Ahmet Altan*
Είμαστε πολίτες της ίδιας χώρας.
Ζούμε στα ίδια εδάφη.
Είμαστε όμως όλοι ίσοι;
Ας το θέσουμε πιο καθαρά:
Είναι οι Τούρκοι και οι Κούρδοι ίσοι;
Κάποιοι θα σπεύσουν να πουν χωρίς δισταγμό: «Φυσικά και είμαστε ίσοι».
Αλλά πόσο ίσοι είμαστε με τους Κούρδους;
Οι Τούρκοι μιλούν τουρκικά, οι Κούρδοι κουρδικά.
Ποια είναι η επίσημη γλώσσα του κράτους;
Τα τουρκικά.
Άρα, στη γλώσσα δεν είμαστε ίσοι. Η γλώσσα μιας ομάδας που ζει σε αυτή τη χώρα είναι η «επίσημη γλώσσα του κράτους», ενώ η γλώσσα μιας άλλης μεγάλης ομάδας δεν είναι.
Σε ποια γλώσσα γίνεται η εκπαίδευση στη χώρα;
Στα τουρκικά.
Υπάρχει σχολείο που να παρέχει εκπαίδευση στα κουρδικά;
Όχι.
Υπάρχει πανεπιστήμιο που να διδάσκει στα κουρδικά;
Όχι.
Εκπαίδευση στα αγγλικά ή τα γαλλικά επιτρέπεται, αλλά στα κουρδικά όχι.
Άρα, ούτε στην εκπαίδευση είμαστε ίσοι.
Σύμφωνα με το σύνταγμα, πώς αποκαλούνται οι πολίτες αυτής της χώρας;
Τούρκοι.
Και πώς αποκαλούνται οι Κούρδοι;
Και αυτοί «Τούρκοι».
Είναι οι Κούρδοι Τούρκοι;
Όχι.
Τότε γιατί τους αποκαλούμε Τούρκους;
Επειδή το επιτάσσει το σύνταγμα.
Σύμφωνα με το σύνταγμα, μπορεί ένας Κούρδος πολίτης αυτής της χώρας να είναι νομικά Κούρδος;
Όχι.
Άρα ούτε στο σύνταγμα είμαστε ίσοι.
Δεν είμαστε ίσοι στη γλώσσα, δεν είμαστε ίσοι στην εκπαίδευση, δεν είμαστε ίσοι στο σύνταγμα.
Πού είμαστε ίσοι λοιπόν;
Είμαστε ίσοι όταν πηγαίνουμε στο στρατό, όλοι, Τούρκοι και Κούρδοι, στρατεύονται.
Είμαστε ίσοι όταν πληρώνουμε φόρους, όλοι πληρώνουν, χωρίς διακρίσεις.
Άρα, απέναντι στο κράτος είμαστε ίσοι στις «υποχρεώσεις».
Όμως δεν είμαστε ίσοι σε αυτά που λαμβάνουμε από το κράτος.
Σας φαίνεται αυτό δίκαιο;
Να παίρνεις τον άλλον στο στρατό, να του παίρνεις τους φόρους, αλλά να μην του αναγνωρίζεις τη γλώσσα, την εκπαίδευση, την ισότητα στο σύνταγμα.
Και μετά να τον ρωτάς: «Μα τι πρόβλημα έχεις;»
Και να θυμώνεις λέγοντας: «Γιατί προκαλείς πρόβλημα;»
Να δολοφονείς ανθρώπους, να τους πετάς σε πηγάδια, να τους πυροβολείς στους δρόμους, να τους βασανίζεις στις φυλακές.
Κοιτώντας αυτή την εικόνα, ποια πιστεύετε πως είναι η ρίζα του «κουρδικού ζητήματος»;
Κατά τη γνώμη μου υπάρχει μία και μοναδική αιτία:
Η ανισότητα.
Η αντίληψη ότι ένας λαός μπορεί να κρατά τον άλλον σε καθεστώς υποταγής.
Η απαίτηση: «Θα αποδεχθείς τη φυλή μου, τη γλώσσα μου, την ανωτερότητά μου».
Γιατί λοιπόν δεν είμαστε ίσοι με τους Κούρδους;
Λένε: «Αν γίνουμε ίσοι, αν δώσουμε τα ίδια δικαιώματα, η χώρα θα διαμελιστεί».
Ποιανού η χώρα θα διαμελιστεί;
Η δική μας.
Ποιοι είμαστε εμείς;
Οι Τούρκοι.
Και οι Κούρδοι ποιοι είναι;
Αυτή δεν είναι και δική τους χώρα;
Και η απάντηση είναι έτοιμη: «Φυσικά, είναι και δική τους».
Αν όμως αυτή είναι η χώρα «όλων μας», γιατί οι φόβοι μας για το μέλλον της δεν είναι κοινοί;
Γιατί εμείς φοβόμαστε ότι «θα διαμελιστούμε» ενώ οι Κούρδοι όχι;
Δεν θα έπρεπε δύο ισότιμοι «συγκύριοι» της ίδιας χώρας να έχουν και κοινούς φόβους γι’ αυτήν;
Εμείς φοβόμαστε, γιατί γνωρίζουμε ότι δεν φερόμαστε στους Κούρδους ισότιμα, ότι τους βλέπουμε σαν αιχμαλώτους, και ότι μπορεί να θελήσουν να βάλουν ένα τέλος σε αυτό.
Όταν ένας από τους δύο μεγάλους λαούς μιας χώρας επιχειρεί να επιβάλει την κυριαρχία του στον άλλον με τη βία, τότε αυτός ο λαός ζει μόνιμα με τον φόβο της διάσπασης.
Και στο τέλος, αυτή έρχεται.
Αν η κουρδική γλώσσα αναγνωριστεί ως επίσημη, αν υπάρξει εκπαίδευση στα κουρδικά, αν το σύνταγμα δεν επιβάλλει δια της βίας τον όρο «Τούρκος», θα υπάρξει κουρδικό πρόβλημα στην Τουρκία;
Όχι.
Άρα η λύση είναι ξεκάθαρη.
Και μάλιστα απλή και εύκολη.
Να γίνουμε ίσοι και το πρόβλημα τελειώνει.
Γιατί λοιπόν δεν το λύνουμε;
Γιατί δεν θέλουμε να είμαστε ίσοι.
Και γιατί δεν θέλουμε να είμαστε ίσοι με τους Κούρδους;
Τι είναι αυτό που κάνει τους Τούρκους «ανώτερους» από τους Κούρδους;
Το ότι είναι περισσότεροι; Το ότι έχουν στρατό;
Δηλαδή τα όπλα;
Αν βάζετε από την αρχή τα όπλα στο τραπέζι, γιατί σας εκπλήσσει που ακούγονται πυροβολισμοί στα βουνά;
Αν απομακρύνετε τα όπλα, αν σταματήσετε να επιβάλλεστε με τη βία, δεν θα απομείνει κανένα όπλο στα βουνά.
Ούτε και πρόβλημα.
Αλλά πρώτα, πρέπει να αποδεχθούμε ότι είμαστε ίσοι ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων.
Ο Αχμέτ Αλτάν (Ahmet Altan) είναι ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους Τούρκους συγγραφείς και δημοσιογράφους, γνωστός για το θάρρος του να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του σε ένα πολιτικό περιβάλλον που συχνά καταπνίγει τη διαφωνία.
Γεννημένος το 1950 στην Άγκυρα, ο Αλτάν προέρχεται από οικογένεια διανοουμένων: ο πατέρας του, Τσετίν Αλτάν, ήταν επίσης συγγραφέας και πολιτικός, ενώ ο αδελφός του, Μεχμέτ Αλτάν, είναι καθηγητής οικονομικών και συγγραφέας. Ο Αχμέτ Αλτάν εργάστηκε ως δημοσιογράφος για περισσότερα από 20 χρόνια σε εφημερίδες όπως οι Hürriyet, Milliyet και Radikal. Το 2007 ίδρυσε την εφημερίδα Taraf, η οποία έγινε γνωστή για την κριτική της στάση απέναντι στον τουρκικό στρατό και το κατεστημένο, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.
In a Single Word: The Kurdish Question
By Ahmet Altan
We are citizens of the same country.
We live on the same land.
But are we all equal?
Let’s be more direct:
Are Turks and Kurds equal?
Some may quickly respond, “Of course we’re equal.”
But how equal are we with the Kurds?
Turks speak Turkish, Kurds speak Kurdish.
What is the official language of the state?
Turkish.
So we are not equal in language. The language of one group is the “official language of the state,” while the language of another large group is not.
In which language is education conducted in this country?
In Turkish.
Are there schools that provide education in Kurdish?
No.
Are there universities where Kurdish is the language of instruction?
No.
You can be educated in English or French, but not in Kurdish.
So we are not equal in education either.
According to the constitution, what are the citizens of this country called?
Turks.
And what are the Kurds called?
They are also called Turks.
But are Kurds Turks?
No.
Then why do we call them Turks?
Because the constitution says so.
According to the constitution, can a Kurdish citizen of this country legally be identified as Kurdish?
No.
So we are not equal under the constitution either.
We are not equal in language, not in education, and not in the constitution.
So where are we equal?
We are equal when it comes to military service — everyone is conscripted, Kurd or Turk.
We are equal in taxation — taxes are collected from all citizens, regardless of ethnicity.
So we are equal in our obligations to the state.
But we are not equal in what we receive from it.
Do you find that just?
You take someone into the army, you take their taxes, but you deny their language, their education, and their constitutional equality.
Then you ask, “What’s the problem?”
And get angry: “Why are you creating trouble?”
You kill people, throw them into wells, shoot them in the streets, torture them in prisons.
Looking at this picture, what do you think is the root of the Kurdish issue?
In my view, there is only one cause:
Inequality.
A nation treating another as though it were a prisoner.
Demanding: “You must accept my race, my language, my superiority.”
So why aren’t we equal with the Kurds?
They say, “If we become equal, if we grant equal rights, the country will break apart.”
Whose country will break apart?
Ours.
Who are we?
The Turks.
And who are the Kurds?
Isn’t this also their country?
The answer is ready: “Of course it’s their country too.”
If this is everyone’s country, why don’t we all share the same fears for it?
Why do we fear division, but the Kurds do not?
Shouldn’t the co-owners of a nation share common fears and hopes for its future?
We are afraid because we know we don’t treat Kurds equally.
We treat them like subordinates, and we worry that they might try to end that.
When one of the two main peoples of a country tries to forcibly impose dominance on the other, that fear of division never goes away.
And eventually, that division happens.
If Kurdish were made one of the official languages, if education in Kurdish were permitted, if the constitution didn’t forcibly label every citizen as “Turk,” would there still be a Kurdish issue in Turkey?
No.
So the solution is clear.
And simple.
We become equal — and the problem ends.
Why then, don’t we end it?
Because we don’t want to be equal.
But why don’t we want equality with the Kurds?
What makes Turks superior to Kurds?
Having greater numbers? Having an army?
Weapons?
If you put weapons on the table from the start, why are you surprised when guns go off in the mountains?
If you remove the weapons, stop trying to play master by force, those guns will disappear.
And so will the problem.
But first, we must accept being equal — before both God and man.
Ahmet Altan is one of the most prominent contemporary Turkish writers and journalists, known for his courage in freely expressing his views in a political environment that often suppresses dissent.
Born in 1950 in Ankara, Altan comes from a family of intellectuals: his father, Çetin Altan, was also a writer and politician, while his brother, Mehmet Altan, is an economics professor and author. Ahmet Altan worked as a journalist for over 20 years in newspapers such as Hürriyet, Milliyet, and Radikal. In 2007, he founded the newspaper Taraf, which became known for its critical stance toward the Turkish military and the establishment, sparking strong reactions.
