Η ιστορία έχει ως εξής:
Το έτος 250, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Δέκιος αποφάσισε να εντείνει τους διωγμούς κατά του Χριστιανισμού σε ολόκληρη την αυτοκρατορία του. Διέταξε όλους τους Ρωμαίους πολίτες να προσφέρουν ως θυσία θυμίαμα στο πάνθεον των ρωμαϊκών θεών.
Στην Έφεσο —ή ίσως στην Ιορδανία ή, ενδεχομένως, σε κάποια τρίτη, απροσδιόριστη τοποθεσία— ζούσαν επτά πλούσιοι νεαροί άνδρες, οι οποίοι είχαν μεγαλώσει μαζί, είχαν καταταγεί μαζί στον στρατό και ασκούσαν μαζί την πίστη τους. Οι νέοι προσπάθησαν να αποφύγουν την υποχρεωτική θυσία. Όταν, όμως, οι στρατιωτικοί προϊστάμενοί τους απαίτησαν τελικά να την προσφέρουν, εκείνοι αρνήθηκαν.
Οι νεαροί στερήθηκαν τους στρατιωτικούς βαθμούς τους, αλλά αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι πριν από μια νέα δοκιμασία, κατά την οποία θα τους δινόταν μία δεύτερη ευκαιρία να προσφέρουν το θυμίαμα. Διέφυγαν όλοι μαζί σε ένα σπήλαιο στα βουνά έξω από την πόλη. Σύμφωνα με την παράδοση, προσεύχονταν μαζί μέσα στο σπήλαιο, περιμένοντας ότι τελικά θα μαρτυρούσαν για την πίστη τους.
Τα πράγματα, όμως, δεν εξελίχθηκαν έτσι. Επειδή ένας από αυτούς κατέβαινε κατά διαστήματα στην πόλη για να αγοράσει ψωμί, το καταφύγιό τους αποκαλύφθηκε. Ωστόσο, δεν συνελήφθησαν. Αντί γι’ αυτό, οι τοπικοί αξιωματούχοι ανέβηκαν στο σπήλαιο και σφράγισαν την είσοδό του. Οι άνδρες παγιδεύτηκαν στο εσωτερικό του, καταδικασμένοι να πεθάνουν.
Τότε, όπως αναφέρει η παράδοση, παρενέβη ο Θεός. Οι άνδρες βυθίστηκαν σε βαθύ ύπνο. Λέγεται ότι κοιμήθηκαν για σχεδόν 200 χρόνια.
Ενώ εκείνοι κοιμούνταν, οι χριστιανοί της περιοχής τοποθέτησαν έξω από το σπήλαιο μια επιγραφή με τα ονόματά τους και την ιστορία του εγκλεισμού τους, θεωρώντας προφανώς ότι είχαν πεθάνει. Καθώς ο Χριστιανισμός εξελίχθηκε στην επίσημη θρησκεία του κράτους και έγινε η πίστη των κατοίκων της πόλης, οι επτά άνδρες παρέμειναν στη μνήμη των ανθρώπων ως μάρτυρες.
Η ιστορία αναφέρει ότι, σχεδόν 200 χρόνια αργότερα, ένας γεωργός της περιοχής άνοιξε την είσοδο του σπηλαίου —ίσως για να στεγάσει εκεί τα ζώα του, σύμφωνα με ορισμένες εκδοχές. Οι άνδρες ξύπνησαν, πιστεύοντας ότι είχαν κοιμηθεί μόνο για μία νύχτα.
Όταν, όμως, έστειλαν έναν από τους συντρόφους τους στην πόλη για να αγοράσει τρόφιμα, εκείνος έμεινε έκπληκτος. Στα κτίρια και στις αψίδες της πόλης υπήρχαν σταυροί. Οι άνθρωποι λάτρευαν δημόσια τον Θεό. Η Εκκλησία δεν βρισκόταν πλέον στην παρανομία.
Οι άνδρες πήγαν τότε όλοι μαζί στην πόλη. Προσέλκυσαν την προσοχή όταν προσπάθησαν να αγοράσουν τρόφιμα με παλιά χρήματα —με νομίσματα της δικής τους εποχής. Εξαιτίας αυτού οδηγήθηκαν ενώπιον των αξιωματούχων της πόλης και του επισκόπου.
Μπροστά τους έδωσαν μαρτυρία για την πιστότητα του Θεού.
Και τότε, όπως αναφέρει η παράδοση, οι άνδρες πέθαναν.
Οι Επτά Κοιμώμενοι, σε εικονογράφηση της «Χρυσής Βίβλου» του 1497. Πηγή: κοινό κτήμα.
Είναι μια καταπληκτική ιστορία.
Και φυσικά, πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί, αλλά δεν είμαι πραγματικά πεπεισμένος ότι συνέβη. Στην πραγματικότητα, πάντως, η ιστορική ακρίβεια της αφήγησης δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα.
Πιο ενδιαφέρον είναι ότι μια κάπως πιο εμπλουτισμένη εκδοχή της ιστορίας φαίνεται ότι βρήκε τον δρόμο της μέχρι το 18ο κεφάλαιο του Κορανίου.
Γι’ αυτόν τον λόγο, η πανάρχαια εορτή των Επτά Κοιμωμένων, στα τέλη Ιουλίου, αποτελεί στη βορειοδυτική Γαλλία αφορμή για ένα κοινό μουσουλμανικό και χριστιανικό προσκύνημα. Εκεί, μουσουλμάνοι και χριστιανοί προσεύχονται μαζί, ζητούν συγχώρεση ο ένας από τον άλλο και μοιράζονται ένα γεύμα, ενώ η βραδιά συνεχίζεται με φωτιά και τραγούδια μέχρι αργά τη νύχτα.
Φαντάζομαι ότι τουλάχιστον κάποιοι θα αποκοιμιούνται δίπλα σε εκείνη τη φωτιά.
—
Σε κάθε περίπτωση, στην κορανική εκδοχή της ιστορίας υπήρχε μέσα στο σπήλαιο ένας σκύλος, ο οποίος παρακολουθούσε την κατάσταση. Η ισλαμική παράδοση ονομάζει αυτόν τον σκύλο Κιτμίρ.
Σύμφωνα με ορισμένες αφηγήσεις, ο Κιτμίρ παρέμεινε ξύπνιος επί αιώνες, προκειμένου να προστατεύει τους Επτά Κοιμωμένους από οτιδήποτε —ή οποιονδήποτε— θα μπορούσε να εισέλθει στο σπήλαιο.
Ήταν ένας πολύ πιστός σκύλος. Ένα καλό σκυλάκι.
Επομένως, Εντ, εάν διαβάζεις αυτό το κείμενο και εξακολουθείς να σκέφτεσαι να αποκτήσεις σκύλο, θα μπορούσες πάντοτε να τον ονομάσεις Κιτμίρ.
Το The Pillar, ένα ανεξάρτητο αμερικανικό ειδησεογραφικό μέσο που ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με την Καθολική Εκκλησία.
Ιδρύθηκε το 2021 από τους J. D. Flynn και Ed Condon, δημοσιογράφους και ειδικούς στο Κανονικό Δίκαιο, οι οποίοι προηγουμένως εργάζονταν στο Catholic News Agency. Δημοσιεύει:
- εκκλησιαστικές ειδήσεις και αναλύσεις,
- έρευνες για οικονομικά και σκάνδαλα του Βατικανού,
- υποθέσεις κακοποίησης και συγκάλυψης,
- θέματα πίστης, πολιτισμού και διεθνούς πολιτικής,
- ενημερωτικά δελτία και podcasts.
Ως προς τον προσανατολισμό του, είναι σαφώς καθολικό και μάλλον συντηρητικό, όχι ουδέτερο κοσμικό πρακτορείο ειδήσεων. Το ίδιο δηλώνει ότι θεωρεί αληθινή τη διδασκαλία της Καθολικής Εκκλησίας, αλλά παράλληλα υποστηρίζει πως είναι ανεξάρτητο από την εκκλησιαστική ιεραρχία και επιδιώκει να την ελέγχει δημοσιογραφικά. The Pillar – About
Έχει πραγματοποιήσει σοβαρές αποκαλύψεις, αλλά έχει δεχθεί και έντονη κριτική για τις δημοσιογραφικές του μεθόδους —ιδιαίτερα για τη χρήση δεδομένων γεωεντοπισμού εφαρμογών σε έρευνα σχετικά με καθολικό κληρικό. National Catholic Reporter
