του Παντελή Σαββίδη
1.-Όσοι διαμορφώνουν την εξωτερική και αμυντική πολιτική της χώρας, αλλά και εμείς στο πεδίο του δημόσιου λόγου, πρέπει να εξετάσουμε ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια του κράτους στο οποίο ζούμε, καθώς και του έθνους ή της κοινωνίας (ό,τι προτιμάτε) που κατοικεί σε αυτό με ορίζοντα δεκαετίας.
2.-Τι θα κάνει η πολιτεία με το ζήτημα της σύνθεσης του πληθυσμού που ζει στην χώρα; Πως θα το αντιμετωπίσει;
3.-Τι θα κάνει η πολιτεία στα θέματα εξωτερικής πολιτικής στην περίπτωση που η ρήξη ΗΠΑ-Ευρώπης δεν είναι συγκυριακή; Δυκολεύομαι να πιστέψω πως οι σημερινές επιλογές της Ουάσιγκτον είναι ιδεες ενός ανθρώπου με ψυχολογικά προβλήματα.
4.-Τι θα κάνει η χώρα στον αμυντικό τομέα για να διασφαλίσει την ακεραιότητά της. Όλα δείχνουν πως οι ΗΠΑ παύουν να αποτελούν την μόνη δύναμη παγκοσμίως. Ένας περισσότερο πολυπολικός κόσμος αναδύεται και ο πόλεμος στο Ιράν το κάνει εμφανές.
5.-Τι θα κάνει η Ελλάδα όταν αρθεί ή δεν θα είναι ικανοποιητική, η Αμερικανική ομπρέλα; Σήμερα, η χώρα συμμετέχει στο ΝΑΤΟ, η συμμετοχή της στην Ε.Ε. της διασφαλίζει μια ήπια,κυρίως, αλλά και σε ένα βαθμό σκληρή ισχύ (προσπάθεια εισβολής των καθοδηγούμενων απο την Τουρκία μεταναστών στον Έβρο) αλλά όλα αυτά συντελούνται κάτω απο αμερικανική ομπρέλα. Την πολύ κρίσιμη στιγμή είναι η Ουάσιγκτον που παρεμβαίνει. Τι θα κάνει, λοιπόν, η χώρα αν η αμερικανική ορέλα αποσυρθεί ή εξασθενήσει;
6.-Η συνεργασία με το Ισραήλ έχει θετικές πλευρές (αντιμετώπιση της Τουρκίας και ενίσχυση του ελληνικού lobbying) αλλά δεν μπορεί οι σχέσεις της χώρας να μείνουν, μόνο στη συνεργασία αυτή. Η Ελάδα διέθετε-δεν ξέρω αν συνεχίζει να διαθέτει- ένα καλό όνομα στη Μέση Ανατολή και η πολιτική Μητσοτάκη το έχει θολώσει. Ναι, λοιπόν, στην συνεργασία με το Ισραήλ αλλά και ανάπτυξη συνεργασιών με άλλες αραβικές και μη αραβικές χώρες στη Μέση Ανατολή. Στο ιδεολογικό υπόβαθρο του οικουμενικού ελληνισμού
7.-Ο τουρκικός επεκτατισμός είναι υπαρκτή απειλή και μπορεί να περιορισθεί, μόνο, με αλλαγή της υφής το τουρκικού κράτους. Η συμμετοχή των Κούρδων στην τουρκική διοίκηση και η αλλαγή του τουρκισμού ως ιδεολογίας θα είναι μια καλή εξέλιξη την οποία η Ελλάδα πρέπει να ενθαρρύνει στο όνομα του ενδιαφέροντος εκδημοκρατιμού της χώρας.
8.-Στην Κύπρο, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία δεν αποτελεί λύση αλλά οι μετανάστες που έχουν συρρεύσει στο νησί προβληματίζουν τι θα γίνει με ένα ενιαίο κράτος στο οποίο σταδιακά οι έλληνες θα χάσουν την πλειοψηφία. Το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, σήμερα, δεν τους αναγνωρίζει ως υπηκόους της δεν διασφαλίζει ότι σε μια λύση ενιαίου κράτους δεν θα το κάνει. Εξυπακούεται ότι ό,τι και να συμβεί μιλάμε για συνέχεια του κράτους που ιδρύθηκε με τις συμφωνίες της Ζυρίχης.
9.-Στην Κύπρο, επίσης, θα πρέπει να προσεχθεί η μαζική, μόνιμη και όχι προσωρινή λόγω των πολέμων, εγκατάσταση ισραηλινών. Κανείς δεν εγγυάται τα όρια ενός Μεγάλου Ισραήλ.
10.-Σε διάφορες ομιλίες μου το τελευταίο διάστημα έχω προτείνει την ανάπτυξη μια εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής στην βάση ενός τριγώνου: Κρήτη, Θεσσαλονίκη, Κύπρος. Θα επανέλθω.
11.-Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να διασφαλίσει στοιχειώδεις όρους των παραπάνω αναγκαιοτήτων. Είναι μια διαχειριστική κυβέρνηση που ενδιαφέρεται με κυνικό τρόπο, μόνο, για την κατοχή και νομή της εξουσίας. Ένας νέος κυβερνητικός σχηματισμός πολυκομματικού χαρακτήρα είναι αναγκαίος.
”Δύσκολα μας βάλατε” αγαπητέ κύριε Σαββίδη και τα οποία αν επισυμβούν όλα μαζί στην επόμενη 4ετία -ίσως μερικά να διαμορφωθούν -όχι μόνο η Ελλάς μας αλλά και όλη η Ανατολική Μεσόγειος με τα εννέα κράτη -της Ιταλίας συμπεριλαμβανομένης -θα ”φλέγονται”.
Ούτε η Αμερική(ΗΠΑ) , ούτε η Ευρώπη (ΕΕ) θα εγκαταλείψουν την Μεσόγειο έναντι οιουδήποτε και οιασδήποτε σκοπιμότητας και ούτε θα δεχθούν συγκυριαρχία με άλλους δυνατούς ”πόλους”΄-λέγε μας Ρωσία Κίνα -,αλλά -ειδικά η Κίνα-δεν θα το επιδιώξει ενώ η Ρωσία ,
μετά την λήξη του 4ετούς-τώρα- πολέμου της με την Ουκρανία ”θα επαιτεί” οικονομική βοήθεια για την ανασυγκρότησή της με τα σύγχρονα δεδομένα.
Τεράστιες οι εκτάσεις της ,αλλά οι Ρώσοι είναι οι φτωχότεροι ανατολικά της Ευρώπης .
Εν τέλει εθνική αντιμετώπιση και λύση ”της γκάμας” αυτών των προβλημάτων με πολυκομματική κυβέρνηση -υπό ποίον άραγε πρωθυπουργόν;;;-δεν θα δοθεί , γιατί από τα τωρινά κόμματα μας μόνο η Ν.Δ βλέπει καθαρά και τίμια τους συμμάχους μας ,ενώ τα άλλα κόμματα με τους σημερινούς Αρχηγούς τους -όλα δυστυχώς-γίνονται ανεμοδείκτες και θυμούνται τις εκκεντρικότητες του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου στο ΝΑΤΟ και την τότε ΕΟΚ με την αποπομπή εν πτήσει του τότε ΥΦΥΠΕΞ Ασημάκη Φωτήλα.
Θαυμάζουμε την Τουρκία για την ενιαία και σταθερή εξωτερική της πολιτική ,αλλά δεν τονίζουμε ότι όλα τα κόμματα της συμφωνούν μέχρι κεραίας από το 1923 και έχουν και τις Ένοπλες Δυνάμεις της να έχουν το συνταγματικό δικαίωμα να την θυμίζουν .
Υ.Γ Λύση λυσιτελή θα δώσει ο σοφός λαός στις επόμενες εκλογές , αν παύσει να κατατρύχεται από τα πραγματικές ή σκηνοθετημένες καταστάσεις για τα εσωτερικά θέματα-Τέμπη και τα άλλα- , που ”ψυχοδέρνουν” κάθε μέρα μικρούς και μεγάλους ,ενώ ”ο κόσμος γύρω μας καίγεται”.
Και να είχαμε σοβαρή εναλλακτική κυβερνητική πρόταση για συνέχιση της ίδιας εξωτερικής πολιτικής -που αρέσει τους συμμάχους μας-(ΗΠΑ,ΝΑΤΟ,ΕΟΚ κα Ισραήλ), πήγαινε και ερχόταν .
Ας μην απογοητευόμαστε ,στα πολύ δύσκολα ενωνόμαστε.
Δεν φαίνεται ότι τα υπόλοιπα κόμματα διαθέτουν μια σοβαρή εναλλακτική.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο όψιμος ψευδοπατριωτικός μανδύας της κυβέρνησης και των υπολοίπων κομμάτων είναι αποτέλεσμα της εκλογής Τραμπ.
Η ανάγκη δημιουργίας ενός πραγματικά εθνικού κόμματος είναι επιβεβλημένη. Κάποιες απόπειρες που έγιναν στο παρελθόν μετά την αλλοπροσαλλη και εγκληματική ΧΑ, καταπνίγηκαν βίαια από τη ΝΔ.
Αλλά αυτή είναι η “δημοκρατία” μας.