Édouard Husson
6 Ιουνίου
Ονομάζω «γκρίζο φασισμό» το μεταδημοκρατικό σύστημα που χαρακτηρίζει σήμερα τον βορειοαμερικανικό κόσμο, τις άλλες αγγλόφωνες χώρες, το Ισραήλ, την Ουκρανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενσαρκώνει το δυναμικό του φασισμού, το οποίο είχε διακοπεί για ένα διάστημα από τη νίκη των Συμμάχων στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: μια λατρεία του ασύμμετρου πολέμου που μπορεί να φτάσει μέχρι και στη γενοκτονία· την υπέρβαση του εθνικισμού ώστε να αντικατασταθεί από το «και το ένα και το άλλο» ενός δυτικού υπερεθνικισμού/σουπρεματισμού —ιδεολογία των ελίτ— και της μαζικής μετανάστευσης, με σκοπό, όπως πιστεύεται, να σπάσει η αντίσταση των λαών· το μίσος απέναντι στην οικονομία της αγοράς και το επιχειρηματικό πνεύμα· την καταστροφή του νομίσματος· έναν καπιταλισμό διαπλοκής και επιτήρησης· τον αυστηρό έλεγχο της πληροφόρησης· την κυριαρχία της τεχνοκρατίας· μια άνιση αντίληψη για την ανθρωπότητα· την ευγονική και τον μαλθουσιανισμό ως κατάληξη της «βιοεξουσίας»· την οικολογική εμμονή· το μίσος για τον χριστιανισμό.
Ονομάζουμε αυτό το σύστημα «γκρίζο φασισμό» επειδή στηρίζεται στη «γκρίζα εξουσία», ενώ ο φασισμός του πρώτου μισού του 20ού αιώνα στηριζόταν στη λατρεία της νεότητας. Κυβερνά από το κέντρο, μέσα στην αμφισημία του «και το ένα και το άλλο», και απολαμβάνει τις «πενήντα αποχρώσεις του γκρι» της σεξουαλικής επανάστασης, την οποία έχει μετατρέψει σε εργαλείο εξουσίας: για να αποσπά την προσοχή από τις πολιτικές του που περιορίζουν τις ελευθερίες και για να κρατά τους φορείς της εξουσίας δεμένους μέσω της διαφθοράς.
Προτιμώ να μιλώ για «δίκτυα του χάους» παρά για «βαθύ κράτος». Το τελευταίο, όπως το θεωρητικοποίησε ο Peter Dale Scott με βάση το τουρκικό παράδειγμα του 20ού αιώνα, σημαίνει απλώς ότι υπάρχει μια συνέχεια του κράτους πέρα από τις κυβερνήσεις. Αυτό μπορεί να είναι και κάτι καλό. Ας σκεφτούμε την Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία, της οποίας η πατριωτική ανώτερη δημόσια διοίκηση έθεσε σε εφαρμογή μεγάλα βιομηχανικά έργα, τα οποία οικοδόμησαν την ισχύ της Γαλλίας και επέτρεψαν την άνθηση της γκωλικής εποχής.
Αλλά σήμερα είμαστε αντιμέτωποι με την παρασιτική διείσδυση στο κράτος από διεθνικά δίκτυα, των οποίων η ισχύς είναι πρωτίστως χρηματοπιστωτική, καθώς αυτά καθορίζουν και ελέγχουν τη δημιουργία χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες. Έχουν αποστερήσει από όλα τα κράτη την κυριαρχία τους, συμπεριλαμβανομένου και του κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αυτά τα δίκτυα του χάους είναι πλήρως αδιάφορα απέναντι στη νομιμότητα: συμμαχούν με τα καρτέλ ναρκωτικών, τις μαφίες, τα δίκτυα πορνείας. Ο ένοπλος βραχίονάς τους είναι η CIA και οι άλλες υπηρεσίες πληροφοριών του αγγλο-γερμανικού κόσμου, μαζί με τη Μοσάντ.
Υπάρχει ένας οργανικός δεσμός ανάμεσα στον γκρίζο φασισμό και στα δίκτυα του χάους. Όσο περισσότερο οι δυτικοί λαοί στερούνται ενός κυρίαρχου κράτους, τόσο περισσότερο υποτάσσονται στην επιρροή του γκρίζου φασισμού, ως μορφή χειραγώγησης και ελέγχου.
Ο μεγάλος αντίπαλος του «γκρίζου φασισμού» και των «δικτύων του χάους» είναι το κράτος-πολιτισμός: ένα κράτος που δεν φοβάται την εθνοτική ποικιλομορφία, επειδή την ενώνει μέσα σε μια κοινή πολιτειακή ιδιότητα, στο πλαίσιο ενός κυρίαρχου κράτους· ένα κράτος που φυλάσσει ζηλότυπα τα σύνορά του, προστατεύει την οικονομία της αγοράς από τις εξωτερικές αρπακτικές επιβουλές μέσω ενός καλά ζυγισμένου προστατευτισμού, κρατά τη χρηματοπιστωτική σφαίρα στη θέση της, δηλαδή ως βοηθητικό εργαλείο της βιομηχανίας, και δεν ποντάρει στην αποβλάκωση των πληθυσμών αλλά στην εκπαίδευσή τους.
Το κράτος-πολιτισμός προστατεύει την ιδιωτική σφαίρα γενικά και την οικογένεια ειδικότερα. Ριζώνει σε μια ιστορία συχνά χιλιετή και σκέφτεται με όρους μακράς διάρκειας.
*Ο Édouard Husson είναι Γάλλος ιστορικός και πανεπιστημιακός. Είναι γνωστός κυρίως για τις εργασίες του πάνω στη Γερμανία, τον ναζισμό, τον Χίτλερ και τη Shoah/Ολοκαύτωμα. Είναι απόφοιτος της École normale supérieure, agrégé στην Ιστορία και διδάκτωρ της Paris-Sorbonne. Έχει περάσει και από σημαντικές διοικητικές θέσεις: υπήρξε γενικός διευθυντής της ESCP Europe από το 2012 έως το 2014 και είχε ρόλους στο γαλλικό πανεπιστημιακό σύστημα, όπως στο Paris Sciences et Lettres.
