Μόνο υπο την βαθιά επίδραση του στρουθοκαμηλισμού δεν μπορεί να δει κανείς τον αναβαθμισμένο ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή.
Και την ενίσχυση της θέσης της η Τουρκία θα την χρησιμοποιήσει προς κάθε πλευρά. Και προς την Ελλάδα.
Οι Ωραίες Κοιμωμένες της Αθήνας που ζουν το όνειρό τους καταχρώμενες την εξουσία θα πρέπει να νουθετηθούν.
Η συνταγή είναι γνωστή: Οικονομία, Διπλωματία, Σκληρή Ισχύς.
Για την οικονομία πρέπει να αλλάξει το μοντέλο. Η χώρα, παρά τα τεχνητά φληναφήματα και τις εορταστικές παράτες υφίσταται καθίζηση. Ο μόνος τρόπος για να αναπτυχθεί είναι να ακολουθήσει ένα περιφερειακό μοντέλο ανάπτυξης.
Η συνειδητή συνέχιση του σημερινού συγκεντρωτικού μορφώματος οδηγεί σε υπαρξιακά αδιέξοδα.
Το μεγαλύτερο έγκλημα της μεταπολίτευσης το έκαναν ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Γιάννης Ραγκούσης με τον Καλλικράτη.
Πρέπει η διοικητική δομή της χώρας να επανέλθει στον Καποδίστρια και να ενθαρρυνθεί η παραμονή των κατοίκων στην περιφέρεια.
Στη Διπλωματία υπάρχει πλήρης απαξίωση του διπλωματικού προσωπικού. Ένα νέο, αποτελεσματικό μοντέλο σχέσης διπλωματικής υπηρεσίας και κυβέρνησης πρέπει να εφαρμοσθεί.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να αποκτήσουν ένα ισχυρό αποφασιστικό και πειστικό δόγμα αποτροπής που θα μπορούν να το υποστηρίξουν, αν χρειαστεί, στο πεδίο.
Οι δυνάμεις που κυριαρχούν σήμερα δεν εκτιμούν τους καημένους. Αντιθέτως, αν προσέξει κανείς τους επαίνουν του Τράμπ ακόμη και σε έναν τρομοκράτη, όπως ο πρόεδρος της Συρίας, εκείνο που εκτιμάται είναι η σκληρή και αποφαστική στάση.
Οι δυνάμεις που θα “παίξουν” στην περιοχή είναι η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, ακόμη και το Κατάρ, και το Ισραήλ.
Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά διότι δεν έχει πολιτική ηγεσία. Σε όλο το φάσμα. Ούτε στα τσικό δεν συγκαταλέγεται το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού. Ακόμη και η Κύπρος έχει περισσότερο αξιόλογες πολιτικές προσωπικότητες.
Με τα πιονάκια της Αθήνας όπως είναι και λειτουργουν σήμερα, δεν θα ασχοληθεί κανείς, παρά μόνο όταν τεθεί το μενού στο τραπέζι.
Το ποια σημασία δίνουν οι Αμερικανοί στην Αθήνα φαίνεται απο την επιλογή της πρέσβεως που και αυτή, ακόμη, δεν ήρθε.
Μόνο για διακοπές και ξεκούραση έρχονται στην Αθήνα.
Αυτό που ζούμε είναι η τραγωδία της ανολοκλήρωτης Επανάστασης του 21.
THE SLEEPING BEAUTIES
Only under the deep influence of ostrich-like denial can one fail to see Turkey’s upgraded role in the region.
And Turkey will use its strengthened position in every direction. Including against Greece.
The Sleeping Beauties of Athens, who are living their dream while abusing power, must be admonished.
The recipe is well known: Economy, Diplomacy, Hard Power.
In terms of the economy, the model must change. The country—despite artificial platitudes and celebratory parades—is collapsing. The only way to achieve growth is to adopt a regional development model.
The conscious perpetuation of today’s centralized construct leads to existential dead ends.
The greatest crime of the post-junta era was committed by George Papandreou and Yiannis Ragousis through the Kallikratis reform.
The country’s administrative structure must return to the Kapodistrias model, and people must be encouraged to remain in the regions.
In diplomacy, the diplomatic corps has been completely devalued. A new, effective model of relations between the diplomatic service and the government must be implemented.
The Armed Forces must adopt a strong, decisive, and credible deterrence doctrine—one they can actually uphold on the battlefield if necessary.
The powers that dominate the world today have no regard for the weak. On the contrary, as one can observe even in Trump’s praise of a terrorist like the president of Syria, what is valued is a firm and decisive stance.
The players in the region will be Turkey, Saudi Arabia, even Qatar, and Israel.
Greece is nowhere to be found because it lacks political leadership—across the board. The political class doesn’t even qualify for the minors. Even Cyprus has more noteworthy political figures.
With Athens’ pawns, as they are and as they operate today, no one will bother—except when the menu is already laid out on the table.
The significance Americans place on Athens is evident in their choice of ambassador—who hasn’t even arrived yet.
They only come to Athens for vacation and rest.
What we are experiencing is the tragedy of the incomplete Revolution of 1821.
Μα που έχουμε μπλέξει;;;
Παταγώδης κατάρρευση των πάντων, όλων όσων πιστέψαμε και μεγαλώσαμε.
Μια πλήρης επίδειξη αλαζονείας και εξουσίας.
Πλήρης κατάρρευση του διεθνούς δικαίου.
Μάλλον μονταρισμένη είναι η φωτογραφία του πρωθυπουργού στην αρχή του άρθρου, που δείχνει και το περιεχόμενο του άρθρου -αν και είναι ευκταία από την απουσία και η αρνητική διαφήμιση των πολιτικών προσώπων .
Τίποτε στη ζωή των ανθρώπων -όπως και η σημερινή κυβέρνησή μας- δεν είναι τέλειο ,αφού την διαφεντεύουν ατελείς και πεπερασμένοι άνθρωποι , αλλά δεν μπορούμε -στα σοβαρά- να ισχυριζόμαστε πως χειροτερεύουν τα πράγματα στην Πατρίδα ,εκτός από τα πολλά ”φονικά” ,που πολλαπλασιάζονται κάθε Άνοιξη -που η φύσις οργιάζει-.
Στα εξωτερικά μας θέματα – μετά το 1821 και ιδίως με κομμένα φτερά μας μετά το 1922- είμαστε μικροί ανέκαθεν για να τα επηρεάζουμε αποφασιστικά -πλην της περιόδου 1975-79- , που καταφέραμε μαζί με το Αμερικανικό εμπάργκο προς την Τουρκία και την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ.
Δεν μένουμε όμως -ανέκαθεν και σήμερα- με ”σταυρωμένα χέρια” και καταφέρνουμε περισσότερα από το ”μπόϊ ” μας (μπορεί να κερδίσουμε και την Γιουροβίζιον με την Αστερομάτα μας) και τέλος πάντων και για τους μονίμως ”νταουνιαρισμένους” δεν είμαστε του θανατά .
Η Τουρκία από τότε που μετά το 1922 κράτησε προς φύλαξη τα Στενά της Μυθολογικής μας Έλλης , θα μας ξεπερνά ,αλλά δεν θα μας προσπερνά και θα μας έχει μπροστά της -μαζί με την Κύπρο -με δύο veto στις προσπάθειά της να Δυτικοποιηθεί , ‘όπως διακαώς επιθυμεί .
Εμείς οι καλοί πατριώτες ”θα βρίζουμε” τους δύο του ΠΑΣΟΚ που καθιέρωσαν τον ”Καλλικράτη” και διέλυσαν κράτος και κοινωνία ,αλλά δεν θα απαιτούμε από το σημερινό ΠΑΣΟΚ να υποβάλλει στη Βουλή πρόταση νόμου για κατάργησή του και επαναφορά έστω του ”Καποδίστρια” ,αν και θα ήταν προτιμότερη και η επαναφορά των διορισμένων για 5ετία Νομαρχών ,όπως στην Γαλλία .
Αὐτὴ ἡ εἰκόνα τῆς ἔλλειψης σεβασμοῦ πρὸς τὸν ἀνυπεράσπιστο βράχο δείχνει τὸ ἐπίπεδο τῆς ἐποχῆς. Τί νὰ συζητήσουμε, γιὰ τὰ εὔκολα; Πῶς θὰ ἀναπτύξουμε τὴν παραγωγικὴ δραστηριότητα στὶς διάφορες παραγκωνισμένες, ὄχι τυχαῖα, περιοχὲς τῆς χώρας; Μὰ τὸ δύσκολο εἶναι νὰ καταφέρεις νὰ συλλαβίσεις γράμμα γράμμα αὐτὸν τὸν πολιτισμό, ποὺ τὸ βάθος του εἶναι τεράστιο. Εἰδικὰ σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἔχει χαθεῖ ἡ σημασία ποὺ εἶχε ἄλλοτε στὴν Δύση καὶ ἀλλοῦ αὐτὸς ὁ πολιτισμός, ἡ προσπάθεια ποὺ καταβλήθηκε ἐπὶ αἰῶνες γιὰ ἐμβάθυνση σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς, ἡ δυσκολία στὴν ἀνάγνωσή του τόσο σὲ φιλοσοφοῦντες ὅσο καὶ σὲ θεολογοῦντες. Καὶ παραμένει αὐτὴ ἡ δυσκολία, πολὺ περισσότερο μάλιστα τώρα λόγῳ τῆς χρονικῆς ἀπόστασης ἀπὸ τὶς πηγὲς ἀλλὰ καὶ τῆς στροφῆς μόνο στὴν τεχνολογικὴ πρόοδο. Εἶναι πιὸ εὔκολη ἡ ἀποδόμηση ἀπὸ τὴν προσπάθεια κατανόησης, ποὺ σέ κάποιους φαίνεται καὶ ἄνευ λόγου.
Εἶναι γιὰ κλάματα αὐτὴ ἡ ἔλλειψη σεβασμοῦ στὸ ἱερὸ μνημεῖο, ποὺ δὲν θὰ φωνάξει, ἀλλὰ περιμένει σίγουρα ὄχι τὴν εὔκολη ἀνάγνωση ποὺ δὲν εἶναι δυνατή, ἀλλὰ τὴν αὐτοσυγκράτηση ὅσων φαντάζονται αὐτὴ τὴν σύγκριση.