Γράφει ο Επίλαρχος ε.α ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ.
Αναμφιβόλως η παρά πάσαν πρόβλεψιν και κατά λίαν ικανοποιητικόν τρόπον αντιμετώπισις τών ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ τών εχουσών ασυγκρίτως υπερ-τέρας Δυνάμεις,υπό τών απογόνων τού Δαρείου σήμερον Ιρανών τών Μουλάδων,προκαλεί κατάπληξιν εις τούς Διεθνείς Στρατιωτικούς κύκ-λους και οι οποίοι κύκλοι αποπειρώνται να ερμηνεύσουν το φαινόμενον χωρίς όμως θα έλεγον μεγάλην επιτυχίαν αφού πολλαί τών Δαρείου-Αλεξάνδρου παράμετροι τής μάχης είτε δεν υπάρχουν είτε είναι διάφοροι σήμερον.Ούτω πώς:
1.Η τότε τακτική τού Μεγ.Αλεξανδρου όταν επρόκειτο ν’ αντιμετωπίση αφαντάστως υπερτέρους εις αριθμόν στρατούς τών Περσών συνίστατο εις το:
«Νά μή εμπλέκηται εις αποφασιστικήν μάχην μετά τού κυρίως όγκου και εξωφρενικώς μεγαλυτέρου εις αριθμόν Περσικού Στρατού αλλά να στρέφηται ο ίδιος επικεφαλής τού επιλέκτου ίππικού του μετά πρω-τοφανούς θάρρους,ορμής και αποφασιστικότητος κατά τού ιδίου τού Δαρείου παρασύραντος δειλίας ένεκεν διά τής φυγής του και όλον τον γιγαντιαίον εις όγκον στρατόν του χωρίς να ριφθή υπό τού ιδίου και τής φρουράς του έστω και ένα βέλος ή ακόντιον».
Σήμερον λοιπόν αι ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ νομίσαντες ότι στρεφόμενοι κι’ αυτοί κατά τής ηγεσίας τών Ιρανών (Αγιατολάχ) και εξωντώνοντες αυτήν θα τούς διέλυον.Ομως ελάνθανον καίτοι αι Υπηρεσίαι Πληροφοριών αμ-φοτέρων ΗΠΑ=CIA και ιδία των Ισραηλινών ΜΩΣΑΝΤ δέν διακρίνονται εις τήν διάπραξιν τόσον μεγάλων λαθών.Καταδήλως όμως επί τού προ-κειμένου και έκ τού αποτελέσματος δεικνύεται ότι δέν εφήρμοσαν καλώς το δόγμα «Εάν ο εχθρός εγνώριζεν τί πράττει ο εχθρός,ο εχθρός θα ενίκα πάντα τον εχθρόν» καθό οι Ιρανοί μελετήσαντες εις βάθος τά λάθη τού Δαρείου δέν έχουν μίαν μόνον Διοίκησιν τούς Μουλάδες (Δαρείου τότε) ώστε εξαφανιζομένης αυτής να επέλθη η κατάρρευσις τού ΙΡΑΝ αλλά πολλά,Αποκεντρωμένα,Ανεξάρτητα αλλήλων Κέντρα και Επίπεδα Διοικήσεως εξ ίσου ικανά τοσούτον και τοιούτον ώστε η απώ-λεια τής ηγεσίας ενός Επιπέδου ή Κέντρου Διοικήσεως ουδόλως να επη-ρεάζη τήν όλην κατάστασιν καθό αντικαθίσταται ακαριαίως υπό ετέρας και ετοίμης πρός τούτο ηγεσίας άνευ ουσιαστικής επιδράσεως ούτε επί τού αξιομάχου τών μαχομένων Δυνάμεων ούτε επί τής πτώσεως τού ηθικού αυτών.Ως ουδέν να έχη συμβή.
2.Πέραν τούτου επειδή ναί μέν οι απόγονοι τού Δαρείου σήμερον είναι Ισλαμισταί αλλά δεν παύουν ώς και ημείς οι Ελληνες να είναι ανά-δελφον Εθνος υπερτέρων διανοητικών ικανοτήτων τών Αράβων.
Δέν είναι Αραβες διό και αφ’ εαυτών και οπλισμόν σύγχρονον παράγουν και ανθεκτικάς οχυρώσεις και σύραγγας κατασκευάζουν αλλά και τακτικήν τού πολέμου κατ’ άριστον τρόπον εφαρμόζουν.λ.χ.Διϊδόντες ότι θα εβομβαρδίζοντο κρίσιμαι γέφυραι είχον μελετήσει,σχεδιάσει και κατασκευάσει έκ τών προτέρων έτοιμα ελαφρά ΜΠΛΟΚ έκ τσιμέντου και σιδηρά πλαίσια τά οποία άμα τώ βομβαρδισμώ τάχιστα εντός 48 ωρών τοποθετούμενα βάσει τού σχεδίου είχον ετοίμην τήν λειτουργίαν τής νέας γεφύρας σχεδόν ώς πρότερον.
3.Τό τρίτον ότι είναι υπερήφανοι,αγαπούν τήν πατρίδα των και είναι ενωμένοι έναντι τού εξωτερικού εχθρού αδιαφόρως εάν μέρος αυτών ενδεχομένως να είναι εναντίον τού Θεοκρατικού Καθεστώτος.Υπεράνω όλων η Πατρίς των,τήν οποίαν θεωρούν ότι τούς ανήκει και ότι οί ίδιοι είναι μέρος αυτής ενώ τότε «εθεωρείτο Βασίλειον τού Δαρείου» ξένον τής εννοίας ώς ίδικής των κυριότητος.
Σημείωσις:Μετ’ Εθνικής θλίψεως σημειώ ότι κατά τήν Κυπριακήν κρίσιν το 1974 και κατ’ αντίθεσιν τών σημερινών Ιρανών προσωπικότητες τού τότε ημετέρου παλαιοπολιτικού και Μ.Μ.Ε Ελληνικού κατεστημένου εδήλουν ανερυθριάστως ο μέν Ευαγ.Αβέρωφ «Επι τέλους ήλθε Εθνική καταστροφή διά ν’ανατραπούν οι Συνταγματάρχαι»,η δε εκδότης τής εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ Ελ.Βλάχου «Εγώ δεν είμαι εναντίον τών Τούρκων,
είμαι εναντίον τών Συνταγματαρχών».Αιδώς Αργείοι θ’ ανέκραζεν ο Αγαμέμνων και έξεστιν τοίς πολιτικάντοις εξαπατείν και ανθελληνίζειν παραφράζων τούς Αρχαίους προγόνους μας διά τούς Κλαζομενίους ασχημονείν……..
4.Καί τέταρτον ημπορεί μέν οι Μουλάδες να ευρίσκωνται τρόπον τινά εις τήν ηγεσίαν αλλά ο λαός δέν τούς πιστεύει και προσκυνά ώς Θεούς πού ελάτρευον και επροσκύνουν τον Δαρείον οι πρόγονοί των ώς Θεόν. Ούτω πώς λοιπόν απωλεσθέντος ενός Αγιατολάχ το Κράτος συνεχίζει αδιαταράκτως να λειτουργή διότι δέν απώλλυτο ο ΘΕΟΣ ώς επί Δαρείου αλλά είς θρησκευτικός ηγέτης.
Μή παροράται τί απήντησαν οι τότε απεσταλμένοι τών Ελλήνων πρός τον Δαρείον όταν δέν τον επροσκύνησαν.«Ημείς οι Ελληνες δέν έχομεν μάθει να προσκυνώμεν θνητούς εί μη μόνον Θεούς και ο Δαρείος δεν είναι Θεός αλλά άνθρωπος».Ε λοιπόν αυτό τηρούν σήμερον οι Ιρανοί.
Σέβονται τούς Αγιοταλάχ ώς θρησκευτικά πρόσωπα αλλά πόρω απέ-χουσιν από το να τούς θεωρούν Θεούς ώς άλλοτε ώστε απολυσθέντων αυτών να καταρρεύση η χώρα των.
Πάντα ταύτα δεν τά έλαβον υπ’ όψιν αι ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ μ’ αποτέλεσμα ν’ αποπειρώνται πλήγματα κατά τού ΙΡΑΝ κατ’ ασφαλή τρόπον εξ αέρος.
Ομως ο πόλεμος δεν κερδίζεται μόνον όταν νικάς εις τήν αεροπορίαν.
Απαιτείται να πατήση το «άρβυλον» τού στρατιώτου.λ.χ.Αι ΗΠΑ εις το Βιετνάμ κι’ Αφγανιστάν ενώ εβομβάρδιζον ακαταπαύστως επί μίαν 10ετίαν με τά γιγαντιαία Β-52 δεν εκέρδισαν τον πόλεμον.Τό Ισραήλ αρχάς τού 2000 με πρωθυπουργόν τον Ολμερτ και ΥΠΕΞ τήν Τζίπι Λίβνι έχασαν τον πόλεμον μέ τήν Χέζμπολάχ επειδή ο τότε αρχηγός τών Ενόπλων Δυνάμεων τού Ισραήλ Πτέραρχος ών επίστευεν ότι μέ τούς βομβαρδισμούς θα εκέρδιζεν.Αμέσως μετά αγανακτισμένοι οι Ισραη-λινοί απεφάσισαν και έκρινον ότι τού λοιπού ο εκάστοτε αρχηγός τών Ενόπλων Δυνάμεων να προέρχηται πάντοτε έκ τού Στρατού Ξηράς όπερ κι’ εγένετο.
Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν και τιμής ένεκεν πρός τήν μεγάλην Στρα-τιωτικήν φυσιογνωμίαν τού Μεγάλου Αλεξάνδρου θ’ αποπειραθώ έν σχεδιογραφήμματι και πολύ αδρομερώς να δείξω το πώς ο Μεγ.Αλέξαν-δρος αντεμετώπισεν και ενίκησεν τάς αφαντάστως υπερτέρας τού Δαρείου Δυνάμεις εις τήν μεγαλυτέραν και τελευταίαν μάχην διεξαχθεί-σαν εις τήν περιοχήν των Γαυγαμήλων.(Ανατολικώς τής σημερινής Αρμπίλ τού Βορείου ΙΡΑΚ).
Η ανυπέρβλητος στρατιωτική μεγαλοφυία τού Μεγ.Αλεξανδρου,η πα-ράταξις τών δυνάμεών του και η όλη διεξαγωγή τής μάχης των Γαυ-γαμήλων μέχρι σήμερον αποτελούν αντικείμενον μελέτης και θαυμασ-μού υπό των μεγαλυτέρων στρατιωτικών μελετητών.
.Ο Αλέξανδρος έχων υπ’ όψιν τήν τεραστίαν διαφοράν δυνάμεων παρέ-ταξεν τάς Δυνάμεις του κατά τοιούτον τρόπον ώστε να μή καλύπτη όλον το τεράστιον μέτωπον τού Δαρείου αλλά επροτίμησεν να τάς έχη συμπεπυκνωμένας και τρόπον τινά «δεμένας» ώστε ν’ αποτελούν μίαν αδιάσπαστον ισχυράν ενότητα καλύπτουσαν το ήμισυ τής παρατάξεως τού Δαρείου.Η αποθέωσις τής τακτικής τού Μεγ.Αλεξάνδρου έναντι τού εξωφρενικώς υπερτέρου εις αριθμόν Στρατού τού Δαρείου έχετε τήν ευκαιρίαν να ίδητε χονδρικώς ευθύς αμέσως κατωτέρω:
Ο Μεγ.Αλέξανδρος παρέταξεν :
40.000 Πεζεταίρους:(29.000 Σαρισσοφόροι και 11.000 ελαφροί πελτασταί) και 7.000 Ιππείς.(Θεσσαλοί κυρίως και Μακεδόνες)
Ο Δαρείος παρέταξεν:
.α.700.000 Πεζικόν βαρύ+Ιππικόν εις τρείς (3) Στρατιάς ήτοι τής Περσίας=200.000,τής Μηδίας=200.000 τής Βαβύλωνος=200.000 και 100.000 η εκλεκτή Προεδρική φρουρά τού Δαρείου
.β.200 δρεπανηφόρα άρματα.(Οι Ελληνες τα’ αντεμετώπισαν ευκο-λώτατα δι’ ευελέκτου τακτικής τής αφέσεως να διέλθουν μέσα απο τά τάξεις των φονεύοντες τούς ηνιόχους αυτών)
γ.15.Πολεμικοί ελέφαντες.(Αντεμετωπίσθησαν δια κρούσεως τών ασπίδων και κραυγών μ’ αποτέλεσμα οι ελέφαντες να εξαγριωθούν και επιφέρουν ακόμη και απωλείας εις τούς ιδίους τούς Περσας ιδία εις τήν διάλυσιν τής παρατάξεώς των).
