του Μάρκου Μπόλαρη, πρώην Υπουργού
Η πολιτική παρέμβαση προϋποθέτει σοβαρή πολιτική ανάλυση.
Εάν η ανάλυση είναι σφαλερή, τα ίδια και χειρότερα θα είναι και η πολιτική.
Όποιος λοιπόν, τούτες τις πονηρές μέρες, εστιάζει στην αθλιότητα της Διάταξης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και ψάχνει, αναλύοντας τη Δικαιοσύνη, σφάλλει.
Βέβαια, σφάλλει στην ανάλυση. Σιγουρότατα σφάλλει και στην πολιτική του πρόταση.
Γιατί;
Μα, επειδή είναι προφανές ότι το εν Ελλάδι Καθεστώς —πρόβλημά σας εάν στην ανάλυσή σας το αντιμετωπίζετε ως κυβέρνηση— το εν Ελλάδι Καθεστώς της διαφθοράς, της διαπλοκής, της αντιδημοκρατικότητας, της περιφρόνησης του Συντάγματος, του εξευτελισμού των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της χειραγώγησης της Δικαιοσύνης, της υποταγής του Κράτους Δικαίου, των κακουργηματικών υπεξαιρέσεων δημοσίου και ευρωπαϊκού χρήματος, της διάλυσης όλων των θεσμών ελέγχου του Δημοσίου, των παράνομων απευθείας αναθέσεων συμβάσεων δημοσίων έργων με ανταλλάγματα· αυτό το Καθεστώς, που λειτουργεί για τη δική του ασφάλεια, για τον δικό του ιδιοτελή πλουτισμό, αξιοποιώντας στρατιές παλιατζήδων, σαλτιμπάγκων και φιρφιρήδων· αυτό το Καθεστώς, προκειμένου να καλύπτει τις αντισυνταγματικές δράσεις του και τις παράνομες ενέργειές του, έχει φροντίσει εξαρχής να ελέγξει τα πόστα στην ΕΥΠ, στον Άρειο Πάγο, στην Αστυνομία, στον Στρατό και στις άλλες διωκτικές αρχές.
Πώς;
Με Χατζηαβάτηδες. Με Φασουλήδες του κουκλοθέατρου. Με συναλλασσόμενους. Με αναξιοπρεπείς. Με προσκυνημένους. Με ραγιάδες του Καθεστώτος. Με ρακένδυτους της αξιοπρέπειας. Με υπηρέτες της αθλιότητας.
Έτσι ώστε, την κρίσιμη στιγμή —τις πολλές κρίσιμες στιγμές που κινδυνεύει το Καθεστώς κι ο Φασουλής προεστώς— να ενεργοποιούνται τα ενεργούμενα, όπως στο κουκλοθέατρο, για να συγκαλύψουν τα εγκλήματα των παρακολουθήσεων, για να μπαζώσουν τα αποδεικτικά του λαθρεμπορίου, για να αφανίσουν τα στοιχεία των εγκληματικών υπεξαιρέσεων ευρωπαϊκού χρήματος, για να μηδενίσουν αποδείξεις διεφθαρμένης διαχείρισης του δημοσίου χρήματος.
Μακρύς ο κατάλογος της διεφθαρμένης συναλλαγής με την ολιγαρχία, με τους μιντιάρχες.
Μακρύς ο κατάλογος της απαξίωσης της ελληνικής οικονομίας, της ελαχιστοποίησης της παραγωγικής μας βάσης, της εξάλειψης της αγοραστικής δύναμης του Έλληνα.
Μια σωστή πολιτική ανάλυση χρειάζεται για να αντιληφθεί κανείς ότι αυτός ο Χατζηαβάτης, που πήγε σε μια ευθυνοφόρο θέση της Δημοκρατίας μας, δεν πήγε επειδή το άξιζε.
Αλλά πήγε μόνο και μόνο επειδή το Καθεστώς του εμπιστεύτηκε τη διαχείριση των κρίσεων, των επικίνδυνων στιγμών.
Ο κάθε φιρφιρής, ο κάθε Χατζηαβάτης Τζαβέλας, βρέθηκε στη θέση αυτή αποκλειστικά και μόνο προκειμένου να σώσει τον εκτεθειμένο, τον κινδυνεύοντα, τον Φασουλή του Καθεστώτος από την αντιμετώπιση των κακουργηματικών πράξεών του.
Προκειμένου να τον σώσει από τη φυλακή.
Αυτή ήταν η συμφωνία.
Τι δεν καταλαβαίνετε;
Τούτο το Καθεστώς της κατάπτωσης έφερε την Ελλάδα σε βάραθρο βορβορώδες, τέτοιο που ποτές άλλοτε η Πατρίδα δεν είχε βρεθεί.
Κι η ευθύνη είναι του κρυπτόμενου σμικρού Φασουλή.
Αυτόν επιχειρεί να προστατεύσει ο δοτός της Εισαγγελίας.
Τον γυμνό.
Έως πότε;
Δεν θα ήθελα να γράψει αυτό το άρθρο με τόσες προσβλητικές φράσεις και λέξεις εις βάρος του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου οποιοσδήποτε Έλλην και ειδικά νομικός ,όπως ο κ. αρθρογράφος.
Παραβιάζει τρία άρθρα (361,362 και 363 )του Ποινικού Κώδικα και τέσσερα (57,59,920 και 922 ) του Αστικού Κώδικα .
Τόση απαξίωση (φιρφιρής, Χατζηαβάτης) για έναν άξιο και αξιοκρατικά υποδειχθέντα από συναδέλφους του και επιλεγέντα δικαστικό λειτουργό -τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλλα-, επειδή ”χάλασε τη σούπα” της Αντιπολίτευσης για πολιτική ανάγνωση και εκμετάλλευση του αδικήματος των υποκλοπών , ενόψει των εκλογών του επομένου έτους ;;;.
ΣΕ ΠΟΙΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΟΝΕΜΕΤΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ -ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΚΟΜΗ-ΛΟΓΙΚΗ ;;;.
Οι δικαστές διορίζονται από την κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία) και όντως είναι δοτοί, όπως σωστά γράφει το άρθρο. Είχαμε δει και το καραγκιοζιλίκι τού διδύμου Δαμαρά-Νογιάκου (alias “ψηλού” ή/και “παπαναθηναϊκάκια”). Το ότι σωστά τούς τα ψάλλει ο αρθρογράφος, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας. Καταπατώντας συνταγματικά το … Σύνταγμα, απαξιώνεται η Διακιοσύνη και σήμερα έχομε αυτό το χάλι στην Ελλάδα, την ευρωπαϊκή “Μπανανία”.
Συγχαρητήρια στον αθρογράφο.
ΥΓ: Μ’ αρέσει η παραπάνω γελιογραφία τού Κούλεως. Αν διαβάζω σωστά την υπογραφή, γράφει sakui. Ποιος είναι αυτός; Συγχαρητήρια και σ’ εκείνον.
“Δαμαρά” => Σαμαρά