Οι βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου 2026 στην Κυπριακή Δημοκρατία δεν έφεραν ανατροπή στην πρώτη θέση, αλλά έφεραν σαφή αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη. Ο ΔΗΣΥ παρέμεινε πρώτο κόμμα, το ΑΚΕΛ κράτησε και ενίσχυσε ελαφρά τη δεύτερη θέση, όμως το πραγματικό πολιτικό νέο είναι αλλού: το ΕΛΑΜ ανέβηκε καθαρά στην τρίτη θέση, δύο νέα σχήματα μπήκαν στη Βουλή, ενώ παραδοσιακά κόμματα του κέντρου και σύμμαχοι του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη βγήκαν βαριά τραυματισμένα. Μια εξακομματική, πιο κατακερματισμένη Βουλή είναι το πιθανότερο ενδεχόμενο.
Τα τελικά αποτελέσματα
Με ενσωμάτωση 100%, ψήφισαν 380.851 από 569.182 εγγεγραμμένους, δηλαδή συμμετοχή 66,91% και αποχή 33,09%. Τα έγκυρα ήταν 372.063, τα άκυρα 6.618 και τα λευκά 2.170. (Skai.gr)
| Κόμμα | Ποσοστό | Έδρες | Μεταβολή |
|---|---|---|---|
| ΔΗΣΥ | 27,1% | 17 | -0,8% |
| ΑΚΕΛ | 23,9% | 15 | +1,4% |
| ΕΛΑΜ | 10,9% | 8 | +4% |
| ΔΗΚΟ | 10,0% | 8 | -1,3% |
| ΑΛΜΑ | 5,8% | 4 | νέο κόμμα |
| Άμεση Δημοκρατία Κύπρου | 5,4% | 4 | νέο κόμμα |
Εκτός Βουλής έμειναν η ΕΔΕΚ με 3,3%, οι Κυνηγοί με 3,2%, η ΔΗΠΑ με 3,1%, το Volt με 3,1% και οι Οικολόγοι με 2%. Το όριο εισόδου στη Βουλή είναι 3,6%, γι’ αυτό και ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ και Volt έμειναν οριακά εκτός.
Τι έγινε πολιτικά
Ο ΔΗΣΥ κέρδισε, αλλά δεν θριάμβευσε. Η Αννίτα Δημητρίου μπορεί να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως εντολή σταθερότητας, αφού το κόμμα παραμένει πρώτο και με 17 έδρες. Όμως το ποσοστό είναι ελαφρώς χαμηλότερο από το 2021, άρα δεν πρόκειται για κύμα επιστροφής της κεντροδεξιάς. Είναι περισσότερο μια νίκη αντοχής: ο ΔΗΣΥ επιβίωσε ως βασικός πόλος του συστήματος.
Το ΑΚΕΛ επίσης βγαίνει με θετικό πρόσημο. Δεν πέρασε πρώτο, αλλά αύξησε ποσοστό και ψήφους και διατήρησε τις 15 έδρες. Για ένα κόμμα που τα τελευταία χρόνια είχε προβλήματα δυναμικής, αυτό του επιτρέπει να μιλήσει για ανάκαμψη και επανασυσπείρωση.
Το μεγάλο άλμα όμως είναι του ΕΛΑΜ. Από 6,8% το 2021 ανέβηκε περίπου στο 10,9%-11% και από 4 έδρες πήγε στις 8, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Το ΕΛΑΜ κινήθηκε με σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό και στο Κυπριακό, ακόμη και με θέση υπέρ του κλεισίματος των οδοφραγμάτων μεταξύ των δύο πλευρών του νησιού.
Το δεύτερο μεγάλο μήνυμα είναι η είσοδος δύο νέων παικτών: του ΑΛΜΑ, με αντιδιαφθορική και θεσμική ατζέντα, και της Άμεσης Δημοκρατίας του Φειδία Παναγιώτου, που μεταφέρει στη Βουλή ένα μοντέλο πολιτικής κινητοποίησης γύρω από social media, προσωπικό brand και αντισυστημική ψήφο. Το Reuters συνδέει την άνοδο αυτών των σχημάτων με τη δυσαρέσκεια για τη διαφθορά, το κόστος ζωής και τη γενικότερη απαξίωση του πολιτικού συστήματος.
Το πλήγμα στον Χριστοδουλίδη
Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη. Η Κύπρος έχει προεδρικό σύστημα, άρα δεν πέφτει κυβέρνηση επειδή άλλαξε η Βουλή. Όμως η Βουλή μπορεί να δυσκολέψει ή να μπλοκάρει νομοθετικές πρωτοβουλίες. Τα κόμματα που τον στήριξαν το 2023, κυρίως το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ και η ΔΗΠΑ, βγήκαν αποδυναμωμένα: το ΔΗΚΟ έχασε έδαφος, ενώ ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ έμειναν εκτός Βουλής. Το Reuters σημειώνει ότι αυτό περιορίζει τις επιλογές του Χριστοδουλίδη ενόψει και των προεδρικών του 2028.
Με απλά λόγια: ο Πρόεδρος δεν έχασε θεσμικά την εξουσία, αλλά έχασε πολιτικό χώρο γύρω του. Η «προεδρική κεντρώα συμμαχία» που τον έφερε στην εξουσία το 2023 εμφανίζεται πλέον πολύ πιο αδύναμη.
Σχόλιο ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ: δεν κατέρρευσε το σύστημα, αλλά ράγισε το κέντρο
Το αποτέλεσμα δεν λέει ότι οι Κύπριοι εγκατέλειψαν πλήρως τα παραδοσιακά κόμματα. ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ παραμένουν οι δύο βασικοί πόλοι και μαζί έχουν 32 από τις 56 έδρες. Άρα το παλιό δικομματικό πλαίσιο δεν εξαφανίστηκε.
Αλλά λέει κάτι άλλο: το πολιτικό κέντρο χάνει τον ρόλο του ρυθμιστή. ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ και Οικολόγοι, δηλαδή κόμματα που επί χρόνια λειτουργούσαν ως ενδιάμεσοι παίκτες, δέχθηκαν σοβαρό πλήγμα. Τη θέση τους την καταλαμβάνουν δύο διαφορετικές μορφές διαμαρτυρίας: από τη μία η δεξιά/εθνικιστική σκληροποίηση του ΕΛΑΜ, από την άλλη η αντισυστημική-αντιδιαφθορική ψήφος προς ΑΛΜΑ και Φειδία.
Αυτό σημαίνει ότι η νέα Βουλή θα είναι πιο δύσκολη στη διαχείριση. Για οικονομικά, θεσμικά, ενεργειακά και μεταρρυθμιστικά ζητήματα θα χρειάζονται ad hoc συμμαχίες. Δεν υπάρχει άνετη, φυσική πλειοψηφία γύρω από τον Πρόεδρο. Κάθε νομοσχέδιο θα περνάει από διαπραγμάτευση.
Στο Κυπριακό, το αποτέλεσμα επίσης έχει σημασία. Η άνοδος του ΕΛΑΜ ενισχύει τις φωνές που θέλουν πιο σκληρή γραμμή, ενώ η είσοδος νέων κομμάτων δεν εγγυάται ενιαία στάση. Αυτό δεν σημαίνει ότι αλλάζει αυτομάτως η κρατική γραμμή της Λευκωσίας, αλλά σημαίνει ότι το πολιτικό κόστος οποιασδήποτε διαπραγματευτικής ευελιξίας αυξάνεται.
Οι κυπριακές εκλογές του 2026 έστειλαν τρία μηνύματα:
Πρώτον, ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ παραμένουν οι βασικοί πόλοι, αλλά δεν εμπνέουν πια απόλυτη πολιτική κυριαρχία.
Δεύτερον, το ΕΛΑΜ γίνεται πλέον σταθερός τρίτος πόλος, όχι απλώς κόμμα διαμαρτυρίας.
Τρίτον, η αντισυστημική ψήφος αποκτά κοινοβουλευτική μορφή, είτε ως θεσμική αντιδιαφθορά μέσω ΑΛΜΑ είτε ως πολιτική των social media μέσω Φειδία.
Άρα το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς «νίκη ΔΗΣΥ». Είναι προειδοποίηση για ολόκληρο το κυπριακό πολιτικό σύστημα: η κοινωνία δεν γύρισε την πλάτη στη σταθερότητα, αλλά ζητά νέες εκφράσεις, τιμωρεί τη φθορά και σπρώχνει τη Βουλή σε πιο δύσκολες, πιο ασταθείς ισορροπίες.
βλέποντας τα ποσοστά, καταλαβαίνεις ότι ο Ελληνισμός θα υπάρχει στην Ιστορία πλέον….
Η Κυπριακή Βουλή νομοθετεί σωφρόνως -δεν υπάρχουν ευρωσκεπτικιστικά κόμματα, δεν μπορεί ”να ρίξει” τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας- και την μόνη και μάλλον ΜΟΝΙΜΗ παραφωνία της αυτήν την 5ετία , θα αποτελούν οι Αρχηγοί και οι Βουλευτές (4+4) των δύο νέων κομμάτων , πότε με την ρομφαία της κάθαρσης και πότε με δονκιχωτικές αφέλειες.
Πάντα σοφός ο λαός -και που ποτέ δεν αναγνωρίζει τα λάθη του και πολλές φορές τα επαναλαμβάνει – γιατί και οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι και οι ειδικοί (ειδικά οι αριστεροί ) τον λατρεύουν ως τέτοιο σοφό. ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΛΙΑΜΠΕΛΟ Η ΠΑΤΡΙΣ .