Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για την γέννηση και εξέλιξη του Κυπριακού Ζητήματος και για την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 μετά τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959, ωστόσο εμείς θα θέλαμε να σταθούμε στην εφαρμογή του οσμανικού συστήματος των εθνικοθρησκευτικών κοινοτήτων-millet sistemi στο κράτος αυτό.
Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας τέθηκε σε ισχύ στις 16 Αυγούστου 1960 και σε αυτό προβλέπεται ένα μοντέλο διοίκησης το οποίο βασίζεται όχι σε μεμονωμένους πολίτες με ατομικά δικαιώματα στη βάση του πολιτικού φιλελευθερισμού, αλλά αντίθετα βασίζεται στον διαχωρισμό των πολιτών σε δύο κοινότητες σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, εμπνεόμενο από το οσμανικό σύστημα των εθνικοθρησκευτικών κοινοτήτων-millet sistemi. [1] Με τον τρόπο αυτό προβάλλεται η εθνικοθρησκευτική κοινότητα έναντι των ατομικών οντοτήτων. Δηλαδή η εξουσία δεν πηγάζει από το λαό αλλά από τις εθνικοθρησκευτικές κοινότητες. [2] Πρόκειται δηλαδή για την ίδρυση ενός οθωμανικού τύπου κράτους δηλαδή στην ουσία για ένα πισωγύρισμα αρκετών αιώνων πίσω από την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό που οδήγησαν στον σύγχρονο κόσμο.
Στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας προβλέπεται η Βουλή των Αντιπροσώπων που αποτελείται από 80 έδρες με αναλογία 70% μέλη της ελληνικής κοινότητας (56 έδρες) και 30% μέλη της τουρκικής κοινότητας οι οποίοι εκλέγονταν με ξεχωριστούς κοινοτικούς εκλογικούς καταλόγους. [5] Επίσης καθεμία από τις δύο κοινότητες διαθέτει τη δική της Συνέλευση με αρμοδιότητες σε θέματα παιδείας, πολιτισμού και θρησκείας, ενώ η εκπροσώπηση των Ελλήνων και των Τούρκων στο δημόσιο τομέα καθορίζεται αναλογία 70% Έλληνες και 30% Τούρκοι (παρά το γεγονός ότι οι Έλληνες αποτελούσαν το 80% του Πληθυσμού και οι Τούρκοι το 18%) .
Δεν είναι τυχαίο ότι ο όρος Εθνάρχης παραπέμπει στο οσμανικό σύστημα των εθνικοθρησκευτικών κοινοτήτων-millet sistemi και αναφέρεται στον millet başı δηλαδή στον επικεφαλής της εθνικοθρησκευτικής κοινότητας-millet ο οποίος ήταν ο ανώτατος θρησκευτικός της ηγέτης και διέθετε ευρύτατες κοσμικές και διοικητικές εξουσίες, λειτουργώντας ως διαμεσολαβητής μεταξύ του ποιμνίου του millet και της οθωμανικής εξουσίας (Υψηλής Πύλης).[7]
Επίσης το οσμανικό σύστημα των εθνικοθρησκευτικών κοινοτήτων-millet sistemi είχε εφαρμοστεί και στη Συνθήκη της Λωζάνης τον Ιούλιο του 1923 όπου ως βασικό κριτήριο για την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποτέλεσε η θρησκεία και όχι η εθνικότητα και σύμφωνα με το άρθρο 2β της συνθήκης χρησιμοποιήθηκε ο όρος Μουσουλμάνοι και όχι Τούρκοι..
* Ο Γεώργιος Γκοβέσης γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1968, κατάγεται από την Ορεινή Κορινθία και είναι μόνιμος κάτοικος Ξάνθης. Το 1990 αποφοίτησε από το τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1993 έλαβε μεταπτυχιακό Master of Arts Πολιτικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινουπόλεως ως υπότροφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το 2002 αναγορεύθηκε διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Βιβλία, επιστημονικές εργασίες και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στην Ελλάδα και στην Τουρκία.
Στην Ελλάδα τα βιβλία του κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Σπανίδης Ξάνθη.
