Ποιος είναι ο πραγματικά μεγάλος κίνδυνος από την Τουρκία

Στην Ελλάδα η δημόσια συζήτηση για τον κίνδυνο Τουρκία επικεντρώνεται στις αγορές εξοπλισμών. «Θα πάρει ή δεν θα πάρει τα F-35 η Τουρκία, θα της δώσουν Eurofighter και αντιπυραυλικά συστήματα οι Ευρωπαίοι»; Χωρίς να υποτιμούμε την χρησιμότητα αυτών των προβληματισμών δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι ο μέγας κίνδυνος που πρέπει να μας απασχολεί είναι άλλος: η τουρκική αμυντική βιομηχανία. Ειδικά όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις και ειδικά η σημερινή έχουν κάνει ότι μπορούν για να καταστρέψουν τη δική μας αμυντική βιομηχανία. Με εξαιρέσεις κάποιες λίγες ιδιωτικές εταιρείες που δεν αξιοποιούνται από το ελληνικό κράτος όσο θα έπρεπε, η κρατική αμυτνική βιομηχανία έχει αφεθεί στην τύχη της, η οποία δεν φαίνεται να είναι καθόλου καλή.

Η Τουρκία έχει ξεπεράσει ένα σημαντικό όριο στην αμυντική της βιομηχανία. Το 2025, οι εξαγωγές μας στον τομέα της άμυνας και της αεροδιαστημικής, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών, ξεπέρασαν τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ένα από τα κύρια θέματα που συζητήθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου ήταν η αύξηση του προϋπολογισμού άμυνας/εξοπλισμού .
Σύμφωνα με τα στοιχεία του SIPRI, η Τουρκία κατατάσσεται 11η στον κόσμο στις εξαγωγές σημαντικών οπλικών συστημάτων κατά την περίοδο 2021-2025, με μερίδιο 1,8%. Αυτό αντιπροσωπεύει αύξηση 122% σε σύγκριση με την προηγούμενη πενταετία. Ωστόσο
, εξακολουθεί να υπάρχει σημαντικό χάσμα σε σύγκριση με το μερίδιο 42% των ΗΠΑ και 9,8% της Γαλλίας.
Η δημοφιλής διεθνής επιτυχία της BAYKAR είναι σημαντική. Ωστόσο, πρέπει να αξιολογήσουμε ολόκληρο το οικοσύστημα, συμπεριλαμβανομένων των TUSAŞ, ASELSAN, ROKETSAN, TEI, HAVELSAN, STM, ARCA και άλλων κατασκευαστών. Για παράδειγμα, το 2025, οι υψηλότερες εξαγωγές στρατιωτικής βιομηχανίας πραγματοποιήθηκαν από τον κατασκευαστή πυρομαχικών ARCA, ακολουθούμενο από τις BAYKAR, TUSAŞ, TEI, ROKETSAN και ASELSAN. 
 
Η τελική διακήρυξη του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα στις 29-30 Οκτωβρίου, αποφάσισε να διερευνήσει τη δυνατότητα ίδρυσης μιας Τουρκικής Σχολής Αμυντικής Βιομηχανίας
στην Τουρκία για την αύξηση της ανταλλαγής πληροφοριών και τεχνολογίας στην αμυντική βιομηχανία και την εκπαίδευση εξειδικευμένου προσωπικού. Αυτό δεν πρέπει να θεωρείται αποκλειστικά ως εκπαιδευτικό ίδρυμα.
Θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα συμπληρωματικό βιομηχανικό δίκτυο με το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν και άλλους εταίρους στον τομέα της μηχανικής, των δοκιμών, της συντήρησης, της εκπαίδευσης και επιλεγμένων περιοχών παραγωγής.
Σε όλα αυτά η σημερινή ηγεσία του ΥΠΕΘΑ απαντά με αφηγήματα και «ομοιόματα» οπλικών συστημάτων στην παρέλαση. Απαντά με το «25% ελληνική συμμετοχή» στα εξοπλιστικά προγράμματα όταν είναι γνωστό ότι αυτή η συμμετοχή είναι σχεδόν μηδενική στο εξοπλιστικό πρόγραμμα μαμούθ της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όσες «προσπάθειες» ανακοινώθηκαν για σχεδιασμό «εθνικών προϊόντων» έχουν μείνει στα σκαριά με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση του uav Αρχύτας! Ο ΑΡΧΥΤΑΣ που μας έδειξαν στην παρέλαση είναι προϊόν συνεργασίας της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων με ιδιωτική εταιρεία. Παρά το γεγονός ότι αυτός ο ΑΡΧΥΤΑΣ υπάρχει , αποφασίστηκε να φτιαχτεί…καλύτερος . Το σχέδιο χρηματοδοτήθηκε, αλλά νέο Αρχύτα δεν είδαμε ούτε …σε ομοίωμα στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης.
Δεύτερο παράδειγμα ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά, είναι ο περιβόητος ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ που αν και όπως διαβεβαιώνει ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας είναι 100% ελληνικό προϊόν δεν μπαίνει σε γραμμή παραγωγής στην ΕΑΒ. Το γιατί καθυστερεί δεν έχει απαντηθεί.
Βέβαια το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτικής-ναυάγιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την ελληνική αμυντική βιομηχανία είναι η περίπτωση των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων. Οι Ευρωπαίοι μας παρακαλούσαν να «βάλουμε μπροστά τις μηχανές» για μαζική παραγωγή πυρομαχικών για την Ουκρανία αλλά η κυβέρνηση φρόντισε να παραχωρήσει τις γραμμές παραγωγής των ΕΑΣ σε ξένους!
https://www.militaire.gr/poios-einai-o-pragmatika-megalos-kindynos-apo-tin-toyrkia/
spot_img

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. “απαντά με αφηγήματα”
    Τι ακριβώς … αφηγείται;

    Προσωπικά, θεωρώ πραγματικά τον μεγαλύτερο κίνδυνο από την Τουρκία ότι είναι τώρα εμπειροπόλεμη, ενώ εμείς έχομε να πολεμήσομε από το 1949 και ότι ο λαός και ο στρατός της είναι έτοιμοι για πόλεμο, εν αντιθέσει προς τον δικό μας, που τού έμαθαν ότι «…είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γης λιγότερα από εκείνα που μας ανήκουν και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ό,τι μας ανήκει και να μη μπορούμε να κλείσουμε μάτι από τον κίνδυνο κάποιας ξαφνικής επίθεσης κακόβουλων γειτόνων εναντίον μας», όπως το διετύπωσε ο Γιωργάκης Παπανδρέου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,767ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
51,100ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής

Τελευταία Άρθρα