ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

1. Ο πόλεμος έγινε ,γιατί ”πόλεμος ” πάντων πατήρ”(πάνσοφος ο Ηράκλειτος μας)-πότε είχαμε ειρήνη -ΚΑΙ
   ”τού’φεξε” του δικού μας πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη -που δεν είναι ΑΜΕΑ (ούτε και άλλος πρωθυπουργός ήταν ΑΜΕΑ) -και τάχιστα υλοποίησε το δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδος και Κύπρου (της εποχής του ΑνδρεοΠΑΣΟΚ) ,μετά από την αναγκαία πρόσκληση του Ελληνοκύπριου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας-.
   Να θυμηθούμε τα γρήγορα ανακλαστικά του κ. Μητσοτάκη το 2020 για τον COVINT και για την υβριδική επίθεση της Τουρκίας στις Καστανιές του Έβρου-φυσικά χωρίς να ρωτήσει τους Αμερικανούς-, που δεν τους ευχαρίστησε -όπως ο Σημίτης -γιατί του επέτρεψαν αυτές τις τάχιστες αντιδράσεις .
   Υ.Γ Δεν είναι ανέκδοτο να πιστεύουμε ότι οι Ιρανοί -Πέρσες είναι πολίτες ελεύθεροι για να αποφασίσουν για το πολιτικό μέλλον της Πατρίδος τους ;;;.
   Είχαν οι Έλληνες πολίτες τέτοια δυνατότητα από το 1967-74;;;.

2. Κάποιες παρατηρήσεις.

   (α) Όταν η έναρξη/παύση ενός πολέμου υπερβαίνει τις δυνάμεις μας, πρωτιμότερη από τα ευχολόγια είναι η εκμετάλλευσή του υπέρ των συμφερόντων μας. Όπως ακριβώς η θέση του Μεταξά για τον ΒΠΠ: η Ελλάδα θα επεδίωκε την ουδετερότητα, αλλά ήταν προετοιμασμένη – σε υλικό, ηθικό και πολιτικό επίπεδο – για το τί θα πράξει σε περίπτωση αναγκαστικής εμπλοκής της.

   (β) Κανείς επιτεθέμενος δεν παραδέχεται ποτέ την επιθετικότητά του! Για την όποια επίθεση πάντοτε εκλέγεται μια πρότερη πράξη του αντιπάλου, η οποία καταγγέλεται πως προκάλεσε την επίθεση. Για την Ρωσία, η εισβολή της στην Ουκρανία ήταν αντίδραση στην πρόθεση εντάξεώς της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, για το Ισραήλ, τα χτυπήματα στο Ιράν είναι απάντηση στην επιδρομή της 7ης/10/2023. Εν ολίγοις, το ποιός είναι επιτιθέμενος και ποιός αμυνόμενος εξαρτάται περισσότερο από το χρονικό σημείο που θα θέσουμε ως απαρχή των εξελίξεων.

   (γ) Αν οι Ιρανοί μάς συμπαραστάθηκαν την δύσκολη δεκαετία 2010-2020, προφανώς δεν το έκαναν για λόγους συμπάθειας και φιλίας, κάτι επεδίωκαν (υποθέτω έμμεση παράκαμψη του αποκλεισμού τους, συναλλασσόμενοι με κράτος της ΕΕ). Είναι αστείο να ερμηνεύουμε και να υπαγορεύουμε πολιτικές αποφάσεις στην βάση του συναισθηματισμού.
   Και ειδικότερα, κάποτε πρέπει να καταμετρήσουμε αυτά τα αόριστα ωφέλη από τις περιβόητες ελληνοαραβικές σχέσεις. Τί κερδίσαμε από αυτές, τί χάσαμε από την αποστασιοποίηση από το Ισραήλ και ποιό το τελικό ισοζύγιο;

   (δ) Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η Τουρκία θα ωφεληθεί από την διάλυση του Ιράν. Αν υπήρχε τέτοιο ενδεχόμενο είμαι σίγουρος ότι οι γείτονες θα έσπευδαν να το εκμεταλλευθούν. Η σιγή και αποστασιοποίησή τους κάτι άλλο δηλοί. Με δεδομένο ότι το Ισραήλ προωθεί από χρόνια την ιδέα ενός φιλικού κουρδικού κράτους, το πιθανότερο είναι η κατάρρευση του Ιράν να προκαλεί εφιάλτες στην Τουρκία.

   (ε) Το αν και σε τί βαθμό έπρεπε να διαπραγματευθεί εκ των προτέρων η Ελλάδα την βοήθειά της προς τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ παραπέμπει ιστορικώς στο δίλημμα/διχασμό της ελληνικής πολιτικής σκηνής προ του ΑΠΠ. Εκ των προτέρων συμφωνία, ή άνευ όρων συμμετοχή με αυτούς που εξασφαλίζουν τα περισσότερα δυνητικά ωφέλη στο μέλλον; Τουλάχιστον φαίνεται ότι αποκλείεται να επαναληφθεί η χείριστη επιλογή που έγινε τότε, δηλαδή ο διχασμός και η διπλή στάση έναντι των ξένων.

   (στ) Συμφωνώ ότι το μεγάλο στοίχημα και η μεγάλη ευκαιρία για την ελληνική (ελλαδική και κυπριακή) πλευρά είναι να μονιμοποιηθεί η αεροναυτική παρουσία της Ελλάδος στην Κύπρο.

   (ζ) Σε συνέχεια του (γ), απορώ με τον θαυμασμό προς την Ισπανία και την επικάλυψη των συμφερόντων της με έναν μανδύα ηθικολογίας!

   (η) Είναι από αστείο έως εξωφρενικό να στηλιτεύουμε την ασυνέπεια αρχών που παρατηρείται σε κράτη, αλλά να υποπίπτουμε – ως πολίτες – στην ίδια πρακτική. Παρατηρώ μια ευρύτερη – στον δημόσιο διάλογο – σύμπνοια όσων αποκήρυσσαν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία με όσους συντάσσονται με τις επιδρομές κατά του Ιράν, αλλά και το ακριβώς αντίθετο, όσοι υπερασπίζονταν την Ρωσία να στηρίζουν και το Ιράν.
   Εν τέλει, πότε είναι θεμιτές οι επιθετικές ενέργειες και πότε όχι;
   Νομίζω ότι κατατρυχόμαστε ακόμη από το σύνδρομο των ξενοκινήτων και ξενωνύμων κομμάτων του 19ου αιώνα (“αγγλικό”, “γαλλικό”, “ρωσικό”), αρεσκόμαστε να φανατιζόμαστε υπέρ τρίτων (σαν να αδυνατούμε να αποδεχθούμε την αυθυπαρξία μας!) και απορρίπτουμε μετά βδελυγμίας κάθε ιδέα εθνικού συμφέροντος (μην μας χαρακτηρίσουν και… “εθνικιστές”!!!).
   Είναι χαρακτηριστικό της παρακμής μας – ενδεχομένως και της συλλογικής μας παράνοιας! – ένα συμβάν που έλαβε χώρα σε παράσταση στην Επίδαυρο, το 2024: κάποιοι διαδηλωτές ανήρτησαν πανώ υπέρ της Παλαιστίνης και μερίδα θεατών τους επέπληξε γιατί δεν επεδείκνυαν την ίδια ευαισθησία για την Ουκρανία. Το ότι εκείνη την χρονιά συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και ότι στην Ελλάδα θα έπρεπε αυτό να μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας δεν πέρασε από τον νου ούτε των μεν, ούτε των δε!

   Σημείωση:
   Το σημείο (η) δεν απαντά στην παρούσα ανάρτηση, αλλά αποτελεί μια γενικότερη παρατήρηση.

   • Χαίρεται κανείς να διαβάζει τέτοια σοβαρά κι εμπρεριστατωμένα σχόλια, μεστά νοήματος. Συγχαρητήρια, κ. Καραγιαννίδη.

3. α) Έκανα σαφή διάκριση κράτους και πολιτών. Ναι, όταν η έναρξη/παύση ενός πολέμου υπερβαίνει τις δυνάμεις μας, ο κρατικός σχεδιασμός οφείλει να σκέφτεται ψυχρά το εθνικό συμφέρον. Ο κρατικός σχεδιασμός. Εγω μίλησα στο πρώτο μέρος ως πολίτης. Κάνετε λάθος αν υποτιμάτε την ηθική/νομική αποτίμηση ενός πολέμου, άλλο η διαχείριση των συνεπειών του.

   (β) Σωστά, κανείς επιτιθέμενος δεν αυτοχαρακτηρίζεται «επιτιθέμενος» και η αφήγηση εξαρτάται από το πού βάζει κανείς την αφετηρία. Μέχτι πότε το Ισραήλ θα επικαλείται την 7η Σεπτεμβρίου σε όλα όσα κάνει; Το διεθνές δίκαιο (και το κοινό αίσθημα δικαίου) δεν κρίνουν μόνο «τι προηγήθηκε», αλλά και την αναγκαιότητα/αναλογικότητα και τη μετάβαση από την αιτιολόγηση στην απεριόριστη τιμωρητική εκστρατεία.

   (γ) Προφανώς το Ιράν κινήθηκε με κριτήριο συμφέροντος. Αυτό όμως δεν ακυρώνει δύο πράγματα:
   ότι η Ελλάδα οφείλει να λογαριάζει ποιοι στάθηκαν χρήσιμοι σε δύσκολες στιγμές όταν διαμορφώνει πολυδιάστατη πολιτική· και ότι υπάρχουν στιγμές όπου τα συμφέροντα συμπίπτουν (π.χ. ενεργειακή ασφάλεια, περιφερειακές ισορροπίες, αντιστάθμιση τουρκικής πίεσης). Η αναφορά στις ελληνοαραβικές σχέσεις είναι ένα κεφάλαιο του παρελθόντος.

   (δ) Το Ιράν δεν θα καταρρεύσει αν υποστεί ήττα. Αλλά θα αποδυναμωθεί. Η Τουρκία θέλει είτε ένα αποδυναμωμένο Ιράν είτε ένα Ιράν όπως είναι σήμερα. Να εξαρτάται απο αυτήν ή και απο αυτήν.
   (ε) Η αιχμή μου δεν είναι ότι πρέπει να γίνουμε «δύσκολοι» για το θεαθήναι· είναι ότι σοβαρό κράτος δεν παρέχει κρίσιμες διευκολύνσεις/συμμετοχή χωρίς σαφείς, συγκεκριμένες δεσμεύσεις υπέρ των δικών του κρίσιμων ζητημάτων (Κύπρος, αποτροπή, ΑΟΖ/ενεργειακή ασφάλεια, ευρωπαϊκή χρηματοδότηση υποδομών άμυνας κ.λπ.). Η Ελλάδα συνήθως λειτουργεί με τη λογική «δίνω πρώτα, ελπίζω μετά». Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά πεθαίνει.

   (στ) η μονιμοποίηση αεροναυτικής παρουσίας στην Κύπρο είναι στρατηγική ευκαιρία που δεν εμφανίζεται συχνά. Προσθέτω μόνο ότι πρέπει να γίνει θεσμικά (κανόνες εμπλοκής, νομική θωράκιση, διάρκεια, υποστήριξη, διαλειτουργικότητα με ΕΕ) και όχι ως ad hoc «αποστολή» που αύριο ξεχνιέται.

   (ζ) Για την Ισπανία: δεν τη θαυμάζω ως «ηθική υπερδύναμη», ούτε πιστεύω ότι τα κράτη κινούνται από φιλανθρωπία. Αυτό που σημείωσα είναι ότι η προβολή μιας στάσης ως συμβατής με διεθνές δίκαιο/ανθρωπισμό μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο ισχύος: σου δίνει νομιμοποίηση, περιθώριο ελιγμών και διαπραγματευτικό κεφάλαιο. Προφανώς η Ελλάδα έχει πολύ διαφορετικό γεωπολιτικό βάρος και απειλές.

   (η) Είχα γράψει στο fb το εξής σχόλιο: ΚΗΝΣΟΡΕΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΟΝΤΕΣ
   Οταν οι Ρώσοι παραβίαζαν την κυριαρχία της Ουκρανίας, πριν τέσσερα χρόνια τέτοιες ημέρες, καταγγείλαμε-και καλά κάναμε– την Ρωσία για την εισβολή της σε μια ανεξάρτητη χώρα.
   Τώρα που κάνουν το ίδιο Αμερικανοί και Ισραηλινοί στο Ιράν, εμείς πάλι καταδικάζουμε αλλά μερικοί κήνσορες κατά της ρωσικής εισβολής είναι σήμερα θεράποντες της αμερικανοισραηλινής επίθεσης.
   Υπάρχει λογική εξήγηση πέραν της δεδηλωμένης δουλικότητάς τους;

   Η καταδίκη της πολεμικής κλιμάκωσης είναι στάση αρχής· η αξιοποίηση των συνεπειών υπέρ των δικών μας σκοπών είναι στάση κράτους. Το ζητούμενο είναι να πάψουμε να υστερούμε στο δεύτερο, χωρίς να χάσουμε το πρώτο.

   • Ευχαριστώ πολύ για την εκτενή απάντηση.

     Αλλού συγκλίνουμε, αλλού διαφωνούμε, αλλά θεωρώ ότι οι απόψεις αμφοτέρων έχουν εκτεθεί επαρκώς.

     Σε δύο σημεία θα ήθελα να σταθώ έτι περαιτέρω.

     Επί της αρχής, δεν διαφωνώ στο ότι πρέπει να εξασφαλίζουμε ικανοποιητικά ανταλλάγματα από οιονδήποτε εταιρισμό και να μην παρασυρόμαστε σε αυτόν, με την ελπίδα και μόνον. Απλώς, εκτιώ ότι η παρούσα περίσταση (αναφέρομαι στην αποστολή πλοίων και αεροσκαφών στην Κύπρο) δεν εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία, καθώς πρόκειται για μια ευκαιρία που πρέπει να τύχει αμέσου εκμεταλλεύσεως. Και υπάρχουν περιπτώσεις που η επίδειξη προθυμίας εμπλοκής στο πεδίο ενισχύει και την μετέπειτα διαπραγματευτική θέση.

     Συμμερίζομαι την εκτίμηση ότι η Τουρκία προτιμά ένα αποδυναμωμένο Ιράν. Αλλά, ας μην λησμονούμε πως το Ιράν είναι και ο στενότερος σύμμαχός της στο κουρδικό πρόβλημα, καθώς και οι δύο χώρες πλήττονται από ένα πιθανό κουρδικό κράτος. Εν ολίγοις, δεν είμαι σίγουρος ότι ένα αποδυναμωμένο Ιράν θα ενθουσίαζε την Τουρκία, αν αυτή η εξέλιξη γινόταν γενεσιουργός ενός κουρδικού κράτους. Συν τοις άλλοις, μου φαίνεται δύσκολο και για το Ισραήλ, μετά από όλη την υπερπροσπάθεια εκμηδενίσεως του βασικού του αντιπάλου στην περιοχή, να αποδεχθεί την αντικατάστασή του από έναν νέο, αμφιβόλου εμπιστοσύνης.

4. Εύστοχες οι οι παρατηρήσεις του κ. Σαββίδη.
   Αν ρίξουμε μία ματιά στην διαχρονική μας ιστορική πορεία, θα διαπιστώσουμε ότι ο ελληνικός κόσμος βρέθηκε σε συνεχή και ενίοτε σκληρή σύγκρουση με την Περσία (και τον ευρύτερο ασιατικό κόσμο που ηγεμόνευε). Οι συγκρούσεις ήταν σχεδόν αδιάκοπες για περισσότερα από 1100 χρόνια. Επί αρχαίων ελληνικών πόλεων κρατών μέχρι τον Αλέξανδρο εκτυλίχθηκε η σύγκρουση με τους Αχαιμενίδες, επί Ρωμαίων οι πόλεμοι συνεχίστηκαν με τους Πάρθους, επί Ελληνορωμαίων (Βυζαντινών) με τους Σασσανίδες, μέχρι την ήττα του Χοσρόη Β’ από τον Ηράκλειο.
   Οι Τούρκοι με την κατάκτηση και υφαρπαγή του ελληνορωμαϊκού βαρύκεντρου, δηλαδή της Μικράς Ασίας και της Αν. Θράκης, δυστυχώς για εμάς κληρονόμησαν μαζί με τα βυζαντινά εδάφη και την βυζαντινή διπλωματία. Ωστόσο κληρονόμησαν και τον ίδιο παραδοσιακό εχθρό των Ελληνορωμαίων εξ ανατολών, ήτοι τους Πέρσες.
   Η εθνολογική διάσταση των δύο λαών (Τούρκων και Περσών) είναι αγεφύρωτη:
   -από την μία οι Πέρσες, ένας λαός με Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, πανάρχαια καταγωγή και παρουσία στην περιοχή, με έναν τεράστιο αρχαίο και μεταγενέστερο πολιτισμό (αρκεί να θυμηθούμε τα περσικά μαθηματικά που κακώς κάποιοι τα αποκαλούν αραβικά) και με μία θρησκεία σχεδόν εθνική, τον Σιισμό (ή Σχιιτισμό), αλλά και με παράλληλη ανοχή στον αρχαίο Ζωροαστρισμό, σε όποιες κοιτίδες ο τελευταίος παραμένει ζωντανός.
   -από την άλλη οι Τούρκοι, ένας λαός ξενομπάτης, με νομαδικές καταβολές, ουραλοαλταϊκή γλώσσα, συντιθέμενος από προϋπάρχοντα Περσικά, Αρμενικά και Ελληνικά στοιχεία, φυλετικώς και πολιτιστικώς, με κύρια θρησκεία μία επίφαση Σουνιτισμού και με παρελθόν επικυριαρχίας και γενοκτονίας επί των ντόπιων λαών.
   Αργά ή γρήγορα αυτοί οι κόσμοι είναι καταδικασμένοι να συγκρουστούν για την κυριαρχία της ανατολικής Μικράς Ασίας και της Μεσοποταμίας.
   Συμπέρασμα: εμάς τους Έλληνες μας συμφέρει η διατήρηση ενός ισχυρού Ιράν ως ανάχωμα στην Τουρκική επιθετικότητα. Αν και ο έλεγχος των εξελίξεων δεν είναι στο χέρι μας, καθότι είμεθα κράτος πτωχόν και μικρόν, πάντως ας ελπίσουμε να μην επαναληφθεί η ιστορίας της περιοχής όπως τότε με τους πολέμους του Ηρακλείου, όταν η συντριβή του Χοσρόη, τελικώς άφησε χώρο στους τότε ανερχόμενους Άραβες να καταπιούν τμήματα του Βυζαντίου.

   ΥΓ Όσον αφορά τους Κούρδους του Ιράν, ας μην ξεχνάμε ότι αυτοί στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι άλλο παρά ένας κλάδος των Περσών -με ιδιαιτερότητες βεβαίως, αλλά σίγουρα πολύ κοντά στον Περσικό εθνισμό. Μιλούν γλώσσα παρεμφερή με τα Φαρσί, είναι επίσης Σιίτες (ή και Ζωροάστρες) και ανάγουν την καταγωγή τους στους Μήδους. Θυμούνται πολύ καλά ότι σφαγιάστηκαν από τον Σαντάμ, τον εχθρό του Χομεϊνί, και συνεπώς βλέπουν το ιρανικό καθεστώς ως σαφώς προτιμητέο για τα εθνικά πεπρωμένα τους.

5. Είναι φανερό ότι ή ελληνική κίνηση στην Μεγαλόνησο ήταν Νατοϊκός σχεδιασμός καί όχι ελληνική ανεξάρτητη πολιτική , παίρνοντας τό πράσινο φώς από τους Αμερικανούς!!!.. αυτό για νά μήν κοκωρευεται ή κυβέρνηση στούς ντόπιους πρόθυμους.. μία απόδειξη τρανταχτή είναι ή ανύπαρκτη αντίδραση τής Τουρκίας αρχικά , αλλά καί ή σχετικά χαλαρή πολύ αργότερα για τήν τιμή τόν όπλων… Αυτή τήν ευνοϊκή κατάσταση αν θά μπορούσε νά την εκμεταλλευτεί ή Ελλάδα καί ή Κύπρος για μια μόνιμα αυξημένη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας εκεί, καλό θά ήταν.. πολύ αμφιβάλω όμως γιατί έτρεξαν σύν τό χρόνο καί άλλες δυνάμεις και όπως πήγαν θά φύγουν, ΝΑΤΟ βλέπεις…

   • Και τι μπορούσε να κάνει το ΝΑΤΟ στην παράκληση της Κύπρου και στην άμεση ανταπόκριση -μετά από μακροχρόνια βούληση και προετοιμασία -για υποστήριξη της Κύπρου και από την Τουρκία ,εφόσον ξανάμπαινε στο Φρενοκομείο ,όπως το 1974.
     Δεν παιανίζουμε αλλά είναι ντροπή μας ως Έλληνες -και με το δικό σας ψευδώνυμο -να αρνούμαστε την ”παλικαριά” του πρωθυπουργού μας να δράσει (και γιατί όχι να εκβιάσει την κίνηση αυτή) και ”να μας ανεβάσει” εθνικά;;;.
     Ξεχνάμε όλοι ότι ο ιδρυτής της Ν.Δ το 1974 και ο συνώνυμος και συνεπώνυμος ανεψιός του ,-ωθυπουργός μας το 2008-, ”κόντραραν” τους Αμερικανούς -ο δεύτερος face to fece τον Πλανητάρχη νεότερο Μπους στο Βουκουρέστι για τα Σκόπια.
     Εβλάβησαν -με αυτήν την εθνική εξέλιξη από την κυβερνητική πρωτοβουλία ηθικά και πολιτικά- οι δεξιά της Ν.Δ πολιτικοί και εκκολαπτόμενοι πολιτικοί .
     ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΝΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ τι μας ενδιαφέρει.
     Υ.Γ
     1.-Αν διαφωνούν οι Αμερικανοί με αυτήν την εξέλιξη το 2027 ”θα θυμηθούν” τον κ. Μητσοτάκη, όπως τον κ. Κώστα Καραμανλή το 2009 ,αφού προηγήθηκαν τα γεγονότα του 2008 , που σε όλους μας είναι γνωστά.
     2.-Ένα είναι βέβαιο . Ο πόλεμος αυτός θα λήξει όταν γκρεμιστεί το 47χρονο καθεστώς ,όπως ο Ναζισμός και ο Κομουνισμός .
     Στους πόσους Μουλάδες και μετά πόσα χρόνια θα ανησυχήσουμε οι πρώτα άνθρωποι και μετά δημοκράτες Έλληνες και θα στηρίξουμε τους καταπιεσμένους Πέρσες , αντί οποιασδήποτε ιδεολογικής ή πολιτικής σκοπιμότητας, ή φιλίας .
     ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΣΚΕΦΘΟΥΝ ”όσοι διυλίζουν τον κώνωπα …”.
     Λιγότερη αντίθετη ελληνική φωνή , τώρα που ξαναθυμηθήκαμε τον Κίμωνα της Αρχαιότητας και αρχίσαμε να αγαπόμαστε στη Βουλή .

     • Και πού ήταν η “παλικαριά” (ορθώς εντός εισαγωγικών), όταν οι Τούρκοι μάς ανάγκασαν στην Κάσσο να τούς ζητήσομε άδεια για να ποντίσομε το καλώδιο έξω από τα χ.υ.; Το ΔΔ προβλέπει ότι τέτοιου είδους εργασίες μπορούσαν να γίνουν, χωρίς να μπορεί η Τουρκία να τίς εμποδείσει, ακόμη και μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδτα! Κι όμως μάς ανάγκασαν να τούς ζητήσομε την άδεια.

       Πού ήταν η “παλικαριά” (ορθώς εντός εισαγωγικών), όταν οι Τούρκοι έκαναν έρευνες με το “Oruc Reis” ενα βήμα έξω από τα 6 νμ μας μίλια, στην Στρογγύλη;

       Πού είναι η “παλικαριά” (ορθώς εντός εισαγωγικών), όταν οι Τούρκοι αλωνίζουν και ψαρεύουν στα χ.υ., στερώντας το ψωμί των Ελλήνων ψαράδων, οι οποίοι διαμαρτύρονται, αλλά το “πλληκάρι” κωφεύει και όταν αυτοί πια παίρνουν τον νόμο στα χέρια των, τούς τιμωρεί κι από πάνω;

       Με μυαλό 12χρονου παιδιού, ανγκάζεις κανέναν να κάνει τέτοιες βλακώδεις συζητήσεις. Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για την Κύπρο, ούτε για την οριοθέτηση ΑΟΖ μ’ αυτήν, ούτε για την ανάσταση τού ΔΕΑΧ, που είχε φτιάξει ο Παπανδρέου και πάψε να αναφέρεσαι συνεχώς στην προηγούμηνη κυβέρνηση. Είναι ενταλώς βλακώδες μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης τού τόπου απ’ αυτόν τον μαλάκα, να στρέφεσαι συνεχώς κατά τού “ΤσιπροΣύριζα”, όπως γελοιωδώς τον αποκακαλείς.

       • Και εσείς αναφερθήκατε ”σε περσινά σταφύλια (Κάσος κλπ). Εγώ υπενθύμισα τα γεγονότα των Καραμνλήδων το 1974 και το 2008 -δεν είστε ο μόνος που ενοχλείσθε- για να επαναλάβω και τώρα ότι, η Ν.Δ ως Παράταξη επειδή δεν έχει κουλτούρα υποχωρήσεων σε εθνικά θέματα δεν θα υπάρξει πρωθυπουργός της να υπογράψει Συμφωνία εις βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και συμφερόντων. ”Παγώνει ,ξεπαγώνει” τα εκκρεμή θέματα αι οπότε βρίσκει την ευκαιρία και την συγκυρία -όπως τώρα- ”βγάζει και το θηκάρι της”.
         Οι άλλοι ΟΛΟΙ -δυστυχώς-με την ”ενεργητική” εξωτερικηή τους πολιτική μάς έφεραν τις Συμφωνίες της Μαδρίτης, του Ελσίνκι και των Πρεσπών, τις οποίες μας κραδαίνουν όσοι επωφελούνται. από αυτές.
         Δεν θεωρώ περιττό να συστήσουμε στους πατριώτες Έλληνες να ψηφίσουν αυτήν την Παράταξη ”λίρα εκατό”.
         Υ.Γ Να μη σκεφθούμε-αναλογισθούμε αν τώρα είχαμε πρωθυπουργό τον κ. Νατσιό (αυτός ήρθε στο μυαλό μου ), ή την κυρία Καρυστιανού (αυτή μου ήρθε στο μυαλό μου) τι θα γινόμασταν ;;;.
         Να σοβαρευθούμε γιατί θα χαθούμε , καληνύχτα.”

         • Δεν περίμενα ουσιώδη απάντησε από σένα, Γράφω αυτά που γράφω για να τα διαβάζουν οι νεότεροι και να βλέπουν ποιοι φταίνε που κατάντησε η χώρα μας σ’ αυτά τα χάλια. Τα κομματόσκυλα και ειδικά οι γεροξεκούτηδες, που κάνουν ότι δεν κατάλαβαίνουν.

           “η Ν.Δ ως Παράταξη επειδή δεν έχει κουλτούρα υποχωρήσεων σε εθνικά θέματα” γράφεις την στιγμή που εγώ σού παραθέτω μόνον υποχωρήσεις, αλλά δεν τις “βλέπεις”. Δεν πειράζει, τα διαβάζουν άλλοι, και βλέπουν ότι δεν κατάλαβες πως δεν υπάρχει πια αυτή η ΕΡΕ/ΝΔ που ήξερες. Συνεχίζεις να στηρίζεις την “ουρά” τού σημιτικού ΠΑΣΟΚ, όχι επειδή είσαι πατριώτης, αλλά επειδή τα παίρνεις από τού Μαξίμου, άσχετα με το ποιος κυβερνά.

     • Πρέπει να σού ξεκαθαρίσει κανείς, επειδή κάνεις συνεχώς αναφορές στο “κ. Κώστα Καραμανλής και το Βουκουρέστι τού 2008”, ότι:

       α) Έχουν περάσει 18 χρόνια από τότε κι εμείς, οι υπόλοιποι ζούμε, ενδιαφερόμαστε και συζητούμε για τα τεκταινόμενα το 2026.

       β) Στο Βουκουρέστι έγινε το αυτονόητο, γι αυτό υποστήριξαν Γαλλία και λοποί την θέση τής Ελλάδος. Άλλωστε, και να δεχόταν την “FYROM”, δεν θα μπορούσε τελικά να γίνει με προσορινή ονομασία δεκτή στο ΝΑΤΟ. Πάψε λοιπόν να επαναλαμβάνεις τα εκ των υστέρων λεχθέντα στην Ελλάδα για εσωτερική κατνάλωση, παρούσιάζοντας μία εντελώς φυσική στάση, ως … “κατόρθωμα” και “ηρωισμό”, που, όπως είχες γράψει … “δόξασε τον ελλινισμό” (sic).

       γ) Να σού υπενθυμίσω για πολλοστή φορά, ότι ο εν λόγω π/θ εγκαινίασε ως νέα γραμμή το 2007 την αποδοχή σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes, πάνω στην οποία πάτησαν για την ΣτΠ. Αν είχε αρχίδια, θα γύριζε στην πολιτική τού 1992, “ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγο”, όπως είχαν αποφασίσει στο συμβούλιο αρχηγών κομμάτων υπό την προεδρία τού μπάρμπα του.

       Ζούμε στο 2026, δεν μπορούμε να γυρίζομε 18 και 48 χρόνια πίσω. Δεν μάς ενδιαφέρουν όλα αυτά. Εσύ συνέχισε να ζεις στα όνειρα και τής αναμνήσης μιας Ελλάδας και προπαντός -διότι αυτό κυρίως σ’ ενδιαφέρει- ενός κόμματος, που δεν υπάρχει πια.-

       • Αμφιβάλλει κανείς Έλληνας για την οργή των Αμερικανών, που προκάλεσε Κώστας Καραμανλής, με τα ανοίγματά του προς τους Ρώσους και τους Κινέζους και κυρίως για το Όχι του που τόλμησε να πει στον Μπους κατά πρόσωπο στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι για τα Σκόπια;;;.
         Αυτά έγραψε η Ιστορία και την Ιστορία επικαλέστηκε και ο φίλος μας ο Ρωμιός αρχίζοντας από τον Καποδίστρια.
         Υ.Γ Πολλή βωμολοχία ,περιττή ,φίλε .

         • Το άνοιγμα τού Καραμανλή προς τους Ρώσσους ήταν πράγματι μία τολμηρή και αναγκαία στροφή, άσχετα με το αν δεν συέφτηκε με επιτυχία, λόγω αθετήσεως τής συμμετοχής των Βουλγάρων στον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Οι Βούλγαροι υπάκουσαν στους Αμερικανούς και στους Ευωραίπους για να προωθήσουν την έντακή των στην ΕΕ.

           Το όχι τού Καραμανλή στο Βουκουρέστι -σού το επαναλαμβάνω- ήταν η μόνη απάντηση που μπορούσε να δώσει, διότι δεν θα γινάταν ούτως ή άλλως δεκτά το Σκόπια στο ΝΑΤΟ με προσωρινή ονομασία. Μην προσπαθείς να παρουσιάσεις μία φυσιολογική απάντηση ως ηρωισμό, γιατί δεν είναι. Κάθε λογικός π/θ το ίδιο θα έκανε. Αν δεχόταν, θα ήταν εθνική προδοσία. Όμως, αυτός άνοιξε τον δρόμο για τις Πρέσπες με την νέα πολιτική γραμμή το 2007 και αυτό είναι ωσαύτως Ιστορία. Η οργή τού Μπούς ουδένα ενδιαφέρει.

6. Η πολιτική του Καποδίστρια υπήρξε η ίση απόσταση από τις τρεις “προστάτιδες” δυνάμεις (Αγγλία, Ρωσία, Φραγκία).
   Αποτέλεσμα η δολοφονία του και η Βαυαροκρατία.

   Η πολιτική του Όθωνα (Κριμαϊκός πόλεμος) υπήρξε η άτυπη συμμαχία με την Ρωσία.
   Αποτέλεσμα έξωση του και η έλευση του Γεωργίου του Α (Hambro).

   Η πολιτική του Κωνσταντίνου υπήρξε η με προσυμφωνημένους όρους και εγγυήσεις έξοδος της Γραικίας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ (και όχι η γερμανοφιλία).

   Η πολιτική του Βενιζέλου από το 1915 ως το 1924 υπήρξε η άνευ όρων έξοδος της Γραικίας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.
   Αποτέλεσμα η δια των Φράγκικων κανονιοφόρων και λογχών έξωση του Κωνσταντίνου και η άνοδος στην εξουσία του Βενιζέλου.

   Η πολιτική του Βενιζέλου 1928-1932 (μετά τις τραυματικές εμπειρίες των Μουδανιών και της Λωζάνης) ήταν ΦΊΛΟΙ ΜΕ ΌΛΟΥΣ, ΣΎΜΜΑΧΟΙ ΜΕ ΚΑΝΈΝΑΝ (σύμφωνο με την Ιταλία, σύμφωνο με την Τουρκία, βαλκανικό σύμφωνο)
   Αποτέλεσμα τον Ιούνιο του 33 να τον κυνηγάει να τον σκοτώσει ο λήσταρχος Καραθανάσης στην λεωφόρο Κηφισίας, κίνημα του 35, εξορία.

   Η πολιτική του Παναγή Τσαλδάρη υπήρξε συνέχεια της πολιτικής Βενιζέλου (ολοκλήρωση του βαλκανικού συμφώνου).
   Αποτέλεσμα η κατάργησις της κυβερνήσεως του στην Λεωφόρο Κηφισίας, από τους Παπάγο, Ρέππα, Οικονόμου.

   Η πολιτική του Γεωργίου του Β ήταν η άνευ όρων στοίχιση με την πολιτική της Αγγλίας.
   Αποτέλεσμα η παλινόρθωση το 1935, το καθεστώς Μεταξά, η καταστολή των κινημάτων της Μέσης Ανατολής 1943-1944, τα Δεκεμβριανά 1944.
   Οι Εγγλέζοι προκειμένου να επαναφέρουν τον Γεώργιο δεν δίστασαν να κλείσουν τους Έλληνες στρατιώτες, που πολέμησαν στην Μέση Ανατολή, σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως και να αιματοκυλίσουν την Αθήνα.
   (Σημειωτέον ότι ο Χίτλερ δεν πήρε τους Έλληνες στρατιώτες σε στρατόπεδα εργασίας αλλά διέταξε την απελευθέρωσή τους τον Απρίλιο του 1941).

   Δεδομένων των παραπάνω ολίγων (γιατί υπάρχουν πολλά περισσότερα) πόσο σοβαρά μπορεί να υποστηριχθεί ότι υπάρχουν περιθώρια εφαρμογής πολιτικής διαφορετικής της συμμορφώσεως στις άνωθεν ή έξωθεν επιταγές;

7. Κόμμα τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ ἡ ΝΔ;
   Στίς οὐρές οἱ νεόπτωχοι – Τούς μοιράζουν κουπόνια γιά νά ἀγοράζουν εἰσαγόμενα προϊόντα ἀντί ἑλληνικά

   • Δεν αντιδικώ μαζί σας , αλλά με την- προ της σημερινής ιδιοκτησίας της- Δεξιά ΕΣΤΙΑ , που τώρα ”σπέρνει ζιζάνια” για να διασπάσει την Παράταξη , η οποία πάντοτε απευθύνεται σε Ελληνίδες ,Έλληνες -για να θυμηθούμε και τον ιδρυτή της από το 1955-.
     Άντε τώρα να πεις” σε πάνελ” με παρούσα την κυρία Κανέλλη του ΚΚΕ ότι η Ν.Δ πάει να γίνει κόμμα του υπαρκτού(κομμουνιστικού) σοσιαλισμού.
     Μην επιταχύνεται την αποβλάκωση του λαού ,αγαπητή Εστία.

     • Ἑλληνίδες, Ἕλληνες, ἡ χαρακτηριστικὴ προσφώνηση τοῦ Κ. Καραμανλῆ ὅταν γύρισε ἀπὸ τὸ Παρίσι. Καταλαβαίνετε φαντάζομαι ὅτι ἡ προσφώνηση Ἑλληνίδες ἀναφέρεται μόνο σὲ γυναῖκες. Δὲν εἶναι ἄσχετο ὅτι οἱ ἄνδρες στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχουν θέση στὴν δεξιὰ πλευρὰ καὶ οἱ γυναῖκες στὴν ἀριστερὴ πλευρά.

       • Και προ του 1974 έτσι προσφωνούσε σε συγκεντρώσεις ο αείμνηστος Καραμανλής .
         Και όμως αυτές οι Ελληνίδες και οι Έλληνες μετά το 1974 δέχτηκαν κατά εκατομμύρια να τους προσφωνούν- με έμφαση στην 10ετία του 1980- ”σύντροφοι (πρώτα οι άνδρες) και συντρόφισσες” και έχασε έτσι την αξία του το γυναικείο φύλο, που δεν απαίτησε με σεβασμό να την προσφωνούν κυρία και σύζυγο όταν είναι έγγαμη και δεσποινίς όταν είναι άγαμη , ενώ όλοι-άνδρες και γυναίκες- ”την ΤΡΟΦΗ μάσα σκέφτονταν ” και μας καταχρέωσαν .
         ‘Εξ όνυχος τον λέοντα” για τους χαρακτηρισμούς αυτούς.
         Κάτι τέτοια παράταιρα και νεωτερικά -ήταν και άλλα- του τρίτου δρόμου για τον σοσιαλισμό ,κράτησαν ενωμένους και δυνατούς τους Νεοδημοκράτες και δεν κατάφεραν να τους βάλουν ”στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας” .
         Υ.Γ Η Εκκλησία μόνο στην γαμήλια τελετή τοποθετεί τον άνδρα δεξιά της γυναίκας ,χωρίς να απαγορεύει το αντίθετο σε άλλες περιπτώσεις .
         Ίδιες θέσεις έχουν άνδρας και γυναίκα και στους πολιτικούς γάμους στα Δημαρχεία .
         ΠΩΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ (δεξιά των γυναικών-συντρόφων τους) ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΤΟΥΣ;;;.

         • Καὶ στὴν προσφώνηση Ἑλληνίδες, Ἕλληνες, πρῶτα δημιουργικὰ εἶναι οἱ ἄνδρες, γιατί ἡ ὕπαρξη τῆς γυναίκας προϋποθέτει τὴν ὕπαρξη τοῦ ἄνδρα αὐτῆς πρὶν ἀπὸ αὐτήν. Στά ζευγάρια.

           Δὲν ὑποτίμησε ἡ ἀριστερὰ τὶς γυναῖκες, οὔτε ἔχασαν τὴν ἀξία τους, οὔτε ἀποκτοῦν ἀξία οἱ γυναῖκες μὲ τὴν προσφώνηση. Διεκδίκησε ἡ γυναῖκα τὴν ἰσότιμη θέση δίπλα στὸν ἄνδρα μὲ ἀγῶνες.
           Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία βοήθησε στὴν ἰσοτιμία ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ ἔχει ὁριοθετήσει τὶς θέσεις τῶν φύλων διακριτὰ καί αὐστηρά στοὺς ναούς, κάπου τηροῦνται ἀκόμα αὐστηρὰ καὶ ἀλλοῦ ἔχει ἀτονήσει, δὲν ἔχει ὅμως ἀλλοιωθεῖ.

8. Δεν θα πεισθούν άνθρωποι οι οποίοι είναι Αντί χωρίς λογική-που δεν την διδάχθηκαν ούτε από τη ζωή-αλλά ό,τι και να κάνουμε η Ιστορία και η ζωή καταγράφει γεγονότα που κρίνει και κατακρίνει και όχι προθέσεις απλών ανθρώπων και πολιτικών.
   Οι αριστεροί από το 1934 είχαν προθέσεις να λύσουν τοπ ”Μακεδονικό” υπέρ των Πανσλαβισμού και προσπάθησαν μέχρι το 1949 να το καταφέρουν .
   Δεν υπέγραψαν όμως καμιά διακρατική Συμφωνία και την δόξα την πήραν οι κ.κ. Τσίπρας ,Κοτζιάς και Καμμένος στις 18 Ιουνίου 2018, όταν υπέγραψαν την Συμφωνία των Πρεσπών , και αυτό κατέγραψε η Ελληνική Ιστορία (όπως και τις Συμφωνίες της Μαδρίτης και του Ελσίνκι και άλλες πιο παλιά).
   Και ο Ανδρέας προ του 1981 και ο Αλέξης προ του 2015 έλεγαν πολλά, αλλά αφού δεν υπέγραψαν Συμφωνίες για έξω από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ ,έμειναν στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων ΜΟΝΟΝ ως ασυνεπείς με νηπιακή πολιτική αντίληψη ή ότι μας κορόϊδευαν .
   Υ.Γ Η λογική δεν μας ”λέει” ότι τώρα με την επιστολική ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού θα αυξηθούν τα ποσοστά της Ν.Δ του κ. Μητσοτάκη στις προσεχείς εκλογές , γιατί αυτός μεσουρανεί στην Ευρώπη και την Αμερική;;;.
   Και εγώ που το εκτιμώ και το γράφω , πληρώνομαι;;;.

9. Να το ”κλείσουμε” όσο έχουμε ”8 Μάρτη” -γιορτή της γυναίκας από το 1977- και να θυμίσουμε στους πάσης φύσεως αριστερούς ΤΙΣ ΠΝΙΓΜΕΝΕΣ ΦΩΝΕΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ του Ιράν ,για τις οποίες αδιαφορούν τελείως , πα’ρότι στο Διεθνές Δίκαιο υπάρχει εξειδικευμένο τμήμα προστασίας των γυναικών από όλες τις κυβερνήσεις και φυσικά και από τους μουλάδες της 47χρονης δικτατορίας τους στο ταλαίπωρο ΙΡΑΝ.
   Αλλά οι ΗΠΑ -ειδικά τώρα του κ. Τραμπ – προηγούνται στην παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και αν ακόμη το παραβιάζουν όλα τα άλλα κράτη .
   Είναι η γνωστή ”χρήση αλά καρτ”.
   Αλλά αν είσαι δίκαιος ΜΟΝΟ επιτιθέμενους θα κατηγορείς για παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου ,εκτός φυσικά των Ρώσων που επιτέθηκαν στην Ουκρανία .
   Εδώ στους αριστερούς προστίθενται και οι Έλληνες -και όχι μόνον– ”Πουτινικοί” .

Comments are closed.