του Αχιλλέα Ταουξή, Υποστρατήγου ε.α.Πέθανε στις 2 Οκτωβρίου 2026 στην Κωνσταντινούπολη, δύο ημέρες πριν από τα 90ά γενέθλιά της, η Ιωάννα Κουτσουράδη, μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης φιλοσοφίας στην Τουρκία και μια ξεχωριστή προσωπικότητα της Ρωμιοσύνης της Κωνσταντινούπολης.
Γεννημένη το 1936 σε ελληνική οικογένεια της Πόλης, σπούδασε φιλοσοφία και το 1969 ίδρυσε το Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Hacettepe, το οποίο διηύθυνε για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Το έργο της δεν περιορίστηκε στη διδασκαλία. Ασχολήθηκε συστηματικά με την ηθική, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμμετείχε ενεργά στον διεθνή διάλογο για τη φιλοσοφία και την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο της είχαν οι μειονότητες, η ανοχή, η δικαιοσύνη και η ανάγκη κάθε άνθρωπος να αντιμετωπίζεται με σεβασμό στην αξιοπρέπειά του.
Μιλώντας και από την προσωπική της εμπειρία ως μέλος της ελληνικής μειονότητας, δεν έκρυψε τα προβλήματα που εξακολουθούσαν να υπάρχουν στην Τουρκία ως προς τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Η μνήμη των Σεπτεμβριανών του 1955 παρέμεινε ζωντανή στη μαρτυρία της.
Η Κουτσουράδη δεν χρειάστηκε να αρνηθεί την ταυτότητά της για να γίνει κορυφαία προσωπικότητα της τουρκικής πνευματικής ζωής, αλλά ούτε και να χαριστεί στην Τουρκία όταν μιλούσε για ανθρώπινα δικαιώματα και μειονότητες. Έγινε μέρος της πνευματικής ζωής της χώρας όπου γεννήθηκε και εργάστηκε, χωρίς να σβήσει την καταγωγή της και χωρίς να σιωπήσει μπροστά στα προβλήματα που γνώριζε από πρώτο χέρι.
Υπήρξε πρόεδρος της Τουρκικής Φιλοσοφικής Εταιρείας, κατείχε έδρα της UNESCO για τη φιλοσοφία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και άφησε σημαντικό συγγραφικό και μεταφραστικό έργο. Η Τουρκία αναγνώρισε την προσφορά της με σημαντικές διακρίσεις, ενώ η Αλικαρνασσός τοποθέτησε την ορειχάλκινη προτομή της έξω από το δημαρχείο, κρατώντας τη μορφή μιας Ρωμιάς της Κωνσταντινούπολης στη δημόσια μνήμη της. Κι όλα αυτά, ενώ στην Ελλάδα η ίδια προσωπικότητα έμεινε ουσιαστικά χωρίς την αναγνώριση που θα αναλογούσε στο έργο και την προσφορά της.
Ίσως αυτή να είναι και η πιο χαρακτηριστική αντίφαση στην ιστορία της. Μια Ρωμιά που γεννήθηκε στην Πόλη, έζησε και δημιούργησε στην Τουρκία, υπηρέτησε τη φιλοσοφία και υπερασπίστηκε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τιμήθηκε από τη χώρα όπου έζησε. Η Ελλάδα, αντίθετα, την άφησε σχεδόν άγνωστη και αυτό είναι κάτι που αξίζει να το σκεφτούμε.
Υποστράτηγος ε.α. Αχιλλεύς Ταούξης
Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων και με 43 χρόνια υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπηρέτησε σε επιχειρησιακές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα, στο ΝΑΤΟ και σε διεθνείς αποστολές. Διετέλεσε Εκπαιδευτής και Διευθυντής Σπουδών στη ΣΕΘΑ, Διευθυντής Κέντρου Επιχειρήσεων στο ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο Σκοπίων και στέλεχος του ΓΕΣ, του ΓΕΕΘΑ και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με αντικείμενο την άμυνα, την αμυντική πολιτική, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις διεθνείς σχέσεις.
Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Εφαρμοσμένη Στρατηγική και Διεθνείς Σχέσεις από το University of Plymouth και έχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε ημερίδες και εκδηλώσεις. Αρθρογραφεί για θέματα εθνικής ασφάλειας, άμυνας, στρατηγικής και γεωπολιτικής.
ΕΎΓΕ στην Ελληνίδα που Τίμησε την Φιλοσοφία..Στην Τουρκία..Κρίμα που δεν της δόθηκε η ευκαιρία να βρεθεί προσκεκλημένη Εν Τιμή ομιλιτής ΚΑΙ στην χώρα μας,- την Ελλάδα,- απ΄όπου, δια του Ελληνισμού,- και οι ρίζες της ..
Έστω και εξισλαμισμένη..Ενδεχομένως..υποχρεωτικά οδηγημένη στην οδό αυτή, όπως και όσοι..εν γένει παρέμειναν εκεί. Και δή, μετά τον Τραγικό Σεπτέμβρη του 1955, και σε πλήρη διασύνδεση με τα επιστημονικά αξιώματα με τα οποία εχρήσθη. Εν τούτοις..διερωτώμαι..< Μήπως ήταν επιλογή της..η αποστασιοποίησή της αυτή ? Απολύτως κατανοητόν και ουδόλως κατακριτέον. ..