Η “διαφορά ήθους” μεταξύ Βατικανού και πατριαρχείου Βουλγαρίας – Τα μη επιστραφέντα κειμήλια

Από τη μια, το “αιρετικό” Βατικανό, το οποίο επιστρέφει αντικείμενα.
Ενδεικτικά:

Οι ΗΠΑ:

Από την άλλη, το υποτιθέμενο “ορθόδοξο” πατριαρχείο Βουλγαρίας, το οποίο βασικά τηρεί σιγή ιχθύος για όσα εκκλησιαστικά αντικείμενα-κειμήλια παρανόμως, ανηθίκως διακατέχει ακόμη αυτό το ίδιο:

Ως γνωστόν, κατά την άνοιξη του 1917 βουλγαρικές στρατιωτικές δυνάμεις λεηλάτησαν τις Πατριαρχικές Μονές της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, Εικοσιφοίνισσα, Τίμιος Πρόδρομος Σερρών, Παναγία Καλαμού Ξάνθης και Αρχαγγελιώτισας, Κορνοφολιά Έβρου.

Ενορχηστρωτής, μεταξύ άλλων, της βλάσφημης, βέβηλης, ιερόσυλης και αντιχριστιανικής αυτής πράξεως υπήρξε ο Τσέχος βυζαντινολόγος Vladimir Sis, ο οποίος είχε καταγράψει εκ των προτέρων τις κρύπτες των Ι. Μονών, έχοντας προηγουμένως κερδίσει την εμπιστοσύνη των μοναχών.

Σύμφωνα με το χειρόγραφο σημειωματάριο του Sis, αφαιρέθηκαν τότε:

Ο κύριος όγκος τους φυλάσσεται σε πυρηνικό καταφύγιο στη Σόφια, πίσω από το Κέντρο Σλαβο-βυζαντινών Ερευνών «Ivan Dujčev», ενώ ορισμένα εκτίθενται ακόμη και στο Εθνικό Εκκλησιαστικό Μουσείο της Σόφιας !!!

Ούτως, λοιπόν, εχόντων των πραγμάτων, είναι να απορεί κανείς :

1. Πως οι Βούλγαροι, πολιτικοί και εκκλησιαστικοί, μπορούν να λογίζουν τους εαυτούς των Χριστιανούς και μάλιστα Ορθοδόξους και όχι κλέπτες και άρπαγες και κλεπταποδόχους και μάλιστα εκκλησιαστικών αντικειμένων και κειμηλίων;

2. Πως θέλουν να τα κατακρατούν αλλά και να φέρουν ενώπιον του Θεού και των Μονών και Μητροπόλεων το στίγμα και άγος μιας βέβηλης, βλάσφημης και ιερόσυλης πράξεως όπως είναι η κλοπή, η διαρπαγή και η κλεπταποδοχή των περί των οποίων ο λόγος εκκλησιαστικών μοναστηριακών αντικειμένων και κειμηλίων;

Οι Έλληνες Ορθόδοξοι, λοιπόν, ρωτάμε ευθέως τον Πατριάρχη Βουλγαρίας, την Ι. Σύνοδο, το Εκκλησιαστικό Μουσείο και το Κέντρο Σλαβο-Βυζαντινών Σπουδών «Καθηγητής Ιβάν Ντούιτσεφ» :  

1. Γιατί δεν επιστρέφετε όλα τα κλαπέντα στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, δηλαδή στις Ι. Μονές και Μητροπόλεις στις οποίες ανήκουν;

2. Γιατί συνεχίζετε να κατακρατείτε αντικείμενα-κειμήλια τα οποία δεν σας ανήκουν και τα οποία προφανώς είναι αποτέλεσμα κλοπής, διαρπαγής και κλεπταποδοχής;

3. Πως η υποτιθέμενη Χριστιανική και δη Ορθόδοξη συνείδησή σας σας επιτρέπει κάτι τέτοιο, το οποίο είναι βέβηλο, ιερόσυλο, βλάσφημο και αντιχριστιανικό; Δεν διαισθάνεσθε το ανήθικο της πράξεως;

4. Τι διαφορά έχετε με τους κλέπτες, τους άρπαγες και τους κλεπταποδόχους; Τι διαφορά έχετε με τους μουσουλμάνους Τούρκους ή με τους παλαιούς εκείνους Λατίνους των Σταυροφοριών, που έπραξαν παρομοίως;

5. Γιατί θέτετε επί των ώμων του βουλγαρικού λαού και έθνους το ηθικό συνειδησιακό βάρος και στίγμα μιας τέτοιας βέβηλης και ιερόσυλης πράξεως, δηλαδή της συνεχιζόμενης παράνομης και ανήθικης κατοχής των εκκλησιαστικών και μοναστηριακών αντικειμένων;

6. Πως μπορείτε να κοινωνείτε του Σώματος και του Αίματος του Χριστού ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, όταν εν γνώσει σας κατακρατάτε τα αντικείμενα-κειμήλια; Πως μπορείτε να θεωρείτε ότι αυτό το οποίο συνεχίζετε να πράττετε, θα μπορούσε ποτέ να έχει την “ευλογία” και όχι την “κατάκριση” του Θεού;

7. Υπάρχει κάποιο Πρόσωπο -πνευματικό και εκκλησιαστικό- με πνευματική διάκριση, σύνεση, σοφία, θάρρος και τόλμη, αλλά και “προφητική φωνή” για να θέσει τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων και να ζητήσει την ολική και απροϋπόθετη πλέον επιστροφή των κλαπέντων πρώτα από την ίδια την Εκκλησία της Βουλγαρίας που παρανόμως και αντιχριστιανικώς τα κατέχει ακόμη και σήμερα δια του εκκλησιαστικού της μουσείου;

8. Θα το πράξει εν τέλει η ηγεσία της Εκκλησίας της Βουλγαρίας;  Θα αναλάβει θαρραλέως την ηθική αυτή ευθύνη της επιστροφής και συνεπώς της ολικής αποκατάστασης της διαταραχθείσης ηθικής και πνευματικής τάξεως, αλλά της θεραπείας του τραύματος και της τρωθείσης μνήμης, για να αποτελέσει έτσι και παράδειγμα και μαρτυρία ήθους και για το Βουλγαρικό Κράτος και για τον λαό της αφ’ ενός και αφ’ ετέρου γέφυρα φιλίας, αδελφοσύνης και συνεργασίας με τον Ορθόδοξο Ελληνικό λαό, με τον οποίο μοιράζεται την κοινή Ορθόδοξη πίστη και κοινωνία;

Είθε να το πράξει, για να τύχει της ευλογίας και όχι της κατακρίσεως του Θεού!

Οφείλετε να τα επιστρέψετε ΟΛΑ για να αποπλύνετε επιτέλους ενώπιον του Θεού, από την μνήμη της Εκκλησίας και του Ορθοδόξου ελληνικού  λαού το βαρύ άγος, την αμαρτία της φοβερής εκείνης ιεροσυλίας του 1917, της κλοπής, της διαρπαγής και της κλεπταποδοχής.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, σας επέτρεψε αυτό που θέλατε, τα οστά του τσάρου σας Σαμουήλ, καίτοι δεν είχε καμία νομική ή ηθική υποχρέωση να το πράξει. Εν τούτοις, το έπραξε καλή τη πίστει και έχοντας την πεποίθηση ότι θα συμπεριφερθείτε έντιμα και θα ανταποκριθείτε μέχρι τέλους, επιστρέφοντας αυτά που εκλάπησαν το 1917 από τους προγόνους σας. Τώρα, λοιπόν, είναι η σειρά σας να επιστρέψετε καλή τη πίστει το σύνολο των κλαπέντων και διαρπαγέντων αντικειμένων για να αποκαθάρετε την γενομένη βέβηλη, ιερόσυλη, αντιχριστιανική και βλάσφημη πράξη και τωόντι μεγάλη αμαρτία και να αποκτήσετε την αναγκαία πνευματική και συνειδησιακή ειρήνη, γαλήνη και συγχώρηση. Διότι, αν δεν αισθάνεσθε καμία ενοχή και καμία περαιτέρω υποχρέωση και θεωρείτε ότι μπορείτε να κρατήσετε ό,τι δεν σας ανήκει, τότε δεν είστε καν Χριστιανοί.