Του Cameron McMillan
Ανώτερου ερευνητικού αναλυτή του Κέντρου Στρατιωτικής και Πολιτικής Ισχύος (CMPP)
16 Νοεμβρίου 2026 | Ανάλυση
Πηγή: Foundation for Defense of Democracies (FDD)
Αμερικανοί στρατιώτες συμμετέχουν στην κοινή στρατιωτική άσκηση του ΝΑΤΟ «Noble Blueprint 23», στο πεδίο ασκήσεων Νόβο Σέλο της βορειοδυτικής Βουλγαρίας, στις 26 Σεπτεμβρίου 2023. Φωτογραφία: Nikolay Doychinov / AFP μέσω Getty Images.
Οι σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών στο ΝΑΤΟ αναμένουν με ανησυχία τα αποτελέσματα της επανεξέτασης της αμερικανικής στρατιωτικής διάταξης στην Ευρώπη από το Πεντάγωνο, τα οποία αναμένεται να δημοσιοποιηθούν τον Δεκέμβριο.
Δυστυχώς, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η επανεξέταση αυτή ενδέχεται να οδηγήσει σε περαιτέρω μειώσεις των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, έπειτα από έναν χρόνο περιορισμών υπό την κυβέρνηση Τραμπ.
Μια υπερβολικά γρήγορη ή εκτεταμένη μείωση των αμερικανικών δυνάμεων θα μπορούσε να οδηγήσει το Κρεμλίνο να αμφισβητήσει κατά πόσον η Ουάσιγκτον διαθέτει τη βούληση ή την ικανότητα να αντισταθεί σε περαιτέρω ρωσική επιθετικότητα.
Η επανεξέταση, που ανακοινώθηκε αρχικά τον Ιούνιο, πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον προσπαθεί να εξισορροπήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, τις προσπάθειες ενίσχυσης της αποτροπής στον Ειρηνικό και τους περιορισμένους διαθέσιμους πόρους στα δύο αυτά θέατρα επιχειρήσεων.
Ίσως ακόμη σημαντικότερο είναι ότι πραγματοποιείται εν μέσω της συνεχιζόμενης ρωσικής εχθρότητας απέναντι στην Ευρώπη, καθώς η Μόσχα συνεχίζει τον πόλεμό της εναντίον της Ουκρανίας και διεξάγει μια εκστρατεία του λεγόμενου υβριδικού πολέμου εναντίον του ΝΑΤΟ.
Για την αντιμετώπιση αυτής της επιθετικότητας, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να διατηρήσουν μια ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές τους σε τρεις κατευθύνσεις.
Πρώτον, η κυβέρνηση θα πρέπει να τηρήσει τη μακροχρόνια αμερικανική δέσμευση να παρέχει στο ΝΑΤΟ, σε περίπτωση κρίσης, μοναδικές αμερικανικές στρατιωτικές δυνατότητες, τις οποίες η Ευρώπη θα δυσκολευόταν να αντικαταστήσει. Η δέσμευση αυτή είναι κρίσιμη, ακόμη και αν ορισμένα μέσα δέχονται τόσο μεγάλη πίεση λόγω των αναγκών σε άλλα θέατρα επιχειρήσεων, ώστε να μην μπορούν να σταθμεύουν μόνιμα στην Ευρώπη.
Δεύτερον, το Πεντάγωνο θα πρέπει να αποφύγει περαιτέρω περικοπές στις Ταξιαρχίες Μάχης του αμερικανικού στρατού (Brigade Combat Teams – BCTs) στην Ευρώπη και να αυξήσει τον αριθμό τους στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Τέλος, η κυβέρνηση θα πρέπει να διατηρήσει στην Ευρώπη τις αμερικανικές δυνάμεις που απαιτούνται για την προβολή ισχύος σε άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Μέσης Ανατολής.
Τα βήματα αυτά θα πρέπει να αποτελέσουν αναπόσπαστο μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας ενίσχυσης των διακλαδικών ενόπλων δυνάμεων, η οποία θα απαιτήσει από το Κογκρέσο να αυξήσει δραστικά τις αμυντικές δαπάνες, ώστε να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες απειλές σε πολλαπλά θέατρα επιχειρήσεων, εν μέσω ελλείψεων επιχειρησιακής ετοιμότητας και κρίσης στα αποθέματα πυρομαχικών.
Οι μειώσεις των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη επί κυβέρνησης Τραμπ
Όταν ανέλαβε την εξουσία το 2025, η κυβέρνηση Τραμπ κληρονόμησε μια ενισχυμένη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη, την οποία η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αυξήσει για να αποτρέψει τη ρωσική επιθετικότητα εναντίον του ΝΑΤΟ μετά τη ρωσική εισβολή πλήρους κλίμακας στην Ουκρανία το 2022.
Έκτοτε, η κυβέρνηση έχει μειώσει την αμερικανική μαχητική ισχύ στην ευρωπαϊκή ήπειρο περίπου στα επίπεδα που ίσχυαν πριν από το 2022.
Η Εθνική Αμυντική Στρατηγική (NDS) της κυβέρνησης είχε προαναγγείλει ορισμένες από αυτές τις περικοπές, δίνοντας ρητά προτεραιότητα στο Δυτικό Ημισφαίριο και στην περιοχή Ινδικού-Ειρηνικού έναντι της Ευρώπης.
Παράλληλα, καλούσε τους συμμάχους του ΝΑΤΟ να αναλάβουν «την πρωταρχική ευθύνη για τη συμβατική άμυνα της Ευρώπης, με κρίσιμη αλλά πιο περιορισμένη αμερικανική υποστήριξη».
Οι μειώσεις αυτές επικεντρώθηκαν κυρίως στις Ταξιαρχίες Μάχης του αμερικανικού στρατού κατά μήκος της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Παρότι οι σχηματισμοί αυτοί ίσως είναι οι ευκολότεροι να αντικατασταθούν από τις ευρωπαϊκές χώρες, η περικοπή τους ενέχει τον κίνδυνο να υπονομεύσει την αντίληψη του Κρεμλίνου σχετικά με την πολιτική βούληση της Ουάσιγκτον να υπερασπιστεί τη Συμμαχία και, κατά συνέπεια, να ενθαρρύνει περαιτέρω ρωσική επιθετικότητα.
Μετά τη ρωσική εισβολή πλήρους κλίμακας στην Ουκρανία το 2022, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούσαν γενικά πέντε Ταξιαρχίες Μάχης στην ευρωπαϊκή ήπειρο, εκ των οποίων οι τρεις στην ανατολική πτέρυγα:
-
Το 2ο Σύνταγμα Ιππικού (2CR), σχηματισμό τύπου Stryker, με μόνιμη προκεχωρημένη στάθμευση στο Φίλσεκ της Γερμανίας.
-
Την 173η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία, με έδρα την Ιταλία.
-
Μία Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία Μάχης (ABCT) εκ περιτροπής ανάπτυξης στην Πολωνία, από το 2017, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία το 2014.
-
Μία επιπλέον Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία Μάχης εκ περιτροπής ανάπτυξης στην Πολωνία, μετά τη ρωσική εισβολή του 2022.
-
Μία Ταξιαρχία Μάχης Πεζικού (IBCT) εκ περιτροπής ανάπτυξης στη Ρουμανία, επίσης μετά την εισβολή του 2022.
Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, ωστόσο, η κυβέρνηση Τραμπ μείωσε τον αριθμό των Ταξιαρχιών Μάχης στην Ευρώπη και στην ανατολική πτέρυγα στα επίπεδα προ του 2022.
Το περασμένο φθινόπωρο τερμάτισε τις εκ περιτροπής αναπτύξεις της Ταξιαρχίας Πεζικού στη Ρουμανία.
Στη συνέχεια, τον Μάιο, ανακοίνωσε ότι θα αποσύρει περίπου 5.000 στρατιώτες από τη Γερμανία, εν μέσω πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ουάσιγκτον και Βερολίνου σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η απόφαση πιθανότατα θα επηρέαζε το 2ο Σύνταγμα Ιππικού.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, η κυβέρνηση ανέστειλε την ανάπτυξη μιας Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας Μάχης στην Πολωνία, αφήνοντας για πρώτη φορά από το 2022 μόνο μία τέτοια ταξιαρχία στην ανατολική πτέρυγα.
Οι εκ περιτροπής αναπτυσσόμενες Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες Μάχης, οι οποίες μετακινούν τακτικά υπομονάδες τους στις χώρες της Βαλτικής, αποτελούν κεντρικό στοιχείο της αμερικανικής αποτροπής στην Ευρώπη.
Αυτό συμβαίνει επειδή επιτρέπουν στις αμερικανικές δυνάμεις να ανταποκρίνονται γρήγορα σε ενδεχόμενες κρίσεις κατά μήκος της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Ο στρατηγός Αλέξους Γκρίνκεβιτς, διοικητής της Ευρωπαϊκής Διοίκησης των ΗΠΑ (EUCOM), τις είχε χαρακτηρίσει «απαραίτητες για την τρέχουσα αποτρεπτική μας διάταξη», μόλις δύο μήνες πριν από την απόφαση της κυβέρνησης να αναστείλει την επόμενη εναλλαγή δυνάμεων.
Παρότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε στα τέλη Μαΐου ότι θα διατηρήσει στην Ευρώπη τρεις Ταξιαρχίες Μάχης, όσες δηλαδή υπήρχαν πριν από το 2022, η τύχη του 2ου Συντάγματος Ιππικού και της Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας στην Πολωνία παραμένει αβέβαιη, εν μέσω της συνεχιζόμενης επανεξέτασης της στρατιωτικής διάταξης.
Προς το παρόν, μονάδες του αμερικανικού στρατού έχουν αποκαταστήσει μια εκ περιτροπής παρουσία στις χώρες της Βαλτικής, πιθανότατα αξιοποιώντας τάγματα από την εναπομείνασα Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία στην Πολωνία. Ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν αυτή η παρουσία θα διατηρηθεί.
Πίσω από τις περικοπές βρίσκεται η κατανοητή ανησυχία του Πενταγώνου για τους περιορισμένους πόρους σε πολλαπλά θέατρα επιχειρήσεων, υπό την απειλή ταυτόχρονων πολέμων μεταξύ μεγάλων δυνάμεων και την ανάγκη ενίσχυσης της αποτροπής στον Ειρηνικό.
Ωστόσο, είναι δύσκολο να δικαιολογηθούν πολλές από αυτές τις περικοπές με αυτή τη λογική.
Οι σχηματισμοί του αμερικανικού στρατού που έχουν σχεδιαστεί για χερσαίες επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, όπως οι Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες και οι Ταξιαρχίες Stryker, είναι πολυτιμότεροι για την αποτροπή της Ρωσίας στην Ευρώπη παρά για την αντιμετώπιση της Κίνας στον Ειρηνικό, όπου κυριαρχεί η ναυτική διάσταση.
Διατήρηση της «κρίσιμης υποστήριξης» προς το ΝΑΤΟ
Παρότι η Εθνική Αμυντική Στρατηγική της κυβέρνησης καθιστά σαφές ότι η Ευρώπη πρέπει να επωμιστεί το μεγαλύτερο μέρος του βάρους της συμβατικής άμυνας της ηπείρου, δεσμεύεται να διατηρήσει αυτό που περιγράφει ως «κρίσιμη υποστήριξη».
Αυτό προφανώς αναφέρεται σε μοναδικές αμερικανικές στρατιωτικές δυνατότητες και υποστηρικτικά μέσα, τα οποία η Ευρώπη θα δυσκολευόταν να αναπαραγάγει πλήρως βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα.
Σε αυτά περιλαμβάνονται τα πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς, οι πληροφορίες, η επιτήρηση και η αναγνώριση (ISR), ο εναέριος ανεφοδιασμός, οι στρατηγικές αερομεταφορές, η αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα (AMD), καθώς και η διοίκηση και ο έλεγχος (C2).
Δυστυχώς, ακριβώς αυτές τις δυνατότητες έχουν στοχεύσει ορισμένες από τις περικοπές της κυβέρνησης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα όπλα μεγάλου βεληνεκούς.
Τον Μάιο, σύμφωνα με πληροφορίες, το Πεντάγωνο ακύρωσε την προγραμματισμένη ανάπτυξη του Τάγματος Πυρών Μεγάλου Βεληνεκούς (LRFB) της 2ης Διατομεακής Δύναμης Κρούσης (2MDTF), το οποίο διαθέτει κρίσιμες δυνατότητες πληγμάτων μεγάλων αποστάσεων.
Στοιχεία της 2MDTF σταθμεύουν ήδη στη Γερμανία και, σε κοινή δήλωση με το Βερολίνο το 2024, η Ουάσιγκτον είχε δεσμευτεί να ξεκινήσει «περιοδικές αναπτύξεις» του LRFB στη Γερμανία το 2026.
Παρότι άλλες αμερικανικές μονάδες πυροβολικού, αεροπορίας και ναυτικού μπορούν να αντισταθμίσουν εν μέρει αυτή την απουσία, η μη ανάπτυξη του LRFB αποδυναμώνει τις δυνατότητες της 2MDTF για πλήγματα ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς και, κατ’ επέκταση, τις αντίστοιχες δυνατότητες του ΝΑΤΟ.
Η Συμμαχία, η οποία ήδη χρειάζεται μεγαλύτερη ικανότητα διεξαγωγής πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς, εξαρτάται σε συντριπτικό βαθμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον συγκεκριμένο τομέα.
Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι θα χρειαστούν χρόνια για να καλύψουν το χάσμα, γι’ αυτό και η Γερμανία αντιμετώπιζε τη συμφωνία του 2024 ως μια «προσωρινή γέφυρα».
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η κυβέρνηση εξετάζει τη μεταφορά πρόσθετων στοιχείων της Διατομεακής Δύναμης Κρούσης από την Ευρώπη στον Ειρηνικό, όπου ο αμερικανικός στρατός διαθέτει ήδη αρκετούς αντίστοιχους σχηματισμούς.
Η κυβέρνηση έχει επίσης περικόψει κρίσιμες δυνατότητες που έχουν διατεθεί στη Συμμαχία μέσω του Μοντέλου Δυνάμεων του ΝΑΤΟ (NATO Force Model – NFM).
Μέσω αυτού του μηχανισμού, η Ουάσιγκτον δεσμεύεται να διαθέσει στο ΝΑΤΟ, σε περίπτωση κρίσης, συγκεκριμένες δυνάμεις που σταθμεύουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό επιτρέπει στις ΗΠΑ να διατηρούν μια σχετικά περιορισμένη στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη —ασφαλώς σε σύγκριση με την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου—, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα ταχείας ενίσχυσης των δυνάμεών τους στην ήπειρο σε περίπτωση σύγκρουσης.
Με τον τρόπο αυτό καθησυχάζουν τους συμμάχους και στέλνουν στη Μόσχα το μήνυμα ότι το αμερικανικό «ιππικό» θα φτάσει σε περίπτωση κρίσης.
Ωστόσο, τον Ιούνιο, η κυβέρνηση ενημέρωσε τους συμμάχους του ΝΑΤΟ ότι σκοπεύει να μειώσει σημαντικά τις κρίσιμες συνεισφορές της στο NFM.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι περικοπές θα περιλάμβαναν:
-
Μία από τις δύο ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων (CSGs).
-
Οκτώ από τα 17 αντιτορπιλικά.
-
Έντεκα από τα 26 αεροσκάφη ναυτικής αναγνώρισης.
-
Έξι από τα 12 μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-4 και MQ-9.
-
Δεκαέξι από τα 79 αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού KC-135 και KC-46.
-
Μία από τις δύο ομάδες στρατηγικών βομβαρδιστικών.
-
Περίπου το ένα τρίτο των 150 αμερικανικών μαχητικών F-15 και F-16 που έχουν προβλεφθεί για την Ευρώπη σε περίπτωση κρίσης.
Παρότι ο Γκρίνκεβιτς σημείωσε ότι ορισμένες από αυτές τις περικοπές αφορούν μέσα που οι σύμμαχοι θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν «τώρα και στο εγγύς μέλλον», όπως τα μαχητικά αεροσκάφη, πολλές αφορούν τομείς στους οποίους η Ευρώπη θα δυσκολευόταν να καλύψει τα κενά.
Βεβαίως, η κυβέρνηση έχει δίκιο όταν επισημαίνει ότι πολλές κατηγορίες κρίσιμης αμερικανικής υποστήριξης βρίσκονται ήδη υπό μεγάλη πίεση και παρουσιάζουν υψηλή ζήτηση σε πολλές περιοχές.
Σε αυτές περιλαμβάνονται οι δυνατότητες πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς, η αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα, τα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού, τα στρατηγικά μεταγωγικά αεροσκάφη, οι μοίρες μαχητικών της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας και τα πλοία του αμερικανικού Ναυτικού.
Οι περιορισμοί αυτοί, που υπήρχαν ήδη πριν από την Επιχείρηση Epic Fury, έχουν επιδεινωθεί από τις ελλείψεις πυρομαχικών και την πίεση στην επιχειρησιακή ετοιμότητα που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράν.
Ωστόσο, η ανάγκη κάλυψης απαιτήσεων σε πολλαπλά θέατρα επιχειρήσεων δεν πρέπει να μετατραπεί σε δικαιολογία για βιαστικές ή κακοσχεδιασμένες περικοπές στην Ευρώπη.
Προσαρμογή της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη στις σημερινές απειλές
Παρά τις απαιτήσεις σε άλλες περιοχές, η κυβέρνηση θα πρέπει να παραμείνει προσηλωμένη στην παροχή των κρίσιμων αμερικανικών δυνατοτήτων στο Μοντέλο Δυνάμεων του ΝΑΤΟ, οι οποίες είναι απαραίτητες για να λειτουργήσει αποτελεσματικά η Συμμαχία σε περίπτωση σύγκρουσης.
Ακόμη και αν ορισμένες από αυτές τις δυνατότητες δέχονται υπερβολική πίεση για να σταθμεύουν μόνιμα στην ευρωπαϊκή ήπειρο, είναι ευκολότερο να μεταφερθούν πολλές από αυτές στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια μιας κρίσης παρά να μετακινηθούν ολόκληρες τεθωρακισμένες ταξιαρχίες πέρα από τον Ατλαντικό.
Ωστόσο, επειδή πολλές από αυτές τις δυνατότητες θα ήταν επίσης απαραίτητες σε περίπτωση σύγκρουσης με την Κίνα, το Πεντάγωνο θα πρέπει να επανεξετάσει προσεκτικά τις στρατηγικές του παραδοχές σχετικά με τους πόρους που απαιτούνται για τη διατήρηση των αμερικανικών δεσμεύσεων ασφαλείας στην Ευρώπη και στον Ειρηνικό, υπό τον κίνδυνο ταυτόχρονων συγκρούσεων μεταξύ μεγάλων δυνάμεων.
Αυτό δεν είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να λύσει το Πεντάγωνο χωρίς τους απαραίτητους πόρους.
Παραμένει αναγκαίο το Κογκρέσο να εγκρίνει και να διαθέσει γρήγορα επαρκή χρηματοδότηση, ώστε να αρχίσει η αντιμετώπιση των ελλείψεων πυρομαχικών και των προβλημάτων επιχειρησιακής ετοιμότητας που βρίσκονται στον πυρήνα αυτής της πρόκλησης.
Επιπλέον, για να διατηρηθεί η αποτροπή, το Πεντάγωνο θα πρέπει να αποφύγει περαιτέρω μειώσεις των Ταξιαρχιών Μάχης στην Ευρώπη και να ενισχύσει την παρουσία του αμερικανικού στρατού στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, όπου η ρωσική απειλή για τη Συμμαχία είναι εντονότερη.
Παρότι κάτι τέτοιο προφανώς δεν θα αντιστάθμιζε πλήρως ενδεχόμενες μειώσεις της «κρίσιμης» αμερικανικής υποστήριξης, θα αποτελούσε μια ιδιαίτερα ορατή και χρήσιμη κίνηση για την αποτροπή του Κρεμλίνου και τον καθησυχασμό των συμμάχων.
Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει τη μόνιμη στάθμευση τουλάχιστον μίας Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας Μάχης στην Πολωνία και τη συνεργασία με τη Βαρσοβία για τη διατήρηση και προστασία προαποθηκευμένων αποθεμάτων εξοπλισμού, ώστε να μπορούν να συγκροτηθούν πρόσθετες τεθωρακισμένες ταξιαρχίες που θα αναπτύσσονται ταχύτατα σε περίπτωση κρίσης.
Μια τέτοια κίνηση θα έστελνε το μήνυμα ενισχυμένης αμερικανικής δέσμευσης προς τους συμμάχους της ανατολικής πτέρυγας και θα επέτρεπε στις αμερικανικές δυνάμεις να επιχειρούν αποτελεσματικότερα μαζί με τις πολωνικές και άλλες νατοϊκές δυνάμεις.
Επιπλέον, οι μόνιμα εγκατεστημένες δυνάμεις έχουν γενικά χαμηλότερο κόστος από τις τακτικές εκ περιτροπής αναπτύξεις.
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη σημειώσει πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκεται κοντά σε συμφωνία για την εγκατάσταση μόνιμης αμερικανικής βάσης στην Πολωνία.
Αντίστοιχα, αντί να αποσύρει πλήρως το 2ο Σύνταγμα Ιππικού από την Ευρώπη, το Πεντάγωνο θα πρέπει να το μετακινήσει ανατολικότερα, στις χώρες της Βαλτικής ή στην Πολωνία.
Εκεί θα μπορούσε να προσφέρει μια εμφανή αμερικανική αποτρεπτική παρουσία, δίπλα σε άλλους αμερικανικούς και νατοϊκούς σχηματισμούς της ανατολικής πτέρυγας.
Επειδή η εκπαιδευτική και υλικοτεχνική αξία του Φίλσεκ και του κοντινού πεδίου ασκήσεων Γκράφενβερ είναι υπερβολικά μεγάλη για να εγκαταλειφθεί, ο αμερικανικός στρατός θα πρέπει να διατηρήσει παρουσία στην περιοχή.
Ανάλογα με τις ανάγκες της EUCOM, το Πεντάγωνο θα πρέπει να εξετάσει εάν θα ήταν χρήσιμη η αντικατάσταση του 2ου Συντάγματος Ιππικού από μια πρόσθετη Ταξιαρχία Μάχης στο Φίλσεκ.
Αυτό θα μπορούσε να προσφέρει στην EUCOM τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει πρόσθετες χερσαίες δυνάμεις από θέσεις πίσω από την ανατολική πτέρυγα, όπου άλλες αμερικανικές και νατοϊκές μονάδες θα ήταν καθηλωμένες στην άμυνα απέναντι σε επιτιθέμενες ρωσικές δυνάμεις, σε περίπτωση σύγκρουσης μεγάλης κλίμακας.
Τέλος, η κυβέρνηση θα πρέπει να διατηρήσει στην Ευρώπη κρίσιμες δυνατότητες της Πολεμικής Αεροπορίας και του Ναυτικού, οι οποίες είναι απαραίτητες τόσο για την υπεράσπιση των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή όσο και για την προβολή ισχύος στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική και στην Αρκτική.
Σε αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνονται τα αμερικανικά αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων πυραύλων κλάσης Arleigh Burke (DDGs), που σταθμεύουν στη Ρότα της Ισπανίας.
Εκτός από την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, τα αντιτορπιλικά αυτά διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο και στη Μέση Ανατολή, προστατεύοντας τις αμερικανικές δυνάμεις, το Ισραήλ και άλλους συμμάχους και εταίρους από βαλλιστικούς πυραύλους.
Εάν τα αντιτορπιλικά αποσύρονταν από την Ισπανία, η Ευρώπη θα χρειαζόταν χρόνια για να τα αντικαταστήσει, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις και οι εταίροι τους στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, θα στερούνταν ένα κρίσιμο τμήμα της ολοκληρωμένης αρχιτεκτονικής αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας.
Καθώς η κυβέρνηση σταθμίζει το μέλλον της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη σε σχέση με τις προτεραιότητες στον Ειρηνικό και στη Μέση Ανατολή, θα πρέπει να λάβει υπόψη της τα διδάγματα της ιστορίας.
Από το 1945, μια ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη έχει αποτρέψει το είδος της επιθετικότητας που ανάγκασε εκατομμύρια Αμερικανούς να διασχίσουν τον Ατλαντικό και να πολεμήσουν σε δύο δαπανηρούς παγκόσμιους πολέμους.
Σήμερα, υπερβολικές ή πρόωρες μειώσεις ενέχουν τον κίνδυνο να ενθαρρύνουν περαιτέρω ρωσική επιθετικότητα, κάτι που θα αποτελούσε καταστροφή για τα αμερικανικά συμφέροντα στην Ευρώπη και θα υπονόμευε τις προσπάθειες ενίσχυσης της αποτροπής στον Ειρηνικό.
Σχετικά με τον συγγραφέα
Ο Cameron McMillan είναι ανώτερος ερευνητικός αναλυτής στο Κέντρο Στρατιωτικής και Πολιτικής Ισχύος (CMPP) του Foundation for Defense of Democracies (FDD).
Ειδικεύεται στην επιχειρησιακή ετοιμότητα, στη διάταξη και στις επιχειρήσεις των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, στην αμυντική παραγωγή και στη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας, καθώς και σε ζητήματα ευρωπαϊκής και μεσανατολικής ασφάλειας.
Πριν ενταχθεί στο FDD, υπηρέτησε ως αξιωματικός πυροβολικού στην Εθνοφρουρά του Στρατού της Μασαχουσέτης και αναπτύχθηκε στο Ιράκ το 2021 ως αξιωματικός επιχειρήσεων C-RAM (αντιμετώπιση ρουκετών, βλημάτων πυροβολικού και όλμων).
Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στις Παγκόσμιες Σπουδές και τις Διεθνείς Σχέσεις από το Northeastern University και πτυχίο Ιστορίας από το Boston University.
Το FDD είναι ερευνητικό ινστιτούτο με έδρα την Ουάσιγκτον, το οποίο δηλώνει μη κομματικό και επικεντρώνεται στην εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική.
Πηγή: Foundation for Defense of Democracies (FDD), «Deterrence in the Balance: The Future of U.S. Force Posture in Europe», 16 Νοεμβρίου 2026.


