Ενημερωτικό δελτίο της NASA
Στο ενημερωτικό δελτίο αυτής της εβδομάδας, μάθετε τα νεότερα σχετικά με τα σχέδια της NASA για τη δημιουργία μιας ανθεκτικής Σεληνιακής Βάσης στον Νότιο Πόλο της Σελήνης — ενός φυλακίου σχεδιασμένου να προωθήσει νέες επιστημονικές έρευνες, να πυροδοτήσει τεχνολογικές καινοτομίες και να υποστηρίξει τις μελλοντικές δραστηριότητες των αστροναυτών.
Εξερευνήστε επίσης νέες εικόνες που καταγράφουν την πρώτη φορά που η ανθρωπότητα είδε τη Γη να εξαφανίζεται πίσω από ένα άλλο ουράνιο σώμα, παρατηρώντας από την επιφάνεια διαφορετικού πλανήτη, και ανακαλύψτε πώς μπορείτε να παρακολουθήσετε, μαζί με τη NASA, μία από τις λαμπρότερες και δημοφιλέστερες βροχές διαττόντων αστέρων της χρονιάς. Επιπλέον, ενημερωθείτε για περισσότερες ειδήσεις που ίσως σας διέφυγαν.
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ
Εξερευνώντας τον Νότιο Πόλο της Σελήνης
Η NASA προχωρά σταθερά τις εργασίες για τη Σεληνιακή Βάση — ένα ανθεκτικό φυλάκιο που σχεδιάζεται για τον Νότιο Πόλο της Σελήνης και θα υποστηρίζει την επιστημονική έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και τις μελλοντικές ανθρώπινες δραστηριότητες.
Για να συμβάλουν στην κατασκευή των απαραίτητων υποδομών στη σεληνιακή επιφάνεια, εμπορικοί συνεργάτες, μεταξύ των οποίων οι Blue Origin, Firefly Aerospace, Intuitive Machines και Voyager Lunar Systems, προετοιμάζονται να παραδώσουν σεληνακάτους έως το 2028. Αυτά τα διαστημικά σκάφη θα μεταφέρουν τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία που απαιτούνται για τη διατήρηση μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη.
Η πρόοδός τους αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τις εμπορικές αποστολές μεταφοράς φορτίων στη Σελήνη και προετοιμάζει το έδαφος για τα συστήματα και τις δυνατότητες επιφανείας στα οποία θα βασίζεται η Σεληνιακή Βάση.
ΣΕΛΗΝΙΑΚΗ ΒΑΣΗ
Καλλιτεχνική απεικόνιση της περιοχής του Νότιου Πόλου της Σελήνης. Τα φωτεινά σημεία που είναι διάσπαρτα στη σεληνιακή επιφάνεια αναπαριστούν εγκαταστάσεις και εξοπλισμό που υποστηρίζουν τη μακροχρόνια διεξαγωγή επανδρωμένων και ρομποτικών επιχειρήσεων κοντά στον Νότιο Πόλο.
Η NASA σημειώνει πρόοδο στην κατασκευή της Σεληνιακής Βάσης, η οποία θα αποτελέσει ένα ανθεκτικό φυλάκιο κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης για την επιστημονική έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και, τελικά, τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Για να προωθήσουν την ανάπτυξη υποδομών στη σεληνιακή επιφάνεια, εμπορικοί συνεργάτες όπως οι Blue Origin, Firefly Aerospace, Intuitive Machines και Voyager Lunar Systems εργάζονται με στόχο την αποστολή σεληνακάτων έως το 2028. Οι σεληνάκατοι αυτές θα μεταφέρουν τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία που απαιτούνται για τη διατήρηση μόνιμης παρουσίας στη Σελήνη. Η πρόοδός τους αντιπροσωπεύει σημαντικά επιτεύγματα στον τομέα των εμπορικών σεληνιακών μεταφορών και θέτει τις βάσεις για τα συστήματα και τις επιχειρησιακές δυνατότητες επιφανείας στις οποίες θα στηρίζεται η Σεληνιακή Βάση.
Η πρώτη φάση του αρχιτεκτονικού σχεδίου της Σεληνιακής Βάσης, η οποία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και θα διαρκέσει έως το 2029, περιλαμβάνει περισσότερες από είκοσι ρομποτικές προσεληνώσεις. Κάθε αποστολή έχει σχεδιαστεί ώστε να αναπτύσσει σταδιακά τις δυνατότητες των συστημάτων και να επαληθεύει τη λειτουργία επιμέρους εξαρτημάτων για τις αποστολές που θα ακολουθήσουν. Πριν από την άφιξη των αστροναυτών, ρομποτικές αποστολές θα εγκαταστήσουν κρίσιμα επιστημονικά όργανα, τα οποία θα μελετήσουν το σεληνιακό περιβάλλον, θα δοκιμάσουν νέες τεχνολογίες και θα αρχίσουν να συναρμολογούν τις υποδομές που απαιτούνται για την ανθρώπινη διαβίωση.
Αυτές οι πρώτες ρομποτικές αποστολές θα προσφέρουν επίσης ευκαιρίες για τη συλλογή πολύτιμων πληροφοριών και τη βελτίωση της συνολικής αξιοπιστίας του σχεδιασμού της Σεληνιακής Βάσης. Οι τακτικές παραδόσεις στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας CLPS της NASA (Εμπορικές Υπηρεσίες Μεταφοράς Ωφέλιμου Φορτίου στη Σελήνη) θα διαδραματίσουν ζωτικό ρόλο στη δημιουργία μιας αξιόπιστης αλυσίδας εφοδιασμού στη Σελήνη, ενισχύοντας τις προσπάθειες της NASA για την καθιέρωση μόνιμης ανθρώπινης και ρομποτικής παρουσίας εκεί.
Την Τρίτη, η NASA δημοσίευσε ένα βίντεο με νεότερες πληροφορίες για τη Σεληνιακή Βάση, το οποίο παρουσιάζει αναλυτικότερα την πρόοδο που σημειώνουν οι τέσσερις εταιρείες στην ανάπτυξη των πτήσεων και του εξοπλισμού τους, συμβάλλοντας στην επίτευξη των στόχων της NASA για τη Σεληνιακή Βάση.
Blue Origin
Η σεληνάκατος Blue Moon MK1 της Blue Origin προχωρά στο στάδιο των ολοκληρωμένων δοκιμών, καθώς προετοιμάζεται για την επερχόμενη αποστολή φορτίου στη Σελήνη. Η πρώτη αυτή αποστολή, με την ονομασία Endurance, αντιπροσωπεύει μια νέα κατηγορία εμπορικών σεληνακάτων, σχεδιασμένων για τη μεταφορά φορτίων μεγάλης κλίμακας στη σεληνιακή επιφάνεια. Η σεληνάκατος ολοκλήρωσε με επιτυχία ένα εκτεταμένο πρόγραμμα περιβαλλοντικών δοκιμών, το οποίο περιλάμβανε αξιολόγηση σε συνθήκες θερμικού κενού στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον. Με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώθηκε η ικανότητά της να λειτουργεί υπό συνθήκες παρόμοιες με εκείνες της Σελήνης.
Οι ομάδες προχωρούν σε μια σειρά σημαντικών σταδίων ενοποίησης, τα οποία θα οδηγήσουν την MK1 στην επόμενη δοκιμαστική της φάση. Η δομή, τα στοιχεία του συστήματος πρόωσης και τα ηλεκτρονικά συστήματα πτήσης έχουν συναρμολογηθεί πλήρως. Οι προσεχείς αξιολογήσεις θα επαληθεύσουν τις συνδέσεις των καλωδιώσεων που επιτρέπουν την ενσωμάτωση των ωφέλιμων φορτίων.
Η σεληνάκατος ολοκλήρωσε τους ελέγχους επικοινωνίας με το Σύστημα Δορυφόρων Παρακολούθησης και Αναμετάδοσης Δεδομένων της NASA και το Δίκτυο Βαθέος Διαστήματος. Στο επόμενο στάδιο θα φορτωθούν κρυογενικά προωθητικά, σε μία από τις τελευταίες δοκιμές πριν από την ενσωμάτωση στο σύστημα εκτόξευσης. Η Endurance θα επιδείξει δυνατότητες προσελήνωσης ακριβείας, θα μελετήσει τα χαρακτηριστικά του σεληνιακού περιβάλλοντος και θα δοκιμάσει αυτόνομα συστήματα για τις μελλοντικές αποστολές της Σεληνιακής Βάσης.
Firefly Aerospace
Η αποστολή Blue Ghost Mission 2 της Firefly αξιοποιεί την εμπειρία από την πρώτη επιτυχημένη προσελήνωση της εταιρείας, χρησιμοποιώντας μια μεγαλύτερη διάταξη δύο διαστημικών σκαφών, ειδικά κατασκευασμένη για επιχειρήσεις στην αθέατη πλευρά της Σελήνης.
Το Blue Ghost είναι τοποθετημένο επάνω στο Elytra, το τροχιακό διαστημικό σκάφος της Firefly, σχηματίζοντας ένα σύστημα ύψους περίπου 6,7 μέτρων — σχεδόν τρεις φορές ψηλότερο από το διαστημικό σκάφος που χρησιμοποιήθηκε στην αποστολή Blue Ghost Mission 1 το 2025. Χάρη στη δυνατότητα ανάπτυξης ωφέλιμων φορτίων τόσο σε τροχιά όσο και στη σεληνιακή επιφάνεια, το Elytra προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στις υπηρεσίες εφοδιασμού και στις επιστημονικές δραστηριότητες της Σεληνιακής Βάσης.
Η Blue Ghost Mission 2, η οποία προβλέπεται να πραγματοποιήσει την πρώτη αμερικανική προσελήνωση στην αθέατη πλευρά της Σελήνης, θα εξερευνήσει μια περιοχή με εξαιρετικά χαμηλές ραδιοφωνικές παρεμβολές. Αυτό θα επιτρέψει τη μελέτη της γεωλογίας της αθέατης πλευράς της Σελήνης και των κοσμικών «Σκοτεινών Χρόνων», μιας περιόδου κατά την οποία τα νεοσχηματισμένα άστρα μόλις άρχιζαν να γίνονται ορατά. Μεταφέροντας τρία ωφέλιμα φορτία της NASA, η αποστολή αποσκοπεί στην προώθηση της επιστημονικής έρευνας και στη δοκιμή τεχνολογιών για τη μελλοντική ανθρώπινη διαβίωση και την ανάπτυξη υποδομών.
Η αυτόνομη διαδικασία προσελήνωσης που επιδείχθηκε κατά την πρώτη αποστολή αποδεικνύει τις επιδόσεις της Firefly στις σεληνιακές πτήσεις και θα συμβάλει στην υποστήριξη των επιχειρήσεων της νέας αποστολής. Η επαναχρησιμοποίηση υποσυστημάτων από την προηγούμενη αποστολή επιτρέπει στη Firefly να επιταχύνει την ανάπτυξη και να περιορίσει τους κινδύνους, υποστηρίζοντας τον στόχο της Σεληνιακής Βάσης για επεκτάσιμες και επαναλήψιμες δυνατότητες εμπορικών σεληνακάτων.
Intuitive Machines
Η αποστολή IM-3 της Intuitive Machines αναδεικνύει τον ουσιαστικό ρόλο των εμπορικών σεληνακάτων ως βασικών υποδομών για τη δημιουργία της Σεληνιακής Βάσης. Πρόκειται για την τρίτη αποστολή προσελήνωσης της σεληνακάτου Nova-C της Intuitive Machines. Παράλληλα, παρουσιάζει το Altus-1, τον πρώτο σεληνιακό δορυφόρο αναμετάδοσης δεδομένων της εταιρείας, ο οποίος θα ταξιδέψει μαζί με τη σεληνάκατο.
Η συναρμολόγηση και η ενοποίηση της σεληνακάτου Nova-C της Intuitive Machines, η οποία ονομάζεται Trinity, προχωρούν με στόχο την κάλυψη της μακροπρόθεσμης ανάγκης για τακτικές παραδόσεις φορτίων και επιστημονικού εξοπλισμού. Το άνω τμήμα έχει ευθυγραμμιστεί και η εσωτερική καλωδίωση υποβάλλεται σε εκτεταμένες δοκιμές, προτού τοποθετηθούν τα τελικά καλύμματα.
Πρόσφατα, η Intuitive Machines και η ομάδα της Εγκατάστασης Κρυογενικών Ακτίνων Χ στο Διαστημικό Κέντρο Μάρσαλ της NASA, στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, ολοκλήρωσαν με επιτυχία δοκιμές θερμικού κενού μεγάλης εμβέλειας. Οι δοκιμές επιβεβαίωσαν ότι οι αισθητήρες της Intuitive Machines λειτουργούν με ακρίβεια και στα δύο άκρα του θερμοκρασιακού εύρους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν κατά την κάθοδο προς τη σεληνιακή επιφάνεια. Τις προσεχείς εβδομάδες, οι ομάδες θα ολοκληρώσουν τα τελικά στάδια ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης του κινητήρα και των δοκιμών στατικής πυροδότησης.
Με την τοποθέτηση του Altus-1 και των τριών ωφέλιμων φορτίων του σε σεληνιακή τροχιά, καθώς και με τη μεταφορά στην επιφάνεια πέντε ωφέλιμων φορτίων της NASA, έξι εμπορικών και ενός πολιτικού ωφέλιμου φορτίου μέσω της αποστολής IM-3, η Intuitive Machines επιδιώκει να προωθήσει τους επιστημονικούς στόχους της Σεληνιακής Βάσης στο γεωμαγνητικό περιβάλλον του Reiner Gamma, μιας μαγνητικής ανωμαλίας στη σεληνιακή επιφάνεια.
Η αποστολή IM-3 θα είναι η πρώτη που θα εξερευνήσει την επιφάνεια ενός σεληνιακού στροβιλισμού, επιτρέποντας σε ρομποτικά συστήματα και εγκατεστημένα επιστημονικά όργανα να εμβαθύνουν τη μελέτη αυτής της μυστηριώδους περιοχής.
Voyager Technologies
Η σεληνάκατος Griffin-1 της Voyager Technologies υποβάλλεται σε δοκιμές στο Εργαστήριο Περιβαλλοντικών Δοκιμών του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA (JPL), στη Νότια Καλιφόρνια. Πρόκειται για ένα κρίσιμο βήμα στην προετοιμασία της αποστολής της στη Σελήνη. Οι δοκιμές στο JPL της NASA επαληθεύουν ότι οι εμπορικές σεληνάκατοι διαθέτουν την απαιτούμενη ακρίβεια και ανθεκτικότητα για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων της Σεληνιακής Βάσης.
Η Griffin-1, η οποία κατασκευάστηκε ως σεληνάκατος κατηγορίας υποδομών, προγραμματίζεται να εκτοξευθεί στα τέλη του 2026 και θα μεταφέρει το μεγαλύτερο εμπορικό ωφέλιμο φορτίο που έχει παραδοθεί ποτέ στη σεληνιακή επιφάνεια. Πέντε ωφέλιμα φορτία της NASA θα τοποθετηθούν στο ρόβερ Astrolab FLIP (FLEX Lunar Innovation Platform — Σεληνιακή Πλατφόρμα Καινοτομίας FLEX). Από κοινού, θα συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου της αποστολής: την ανάπτυξη δυνατοτήτων μετακίνησης στην επιφάνεια, την επίδειξη νέων τεχνολογιών και την πραγματοποίηση σεληνιακών επιχειρήσεων μεγάλης διάρκειας.
Η Griffin-1 ολοκλήρωσε πρόσφατα τις δοκιμές των ιδιοτήτων μάζας, οι οποίες παρείχαν θεμελιώδη δεδομένα για τα συστήματα καθοδήγησης, πλοήγησης και ελέγχου, καθώς και για τη δυναμική της πτήσης. Τις επόμενες εβδομάδες θα πραγματοποιηθούν πρόσθετες περιβαλλοντικές δοκιμές, οι οποίες θα αναπαραγάγουν τις αναμενόμενες συνθήκες από την εκτόξευση έως την προσελήνωση. Με αυτόν τον τρόπο θα περιοριστούν περαιτέρω οι κίνδυνοι της αποστολής και θα ενισχυθεί η επιχειρησιακή ετοιμότητα για το σεληνιακό περιβάλλον.
Μετά την ολοκλήρωση των περιβαλλοντικών δοκιμών, η Griffin-1 θα επιστρέψει στις εγκαταστάσεις σεληνιακών συστημάτων της Voyager στο Πίτσμπουργκ για την τελική συναρμολόγηση. Στη συνέχεια, το διαστημικό σκάφος θα περάσει από τις τελευταίες διαδικασίες προετοιμασίας και πιστοποίησης για την εκτόξευση, προτού μεταφερθεί στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ.
Northrop Grumman
Η NASA συνεργάζεται με τη Northrop Grumman για την ανάπτυξη τριών ωφέλιμων φορτίων επίδειξης τεχνολογίας, τα οποία προγραμματίζεται να παραδοθούν στη σεληνιακή επιφάνεια.
Οι επιδείξεις αυτές βασίζονται σε εξοπλισμό παροχής ενέργειας και ηλεκτρονικών συστημάτων πτήσης που αναπτύχθηκε για τη μονάδα HALO (Habitation and Logistics Outpost — Φυλάκιο Διαβίωσης και Εφοδιασμού) του προγράμματος Gateway. Ο εξοπλισμός αυτός προσαρμόζεται πλέον για νέα χρήση, μετά τη μετάβαση της NASA από μια σεληνιακή στρατηγική επικεντρωμένη στις τροχιακές δραστηριότητες σε μια στρατηγική που δίνει έμφαση στις επιχειρήσεις στην επιφάνεια.
Οι αρχικές επιδείξεις θα δοκιμάσουν συστήματα επιβίωσης κατά τη διάρκεια της σεληνιακής νύχτας, τα οποία θα μπορούν να αντέχουν στις ακραίες συνθήκες της Σελήνης, συμπεριλαμβανομένων περιόδων σκιάς που διαρκούν πολλές ημέρες. Θα δοκιμάσουν επίσης κοινόχρηστες υποδομές παροχής ενέργειας στην επιφάνεια, σχεδιασμένες για την υποστήριξη κρίσιμων ωφέλιμων φορτίων ή άλλων εγκαταστάσεων της Σεληνιακής Βάσης, καθώς και βασικές δυνατότητες ηλεκτρονικών συστημάτων και ηλεκτρικής ισχύος.
Η NASA προωθεί την ανάπτυξη της Σεληνιακής Βάσης μέσα από μακροπρόθεσμες πρωτοβουλίες σεληνιακής εξερεύνησης και κατασκευής υποδομών. Οι πρωτοβουλίες αυτές έχουν σχεδιαστεί ώστε να καταστήσουν δυνατή μια διαρκή ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη, με την υποστήριξη επιστημονικών αποστολών μεταφοράς φορτίων και εμπορικών σεληνακάτων.
PODCAST
Από τον Διαστημικό Σταθμό στο Orion
Οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό βασίζονται στα συστήματα υποστήριξης ζωής, ώστε να διαθέτουν ένα ασφαλές και κατοικήσιμο περιβάλλον. Τα συστήματα αυτά καθιστούν τις διαστημικές πτήσεις μεγάλης διάρκειας όχι μόνο εφικτές αλλά και άνετες.
Στο πιο πρόσφατο επεισόδιο του podcast της NASA «Small Steps, Giant Leaps» («Μικρά βήματα, γιγάντια άλματα»), ακούστε πώς τα διδάγματα από τον Διαστημικό Σταθμό προετοιμάζουν τη NASA για αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη και ακόμη μακρύτερα.
Επεισόδιο 179: Συστήματα υποστήριξης ζωής — Από τον Διαστημικό Σταθμό στο Orion
Επεισόδιο 179 — 5 Αυγούστου 2026
Η αστροναύτης της NASA και μηχανικός πτήσης της Αποστολής 73, Nichole Ayers, αντικαθιστά εξαρτήματα σε μια πειραματική συσκευή απομάκρυνσης διοξειδίου του άνθρακα. Ο προηγμένος αυτός μηχανισμός υποστήριξης ζωής, γνωστός και ως Thermal Amine Scrubber, δοκιμάζει μια νέα μέθοδο που αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα του σταθμού και ανακτά νερό για την παραγωγή οξυγόνου. Πηγή: NASA
Παρουσιαστής Andres Almeida: Οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό βασίζονται σε συστήματα υποστήριξης ζωής, τα οποία παρέχουν καθαρό αέρα, πόσιμο νερό και ένα ασφαλές, κατοικήσιμο περιβάλλον. Χάρη σε αυτά τα συστήματα, οι διαστημικές πτήσεις μεγάλης διάρκειας είναι όχι μόνο εφικτές αλλά και άνετες.
Σήμερα, ορισμένες από αυτές τις τεχνολογίες του Διαστημικού Σταθμού έχουν προσαρμοστεί για το πρόγραμμα Artemis — και συγκεκριμένα για την επανδρωμένη κάψουλα Orion, η οποία μεταφέρει ανθρώπους βαθύτερα στο Διάστημα από ποτέ άλλοτε.
Σε αυτό το επεισόδιο του Small Steps, Giant Leaps («Μικρά βήματα, γιγάντια άλματα»), συνομιλούμε με τον Paul Boehm, διευθυντή των Συστημάτων Υποστήριξης Πληρώματος και Θερμικού Ελέγχου του Orion στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον στο Χιούστον. Θα μας εξηγήσει πώς τα διδάγματα από το Apollo, το διαστημικό λεωφορείο και τον Διαστημικό Σταθμό προετοιμάζουν τη NASA για αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη και ακόμη μακρύτερα.
Αυτό είναι το Small Steps, Giant Leaps.
[Μουσική εισαγωγής]
Καλώς ήρθατε στο Small Steps, Giant Leaps, το podcast της Ακαδημίας Διοίκησης Προγραμμάτων, Έργων και Μηχανικής της NASA. Είμαι ο παρουσιαστής σας, Andres Almeida.
Ποιες τεχνολογίες που προέρχονται από τον Διαστημικό Σταθμό διαθέτει το διαστημικό σκάφος Orion; Ας μιλήσουμε με τον σημερινό προσκεκλημένο.
Paul, ευχαριστούμε που είσαι μαζί μας.
Paul Boehm: Γεια σας. Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση, το εκτιμώ πραγματικά.
Παρουσιαστής: Έχεις εργαστεί σε αρκετά προγράμματα επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων. Με τι ασχολείσαι τώρα;
Boehm: Ήμουν αυτό που αποκαλούμε υπεύθυνος λειτουργικού τομέα για το σύστημα υποστήριξης ζωής, τις στολές, τα συστήματα του πληρώματος και τον εξοπλισμό πτήσης του πληρώματος — ουσιαστικά για όλα όσα χρησιμοποιεί καθημερινά το πλήρωμα του Orion κατά τη διάρκεια μιας αποστολής. Επομένως, στην πράξη διαχειριζόμουν αυτόν τον εξοπλισμό.
Ασχολούμαι με αυτό σχεδόν 15 χρόνια. Ήταν μια πολύχρονη πορεία και ενθουσιάστηκα πραγματικά όταν το Artemis II πέταξε τελικά. Ο μεγάλος στόχος της σταδιοδρομίας μου ήταν να δω το πλήρωμα να επιστρέφει στη Σελήνη. Επομένως, έχω σχεδόν φτάσει εκεί.
Παρουσιαστής: Πώς αξιοποιεί το Orion τα διδάγματα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό;
Boehm: Στο παρελθόν είχα το προνόμιο να εργάζομαι ως ελεγκτής πτήσης. Εργάστηκα για πολλά χρόνια στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων Αποστολών ως ελεγκτής πτήσης για δραστηριότητες εκτός σκάφους — EVA, δηλαδή διαστημικούς περιπάτους — καθ’ όλη τη διάρκεια της συναρμολόγησης του Διαστημικού Σταθμού.
Όταν όμως μετακινήθηκα στο πρόγραμμα Orion, ένα από τα πράγματα που προσπαθήσαμε να κάνουμε κατά την ανάπτυξη νέου εξοπλισμού ήταν να αξιοποιήσουμε τις υπάρχουσες δυνατότητες.
Αν πιστεύαμε ότι ορισμένα συστήματα θα μπορούσαν να επηρεαστούν από τη μικροβαρύτητα ή από τις συνθήκες που επικρατούν στον Διαστημικό Σταθμό, προσπαθούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τον σταθμό ως πεδίο δοκιμών για τον συγκεκριμένο τύπο εξοπλισμού.
Έτσι, κατά τα πρώτα στάδια, μεταφέραμε αρκετά εξαρτήματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ώστε να τον χρησιμοποιήσουμε ως πεδίο δοκιμών κατά την ανάπτυξή τους.
Εξετάσαμε επίσης εξοπλισμό που είχε ήδη αναπτυχθεί για τον Διαστημικό Σταθμό και τον οποίο μπορούσαμε στη συνέχεια να αξιοποιήσουμε και να προσαρμόσουμε για το Orion.
Ακολουθήσαμε, λοιπόν, κατά κάποιον τρόπο δύο παράλληλες πορείες: χρησιμοποιήσαμε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ως πεδίο δοκιμών για τον υπό ανάπτυξη νέο εξοπλισμό, ενώ παράλληλα αξιοποιήσαμε υπάρχοντα συστήματα του σταθμού που γνωρίζαμε ότι μπορούσαν να εφαρμοστούν στο Orion.
Παρουσιαστής: Μπορείς να μας δώσεις παραδείγματα εξοπλισμού που χρησιμοποιείται πλέον στο Orion;
Boehm: Είχαμε ορισμένα τέτοια συστήματα. Δύο από τα σημαντικότερα εμφανίστηκαν στα πρώτα στάδια του προγράμματος. Μεταφέραμε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ένα πείραμα ωφέλιμου φορτίου, με λεπτομερώς καθορισμένους δοκιμαστικούς στόχους, το οποίο σχετιζόταν με αυτό που αποκαλούμε «υλικό αλλαγής φάσης».
Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα θερμικό σύστημα που χρησιμοποιεί ένα κηρώδες υλικό. Το υλικό λιώνει για να απορροφήσει θερμότητα μέσα στο σύστημα και, στη συνέχεια, μπορεί να παγώσει ξανά. Με αυτόν τον τρόπο, το σύστημα αποκτά συμπληρωματική δυνατότητα απόρριψης και απορρόφησης θερμότητας.
Ένα από τα πράγματα που δεν γνωρίζαμε τότε με ακρίβεια ήταν οι πιέσεις που θα αναπτύσσονταν στο κερί καθώς αυτό θα πάγωνε και θα έλιωνε. Μπορείτε να φανταστείτε τι συμβαίνει με το νερό: όλοι γνωρίζουμε ότι, αν βάλουμε νερό σε ένα μπουκάλι και το παγώσουμε, το μπουκάλι μπορεί να διογκωθεί και να σπάσει.
Θέλαμε, επομένως, να κατανοήσουμε τι θα συνέβαινε με το κερί. Το πείραμα που στείλαμε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μέτρησε τις πιέσεις στα διαφορετικά τμήματα της μονάδας κεριού. Κατασκευάσαμε τη μονάδα σε δύο στρώσεις, σε μορφή πολύ κοντινή σε εκείνη που σχεδιάζαμε να χρησιμοποιήσουμε στο Orion.
Χρησιμοποιήσαμε, λοιπόν, αυτά τα δεδομένα για να διαμορφώσουμε τον σχεδιασμό των μονάδων υλικού αλλαγής φάσης που διαθέτει σήμερα το Orion.
Παρουσιαστής: Αυτό είναι ενδιαφέρον.
Boehm: Πραγματοποιήσαμε ακόμη ένα πείραμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το οποίο βασιζόταν στα συστήματα που εξετάζαμε αρχικά για τις αποστολές εξερεύνησης. Το αποκαλούμε σύστημα αμινών.
Ουσιαστικά, χρησιμοποιεί μια χημική ουσία που απορροφά το διοξείδιο του άνθρακα. Στη συνέχεια, η ουσία μπορεί να αναγεννηθεί με την έκθεσή της είτε σε θερμότητα είτε σε κενό.
Στην περίπτωση του Orion, έχουμε άφθονο κενό. Επομένως, εκθέτουμε απλώς την ουσία στο εξωτερικό διαστημικό κενό, απομακρύνουμε το διοξείδιο του άνθρακα από αυτήν και το αποβάλλουμε στο Διάστημα. Θέλαμε, λοιπόν, να δοκιμάσουμε ένα τέτοιο σύστημα.
Πραγματοποιήσαμε πολλές δοκιμές στο έδαφος, αλλά στάλθηκε επίσης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ένα πειραματικό ωφέλιμο φορτίο για την επίδειξη της τεχνολογίας. Το σύστημα λειτούργησε εκεί επί πολλές ημέρες. Συνέχισαν μάλιστα να το χρησιμοποιούν για κάποιο χρονικό διάστημα ως συμπληρωματικό σύστημα απομάκρυνσης διοξειδίου του άνθρακα, επειδή λειτουργούσε αρκετά καλά.
Κατά την αποστολή Artemis II είχαμε εξαιρετικά αποτελέσματα με αυτά τα συστήματα στον έλεγχο του διοξειδίου του άνθρακα. Επομένως, η αποτελεσματικότητά τους επιβεβαιώθηκε τόσο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό όσο και στις δοκιμές που πραγματοποιήσαμε στο έδαφος.
Παρουσιαστής: Λειτουργούν όλα με τον ίδιο τρόπο, παρά το γεγονός ότι το Orion έχει σημαντικά μικρότερο εσωτερικό χώρο από τον Διαστημικό Σταθμό;
Boehm: Ναι, το υλικό και ο βασικός σχεδιασμός του συστήματος είναι πολύ παρόμοια. Στην πραγματικότητα, όλα εξαρτώνται από τον αριθμό των μελών του πληρώματος και τους μεταβολικούς ρυθμούς τους. Καθοριστικός παράγοντας είναι η ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα που παράγουν. Η επίδραση του όγκου της καμπίνας εξαρτάται κυρίως από τη ροή του αέρα και από την αποτελεσματικότητα του συστήματος αερισμού.
Παρουσιαστής: Οι μεταβολικοί ρυθμοί διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πόσο δύσκολο είναι να σχεδιάσετε ένα σύστημα που να λαμβάνει υπόψη αυτές τις διαφορές;
Boehm: Αυτή είναι μια μεγάλη πρόκληση για το σύστημα ECLS, δηλαδή το Σύστημα Περιβαλλοντικού Ελέγχου και Υποστήριξης Ζωής. Συνήθως έχουμε τα τυποποιημένα στοιχεία του εξοπλισμού, όπως βαλβίδες, ρευστά και υγρά, τα οποία μπορούμε να σχεδιάσουμε σχετικά εύκολα. Όταν όμως προσθέσουμε τον άνθρωπο στην εξίσωση, εμφανίζεται ένας παράγοντας μεταβλητότητας, επειδή κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.
Παρουσιαστής: Τι ισχύει για τα συστήματα ασφαλείας του Orion; Γνωρίζω ότι στον Διαστημικό Σταθμό υπάρχουν πυροσβεστήρες. Είναι διαφορετικοί στο Orion;
Boehm: Ναι, αυτό ήταν ένα από τα συστήματα που είδαμε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και είπαμε: «Ίσως μπορούμε απλώς να το χρησιμοποιήσουμε». Ο σταθμός διέθετε στην πραγματικότητα δύο διαφορετικούς τύπους πυροσβεστήρων.
Ο ένας ήταν ένας πυροσβεστήρας με βάση το νερό. Προτιμούμε ένα τέτοιο σύστημα, επειδή δεν μπορούμε εύκολα να χρησιμοποιήσουμε έναν συμβατικό πυροσβεστήρα διοξειδίου του άνθρακα ή ένα σύστημα αερίου τύπου Halon. Αυτό οφείλεται στις ανησυχίες που σχετίζονται με τον μικρό χώρο της καμπίνας μας, αλλά και με τις πιθανές επιπτώσεις στο Σύστημα Περιβαλλοντικού Ελέγχου και Υποστήριξης Ζωής.
Έτσι, επιλέξαμε ένα σύστημα με βάση το νερό. Αρχικά σκοπεύαμε να χρησιμοποιήσουμε τον πυροσβεστήρα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και ξεκινήσαμε πράγματι με αυτόν. Στη συνέχεια, όμως, τον τροποποιήσαμε για το Orion, επειδή χρειαζόμασταν μια μικρότερη έκδοση. Χρειαζόμασταν κάτι με μικρότερη μάζα και μικρότερο όγκο για τις αποστολές εξερεύνησης προς τη Σελήνη και την επιστροφή στη Γη.
Πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή στη μάζα και στον όγκο. Επομένως, για κάθε εξάρτημα που εξετάζουμε —ακόμη και όταν δανειζόμαστε τεχνολογίες από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό— πρέπει να αξιολογούμε πολύ προσεκτικά τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του Orion ως προς τη μάζα και τον διαθέσιμο χώρο.
Χρησιμοποιήσαμε, λοιπόν, έναν πυροσβεστήρα με βάση το νερό, όπως και στον Διαστημικό Σταθμό, αλλά μειώσαμε ειδικά το μέγεθός του ώστε να ανταποκρίνεται στα πιθανά περιστατικά έκτακτης ανάγκης του Orion.
Παρουσιαστής: Στη δουλειά σας, λοιπόν, κάθε γραμμάριο μετράει!
Boehm: Σίγουρα. Έχω εργαστεί στο πρόγραμμα του διαστημικού λεωφορείου και στον Διαστημικό Σταθμό.
Η μάζα είναι προφανώς πολύ σημαντικός παράγοντας για την εκτόξευση. Όταν, όμως, άρχισα να εργάζομαι στο Orion και στις σεληνιακές αποστολές, μελέτησα επίσης σε βάθος τις δυσκολίες που είχαν αντιμετωπίσει οι άνθρωποι του προγράμματος Apollo.
Είχα τη μεγάλη τύχη να συνομιλήσω με έναν κύριο που ονομαζόταν Jerry Goodman και ήταν επικεφαλής των συστημάτων πληρώματος του Apollo.
Στα μέσα της δεκαετίας του 2010, μου έδωσε ένα σκίτσο που είχε σχεδιάσει το 1965. Απεικόνιζε ουσιαστικά «τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» — ή, για την ακρίβεια, την τελευταία δέσμη φορτίου που έσπασε τη ράχη της καμήλας — καθώς προσπαθούσαν να οργανώσουν την αποθήκευση του εξοπλισμού.
Μου είπε ότι το πρόγραμμα Apollo είχε αντιμετωπίσει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα. Εξέταζαν κάθε γραμμάριο που τοποθετούνταν στο όχημα, προσπαθώντας να περιορίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο το φορτίο που θα ταξίδευε στη Σελήνη, λόγω των περιορισμών μάζας και όγκου του προγράμματος.
Το ίδιο συνέβη και με το Orion. Πραγματοποιήσαμε πολλές εξονυχιστικές αναθεωρήσεις της μάζας, ώστε να μειώσουμε το βάρος του οχήματος και όλων των συστημάτων υποστήριξης του πληρώματος. Πρόκειται για μια διαρκή πρόκληση στις αποστολές προς τη Σελήνη, ιδίως λόγω του ελιγμού εισαγωγής σε τροχιά μετάβασης προς τη Σελήνη και άλλων παρόμοιων ενεργειών που πρέπει να πραγματοποιήσουμε.
Παρουσιαστής: Η αξιοποίηση των διδαγμάτων του Apollo πρέπει να αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα.
Boehm: Ασφαλώς. Αξιοποιούμε το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι όπως εγώ, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να εργαστούν σε τρία διαφορετικά προγράμματα. Έχουμε, όμως, και πολλούς ανθρώπους που ξεκίνησαν να εργάζονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και τώρα μετακινούνται στο πρόγραμμα Orion.
Έτσι, επωφελούμαστε από την εμπειρία που απέκτησαν στον Διαστημικό Σταθμό και από τη δυνατότητά τους να τη μεταφέρουν στο Orion.
Πιστεύω, πάντως, ότι αυτό αποτελεί πρόκληση και για εμάς στην ομάδα του Orion, επειδή οι αποστολές εξερεύνησης με το συγκεκριμένο σκάφος είναι κάπως διαφορετικές.
Ορισμένα πράγματα που έκανα όταν εργαζόμουν ως ελεγκτής πτήσης και συμμετείχα στις επιχειρήσεις του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού γνωρίζω ότι δεν μπορούν να γίνουν στο Orion. Απλώς δεν είναι πλέον πρακτικά.
Μου αρέσει να το παρομοιάζω με εκδρομή κατασκήνωσης. Έτσι πρέπει να το σκεφτόμαστε.
Με το διαστημικό λεωφορείο και τον Διαστημικό Σταθμό είχαμε κατά κάποιον τρόπο καλομάθει, λόγω των μεγάλων χώρων και των εκτεταμένων δυνατοτήτων αυτών των οχημάτων. Το Orion, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν είναι ακριβώς έτσι.
Πρέπει, επομένως, να εξετάζουμε προσεκτικά κάθε εξάρτημα που επιχειρούμε να πάρουμε μαζί μας.
Παρουσιαστής: Επιστρέφοντας στην τεχνολογία και τη μηχανική, ποιος είναι ο ρόλος της διαστημικής στολής του Orion σε όλα αυτά;
Boehm: Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται να κάνουμε πολλά σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Οι στολές του Διαστημικού Σταθμού —οι στολές EVA που έχετε συνηθίσει να βλέπετε στους διαστημικούς περιπάτους— διαθέτουν ένα σκληρό άνω τμήμα κορμού, το οποίο περιορίζει περισσότερο τις κινήσεις.
Κατά τη διάρκεια των αποστολών παρατηρούμε επιμήκυνση της σπονδυλικής στήλης. Συνήθως, δηλαδή, το ύψος ενός ανθρώπου από το κεφάλι έως τα πόδια αυξάνεται ελαφρώς.
Στη Μονάδα Εξωοχηματικής Κινητικότητας, ή EMU, που χρησιμοποιούμε στον Διαστημικό Σταθμό, προσθέταμε περίπου μία ίντσα —περίπου 2,5 εκατοστά— στην περιοχή της μέσης της στολής, ώστε να αντισταθμίσουμε αυτή την αύξηση του ύψους των μελών του πληρώματος. Με αυτόν τον τρόπο, τα πόδια δεν πίεζαν τους ώμους προς τα επάνω, επάνω στο σκληρό άνω τμήμα του κορμού.
Στο Orion χρησιμοποιούμε μια μαλακή στολή. Ολόκληρη η στολή είναι κατασκευασμένη από εύκαμπτα υλικά και, επομένως, προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία. Την προσαρμόζουμε ειδικά στις διαστάσεις κάθε μέλους του πληρώματος και αφήνουμε λίγο επιπλέον χώρο, ώστε να εξασφαλίζονται η άνεση και η ελευθερία κινήσεων.
Σύμφωνα με τα σχόλια του πληρώματος του Artemis II από την τροχιά —αν και επρόκειτο μόνο για αποστολή δέκα ημερών— δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα με την επιμήκυνση της σπονδυλικής στήλης σε σχέση με τη συγκεκριμένη στολή.
Θεωρούμε, λοιπόν, ότι οι μαλακές στολές που χρησιμοποιούμε λειτούργησαν αρκετά καλά.
Παρουσιαστής: Αυτό είναι εξαιρετικό. Άλλωστε, αυτές οι στολές δεν έχουν σχεδιαστεί ειδικά για διαστημικούς περιπάτους διάρκειας οκτώ ωρών.
Boehm: Όχι ακριβώς, αλλά προσαρμόζουμε τις διαστάσεις των στολών και όλου του σχετικού εξοπλισμού.
Το βασικό ενδεχόμενο έκτακτης ανάγκης για το οποίο προορίζονται οι στολές είναι η αποσυμπίεση της καμπίνας κατά τη μετάβαση προς τη Σελήνη.
Προσπαθήσαμε να σχεδιάσουμε τις στολές και τα συστήματα του οχήματος ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν το πλήρωμα μέσα στις στολές επί έως και έξι ημέρες. Ασφαλώς, δεν είναι κάτι που θα ήθελε κανείς να υποστεί. Σκοπός, όμως, είναι να καταστεί δυνατή η ασφαλής επιστροφή του πληρώματος στη Γη. Αυτή τη δυνατότητα επιβίωσης του πληρώματος διαθέτουμε στο Orion.
Παρουσιαστής: Εντυπωσιακό. Σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, ποιο ήταν το δικό σου «γιγάντιο άλμα»;
Boehm: Νομίζω ότι ήταν αυτό που μόλις πετύχαμε με το Artemis II.
Εργάζομαι στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον εδώ και 37 χρόνια και έχω συμμετάσχει σε αρκετά προγράμματα που έλεγαν ότι θα επιστρέφαμε στη Σελήνη. Αυτή είναι, χωρίς καμία αμφιβολία, η πιο κοντινή στιγμή στην επίτευξη αυτού του στόχου σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία μου. Πιστεύω, λοιπόν, ότι αυτό είναι το μεγάλο άλμα.
Διαθέτουμε πλέον τη δυνατότητα να στείλουμε ξανά πλήρωμα στη Σελήνη. Πρέπει, βέβαια, να κατασκευάσουμε περισσότερα οχήματα — κάτι που ήδη κάνουμε.
Το Artemis III κατασκευάζεται αυτή τη στιγμή και πρόκειται να πετάξει το επόμενο έτος.
Το Artemis IV βρίσκεται σε εξέλιξη.
Το Artemis V βρίσκεται επίσης σε εξέλιξη.
Έχει αρχίσει, λοιπόν, να διαμορφώνεται ένας σταθερός ρυθμός αποστολών. Δεν είχα ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο στη σταδιοδρομία μου. Για εμένα, αυτό είναι το τεράστιο άλμα που πραγματοποιούμε.
Απόλαυσα πραγματικά όλα αυτά τα χρόνια της ανάπτυξης και της κατασκευής του Διαστημικού Σταθμού. Ήταν ένα τεράστιο επίτευγμα. Πιστεύω, όμως, ότι αυτή είναι η μεγάλη πρόοδος που μπορούμε να πραγματοποιήσουμε στον τομέα της εξερεύνησης — και αυτό ακριβώς ήλπιζα να ζήσω όταν ήρθα στη NASA.
Παρουσιαστής: Εξαιρετικά. Πώς αισθάνθηκες βλέποντας το κοινό να παρακολουθεί κάθε βήμα του Artemis II; Όλοι είχαν την ευκαιρία να δουν το εσωτερικό του Orion.
Boehm: Εργάστηκα στην αποστολή και βρισκόμουν στο κέντρο ελέγχου καθ’ όλη τη διάρκειά της. Δεν είχα πραγματικά την ευκαιρία να παρακολουθήσω μεγάλο μέρος από τα εξωτερικά πλάνα και τις υπόλοιπες μεταδόσεις. Έτσι, όταν επέστρεφα στο σπίτι για να κοιμηθώ, η οικογένειά μου μού έλεγε τι συνέβαινε.
Έμεινα έκπληκτος βλέποντας ξανά αυτόν τον ενθουσιασμό σε ολόκληρο τον κόσμο. Βλέπουμε τα παλιά κινηματογραφικά επίκαιρα και το υπόλοιπο υλικό από το Apollo και διαπιστώνουμε πόσο πολύ είχε ενθουσιαστεί ο κόσμος τότε.
Για εμένα, αυτός ήταν ο σκοπός όλης της προσπάθειας: να αποκτήσει μια χώρα τον στόχο να επιστρέψει στη Σελήνη και, παράλληλα, να συμμετάσχει μαζί μας και ο υπόλοιπος κόσμος. Ήταν πραγματικά υπέροχο να το βλέπω.
Θα ήθελα να είχα μπορέσει να παρακολουθήσω περισσότερα κατά τη διάρκεια της αποστολής. Είδα, όμως, μέρος του υλικού αργότερα και ήταν πραγματικά συναρπαστικό.
Παρουσιαστής: Είμαι βέβαιος ότι θα ακολουθήσουν πολλά ακόμη. Paul, ο χρόνος μας για σήμερα τελείωσε. Σε ευχαριστούμε που μίλησες μαζί μας.
Boehm: Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση. Το εκτιμώ πολύ.
Παρουσιαστής: Αυτό ήταν το σημερινό επεισόδιο του Small Steps, Giant Leaps. Για να διαβάσετε την απομαγνητοφώνηση και να ακούσετε όλα τα υπόλοιπα επεισόδια, επισκεφθείτε τη διεύθυνση nasa.gov/podcasts.
Εκεί μπορείτε επίσης να ανακαλύψετε άλλα podcast της NASA, όπως τα Houston, We Have a Podcast, Curious Universe και Universo curioso de la NASA.
Όπως πάντα, σας ευχαριστούμε που μας ακούσατε.
Κλείσιμο: Τρία. Δύο. Ένα. Αυτό είναι ένα επίσημο podcast της NASA.
ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Θερινή βροχή διαττόντων αστέρων
Οι Περσείδες επέστρεψαν! Μία από τις λαμπρότερες και δημοφιλέστερες βροχές διαττόντων αστέρων της χρονιάς βρίσκεται σε εξέλιξη από τις αρχές Ιουλίου και θα συνεχιστεί έως το τέλος Αυγούστου.
Το φαινόμενο κορυφώνεται τη νύχτα της 12ης προς τη 13η Αυγούστου. Θα ξενυχτήσουμε για να παρακολουθήσουμε το θέαμα με τις κάμερες παρατήρησης του ουρανού — και είστε προσκεκλημένοι!
Παρακολουθήστε ζωντανά τη βραδιά παρατήρησης μετεώρων, η οποία αρχίζει τα μεσάνυχτα της Πέμπτης 13 Αυγούστου, ώρα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ (EDT). Θα συνομιλήσουμε με ειδικούς στα μετέωρα, θα μεταδίδουμε ζωντανές εικόνες του ουρανού και θα απαντάμε στις ερωτήσεις σας.
ΤΡΟΠΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ
Θερινή βροχή διαττόντων αστέρων: Παρακολουθήστε τις Περσείδες με τη NASA!
Ο αστερισμός του Ωρίωνα πλαισιώνεται από δύο μετέωρα των Περσείδων στις 12 Αυγούστου 2018, στο Εθνικό Μνημείο Cedar Breaks της Γιούτα.
NASA/Bill Dunford
Οι Περσείδες επέστρεψαν! Μία από τις λαμπρότερες και δημοφιλέστερες βροχές διαττόντων αστέρων της χρονιάς εντείνεται από τις αρχές Ιουλίου και θα συνεχίσει να φωτίζει τον ουρανό έως το τέλος Αυγούστου. Το φαινόμενο κορυφώνεται τη νύχτα της 12ης Αυγούστου προς τις πρώτες πρωινές ώρες της 13ης Αυγούστου. Οι συνθήκες παρατήρησης αναμένεται να είναι ιδανικές, χάρη στη φάση της νέας Σελήνης, η οποία θα διατηρήσει σκοτεινό τον ουρανό.
Πιστοί στο όνομα του ιστολογίου μας, θέλουμε να παρατηρήσουμε τον ουρανό μαζί σας. Ελάτε να ξενυχτήσουμε παρέα, παρακολουθώντας το θέαμα μέσα από τις κάμερες παρατήρησης του ουρανού. Θα μεταδώσουμε ζωντανά μια βραδιά παρατήρησης μετεώρων, η οποία θα αρχίσει τα μεσάνυχτα της 13ης Αυγούστου, ώρα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ, στο YouTube. Καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας θα συνομιλούμε με ειδικούς στα μετέωρα, θα παρακολουθούμε ζωντανές εικόνες του ουρανού και θα απαντάμε στις ερωτήσεις σας.
Θα παρατηρούμε το φαινόμενο μέσω καμερών που έχουν εγκατασταθεί στο ALaMO του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ — το Αυτοματοποιημένο Σεληνιακό Παρατηρητήριο και Παρατηρητήριο Μετεώρων, το οποίο φέτος συμπληρώνει 20 χρόνια ανακαλύψεων. Θα μοιραστούμε επίσης εικόνες του ουρανού από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Κατά την κορύφωση του φαινομένου, ενδέχεται να εμφανίζονται από 50 έως 100 μετέωρα την ώρα, εφόσον οι συνθήκες παρατήρησης είναι κατάλληλες.
Οι Περσείδες συγκαταλέγονται στις παλαιότερες καταγεγραμμένες βροχές διαττόντων αστέρων, με παρατηρήσεις που χρονολογούνται πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια. Αποτελούν ένα από τα αγαπημένα ετήσια ουράνια φαινόμενα, επειδή εμφανίζονται με συνέπεια, είναι εύκολα ορατές και εκδηλώνονται κατά τους θερμότερους μήνες. Είναι επίσης γνωστές για τις «πύρινες σφαίρες» τους — εξαιρετικά φωτεινά μετέωρα που αφήνουν πίσω τους μια λαμπερή ουρά καθώς διασχίζουν τον ουρανό.
Οι Περσείδες ονομάστηκαν έτσι επειδή τα μετέωρα φαίνονται να προέρχονται από τον αστερισμό του Περσέα, ο οποίος είναι ορατός στον βόρειο ουρανό. Στην ελληνική μυθολογία, ο Περσέας είναι ο ήρωας που σκότωσε τη Μέδουσα και έσωσε την πριγκίπισσα Ανδρομέδα, ο ομώνυμος αστερισμός της οποίας βρίσκεται σε κοντινή περιοχή του ουρανού. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να ανησυχείτε ιδιαίτερα για τον εντοπισμό του Περσέα προκειμένου να δείτε διάττοντες αστέρες. Τα μετέωρα μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στον ουρανό.
Ο καλύτερος τρόπος να παρακολουθήσετε τη βροχή των Περσείδων είναι να βρείτε μια τοποθεσία με σκοτεινό ουρανό, να αφήσετε τα μάτια σας να προσαρμοστούν στο σκοτάδι για 20 έως 30 λεπτά και απλώς να κοιτάξετε ψηλά. Στη συνέχεια, καθίστε αναπαυτικά, κάντε υπομονή και απολαύστε ένα από τα κορυφαία ουράνια θεάματα της χρονιάς.
ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Η αποστολή PUNCH βελτιώνει τις προβλέψεις
Χρησιμοποιώντας συνεχείς εικόνες από την αποστολή PUNCH της NASA —Polarimeter to Unify the Corona and Heliosphere— οι επιστήμονες απέδειξαν, σε μια αρχική δοκιμή της ιδέας, ότι μπορούσαν να προβλέψουν την ώρα άφιξης μιας ηλιακής έκρηξης κοντά στη Γη με απόκλιση περίπου 30 λεπτών.
Με δεδομένα από μια στεμματική εκπομπή μάζας που εκτοξεύτηκε από τον Ήλιο στις 31 Μαΐου 2025, η ομάδα εξέτασε αναδρομικά κατά πόσο η συνεχής απεικόνιση θα μπορούσε να βελτιώσει τα μοντέλα πρόβλεψης.
Περίπου δώδεκα ώρες μετά την εκτόξευση της ύλης από τον Ήλιο, το μοντέλο παρήγαγε την τελική του πρόβλεψη, σύμφωνα με την οποία η καταιγίδα θα έφτανε οκτώ ώρες αργότερα. Η προβλεπόμενη ώρα άφιξης αποδείχθηκε τελικά ακριβής με απόκλιση μικρότερη της μισής ώρας. Έτσι, η μέθοδος ήταν περίπου δέκα φορές ακριβέστερη από τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται σήμερα, οι οποίες παρέχουν χρονικό περιθώριο μόλις πέντε ωρών.
ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Η αποστολή PUNCH της NASA βελτιώνει τις προβλέψεις ηλιακών καταιγίδων στην πρώτη της δοκιμή
Mara Johnson-Groh
4 Αυγούστου 2026
Άρθρο
Χρησιμοποιώντας συνεχείς εικόνες από την αποστολή PUNCH της NASA —Polarimeter to Unify the Corona and Heliosphere— οι επιστήμονες προέβλεψαν την άφιξη μιας ηλιακής έκρηξης κοντά στη Γη με απόκλιση μικρότερη των 30 λεπτών, στο πλαίσιο μιας αρχικής δοκιμής επιβεβαίωσης της μεθόδου. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν την Τρίτη στην επιστημονική συνάντηση της Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας και αξιολογούνται προς δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Space Weather. Θα μπορούσαν να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο προβλέπονται οι καταιγίδες που επηρεάζουν τη Γη.
«Πιστεύαμε ότι το PUNCH θα ήταν αποτελεσματικό σε αυτόν τον τομέα, αλλά το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό», δήλωσε ο Craig DeForest, κύριος ερευνητής της αποστολής PUNCH στο Τμήμα Επιστήμης και Εξερεύνησης του Ηλιακού Συστήματος του Southwest Research Institute, στο Μπόλντερ του Κολοράντο. «Για να το θέσουμε στη σωστή προοπτική, στον τομέα του διαστημικού καιρού αυτό θα μπορούσε να ισοδυναμεί με τη μετάβαση από την ατμομηχανή στον σύγχρονο κινητήρα εσωτερικής καύσης».
Οι ηλιακές καταιγίδες προκαλούνται από τεράστιες εκτινάξεις ύλης από τον Ήλιο, οι οποίες ονομάζονται στεμματικές εκπομπές μάζας. Η πρόβλεψη του χρόνου κατά τον οποίο αυτές οι εκπομπές θα φτάσουν στη Γη είναι απαραίτητη για τον περιορισμό των επιπτώσεών τους στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, στους δορυφόρους και στους αστροναύτες. Μέχρι πρόσφατα, ωστόσο, δεν ήταν δυνατή η συνεχής παρακολούθηση των στεμματικών εκπομπών μάζας κατά το μεγαλύτερο μέρος του ταξιδιού τους μέσα στο Ηλιακό Σύστημα.
Αυτό άλλαξε το 2025 με την εκτόξευση της αποστολής PUNCH, η οποία χρησιμοποιεί τέσσερα διαστημικά σκάφη σε χαμηλή γήινη τροχιά για να πραγματοποιεί συνεχείς τρισδιάστατες παρατηρήσεις του εσωτερικού Ηλιακού Συστήματος. Πριν από το PUNCH, οι επιστήμονες μπορούσαν να παρατηρούν τις στεμματικές εκπομπές μάζας μόνο κατά το πρώτο ένα πέμπτο της διαδρομής τους από τον Ήλιο προς τη Γη και αναγκάζονταν να υποθέτουν τι συνέβαινε στην υπόλοιπη απόσταση. Χάρη στο ευρύτερο οπτικό πεδίο του PUNCH, μπορούν πλέον να παρακολουθούν συστηματικά τις ηλιακές εκρήξεις σχεδόν σε ολόκληρη τη διαδρομή τους έως τη Γη, καταγράφοντας μία νέα εικόνα κάθε τέσσερα λεπτά.
Αυτό το βίντεο, το οποίο δημιουργήθηκε από εικόνες της αποστολής PUNCH, δείχνει τη στεμματική εκπομπή μάζας (CME) της 31ης Μαΐου 2025 να εκτινάσσεται από τον Ήλιο. Η κίτρινη γραμμή υποδεικνύει το προπορευόμενο μέτωπο της εκπομπής. Παρακολουθώντας μια στεμματική εκπομπή μάζας καθώς διασχίζει το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα, οι επιστήμονες μπορούν πλέον να προβλέπουν με μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ πότε μια ηλιακή καταιγίδα θα φτάσει στη Γη.
NASA/PUNCH/SwRI
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεδομένα από μια στεμματική εκπομπή μάζας που εκτοξεύτηκε από τον Ήλιο στις 31 Μαΐου 2025, προκειμένου να εξετάσουν αναδρομικά εάν μπορούσαν να βελτιώσουν τα μοντέλα πρόβλεψης. Εισήγαγαν τις εικόνες σε ένα υπολογιστικό μοντέλο, το οποίο ανέλυσε διαχρονικά το προπορευόμενο μέτωπο της στεμματικής εκπομπής μάζας. Καθώς αυτή κινούνταν και εξελισσόταν μέσα στο εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα, το μοντέλο χρησιμοποιούσε την ταχύτητα και τη γεωμετρία της για να υπολογίσει πότε θα έφτανε στη Γη.
Δώδεκα ώρες μετά την εκτόξευση της στεμματικής εκπομπής μάζας από τον Ήλιο, το μοντέλο κατέληξε σε μια τελική πρόβλεψη, σύμφωνα με την οποία η καταιγίδα θα έφτανε οκτώ ώρες αργότερα. Η προβλεπόμενη ώρα άφιξης αποδείχθηκε τελικά ακριβής με απόκλιση μικρότερη της μισής ώρας. Το αποτέλεσμα ήταν δέκα φορές ακριβέστερο από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται σήμερα, οι οποίες παρέχουν μόνο ένα χρονικό παράθυρο πέντε ωρών. Επιπλέον, το ίδιο το μοντέλο υπέδειξε πότε είχε σταθεροποιηθεί η εκτίμηση, επιτρέποντας σε έναν μετεωρολόγο διαστημικού καιρού να προβλέψει με βεβαιότητα την ώρα άφιξης.
«Πετύχαμε ένα αποτέλεσμα κατά μία τάξη μεγέθους καλύτερο από εκείνο της πλέον προηγμένης υφιστάμενης μεθόδου, χρησιμοποιώντας μια πραγματικά βασική διαδικασία. Αυτό κατέστη δυνατό απλώς και μόνο επειδή μπορούσαμε να παρακολουθούμε συνεχώς τη στεμματική εκπομπή μάζας καθώς διέσχιζε το Ηλιακό Σύστημα», δήλωσε ο DeForest.
Αυτά τα πρώτα αποτελέσματα καταδεικνύουν τη δύναμη των εικόνων ευρέος πεδίου του PUNCH στην παρακολούθηση των ηλιακών φαινομένων καθώς απομακρύνονται από τον Ήλιο. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι, με πιο επεξεργασμένα δεδομένα από το PUNCH και βελτιωμένα μοντέλα, θα μπορούσαν τελικά να προβλέπουν την ώρα άφιξης των στεμματικών εκπομπών μάζας ακόμη νωρίτερα.
Πέρα από την πρόγνωση του διαστημικού καιρού, οι εικόνες βοηθούν επίσης τους επιστήμονες να αποκτήσουν νέες γνώσεις σχετικά με τις στεμματικές εκπομπές μάζας. Οι εικόνες υψηλής ανάλυσης τούς επέτρεψαν να διακρίνουν άγνωστες έως τώρα δομές μέσα σε αυτές, αποκαλύπτοντας ότι τα νέφη ύλης είναι περισσότερο ανομοιογενή από όσο θεωρούσαν προηγουμένως και συνεχίζουν να εξελίσσονται καθώς διασχίζουν το Ηλιακό Σύστημα.
Τα δεδομένα του PUNCH βοηθούν επίσης τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς κινείται στο Διάστημα το πλάσμα —η ηλιακή ύλη που εκτοξεύεται από τις στεμματικές εκπομπές μάζας. Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να βοηθήσουν τους αστροφυσικούς να κατανοήσουν καλύτερα τη συμπεριφορά του πλάσματος σε ολόκληρο τον Γαλαξία, όπως στις περιοχές σχηματισμού άστρων, όπου είναι σχεδόν αδύνατη η μελέτη του σε μικρές κλίμακες.
Το Southwest Research Institute, με έδρα το Σαν Αντόνιο, ηγείται της αποστολής PUNCH και χειρίζεται τα τέσσερα διαστημικά σκάφη της από τις εγκαταστάσεις του στο Μπόλντερ. Τη διαχείριση της αποστολής έχει αναλάβει η υπηρεσία Επιχειρήσεων Διαστημικών Επιστημονικών Αποστολών του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA, στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσιγκτον.
Της Mara Johnson-Groh
Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA, Γκρίνμπελτ, Μέριλαντ
ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Ο Φόβος «μπαίνει» στη φωτογραφία της Γης
Η Γη και ο Φόβος, ο δορυφόρος του Άρη, μοιάζουν να χορεύουν μαζί σε μια νέα σειρά εικόνων που κατέγραψε το ρόβερ Perseverance της NASA.
Πρόκειται για την πρώτη φορά που η ανθρωπότητα παρατήρησε τη Γη να εξαφανίζεται πίσω από ένα άλλο αντικείμενο, κοιτάζοντας από την επιφάνεια διαφορετικού πλανήτη.
Το όργανο Mastcam-Z του ρόβερ κατέγραψε τη σειρά εικόνων στις 2 Ιουλίου, περίπου στις 7 μ.μ. τοπική ηλιακή ώρα. Στη σύνθεση, η Γη κινείται από το επάνω αριστερό προς το κάτω δεξιό μέρος του κάδρου, ενώ ο Φόβος ταξιδεύει από κάτω αριστερά προς τα επάνω δεξιά.
Στο τρίτο καρέ της ακολουθίας, τα δύο σώματα συναντώνται και ο πλανήτης μας εξαφανίζεται πίσω από τη σκοτεινή παρυφή του μικρού δορυφόρου.
ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Το ρόβερ Perseverance της NASA παρακολουθεί τη Γη να εξαφανίζεται πίσω από έναν δορυφόρο του Άρη
Εργαστήριο Αεριώθησης
5 Αυγούστου 2026
Άρθρο
Περιεχόμενα
Η Γη και ο Φόβος, ένας από τους δορυφόρους του Άρη, μοιάζουν να χορεύουν μαζί σε μια σειρά εικόνων που κατέγραψε πρόσφατα το αρειανό ρόβερ Perseverance της NASA. Η Γη εμφανίζεται ως ένα φωτεινό σημείο στον ουρανό του Άρη και εξαφανίζεται πίσω από τη φωτισμένη ημισέληνο του Φόβου, του μεγαλύτερου από τους δύο δορυφόρους του πλανήτη.
Είναι η πρώτη φορά που η ανθρωπότητα κατέγραψε, από την επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη, τη Γη να εξαφανίζεται πίσω από ένα αντικείμενο.
Η σειρά εικόνων καταγράφηκε από το όργανο Mastcam-Z του ρόβερ στις 2 Ιουλίου, περίπου στις 7 μ.μ. τοπική ηλιακή ώρα —δηλαδή κατά τις βραδινές ώρες στο σημείο του Άρη όπου βρίσκεται το ρόβερ—, την 1.907η αρειανή ημέρα, ή sol, της αποστολής.
Στη σύνθετη εικόνα, η Γη κινείται από το επάνω αριστερό προς το κάτω δεξιό μέρος του κάδρου, ενώ ο Φόβος, κινούμενος από κάτω αριστερά προς τα επάνω δεξιά, διασχίζει την πορεία της. Στο τρίτο καρέ της ακολουθίας, τα δύο σώματα συναντώνται και ο πλανήτης μας εξαφανίζεται στιγμιαία πίσω από τη σκοτεινή παρυφή του μικρού δορυφόρου.
«Η σύνθετη εικόνα αποτελεί μια μοναδική αυτοπροσωπογραφία της Γης, τραβηγμένη από την επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη, με τον Φόβο να “τρυπώνει” στη φωτογραφία», δήλωσε ο Justin Maki, αναπληρωτής κύριος ερευνητής του Mastcam-Z και επιστήμονας απεικόνισης του Perseverance στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, στη Νότια Καλιφόρνια.
Από το σημείο όπου βρίσκεται το Perseverance, στο χείλος του κρατήρα Jezero του Άρη, τα δύο αντικείμενα δύσκολα θα μπορούσαν να φαίνονται πιο διαφορετικά.
Ο Φόβος, ένας ανώμαλος δορυφόρος σε σχήμα πατάτας με μέγιστη διάμετρο περίπου 27 χιλιομέτρων, περιφέρεται τόσο κοντά στον Άρη —σε απόσταση 7.800 χιλιομέτρων— ώστε, κατά τη λήψη των εικόνων, φαινόταν να έχει περίπου το ένα τρίτο του πλάτους της Σελήνης όπως αυτή παρατηρείται από τη Γη. Η Γη, η οποία βρισκόταν τότε σε απόσταση περίπου 314 εκατομμυρίων χιλιομέτρων, έχει περιοριστεί στην εικόνα σε μία μόνο κουκκίδα μεγέθους ενός εικονοστοιχείου.
«Ο Φόβος διασχίζει τον ουρανό του Άρη τρεις φορές την ημέρα και η Γη παραμένει ορατή επί μήνες κάθε φορά. Για να καταγράψεις, όμως, το ένα σώμα ακριβώς πίσω από το άλλο, απαιτούνται σχεδιασμός και λίγη τύχη», δήλωσε ο Mark Lemmon, συνεργαζόμενος ερευνητής του Mastcam-Z στο Ινστιτούτο Διαστημικών Επιστημών στο Μπόλντερ του Κολοράντο, ο οποίος σχεδίασε την παρατήρηση και δημιούργησε τη σύνθετη εικόνα.
Αυτή η σύνθετη απεικόνιση επτά εικόνων της Γης καθώς περνά πίσω από τον Φόβο, τον δορυφόρο του Άρη, δημιουργήθηκε από δεδομένα που καταγράφηκαν στις 2 Ιουλίου 2026, την 1.907η αρειανή ημέρα —ή sol— της αποστολής. Το μαύρο φόντο προέκυψε από επεξεργασία της εικόνας, κατά την οποία αφαιρέθηκε το διάχυτο φως του υποβάθρου ώστε να αναδειχθούν καλύτερα οι λεπτομέρειες.
NASA/JPL-Caltech/ASU/MSSS/SSI
Διελεύσεις, επιπροσθήσεις και εκλείψεις
Οι αστρονόμοι αποκαλούν το φαινόμενο που καταγράφηκε σε αυτή την παρατήρηση «επιπρόσθηση». Συμβαίνει όταν ένα ουράνιο σώμα που φαίνεται μεγαλύτερο καλύπτει πλήρως, από την οπτική γωνία του παρατηρητή, το σώμα που βρίσκεται πίσω του.
Αντίθετα, έκλειψη συμβαίνει όταν ένα αντικείμενο εισέρχεται στη σκιά ενός άλλου. Όταν η Σελήνη περνά μέσα από τη σκιά της Γης, το φαινόμενο ονομάζεται έκλειψη Σελήνης. Όταν ένα αντικείμενο που φαίνεται να έχει το ίδιο μέγεθος με κάποιο άλλο το καλύπτει —όπως όταν η Σελήνη περνά μπροστά από τον Ήλιο—, το φαινόμενο είναι γνωστό ως έκλειψη Ηλίου.
Όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται και ένα αντικείμενο που φαίνεται μικρότερο διασχίζει την όψη ενός φαινομενικά μεγαλύτερου αντικειμένου, οι αστρονόμοι αποκαλούν το φαινόμενο «διάβαση». Το Perseverance έχει παρατηρήσει και τέτοια φαινόμενα: τον Φόβο ή τον Δείμο να διασχίζει τον δίσκο του Ήλιου, όπως φαίνεται από τον Άρη. Ανεπίσημα, αυτά τα φαινόμενα περιγράφονται μερικές φορές ως «ηλιακές εκλείψεις στον Άρη».
Περισσότερα για το Perseverance
Το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο τελεί υπό τη διαχείριση του Caltech, κατασκεύασε το ρόβερ Perseverance και διαχειρίζεται τις δραστηριότητές του για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσιγκτον, στο πλαίσιο του προγράμματος εξερεύνησης του Άρη.
Το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας διευθύνει τη λειτουργία του οργάνου Mastcam-Z του ρόβερ. Συνεργάζεται με τη Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο για τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τη δοκιμή και τη λειτουργία των καμερών.
Περισσότερες πληροφορίες για το Perseverance:
https://science.nasa.gov/mission/mars-2020-perseverance
Επικοινωνία για εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης
Περισσότερα νέα από τη NASA
Μηχανικοί στο Εργαστήριο Αεριώθησης (Jet Propulsion Laboratory) της NASA στη Νότια Καλιφόρνια κατάφεραν να εξοικονομήσουν ενέργεια στο Voyager 2, παρατείνοντας τη δυνατότητα του διαστημικού σκάφους να συνεχίσει να στέλνει επιστημονικά δεδομένα.Η προσπάθεια, που έλαβε το προσωνύμιο «Big Bang», περιλάμβανε την απενεργοποίηση ορισμένων ενεργοβόρων συσκευών και την αντικατάστασή τους με εναλλακτικές χαμηλότερης κατανάλωσης, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι το διαστημικό σκάφος παραμένει αρκετά ζεστό ώστε να λειτουργεί.
Οι επιστήμονες της αποστολής Lucy της NASA —της πρώτης αποστολής που σχεδιάστηκε για τη μελέτη των Τρωικών αστεροειδών— έδωσαν εντολή στο διαστημικό σκάφος να στρέψει τις κάμερές του προς τους μελλοντικούς του στόχους.
Την άνοιξη, το Lucy χρησιμοποίησε την κάμερα υψηλής ανάλυσης L’LORRI για να παρατηρήσει τους Ευρυβάτη, Πολυμήλη, Λεύκο και Όρο. Το διαστημικό σκάφος θα περάσει κοντά από αυτούς τους τέσσερις αστεροειδείς μεταξύ Αυγούστου 2027 και Νοεμβρίου 2028.
Κατά τη διάρκεια κάθε συνάντησης υψηλής ταχύτητας, θα καταγράφει εικόνες στο ορατό και στο υπέρυθρο φάσμα και θα συλλέγει πρόσθετα δεδομένα καθώς θα περνά δίπλα από κάθε αντικείμενο.
Μια νέα ανάλυση εικόνων από την πτήση του New Horizons κοντά στον Πλούτωνα το 2015 αποκαλύπτει ενδείξεις ότι υγρό άζωτο αναβλύζει μέσα από ρωγμές κατά μήκος του βόρειου άκρου της Sputnik Planitia —του μεγάλου, καρδιόσχημου παγετώνα στην επιφάνεια του Πλούτωνα.
Πρόκειται για την πρώτη ένδειξη πρόσφατης ροής υγρού στον νάνο πλανήτη.
Το γνωρίζατε;
Πριν από 25 χρόνια, αυτή την εβδομάδα, η NASA εκτόξευσε την αποστολή Genesis, την πρώτη αποστολή επιστροφής δειγμάτων της υπηρεσίας μετά το πρόγραμμα Apollo.
Το Genesis συνέλεξε δείγματα του ηλιακού ανέμου —της συνεχούς ροής ιόντων που εκπέμπεται από τον Ήλιο και διατηρεί στοιχεία της αρχικής χημικής σύστασης του πρώιμου Ηλιακού Συστήματος.
Για να συλλέξει αυτά τα μικροσκοπικά ιόντα, το διαστημικό σκάφος Genesis ανέπτυξε ειδικούς συλλέκτες όταν βρισκόταν πέρα από τη γήινη μαγνητόσφαιρα.
Τι χρησιμοποίησε το Genesis για να συλλέξει τα σωματίδια του ηλιακού ανέμου;
A. Ένα περιστρεφόμενο τύμπανο επικαλυμμένο με συγκολλητική ουσία
B. Πλάκες συλλογής κατασκευασμένες από διάφορα υπερκαθαρά υλικά
C. Μια κρυογενική παγίδα αερίων
D. Δίσκους αερογέλης
E. Έναν ισχυρό μαγνήτη
Μάθετε την απάντηση στο ενημερωτικό δελτίο της NASA την επόμενη εβδομάδα! 🤓
Την προηγούμενη εβδομάδα τιμήσαμε την 55η επέτειο από την πρώτη φορά που αστροναύτες οδήγησαν στη Σελήνη, ρωτώντας από πού αντλούσε ενέργεια το Σεληνιακό Όχημα Περιήγησης (Lunar Roving Vehicle).
Η απάντηση; Από μπαταρίες.
Αυτό το ηλεκτρικό όχημα χρησιμοποιούσε δύο μπαταρίες αργύρου-ψευδαργύρου και είχε σχεδιαστεί για μέγιστη ταχύτητα 6 μιλίων την ώρα, δηλαδή περίπου 9,7 χιλιομέτρων την ώρα.
Κατά τη διάρκεια της αποστολής Apollo 15, το όχημα χρησιμοποιήθηκε συνολικά για τρεις ώρες και διένυσε περίπου 17 μίλια, δηλαδή 27 χιλιόμετρα.
Στο πρόγραμμα επιστήμης των πολιτών «Lake Observations» («Παρατηρήσεις Λιμνών»), εθελοντές θα συμβάλουν στην παρακολούθηση των μεταβολών της στάθμης των λιμνών με την ανάγνωση απλών μετρητών και την αναφορά του ύψους του νερού.
Οι μετρήσεις αυτές συνδυάζονται στη συνέχεια με εκτιμήσεις της επιφάνειας των λιμνών, οι οποίες προκύπτουν από δορυφορικές εικόνες. Γνωρίζοντας πώς μεταβάλλονται τόσο το ύψος όσο και η επιφάνεια μιας λίμνης, οι ερευνητές μπορούν να προσδιορίσουν πώς αλλάζει ο συνολικός όγκος του νερού της.
Η κατανόηση αυτών των μεταβολών προσφέρει πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο κινείται το νερό μεταξύ των λιμνών και των γύρω τοπίων, καθώς και για τις επιπτώσεις αυτής της κίνησης στα τοπικά οικοσυστήματα και στους ανθρώπους που εξαρτώνται από αυτές τις λίμνες.
Μέσα από τα προγράμματα επιστήμης των πολιτών της NASA, οι εθελοντές συμβάλλουν σε πρωτοποριακές έρευνες στις επιστήμες της Γης, την πλανητική επιστήμη, την αστροφυσική, τις βιολογικές και φυσικές επιστήμες και την ηλιοφυσική.
Χρησιμοποιώντας μόνο το κινητό τηλέφωνο ή τον υπολογιστή σας, μπορείτε να βοηθήσετε τη NASA να διευρύνει τις γνώσεις μας για το Σύμπαν — συμπεριλαμβανομένης της ζωής εδώ στη Γη.
Τα προγράμματα είναι διαθέσιμα σε περισσότερες από 18 γλώσσες πέρα από τα αγγλικά και είναι ανοικτά σε όλους, ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης ή ιθαγένειας. Δεν απαιτείται ειδικός εξοπλισμός· χρειάζονται μόνο περιέργεια και διάθεση για μάθηση.
ΛΑΒΕΤΕ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
