Γαλλία και Γερμανία υπογράφουν την Τρίτη, 22 Ιανουαρίου, μια συμφωνία διακρατικής συνεργασίας, η οποία ανανεώνει την συμφωνία που είχαν υπογράψει ο Πρόεδρος Ντε Γκωλ και ο καγκελάριος Αντενάουερ το 1963. Αφήνοντας κατά μέρος τα θέματα εκπαίδευσης και οικονομίας τα οποία αφορούν αποκλειστικά στις δύο χώρες, στη Συμφωνία υπάρχουν σημεία τα οποία ενδιαφέρουν άμεσα όχι μόνο την πατρίδα μας – γερμανική αποικία ελέω και κ. Τσίπρα – καθώς διαγράφουν τους νέους μεγάλους ορίζοντες του γερμανικού οράματος. Ορίζοντες που τρομάζουν ακόμα και αν δεν ήταν ενός Εθνους που προκάλεσε δύο παγκόσμιους πολέμους με εκατομμύρια νεκρούς. Ως Εθνος, αν και είμασταν στους νικητές του Β’ΠΠ, συμπεριφερθήκαμε ως ηττημένοι και δεν απαιτήσαμε την επιστροφή των κλοπιμαίων και στο δικαστήριο της Νυρεμβέργης δεν παρουσιάσαμε κανένα φάκελο για εγκλήματα πολέμου. Και σήμερα εισπράττουμε τους πικρούς καρπούς αυτής μας της πολιτικής, με την επίσκεψη της κ. Μέρκελ να φέρνει στη μνήμη μέρες του αλήστου μνήμης: ‘’…Ιδού ο στρατός σας’’.
Oι Γάλλοι υπέστησαν μια ψυχρολουσία όταν, πριν ένα μήνα περίπου, πληροφορήθηκαν ότι σταθερή επιδίωξη της Γερμανίας είναι να καταλάβει μια ΜΟΝΙΜΗ έδρα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Επειδή όμως οι έδρες είναι ήδη κατειλημμένες η Γερμανοί επενδύουν αυτή τη φιλοδοξία τους με την εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η τελική κατάληξη, κατά τους Γερμανούς, θα πρέπει να είναι η Γαλλία να παραχωρήσει την έδρα που κατέχει στη Γερμανία. Και αυτό, κατά τους Γάλλους, ισοδυναμεί με παραχώρηση ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ. Και όμως!… Διαβάστε το Αρθρο 8 της Συμφωνίας:
Άρθρο 8
(1) Στο πλαίσιο του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τα δύο κράτη θα συνεργαστούν στενά σε όλα τα όργανα των Ηνωμένων Εθνών. Θα συντονίσουν στενά τις θέσεις τους, στο πλαίσιο ευρύτερης προσπάθειας διαβούλευσης μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ με έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και σύμφωνα με τις θέσεις και τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ενεργήσουν από κοινού για να προωθήσουν στα Ηνωμένα Έθνη τις θέσεις και τις δεσμεύσεις της ΕΕ σε παγκόσμιες προκλήσεις και απειλές. Θα κάνουν ό, τι είναι δυνατό για να επιτύχουν μια ενιαία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα αρμόδια όργανα των Ηνωμένων Εθνών.
(2) Τα δύο κράτη δεσμεύονται να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για τη σύναψη διακυβερνητικών διαπραγματεύσεων για τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η αποδοχή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ως μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αποτελεί προτεραιότητα της γαλλογερμανικής διπλωματίας.
Για να μη μακρηγορούμε: Η Κοινή Αγορά –από την οποία προήλθε η Ευρωπαϊκή Ενωση – έσβησε όλο το εγκληματικό παρελθόν της Γερμανία και τώρα, ως γερμανική πλέον αδιαμφισβήτητα Ευρωπαϊκή Ενωση θα αποτελέσει το όχημα για να συμμετέχει στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Και μάλιστα με τη σύμπραξη της Γαλλίας. Τουλάχιστο αυτό για τη χώρα μας αποτελεί εφιάλτη!
Αλλά υπάρχει και το Αρθρο 6
Άρθρο 6
Στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, οι κυβερνήσεις των δύο κρατών ενισχύουν περαιτέρω τη διμερή συνεργασία τους για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, καθώς και τη συνεργασία τους στο δικαστικό και σε θέματα πληροφοριών και αστυνομίας. Εφαρμόζουν κοινά μέτρα κατάρτισης και ανάπτυξης και δημιουργούν μια κοινή μονάδα για τις επιχειρήσεις σταθεροποίησης σε τρίτες χώρες.
Η Γερμανία σε δρόμους γνωστούς από παλιά; Γιατί όχι; Αυτή δεν είναι που παραβίασε το ίδιο της το Σύνταγμα για να δημιουργήσει αποικίες στα Βαλκάνιια, βομβαρδίζοντας τη Σερβία πριν λίγες δεκαετίες; Και είναι σε θέση σήμερα να μην τηρεί ούτε τα προσχήματα: έστω την ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Όπως δήλωσε και ο Βίσμαρκ στο γερμανικό Κοινοβούλιο, στις 30 Σεπτεμβρίου 1862: «Δε λύνονται με λόγους και δηλώσεις τα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας…παρά μόνο με σίδηρο και αίμα». (Ντοστογιέφσκι: Το Ημερολόγιο του συγγραφέα, Α και Β Μέρος, Αρμός, σελ. 416)
Ευάγγελος Δ. Νιάνιος
Το πλήρες κείμενο βρίσκεται στη διεύθυνση: https://www.les-crises.fr/urgent-texte-integral-et-analyse-du-traite-franco-allemand-daix-la-chapelle-qui-sera-signe-le-22-janvier/
