Αρχική Blog Σελίδα 995

Πενταμερής διάσκεψις γιά τήν ΑΟΖ μέ Αἴγυπτο, Τουρκία, Κύπρο καί ψευδοκράτος

0

Τί ἀπεκάλυψε μέ περίτεχνες διατυπώσεις στόν Real FM ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν κ. Γιῶργος Γεραπετρίτης – Ἐγκαταλείπεται ἆρον-ἆρον ὁ διμερής διάλογος μέ τήν Τουρκία – Δεκτή ἡ παλαιά πρότασις Πάυατ – Ἥξεις ἀφήξεις γιά τά 12 μίλια – Περίεργη διατύπωσις γιά «δυνητικά κυριαρχικά δικαιώματα» – Ἀναγγέλλει ὅτι «θά ἀπέχουμε ἀπό μονομερεῖς ἐνέργειες»

Μέχρι πρίν λίγο καιρό, ὁ προσανατολισμός τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἦταν ἡ ἐπιδίωξις συνυποσχετικοῦ, ὥστε τό ζήτημα τῆς ὁριοθετήσεως ὑφαλοκρηπῖδος καί ΑΟΖ μέ τήν Τουρκία νά ὁδηγηθεῖ στό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης. Πρός τοῦτο μάλιστα εἶχαν γίνει ὑποχωρήσεις ἔναντι τῆς Ἀλβανίας μέ τήν ἐλπίδα ὅτι ἕνα συνυποσχετικό μέ τήν χώρα αὐτή θά μποροῦσε νά λειτουργήσει «πιλοτικά» γιά κάτι ἀντίστοιχο μέ τήν Τουρκία. Γίνεται πλέον προφανές ὅτι ὁ σχεδιασμός αὐτός δέν εὐοδοῦται. Πόσῳ μᾶλλον πού ὁ Πρωθυπουργός εἶχε δηλώσει στόν Alpha ὅτι ἡ ἀπόφασίς του δέν θά μᾶς δικαίωνε σέ ὅλα. Εἰδικώτερα εἶχε δηλώσει: «Προφανῶς ὅλοι καταλαβαίνουμε ὅτι ἄν φτάναμε σέ αὐτό τό σημεῖο, θά ἦταν πολύ δύσκολο νά φανταστεῖ κανείς μιά ἀπόφαση ἡ ὁποία θά δικαίωνε ὅλες τίς θέσεις τῆς μιᾶς πλευράς εἰς βάρος τῶν θέσεων τῆς ἄλλης».

Ἀπό τήν χθεσινή συνέντευξη τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν κ. Γιώργου Γεραπετρίτη στόν ραδιοφωνικό σταθμό Real FM καί στόν Νῖκο Χατζηνικολάου προκύπτει εὐθέως ὅτι ἡ Κυβέρνησις κάνει στροφή καί δέχεται πλέον τό ζήτημα τῆς ὁριοθετήσεως νά τεθεῖ σέ τετραμερῆ διάσκεψη τῶν «παρακειμένων» κρατῶν. Τετραμερῆ πού ὅμως, στήν πράξη, θά ἀποδειχθεῖ πενταμερής καί θά ἐξηγήσουμε τό γιατί παρακάτω.

Εἶπε ὁ κ. Γεραπετρίτης: «Τό νά ἐπιλυθεῖ τό θέμα τῆς ΑΟΖ εἶναι κάτι τό ὁποῖο ἐπιβάλλει τό Διεθνές Δίκαιο. Ἡ Διεθνής Σύμβαση γιά τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας τοῦ 1982 ρητῶς ἀναφέρει ὅτι ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπῖδα εἶναι ἀντικείμενο συζήτησης καί συμφωνίας ἤ παραπομπῆς σέ διεθνῆ δικαιοδοσία ἀπό τά γειτονικά κράτη πού ἔχουν παρακείμενες ἤ ἀντικείμενες ἀκτές. Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τήν Κύπρο. Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τήν Αἴγυπτο. Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τήν Τουρκία. Πρόθεση τῆς Ἑλλάδας θά ἦταν βεβαίως νά φτάσουμε σέ μία συνολική συμφωνία, μέ βάση τήν ὁποία θά ἐξέλιπαν καί ὅλα τά προβλήματα. Πρέπει νά ὑπάρξει ὁριοθέτηση». Καί συνεχίζει:

«Καταλαβαίνουμε ὅλοι ὅτι ἡ συζήτηση πρέπει νά γίνει μέ ὅλα τά παρακείμενα κράτη. Εἶναι προφανές ὅτι καί μέ τήν Τουρκία ὑπάρχει θέμα ὁριοθέτησης ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπίδας, ὅπως ἐπίσης καί μέ τήν Κύπρο. Ὅλα αὐτά θά πρέπει νά τεθοῦν στό τραπέζι καί νά προχωρήσουμε ὅταν ὁ χρόνος τό ἐπιβάλει».

Πράγματι, ὁ κ. Γεραπετρίτης ἀναφέρεται σέ τέσσερεις γειτονικές χῶρες. Μεταξύ αὐτῶν καί τήν Κύπρο. Τήν ὁποία ὀνομάζει ἁπλῶς «Κύπρο» καί ὄχι «Κυπριακή Δημοκρατία». Δεδομένης δέ τῆς ἐπιμονῆς τῆς Τουρκίας γιά λύση δύο κρατῶν στήν Μεγαλόνησο προκύπτει τό ἐρώτημα, θά δεχθεῖ ἡ Ἄγκυρα νά μετάσχει σέ μιά τετραμερῆ διάσκεψη γιά τήν ὁριοθέτηση θαλασσίων ζωνῶν ἤ θά ἐπιμείνει νά τήν διευρύνει σέ «πενταμερῆ» ἐντάσσοντας σέ αὐτήν καί τήν «κυβέρνηση» τοῦ τουρκοκυπριακοῦ ψευδοκράτους;

Εἶναι προετοιμασμένη ἡ Ἑλλάς γιά ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο; Θά ἀποδεχθεῖ νά παρακαθίσει στίς διαπραγματεύσεις ὁ ἡγέτης τῶν Τουρκοκυπρίων ὡς ἰσότιμος συνομιλητής μέ τόν Πρόεδρο τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας; Νά θυμίσουμε ὅτι πενταμερεῖς -μέ συμμετοχή καί τῶν Τουρκοκυπρίων- θά εἶναι (ὀψέποτε ἐπαναληφθοῦν) οἱ συνομιλίες γιά τό Κυπριακό. Μᾶς ἐθίζουν στήν ἰδέα.

Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτό πού προκύπτει εἶναι ὅτι ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις προσανατολίζεται πλέον πρός τήν ἀποδοχή τῆς παλαιᾶς προτάσεως τοῦ Τζέφφρυ Πάυατ, ὁ ὁποῖος εἶχε ὁμιλήσει γιά μιά τέτοια διάσκεψη, προκειμένου νά προχωρήσει ὁ ἀγωγός East Med.

Περαιτέρω τίθεται τό ἐρώτημα ἄν ἡ «ἄτυπη» συνάντησις τῆς Βουδαπέστης, κατά τήν ὁποίαν «ἐχαριεντίζοντο» (κατά τήν ἔκφραση πού ἔχει γίνει πλέον «τοῦ συρμοῦ») οἱ κ.κ. Μητσοτάκης καί Χριστοδουλίδης μέ τόν Ταγίπ Ἐρντογάν, ἐμπεριεῖχε κάποια μορφή ἀμοιβαίας ἀναγνωρίσεως. Μήπως δηλαδή «ἀτύπως» ἀνεγνώρισε ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν τόν Πρόεδρο Χριστοδουλίδη μέ ἀντάλλαγμα τήν ἀναγνώριση ἀντιστοίχως τοῦ Τουρκοκυπρίου «Προέδρου» Τατάρ ἀπό τήν Ἑλλάδα; Μπορεῖ ἡ συνάντησις αὐτή νά ἦταν ἄτυπη καί ἀνεπίσημη, ἀλλά, ὅπως εἶπε ὁ κ. Μητσοτάκης στήν προχθεσινή του συνέντευξη πρός τόν κ. Σρόιτερ, «οἱ ἀνεπίσημες συζητήσεις εἶναι αὐτές πού ἔχουν τή μεγαλύτερη ἀξία».

Ὅμως ὁ κ. Γεραπετρίτης ἀνεφέρθη καί σέ ἄλλα ζητήματα, ἀφοῦ ἀπέρριψε τίς κατηγορίες ὅτι γιά τήν πόντιση τοῦ καλωδίου στήν Κάσο ἐζητήθη ἄδεια ἀπό τήν Τουρκία. Εἶπε συγκεκριμένα: «Τό ἰταλικό πλοῖο βγῆκε σέ διεθνῆ ὕδατα, τά ὁποῖα ἀφοροῦν ἑλληνική ὑφαλοκρηπῖδα, ὅπως ἔχει καθοριστεῖ καί ἀπό τήν ἑλληνο-αιγυπτιακή συμφωνία. Πράγματι, ὑπῆρξε μία μακρόθεν παρεμπόδιση ἀπό τουρκικά πολεμικά πλοῖα, τά ὁποία προσῆλθαν στήν περιοχή. Θέλω νά γίνω ἀπολύτως κατανοητός: δέν ὑπῆρξε καμμία ἄδεια τοῦ πλοίου, δέν ζητήθηκε ποτέ ἀπό τήν ἑλληνική Κυβέρνηση ἄδεια καί δέν δόθηκε ποτέ». Καί ἀμέσως μετά: «Ἐμεῖς ἔχουμε ἐνημέρωση ἀπό τό ἰταλικό πλοῖο καί ἀπό τίς ὑπηρεσίες τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν δέν ἔχει ζητηθεῖ, οὔτε ἔχει ληφθεῖ τέτοια ἄδεια».

Ἐνῶ ὅμως ὁ κ. Γεραπετρίτης ἐπαναλαμβάνει ὅτι τό τουρκολιβυκό μνημόνιο εἶναι «παράνομο καί ἀνυπόστατο», ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ Τουρκία «μέ βάση μιά ἐντελῶς μαξιμαλιστική προσέγγιση θεωρεῖ ὅτι ἔχει δυνητική ὑφαλοκρηπῖδα, Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη ἐκεῖ πού ἔχει». Ὁμιλεῖ μάλιστα γιά «ἐπικαλυπτόμενες ἀξιώσεις», προφανῶς ἐπί τῇ βάσει τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου σέ περιοχές ὁριοθετημένες μέ τήν ἑλληνο-αιγυπτιακή συμφωνία. Δηλώνει: «Ὅσο δέν ἐπιλύεται ἡ μεγάλη ὑποκείμενη διαφορά μας, πού εἶναι ἡ ὁριοθέτηση, θά ὑπάρχουν πάντοτε ἐντάσεις, διότι θά ὑπάρχουν φερόμενες ἐπικαλυπτόμενες ἀξιώσεις. Πρέπει νά ὑπάρξει ὁριοθέτηση».

Ἀόριστη ἦταν ἡ θέσις τοῦ κ. Γεραπετρίτη γιά τά 12 μίλια. Ναί μέν ἐδήλωσε ὅτι «ἡ Ἑλλάδα ἐπιφυλάσσεται νά ἀσκήσει τό δικαίωμα αὐτό ὅταν ἡ ἴδια τό κρίνει σκόπιμο.

Δέν τό ἀπεμπολεῖ καί τό διατηρεῖ στό ἀκέραιο νά τό πράξει ὅταν τό κρίνει». Παρακάτω ὅμως ὁμίλησε γιά «ἰδιαίτερες συνθῆκες»: «Τό γιατί δέν γίνεται αὐτό, γιατί δέν ἐπεκτείνεται, εἶναι κάτι τό ὁποῖο ἔχει νά κάνει προφανῶς καί μέ τήν πολιτική διάσταση τῶν πραγμάτων. Καταλαβαίνουμε ὅλοι ὅτι ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων δημιουργεῖ ἰδιαίτερες συνθῆκες. Προφανῶς θά γίνει ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων ὅταν αὐτό κριθεῖ σκόπιμο. Τό καταλαβαίνουμε ὅλοι. Δέν θά ἐπηρεαστοῦμε ἀπό τήν περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα».

Ὁ κ. Γεραπετρίτης ἐδεσμεύθη ὅτι ἡ Ἑλλάς θά ἀπέχει μονομερῶν ἐνεργειῶν. Ὄχι κατ’ ἐφαρμογήν τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς Βέρνης, τό ὁποῖον ἐπικαλοῦνται οἱ Τοῦρκοι, ἀλλά μέ βάση τήν «Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν». Ἀνέφερε σχετικῶς: «Ἐάν λοιπόν θέλουμε νά ἔχουμε τήν ὁποιαδήποτε προοπτική γιά νά ἐπιλύσουμε τή μεγάλη μας διαφορά, πού εἶναι ἡ ὁριοθέτηση ὑφαλοκρηπίδας καί Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης, ὀφείλουμε νά ἀπέχουμε ἀπό ἐνέργειες, οἱ ὁποῖες ἀκριβῶς δυναμιτίζουν αὐτό τό κλῖμα». Σημαίνει αὐτό ὅτι παραπέμπεται στίς ἑλληνικές καλλένδες ἡ ἠλεκτρική διασύνδεσις Ἑλλάδος-Κύπρου;

Γιά τίς συνεχεῖς ἐνέργειες καί δηλώσεις τῆς τουρκικῆς πλευρᾶς ὅμως, πού καταφανῶς δυναμιτίζουν τό κλῖμα, δέν εἶπε οὔτε λέξη. Ἀπεναντίας ὑπεστήριξε ὅτι «ἡ ἀδράνεια καί ἡ ἀκινησία ὁδήγησε στήν πραγματικότητα σέ μία ἀκόμη μεγαλύτερη ἐντατικοποίηση τῶν ἀξιώσεων τῆς Τουρκίας. Ἡ ἀδράνεια καί ἡ ἀκινησία δέν μπορεῖ νά εἶναι ἐπιλογή, διότι στήν πραγματικότητα αὐτό πού πράττει εἶναι νά διευρύνει τίς διαφορές, νά δημιουργεῖ περαιτέρω ἐντάσεις. Καί ἀνά πᾶσα στιγμή νά βρισκόμαστε στόν κίνδυνο νά ἔχουμε ἕνα θερμό ἐπεισόδιο καί νά ἔχουμε μία νέα περίπτωση σμηναγοῦ Ἠλιάκη».

Ἀπό σεβασμό πρός τόν πεσόντα σμηναγό δέν θά θέλαμε νά σχολιάσουμε τό σημεῖο αὐτό.

Ὅσο γιά τήν προσωπική του στάση, ξεκάθαρα εἶπε ὅτι «δέν θά ἀλλάξω». Ἀναφερόταν στήν φιλολογία σχετικῶς πρός τήν γνωστή ὑπόκλιση κατά τήν ὑποδοχή τοῦ Ταγίπ Ἐρντογάν ἀπό τήν κ. Σακελλαροπούλου, γιά τήν ὁποία εἶπε: «Ἡ θεσμική μου στάση ἐπιβάλλει, κάθε φορά πού συναντῶ τήν Ἀρχηγό τοῦ κράτους ἤ τόν ἑκάστοτε Ἀρχηγό τοῦ κράτους, νά ἀποδίδω τήν ὀφειλόμενη τιμή». Θά συνεχίσει δηλαδή τίς ἐπικύψεις.

estianews.gr

Αεροδιακομιδές: Το «αθέατο» βάρος στα αεροσκάφη και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων

0

Σαφή εικόνα για την έκταση της καταπόνησης μέσων και προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων που συνεπάγονται οι αεροδιακομιδές ασθενών παρέχουν τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας και του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας.

Οι αεροδιακομιδές υγείας με αεροπλάνα και ελικόπτερα από απομακρυσμένες ή αποκλεισμένες περιοχές, περιλαμβανομένων ακριτικών νησιών, πλοίων κλπ, αποτελούν μεγάλο μέρος του κοινωνικού έργου των Ενόπλων Δυνάμεων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μέσα και προσωπικό χρειάζεται να πετούν σε καθημερινή βάση, «γράφοντας» εκατοντάδες ώρες πτήσης κάθε μήνα- με στρατιωτικές πηγές να υποδεικνύουν τη μεγάλη αύξηση του βάρους που συνεπάγεται αυτό στο έμψυχο και άψυχο δυναμικό.

Τα στοιχεία του ΓΕΑ

Μεταγωγικό C-27

Μεταγωγικό C-27
Eurokinissi

Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΓΕΑ, μέσα στο διάστημα Ιανουαρίου- Οκτωβρίου 2024, μέσα και προσωπικό της ΠΑ είχαν «γράψει» 3.731,2 ώρες πτήσης για αποστολές αεροδιακομιδών, μεταφέροντας 1.936 ασθενείς.

Ιδιαίτερα μεγάλο μέρος του όγκου των αεροδιακομιδών σηκώνουν τα B-350C (Beechcraft King Air 350C)– δικινητήρια αεροσκάφη ειδικά για αποστολές αεροδιακομιδών, με ειδικές δυνατότητες τέτοιου είδους. Ενδεικτικά, τα αεροσκάφη του τύπου έχουν «γράψει» στο διάστημα Ιανουαρίου- Οκτωβρίου 1.203,6 ώρες πτήσης.

Beechcraft King Air 350

Beechcraft King Air 350
ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ (IΣΝ)

Ακολουθούν τα C-27J Spartan, με 996,7 ώρες. Σημειώνεται πως τα C-27J απαρτίζουν, μαζί με τα C-130, τον στόλο των μεταγωγικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας, η αύξηση του επιπέδου διαθεσιμότητας του οποίου αποτελεί εδώ και καιρό σημαντικό στόχο της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας, μετά από μια σειρά «δύσκολων» ετών με επικίνδυνα χαμηλές διαθεσιμότητες. Τα C-130 βρίσκονται στις 153,1 ώρες, τα Gulfstream/ΕΜΒ 135/Falcon 7X στις 50 ώρες, τα ελικόπτερα Super Puma στις 716,3 ώρες και τα ΑΒ-205/B-212/ ΑW-109S στις 611,5 ώρες.

Άξιο αναφοράς είναι πως ήδη ο συνολικός αριθμός ωρών έχει φτάσει ήδη αυτόν του 2023 (3.734,4 ώρες), ακόμα και αν το έτος δεν έχει κλείσει ακόμα, ενώ έχει υπερβεί κατά πολύ αυτούς του 2022 (2.689,2), του 2021 (1.200,9) και του 2020 (1.595,2). Όσον αφορά στα προηγούμενα έτη, τα πράγματα έχουν ως εξής:

2019: 2.199,5 ώρες

2018: 2.005,9

2017: 2.049,5

2016: 2.152,5

2015: 2.109,2

2014: 2.192,4

2013: 2.264,6

2012: 2.353,3

2011: 2.304,4

2010: 2.629,7

2009: 2.905

2008: 2.889,4

2007: 2.601,5

Σημειώνεται πως στις συγκεκριμένες ώρες πτήσεις δεν περιλαμβάνονται αυτές σε αποστολές έρευνας και διάσωσης: Οι αντίστοιχες ώρες για το ίδιο διάστημα του 2024 ανέρχονται στις 122,2, ενώ επίσης η αεροπυρόσβεση/ αεροεπιτήρηση αποτελεί από μόνη της άλλο κεφάλαιο. Ακόμη, όπως φαίνεται και στα γραφήματα που ακολουθούν, αν και τη «μερίδα του λέοντος» έχει η Πολεμική Αεροπορία, αποστολές αεροδιακομιδών πραγματοποιούν και εναέρια μέσα του Στρατού Ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού.

Από τα διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει εμφανώς μια εκτόξευση των ωρών πτήσης το 2023 και το 2024, τη στιγμή που από το 2007 μέχρι το 2022 φαίνονταν να κινούνται σε σχετικά παρεμφερή επίπεδα, ή τουλάχιστον να μην παρατηρούνται πολύ μεγάλες διακυμάνσεις (εξαιρουμένων του 2021 και του 2020, που ήταν τα έτη που χαρακτηρίστηκαν από την πανδημία). Η αύξηση των τελευταίων ετών θα μπορούσε να αποδοθεί σε ένα βαθμό στη βελτίωση της κατάστασης όσον αφορά στα επίπεδα διαθεσιμότητας των εναερίων μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων (περισσότερα αεροσκάφη συνεπάγονται και περισσότερες αποστολές), καθώς και στην ένταξη σε υπηρεσία των Beechcraft King Air 350C το 2021 (δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος), ωστόσο εκτιμάται πως, λόγω της μεγάλης ανόδου που παρατηρείται, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, από ένα εύρος διαφορετικών τομέων, οι οποίοι συντρέχουν στο φαινόμενο.

Ακολουθούν τα σχετικά γραφήματα από το ΓΕΕΘΑ για το 2024.

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ

.

.
ΓΕΕΘΑ
https://www.huffingtonpost.gr/entry/aerodiakomides-to-atheato-varos-sta-aeroskafe-kai-to-prosopiko-ton-enoplon-denameon-yrafemata_gr_

Τι τρέχει με την Ευρωζώνη;

1

Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

   Κατά τις προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη περίοδο 2023-2025 το παγκόσμιο ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 10,1%. Στις ΗΠΑ η αύξηση θα είναι της τάξης του 7,2%, πολύ πιο λίγο απ’ ό, τι θα είναι στη Κίνα με 15,4%, ενώ αν πάμε στην Ινδία, τότε η αύξηση θα ανεβεί στο τεράστιο 23,3%!

   Όσο για τη Ιαπωνία, μια χώρα υπερβιομηχανοποιημένη, δεν μπορούμε να πούμε πως θα τα πάει καλά: ένα μικρό 3,6% θα είναι το αποτέλεσμα του αυξημένου ΑΕΠ της.

   Τα κακά μαντάτα έρχονται όμως για την Ευρωζώνη, μια περιοχή – πολιτική και οικονομική – όπου η κατάπτωση φαίνεται να μην έχει πια τέλος. Με ένα 2,9% ΑΕΠ είναι ό, τι χειρότερο θα μπορούσε κανείς να περιμένει για τις 20 ενδιαφερόμενες χώρες.

   Κακά τα ψέματα. Η Ευρωζώνη έχει σχεδόν πέσει σε κωματώδη κατάσταση: λίγο ακόμη και, με τον ρυθμό που ακολουθεί,  το Μηδέν θα γίνει πραγματικότητα. Σταμάτησε να προχωρά και πλησιάζει το ναδίρ της υποχώρησης.

   Ακριβώς εκείνο που σχεδίαζαν και ανέκαθεν ήλπιζαν οι Αμερικανοί για τους οποίους μια ευημερούσα Ευρωπαϊκή Κοινότητα, χωρίς την ανάγκη της αμερικανικής «βοήθειας», είναι ό, τι χειρότερο, που πρέπει να αποτραπεί πάση θυσία.

    Πανάσχημη υπήρξε η ιδέα  των μηδαμινών κοινοτικών ιθυνόντων να στοιχηθούν ψυχή τε και σώματι με την Ουκρανία και να υπακούσουν σα πιστά σκυλάκια στις επιταγές των πυρομανών ΗΠΑ/ΝΑΤΟ μπαίνοντας ως τον λαιμό, με τον μακάβριο τραγικό τρόπο που γνωρίζουμε, μέσα σε έναν αβυσσαλέο φαύλο κύκλο ύφεσης.

   Η τρομερή ενεργειακή κρίση, η υποτέλεια και η ακατάπαυστη οικονομική αφαίμαξη που προέκυψε είχε και έχει σαν φυσικό ολέθριο αποτέλεσμα να επιδεινωθεί, και δίχως ορατό σημείο ανάτασης, ή ήδη τρέχουσα δυστυχή κατάσταση, όχι μόνο της Ευρωζώνης αλλά ολόκληρης της Ένωσης, από τα τέλη του 1990 και μετά, με αποκορύφωμα την υπέρμετρη εξάντληση όλων των δημοσιονομικών τιμών στα χρόνια της πανδημίας Covid-19.

   Παίρνοντας πάλι ως σημείο σύγκρισης τις ΗΠΑ – αυτός είναι συνήθως ο τρόπος παρακολούθησης της οικονομικής κατάστασης στην Ευρωπαϊκής Κοινότητας – προκύπτει ότι το 1990 η σχέση του ανά κεφαλήν ΑΕΠ μεταξύ ΗΠΑ και  Ευρωζώνης ήταν 1,54. Δηλαδή κατά μιάμιση φορά η Ευρωζώνη ήταν υποδεέστερη των ΗΠΑ.

   Η σχέση ετούτη όμως το 2023 έγινε 1,74, όπερ σημαίνει πως μέσα σε μόλις 33 χρόνια η χειροτέρευση της Ευρωζώνης ήταν της τάξης των 20 ποσοστιαίων μονάδων. Απογοητευτικά υπερβολική, για την οποία απολύτως τίποτα, κανένα διορθωτικό μέτρο δεν θεσπίστηκε ποτέ ικανό να σταματήσει τη κατρακύλα.

   Μια οικονομική διοίκηση απελπιστικά,  μάλλον θα λέγαμε εγκληματικά, ανεπαρκής.

   Εάν πάλι θελήσουμε να υπολογίσουμε τη παραγωγή πλούτου με ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, πάντα στη σχέση ΗΠΑ-Ευρωζώνη, τότε θα ανακαλύψουμε ότι η αναλογία έγινε από 1,15 σε 1,32, μια επιδείνωση υπέρ του δεόντως σημαντική.

   Τα συμπεράσματα; Ό, τι πιο απλό: η ΕΕ βρίσκεται ως το λαιμό χωμένη μέσα σε έναν μεγάλο κύκλο παρακμής. Βέβαια ο  Draghi έδωσε τη σωστή «συνταγή» ίασης. Μέλλει να δούμε τώρα εάν η Ευρωζώνη θα θελήσει ή θα μπορέσει, υπερνικώντας τα εμπόδια που βρίσκονται μπροστά της, να αναλάβει δράση εφαρμογής της «θεραπείας» ή όχι.

   Έτη φωτός μακριά είναι τα χρόνια όταν η Ευρώπη ήταν το κέντρο του πλανήτη και οι πολιτικές της ο οδηγός των πάντων.

   Δεν μπορούμε να φανταστούμε πως κανείς δεν το έχει καταλάβει. Από τότε που «γεννήθηκε» ως πολιτική πράξη η Ευρωπαϊκή ένωση κρατών (μια «ένωση» ωστόσο  καμία σχέση με τη  αμερικανική, που είναι ένωση πολιτών) και στη συνέχεια με την εξέλιξή της στις δεκαετίες, η τάση που επικράτησε  και λίγοι το αντιλήφθηκαν – ή και να το έχουν αντιληφθεί, τίποτα δεν έπραξαν για να το αποτρέψουν – ήταν καθαρά μία βαθμιαία αλλά σταθερή αντικατάσταση της πολιτικής με την τεχνοκρατία.

   Το κοινοτικό κέντρο παραγωγής αποφάσεων και γενικού προσανατολισμού μεταμορφώθηκε σε ένα πλοκαμώδη, περίπλοκο, ακαταλαβίστικο και ομφαλοσκόπο τεχνοκρατικό ρομπότ οδηγιών σε κυβερνήσεις που τίποτα πια δεν αντιπροσωπεύουν και βρίσκονται εκεί όπου είναι μόνο για να εκπληρώσουν ένα έργο απλού εκτελεστή διαταγών μιας στενοκέφαλης δράκας τεχνοκρατικής νομενκλατούρας κυριολεκτικά ανίκανης να ανοιχτεί σε βαθιά πελάγη έχοντας απολέσει ανεπιστρεπτί την έννοια της πολιτικής κουλτούρας και λειτουργίας.

   Ένας κρατικός οργανισμός που έπαψε να «ασκεί πολιτική» και καταγίνεται μονάχα με ένα σύμπλεγμα τεχνοκρατικών προβλημάτων, αργά ή γρήγορα θα «μαραθεί» τόσο που η ύπαρξή του θα βρίσκεται μεταξύ ζωής και θανάτου, σε μία μη αντιμετωπίσιμη διεργασία διάλυσης.

   Την Ευρωπαϊκή κοινότητα αλλιώς την είχαν σχεδιάσει οι εμπνευστές της, με επίκεντρο την ηπειρωτική πολιτική επιρροή  όχι μόνο εντός συνόρων,  αλλά και προπαντός με καρποφόρες εξακτινώσεις στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

   Και τί έγινε; Τί κατόρθωσαν οι επόμενοι επίσημοι χρυσοκάνθαροι κοινοτικοί ταγοί;

   Ακριβώς το αντίθετο. Η ΕΕ έχει χαρακτηριστεί ως ένας «όμιλος τρελών» διότι, απ’ ό, τι φαίνεται, κάποιος που απ’ έξω θα κοίταζε μέσα στα δρώμενα αυτού του ομίλου, μόνο μια συντροφιά παρανοϊκών θα έβλεπε με αποφάσεις και δράσεις παραλογισμού τελείως άσχετες με όποια κατασταλαγμένη πολιτική ουσία και προπαντός καταστρεπτικές για το συμφέρον των λαών που αντιπροσωπεύει, άμεσο αλλά και μελλοντικό, πολιτικό αλλά και κοινωνικό και οικονομικό.

   Ένας κυκεώνας κανονισμών, αλλοπρόσαλλων συμφωνιών μεταξύ των οποίων το περίφημο «Σύμφωνο σταθερότητας» που μόνο σταθερότητα δεν είναι ούτε και παράγει, προϋπολογισμοί μπερδεμένοι με εκείνους των εθνικών κρατών, χρήματα που φεύγουν απ’ ένα κράτος, πηγαίνουν στις Βρυξέλλες και απ’ εκεί επιστρέφουν στο κράτος βάση των οδηγιών των Βρυξελλών, επίτροποι με εξουσίες που ποτέ δεν αντιστοιχούν στις εξωφρενικά «ουσιώδεις» αμοιβές τους, περίσσια αλαζόνες και αυτάρεσκοι.

   Ένα σκέτο μπουρδέλο χωρίς καμία έννοια, ένας κόσμος εντελώς παράλογος, καφκιανός, φελλινιανός, παχύδερμος και ανόητος. Και διερωτόμαστε: με ποια ιδεολογική βάση θα μπορούσε κάποιος να υπερασπιστεί αυτό το πολυεθνικό, πολύχρωμο συνονθύλευμα αχρήστων;

   Ποιος δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει την ευρωπαϊκή ύφεση; Η λεγόμενη «ενεργειακή μετάβαση» – ένα φαινόμενο που εντοπίζεται μόνο στην Ευρώπη! – είναι το τελευταίο κομμάτι ενός παζλ  όπου με τρελή μανία οι Κοινοτικοί ιθύνοντες πετσοκόβουν την ευρωπαϊκή οικονομία δημιουργώντας κράτη-μέλη ζητιάνους και λαούς δυστυχισμένους.

   Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως αυτός ο υπερ-ιδεολογιμένος τεχνολογικός οργανισμός που είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει και πραγματοποιεί δράσεις οι περισσότερες των οποίων είναι ενάντια στη θέληση των κρατών-μελών.

   Κι ας μην αναφερθούμε στους «ευρωπαίους πολίτες», που ούτε «ευρωπαίοι» είναι ούτε και «πολίτες»(!),  τους οποίους οι κοινοτικοί τεχνοκράτες γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια ακόμη περισσότερο απ’ ό, τι οι εθνικές κυβερνήσεις τους.

   Τα πάντα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ό, τι πιο αντίθετο από τον πολιτικό ρεαλισμό!

   Οι παλαιότεροι Ευρωπαίοι πολιτικοί «έκτισαν» με πολιτικό όραμα κάτι το μοναδικό στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σήμερα αυτο-κατεδαφίζεται ή μάλλον οι ίδιοι ανίδεοι κυβερνώντες προκαλούν άμεσα και έμμεσα την κατεδάφισή του προσποιούμενοι πως δεν το αντιλαμβάνονται. Ό, τι πιο τραγικό.

   Νάνοι, επιτήδειοι, παρανοϊκοί, καιροσκόποι κυβερνούν το κοινοτικό συγκρότημα οδηγώντας το στα αζήτητα μέσα σε μια πορεία άνευ ουδεμίας πολιτικής πυξίδας.

   Στο Πεκίνο όπως και στη Ουάσιγκτον κυριαρχεί η πολιτική. Η ΕΕ είναι η μόνη κυβερνητική οντότητα που δεν διαθέτει καμία πολιτική.

   Είναι μια έλλειψη το προϊόν της οποίας δεν είναι απλά και μόνο η παρακμή, αλλά η μεγαλύτερη, αθεράπευτη ανυποληψία: έξω απ’ την Ευρώπη κανείς δεν μας ακούει, κανείς δεν μας ακολουθεί, κανείς δεν μας λογαριάζει, γιατί ξέρει πως η συζήτησή μας είναι μόνο για τη συζήτηση, χωρίς τίποτα το εποικοδομητικό, κάτι που για πολλούς κρίνεται, και είναι, παράφρον, τελείως έξω από όποιο πολιτικό οικοδόμημα.

   Έργα της τεχνοκρατίας.

   Και αυτή θα είναι που τελικά, έτσι όπως πάμε, θα κατορθώσει να κάνει ό, τι δεν κατόρθωσαν   όλοι οι ξένοι εισβολείς στους αιώνες: να ξεθεμελιωθεί η Ευρώπη, πριν το κάνουν τα εκατομμύρια των λαθραίων αλλόφυλων, αλλόδοξων και αλλόγλωσσων που «ανεπαίσθητα μας πολιορκούν».

                                                                                 Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

https://www.militaire.gr/ti-trechei-me-tin-eyrozoni/

Λονδίνο; Χάος από μουσουλμάνους διαδηλωτές – Επιχείρησαν να σπάσουν αστυνομικό φραγμό στη Ντάουνινγκ Στριτ

0

Η Αστυνομία μόλις και που κατάφερε να τους αντιμετωπίσει

Χάος στο Λονδίνο όταν εκατοντάδες διαδηλωτές κρατώντας παλαιστινιακές σημαίες επιχείρησαν να σπάσουν αστυνομικό φραγμό και να βαδίσουν εντός της Ντάουνινγκ Στριτ όπου και η πρωθυπουργική κατοικία.

Η αστυνομία μόλις και μετά βίας μπόρεσε να ελέγξει το πλήθος από το σπάσει τον φραγμό και να μπει στο δρόμο της πρωθυπουργικής κατοικίας όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο

Γιατί απολύθηκε η διαχρονική γραμματέας του Α. Σαμαρά

0

Το παρασκήνιο για την απόλυση και η ενόχληση Σαμαρά.

Παράπλευρες απώλειες, τις είχε χαρακτηρίσει κάποτε ο Βύρων Πολύδωρας. Κάπως έτσι, είδε την πόρτα της εξόδου από το γραφείο του Αντ. Σαμαρά η επί τριάντα και πλέον χρόνια γραμματέας του Γεωργία Γκίκα.

Το παρασκήνιο λέει ότι τη φώναξε ο διευθυντής του γραφείου του πρώην πρωθυπουργού κ. Μπούρας και της ανακοίνωσε την αμετάκλητη, όπως είπε απόφαση του Αντ. Σαμαρά για την απόλυσή της.

Αν και δεν δόθηκαν περαιτέρω εξηγήσεις, εικάζεται βασίμως ότι στο περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού υπάρχει βαθιά ενόχληση για τη στάση που κρατάει εδώ και καιρό αλλά και στις τελευταίες εξελίξεις, ο σύζυγος της κ. Γκίκα, ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Δ. Σταμενίτης.

Α.Ο.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/270904/giati-apolythike-i-diaxroniki-grammateas-tou-a-samara

Οι ισλαμιστές αντάρτες κατέλαβαν όλο το Χαλέπι πλην δύο συνοικιών!

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Οι συριακές δυνάμεις αποσύρθηκαν χωρίς να προβάλουν αντίσταση

Oι ισλαμιστές αντάρτες κατέλαβαν σχεδόν ολόκληρο το Χαλέπι, εκτός από τις συνοικίες Σιίκ Μασκούντ και Ασραφιγιέχ ολοκληρώνοντας την επίθεση-αστραπή που διεξάγουν εδώ και δύο ημέρες κατά των συριακών δυνάμεων στην βορειοδυτική Συρία!

 

Πριν από λίγο οι ισλαμιστές αντάρτες κατέλαβαν και την Ακρόπολη του Χαλεπίου.

 

Οι μάχες, στις οποίες σκοτώθηκαν τουλάχιστον περισσότεροι από 277 άνθρωποι, σύμφωνα με νεότερο απολογισμό του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι οι πιο βίαιες μετά το 2020 στην περιοχή.

 

Η επαρχία του Χαλεπίου, μεγάλο μέρος της οποίας κατέχουν οι κυβερνητικές δυνάμεις, γειτνιάζει με το τελευταίο μεγάλο προπύργιο των ανταρτών και των τζιχαντιστών στην Ιντλίμπ.

 

«Η μισή πόλη του Χαλεπιού βρίσκεται πλέον υπό τον έλεγχο της (τζιχαντιστικής οργάνωσης Χαγιάτ Ταχρίρ ας Σαμ και συμμαχικών οργανώσεων», τόνισε ο Ράμι Άμπντελ Ραχμάν, ο διευθυντής του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διευκρινίζοντας ότι οι δυνάμεις της Δαμασκού αποσύρθηκαν δίχως τουφεκιά, «χωρίς μάχη».

Οι συριακές αρχές έκλεισαν το αεροδρόμιο στο Χαλέπι και ακύρωσαν όλες τις πτήσεις, δήλωσε πηγή του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς στις ένοπλες δυνάμεις.

Επιπλέον οι συριακές ένοπλες δυνάμεις έκλεισαν βασικούς δρόμους προς και από το Χαλέπι, καθώς μονάδες του διατάχθηκαν να προχωρήσουν σε «ασφαλή απόσυρση» από συνοικίες που υπερφαλάγγισαν με ταχύτητα τζιχαντιστές και αντάρτες που έχουν συμμαχήσει μαζί τους, δήλωσαν τρεις πηγές του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς.

Η κίνηση δείχνει ότι επιχειρείται να «σφραγιστεί» η πόλη και σύμφωνα με πηγές από την Συρία θα ξεκινήσουν από την ρωσική Αεροπορία σφοδροί βομβαρδισμοί.

 

Οι ισλαμιστές μπήκαν στις δυτικές και νοτιοδυτικές γειτονιές και στη συνέχεια πήραν τον έλεγχο πέντε συνοικιών και εν συνεχεία πήραν και τις υπόλοιπες.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις, όπως ανέφερε ο διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν «δεν προέβαλαν μεγάλη αντίσταση».

Η ισλαμιστική οργάνωση Χάγιατ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS) και συμμαχικές της ομάδες -μερικές από τις οποίες είναι προσκείμενες στην Τουρκία- έφτασαν σήμερα στις πύλες της πόλης έπειτα από «δύο επιθέσεις αυτοκτονίας με παγιδευμένα αυτοκίνητα».

Οι Σύροι λένε πως οι ισλαμιστές υποστηρίζονται από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ των Δημοκρατικών και την Σαουδική Αραβία.

Προκαλεί μάλιστα εντύπωση πως δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση από αυτούς κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών στην Γάζα και στο Λίβανο εδώ και 13 μήνες.

 

Περίεργη είναι και η στάση της Τουρκίας φαίνεται πως κι αυτή ενισχύει τους ισλαμιστές αντάρτες καθώς υποτίθεται ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα είχε προσεγγίσει την κυβέρνηση Άσαντ και είχαν αποκαταστήσει τις σχέσεις τους.

Προκαλεί επίσης εντύπωση εάν όντως ελέγχουν τους ισλαμιστές αντάρτες στην Ιντλίμπ πως επιτρέπουν να συμβαίνει κάτι το οποίο δείχνει να είναι προς το συμφέρον του Ισραήλ.

Είναι μία ακόμα απόδειξη ότι η Τουρκία μπορεί να παίζει ταυτόχρονα διπλά και τριπλά παιχνίδια και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν την εμπιστεύεται κανείς.

Ο συριακός Στρατός, ο οποίος ανέπτυξε ενισχύσεις στο Χαλέπι, σύμφωνα με αξιωματούχο των υπηρεσιών ασφαλείας, διαβεβαίωσε ότι απέκρουσε «τη μεγάλη επίθεση των τρομοκρατικών ομάδων» και ανακατέλαβε αρκετές θέσεις κάτι το οποίο από την εικόνα της κατάστασης δεν δείχνει να επαληθεύεται.

Σύμφωνα με ανταποκριτή του AFP, οι ισλαμιστές αντάρτες δήλωσαν ότι λάμβαναν εντολές από μια κοινή αίθουσα επιχειρήσεων και αυτό είναι πολύ περίεργο.

Ποιοι βρίσκονται σε αυτή την κοινή αίθουσα; Πώς απέκτησαν την ικανότητα να συντονίζουν με τέτοια ακρίβεια και με τέτοια επιτυχία μία τόσο μεγάλη επιχείρηση;

Οι μαχητές βομβάρδισαν το Χαλέπι για πρώτη φορά έπειτα από τέσσερα χρόνια, στοχεύοντας την πανεπιστημιούπολη όπου σκοτώθηκαν τέσσερις άμαχοι, μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων SANA.

Η οργάνωση HTS, στην οποία επικρατεί το πρώην συριακό παρακλάδι της Αλ Κάιντα, είχε πάρει τον έλεγχο ολόκληρων τμημάτων της επαρχίας Ιντλίμπ, αλλά και γειτονικών εδαφών στις περιφέρειες του Χαλεπίου, της Χάμας και της Λατάκειας.

Έχουν καταλάβει τη στρατηγικής σημασίας πόλη Σαρακέμπ, στη βορειοδυτική Συρία.

Η Σαρακέμπ βρίσκεται στην επαρχία Ιντλίμπ, νοτίως του Χαλεπίου στη διασταύρωση δύο αυτοκινητοδρόμων και η κατάληψή της είναι σημαντική αφού θα τους βοηθήσει να εμποδίσουν τις συριακές δυνάμεις να προωθηθούν στο Χαλέπι.

Αναμένεται επιπλέον στρατιωτική βοήθεια από τη Ρωσία για να αποκρουστεί η επίθεση τους.

Η Ρωσία υποσχέθηκε στη Συρία επιπλέον στρατιωτική βοήθεια για να αποκρουστεί η επίθεση στη βορειοδυτική επαρχία Χαλέπι, δήλωσαν σήμερα δυο πηγές του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς στις συριακές ένοπλες δυνάμεις.

Η Δαμασκός αναμένει το στρατιωτικό υλικό από τη Μόσχα να αρχίσει να φθάνει στην αεροπορική βάση Χμέιμιμ, κοντά στην παραθαλάσσια πόλη Λαττάκεια, μέσα στις επόμενες 72 ώρες, διευκρίνισαν.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/oi-islamistes-antartes-katelavan-to-miso-xalepi-kai-eftasan-sto-kentro-tis-polis/

Συρία: Βοήθεια στις συριακές δυνάμεις από ιρακινές πολιτοφυλακές

Σπεύδουν στα σύνορα

Συρία: Βοήθεια στις συριακές δυνάμεις από ιρακινές πολιτοφυλακές

(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 29/11. 23.59): Σύμφωνα με ειδικές πηγές μονάδες των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης του Ιράκ έφτασαν στα σύνορα Συρίας-Ιράκ και θα εισέλθουν στη Συρία απόψε, με συγκέντρωση στις περιοχές Albukamal και Al-Mayadeen, προς ενίσχυση των συριακών δυνάμεων.

Παράλληλα και η ιρακινή Ταξιαρχία Al-Baqir συγκεντρώνεται στο Deir ez-Zor, στην ανατολική Συρία.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/syria-voitheia-stis-syriakes-dynameis-apo-irakines-politofylakes/

Πληροφορίες για βομβαρδισμούς κατά των ισλαμιστών ανταρτών από την ρωσική και την αμερικανική Αεροπορία

Προσβολές κατά θέσεων της οργάνωσης της HTS

Πληροφορίες για βομβαρδισμούς κατά των ισλαμιστών  ανταρτών από την ρωσική και την αμερικανική Αεροπορία

(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 29/11, 23.50): Αναφορές για αεροπορικές επιθέσεις από την ρωσική αλλά και την αμερικανική Αεροπορία στην Συρία κατά των ισλαμιστών ανταρτών.

Όπως αναφέρεται οι αεροπορικές επιθέσεις κοντά στην Tall Rifat κατά θέσεων της HTS έγιναν απο την ρωσική Αεροπορία ενώ η αμερικανική έπληξε θέσεις της al-Qaeda στο Marat, το Khasham και Mazloum, βορειοανατολικά του DeirEzzor οι οποίοι επιτέθηκαν στο SDF.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/plirofories-gia-vomvardismous-kata-ton-islamiston-antarton-apo-tin-rosiki-kai-tin-amerikaniki-aeroporia/

Οι μάσκες έπεσαν. Η Τουρκία με την Αλ Κάϊντα εισβάλει στο Χαλέπι

6

του Παντελή Σαββίδη

 Η Αλ Κάιντα, η Τουρκία και η υποκρισία της Δύσης.- Το Χαλέπι στα χέρια των τούρκων τζιχαντιστών

Η υποστήριξη ή η ανοχή της Τουρκίας από τη Δύση σημαίνει ότι της παρέχονται διαπιστευτήρια για να καταπιέζει λαούς και να συμπεριφέρεται απειλητικά, βάναυσα και αναθεωρητικά στην περιοχή. Ακόμη και εναντίον της Ελλάδας.

Αν αυτό είναι το πρόσωπο της Δύσης, είναι αποκρουστικό. Και επικίνδυνο. Θα πρέπει να προφυλαχθούμε διότι η περίοδος θυμίζει την αντιπαράθεση οθωμανών και δυτικών εκεί, στα χρόνια του Αμπντουλχαμίτ Β’. Το τι ακολούθησε είναι γνωστό.

Έχει αποδειχθεί η σχέση της Τουρκίας με τρομοκρατικές και τζιχαντιστικές οργανώσεις. Αντί να της επιβληθούν κυρώσεις η Δύση χαριεντίζεται μαζί της αν δεν την φοβάται.

Για να δοθεί άδεια στην Τουρκία να εισβάλει στη Συρία, το 2018, και να καταλάβει το Αφρίν με την επιχείρηση “Κλάδος Ελαίας”, της ζητήθηκε οι τζιχαντιστικές ομάδες που υποστηρίζει  να αποχωρήσουν απο το Χαλέπι το οποίο κατείχαν ως τότε. Όπερ και εγένετο. Η βασική διαπραγμάτευση έγινε στην Αστάνα με τη Ρωσία.

Πέρασαν μερικά χρόνια ηρεμίας και η Τουρκία, φαίνεται, πως αντιλήφθηκε ότι η συγκυρία την συμφέρει να δράσει.

Η είδηση της ημέρας λέει πως ο υποστηριζόμενος από την Τουρκία, Συριακός Εθνικός Στρατός, ανοίγει νέο μέτωπο στη Συρία με τις υποστηριζόμενες από αυτήν δυνάμεις του ISIS να έχουν εισβάλει και να έχουν καταλάβει μεγάλο μέρος του Χαλεπίου.

Η δύναμη που πρωταγωνιστεί στις επιχειρήσεις και αποτελεί την μετονομασία της Αλ Κάϊντα είναι η τζιχαντιστική οργάνωση Χάγιατ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS) και συμμαχικές της ομάδες, μερικές από τις οποίες ελέγχονται απο την Τουρκία. Στην ουσία όλη η οργάνωση ελέγχεται από την Τουρκία.

Η Τουρκία είναι, λοιπόν, που ενεργοποιεί το μέτωπο και εισβάλλει αυτήν την στιγμή στο Χαλέπι.

Οι αιτίες;

Ο Ερντογάν εδώ και καιρό επιδιώκει μια συνάντηση με τον Άσαντ με στόχο να δοθεί μια λύση α λα τούρκα στο συριακό πρόβλημα. Ο Άσαντ αρνείται αν η Τουρκία δεν αποχωρήσει από τη Βόρεια Συρία. Η επανενεργοποίηση του μετώπου είναι η κίνηση του Ερντογάν στην σκακιέρα. Αν καταλάβει την πόλη δεν θα την παραδόσει αν δεν πάρει κάτι. Τι θέλει να πάρει;

Η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει από τη Βόρειο Συρία. Ελέγχει κρίσιμες περιοχές και για τα οθωμανικά της οράματα αλλά, κυρίως, για την διακοπή της κουρδικής συνέχειας στα σύνορά της, μιας εδαφικής συνέχειας επικίνδυνης σε περίπτωση που οι Κούρδοι με την βοήθεια του Ισραήλ και των ΗΠΑ συγκροτήσουν στη Βόρειο Συρία μια δική τους περιοχή, όπως στο Βόρειο Ιράκ.

Ειρήσθω εν παρόδω πως το Χαλέπι, όπως και το Κιρκούκ και η Μοσούλη στη Συρία αλλά και η Θεσσαλονίκη περιλαμβάνονται στον Εθνικό Όρκο των τούρκων. Μια διακήρυξη έξι σημείων που ψήφισε το τελευταίο οθωμανικό κοινοβούλιο στις αρχές του 1920 και προσδιόριζε τα τουρκικά σύνορα.

Πριν αναλάβει ο Τράμπ η Τουρκία έπιασε όλους στον ύπνο.

Την Συρία την υποστήριζε- και συνεχίζει να την υποστηρίζει- η Ρωσία. Αυτήν την στιγμή η Ρωσία έχει στραμμένο το ενδιαφέρον της στον πόλεμο της Ουκρανίας. Ενεργεί στη Συρία με αεροπορικούς βομβαρδισμούς αλλά πέραν αυτών δύσκολο να κάνει οτιδήποτε.

Την Συρία υποστήριζε, επίσης η Χεζμπολάχ η οποία, σχεδόν, έχει διαλυθεί. Και το Ιράν που επίσης υποστήριξε τον Άσαντ βρίσκεται σε αδύναμη κατάσταση.

Άρα, η στιγμή ήταν κατάλληλη για μια στρατιωτική ενέργεια κατάληψης του Χαλεπίου από τζιχαντιστικές δυνάμεις που ελέγχει η Άγκυρα. Ένα, ακόμη, γερό χαρτί στα χέρια της Τουρκίας. Θα διαπραγματευθεί με την νέα αμερικανική κυβέρνηση το ατού που απέκτησε.

Τι ζητά η Τουρκία; Να παραμείνει στη Συρία, να χαρακτηριστεί τρομοκρατική η κουρδική οργάνωση YPG που μάχεται κατά του ISIS στη Συρία και είναι η μόνη που μπορεί να αντιμετωπίσει τους τζιχαντιστές και να αποχωρήσουν οι αμερικανικές δυνάμεις από την χώρα.

Αυτό το πλαίσιο η Άγκυρα θα το διαπραγματευθεί σκληρά. Με τις εξελίξεις των τελευταίων ωρών η θέση της ενισχύεται.

Αξιοσημείωτη είναι η επιμονή της Τουρκίας να αποχωρήσουν οι Αμερικανικές δυνάμεις από την περιοχή. Νοιώθει ισχυρή και θέλει να επιβάλλει τις απόψεις της σε όλους τους δρώντες. Οι Αμερικανοί θα της ήταν εμπόδιο.

Κάντε έναν παραλληλισμό και σκεφτείτε γιατί ο Ερντογάν επέμενε στον Μητσοτάκη να αφήσει στην άκρη Αμερικανούς και Ευρωπαίους και να συζητήσουν μεταξύ τους Ελλάδα και Τουρκία. Και ο Μητσοτάκης το δέχθηκε.

ΥΓ: η αρρωστημένη σκέψη δεν θα απέκλειε η Τουρκία να έδρασε σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ για να φέρουν σε δύσκολη θέση τη Ρωσία, το Ιράν τη Συρία και τη Χεζμπολάχ. Πρέπει να βρεθούν αντίβαρα ώστε ο Πούτιν να πιεσθεί να διαπραγματευτεί στην Ουκρανία.

 

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΤΩΝΕΙ 

0

                                      

  • Στην Κύπρο η πρώτη Ελληνίδα πρύτανης, οικονομολόγος και συγγραφέας Μαρία Νεγρεπόντη – Δεληβάνη για παρουσάιση του βιβλίου της << Για την Ελλάδα που ματώνει>>

Με πρόσκληση του Ινστιτούτου Ελληνικού Πολιτισμού, ΙΕΠ, φθάνει στην Κύπρο αρχές Δεκεμβρίου η πρώτη Ελληνίδα πρύτανης,  συγγραφέας και πολυβραβευμένη οικονομολόγος Μαρία Νεγρεπόντη – Δελιβάνη για παρουσίαση του βιβλίου της                                  ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΤΩΝΕΙ.                                                                                                                          Μέσα από το περιεχόμενο του βιβλίου θα εξεταστούν οι ενότητες:

  • Ελληνοτουρκικά – Κυπριακό
  • Κύπρος – Ελλάδα στη δίνη του ταραγμένου πλανήτη

Θα  ακολουθήσει συζήτηση με άξονα  τα μηνύματα εθνικής αφύπνισης που εξάγονται από την παρουσίαση  του βιβλίου.

Πρόγραμμα παρουσιάσεων :

Πάφος: Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2024, ώρα 19.00, αίθουσα εκδηλώσεων Παλιάς Ηλεκτρικής, υπό την αιγίδα του Δημάρχου Πάφου Φαίδωνα Φαίδωνος

Λεμεσός:Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2024, ώρα 19.00, αίθουσα εκδηλώσεων Δημαρχιακού Μεγάρου, υπό την αιγίδα του Δημάρχου Γιάννη Αρμεύτη

Λευκωσία: Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2024, ώρα 19:00, οίκημα Αδούλωτης Κερύνειας (Αγίου Χρυσοστόμου 7, Λευκωσία)  σε συνεργασία με το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια.                                   Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι,  Δρ Γιώργος Νικολάου,  δημοσιογράφος, μελετητής θεμάτων Ελληνισμού και  Δρ Μιχάλης Μιχαηλίδης, πρόεδρος επιτροπής παιδείας ΙΕΠ .                        Αντιφώνηση – ομιλία,  από την καθηγήτρια κ. Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

    Στην εκδήλωση της Λεμεσού θα κάνει παρέμβαση ο Πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής των  Αντιπροσώπων κ. Παύλος Μυλωνάς.

Επικοινωνία: [email protected],  99656212 και 99628227

Στον φανταστικό κόσμο του κ. Γεραπετρίτη

5
του Παντελή Σαββίδη
Διάβασα την συνέντευξη που έδωσε ο κ. Γεραπετρίτης στον Real fm και θα ήθελα να σχολιάσω ένα δύο σημεία της.
Ρωτήθηκε για τις πρόσφατες προκλητικές δηλώσεις του τούρκου υπουργού άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ και απάντησε:
Για τη Βέρνη ότι δεν ισχύει. Σωστά απάντησε. Η συμφωνία της Βέρνης του 1976 συνήφθη για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Ο Γεραπετρίτης λέει και για συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο αλλά έτσι και αλλοιώς δεν ισχύει. Με αφορμή μια ελληνοτουρκική κρίση τα δύο μέρη είχαν συμφωνήσει να απόσχουν απο ενέργειες που θα προκαλούσαν ένταση (έρευνες σε υφαλοκρηπίδα).
Ρωτήθηκε, επίσης, για τον ισχυρισμό του τούρκου υπουργού ότι η ελληνική κυριαρχία των νησιών συνδέεται με την αποστρατιωτικοποίησή τους. Είπε πως δεν ισχύει και αυτό. Αλλά η κριτική που γίνεται στην κυβέρνηση δεν αφορά το ότι αποδέχεται την σύνδεση κυριαρχίας με αποστρατιωτικοποίηση. Αλλοίμονο αν είχε τέτοια θέση η κυβέρνηση. Αφορά το ότι στην πράξη η κυβέρνηση αποστρατιωτικοποιεί τα νησιά.
Ο τούρκος υπουργός έδειξε ενόχληση και πάνω κάτω είπε ότι η Τουρκία νοιώθει ως απειλή και θα αντιδράσει σε όσα γίνονται στην Αλεξανδρούπολη. Ο κ. Γεραπετρίτης απέδωσε τις δηλώσεις του Γκιουλέρ σε ζήλια της Τουρκίας απο την γεωπολιτική και διπλωματική αναβάθμιση της Ελλάδας. Κάτι τέτοια λέει ο κ. Γεραπετρίτης και μας κάνει να μην μπορούμε να τον ξεχάσουμε.
Για τα 12 μίλια είπε πως η Ελλάδα έχει μονομερές δικαίωμα επέκτασης αλλά το θέμα δεν το έλυσαν όλες οι κυβερνήσεις που προηγήθηκαν εδώ και δεκαετίες, απο αυτόν (τον Γεραπετρίτη) που ασκεί λίγους μήνες τα καθήκοντά του περιμένουμε λύση; Πάντως έκανε την διαπίστωση πως επέκταση των χωρικών υδάτων διαμορφώνει μια νέα κατάσταση και άφησε το θέμα εκεί. Το ότι διαμορφώνει μια νέα κατάσταση το γνωρίζουμε. Γιατί δεν προχωρά η κυβέρνηση δεν μας είπε.
Στο γιατί δεν οριοθετεί η Ελλάδα ΑΟΖ με την Κύπρο άφησε να εννοηθεί πως υπάρχει και η Τουρκία.
Δεν ήταν πειστικός στο θέμα του διαλόγου με την Τουρκία. Είπε πως οι επιλογές που έχουμε είναι τρείς: διάλογος σαν και αυτόν που κάνει, αδράνεια που μπορεί να προκαλέσει ένταση και να οδηγήσει σε κρίση μεχρι και πόλεμο και πόλεμος. Ο ίδιος και η κυβέρνηση προτιμούν τον διάλογο.
Διάλογος ναί, αλλά τι διάλογος, γιατί και με ποιές προϋποθέσεις. Κράτη συζητούν, όχι φίλοι.
Ο διάλογος δεν γίνεται, κατά τον Γεραπετρίτη, επι της ουσίας της μιας ή των πολλών διαφορών, τις οποίες πολλές δεν συζητά. Μέχρι στιγμής συζητούν για εμπόριο και τουρισμό και όταν υπάρξει καλό κλίμα θα περάσουν και στο θέμα οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Όμορφος ο κόσμος του κ Γεραπετρίτη. Αλλά, μόνο, στα παραμυθάκια.
Στο θέμα της Κάσου για το οποίο ο τούρκος υπουργός άμυνας δήλωσε ότι το ιταλικό πλοίο πόντισης ζήτησε άδεια απο την τουρκία για να συνεχίσει τις εργασίες του, ο έλληνας ΥΠΕΞ είπε πως δεν ζητήθηκε καμιά άδεια. Η κρίση εκτονώθηκε επειδή υπήρχε επαφή μεταξύ των δύο χωρών. Και εδώ έχουμε έναν φανταστικό κόσμο τον οποίο μας περιγράφει ο κ. Γεραπετρίτης. Οι λογικοί τούρκοι στους οποίους ο υπουργός εξηγεί ότι δεν δικαιούνται, βάση του Διεθνούς Δικαίου, να σταματήσουν την πόντιση καλωδίων πείθονται και υποχωρούν. (Καλώδια και αγωγούς μπορείς να περάσεις απο τον βυθό ακόμη και αν μια ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδα ανήκει σε ένα κράτος).
Για την υπόκλιση στον Ερντογάν που έχει ταυτιστεί με την δημόσια παρουσία του είπε ότι δεν έγινε στον Ερντογάν αλλά στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θεσμό τον οποίο σέβεται. Μας έπεισε και εδώ. Όπου βλέπει την πρόεδρο ο κ Γεραπετρίτης υποκλίνεται; Και εμείς θεσμικοί είμαστε. Να της φιλάμε και το χέρι;
Ρωτήθηκε και για εκείνο το “ας με πουν μειοδότη”. Είναι ευκολότερο να αποδείξεις το Θεώρημα του Φερμά απο το να καταλάβεις τι απάντησε ο υπουργός στην ερώτηση.
Για την Αλβανία και τα Σκόπια προσπάθησε να εξωραϊσει μια άσχημη πολιτική της κυβέρνησης. Θεώρησε ως επιτυχία της το ότι ο Μπελέρης είναι ευρωβουλευτής και είπε πως η κυβέρνηση προστάτευσε την ελληνική μειονότητα. Ας ρωτήσει και κάποιον της μειονότητας πόσο προστατευμένος νοιώθει.
Γενικώς στο κρίσιμο θέμα του διαλόγου με την Τουρκία η θέση του υπουργού και της κυβέρνησης είναι λίγο παιδαριώδης. Μιλάμε για τον τουρισμό και το εμπόριο και αν τα καταφέρουμε να γίνουμε φίλοι θα μιλήσουμε και για την υφαλοκρηπίδα. Κράτη είναι αυτά ή φιλαράκια;
Για το ότι ακύρωσαν την προσπάθεια προηγούμενων κυβερνήσεων να καταστήσουν, με κόπο, τις ελληνοτουρκικές διαφορές, σε ευρωτουρκικές δεν ρωτήθηκε ο κ. Γεραπετρίτης. Θα είχε ενδιαφέρον να μας πει γιατί είναι καλύτερο το διμερές πλαίσιο του ευρωτουρκικού;
Ενώ κατά τη συνέντευξη εξαίρει την διπλωματική και στρατιωτική αναβάθμιση της χώρας, στα τρία σενάρια που παρουσίασε (διάλογος, στασιμότητα που μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο και πόλεμος) προτιμά το πρώτο για να μην οδηγηθεί σε πόλεμο. Αφού είμαστε ισχυροί γιατί δεν αρνούμαστε να συζητήσουμε με την Τουρκία αν δεν άρει το casus belli ή το τουρκολιβυκό μνημόνιο και προσερχόμαστε σε συνομιλίες που μπορεί να διαμορφώσουν και νέες ελληνικές υποχωρήσεις;
Εν ολίγοις αυτά. Δεν με έπεισε ο υπουργός ότι η επιλογή των συνομιλιών χωρίς προϋποθέσεις, είναι σωστή. Και για το κυπριακό ενώ το έθεσε η κυβέρνηση στο ράφι ο κ. υπουργός είπε ότι το αναβάθμισε. Αν αναβαθμίστηκε το κυπριακό, ως διεθνές ενδαφέρον, την αναβάθμιση την πέτυχε η Κύπρος όχι η Ελλάδα.
Ολόκληρη τη συνέντευξη μπορείτε να την βρει στον παρακάτω σύνδεσμο.

Οι τζιχαντιστές προελαύνουν στο Χαλέπι – Βομβαρδίζει η Ρωσία

0

30/11/2024 

Ο υποστηριζόμενος από την Τουρκία, Συριακός Εθνικός Στρατός, ανοίγει νέο μέτωπο και ξεκινά επίθεση από την Αλ Μπαμπ προς το Ταντίφ κατά των δυνάμεων του Άσαντ απόψε. Η Ρωσία αποτυγχάνει να ανακόψει την επίθεση στο Χαλέπι, με τα πολεμικά αεροσκάφη να κατευθύνονται στην Ουκρανία. Τούρκοι αξιωματούχοι αναφέρουν ότι, η Ρωσία αντέδρασε με καθυστέρηση στις εξελίξεις στο έδαφος, καθώς είχε μετακινήσει το μεγαλύτερο μέρος των αεροπορικών της δυνάμεων στην Ουκρανία.

Άγριες μάχες μαίνονται έξω από το Χαλέπι, στην βορειοδυτική Συρία, καθώς ο στρατός της χώρας σπεύδει με ενισχύσεις στην απειλούμενη πόλη, προσπαθώντας να αναχαιτίσει την προέλαση των τζιχαντιστών, οι οποίοι εξαπέλυσαν αιφνιδιαστική επίθεση την Tετάρτη.

Οι τζιχαντιστές και οι σύμμαχοί τους μπήκαν νωρίς σήμερα στο Χαλέπι, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, έπειτα από μια επίθεση αστραπή δύο ημερών κατά του καθεστώτος, η οποία βάζει τέλος σε λίγα χρόνια σχετικής ηρεμίας στη βορειοδυτική Συρία.

Οι μάχες αυτές, στις οποίες σκοτώθηκαν περισσότεροι από 277 άνθρωποι, σύμφωνα με νεότερο απολογισμό του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι οι πιο βίαιες μετά το 2020 στην περιοχή, όπου η επαρχία του Χαλεπίου, μεγάλο μέρος της οποίας κατέχουν οι κυβερνητικές δυνάμεις, γειτνιάζει με το τελευταίο μεγάλο προπύργιο των ανταρτών και των τζιχαντιστών στην Ιντλίμπ.

Χθες, δύο αυτόπτες μάρτυρες είπαν στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι είδαν ένοπλους άνδρες στο Χαλέπι και μίλησαν για σκηνές πανικού στη μεγάλη πόλη της βόρειας Συρίας.

“Μπήκαν στις δυτικές και νοτιοδυτικές γειτονιές”, δήλωσε ο διευθυντής του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν. Οι τζιχαντιστές στη συνέχεια πήραν τον έλεγχο πέντε συνοικιών, πρόσθεσε, διευκρινίζοντας ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις “δεν προέβαλαν μεγάλη αντίσταση”.

Ένας ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου που μπήκε με τους αντάρτες στην συνοικία του Νέου Χαλεπίου, έκανε λόγο για συγκρούσεις μεταξύ των επιτιθέμενων και των συριακών δυνάμεων και ομάδων που τις υποστηρίζουν.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, που εδρεύει στη Βρετανία αλλά έχει μεγάλο δίκτυο πηγών πληροφόρησης στη Συρία, η τζιχαντιστική οργάνωση Χάγιατ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS) και συμμαχικές της ομάδες, μερικές είναι προσκείμενες στην Τουρκία, έφτασαν σήμερα στις πύλες της πόλης έπειτα από “δύο επιθέσεις αυτοκτονίας με παγιδευμένα αυτοκίνητα”.

Ο συριακός στρατός, ο οποίος ανέπτυξε ενισχύσεις στο Χαλέπι, σύμφωνα με αξιωματούχο των υπηρεσιών ασφαλείας, διαβεβαίωσε ότι απέκρουσε “τη μεγάλη επίθεση των τρομοκρατικών ομάδων” και ανακατέλαβε αρκετές θέσεις.

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που ξέσπασε το 2011, δυνάμεις του καθεστώτος, με την υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας, ανακατέλαβαν το ανατολικό τμήμα του Χαλεπίου από τους αντάρτες, έπειτα από καταστροφικούς βομβαρδισμούς.

“Για πρώτη φορά τα τελευταία σχεδόν πέντε χρόνια, ακούμε συνέχεια τις ρουκέτες και οβίδες πυροβολικού, και μερικές φορές τα αεροπλάνα”, περιέγραψε ο Σαρμάντ, ένας κάτοικος, 51 ετών, με τον οποίο επικοινώνησε τηλεφωνικά το Γαλλικό Πρακτορείο. “Φοβόμαστε ότι το σενάριο του πολέμου θα επαναληφθεί και θα αναγκαστούμε να εγκαταλείψουμε τα σπίτια μας”, πρόσθεσε.

Σύμφωνα με ανταποκριτή του Γαλλικού Πρακτορείου από την πλευρά των ανταρτών, οι μαχητές δήλωσαν ότι λάμβαναν εντολές από μια κοινή αίθουσα επιχειρήσεων. Η επίθεση επέτρεψε στους τζιχαντιστές να καταλάβουν σχεδόν πενήντα τοποθεσίες από την Τετάρτη, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο. Σήμερα, οι πολεμικές αεροπορίες της Ρωσίας και της Συρίας εξαπέλυσαν σφοδρές επιδρομές στην περιφέρεια της Ιντλίμπ.

Οι μαχητές βομβάρδισαν το Χαλέπι για πρώτη φορά έπειτα από τέσσερα χρόνια, στοχεύοντας την πανεπιστημιούπολη όπου σκοτώθηκαν τέσσερις άμαχοι, μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων SANA.

“Είναι περίεργο να βλέπεις τις δυνάμεις του καθεστώτος να δέχονται τέτοια πλήγματα παρά τη ρωσική αεροπορική κάλυψη. Οι δυνάμεις του καθεστώτος εξαρτιόνταν από τη Χεζμπολάχ, η οποία τώρα είναι υπό κατοχή στον Λίβανο;” αναρωτήθηκε ο Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν, αναφερόμενος στον πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και του λιβανέζικου κινήματος, συμμάχου της Δαμασκού, ο οποίος σταμάτησε την Τετάρτη με εκεχειρία.

Άλλος στενός σύμμαχος της Συρίας, το Ιράν, επανέλαβε τη “συνεχή υποστήριξή του”. Η Τεχεράνη δεσμεύτηκε στρατιωτικά να υποστηρίξει τον πρόεδρο Άσαντ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Σε αυτόν τον πόλεμο, η οργάνωση HTS, στην οποία επικρατεί το πρώην συριακό παρακλάδι της Αλ Κάιντα, είχε πάρει τον έλεγχο ολόκληρων τμημάτων της επαρχίας Ιντλίμπ, αλλά και γειτονικών εδαφών στις περιφέρειες του Χαλεπίου, της Χάμας και της Λατάκειας.

&

 

Μέσα ενημέρωσης προσκείμενα στην συριακή αντιπολίτευση πάντως, μεταδίδουν πως η κυβέρνηση Άσαντ εκκενώνει υπηρεσίες και φυλακές του Χαλεπίου προς άγνωστη κατεύθυνση.

 

Βομβαρδισμοί μέσα στην πόλη

Λίγο νωρίτερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε επισημάνει ότι οι τζιχαντιστές και συμμαχικές τους ομάδες βομβάρδισαν το Χαλέπι.

Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση, «οβίδες του πυροβολικού στοχοθέτησαν πανεπιστημιακή εστία» στο Χαλέπι, «προκαλώντας πανικό και τραυματίζοντας φοιτητές».

«Τέσσερις άμαχοι έπεσαν μάρτυρες από την επίθεση τρομοκρατικών οργανώσεων, οι οποίες βομβάρδισαν την πανεπιστημιούπολη του Χαλεπιού», μετέδωσε από την πλευρά του το συριακό πρακτορείο ειδήσεων SANA.

Τζιχαντιστές της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS – ο πρώην συριακός βραχίονας της αλ Κάιντα) μαζί με οργανώσεις που έχουν συμμαχήσει μαζί της, κάποιες προσκείμενες στην Τουρκία, εξαπέλυσαν την Τετάρτη επίθεση εναντίον εδαφών που ελέγχονται από το συριακό καθεστώς στην επαρχία του Χαλεπιού.

Syrian rebels flooded into the northwestern city of Aleppo on Friday, in a shock offensive that has handed President Bashar al-Assad his largest setback in years

Χαλέπι: Επιχειρεί η ρωσική αεροπορία

Ο ρωσικός στρατός ανακοίνωσε χθες ότι η αεροπορία του βομβαρδίζει “εξτρεμιστικές ομάδες” στη Συρία, προς υποστήριξη των κυβερνητικών δυνάμεων, μετέδωσαν τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων.Τουλάχιστον 19 άμαχοι σκοτώθηκαν σε βομβαρδισμούς της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας, εξήγησε η ίδια πηγή.

Ήδη από χθες ρωσικά και συριακά αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας βομβάρδισαν περιοχές της βορειοδυτικής Συρίας που βρίσκονται από τον έλεγχο των τζιχαντιστών, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, σε μια προσπάθεια να απωθήσουν την επίθεσή τους, δήλωσαν πηγές από τον συριακό στρατό και τους αντάρτες.

Tην Πέμπτη υπήρξαν και αναφορές ότι καταρρίφθηκε ρωσικό Sukhoi έξω από το Χαλέπι.

“Η ρωσική πολεμική αεροπορία πραγματοποιεί πλήγματα κατά του εξοπλισμού και των ανδρών παράνομων ενόπλων ομάδων, κατά των θέσεων, των προμηθειών και του πυροβολικού των τρομοκρατών”, δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας, τον οποίο επικαλούνται τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο, 200 μαχητές “εξοντώθηκαν” τις τελευταίες 24 ώρες.

Το Γαλλικό Πρακτορείο δεν είναι σε θέση να επαληθεύσει τις πληροφορίες αυτές.

“Η επιχείρηση για την απόκρουση της επίθεσης των εξτρεμιστών συνεχίζεται”, δήλωσε ο ‘Ολεγκ Ιγκνασιούκ, αναπληρωτής επικεφαλής του “Κέντρου Συμφιλίωσης” του ρωσικού υπουργείου Άμυνας για τη Συρία.

Η Ρωσία είναι ο σημαντικότερος στρατιωτικός υποστηρικτής του Μπασάρ αλ Άσαντ, τον οποίο έχει βοηθήσει από το 2015 να γυρίσει την κατάσταση υπέρ του στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.

 

Το Κρεμλίνο ανακοίνωσε σήμερα ότι επιθυμεί η κυβέρνηση της Συρίας να αποκαταστήσει το συντομότερο δυνατό τη συνταγματική τάξη στην επαρχία του Χαλεπιού.

 

Ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, δήλωσε ότι η Μόσχα θεωρεί την επίθεση των τζιχαντιστών παραβίαση της κυριαρχίας της Συρίας και πρόσθεσε ότι η Ρωσία επιθυμεί οι συριακές αρχές να ενεργήσουν γρήγορα για να ανακτήσουν τον έλεγχο της κατάστασης.

Τουρκικά ΜΜΕ: Ο Ερντογάν προειδοποίησε επανειλημμένα τον Άσαντ 

Τις εξελίξεις στο Χαλέπι καλύπτουν με συνεχή ροή τα τουρκικά ΜΜΕ. Σύμφωνα λοιπόν με τα τουρκικά ΜΜΕ: «Η επιχείρηση στο Χαλέπι είναι μια εξίσωση με πολλούς αγνώστους και πολλούς παράγοντες. Ωστόσο, υπάρχει μία αλήθεια που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί: ο Πρόεδρος Ερντογάν, σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τα σχέδια διαμελισμού της Συρίας, έχει απλώσει επανειλημμένα το χέρι του στον ηγέτη του συριακού καθεστώτος, Άσαντ. Ο Άσαντ, αντί να δεχτεί αυτό το χέρι, φαίνεται να έχει κάνει μια πολύ στρατηγική λανθασμένη κίνηση, κυνηγώντας άλλες διαπραγματεύσεις».

Τούρκοι αξιωματούχοι αναφέρουν ότι, η Ρωσία αντέδρασε με καθυστέρηση στις εξελίξεις στο έδαφος, καθώς είχε μετακινήσει το μεγαλύτερο μέρος των αεροπορικών της δυνάμεων στην Ουκρανία.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ / AFP / Reuters / OnAlert/slpress

 

Ο Γεραπετρίτης για τον διάλογο μετην Τουρκία, τα Σκόπια και την Αλβανία

0

Συνέντευξη Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, στον ρ/σ «Real FM». 

28.11.24

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχουμε τη χαρά και την τιμή να υποδεχόμαστε στον κεντρικό ραδιοθάλαμο του Real FM τον Υπουργό Εξωτερικών, τον κύριο Γεραπετρίτη. Κύριε Υπουργέ, καλωσορίσατε.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Καλώς σας βρήκα. Είναι ιδιαίτερα μεγάλη χαρά και τιμή για μένα, κύριε Χατζηνικολάου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και η χαρά και η τιμή είναι δική μας και, κυρίως για να είμαι απολύτως ειλικρινής, διότι η συνέντευξη έρχεται σε ένα πολύ ενδιαφέρον timing, που λένε οι φίλοι μας οι Εγγλέζοι. Η συγκυρία δίνει πολλά και ενδιαφέροντα ερωτήματα. Και ξεκινώ αμέσως. Θέλω να ρωτήσω αν ήταν αναμενόμενη από εσάς, από το Υπουργείο Εξωτερικών και από την ελληνική κυβέρνηση, η τελευταία τουρκική «πρόκληση». Αναφέρομαι στον Γκιουλέρ και στα όσα είπε, ή αν περιμένατε ότι η διαδικασία της προσέγγισης του τελευταίου διαστήματος θα είχε αλλάξει κάπως τα πράγματα.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Κύριε Χατζηνικολάου, εγώ θέλω να είμαι σαφής. Η προσέγγιση, η οποία επιχειρείται με την Τουρκία, που ήταν μια στρατηγική επιλογή της Ελλάδας, μετά από τις εκλογές το 2023 και τους καταστροφικούς σεισμούς που είχαμε στη γείτονα χώρα, δεν λειτουργεί σε καμία περίπτωση στη βάση της αναίρεσης των θεμελιωδών θέσεων που έχει η Ελλάδα, αλλά ούτε και η Τουρκία. Δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα ήταν δυνατό από τη μία μέρα στην άλλη η Τουρκία να αναιρέσει θέσεις, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία 30 χρόνια. Όλες οι θέσεις, οι οποίες αναπτύσσονται, οι θέσεις για τη «γαλάζια πατρίδα», οι μαξιμαλιστικές θέσεις για τις θαλάσσιες ζώνες, η αποστρατικοποίηση, οι γκρίζες ζώνες, είναι όλες θεωρίες τουρκικές, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί εδώ και δεκαετίες. Δεν πιστεύαμε ότι επρόκειτο από τη μία μέρα στην άλλη να αναιρεθούν οι θέσεις αυτές. Και για το λόγο αυτό κάναμε μία βασική επιλογή: να προχωρήσουμε στη βάση μιας Θετικής Ατζέντας. Δηλαδή να χτίσουμε την εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο κυβερνήσεων και των δύο λαών, πρωτίστως στα κεφάλαια εκείνα, τα οποία μπορούν να μας ενώνουν και στη συνέχεια να κάνουμε την απόπειρα να λύσουμε και τα πολύ μεγαλύτερα διαρκή θέματα, τα οποία μας ταλανίζουν.

Η επιλογή αυτή προς ώρας έχει δουλέψει. Δηλαδή έχουμε μία σειρά από συμφωνίες, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές. Αφορούν το διμερές εμπόριο, αφορούν τον τουρισμό, ιδίως αφορούν το κομμάτι του συντονισμού στο μεταναστευτικό, με σημαντική μείωση των μεταναστευτικών ροών και κυρίως, με έλεγχο των κυκλωμάτων διακινητών με τη δημιουργία ενός πλαισίου που μπορούμε επιτέλους να αποσυμπιέζουμε εντάσεις για να μην παράγουν κρίσεις. Έχουμε μια διαρκή επικοινωνία με την Τουρκία και αυτό έχει λειτουργήσει πολλές φορές στη διάρκεια των τελευταίων 16 μηνών αποσυμπιεστικά. Από την άλλη πλευρά, καταλαβαίνουμε όλοι το μέγεθος της δυσκολίας που υπάρχει όταν συζητούμε για δυσχερή θέματα. Και να σας πω και το εξής. Θέματα τα οποία χρονίζουν εδώ και 50 χρόνια, νομίζω κανείς δεν θα περίμενε ότι θα λυθούν σε 16 μήνες. Έχουν γίνει όμως πολλά και σημαντικά βήματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, οι δηλώσεις Γκιουλέρ έχουν τρία βασικά στοιχεία. Το πρώτο, και θέλω το σχόλιό σας, είναι ότι ξαφνικά στις «απειλές» κατά της Τουρκίας, δίπλα στα νησιά του Αιγαίου, για τα οποία ζητούν αποστρατιωτικοποίηση, προστέθηκε και η Αλεξανδρούπολη. Και μάλιστα με έμμεση αναφορά προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής που διατηρούν εκεί δυνάμεις.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Αντιλαμβάνομαι ότι μπορεί να ενοχλεί η σημαντική επαύξηση του διπλωματικού κεφαλαίου της Ελλάδας. Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στο υψηλότερο πεδίο διπλωματικού κεφαλαίου. Έχουμε ένα διεθνές αποτύπωμα, το οποίο είναι πάρα πολύ μεγάλο. Έχουμε στρατηγικές συμμαχίες με μεγάλες χώρες. Έχουμε την τιμή από την 1η Ιανουαρίου να είμαστε μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ουσιαστικά συμπαράγοντας τη διεθνή αρχιτεκτονική ασφαλείας. Η Ελλάδα έχει ένα μεγάλο διπλωματικό κεφάλαιο. Αυτό προφανώς ενοχλεί.

Από την άλλη πλευρά, θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Καμία ενόχληση δεν μπορεί να αναιρέσει το θεμελιώδες δικαίωμα της χώρας να παράγει την πολιτική της και να διαμορφώνει την κυριαρχία της όπως η ίδια το επιθυμεί. Η Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ ούτε να συζητήσει, ούτε να δεχθεί συμβουλές και παραινέσεις σε ό,τι αφορά την άσκηση της κυριαρχίας της. Και αυτό αφορά τόσο τα νησιά μας και τη δομή δυνάμεων, όσο βεβαίως και τα μεγάλα έργα, τα οποία γίνονται αυτή τη στιγμή στον Έβρο.

Αναφέρθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτή τη στιγμή η Αλεξανδρούπολη, κύριε Χατζηνικολάου, έχει καταστεί ενεργειακός κόμβος ολόκληρης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Με το πολύ μεγάλο έργο για τον σταθμό, για το υγροποιημένο φυσικό αέριο, το LNG, αλλά και όλους τους διαδρόμους, οι οποίοι αναπτύσσονται αυτή τη στιγμή προς την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, μέσω της Αλεξανδρούπολης και του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης. Αυτό είναι μια τεράστια ενεργειακή και γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας, η οποία έχει συντελεστεί και αυτή θα συνεχισθεί, ανεξαρτήτως του αν ενοχλεί κάποιους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το δεύτερο στοιχείο της τοποθέτησης Γκιουλέρ είναι η αναφορά στο Πρακτικό της Βέρνης. Ένα κείμενο του 1976, το οποίο είχε συνταχθεί από τους τότε Πρωθυπουργούς, από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, και έχει επισήμως αποκηρυχθεί  – βάλτε σε εισαγωγικά τη λέξη – από την Ελλάδα το 1987. Η ουσία αυτού του κειμένου ήταν ότι για όσο κρατούσε ο διάλογος τότε, πρακτικά το 1981, οι δύο πλευρές υποχρεούνταν να απέχουν από ενέργειες στην υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο. Θέλω να σας ρωτήσω πώς σχολιάζετε αυτή την αναφορά του Τούρκου Υπουργού Άμυνας και αν πράγματι η Ελλάδα έχει παραβιάσει κάποια συμφωνία με την Τουρκία.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Είναι προφανές ότι η Ελλάδα τιμά απολύτως το διεθνές δίκαιο. Τιμά απολύτως όλες τις διεθνείς συνθήκες. Εξάλλου, να θυμηθούμε ότι η Ελλάδα είναι ιστορικό μέλος της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, ενόσω η Τουρκία δεν έχει προσχωρήσει σε αυτή τη Σύμβαση. Άρα, καλό θα ήταν να αναλογιζόμαστε λιγάκι και το πού βρισκόμαστε σε σχέση με τις διεθνείς μας υποχρεώσεις. Εκείνο το οποίο θέλω να τονίσω ειδικά για τη Σύμβαση της Βέρνης, είναι ότι αυτή αφορούσε ένα πολύ συγκεκριμένο πεδίο. Είναι εις γνώσιν βεβαίως, της ελληνικής διπλωματίας διαχρονικά. Η Τουρκία επανειλημμένως αναφέρεται στη συγκεκριμένη σύμβαση, η οποία δεν παράγει, κατά την άποψή μας, τα αποτελέσματα τα οποία θεωρεί. Έχουν απαντηθεί επανειλημμένως. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση η Ελλάδα να απεμπολήσει τα δικαιώματά της, τα οποία απορρέουν και από την κυριαρχία της, αλλά και από τα δυνητικά κυριαρχικά της δικαιώματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό, κύριε Υπουργέ, ήταν ένα Πρακτικό, μια συμφωνία που αφορούσε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέχρι την προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης, που τότε υποτίθεται ότι οι δύο πλευρές προσπαθούσαν να επιτύχουν;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Περιορισμένου χρόνου, περιορισμένου τόπου και με συγκεκριμένο προσανατολισμό. Και κατά τούτο αυτή τη στιγμή παρέλκει κάθε συζήτηση για τα θέματα αυτά. Θέλω όμως να πω και κάτι περαιτέρω. Η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία πάντοτε επιχειρεί να έχει φιλικές γειτονικές σχέσεις. Εξάλλου, αυτό αποτυπώθηκε και με τη Διακήρυξη των Αθηνών, την οποία υπέγραψαν οι δύο χώρες τον Δεκέμβριο του 2023. Αποτυπώθηκε εκεί για πρώτη φορά η προσήλωση και της Τουρκίας στο διεθνές δίκαιο. Εάν λοιπόν θέλουμε να έχουμε την οποιαδήποτε προοπτική για να επιλύσουμε τη μεγάλη μας διαφορά, που είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, οφείλουμε να απέχουμε από ενέργειες, οι οποίες ακριβώς δυναμιτίζουν αυτό το κλίμα.

Εμείς πάντοτε απαντούμε με σύνεση και φρόνηση, με βαθιά γνώση του διεθνούς δικαίου, με βαθιά γνώση όλης της ιστορικής διαδρομής που έχει οδηγήσει εδώ. Αλλά θέλω να είμαι πάρα πολύ σαφής. Πρώτον, δεν πρόκειται να συζητήσουμε ποτέ θέματα, τα οποία ανάγονται στην κυριαρχία της χώρας, διότι αυτά συνιστούν μονομερές, αναπαλλοτρίωτο και αναφαίρετο δικαίωμα της πατρίδας μας. Και δεύτερον, η Ελλάδα θα συζητά πάντοτε με όρους διεθνούς δικαίου. Και σήμερα μπορεί να συζητά και από όρους ισχύος.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τώρα, το τρίτο στοιχείο των δηλώσεων Γκιουλέρ αφορούσε τις έρευνες του ιταλικού πλοίου στην Κάσο. Είναι μια πολυσυζητημένη υπόθεση αυτή. Ο κ. Γκιουλέρ είπε ότι οι έρευνες συνεχίστηκαν τον περασμένο Ιούλιο, κατόπιν αδείας που έλαβε το ιταλικό πλοίο από την Άγκυρα, κάτι που εσείς σταθερά διαψεύδετε τους τελευταίους μήνες. Το ιταλικό πλοίο είναι αυτές τις μέρες στα βορειοανατολικά της Κρήτης και πραγματοποιεί έρευνες εντός χωρικών υδάτων, ενώ έχουμε επίσης προβλήματα με την Τουρκία με το πρόγραμμα ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου. Φαίνεται ότι αυτό ήταν και ένας από τους λόγους της χθεσινής διάσκεψης στη Λευκωσία υπό τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη.

Θέλω να σας ρωτήσω τι ακριβώς έχει συμβεί στην Κάσο. Αν όντως το ιταλικό πλοίο ζήτησε άδεια από την Άγκυρα για να συνεχίσει τις έρευνές του και αν αυτό ήταν σε γνώση της ελληνικής κυβέρνησης.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Θα είμαι εξαιρετικά σαφής. Και όπως πάντοτε θα μιλήσω με τη γλώσσα της αλήθειας. Στην περίπτωση του Κάσου είχαμε το ιταλικό πλοίο, το οποίο διεξάγει έρευνες για την πόντιση ηλεκτρικού καλωδίου. Η πόντιση αυτή προστατεύεται απολύτως από το διεθνές δίκαιο και κατά τούτο είναι μία ενέργεια, η οποία είναι απολύτως συμβατή με το διεθνές δίκαιο. Εξάλλου, πρόκειται για ένα πρόγραμμα, το οποίο έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση – άρα έχει και έναν ευρωπαϊκό μανδύα προστασίας – και είναι και ένα έργο πολύ μεγάλης σημασίας για τη διασύνδεση με την Κύπρο, έτσι ώστε να συμβάλει στην άρση της ενεργειακής απομόνωσης του νησιού. Τώρα το τι συνέβη είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο. Το ιταλικό πλοίο βγήκε σε διεθνή ύδατα, τα οποία αφορούν ελληνική υφαλοκρηπίδα, όπως έχει καθοριστεί και από την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία. Πράγματι, υπήρξε μία μακρόθεν παρεμπόδιση από τουρκικά πολεμικά πλοία, τα οποία προσήλθαν στην περιοχή. Θέλω να γίνω απολύτως κατανοητός: δεν υπήρξε καμία άδεια του πλοίου, δεν ζητήθηκε ποτέ από την ελληνική κυβέρνηση άδεια και δεν δόθηκε ποτέ. Δεν υπήρξε καμία αναγνώριση κυριαρχικού δικαιώματος της Τουρκίας. Το πλοίο συνέχισε κανονικά σύμφωνα με τον προγραμματισμό του την έρευνα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μήπως το ιταλικό πλοίο ζήτησε άδεια;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Το ιταλικό πλοίο δεν έχει ζητήσει άδεια. Εμείς έχουμε ενημέρωση από το ιταλικό πλοίο και από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Εξωτερικών δεν έχει ζητηθεί, ούτε έχει ληφθεί τέτοια άδεια. Δεν υπήρξε αναγνώριση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Τουρκίας. Το πλοίο συνέχισε τις εργασίες του προσηκόντως και σύμφωνα με τον προγραμματισμό ολοκλήρωσε τις έρευνες τις οποίες είχε προγραμματίσει. Άρα εδώ, κύριε Χατζηνικολάου, για να συνοψίσω, έχουμε τα ακόλουθα. Πρώτον, ένα πρόγραμμα ενεργειακής σύνδεσης μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου, το οποίο ενεργείται κανονικά. Δεύτερον, παρά την παρεμπόδιση, η οποία υπήρξε και χάρη στους διαύλους επικοινωνίας που έχουν αναπτυχθεί, δεν εξελίχθηκε σε θερμό επεισόδιο. Τρίτον, υπήρξε στη συνέχεια μία πλήρης έρευνα εκ μέρους του πλοίου. Τα τουρκικά πλοία απεχώρησαν. Και τέλος, θέλω να τονίσω, ότι η συγκεκριμένη πράξη, το συγκεκριμένο έργο θα συνεχιστεί κανονικά σύμφωνα με τον προγραμματισμό του.

Θέλω να πω το ακόλουθο: αντιλαμβάνομαι ότι αυτή τη στιγμή μπορεί να υπάρχει μία ένταση, η οποία παράγεται πάντοτε, επειδή δεν έχουμε οριοθετήσει με την Τουρκία. Είναι ένα θέμα, το οποίο εκκρεμεί εδώ και 50 χρόνια και το οποίο δεν έχει βρει τη λύση του. Είναι ένα θέμα, το οποίο αναπαράγει διαρκώς εντάσεις. Όταν και αν υπάρξει οριοθέτηση για υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, αυτά τα προβλήματα θα εκλείψουν. Έως τότε, καταλαβαίνουμε όλοι, ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να πράττει αυτό που έκανε όλες τις περασμένες δεκαετίες. Δηλαδή, ουσιαστικά, με βάση μία εντελώς μαξιμαλιστική προσέγγιση, να θεωρεί ότι έχει δυνητική υφαλοκρηπίδα, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη εκεί που έχει.

Η Ελλάδα θα παραμείνει προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο. Δεν πρόκειται να απεμπολήσουμε κανένα μας δικαίωμα. Είναι η πρόθεσή μας, εάν συμφωνήσουμε, να συζητήσουμε για την οριοθέτηση αυτή. Αλλά να επιμείνω στο ότι η συζήτηση αυτή μπορεί να γίνει μόνον επί αυτού του ζητήματος. Δεν υπάρχουν άλλα ζητήματα, τα οποία μπορεί να τεθούν στο τραπέζι και να συνέχονται με αυτό. Εάν η Τουρκία θελήσει να προχωρήσουμε σε μία συζήτηση, η Ελλάδα δεν έχει κανένα φοβικό σύνδρομο. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ένα υψηλότατο επίπεδο αυτοπεποίθησης, στο οποίο επενεργεί και η ενίσχυση της εθνικής της άμυνας και η καλή οικονομική της κατάσταση. Είμαστε σε ένα πολύ υψηλό διαπραγματευτικό πεδίο. Θα θέλαμε να προχωρήσουμε στη συζήτηση, αλλά με όρους σαφείς. Αυτή και μόνο είναι η συζήτηση που μπορεί να γίνει και αφορά την οριοθέτηση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό είναι ένα ερώτημα που τίθεται το τελευταίο διάστημα και από τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, αλλά εσχάτως και στο εσωτερικό της, κύριε Γεραπετρίτη. Και αναφέρομαι κυρίως στον πρώην Πρωθυπουργό, τον κύριο Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος διεγράφη πριν από λίγες ημέρες από το κόμμα σας.

Επομένως, μήπως θα ήταν καλύτερο να μη μιλούμε καθόλου με την Τουρκία; Ο κύριος Σαμαράς, για παράδειγμα, λέει ότι με αυτούς οι οποίοι προκαλούν, με τον τρομοκράτη της άλλης πλευράς δεν συζητάς. Τι απαντάτε;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Καταρχάς θέλω να πω ότι σέβομαι ιδιαιτέρως και τον κύριο Σαμαρά και την ιστορική του διαδρομή και τη συμβολή του στη χώρα. Από την άλλη πλευρά, δεν μου επιτρέπεται, ως εκ της θέσεώς μου, να σχολιάσω την άσκηση της αρμοδιότητας του Πρωθυπουργού. Εκείνο, το οποίο μπορώ να πω είναι ότι η εξωτερική πολιτική στην Ελλάδα δεν ασκείται από εμένα. Ασκείται με βάση το Σύνταγμα από τα συλλογικά όργανα, δηλαδή από το Υπουργικό Συμβούλιο και από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας, υπό την κατεύθυνση του Πρωθυπουργού. Και αυτή είναι η πολιτική, η οποία υλοποιείται από την κυβέρνηση και υιοθετείται και από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Εγώ εκεί που μπορώ να απαντήσω είναι στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Και θα πω το ακόλουθο…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τότε να απλοποιήσω το ερώτημα. Συμφέρει να συζητάμε με την Τουρκία; Ή θα ήταν καλύτερο για τα εθνικά μας συμφέροντα να μην υπάρχει αυτή η συζήτηση, να μην υπάρχει αυτός ο διάλογος; Ιδιαίτερα από τη στιγμή που, όπως είπατε πριν από λίγο, οι Τούρκοι επιμένουν να βάζουν πάνω στο τραπέζι και άλλα θέματα, εκτός της μοναδικής διαφοράς που εμείς δεχόμαστε, της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Υπάρχουν τρεις δρόμοι, κύριε Χατζηνικολάου. Υπάρχει ο δρόμος του διαλόγου. Συζητούμε με την Τουρκία και μπορούμε, μολονότι εκφράζονται οι διαφωνίες μας και εκφράζονται με έναν τρόπο ο οποίος είναι ανοιχτός και εν πολλοίς ειλικρινής, παρά ταύτα, να μπορούμε να συνεργαζόμαστε για να προλαμβάνουμε κρίσεις και να χτίζουμε τουλάχιστον σε αυτά, τα οποία μας ενώνουν. Είναι σημαντικό σε ένα ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον να μπορούμε να συζητούμε και να διαμορφώνουμε μια γειτονιά ηρεμίας και ειρήνης.

Ο δεύτερος δρόμος είναι ο δρόμος της αδράνειας, της ακινησίας. Είναι ο δρόμος, ο οποίος μας λέει ότι δεν συζητούμε, δεν προάγουμε διάλογο. Και στην περίπτωση αυτή το μόνο που κάνουμε είναι να αναμένουμε την επόμενη ένταση και κρίση, η οποία νομοτελειακά θα έρθει.

Δεν είναι η άποψη της κυβέρνησης και δεν είναι η δική μου άποψη. Θέλω να σας εξομολογηθώ ότι μελετώντας την ελληνική διπλωματική ιστορία των τελευταίων 50 ετών και μελετώντας ιδίως τα άτυπα πρακτικά των 64 κύκλων διερευνητικών επαφών – που όλοι απέτυχαν να παραγάγουν ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα – θέλω να σας πω ότι η αδράνεια και η ακινησία οδήγησε στην πραγματικότητα σε μία ακόμη μεγαλύτερη εντατικοποίηση των αξιώσεων της Τουρκίας. Η αδράνεια και η ακινησία δεν μπορεί να είναι επιλογή, διότι στην πραγματικότητα αυτό που πράττει είναι να διευρύνει τις διαφορές, να δημιουργεί περαιτέρω εντάσεις. Και ανά πάσα στιγμή να βρισκόμαστε στον κίνδυνο να έχουμε ένα θερμό επεισόδιο και να έχουμε μία νέα περίπτωση Σμηναγού Ηλιάκη.

Και υπάρχει και ένας τρίτος δρόμος, ο οποίος είναι ο πόλεμος.

Άρα, μεταξύ αυτών των τριών δρόμων η δική μας επιλογή είναι η επιλογή του διαλόγου. Μία επιλογή, η οποία έρχεται με σύνεση και με σωφροσύνη. Επαναλαμβάνω, χωρίς να είμαστε αιθεροβάμονες ή να ακροβατούμε, αλλά γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε ένα σημείο στο οποίο μπορεί να συζητά χωρίς φόβο, με υψηλό επίπεδο αυτοπεποίθησης και γνωρίζοντας ότι δεν είμαστε μόνο εμείς, οι οποίοι είμαστε οι νομείς, οι ιδιοκτήτες σήμερα της χώρας. Υπάρχουν και οι επόμενες γενιές, τις οποίες θα πρέπει να σκεφτούμε και οι επόμενες γενιές θα πρέπει επίσης να ζήσουν σε μία γειτονιά ηρεμίας. Όταν κύριε Χατζηνικολάου, βρισκόμαστε σε μία απόσταση λιγότερο από 1.000 μίλια από δύο πολέμους, οι οποίοι διεξάγονται στη γειτονιά μας, όταν βρισκόμαστε σε μία περιοχή, η οποία πλήττεται πάρα πολύ έντονα από καταστάσεις, οι οποίες είναι εξαιρετικά ανησυχητικές για τα γεωπολιτικά, όπως είναι η κατάσταση στην Υποσαχάρια Αφρική, όπως είναι η κατάσταση, η οποία επικρατεί στις πολλαπλές κρίσεις, την κρίση, την κλιματική ή την κρίση, την επισιτιστική. Καταλαβαίνουμε ότι η αξία του διαλόγου, η αξία της ειρήνης, η αξία του να μπορείς να συζητάς, να αυξάνεις το διπλωματικό σου κεφάλαιο, να σε ακούν στο διεθνές στερέωμα και να έχεις ισχυρούς συμμάχους είναι πολύ μεγάλη.

Για μένα δεν είναι επιλογή η αδράνεια και η ακινησία. Πολλώ δε μάλλον δεν είναι επιλογή ο πόλεμος. Θα συνεχίσουμε στη λογική του διαλόγου, της αυτοπεποίθησης, της σύνεσης, της σωφροσύνης, χωρίς φόβο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχετε δεχθεί πυρά το τελευταίο διάστημα και από την αντιπολίτευση, αλλά, και από «φίλιες» δυνάμεις εντός της Νέας Δημοκρατίας. Για παράδειγμα, κάποιοι λένε ο Γεραπετρίτης έκανε υπόκλιση στον Ερντογάν. Και παρότι σας έχω ξαναρωτήσει στο παρελθόν – επειδή δέχομαι μηνύματα και κάποιοι θα θεωρήσουν ότι αποφεύγω να το θέσω στο τραπέζι – θέλω να έχω την απάντησή σας. Άλλοι λένε γιατί δεν προχωράει η χώρα και στο Αιγαίο στα 12 ναυτικά μίλια, όπως έκανε στο Ιόνιο. Και κάποιοι ακόμη μιλούν για ενδοτισμό της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού και του Υπουργού των Εξωτερικών.

Για όλα αυτά, φίλες και φίλοι αμέσως μετά τους τίτλους ειδήσεων θα συνεχίσουμε τη συζήτησή μας με τον Υπουργό Εξωτερικών, τον κύριο Γιώργο Γεραπετρίτη. Κύριε Υπουργέ, ξέρω ότι είναι κουραστικό να επανέρχεται το ίδιο ερώτημα. Εγώ σας το έχω θέσει σε τουλάχιστον δύο προηγούμενες συνεντεύξεις, αλλά αφού κάποιοι από τους ακροατές μας το θέτουν, θα το επαναφέρω. Ρωτούν: «Μα, υπόκλιση στον Erdogan;».

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Κύριε Χατζηνικολάου, έχω τοποθετηθεί, να τοποθετηθώ για μία ακόμη φορά με τον ίδιο τρόπο. Εγώ πάντοτε θα αποδίδω την οφειλόμενη τιμή στην Αρχηγό του Κράτους. Η Αρχηγός του Κράτους ήταν μπροστά μου. Όφειλα να της επιδείξω την τιμή που το Σύνταγμα της αποδίδει. Και θέλω να πω το εξής. Δεν θέλω να εκλαμβάνεται η ευγένεια ως αδυναμία. Ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Η ευγένεια είναι δύναμη. Θα συνεχίσω, λοιπόν, επειδή εγώ δεν πρόκειται να αλλοιωθώ από την πολιτική, να έχω τη θεσμική στάση με την οποία ξεκίνησα τη ζωή μου. Και η θεσμική μου στάση επιβάλλει, κάθε φορά που συναντώ την Αρχηγό του Κράτους ή τον εκάστοτε Αρχηγό του Κράτους, να αποδίδω την οφειλόμενη τιμή. Δεν θα αλλάξω.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έρχομαι στα 12 ναυτικά μίλια. Είναι μια μεγάλη συζήτηση που συνεχίζεται επί χρόνια στη χώρα. Η κυβέρνησή σας επέκτεινε τον θαλάσσιο χώρο μας στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο. Η ερώτηση είναι, γιατί δεν το κάνει και στο Αιγαίο;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Η ερώτηση βέβαια αυτή θα μπορούσε να απευθυνθεί σε όλους όσοι θήτευσαν τιμητικά στον υπουργικό θώκο του Υπουργού Εξωτερικών τα τελευταία 50 χρόνια, διότι κανείς δεν το αποτόλμησε, όπως βεβαίως και στους Προέδρους των Κυβερνήσεων. Εδώ τα πράγματα είναι σαφή. Η Ελλάδα έχει το εκ του διεθνούς δικαίου δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, οποτεδήποτε η ίδια το κρίνει σκόπιμο. Και πολλές φορές έχω διατυπώσει τη σαφή θέση της ελληνικής Πολιτείας, τη διαχρονική εθνική θέση, ότι η Ελλάδα επιφυλάσσεται να ασκήσει το δικαίωμα αυτό, όταν η ίδια το κρίνει σκόπιμο. Δεν το απεμπολεί και το διατηρεί στο ακέραιο να το πράξει όταν το κρίνει.

Το γιατί δεν γίνεται αυτό, γιατί δεν επεκτείνεται, είναι κάτι, το οποίο έχει να κάνει προφανώς και με την πολιτική διάσταση των πραγμάτων. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων δημιουργεί ιδιαίτερες συνθήκες. Προφανώς θα γίνει η επέκταση των χωρικών υδάτων, όταν αυτό κριθεί σκόπιμο. Το καταλαβαίνουμε όλοι. Δεν θα επηρεαστούμε από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Και θέλω να σας πω το εξής. Εάν μία κυβέρνηση μπορεί να το πράξει, είναι η παρούσα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Και τούτο διότι, κύριε Χατζηνικολάου, εμείς έχουμε επιδείξει το σθένος για να μπορούμε να λύνουμε μακροχρόνια προβλήματα. Δείτε τη συμφωνία, την οποία έχουμε με την Αίγυπτο, η οποία έγινε με την παρούσα διακυβέρνηση, τη συμφωνία με την Ιταλία, την επέκταση των χωρικών υδάτων, τις στρατηγικές μας συμμαχίες, και τώρα τη συμμετοχή μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Εμείς είμαστε εκείνοι, οι οποίοι αναλαμβάνουν να κάνουν τα μεγάλα άλματα, να λάβουν τις μεγάλες αποφάσεις. Θα το πράξουμε όταν οι καιροί το απαιτήσουν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα συνεχίσω στο ίδιο ύφος και κλίμα, κύριε Υπουργέ, επικαλούμενος σημεία από τη συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά στο «Βήμα». Χαριεντίζονταν, είπε, ο Πρωθυπουργός και ο Κύπριος Πρόεδρος με τον Erdogan. Θέλω να σας ρωτήσω, πρώτον, αν το Κυπριακό έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί από την ελληνική κυβέρνηση ή όχι και πού βρισκόμαστε. Και δεύτερον, τι νόημα είχε αυτή η συνάντηση και αν πράγματι υπήρχαν χαριεντισμοί.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Υπάρχει η μικρή εικόνα και η μεγάλη εικόνα. Η μικρή εικόνα είναι η φωτογραφία της στιγμής, του Προέδρου της Τουρκίας με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Θέλω να τονίσω το ακόλουθο για όσους δεν αντιλαμβάνονται την αξία του να συνομιλεί ο Πρόεδρος Κυπριακής Δημοκρατίας με τον Τούρκο Πρόεδρο. Θα ήθελα να επισημάνω ότι 50 χρόνια δεν έχει υπάρξει αυτή η συνάντηση. Ήταν η πρώτη φορά σε 50 χρόνια που είχαμε αυτή τη συνάντηση. Θα μου πείτε, έχει κάποια υπεραξία; Η υπεραξία της έγκειται στο ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Θα ήθελα να το γνωρίζει ο κόσμος αυτό, διότι είναι κάτι που πολλές φορές μας διαφεύγει. Η Τουρκία στην πραγματικότητα δεν δέχεται τη διεθνή υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άρα, όταν συνομιλεί ο Τούρκος Πρόεδρος με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα για την Κυπριακή Δημοκρατία. Και εκείνοι οι οποίοι λένε ότι αυτό δεν έχει καμία αξία, θα ήθελα να το ξανασκεφτούν. Υπάρχει όμως και μεγάλη εικόνα, τι γίνεται στο Κυπριακό…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κάποιες πλευρές λένε ότι το έχουμε εγκαταλείψει.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Θέλω να είμαι απολύτως κάθετος, διότι είναι πραγματικά απογοητευτική η στάση ορισμένων, οι οποίοι επιλέγουν να κάνουν μια μικροπολιτική αντιμετώπιση των εθνικών θεμάτων, έτσι ώστε να αποκομίσουν πρόσκαιρα οφέλη. Το Κυπριακό, τους τελευταίους 16 μήνες έχει αναβαθμιστεί στο ύψιστο επίπεδο. Θέλω να θυμηθούμε πού βρισκόμασταν τα περασμένα χρόνια και ιδίως μετά το Κραν Μοντανά και την απόπειρα που έγινε για την επίλυση του Κυπριακού. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει γίνει σημαντική προσπάθεια. Η μεγάλη αναβάθμιση έρχεται στην πραγματικότητα το τελευταίο έτος, όπου, ενόσω υπήρχε μια μακρά αδράνεια, ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών διορίζει Προσωπική Απεσταλμένη, αναβαθμίζοντας στην πραγματικότητα το Κυπριακό σε νούμερο ένα προτεραιότητα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, πέρα από τους πολέμους. Στη συνέχεια έχουμε την άτυπη συνάντηση μεταξύ του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και των δύο ηγετών. Και επίκειται και μία πενταμερής συνάντηση με διευρυμένη σύνθεση, στην οποία θα συμμετέχει Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο. Όλα αυτά συνιστούν μια πολύ σημαντική αναβάθμιση.

Θέλω όμως να σκεφτούμε κάτι για εκείνους που λένε ότι δεν είναι προτεραιότητά μας. Θέλω να πω το εξής. Η Τουρκία τα τελευταία χρόνια και μετά το Κραν Μοντανά διακήρυσσε ότι δεν πρόκειται να προσέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων για το Κυπριακό, ει μη μόνον αν αναγνωριζόταν η διεθνής υπόσταση της φερόμενης «ΤΔΒΚ». Έχω να πω λοιπόν το ακόλουθο. Στην πραγματικότητα διαφοροποιήθηκε η στάση αυτή. Πλέον συζητεί η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Συζητώντας στο πλαίσιο του ΟΗΕ, αποδέχονται στην πραγματικότητα και το πλαίσιο του ΟΗΕ, το οποίο είναι τα Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και σε καμία περίπτωση για δύο κράτη. Και προϊόντος του χρόνου, το Κυπριακό τίθεται και πάλι στο παγκόσμιο προσκήνιο και δημιουργείται μία νέα ευκαιρία για επίλυσή του. Θέλω να τονίσω ότι είναι σημαντικό ότι προς αυτή την κατεύθυνση συνέβαλε καθοριστικά η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Καταλαβαίνουμε όλοι πως το ότι υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και υπάρχει μια σχετική κατανόηση, βοηθάει έτσι ώστε να υπάρχει εξέλιξη στο Κυπριακό. Και αυτή τη στιγμή εμείς διατηρούμε μια βιώσιμη αισιοδοξία ότι θα υπάρξει μια μεγαλύτερη εξέλιξη.

Θέλω δε να τονίσω ότι τον τελευταίο χρόνο έχει υπάρξει πολύ μεγάλη αναβάθμιση του Κυπριακού και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλω να υπενθυμίσω ότι τα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Απριλίου του 2024, πριν από λίγους μήνες, συνέδεσαν την πορεία της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση με την εξέλιξη στο Κυπριακό. Ήταν μια πάρα πολύ σοβαρή εξέλιξη. Πλέον, το Κυπριακό καθίσταται προτεραιότητα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλω να θυμίσω ότι τον Ιούνιο του 2023 τα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αναφέρουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθεί και συμμετέχει σε όλα τα στάδια επίλυσης του Κυπριακού. Άρα έχουμε καταφέρει να έχει αναβαθμιστεί σε επίπεδο ΟΗΕ, να έχει αναβαθμιστεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και πλέον η Τουρκία να συζητεί για το θέμα του Κυπριακού. Άρα αισθάνομαι ότι όχι μόνο δεν έχει εγκαταλειφθεί, αλλά για εμάς διαχρονικά παραμένει η πρώτη εθνική προτεραιότητα και θα την υποστηρίξουμε μέχρι τέλους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ρωτούν αρκετοί φίλοι ακροατές γιατί δεν προχωράμε σε ΑΟΖ με την Κύπρο, όταν μάλιστα υπάρχει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Πράγματι, υπάρχει το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο ανατρέχει στις αρχές της δεκαετίας και το οποίο, μολονότι είναι προφανές ότι είναι ανυπόστατο, δημιουργεί αυτές τις αξιώσεις, τις οποίες επικαλείται η Τουρκία. Το να επιλυθεί το θέμα της ΑΟΖ είναι κάτι, το οποίο επιβάλλει το διεθνές δίκαιο. Η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 ρητώς αναφέρει ότι ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα είναι αντικείμενο συζήτησης και συμφωνίας ή παραπομπής σε διεθνή δικαιοδοσία από τα γειτονικά κράτη που έχουν παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές. Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο. Το ίδιο ισχύει και για την Αίγυπτο. Το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία. Πρόθεση της Ελλάδας θα ήταν βεβαίως να φτάσουμε σε μία συνολική συμφωνία, με βάση την οποία θα εξέλιπαν και όλα τα προβλήματα. Επαναλαμβάνω ότι είναι σημαντικό να υπάρχουν συμφωνίες με την Τουρκία για να πορευόμαστε στα θέματα, τα οποία είναι σημαντικά, όπως είναι ο συντονισμός στο μεταναστευτικό. Όμως, όσο δεν επιλύεται η μεγάλη υποκείμενη διαφορά μας, που είναι η οριοθέτηση, θα υπάρχουν πάντοτε εντάσεις, διότι θα υπάρχουν φερόμενες επικαλυπτόμενες αξιώσεις. Πρέπει να υπάρξει οριοθέτηση.

Και να κλείσω λέγοντας ότι η συζήτηση για την οριοθέτηση θα πρέπει, από τη δική μας πλευρά, από την ελληνική πλευρά, να γίνει όταν θα έχουμε υψηλό διεθνές κεφάλαιο. Όταν προσέρχεσαι σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, θα πρέπει στη διαπραγμάτευση αυτή να έρχεσαι αφ’ υψηλού και όχι όταν είσαι αδύναμος. Και σήμερα είμαστε σε αυτό το επίπεδο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ωστόσο, λένε πολλοί και είναι αυτό γενικά μία άποψη στην κοινωνία μας ότι ο Τούρκος συνέχεια ζητάει, ενώ εμείς προσερχόμαστε στις διαπραγματεύσεις χωρίς να θέτουμε αξιώσεις. Και ότι αυτό ουσιαστικά μας βάζει σε μία αδύναμη θέση.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Με κάθε σεβασμό, θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν ισχύει. Εκείνο το οποίο ισχύει είναι ότι οι τουρκικές αξιώσεις έχουν αναπτυχθεί συν τω χρόνω από το 1974 και ιδίως από τις αρχές του 2000. Η θεωρία της «γαλάζιας πατρίδας» ανατρέχει στη δεκαετία του ’90. Η θεωρία για τις «γκρίζες ζώνες» ανατρέχει και ενδυναμώνεται από τη δεκαετία του 2000. Δεν είναι καινοφανείς. Είναι αξιώσεις, οι οποίες ανατρέχουν δεκαετίες και τις οποίες βεβαίως επαναλαμβάνει η Τουρκία. Δεν αφίσταται από τις θέσεις αυτές η Τουρκία, αλλά είναι θέσεις οι οποίες είναι διατυπωμένες από μακρού χρόνου. Η Ελλάδα επίσης έχει τις δικές της θέσεις, τις οποίες θέτει με ιδιαίτερη έμφαση. Δεν αποδέχεται ο,τιδήποτε από όλα αυτά και θέτει τα δικά της ζητήματα απέναντι στην Τουρκία. Είναι αυτονόητο ότι οι θέσεις αφίστανται. Είναι καλό να υπάρχει μια συζήτηση γύρω από τα θέματα, στα οποία μπορούμε να έχουμε έναν κοινό τόπο. Εάν δεν μπορούμε να έχουμε έναν κοινό τόπο στα μεγάλα ζητήματα, θα πρέπει αν μη τι άλλο να διαφυλάξουμε τα κεκτημένα μας.

Και θέλω να πω και το ακόλουθο. Η Ελλάδα προβάλλει τις αξιώσεις, οι οποίες απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και το κάνει συστηματικά. Η Ελλάδα κάνει μια εξωτερική πολιτική αρχών. Δεν πρόκειται ποτέ να υποκύψουμε στον λαϊκισμό. Δεν πρόκειται ποτέ να πούμε οποιοδήποτε ψεύδος στον ελληνικό λαό, ούτε να τον παραπλανήσουμε. Εμείς με σαφήνεια, με ανοιχτό πνεύμα, χωρίς φοβικά σύνδρομα, με αυτοπεποίθηση, θέλουμε να υπάρχει ασφάλεια στη χώρα μας. Ξέρετε διάβασα μία αρθρογραφία, η οποία αναφερόταν στο πώς αισθάνονται οι Έλληνες σε σχέση με την εξωτερική πολιτική. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να υπάρχουν αντίθετες απόψεις και καταλαβαίνω ότι ορισμένοι θα ήθελαν να έχουμε μία πιο, ας το πούμε, επιθετική στάση. Δεν θα έλεγα διεκδικητική, διότι η διεκδίκηση έρχεται μέσα από τη σωφροσύνη, την αυτοπεποίθηση και το διπλωματικό κεφάλαιο. Αλλά η ελληνική στάση είναι εκείνη που, κατά την άποψή μου, είναι απολύτως ορθή. Η εξωτερική πολιτική είναι για να παράγει ασφάλεια και αυτοπεποίθηση.

Και θέλω να πω ότι ενόσω πριν από λίγα χρόνια ένα περίπου 70% των Ελλήνων πολιτών – 2 στους 3 Έλληνες πολίτες – είχαν ανησυχία για το πού πηγαίνουν τα εθνικά, για τα ελληνοτουρκικά, για την πιθανότητα κρίσης, σήμερα οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν ποσοστό, το οποίο είναι στο 7%. Άρα θέλω να πω ότι είναι σημαντικό οι Έλληνες πολίτες να αισθάνονται ασφαλείς. Και τους διαβεβαιώ ότι η πολιτική αυτή παράγει ασφάλεια. Εμείς θα είμαστε εδώ για να εγγυόμαστε τα εθνικά δίκαια με ισχυρή εθνική άμυνα, με ισχυρή οικονομία και με ισχυρή εξωτερική πολιτική.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κ. Λευτέρης Πλατύραχος, μου λέει: Νίκο, δεν σου απάντησε ο Υπουργός για την ΑΟΖ με την Κύπρο ή σου απάντησε ότι αυτή περνάει μέσα από τη συμφωνία μας με την Τουρκία; Είναι έτσι;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Δεν είναι καθόλου έτσι. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει με όλα τα παρακείμενα κράτη. Είναι προφανές ότι και με την Τουρκία υπάρχει θέμα οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, όπως επίσης και με την Κύπρο. Όλα αυτά θα πρέπει να τεθούν στο τραπέζι και να προχωρήσουμε όταν ο χρόνος το επιβάλλει. Να σας πω όμως κάτι, κύριε Χατζηνικολάου, διότι πολλές φορές νομίζω ότι αγνοούμε τη μεγάλη εικόνα. Το αντικείμενο της οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της υφαλοκρηπίδας – ας πάρουμε την Τουρκία – είναι ζήτημα, το οποίο συζητείται περίπου 25 χρόνια. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, και μετά την κρίση των Ιμίων το 1997, υπήρξαν 64 γύροι διερευνητικών επαφών. Όλες οι κυβερνήσεις, ανεξαιρέτως, όλες οι κυβερνήσεις, έκαναν διερευνητικές επαφές για να μπορέσουμε να δούμε το θέμα της οριοθέτησης. Θέλω, λοιπόν, να σας πω το εξής: όλες οι διερευνητικές επαφές απέτυχαν παταγωδώς. Δεν μπορέσαμε να βρούμε έναν κοινό τόπο και αυτό έχει να κάνει με τη διαφορετική αφετηρία την οποία έχουμε στα πράγματα. Όμως, βλέπω ότι υπάρχει μία στάση ότι θα πρέπει να λύσουμε τα πάντα μέσα σε ενάμιση χρόνο που βρίσκεται η παρούσα ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, όταν, για 50 χρόνια, δεν είχε υπάρξει εξέλιξη. Υπάρχει σοβαρή αναβάθμιση των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας, κυρίως επειδή υπάρχουν οι δίαυλοι επικοινωνίας, να αποσυμπιέζουν εντάσεις. Υπάρχει μία προοπτική, δεν θα πω μεγάλη, μικρή. Νομίζω ότι οφείλουμε να κρατάμε χαμηλά τον πήχη όταν πρόκειται για τόσο σύνθετα ζητήματα. Για το θέμα της συζήτησης της οριοθέτησης, ακόμα δεν έχουμε βρει καν το πλαίσιο της συζήτησης αυτής. Αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικά τα όσα έχουν γίνει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κλείνω. Έμεινα, δυστυχώς, μόνο στα Ελληνοτουρκικά. Είναι τόσο πολλά τα θέματα που υπάρχουν. Θέλω, κλείνοντας, να έχω και ένα σχόλιό σας για το πώς εξελίσσονται οι σχέσεις μας με την Αλβανία και με την Βόρεια Μακεδονία, με τα Σκόπια.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Εμείς κάνουμε υπεύθυνη πολιτική και καταλαβαίνω ότι και στα πεδία αυτά υπάρχουν ορισμένοι, οι οποίοι θα ήθελαν να έχουμε μια επιθετική ρητορική και να προβούμε σε επιθετικές ενέργειες. Εγώ θέλω να πω ότι το εθνικό χρέος είναι να φροντίζει τα δίκαιά μας με τρόπο, ο οποίος εξυπηρετεί την εθνική μας γραμμή. Και με την Αλβανία και…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είχαμε προκλήσεις Ράμα το τελευταίο διάστημα και απέναντι στην Ελληνική Μειονότητα.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Έχετε απόλυτο δίκιο. Υπήρξαν σημαντικές προκλήσεις το τελευταίο διάστημα και ιδίως μετά τις δημοτικές εκλογές στη Χιμάρα. Εμείς κάναμε εκείνο, το οποίο έπρεπε. Διεθνοποιήσαμε το ζήτημα. Προστατεύσαμε τη μειονότητα. Θέσαμε το μειονοτικό στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι με την εκλογή του Μπελέρη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και με τη συμμετοχή του σήμερα στην Επιτροπή, η οποία αξιολογεί την πρόοδο της Αλβανίας στην πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά και με έναν ακόμη πιο σημαντικό τρόπο, κύριε Χατζηνικολάου. Θέλω να σας πω το εξής: σήμερα που μιλάμε χάρη στις προσπάθειες που έχει καταβάλει η ελληνική κυβέρνηση και το Υπουργείο Εξωτερικών, το ζήτημα της προστασίας της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας και το ζήτημα της προστασίας των περιουσιακών δικαιωμάτων των Ελλήνων ομογενών, που είναι τα δύο μεγάλα θέματά μας, έχουν καταστεί η κοινή θέση των 27 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, η Ευρωπαϊκή Ένωση περιέλαβε στην κοινή της γραμμή τα δύο αυτά ζητήματα: προστασία μειονοτήτων και προστασία περιουσιακών δικαιωμάτων ρητά ως θέσεις των 27 και ως κριτήριο για την ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας. Άρα, κύριε Χατζηνικολάου και αισθάνομαι ότι πραγματικά έχουμε κάνει το εθνικά σωστό. Έχουμε καταφέρει και το ζήτημα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας το έχουμε ουσιαστικά αναγάγει σε ευρωπαϊκό. Είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να μας συμβεί. Είναι ακριβώς ό,τι έχουμε πράξει και με την Τουρκία, με το Κυπριακό, όπου αναβαθμίζουμε τα ζητήματα αυτά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και χάρη στο πολύ ισχυρό διεθνές αποτύπωμα, το οποίο έχουμε, προστατεύουμε πιο ωφέλιμα, πιο αποτελεσματικά τα εθνικά μας δίκαια.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι Πρέσπες θα εφαρμοστούν;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Πρόκειται για διεθνή συνθήκη, η οποία οφείλει να εφαρμόζεται απαρέγκλιτα και χωρίς καμία απολύτως διαφοροποίηση. Η σημερινή κυβέρνηση ως αντιπολίτευση, και εγώ, είχα τοποθετηθεί αρνητικά για τη συμφωνία των Πρεσπών. Θεωρώ ότι έχει σοβαρά ζητήματα και νομικά και δικαιοπολιτικά. Πλην όμως, αποτελεί μια διεθνή συνθήκη, η οποία υπερισχύει των νόμων, δεν τροποποιείται μονομερώς και παράγει διεθνείς υποχρεώσεις. Είναι σαφές. Και τα δύο μέρη οφείλουν να την τηρούν. Από την πλευρά μας, πάντοτε τηρείται καλόπιστα. Δυστυχώς, μετά τις εκλογές στη Βόρεια Μακεδονία είχαμε μια ρητορική, η οποία παρεξέκλινε. Θέλω να διαβεβαιώσω ότι δεν υπάρχει περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση να επιδείξει οποιαδήποτε ανεκτικότητα στο ζήτημα αυτό. Υπήρξαν σοβαρότατες παραχωρήσεις για να διασφαλιστεί η έναντι πάντων ονομασία σύνθετη ονομασία της Βόρειας Μακεδονίας. Θα παραμείνουμε προσκολλημένοι στο ζήτημα αυτό και θα υποστηρίξουμε με κάθε τρόπο την εφαρμογή της. Διαφορετικά, αυτονοήτως θα υπάρξουν συνέπειες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κλείνω ζητώντας ένα σχόλιο στο ερώτημα που έχουν θέσει αρκετοί συμπολίτες μας για τη στάση της χώρας μας στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Ρωτούν μήπως το παρακάναμε στο να στηρίζουμε την Ουκρανία; Μήπως δηλαδή ήμασταν «το πιο καλό παιδί της Δύσης», σε βάρος κάποιες φορές των εθνικών μας συμφερόντων;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Έχουμε στη γειτονιά μας δύο πολέμους. Έχουμε τον πόλεμο στην Ουκρανία από την ρωσική επιθετικότητα και έχουμε και τη σύρραξη στη Μέση Ανατολή. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις εμείς εφαρμόζουμε ενιαία κριτήρια και είναι τα κριτήρια, τα οποία βασίζονται στο διεθνές δίκαιο. Στην μεν περίπτωση της Μέσης Ανατολής σαφώς τοποθετηθήκαμε ότι παρά την στρατηγική σχέση, την οποία έχουμε με το Ισραήλ, υπάρχει δικαίωμα άμυνας και οφείλει πάραυτα να υπάρξει απελευθέρωση των ομήρων, αλλά θα πρέπει η αυτοάμυνα να ασκείται εντός των ορίων του διεθνούς και ιδίως του ανθρωπιστικού δικαίου και για τον λόγο αυτό έχουμε μια στάση αρχής.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: …με τους κανόνες της αναλογικότητας.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Και με τους κανόνες της αναλογικότητας, όπως σωστά λέτε και γι’ αυτό άλλωστε το λόγο έχουμε καταφέρει να έχουμε μια άριστη σχέση τόσο με το Ισραήλ, αλλά όσο και με τον αραβικό κόσμο. Εγώ είχα μια εξαιρετική συνάντηση με τους πρέσβεις των 15 αραβικών χωρών, όπου εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους για την Ελλάδα. Στην περίπτωση της Ρωσίας, ομοίως. Εδώ έχουμε μια μονομερή επιθετική ενέργεια, η οποία βάλλει κατά της ακεραιότητας μιας άλλης χώρας. Η στάση της Ελλάδας δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική, παρά το να υποστηρίζουμε τον αμυνόμενο. Με ρωτάτε γιατί να το πράξουμε; Σας απαντώ γιατί η Ελλάδα, ως χώρα, η οποία οφείλει να σέβεται το διεθνές δίκαιο, θα πρέπει να στηρίζει τον αμυνόμενο για να μπορεί να επικαλείται οποτεδήποτε χρειαστεί ακριβώς το διεθνές δίκαιο. Για μας η υποστήριξη του διεθνούς δικαίου, η υποστήριξη της εδαφικής ακεραιότητας, η αντίθεση σε οποιαδήποτε μορφή αναθεωρητισμού είναι μονόδρομος. Δεν μπορεί σήμερα η Ελλάδα να έχει μια επαμφοτερίζουσα πολιτική όταν υπάρχει προσβολή του διεθνούς δικαίου και επιθετικότητα. Και, αν χρειαστεί στο μέλλον, που ελπίζω να μην χρειαστεί ποτέ. Εάν χρειαστεί όμως, τότε να βρεθούμε σε θέση να κατηγορηθούμε ότι όταν έπρεπε δεν σταθήκαμε με τον δρόμο του δικαίου. Εμείς θα συνεχίσουμε να έχουμε μια πολιτική αρχής και όχι μια συναλλακτική πολιτική.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κλείνω με προσωπικό ερώτημα, παρακαλώ εκείνο το ας με πουν και μειοδότη, δεν με νοιάζει αν είναι να κάνω αυτό που πιστεύω σωστό για την πατρίδα. Τι το θέλατε κύριε Υπουργέ;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Κατ’ αρχάς δεν ειπώθηκε αυτό. Ξεκινάμε απ’ αυτό. Υπήρξε μια ερώτηση, κύριε Χατζηνικολάου, η οποία ήταν ως εξής: εάν έχω ξεπεράσει το λεγόμενο σύνδρομο της Ζυρίχης. Το σύνδρομο της Ζυρίχης είναι το σύνδρομο εκείνο, με βάση το οποίο οποιοσδήποτε ασχολείται με τα εθνικά θέματα καίγεται. Και είναι προτιμότερο να έχουμε αδράνεια και ακινησία. Και αν, εξ’ αυτού του λόγου, μπορώ να ανεχθώ τα λεγόμενα περί μειοδοσίας. Η απάντησή μου είναι ότι όχι, δεν έχω εξοικειωθεί με αυτό. Δεν μπορώ να ανεχθώ ότι αυτή τη στιγμή μπορεί να υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι χαρακτηρίζουν τον οποιοδήποτε Υπουργό Εξωτερικών ή τον οποιονδήποτε Πρωθυπουργό ως μειοδότη. Εγώ δεν θα το πω ποτέ για κανέναν, ακόμη και αν διαφωνώ με την ουσία της άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Ποτέ, μα ποτέ, δεν θα χαρακτηρίσω κάποιον μειοδότη. Θεωρώ ότι είναι χρέος μου εθνικό να θέτω την γνώμη μου, να θέτω εκείνο το οποίο θεωρώ ότι είναι σύμφωνο με το εθνικό δίκαιο, αλλά να στηρίζω την εθνική μας γραμμή. Έχοντας πει αυτό, να σας πω και το ακόλουθο. Εγώ από την πρώτη μέρα που ανέλαβα, επειδή ακριβώς είχα μία πιστή γραμμή, η οποία είναι η γραμμή του διαλόγου, της ειρηνικής επίλυσης της διαφοράς, της ενίσχυσης της διεθνούς θέσης της χώρας υπήρξαν ορισμένες πηγές, οι οποίες με χαρακτήριζαν με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Αυτό δεν με αποθάρρυνε. Αυτό είπα. Δεν πρόκειται να αποθαρρυνθώ από εκείνους, οι οποίοι θεωρούν ότι έχουν το μονοπώλιο του πατριωτισμού. Εκείνο, το οποίο ισχύει, είναι ότι εάν εγώ βρίσκομαι στη θέση να υποστηρίξω τη χώρα χωρίς να κάνω παραχωρήσεις και να δημιουργήσω μία ειρηνική και ασφαλή γειτονιά για τις μελλοντικές γενιές που θα έρθουν, τότε δεν θα πτοηθώ από τους χαρακτηρισμούς. Βεβαίως και με ενοχλεί, διότι χτυπάει στο μαλακό υπογάστριο της δικής μου εθνικής συνείδησης, αλλά αυτό δεν θα με πτοήσει, διότι έχω τη συνείδησή μου ήσυχη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστώ θερμά τον Υπουργό Εξωτερικών, τον κύριο Γιώργο Γεραπετρίτη, γι’ αυτήν την, νομίζω, πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Ήταν μεγάλη μου τιμή, κύριε Χατζηνικολάου,

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και δική μου.

Independent Thinking: Is Europe falling apart?

0

Timothy Garton Ash, Mujtaba Rahman and Armida van Rij join the podcast to discuss whether Europe’s democracies can withstand sluggish economic growth, Russia’s aggression and the return of Donald Trump.

On this episode

Europe is contending with a stagnating economy, political dysfunction in Germany and France, and Russia’s relentless attacks on Ukraine, all while it looks to the return of Donald Trump. Will the continent’s democracies hold together in the face of such challenges?

Bronwen Maddox is joined by journalist and historian Timothy Garton Ash, Mujtaba Rahman, Europe managing director at the Eurasia Group and Armida van Rij, senior research fellow and the head of our Europe Programme.

About Independent Thinking

Independent Thinking is a weekly international affairs podcast hosted by our director Bronwen Maddox, in conversation with leading policymakers, journalists, and Chatham House experts providing insight on the latest international issues.

chathamhouse.org