Αρχική Blog Σελίδα 985

Πανηγυρίζει ο ανθέλληνας Τούρκος πρέσβης Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του Γ.Γ. του ΟΑΣΕ: Εκλογή με κοινή επιστολή των ΥΠΕΞ Τουρκίας και Ελλάδας

2
epa08257610 Feridun Hadi Sinirlioglu (R), Turkey's permanent representative to the United Nations, talks with Kelly Craft (L), the United States' permanent representative to the United Nations, following an emergency United Nations Security Council meeting called in response to an airstrike on Thursday in northwest Syria that killed 33 Turkish troops, at United Nations headquarters in New York, New York, USA, 28 February 2020. The airstrike, which was reportedly carried out by Russian-backed Syrian government troops, dramatically raised tensions in the region and diplomats were meeting in an effort to avoid further military conflict between NATO -backed Turkey and Russia. EPA/JUSTIN LANE

Την ακόλουθη δήλωση στο κρατικό τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο TRT Haber έκανε ο βετεράνος Τούρκος διπλωμάτης, πρώην πρέσβης Φεριντούν Σινιρλίογλου, μετά την εκλογή του στη θέση του γενικού γραμματέα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), κατόπιν κοινής πρότασης για την υποψηφιότητά του από την Ελλάδα και την Τουρκία:

«Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να εκφράσω τη χαρά μου που προτάθηκα για αυτή τη θέση με κοινή επιστολή των υπουργών Εξωτερικών της Τουρκίας και της Ελλάδας. Είναι επίσης τιμή μου που εξελέγην σε αυτή τη θέση με την απόφαση και τη συναίνεση 57 χωρών. Δράττομαι της ευκαιρίας αυτής για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον πρόεδρό μας για την εμπιστοσύνη και την υποστήριξή του. Ομοίως, ο υπουργός μας με στήριξε εκ του σύνεγγυς σε κάθε στιγμή αυτής της διαδικασίας.

Σημαντικό καθήκον

»Πρόκειται για ένα σημαντικό καθήκον. Ο ΟΑΣΕ, ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, καλύπτει μια ευρεία γεωγραφική περιοχή από το Βανκούβερ έως το Βλαδιβοστόκ. Ο ΟΑΣΕ έχει μεγάλες δυνατότητες να υπηρετήσει την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια σε μια περίοδο σοβαρών προκλήσεων που αναμένεται να ακολουθήσει. Ελπίζω ότι οι 57 συμμετέχουσες χώρες θα αξιοποιήσουν πλήρως αυτό το δυναμικό. Είμαι έτοιμος να συνεργαστώ στενά με καθεμία από αυτές για το σκοπό αυτό. Φυσικά, αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη ένας σημαντικός πόλεμος στη γεωγραφία του ΟΑΣΕ. Ευχή όλων μας είναι αυτός ο πόλεμος να τελειώσει φέτος. Φυσικά, αυτή είναι και η μεγαλύτερη ευχή μου ως νέος γενικός γραμματέας του ΟΑΣΕ.

»Ο ΟΑΣΕ έχει μία πολύ περιεκτική ατζέντα. Αλλά το ζήτημα προτεραιότητας είναι, φυσικά, ότι υπάρχει μια εν εξελίξει πυρκαγιά στη γεωγραφία του ΟΑΣΕ. Η κατάσβεση αυτής της πυρκαγιάς είναι ένα καθήκον ύψιστης προτεραιότητας. Είναι μία πρόκληση ύψιστης προτεραιότητας. Αυτή θα είναι και η δική μου προτεραιότητα.

»Ο ΟΑΣΕ έχει επιτελέσει στο παρελθόν ένα σημαντικό έργο αναφορικά με την Ουκρανία. Μετά το επεισόδιο στην Κριμαία το 2014, μετά την κατάληψη της Κριμαίας, ο ΟΑΣΕ ανέλαβε αποστολή παρατηρητή στις συνεχιζόμενες συγκρούσεις μεταξύ της κυβέρνησης και της περιοχής Ντονμπάς στην Ουκρανία. Ο ΟΑΣΕ συνέχισε αυτή την αποστολή μέχρι την έναρξη του πολέμου. Με άλλα λόγια, ο ΟΑΣΕ είναι ένας έμπειρος οργανισμός την Ουκρανία. Είναι έτοιμος να αναλάβει οποιαδήποτε αποστολή του ανατεθεί εκ νέου. Ως γενικός γραμματέας, θα είμαι πάντα στο πλευρό των μερών, εάν αποφασίσουν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για ειρήνη και θα προσπαθήσω να συμβάλω ως διαμεσολαβητής υπό την ιδιότητά μου ως γενικός γραμματέας του ΟΑΣΕ».

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, του ανταποκριτή Γ. Μανδαλίδη
Κωνσταντινούπολη, Τουρκία

https://hellasjournal.com/2024/12/panigyrizei-o-anthellinas-tourkos-presvis-ferintoun-sinirlioglou-gia-tin-eklogi-tou-sti-thesi-tou-g-g-tou-oase-me-koini-epistoli-ton-ypourgon-exoterikon-tis-tourkias-kai-tis-elladas-i-protasi/

Φοβερή εξέλιξη: Η αμερικανική κυβέρνηση υποστηρίζει την ανάληψη της Προεδρίας του ΟΑΣΕ από την Κυπριακή Δημοκρατία… Η Αθήνα τι θα πράξει άραγε αν θέσει βέτο η Τουρκία;

1

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ*, Hellas Journal – Ουάσιγκτον

Η αμερικανική κυβέρνηση, δια του υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν, πρόσφερε την αμέριστη υποστήριξη της προς την Κυπριακή Δημοκρατία για να διεκδικήσει την Προεδρία του ΟΑΣΕ, το 2027.

Η διεκδίκηση της θέσης κατατέθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών, Κωνσταντίνο Κόμπο στην Μάλτα, παρά τις αντιρρήσεις που ακούστηκαν, δυστυχώς, και από συγκεκριμένη «αδελφική» χώρα, η οποία φοβάται την τουρκική αντίδραση, επειδή δήθεν η κατοχική Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όμως, αναγνωρίζεται απ’ όλα τα υπόλοιπα κράτη του κόσμου και αυτό αρκεί. Είναι μέλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), και πρόσφατα ο Αμερικανός Πλανητάρχης Τζο Μπάιντεν προσκάλεσε στο Λευκό Οίκο τον Πρόεδρό της, Νίκο Χριστοδουλίδη:

Μιλώντας στον ΟΑΣΕ, ο κ. Μπλίνκεν ενώπιον όλων των αντιπροσωπειών, και της τουρκικής, τόνισε τα εξής:

«Σε αυτό το δύσκολο περιβάλλον, η διατήρηση του έργου του ΟΑΣΕ απαιτεί τον εξοπλισμό του οργανισμού με ισχυρούς ηγέτες που θα υπερασπιστούν και θα προωθήσουν σθεναρά τις αρχές του Ελσίνκι.

Επομένως, είμαι χαρούμενος που σημειώσαμε πρόοδο για τις κενές ηγετικές θέσεις. Είναι σημαντικό να κάνουμε το ίδιο και για τις μελλοντικές έδρες, καθώς και για έναν ενιαίο προϋπολογισμό, και η Ρωσία να πληρώσει το δίκαιο μερίδιό της από αυτόν τον προϋπολογισμό.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες χαιρετίζουν την προθυμία της Κύπρου να υπηρετήσει ως CIO (Chairperson-in-Office) το 2027. Ελπίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε σε αυτό και σε έναν ισχυρό υποψήφιο για το 2026.

 Αυτή η οργάνωση υποστηρίζει τα υψηλότερα πρότυπα δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κράτους δικαίου – και είναι σε θέση να το πράξει, πάνω από όλα, χάρη στους ανθρώπους που υπηρετούν τον θεσμό.

Εκ μέρους όλων των συμμετεχόντων κρατών και του 1 δισεκατομμυρίου ανθρώπων που εκπροσωπούμε, θέλω να ευχαριστήσω τους δημόσιους υπαλλήλους του ΟΑΣΕ για τη δέσμευσή τους στο διαρκές έργο αυτού του οργανισμού”.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η αμερικανική υποστήριξη στη Λευκωσία προκάλεσε ενθουσιασμό από τις υπόλοιπες χώρες και κατήφεια από την κατοχική Τουρκία, η οποία θα επιχειρήσει να μπλοκάρει το αίτημα της Κύπρου.

Διπλωματική πηγή με την οποία μιλήσαμε, μας τόνισε ότι εάν η Τουρκία σταματήσει την κυπριακή Προεδρία του ΟΑΣΕ θα δείξει ότι είναι εντελώς μόνη, εκτός αν η συνεργασία με την Ελλάδα σε όλα τα διπλωματικά επίπεδα, θα ισχύει μέχρι τότε.

Εάν αυτή η ανάρμοστη συνεργασία συνεχιστεί ως το 2027, τότε η Αθήνα θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να επιλέξει μεταξύ της κατοχικής Τουρκίας και της νόμιμης Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Λευκωσία θα μπορούσε να αντιταχθεί χθες στην εκλογή του Τούρκου υποψήφιου. Αλλά, επειδή η υποψηφιότητα του ανθέλληνα πρώην πρέσβη της Τουρκίας, Φεριντούν Σινιρλίογλου ως νέου γενικού γραμματέα του ΟΑΣΕ, παρουσιάστηκε ως κοινή με την Ελλάδα, η Κύπρος δεν μπορούσε να πάει απέναντι στη Μητέρα Πατρίδα.

Και έτσι υποχρεώθηκε να ψηφίσει τον υποψήφιο της χώρας που κατέχει το 40% του εδάφους της Κύπρου. Αυτός ο …πανέξυπνος στην Αθήνα, που σκέφθηκε την κοινή υποψηφιότητα Ελλάδας και Τουρκίας νιώθει υπερήφανος σήμερα το πρωί; Πιθανότατα θα νιώθει…

Εάν η Λευκωσία αποφάσιζε -ως όφειλε- να σταματήσει τον ανθέλληνα Σινιρλίογλου, θα βρισκόταν αντιμέτωπη με την παράλυση του ΟΑΣΕ και θα κατηγορείτο γι’ αυτό. Δυστυχώς, στη δυσάρεστη αυτή θέση την έφερε η Αθήνα, η Μητέρα Πατρίδα. Κρίμα.

Αν και διαφωνώ με την απόφαση της Κύπρου να μην μπλοκαριστεί η υποψηφιότητα του Σινιρλίογλου, στο τέλος της ημέρας αποδέχομαι ότι η Μεγαλόνησος φέρθηκε έντιμα απέναντι σε μία ανέντιμη πρωτοβουλία, που θα μπορούσε, δικαιολογημένα, να την οδηγήσει σε βέτο.

Η Λευκωσία κινήθηκε προσεκτικά, καθώς ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης αποφάσισε να μην δυσκολέψει τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, με τον οποίο συνεργάζονται αρμονικά. Και αυτό πρέπει να εκτιμηθεί από τον κ. Μητσοτάκη. Διότι η απόφαση για συνεργασία με την κατοχική Τουρκία, ήταν πλήγμα για την Κύπρο. Προς τιμή του, ο Κύπριος Πρόεδρος σκέφθηκε τη Μητέρα Πατρίδα. Από την άλλη πλευρά, η Μητέρα Πατρίδα δεν φέρθηκε καθόλου …μητρικά.

Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΛΟΚΑΡΕ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Άρα, δεν ήταν επιλογή για τη Λευκωσία να μπλοκάρει τον άθλιο Σινιρλίογλου, διότι θα μπλόκαρε και την Ελλάδα.

Η Κύπρος, λοιπόν, υπέβαλε υποψηφιότητα για την προεδρία του ΟΑΣΕ, για το 2027. Και το έκανε τέσσερις ημέρες πριν την υπουργική σύνοδο. Είχε εξασφαλίσει στο μεταξύ τη συναίνεση όλων των χωρών, και των Αμερικανών, και των Ρώσων, και των Βρετανών, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όλων των χωρών.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι θα πράξει η Ελλάδα αν η κατοχική Τουρκία θέσει βέτο στην Κυπριακή Δημοκρατία; Το έχει σκεφθεί κανείς στην Αθήνα; Θα απαντήσω χωρίς φόβο, αλλά με πάθος: Αμφιβάλλω… Εδώ θα είμαστε, ελπίζω, και θα τα ξαναπούμε.

Αν η κατοχική Τουρκία, μπλοκάρει τη Λευκωσία, η ευθύνη της Αθήνας θα είναι τρομακτική. Διότι προχώρησε σε μία συνεργασία με την Άγκυρα χωρίς να σκεφθεί τις συνέπειες, για την ίδια στην Ελλάδα.

Έχουμε πολλά ακόμα να πούμε αλλά θα τα αφήσουμε για αργότερα.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Όσο ζει και αναπνέει αυτή η ιστοσελίδα, που δεν έχει «νονούς» να τη στηρίζουν και ΔΕΝ θα αποκτήσει, θα μάχεται για τα εθνικά θέματα της Ελλάδας και της Κύπρου. Άλλωστε, δημιουργήθηκε μόνο γι’ αυτό το λόγο -για ΚΑΝΕΝΑ άλλο. Το ξέρουμε ότι το επόμενο διάστημα θα είναι πολύ δύσκολο. Αλλά, αντέξαμε και χειρότερα…

* Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal

https://hellasjournal.com/2024/12/foveri-exelixi-i-amerikaniki-kyvernisi-ypostirizei-tin-analipsi-tis-proedrias-tou-oase-apo-tin-kypriaki-dimokratia-i-athina-ti-tha-praxei-arage-an-thesei-veto-i-tourkia/

Tά «φάλτσα» τῆς Κάλλας

0

ΥΠΑΡΧΟΥΝ σήμερα τέσσερα κέντρα ἐξουσίας μέσα στήν Δύση.

Τό πρῶτο εἶναι ἐγκατεστημένο στήν Ἀμερική. Ὁ νέος Πρόεδρος Τράμπ ἐπιθυμεῖ τό τέλος τοῦ πολέμου στήν Οὐκρανία καί τήν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων τῶν ΗΠΑ μέ τήν Ρωσσία. Τό δεύτερο κέντρο ὑπάρχει στήν Μόσχα. Ὁ Πρόεδρος Πούτιν ἀνταμείβεται γιά τήν στρατηγική ὑπομονή του καί βλέπει ὅτι ἡ ἐπικράτησή του ἀπέναντι τοῦ Ζελένσκυ καί ἡ ἀπεξάρτηση τῆς Εὐρώπης ἀπό τό ρωσσικό φυσικό ἀέριο ἐπιδροῦν ἀρνητικά στήν εὐστάθεια τῆς Εὐρωζώνης καί τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτικοῦ συστήματος: «Ἔπεσε» ἡ κυβέρνηση τοῦ «ἱπποκόμου» Σόλτς στήν Γερμανία ἐνῷ ἀπειλεῖται μέ πτώση μακροπρόθεσμα καί ὁ κατ’ ἐξοχήν ἐκφραστής τοῦ «ἀκραίου κέντρου» Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν. Τό τρίτο κέντρο ὑπάρχει στήν Γερμανία καί ἰδιαίτερα στό Μόναχο, ὅπου εἶναι ἐγκατεστημένη ἡ καρδιά τοῦ βιομηχανικοῦ κατεστημένου της καί τρέμει τό κῦμα πτωχεύσεων. Αὐτό ἐπιθυμεῖ τήν ταχεῖα ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων μέ τήν Μόσχα καί τό Πεκῖνο, καί διακαής πόθος του εἶναι ἡ ταχεῖα ἀναθέρμανση τῆς γερμανικῆς οἰκονομίας.

Οἱ Γερμανοί ἐπιχειρηματίες ἀντιλαμβάνονται εὐθέως πώς ὅταν μιά μεγάλη δύναμη ὅπως ἡ Ἀμερική ἀνασυντάσσεται, ἐγκαταλείπει τήν περιφέρειά της. Στήν προκειμένη περίπτωση ἡ Ἀμερική ἐγκαταλείπει κατά βάση τήν Γερμανία γιά νά ἀφιερωθεῖ περισσότερο στίς ἐσωτερικές της ὑποθέσεις καί στήν ἀναστήλωση τῆς οἰκονομίας της. Μέ βασική προτεραιότητα τήν διάσωση τοῦ δολλαρίου ὡς παγκοσμίου ἀποθετικοῦ νομίσματος. Ἐξ οὗ καί οἱ ἀπειλές Τράμπ στούς BRICS πού σχεδιάζουν νέο νόμισμα.

Τό τέταρτο ἀόρατο κέντρο στήν Δύση εἶναι ἐγκατεστημένο στίς Βρυξέλλες. Στήν καρδιά τῆς Κομμισσιόν. Τό ἱερατεῖο τῆς ὁποίας εἶναι ἀκόμη ὑπό τήν ἐπιρροή τῶν ἀπερχόμενων «Δημοκρατικῶν». Ἡ Οὔρσουλα «δώρισε» τίς θέσεις τῶν Ἐπιτρόπων Ἐξωτερικῶν, Ἄμυνας καί Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου στήν Ἐσθονία, τήν Λιθουανία καί τήν Λεττονία. Στίς Βαλτικές χῶρες. Τήν κατά Ράμσφελντ «Νέα Εὐρώπη».

Ἡ νέα Ἐπίτροπος Ἐξωτερικῶν τῆς ΕΕ καί πρώην Πρωθυπουργός τῆς Ἐσθονίας κυρία Κάγια Κάλλας συναντήθηκε προχθές μέ τόν Ὑπουργό Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας Χακάν Φιντάν καί χαιρέτισε τήν συμβολή τῆς χώρας του Τουρκίας στόν ἀγῶνα κατά τῆς …Ρωσσίας! Αὐτό πού ἐνδιαφέρει τήν χώρα της, Ἐσθονία, καί τούς «Δημοκρατικούς». Χωρίς ὑπερβολή, εἶναι ἡ νέα Νούλαντ. Κυκλοφορεῖ ὡς λαϊκός θρῦλος ἄλλως τε γι’ αὐτήν, ὅτι στήν κλειστή συνεδρίαση μιᾶς παγκόσμιας λέσχης χαρακτήρισε ἀλαζονικῶς ὡς «Τσαμπερλαίην» (προδότες) ὅσους συνομιλητές της τόλμησαν νά προτείνουν τήν εὕρεση ἑνός modus vivendi μεταξύ Εὐρώπης καί Ρωσσίας. «Ὑπάρχουν πολλοί Τσαμπερλαίην σέ αὐτό τό τραπέζι!» σχολίασε ἐπιθετικά.

Τό βασικό ἐρώτημα πού ἐγείρεται γιά τήν εὐρωπαϊκή ἡγεσία εἶναι τό ἑξῆς: Ἐπιθυμεῖ τήν διατήρηση τοῦ μετώπου μέ τήν Ρωσσία στήν Οὐκρανία πού ἀποδεδειγμένα «γονατίζει» τήν εὐρωπαϊκή οἰκονομία καί καταδικάζει τήν ἤπειρό μας σέ στρατηγική παρακμή; Αὐτή ἡ ἀντίληψη ἡττήθηκε! Οὔτε ἡ Εὐρώπη οὔτε τό ΝΑΤΟ βγῆκαν ὡς συμμαχίες ἑνωμένες ἀπό τόν πόλεμο.

Οἱ ἰαχές πού ἀκούσαμε κατά τήν διάρκεια τοῦ πολέμου ἀπό τήν κυρία φόν ντέρ Λάυεν ἐναντίον τοῦ Πούτιν καί τῆς ἀποτυχίας τοῦ σχεδίου του νά διασπάσει τήν σφυρηλατημένη ἑνότητα τῆς ΕΕ καί τῆς συμμαχίας, ἠχοῦν σήμερα, ὑπό τό φῶς τῶν νέων ἐξελίξεων, κωμικά στά αὐτιά μας. Ὁ Τράμπ ἑτοιμάζεται νά διασπάσει τό ΝΑΤΟ ζητῶντας ἀπό τήν Εὐρώπη νά βάλει βαθιά τό χέρι γιά τήν ἄμυνά της, τό ΝΑΤΟ «ξεκόβει» στόν Ζελένσκυ ὅτι μπορεῖ νά κτυπήσει τήν πόρτα τῆς συμμαχίας καί νά γίνει μέλος της, ἐνῷ ἡ Εὐρωζώνη κλονίζεται βαριά ἀπό τήν παρακμή τῆς Γερμανίας καί τῆς Γαλλίας. Στήν οὐσία ἑτοιμάζεται γιά ἕνα θυελλῶδες 2025.

Ἄν ἡ ἐξωτερική πολιτική τῆς Κυβερνήσεώς μας ἔχει φωνή στά κέντρα λήψεως ἀποφάσεων ὅπως διαφημίζεται, καλεῖται νά σταματήσει ἐν τῇ γενέσει της τά «φάλτσα» τῆς Κάλλας. Καί κάτι ἀκόμη: Τό Διεθνές Δίκαιο ἔχει σχετική πλέον σημασία στόν κόσμο τῆς ἰσχύος γιά νά ὑπερεπενδύουμε μόνο σέ αὐτό. Καταδικάσαμε τήν εἰσβολή τῆς Ρωσσίας στήν Οὐκρανία ὡς ἀναθεωρητισμό, ἀλλά δέν καταδικάσαμε τήν εἰσβολή τοῦ Ἰσραήλ στόν Λίβανο καί τῆς Τουρκίας στήν Συρία.

Ἐπιτρέπουμε ἔτσι στούς ἐπιτήδειους οὐδέτερους γείτονές μας, τώρα πού ὑποχωρεῖ ἡ ἐπιρροή τῆς Συρίας, τοῦ Ἰράν καί τῆς Χεζμπολλάχ στήν εὐρύτερη περιοχή, νά γίνονται μαζί μέ ἄλλα ἀραβικά κράτη τοῦ Κόλπου ὅπως τά Ἐμιρᾶτα ὁ «πληρεξούσιος» τῆς Δύσεως πού ἀποχωρεῖ ἀπό τήν Μέση Ἀνατολή. Καί τρέχουμε ἑκόντες ἄκοντες τελευταία στιγμή στήν Βηρυττό, τήν Ἱερουσαλήμ καί τήν Γάζα νά παραστήσουμε τούς καταλύτες, ἀδιαφορῶντας ὅμως γιά τό μέλλον τῶν Πατριαρχείων Ἱεροσολύμων, Ἀντιοχείας καί χιλιάδων Χριστιανῶν τῆς Συρίας πού εὑρίσκονται σέ κίνδυνο. Εὖγε

estianews.gr

Πως να κατανοήσετε τι γίνεται στη Συρία

2

Οι προόδοι ενός συνασπισμού ομάδων της αντιπολίτευσης άλλαξαν απότομα το τοπίο του εμφυλίου πολέμου στη Συρία μετά από ένα μακρύ αδιέξοδο. Εδώ, μια πιο προσεκτική ματιά στο πού βρίσκονται τα πράγματα.

Μαχητές της συριακής αντιπολίτευσης μετά την κατάληψη της Χάμα της Συρίας από την αντιπολίτευση την Παρασκευή. Credit…Ghaith Alsayed/Associated Press

7 Δεκεμβρίου 2024

Ομάδες ανταρτών που μάχονται για την καθαίρεση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ της Συρίας πολέμησαν τις δυνάμεις του καθεστώτος στα περίχωρα της στρατηγικής πόλης Χομς το Σάββατο καθώς ωθούνταν προς την πρωτεύουσα, τη Δαμασκό, σύμφωνα με τους αντάρτες και μια ομάδα παρακολούθησης πολέμου.

Οι προόδοι ενός συνασπισμού ομάδων της αντιπολίτευσης με επικεφαλής την ισλαμιστική φατρία Hayat Tahrir al-Sham άλλαξαν απότομα το τοπίο του εμφυλίου πολέμου στη Συρία μετά από ένα μακρύ αδιέξοδο. Η αστραπιαία επίθεσή τους αποτελεί την πιο άμεση πρόκληση για την εξουσία του κ. Άσαντ εδώ και χρόνια και εγείρει φόβους για χάος εάν η αυταρχική κυβέρνησή του χάσει τον έλεγχο σε μεγάλες περιοχές της χώρας.

Ο συριακός εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε πριν από 13 χρόνια, ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης και κλιμακώθηκε σε μια αιματηρή, πολύπλευρη σύγκρουση στην οποία εμπλέκονται εγχώριες αντιπολιτευόμενες ομάδες, εξτρεμιστικές φατρίες και διεθνείς δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ιράν και της Ρωσίας. Περισσότεροι από 500.000 Σύροι έχουν πεθάνει και εκατομμύρια άλλοι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους.

Ακολουθεί ένας οδηγός για την κατανόηση της σύγκρουσης, ακόμη και όταν αλλάζει γρήγορα.

Ποια είναι η κατάσταση στο έδαφος;

Ο πόλεμος στη Συρία έχει νέο χάρτη. Πάλι.

Μια αιφνιδιαστική πρόοδος των ανταρτών της Συρίας έχει επανασχεδιάσει μια σύγκρουση που χαρακτηρίζεται για περισσότερο από μια δεκαετία από ασυνήθιστες, μεταβαλλόμενες συμμαχίες.

Σε λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα, οι δυνάμεις των σύριων ανταρτών έχουν καταλάβει μεγάλο μέρος της βορειοδυτικής Συρίας από την κυβέρνηση σε μια γρήγορη επίθεση, ανατρέποντας το αδιέξοδο στον εμφύλιο πόλεμο. Αφού κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της μεγάλης πόλης του Χαλεπίου την περασμένη εβδομάδα, οι αντάρτες έδιωξαν κυβερνητικά στρατεύματα από τη δυτική πόλη Χάμα την Πέμπτη. Τώρα απειλούν τη στρατηγική πόλη Χομς και πλησιάζουν την πρωτεύουσα Δαμασκό.

Η Χομς βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεγάλων αυτοκινητοδρόμων, συμπεριλαμβανομένου ενός που οδηγεί στη Δαμασκό. Η απώλειά της θα αφαιρούσε ένα βασικό διαχωριστικό μεταξύ των περιοχών που ελέγχονται από τους αντάρτες στα βορειοδυτικά και της Δαμασκού νοτιότερα.

Στα ανατολικά, σε μια άλλη ένδειξη της χαλάρωσης του ελέγχου της κυβέρνησης Άσαντ, μια δύναμη υπό την ηγεσία των Κούρδων είπε ότι είχε αναπτυχθεί στο Ντέιρ αλ-Ζουρ, το οποίο η κυβέρνηση ήλεγχε στο παρελθόν. Και πέρα ​​από τις κύριες προόδους των ανταρτών, η κυβέρνηση φαινόταν να χάνει άλλους θύλακες εδάφους. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια ομάδα παρακολούθησης πολέμου με έδρα τη Βρετανία, δήλωσε ότι η πόλη Σουέιντα, νότια της Δαμασκού, δεν ήταν πλέον υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης.

Ποιος πολεμάει;

Η συριακή κυβέρνηση

Η συριακή κυβέρνηση, με επικεφαλής τον κ. αλ Άσαντ, υπήρξε κεντρική στον παρατεταμένο και καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο που ξεκίνησε το 2011. Ο κ. αλ Άσαντ, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία το 2000, είναι μέλος της οικογένειας που διοικεί τη Συρία με Πραξικόπημα του 1970. Είναι Αλαουίτες, μια μειονοτική αίρεση, παρακλάδι του σιιτικού Ισλάμ.

Ο κ. al-Assad αρχικά παρουσίαζε τον εαυτό του ως σύγχρονο μεταρρυθμιστή, αλλά απάντησε στις ειρηνικές διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης με βάναυσες καταστολές, πυροδοτώντας μια εθνική εξέγερση.

Κατανόηση του Εμφυλίου Πολέμου της Συρίας

Μια διαρκής σύγκρουση. Ο πόλεμος στη Συρία ξεκίνησε το 2011 με μια ειρηνική εξέγερση κατά της κυβέρνησης και εξελίχθηκε σε μια πολύπλευρη σύγκρουση στην οποία συμμετείχαν ένοπλοι αντάρτες, εξτρεμιστές και άλλοι. Τι πρέπει να γνωρίζετε:

Οι καταβολές. Η σύγκρουση ξεκίνησε όταν οι Σύροι ξεσηκώθηκαν ειρηνικά ενάντια στην κυβέρνηση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ. Οι διαδηλώσεις αντιμετωπίστηκαν με βίαιη καταστολή, ενώ οι κοινότητες πήραν τα όπλα για να αμυνθούν. Ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος.

Συμμετείχαν και άλλες ομάδες. Μέσα στο χάος, η εθνοτική κουρδική μειονότητα της Συρίας πήρε τα όπλα και σταδιακά κατέλαβε έδαφος που θεωρούσε δικό της. Το Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε τμήματα της Συρίας και του Ιράκ το 2014 και ανακήρυξε αυτό το έδαφος «χαλιφάτο» του, αποσταθεροποιώντας περαιτέρω την περιοχή.

Ξένες επεμβάσεις. Ο Αλ Άσαντ έχει λάβει ζωτικής σημασίας υποστήριξη από το Ιράν και τη Ρωσία, καθώς και από τη λιβανική μαχητική οργάνωση Χεζμπολάχ. Οι αντάρτες υποστηρίχθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και από πλούσια σε πετρέλαιο αραβικά κράτη όπως η Σαουδική Αραβία. Η Τουρκία επενέβη επίσης για να σταματήσει την προέλαση των Κούρδων πολιτοφυλάκων.

Απώλειες. Ο πόλεμος έχει σκοτώσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και έχει εκτοπίσει εκατομμύρια. Οι δυνάμεις πιστές στον αλ Άσαντ έχουν διαπράξει μακράν τις περισσότερες φρικαλεότητες. Το καθεστώς έχει στραφεί στα χημικά όπλα, τις βόμβες και την πείνα για να αναγκάσει τους Σύρους να υποταχθούν.

Συρία σήμερα. Μετά από περισσότερο από μια δεκαετία μαχών, ο πόλεμος έφθασε σε αδιέξοδο. Αλλά μια ταχεία επίθεση των ανταρτών υπό την ηγεσία της ισλαμιστικής οργάνωσης Hayat Tahrir al-Sham άλλαξε το τοπίο, θέτοντας την πιο σοβαρή πρόκληση εδώ και χρόνια για την εξουσία του αλ Άσαντ.

Μετά από πολλά χρόνια πολέμου, η κυβέρνηση Άσαντ κράτησε με τα νύχια μεγάλο μέρος του εδάφους που έχασε από τους αντάρτες, με τη βοήθεια του Ιράν, της Ρωσίας και της πολιτοφυλακής της Χεζμπολάχ του Λιβάνου. Αλλά αυτοί οι σύμμαχοι πρόσφατα αποδεκατίστηκαν ή αποσπάστηκαν σε άλλες συγκρούσεις, αφήνοντας τον κ. αλ Άσαντ ευάλωτο.

Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ

Μαχητές της Hayat Tahrir al-Sham σε θέση πρώτης γραμμής στην ελεγχόμενη από τους αντάρτες Idlib το 2021. Credit…Ivor Prickett για τους New York TimesΗ Hayat Tahrir al-Sham, της οποίας το όνομα σημαίνει Οργάνωση για την Απελευθέρωση του Λεβάντε, άρχισε να σχηματίζεται στην αρχή του εμφυλίου πολέμου στη Συρία, όταν οι τζιχαντιστές δημιούργησαν το Μέτωπο Αλ Νούσρα για να πολεμήσουν τις δυνάμεις του Άσαντ με εκατοντάδες αντάρτες και επιθέσεις αυτοκτονίας.

Η ομάδα είχε νωρίς δεσμούς με το Ισλαμικό Κράτος και στη συνέχεια με την Αλ Κάιντα. Αλλά μέχρι τα μέσα του 2016, το Μέτωπο Νούσρα προσπάθησε να αποβάλει τις εξτρεμιστικές του ρίζες, συγκροτώντας μαζί με πολλές άλλες φατρίες τη Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες εξακολουθούν να τη θεωρούν τρομοκρατική ομάδα.

Ο αρχηγός της ομάδας, Abu Mohammad al-Jolani, είπε στους New York Times ότι ο πρωταρχικός του στόχος ήταν να «απελευθερώσει τη Συρία από αυτό το καταπιεστικό καθεστώς». Προσπάθησε να αποκτήσει νομιμότητα παρέχοντας υπηρεσίες σε κατοίκους στο προπύργιο του στην Ιντλίμπ.

Κουρδικές δυνάμεις

Δυνάμεις από την κουρδική εθνοτική μειονότητα της Συρίας έγιναν ο κύριος τοπικός εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, υπό τη σημαία των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων. Αφού η εξτρεμιστική ομάδα ηττήθηκε σε μεγάλο βαθμό, οι δυνάμεις υπό την ηγεσία των Κούρδων παγίωσαν τον έλεγχο σε πόλεις στα βορειοανατολικά, επεκτείνοντας μια αυτόνομη περιοχή που είχαν χτίσει εκεί. Ωστόσο, οι Κούρδοι μαχητές έπρεπε να αντιμετωπίσουν τον μακροχρόνιο εχθρό τους, την Τουρκία, η οποία τους θεωρεί συνδεδεμένους με μια κουρδική αυτονομιστική εξέγερση.

Υπάρχουν επίσης πολλές άλλες συριακές πολιτοφυλακές που πολεμούν με τις δικές τους ατζέντες και πίστεις.

Τι γίνεται με τις ξένες δυνάμεις;

Τουρκία

Από την αρχή του εμφυλίου πολέμου, ο τουρκικός στρατός έχει ξεκινήσει αρκετές στρατιωτικές επεμβάσεις πέρα ​​από τα σύνορα στη Συρία, κυρίως κατά των δυνάμεων υπό την ηγεσία των Κούρδων της Συρίας. Η Τουρκία ελέγχει πλέον ουσιαστικά μια ζώνη κατά μήκος των βόρειων συνόρων της Συρίας.

Η Τουρκία υποστηρίζει επίσης φατρίες όπως ο Συριακός Εθνικός Στρατός, ένας συνασπισμός ένοπλων ομάδων της συριακής αντιπολίτευσης. Οι αναλυτές λένε ότι πιθανότατα έδωσε σιωπηρή έγκριση στην επίθεση υπό την ηγεσία της Hayat Tahrir al-Sham.

A crowd of people, some with raised fists.
Διαδηλωτές στην Τουρκική Πρεσβεία στην Τεχεράνη του Ιράν, διαμαρτύρονται τη Δευτέρα στον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.  Arash Khamooshi για τους New York TimesΟ πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας εξέδωσε την Παρασκευή μια ειδική έγκριση για την προέλαση των ανταρτών. «Η Ιντλίμπ, η Χάμα, η Χομς και ο στόχος, φυσικά, είναι η Δαμασκός», είπε ο κ. Ερντογάν σε δημοσιογράφους μετά την προσευχή της Παρασκευής στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με τουρκικά κρατικά μέσα ενημέρωσης. «Η πορεία της αντιπολίτευσης συνεχίζεται. Επιθυμία μας είναι αυτή η πορεία στη Συρία να συνεχιστεί χωρίς επεισόδια».

Ρωσία

Καθ’ όλη τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της Συρίας, η Ρωσία ήταν ένας από τους πιο πιστούς ξένους υποστηρικτές του κ. Άσαντ, στέλνοντας ρωσικά στρατεύματα για να υποστηρίξουν τις δυνάμεις του και αεροσκάφη για να βομβαρδίσουν τους εχθρούς του. Διατήρησε στρατηγική στρατιωτική παρουσία στη Συρία με αεροπορικές και ναυτικές βάσεις, τις οποίες χρησιμοποιεί για να υποστηρίξει στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή.

Λόγω του εξοντωτικού πολέμου φθοράς στην Ουκρανία, οι αναλυτές λένε ότι η Ρωσία δεν μπόρεσε να υποστηρίξει την κυβέρνηση της Συρίας τόσο δυναμικά όσο στο παρελθόν. Οι ρωσικές αεροπορικές επιδρομές που προσπάθησαν να επιβραδύνουν την προέλαση των ανταρτών ήταν σχετικά αραιές.

Ιράν και Χεζμπολάχ

Η Συρία είναι ένα βασικό μέρος του «άξονα αντίστασης» του Ιράν, ενός δικτύου χωρών και ομάδων που περιλαμβάνει τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς και τους Χούτι στην Υεμένη που ελπίζει να καταστρέψει το Ισραήλ και να μειώσει την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή.

Το Ιράν μεταφέρει λαθραία όπλα στη Χεζμπολάχ στο Ιράκ και τη Συρία. Το Ιράν και η Χεζμπολάχ έχουν ανταποδώσει τη χάρη στέλνοντας χιλιάδες μαχητές να πολεμήσουν στο πλευρό του κ. αλ Άσαντ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.

Την Παρασκευή, το Ιράν άρχισε να εκκενώνει τους στρατιωτικούς διοικητές και το προσωπικό του από τη Συρία, σύμφωνα με περιφερειακούς αξιωματούχους και τρεις Ιρανούς αξιωματούχους, σε ένδειξη της αδυναμίας του Ιράν να βοηθήσει να κρατήσει τον Πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ στην εξουσία.

Ηνωμένες Πολιτείες

Ο ρόλος των ΗΠΑ στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας έχει αλλάξει αρκετές φορές. Η κυβέρνηση Ομπάμα υποστήριξε αρχικά ομάδες της αντιπολίτευσης στην εξέγερσή τους κατά της κυβέρνησης, παρέχοντας όπλα και εκπαίδευση, με περιορισμένο αποτέλεσμα.

Οι στρατιώτες στέκονται κοντά σε ένα βαρέλι με δύο στρατιωτικά οχήματα κοντά.
Αμερικανοί στρατιώτες στη βόρεια Συρία το 2018. Credit…Mauricio Lima για τους New York Times

Μετά την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους το 2014, οι δυνάμεις των ΗΠΑ πολέμησαν την τρομοκρατική ομάδα με αεροπορικές επιδρομές και βοήθεια στις κουρδικές δυνάμεις και στη συνέχεια παρέμειναν στη βορειοανατολική Συρία για να αποτρέψουν μια αναζωπύρωση. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τζ. Τραμπ απέσυρε πολλές από αυτές τις δυνάμεις το 2019, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να διατηρούν μια δύναμη περίπου 900 στρατιωτών, με επίκεντρο τις ελεγχόμενες από τους Κούρδους περιοχές γεωτρήσεων πετρελαίου στα βορειοανατολικά και μια φρουρά στα νοτιοανατολικά κοντά στα σύνορα της Συρίας με το Ιράκ και την Ιορδανία .

Ισραήλ

Οι στρατιωτικές δραστηριότητες του Ισραήλ στη Συρία έχουν επικεντρωθεί κυρίως σε αεροπορικές επιδρομές κατά της Χεζμπολάχ και ιρανικών στόχων, ειδικά ανώτατου στρατιωτικού προσωπικού, εγκαταστάσεις παραγωγής όπλων και τον διάδρομο μεταφοράς που χρησιμοποιεί το Ιράν για να στείλει όπλα στη Χεζμπολάχ.

Τι θα σήμαινε μια νίκη ανταρτών;

Οι αντάρτες λένε ότι στόχος τους είναι να εκδιώξουν τον κ. αλ Άσαντ και δεν είναι ξεκάθαρο τι θα συνέβαινε αν έπεφτε. Πολλοί στη διεθνή κοινότητα τον αποδέχονται διστακτικά ως ηγέτη της Συρίας, ακόμη και αφού συνέτριψε βίαια την αντιπολίτευση της χώρας του και χρησιμοποίησε διεθνώς απαγορευμένα χημικά όπλα.

Για πολλές χώρες, ο κ. αλ Άσαντ πρόσφερε έναν φαινομενικό έλεγχο, ενώ η ανάληψη της εξουσίας από τους αντάρτες απειλεί να προκαλέσει μεγαλύτερη αβεβαιότητα σε μια περιοχή που ήδη βρίσκεται σε αναταραχή. Ορισμένα αραβικά κράτη άρχισαν πέρυσι να εξομαλύνουν τις διπλωματικές σχέσεις με το καθεστώς Άσαντ αφού απέφευγαν την κυβέρνησή του για χρόνια.

Δημόσια, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ήταν επιφυλακτικοί σχετικά με τη Hayat Tahrir al-Sham. Αλλά μέσα στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, ορισμένοι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η στροφή της ομάδας προς τον πραγματισμό είναι γνήσια και ότι οι ηγέτες της γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν τις φιλοδοξίες να ενταχθούν ή να ηγηθούν της συριακής κυβέρνησης εάν η ομάδα θεωρείται τζιχαντιστική οργάνωση.

Είτε οι αντάρτες πετύχουν είτε όχι, οι κύριοι περιφερειακοί παίκτες — Ισραήλ, Ιράν και Τουρκία — έχουν όλοι μερίδιο στην έκβαση αυτού του πολέμου, πράγμα που σημαίνει ότι οι κυματισμοί θα επηρεάσουν όχι μόνο τη Μέση Ανατολή, αλλά και παγκόσμιες δυνάμεις όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και Ρωσία.  

Σε κώμα βρίσκεται στο νοσοκομείο ο μεγάλος τερματοφύλακας Νίκος Σαργκάνης!

0

Το «Φάντομ» δίνει μάχη για την ζωή του

Σε κώμα βρίσκεται στο νοσοκομείο ο Νίκος Σαργκάνης, ο μεγαλύτερος τερματοφύλακας που έβγαλε το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Το «Φάντομ» είναι 70 ετών και αντιμετωπίζει την επάρατη νόσο.

Ο δημοσιογράφος Αντώνης Αντωνόπουλος έκανε γνωστή τη δυσάρεστη είδηση, συντετριμμένος για τη δυσάρεστη εξέλιξη στη ζωή του κορυφαίου τερματοφύλακα.

Όπως ανέφερε ο δημοσιογράφος στην ανάρτησή του: «Είμαι σοκαρισμένος από την στιγμή που το έμαθα.

Δυστυχώς ο Νίκος Σαργκάνης είναι σε τραγική κατάσταση.

Βρίσκεται σε κώμα σε νοσοκομείο των Αθηνών. Ο μεγαλύτερος τερματοφύλακας που βγήκε από το ελληνικό ποδόσφαιρο δυστυχώς χτυπήθηκε άσχημα από την επάρατη νόσο.

Και με το θηρίο είναι πολύ δύσκολο να βγεις νικητής. Κρίμα ρε φίλε Νικόλα. Μεγάλο κρίμα».

Η τελευταία δημόσια εμφάνιση του Νίκου Σαργκάνη ήταν πριν από έξι μήνες στα στούντιο της ΕΡΤ μιλώντας στην εκπομπή του ΕΡΤNews “Update” και τον Θάνο Σιαφάκα, λίγο πριν τον νικφόρο τελικό για τον Ολυμπιακό του «Conference League».

Ο Νίκος Σαργκάνης κατά τη δεκαετία του ’80 υπήρξε ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες στον πλανήτη και σίγουρα ήταν ο καλύτερος Έλληνας τερματοφύλακας που έπαιξε ποτέ.

Αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, στον Παναθηναϊκό με τους οποίους κατέκτησε πολλά πρωταθλήματα και κύπελλα και με την Καστοριά με την οποία κατέκτησε το κύπελλο του 1980!

Τελείωσε την καριέρα του στον Αθηναϊκό.

Εκτός από την καλή του απόδοση κάτω από τα δοκάρια, είχε ειδικευτεί στην εκτέλεση πέναλτι, σημειώνοντας αρκετά γκολ.

Είχε το παρατσούκλι «Φάντομ», το οποίο είχε αποκτήσει μετά τον αγώνα Δανία-Ελλάδα 0-1, στην Κοπεγχάγη το 1981 όταν κυριολεκτικά είχε κατεβάσει τα «ρολά» στους Δανούς επιθετικούς.

https://www.pronews.gr/athlitismos/elliniko-podosfairo/se-koma-vrisketai-sto-nosokomeio-o-nikos-sargkanis-o-megalyteros-termatofylakas-pou-anedeikse-to-elliniko-podosfairo/

Οι ισλαμιστές μπαίνουν στην Δαμασκό και ακολουθεί… ο τουρκικός Στρατός! – Διάγγελμα Ρ.Τ.Ερντογάν προς τον συριακό λαό

1

Επανασυστήνεται η οθωμανική αυτοκρατορία!

Σύροι στρατιώτες στην Δαμασκό εγκαταλείπουν τον οπλισμό τους και αποχωρούν από τις θέσεις τους, ενώ οι ισλαμιστές μπορεί και απόψε το βράδυ να μπουν στην ανυπεράσπιστη πρωτεύουσα της Συρίας, αποκτώντας πλέον τον πλήρη έλεγχο σε ολόκληρη της Συρία, πλην μιας μικρής λωρίδας στα βορειοδυτικά στην Λατάκεια, όπου βρίσκεται ο ρωσικός ναύσταθμος της Ταρτούς και η αεροπορική βάση της Χμέιμιμ.

Η Δαμασκός είναι πρακτικά ανοχύρωτη πόλη, καθώς έχει εγκαταλειφθεί και από την ίδια την κυβέρνηση (πιθανότατα την έχει εγκαταλείψει και ο Άσαντ), ενώ οι πιστοί σε αυτόν αξιωματικοί και υπαξιωματικοί αποχωρούν μαζικά στον Λίβανο και το Ιράκ.

Πάντως το πρακτορείο ειδήσεων SANA μεταδίδει ότι «Η Προεδρία της # Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας επιβεβαιώνει ότι ο Πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ εκτελεί τα καθήκοντά του, τα εθνικά και συνταγματικά του καθήκοντα από την πρωτεύουσα, Δαμασκό».

Ρωσία και Ιράν δείχνουν να έχουν αποδεχθεί τις εξελίξεις και θα φανεί σύντομα ποια ακριβώς είναι η πραγματικότητα:

Αν οι Ρώσοι αφεθούν ανενόχλητοι στις βάσεις τους και η Τουρκία εξορμήσει σε βάθος μέσα στην Συρία (δεν μπορεί να πιστέψει κανείς ότι αυτό το ισλαμικό ασκέρι θα κυβερνήσει την Συρία ή εν πάση περιπτώσει αυτό που γνωρίζουμε σήμερα ως Συρία), τότε μάλλον θα πρόκειται απλά περί μιας «συμφωνίας κυρίων».

 

Ήδη ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν κάνει δηλώσεις ως ο επόμενος κυρίαρχος της Συρίας (η Τουρκία ελέγχει το 10% της χώρας, αλλά περισσότερο από το 20% των κατοικημένων περιοχών) και βέβαια, πρέπει να θεωρούμε ότι ήδη έχει έρθει σε συμφωνία με Ρωσία και Ιράν για την αποτροπή ίδρυσης κουρδικού κράτους στις ελεγχόμενες από τις ΗΠΑ βορειοανατολικές-ανατολικές περιοχές.

Πέντε μηχανοκίνητες τουρκικές Ταξιαρχίες έχουν αναπτυχθεί στην βόρεια ζώνη του Χαλεπίου και αναμένουν να τελειώσει η κατάληψη της Δαμασκού για να εισέλθουν ως «δυνάμεις εγγύησης της ασφάλειας των πολιτών της Συρίας»!

Και οι Τούρκοι πανηγυρίζουν την επανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας:

Επίσης οι ισλαμιστές μπήκαν και στην Χομς, όπως αναμενόταν και προβαίνουν σε λεηλασίες, δολοφονίες κυβερνητικών αξιωματούχων και βιασμούς γυναικών.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/oi-islamistes-mpainoun-stin-damasko-kai-akolouthei-o-tourkikos-stratos-diaggelma-r-t-erntogan-pros-ton-syriako-lao/

Απαγχονίζουν δημοσίως συγγενείς της οικογένειας Άσαντ οι ισλαμιστές

1

Τοπικά συριακά κανάλια υποστηρίζουν ότι οι ισλαμιστές εκτέλεσαν τον Αμρ αλ Άσαντ

Οι ισλαμιστές, σύμφωνα με βίντεο που ήρθε στη δημοσιότητα, απαγχονίζουν δημοσίως συγγενείς της οικογένειας Άσαντ.

Όπως φαίνεται στο βίντεο ντοκουμέντο, οι ισλαμιστές κρέμασαν από γερανό μπροστά στα μάτια αρκετών ατόμων, έναν συγγενή του Μπασάρ αλ Άσαντ.

Συγκεκριμένα, τοπικά συριακά κανάλια υποστηρίζουν ότι οι ισλαμιστές εκτέλεσαν τον Αμρ αλ Άσαντ.

Ο άνδρας φαίνεται να έχει δεμένα τα χέρια του στο πίσω μέρος, ενώ είναι δεμένος από το λαιμό.

 

How to Understand Syria’s Rapidly Changing Civil War

0

Advances by a coalition of opposition groups have abruptly changed the landscape of Syria’s civil war after a long stalemate. Here’s a closer look at where things stand. 

Syrian opposition fighters after the opposition’s takeover of Hama, Syria, on Friday.Credit…Ghaith Alsayed/Associated Press

Rebel groups fighting to depose President Bashar al-Assad of Syria battled regime forces on the outskirts of the strategic city of Homs on Saturday as they pushed toward the capital, Damascus, according to the rebels and a war monitoring group.

Advances by a coalition of opposition groups headed by the Islamist faction Hayat Tahrir al-Sham have abruptly changed the landscape of Syria’s civil war after a long stalemate. Their lightning offensive poses the most direct challenge to Mr. Assad’s power in years and is raising fears of chaos if his authoritarian government loses control over large swaths of the country.

The Syrian civil war started 13 years ago, beginning during the Arab Spring and escalating into a bloody, multifaceted conflict involving domestic opposition groups, extremist factions and international powers including the United States, Iran and Russia. More than 500,000 Syrians have died, and millions more have fled their homes.

Here’s a guide to understanding the conflict, even as it changes rapidly.

The War in Syria Has a New Map. Again.

A surprise advance by Syria’s rebels has redrawn a conflict marked for more than a decade by unusual, shifting alliances.

In just over a week, Syrian rebel forces have seized much of Syria’s northwest from the government in a fast-moving attack, upending the stalemate in the civil war. After capturing most of the major city of Aleppo last week, the rebels drove government troops from the western city of Hama on Thursday. They are now threatening the strategic city of Homs, and edging closer to the capital, Damascus.

Homs sits at the crossroads of major highways, including one that leads to Damascus. Losing it would remove a key buffer between rebel-held areas in the northwest and Damascus further south.

In the east, in another sign of the Assad government’s loosening control, a Kurdish-led force said it had deployed in Deir al-Zour, which the government had previously held. And beyond the main rebel advances, the government appeared to be losing other pockets of territory. The Syrian Observatory for Human Rights, a British-based war monitoring group, said the city of Sweida, south of Damascus, was no longer under government control.

The Syrian government, led by Mr. al-Assad, has been central to the protracted and devastating civil war that began in 2011. Mr. al-Assad, who took power in 2000, is part of the family that has run Syria since a 1970 coup. They are Alawites, a minority sect that is an offshoot of Shiite Islam.

Mr. al-Assad initially portrayed himself as a modern reformist, but he responded to peaceful protests during the Arab Spring with brutal crackdowns, sparking a nationwide uprising.

After several years of war, the Assad government clawed back much of the territory it lost to rebels with the help of Iran, Russia, and Lebanon’s Hezbollah militia. But those allies have recently been decimated or distracted by other conflicts, leaving Mr. al-Assad vulnerable.

Image

Fighters in camouflage walk in a deep trench.
Hayat Tahrir al-Sham fighters at a frontline position in rebel-controlled Idlib in 2021.Credit…Ivor Prickett for The New York Times

Hayat Tahrir al-Sham, whose name means Organization for the Liberation of the Levant, began to form at the beginning of Syria’s civil war, when jihadists formed the Al Nusra Front to fight pro-Assad forces with hundreds of insurgent and suicide attacks.

The group had early links to the Islamic State, and then to Al Qaeda. But by mid-2016, the Nusra Front tried to shed its extremist roots, banding together with several other factions to establish Hayat Tahrir al-Sham. The United States and other Western countries still consider it a terrorist group.

The group’s leader, Abu Mohammad al-Jolani, told The New York Times his primary goal was to “liberate Syria from this oppressive regime.” He has tried to gain legitimacy by providing services to residents in his stronghold of Idlib.

Forces from Syria’s Kurdish ethnic minority became the United States’ main local partner in the fight against the Islamic State in Syria, under the banner of the Syrian Democratic Forces. After the extremist group was largely defeated, the Kurdish-led forces consolidated control over towns in the northeast, expanding an autonomous region they had built there. But Kurdish fighters still had to contend with their longtime enemy, Turkey, which regards them as linked to a Kurdish separatist insurgency.

There are also many other Syrian militias fighting with their own agendas and allegiances.

Since the beginning of the civil war, the Turkish military has launched several military interventions across the border into Syria, mostly against Syrian Kurdish-led forces. Turkey now effectively controls a zone along Syria’s northern border.

Turkey also supports factions such as the Syrian National Army, a coalition of armed Syrian opposition groups. Analysts say it probably gave tacit approval to the offensive led by Hayat Tahrir al-Sham.

Image

A crowd of people, some with raised fists.
Demonstrators at the Turkish Embassy in Tehran, Iran, on Monday protest President Recep Tayyip Erdogan. Credit…Arash Khamooshi for The New York Times

President Recep Tayyip Erdogan of Turkey on Friday issued a qualified approval of the rebel advance. “Idlib, Hama, Homs, and the target, of course, is Damascus,” Mr. Erdogan told reporters following Friday prayers in Istanbul, according to Turkish state media. “The opposition’s march continues. Our wish is that this march in Syria continues without incident.”

Throughout Syria’s civil war, Russia has been one of Mr. Assad’s most loyal foreign backers, sending Russian troops to support his forces and jets to bomb his enemies. It has maintained a strategic military presence in Syria with air and naval bases, which it uses to support military operations in the region.

Because of the grinding war of attrition in Ukraine, analysts say Russia has been unable to support Syria’s government as forcefully as it has in the past. Russian airstrikes that attempted to slow the rebel advance have been relatively sparse.

Syria is a core part of Iran’s “axis of resistance,” a network of countries and groups that includes Hezbollah, Hamas and the Houthis in Yemen that hopes to destroy Israel and reduce American influence in the Middle East.

Iran smuggles weapons to Hezbollah across Iraq and Syria. Iran and Hezbollah have repaid the favor by sending thousands of militants to fight on Mr. al-Assad’s side during the civil war.

On Friday, Iran began to evacuate its military commanders and personnel from Syria, according to regional officials and three Iranian officials, in a sign of Iran’s inability to help keep President Bashar al-Assad in power.

The U.S. role in the Syrian civil war has shifted several times. The Obama administration initially supported opposition groups in their uprising against the government, providing weapons and training, with limited effect.

Image

Soldiers stand near a berm with two military vehicles close by.
U.S. soldiers in northern Syria in 2018.Credit…Mauricio Lima for The New York Times

After the rise of the Islamic State in 2014, U.S. forces fought the terrorist group with airstrikes and assistance to Kurdish forces, and then stayed in northeastern Syria to prevent a resurgence. President Donald J. Trump withdrew many of those forces in 2019, but the United States still maintains a force of about 900 troops, centered in Kurdish-controlled oil drilling areas in the northeast and a garrison in the southeast near Syria’s borders with Iraq and Jordan.

Israel’s military activities in Syria have been mostly focused on airstrikes against Hezbollah and Iranian targets, especially senior military personnel, weapons production facilities and the transport corridor that Iran uses to send weapons to Hezbollah.

The rebels say their goal is to oust Mr. al-Assad and it is not clear what would happen if he were to fall. Many in the international community had come to grudgingly accept him as Syria’s leader, even after he violently crushed his country’s opposition and used internationally banned chemical weapons.

For many countries, Mr. al-Assad offered a semblance of control, while a rebel takeover threatened more uncertainty in a region already in upheaval. Some Arab states last year began to normalize diplomatic relations with the Assad regime after shunning his government for years.

Publicly, American officials have been cautious about Hayat Tahrir al-Sham. But inside the U.S. government, some officials believe the group’s turn toward pragmatism is genuine, and that its leaders know they cannot realize aspirations to join or lead the Syrian government if the group is seen as a jihadist organization.

Whether the rebels succeed or not, the main regional players — Israel, Iran and Turkey — all have a stake in the outcome of this war, which means that the ripples will affect not just the Middle East, but also global powers like the United States and Russia.

The Syrian war began in 2011 with a peaceful uprising against the government and spiraled into a complex conflict involving armed rebels, extremists and others.

The origins: The conflict started when Syrians rose up peacefully against the government of President Bashar al-Assad. The protests were met with a violent crackdown, while communities took up arms to defend themselves. Civil war ensued.

Other groups became involved. Amid the chaos, Syria’s ethnic Kurdish minority took up arms and gradually took territory it saw as its own. The Islamic State seized parts of Syria and Iraq in 2014 and declared that territory its “caliphate,” further destabilizing the region.

Foreign interventions. Al-Assad has received vital support from Iran and Russia, as well as the Lebanese militant group Hezbollah. The rebels were backed by the United States and oil-rich Arab states like Saudi Arabia. Turkey also intervened to stop the advance of Kurdish militias.

The toll. The war has killed hundreds of thousands of people and displaced millions. Forces loyal to al-Assad have committed by far the most atrocities. The regime has turned to chemical weapons, barrel bombs and starvation to force Syrians into submission.

Περιπλέκεται η κατάσταση στη Συρία. Το Ισραήλ υποστηρίζει τους τζιχαντιστές

0
Σύμφωνα με το “Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων” οι ένοπλες δυνάμεις του αντικαθεστωτικού συνασπισμού ισλαμιστικών οργανώσεων Hayat Tahrir al Shams (HTS) βρίσκονται πρό των τειχών της πόλης Homs,.
Απο πηγή πλησίον της Ηezbollah διέρρευσε η πληροφορία ότι 2000 άνδρες των επίλεκτων δυνάμεων της Hezbollah μετέβησαν στην Homs προκειμένου να βοηθήσουν τον συριακο στρατό (Syrian Arab Army) να αναχαιτήσει την επέλαση των αντικαθεστωτικών δυνάμεων (HTS).
Eξ άλλου οι κουρδικές δυνάμεις ( Syrian Democratic Forces), σε συνεννόηση με τον Συριακό Στρατό, εισήλθαν στην ελεγχόμενη από τις κυβερνητικές δυνάμεις Περιφέρεια Deir ez zor και κατέλαβαν το αεροδρόμιο για να μην καταληφθεί από τις ισλαμιστικές δυνάμεις εναντίον των οποίων οι κουρδικές δυνάμεις είχαν, στο παρελθόν, αιματηρές μάχες.
Εξ άλλου ιρανοί πολιτικοί αναλυτές καθώς και ιρανοί αξιωματούχοι κατηγορούν τους ισλαμιστές (HTS) για συνεργασία με το Ισραήλ, πληροφορία που κυκλοφορεί και στη Βηρυτό.
Ας σημειωθεί ότι στο παρελθόν τραυματίες ισλαμιστές από τα υψίπεδα του Γκολάν προτίμησαν να θεραπευτούν σε νοσοκομείο του Ισραήλ παρά σε νοσοκομείο της Ιορδανίας.
Εξ άλλου ο αρχηγός των αντικαθεστωτικών δυνάμεων Αbu Mohammad Julani ( πραγματικό όνομα Ahmed Shara’a) κατάγεται από τα υψίπεδα του Γκολάν.
Εδω πρέπει να σημειωθεί ότι η συνέντευξη του Abu Mohammad Julani στο CNN δημιούργησε μεγάλη εντύπωση για τον απλούστατο λόγο ότι υπήρξε ο πρώτος ισλαμιστής αρχηγός του οποίου ο απόψεις προβλήθηκαν απο το αμερικανικό δίκτυο.
Το γεγονός αυτό ανοίγει συζήτηση για πολλά σενάρια.
Τέλος, δεν είναι λίγοι οι παρατηρητές που υποστηρίζουν ότι οι εξελίξεις στην Συρία στρέφονται κατά κύριο λόγο κατά του Ιράν και λιγότερο κατά του Assad, ο οποίος, όπως υποστηρίζουν, πιθανόν να αποτελέσει μέρος της λύσης.

Φήμες τα περί φυγής Άσσαντ

0
Τα περί φυγής Assad είναι φήμες. Ο Ρώσος ΥΠΕΞ σε συνέντευξή του, σημέρα 13.00, στα πλαίσια του DOHA FORUM δήλωσε ” θα κάνουμε ό,τιδήποτε ώστε οι ισλαμιστές να μην προχωρήσουν στη Δαμασκό. Επί πλέον αμερικανός διπλωμάτη δήλωσε χθές, στην εφημερίδα THE NATIONAL ( Ην. Εμιράτα) ότι ” O Assad μπορεί να είναι λύση του προβλήματος”.
Κατά εκτιμήσεις η κατάληψη της πόλης ΗΟΜS θα αποτελέσει μεγάλο πλήγμα για την κυβέρνηση διότι θα απομονώσει την πρωτεύουσα από τις παραλιακές πόλεις που ελέγχονται από τις ρωσικές δυνάμεις και αποτελούν το παραδοσιακό φέουδο της οικογενείας Assad και η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι αλαουίτες ( αλαουίτες είναι διαφορετική θρησκεία απο τους αλεβίτες της τουρκίας).
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: 1) η Hayat Tahrir al Shams είναι συνασπισμός οργανώσεων οου συμπεριλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και το Syrian National Front που υποστηρίζεται από την Τουρκία.
2) οι ΗΠΑ προσπασθούν να κρατήσουν τις ισορροπίες μεταξύ της Hyat Tahrir al Shams (αντικυβερνητικές δυνάμεις) και του Syrian Democratic Front (κούρδοι).
3) Στα υψίπεδα του Γκολάν οι Σύροι Δρούζοι προσχωρήσαν στις αντικυβερνητικές δυνάμεις.

Οι τζιχαντιστές ελέγχουν την Νταράα – Πληροφορίες ότι έφυγε από τη Συρία η οικογένεια του Άσαντ

0

EPA/MOHAMMED AL RIFAI 
Σύροι τζιχαντιστές ανέφεραν αργά το βράδυ της Παρασκευής πως ελέγχουν την Νταράα (νότια), από όπου ξεκίνησε η εξέγερση του 2011 κατά του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ. Πρόκειται για την τέταρτη πόλη στρατηγικής σημασίας όπου οι κυβερνητικές δυνάμεις χάνουν τον έλεγχο την τελευταία εβδομάδα.

Σύμφωνα με πηγές τις οποίες επικαλείται το πρακτορείο Reuters, οι τζιχαντιστές κατέληξαν σε συμφωνία με τις κυβερνητικές δυνάμεις προκειμένου αυτές να αποχωρήσουν, παρέχοντας τους εγγυήσεις για ασφαλή διέλευση προς την πρωτεύουσα Δαμασκό, η οποία απέχει περίπου 100 χιλιόμετρα.

Σε βίντεο που δημοσιοποιήθηκαν σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης διακρίνονται αντάρτες που επέβαιναν σε μοτοσικλέτες να γίνονται δεκτοί με επευφημίες και πανηγυρικούς πυροβολισμούς σε κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Μέχρι στιγμής δεν υπήρχε επίσημη αντίδραση από τον συριακό στρατό ή την κυβέρνηση Άσαντ, ενώ το Reuters υπογραμμίζει πως δεν είναι σε θέση να επαληθεύσει τον ισχυρισμό των ανταρτών.

Η κατάληψη της πόλης Νταράα, της οποίας ο πληθυσμός ξεπερνούσε τις 100.000 πριν από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου (2011), είναι υψηλού συμβολισμού αφού θεωρείται λίκνο της εξέγερσης. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, η οποία έχει περισσότερους από ένα εκατομμύριο κατοίκους, στα σύνορα με την Ιορδανία.

Είχε προηγηθεί η ανακοίνωση των ανταρτών ότι προωθήθηκαν στα περίχωρα της πόλης Χομς (κεντρικά). Εάν οι αντάρτες καταλάβουν τη Χομς θα αποκόψουν την πρωτεύουσα Δαμασκό από τα παράλια, όπου οι ρώσοι σύμμαχοι του Άσαντ έχουν ναυτική και αεροπορική βάση. «Οι δυνάμεις μας απελευθέρωσαν την τελευταία κοινότητα στα περίχωρα της πόλης Χομς και πλέον βρίσκονται προ των πυλών της», ανέφερε η τζιχαντιστική οργάνωση Χάγιατ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS) σε μήνυμά της στην πλατφόρμα Telegram.

Η συμμαχία των ανταρτών, της οποίας ηγούνται οι ισλαμιστές της HTS κάλεσαν εκ νέου τις δυνάμεις που παραμένουν πιστές στην κυβέρνηση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ να αυτομολήσουν.

Καθώς συνεχίζεται η προέλαση των τζιχαντιστών, χιλιάδες κάτοικοι της Χομς εγκαταλείπουν εσπευσμένα την πόλη κατευθυνόμενοι προς την Λαττάκεια και την Ταρτούς.

Εγκατέλειψε τη χώρα η οικογένεια του Άσαντ

Ενώ η κατάσταση στο συριακό μέτωπο ολοένα και χειροτερεύει για το καθεστώς, πληροφορέις αναφέρουν ότι η οικογένεια του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ έχει εγκαταλείψει την χώρα για λόγους ασφαλείας.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Wall Street Journal, η βρετανικής καταγωγής σύζυγος του προέδρου Άσμα αλ Άσαντ μαζί με τα τρία τους παιδιά, έφυγαν από τη Συρία την περασμένη εβδομάδα. Παράλληλα, δύο γαμπροί του Άσαντ φέρεται να έχουν μεταβεί στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπως αναφέρει η εφημερίδα, επικαλούμενη πηγές ασφαλείας από τη Συρία και τον αραβικό κόσμο.

Ραντεβού Τουρκίας, Ρωσίας και Ιράν στην Ντόχα

Η Τουρκία θα συναντηθεί σήμερα στην Ντόχα με τη Ρωσία και το Ιράν για να επιχειρήσει να βρει μια πολιτική και ειρηνική διέξοδο στη Συρία και να αποφύγει το χάος στην πόρτα της.

Οι τρεις χώρες, οι οποίες στέλνουν στην Ντόχα τους υπουργους Εξωτερικών τους, είναι από το 2017 εταίροι στο πλαίσιο της διαδικασίας της Αστάνα, η οποία άρχισε για να κάνει να σωπάσουν τα όπλα στη Συρία, χωρίς ωστόσο να έχουν συνταχθεί με την ίδια πλευρά στο πεδίο της μάχης.

Η Μόσχα και η Τεχεράνη έσπευσαν στο πλευρό του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και τον βοήθησαν στρατιωτικά να συντρίψει την αντιπολίτευση, ενώ η Άγκυρα, χωρίς να εμπλέκεται άμεσα στο πεδίο, παρατηρεί ευμενώς τις προόδους που σημειώνουν τα κινήματα των ανταρτών.

«Για την Άγκυρα, η αλλαγή της ισορροπίας των δυνάμεων στη Συρία αντιπροσωπεύει ταυτόχρονα μια ευκαιρία και ένα κίνδυνο», συνοψίζει ο Χάμις Κινίρ, αναλυτής του γραφείου συμβούλων Verisk Maplecroft.

Ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ενρτογάν, ο οποίος κάλεσε αυτή την εβομάδα τον Άσαντ «να συμφιλιωθεί με το λαό του», εξέφρασε χθες, Παρασκευή, την «επιθυμία» του «η προέλαση των ανταρτών να συνεχιστεί χωρίς προβλήματα», χωρίς να παραλείψει να αναφέρει ξεκάθαρα πως «στόχος (των ανταρτών) είναι η Δαμασκός», μετά το Χαλέπι και τη Χάμα.

Στο κέντρο της εξίσωσης, τα περισσότερα από 900 χιλιόμετρα των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών και τα σχεδόν τρία εκατομμύρια των σύρων προσφύγων στην Τουρκία.

Προς το παρόν, «ο ακριβής ρόλος της Τουρκίας στη (σημερινή) κατάσταση παραμένει αντικείμενο εικασιών», γράφει ο Ομέρ Οζκιζιλτσίκ, ερευνητής στο Atlantic Council στην Άγκυρα. «Όμως το σίγουρο είναι πως, χωρίς να έχει εμπλακεί άμεσα, η Τουρκία έδωσε το πράσινο φως της για την επίθεση», προσθέτει.

Εξάλλου, εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο, η τουρκική κυβέρνηση γνώριζε για τις προετοιμασίες, παρόλο που οι σχέσεις της είναι παραδοσιακά «περίπλοκες» με την ισλαμιστική οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS) που διεξάγει την επίθεση στη Συρία.

Το ουσιώδες για την Τουρκία «είναι η σταθερότητα στη Συρία και μια ζώνη ασφαλείας στην οποία θα μπορούσαν να επιστρέψουν οι σύροι πρόσφυγες», λέει η Γκιονούλ Τολ, διευθύντρια αρμόδια για την Τουρκία στο Middle East Institute στην Ουάσινκτον.

Με αυτό το στόχο, εκτιμά, η Ρωσία και ο Ερντογάν θα μπορούσαν να επιδιώξουν «να προωθήσουν μια μεταβατική κυβέρνηση χωρίς τον Άσαντ, αλλά με ορισμένα στοιχεία του καθεστώτος του και της αντιπολίτευσης».

Τους τελευταίους μήνες, το χέρι που έτεινε ο Ερντογάν στον γείτονά του και ακόμη και η πρόσκλησή του να τον συναντήσει παρέμειναν νεκρό γράμμα, καθώς ο πρόεδρος Άσαντ απαίτησε να υπάρξει προηγουμένως αποχώρηση από τη βορειοδυτική Συρία των τουρκικών δυνάμεων, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί εκεί για να πολεμήσουν εναντίον των κούρδων μαχητών.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, εκτιμά η Γκιονούλ Τολ, εκνευρίσθηκε απ’ αυτή την απουσία απάντησης εκ μέρους του σύρου προέδρου.

Όμως «ο Ερντογάν δεν προωθεί πλέον την ανατροπή του καθεστώτος του Άσαντ, που θα δημιουργούσε ένα κενό από το οποίο θα μπορούσαν να επωφελήθουν η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος και οι κουρδικές οργανώσεις», σύμφωνα πάντα με την Τολ.

«Ο Άσαντ κατάφερε να εκνευρίσει όλους, περιλαμβανομένων των Ιρανών, των Ρώσων και των Τούρκων, επειδή σέρνει τα πόδια του στις προσπάθειες να επιτευχθούν συμφωνίες με την Τουρκία και τους άλλους», υπογραμμίζει.

Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει επισημάνει την έλλειψη υποστήριξης του Μπασάρ αλ-Άσαντ μετά το θάνατο του ηγέτη της λιβανικής Χεζμπολάχ, του Χασάν Νασράλα, ο οποίος είχε σπεύσει να τον βοηθήσει. Η Τεχεράνη θα ήταν επίσης αναμφίβολα έτοιμη να διαπραγματευθεί με μια νέα ομάδα, εκτιμά η Γκιονούλ Τολ.

Ο Σινάν Ουλγκέν, ερευνητής στο Carnegie Europe στην Άγκυρα, αναρωτιέται: «αν η Ρωσία και το Ιράν εξακολουθούν να επιθυμούν να υποστηρίξουν τη Συρία, εξακολουθούν άραγε να έχουν την ικανότητα να το κάνουν;».

Η σύνοδος της Ντόχα θα μπορούσε να σφραγίσει την τύχη του προέδρου Άσαντ, εκτιμούν οι ειδικοί, καθώς συμμετέχει σ’ αυτή, απέναντι στον ρώσο υπουργό Σεργκέι Λαβρόφ, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Χακάν Φιντάν, πιστός του αρχηγού του κράτους και πρώην επικεφαλής των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών.

«Ο Χακάν Φιντάν γνωρίζει το συριακό ζήτημα, το πεδίο και κυρίως όλους τους πρωταγωνιστές: τα κράτη, αλλά επίσης τις ένοπλες οργνώσεις και τις πολιτοφυλακές που είναι παρούσες», διαβεβαιώνει ο Σινάν Ουλγκέν.

Ο Φιντάν δέχθηκε μάλιστα αυτή την εβδομάδα τον ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί, ο οποίος μετέβη στην Άγκυρα αφού πέρασε από τη Δαμασκό.

slpress.gr

Πέθανε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος

0

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο κριτικός θεάτρου, μεταφραστής και συγγραφέας Κώστας Γεωργουσόπουλος, γνωστός και με το ψευδώνυμο Κ.Χ. Μύρης. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο αδερφός του, Βασίλης.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο κριτικός θεάτρου, μεταφραστής και συγγραφέας Κώστας Γεωργουσόπουλος, γνωστός και με το ψευδώνυμο Κ.Χ. Μύρης. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο αδερφός του, Βασίλης.

Λ. Μενδώνη για Κ. Γεωργουσόπουλο: Ήταν ένας εμπνευσμένος άνθρωπος, που επιδόθηκε με αφοσίωση και επιτυχία σε ένα ευρύτατο φάσμα πνευματικών δραστηριοτήτων

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετά το ΠΑΣΟΚ τον Κώστα Γεωργουσόπουλο

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος γεννήθηκε στη Λαμία το 1937. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Τμήμα Ιστορίας – Αρχαιολογίας, και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών με δασκάλους του τους Δημήτρη Ροντήρη και Γιάννη Σιδέρη.

Εργάστηκε στην ιδιωτική και δημόσια εκπαίδευση ενώ το 1978 ανέλαβε, κατόπιν ανάθεσης του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, την επιμέλεια του βιβλίου Δραματική ποίηση, που αποτέλεσε επί 25 χρόνια διδακτέα ύλη στα ελληνικά Γυμνάσια.

Το 2008 τού απενεμήθη το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του και το 2006 το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με πρωτοβουλία του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορά του. Το 1986, για το έργο του «Τα μετά το θέατρο», απέσπασε το 1ο Κρατικό Βραβείο δοκιμίου, ενώ για το έργο «Από τον Στρίντμπεργκ και τον Τσέχωφ στον Πιραντέλλο και τον Μπέρτολτ Μπρεχτ» το 1999 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Για το σύνολο του έργου του έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών το 2000.

Στο στίβο της θεατρικής κριτικής μπήκε το 1971 από τις στήλες της εφημερίδας «Το Βήμα», ως συνεχιστής του ‘Αγγελου Τερζάκη. Παρέμεινε στην εφημερίδα μέχρι που έκλεισε το καθημερινό φύλλο, το 1980, και στη συνέχεια ανέλαβε την κριτική θεάτρου στα «ΝΕΑ» από κοινού με τον Αλκιβιάδη Μαργαρίτη. Εκείνη την περίοδο θέτει ως προτεραιότητα της κριτικής το νεοελληνικό έργο αναδεικνύοντας παραστάσεις με έργα των Καμπανέλλη, Ζιώγα, Σκούρτη, Ποντίκα, Μάτεσι, τον Διαλεγμένου κ.ά.

Κριτικά δοκίμια, επιφυλλίδες και σχόλιά του έχουν κυκλοφορήσει στους εξής τόμους: Κλειδιά και κώδικες θεάτρου, Ι, Αρχαίο δράμα, 1982, ΙΙ, Ελληνικό Θέατρο, 1984, Οι πλάγιες ερωτήσεις του Πορφύριου, 1984, Τα μετά το θέατρο, 1985, Προσωπολατρία, 1992, Θίασος Ποικιλιών, 1993, Νήμα της στάθμης, 1996, Παγκόσμιο θέατρο, 1, Από τον Μένανδρο στον Ίψεν, 1998, Παγκόσμιο θέατρο, 2, Από τον Στρίντμπεργκ και τον Τσέχωφ στον Πιραντέλλο και τον Μπρεχτ, 1999, Παγκόσμιο θέατρο, 3, Από τον Μίλλερ στον Μύλλερ, 2000.

Με το ψευδώνυμο Κ. Χ. Μύρης έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή «Αμήχανον Τέχνημα», 1971, 1980 (μαζί με την «Παράβαση»), τα διηγήματα «Η Καμπάνα – Οδάξ», 1985, και τη συλλογή τραγουδιών τα οποία έχουν μελοποιήσει γνωστοί συνθέτες (Χρονικό, Η μεγάλη αγρυπνία, Ιθαγένεια, Ανεξάρτητα τραγούδια, 1980). Επίσης, με το ίδιο ψευδώνυμο υπογράφει το μεταφραστικό έργο του, που έχει ως άξονα το αρχαίο δράμα.

Από το 1990 δίδασκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είχε διατελέσει πρόεδρος του Δ.Σ. στο Εθνικό Θέατρο και επί μία εικοσαετία πρόεδρος Πρόεδρος της Επιτροπής Επιχορηγήσεων Θεάτρου του Υπουργείου Πολιτισμού. Από το 2003 ήταν πρόεδρος του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικού Μουσείου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ