Η μέχρι σήμερα πραγματικότητα στην Συρία καταγράφεται υπέρ της Τουρκίας.
Οι δυνάμεις που κυριάρχησαν υποστηρίχθηκαν-και υποστηρίζονται- από την Τουρκία.
Η Άγκυρα έπεισε τους Αμερικανούς να αποδεχθούν την προέλαση των τζιχαντιστών.
Η Τουρκία ετοιμάζεται να επιτεθεί με τις φιλικές της δυνάμεις στους Κούρδους της Συρίας (στην ουσία στις δυνάμεις αυτές συμμετέχει και ο τουρκικός στρατός) και ο Τράμπ κάνει δηλώσεις που ανεβάζουν τις μετοχές και της Τουρκίας και του Ερντογάν.
Στην αρχή των δηλώσεών του ο εκλεγείς Αμερικανός πρόεδρος χρησιμοποίησε την έκφραση «unfriendly takeover», για την Τουρκία που προέρχεται από τον κόσμο της αγοράς και σημαίνει επιθετική εξαγορά. Δηλαδή η τουρκία κέρδισε με μια επιθετικότητα αποδεκτή στον κόσμο των επιχειρήσεων. Και η παγκόσμια αρένα είναι επιχειρηματική αρένα όπως την προσλαμβάνει ο Τράμπ.
«Η Τουρκία είναι πολύ έξυπνη. Είναι πολύ έξυπνος τύπος, πολύ επίμονος», δήλωσε ο κ. Τραμπ, πιθανότατα αναφερόμενος στον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Είπε ακόμη: «Η Τουρκία «το ήθελε για χιλιάδες χρόνια και τώρα το έχει, οι άνθρωποι που ανέλαβαν ελέγχονται από την Τουρκία» και αυτό «είναι εντάξει».
«Η Τουρκία θα έχει στα χέρια της το κλειδί των εξελίξεων στη Συρία»
Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν «είναι κάποιος με τον οποίο τα πάω σπουδαία», διαβεβαίωσε ακόμη, σημειώνοντας πως έχει δημιουργήσει «πολύ δυνατό στρατό», που δεν έχει «υποστεί φθορά» διεξάγοντας πόλεμο.
Την Κυριακή, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ δήλωσε πως η Άγκυρα είναι «έτοιμη» να προσφέρει στρατιωτική βοήθεια στην επόμενη συριακή κυβέρνηση αν θελήσει να πολεμήσει τους αυτονομιστές Κούρδους.
Προσέξτε τα εξής σημεία του Τράμπ:
Η Τουρκία κρατά τα κλειδιά της Συρίας, έχει πολύ δυνατό στρατό, αυτό είναι εντάξει (δηλαδή τα επικροτεί) και ο Τράμπ επαίρεται που έχει καλές σχέσεις με τον Ερντογάν.
Άρα, ουσιαστικά, οι Αμερικανοί παρέδωσαν το μέρος της Συρίας που δεν ελέγχεται από το Ισραήλ στην Τουρκία. Το ζήτημα είναι, τώρα, τι θα γίνει με τους Κούρδους.
Προς το παρόν φαίνεται να τους υποστηρίζουν οι Αμερικανοί. Άλλωστε, στο Κομπάνι, όπου αναμένεται επίθεση κατά των Κούρδων έχουν εισέλθει αμερικανικές δυνάμεις.
Αλλά ο τούρκος υπουργός άμυνας Γκιουλέρ δήλωσε πως αναμένουν από τους Αμερικανούς φίλους τους να αλλάξουν στάση.
Πάντως, ο Τράμπ όταν ρωτήθηκε να σχολιάσει το θέμα των Κούρδων απέφυγε να απαντήσει.
Ενώ αυτά συμβαίνουν στη Συρία, όπου έχουν εμπλακεί όλοι οι δρώντες στη Μέση Ανατολή, στην Αθήνα, οι τεχνικοί διόρθωσαν, επιτέλους, το πρωθυπουργικό αεροπλάνο με το οποίο ο κ. Μητσοτάκης ταξίδεψε στο Λίβανο.
Ο ακριβής λόγος της επίσκεψής του δεν έχει γίνει γνωστός αλλά σύμφωνα με τα φιλικά του ΜΜΕ ο κ, Μητσοτάκης θα συζητήσει την αναδιοργάνωση του στρατού του λιβάνου από τον ελληνικό.
Ευχόμαστε να υπάρχει αυτή η δυνατότητα και να τελεσφορήσει. Επισκεψη ελληνα πρωθυπουργου στο Λιβανο σ αυτην τη συγκυρια χωρις την εγκριση ΗΠΑ, Ισραηλ και επειδη προκειται για το Λιβανο, και Γαλλιας ειναι αδιανοητη. Κάτι άλλο κρύβεται.
Στα καθ ημάς,ο κ. Δένδιας αναδιοργανώνει τον ελληνικό στρατό παίρνοντας μια μικρή μονάδα από ένα μέρος, προσθέτοντάς την σε μια άλλη, επίσης, μικρή παραδίπλα.
Ένα αρρωστημένο σύστημα στην Αθήνα που δεν έχει προσανατολισμό διαχειρίζεται επικοινωνιακά μείζονος σημασίας ζητήματα. Ακόμη και τα θέματα άμυνας και ακεραιότητας της χώρας.
Μακάρι να κάνουμε λάθος.
Σε περιόδους κρίσης κερδίζει εκείνος που τον έχουν ανάγκη. Και στο ελληνοτουρκικό ισοζύγιο η ανάγκη φαίνεται.
Η μόνη περίπτωση να χάσει η Τουρκία είναι να έρθει σε μια σύγκρουση με Ισραήλ και ΗΠΑ για τους Κούρδους, ή άλλους λόγους.
Αλλά η Άγκυρα εκτός απο στρατό έχει και διπλωματία.
Ο Ιωάννης Αλμπάνης πήρε μέρος στην επιχείρηση εγκαθίδρυσης δικτατορίας το βράδυ της 21ης Απριλίου και συνυπήρξε με τους πρωτεργάτες του Πραξικοπήματος στις φυλακές Κορυδαλού και Αιγίνης επι τριετίαν ως πολιτικός κρατούμενος. Οι διηγήσεις του εδώ είναι απο τα όσα του είπαν και τα στοιχεία που του έδωσαν οι πραξικοπηματίες. Εμυήθη στην Ομάδα απο τον Στυλιανό Παττακό. Είναι η πρώτη συγκροτημένη καταγραφή των απόψεων των πραξικοπηματιών για το τί έπραξαν και πως έβλεπαν τα πράγματα. Και αυτό έχει τη σημασία του για την συνολική εικόνα της κοινωνίας και για την ιστορία.
ΜΕΡΟΣ Ζ’
1.Κατ’ αρχήν θα ήθελον να γνωρίσω ότι η 21η Απριλίου 1967 είχεν επικεφαλής τής Οικονομικής της πολιτικής τον έναν έκ τής αρχικής Επαναστατικής Τριανδρίας τουτέστιν το Συνταγματάρχην Νικόλαον Μακαρέζον ώς Υπουργόν Συντονισμού έχοντα υπό την επιβλεψίν του και όλα τά ούτως ειπείν Οικονομικά και Παραγωγικά Υπουργεία, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΣΕ κ.λπ..
Ο Ν.Μακαρέζος είχεν αποφοιτήσει και από την παλαιάν Εμπορικήν Σχολήν (ΑΣΟΕΕ) τότε πού η φοίτησις ήτο ακόμη 2ετής αλλά είχεν ώς καθηγητάς ιερά τέρατα τής Οικονομικής επιστήμης ώς τούς Καλιτσουνάκην, Στρατήν Ανδρεάδην, Στεριώτην κ.α.
Ν. Μακαρέζος
Αρα είχεν ικανήν θεωρητικήν οικονομικήν παιδείαν.Προσέτι ώς Αντισυνταγματάρχης ΑΚΑΜ (Ακόλουθος Αμύνης) επί 3ετίαν εις την Βόνην τής Δυτ.Γερμανίας παρηκολούθησεν σχετικά μαθήματα Μακροικονομίας εις το εκεί Πανεπιστήμιον όπως ο ίδιος μοί επληροφόρησεν συμπληρώσας ούτω πώς όλον το αποδεκτόν οικονομικόν πλαίσιον.
2.Κατά τήν θητείαν τώ 6 ετών 1967-1973 επέλεξε διά το Υπουργείον Οικονομικών από τά μεγαλύτερα θεωρούμενα οικονομικά «κεφάλια» ώς τούς Καθηγητήν Κούλην, Ηλ.Μπαλόπουλον, Αδ.Ανδρουτσόπουλον αλλά κυρίως τον Οικονομολόγον Κων.Θάνον ώς Γενικόν Γραμματέα τού Υπουργείου Συντονισμού ο οποίος θα έλεγον ήτο το alter ego τού Νικ.Μακαρέζου.Τά πάντα επερνούσαν από τά χέρια τού Κων.Θάνου.
3.Ομως όλαι αι μεγάλαι και κρίσιμαι οικονομικαί αποφάσεις αι οποίαι επρόκειτο να ληφθούν ετίθεντο προηγουμένως υπό τήν συμβουλευτικήν κρίσιν τού Πατριάρχου τής Ελληνικής Οικονομίας και μεταρυθμιστού τού 1953 Σπυρ.Μαρκεζίνη.
Εδώ οφείλω να καταθέσω ένα χαρίεν σχετικόν περιστατικόν λαβόν χώραν μεταξυ Μακαρέζου και Μαρκεζίνη ευθύς ώς ανέλαβεν Υπουργός Συντονισμού και ηρώτησεν τον Μαρκεζίνην από πού ν’ αρχίση. Ο Μαρκεζίνης χαριτολογών τού απήντησεν. «Από την Θεάν Γαίαν» εννοών από την αγροτοοικονομίαν τουτέστιν να προσεχθή πρώτον η γεωργική-κτηνοτροφική παραγωγή ώστε η Χώρα να είναι αυτάρκις, εν συνεχεία η Βιοτεχνία τών παραγομΈνων Αγροτικοκτηνοτροφικών προϊόντων και τέλος η μετάπτωσις τής αγροτοβιοτεχνίας εις αντίστοιχον Βοιμηχανίαν εις ώρισμενους τομείς π.χ κονσερβοποιϊας,καταψυγμΈνων κ.λπ.
Σπύρος Μαρκεζίνης
Ταυτοχρόνως όταν η αγροτοβιοτεχνία θα εύρίσκηται εις το ΜΑΧΙΜΟΥΜ θ’ αρχίση δειλά-δειλά και προσεκτικά η Βιομηχανία και δή η βαρέα εις άλλους τομείς.Δηλαδή πρώτον η αυτάρκεια τής Χώρας ώστε νά μή υπάρχουν εισαγωγαί εί μή μόνον αι απαραίτηται Α΄ύλαι ώστε ν’ απελευθερούνται πόροι διά την Βιομηχανίαν άλλων τομέων πράγμα όπερ γενόμενον εφθάσαμεν εις το μέγιστον τής αποδόσεως τής Οικονομίας μας από τής παλιγγενεσίας.Τότε εχαρίσθησαν όλα τά αγροτικά Δάνεια,τότε ηδύνατο ο κάθε γεωργός μόνον μέ την ταυτότητά του αυθημερόν να λαμβάνη δάνειον από την ΑΤΕ μέχρις 100.000 δρχ άτοκον διά 3 έτη κ.α.Κοσμογονία αληθής έλαβεν χώραν τότε διό και το 1ον Παγκόσμιον Βραβείον υπό τού ΟΟΣΑ το 1972 διά την ανάπτυξιν τής οικονομίας μας κατά 8,5% και το 2ον Βραβείον το 1973 με 7,5%.
Εχον τάς ανωτέρω προϋποθέσεις και την έκ τού Στρατού φιλοσοφίαν τής μή σπατάλης και νοικοκυρεύματος επόμενον ήτο το Καθεστώς τής 21ης Απριλίου 1967 να επιτύχη Οικονομικούς Δείκτας-Θριάμβους τούς οποίους ουδεπώποτε από τής Παλιγγενεσίας Ελληνική Κυβέρνησις είχεν επιτύχει ποτέ.Τέλος τότε υπό «τον φόβον τών Ιουδαίων» ουδέν οικονομικόν σκάνδαλον κατεγράφη ποτέ
καίτοι μετά την μεταπολίτευσιν 54 Εφέται ανά την Ελλάδα ενετάλησαν εις την ανεύρεσιν οικονομικών σκανδάλων χωρίς αποτέλεσμα.
Αρκούμενος εις αυτά ουδέν έτερον σχόλιον ήθελον καταγράψει εί μή μόνον να παραθέσω τά κάτωθι αδιαμφισβήτητα και επίσημα στοιχεία αποδεικνύοντα το αληθές και την πραγματικότητα:
1.Αρθρον τής εγκυροτέρας όλων εφημερίδος ΕΣΤΙΑ το 2022 το οποίον παρουσιάζει την ανάλυσιν τού πρώτου Τόμου τής σειράς «Ελληνική Οικονομία τής περιόδου από το 1950-73».Ανάπτυξη,Νομισματική Σταθερότης και Κρατικός Παρεμβατισμός πού εξέδωσεν το Κέντρου Πολιτισμού και Ερεύνης τής Τραπέζης τής Ελλάδος το 2022.
(Προφανώς ο Στουρνάρας Διοικητής τής Τραπέζης τής Ελλάδος δεν είναι φίλος τής 21ης Απριλίου αλλ’ αντίθετως πολέμιός της)
2.Αρθρον τού βετεράνου Δημοσιογράφου Γεωργίου Λεονταρίτου εις την εφημε-ρίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» τού Μάκη Κουρή τ.Βουλευτού τού ΠΑΣΟΚ διά την Ελληνικήν Οικονομίαν κατά την 21ην Απριλίου 1967 επί τή επετείω τών 40 ετών από της μεταπολιτεύσεως.
(Προφανώς ο Μάκης Κουρής τ.Βουλευτής τού ΠΑΣΟΚ δεν ειναι φίλος της 21ης Απριλίου αλλ’ αντιθέτως πολέμιός της)
3.Φωτοτυπία τών Φαϊνανσιαλ Τάϊμς ένθα απονέμεται το 1ον Παγκόσμιον Βραβείον τού ΟΟΣΑ εις την Ελληνικήν Οικονομίαν το 1972 ώς και συγκριτικά στοιχεία τής 21ης Απριλίου 1967 μ’ αυτά τών Κυβερνήσεων τής μεταπολιτεύσεως Καραμανλή Α΄-Α.Παπανδρέου-και Κων.Μητσοτάκη.
(Προφανώς ο ΟΟΣΑ και η Τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι Απριλιανοί)
4.Πίνακες καί σχεδιαγράμματα δεικνύοντα το Δημ.Χρέος τής Ελλάδος επί 21ης Απριλίου 1967 μέχρι σήμερον.(Προφανώς η Τραπ.τής Ελλάδος δεν είναι Απριλιανή).
Κυριότερα γεγονότα της Κεντρικής και Νότιας Ασίας (Αύγουστος 2023- Δεκέμβριος 2024)
Πρόλογος
Τον 21ο αιώνα η Ευρώπη αντιμετωπίζει, μεταξύ άλλων, και μία μεγάλη οικονομική και δημογραφική κρίση. Παράλληλα, το τέλος του πολέμου στο Αφγανιστάν με την άνοδο των ταλιμπάν στην εξουσία δεν σημαίνει στασιμότητα και αδράνεια στην ευρύτερη περιοχή. Αντίθετα, έχουμε ‘’υπόγειες΄΄ διαδρομές σε διάφορα επίπεδα, που καθιστούν το μέλλον αρκετών χωρών ιδιαίτερα αβέβαιο.
Η Κεντρική –Νότια Ασία δίνει στις χώρες του ΝΑΤΟ πολλές ευκαιρίες κυρίως σε ενεργειακό επίπεδο, κυρίως Φυσικό αέριο . Παράλληλα, χώρες όπως η Ινδία από το 2010 με πρόεδρο τον Μανμόχαν Σινγκ ζουν μια μακροχρόνια περίοδο οικονομική άνθησης . H οικονομική ευημερία της Κεντρικής και Νότιας Ασίας έχει κάνει τα κράτη της Δύσης να προσπαθούν να διεισδύσουν οικονομικά και στρατιωτικά, εξυπηρετώντας φυσικά τα δικά τους μακροπρόθεσμα συμφέροντα…
Η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν έχουν κατανοήσει την σημασία της συγκεκριμένης περιοχής του πλανήτη και για αυτό διεισδύουν όλο και περισσότερο, όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και πολιτιστικά – γλωσσικά ( Η τουρκική γλώσσα ομιλείται σε πολλά κράτη της κεντρικής και Νότιας Ασίας).
Τα παραπάνω, όπως και αρκετά ακόμα γεγονότα, σηματοδοτούν αργές αλλά συνεχόμενες εξελίξεις στην συγκεκριμένη περιοχή.
Πακιστάν : Το Πακιστάν αμέσως μετά την αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν διεξάγει πόλεμο με τους Αφγανούς και Πακιστανούς Ταλιμπάν, αλλά και με τον Λαϊκό στρατό του Μπαλουχιστάν. Το Μπαλουχιστάν είναι μια επαρχία που προσπαθεί να ανεξαρτητοποιηθεί από το Ισλαμαμπάντ. Από το 2023 μέχρι σήμερα η συνοριακή γραμμή Πακιστάν –Αφγανιστάν έχει μετατραπεί σε πεδίο μάχης. Τόσο οι ταλιμπάν όσο και ο Λαϊκός στρατός του Μπαλουχιστάν επιτίθενται καθημερινά σε βάσεις και απομονωμένα φυλάκια του Πακιστανικού στρατού προκαλώντας σημαντικές απώλειες σε προσωπικό και υλικό. Ως τώρα έχουν σκοτωθεί 121 Πακιστανοί στρατιώτες και έχουν τραυματιστεί 160. Το Ισλαμαμπάντ έχει παρασυρθεί σε ένα πόλεμο φθοράς στον οποίο δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα επικρατήσει.
Πακιστανοί Ταλιμπάν
Ποια όμως είναι η κύρια αιτία του πολέμου αυτού;
Κύρια αιτία είναι η έντονη παρουσία της φυλής των Παστούν στις συνοριακές περιοχές των δυο χωρών. Πακιστάν και Αφγανιστάν βρίσκονται εδώ και πολλές δεκαετίες σε διαμάχη για το τόπο προέλευσης των Παστούν.Η κρατική οντότητα των Παστούν διαλύθηκε το 1893 όταν Πακιστάν και Αφγανιστάν βρίσκονταν υπό βρετανικό έλεγχο. Οι επικεφαλής της φυλής αυτής ανέκαθεν ονειρεύονταν την δημιουργία ενός κράτους το οποίο θα περιλαμβάνει εδάφη του Πακιστάν του Αφγανιστάν και της Ινδίας.
ΠαστούνΗ διάχυση των Παστούν
Οι διεκδικήσεις των Παστούν περιλαμβάνουν και την επαρχία του Μπαλουχιστάν.Πακιστάν και ταλιμπάν είχαν πολεμήσει σκληρά για τον έλεγχο της συγκεκριμένης επαρχίας. Οι συγκρούσεις όμως είχαν σταματήσει λόγω της εισβολής του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν.
Το θέμα επανήλθε στην δημοσιότητα το 2007. Στις 25 Ιανουαρίου ξεκινάνε μάχες μεταξύ Πακιστανικού στρατού και Ταλιμπάν για τον έλεγχο της επαρχίας Ντουράντ. Πρόκειται για μια επαρχία της οποίας οι κάτοικοι είναι Παστούν. Το Πακιστάν θεωρεί μέχρι και σήμερα ότι η γραμμή Ντουράντ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πακιστανικής επικράτειας.
Αντίθετα, οι Ταλιμπάν και η κυβέρνηση Καρζάι θεωρούν ότι η επαρχία Ντουράντ ανήκει στο Αφγανιστάν.
Προσωπική άποψη :Τα γεγονότα στο Μπαλουχιστάν μπορούν να χαρακτηριστούν ως η πιο σοβαρή απειλή για το Πακιστάν .Το Πακιστάν μετά την αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν μετατρέπεται αργά αλλά σταθερά σε θύλακα τρομοκρατίας . Δυστυχώς βλέπω μια κυβέρνηση και μια στρατιωτική ηγεσία να μην μπορούν παρά τις προσπάθειες τους να συντρίψουν την τρομοκρατία. Συνεπώς, κατά την εκτίμηση μου, είναι δεδομένο ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να βοηθήσουν το Πακιστάν σε αυτή την ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή του
Η βοήθεια της Δύσης
Οι ΗΠΑ υποτίμησαν την απειλή που αποτελούν για την εδαφική υπόσταση του Πακιστάν οι ταλιμπάν, αλλά και ο Λαϊκός στρατός του Μπαλουχιστάν , με αποτέλεσμα η βοήθεια που έστειλαν να είναι εξαιρετικά περιορισμένη . Οι ΗΠΑ έριξαν όλο αυτό τον χρόνο ιδιαίτερο βάρος στην οικονομική ανάπτυξη του Πακιστάν , ενώ μεγάλο βάρος έπεφτε και στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2023 η αμερικανική πρεσβεία στο Πακιστάν παρέδωσε εξοπλισμό αξίας 350.000 δολαρίων ο οποίος θα βοηθούσε κατά πολύ τις Πακιστανικές δυνάμεις ασφαλείας κυρίως στις νυχτερινές επιχειρήσεις τους κατά των ταλιμπάν.
Το Δεκέμβρη του 2023 ο στρατηγός Ασίμ Μουνίρ επισκέφτηκε τη Φλόριντα και συναντήθηκε με τον αμερικανό στρατηγό Κουρίλα, με τον οποίο συζήτησαν (σύμφωνα με την ανακοίνωση του αρχηγείου των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων) για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την Κεντρική και τη Νότια Ασία. Παράλληλα, συναντήθηκε και με τον υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν . Οι δυο άντρες επικεντρώθηκαν στην πολιτική κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο Πακιστάν, με τον Μουνίρ να προσπαθεί να πείσει τον Μπλίνκεν ότι είναι απαραίτητη η εκλογή πρωθυπουργού ο οποίος θα είναι αρεστός στην ηγεσία των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων, με προφανή σκοπό να τηρηθούν οι αναγκαίες ισορροπίες στο εσωτερικό της χώρας.
Παράλληλα, συζητήθηκε και η κατάσταση στο Αφγανιστάν όπου οι ΗΠΑ φυσικά εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους για την πολιτική των ταλιμπάν. Ορισμένοι αξιωματούχοι του Πακιστανικού στρατού βλέπουν με καλό μάτι τη διεξαγωγή επιχειρήσεων εντός του Αφγανιστάν, σε επαρχίες Πακιστανικού ενδιαφέροντος (Μπαλουχιστάν).
Προσωπική άποψη : Κατά την εκτίμηση μου, ο στρατηγός Μουνίρ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς παράγοντες του Πακιστάν. Το ζήτημα εδώ που προκύπτει είναι αν θα μπορέσει να συμφιλιώσει όλες τις πολιτικές δυνάμεις του Πακιστάν ,πράγμα το οποίο είναι εξαιρετικά δύσκολο μετά τη φυλάκιση του Ιμράν Καν.
Η συνεργασία του Πακιστάν με άλλες χώρες
Στις 27 Φεβρουαρίου 2024 ολοκληρώθηκε η κοινή εκπαίδευση των Πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων με στρατιωτικά τμήματα της Σαουδικής Αραβίας στην επαρχία Μουλτάν. Όπως ανακοίνωσε ο Πακιστανικός στρατός στόχος της κοινής εκπαίδευσης ήταν η ανταλλαγή γνώσεων και η ενίσχυση των δυνατοτήτων του στρατιωτικού προσωπικού των δυο χωρών.
Τον Ιούλιο του 2024 είχαμε κοινά γυμνάσια Πακιστάν ΗΠΑ πάνω σε σενάρια τρομοκρατικών απειλών. Στην άσκηση συμμετείχαν τμήμα της 17ης Πακιστανικής μεραρχίας και της 34ης μεραρχίας του αμερικανικού στρατού.
Στις 26 Αυγούστου 2024 την ίδια μέρα που έλαβε χώρα επίθεση του Λαϊκού στρατού του Μπαλουχιστάν που κόστισε την ζωή σε 14 Πακιστανούς στρατιώτες ο αρχηγός ΓΕΣ του Πακιστάν Ασίμ Μουνίρ υποδέχτηκε τον Κινέζο ομόλογο του στρατηγό Λι Κιαομίνγκ.
Ασίμ Μουνίρ, Αρχηγός ΓΕΣ Πακιστάν
Οι δυο στρατηγοί συζήτησαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος με τον Κινέζο στρατηγό να συγχαίρει τις Πακιστανικές ένοπλες δυνάμεις για τον αγώνα τους κατά της τρομοκρατίας. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ που μέσω του πρέσβη τους έδειξαν ιδιαίτερο βάρος στην αντιμετώπιση της Κλιματικής αλλαγής και στην οικονομική ανάπτυξη του Πακιστάν, Κίνα και Ρωσία κατανόησαν αμέσως ότι η κύρια απειλή για την ύπαρξη του Πακιστάν είναι η τρομοκρατία.
Το Πεκίνο αμέσως μετά την επίθεση στο Μπανού που κόστισε την ζωή σε 12 Πακιστανούς στρατιώτες απέστειλε ένα απόσπασμα ειδικών δυνάμεων όπου διεξάγει μέχρι και τώρα κοινά γυμνάσια με Πακιστανούς καταδρομείς. Μάλιστα τις ασκήσεις παρακολούθησε και ο αρχηγός ΓΕΣ του Πακιστάν Ασίμ Μουνίρ μαζί με το Κινέζο ομόλογο του.
Νωρίτερα το Νοέμβριο οι πακιστανικές εδικές δυνάμεις διεξήγαγαν κοινά γυμνάσια τόσο με την Ρωσία όσο και με την Νότιο Αφρική.
Προσωπική άποψη : Η Κίνα και η Ρωσία φαίνεται ότι έχουν κατανοήσει ότι η τρομοκρατία απειλεί την εδαφική ύπαρξη του Πακιστάν και για αυτό το λόγο προσπαθούν να βοηθήσουν όσο μπορούν το Ισλαμαμπάντ. Τόσο το Πεκίνο όσο και η Μόσχα θεωρούν ότι υπάρχουν περιθώρια να μετατρέψουν σταδιακά το Πακιστάν σε χώρα δορυφόρο, η οποία θα υπηρετεί τα Ρωσικά και Κινεζικά συμφέροντα.
Ινδία: Η Ινδία από το καλοκαίρι του 2023 βλέποντας την συνεχή απομάκρυνση των ΗΠΑ από την Κεντρική και Νότια Ασία άρχισε να ακολουθεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική . Σε πρώτη φάση στις 30 Αυγούστου ο αρχηγός ΓΕΣ της Βραζιλίας Τόμας Ριμπέιρο Ντε Πάιβα επισκέφτηκε την Ινδία. Η επίσκεψη διήρκησε 6 ολόκληρες μέρες. Ο Κύριος Ντε Πάιβα συναντήθηκε με τον Ινδό αρχηγό ΓΕΣ στρατηγό Μανόχ Παντέ όπου συζήτησαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος . Πρωταρχικός στόχος της συνάντησης είναι η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των αμυντικών βιομηχανιών των δυο χωρών .
Προσωπική άποψη; Η επίσκεψη του κυρίου Ντέ Παίβα αποτελεί την έναρξη μιας απόπειρας στρατιωτικοποίησης των Μπρίκς , σε μια προσπάθεια να καλυφθεί η απουσία των ΗΠΑ. Το εγχείρημα δεν είναι καθόλου εύκολο, με δεδομένο τις περίπλοκες και δύσκολες σχέσεις Ινδίας –Κίνας.
Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ τον Φθινόπωρο του 2023 σε μια προσπάθεια να δείξουν ότι έχουν ακόμα ενεργή παρουσία στην Νότια Ασία, έστειλαν αξιωματούχους τους στην Ινδία για επαφές. Αρχικά στις 26 Σεπτεμβρίου 2023 ο αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού των ΗΠΑ Ράντι Τζώρτζ συμμετείχε στη διάσκεψη ασφαλείας των αρχηγών ΓΕΣ των κρατών μελών του Ινδικού Ωκεανού. Τόσο ο Ράντυ Τζώρτζ όσο και ο Ινδός στρατηγός Μανόχ Παντέ τόνισαν ότι η σταθερότητα στον Ινδικό ωκεανό είναι εξαιρετικά σημαντική.
Στις 9 Νοεμβρίου 2023 ο υπουργός άμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν επισκέπτεται την Ινδία όπου έχει συνάντηση με τον Ινδό υπουργό άμυνας Ρατζνάθ Σίνγκ. Οι δυο υπουργοί συμφώνησαν στη περαιτέρω συνεργασία ΗΠΑ –Ινδίας στο τομέα της αμυντικής βιομηχανίας και στη διεξαγωγή περαιτέρω κοινών ασκήσεων.
Η στάση της Ινδίας στον πόλεμο της Γάζας
Παράλληλα, η Ινδία τήρησε μια αρκετά φιλο Ισραηλινή στάση με αφορμή το Πόλεμο Ισραήλ Χαμάς . Αρχικά το Νέο Δελχί καταδίκασε με το πιο έντονο τρόπο την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 , και διαβεβαίωσε το Ισραήλ ότι αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους δε σημαίνει αναγνώριση της Χαμάς και του καθεστώτος που εγκαταστήσει στη Γάζα. Η Ινδία επηρεάστηκε από την θερμή υποστήριξη της εβραϊκής κοινότητας της Ινδίας προς το Ισραήλ . Εδώ πρέπει να πούμε ότι τουλάχιστον 200 Ινδοί εβραίοι εντάχθηκαν στις τάξεις των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.
Προσωπική άποψη: Αυτό και μόνο το γεγονός δείχνει δυο πράγματα : 1) Την αλληλεγγύη που υπάρχει σε όλες τις εβραϊκές κοινότητες ανα τον κόσμο, 2)Την στενή συνεργασία μεταξύ Ινδίας- Ισραήλ.
Στις 21-2-2024 ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφτηκε την Ινδία . Στις πρώτες του δηλώσεις σημείωσε ότι η σχέση μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας είναι στρατηγική . Η συνάντηση Μητσοτάκη- Μόντι διεξήχθη σε πολύ καλό κλίμα. Ελλάδα και Ινδία πορεύονται μαζί στο χώρο της ασφάλειας της οικονομίας του εμπορίου και των επενδύσεων. Ο κύριος Μητσοτάκης χαρακτήρισε το Κύριο Μόντι αληθινό φίλο της Ελλάδας. Χαρακτήρισε την Ινδία χώρα ασφάλειας και σταθερότητας στον Ειρηνικό –Ινδικό ωκεανό.
Μητσοτάκης0Μόντι
Παράλληλα, ο έλληνας αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Χούπης στις 8 Απριλίου 2024 ξεκίνησε την πρώτη του επίσημη επίσκεψη του στην Ινδία. Αρχικά συναντήθηκε με την Ελληνίδα πρέσβη Αλίκη Κοτσιμητοπούλου . Στη συνέχεια συναντήθηκε με τον Ινδό ομόλογο του Ανίλ Τσοαυχάν και συμφωνήθηκαν οι τελικές λεπτομέρειες για τη συμμετοχή της Ελλάδας στη μεγάλη αεροπορική άσκηση Tarang Shakti η οποία θα λάβει χώρα στα σύνορα Ινδίας –Πακιστάν.
Η Ινδία από το καλοκαίρι του 2024 ως μια χώρα που είχε καλές σχέσεις τόσο με την Ουκρανία όσο και με την Ρωσία , προσπάθησε να μεσολαβήσει για να βρεθεί μια ειρηνευτική λύση. Στις 23-8-2024 Ο πρόεδρος της Ινδίας Ναμράντ Μόντι έφτασε στην Ουκρανία και επισκέφτηκε αρχικά μαζί με το πρόεδρο Ζελένσκι το μουσείο για τα παιδιά του Κιέβου που έχασαν την ζωή τους κατά την διάρκεια της ρωσικής εισβολής.
Στην συνάντηση που είχαν οι κύριοι Μόντι και Ζελένσκι δεσμεύτηκαν να αναβαθμίσουν τις διμερείς σχέσεις μεταξύ Ινδίας και Ουκρανίας. Ο Ναμράντ Μόντι υποσχέθηκε να εργαστεί για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.
Προσωπική άποψη: Η Ινδία αποτελεί εδώ και μερικά χρόνια την μεγαλύτερη χώρα στο κόσμο σε επίπεδο πληθυσμού. Έχοντας πυρηνικά και όντας σε μια πολύ καλή οικονομική κατάσταση αποτελεί αυτομάτως σημαντική στρατιωτική και οικονομική δύναμη. Το Νέο Δέλχι προσπαθεί να διεισδύσει οικονομικά και γεωστρατηγικά στην Ευρώπη .Παίζοντας ένα εποικοδομητικό ρόλο στην ρωσo Ουκρανική κρίση η Ινδία επιδιώκει να γίνει δορυφόρος της Ευρώπης στην ένταση με την Ρωσία . Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει το Νέο Δελχί να παρουσιάσει ένα εποικοδομητικό σχέδιο για την λήξη του πολέμου
Το Φθινόπωρο του 2024 στην Ινδία άρχισε να επικρατεί ανησυχία για την ασφάλεια του Ινδικού στρατιωτικού προσωπικού το οποίου υπηρετεί στο Λίβανο ως κομμάτι της UNIFIL. Το Ινδικό στρατιωτικό προσωπικό είναι εγκατεστημένο πολύ κοντά στα σύνορα Ισραήλ Λιβάνου. Τα στρατόπεδα του ΟΗΕ δεν έχουν στοχοποιηθεί ως τώρα με την διοίκηση του Ινδικού τμήματος να παρακολουθεί στενά την κατάσταση.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2024 λίγες ώρες πριν την έναρξη της ισραηλινής εισβολής στο Λίβανο ο πρόεδρος της Ινδίας Μόντι μίλησε τηλεφωνικά με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπεντζαμίν Νετανιάχου. O κύριος Μόντι ζήτησε από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό να επιδείξει αυτοσυγκράτηση . Ο Ινδός πρωθυπουργός τόνισε ότι η ασφάλεια του Ινδικού στρατιωτικού προσωπικού της UNIFIL αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα. Η Ινδία θεωρεί την σχέση της με το Ισραήλ ύψιστης προτεραιότητας.
Τον Οκτώβριο 2024το ινδικό υπουργείο άμυνας ανακοίνωσε ότι το στρατιωτικό προσωπικό που υπηρετεί στην UNIFIL του Λιβάνου παραμένει στις θέσεις του παρά την ισραηλινή χερσαία επιχείρηση. Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Ινδίας σε συνέντευξη του τόνισε ότι ο Ισραηλινός στρατός μπορεί να άρχισε νέα χερσαία επιχείρηση στο Λίβανο ωστόσο η συντριβή της Χαμάς εξακολουθεί να αποτελεί για αυτόν προτεραιότητα.
Η Ιερουσαλήμ άνοιξε κατά τον Ινδό αρχηγό ΓΕΕΘΑ μέτωπο στο Λίβανο , διότι θεωρεί ότι η Χαμάς έχει κατά 80-90% αποδεκατιστεί. Τόνισε επίσης ότι η επιχείρηση του Ισραήλ με τους βομβητές που σκότωσε τουλάχιστον 1.600 άτομα μεταξύ των οποίων και πολλοί αξιωματούχοι της Χεσμπολάχ, είχε προετοιμαστεί εδώ και πολλά χρόνια. Παράλληλα την ίδια μέρα είχαμε την πυραυλική επίθεση του Ιράν κατά του Ισραήλ .Η Ινδική πρεσβεία ήταν από την πρώτη στιγμή σε στενή επαφή με τις Ισραηλινές αρχές. Λίγα λεπτά πριν την επίθεση η πρεσβεία της Ινδίας ενημέρωσε την Ινδική κοινότητα για την επικείμενη Ιρανική επίθεση.
Στις 19 -11-2024 ο πόλεμος στην Ουκρανία έφτασε στις 1.000 μέρες . Σήμερα, τα ινδικά ΜΜΕ έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στο τιτάνιο αγώνα του Ουκρανικού λαού. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο βαρύ φόρο αίματος που έχει πληρώσει η Ουκρανική κοινωνία αυτές τις 1.000 μέρες. Συνολικά 11.873 άμαχοι εκ των οποίων 589 παιδιά έχουν χάσει την ζωή τους. Οι πρόσφυγες ξεπερνάνε τα 6 εκατομμύρια .
Σύμφωνα με τον Ινδικό τύπο η απόφαση του προέδρου Μπάιντεν να επιτρέψει την χρήση από τον Ουκρανικό στρατό πυραύλων Atcams για επιδρομές βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος αποτελεί το τελευταίο δώρο των ΗΠΑ προς το Κίεβο , λίγους μήνες πριν την ανάληψη της προεδρίας από το Ντόναλντ Τράμπ.
Αφγανιστάν : Στο Αφγανιστάν το 2023 -2024 θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα κυριότερα γεγονότα επικεντρώθηκαν στην εξεταστική επιτροπή που διεξήχθη στις ΗΠΑ για τα τραγικά γεγονότα του διαστήματος 15-30 Αυγούστου 2021 . Αλλά και στον πόλεμο μεταξύ των ταλιμπάν και του αφγανικού κινήματος αντίστασης.
Αρχικά θα ξεκινήσουμε με την εξεταστική επιτροπή για τα γεγονότα της 15-30 Αυγούστου 2021.Οι καταθέσεις ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες. Ξεκινάω με τις καταθέσεις των στρατηγών Μάρκ Μίλευ και Κένεθ Μακ Κένζι. Η κατάθεση τους διεξήχθη στις 19 Μαρτίου 2024 οι δυο στρατηγοί έπρεπε να απαντήσουν στα εξής ερωτήματα
1) Γιατί η RSM δεν επιχείρησε έξω από το αεροδρόμιο της Καμπούλ;
2) Γιατί οι 650 πεζοναύτες υπό τον ναύαρχο Βέσελί δε προβάλλαν έστω και συμβολική αντίσταση στην αμερικανική πρεσβεία έτσι ώστε να γίνει με μεγαλύτερη τάξη η επιχείρηση εκκένωσης;
3) Γιατί έκλεισε η Βάση Μπαγκράμ ; την οποία η RSM θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μαζί με το αεροδρόμιο της Καμπούλ σε μια επιχείρηση εκκένωσης αμάχων;
Αφγανιστάν: Οι ΗΠΑ αποχωρούν και παραδίδουν την ιστορική βάση στην Μπαγκράμ
4)Γιατί τηρήθηκε κατά γράμμα το χρονοδιάγραμμα των ταλιμπάν οι οποίοι ήθελαν να λήξει η επιχείρηση στις 30 Αυγούστου 2021;
5) Γιατί είδαμε αυτές τις τραγικές εικόνες με ανθρώπους να πέφτουν από τα αεροπλάνα ; Τη στιγμή μάλιστα που τόσο η πολιτική όσο και η στρατιωτική ηγεσία διαβεβαίωνε ότι από τον Απρίλιου του 2021 υπήρχαν σχέδια για ομαλή διεξαγωγή επιχείρησης εκκένωσης αμάχων από το Αφγανιστάν.
Τόσο ο Μάρκ Μίλευ όσο και ο Κένεθ Μακ Κένζι σημείωσαν από την πρώτη στιγμή ότι δεν ήταν σύμφωνοι με την ολοκληρωτική αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν. Ο Μάρκ Μίλευ επανέλαβε σε πρώτη φάση ότι η αποχώρηση της ISAF είχε ξεκινήσει από το 2011. Ο ίδιος με το που ξεκίνησε η διοίκηση Μπάιντεν εισηγήθηκε την διατήρηση 2.000 αμερικανών στρατιωτών στο Αφγανιστάν κυρίως ειδικές δυνάμεις.
Ο στρατηγός Μακένζι στην κατάθεση του σημείωσε ότι οι εντολές που έλαβε από τον πρόεδρο Μπαίντεν τον Απρίλιο του 2021 προέβλεπαν την ασφαλή εκκένωση του προσωπικού της RSM αλλά και όσων συνεργάστηκαν με το ΝΑΤΟ αυτά τα 20 χρόνια. Στην αποχώρηση δε συμπεριλαμβανόταν το κλείσιμο της αμερικανικής πρεσβείας. Παράλληλα ανέλαβε την πλήρη ευθύνη για την επίθεση της 26ης Αυγούστου 2021 που κόστισε την ζωή σε 13 αμερικανούς στρατιώτες της RSM και τραυμάτισε άλλους 18. Ο Μακένζι προσέθεσε επίσης ότι ο πρέσβης Ρος Γούιλσον ουδέποτε διέταξε το αμερικανικό τμήμα της RSM να υπερασπιστεί την αμερικανική πρεσβεία στην Καμπούλ.
Απαντώντας στις ερωτήσεις των Ρεπουμπλικάνων και των δημοκρατικών γερουσιαστών οι στρατηγοί Μίλλευ και Μακ Κένζι τόνισαν θεωρούν ότι τόσο ο Μπάιντεν όσο και ο Τράμπ έπαιξαν καίριο ρόλο στη καταστροφική αποχώρηση της RSM από το Αφγανιστάν.
Οι δυο στρατηγοί κλήθηκαν να απαντήσουν στη κατάθεση του Τάιλερ Άντριου Βάργκας ο οποίος εντόπισε τον βομβιστή αυτοκτονίας αλλά ουδέποτε πήρε άδεια για την εξόντωση του. Ο Μάρκ Μίλλευ δήλωσε ότι ο Βάργκας έδρασε με βάση τους κανόνες εμπλοκής.
Τόσο ο Μίλλευ όσο και ο Μακ Κένζι τόνισαν ότι επικεφαλής όλων των Αμερικανών στο αεροδρόμιο της Καμπούλ ήταν ο πρέσβης Ρός Γουίλσον. Επομένως αυτός έπρεπε να δώσει το τελικό Οκ σε μια ενδεχόμενη εμπλοκή.
Οι διπλωμάτες Τζον Μπας , Τζίμι Ντε Χάρτ και Τζέινι Χαουέλ, κατέθεσαν στις 4 Απριλίου 2024 και στην ουσία υπερασπίστηκαν την πολιτική του προέδρου Μπαίντεν. Καταρχήν και οι 3 διπλωμάτες χαρακτήρισαν τεράστια επιτυχία την εκκένωση από το αμερικανικό τμήμα της RSM 124.000 Αφγανών πολιτών αμερικανικού ενδιαφέροντος. Παράλληλα τόνισαν ότι αν και υπήρχαν σχέδια εκκένωσης αυτά δε τηρήθηκαν κατά γράμμα λόγω του εξαιρετικά δύσκολου περιβάλλοντος.
Ο Μπάς παράλληλα σημείωσε ότι το μέγεθος της επιχείρησης ξεπερνούσε όλες τις προβλέψεις και συνεπώς δε μπορούσαν τα σχέδια να εφαρμοστούν. Η Χάουελ σημείωσε ότι οι ταλιμπάν δημιουργούσαν τεράστια προβλήματα στην επιχείρηση εκκένωσης.
Ο Όστιν Μίλερ, προ τελευταίος διοικητής της RSM, κατέθεσε και αυτός στην επιτροπή. Όπως είπε ουδέποτε συμφώνησε με την ολοκληρωτική αποχώρηση της RSM από το Αφγανιστάν. Η επιχείρηση εκκένωσης της RSM το διάστημα 15-30 ήταν κατά τον αμερικανό στρατηγό πολύ άσχημα οργανωμένη. Τέλος χαρακτήρισε ταπείνωση για τις ΗΠΑ την συμφωνία της Ντόχας.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2024 βγήκε το πόρισμα της επιτροπής εξωτερικών των ΗΠΑ για την αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν. Στο πόρισμα που συνέταξε η ρεπουμπλικανική πλειοψηφία τονίζεται ότι ο πρόεδρος Μπάιντεν ευθύνεται μέχρι κεραίας για το θάνατο των 13 αμερικανών στρατιωτών της RSM στις 26 Αυγούστου 2021.Οι ρεπουμπλικάνοι κατηγορούν τον αμερικανό πρόεδρο ότι αγνόησε τις προειδοποιήσεις της στρατιωτικής ηγεσίας για τον θανάσιμο κίνδυνο της επικείμενης νατοϊκής αποχώρησης.
Κατά τους Ρεπουμπλικανούς όλοι οι υπολογισμοί του Λευκού οίκου για την κατάληξη του πολέμου στο Αφγανιστάν ήταν λανθασμένοι. Παράλληλα στο πόρισμα ασκείται κριτική και στο Ζαλμάι Χαλιτζάιντ ο οποίος δεν συνεργάστηκε με την RSM κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τους ταλιμπάν στη Ντόχα.
Οι δημοκρατικοί από την άλλη κάνουν λόγο για καθαρά πολιτική έρευνα. Μάλιστα έχουν βγάλει τα δικά τους συμπεράσματα με τα οποία κατηγορούν την κυβέρνηση Τράμπ για την συμφωνία της Ντόχα το 2020.Ο Λευκός οίκος μάλιστα κάνει λόγο για ανακρίβειες που περιλαμβάνονται στο πόρισμα
Το Νοέμβριο του 2024 ο διοικητής των ειδικών δυνάμεων του αφγανικού κινήματος αντίστασης στρατηγός Γιασίν Ζία ανακοίνωσε ότι το αφγανικό κίνημα αντίστασης το 2024 διεξήγαγε 78 επιχειρήσεις κατά των ταλιμπάν. Στη διάρκεια των επιχειρήσεων αυτών οι οποίες στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν επιτυχείς σκοτώθηκαν 230 μαχητές των ταλιμπάν. Οι απώλειες των ταλιμπάν από το 2021 μέχρι και σήμερα αγγίζουν τις 2.000 νεκρούς και τραυματίες, από αυτούς οι 229 μαχητές των ταλιμπάν σκοτώθηκαν από τον Αύγουστο του 2023 μέχρι σήμερα.
Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος Τραμπ υποσχέθηκε τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά να αποπειραθεί να ξαναθέσει τη βάση Μπαγκράμ κοντά στην πρωτεύουσα Καμπούλ υπό αμερικανικό έλεγχο. Πιθανολογώ ότι θα υπάρξει μια διαπραγμάτευση του προέδρου Τράμπ με τους ταλιμπάν. Πιστεύω ότι ο Αμερικανός πρόεδρος για να πάρει τον έλεγχο της βάσης Μπαγκράμ θα προσφέρει αναγνώριση στη νέα κυβέρνηση των ταλιμπάν η οποία θα συνδυάζεται με την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στον αφγανικό λαό. Παράλληλα θα ζητήσει από τους ταλιμπάν να σταματήσουν τις πολεμικές επιχειρήσεις με το αφγανικό κίνημα αντίστασης , προτείνοντας στον Αμπντούλ Γκάνι Μπαραντάρ να παραχωρήσει κάποια υπουργεία στο αφγανικό κίνημα αντίστασης .
Τατζικιστάν : Στο Τατζικιστάν έχουμε ολοένα και μεγαλύτερη δραστηριότητα του 201 Ρωσικού τεθωρακισμένου σώματος. Όπως ανακοινώθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2024 , οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις διεξήγαγα συνολικά 300 στρατιωτικές ασκήσεις. Σε πολλές από αυτές τις ασκήσεις συμμετείχαν στρατιώτες από το Τατζικιστάν και του Κιργιζτάν.
Προσωπική εκτίμηση: Η συμμετοχή στρατιωτών από το Τατζικιστάν και του Κιργιζτάν σε γυμνάσια του ρωσικού στρατού συμβάλλει έστω και έμμεσα στην ειρήνη και τη σταθερότητα. Οι δυο χώρες βρίσκονται από το 2021 σε εμπόλεμη ζώνη έχοντας σημαντικές εδαφικές διαφορές. Η συμμετοχή των χωρών αυτών σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις συμβάλλει στη μείωση των εντάσεων , καθώς οι αξιωματικοί των δυο χωρών έρχονται σε επαφή και αναπτύσσουν καλές σχέσεις σε προσωπικό επίπεδο.
Η μεγαλύτερη στρατιωτική άσκηση που έλαβε χώρα ήταν η Rubezh 2024. Στην άσκηση να τονίσω εδώ ότι έλαβαν δυνάμεις από την Λευκορωσία, τη Ρωσία το Καζακστάν το Κιργιζτάν και το Τατζικιστάν. Οι στρατιώτες του οργανισμού συλλογικής ασφάλειας όλες αυτές τις μέρες εκπαιδεύτηκαν ως προς την αποτελεσματική αντιμετώπιση επίθεσης εναντίον κράτους μέλους τους.
Την τελική φάση της άσκησης παρακολούθησε ο υπουργός άμυνας του Τατζικιστάν στρατηγός Σεράλι Μιρζό. Ο Κύριος Μιρζό τόνισε ότι η περιοχή της νότιας και κεντρικής Ασίας αντιμετωπίζει πάρα πολλές προκλήσεις με κορυφαία όλων το πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Όπως είπε ο Τατζίκος υπουργός άμυνας η άσκηση αυτή στέλνει μήνυμα σε όλες τις τρομοκρατικές ομάδες ότι οποιαδήποτε επίθεση εναντίον μέλους του οργανισμού συλλογικής ασφάλειας δε θα γίνει ανεκτή.
Προσωπική άποψη: Παράλληλα η πετυχημένη διεξαγωγή της άσκησης και η στενότητα της συμμαχίας των κρατών μελών του οργανισμού συλλογική ασφάλειας αποτελεί και πρόσκληση για ένταξη και άλλων κρατών στη συγκεκριμένη συμμαχία.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2024 ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν κατέθεσε στην Επιτροπή Εξωτερικών της αμερικανικής γερουσίας για τα γεγονότα στο Αφγανιστάν . Αρχικά ο αμερικανός διπλωμάτης απέδωσε τιμή και αναγνώριση στους 2.474 αμερικανούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν καθώς και στους 20.728 που τραυματίστηκαν. Ο κύριος Μπλίνκεν απευθυνόμενος στις οικογένειες των 13 αυτών ‘’ηρώων’’ που σκοτώθηκαν στο Άμπι Γκέιτ εξέφρασε την βαθιά του λύπη για το γεγονός ότι η αμερικανική πολιτεία δεν κατάφερε να τους προστατέψει.
Ο αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι μόλις ανέλαβε τα καθήκοντα του είχε κληρονομήσει μια πραγματικά κακή συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση Τράμπ με τους ταλιμπάν. Να θυμίσω εδώ ότι η συμφωνία αυτή προέβλεπε την αποχώρηση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ μέχρι την 1η Μαΐου 2021. Ο Κύριος Μπλίνκεν υπενθύμισε ότι η συμφωνία προέβλεπε την απελευθέρωση 5.000 μαχητών των ταλιμπάν συμπεριλαμβανομένων και υψηλόβαθμων αξιωματικών της οργάνωσης. Το αμερικανικό τμήμα της RSM μέχρι το Δεκέμβριο του 2020 είχε μειωθεί από 14.000 σε 2.500 άτομα προσωπικό. Ο πρόεδρος Μπάιντεν επέλεξε δυστυχώς να εφαρμόσει την συμφωνία παρά το γεγονός ότι μπορούσε να κάνει τροποποιήσεις.
Παραδέχτηκε επίσης ότι κανείς στην αμερικανική κυβέρνηση δεν περίμενε ότι η αφγανική κυβέρνηση θα κατέρρεε μόλις σε διάστημα 3 μηνών. Στην συνέχεια ο αμερικανός διπλωμάτης σημείωσε ότι η εκκένωση 159.460 πολιτών εκ των οποίων οι 124.000 πολίτες αμερικανικού ενδιαφέροντος σε διάστημα μόλις 15 ημερών αποτελεί ένα πραγματικό κατόρθωμα. Από τον Αύγουστο του 2021 μέχρι σήμερα ο αμερικανικός λαός είναι πιο ασφαλής. Από τους 124.000 πολίτες που διασώθηκαν τον Αύγουστο του 2021 έχουν εγκατασταθεί στις ΗΠΑ 68.000. Οι υπόλοιποι παραμένουν σε σύμμαχες χώρες, κάτω από την προστασία των ΗΠΑ.
Ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ δέχτηκε βροχή ερωτήσεων από τους ρεπουμπλικάνους βουλευτές. Αρχικά ρωτήθηκε από τον Κόρυ Μιλς έναν γερουσιαστή του Ρεπουμπλικανικού κόμματος που έβγαλε 1 γυναίκα και τα 3της παιδιά από την κόλαση του Αφγανιστάν. Ο κύριος Μίλς υποστήριξε ότι υπάρχουν πολλοί αμερικανοί ακόμα στο Αφγανιστάν. Ο Μπλίνκεν υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να εργάζονται σκληρά μέχρις ότου απομακρυνθεί με ασφάλεια και ο τελευταίος αφγανός πολίτης αμερικανικού ενδιαφέροντος. Ο Άντι Μπάρ ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής ρώτησε τον Μπλίνκεν γιατί δεν εισηγήθηκε στον πρόεδρο Μπάιντεν να επιβάλλει κυρώσεις στους ταλιμπάν λόγω της παραβίασης της συμφωνίας της Ντόχας. Ο κύριος Μπάρ κατηγόρησε επίσης τον Μπλίνκεν ότι η αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν ήταν μια από τις κύριες αιτίες της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.
Ο Μπράιαν Μάστ, βετεράνος του αμερικανικού τμήματος της ISAF που έχασε τα δυο του πόδια στην επαρχία Κανταχάρ το 2010, άσκησε δριμεία κριτική στον Άντονι Μπλίνκεν για το κλείσιμο της αμερικανικής πρεσβείας στην Καμπούλ . Ο κύριος Μάστ ρώτησε γιατί κάθε εβδομάδα από τον Σεπτέμβριο του 2021 η κυβέρνηση των ΗΠΑ δίνει 87 εκατομμύρια δολάρια στους ταλιμπάν. Ο κύριος Μπλίνκεν τόνισε ότι τα χρήματα που δίνουν οι ΗΠΑ στο Αφγανιστάν μετά την εκκένωση έχουν συμβάλλει στην αντιμετώπιση της επισιτιστικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα προστατεύοντας το σύστημα υγεία από την ολοκληρωτική κατάρρευση
Επίλογος:
Η κατάσταση στην Κεντρική και Νότια Ασία όπως βλέπουμε από την ροή των γεγονότων είναι ιδιαίτερα περίπλοκη. Η άνοδος των ταλιμπάν στην εξουσία στο Αφγανιστάν έχει αλλάξει δραματικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες. Κατά την εκτίμηση μου, η Ινδία αυτή την στιγμή είναι η πιο σταθερή χώρα και η πιο ισχυρή οικονομικά, τηρουμένων των αναλογιών. Η κύρια πρόκληση είναι αν θα καταφέρει να επιβάλλει την πολιτική της στην περιοχή και να επιβληθεί της Κίνας η οποία έχει στενή σχέση τόσο με το Πακιστάν όσο και με το Αφγανιστάν. Παράλληλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ινδία, χάρις και στην στενή σχέση που έχει με την Ελλάδα, επιθυμεί να διεισδύσει στην Μεσόγειο. Κάτι που όμως θα την φέρει σε σύγκρουση με την Κίνα, και λόγω του γεγονότος ότι οι Κινέζοι ελέγχουν το λιμάνι του ΟΛΠ από το 2012.
Το Πακιστάν από την άλλη είναι η πιο εξασθενημένη χώρα λόγω του πολέμου με τους ταλιμπάν και με το Λαικό στρατό του Μπαλουχιστάν , και μέχρι στιγμής μπορεί να βασιστεί μόνο στην συμμαχία με την Ρωσία και την Κίνα. Παράλληλα στο Αφγανιστάν κανείς δε μπορεί να προβλέψει ποιος τελικά θα επικρατήσει στον πόλεμο των ταλιμπάν με το αφγανικό κίνημα αντίστασης. Σε όλη αυτή την κατάσταση, η Δύση έχει πολύ περιορισμένη παρουσία, αντιμετωπίζοντας τις δικές της μεγάλες προκλήσεις (επιβράδυνση οικονομικής ανάπτυξης, συνέχιση πολέμου στην Ουκρανία, ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, μεταναστευτικό…). Συνεπώς , την δεδομένη στιγμή τουλάχιστον, δεν φαίνεται άμεσα ορατό το ενδεχόμενο ύπαρξης ενός σταθερού και ειρηνικού περιβάλλοντος.
Ο επερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ / Φωτογραφία AP
17/12/2024 06:11
Ο Ντόναλντ Τραμπ έκρινε πως η Τουρκία κρατά -και θα συνεχίσει να κρατά- «το κλειδί των εξελίξεων» στη Συρία.
Συμμαχία οργανώσεων ανταρτών που υποστηρίχθηκε εν μέρει από την Άγκυρα, ανέτρεψε νωρίτερα αυτόν τον μήνα την κυβέρνηση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία.
Ο Αμερικανός εκλεγμένος πρόεδρος είπε πως η Τουρκία έκανε «μη φιλική κατάληψη του ελέγχου» στη Συρία (σ.σ. ο όρος που χρησιμοποίησε ήταν «unfriendly takeover», προέρχεται από τον κόσμο των επιχειρήσεων, συνήθως αποδίδεται «επιθετική εξαγορά»).
«Πολύ έξυπνος τύπος ο Ερντογάν»
«Η Τουρκία είναι πολύ έξυπνη. Είναι πολύ έξυπνος τύπος, πολύ επίμονος», δήλωσε ο κ. Τραμπ, πιθανότατα αναφερόμενος στον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
«Η Τουρκία έκανε μη φιλική κατάληψη του ελέγχου χωρίς να χαθούν πολλές ζωές. Μπορώ να πω ότι ο Άσαντ ήταν χασάπης», πρόσθεσε.
Ακόμη, μοιάζοντας να παραπέμπει στην οθωμανική αυτοκρατορία, που κατείχε άλλοτε τη σημερινή Συρία, ο κ. Τραμπ -που θα ορκιστεί και θα αναλάβει την εξουσία την 20ή Ιανουαρίου 2025- ανέφερε πως η Τουρκία «το ήθελε για χιλιάδες χρόνια και τώρα το έχει, οι άνθρωποι που ανέλαβαν ελέγχονται από την Τουρκία» και αυτό «είναι εντάξει».
«Η Τουρκία θα έχει στα χέρια της το κλειδί των εξελίξεων στη Συρία»
Το τρέχον διάστημα «η Συρία έχει – ξέρετε, υπάρχουν πολλές ασάφειες. Νομίζω πως η Τουρκία θα έχει στα χέρια της το κλειδί (των εξελίξεων) στη Συρία», ανέφερε ο Ρεπουμπλικάνος.
Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν «είναι κάποιος με τον οποίο τα πάω σπουδαία», διαβεβαίωσε ακόμη, σημειώνοντας πως έχει δημιουργήσει «πολύ δυνατό στρατό», που δεν έχει «υποστεί φθορά» διεξάγοντας πόλεμο.
Η Τουρκία ελέγχει μεγάλες ζώνες της βόρειας Συρίας, έπειτα από σειρά εισβολών και επιχειρήσεων εναντίον κυρίως των κούρδων μαχητών των Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), ενώ υποστήριξε οργανώσεις ανταρτών που πολεμούσαν για την ανατροπή του προέδρου Άσαντ. Διατηρεί διαύλους επικοινωνίας με τη Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (ΧΤΣ, ο άλλοτε βραχίονας της Αλ Κάιντα στη Συρία), που χαρακτηρίζεται τρομοκρατική οργάνωση από τις περισσότερες δυτικές χώρες.
Μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, η Ουάσιγκτον και η Άγκυρα διεξήγαγαν συνομιλίες επικεντρωμένες στην αποτροπή της ενίσχυσης των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), κατά τις κυβερνήσεις των δύο χωρών. Η Ουάσιγκτον διατηρεί ανεπτυγμένους περίπου 900 στρατιωτικούς στην ανατολική Συρία για αυτό. Συνεργάζονται στενά με την παράταξη YPG, τη δεσπόζουσα δύναμη στις λεγόμενες Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (ΣΔΔ), γεγονός το οποίο έχει προκαλέσει επανειλημμένα έντονες τριβές με την Άγκυρα.
Ερωτηθείς σχετικά με τους αμερικανούς στρατιωτικούς στη Συρία, ο κ. Τραμπ απέφυγε να δώσει συγκεκριμένη απάντηση χθες.
Η Τουρκία έτοιμη να προσφέρει στρατιωτική βοήθεια στην επόμενη συριακή κυβέρνηση
Την Κυριακή, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ δήλωσε πως η Άγκυρα είναι «έτοιμη» να προσφέρει στρατιωτική βοήθεια στην επόμενη συριακή κυβέρνηση αν θελήσει να πολεμήσει τους αυτονομιστές Κούρδους, κάτι που χαρακτήρισε κοινή επιδίωξη. Για την Άγκυρα, «τρομοκρατική» οργάνωση είναι οι ΣΔΔ.
Απεναντίας, η Ουάσιγκτον θεωρεί την παράταξη αυτή «κρίσιμη» για την αποτροπή νέας ενίσχυσης του ΙΚ. Οι ΣΔΔ υπήρξαν αιχμή του δόρατος στις επιχειρήσεις εναντίον της τζιχαντιστικής οργάνωσης στο συριακό έδαφος.
Ο κ. Γκιουλέρ είπε πως «αναμένουμε» οι «αμερικανοί φίλοι μας» να «αναθεωρήσουν τις θέσεις τους».
Δεν έχει υπάρξει ως τώρα τουλάχιστον επίσημη αντίδραση από πλευράς Ουάσιγκτον.
«Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ δήλωσε πως η Τουρκία είναι πρόθυμη να βοηθήσει στην εκπαίδευση στρατιωτών και να συνεργαστεί με τις νέες ένοπλες δυνάμεις», γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung. «Στις προτεραιότητες της Άγκυρας περιλαμβάνεται και ο αφοπλισμός του κουρδικού YPG που υπερασπίζεται τις αυτόνομες κουρδικές περιοχές στα βορειοανατολικά της χώρας». Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών απηύθυνε έτσι αίτημα προς την υπηρεσιακή κυβέρνηση στη Δαμασκό, ζητώντας «να εγκαταλείψουν τη Συρία τόσο όλοι οι διοικητικοί αξιωματούχοι του YPG, όσο και οι Τούρκοι μαχητές του PKK».
Όπως επισημαίνει η FAZ, «η διαχείριση του YPG και της στρατιωτικής συμμαχίας της οποίας αυτό ηγείται, δηλαδή των “Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων” (SDF), αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα σημαντικότερα αγκάθια στις σχέσεις Τουρκίας και ΗΠΑ – και οι δύο πλευρές φαίνεται πως βρίσκονται για μία ακόμα φορά σε αντιπαράθεση επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Οι ΗΠΑ βλέπουν τις SDF ως έναν απαραίτητο σύμμαχο στη μάχη ενάντια στην αναζωπύρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης του Ισλαμικού Κράτους. Ο Γκιουλέρ, αντιθέτως, υποστηρίζει πως δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως επί του παρόντος “δεν ακούμε και δεν βλέπουμε τίποτα απολύτως σχετικά με το Ισλαμικό Κράτος”».
Με την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, πάντως, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι αρκετά διαφορετικά σε μερικές εβδομάδες. «Στις τάξεις των SDF υπάρχει ο φόβος πως ο Τραμπ θα μπορούσε να διαλύσει τη συμμαχία, με στόχο μία στενότερη συνεργασία με την Τουρκία – όπως είχε κάνει εξάλλου και κατά την πρώτη του θητεία».
H Kεντρική Τράπεζα της Συρίας
16/12/2024 21:07
Το θησαυροφυλάκιο της Κεντρικής Τράπεζας της Συρίας έκρυβε… θησαυρό, σύμφωνα με το Reuters.
Μετά την πτώση του Άσαντ αποκαλύφθηκε η περιουσία που κρυβόταν μέσα στην τράπεζα, η οποία, μεταξύ άλλων, περιείχε σχεδόν 26 τόνους χρυσού, την ίδια ποσότητα που είχε στην αρχή του αιματηρού εμφυλίου στη Συρία το 2011, όπως αναφέρουν τέσσερα άτομα που γνωρίζουν την κατάσταση στο πρακτορείο.
Τα αποθέματα χρυσού της Συρίας ανήλθαν σε 25,8 τόνους τον Ιούνιο του 2011, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού, το οποίο αναφέρει την Κεντρική Τράπεζα της Συρίας ως πηγή δεδομένων. Η αξία τους ανέρχεται στα 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια σε τρέχουσες τιμές αγοράς, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Reuters.
Τα συναλλαγματικά αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας της Συρίας ανέρχονται, ωστόσο, σε περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά, ενώ άλλη πηγή ανέφερε στο Reuters ότι τα αποθέματα σε δολάρια ΗΠΑ ήταν «εκατοντάδες εκατομμύρια».
Αν και δεν θα διατηρούνταν όλα τα αποθεματικά σε μετρητά, η πτώση είναι σημαντική σε σύγκριση με πριν από τον πόλεμο. Στα τέλη του 2011, η Κεντρική Τράπεζα της Συρίας ανέφερε 14 δισεκατομμύρια δολάρια σε συναλλαγματικά αποθέματα, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το 2010, το ΔΝΤ είχε υπολογίσει τα συναλλαγματικά αποθέματα της Συρίας σε 18,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Τα αποθέματα δολαρίων έχουν σχεδόν εξαντληθεί επειδή το καθεστώς τα χρησιμοποιούσε όλο και περισσότερο για να χρηματοδοτήσει τρόφιμα, καύσιμα και την πολεμική προσπάθεια του Άσαντ, δήλωσαν στο Reuters νυν και πρώην αξιωματούχοι της Συρίας.
Να σημειωθεί πως η Συρία σταμάτησε να μοιράζεται οικονομικές πληροφορίες με το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα και άλλους διεθνείς οργανισμούς αμέσως μετά την καταστολή των διαδηλώσεων υπέρ της δημοκρατίας το 2011 από το καθεστώς Άσαντ, που εξελίχθηκε σε εμφύλιο πόλεμο.
Η νέα κυβέρνηση της Συρίας, με επικεφαλής πρώην αντάρτες, εξακολουθεί να κάνει τον απολογισμό των περιουσιακών στοιχείων της χώρας μετά τη φυγή του Άσαντ στη Ρωσία στις 8 Δεκεμβρίου.
Τμήματα της Κεντρικής Τράπεζας λεηλατήθηκαν από εισβολείς που πήραν μαζί τους συριακές λίρες, αλλά δεν παραβίασαν το κεντρικό θησαυροφυλάκιο, ανέφερε το Reuters.
Μερικά από τα κλεμμένα επιστράφηκαν στη συνέχεια από τους νέους ηγέτες της Συρίας, δήλωσαν Σύροι αξιωματούχοι στο Reuters.
Το θησαυροφυλάκιο είναι ανθεκτικό στις βόμβες και απαιτεί τρία κλειδιά, το καθένα από τα οποία κρατά διαφορετικό άτομο, αλλά και έναν κωδικό για να ανοίξει, είπε μία από τις πηγές.
Οι εξελίξεις στην Μ. Ανατολή, με αποκορύφωμα την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στην Συρία, έχουν δημιουργήσει μια νέα κατάσταση η οποία – παρά την σοβαρότητά της – φαίνεται ότι ΔΕΝ έχει καταφέρει να αφυπνίσει την Ελληνική πολιτική τάξη από τον διαχρονικό της λήθαργο και φυσικά ΔΕΝ έχει καταφέρει να την αποσπάσει από την μίζερη ενασχόλησή της με τις κακοδαιμονίες του νοσηρού μικρόκοσμου στον οποίο έχει εγκλωβιστεί εδώ και κάμποσες δεκαετίες…
Η Μ. Ανατολή εξελίσσεται σταδιακά σε ένα εργαστήρι ανασύνθεσης του ευρύτερου περιφερειακού status, με την Συρία να αναγορεύεται σε θερμοκοιτίδα δυναμικών ανατροπών που απειλούν να επαναπροσδιορίσουν τους όρους της ισορροπίας ισχύος και πιθανότατα το ίδιο το γεωγραφικό αποτύπωμα της περιοχής. Μέσα σε αυτό το εξαιρετικά ρευστό περιβάλλον καταγράφουμε:
Α. Την υποστολή και όπως διαφαίνεται την οριστική απόσυρση του Παλαιστινιακού από την περιφερειακή ημερήσια διάταξη, τουλάχιστον με την μορφή και το πλαίσιο των διεκδικήσεων και των αιτημάτων με τα οποία το είχαμε γνωρίσει μέχρι σήμερα και αυτό σε συνάρτηση με την ταυτόχρονη εισβολή του Κουρδικού στην περιφερειακή εξίσωση…
Β. Την επιχειρησιακή αποδυνάμωση, την αχρήστευση και εν τέλει την διαφαινόμενη και τυπικά διάλυση της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, γεγονός που σηματοδοτεί την βίαιη ανακοπή της δυνατότητας του Ιράν να παρεμβαίνει άμεσα και με δυναμισμό στις περιφερειακές εξελίξεις…
Γ. Την διαφαινόμενη θεσμική αναβάθμιση της τρομοκρατικής οργάνωσης HTS (Χάγιατ Ταχρίρ αλ Σαμ) η οποία μετά το ουσιαστικό ξέπλυμά της από την απερίσκεπτη Δύση, προετοιμάζεται να διαχειριστεί πολιτική διακυβέρνηση και κυρίως γεωπολιτική υπογραφή με βαρύτητα και με ευρύτερο περιφερειακό κόστος…
Δ. Την ουσιαστική αποδυνάμωση του Λιβάνου, άρα και εν δυνάμει την εύκολη και ολοκληρωτική χειραγώγησή του, σε συνάρτηση και σε απόλυτη προσαρμογή με τις δρομολογούμενες περιφερειακές ανατροπές…
Ε.Την κατάρρευση της Συρίας, με το σενάριο του εδαφικού διαμελισμού της να θεωρείται πλέον εξαιρετικά πιθανό, γεγονός που θα τροφοδοτήσει ένα νέο ανταγωνιστικό – συγκρουσιακό περιβάλλον μεταξύ των συνιστωσών που ενσωμάτωσε στην επικράτειά της και συνακόλουθα των νέων προσεταιρισμών που διαφαίνεται ότι θα καταγραφούν, με πρόσχημα την στήριξη και την προστασία τους…
Στ. Τον ορατό ενδεχομένως κίνδυνο να επιχειρηθεί η κατάλυση του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας από τις ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις και η διάχυση της αποσταθεροποίησης και σε αυτήν την χώρα…
Ζ. Την ενδυνάμωση του Ισραήλ και συνακόλουθα του περιφερειακού του ρόλου, πάνω στον οποίο έχει ήδη αρχίσει να διαφαίνεται ότι θα «χτίσουν» οι ΗΠΑ τον επικαιροποιημένο περιφερειακό τους σχεδιασμό για την επόμενη μέρα…
Η. Την δραματική συρρίκνωση της Ρωσικής δυνατότητας για ενεργητική παρέμβαση στις περιφερειακές εξελίξεις, με την παράλληλη μετάπτωση σε καθεστώς ομηρείας της δυνατότητάς της να διατηρήσει το αεροναυτικό μεσογειακό της πάτημα, το οποίο πλέον συναρτάται ευθέως από την Τουρκική καλή διάθεση και ανοχή…
Θ. Την επιταχυνόμενη διαδικασία πολλαπλής στοχοποίησης του Ιράν, ως συνέπεια της δραματικής αποδυνάμωσης την παρουσίας του ιδίου και κυρίως της δυνατότητας των χειραγωγούμενων από αυτό τρομοκρατικών οργανώσεων να δρουν επ’ ωφελεία του και για λογαριασμό του…
Ι. Τον δυναμικό επαναπροσδιορισμό της δυνατότητας στρατηγικού προσεταιρισμού του Ισραήλ με σειρά Αραβικών χωρών στην βάση μιας τριπλής επιδίωξης που ορίζεται:
1.Από την κοινότητα των συμφερόντων που σχετίζονται με την εν πολλοίς συμπεφωνημένη περιφερειακή αναπτυξιακή ατζέντα.
2.Από την κοινή επιδίωξη όλων να αποδυναμώσουν οριστικά και πλήρως την παρεμβατική δυνατότητα του Ιράν και την ικανότητά του να διεμβολίζει Αραβικούς πληθυσμούς της περιοχής. Και…
3.Από την καταφανή αντίθεση όλων στον Τουρκικό αναθεωρητισμό που απειλεί να απορυθμίσει πλήρως τις περιφερειακές ισορροπίες.
Συνοψίζοντας, αυτό που οφείλουμε να διαπιστώσουμε είναι το γεγονός ότι μια αλληλουχία γεγονότων με αποκορύφωμα την κατάρρευση της Συρίας, τροποποιεί δραματικά τα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής, συμβάλει στην διάχυση της αποσταθεροποιητικής δυναμικής και στην εμφάνιση επίδοξων σχηματισμών, με ριζοσπαστικό Ισλαμικό πρόσημο και πρόθυμων να εργαλειοποιηθούν για λογαριασμό των Αναθεωρητών με προεξάρχουσα την Τουρκία.
Η Λωζάνη αμφισβητείται πλέον σοβαρά και εμπράκτως…
Από δυνάμεις (βλέπε Τουρκία) που επιδιώκουν την ολοκληρωτική της κατάρρευση και την παράδοση της ευρύτερης περιοχής στην περιδίνηση ενόςντόμινο αναθεωρητισμού που θα διευρύνει την δυναμική της αποσταθεροποίησης και θα επιφέρει σημαντικές ανατροπές στον περιφερειακό χάρτη.
Η πατρίδα μας, έχει εξέχουσα θέση στο περιβάλλον των Τουρκικών αναθεωρητικών ονειρώξεων και οι πρόνοιες της Λωζάνης, οι οποίες θωρακίζουν την γεωπολιτική της υπόσταση, έχουν τεθεί οριστικά και αμετάκλητα στο στόχαστρο της Τουρκικής αναθεωρητικής ατζέντας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον και με δεδομένο το κλίμα που κυριαρχεί την συγκεκριμένη ιστορική εποχή, η επιθετική ανασύνταξη στην Διπλωματία, στην πολιτική ρητορική, στον στρατηγικό σχεδιασμό, στην διαχείριση του οπλοστασίου που παρέχει το Διεθνές Δίκαιο και φυσικά στην ανάγκη της στοχευμένης αξιοποίησης των ευκαιριών και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που παρέχει αφειδώς (παρά τα φαινόμενα) ο παρών γεωπολιτικός χρόνος, είναι ορισμένες μόνο από τις εξαιρετικά κρίσιμες επιλογές που συνιστούν αδιαπραγμάτευτο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ για την χώρα.
Αντ’ αυτού, το πολιτικό της προσωπικό συνεχίζει αμετανόητο να επιδίδεται σε πολιτικές μικρότητες και εξευτελιστικούς καιροσκοπισμούς, ενώ όποτε κρίνει πως το «σηκώνει το κλίμα», πουλά και μερικά φούμαρα και «ισχυρές δεσμεύσεις» για την σταθερότητα του Λιβάνου. Το χειρότερο όμως όλων, είναι το γεγονός ότι έχει επιδοθεί με φανατισμό, σε έναν αγώνα δρόμου που κατασκευάζει άλλοθι στον ενδοτισμό, προσχήματα που να δικαιολογούν την αναποφασιστικότητα και κυρίως αλληλέγγυους και χειροκροτητές στις πολιτικές Εθνικής μειοδοσίας.
Σε αυτόν τον απαράδεκτο και προκλητικό κατήφορο, πρωτοστατούν πολιτικά, ακαδημαϊκά και μιντιακά στελέχη ενταγμένα ή προσκείμενα στο κόμμα της ΝΔ. Στην προσπάθειά τους να περιορίσουν τις συνέπειες της πολιτικής κριτικής που άσκησαν οι πρώην πρωθυπουργοί Καραμανλής και Σαμαράς και να απαξιώσουν τον σκληρό πυρήνα της πολιτικής επιχειρηματολογίας τους, όλοι αυτοί ανέλαβαν απροκάλυπτα και εργολαβικά να μας υπενθυμίσουν ότι:
Α. Τα φοβικά σύνδρομα και η αναποφασιστικότητα, είναι διαχρονικό εθνικό «σπορ»…
Β. Η ατολμία και η προσκυνηματική υποταγή στο τουρκικό casus belli, είναι διαχρονική στάση ζωής, ενσωματωμένη πλήρως στο DNAτου πολιτικού προσωπικού αυτής της χώρας, από την οποία θεωρείται αδιανόητη κάθε προσπάθεια να αποστασιοποιηθούμε…
Γ. Οι Έλληνες πολίτες διαχρονικά δεν δίνουν και ιδιαίτερη σημασία στα ζητήματα που σχετίζονται με την υπεράσπιση της Εθνικής κυριαρχίας και συνακόλουθα της Εθνικής αξιοπρέπειας. Και ότι…
Δ. Κάθε προσπάθεια εναρμόνισης των Εθνικών μας τετελεσμένων με βάση τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου, θα βρει απέναντί της την ρωμαλέα Τουρκική αμφισβήτηση, σε ένα περιβάλλον απροθυμίας ή ανικανότητας της Ελλάδας να υπερασπιστεί τον Εθνικό της βηματισμό.
Έτσι…
Αντί να απαιτήσουν την ανακοπή αυτής της εθνικά επιζήμιας κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, κατασκευάζουν «νομιμοποιητικό» πλαίσιο προκειμένου να την εμφανίσουν ως αναγκαίο μονόδρομο από τον οποίο η πατρίδα μας δεν έχει την δυνατότητα να δραπετεύσει…
Αντί να εγκαλέσουν τον πρωθυπουργό και το επιτελείο του για την υποχωρητικότητα και τις καταστροφικές του επιλογές, εγκαλούν αυτούς που τον κρίνουν με πρόσχημα ότι και εκείνοι έκαναν τα ίδια όταν θα έπρεπε να αναλάβουν πρωτοβουλίες σε μια κατεύθυνση διαφορετική…
Αντί να αναδείξουν την παρελκυστική τακτική με την οποία η Τουρκία επενδύει στην ατολμία, στην αναποφασιστικότητα και στα φοβικά σύνδρομα χτίζοντας μια νέα γενιά τετελεσμένων, προτείνουν ακόμη περισσότερη ατολμία, ακόμη μεγαλύτερη αναποφασιστικότητα, απόλυτη προσαρμογή των πάντων στα φοβικά σύνδρομα που έφεραν τα πράγματα εδώ…
Αντί να επενδύσουν επικοινωνιακά στην αδιαπραγμάτευτη δυνατότητα της χώρας να υπερασπιστεί την κυριαρχία της και την εδαφική ακεραιότητά της, προσπαθούν να την εμφανίσουν σαν μια δύναμη που βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης η οποία θα σπεύσει να αποσυρθεί στην ασφάλεια του Ναυστάθμου, μόλις τολμήσουν οι Τούρκοι να αμφισβητήσουν εμπράκτως το δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12νμ, στέλνοντας δυο δικά τους πολεμικά πλοία για προβολή ισχύος στα 9 νμ…
Αντί να τροφοδοτήσουν με επιχειρήματα και δυναμισμό την λαϊκή αγανάκτηση και οργή για όλα όσα συντελούνται στο παρασκήνιο και να συμβάλουν έτσι στην διαμόρφωση ενός ισχυρού ανένδοτου κινήματος ικανού να αποτρέψει νέες εθνικές τραγωδίες, αυτοί επενδύουν στην συντονισμένη προσπάθεια απαξίωσης κάθε φωνής η οποία τολμά να κινηθεί στον αντίποδα του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας, χαρακτηρίζοντάς την γραφική και προσβάλοντας συλλήβδην την Ελληνική κοινωνία, εμφανίζοντάς την ως κοινωνία κιοτεμένων και συμβιβασμένων ραγιάδων…
Με άλλα λόγια…
Σε μια εποχή που η Ελλάδα θα έπρεπε να επενδύσει τα μέγιστα στον δυναμισμό και στην αποφασιστικότητά της να αξιοποιήσει την διεθνή συγκυρία και να ρευστοποιήσει άμεσα το πακέτο των στρατηγικών παροχών που προσέφερε στους συμμάχους της, διεκδικώντας έναν ρόλο ισχυρό, περιφερειακό, αναβαθμισμένο και απολύτως εναρμονισμένο με την αναγκαία υπεράσπιση των ιστορικών δικαίων του Ελληνισμού, προειδοποιώντας εμπράκτως όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει έστω και κατ’ ελάχιστον το αποτύπωμα της Λωζάνης…
Οι κήρυκες της γλίτσας, στην προσπάθειά τους να νομιμοποιήσουν το καταστροφικό έργο του πρωθυπουργού και του επιτελείου του, δεν διστάζουν να λειτουργήσουν ως μακρύ χέρι του Σουλτανάτου εντός της Ελληνικής επικράτειας, απαιτώντας από τους πάντες να παραμείνουν γονατιστοί και συμβιβασμένοι, αδιαφορώντας πλήρως για τις καταστροφικές συνέπειες της επιλογής τους.
Όλοι αυτοί, δεν είναι άγνωστοι και ανώνυμοι μεταξύ αγνώστων. Είναι οι πένες και οι φωνές που πρωταγωνιστούν στην προσπάθεια του εκμαυλισμού των συνειδήσεων. Που νέμονται και απομυζούν τον αξιακό και υλικό πλούτο αυτής της χώρας. Που ροκανίζουν επιδοτήσεις και λοιπά στηρίγματα που τους εξασφαλίζει ένα κράτος από το οποίο ζητούν κατά τα λοιπά, να απαρνηθεί τον εαυτό του, τον ρόλο του, την ίδια του την υπόσταση σε ένα περιβάλλον προκλήσεων, κινδύνων και ευκαιριών και το κάνουν κατασκευάζοντας ηθικά και πολιτικά άλλοθι σε επικίνδυνους διαχειριστές των κρίσιμων εθνικών μας υποθέσεων.
Ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς δεν έλαβε όπως αναμενόταν ψήφο εμπιστοσύνης από την πλειοψηφία της γερμανικής βουλής. Ανοίγει ο δρόμος για πρόωρες κάλπες.
Ο Όλαφ Σολτς με τη σύζυγό του Μπρίτα Ερνστ στο προεδρικό μέγαρο μετά την απώλεια της εμπιστοσύνης της βουλήςΕικόνα: Annegret Hilse/REUTERS
Ανταπόκριση από το Βερολίνο
Με 207 ψήφους υπέρ, 394 κατά και 116 αποχές ολοκληρώθηκε στη γερμανική βουλή, την Μπούντεσταγκ, η ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς. Όπως ήταν αναμενόμενο ο καγκελάριος Σολτς δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απαιτούμενη (απόλυτη) πλειοψηφία των ψήφων, δηλαδή 367 ψήφους κι έτσι απώλεσε την εμπιστοσύνη της βουλής.
BREAKING: As expected, Chancellor Olaf Scholz has lost a confidence vote in the German parliament, paving the way for snap elections to be held in February.
Ο Γερμανός καγκελάριος, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Mπρίτα Ερνστ, σε μια από τις σπάνιες κοινές εμφανίσεις τους εμφανίστηκε στην Ολομέλεια με μια σύντομη και λιτή ομιλία. Ζήτησε όχι απλώς την εμπιστοσύνη των Γερμανών βουλευτών αλλά των πολιτών, στους οποίους τελικά αποσκοπεί η σημερινή διαδικασία.
O καγκελάριος Σολτς αποχωρεί μετά την ψηφοφορία στην ΜπούντεσταγκΕικόνα: Lisi Niesner/REUTERS
Στο επίκεντρο της ομιλίας του βρέθηκε η οικονομική κατάσταση της Γερμανίας, υπενθυμίζοντας ότι η χώρα, και στα χρόνια της σύντομης διακυβέρνησής του βρέθηκε αντιμέτωπη με την ενεργειακή κρίση, τον αθέμιτο διεθνή ανταγωνισμό και εσχάτως τις τάσεις απομονωτισμού. Τόνισε επίσης ότι η Γερμανία και η Ευρώπη διανύουν μια εποχή κατά την μια «εξαιρετικά καλά εξοπλισμένη πυρηνική δύναμη διεξάγει πόλεμο στην Ευρώπη».
Μια σαφής αναφορά στη Μόσχα και την ανάγκη συνέχισης της χρηματοδότης της γερμανικής άμυνας και ασφάλειας τα επόμενα χρόνια. Ο Όλαφ Σολτς αναφέρθηκε και στο προσφυγικό-μεταναστευτικό, στέλνοντας το μήνυμα ότι «όποιος έχει ενσωματωθεί καλά στη Γερμανία, πρέπει να συνεχίσει να ανήκει στη Γερμανία».
Εμφάνιση «επόμενου καγκελαρίου» από τον Μερτς
Σκληρή κριτική στον Όλαφ Σολτς και την συγκυβέρνησή του, που απέτυχε, εξαπέλυσε ο επικεφαλής των Χριστιανοδημοκρατών Φρίντριχ Μερτς, με αέρα νίκης, δεδομένου ότι το κόμμα του προηγείται στις δημοσκοπήσεις. «Θα έπρεπε να είχατε ζητήσει την ψήφο εμπιστοσύνης της βουλής νωρίτερα» ανέφερε από το βήμα της βουλής απευθυνόμενος στον Όλαφ Σολτς. «Αφήνετε τη χώρα σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές κρίσεις που έχει περάσει στη μεταπολεμική ιστορία της» ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ χαρακτήρισε «ντροπιαστική» την συνολική εικόνα του Όλαφ Σολτς και της κυβέρνησής του σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ο Φρίντριχ Μερτς στη γερμανική βουλήΕικόνα: Axel Schmidt/REUTERS
Από την πλευρά του ο νυν αντικαγκελάριος και υποψήφιος καγκελάριος των Πρασίνων Ρόμπερτ Χάμπεκ προειδοποίησε ότι και μετά τις εκλογές η Γερμανία θα χρειαστεί αρκετό χρόνο μέχρι τη συγκρότηση νέας κυβέρνησης κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο ακυβερνησίας. «Η Γερμανία πρέπει να είναι ικανή να λάβει αποφάσεις» ανέφερε ο Ρόμπερτ Χάμπεκ, κάνοντας αναφορά στη Γαλλία, την Αυστρία και το Βέλγιο, που αντιμετωπίζουν επίσης σοβαρά εσωτερικά προβλήματα. Όσο για το οικονομικό πρόγραμμα της Χριστιανικής Ένωσης, αναφέρει ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί στην πράξη.
Η επικεφαλής της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία, Αλίς Βάιντελ, έχοντας το πλεονέκτητα της δεύτερης κοινοβουλευτικής δύναμης, βάσει όλων των δημοσκοπήσεων εδώ και πάνω από έναν χρόνο εξαπέλυσε πυρά κατά πάντων. Μάλιστα στρέφοντας το βλέμμα στον επικεφαλής των Χριστιανοδημοκρατών, Φρίντριχ Μερτς, ανέφερε ότι «θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη Γερμανία, οδηγώντας την στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο» με ενδεχόμενη αποστολή πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς Taurus στην Ουκρανία.
Η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ αναγκάζει τους Δρούζους της νότιας Συρίας να επιλέξουν το μέλλον τους. Επωφελείς ή επιζήμιες οι πρακτικές του παρελθόντος;
Οι Δρούζοι στη νότια Συρία καλούνται να βρουν νέες ισορροπίεςΕικόνα: Suwayda24/AP/picture alliance
Με έντονο φόβο και αίσθημα αβεβαιότητας, οι εθνοτικές μειονότητες στη Συρία καλούνται να βρουν νέες ισορροπίες και τη δική τους θέση στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται μετά την απότομη κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ. Παρότι οι τζιχαντιστές αντάρτες, που προέρχονται από τη σουνιτική πλειοψηφία, δηλώνουν ότι θα σεβαστούν όλους τους πολίτες της χώρας, ανεξαρτήτως καταγωγής, θρησκείας και γλώσσας, πληθαίνουν οι αναφορές για μαζικές μετακινήσεις Αλεβιτών υποστηρικτών του παλαιού καθεστώτος για να βρουν καταφύγιο στις ρωσικές ναυτικές βάσεις είτε στον γειτονικό Λίβανο. Συγχρόνως, οι Κούρδοι της βόρειας Συρίας είναι ήδη έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις της, κυρίαρχης πλέον, οργάνωσης Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS).
Ωστόσο, στη νότια Συρία, στα εδάφη που συνορεύουν με τα Υψώματα του Γκολάν που ελέγχει το Ισραήλ και στην επαρχία Σουέιντα, κοιτίδα της εθνοτικής-θρησκευτικής κοινότητας των Δρούζων, η εικόνα είναι διαφορετική. Εκεί, οι τζιχαντιστές της HTS είτε δεν πρόλαβαν είτε επέλεξαν να μην φτάσουν, παρά το ‘κενό εξουσίας’ που δημιουργήθηκε, όταν κατέστη σαφές ότι το καθεστώς Άσαντ κατέρρευσε. Τα άδεια διοικητικά γραφεία, τα στρατιωτικά φυλάκια και τα αστυνομικά τμήματα του ‘παλαιού καθεστώτος’ στη Σουέιντα καταλήφθηκαν αμέσως από ντόπιους ένοπλους Δρούζους πολιτοφύλακες. Την ίδια στιγμή, ο ισραηλινός στρατός προωθείτο σε ολόκληρη τη νεκρή ζώνη των Υψωμάτων του Γκολάν και μετέπειτα άρχισε και εκείνος να καταλαμβάνει αμαχητί το ένα μετά το άλλο εγκαταλελειμμένα φυλάκια του τακτικού συριακού στρατού. Σήμερα το Ισραήλ ελέγχει συριακά εδάφη πέραν της νεκρής ζώνης, φτάνοντας μέχρι τις παρυφές της de facto δρουζικής ελεγχόμενης επαρχίας Σουέιντα, ενώ παράλληλα ελέγχει πλήρως τη μεθόριο Συρίας-νοτίου Λιβάνου, με τα ισραηλινά τεθωρακισμένα να απέχουν μόλις 12 χιλιόμετρα από τα νότια περίχωρα της Δαμασκού. Σε όλες αυτές τις περιοχές, οι δρουζικές κωμοπόλεις και χωριά όχι μόνο δεν προβάλλουν αντίσταση, αλλά παραδίδουν οικειοθελώς τον οπλισμό τους στους Ισραηλινούς, όπως μεταδίδει ο τηλεοπτικός σταθμός Surya TV, που εκφράζει τις θέσεις της HTS. Μάλιστα, εντύπωση προκάλεσε η δια βοής απόφαση της λαϊκής συνέλευσης του συριακού-δρουζικού χωριού Χάντερ, λίγα χιλιόμετρα πέρα από την νεκρή ζώνη, που ζήτησε να υπαχθεί στον ισραηλινό δήμο της δρουζικής κωμόπολης Ματζντ-Αλ-Σαμς, επιδιώκοντας, ούτε λίγο ούτε πολύ, την προσάρτησή του στο Ισραήλ.
Τακτική επιβίωσης ή «υπηρέτες πολλών αφεντάδων»;
«Εάν η κοινότητα θέλει να επιβιώσει, οφείλει να βρίσκεται στο πλευρό του δυνατού»Εικόνα: BAKR ALKASEM/AFP/Getty Images
Η στάση των Δρούζων δεν είναι ανεξήγητη. Κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου, οι τοπικοί Σεΐχηδες/δημογέροντές τους αποφάσισαν να τηρήσουν αποστάσεις ασφαλείας έναντι των αντιμαχομένων παρατάξεων, επιδεικνύοντας φιλική ουδετερότητα προς το καθεστώς Άσαντ. Επρόκειτο για μία συνειδητή επιλογή αυτοσυντήρησης, που ανέκαθεν εφάρμοζαν ανά τους αιώνες στην περιοχή και η οποία συνοψίζεται με την εξής απλή φράση: «Εάν η κοινότητα θέλει να επιβιώσει, οφείλει να βρίσκεται στο πλευρό του δυνατού». Για παράδειγμα, η κοινότητα των Δρούζων του Λιβάνου φροντίζει τα σημαίνοντα μέλη της να βρίσκονται σε δημόσιες θέσεις-κλειδιά, όσο το δυνατόν εγγύτερες στην εξουσία, αξιοποιώντας στο έπακρο τις δυνατότητες που τους παρέχει το ιδιότυπο θεσμικό περιβάλλον, που προάγει τον Λιβανικό Κοινοτισμό. Οι Δρούζοι του Ισραήλ εντάχθηκαν πλήρως στις τάξεις του στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας, ενώ οι εκλεγμένοι Δρούζοι δήμαρχοι είναι πλήρως ενταγμένοι σε αμιγώς εβραϊκά κόμματα εξουσίας. Οι Δρούζοι της Ιορδανίας, παρότι δεν αναγνωρίζονται ως διακριτή κοινότητα, ψηφίζουν στοχευμένα ώστε να εξασφαλίζεται η εκπροσώπηση της κοινότητάς τους στο εθνικό κοινοβούλιο, ενώ, παράλληλα, ομοεθνείς τους ανελίχθηκαν στις τάξεις του στρατού, με αποκορύφωμα, το 2022, να μετέχει ένας Δρούζος υπουργός στο κλειστό κυβερνητικό συμβούλιο ασφάλειας και άμυνας. Όσο για τους Δρούζους της Συρίας, επί καθεστώτος Χάφεζ Αλ-Άσαντ, συμμετείχαν ενεργά στα όργανα του τότε πανίσχυρου κόμματος Μπάαθ, σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, θεωρώντας ότι έτσι προστατεύεται καλύτερα η ιδιαίτερη εθνοτική και θρησκευτική τους ταυτότητα.
Παρότι διάσπαρτοι σε τέσσερεις χώρες και σε περιοχή που διακρίνεται για την πολιτική της αστάθεια, οι τοπικοί Δρούζοι Σεΐχηδες ανέκαθεν κατάφερναν να διατηρούν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας μεταξύ τους, συντονίζοντας τις κινήσεις και τις επιλογές τους στις χώρες που ήταν εγκατεστημένοι, τόσο σε περιόδους ηρεμίας, όσο και σε εποχές πολέμου, όπως η σημερινή.
Έντονη κινητικότητα για την «επόμενη μέρα» των Δρούζων της Συρίας
Η ισραηλινή προέλαση στα συριακά εδάφη στοχεύει και στην προστασία των ΔρούζωνΕικόνα: Hassan Shams/AP/picture alliance
Προτού καν συμπληρωθούν δύο εικοσιτετράωρα αφότου ο ισραηλινός στρατός άρχισε να προελαύνει στη νότια Συρία, οι Δρούζοι της επαρχίας Σουέιντε πρόλαβαν να επικοινωνήσουν με τον ηγέτη των Δρούζων του Ισραήλ, Μουάφακ Ταρίφ. Καλά πληροφορημένες ισραηλινές πηγές, μιλώντας στην DW αποκάλυψαν ότι ο Ταρίφ, αφού συναντήθηκε με τον υποστράτηγο, Σλόμι Μπίντερ, ανώτατο αξιωματούχο των μυστικών υπηρεσιών του ισραηλινού στρατού, μετέβη ευθύς αμέσως στο Άμπου Ντάμπι, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο των Εμιράτων, Μοχάμαντ Μπιν Ζάγιεντ, μεταφέροντάς του το αίτημα των ομοεθνών του στη Συρία, προκειμένου τα ΗΑΕ σε συνεργασία με το Ισραήλ να συνεργαστούν, ώστε οι Δρούζοι της Συρίας να αποκτήσουν είτε καθεστώς ευρείας αυτονομίας είτε ακόμα και κρατική ανεξαρτησία. Επισφράγισμα αυτής της κινητικότητας αποτέλεσε η κατ’ ιδίαν συνάντηση στα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας μεταξύ του Μουάφακ Ταρίφ και του ισραηλινού πρωθυπουργού, Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος δήλωσε, μετά το πέρας της, ότι «ο παράγοντας των Δρούζων αποτελεί πυλώνα σταθερότητας για τη Συρία». Με άλλα λόγια, είναι πλέον σαφές ότι η ισραηλινή προέλαση στα συριακά εδάφη δεν στοχεύει μόνο στο να απομακρύνει τους τζιχαντιστές αντάρτες από τις μεθοριακές ισραηλινές πόλεις. Στοχεύει παράλληλα στο να προστατεύσει και τους Δρούζους της νότιας Συρίας από τον ίδιο ακριβώς κίνδυνο.
Πρόκριμα για τις υπόλοιπες μειονότητες της Συρίας
Αναμφίβολα, είναι πολύ νωρίς να εκτιμηθεί ποια μορφή διακυβέρνησης θα εφαρμοστεί ως προς το ζήτημα των Δρούζων της Συρίας, τη στιγμή μάλιστα, που η υπόλοιπη χώρα συνεχίζει να διανύει περίοδο βαθύτατης ανασφάλειας. Ωστόσο, η λύση που εν τέλει θα επιλεγεί για την περίπτωση των Δρούζων θα χρησιμεύσει είτε ως πρόκριμα είτε ως παράδειγμα προς αποφυγή για τις υπόλοιπες μειονότητες στη Συρία, που και εκείνες θα κληθούν, αργά ή γρήγορα, να επιλέξουν πώς επιθυμούν να διαμορφωθεί το δικό τους μέλλον – και με ποιον τρόπο θα θελήσουν να το διεκδικήσουν.
Την κατάσταση στη Μ. Ανατολή εξετάζουν σήμερα στις Βρυξέλλες οι ΥΠ.ΕΞ. της ΕΕ. Η Ευρώπη προσαρμόζεται στις εξελίξεις και θα αποστείλει επιτετραμμένο στη Δαμασκό, δεν άρει όμως τις κυρώσεις.
Η ΕΕ ανοίγει τους διαύλους επικοινωνίας με την HTSΕικόνα: Alaa Al Sukhni/REUTERS
Ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες
Πρωτοβουλία ανοίγματος διπλωματικών επαφών με τη νέα κυβέρνηση στη Συρία έλαβε η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλλας, παρά το γεγονός ότι έως τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνούνταν κατηγορηματικά τον διάλογο με τους αντάρτες της οργάνωσης HTS, που ελέγχουν πλέον τη Δαμασκό.
«Ανέθεσα στον ανώτατο ευρωπαίο διπλωμάτη στη Συρία να μεταβεί στη Δαμασκό και να ξεκινήσει επαφές με τη νέα κυβέρνηση» δήλωσε η Κάλλας προσερχόμενη το πρωί στη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στις Βρυξέλλες. «Ο διπλωματικός μας εκπρόσωπος στη Συρία θα επισκεφθεί σήμερα τη Δαμασκό» ανέφερε. Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας ανέλαβε την πρωτοβουλία πριν την πρώτη της συνεδρίαση με τους 27 υπουργούς Εξωτερικών, που σήμερα αναμένεται να συζητήσουν τον τρόπο και σε ποιον βαθμό θα προσεγγίσουν τη νέα πολιτική ηγεσία της Συρίας, μετά την πρόσφατη ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ.
Η ίδια υπενθύμισε ότι το περασμένο Σάββατο συμμετείχε σε συνάντηση υπουργών Εξωτερικών αραβικών κρατών, όπου παρόντες ήταν και ο Τούρκος αλλά και ο Αμερικανός ομόλογός τους. «Είναι πολύ σημαντικό ότι οι περιφερειακοί και διεθνείς παράγοντες βλέπουν τη μεγάλη εικόνα με τον ίδιο τρόπο με εμάς και επιθυμούν να είναι σταθερή και ειρηνική η χώρα με μια ολοκληρωμένη κυβέρνηση» τόνισε η Κάλλας.
Σε ό,τι αφορά τις ευρωπαϊκές κυρώσεις εναντίον της οργάνωσης HTS, η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι η ΕΕ δεν θα άρει τα μέτρα, προτού δει στην πράξη να προστατεύονται οι μειονότητες και τα δικαιώματα των γυναικών, αλλά και να καταπολεμείται ο θρησκευτικός εξτρεμισμός.
Το θέμα των κυρώσεων, πάντως, αναμένεται να συζητηθεί σήμερα από τους ευρωπαίους υπουργούς Εξωτερικών, όπως επίσης και η περαιτέρω οικονομική βοήθεια προς τη Συρία εκ μέρους του «μπλοκ».
Πιθανές κυρώσεις εναντίον του «Γεωργιανού Ονείρου»
Προεκλογικό πανό για τις βουλευτικές εκλογές στην Τιφλίδα, 2024Εικόνα: Nikita Oschuev/DW
«Έχουμε προτείνει μια λίστα κυρώσεων για συγκεκριμένους ανθρώπους, που συνήθως… χρησιμοποιούν βία εναντίον της αντιπολίτευσης» ανέφερε η Κάλλας, ωστόσο επισήμανε ότι «πρέπει όλοι να συμφωνούν και δεν είμαστε ακόμη σ’ αυτό το σημείο».
Η Ελλάδα στηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική των Δ. Βαλκανίων
Από τη Διαδικασία Βερολίνου για τα Δυτικά ΒαλκάνιαΕικόνα: Dominik Butzmann/AA/photothek.de/picture alliance
Προσώρας, το Μαυροβούνιο αναδεικνύεται σε «πρωτοπόρο» -ανάμεσα στα έξι κράτη των Δυτικών Βαλκανίων- στην κούρσα ένταξης, καθώς αναμένεται να κλείσει επισήμως σήμερα τρία κεφάλαια των ενταξιακών του διαπραγματεύσεων, ενώ η Αλβανία αύριο θα ανοίξει ένα ακόμα θεμελιώδες κεφάλαιο, εκείνο των εξωτερικών σχέσεων στη διάρκεια της τρίτης κατά σειρά διακυβερνητικής της διάσκεψης με την Ένωση στις Βρυξέλλες.
Ο δικτάτορας Ιωαννίδης, με την κρυψίνοια, την ατολμία και την έλλειψη ηγετικών προσόντων που τον διέκριναν, παρέμεινε ΑΠΩΝ καθ’ όλη την διάρκεια της κρίσεως και τελικά χωρίς ΠΟΤΕ να βγει μπροστά ως Ηγέτης και να αποφασίσει κάτι συγκεκριμένο, ΑΠΕΔΡΑΣΕ, αφήνοντας την… χούντα του να παραδώσει στην πολιτική ηγεσία ένα ανέτοιμο ψυχολογικά στράτευμα για πόλεμο. Ως Κυβερνήτης του πρώτου α/φους της δεύτερης τετράδας που προσγειώθηκε στο Ηράκλειο στις 13:44 της 22ας Ιουλίου 1974, αλλά και ως διερευνητής του ατυχήματος που ακολούθησε, υποχρεούμαι να δηλώσω πως οι αποκλίσεις που κατά καιρούς παρουσιάζονται σε διάφορες περιγραφές δεν συμβαδίζουν με αυτά που προκύπτουν από τη διασταύρωση των στοιχείων των διαφόρων ημερολογίων και αναφορών και κυρίως από τις προσωπικές μαρτυρίες επιτελών και πληρωμάτων που βίωσαν αυτή την περιπέτεια!!
ΟΥΤΕΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ
ΟΥΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΜΠΛΟΚΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ
ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ «ΑΤΤΙΛΑ-1» ΚΑΙ «ΑΤΤΙΛΑ-2» ΜΕ ΤΗΝ ΠΑ ΤΟ 1974
Το Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2024, έλαβε χώρα στην ΕΣΗΕΑ Ημερίδα που οργανώθηκε από το Κέντρο Αριστείας «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» με θέμα «ΚΥΠΡΟΣ 1954-1964-1974-2024: Γεγονότα, Κρίσεις, Εισβολή-Κατοχή, Μνήμες, Σχέδια Επίλυσης, Ευκαιρίες και Λάθη, Εξελίξεις και Προοπτικές», με τη συμμετοχή σε αυτήν πλειάδας εξαιρετικών εξειδικευμένων ομιλητών-εισηγητών, που είχαν προγραμματισθεί να φωτίσουν από όλο το φάσμα των ιδιαίτερων πλευρών και πτυχών του Κυπριακού, που είχαν καθορισθεί.
Ωστόσο ο περιορισμένος, όπως αποδείχθηκε, συνολικός χρόνος δεν επέτρεψε την πλήρη παρουσίαση όλων των θεμάτων, όπως είχε προβλεφθεί. Όλως ιδιαιτέρως δε αυτών που σχετίζονται με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Κύπρο, εις ό,τι αφορά την αποστολή «ΝΙΚΗ» της ΠΑ και τη μη εμπλοκή των αεροσκαφών «Φάντομ», υπερσύγχρονων για τα μέτρα της εποχής, που μόλις είχε αποκτήσει τότε η ΠΑ και τα οποία δεν εστάλησαν να πολεμήσουν εναντίον του «Αττίλα», με τα πληρώματά τους καίτοι πλήρως ετοιμοπόλεμα, πιστοποιημένα προς τούτο, ώστε να υποστηρίξουν μία τέτοια αποστολή.
Παρατίθεται εν συνεχεία ολόκληρη η εισήγηση που είχε ετοιμάσει ο Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. , Γεώργιος Σκαρλάτος, Επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ και η οποία δεν παρουσιάσθηκε παρά εξαιρετικώς συνοπτικώς, σε ελάχιστο χρόνο, Η πλήρης ανάγνωση και μελέτη του σχετικού κειμένου, οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η τότε χούντα του Ιωαννίδη δεν είχε καμία βούληση εμπλοκής της ΠΑ στις επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων εισβολέων στη Μεγαλόνησο.
22 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974
Με την ευγενική προσφορά της Κυριακάτικης «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» έπιασα στα χέρια μου το ανεπανάληπτο έργο «Φωτιά και Τσεκούρι» του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ.
Καθώς δε το ξεφύλλιζα για να το θυμηθώ έπεσα σε μια παράγραφο που την βρήκα σχετική με το θέμα της σημερινής μας επικοινωνίας, απόσπασμα της οποίας και σας διαβάζω: «Τα γεγονότα κρινόμενα εκ των υστέρων, γεννούν απορίες και προκαλούν ΑΥΣΤΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ. Αυτό συμβαίνει σχεδόν πάντα. Μόνο εκείνοι που έζησαν με κάποιο αίσθημα ευθύνης κρίσιμες και δυσχερείς ημέρες της ιστορίας γνωρίζουν πόσο αυτό είναι άδικο. Εκ των υστέρων όλα φαίνονται απλά και σαφή. Η εξέλιξη δεν είναι πλέον δυνατή – έχει ολοκληρωθεί. Δίνει δε την εντύπωση ότι ήταν τόσο σαφώς αιτιολογημένη, ώστε οι εκ των υστέρων κρίνοντες διερωτώνται πώς οι ενδιαφερόμενοι δεν αντιλήφθηκαν την πραγματική έννοια των γεγονότων».
Με την επισήμανση αυτή, εκλεκτοί προσκεκλημένοι στη σημερινή ημερίδα του Κέντρου Αριστείας «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ», αγαπητοί συνάδελφοι, φίλες και φίλοι, θα προσπαθήσω στον χρόνο που έχω στη διάθεσή μου να περιγράψω τα γεγονότα, όπως καταγράφονται στα ημερολόγια και στις διάφορες αναφορές που κυκλοφορούν. Και κυρίως να συζητήσω μαζί σας για όλα αυτά που έζησα τις δραματικές ημέρες εκείνες της Κυπριακής τραγωδίας ως Κυβερνήτης ενός εκ των ΔΕΚΑ «Φάντομς» που ξεκίνησαν από την Ανδραβίδα για την Κύπρο, αλλά και που ουδέποτε τους εδόθη “πράσινο φως” για να συνεχίσουν μετά το Ηράκλειο της Κρήτης.
Θέλω δε να πιστεύω, πως η συζήτηση που θα έχουμε θα βοηθήσει να καταρριφθούν πολλές από τις ανακρίβειες που κυκλοφορούν μεταξύ των συναδέλφων ατρατιωτικών, των δημοσιογράφων αλλά και ακαδημαϊκών-αναλυτών σε ορισμένες περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε λανθασμένα συμπεράσματα και μετάθεση ευθυνών για την μη εμπλοκή των “Φάντομς” στην Τουρκική Εισβολή.
Ας μεταφερθούμε λοιπόν νοερά στις μαύρες εκείνες ημέρες του Ιουλίου του 1974 και ας αναλογισθούμε την κατάσταση που επικρατούσε τότε στην Αεροπορική Βάση της Ανδραβίδας, όπου εφιλοξενούντο τα νεοαποκτηθέντα μαχητικά διπλού ρόλου.
Η κατάσταση τότε στην
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
Με την άφιξη και δύο ακόμη α/φών, η 20η Ιουλίου 1974 βρίσκει την Μονάδα με 22 ετοιμοπόλεμα α/φη ενώ και με την άφιξη του τελευταίου κλιμακίου από τις ΗΠΑ, την Κυριακή το βράδυ της επομένης, τα πληρώματα συμπληρώνουν τον αριθμό 18.
Ας σημειωθεί πως τα πληρώματα αυτά, 18 Κυβερνήτες και 18 Συγκυβερνήτες, είχαν εκπαιδευθεί επί επτάμηνο σε Μονάδα της Αμερικανικής Αεροπορίας και έχοντας συμπληρώσει κατά μέσο όρο 80 ώρες πτήσεως είχαν πιστοποιηθεί ως ετοιμοπόλεμα και στους δύο ρόλους του αεροσκάφους, ως αναχαιτίσεως και βομβαρδισμού. Ακόμη να σημειώσουμε πως εκπαιδευτές μας στις ΗΠΑ ήσαν μπαρουτοκαπνισμένοι αερομαχητές του Βιετνάμ που μόλις είχαν επιστρέψει στην Πατρίδα τους με τη λήξη του Πολέμου εκείνου.Το ίδιο συνέβαινε και με τα κλιμάκια των Τεχνικών μας που ήδη είχαν επίσης επιστρέψει και ήταν πιστοποιημένοι για να υποστηρίζουν τα Φάντομς.
Η ομάδα των εκπαιδευομένων στα Φάντομς της ΠΑ στις ΗΠΑ, σε αναμνηστική φωτογραφία με εκπροσώπους της ομογένειας, στην εκδήλωση για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, στις 25/03/74,στο Μαϊάμι.
Το ηθικό όλων μας ήταν στα ύψη αφού το επαναστατικό μαχητικό Φάντομ μας έκανε να αισθανόμαστε ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ έναντι των αντιπάλων. Έτσι με το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και την έναρξη της κρίσης ενταχθήκαμε, με μεγάλο ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα, στα εθνικά μας σχέδια και αναλάβαμε υπηρεσία επιφυλακής σε έμφορτα με πυρομαχικά αεροσκάφη για την αποστολή μας, παραμένοντες για πολλές πολλές ώρες εντός αυτών.
Με την προσμονή για αποδέσμευση, οι ημέρες κυλούσαν βασανιστικά καθώς οι γείτονες ευρίσκοντο σε διπλωματικό και στρατιωτικό οργασμό και εμείς βρισκόμασταν σε κατάσταση… «αγρανάπαυσης» όπως λέμε στην Αεροπορία, αναμένοντας το… αύριο με επίσημες περιστασιακές ενημερώσεις, της μορφής πως ο αντίπαλος συνεχίζει τα συνήθη παιχνίδια του και απλώς κάνει συνήθεις ασκήσεις για να μάς απασχολεί.
Σχολιαστική μελέτη, ωστόσο, αναφορών της τότε ΚΥΠ που αποδεσμεύθηκαν εσχάτως καταδεικνύουν τις προετοιμασίες των στρατιωτικών σχηματισμών της γείτονος για επέμβαση στη Νήσο, αλλά προφανώς το καθεστώς της Αθήνας δεν τις ελάμβανε υπ’ όψιν, συνεχίζοντας να μάς καθησυχάζει…
Ειδικότερα τα δελτία της 17ης, 18ης και 19ης Ιουλίου της ΚΥΠ αφήνουν να νοηθεί η χαώδης, ακόμη και στα όρια του εμφυλίου πολέμου, κατάσταση που επικρατούσε στο Νησί. Και ακόμα, με την πολιτική βούληση και στρατιωτική προετοιμασία στην Τουρκία να καταδεικνύει την πρόθεση για άμεση επέμβαση, εμείς να συνεχίζουμε ατάραχοι, στο ρυθμό του… «μην ανησυχείτε!».
Η 22η Ιουλίου 1974, καθώς οι Τούρκοι συνεχίζουν την απόβαση στην Κερύνεια, μάς βρίσκει στη συνήθη καθημερινή ρουτίνα μετά τον πρωϊνό καφέ, με τα πληρώματα να προετοιμάζονται και αφού υπογράψουν τα βιβλία πτήσεως να μεταβαίνουν στα α/φη τους για ανάληψη υπηρεσίας επιφυλακής, κατά το ημερήσιο πρόγραμμα.
Η εκ των υστέρων εντολή
γιά προετοιμασία απογείωσης
Εκείνο το πρωί, για τον Συγκυβερνήτη μου, Υποσμηναγό Κωστάκο και εμένα
είχαμε την πρώτη έκπληξη της ημέρας. Ενώ δεν είχαμε αρχικώς συμπεριληφθεί στο ημερήσιο πρόγραμμα πτήσεων, πήραμε διαταγή με καθυστέρηση τουλάχιστον μίας ώρας, να ετοιμασθούμε για το αεροσκάφος μας ως Νο3, στον σχηματισμό ζεύγους του Αντισμηνάρχου Παναγιώτη Μπαλέ με αποστολή Χ. σύμφωνα με το σχέδιο. Το παράτυπο εδώ ήταν πως, αν και νεώτερος του σχηματισμού υπέγραψα ως Νο3 στο βιβλίο Πτήσεων που αποτελεί πλέον και το χαρακτηριστικό μου κατά την πτήση που θα ακολουθήσει.
Περί ώραν 07:00 έχουμε επιθεωρήσει με τον Συγκυβερνήτη μου το α/φος και έχουμε δεθεί στα καθίσματα, έτοιμοι για απογείωση όταν δοθεί πράσινο. Για όσους δεν το έχουν ζήσει αυτό, οι ώρες αναμονής εντός του α/φους για ταχεία απογείωση είναι βασανιστικές και ατελείωτες. Επομένως συνήθης πρακτική για τα πληρώματα επιφυλακής είναι η μελέτη του χάρτη αποστολής ή η ανάγνωση βιβλίου ή η ακρόαση τρανζίστορ ή ενίοτε και η… συμπλήρωση ύπνου!
Στην περίπτωσή μου, καθ’ όλη την διάρκεια της κρίσεως, παρακολουθούσα τις ειδήσεις του BBC, από όπου και πληροφορήθηκα θορυβημένος, εκείνο το πρωί, πως η Τουρκική αποβάση συνεχίζεται με επιτυχία. Στους διαφόρους επιτελείς, που περιοδικά μάς επισκέπτοντο στο καταφύγιο για να μάς εμψυχώνουν και να μάς ενημερώνουν σχετικά, συζήτησα τις ειδήσεις που άκουγα στο BBC, αλλά με καθησύχαζαν με το σύνηθες ρεφραίν… «παιχνιδάκια των γειτόνων μας!».
Στις 13:00 περίπου κατέφθασε στο καταφύγιο ο Διοικητής της 339 Μοίρας, Αντισμήναρχος, Σωτήριος Κοντογιάννης, και ανελθών στην σκάλα του α/φους με ενημέρωσε πως έχει δοθεί εντολή να αναχωρήσει άμεσα ο σχηματισμός μας για το Ηράκλειο όπου και θα μας επανεξοπλίσουν προκειμένου να μεταβούμε στην Κερύνεια και να προσβάλουμε τα αποβατικά μέχρι τις 16:00, που έχει προσδιορισθεί ως ώρα κατάπαυσης του πυρός.
Επίσης με ενημέρωσε πως εντός ολίγου καταφθάνουν και οι οπλουργοί προκειμένου να κατεβάσουν τις 6 βόμβες γενικής χρήσεως και να εκκινήσω στη συνέχεια. Πράγματι εντός ολίγων λεπτών μετά την αποχώρηση του Μοιράρχου κατέφθασε η ομάδα των οπλουργών και άρχισε να εργάζεται προκειμένου να κατεβάσει τις 6 βόμβες των 500 λιβρών γενικής χρήσεως που έφερε το α/φος.
Λίγα λεπτά όμως αργότερα καταφθάνει το Νο 2 της Μοίρας και μετέπειτα Διοικητής της 338Μ, αείμνηστος Αντισμήναρχος Χαρίλαος Αγγελόπουλος, και φωνάζοντας… «Γιώργο δεν προλαβαίνουμε, δεν προλαβαίνουμε θα τις απορρίψεις ασφαλισμένες κατά τη διαδρομή» και δίδει εντολή στην ομάδα των οπλουργών να επανασφαλίσουν τις βόμβες επί του α/φους.
Φθάνοντας για προσγείωση
στο Ηράκλειο
Αποτέλεσμα, από αυτήν την καθυστέρηση με τους οπλουργούς, ήταν να απογειωθώ κατά 5 λεπτά μετά την α/γ των α/φων του σχηματισμού στις 13:15 και να κατευθυνθώ προς τον προορισμό μου πετώντας σε πολύ χαμηλό ύψος. Ακολουθώντας την διαδρομή Λακωνικός Κόλπος, Κύθηρα, Αντικύθηρα και νοτίως Καστελίου, Χανίων, Ρεθύμνου προσέγγισα το Ηράκλειο ζητώντας άδεια ως Νο3 του σχηματισμού, η οποία και μού εδόθη. Τις βόμβες τις είχα απορρίψει ασφαλισμένες στη θάλασσα, μεταξύ Κυθήρων και Αντικυθήρων. Στο σημείο αυτό θα αναφέρω λεπτομερώς την στιχομυθία που ακολούθησε όπως ακριβώς καταγράφηκε στην μαγνητοταινία του Πύργου Ελέγχου Ηρακλείου.
ΠΕΠ: Νο3 συνεχίστε στο Νότιο 180 για τον διάδρομο 90.
Νο3: Ηράκλειο το Νο3 στο 180.
ΠΕΠ: Νο3 συνεχίστε στο βασικό με σύστημα κάτω και ασφαλισμένο. (Στο σημείο αυτό εντοπίζω σχηματισμό τριών Φάντομ βορείως του αεροδρομίου να προσεγγίζουν και ερωτώ)
Νο3: Ηράκλειο τα τρία Φάντομς που προσεγγίζουν με Νότια πορεία από την νήσο Δίας ποια είναι; (και ακούω τη φωνή του αρχηγού του σχηματισμού να λέει)
Νο1: Γιώργη, εμείς είμαστε και συνέχισε κανονικά θα κλιμακωθούμε από πίσω σου!
Νο3: Νο1 σας κατάλαβα και συνεχίζω. (Αυτή ήταν η δεύτερη έκπληξη της ημέρας αφού ουδέποτε είχα ενημερωθεί για την πρόσθεση του Νο4 α/φους στον σχηματισμό με πλήρωμα τους Επισμηναγό Επαμεινώνδα Παπαδόπουλο και Υποσμηναγό Κωνσταντίνο Παπαδούδη.)
Νο3: Ηράκλειο το Νο3 στο βασικό με σύστημα κάτω και ασφαλισμένο.
ΠΕΠ: Νο3 Ελεύθερος για προσγείωση. (Στην ευθεία για Π/Γ ακούω το Ηράκλειο να λέει:
ΠΕΠ: Νο3 έχεις καπνούς!
Νο3: Οκ Υπόψη (Έχοντας βάρος που προσεγγίζει το μέγιστο για π/γ επιτρεπόμενο των 46.000 libr. ή και κατά τι να το προσπερνά ήμουν αναγκασμένος να χρησιμοποιώ υψηλά στοιχεία κινητήρων και οι παλιοί κινητήρες παρακαπνίζανε!!!) Λίγο πριν την επαφή με τον διάδρομο ο Πύργος επαναλαμβάνει:
ΠΕΠ: Νο3 έχεις πολλούς καπνούς!
Νο3: ΟΚ Υπ΄όψιν (Εκνευρισμένα)
Με την επαφή στον διάδρομο ακούγεται ο Πύργος να λέει:
ΠΕΠ: Νο3 έχεις φωτιά!!
Νο3: Στείλε μου τα πυροσβεστικά!
Και αρχίζω σταδιακά να φρενάρω όταν ακούω το Νο1 που έχει προσγειωθεί πίσω μου και με ακολουθεί να λέει:
Νο1: Γιώργη, κρατήσου αριστερά!
Νο3: Κρατιέμαι αριστερά! Και καθώς ο Νο1 με προσπερνά από δεξιά; Ακούω τον Πύργο με έντονη φωνή να φωνάζει:
ΠΕΠ: Φωτιά-Φωτιά-Φωτιά!!!
Η φωτιά που ήταν τελικώς σε άλλο Φάντομ
Στο σημείο αυτό προσπαθώ και ακινητοποιώ το Φάντομ το συντομότερο δυνατό και δίδω σντολή στον συγκυβερνήτη μου για άμεση έξοδο κινδύνου από το α/φος. Ευθύς δε όταν πήδηξα από το α/φος και βρέθηκα στο έδαφος κοίταξα προς τα πίσω για να δω την φωτιά του αεροπλάνου μου, αλλά εντόπισα το μανιτάρι της μεγάλης φωτιάς στην αρχή του διαδρόμου.
Ήταν το Νο4 του σχηματισμού που ακολουθούσε το Νο1 και μετά από βαριά προσγείωση και την εκδήλωση της πυρκαγιάς αναγκάστηκε το πλήρωμα να το εγκαταλείψει επιτυχώς με τα εκτινασσόμενα καθίσματα.
Η ώρα καταγραφής του ατυχήματος είναι η 13:45 και το Νο2 του σχηματισμού που ακολουθούσε ως τέταρτο α/φος για προσγείωση αναγκάζεται λόγω όλων αυτών που βλέπει στον διάδρομο να κατευθυνθεί και να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Σούδας.
Χειριστές των Φάντομς: Αριστερά στο βάθος Γ.Σκαρλάτος, στο κέντρο Παν. Μπαλές- Στέφ. Σκρέκας, Αθαν.Κολοβός στη δεύτερη σειρά Επ. Παπαδόπουλος(κέντρο), Αθαν. Μακρής, Εμμ.Κληρονόμος
Είναι χρήσιμο να σημειώσουμε, πως το Νο2 του σχηματισμού που προσγειώθηκε στη Σούδα, όπου ουδείς Έλληνας είχε ξαναδεί Φάντομ, το εξυπηρέτησε το εκεί Αμερικανικό κλιμάκιο και το πλήρωμά του, ο Σμηναγός Νικόλαος Πουλάκος και Υποσμηναγός Θεόδωρος Σχορτσιανίτης, επέστρεψε στο Ηράκλειο στις 15:30.
Και θα κλείσω εδώ την περιγραφή της ημέρας αναφέροντας για την τρίτη έκπληξη που με περίμενε στο Ηράκλειο: Την παρουσία 6 Φάντομς, 4 βομβαρδιστικών με Αρχηγό τον Αείμνηστο Αντισμήναρχο Στέφανο Σκρέκα και συγκυβερνήτη τον Υποσμηναγό Διονύσιο Μουρελάτο, καθώς και ένα ζεύγος αναχαιτίσεως με Αρχηγό τον Επισμηναγό Σπυρίδωνα Κοντομάρη και Συγκυβερνήτη τον αείμνηστο Υποσμηναγό Κωνσταντίνο Λιαγκορίδη.
Τα αεροσκάφη αυτά, για τα οποία ουδέποτε ενημερωθήκαμε, είχαν πάρει εντολή στις 07:50 για μεταστάθμευση από Ανδραβίδα και προσγειώθηκαν στο Ηράκλειο στις 10:15 όπου και θα εξοπλίζονταν για να επιχειρήσουν στην Κύπρο.
Η προετοιμασία και ο εξοπλισμός των βομβαρδιστικών με Rokeye διήρκησε περί τις τρεις ώρες και τα πληρώματα τα παρέλαβαν στις 13:30. Είναι χαρακτηριστικό ότι από μαρτυρίες των πληρωμάτων προκύπτει πως οι χειριστές είδαν το ατύχημα του Νο4 του δεύτερου σχηματισμού στις 13:45 καθήμενοι μέσα στα α/φη τους.
Τέλος θα πρέπει να αναφέρω και να υπογραμμίσω, για ουσιαστικούς αλλά και ηθικούς λόγους, πως ο Κυβερνήτης του α/φους του δεύτερου σχηματισμού που ενεπλάκη στο ατύχημα, είχε αφιχθεί από τις ΗΠΑ στην Ανδραβίδα την Κυριακή το βράδυ της 21/077/74, με το τελευταίο κλιμάκιο των χειριστών και ως εκ τούτου δεν υπήρξε χρόνος για να εθισθεί σε πτήσεις με τα δικά μας Φάντομ που διαθέτουν αεροδυναμικές επιφάνειες SLATS αντί για το σύστημα BLC που είχαν τα α/φη στις ΗΠΑ!!
Τα πραγματικά γεγονότα και οι προφάσεις
Μετά από όλα αυτά κατ’ αρχάς θα ήθελα να ζητήσω την κατανόησή σας για την λεπτομερειακή καταγραφή των αεροπορικών γεγονότων που ζήσαμε οι Φαντομάδες εκείνη την ημέρα. Ώστε να αντιληφθείτε το πώς βιώσαμε εμείς οι πρωταγωνιστές εκείνες τις δραματικές ώρες, αλλά και το πώς αντιδράσαμε σε σχέση με τις αλλοπρόσαλλες καταστάσεις που ζήσαμε από την έναρξη της Τουρκικής εισβολής το πρωί του Σαββάτου, την 20η Ιουλίου, μέχρι το βράδυ της Δευτέρας όπου ματαίως αναμέναμε ένα κάποιο πράσινο φως για απογείωση που ποτέ δεν ήρθε.
Όμως το ερώτημα, γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν τα Φάντομς, παραμένει και μάλιστα με δριμεία κριτική ορισμένων κύκλων. Οι οποίοι, είτε αγνοώντας, είτε παραβλέποντας τα πραγματικά γεγονότα, φθάνουν στο σημείο να ισχυρίζονται πως το επισυμβάν ατύχημα στις 13:45 στο Ηράκλειο ήταν η βασική αιτία ματαιώσεως της αποστολής με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αντεγκλήσεις, αλληλοκατηγορίες, πικρίες που έχουν ως αποτέλεσμα την αλλοίωση των πραγματικών γεγονότων και την διαφοροποίηση της Ιστορίας, ιδίως:
Όταν σκεφθούμε την εσπευσμένη σύσκεψη του καθεστώτος με τον Αμερικανό Πρέσβη το πρωί του Σαββάτου της 20ης Ιουλίου 1974, μετά την έναρξη της Τουρκικής Εισβολής και τις καθησυχαστικές οδηγίες που ελαμβάναμε σε συνδυασμό με το φιάσκο της Γενικής Επιστράτευσης.
Όταν σκεφτούμε τις πληροφορίες που λαμβάναμε για τη συνεχιζόμενη εισβολή από τους διεθνείς ραδιοφωνικούς σταθμούς σε αντίθεση με την… νιρβάνα θα έλεγα του καθεστώτος.
Όταν στη σύσκεψη του καθεστώτος με τον Αμερικανό Υφυπουργό Εξωτερικών τις απογευματινές ώρες της Κυριακής 21ης Ιουλίου 1974 δεν προσκαλούνται οι Αρχηγοί ΓΕΝ και ΓΕΑ και οι οποίοι απλώς ενημερώνονται εκ των υστέρων από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ περί των λεχθέντων,
Όταν εσπευσμένα, μετά τη ματαίωση αποστολης των επιταχθέντων BOΕING της Ολυμπιακής, αποφασίζεται και εκτελείται η ηρωϊκή αποστολή «ΝΙΚΗ» με τα NORATLAS και τα γνωστά αποτελέσματα.
Όταν οι αρχικές διαβεβαιώσεις του ΑΤΑ, με την έναρξη της εισβολής είναι καθησυχαστικές.
Όταν μελέτη του ΓΕΑ, του απογεύματος της Κυριακής καταδεικνύει πως, από την στιγμή που ληφθεί απόφαση για εμπλοκή των Φάντομ της Ανδραβίδας στην Κύπρο μέσω Ηρακλείου απαιτούνται τουλάχιστον πέντε ώρες.
Όταν τα πρώτα 6 Φάντομ λαμβάνουν την εντολή για α/γ στις 08:00 της 22.07.74 και τελικά προσγειώνονται στο Ηράκλειο στις 10:15.
Όταν τα α/φη αυτά χρειάστηκαν τρεις ώρες περίπου για να ετοιμαστούν και επανεξοπλιστούν με βόμβες ROKΕYΕ.
Όταν τα α/φη αυτά είναι έτοιμα για απογείωση στις 13:30 αλλά διαταγή για απογείωση δεν δίδεται.
Όταν τα 12 βομβαρδιστικά F-84F στο Καστέλι λαμβάνουν από ΓΕΑ και ΑΤΑ διαταγή στις 11:00 για απογείωση και δύο φορές τα ματαιώνει το καθεστώς στη γραμμή απογειώσεως.
Όταν η δεύτερη τετράδα των Φάντομ στην Ανδραβίδα λαμβάνει διαταγή για απογείωση στις 12:50 και προσγειώνεται στο Ηράκλειο στις 13:45.
Όταν σκεφτούμε ότι η δεύτερη τετράδα που αποφασίστηκε στις 12:50 να μεταβεί στο Ηράκλειομ σύμφωνα με τις 5 ώρες της μελέτης του ΓΕΑ θα έφθανε στην Κύπρο στις 17:50 ήτοι σχεδόν δύο ώρες μετά την ώρα κατάπαυσης του πυρός.
Όταν τώρα σκεφτούμε πως δεν υπήρξε το ατύχημα, η δεύτερη τετράδα που προσγειώθηκε στο Ηράκλειο στις 13:45, με τις 3 ώρες που χρειάστηκαν να εξοπλιστούν τα πρώτα α/φη, αυτά θα ήσαν έτοιμα για απογείωση, με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, στις 16:00 ήτοι την ώρα κατάπαυσης του πυρός,
και τέλος, όταν η κατάληψη της Κυρήνειας είχε ολοκληρωθεί στις 14:00 και είχε συμφωνηθεί ως η νέα ώρα κατάπαυσης του πυρός
Η οποιαδήποτε σκέψη ή προσπάθεια μεταθέσεως της χουντικής ευθύνης του Ιωαννίδη για τη μη χρησιμοποίηση των Φάντομς στα πληρώματα της δεύτερης τετράδας είναι τουλάχιστον αντιδεοντολογική εάν όχι κακόβουλη, αφού δεν υποστηρίζεται από τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα.
Το χουντικό καθεστώς είχε
επιλέξει την απραξία
Μελετώντας λοιπόν και αναλύοντας τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα, εκείνο που προκύπτει, και κατά τη γνώμη μου πρέπει να κρατήσουμε είναι πως το καλοκαίρι του 1974, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ να εμπλακούμε στρατιωτικά επισήμως στην ΚΥΠΡΟ κατά τη διάρκεια της Τουρκικής Εισβολής, τόσο στον Αττίλα ΕΝΑ όσο και στον Αττίλα ΔΥΟ!!!
Ο δικτάτορας Ιωαννίδης, με την κρυψίνοια, την ατολμία και την έλλειψη ηγετικών προσόντων που τον διέκριναν, παρέμεινε ΑΠΩΝ καθ’ όλη την διάρκεια της κρίσεως και τελικά χωρίς ΠΟΤΕ να βγει μπροστά ως Ηγέτης και να αποφασίσει κάτι συγκεκριμένο, ΑΠΕΔΡΑΣΕ, αφήνοντας την… χούντα του να παραδώσει στην πολιτική ηγεσία ένα ανέτοιμο ψυχολογικά στράτευμα για πόλεμο.
Ως Κυβερνήτης του πρώτου α/φους της δεύτερης τετράδας που προσγειώθηκε στο Ηράκλειο στις 13:44 της 22ας Ιουλίου 1974, αλλά και ως διερευνητής του ατυχήματος που ακολούθησε, υποχρεούμαι να δηλώσω πως οι αποκλίσεις που κατά καιρούς παρουσιάζονται σε διάφορες περιγραφές δεν συμβαδίζουν με αυτά που προκύπτουν από τη διασταύρωση των στοιχείων των διαφόρων ημερολογίων και αναφορών και κυρίως από τις προσωπικές μαρτυρίες επιτελών και πληρωμάτων που βίωσαν αυτή την περιπέτεια!!
Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ
Πρίν ένα περίπου χρόνο στους κυριακατικους Ταΐμς της Νέας Υόρκης (28/9/13) η Αμερικανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας με ειδίκευση στην Μέση Ανατολή, Robin Wright, δημοσίευσε ένα χάρτη συνοδευόμενο με ένα επεξηγηματικό και αναλυτικό κείμενο με τον εντυπωσιακό, αλλά και ταυτόχρονα προβοκατόρικο τίτλο, “Πώς 5 χώρες στη Μέση Ανατολή Μπορεί να Γίνουν 14″.
Ως κύριο αίτιο για τον πιθανό κατακερματισμό της Μέσης Ανατολής η Wright θεώρησε την λεγόμενη Αραβική Άνοιξη και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο αυτή εκδηλώθηκε στη Συρία. Κατά την δημοσιογράφο η Συρία αποτελεί το στρατηγικό επίκεντρο της Αραβικής Μέσης Ανατολής και η κατάρρευσή της, από ισχυρό συγκεντρωτικό κράτος σε σεχταριστικά και φυλετικά φεουδάτα, λειτουργεί ως καταλύτης για την βαλκανιοποίηση του λοιπού Αραβικού χώρου.
H Αμερικανίδα δημοσιογράφος χωρίζει την Λιβύη στα τρία με βάση ιστορικά και φυλετικά κριτήρια: την Τριπολιτανία, τη Κυρηναϊκή και την Φεζάν στα νοτιοδυτικά. Η Συρία κατακερματίζεται στα τρία με βάσει σεχταριστικά και εθνοφυλετικά κριτήρια: το Αλαουϊστάν (του Άσαντ), το Κουρδιστάν και το κεντρώο Σουνιστάν, ενώ το Ιράκ, αφού χάνει τις κουρδικές του περιοχές, χωρίζεται στο Σουννιστάν και το Σιιστάν, με βάση τον θρησκευτικό σεχταρισμό. Η Υεμένη επαναχωρίζεται σε βόρεια και νότια, ενώ η Σαουδική Αραβία κατακερματίζεται στα πέντε: στη βόρεια, νότια, ανατολική και δυτική Αραβία και το Ουαχαπιστάν στο κέντρο.
Το ενδιαφέρον του χάρτη της Wright είναι ότι αφήνει ακέραιες την Τυνισία, απ´όπου και άρχισε η Αραβική Άνοιξη , την Αίγυπτο, την Ιορδανία καθώς επίσης και τα μη αραβικά αλλά μεσανατολικά κράτη, Τουρκία και το Ιράν. Αυτό το αναφέρω διότι με εξαίρεση το Ιράν, όλα τα υπόλοιπα κράτη είναι φιλοδυτικά αλλά και διότι το 2006 κυκλοφόρησε ένας άλλος χάρτης με κατακερματισμένα κράτη της Μέση Ανατολή που συμπεριελάμβανε Ιράν και Τουρκία και προεκτείνονταν μέχρι και το Αφγανιστάν, με σημαντικές αλλαγές συνόρων. Και ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι αντίθετα με τον χάρτη της Wright, o χάρτης του 2006 είχε ημιεπίσημο χαρακτήρα. Δημοσιεύθηκε στο Armed Forces Journal, June 2006, σε κείμενο με τίτλο, “Blood Borders: How a better Middle East would look”, με συγγραφέα τον συνταγματάρχη Ralf Peters, ο οποίος είχε πρόσφατα αφυπηρετήσει από την US National War Academy. O χάρτης παρουσίαζε ένα μεγάλο Κουρδιστάν, αφαιρώντας εδάφη από τη Συρία, την Τουρκία και το Ιράν, τριχοτομούσε το Ιράκ, κατακερμάτιζε σε πολλαπλά κρατίδια την Σαουδική Αραβία και είχε σημαντικές αναπροσαρμογές μεταξύ Ιράν, Αφγανιστάν και Πακιστάν, ενώ δημιουργούσε και το κράτος του Μπαλουχιστάν από το Πακιστάν με σύνορα στον Ινδικό Ωκεανό.
Ο χάρτης του Peters υπήρξε αιτία διπλωματικού επεισοδίου μεταξύ Αγκυρας και Ουάσιγκτον διότι παρουσιάσθηκε στο Νατοϊκό κολέγιο της Ρώμης όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 2006. Παρόμοιο επεισόδιο υπήρξε και μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας όταν ο χάρτης χρησιμοποιήθηκε και σε διάλεξη του καθηγητή Γιάννη Μάζη που έγινε στο Ελληνικό Υπουργείο Άμυνας και στο οποίο παρευρέθηκαν Τούρκοι αξιωματικοί.
Στην βιβλιογραφία για την Μέση Ανατολή υπάρχει πληθώρα μελετών που επιχειρηματολογούν υπέρ του κατακερματισμού του χώρου ώστε τα σύνορα να αντιστοιχούν σε πραγματικά εθνοφυλετικά και θρησκευτικά κριτήρια. Είναι στοιχειώδως γνωστό ότι με εξαίρεση την Αίγυπτο, τα κράτη της σύγχρονης αραβικής Μέσης Ανατολής προέκυψαν από τη κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και τα σύνορα τους διαμορφώθηκαν από τις αποικιακές δυνάμεις Βρετανίας και Γαλλίας. Οι δυό αυτές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δημιούργησαν ζώνες επιρροής στη περιοχή στη βάση των οποίων δημιουργήθηκαν αυθαίρετες κρατικές οντότητες με αυθαίρετα σύνορα.
Τα πράγματα περιπλέχθηκαν με την δημιουργία και του κράτους του Ισραήλ το 1948. Στη βάση της σιωνιστικής ιδεολογίας του εβραϊκού κράτους αλλά και της στρατηγικής του για επιβίωση, το Ισραήλ υιοθέτησε ως μέρος τη υψηλής του στρατηγικής την αρχή του κατακερματισμού των αραβικών κρατών. Στην αραβική βιβλιογραφία η στρατηγική αυτή παρουσιάζεται ως “σιωνιστική συνομωσία”. Στην πραγματικότητα οι Ισραηλινοί ουδέποτε απέκρυψαν ότι ο κατακερματισμός των αραβικών κρατών υπήρξε αναπόσπαστο μέρος της υψηλής τους στρατηγικής. Οι Ισραηλινοί αναζητούσαν πάντοτε συμμαχίες με μή αραβικά και μή μουσουλμανικά κράτη, όπως και συμμαχίες με μή αραβικές και μή μουσουλμανικές εθνότητες και θρησκευτικές μειονότητες στην περιοχή. Πάντοτε αναζητούσαν και εκμεταλλεύονταν κάθε ευκαιρία αποδυνάμωσης των Αράβων. Και η βιβλιογραφία είναι προσβάσιμη σε κάθε ενδιαφερόμενο.
Το πρόβλημα με τη σημερινή πολιτική κατάντια των Αράβων, που έχει ως τίμημα εκατόμβες νεκρών με τα πράγματα να χειροτερεύουν καθημερινά, είναι ότι μεταπολεμικά κυριάρχησαν αυταρχικά, δεσποτικά και πατριαρχικά καθεστώτα στον αραβικό κόσμο. Οι προσπάθειες για πολιτικό, κοινωνικό και δημοκρατικό εκσυγχρονισμό απέτυχαν παταγωδώς, ενώ ο φυσικός πλούτος τη περιοχής έγινε βορά των ξένων και της τοπικής διεφθαρμένης ελίτ. Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί και η οπισθοδρομική φύση της θρησκείας. Με όλο τον σεβασμό που οφείλεται για τα θεία τα ιερά και τα πιστεύω, είναι δυνατό να ορθοποδήσουν, να αυτονομηθούν και να υπερασπίσουν τα συμφέροντα τους κοινωνίες που θεωρούν ότι ο μισός τους πληθυσμός, οι γυναίκες, είναι παρακατιανός και πρέπει να υπάρχει χωρίς να φαίνεται; Για την Αραβική Μέση Ανατολή στο τέλος του τούνελ δεν υπάρχει, δυστυχώς, φως. Υπάρχει ένα άλλο τούνελ. http://www.philenews.com, http://www.mignatiou.com, / geopolitico
Στα 1666 ο Ιωάννης ο Ηρακλεικός ανακαλύπτει ένα μισοκατεστραμμένο χειρόγραφο που γράφτηκε κατά τον 14ο αιώνα, από τον Διονύσιο τον Απολλωλό, Μέγα Διδάσκαλο του μυστικού τάγματος των Ελευθέρων Λαθροπρακτών, με μεταγενέστερα σχόλια από τον Ουάλη τον Σύρο. Το μεταγράφει λοιπόν και το εμπλουτίζει με δικά του σχόλια, όσα εκείνος αποκόμισε από τα κείμενα που διάσωσε, ό,τι κατάλαβε, ή όσα νομίζει ότι κατάλαβε, διατηρώντας τον μυστικιστικό χαρακτήρα του. Κάπως έτσι προέκυψε η “αμεθύστη η έκπαγλος”.
Πρέπει να εξομολογηθώ πως έχω ένα πάθος με τον γραπτό λόγο. Και γραμματόσημο να πέσει στα χέρια μου θα το διαβάσω. Αγαπώ τα βιβλία, τα όμορφα βιβλία, τα ωραία βιβλία, τα καλογραμμένα βιβλία, τα ενδιαφέροντα βιβλία, τα μη προβλέψιμα απ’ την αρχή τους. Η αμεθύστη η έκπαγλος του Γιάννη Μάζη είναι όλα αυτά. Προσθέστε μια δόση μυστικισμού, μια υποψία αποκρυφισμού και άλλα που σταδιακά ανακαλύπτει ο αναγνώστης, και τότε θα την έχουμε προσεγγίσει πιο καθαρά. Γιατί η αμεθύστη επιδέχεται πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης.
Όταν το πρωτοέπιασα, τα χέρια μου αισθάνθηκαν πως κρατούν ένα πράγματι όμορφο αντικείμενο. Υλικά και χρώματα ήταν εκεί όσο χρειάζεται για να παράξουν ένα ελκυστικό αποτέλεσμα. Ξεφυλλίζοντάς το ήταν σαν να στριφογύριζα ένα μαγευτικό καλειδοσκόπιο. Εικόνες από μεσαιωνικά χειρόγραφα ιστορημένα με εκπληκτικά λαμπερά χρώματα που φωτίζονταν ακόμη περισσότερο από την χρήση καθαρού χρυσού, ήρθαν στη μνήμη μου και αναστυλώθηκαν μπροστά στα μάτια μου. Απόλαυσα την ανθοφόρο ταινία που περιβάλλει το κείμενο σε κάθε σελίδα, χωρίς καν να καταλάβω αμέσως πως ήταν η ίδια παντού. Ξαφνιάστηκα όταν, εκ των υστέρων έμαθα, πως ο Γιάννης ήταν ο δημιουργός αυτού του χρυσοποίκιλτου κοσμήματος που θυμίζει τα χρυσά συμποσιακά στεφάνια της Βεργίνας, από φύλλα κισσού ή βελανιδιάς και λεπτεπίλεπτα λουλούδια.
Ξεκίνησα να το διαβάζω, μα σχεδόν απ’ την αρχή παρασύρθηκα σε μια μεγαλόφωνη ανάγνωση και απόλαυσα τη μουσικότητα της γλώσσας, χωρίς καλά-καλά να προσέχω τι διαβάζω, με τα αυτιά γεμάτα από τις προσωδίες ενός άρτιου χειρισμού της ελληνικής. Είναι η κοινή ελληνική; Είναι μοναστηριακή; Ή πιότερο η γλώσσα των μεσαιωνικών χρονικών; Αδιάφορο! Είναι μια γλώσσα που ακούγεται ακριβώς αυτή που πρέπει για την εποχή που περιγράφει, μια γλώσσα στην σωστή της ώρα. Είναι ωραία ελληνικά.
Μόνο προς το τέλος άρχισα αναπάντεχα ν’ αναρωτιέμαι: μα τι στην ευχή είναι αυτή η έκπαγλος αμεθύστη; Είναι άνθος ή λίθος, ή είναι ο Έρως, όπως πολύ ακροθιγώς αναφέρεται σε ένα σημείο; Και τι είδους έκπαγλη είναι; Απ’ αυτή που προκαλεί φρίκη και τρόμο ή την άλλη που προξενεί έκπληξη και θαυμασμό;
Στην δεύτερη ανάγνωση άρχισαν να τίθενται περισσότερα ερωτηματικά, αλλά και να ξεπηδούν μεσ’ απ’ το κείμενο όροι – κλειδιά για να απαντηθούν. Περιπλανήσεις σε ξεχασμένες πτέρυγες μοναστηριακών βιβλιοθηκών με μουχλιασμένα ερμάρια, σε σκοτεινές κάβες μεσαιωνικών πύργων, υπόγειες σήραγγες και επικίνδυνα στενάκια σε κάστρα αλλοτινών εποχών, το χρυσό σοκκάκι του φρούριου της Πράγας, οι αλχημιστές που προσπαθούσαν να ανακαλύψουν το ελιξίριο και το μυστικό για την αιώνια ζωή. Με την φιλοσοφική λίθο. Μα και χώροι με φως, πιο λαμπροί κι απ’ το τρικλινάριο του Διγενή Ακρίτα, όπως περιγράφεται στο περίφημο βυζαντινό έπος του Διγενή. Χώροι χωρίς μυστήρια! Λέει ο Ιωάννης: “διαλογισμοί κεκαλυμμένοι δια πέπλου φωτός σελήνης, τα δ’ έργα ημών πλήρη λάμψεως ηλίου”. Ή μήπως όχι;
Τελικά πόσο μυστικό είναι το “ιερόν και απόκρυφον” τάγμα των λαθροπρακτών, και πόσο μυστικά τα μυστικά του; Μυστικά για τα οποία οι Αδελφοί οφείλουν να τηρήσουν σιγή. Ποιός είναι ο ιερός του στόχος, το opus magnum; Ποιό είναι το “μέγα κεκρυμμένον, το ασφαλισθέν με 7 σφραγίδες”; Δικαίως αναρωτιέται ο Ιωάννης ο Ηρακλεικός, μαζί με τον αναγνώστη, τι αξία έχει η “γνώση μη μεταλαμπαδευομένη”, για να απαντήσει ότι είναι άνευ αξίας, αλλά η μεταλαμπάδευση οφείλει να συμβαίνει “μετά τάξεως, στοχεύσεως, ευθυκρισίας, και εις ανθρώπους ελευθέρους”, και “εις ώτα ώριμα”, απάντηση αριστοτελική, σε συνδιασμό με Αλέξανδρο. Ανθρώπους ελεύθερους να διαπράξουν άπαξ το δημιουργικό λάθος, που θα οδηγήσει στην συνειδητή αντίληψη του ορθού “εν ευαισθησία και εν απολύτω γνώσει”.
Και η αμεθύστη έρχεται και ξανάρχεται, πότε ως λίθος και πότε ως άνθος. Ποιά είναι αυτή η λίθος που η διατάραξη της εγκόσμιας αναζήτησής της αποτελεί το βαρύτερο μίασμα; Γνωρίζουμε μόνο δύο θηλυκές λίθους, την λυδία και την φιλοσοφική. Τώρα ανακαλύπτουμε και μια τρίτη, την αμεθύστη, που στην αρσενική εκδοχή της ως αμέθυστος είναι πολύτιμος λίθος, με εξαιρετική λάμψη και καθαρότητα, σε όλες τις αποχρώσεις του πορφυρού. Κι όσο κι αν η λαϊκή δεισιδαιμονία τον ήθελε ως μέσον προφύλαξης απ’ τη μέθη, αλλά και την μαγεία, για τους πιο μυημένους αποτελούσε σύμβολο πνευματικότητας, ακόμη και μέσον για την κατανόηση του Κόσμου, ικανό να προσφέρει θετική ενέργεια, και ευεργετική επίδραση στο άγχος, στην ηρεμία, στην εσωτερική ειρήνη. Οι πολλαπλοί συμβολισμοί του το έχουν καταστήσει ένα ισχυρό έμβλημα σε φιλοσοφικό, θρησκευτικό, και υλικό επίπεδο. Εξ ου και τα επισκοπικά δαχτυλίδια της καθολικής εκκλησίας , ακόμη και του ίδιου του Πάπα. Μην ξεχνάμε πως ο 12ος και τελευταίος θεμέλιος τίμιος λίθος της ουρανίας Ιερουσαλήμ, κατά την Αποκάλυψη του Ιωάννου, είναι ο αμέθυστος
Μα η αμεθύστη είναι παράλληλα και mirabilis, είναι μυστικόν, τέλειον, πνευματικόν άνθος, (έστω και αν η αναφορά γίνεται στο γνωστό μας ταπεινό νυχτολούλουδο με το υπέροχο μωβ συνήθως χρώμα). “εξαίσιον άνθος, σύζευξις του άρρενος και του θήλεως (έρεβος και φως) απ’ όπου εκπηγάζει το ύδωρ, το νάμα της ζωής”. Είναι κοντολογής ο μέγας και πλήρης Έρως, δημιουργός δύναμη και ουσία ταυτόχρονα
Πέτρα και άνθος βρίθουν διαχρονικά συμβολισμών, τους οποίους χρησιμοποιεί (με την καλή την έννοια) ο συγγραφέας προκειμένου να συμπυκνώσει νοήματα. Ακόμη και τα χρώματα, το μπλε και το κόκκινο που ενώνονται σε ένα λιγότερο ή περισσότερο βαθύ πορφυρό είναι τα χρώματα που μεταχειρίζεται, μαζί και με το χρυσό, το Άγιο δισκοπότηρο των αλχημιστών, το άφθαρτο, το αιώνιο.
Όσο το ξαναδιαβάζεις το βιβλίο, ανακαλύπτεις καινούργιους χώρους, που δεν είχες προσέξει την προηγούμενη φορά, κρυμμένους μέσα σε όσους είχες ήδη αντιληφθεί, κάτι σαν τις ξύλινες ρώσικες κούκλες, τις μπάμπουσκες. Κι ενώ είναι περίκλειστοι, εν τούτοις ανοίγουν καινούργια μονοπάτια. Σταδιακά αντιλαμβάνεσαι πως είναι στην πραγματικότητα ένα βαθειά φιλοσοφικό βιβλίο. Ο Μάζης απλώνει με τρόπο συγκαλυμμένο τις σκέψεις του για τον Δυτικό κόσμο, βασισμένο άλλοτε σε σταθερές ελληνικές, χριστιανικές και εβραϊκές αξίες, και τώρα παραδομένο στην παρακμή και τη φθορά, αποκομένο απ’ τις ζωοδότρες ρίζες του. Μα ήδη απ’ τα χρόνια του Διονυσίου του απολλωλότος έχει αναγνωριστεί η ανάγκη της επαναζωογόνησις του μυστικού άνθους, και συνεπώς της ύπαρξης ανθρώπων αφοσιωμένων στον σκοπό αυτό.
Τελικά μικρή σημασία έχει άν ο Ιωάννης ο Ηρακλεικός είναι ο ίδιος ο Γιάννης Μάζης, αν είναι και ο Ουάλης ο Σύρος, ή και όλοι οι υπόλοιποι ήρωες. Αν βρήκε ή φαντάστηκε τα μουχλιασμένα σπαράγματα κι έστησε έναν κόσμο δικό του, ένα παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού, ένα στοίχημα με τον ίδιο τον εαυτό του ότι μπορεί να το φέρει σε πέρας. Και μας έβαλε κι εμάς σ’ αυτό το παιχνίδι να κυνηγούμε την αλήθεια του μύθου του. Μα η αλήθεια του μύθου, καθώς είπε ο περίφημος αμερικανός παιδοψυχίατρος Bruno Bettelheim (1903 – 1990), είναι η αλήθεια της φαντασίας και όχι της αιτιότητας.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
του Σεραφείμ Μηχιώτη
