Αρχική Blog Σελίδα 952

Ακροδεξιά στην Αυστρία – ανησυχία στη Γερμανία

1

Ο γερμανικός Τύπος σχολιάζει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο ακροδεξιό FPÖ στη γειτονική χώρα. Δημοσίευμα για την άνοδο των ελληνικών αερομεταφορών και την άνθηση του τουρισμού στην Ελλάδα.

Ο ακροδεξιός Χέρμπερτ Κικλ στον Αυστριακό πρόεδρο Αλεξάντερ φαν ντερ ΜπέλενΕικόνα: Thomas Kronsteiner/Getty Images 

Ο πρόεδρος της Αυστρίας, Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν, έδωσε τη Δευτέρα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον ηγέτη του ακροδεξιού κόμματος της Ελευθερίας (FPÖ), Χέρμπερτ Κικλ. Οι ραγδαίες εξελίξεις στην γειτονική χώρα απασχολούν φυσικά ιδιαίτερα και τον γερμανικό Τύπο.

«Στο κύμα του δεξιού λαϊκισμού που έχει κατακλύσει πολλές δυτικές κοινωνίες, η Αυστρία αποτελεί εξαίρεση», γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung, καθώς «το FPÖ είχε αρκετές φορές στο παρελθόν πολιτική εξουσία. Αυτό τόσο σε επίπεδο ομοσπονδιακής κυβέρνησης στη Βιέννη όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, με διάφορους συνασπισμούς. Το νέο στοιχείο είναι ότι τώρα έχει την ευκαιρία να βγάλει σε ομοσπονδιακό επίπεδο τον καγκελάριο». Σύμφωνα με την εφημερίδα της Φρανκφούρτης, υποστηρικτής του FPÖ δεν είναι μόνο το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP), «η αλλαγή στάσης του οποίου άνοιξε στον Κικλ τον δρόμο να γίνει από πολιτικός παρίας, καγκελάριος. Ο τελευταίος επωφελείται από τη γενική ασυνεννοησία και την απροθυμία των κομμάτων του κέντρου, γι’ αυτό και ο Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν δεν είχε πλέον άλλη επιλογή. Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι παραλείψεις των φιλελεύθερων και αριστερών κομμάτων, σε τομείς που αφορούν από τη μετανάστευση μέχρι την οικονομία, ανοίγουν τον δρόμο προς την εξουσία στους δεξιούς λαϊκιστές».

Η γερμανική προκατάληψη απέναντι στην αυστριακή πολιτική

Προεκλογικό πλακάτ του Χέρμπερτ Κικλ
Προεκλογικό πλακάτ του Χέρμπερτ Κικλ στην ΑυστρίαΕικόνα: Weingartner-Foto/picturedesk/picture alliance

Πολλοί Γερμανοί αντιμετωπίζουν την αυστριακή πολιτική «χαμογελώντας συγκαταβατικά», σχολιάζει η Handelsblatt. Επιπλέον, σημειώνει πως, αν και «η πολιτική στη γειτονική χώρα φαίνεται να απέχει πολύ από την πραγματικότητα της Γερμανίας, όταν στη Βιέννη ένας πράσινος ομοσπονδιακός πρόεδρος, όπως ο Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν, αναθέτει σχηματισμό κυβέρνησης στον δεξιό λαϊκιστή Χέρμπερτ Κικλ του FPÖ, τότε είναι απαραίτητο να δώσει κανείς ιδιαίτερη προσοχή. Από αυτό ενδέχεται να διδαχθεί άλλωστε κανείς –παρά την γερμανική αλαζονεία– πολλά και σχετικά με την άνοδο δεξιών λαϊκιστικών δυνάμεων, όπως η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD)», καταλήγει η οικονομική επιθεώρηση.

Στο ίδιο πνεύμα με την Handelsblatt σχολιάζει και η Süddeutsche Zeitung την προκατάληψη των Γερμανών σε ό,τι αφορά την γειτονική χώρα, κάνοντας λόγο για μία «συγκαλυμμένη χιουμοριστική συμπάθεια». Ο δημοσιογράφος της SZ σημειώνει χαρακτηριστικά πως «το καλό φαγητό στην Αυστρία χαίρει μεν εκτίμησης, ωστόσο οι συνεχείς πολιτικές αναταραχές φαντάζουν ολίγον γραφικές». Συμπληρώνει ωστόσο πως πρόκειται για ένα μεγάλο σφάλμα: «Η Αυστρία μπορεί να είναι μια μικρή χώρα, αλλά ανέκαθεν αποτελούσε πρότυπο για μεγαλύτερες εξελίξεις. (…) Η ιστορία έχει δείξει πολλές φορές ότι οι πολιτικές εξελίξεις δεν είναι φυσικά φαινόμενα που απλώς πρέπει να αποδεχτούμε. Δεν είναι, λοιπόν, και κανένας φυσικός νόμος το γεγονός ότι το ÖVP αποφάσισε τελικά να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης με το FPÖ, το οποίο μέχρι πρόσφατα θεωρούσε πως αποτελεί κίνδυνο για τη Δημοκρατία».

Ο Αυστριακός Χέρμπερτ Κικλ και η Γερμανίδα Αλίς Βάιντελ
Κοινή συνέντευξη τύπου του Αυστριακού Κικλ και της Γερμανίδας Αλίς ΒάιντελΕικόνα: Eva Manhart/APA/picture alliance

Τοποθετώντας μάλιστα το πολιτικό σκηνικό της Αυστρίας δίπλα στο προεκλογικό κάδρο της Γερμανίας, τονίζει πως «στη Γερμανία θα έπρεπε να μελετήσει κανείς προσεκτικά την πολιτική κατάσταση στη γειτονική χώρα, όπου τόσο συχνά οι Γερμανοί κάνουν διακοπές. Μπορεί με μία πρώτη ματιά να φαντάζει παράξενη, γραφική και γεμάτη σκάνδαλα. Παρόλα αυτά σκιαγραφεί ξεκάθαρα την κατάρρευση των κάποτε ισχυρών λαϊκών κομμάτων και την ταχύτητα με την οποία δυνάμεις από τον δεξιό λαϊκισμό έως και την ακροδεξιά ανεβαίνουν στην εξουσία. Θα μπορούσε να είναι κάτι που, σε λίγους μήνες, ίσως δούμε και στη Γερμανία», καταλήγει ο συντάκτης.

Η taz δίνει μία άλλη διάσταση στο πολιτικό σκηνικό της Αυστρίας, καθώς, όπως επισημαίνει, υποτιμήθηκε η σημασία της κοινωνικής πολιτικής: «Σε μια εποχή με ρεκόρ πληθωρισμού, αυξανόμενη ανεργία και αυξημένο κίνδυνο φτώχειας, αυτό αποτέλεσε σοβαρή παράλειψη. (…) Η πολιτική της Αυστρίας χρειάζεται αυτοκριτική, διαφάνεια και μεταρρυθμίσεις που καθυστερούν εδώ και καιρό. Αντ’ αυτού, για πάρα πολύ καιρό το κύριο ζήτημα ήταν η εξουσία και η διασφάλιση προνομίων».

Κερδισμένη η Fraport από την άνθηση του τουρισμού στην Ελλάδα

Φραπορτ, στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης
Μειωμένη επιβατική κίνηση στo αεροδρόμιο της ΦρανκφούρτηςΕικόνα: imago/rheinmainfoto

«Ο τουρισμός στην Ελλάδα γνωρίζει άνθηση – και μαζί με αυτόν αυξάνεται η κίνηση στις αερομεταφορές. Το 2024 η χώρα κατέγραψε σχεδόν 40 εκατομμύρια επισκέπτες, σημειώνοντας δεύτερο συνεχόμενο ρεκόρ στον τομέα του τουρισμού», γράφει στο δημοσιογραφικό δίκτυο Redaktionsnetzwerk Deutschland ο Γερμανός ανταποκριτής Γκερντ Χέλερ από την Αθήνα.

Ο δημοσιογράφος επισημαίνει μάλιστα πως «από την άνθηση των αερομεταφορών στην Ελλάδα επωφελείται και ένας γερμανικός όμιλος: η Fraport AG  (…) Ενώ το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης, που αποτελεί τη βάση της Fraport, κατέγραψε στους πρώτους εννέα μήνες του 2024 μείωση επιβατικής κίνησης κατά 14% σε σύγκριση με το 2019, στην Ελλάδα σημειώθηκαν νέα ρεκόρ. Η επιβατική κίνηση στα αεροδρόμια της Fraport στην Ελλάδα αυξήθηκε μεταξύ Ιανουαρίου και τέλους Νοεμβρίου κατά 6,4%».

Σενέρ Λεβέντ: οι δολοφόνοι μας έρχονται από εκείνο τον δρόμο

0

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ Δημοσιεύθηκε 6.1.2025 

Δεν έχουν δουλειά πλέον οι δικοί μας, όμως, μην νομίζετε ότι τελείωσαν. Γυρίζουν ανάμεσά μας με χίλιες δύο δολιότητες. Περιμένουν την κατάλληλη ώρα. Υπάρχουν κάποιοι που καίγονται από επιθυμία λέγοντας «αχ και να ξεσπούσε ένας πόλεμος και να καθαρίζαμε τους γκιαούρηδες ανάμεσά μας που αγαπούν τους Έλληνες»… Για παράδειγμα, ένας παλιός Κύπριος ράφτης περιμένει εκείνη τη στιγμή. Και απολαμβάνει πολύ να ανακοινώνει σε όλους ότι περιμένει εκείνη τη στιγμή. Τις προάλλες ρώτησα μερικά άτομα: «Αν ξεσπάσει πόλεμος και πάλι, θα πιάσεις το όπλο και θα πας στη σκοπιά;» «Τρελός είμαι να πάω», είπε ένας. Μετάνιωσε χίλιες φορές που πήγε προηγουμένως. Και κάποιοι που θα πάνε από εδώ και μπρος θα χτυπηθούν όλοι πισώπλατα!

Μήπως προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι τους τελευταίους έξι μήνες ήρθαν τρεις εκτελεστές από την Τουρκία για να δολοφονήσουν ανθρώπους; Πώς μπαίνουν από τα σύνορά μας; Μήπως μετατράπηκαν σε σουρωτήρι τα σύνορά μας; Δεν μετατράπηκαν σε σουρωτήρι αδελφέ, ήταν ούτως ή άλλως σουρωτήρι. Πάντα ήταν σουρωτήρι μετά τον δρόμο που σύνδεσε την Κερύνεια με την Ανατολία. Εκείνο τον δρόμο χρησιμοποίησαν και εκείνοι που ήρθαν για να δολοφονήσουν τον Κουτλού Ανταλί πριν 28 χρόνια. Και τον σκότωσαν. Κοιτάξαμε κλαίγοντας τη ματωμένη του σορό που κειτόταν στην άσφαλτο στη μέση του δρόμου. Ακόμα ρωτάμε βλακωδώς ο ένας τον άλλο «ποιος τον σκότωσε;». Έριξαν πυροβολισμούς δύο φορές στην εφημερίδα μας σε διάστημα τεσσάρων μηνών. Ήρθαν για να μας σκοτώσουν. Ο ένας από τη Μαλάτια. Ο άλλος από το Έρζουρουμ. Από πού έφεραν το όπλο; Το έφεραν μαζί τους ή το βρήκαν εδώ; Από πού να ξέρουμε; Ήταν το 2011 και τα σύνορά μας ήταν πάλι σουρωτήρι. Ο ένας έριξε τις σφαίρες στο εσωτερικό της εφημερίδας και το ίδιο βράδυ επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο και έφυγε για την Τουρκία. Κανείς δεν τον έψαξε, κανείς δεν ρώτησε γι’ αυτόν. Ο άλλος συνελήφθη, όμως δεν είπε ποιος του έδωσε την εντολή να σκοτώσει.

Από εκείνο τον δρόμο ήρθαν και εκείνοι που γάζωσαν τον Χαλίλ Φαλιαλι στήνοντάς του καρτέρι. Και μάλιστα με Καλάσνικοφ. Συνδέσαμε δρόμο από την Κερύνεια προς τους δολοφόνους μας! Πρόσφατα μαθαίνουμε πώς πέρασαν χωρίς έλεγχο από το λιμάνι της Αμμοχώστου κοτζάμ TIR. Τελικά, λέει, δεν λειτουργεί με την πλήρη δυναμικότητά του το μηχάνημα X-Ray, το οποίο χάρισε στο λιμάνι η Τουρκία. Καθημερινά μπορεί να ελέγξει μόνο 25-30 οχήματα, λέει. Όμως, περνούν 200 οχήματα την ημέρα από εκείνο το λιμάνι. Δηλαδή, οι τελωνειακοί ελέγχουν μόνο κάποια από αυτά και δεν μπορούν να ελέγξουν την πλειοψηφία! Το πρόσωπο που ήρθε πρόσφατα και ομολόγησε ότι ήρθε για να σκοτώσει, πέρασε από το λιμάνι μέσα σε TIR. Πόσο άνετα!

Όσον αφορά τους εν δυνάμει δολοφόνους ανάμεσά μας, αυτοί ακόμα είναι γεμάτοι με εχθρότητα για τους Ελληνοκύπριους. Ακόμα απαγγέλλουν το ποίημα «Μίσος». Ακόμα ορκίζονται ότι «Αυτό το μίσος δεν θα φύγει από εμένα». Και νιώθουν μεγάλη οργή προς όσους δημιούργησαν στενές σχέσεις με Ελληνοκύπριους. Πόσοι υπάρχουν ανάμεσά τους που καυχιούνται διηγούμενοι πόσους Ελληνοκύπριους σκότωσαν, όπως ο Τουργκούτ Γέναγραλι; Δεν έπαψαν ποτέ να λατρεύουν την Τουρκία. Κατά τις εθνικές ημέρες αναρτούν σημαίες στα σπίτια τους και στις 20 Ιουλίου λένε το τραγούδι «συνδέσαμε δρόμο από την Κερύνεια». Δεν υπάρχει ανάμεσά τους κανείς που δεν έφαγε ελληνοκυπριακά λάφυρα. Διαπράττουν πάντα κάτω από τη σκιά της σημαίας τις ατασθαλίες τους, τις απάτες τους και τις πλαστογραφίες τους. Διότι ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των ποταπών. Κρατούν στα χέρια τους και τα ΜΜΕ, εκτός από μερικά. Δηλητηριάζουν τον λαό με δημοσιεύματα που μυρίζουν μίσος και εχθρότητα. Δεν ανέχονται καν όσους λένε είμαι μόνο «Κύπριος», όχι Τουρκοκύπριος. Μάλιστα, δεν μπορούν να ακούνε τη λέξη Κύπρος. Μόνο το «Τούρκος» θέλουν!

Όμως, όπως είπα, οι δολοφόνοι μας έρχονται από την Τουρκία τώρα. Πλέον δεν έμεινε ψωμί για τους ίδιους! Τα σύνορά μας μετατράπηκαν σε σουρωτήρι; Μην νοιάζεστε. Ουσιαστικά είναι κοινότητα που μετατράπηκε σε σουρωτήρι!

politis.com.cy

Έτσι στήνεται «μακεδονική μειονότητα» στη χώρα μας!

1
Η «κυριακάτικη δημοκρατία» παρακολούθησε το προκλητικό και ανιστόρητο συνέδριο που έγινε στο ΠΑ.ΜΑΚ. και αποτύπωσε τις προθέσεις και τα κίνητρα των διοργανωτών του     
06.01.24

Στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου (14/12) επιχειρήθηκε ακόμα μια προσπάθεια δημόσιας ανάδειξης της λεγόμενης «μακεδονικής γλώσσας» σε ελληνικό έδαφος. Με πρόσχημα τη διεξαγωγή επιστημονικού συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (ΠΑΜΑΚ), στη Θεσσαλονίκη, οι διοργανωτές επιχείρησαν ακόμα μια φορά να παρουσιάσουν και να αναδείξουν στην Ελλάδα το γλωσσικό ιδίωμα που ομιλείται στο γειτονικό κράτος, το οποίο φυσικά ουδεμία σχέση έχει με τη γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων που ήταν η ελληνική.

  • Νικ. Σταυρουλάκις

Το συνέδριο διοργανώθηκε από ένα αποκαλούμενο «εργαστήριο μελέτης του πολιτισμού, των συνόρων και του κοινωνικού φύλου» σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο «Κύριλλος και Μεθόδιος» των Σκοπίων. Απορίες και ερωτήματα εγείρονται, ωστόσο, για το γεγονός ότι για την εκδήλωση παραχωρήθηκε από το ΠΑ.ΜΑΚ. αμφιθέατρο, προκαλώντας πλήθος αντιδράσεων από την ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και από την τοπική κοινωνία. Το συνέδριο υποκινήθηκε από μια γνωστή κάστα Σκοπιανών και φιλοσκοπιανών καθηγητών και δημόσιων προσώπων που ζουν στη Θεσσαλονίκη και δραστηριοποιούνται σε αυτήν την κατεύθυνση με χρηματοδοτήσεις κυρίως από το εξωτερικό και τη διακριτική βοήθεια του Ιδρύματος Τζ. Σόρος.

Ως εκπρόσωποι του υπό σύσταση σωματείου «Κέντρον Μακεδονικής γλώσσης εν Ελλάδι» (εννοώντας τα αρχαία ελληνικά) παρακολούθησαν την εκδήλωση, προκειμένου να παρέμβουν, εάν χρειαστεί. Επίσης, η «κυριακάτικη δημοκρατία» παρακολούθησε διακριτικά τη διαδικασία και αποτύπωσε τις προθέσεις και τα κίνητρα των διοργανωτών. Με την είσοδό μας στην «αίθουσα 2» του ΠΑ.ΜΑΚ., που τελούσε υπό κατάληψη (καθώς η αίθουσα 12 τελικά δεν παραχωρήθηκε από τον πρύτανη και παρέμεινε κλειδωμένη), διαπιστώσαμε ότι θα γίνει μια εντελώς διαφορετική εργασία σε σχέση με αυτό που είχε ανακοινωθεί στην πρόσκληση.

Οι συμμετέχοντες ήταν όλοι κι όλοι 60-70 άτομα και, εάν εξαιρέσουμε τους ομιλητές (10 άτομα), τους φοιτητές (10 άτομα, που ήταν στην αίθουσα λόγω κατάληψης), αλλά και πολίτες που ενδιαφέρονται για τις κινήσεις των Σκοπιανών στη Θεσσαλονίκη, στην πραγματικότητα είχαμε μια εκδήλωση με μόλις 30-40 άτομα συμμετέχοντες.

Η εκδήλωση άρχισε με τον χειρότερο τρόπο για το κύρος του πανεπιστημίου, αφού τους φοιτητές που ήταν στην αίθουσα, μέλη αναρχοαυτόνομων ομάδων, οι διοργανωτές τούς παρακίνησαν να βγουν έξω από το κτίριο και να «διαμαρτυρηθούν» προς τους πολίτες που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το κτίριο του ΠΑ.ΜΑΚ., αντιδρώντας στην πραγματοποίηση της συγκεκριμένης εκδήλωσης, με την ανάγνωση ενός χαοτικού κειμένου, ενώ φώναζαν το προκλητικό και ανόητο σύνθημα «Ελλάδα – Τουρκία – «Μακεδονία», Ο εχθρός είναι οι τράπεζες και τα υπουργεία». Τρικυμία εν κρανίω.

Τα βιβλία αλυτρωτισμού, γραμμένα από παρευρισκομένους, ήταν σε κοινή θέα και σε κεντρικό σημείο για όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, γεγονός που δεν πέρασε απαρατήρητο. Η συντονίστρια και οικοδέσποινα Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, αφού τους επιβράβευσε με ένα θερμό χειροκρότημα, προχώρησε παρουσιάζοντας τους συγγραφείς και τους επιστήμονες και, νιώθοντας την πίεση των αντιδράσεων, ενημέρωσε την αίθουσα ότι η γλώσσα είναι αναγνωρισμένη από διεθνή συνθήκη (τη Συμφωνία των Πρεσπών) και ότι η γειτονική χώρα άλλαξε το όνομά της στον ΟΗΕ, σε «δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».

Η συνέχεια της εκδήλωσης άρχισε με ένα τραγούδι στη γλώσσα του λεγόμενου «δεύτερου μέρους της Συμφωνίας των Πρεσπών», στο γνωστό σλαβικό ιδίωμα, από τον Παντελή Μάντζα, γνωστό στη Θεσσαλονίκη για τη μακροχρόνια δράση του όσον αφορά τη λεγόμενη «μακεδονική γλώσσα» και την επίσης νεοφυή «μακεδονική μειονότητα»…

Από τους παρευρισκομένους υπήρχαν πολλά στελέχη και φίλοι οργανώσεων με αυτοπροσδιορισμό ως «Μακεδόνες», όπως του γνωστού «Ουράνιου Τόξου» και του σκοπιανού ινστιτούτου «Krste Misirkov», για τη γλώσσα των Σκοπίων, αλλά και άτομα που συμμετείχαν στο «1ο και 2ο φόρουμ ανθρωπίνων δικαιωμάτων», στη Θεσσαλονίκη, με μεγάλη συμμετοχή μουσουλμάνων από τη Θράκη, μελών του αυτονομιστικού κόμματος ΚΙΕΦ, δηλώνοντας ότι ανήκουν στην «τουρκική μειονότητα», καθώς και διαφόρων γνωστών στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ενδιαφέρον έχει η καταγωγή των περισσότερων ομιλητών, που σχεδόν όλοι είχαν ελληνικές ρίζες, προερχόμενοι από ελληνικά μέρη (Μελίτη Φλώρινας, Σόχο Θεσσαλονίκης, Γιαννιτσά Πέλλας κ.λπ.). Η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου διατηρεί στενές σχέσεις με κάποιους από αυτούς τους ομιλητές, καθώς ήταν και συνεργάτες της, ενώ ως συγγραφέας μεταφράστρια είχε μεταφράσει στα ελληνικά κάποια από τα βιβλία τους.

Οι παρουσιάσεις ήταν αφιερωμένες στη λεγόμενη «μακεδονική λογοτεχνία» αλλά και στην παρουσίαση λογοτεχνικών κειμένων που αφορούσαν τη λεγόμενη «Μακεδονία του Αιγαίου», τα «ιστορικά τραύματα» αλλά και την ανάγκη υπέρβασής τους.

Σε πλήρη εξέλιξη το βρόμικο παιχνίδι των Σκοπίων εις βάρος της Ελλάδας

Ωστόσο, η εκδήλωση δεν ήταν κάποιο τυχαίο μεμονωμένο γεγονός, αλλά μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδίου, που έχει εκπονηθεί στα Σκόπια και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με στόχο την αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα. Σε αυτήν την «ομπρέλα» υπάγονται κινήσεις σε διάφορα επίπεδα, όπως:

Α. Αναγνώριση «μακεδονικής γλώσσας»
1. Νομική αναγνώριση συλλόγων και σωματείων προώθησης της λεγόμενης «μακεδονικής γλώσσας»
2. Κατοχύρωση της «μακεδονικής γλώσσας» στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
3. Προσπάθεια για δημιουργία έδρας «μακεδονικής γλώσσας» στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (ΠΑ.ΜΑΚ.).

Στο πλαίσιο αυτό διοργανώθηκαν μέσα στον ίδιο μήνα (Δεκέμβριο), στη Θεσσαλονίκη και στα Τίρανα, συνέδρια προώθησης της «μακεδονικής γλώσσας».

Β. Κατάργηση του προσδιορισμού «βόρεια» στον δημόσιο πολιτικό λόγο των αξιωματούχων της γειτονικής χώρας.

Γ. Διοργάνωση διεθνών φόρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εχουν ήδη πραγματοποιηθεί δύο φόρα στη Θεσσαλονίκη (2023 και 2024).

Δ. Συνεργασία με την Αγκυρα που χρηματοδοτεί και προωθεί και μέσω του αποσχιστικού κόμματος DEB (ΚΙΕΦ) τα πρόσωπα αυτά προκειμένου να διατηρήσει τη δυναμική τους. Κάποια από αυτά τα πρόσωπα (Ευγενία Νατσουλίδου) φιλοξενήθηκαν και ως υποψήφια στα ψηφοδέλτια του DEB.

Την ίδια ώρα, προσπάθεια πολιτών στην Πέλλα να ιδρύσουν σωματείο με την επωνυμία «Κέντρον Μακεδονικής Γλώσσης εν Ελλάδι», με σαφή προσδιορισμό της ως «αρχαίας ελληνικής μακεδονικής διαλέκτου», απορρίφθηκε από Ειρηνοδικείο Γιαννιτσών, με την αιτιολογία ότι ως «μακεδονική» αναφέρεται η γλώσσα του δεύτερου συμβαλλόμενου μέρους της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Πηγή: Κυριακάτικη Δημοκρατία

Ύμνος της Die Zeit στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

1

Christian Schüle, Die Zeit No 54, 19.12.2024

Μετάφραση απο τα Γερμανικά: Θεοφάνης Τάσης

Θεσσαλονίκη

Η Αθήνα έχει την Ακρόπολη, η Θεσσαλονίκη έχει τη θάλασσα – και αποπνέει μια χαλαρότητα που θα ήθελες να πάρεις μαζί σου στο σπίτι.

Όπως πάντα, παίρνω το λεωφορείο του αεροδρομίου από τα ανατολικά κατά μήκος της θάλασσας και κάποια στιγμή φτάνω στην Εγνατία Οδό, την κεντρική αρτηρία της Θεσσαλονίκης από την αρχαιότητα. Κατεβαίνω στην πλατεία Αριστοτέλους, ακριβώς στο κέντρο, όπου η ήδη υψηλή δραστηριότητα της πόλης είναι στο αποκορύφωμά της. Αμέσως, υπάρχει αυτή η γοητευτική ησυχία μέσα στη βοή! Πάντα το έβρισκα εκπληκτικό: Στην ευρύχωρη, πεζοδρομημένη πλατεία Αριστοτέλους, μπορείτε να σταθείτε στη μέση αυτής της πολύβουης πόλης και να νιώθετε υπέροχα μόνος, παρόλο που γύρω σας οι άνθρωποι περπατούν, σουλατσάρουν, μερικές φορές βιάζονται, παρόλο που σκέιτερ κάνουν βόλτες και τα περιστέρια πετούν συνεχώς γύρω σας. Σαν η πλατεία να ψιθυρίζει στον επισκέπτη: Απόλαυσε την ευρυχωρία, επιβράδυνε τον χρόνο σου!

 Η  πλατεία δεν είναι φυσική, αλλά σχεδιασμένη, όπως πιθανώς δεν έχουν σχεδιαστεί πολλές ευρωπαϊκές πόλεις: Σαν αγκύλη, ανοίγει προς τα εμπρός προς τη θάλασσα. Με θέα τον Θερμαϊκό κόλπο και, με καλή ορατότητα, πέρα από τον κόλπο προς τον μυθικό Όλυμπο, στα αριστερά στέκεται το χάλκινο άγαλμα του ίσως μεγαλύτερου από όλους τους μεγάλους φιλοσόφους: του Αριστοτέλη. Γεννημένος γύρω στο 384 π.Χ. μια ώρα ανατολικά από εδώ, στην αρχαία πόλη Στάγειρα. Είναι ενδιαφέρον ότι το μεγάλο δάχτυλο του αριστερού ποδιού του αγάλματος λυγίζει προς τα πάνω στο σανδάλι, πράγμα που ερμήνευα πάντα ως συμβολική υπόδειξη: Η Θεσσαλονίκη πατάει σε μεγάλα πόδια. Αλλά δεν το νιώθεις. Ακόμα κι αν σκοπεύει κανείς να το νιώσει όπως εγώ.

Υ

πάρχουν, βεβαίως, πόλεις που προσπαθούν να σε τυλίξουν με τους τόπους δράσης διάσημων γιων (σπάνια θυγατέρων), με υλική ομορφιά και μεγαλοπρέπεια – βαριές πύλες, διαμορφωμένα πάρκα, σχολαστικά παρτέρια, χαρούμενα σιντριβάνια. Όχι η Θεσσαλονίκη. Και αυτό με συναρπάζει κάθε φορά: Η Θεσσαλονίκη δεν νοιάζεται καθόλου για την ομορφιά ή τη γοητεία. Η πόλη δεν προσπαθεί να με εντυπωσιάσει. Δεν θέλει τίποτα από μένα. Και γι’ αυτό θέλω τόσα πολλά από αυτήν. Σε κάθε επίσκεψη, την πολιορκώ σαν μια δύστροπη νύφη, όχι το αντίστροφο. Η Θεσσαλονίκη είναι σεμνή – και ως εκ τούτου υπέροχη. Με αυτές τις αντιφάσεις, ο έρωτας για αυτήν ξεκινάει από την αρχή κάθε φορά.

Η Θεσσαλονίκη είναι ευλογημένη με θάλασσα. Η Θεσσαλονίκη αδιαφορεί για τη θάλασσα.

Οι άνθρωποι εδώ ζουν τόσο φυσικά δίπλα και με τη θάλασσα, σαν να είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Η θάλασσα είναι απλώς εκεί. Φιλικώς θα μπορούσαμε να πούμε. Οι παραλίες για μπάνιο είναι έξω από την πόλη, δεν βλέπω ποτέ ψαροκάικα, τα δεξαμενόπλοια αγκυροβολούν μακριά στον κόλπο.

Η παραλία, ωστόσο, είναι από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη,  μπορείς να κάνεις βόλτες χιλιόμετρα μπρος-πίσω, και πάντα υπάρχει κόσμος. Ατμόσφαιρα πανηγυριού, ακόμη και ένα απόγευμα Τετάρτης στις τρεις. Χιλιάδες, θα έλεγε κανείς, είναι στον δρόμο. Οι άνθρωποι τρέχουν, σουλατσάρουν, περπατούν, σε παρέες τριών ατόμων, ως μικρές οικογένειες, ως περιπατητές στην παραλία, με και χωρίς ακουστικά. Και αισθάνομαι ότι χιλιάδες άλλοι κάθονται στα αμέτρητα καφέ και μπιστρό στην ασφαλτοστρωμένη παραλία, πίνουν φραπέ ή Aperol Spritz, μιλούν στο τηλέφωνο, συζητούν, καπνίζουν. Πάντα με θέα: Τη θάλασσα. Και λοιπόν;

Π

ολλοί άνθρωποι σε στενό χώρο είναι δυνατόν να προκαλέσουν αστικό άγχος, αλλά σε αυτήν την πόλη που βρίσκεται τόσο φυσικά δίπλα στη θάλασσα, αυτό δεν συμβαίνει. Σαν να λαμβάνεις πάντα υπόψη τη θάλασσα ως χώρο διαφυγής, τον οποίο δεν χρειάζεσαι. Τα πράγματα κινούνται γρήγορα και κοφτά, αλλά όχι βιαστικά. Μετά από μερικές μέρες, αυτό το είδος της ανησυχίας σε ηρεμεί. Για να είμαι ειλικρινής, το λατρεύω.

Η Θεσσαλονίκη είναι καθαρό παρόν. Η Θεσσαλονίκη είναι καθαρή ιστορία.

Αυτή η ένταση είναι μόνιμα παρούσα εδώ. Και πάλι περπατώ μέσα από το σταυροδρόμι των σοκακιών στο ευρύτερο κέντρο, όπου μπορείς να χαθείς τόσο υπέροχα, και κάποια στιγμή, ανάμεσα στα σφηνωμένα και στριμωγμένα σπίτια, ξεπροβάλλει ο παράξενος τρούλος. Είναι ο στόχος μου – νομίζω, γιατί η Θεσσαλονίκη δυσκολεύει την διάκριση ανάμεσα στους αμέτρητους τρούλους της. Οι πινακίδες με βέλη ή ένα επεξηγηματικό κείμενο είναι συχνά δύσκολο έως αδύνατο να βρεθούν, οι πινακίδες ονομάτων υπάρχουν ούτως ή άλλως μόνο στους σημαντικούς άξονες της παλιάς πόλης. Έτσι, πρέπει να ψάξεις και να ρωτήσεις και σίγουρα θα μάθεις περισσότερα από όσα περίμενες:

Σε αυτήν την πόλη, η ρωμαϊκή, η ελληνική, η βυζαντινή, η οθωμανική και η μακεδονική-βαλκανική ιστορία συγχωνεύονται ασταμάτητα εδω και δύο χιλιάδες χρόνια.

Ερείπια και μνημεία από δυο χιλιετηρίδες χριστιανικής-ευρωπαϊκής ιστορίας μπορούν να σε κατακλύσουν εδώ, αλλά πού και πότε ακριβώς θα συμβεί αυτό, δεν το ξέρεις ποτέ. Τα σοκάκια και οι δρόμοι είναι παρόμοια, αποτέλεσμα της γρήγορης ανοικοδόμησης μετά την καταστροφική πυρκαγιά τον Αύγουστο του 1917, η οποία κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης.

Εδώ δεξιά, εκεί αριστερά, σε κάποιο σοκάκι, ξαφνικά βλέπω τον τρούλο ξανά, τώρα σχεδόν μνημειώδη, αλλά ακόμα μισοκρυμμένο – σαν να στέκεται στη μέση ενός οικοδομικού τετραγώνου. Κάνω μια στροφή, ακολουθώ ένα σοκάκι που διακλαδίζεται, άλλη στροφή – τώρα το πράγμα ξεπροβάλλει στην προοπτική ενός άλλου στενού δρόμου. Και τότε συμβαίνει κάτι παράξενο. Ακριβώς περιμένοντας τον γιγάντιο ιστορικό τρούλο, συλλογίζομαι την ομοιομορφία των σύγχρονων μπαλκονιών: Σχεδόν κάθε διαμέρισμα σε σχεδόν κάθε έναν από τους έξι έως οκτώ ορόφους σε σχεδόν κάθε σπίτι στο κέντρο της πόλης διαθέτει σχεδόν πάντα μπαλκόνι πλάτους περίπου ενός μέτρου, με απότομη κεκλιμένη τέντα, πτυσσόμενο τραπέζι, απλωμένα ρούχα, κάποιο δεντράκι, μερικές φορές μια φωλιά πουλιών και πάντα μια μονάδα κλιματισμού στον εξωτερικό τοίχο.

Δεν είναι καλαίσθητο, αλλά είναι συναρπαστικό.

Δ

ευτερόλεπτα μετά από αυτές τις σκέψεις για τα μπαλκόνια, είναι ξαφνικά εκεί, σε όλο του το μεγαλείο: ο τρούλος. Ανήκει στη Ροτόντα του Γαλερίου, ένα κυκλικό κτίριο από άβαφη τοιχοποιία. Σχεδιασμένο το 306 μ.Χ., θεμελιώθηκε ως αυτοκρατορικό μαυσωλείο, μετά ανακηρύχθηκε εκκλησία, μετατράπηκε σε βασιλική, ανυψώθηκε σε καθεδρικό ναό, μετατράπηκε σε τζαμί από τους Οθωμανούς το 1590. Το 1912 ανακηρύχθηκε πάλι εκκλησία. Σήμερα, μοιάζει με το μεσαιωνικό κάστρο ενός διάσημου επαρχιακού πρίγκιπα. Στον περιφραγμένο κήπο γύρω από το κτίριο: ένας μιναρές, σπασμένες κολώνες, βάθρα, ογκόλιθοι.

Και αυτή η, σύμφωνα με τους μελετητές, παλαιότερη εκκλησία στον κόσμο δεν υψώνεται σε λόφο ή οροπέδιο, αλλά στέκεται απλώς στη μέση μιας κατοικημένης περιοχής. Σαν να μην έχει καμία σημασία.

Η Θεσσαλονίκη έχει, άλλωστε, συνολικά δεκαπέντε κτίρια στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco. Δεκαπέντε μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς σε μια πόλη – πού αλλού υπάρχει αυτό;

Η Θεσσαλονίκη έχει, άλλωστε, συνολικά δεκαπέντε κτίρια στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco. Δεκαπέντε μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς σε μια πόλη – πού αλλού υπάρχει αυτό;

Μπροστά στο ποιητικό μωσαϊκό σε χρυσό φόντο στο εσωτερικό της Ροτόντας, ανοίγει ένα παράθυρο φαντασίας μέσα μου κάθε φορά. Νιώθω σαν θεατής του βυζαντινού παρελθόντος, σαν να έρχονται σε λίγο, μετά από μια επίσκεψη σε ένα χαμάμ στη γειτονιά, άντρες ντυμένοι με λευκά λινά για προσευχή. Χαμάμ; Α ναι, είδα ένα στον δρόμο μου νωρίτερα, ένα από τα πολλά σε αυτήν την πόλη: το παλιό οθωμανικό λουτρό του 16ου αιώνα στην πλατεία της σημερινής αγοράς λουλουδιών, περιστασιακά λαμβάνουν χώρα συναυλίες εδώ.

Η

Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει όχι μόνο τη θάλασσα, αλλά και την ιστορία της με μια ανεπιτήδευτη άνεση, στην οποία παραδίδεσαι άνευ όρων γοητευμένος. Κανένα ταρατατζούμ! Κανένα: Κοίτα, θαύμασε! Και ούτε καν πωλητές αναμνηστικών και καταστήματα μάρκετινγκ που σχετίζονται με τα μνημεία. Αντ’ αυτού, οθωμανικά χαμάμ και παλαιοχριστιανικές εκκλησίες δίπλα σε κέντρα περιποίησης νυχιών και κουρεία – πράγμα απίστευτα cool.

Η Θεσσαλονίκη γιορτάζει την απόλαυση. Γιορτάζει τον μεγάλο έρωτα.

Και τα δύο μπορείς να τα βρεις, αν περπατήσεις δυτικά στην Εγνατία Οδό, περνώντας από την πλατεία Αριστοτέλους. Στα αριστερά, η θάλασσα λαμπυρίζει πού και πού στα σοκάκια, μπροστά μου περπατούν η μία μετά την άλλη δύο γυναίκες με παντελόνι κοστούμι δίπλα από την εκκλησία «Μεταμόρφωση του Σωτήρος», κάνοντας τον σταυρό τους. Συνεχίζοντας δυτικά στη λεωφόρο, βρίσκεται η πιθανώς μοναδική συνοικία Λαδάδικα – πεζοδρομημένη ζώνη και υψηλής έντασης διασκέδαση. Μόλις βρισκόμουν νοερά στο Βυζάντιο, τώρα στέκομαι μπροστά σε αμέτρητα κλαμπ και μπαρ: το Naomi, το Nhaos, το Casper, το King Night Bar, το Eightball-Rockclub. Το ένα μαγαζί δίπλα στο άλλο, δίπλα ή ανάμεσα: Ουζερί με παραδοσιακή μουσική, μαγαζιά με μεζέδες και εστιατόρια με προηγμένη μοντέρνα-fusion κουζίνα. Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και μαγαζί.

Πάνω από χίλια εστιατόρια, ουζερί και καφέ λέγεται ότι υπάρχουν σε όλη την πόλη, και τα Λαδάδικα είναι σίγουρα η συνοικία με την υψηλότερη πυκνότητα γαστρονομικών επιλογών ανά τετραγωνικό μέτρο στη Θεσσαλονίκη, αν όχι σε όλη την Ελλάδα. Μπορείς άνετα να γευματίσεις πλουσιοπάροχα, να δειπνήσεις εξαιρετικά, να χορτάσεις με απλό φαγητό, άλλοτε πιο προηγμένο, άλλοτε πιο παραδοσιακό, άλλοτε με ελληνική μουσική. Παντού ακούς ανθρώπους να μιλούν, να γελούν, να τραγουδούν, βλέπεις νέους και ηλικιωμένους να κάθονται σε μικρές καρέκλες σε σκεπαστές βεράντες εστιατορίων. Και παρά αυτήν την ευχαρίστηση, η Θεσσαλονίκη δεν έχει σκηνοθετηθεί ομοιόμορφα και καλογυαλισμένα ως παγκόσμιος lifestyle προορισμός.

Είναι αυτονόητο ότι εδώ συναντιούνται οθωμανικές, βαλκανικές, εβραϊκές και ελληνικές κουζίνες.

Το να αποκαλέσεις τα Λαδάδικα μόνο συνοικία διασκέδασης, θα ήταν πολύ μπανάλ. Η διασκέδαση είναι η τελευταία στρώση αυτής της πλούσιας σε ιστορία και ιστορίες συνοικίας. Κάποτε, εδώ βρισκόταν το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, για μεγάλο χρονικό διάστημα αποθήκευαν ελαιόλαδο, και για αιώνες ήταν η συνοικία όπου δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι ζούσαν ελεύθερα και ανεμπόδιστα, προτού εισβάλει η γερμανική Βέρμαχτ και προκαλέσει ανείπωτη οδύνη.

Όχι μακριά από τα Λαδάδικα, γνώρισα τυχαία τον Αχιλλέα στην παραλία ένα από τα προηγούμενα βράδια, όπως συμβαίνει μερικές φορές. Μιλήσαμε για την πόλη, φυσικά για τα εστιατόρια και το φαγητό, και μετά τον ρώτησα ποιο είναι το αγαπημένο του μέρος στην πόλη του. «Πύργος Τριγωνίου», μου απάντησε αμέσως.

Πύργος Τριγωνίου

Τ

ώρα σκαρφαλώνω σε απότομα λιθόστρωτα δρομάκια, για να επισκεφτώ τον πύργο, ο οποίος ανήκει στο μερικώς διατηρημένο ύστερο αρχαίο τείχος της πόλης στον λόφο της ιστορικής Άνω Πόλης. Φτάνοντας στην κορυφή, κάθομαι σε ένα από τα δύο παγκάκια που είναι τοποθετημένα στο έ έδαφος μιας βεράντας με θέα μπροστά από τον πύργο, για να στεγνώσει ο ιδρώτας μου στις ριπές του ανέμου. Εδώ, μου είπε ο Αχιλλέας, έκανε πρόταση γάμου στην Ζέφη του πριν από χρόνια. Ενώ κοιτάζω πάνω από την πόλη και σχεδόν μισή Βόρεια Ελλάδα, παρατηρώ στο άλλο παγκάκι μπροστά δεξιά ένα ζευγάρι εφήβων. Σιωπηλά, κάθονται αγκαλιασμένοι και κοιτάζουν τη θάλασσα, προς τον Όλυμπο απέναντι. Το αγόρι φιλάει τα μαλλιά της κοπέλας του. Στρέφει για λίγο το κεφάλι του προς εμένα, τα βλέμματά μας συναντιούνται, και φαίνεται σαν να γνωρίζουμε ότι εδώ κάθονταν οι ερωτευμένοι από εκατοντάδες γενιές πριν από εμάς.

Ανάλαφρα κατεβαίνω μετά, παίρνω τη βαλίτσα μου, ανεβαίνω στην Εγνατία Οδό στην πλατεία Αριστοτέλους στο λεωφορείο express για το αεροδρόμιο και το έχω ξανά, αυτό το συναίσθημα της Θεσσαλονίκης: ότι δεν ήμουν σε διακοπές, αλλά σε ένα ταξίδι, ένα έντονο, μακρύ, συναρπαστικό ταξίδι μέσα από εποχές, στρώσεις και αντιθέσεις. Το να ξαφνιάζεσαι και να εκπλήσσεσαι ξανά και ξανά σε έναν απομαγεμένο κόσμο, είναι ότι πιο ελκυστικό πιο ερωτεύσιμο.

Πού αλλού υπάρχει αυτό;

*Οι φωτογραφίες είναι επιλογή των “Ανιχνεύσεων”

**Ευχαριστούμε τον Καθηγητή Φιλοσοφίας Θεοφάνη Τάση για τη μετάφραση του κειμένου απο τα γερμανικά.

Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967.- ΑΓΝΩΣΤΑΙ ΠΤΥΧΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ

2

 

Α’ ΜΕΡΟΣ   Β’ΜΕΡΟΣ   Γ’ΜΕΡΟΣ  Δ’ΜΕΡΟΣ  Ε’ΜΕΡΟΣ   ΣΤ’ΜΕΡΟΣ   Ζ’ ΜΕΡΟΣ

Αφηγείται ο Επίλαρχος ε.α. Ιωάννης Αλμπάνης

Ο Ιωάννης Αλμπάνης πήρε μέρος στην επιχείρηση εγκαθίδρυσης δικτατορίας το βράδυ της 21ης Απριλίου και συνυπήρξε με τους πρωτεργάτες του Πραξικοπήματος στις φυλακές Κορυδαλού και Αιγίνης επι τριετίαν ως πολιτικός κρατούμενος. Οι διηγήσεις του εδώ είναι απο τα όσα του είπαν και τα στοιχεία που του έδωσαν οι πραξικοπηματίες. Εμυήθη στην Ομάδα απο τον Στυλιανό Παττακό. Είναι η πρώτη συγκροτημένη καταγραφή των απόψεων των πραξικοπηματιών για το τί έπραξαν και πως έβλεπαν τα πράγματα. Και αυτό έχει τη σημασία του για την συνολική εικόνα της κοινωνίας και για την ιστορία.

Η’ΜΕΡΟΣ

Επειδή ο Κων.Καραμανλής Α’ υπήρξεν το κυριαρχούν πρόσωπον τής μεταπολιτεύσεως και εγκαθιδρύσεως τού Κοινοβουλευτικού Καθεστώτος και ουχί ώς λέγουν τής Δημοκρατίας,καθό άβυσσος χωρίζει Δημοκρατία από Κοινοβουλευτικόν Καθεστώς,θ’ αποπειραθώ προηγουμένως να καταγράψω στοιχεία τινά τά οποία τον απομυθοποιούν και αποθεοποιούν τοσούτον και τοιούτον ώστε από δήθεν Παύλος νά μεταπίπτη εις πραγματικόν Σαύλον,υποκριτήν και ευατούλην δυνάμενον να πράξη ό,τιδήποτε υπέρ τού «σαρκίου» του.

Α’ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΑ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΝ» ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΝ Α’ ΠΡΟ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΛΙΟΥ 1967

 1.Αίτημα πρός τον πρώην αρχηγόν τού ΝΑΤΟ Πτέραρχον Νόρσταντ Φεβρουάριος 1967 παρουσία τού διεθνούς φήμης Δημοσιογράφου Σάϋρους Σουλτσμπέργκερ εις την έν Ν.Υόρκην οικίαν του..

Καραμανλής ερωτά τον Πτέραρχ.Νόρσταντ:… άν μπορή να ενεργήση εις ανώτερα κλιμάκια τών ΗΠΑ ώστε να εγκατασταθή Δικτατορία στήν Ελλάδα μέ δικτάτορα τόν ίδιον.

Νόρσταντ:Δεν έχω τοιαύτας υψηλάς δυνατότητας και γνωριμίας.

(Βλ.Αn Age of Medeocrity τού Σουλτσμπέργκερ).(Ζήτω ο αρχιδημοκράτης Καραμανλής Α’.Θαυμάστε τον)

 2.Συνέντευξις πρέσβεως Δημ.Μπίτσιου εις Δημοσιογράφον Βίκτωρα Νέτταν τον Αύγουστον τού 1966 αφορώσα εις τον Κ.Καραμανλήν(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 21.4.2009)

Καραμανλής:..Πρέπει να γίνουν βαθείαι τομαί εις την Εθνικήν μας ζωήν.Εάν έλθω χωρίς αυτά ή θα φύγω ή θα κηρύξω δικτατορίαν .(Ζήτω ο αρχιδημοκράτης Καραμαν-λής Α’,Θαυμάστε τον)

.3.Περιοδικόν ESGUIRE Febr.2003-Δημοσιογράφον Ηλ.Δημητρακόπουλον

Καραμανλής πρός Κ.Τσάτσον το 1966…..Η Χώρα πρέπει να κυβερνηθή μέ πρόσωπα μέ εκτάκτους εξουσίας πού θα ορίση ο Βασιλεύς και θα ψηφίση η Βουλή…..Ισως μία Δικτατορία ενός έτους…..(Ζήτω ο αρχιδημοκράτης Καραμανλής Α΄ θαυμάστε τον)

.4.Πρότασις Καραμανλή μέσω πρώην Α/ΓΕΣ Β.Καρδαμάκη πρός Ακόλουθον Αμύνης ΗΠΑ Συνταγματάρχην Μπώλντρυ να εγκαθιδρυθή Δικτατορία υπό τον ίδιον.(Letter from Labuisse to Secretary of State Ntin Rask 15.4.1963)(.Ζήτω ο αρχιδημοκράτης Καραμανλής Α’ Θαυμάστε τον)

Β’ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ Α΄ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΤΗΣ  21ην ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967.

  1.Συνέντευξις Κ.Καραμανλή εις τήν ΛΕ ΜΟΝΤ τών Παρισίων την 29.11.1967.

-Η 21η Απριλίου έγινε διότι είχε χρεωκοπήσει η Δημοκρατία……….

-Η Δημοκρατία εις την Ελλαδα εδολοφονήθη υπό Καθεστώς ελευθερίας και οι Συνταγματάρχαι τής κατέφεραν απλώς την χαριστικήν βολήν………………..

-Η Χώρα συγκλονιζομένη από άγρια πάθη εφέρετο πρός εμφύλιον πόλεμον,

Αυτό συνομολογούν όλοι οι Ελληνες ακόμη και εάν διαφωνούν………………

(Και όμως αυτός ο ίδιος μόλις γίνει πρωθυπουργός θα τα’απαρνηθή όλα αυτά.Θαυμάστε τον)

 2.Επιστολή πρός Αρχιεπίσκοπον Αμερικής Ιακωβον 29.5.1967.(Αρχείον Καραμανλή)

Καραμανλής:…Η Επανάστασις τού Στρατού επιστοποίησεν απλώς την χρεωκοπίαν τής Δημοκρατίας η οποία είχεν συντελεσθή προηγουμένως υπό καθεστώς ελευθερίας……..(Αποκαλεί την 21ην Απριλίου Επανάστασιν.Ζήτω!!!Ομως θα το ξεχάση σύντομα αυτό το 1974.Θαυμάστε τον)

3.Εις τον Γάλλον βιογράφον του Ροζέ Μασσίπ.(Κ.Καραμανλής.Ο Ελληνας πού ξεχώρισε σελ.103)

Καραμανλής:Οι Συνταγματάρχες όπου νάναι την δική μου πόρτα θα χτυπήσουν…

Παύλος Βαρδινογιάννης-Κωνσταντίνος Καραμανλής

 4.Εις τον πολιτικόν Παύλον Βαρδινογιάννην (Νέοι Ανθρωποι φυλλ.404, 12.11.1983 . Καραμανλής:Οι Συνταγματάρχες δικά μου παιδιά είναι.Οπου νάναι θα μέ χτυπήσουν την πόρτα…(Όμως το 1974 θα τά ξεχάση όλα αυτά επειδή δέν τον εκάλεσαν.Θαυμάστε τον)

 5.Επιστολη πρός Πρωθυπουργόν 21ης Απριλίου 1967 Κων.Κόλλιαν την 20.6.1967.

Καραμανλής…Οι πρωτοστατήσαντες δέν αμφιβάλλω ότι εκινήθησαν από αγαθάς προθέσεις. Η Επανάστασις εγένετο κατά τής αθλιότητος την οποίαν όλοι οι Ελληνες συνομολογούν…(Αποκαλεί την 21ην Απριλίου Επανάστασιν και ότι είχεν αγαθάς προθέσεις και ότι υπήρχε πρίν αθλιότης πολιτική. Ολα θα τά ξεχάση το 1974.Θαυμάστε τον)

 6.Συνάντησις Καραμανλή μετά τού τότε ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Χ.Κίσσινγκερ τον Αύγουστον τού 1973 εις την εν Ν.Υόρκην οικίαν τού Δημοσιογράφου Σάϋρους Σουλτσμπέργκερ προκειμένου συνενοηθούν διά τά τής μεταπολιτεύσεως-Κυπριακόν και την έλευσίν του εις Ελλάδα .Τούτο επιβεβαιούται:

.α.Υπό τού ιδίου τού Σουλτσμπέργκερ εις το περιοδικόν  ΕΞΠΡΕΣ 6.11.1981

.β.Υπό τού Ελληνος Δημοσιογράφου Μιχ.Ιγνατίου.(Τά μυστικά αρχεία τού Κίσσινγκερ Εκδ.Λιβάνη).

.γ.Υπό τής αποκρυπτογραφηθείσης συνομιλίας Καραμανλή-Κίσσινγκερ την 26-7-1974 όπου ο Κίσσινγκερ λέγει εις τον Καραμανλήν…..Θυμάμαι μέ μεγάλον ενθουσιασμόν το δείπνον πού είχαμε πέρυσι στό σπίτι τού Σουλτσμπέρκερ……

(Θαυμάστε τον.Εναν χρόνον πρό τής αποβάσεως τών Τούρκων να συζητά μέ τον σχεδιαστήν τής εισβολής εις τήν Κύπρον Χ.Κίσινγκερ)

 Γ’ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΙΝ ΜΟΝΟΝ ΔΙΑ ΤΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967 ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΔΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΛΛΟΝ ΘΕΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΟΥ.

     1.Τήν 24/7/1974 υπό τού τότε «ΧΟΥΝΤΙΚΟ-ΙΩΑΝΝΙΔΙΚΟΥ» Πρόεδρου τής Δημοκρατίας Στρατηγού Φαίδωνος Γκιζίκη και μέ βάσιν το αρθρ.43 τού τότε ισχύοντος Συντάγματος τής 21ης Απριλίου 1967 και μέ το 517/24.7.1974 Προεδρικόν Διάταγμα ορκίζεται Πρωθυπουργός ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΗΡΗ ΤΟ ΤΟΤΕ ΙΣΧΥΟΝ ΧΟΥΝΤΙΚΟΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!!!

2.Τήν αυτήν ημέραν 24/7/1974 δυνάμει τού 175/1973 Διατάγματος τής «ΧΟΥΝΤΙΚΗΣ» Κυβερνήσεως θα σχηματίση το πρώτον Υπουργικόν Συμβούλιον (ΦΕΚ.210 τευχ.1ον).

Σχολιασμός:Τόσον ο ίδιος ώς πρωθυπουργός όσον και το Υπουργικόν Συμβούλιον εγένοντο υπό προσώπων τού «ΧΟΥΝΤΟ-ΙΩΑΝΝΙΔΙΚΟΥ» Καθεστώτος και Νόμων τής 21ης Απριλίου 1967 Παπαδοπούλου.Ομως ώς θα ίδωμεν μετά 2μηνον μέ τήν Συντακτικήν Πράξιν τής 3ης Οκτωβρίου 1974 πού ο ίδιος ο Καραμανλής ώς πρωθυπουργός θα εκδώση καίτοι δοτός υπό τής «ΧΟΥΝΤΑΣ-ΙΩΑΝΝΙΔΗ» άπαντες θα κηρυχθούν ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΔΕΙ ΝΑ ΔΙΚΑΣΘΟΥΝ.«Εξεστιν τού Καραμανλή και λοιποίς πολιτικάντοις ασχημονείν…»

Όμως κατά το Εσωτερικόν και Διεθνές Δίκαιον όταν κάποιος (Καραμανλής) παραλαμβάνη αντικείμενον ή εξουσίαν από παράνομον (ΙΩΑΝΝΙΔΗ και 21η Απριλίου 1967) τότε αυτομάτως και ο παραλαβών την εξουσίαν Καραμανλής είναι παράνομος πολύ δε μάλλον όταν έκ τών ανωτέρω αναφερθέντων απεκάλει τούς δώσαντας εις αυτόν την εξουσίαν, Επαναστάτας, έχοντας αγαθάς προθέσεις, ότι διέσωσαν την Χώραν από εμφύλιον σπαραγμόν και ότι τούς ανέμενεν να τού κτυπήσουν την πόρταν του…!!!!!ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ Θ’ ΑΝΕΦΩΝΕΙ Ο ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ.πρό τών τειχών τού Ιλιου τής Τρωάδος.Υπήρξεν όμως ποτέ ΑΙΔΩΣ εις τον Καραμανλήν Α΄;

.3.Μέ το υπ’ αρ.519/26.7.1974 Π.Δ θά χορηγήση Γενικήν ΑΜΝΗΣΤΙΑΝ εις άπαντας τούς εμπλακέντας από 21/4/1967 μέχρις 24/7/1974.(ΦΕΚ 211.τευχ.1ον).

Όμως διά τής ώς άνω Συντακτικής Πράξεως τής 3ης Οκτωβρίου 1974 δηλ.μετά 2ήμηνον από τής αναλήψεως τής πρωθυπουργίας του θά τήν ανακαλέση κατά παράβασιν τού από τής αρχαιότητος αλλά και σήμερον Παγκοσμίως ίσχύοντος «ΑΜΝΗΣΤΙΑ ΔΟΘΕΙΣΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΑΝΑΚΑΛΕΙΤΑΙ».

Σχολιασμός: μία φοράν συνέβη κατά την αρχαιότητα το 402 π.Χ όταν δοθείσα αμνηστία εις τον ρήτορα Ανδοκίδην ανεκλήθη διά να δικασθή εις θάνατον και έκτοτε τούτο αποτελεί διεθνώς ώς «Νομική κηλίς» αφού ουδεπώποτε έχει καταγραφή εις την Παγκόσμιον Ιστορίαν παρόμοιον γεγονός ανακλήσεως δοθείσης αμνηστίας.

Τούτο καταδεικνύει καταδήλως μνησικακίαν,εκδικητικόν πνεύμα και πολιτικήν αγυρτείαν καταγραφείσαν εις την Παγκόσμιον Νομικήν Επιστήμην.Θαυμάστε τον «Εθνάρχην» τον αποκαταστήσαντα το Κοινοβουλευτικόν Καθεστώς ΟΧΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ τή σχεδιάσει Κίσσινγκερ και μέ θυσίαν τής Κύπρου ώς εις ίδιον κεφάλαιον αποδειχθήσεται.

.4.Τήν 1/8/1974 διά Πραξικοπηματικής Συντακτικής Πράξεως επαναφέρει το Σύνταγμα τού 1952 πλήν τού Θεσμού τής Βασιλευομένης Δημοκρατίας.(ΦΕΚ 213/1ον τευχ.1ον).

Σχολιασμός

Εδώ πέραν τής πολιτικής αγυρτείας έχομεν και το αδίκημα τής αχαριστίας. Κατ’ αρχήν η Βασιλεία είχεν εγκριθή μέ το Δημοψήφισμα τού 1946, ενσωματωθή εις το Σύνταγμα τού 1952 και ίσχυεν μέχρι 1/6/1973. Ακόμη και η 21η Απριλίου 1967 δέν απετόλμησεν να καταργήση τον θεσμόν ορίσασα Αντιβασιλείαν.

Μάλιστα κατά την διάρκειαν τής 21ης Απριλίου 1967 δύο φοράς ο Αντιπρόεδρος τής Κυβερνήσεως Στυλ.Παττακός και άλλας δύο ο τότε Αρχηγός Ε.Δ Στρατηγός Οδ.Αγγελής είχον επί τούτω επισκεφθή τον Βασιλέα εις την Ρώμην ώστε να σχεδιάσουν τίνι τρόπω θα επανήρχετο αλλά εκείνου αρνηθέντος διεκόπη η όλη διαδικασία επανάφοράς του.

Ομως όταν τον Μάιον τού 1973 εξεδηλώθη το Κίνημα τού Ναυτικού και διεφάνη ότι ο Βασιλεύς ήτο αναμεμειγμένος εις αυτό η 21η Απριλίου έσπευσεν να καταργήση τον θεσμόν από 1/6/1973 επικυρωθέντος και διά Δημοψηφίσματος της 29/7/1973.Πέραν τούτων ενωρίτερον ο Βασιλεύς Παύλος ήτο εκείνος ο οποίος επιλεκτικώς το 1955 ώρισεν ώς πρωθυπουργόν τον άσημον πολιτικώς Καραμανλήν παραμερίσας τότε ιερά τέρατα τής πολιτικής (Στεφανόπουλον, Κανελλόπουλον, Ροδόπουλον κ.α) και συνεπώς τώρα μέ την DE FACTO μή επαναφοράν τού θεσμού τής Βασιλείας έχομεν τον Καραμανλήν να διαπράττη το αδίκημα τής ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ισοτίμου τού φόνου αρχαιόθεν και πάντοτε δικαζομένου εν ανοικτώ χώρω μή τυχόν οι παρευρισκόμενοι μολυνθούν υπό τού δικαζομένου δι’ αχαριστίαν.

.5.Τήν 3ην Οκτωβρίου 1974 καίτοι δοτός και μή εκλεγμένος εκδίδει την Συντακ-τικήν Πράξιν ΦΕΚ 277.τ.1ον διά τής οποίας:

(1).Ανακαλείται η διά τού 519/26.7.1974 Π.Δ δοθείσα γενική αμνηστία.

(2).Χαρακτηρίζει αναδρομικώς ότι το Καθεστώς τής 21ης Απριλίου 1967 ήτο ΜΗ ΝΟΜΙΜΟΝ και ορίζεται το 5αμελές Εφετείον διά να δικάση τούς υπευθύνους τού Καθεστώτος.

Σχολιασμός.Τό κωμικό-τραγικόν

.Αυτήν την Συντακτικήν Πράξιν τήν υπέγραψεν ώς Πρόεδρος τής Δημοκρατίας ο Στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης ο οποίος όμως διά τής υπογραφής τής πράξεως αυτής ενοχοποιείτο και ο ίδιος ώς παράνομος!!!!

.β.Δι’ αυτής παρεβιάζετο η αρχή τής διακρίσεως τών εξουσιών και κατά την οποίαν αρχήν την νομιμότητα ΜΟΝΟΝ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ηδύναντο και θα έδει ώς καθ’ ύλην αρμόδια να κρίνουν και όχι η Νομοθετική εξουσία η οποία εν προκειμένω δέν υφίστατο τύποις και ουσία.(Δέν υπήρχον βουλευταί).

Επιθανολογήθη μετέπειτα ότι ο Καραμανλής Α’ δήθεν δέν θα εδίωκεν τούς Απριλιανούς εάν ο Γ.Παπαδόπουλος δέν κατήρχετο εις τάς επικειμένας πρώτας μεταπολιτευτικάς εκλογάς τού Νοεμβρίου τού 1974 και μάλιστα ότι είχεν ερωτηθή επ’ αυτού ο Γ.Παπαδόπουλος υπό τού Καραμανλή Α’ δι’ αποστολής πρός αυτόν τού τότε Υποστρατήγου τής Χωροφυλακής Πορικκού.Πράγματι τούτο είναι αληθές με την διαφοράν ότι ο Γ.Παπαδόπουλος ηρνήθη γενικώς ν’ απαντήση..

Όμως εάν κρίνωμεν έκ τών μετέπειτα λαβόντων χώραν μνησικάκων και εκδικητικών ενεργειών τού Καραμανλή Α’ κατά των Απριλιανών οδηγούμεθα ότι η πραγματική αιτία διώξεως τών Απριλιανών διά τον Καραμανλήν Α’ ήτο υποχρεωτική και συνήδεν μέ την συμφωνίαν επανόδου του εις τήν Ελλάδα την οποίαν είχεν συνάψει μετά τού τότε ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Κίσσινγκερ τόσον διά την προδοτικήν του στάσιν εις το Κυπριακόν διά τής μή αποστολής τών ΦΑΝΤΟΜ και Υποβρυχίων Υ-209 εις την Κύπρον όσον και διά την δίωξιν τών Απριλιανών.

Ιδετε τί έλεγεν ο Κίσσινγκερ:

«…..έχω την άποψιν ότι πρέπει να κινηθούμε σύντομα και αποφασιστικά για ν’ αντιμετωπίσουμε τούς αντιπάλους εκείνους πού δέν πιστεύουν εις το νέο μας δόγμα την ύφεσιν και διεθνισμόν τής Ν.Τ.Π. Απαιτείται εξοστρακισμός κάθε εθνικιστικής δεξιάς εστίας και απηνής πάταξις τών διαφωνούντων. Αι Κυβερνήσεις πρέπει να φαίνωνται αριστεραί και διεθνιστικαί…»

(Ομιλία εις την περιβόητον ΤΡΙΜΕΡΗ ΡΟΚ ΦΕΛΛΕΡ της Ν.Τ.Π εκ τού Βιβλ. «Διεθνείς Συνωμότες» σελ.206 και  «Παγκόσμιοι εντολοδότες» σελ.416.Αθ.Στριγά).

Μήπως αυτό δέν υλοποίησεν άμα τή ελεύσει του ο Καραμανλής Α’ μέ τον απηνή διωγμόν τών Απριλιανών πολλών εξ αυτών κεκοσμημένων μέ Αριστεία Ανδρείας και Πολεμικούς Σταυρούς,την αναγνώρισιν άνευ όρων το ΚΚΕ, την περιβόητον Σοσιαλμανίαν κρατικοποιών Τραπέζας (Ιωνικη-Εμπορική),Επιχειρήσεις ώς Ναυπηγεία Σκαραμαγκά,Ορυχεία Σκαλιστήρη κ.α;

 6.Τήν 18/1/1975 εκδίδεται το Δ’ Ψήφισμα (ΦΕΚ 6/τευχ 1ον) διά τού οποίου ερυθμίζετο έκ τών υστέρων αναδρομικώς η ποινική δίωξις τών Απριλιανών Αξιωματικών κατά παράβασιν όλων μαζί τών αρχών τής Ποινικής Δικαιοσύνης εξασφαλιζουσών τά ανθρώπινα δικαιώματα.

Σχολιασμός.Τό κωμικόν και γελοίον είναι όπως και εις την Συντακτικήν Πράξιν τής 3ης Οκτωβρίου 1974 τήν οποίαν υπέγραφεν ο Γκιζίκης ώς νόμιμος Πρόεδρος τής Δημοκρατίας ενοχοποιών τον εαυτόν του εδώ τώρα έχομεν το εξ ίσου κωμικόν και γελοίον να υπογράφη το Δ’ Ψήφισμα ώς Πρόεδρος τής Δημοκρατίας ο Μιχ.Στασινόπουλος αυτοαναιρών τον ίδιον τον εαυτόν του ώς Δικαστού καθό πρό 6 ετών ώς Πρόεδρος τού Συμβουλίου Επικρατείας διά τών υπ’ αρ.2468/24.9.68 και 503/1969 αποφάσεων τού Σ.τ.Ε  απεφαίνετο ότι το Καθεστώς τής 21ης Απριλίου 1967 ήτο ΝΟΜΙΜΟΝ!!.

Ω τραγικότης,Ω γελοιότης!!!Η κωμικότης και γελοιότης καθίσταται έτι μεγαλυτέρα και διαχρονική εάν αναλογισθη τις ότι πλήθος πράξεων και αποφάσεων τού Στρατιωτικού Καθεστώτος εξακολουθούν να ισχύουν μέχρις σήμερον εισέτι π.χ Υπεύθυνος Δήλωσις 105/69 την οποίαν μετήλλαξεν το ΠΑΣΟΚ μόνον κατ’ όνομα το 1986,.

Καί επειδή η δίωξις πού ησκήθη μετά απ’ αυτά τά Νομικά ανουσιουργήματα εγένετο κατόπιν υποβολής μηνύσεως υπό τού Δικηγόρου Αλεξ.Λυκουρέζου ούτος μετά έτη την 4/1/1987 θα δηλώση ευθαρσώς μέν αλλά άνευ αιδούς δέ εις την εφημ.ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ τά εξής.

«…Μόνον συγκεχυμένη και νοσηρή φαντασία μπορεί να χαρακτηρίση την 21ην Απριλίου 1967 ώς πραξικόπημα….Τό Δ’ Ψήφισμα εγέννησεν ένα Νομικόν και ιστορικόν τέρας…».

Πέραν τούτων είναι διεθνώς αποδεκτόν ότι «Κίνημα, Πραξικόπημα, Επανάστασις επικρατήσασα δημιουργεί δίκαιον».

Εξ άλλου και αυτός ούτος ο δήθεν Εθνάρχης Καραμανλής κυνικός και πολιτικός αγύρτης ιδού τί εδήλωσεν εις την Βουλήν την 16ην Οκτωβρίου 1975 εις ό,τι αφορά είς τά ώς άνω Νομικά ανοσιουργήματα τά οποία ές αεί θ’ αποτελούν μελανάς κηλιδας διά την Νομικήν επιστήμην.

«Τάς ποινικάς κυρώσεις η Κυβέρνησις ενεπιστεύθη όπως επεβάλλετο εις την Δικαιοσύνην αφού προηγουμένως την διευκόλυνεν εις το έργον της με συγκεκριμένα νομοθετικά μέτρα όπως η Συντακτική πράξις τής 3ης Οκτωβρίου 1974 και το Δ’ Ψήφισμα τού 1975. Καί δέν πρέπει να πλανώμεθα. Εάν δέν είχον γίνει αυτά ουδείς θα ήτο δυνατόν να δικασθή και ουδείς θα ευρίσκετο εις την φυλακήν έκ τών Απριλιανών καθό δεν υπήρχεν απαγορευτικός νόμος» (Βουλη 16 Οκτωβρ.1975).

δηλ.εξεπίτηδες έκ τών υστέρων εδημιούργησαν Νομικά ανοσιουργήματα διά να δικάσουν τούς Αξιωματικούς επειδή όταν εγένετο η 21η Απριλίου 1967 δέν υφίστατο απαγορευτικός σχετικός Νόμος και συνεπώς οδηγούμενοι εις το Δικαστήριον μ’ αυτά τά βδελυρά Νομικά εξαμβλώματα δέν απέμενεν εί μή μόνον η επιμέτρησις τής ποινής καθό η απόδειξις ή ανταπόδειξις παρήλκεν.Η Βουλή αντί Δικαστών τούς είχεν ήδη προδικάσει και καταδικάσει!!

Ιδετε όμως διατί ο Καραμανλής παρενόμησεν και το ωμολόγησεν εξ άλλου ώς είδομεν ότι οι Απριλιανοί εδικάσθησαν μέ αναδρομικούς νόμους αφού όταν εγένετο η 21η Απριλιου 1967 «ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ».

Ας ίδωμεν όμως την Νομικήν επιστημονικήν ανάλυσιν.

.Κατ’ αρχήν εις το ΡωμαΪκόν Δίκαιον ίσχυεν και ισχύει σήμερον εις την Νομικήν Επιστήμην όλων τών Χωρών τού πλανήτου ότι:

«Ουδέν έγκλημα, ουδεμία ποινή άνευ νόμου» και αυτό περιελήφθη εις το αρθρ.11 πργ.2 τής Οικουμενικής Διακηρύξεως τών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τού ΟΗΕ τού 1948 ώς εξής:

«Ουδείς τιμωρείται διά πράξεις ή παραλείψεις αίτινες κατά τον χρόνον τής τελέσεώς των δεν απετέλουν αξιόποινα αδικήματα συνωδά τού Εσωτερικού ή Διεθνούς Δικαίου».

Τά αυτά αναγράφονται και εις το αρθρ.7 πργ.2 τής Συμβάσεως τής Ρώμης τού 1950 αλλά και γίγνονται αποδεκτά από πλήθος Συνταγματολόγων–Ποινικολόγων (Ραϊκος, Μαυριάς, Ανδρουλιδάκης, Γάφος κα.).

Ως εκ τούτου ο χαρακτηρισμός μιάς πράξεως ώς εγκληματικής είναι ανεπίτρεπτος να γίνηται έκ τών υστέρων και δή ώς επί τού προκειμενου διά την εδώ μεταπολίτευσιν υπό της Βουλής και ουχί υπό Δικαστών και τής ποινής πλέον επιβαλομένης ώς εκδίκησις.

Μίαν φοράν εγένετο κατά την αρχαιότητα η ώς άνω αναδρομικότης νόμου και όντες τότε Δικασταί και όχι Καραμανλήδες την απέρριψαν πράγμα όπερ ώς παράδειγμα καταγράφεται εις όλα τά Διεθνή Νομικά συγγράμματα και διδάσκεται από καθ’ έδρας εις τά Πανεπιστήμια.

Ιδετε τί συνέβη:

«Εις Αθήνας μετά την μάχην τής Χαιρωνείας ο Λεωκράτης ανεχώρησεν διά την Ρόδον.Μετ’ απ’ ολίγον τή εισηγήσει τού ρήτορος Υπερείδου εξεδόθη ψήφισμα πού απηγόρευεν την απομάκρυνσιν οιουδήποτε πολίτου έκ τής πόλεως.Ο ρήτωρ Λυκούργος εμήνυσεν τον Λεωκράτην ότι παρεβίασεν το ψήφισμα και απεμακρύνθη τής πόλεως.Ομως ήλθον οι Δικασταί και τον ΗΘΩΩΣΑΝ διότι όταν ο Λεωκράτης διέφυγεν δέν υπήρχεν το απαγορευτικόν ψήφισμα» δηλ.δέν επιτρέπεται να δικάζηται κάποιος έκ τών υστέρων διά κάτι πού όταν το έπραξεν δέν υπήρχεν σχετικός απαγορευτικός νόμος ή άλλως είναι ανεπίτρεπτος η ανδρομικότης Νόμου διά να δικάσης κάποιον.

Πέραν τούτου το Στρατ.Καθεστώς είχεν αναγνωρισθή:

.α.Υπό τής Ολομελείας τού Συμβουλίου τής Επικρατείας διά τών υπ’ αρ.2468/1968 και 503/1969 αποφάσεών του υπό την Προεδρίαν μάλιστα τού μετά την μεταπολίτευσιν Προσωρινού Προέδρου τής Δημοκρατίας Μιχ.Στασινοπούλου!!

.β.Υπό τής Ολομελείας τού Αρειου Πάγου διά τής υπ’ αρ.573/1973 αποφάσεώς του.

.γ.Αφ΄ολους τούς Διεθνείς Οργανισμούς ΟΗΕ, ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Συμβούλιον της Ευρώπης, ΝΑΤΟ αλλά και όλων των Χωρών τού Κόσμου μηδέ τών τότε Κομμουνιστικών κρατών εξαιρουμένων.

Και διά να γίνω σαφέστερος.

Σήμερον ουδείς Νόμος υπάρχει ο οποίος να σάς απαγορεύη να κάμνητε κριτικήν επί τών αναρτήσεων διά την 21ην Απριλίου 1967.

Όμως εάν έλθη μετά 5-7 έτη μία δοτή Κυβέρνησις μή εκλεγμένη από τον λαόν,όπως ήτο ο Καραμανλής την 3ην Οκτωβρίου 1974 και νομοθετήση διά μίας Συντακτικής Πράξεως ότι,ΟΣΟΙ ΗΣΚΗΣΑΝ ΚΡΙΤΙΚΗΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΠΙΛΑΡΧΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΑΛΜΠΑΝΗΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ  1967 ΗΣΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΚΑΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ 5ΑΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟΝ τότε τι θα έλεγατε κύριοι προκατειλημμένοι και φανατικοί κατά της 21ης Απριλιου; Θα ήτο νόμιμον αυτό;

Συνέλθετε λοιπόν όταν κάμνητε κριτικήν. Καταθέσθε επιχειρήματα και όχι αήθεις μεροληπτικούς και χαιρεκάκους αφορισμούς. Δυστυχώς ελλείψει επιχειρημάτων ερρίψατε εις τον κάλαθον των αχρήστων όλην την τότε ΕΛΙΤ τής Ελληνικής  Διπλωματίας Πιπινέλην, Ξανθόπουλον-Παλαμάν, Λαγάκον, Θεοδωρόπουλον κ.α, έναν Στρατηγόν Οδυσσέαν Αγγελήν ανατρέψαντα όλα τά σχεδια τού ΝΑΤΟ το 1969 αποθανόντα άνευ ουδεμιάς ιατρικής φροντίδος μόνος εις το κελί της φυλακής Κορυδαλλού, έναν γίγαντα των Οικονομικών Σπυρ.Μαρκεζίνην σύμβουλον της 21ης Απριλίου τον εκτοξεύσαντα το 1953 την Ελλάδα εις το διάστημα μέ τήν αναπροσαρμογήν τής δραχμής, έναν Διοικητήν τής ΔΕΗ Στρατηγόν Καρδαμάκην τ.Α/ΓΕΣ που εντός 21 μηνών ηλεκτροδότησεν και το τελευταίον χωρίον της Ελλάδος αγοράσας εν ταυτώ και τά πρώτα 10 Ελικόπτερα εις την ιστορίαν της Ελλάδος διά την μεταφοράν των στύλων και πλείστα άλλα. Εν τέλει σάς πληροφορώ ότι η τοιαύτη απαράδεκτος κριτική σας διά την 21ην Απριλιου έχει τοσαύτην απήχησιν και αίσθησιν παρομοίαν μ’ αυτήν που αισθάνεται ο βούς όταν κατ’ Αίσωπον εις το κέρας του επικάθεται κώνωψ!!!!

                2.ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΠΕΡΙ «ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΩΝ» ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΙΝ.

.   Ομως όπως πάντοτε εις τοιαύτας εκρύθμους καταστάσεις «Ο λύκος την αναμπομπούλα χαίρεται» καί όσοι «κουτσοί στραβοί εις τον Αγιον Παντελεήμονα» πλείστοι όσοι έσπευσαν να εκμεταλευθούν τά ώς άνω ανουσιουργήματα και απατηλώς,ψευδώς αλλά και καθ’ υπερβολήν προκειμένου καρπωθούν οφέλη τινά ήρχισαν τάς μηνύσεις άλλοι ώς συλληφθέντες, άλλοι ώς δήθεν βασανισθέντες και άλλοι διότι υπέστησαν απαγορεύσεις τινάς γενικώς ώς δήθεν «ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΙ».

Πρίν προβώ εις αναλυτικωτέραν διευκρίνισιν θα καταγράψω τρία προσώπικά μου παραδείγματα μέ έν τών οποίων εκηλιδόθην,διεσύρθην εις Δικαστήρια και διετέλεσα σχεδόν επί 2ετίαν πολιτικός κρατούμενος προκειμένου αντιληφθήτε το αληθές τών λεγομένων μου και το τί εγένετο τότε δηλ.«Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μή δίνετε».Καταγράφω λοιπόν:

.1.Περίπτωσις:«Συμμετέσχον εις τήν 21ην Απριλίου επικεφαλής συγκροτήματος Αρμάτων έκ τού ΚΕΤΘ (ΓΟΥΔΗ) και ερπυστριοφόρων Οχημάτων προσωπικού έκ Μονάδος Πεζικού ΚΕΒΟΠ τού Χαϊδαρίου υπό Διοίκησίν μου. Συνέβη εκείνην την ημέραν επί τού δρομολογίου πού εκινούμην ένα ατύχημα τουτέστιν να τραυματισθή θανασίμως μία κοπέλα έκ μίας βολίδος όπλου προερχομένου εξ οχήματος τού Πεζικού και ουχί τών Τεθωρακισμένων ένεκεν πυροβολισμών ριφθέντων εις τον αέρα αοράτως πρός εκφοβισμόν μετά την 18.00 ώραν.

Στην διαταγή δεν διακρίνεται εντολή για πυροβολισμούς. Δεν δόθηκε.

Μετά την μεταπολίτευσιν ένας Εφεδρος Αξιωματικός υπηρετών τότε την 21ην Απριλίου 1967 εις τά Τεθωρακισμένα και τώρα μετά την μεταπολίτευσιν Δικηγόρος εσκέφθη, ώς έπρατον πολλοί τότε, ότι εάν κατωνόμαζεν ποίος ήτο ο επικεφαλής τού εκεί συγκροτήματος δηλ.εμέ και ότι δήθεν μέ είχεν ακούσει 10 ημέρας μετά την 21ην Απριλίου 1967 νά λέγω εις το ΚΕΤΘ ότι εγώ επυροβόλησα, ενόμισεν ότι θα εχρίζετο «ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΣ» και θα ετύγχανεν υλικών ωφελημάτων και ίσως να έτυχεν αλλά δεν το γνωρίζω».Ομως ίνα μή μακρυγορώ όλα όσα ισχυρίζετο απεδείχθησαν ψευδέστατα Δικαστικώς επικυρωθέντα μάλιστα και υπό τής Ολομελείας τού Αρείου Πάγου.Ιδού όμως τί απεδείχθη κατά την Δίκην.:

(α).Ο κύριος αυτός εψεύδετο όταν έλεγεν ότι δήθεν 10 ημέρας μετά την 21ην Απριλίου μοί ήκουσεν εις το ΚΕΤΘ (ΓΟΥΔΗ) να λέγω ότι εγώ επυροβόλησα διότι τότε εκείνος υπηρέτει εις την Ορεστιάδα και συνεπώς ήτο αδύνατον να μοί ήκουσεν από 800 χλμ .απόστασιν.!!!!!(Βλ.Αντιγρ.Στρατ.Φύλλ.Μητρώου τού ΓΕΣ)

(β).Η βολίς απεδείχθη ότι προήρχετο από όπλον τού Πεζικού καθότι εις τά Τεθωρακισμένα δέν εφέρομεν τοιούτου διαμετρήματος όπλα. Αρα εψεύδετο ότι εγώ επυροβόλισα.(Βλ.Πίνακες όπλων Τ/Θ,Πεζικού και Πραγματογνωμοσύνη)

(γ).Η βολίς πού έπληξεν τήν άτυχον κοπέλαν προήρχετο εξ αποστρακισμού εις ένα μπαλκόνι και προήρχετο από όπλον Πεζικού και ουχί τών Τεθωρακισμένων και συνεπώς απεδεικνύετο το μέν ότι δέν ήτο δυνατόν ο πυροβολισμός να προήρχετο απ’ εμέ αφού δεν έφερον τοιούτον όπλον το δε ότι ήτο έξ αποστρακισμού εις μπαλκόνι άρα δεν υφίστατο δόλος τις ακόμη και διά τον έκ τού Πεζικού πυροβολήσαντα εις τον αέρα προς εκφοβισμόν ..

ΑΡΑ ΕΞ ΟΛΟΞΛΗΡΟΥ ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤ’ ΕΜΕ..Ομως εγώ έμεινα μέ το στίγμα και εκείνος μέ κάποιαν Δημοσίαν ωφέλειαν ώς Αντιστασιακός!!!!

Εν τέλει δικαιωμένος ών και ίνα μή προσφύγω κατά τού Κράτους προσβάλλων την αναιτιολόγητον αποστρατείαν μου και αιτήσω αποζημειώσεις τυπικώς μοί έβαλον μίαν ποινήν ίσην μέ τόν μέχρι τότε χρόνον προφυλακίσεώς μου και μέ το αστείον αιτιολογικόν ότι «επικεφαλής ών τού Συγκροτήματος δέν έλαβον τά δέοντα μέτρα ώς ώφειλον ώστε ν’ αποφευχθή ατύχημα».!!!

2.Δευτέρα περίπτωσις.

Κατά τήν διάρκειαν τού Στρατιωτικού Καθεστώτος ένας Αξιωματικός έχων από πολλών ετών δεσμόν μετά μίας δεσποινίδος ηύρεν μίαν άλλην, ίσως κατ’ αυτόν καλυτέραν,και εγκατέλειψεν την πρώτην η οποία τον κατήγγειλεν εις την Στρατιωτικήν Υπηρεσίαν μεσούντος τού Στρατιωτικού Καθεστώτος.

Βάσει τών υφισταμένων Στρατ.Κανονισμών θα έδει να παραπεμφθή και παρεπέμφθη να απολογηθή ενώπιον Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου παρά τού οποίου και ετιμωρήθη διά 3μήνου «Αργίας διά Προσκαίρου παύσεως» πράγμα όπερ καταδήλως θα είχεν σοβαράς επιπτώσεις εις την μετέπειτα σταδιόδρομίαν του

Ομως μετά την μεταπολίτευσιν ο ΥΠΕΘΑ Αβέρωφ βάσει τών ώς άνω ανοσιουργημάτων πού προανέφερον εξέδωσεν μίαν διαταγήν ότι όσοι Αξιωματικοί κατά την διάρκειαν τού Στρατιωτικού Καθεστώτος είχον τιμωρηθή ή είχον κακάς σημειώσεις Προϊσταμένων των θα ηδύναντο να υποβάλουν προσφυγήν άνευ αποδείξεων τινών προκειμένου τούς απαλειφθή η ποινή ή αι σημειώσεις μέ την αόριστον αιτιολογίαν ότι ήσαν «ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΙ». Δέν απητούντο πλείοναι αποδείξεις.Αρκεί να έκαμες προσφυγήν διαγραφής τής ποινής πράγμα όπερ ο ώς άνω τιμωρηθείς συνάδελφος έπραξεν και τού απηλείφθη η ποινή δήθεν ώς «ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥ» καίτοι μαζί συμμετέσχομεν δι’ αρμάτων μάχης εις την εγκαθίδρυσιν τής 21ης Απριλίου 1967.

Ούτος χρισθείς «αντιστασιακός» εγένετο και Αντιστράτηγος.!!!

3.Τρίτη περίπτωσις:Το 1968 χαρίζονται τά αγροτικά χρέη εις όλους τούς Γεωργοκτηνοτρόφους κι’ άρχεται γεωργοκτηνοτροφική Κοσμογονία. Ενας Γεωπόνος διατηρών Κατάστημα Γεωργικών Φαρμάκων εις την Αλεξανδρούπολιν βλέπει αι μέν πωλήσεις τού καταστήματός του να πολλαπλασιάζωνται οί δέ δύο υπάλληλοί του να μή επαρκούν και προσέτι δεν ήσαν κι’ έμπιστοί του καθότι αυτός θα εκινείτο εις το ύπαιθρον.Η προκριθείσα λύσις ήτο η σύζυγος τού Γεωπόνου εργαζομένη ώς Μαία εις το Δημόσιον να υπέβαλεν και υπέβαλεν οικειοθελώς παραίτησιν διά να ασχοληθή με τήν επιχείρησιν.Ομως τότε δεν εγίνοντο αποδεκταί παραιτήσεις εις την ευάλωτον παραμεθόριον περιοχήν τού Εβρου.Ετσι λοιπόν ο Γεωπόνος χρησιμοποιήσας ώς επιχείρημα ότι η σύζυγός του θα προσέφερεν έτι καλύτερον εις την τότε μεθοριακήν αγροτοκοσμογονίαν τού εγένετο αποδεκτή η παραίτησις τής Μαίας συζύγου του.Ομως μετά την μεταπολίτευσιν μέ βάσιν την Εγκύκλιον περί Αντιστασιακών υπέβαλεν αναφοράν ότι δήθεν είχεν διωχθή από την Υπηρεσίαν ώς Αντιστασιακή.!!!!

Αποτέλεσμα ήτο το μέν ν’ αναγνωρισθή ώς μηδέποτε απολυθείσα το δε να λάβη σωρευτικώς όλας τάς αποδοχάς πλήρεις ώς να ήτο επί 7 ετη εις την Υπηρεσίαν.

Συμπέρασμα:Όταν λοιπόν εγώ έχω τρία κραυγαλέα παραδείγματα ανθρώπων πού απεπειράθησαν να φανώσιν και εφάνησαν «αντιστασιακοί» ευλόγως δύναμαι να υποθέσω ότι και πλείσται όσαι τών καταγγελθεισών περιπτώσεων τότε περί δήθεν βασανισμών,συλλήψεων,αποκλεισμών κ.λπ να μή ανταποκρίνωνται εις την αλήθειαν ή τουλάχιστον να ήσαν πολλαί εξ αυτών υπερβολικαί διά να μή αδικώ.Μή παροράται εξ άλλου ότι μεταξύ των πολλών δήθεν «Αντιστασιακών» ήτο καί ο Δήμαρχος Ζωγράφου Δ.Μπέης ο οποίος ισχυρίζετο εις τά ΜΜΕ φανταστικάς ιστορίας περί δήθεν υπάρξεως ομαδικών τάφων τού Καθεστώτος. Ούτω λοιπόν ένεκεν αυτών τών αθλίων και ψευδών ισχυρισμών εγένετο ο αδιαφιλονίκητος Δήμαρχος Αθηναίων επί δύο θητείας αλλά και ΥΦΕΣ.Πλείστας όσας τοιαύτας μυθώδεις ιστορίας επι πολύ χρόνον προεβάλλοντο και οι μυθοπλάσται απελάμ-βανον Διοικητικά και Οικονομικά οφέλη.

Πρός τούτο θα προβώ εις μίαν λεπτομερεστέραν παρεμφερή ανάλυσιν.Καταγράφω λοιπόν.

Ένα ιστορικόν γεγονός όταν καταγράφηται θα πρέπει να κρίνηται και αξιολογήται υπό το ποίαι συνθήκαι ίσχυον τότε πού έλαβεν χώραν και όχι σήμερον.Ούτω από το 1950 μέχρι το 1974 το Κ.Κ.Ε ήτο υπό αυστηροτάτην απαγόρευσιν δεδομένου ότι είχεν αποπειραθή μέ τούς τρείς αιματηρούς και αδελφοκτόνους λεγομένους Γύρους να καταλάβη την εξουσίαν και να εγκαταστήση την Δικτατορίαν τού Προλεταριάτου.

Απαντες οι έχοντες τάς ιδέας αυτάς εδιώκοντο απηνώς και αγρίως από την τότε Καθεστηκυϊαν Τάξιν είτε διά φυλακίσεων είτε δι’ εξοριών είτε δι’ εκτελέσεων εις ελαχίστας περιπτώσεις είτε δι’ απαγορεύσεων προσβάσεως εις τάς Δημοσίας Υπηρεσίας.

Τότε εθεωρούντο αναγκαίαι και δεδικαιογημέναι.Σήμερον είναι αδιανόητον να διώκωνται αί ιδέαι και οι φέροντες αυτάς πολύ δε μάλλον να φυλακίζηται και κακομεταχειρίζηται κάποιος υπό τών αρμοδίων Αρχών και όργανά των.Καί προκειμένου το Κράτος προστατευθή τότε από ενδεχομένας ανατρεπτικάς κομμουνιστικάς ενεργείας είχεν θεσπίσει διαφόρους απαγορευτικούς Νόμους. Ούτως ο Ελ.Βενιζελος εψήφισεν το περιβόητον «ΙΔΩΝΥΜΟΝ ΑΔΙΚΗΜΑ» το 1929 και το 1947 η Κυβερνησις τού Θεμ.Σοφούλη τον Ν.509 βάσει τών οποίων από το 1929 έως και το 1974 εδιώκοντο όσοι ενεφορούντο υπό τοιαύτας Κομμμουνιστικάς ιδέας.

Προληπτικώς λοιπόν το Κράτος έπρεπε ανά πάσαν στιγμήν βάσει αυτών τών Νόμων να είναι έτοιμον δι’ αντιμετώπισιν τυχόν κομμουνιστικών ενεργειών διό και από το 1952 πού εισήλθομεν εις το ΝΑΤΟ αι αρμόδιαι Αρχαί Αστυνομικαί και Στρατιωτικαί κατήρτιζον διάφορα Σχέδια συνεχώς αναθεωρούμενα αναλόγως τών εκάστοτε συνθηκών.

Δύο τοιαύτα Σχέδια πού κατηρτίσθησαν ήσαν το «ΣΧΕΔΙΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗΣ» το οποίον αφεώρα μόνον εις τούς Κομμουννιστάς και υλοποιείτο αποκλειστικώς υπό της Αστυνομίας και Χωροφυλακής και το δευτερον «ΣΧΕΔΙΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ» το οποίον αφεώρα εις όλην την Ελλάδα και εφηρμόζετο κυρίως υπό τών Ενόπλων Δυνάμεων και κυρίως τού Στρατού.Ομως ενωρίτερον ο Ελ.Βενιζέλος εισελθών διά πρώτην φοράν εις την πολιτικήν σκηνήν ώς δοτός το 1911 από τό Στρατιωτικό Κίνημα τού ΓΟΥΔΗ την 15 Αυγ.1909 εθέσπισεν την 6 Οκτωβρίου 1912 τον Νόμον ΔΞΘ/1912 «Περί καταστάσεως πολιορκίας και αναστολής άρθρων τού Συντάγματος».

Μέ βάσιν λοιπόν αυτούς τούς Νόμους ΔΞΘ/1912, Ιδιώνυμον το 1929, και 509/1947  και τά δύο αυτά Σχέδια (ΠΕΡΙΚΛΗΣ-ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ) τά οποία είχον καταρτισθή υπό Κοινοβουλευτικών Κυβερνήσεων εξεδηλώθη και εγκαθιδρύθη το Καθεστώς τής 21ης Απριλίου 1967. Η 21η Απριλίου 1967 ουδένα έτερον Νόμον έκαμεν χρήσιν εί μόνον αυτούς τούς τρείς τών Κοινοβουλευτικών Κυβερνήσεων.

Όμως αι μεταπολιτευτικαί Κυβερνήσεις παρά τά ανωτέρω ομονοούσαι ώς είς άνθρωπος πισταί εις τούς εντολοδότας τής Νέας Τάξεως Πραγμάτων (Κίσινγκερ-Λέσχη Μπίλντεμπερκγ-Τριμερής Ροκφέλλερ) οι οποίοι διά τού Κυπριακού τούς επανέφερον εις την εξουσίαν προέβησαν εις τάς ώς άνω απαραδέκτους από νομικής και ηθικής πλευράς πού προανεφέραμεν Συντακτικήν Πράξιν και Δ’ Ψήφισμα προκειμένου δικάσουν το Καθεστώς τής 21ης Απριλίου τού 1967 καθό δέν υφίστατο απαγορευτικός νόμος.

Ούτω πώς λοιπόν ακόμη και σήμερον εις ολόκληρον τήν ανθρωπότητα και δή εις καθεστώτα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ,το βλέπομεν άλλωστε εις τάς τηλεοράσεις, ότι η συμπεριφορά τών Αστυνομικών και Στρατιωτικών οργάνων έναντι παραβιαζόντων τούς νόμους Ασφαλείας τού Κράτους μοιραίως εις πλείστας περιπτώσεις ημπορεί να είναι βιαία και αγρία καταλήγουσα πολλάκις και εις θανατηφόρα αποτελέσματα. Δηλ.εν άλλοις λόγοις άπαξ και αντιτίθεσαι εις τον Νόμον θα υποστής ενδεχομένως τοιαύτην συμπεριφοράν όχι διότι έτσι λέγει ο Νόμος ή ότι έτσι κάποιοι διέταξαν αλλά έκ τών περιστάσεων ξεφεύγει η όλη κατάστασις και γίνονται εν τή ασκήσει τών καθηκόντων τών οργάνων και υπερβολαί.

Ακόμη και σήμερον π.χ όταν συλληφθή κάποιος που έχει τοποθετήσει μία βόμβαν και φονευθούν 3-4 ευλόγως δέν θα πρέπει ν’ αναμένωμεν η Τρομοκρατική Υπηρεσία να τού δώση ανθοδέσμην προκειμένου αποκαλύψη το σχετικόν κύκλωμα συνενόχων.Σαφώς και θα χρησιμοποιήση σκληράς και δυσκόλους ανακριτικάς μεθόδους.

Απλώς δέν μανθάνομεν το όλον επικρατούν κλίμα και περιβάλλον τής ανακρίσεως διότι δέν αποδεικνύεται και άν ακόμη υπάρξη υπό τού κρατουμένου καταγγελία τινά δυσκόλως γίνεται πιστευτή υπό τού κοινού καθό θα προέχουν τά 3- 4 θύματα.

Παρομοία λοιπόν ανακριτική διαδικασία εφηρμόζετο και δι’ οιονδήποτε αντετίθετο εις το τότε επικρατούν Καθεστώς τής 21ης Απριλιου 1967 ανεγνωρισμένον αφ’ όλην την ανθρωπότητα.

Ομως εδώ είχομεν την πρωτοτυπίαν μετά την μεταπολίτευσιν και διά πρώτην φοράν από τής παλιγγενεσίας τού 1821 η επικρατήσασα Κυβέρνησις τής Ν.Δ να δώση το δικαίωμα εις οιονδήποτε είχεν συλληφθή και κρατηθή υπό τών Αστυνομικών και Στρατιωτικών Αρχών να δύναται αορίστως να μηνύη τά τότε όργανα ότι «εβασανίσθη» ώς αντιστασιακός. Από τής παλιγγενεσίας το 1821 είχομεν δεκάδας Κινήματα,Πραξικοπήματα,Επαναστάσεις συλλήψεις,φυλακίσεις,εξορίαι αλλά διά πρώτην φοράν τώρα ενεφανίσθησαν δήθεν «ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ» και ουδέποτε άλλοτε κατά το παρελθόν!!!.Δηλαδή όλοι οι προηγούμενοι επικεφαλής τών Κινημάτων ήσαν ΑΓΙΟΙ-ΑΜΩΜΟΙ-ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ δίδοντες ανθοδέσμας και μόνον οι Απριλιανοί ήσαν τέρατα τής φύσεως και βασανισταί.!!!!

Εις την σχολήν των Ευελπίδων διδασκόμεθα να δίδωμεν και την ζωήν μας διά την υπεράσπισιν τού κάθε Ελληνος.Δέν εδιδάχθημεν να φονεύωμεν και βασανίζωμεν Ελληνας.

Εξ άλλου την πρωϊαν τής 21ης Απριλίου 1967 δέν εξήλθομεν τών Στρατοπέδων ούτε δια να φονεύωμεν συμπολίτας μας,ούτε διά να πλουτίσωμεν αφού όλοι οι Απριλιανοί έχουν ενταφιασθή και μνημονευθή διά συνεισφοράς τών συναδέλφων μας.

 

Πένητες είμεθα την 21ην Απριλίου πενητότεροι εφύγομεν και φεύγομεν απο την ζωήν τοσούτον ώστε να κηδευώμεθα μέ ρεφινέ τών συναδέλφων.

Εξήλθομεν διά να σώσωμεν την Ελλάδα όπως έλεγεν ο επίορκος Καραμανλής Α’ διότι ηπειλείτο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ. Καί ημείς μεταξύ τών πολλών άλλων πού προανεφέρθησαν παρεδώσαμεν το 1974 την Πατρίδα μέ εξωτερικόν χρέος 3,8 δις.δολλαρια ενώ οι σημερινοί «Δημοκράται» πολιτικοί πού μέ αναδρομικούς νόμους μάς εδίκασαν σάς έχουν πτωχεύσει μέ 407 δις.δολλάρια.

Αυτό αποτελεί θράσος να διώκης παρανόμως εσύ πού εχρέωσες την πατρίδα με 407 δις δολλαρια εκείνον πού την κατέλιπεν με 3,8 δίς.δολλάρια!!!

Όμως ερωτώ τούς ασκήσαντας μεροληπτικήν κριτικήν εάν δύνανται ν’ απαντήσουν εις το εξής ερώτημά μου:.

(1).Πώς γίνεται άπασαι αι Κομμουνιστικαί Χώραι μηδέ τής Ρωσίας εξαιρουμένης μετά 70κοντα έτη σκληροτάτης κομμουνιστικής Δικτατορίας (Ρωσία 30.000.000 Σταλινικά θύματα) να έχουν εορτάσει άπαξ (1) την πρώτην Επέτειον αποκαταστάσεως τής Δημοκρατίας το 1992 και ποτέ άλλοτε μέχρι σήμερον;

(2).Τούτ’ αυτό εξ εκατέρου πώς γίνεται δύο ακροδεξιαί Δικτατορίαι τής Ιβηρικής χερσονήσου Ισπανία 40 ετη και Πορτογαλία 44 έτη παρομοίως να έχουν εορτάσει άπαξ (1) την πρώτην επέτειον αποκαταστάσεως της Δημοκρατίας και ποτέ έκτοτε μέχρι σήμερον;

(3).Και πώς γίνεται μόνον η Ελλάς με μίαν χαλαρωτάτην Δικτατορίαν 7 ετών να εορτάζη τρείς φοράς ετησίως κατά τής «ΧΟΥΝΤΑΣ» (21η Απριλιου-24 Ιουλιου-17 Νοεμβρίου) και αυτό να επαναλαμβάνητε επί ήμισυ αιώνα (50) έτη;

Δέν αντελήφθητε ότι εγίνομεν διεθνώς σούργελον και αντικείμενον χλευασμού;

Απωλέσαμεν την σοβαρότητα ώς λαός και εγινόμεθα παράδειγμα προς αποφυγή πράγμα όπερ καταδεικνύεται εις όλα τά Διεθνη FORUM ένθα ουδεμιάς εκτιμήσεως και σοβαρότητος τυγχάνομεν .Εξ άλλου μόνον τέσσαρες τοιαύται Δίκαι εγένοντο μέ μηνυτάς εν συνόλω περί τούς 50.(Μία τού ΕΑΤ/ΕΣΑ, μία τού Ναυτικού και δύο Αστυνομικών).

Καί κλείων θα ερωτήσω.Εάν οι βασανισθέντες και εν ταυτώ μηνύσαντες τή πραγματικότητι ανήρχοντο εις 50-60 εν συνόλω άτομα τότε ευλόγως ανακύπτει το ερώτημα.

Περί ποίας ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΗΜΠΟΡΟΥΜΕΝ ΝΑ ΟΜΙΛΩΜΕΝ ΕΠΙ ΜΙΑΝ ΕΠΤΑΕΤΙΑΝ;

Εις ό,τι αφορά εις τούς συλληφθέντας Κομμουνιστάς μέ το προυπάρξαν Σχέδιον τών Κοινοβουλευτικών Κυβερνήσεων «ΠΕΡΙΚΛΗΣ είναι πράγματι αληθές αφού συνελήφθησαν και μετήχθησαν υπό τής Αστυνομίας Πόλεων και Χωροφυλακής αφ’ ολην την Ελλάδα 11.500 εις τον Ιππόδρομον. Εκεί όσοι υπέγραφον δήλωσιν ότι δεν θα στραφούν κατά τού Καθεστώτος (ΟΧΙ ν’ απαρνηθούν τάς Κομμουνιστικάς ιδέας των) αφίοντο αυθορί και παραχρήμα ελεύθεροι. Ετσι λοιπόν περί τούς 450 έκ τών 11.500 μή υπογράψαντες ωδηγήθησαν εις την νήσον Γιάρον την οποίαν αι προηγούμεναι Κοινοβουλευτικαί Κυβερνήσεις είχον οργανώσει και χρησιμοποιήσει κατά το παρελθόν.Εκεί σταδιακώς αρχάς τού 1971 έχοντες αναχωρήσει ιδία θελήσει οι 350 απελύθησαν καί οι υπόλοιποι 100 καίτοι σκληροί και ανένδοτοι ΟΥΔΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΓΙΑΡΟΥ ΔΙΕΜΑΡΤΥΡΗΘΗ ΔΙΑ ΚΑΚΟΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΙΝ.

Αι δε Επιτροπαί τών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τού ΟΗΕ απηύθυνον τότε συγχαρητήρια εις την Κυβέρνησιν.Ομως μεταπολιτευτικώς εξεπίτηδες δύο κομμουνισταί απωλέσαντες την ζωήν των ώς κρατούμενοι οι Πεσλής και Τσαρουχάς επαρουσιάσθησαν ώς αθώα θύματα έκ δήθεν βασανισμών ενώ απεδείχθησαν Δικαστικώς ατυχήματα κ.λπ.Επί πλέον είχομεν δύο ατυχήματα προελθόντα έκ ριφθεισών σφαιρών πρός εκφοβισμόν εις τον αέρα την πρώτην ημέραν τής 21ης Απριλίου αι οποίαι βολίδες προσκρούσασαι εις τοίχους εξοστρακίσθησαν και προσέβαλον τά ατυχή θύματα.Ουδέποτε υπήρξεν οιοσδήποτε δόλος αλλά και ουδέποτε είχεν δοθη διαταγή πυροβολισμών κατά πολιτών.Καί τέλος ο Ταγματαρχης Μουστακλής συνω-μοτών κατά τού Καθεστώτος και έχων ανά χείρας 10 χλγ.εκκρηκτικών αφ’ εαυτού δηλ. μόνος του ωλίσθησεν και αυτοετραυματίσθη.Καί θα ήτο άγνωστον το γεγονός εάν δέν ειδοποιείτο διά το ατύχημα Ασθενοφόρον και η Αστυνομία.

Μάλιστα όταν εγένετο γνωστός ο ανεπανόρθωτος τραυματισμός του ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΘΗ ΕΙΣ ΑΓΓΛΙΑΝ ΔΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΙΝ.Ομως μετά την μεταπολίτευσιν κατ’ εξωφρενικόν τρόπον επαρουσιάσθη το γεγονός ότι εδάρη,ότι εβασανίσθη και ό,τι έτερον άθλιον δύναται να φαντασθή τις.

Όμως επειδή ο λόφος έχει δύο πλευράς θα ήθελον να ερωτήσω.

Επληροφορήθητε ποτέ περί τών Φυλακισθέντων Απριλιανών τί εγένοντο εν ταίς φυλακαίς και πώς διήγον αλλά και πώς ετελεύτησαν ώστε να δύνασθε να κάμητε σύγκρισιν;Ποτέ,διότι υποτίθεται ότι έχετε «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΝ»!!!

Οδυσσεύς Αγγελής

Ιδετε λοιπόν και κλείω δι’ αυτού.

-1.Αφ’ ημάς τούς Απριλιανούς εν ταίς φυλακαίς Κορυδαλλού έθανον εις τά κελιά των άνευ και τής ελαχίστης ιατρικής περιθάλψεως ο πρώην Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων Στρατηγός Οδυσσεύς Αγγελής και ο Ταξίαρχος ε.α Μιχ.Μπαλόπουλος.

Είδετε ή ηκούσατε να διαμαρτυρηθώμεν ποτέ ότι απώλεσαν την ζωήν των ένεκεν κακομεταχειρίσεως καίτοι καταδήλως αι συνθήκαι κρατήσεώς μας εν πολλοίς ήσαν χειρότεροι και τών βαρέως ποινικών κρατουμένων;

-2.Υπήρξεν ποτέ εις την Ελληνικήν ιστορίαν περίπτωσις πού να ευρίσκωνται επί 20-30 έτη εις τάς φυλακάς Αξιωματικοί κεκοσμημένοι δι’ Αριστείων Ανδρείας και Πολεμικών Σταυρών πολεμήσαντες από το 1940 μέχρι το 1954 εις την μακρυνήν Κορέαν,το 1964 εις την Κύπρον και δή ηλικίας άνω των 80κοντα ετών όπως ήσαν οι πλείστοι τών Απριλιανών;

3.Υπάρχει εις την Ελληνικήν ιστορίαν περίπτωσις Ελλην Αξιωματικός μέ 3 Αριστεία Ανδρείας και 4 Πολεμικούς Σταυρούς να παραμείνη εις την φυλακήν και εκείθεν ν’ αναχωρήση διά τον άλλον Κόσμον κρατούμενος επί 38 συναπτά έτη; (Στρατηγός Νικ.Ντερτιλής).!!!

..4.Υπάρχει περίπτωσις από τής Παλιγγενεσίας και μετά Ελλην Αξιωματικός με 2 Αριστεία Ανδρείας και 3 Πολεμικούς Σταυρούς ηλικίας 102 ετών (Παττακός) να τού στερήται η σύνταξις ώστε ν’ αποθάνη από ασητείαν;(Βλ.αποδείξεις συνεισφοράς εις την σύζυγόν του ίνα μή αποθάνη).!!!

Και όλα αυτά ώς προανεφέρομεν εκτενώς δι’ απαραδέκτων αναδρομικών νόμων.

5.Τόν Ιανουάριον τού 1977 έθανεν ο πατέρας μου κι’ εγώ ήμην εν προφυλακίσει και όχι καταδικασμένος πολιτικός κρατούμενος. Ομως καίτοι ο τότε συνήγορός μου προσελθών εις την Διοίκησιν των Φυλακών Αιγίνης ενημέρωσεν συμφώνως τω νόμω όπως ενημερωθώ διά τον θάνατόν του ουδέποτε μέχρι σήμερον ενημερώθην.!!!Ωσαύτως διά το αυτό συμβάν την ιδίαν ημερομηνίαν αποστείλασα και η μητέρα μου τηλεγράφημα εις τάς Φυλακάς όπως ενημερωθώ διά τον θάνατον τού πατρός μου ουδεπώποτε ενημερώθην μέχρι σήμερον.!!!Ενημερώθην μετά 10ήμερον από τόν συνήγορόν μου όταν εις εκείνον επετράπη να έχω εντευκτήριον.Ομως διά πρώτην φοράν το ανακοινώ.Δέν προσέτρεξα ούτε εις μηνύσεις ούτε εις τά Μ.Μ.Ε.Εσείς μετά την μεταπολίτευσιν μαζικώς ώς δήθεν ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΙ προσετρέ-ξατε εις τά ΜΜΕ και Δικαστήρια.Και δυστυχώς όταν ασκήτε προκατειλημμένην, κακεντρεχή,υποκριτικήν,ειρωνικήν και αήθη κριτικήν εις τά κείμενά μου άνευ επιχει ρημάτων τότε ευλόγως ημπορώ να υποθέσω ότι DE FACTO επιδιώκετε να χρισθήτε Νεο-Αντιστασιακοί.

.Ενθυμήσθε όμως τον Αίσωπον.«Εκαστος τών θνητών δύο πήρας φέρει,την μέν έμπροσθεν,την δε όπισθεν,γέμει δε κακών εκατέρα,αλλ’ η μέν έμπροσθεν άλλο-τρίων η δε όπισθεν τού φέροντος…..».Καί οι πλείστοι έκ τών ασκησάντων κριτικήν ορώσιν μόνον την έμπροσθέν των πήραν,την όπισθεν ΟΧΙ αφού εξεπίτηδες ηγνοήσατε ενδεικτικώς και μόνον έκ της 21ης Απριλίου 1967:

-(1).Τούς γιγαντιαίους εξοπλισμούς πού διά πρώτην φοράν από της παλιγγενεσίας εγένοντο και δή ουχί μέσω μεσαζόντων αλλά διακρατικώς ίνα μή υπάρχουν μίζαι,

-(2).Την μεγίστην δυνατήν απόδοσιν τής οικονομίας τοσούτον ώστε να λαμβανη 1ον και 2ον Βραβειον απο τον ΟΟΣΑ το 1972-3.

-(3).Οτι η Τουρκία δέν ετόλμα ούτε κώνωπα να πετάξη εις το Αιγαίον ή Τουρκική πάπια να πλεύση πέραν των 3 χλμ.απο τά παράλιά της.

-(4).Οτι παρ’ ολίγον να είχομεν την Ενωσιν της Κύπρου με τάς διακοινοτικάς το 1972-3.,

-(5).Οτι καθ’ άπασαν την Χώραν επεκράτει ηρεμία,ασφάλεια και μηδενική διαφθορά.

-(6).Οτι απο το 1969 ήτο η πρώτη πού απετόλμησε να εξαγάγη τά πετρέλαια,

-(7).Οτι ποτέ δεν ήτο YES MEN εις τάς ΗΠΑ,ΝΑΤΟ ενώ αντιθετως είναι όλαι αι Ελληνικαί Κυβερνήσεις μέχρι σήμερον και τέλος

-(8).Ηγνοήσατε σκοπίμως ότι η λεγομένη Δημοκρατία εχρεωκόπησεν την Πατρίδα με 407 δις.δολλαρια έναντι 3,8 τής 21ης Απριλίου 1967

-(9).Ηγνοήσατε ότι τά κόμματά σας οφείλουν ένα (1) δις.ΕΥΡΩ εις τάς Τραπέζας όταν την ιδίαν στιγμήν χιλιάδες Ελλήνων δανειοληπτών απώλλυντο των πρώτων κατοικιών των από τά ΦΑΝΣ.

.Καταθλίβομαι λοιπόν δι’ όσους τά ηγνοήσατε κι’ αντ’ αυτών καταγράφετε μία «τιράντα» ειρωνειών και αήθων χαρακτηρισμών συλλήβδην κατά τού Καθεστώτος της 21ης Απριλίου και ειδικώς διά τον Γ.Παπαδόπουλον άνευ πραγματικών επιχειρημάτων..

Ομως ο Σόλων έλεγεν: «Και είτα έσεται Θεία δίκη» και η Θεία δίκη ήλθεν και συνεχίζει να έρχηται υπό των σημερινών ανικάνων και διεφθαρμένων Κοινοβουλευτικών σας Κυβερνήσεων.Ενα (1) δις.δολλαρια χρεωστούν τά δύο μεγάλα κόμματα και εμπαίζουν τον Ελληνικόν λαόν ότι θα τον ευημερίσουν.

Αντιθέτως θα εξαφανίσουν από τον χάρτην την Ελλάδα. Αλλος με τάς Πρέσπας τής Οχρίδος, άλλος με τάς επερχομένας Πρέσπας του Αιγαίου κ.α.Δέν τά βλέπετε; Εάν ΟΧΙ τότε δεν δικαιούσθε να κάμητε κριτικήν.

Κάμητε πρώτον κριτικήν εις τά χρεωκοπήσαντα Οικονομικώς και Εθνικώς την Ελλάδα κόμματά σας.

Ο Ιωάννης Αλμπάνης (με το βέλος) στη Δίκη για το ¨Πραξικόπημα της Πιτζάμας”

ΤΕΛΙΚΗ ΔΗΛΩΣΙΣ. Επειδή τυγχάνω λάτρις τού Θουκυδίδου τουτέστιν να ιστοριογραφώ ει δυνατόν κατά αντικειμενικόν τρόπον καί

Επειδή ουδένα προσωπικόν ή τού Καθεστώτος τής 21ης Απριλίου λόγον έχω να μή καταγράψω τά γεγονότα ώς τά εβίωσα και

Επειδή ώς Καθεστώς έχομεν αφήσει την ιστορίαν να μας κρίνη μετά 100 έτη όταν ουδείς των σημερινών εμπεποτισμένων με τά άθλια και επαίσχυντα ψευδή αφηγήματα των πολιτικάντηδων θα υπάρχη έν ζωή

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Σας διαβεβαιώ ότι ΟΥΔΕΝ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΤΕΓΡΑΨΑ ΚΑΤΑ ΔΙΑΦΟΡΟΝ ΤΡΟΠΟΝ ΑΦ Ο,ΤΙ ΤΟ ΕΒΙΩΣΑ ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ διό και ο ιστορικός τού μέλλοντος αυσττηρώς μέμψεται όσους έκ των αναγνωστών υπήρξατε εις τάς κρίσεις σας προκατειλημμένοι, κακεντρεχείς και πορωμένοι.

 

Τα «γαλήνια νερά» του Αιγαίου πως δεν ταράζονται με 2.196 παραβιάσεις και τον τουρκικό στόλο σε επιθετική άσκηση; Λ.Τζούμης

1

 

ΛΑΜΠΡΟΣ ΤΖΟΥΜΗΣ 

Μηδενικές παραβιάσεις του ελληνικού Εθνικού Εναερίου Χώρου από τουρκικά αεροσκάφη το 2024, αλλά στη θάλασσα είχαμε δύο χιλιάδες εκατόν ενενήντα έξη παραβιάσεις (2.196) των ελληνικών Εθνικών Χωρικών Υδάτων από τουρκικά πλοία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ.

Το επιχείρημα ότι η μεγάλη επιτυχία της διακήρυξης των Αθηνών είναι ότι δεν γίνονται παραβιάσεις στον αέρα, αναιρείται από τις χιλιάδες αμφισβητήσεις της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας στη θάλασσα.      

Όταν λέμε παραβιάσεις εθνικών χωρικών υδάτων σημαίνει ότι τουρκικά σκάφη εισήλθαν κάτω από τα 6 μίλια. Μέσα στο χώρο αυτό η Ελλάδα ασκεί πλήρη κυριαρχία δηλ. το σύνολο των αρμοδιοτήτων της χωρίς κανέναν περιορισμό και η άσκηση αυτή εκτείνεται στον εναέριο χώρο, στο βυθό και στο υπέδαφος. Αυτό σημαίνει ότι τα χωρικά ύδατα ή αιγιαλίτιδα ζώνη εξομοιώνεται, με το έδαφος. Η παραβίαση δηλ. είναι σαν ένα τουρκικό στρατιωτικό τμήμα να διέρχεται με την τουρκική σημαία τον ποταμό Έβρο να κάνει παρέλαση στο ελληνικό έδαφος και μείς να καταγράφουμε πόσες φορές εισήλθε.

Το φαινόμενο ανοχής των χιλιάδων παραβιάσεων των ελληνικών χωρικών υδάτων αποτελεί μια ακόμα παγκόσμια πρωτοτυπία που εκθέτει το κύρος και την αξιοπρέπεια της χώρας.

Να επισημάνουμε ότι η Τουρκία, από 7 μέχρι 16 Ιαν. 2025 έχει προγραμματίσει τη διεξαγωγή της διακλαδικής άσκησης «Γαλάζια Πατρίδα» στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο, με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού στρατιωτικών, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων. 

Ασκήσεις αυτής της μορφής διεξάγονται από την Τουρκία και έχουν ως στόχο τη μετατροπή τους σε εργαλείο προβολής ισχύος και επικοινωνιακής εκμετάλλευσης,. Αναφορικά όμως με την συγκεκριμένη άσκηση να λάβουμε υπόψη τα εξής :

  • Το όνομά της παραπέμπει στο ιδεολόγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» που η Τουρκία έχει καθιερώσει μάθημα στα σχολεία, σύμφωνα με το οποίο τα παιδιά γαλουχούνται ότι το μισό Αιγαίο και μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου ανήκει στην Τουρκία.
  • Ο τελικός αντικειμενικός σκοπός αυτών των ασκήσεων είναι η κατάληψη νησιού από τις συμμετέχουσες αποβατικές δυνάμεις. Οι τουρκικές Ε.Δ. δεν εκπαιδεύονται για την κατάληψη των Φώκλαντ αλλά των ελληνικών νησιών.

Σύμφωνα με τη διακήρυξη των Αθηνών, Ελλάδα και Τουρκία συμφώνησαν στην καλλιέργεια φιλικών σχέσεων, αμοιβαίο σεβασμό, ειρηνική συνύπαρξη, κατανόηση και την επίλυση των διαφορών τους με ειρηνικά μέσα και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Συνάδει με το πνεύμα της διακήρυξης και το διεθνές δίκαιο η παραβίαση επί δύο χιλιάδες εκατόν ενενήντα έξη φορές των ελληνικών εθνικών υδάτων από τουρκικά πλοία;

Έχει σχέση με την ειρηνική συνύπαρξη, τον αμοιβαίο σεβασμό και την επίλυση των διαφορών με ειρηνικά μέσα η απροκάλυπτη απειλή της Τουρκίας που στρέφεται εναντίον ελληνικών νησιών;

Αντιστράτηγος ε.α
https://www.militaire.gr/ta-galinia-nera-toy-aigaioy-pos-den-tarazontai-me-2-196-paraviaseis-kai-ton-toyrkiko-stolo-se-epithetiki-askisi-l-tzoymis/

Αυστρία: Η ναζιστική ακροδεξιά κοντά στο σχηματισμό κυβέρνησης – Πρώτη φορά μετά τον Β’ Π Π

0

Στροφή 180 μοιρών από τον αυστριακό πρόεδρο. Συζητήσεις με το Λαϊκό Κόμμα για σχηματισμό κυβέρνησης.

Εντολή για εκκίνηση των διερευνητικών επαφών για σχηματισμό κυβέρνησης στο ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας (FPO) έδωσε ο πρόεδρος της Αυστρίας Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν.

Προηγήθηκε η προσπάθεια των κεντρώων να συγκροτήσουν κυβέρνηση χωρίς το FPO που ωστόσο κατέρρευσε απροσδόκητα το Σαββατοκύριακο.

Σύμφωνα με το το Reuters, η ανακοίνωση αυτή σηματοδοτεί μια δραματική ανατροπή για τον πρόεδρο, πρώην ηγέτη των αριστερών Πρασίνων, ο οποίος ασκεί εδώ και καιρό κριτική στο FPO και έχει συγκρουστεί με τον ηγέτη του κόμματος Χέρμπερτ Κικλ.

Όμως, η πραγματικότητα είναι πως ήταν λίγες οι επιλογές για τον Βαν ντερ Μπέλεν μετά την αποτυχία των κεντρώων να σχηματίσουν κυβερνητικό συνασπισμό.

Σημειώνεται πως το ευρωσκεπτικιστικό, ρωσόφιλο FPO κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές τον περασμένο Σεπτέμβριο με 29% των ψήφων.

Τώρα πρόκειται να ξεκινήσει συνομιλίες με τον μοναδικό πιθανό εταίρο του, το Λαϊκό Κόμμα (OVP), επιδιώκοντας να ηγηθεί κυβέρνησης για πρώτη φορά από τότε που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1950 υπό έναν ηγέτη που υπήρξε ανώτερος αξιωματικός στην ελίτ των SS του Χίτλερ.

Μια κυβέρνηση Κικλ θα ήταν η πρώτη με επικεφαλής το ακροδεξιό κόμμα στην Αυστρία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Του έχω… αναθέσει να ξεκινήσει συνομιλίες με το Λαϊκό Κόμμα για τον σχηματισμό κυβέρνησης», δήλωσε ο Βαν ντερ Μπέλεν σε τηλεοπτικό διάγγελμα μετά τη συνάντησή του με τον Κικλ, προσθέτοντας: «Δεν έκανα αυτό το βήμα ελαφρά τη καρδία».

Καθώς ο Κικλ αποχωρούσε από τη συνάντησή του με τον πρόεδρο, εκατοντάδες διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων Εβραίοι φοιτητές και αριστεροί ακτιβιστές, αποδοκίμασαν, σφύριζαν, φώναζαν «Ναζί έξω» και κρατούσαν πανό με συνθήματα όπως «Δεν θέλουμε μια ακροδεξιά Αυστρία».

Ο Βαν ντερ Μπέλεν είχε εξοργίσει το FPO διότι δεν του έδωσε εντολή για τον σχηματισμό κυβέρνησης αμέσως μετά τις εκλογές, καθώς δεν εμφανίστηκε αμέσως κανένας πιθανός εταίρος για κάποιον συνασπισμό. Το καθήκον αυτό έπεσε στο συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα (OVP) και στον αρχηγό του καγκελάριο Καρλ Νεχάμερ. Το OVP ήρθε δεύτερο στις εκλογές.

Οι προσπάθειες του Νεχάμερ να συγκροτήσει έναν συνασπισμό τριών και στη συνέχεια δύο κομμάτων με άλλα κεντρώα κόμματα κατέρρευσαν αυτό το Σαββατοκύριακο, γεγονός που τον ώθησε να ανακοινώσει την παραίτησή του.

Θετικό σε συζητήσεις το OVP

Ο Νεχάμερ επέμενε εδώ και καιρό ότι το κόμμα του δεν θα κυβερνούσε με τον Κικλ, λέγοντας ότι ο ηγέτης του FPO ήταν υπέρ της συνωμοσίας και συνιστούσε απειλή για την ασφάλεια. Με τον Νεχάμερ να έχει φύγει, εξαλείφθηκε και αυτή η κόκκινη γραμμή. Ο προσωρινός διάδοχός του στην ηγεσία του OVP, ο Κρίστιαν Στόκερ, δήλωσε την Κυριακή ότι το κόμμα του θα συμμετάσχει στις συνομιλίες για σχηματισμό κυβέρνησης υπό την ηγεσία του Κικλ.

«Βρισκόμαστε στην αρχή. Εάν κληθούμε σε αυτές τις συνομιλίες, το αποτέλεσμα αυτών των συνομιλιών είναι ανοικτό», δήλωσε στο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ORF ο βαρύς Γουίλφρεντ Χασλάουρε του OVP, κυβερνήτης του κρατιδίου του Σάλτσμπουργκ, ο οποίος βρισκόταν δίπλα στον Στόκερ στην πρώτη του δήλωση στα μέσα ενημέρωσης ως διορισμένος αρχηγός του κόμματος.

Όμως, σε περίπτωση αποτυχίας αυτών των συνομιλιών, είναι πιθανές οι πρόωρες εκλογές, ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δημοτικότητα του FPO έχει αυξηθεί από τον Σεπτέμβριο.

Το OVP και το FPO επικαλύπτονται σε διάφορα ζητήματα, ιδίως όσον αφορά τη σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό.

Το πλέον ακανθώδες ζήτημα στις συνομιλίες των κεντρώων, ωστόσο, ήταν ο τρόπος συρρίκνωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος, το οποίο προβλέπεται να υπερβεί το όριο της ΕΕ του 3% το 2024 και το 2025.

Παρότι τα δύο κόμματα ζητούν μειώσεις φόρων, το FPO δεσμεύτηκε να βάλει περιορισμούς σε ορισμένα δυνατά χαρτιά του OVP, όπως το ισχυρό Εμπορικό Επιμελητήριο. Έχουν επίσης συγκρουστεί σχετικά με την αντίθεση του FPO στην παροχή βοήθειας προς την Ουκρανία στον πόλεμό της κατά της Ρωσίας και τα τρέχοντα σχέδια για ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/274823/afstria-i-nazistiki-akrodeksia-konta-sto-sximatismo-kyvernisis-proti-fora-meta-ton-v-p-p

Τα οικονομικά και εθνικά σκάνδαλα της διακυβέρνησης Σημίτη που οδήγησαν τη χώρα σε Δ.Ν.Τ. και Μνημόνια

4

Η κλοπή του Χρηματιστηρίου, τα εξοπλιστικά, τα κατασκευαστικά, η παράδοση της χώρας στις γερμανικές εταιρείες

Ο Κώστας Σημίτης που άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή σε ηλικία 88 ετών, ήταν ο άνθρωπος που ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ, στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας του, μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά οι θητείες του είναι στιγματισμένες με σωρεία σκανδάλων.

Σκάνδαλα που ουσιαστικά ήταν τα θεμέλια για να στείλουν την χώρα στα μνημόνια και το ΔΝΤ. Η κλοπή  του Χρηματιστηρίου, τα εξοπλιστικά, τα κατασκευαστικά, η παράδοση της χώρας στις γερμανικές εταιρείες ήταν τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης του Κ.Σημίτη.

Ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1996 μέχρι το 2004 και διαδέχθηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, παρουσίασε στον ελληνικό λαό το αφήγημα του “εκσυγχρονισμού”. Εκσυγχρονισμός στις νοοτροπίες, στις δομές στον τρόπο άσκησης πολιτικής.

Όμως κατά τη διάρκεια της 8ετίας Σημίτη ξέσπασαν ή ξεκίνησαν πολύ μεγάλα σκάνδαλα. Οι φούσκες του Χρηματιστηρίου και το πάρτι στα εξοπλιστικά ενώ την ίδια στιγμή έτρεχαν με fast track έργα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στα εθνικά, Μαδρίτη, Ελσίνκι, Γκρίζες ζώνες, Ίμια και Οτσαλάν καταβαράθρωσαν το εθνικό φρόνιμα της Ελλάδας με το «Ευχαριστώ τους Αμερικανούς» να είναι το επιστέγασμα της πολιτικής του.

Η ένταξη στην ΟΝΕ

Η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ αλλά μόνο όταν η Goldman Sachs, συμφώνησε με την κυβέρνησή του το περίφημο “currency swap”. Ένα μέρος του χρέους της Ελλάδας, το καταμετρούσαν σε δολάρια και γιεν Ιαπωνίας, με αποτέλεσμα η είσοδος στην ΟΝΕ, να καθιστούσε απαραίτητη τη μετατροπή τους σε ευρώ.

Η συμφωνία με τη Goldman Sachs, επέτρεψε στην Ελλάδα, να κάνει την μετατροπή με παλαιότερη και όχι τρέχουσα ισοτιμία και να αφαιρεθεί από το ονομαστικό χρέος της χώρας ένα σεβαστό ποσό, ούτως ώστε, το χρέος να εμφανιστεί μειωμένο στα επίπεδα του 60% του ΑΕΠ και ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις του Συμφώνου Σταθερότητος και Ανάπτυξης.

Το όφελος της Goldman Sachs, από την παραπάνω “διευκόλυνση”, σύμφωνα με δική της δήλωση ήταν της τάξης των 2.3 δισ. Για την Ελλάδα, το τελικό κόστος του περιβόητου swap της Goldman Sachs, που έλαβε χώρα επί κυβερνήσεως Σημίτη το 2001 με στόχο να κρύψει χρέος 2,8 δισ. ευρώ, θα ανέλθει τελικά στα 16 δισ. ευρώ σύμφωνα με αναλύσεις.

Σκάνδαλο χρηματιστηρίου 

Ασφαλώς, από την εντυπωσιακή ανάπτυξη που σημειώθηκε κατά την περιόδο Σημίτη, ουδείς μπορεί να διαγράψει τη μόχλευση της ελληνικής Οικονομίας, που οδήγησε στη φούσκα του χρηματιστηρίου η οποία έσκασε με κρότο τον Σεπτέμβριο του 1999. Υπολογίζεται ότι περίπου 155 δισ. ευρώ εξανεμίστηκαν από την πραγματική οικονομία από το κραχ του ελληνικού χρηματιστηρίου.

Όμως ο Κ.Σημίτης ήταν ο υπεύθυνος στη σφοδρότερη σύγκρουση του Αρχιεπισκόπου με την Πολιτεία αφορούσε την αναγραφή του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες. Μία εβδομάδα μετά τις εθνικές εκλογές του 2000 ο νέος υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Σταθόπουλος δήλωνε σε απογευματινή εφημερίδα ότι το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και η αναγραφή του στην αστυνομική ταυτότητα έρχεται σε αντίθεση με σχετικό νόμο που ισχύει από το 1997.

«Σε αυτό τον τόπο υπάρχει ένας παράγοντας ο οποίος ούτε μπορεί ούτε πρέπει να αγνοείται. Είναι ο λαός», ήταν η πρώτη αντίδραση του Αρχιεπισκόπου. Λίγες ημέρες αργότερα και αφού έχει αρχίσει να συζητείται το ζήτημα ευρέως επανήλθε διαμηνύοντας προς πάσα κατεύθυνση: «Να γίνει ένα δημοψήφισμα και θα δούνε ότι ο λαός προσυπογράφει μαζί μας».

 Αν και υπουργοί διαβεβαίωναν τον Αρχιεπίσκοπο ότι δεν τίθεται θέμα, ο τότε πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης ξεκαθάρισε στη Βουλή ότι το θρήσκευμα δεν θα αναγραφόταν στις νέες ταυτότητες. Ο πόλεμος που θα οδηγούσε στη συγκέντρωση υπογραφών από την Εκκλησία ζητώντας δημοψήφισμα αλλά ο Κ.Σημίτης τις αγνόησε.

Σκάνδαλο εξοπλιστικών προγραμμάτων που εκεί κατέληξε στην φυλάκιση του Α.Τσοχατζόπουλου.

Το 2003 ο Μισέλ Ζοσεράν πρόεδρος της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας THALES κατήγγειλε για δωροδοκία μέλος της ελληνικής κυβέρνησης για να αναλάβει η εταιρεία του, την αναβάθμιση έξι φρεγατών του πολεμικού ναυτικού. Γαλλικές εφημερίδες υποστήριξαν με στοιχεία, ότι η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων δόθηκε στους Αμερικάνους βάσει της μεγαλύτερης δωροδοκίας αφού ο THALES δωροδοκούσε τον υπουργό Άμυνας από 7%-10% και δεν πήρε το έργο. Τελικά την ασφάλεια “κέρδισε” η εταιρεία του Dick Cheney (αντιπροέδρου της Αμερικανικής κυβέρνησης) ο οποίος και απευθύνθηκε κατευθείαν στον Σημίτη και στον Χρυσοχοΐδη και όχι στους υπουργούς του.

Οι δαπάνες για την άμυνα δεν εμφανίζονταν ποτέ στα κρατικά έξοδα αλλά εγγράφονταν μόνο σε ειδικούς λογαριασμούς της Τράπεζας της Ελλάδος (που σημαίνει ότι δεν μπορεί ποτέ να αποδειχτεί που πήγαιναν τα λεφτά και ποιος τα έπαιρνε) με αποτέλεσμα να γίνουμε διεθνώς ρεζίλι από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία το 2002. Μέχρι το 1998 είχαν ανοιχτεί 3 λογαριασμοί αυτού του είδους, από το 1998 μέχρι το 2004 ανοίχτηκαν περισσότεροι από 100 : τα περίφημα διπλά βιβλία του ΠΑΣΟΚ).

Σκάνδαλο με τα «μαύρα» ταμεία της Siemens τα οποία ταλανίζουν μέχρι σήμερα την χώρα και μάλιστα οι κινήσεις όλων των κυβερνήσεων οδήγησαν στο απίστευτο αποτέλεσμα να επιστραφούν πίσω τα χρήματα στους αρχικά… καταδικασθέντες.

Παράνομες ελληνοποιήσεις με χορήγηση ελληνικής ταυτότητας και εκλογικού βιβλιαρίου ακόμη και σε σεσημασμένους κακοποιούς από τις πρώην κομουνιστικές χώρες. Το ΠΑΣΟΚ υπόσχονταν αγροτική γη και διορισμούς σε Ουκρανούς, Ρώσους και Γεωργιανούς, δημιουργώντας «ομογενείς ψηφοφόρους».

Η ψήφος τους κατα πολλούς έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις εκλογές του 2000 όταν ο Κώστας Σημίτης και το ΠΑΣΟΚ είχαν πάρει τη νίκη με μόλις μία μονάδα διαφορά από τη ΝΔ του Κώστα Καραμανλή.

Υπόθεση Στέγκου. Στο ξενοδοχείο του οποίου δεξιώθηκε τους Ευρωπαίους ηγέτες κερνώντας τους γιαούρτια 100 εκ. δραχμών. Ο Στέγκος καταδικάστηκε αργότερα σε 3 έτη φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο.

Φόροι: Από το 1993 έως το 2003 παρατηρείται η μεγαλύτερη αύξηση φορολογίας που έχει γίνει ποτέ από την ίδρυση του κράτους, κατά 122,5%. Επί Σημίτη επιβλήθηκαν 97 νέοι φόροι που κυρίως στόχευαν μικρές, εμπορικές, βιοτεχνικές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Ολυμπιακή αεροπορία. Τον Οκτώβριο του 2003 η Ευρωπαϊκή επιτροπή στράφηκε κατά της Ελλάδας και έστειλε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις της Ολυμπιακής από την κυβέρνηση Σημίτη.

ΑΣΕΠ και Δημόσια έργα. Κάτω από τους νόμους Πεπονή κατασκεύασαν τις περίφημες “αποκαταστατικές διατάξεις” του άρθρου 25 και του Ν. 2190, που ουσιαστικά παραβίαζαν το νόμο για το ΑΣΕΠ, καταργούσαν την έννομο τάξη και ανάγκαζαν το ίδιο το ΑΣΕΠ να διαπιστώνει με εκθέσεις του χιλιάδες παράνομες κομματικές προσλήψεις κυρίως συμβασιούχων.

Την ίδια στιγμή υπερκοστολογημένα έργα γέμιζαν την χώρα με δάνεια και απευθείας αναθέσεις να διαδέχονται η μία την άλλη. Για την δε ποιότητα, οι πολίτες τόσα χρόνια μετά τα ζούνε στην καθημερινότητά τους και οι μεγαλοεργολάβοι να πλουτίζουν διαρκώς.

Επίσης, κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας Σημίτη η Ελλάδα δέχτηκε τρία ισχυρά και κατά πολλούς ανεπανόρθωτα πλήγματα στην εξωτερική πολιτικής της με την υπόθεση των Ιμίων, την παράδοση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν στους Τούρκους με «εμπλοκή» στην υπόθεση και της Ελλάδας, αλλά και την «εξυπηρέτηση» στους… συμμάχους για τους βομβαρδισμούς στην Γιουγκοσλαβία.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/ta-megala-oikonomika-skandala-tis-diakyvernisis-simiti-pou-tin-esteilan-meta-eksi-xronia-se-d-n-t-kai-mnimonia/

Τζάστιν Τριντό: Παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός του Καναδά – Διαλύεται η Βουλή στις 24 Μαρτίου

0

Τέλος σε έναν ακόμα βασικό υποστηρικτή της woke ατζέντας

Ο πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό ανακοίνωσε σήμερα (06/01) την παραίτησή του από την ηγεσία του Φιλελεύθερου Κόμματος που κατείχε εδώ και 11 χρόνια.

Παράλληλα δήλωσε ότι η Βουλή του Καναδά θα διαλυθεί στις 24 Μαρτίου για τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών, ενώ επεσήμανε πως θα παραμείνει πρωθυπουργός, μέχρι την ανάδειξη νέου αρχηγού στους Φιλελευθέρους.

Η απόφαση αυτή ήλθε εν μέσω πιέσεων να αποχωρήσει και από την πρωθυπουργία της χώρας, στην οποία βρίσκεται εδώ και εννέα χρόνια, με σωρεία προσώπων από το κόμμα του να του ασκούν σφοδρή κριτική.

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κόμμα της αντιπολίτευσης, με επικεφαλής τον Πιερ Πουαλιέβρ, θα κερδίσει άνετα την αναμέτρηση.

Θυμίζουμε ότι τον περασμένο μήνα, είχε ανακοινώσει αιφνιδιαστικά την παραίτησή της η υπουργός Οικονομικών, Κρίστια Φρίλαντ, επιβεβαιώνοντας ήδη την κρίση και την τραγική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Καναδάς, επί κυβερνήσεως του Τζάστιν Τριντό.

Σε σημερινές (06/01) δηλώσεις του, έξω από την πρωθυπουργική κατοικία, ο Τζάστιν Τριντό παραδέχθηκε ότι οι εσφαλμένες πολιτικές του το τελευταίο διάστημα, σε μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων, τον οδήγησε να πάρει αυτή την απόφαση.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/kanadas-o-tzastin-trinto-anakoinose-tin-paraitisi-tou-apo-tin-igesia-tou-kommatos-ton-fileleytheron/

Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Η πρέσβειρα και η «βαθιά» πρεσβεία

2

Καθώς η ημέρα της εγκατάστασής της στη Βασιλίσσης Σοφίας πλησιάζει, πολλοί αναρωτιούνται για την επίδρασή της στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Στην Αθήνα θα ζήσει την τέταρτη ζωή της

Μερικοί άνθρωποι ζουν πολλές ζωές πριν πεθάνουν, και η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ βρίσκεται ήδη στην αρχή της τέταρτης. Πριν κοιτάξουμε από την κλειδαρότρυπα στις τρεις αυτές ζωές και περιγράψουμε την τέταρτη, αξίζει να αναφερθούμε στη θυμηδία που προκαλεί σε αμερικανικούς κύκλους η δίψα μερίδας της ξεθαρρεμένης ελληνικής Ακροδεξιάς, που ετοιμάζεται για γονυκλισίες νομίζοντας ότι η εν αναμονή πρέσβειρα θα έρθει στην Αθήνα ανυπόμονη να κατατροπώσει τη woke ατζέντα και να ζητήσει την κατάργηση του γάμου ομοφύλων!

«Πρόκειται για άλλη μια έκφραση χωριατίλας», λένε για τους Ελληνες τραμπιστές όσοι γνωρίζουν ότι το κίνημα MAGA (Make America Great Again) δεν συμπεριλαμβάνει την ισότητα στον γάμο στη μισητή woke ατζέντα, ενώ τα θέματα που περιλαμβάνει (π.χ. αντίθεση στη λαθρομετανάστευση ή στη συμμετοχή τρανσέξουαλ γυναικών σε γυναικεία αθλήματα) βρίσκονται σε αρμονία με το «κυρίως ρεύμα» της τρέχουσας νεοελληνικής σκέψης. Κυρίως όμως δεν γνωρίζουν όλοι αυτοί πόσο υποστηρικτική υπήρξε η Κίμπερλι στην ισότητα στον γάμο, ούτε έχουν ακούσει για ένα ξεκαρδιστικό σκάνδαλο που έλαβε χώρα στη Νέα Υόρκη το 2004.

Η Καλιφόρνια και το λόμπι

«Δεν άλλαξα απόψεις, ήμουν πάντα Συντηρητική», απαντάει η νέα πρέσβειρα σε όσους την κατηγορούν ότι είναι ανεμοδούρα. Οσοι την ξέρουν από παλιά επιβεβαιώνουν ότι ήταν εγγεγραμμένη Ρεπουμπλικανή από τα 18 της. Ηταν μάλιστα συνιδρύτρια των Νέων Ρεπουμπλικανών (Young Republicans) στο Κολέγιο Ντέιβις. Ωστόσο, στην Καλιφόρνια, αν το παραξηλώσεις με συντηρητικές δηλώσεις, δύσκολα κάνεις καριέρα στην πολιτική και στα μέσα ενημέρωσης, οπότε στην αρχή το κράτησε χαμηλά.

Οι Ελληνοαμερικανοί που έχουν προσβάσεις στον Τραμπ την υποστηρίζουν θερμά, ιδιαίτερα ο Τζον Κατσιματίδης και από κοντά ο Χρήστος Μαραφάτσος, ένας 35άρης που ανακατεύεται με τα πολιτικά και είναι συνιδρυτής μιας εταιρείας διανομής φρέσκων φρούτων και λαχανικών στην Ουάσιγκτον, της Delta Produce. Οι εν λόγω κύριοι συνδέονται με τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, ο οποίος τα είχε καλά με το σύστημα Τραμπ και την περίοδο 2016-2020.

Οσοι παρακολουθούν τη διαδρομή της Κίμπερλι λένε ότι θα ήταν λάθος να την υποτιμήσει κανείς επειδή δεν είναι διπλωμάτης ή επειδή κάνει σολάριουμ. Είναι μια εργασιομανής πρώην εισαγγελέας που μαθαίνει ταχύτατα και δεν θα καθίσει στα αυγά της. Ανθρωποι που γνωρίζουν πώς λειτουργεί η αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας –ίσως η καλύτερα εξοπλισμένη και πιο καλά φυλασσόμενη στον κόσμο, ένας διπλωματικός κόμβος (hub) των ΗΠΑ με εμβέλεια πέραν της Ελλάδας– λένε ότι στην πράξη θα έχουμε δύο πρεσβείες. Την κανονική, τη «βαθιά πρεσβεία», και το γραφείο της πρέσβειρας. Η «βαθιά πρεσβεία» θα κάνει αθόρυβα τη δουλειά της, ενώ η πρέσβειρα θα κάνει τα δικά της.

Το 2025 μας επιφυλάσσει «τραμπικές» ομιλίες τής παρ’ ολίγον προεδρικής νύφης που θα ενθουσιάζουν τους οπαδούς της Αφροδίτης Λατινοπούλου χωρίς να ενοχλούν την κυβέρνηση. Σίγουρα, λόγου χάρη, θα μας δώσει συγχαρητήρια που φυλάμε τα σύνορα από τα μεταναστευτικά ρεύματα και που είμαστε πρωταθλητές στο ΝΑΤΟ σε δαπάνες εξοπλισμών. Παράλληλα, δεν προβλέπεται να κλειστεί στους τέσσερις τοίχους της πρεσβευτικής κατοικίας, αφού οι εγχώριοι φίλοι των εκάστοτε πρέσβεων των ΗΠΑ ετοιμάζονται να την εντυπωσιάσουν με προσκλήσεις σε αχανείς βίλες και σε τραπέζια στην Αννα Βίσση και στον Κωνσταντίνο Αργυρό. Δεν γνωρίζουμε αν θα φέρει τον Τραμπ στην Αθήνα για να φωτογραφηθούν παρέα στον Παρθενώνα. Ωστόσο, αυτό δεν εξαρτάται από την ίδια, αλλά από τις εξελίξεις, τις συγκυρίες και τις ισορροπίες στην περιοχή.

Η Γκίλφοϊλ δεν είναι τυχαία, δεν τα βρήκε όλα έτοιμα, ούτε ανέβηκε ψηλά χάρη στα πόδια της, όπως θα ήθελαν να πιστεύουν οι μισογύνηδες. Στον πόλεμο για την καταξίωση χρησιμοποίησε όλα τα πολεμοφόδια. Και μυαλό και γοητεία. Και σκληρή δουλειά και φιλόδοξοι γάμοι. Γεννήθηκε το 1969 στο Σαν Φρανσίσκο. Η μητέρα της, Μερσέντες Μαρί Τζερένα, από το Πόρτο Ρίκο, ήταν δασκάλα ειδικής αγωγής. Διαγνώστηκε με λευχαιμία όταν η Κιμ ήταν 9 ετών και πέθανε δύο χρόνια μετά. Ο πατέρας της, Αντονι Κρίστοφερ «Τόνι» Γκίλφοϊλ, με καταγωγή από το Ινις της Ιρλανδίας, ήταν μεσίτης στην αγορά ακινήτων και τη μεγάλωσε μόνος του, εκείνη και τον μικρότερο αδελφό της. «Εφυγε» το 2008.

Η Κίμπερλι χρηματοδότησε εν μέρει μόνη της τις σπουδές της στο δημόσιο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας UC Davies και στη Νομική του Πανεπιστημίου του Σαν Φρανσίσκο. Εργάστηκε σε ένα ντελικατέσεν φτιάχνοντας σάντουιτς, αλλά επειδή ήταν κουκλάρα βρήκε εύκολα δουλειά ως μοντέλο.

Υπάρχουν καταπληκτικές φωτογραφίες της από ρεπορτάζ μόδας των αρχών της δεκαετίας του ’90, άλλες με Donna Karan κι άλλες με εσώρουχα Victoria’s Secret. Δεν αρκέστηκε όμως στη γλυκιά ζωή του μοντέλου, αλλά καπάρωσε μια παλιοδουλειά βοηθού εισαγγελέα στο Φρίσκο (σύντμηση του Σαν Φρανσίσκο στην αργκό της πόλης).

Μέσα στα δικαστήρια η Λατίνα με το ιρλανδικό πείσμα γνώρισε έναν εφέτη που δεν άργησε πολύ να της συστήσει τον γιο του, έναν μορφονιό χωμένο στα δημοτικά της πόλης, τον Γκάβιν Νιούσομ. Παντρεύτηκαν τον Δεκέμβριο του 2001 σε έναν τρίωρο γάμο στην καθολική εκκλησία του Αγίου Ιγνατίου. Η δεξίωση έγινε στην έπαυλη της Αν και του Γκόρντον Γκέτι στα «Ωκεάνια Υψη» (Pacific Heights). Πρόκειται για την Καστέλλα του Σαν Φρανσίσκο. Ξαπλώνεις στα σαλόνια και αγναντεύεις το αμερικανικό όνειρο μέχρι τη Χαβάη, ενώ στα πεζοδρόμια από κάτω οι καταραμένοι βαράνε ενέσεις μέρα-νύχτα.

Ο Γκέτι (92 ετών σήμερα), πέμπτος γιος του ιδρυτή της πετρελαϊκής δυναστείας Πολ Γκέτι, απολαμβάνει πλούτη, γράφει καμιά όπερα για να περνάει η ώρα και χρηματοδοτεί πολιτικούς. Αυτός έβαλε τον οβολό για να χτίσει ο Νιούσομ πολιτική καριέρα, αλλά και το PlumpJack Group, την επιχείρηση με ξενοδοχεία, κρασιά και εστιατόρια που ξεκίνησε το 1992 από μια κάβα της γειτονιάς. Πρόκειται για τον ίδιο Νιούσομ που το 2003 εκλέχθηκε δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο και σήμερα είναι κυβερνήτης της Καλιφόρνιας.

Οι Ελληνοαμερικανοί που έχουν προσβάσεις στον Τραμπ την υποστηρίζουν θερμά, ιδιαίτερα ο Τζον Κατσιματίδης και από κοντά ο Χρήστος Μαραφάτσος. Οι εν λόγω κύριοι συνδέονται με τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, ο οποίος τα είχε καλά με το σύστημα Τραμπ και την περίοδο 2016-2020.

Δικαιώματα και μπανανόφλουδες

Μόλις ορκίστηκε δήμαρχος στις αρχές του 2004, μέσα σε ένα μήνα ζήτησε από τις υπηρεσίες του δήμου να εκδώσουν άδειες γάμου σε ομόφυλα ζευγάρια. Αυτό έγινε σε μια περίοδο που ακόμα και η Καλιφόρνια όριζε τον γάμο ως ένωση άνδρα και γυναίκας. «Είμαι υπερήφανη για τον άνδρα μου και όσα κάνει για τα δικαιώματα, είναι ο νέος Ρόμπερτ Κένεντι», έλεγε η Κίμπερλι.

Τον Σεπτέμβριο του 2004 πήγε σε ένα δείπνο στη Νέα Υόρκη για να παραλάβει για λογαριασμό του άνδρα της το μεγάλο βραβείο του Ιδρύματος Υπερηφάνειας και αποφάσισε να αστειευτεί. «Το ξέρω ότι πολλοί από εσάς έχετε απορίες για τον Γκάβιν», είπε στο τέλος της ομιλίας της. «Είναι καυτός; Είναι κούκλος; Είναι … (κάνει μια κίνηση του χεριού που σημαίνει “κουνιστός”). Οχι, δεν είναι … εκτός αν εσείς μπορείτε να δώσετε ένα καλύτερο … (κάνει μια κίνηση σαν να τρώει μια μπανάνα)». Οι παρευρισκόμενοι ξέσπασαν σε παρατεταμένα χειροκροτήματα, αλλά η πρώτη κυρία του Σαν Φρανσίσκο κατάλαβε ότι πάτησε μπανανόφλουδα και μέσα στις επόμενες ημέρες προσπάθησε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. «Δεν παρίστανα ότι τρώω μπανάνα, απλώς έδειξα στο κοινό ότι ο άνδρας μου είναι προικισμένος».

Η Κίμπερλι δεν έμεινε για πολύ πρώτη κυρία. Επιασε δουλειά σε μεγάλα κανάλια σχολιάζοντας δίκες και στις αρχές του 2005 χώρισε τον δήμαρχο, με τον οποίο πάντως διατηρεί καλή σχέση μέχρι σήμερα. Στις 27 Μαΐου 2006 παντρεύτηκε στα Μπαρμπέιντος τον Ερικ Βιλένσι, ένα μοντέλο του Calvin Klein, και μαζί του απέκτησε ένα παιδί, τον Ρόναν Αντονι.

Ο Βιλένσι είναι βιομηχανικός σχεδιαστής και μεταξύ άλλων έχει σχεδιάσει το περίφημο Πέλοτον, το μηχάνημα γυμναστικής για το σπίτι που έγινε επιτυχία στα χρόνια της πανδημίας. Ο δεύτερος βίος ανθόσπαρτος έληξε το 2009.

Στο ενδιάμεσο η Κιμ αναβαθμίστηκε τηλεοπτικά. Το 2006 ξεκίνησε να δουλεύει στο κανάλι Fox. Πρόεδρος του Fox ήταν ο Ρότζερ Εϊλς, μια παλιά καραβάνα της τηλεόρασης που ξεκίνησε τη λαμπρή καριέρα του όταν δασκάλεψε τον αδέξιο Ρίτσαρντ Νίξον πώς να βγαίνει καλός στο γυαλί στις προεδρικές εκλογές του 1968. Ο γερο-Ρότζερ επέμενε να μυεί ο ίδιος στα μυστικά της τηλεόρασης τους νεοσσούς της δημοσιογραφίας, ιδιαίτερα τα κορίτσια.

Ετσι βρέθηκε στο στόχαστρο καταγγελιών για σεξουαλική παρενόχληση όταν έσκασε το κίνημα #Metoo και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Η Κίμπερλι είχε άριστη σχέση μαζί του και μάλιστα γυρνούσε μέσα στο κανάλι και έλεγε ότι «τα πήρε στο κρανίο» με τις καταγγέλλουσες που οδήγησαν τον Πυγμαλίωνα στην έξοδο. Μέχρι που την πήρε και την ίδια η μπάλα.

Μια βοηθός της την κατήγγειλε ότι την τραβολογούσε στο σπίτι της για να προετοιμάζονται μαζί για τις εκπομπές. Εκεί η Κιμ κυκλοφορούσε συχνά φορώντας μόνο τα εσώρουχα, ενώ μοιραζόταν με τη βοηθό φωτογραφίες από αντικείμενα του πόθου (dick pics) που ανήκαν σε άνδρες που κοιμήθηκαν μαζί της. Οι φίλοι της έγκριτης τηλεπαρουσιάστριας έλεγαν ότι όλα αυτά είναι συκοφαντίες, αλλά, σύμφωνα με το New Yorker, το Fox πλήρωσε την καταγγέλλουσα με 4 εκατ. δολάρια για να της κλείσει το στόμα και το 2018 ζήτησε την παραίτηση της Κίμπερλι.

Η Γκίλφοϊλ δεν άργησε να μοστράρει στο Instagram ένα τεράστιο διαμάντι και να δηλώσει αρραβωνιασμένη με τον γιο του Τραμπ, τον Ντον Τζούνιορ, με τον οποίο ήδη γνωρίζονταν κοινωνικά μία δεκαετία. Παράλληλα, ο Εϊλς νταραβεριζόταν με τον εργολάβο από την εποχή του Νίξον και του είχε πει τα καλύτερα λόγια για την Κιμ. Το 2016 η μελλοντική μας πρέσβειρα παραλίγο να γίνει εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, ενώ εκείνο που την έκανε να μετράει στην οικογένεια Τραμπ είναι η δυνατότητά της να μιλάει σε εκδηλώσεις και οι τσέπες των δωρητών να αδειάζουν.

Οπως υπερηφανευόταν η ίδια και μάλιστα με γραπτά μηνύματα, μόνο για τη φιέστα του 2020 που οδήγησε στην εισβολή στο Καπιτώλιο συγκέντρωσε μόνη της 3 εκατ. δολάρια.

Από το Μαρ-α-Λάγκο στους Αμπελοκήπους

Στην Αμερική, όπως άλλωστε και σε άλλες χώρες, όποιος φέρνει χρήμα στους πολιτικούς ανταμείβεται με αξιώματα. Κυρίως γι’ αυτή την ικανότητά της ο παρ’ ολίγον πεθερός της τής χάρισε την πρεσβεία της Αθήνας και δευτερευόντως για να την παρηγορήσει επειδή την χώρισε ο γιος του. Κάποιοι έχουν φτάσει να εικάζουν ότι η πρεσβεία μπορεί να είναι η προθέρμανση για να κατεβεί υποψήφια για το Κογκρέσο σε 2-3 χρόνια.

Ελπίζουμε να χωρέσουν οι φιλοδοξίες της στη βοστωνέζικη πρεσβευτική κατοικία των Αμπελοκήπων, η οποία μπορεί να της φανεί σαν γκαρσονιέρα συγκριτικά με τα 3.500 τετραγωνικά μέτρα μιας βίλας κοντά στο Μαρ-α-Λάγκο που ο πρώην αρραβωνιαστικός της αγόρασε το 2021 για να στεγάσει τον έρωτά τους.

Κάπως έτσι αρχίζει η τέταρτη ζωή της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ μετά τη ζωή της άγνωστης και φιλόδοξης δικηγόρου, της εισαγγελέως που παντρεύτηκε τον δήμαρχο και της τηλεπαρουσιάστριας που κορώνει όταν μιλάει σαν πολυβόλο για να υπερασπιστεί τον πρόεδρο Ντόναλντ. Το μόνο που λείπει από την τέταρτη ζωή της είναι ένας ακόμα άνδρας, αλλά οι θαυμαστές της δεν ανησυχούν.

https://www.kathimerini.gr/world/563402098/kimperli-gkilfoil-i-presveira-kai-i-vathia-presveia/

ΣΗΜΙΤΗΣ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΟΣ «Άγγελος» ή «Δαίμονας»;

1

του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου

Συνήθως η νεοελληνική κοινωνία βλέπει τους ηγέτες της, άλλοτε ως φορείς του απόλυτου Καλού και άλλοτε ως εμποτισμένους με το απόλυτο Κακό. Πότε ως Αρχαγγέλους και πότε ως Εωσφόρους. Κάπως έτσι δεν είχε θεωρηθεί από τους συγχρόνους του, και ο Κώστας Σημίτης (1936 – 2025), πρωθυπουργός της Ελλάδας επί οκτώ συναπτά έτη (1996-2004);

Η ελληνοτουρκική κρίση των Ιμίων (1996), η παράδοση του ηγέτη των Κούρδων (1999), το κραχ του χρηματιστηρίου (1999), η κρίση των ταυτοτήτων (2000), η εισδοχή της Ελλάδας στην Οικονομική Νομισματική Ένωση (2001), η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση (2003), ο τρόπος ιδιωτικοποίησης των κρατικών εταιρειών, η ανεξέλεγκτη άνθιση των τραπεζών, η οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και μία πλειάδα άλλων συνταρακτικών γεγονότων, σημάδεψαν την πρωθυπουργία του Κωνσταντίνου Σημίτη.

Πάντως, ο Κωνσταντίνος Σημίτης προβλήθηκε ως ο οραματιστής του «εκσυγχρονισμού», και θεωρήθηκε από πολλούς συγχρόνους του, ως συνεχιστής της πολιτικής παράδοσης ενός Χαριλάου Τρικούπη, ακόμη και του μάρτυρα Ιωάννη Καποδίστρια. Άλλωστε ο εκσυγχρονισμός αναφέρονταν στην εγκαθίδρυση στην Ελλάδα ενός οργανωμένου και αποτελεσματικού, νεωτερικού κράτους, εφάμιλλου επιτέλους εκείνων της Δύσης. Πολλαπλώς ο Κωνσταντίνος Σημίτης επιδίωξε το εκσυγχρονιστικό όραμα του, για μία «ισχυρή Ελλάδα», όπως έλεγε.

Αφ’ ενός μέσω των λεγόμενων «μεγάλων έργων», ήτοι μιας ατέλειωτης σειράς φαραωνικών δημοσίων έργων που θα βελτίωναν τις δημόσιες υποδομές μέσω νεόδμητων κατασκευών, από την εμβληματική Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου έως την περίφημη Εγνατία Οδό και το Μετρό της Αθήνας, αφ’ ετέρου μέσω μιας σειράς διοικητικών μεταρρυθμίσεων, που θα ενίσχυαν το κράτος δικαίου στην Ελλάδα, κυρίως με την θέσπιση ανεξάρτητων αρχών, την αναδιοργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών, και την εν γένει αποκέντρωση της κρατικής εξουσίας. Ταυτόχρονα η ελληνική οικονομία θα ιδιωτικοποιούνταν, ενώ στις διεθνείς σχέσεις της χώρας θα επικρατούσε μια ελληνοτουρκική ειρήνη.

Εκσυγχρονίστηκε τελικά η Ελλάδα ως κράτος; Εξομοιώθηκε με την υπόλοιπη Δύση, όπως το φιλόπονο εκσυγχρονιστικό όραμα του Σημίτη στοχοθετούσε; Αν η επιτυχία του πολιτικού του εγχειρήματος μέλλει και αυτή να κριθεί οριστικά στο μέλλον, τι τελικά μπορούμε σήμερα να πούμε για τον Σημίτη; Σήμερα, καθώς η τελεσίδικη κρίση ακόμα αργεί, μπορούμε μόνον να εξετάσουμε τον Σημίτη ως πρωτότυπο ηγέτη ή όχι. Ως γνωστόν, πρωτότυπο πολιτικό έργο έχουν μόνον «οι μεγάλοι της πολιτικής». Οι υπόλοιποι, οι ελάσσονες πολιτικοί είναι αντιγραφείς. Υπήρξε το έργο του Σημίτη πρωτότυπο; Ανήκει ο ίδιος στους «μεγάλους άνδρες» της νεώτερης Ελλάδας; Κατ’ αρχάς, ήταν ο Κωνσταντίνος Σημίτης ο εκσυγχρονιστής ηγέτης που προκάλεσε αιτιωδώς τα «μεγάλα έργα»;

Ως γνωστόν, τα «μεγάλα έργα» οφείλονται σε έναν πακτωλό χρημάτων που ήρθε τότε από το εξωτερικό, με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Κωνσταντίνος Σημίτης είχε την αγαθή τύχη να διαχειριστεί ως πρωθυπουργός το Β’ και Γ’ «Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης», δηλαδή μία εν πολλοίς αστείρευτη πηγή οικονομικών πόρων, που έκαναν την τότε Ελλάδα να βλέπει την Ευρωπαϊκή Ένωση ως περίπου την μυθική όρνιθα με τα χρυσά αυγά. Άλλωστε με τόσο χρήμα, ποιος άλλος στην θέση του δεν θα «πετύχαινε» στην κατασκευή τους;

Συνεπώς τα «μεγάλα έργα» δεν οφείλονται αποκλειστικά σε αυτόν, αλλά περισσότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία τουλάχιστον αφειδώς τα συγχρηματοδότησε. Συν τοις άλλοις, τα περιβόητα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων βασίστηκαν στον φθηνό δανεισμό, που προσφέρθηκε στην Ελλάδα από τις χρηματαγορές μετά την ένταξη της χώρας στην ζώνη του ευρώ. Μήπως δεν αποτελούν συνεπώς τα «μεγάλα έργα» προσωπικό πολιτικό έργο του Σημίτη, αλλά μία ευρωπαϊκή συγκυρία της εποχής;

Άλλωστε παρόμοια έργα χρηματοδότησε η Ευρωπαϊκή Ένωση, παντού στην Ευρώπη, πότε στην νότια και πότε στην ανατολική Ευρώπη. Τίποτα αληθινά το έκτακτο και πρωτότυπο δεν συνέβη μόνον στην Ελλάδα, καθώς ανάλογα «μεγάλα έργα» έγιναν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Στάθηκαν οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις της εποχής, πνευματική έμπνευση του Κωνσταντίνου Σημίτη; Οι περισσότερες από αυτές τις μεταρρυθμίσεις αποτέλεσαν εφαρμογή μέτρων και κανόνων των Κανονισμών και των Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Συχνά η Ελλάδα εφάρμοσε αυτές τις μεταρρυθμίσεις εν υστάτοις, κυριολεκτικά «την τελευταία στιγμή», και υπό την δαμόκλειο σπάθη προστίμων και ποινών. Τίποτα το πολιτικά πρωτότυπο δεν συνέβη λόγω Σημίτη, καθώς ανάλογοι θεσμοί θεσπίστηκαν υποχρεωτικά σε όλη την Ευρώπη, στα πλαίσια της λεγόμενης ευρωπαϊκής ενοποίησης. Συνεπώς, οι περισσότερες διοικητικές μεταρρυθμίσεις της εποχής δεν συνιστούν πρωτότυπο νεοελληνικό έργο, αλλά ως επί το πλείστον υποχρεώσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε κάθε περίπτωση, χάρισαν στον Σημίτη το δίκαιο προσωνύμιο του «ευρωπαϊστή», καθώς ανέλαβε την πολιτική ιδιοκτησία τους, αν και στην πράξη η Ελλάδα μάλλον υποχρεώθηκε να τις πράξει.

Τέλος, η εξωτερική πολιτική του Κωνσταντίνου Σημίτη συνιστούσε μία νεοελληνική πρωτοτυπία; Οι ελληνικές κυβερνήσεις της εποχής, και ο ίδιος ο Σημίτης ως πρωθυπουργός, προώθησαν την ένταξη της Τουρκίας, της Κύπρου, της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Κωνσταντίνος Σημίτης θεωρούσε πως μπορούσε η Ανατολική Μεσόγειος και η Βαλκανική να γίνει απλώς όπως η Δυτική και Κεντρική Ευρώπη, μία γεωγραφία ειρήνης και ευμάρειας. Σύμφωνα με το όραμα αυτό, όλα τα κράτη της περιοχής θα εντάσσονταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού πρώτα θα έλυναν με έναν χονδρικό τρόπο τις διενέξεις τους, χωρίς να πολυκοιτάξουν με ακρίβεια το δημόσιο διεθνές δίκαιο ή την γεωπολιτική.

Άλλωστε θα έρχονταν στις σχέσεις τους να επικαθήσει το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο που θα συγκάλυπτε τα πάντα, τρέποντας τα αδρά διακρατικά προβλήματα σε ξεχασμένους εθνικισμούς του παρελθόντος, και ενώ οι πολίτες, αδιακρίτως εθνικότητας θα στρέφονταν στην οικονομία, στον αέναο πλουτισμό, στον καταναλωτισμό, σε μία αειφόρο ανάπτυξη, που θα αποσπούσε την πολιτική προσοχή τους, απορροφώντας τις παντοειδείς διαφορές των κρατών. Καθόρισε την μελλοντική Ελλάδα ο Κωνσταντίνος Σημίτης ή μήπως η επιρροή του στον ρου της Ιστορίας έσβησε μόλις αποχώρησε από την πρωθυπουργία, το 2004; Μία γενιά μετά, το «ευρωπαϊκό όραμα» του Σημίτη για την Ανατολική Μεσόγειο και την Βαλκανική, δεν επιβεβαιώθηκε παρά μόνον εν μέρει, ενώ αντιθέτως, η εθνοκρατοκεντρική και η αντιευρωπαϊκή ανάλυση στην περιοχή θριαμβεύει, κυρίως λόγω της ανάδυσης της Τουρκίας του Ερντογάν.

Επίσης, το ελληνικό κράτος δυστυχώς ουδέποτε εξομοιώθηκε με τα οργανωμένα και ισχυρά κράτη της Ευρώπης, καθώς στην πραγματικότητα κατά την οκταετία της πρωθυπουργίας του Σημίτη, δεν εκσυγχρονίστηκε σε βάθος, παρά μόνον επιφανειακά. Παράλληλα, η Ελλάδα είχε αποτύχει να ορθώσει μία ισχυρή ιδιωτική οικονομία, την οποία ο Σημίτης έντονα ευαγγελίζονταν, ενώ το 2010 συνέβη στην Ελλάδα μία τεράστια, άτυπη Χρεωκοπία, για την οποία ευθύνονται συλλογικά όσες κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης αύξησαν τον εξωτερικό δανεισμό, ήδη από την δεκαετία του 1980.

Φυσικά κάποτε θα συμβεί, να χωρέσει η Ελλάδα του Κωνσταντίνου Σημίτη σε μία μόνον πρόταση. Όμως μέχρι τότε, σίγουρα για δεκαετίες, ίσως για αιώνες, θα γράφονται ολάκερες βιβλιοθήκες που θα ζυγίζουν τον ιστορικό Σημίτη, σταθμίζοντας «τα υπέρ και τα κατά» της κυβέρνησής του. Εν κατακλείδι, οι ιστορικές ευθύνες, αν ποτέ αποδοθούν δικαίως στους πολιτικούς της Μεταπολίτευσης από τους φερέλπιδες κριτές του μέλλοντος, και αν εν τέλει δεν παρασιωπηθούν, μέλλει να φανούν σε τι βαθμό και εάν τον βαραίνουν. Εξάλλου, αν και ως γνωστόν, κατά την νεοελληνική νοοτροπία, στην Ελλάδα πάντοτε «ο νεκρός δεδικαίωται», το όραμα του εκσυγχρονισμού του κράτους πόρρω απέχει από το να έχει απονεκρωθεί, πολλώ δε μάλλον να έχει επιτέλους δικαιωθεί.

 

 

Αριάδνη Χατζηγιώργη: ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΑΙΟΙ ΚΑΙ ΜΠΑΓΑΠΟΝΤΗΔΕΣ

1

της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Η υπερβολική δόση ελληνοτουρκικών του τελευταίου διαστήματος έχει το ίδιο αποτέλεσμα με κάθε υπερβολική δόση: την τελική αναισθησία. Το ίδιο κι ο ρυθμός, μονότονος, της ζητιανιάς, κι αυτός ενοχλεί τ’ αυτί και το στομάχι. Ας μας κάνουν δορυφόρο πια να τελειώνουμε. Ας πάνε μέχρι και την Πελοπόννησο. Και κει έχει τζαμιά αναστηλωμένα και αν κάνει μερικές μετάνοιες ο Δήμος Τρίπολης θα λάβει άφεση αμαρτιών για εκείνη την παλιά σφαγή με λίγες βιτσιές στα ανοιχτά χεράκια.

Θα πούμε ήμαρτον όλοι για όποια αδικία συντελέστηκε από τους μακρινούς μας προγόνους, αυτούς που επέζησαν από τις οργανωμένες σφαγές και διώξεις κι έτσι μπορεί να μην μας δείρουνε πολύ. Μπορεί και η φορολογία να είναι χαμηλότερη. Και το κόστος υγείας με το δικό τους σύστημα είναι χαμηλότερο και οι δάσκαλοι βρίσκουν δωμάτια στα κατσάβραχα σχεδόν τζάμπα. Φτηνές κάλτσες, φτηνές συσκευές, φαγητό δρόμου καλής ποιότητας, μαγειρευτό -καμία σχέση με τα ελληνικά ντελίβερι- φτηνότερα σχεδόν όλα. Τον μέσο άνθρωπο τον συμφέρει κι απορώ πώς δεν το βλέπουν. Να τελειώνει το μαρτύριο. Ας αρπάξει ό,τι θέλει, μόνο μην μας δουλεύετε αναλυτές και ιστορικοί με έδρες σε φημισμένα πανεπιστήμια, ειδικά στο να κάνουνε το άσπρο μαύρο, αφού προηγουμένως έχουνε προετοιμάσει την κοινή γνώμη με επίμονα ναι μεν αλλά.

Οι κοτζαμπάσηδές μας, που είναι μέσα σ’ όλες τις δουλειές, αυτοί και οι υπηρέτες τους, νομίζουν πώς έχουνε χρόνο να κλέβουν ακόμα. Απατώνται! Η νέα κατάσταση θα βρει καινούριους να στήσει τα δίκτυά της. Κι έπειτα δεν τους εμπιστεύεται. Αυτοί πουλάνε και τη μάνα τους, στο συνεταίρο θα κολλήσουν; Έτσι για λίγο διάστημα θα υπάρξει αέρας ανανέωσης, ο αυταρχισμός δεν θα γίνει αμέσως αισθητός, γιατί η άνοδος του βιοτικού επιπέδου που θα προέλθει από τη μείωση της κλεψιάς και τον έλεγχο σκοπιμότητας των επενδύσεων θα κάνει τα χαμηλά στρώματα να ανασάνουν.

Η παιδεία θα περιοριστεί, καθότι κύκλωσε κι αναπαράγεται πια και οι φροντιστές βγάζουν καινούριους φροντιστές που θα ποντάρουν κι εκείνοι στη στασιμότητα για να κυκλοφορεί το χρήμα κι η κάθε γενιά νομοτελειακά να βγάζει χειρότερους στούρνους από την προηγούμενη. Αυτά θα τα κόψει. Να εργαστείς κύριε! Τέρμα τα δίφραγκα!

Για την έρημη ύπαιθρο δεν θα σκάσει καθόλου. Θα τη γεμίσει. Θα στέλνει και θα στέλνει σε κάθε περιοχή σύμφωνα με τις ανάγκες της. Οι εκκλησιές θα ξαναγίνουν τζαμιά, γιατί δεν θα βρίσκεται ούτε επίτροπος, ούτε εκκλησίασμα. Θα σπέρνουν, θα κλαδεύουν, θα μαζεύουν και θα γελάνε με τους έξυπνους που άφησαν τα χωράφια χέρσα για να βολοδέρνουν στην Αθήνα. Τα εργατικά χέρια θ’ αυξηθούν και οι επιχειρήσεις θα πάψουν να ψάχνουν και να μη βρίσκουν. Το κόστος της στέγης θα πέσει γιατί και οι τουρίστες θα το σκέφτονται να πάνε σε χώρα με περίεργο καθεστώς, ίσως γιατί εσφαλμένα θα πιστεύουν ότι θα υπάρχει αντίσταση και όλο θα σκάει καμιά βόμβα. Οι συνήθεις λαϊκοί αγωνιστές θα λουφάξουν. Ειρήνη, ησυχία και ασφάλεια, όπως είπαμε. Ο συρφετός που ακολουθεί τον τουρισμό, αντίθετα, θα ενδυναμωθεί. Θα γίνει και η δική μας επισήμως χώρα παραγωγής και η μοιρασιά του υποκόσμου, που ήδη στον τομέα αυτό γίνεται προεργασία, θα ολοκληρωθεί σε νέες βάσεις.

Στα επιστημονικά τώρα, μουλιασμένοι καλά από τη χρόνια εσωτερική προπαγάνδα, θα αποδεχθούμε την αλήθεια που κρύβαμε προσεκτικά δύο αιώνες: δεν υπήρχαμε πριν. Κάποιοι λίγοι εθνικιστές με ισχυρή προσωπικότητα μας έπεισαν ότι ήμασταν έθνος πριν γίνουμε κράτος, ενώ συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Ήμασταν και αγράμματοι τότε και μας κατάφεραν. Και η γλώσσα μας δεν ήταν ελληνική, ήταν ένα συνοθύλευμα με τις μισές λέξεις ξένες. Την ελληνική γραφή και ανάγνωση μας την έμαθαν και πάλι οι εθνικιστές. Αυτοί μας έβαλαν σε περιπέτειες και μας έδεσαν πίσω από το άρμα των μεγάλων δυνάμεων να υπηρετούμε τους σκοπούς τους. Δεν υπήρξαμε, δεν γράψαμε, δεν χτίσαμε. Ήμασταν κάτοικοι ενός ενδιάμεσου χώρου, ανάμεσα στην προϊστορία και την άυλη εποχή. Μήτε σπαθί, μήτε βλέμμα κοφτερό αυτογνωσίας.

Δεν θα χρειαστεί να τα υπογράψουμε όλα αυτά. Θα θεωρηθεί η ησυχία μας σιωπηρή συμφωνία. Οι κοτζαμπασαίοι, βαρείς από το γεύμα και αφελείς, κάθονται στον καφενέ για business as usual.