Αρχική Blog Σελίδα 935

Η Κύπρος και ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης δεν γυρίζουν πίσω: Στην Πάφο ομάδα Αμερικανών για την αναβάθμιση της Αεροπορικής Βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου»

2
Πρόεδρος της Δημοκρατίας – Οικογενειακή φωτογραφία Γραφεία CDU, Βερολίνο, Γερμανία Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης στην οικογενειακή φωτογραφία της άτυπης συνόδου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ). // President of the Republic of Cyprus – Family photo CDU Headquarters, Berlin, Federal Republic of Germany The President of the Republic of Cyprus, Mr Nikos Christodoulides, at the family photo of the European People’s Party (EPP) Leaders’ Retreat.

Στην Κύπρο θα βρεθεί ομάδα Αμερικανών σε σχέση με τον σχεδιασμό της περαιτέρω αναβάθμισης της Αεροπορικής Βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου».

Αυτό ανακοίνωσε σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης, ο οποίος επεσήμανε ακόμη το ενδιαφέρον της ΕΕ να αξιοποιήσει τη Ναυτική Βάση στην Κύπρο.

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους, προσερχόμενος σήμερα το πρωί στον χώρο διεξαγωγής των εργασιών του άτυπου Συνεδρίου του ΕΛΚ, στο Βερολίνο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αναφερόμενος στις εργασίες του Συνεδρίου αλλά και τις επαφές που είχε, είπε ότι «είχαμε μια πολύ εποικοδομητική συζήτηση μέσα στο πλαίσιο του καθορισμού των προτεραιοτήτων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) για το 2025, μια συζήτηση που λαμβάνει χώρα σε μια ιδιαίτερη συγκυρία, λαμβάνοντας υπόψη ότι τη Δευτέρα έχουμε μια νέα Αμερικανική Κυβέρνηση.

Έχει ξεκινήσει ο νέος κύκλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έχουμε εκλογές εδώ στη Γερμανία, φιλοξενούμαστε στο κτήριο των Χριστιανοδημοκρατών, μέσα σε αυτό το πλαίσιο είχα και μια πολύ ενδιαφέρουσα διμερή συνάντηση με τον υποψήφιο του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος.

Εκείνο που θεωρώ σημαντικό είναι η ταύτιση σε σχέση με τα θέματα, στα οποία ως ΕΕ θα πρέπει να δοθεί βασική προτεραιότητα και αυτά αγγίζουν το θέμα της Ανταγωνιστικότητας, λαμβάνοντας υπόψη και τις ΗΠΑ και την Κίνα, τη στρατηγική αυτονομία της ΕΕ που δεν αγγίζει μόνο θέματα άμυνας και ασφάλειας αλλά και ενέργειας, ανταγωνιστικότητας, φυσικά και το Μεταναστευτικό που είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις.

Και χαίρομαι γιατί μετά από δίκες μας προσπάθειες στο σχετικό κείμενο των προτεραιοτήτων του ΕΛΚ, ένα σύντομο κείμενο, υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά για την τουρκική κατοχή και την ανάγκη τερματισμού της, καθώς και επανένωσης της Κύπρου, στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου, στη βάση των αρχών και αξιών της ΕΕ».

Ερωτηθείς για τα πλάνα της Κυπριακής Κυβέρνησης σε σχέση με ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και στη ζώνη Σένγκεν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «είχα την ευκαιρία να ενημερώσω, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των διμερών συναντήσεων που είχα, για την προσπάθεια μας για ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και εδώ, η ΕΕ, πρώτον, έχει σημαντικότατο ρόλο να διαδραματίσει, μίλησα και με την Πρόεδρο της Επιτροπής για το θέμα της αναβάθμισης της Ναυτικής Βάσης στην Κύπρο. Υπάρχει ενδιαφέρον από την ΕΕ, είναι μια ναυτική Βάση που θα αξιοποιείται από την ΕΕ και από τα κράτη μέλη της Ένωσης.

Ενημέρωσα για τις πρόσφατες εξελίξεις με την Αμερικανική Κυβέρνηση, καθώς, επίσης – θα ήθελα να το ανακοινώσω σήμερα, διότι έχουμε ενημερωθεί από την Αμερικανική Κυβέρνηση – υπήρξε θετική ανταπόκριση και θα έχουμε στην Κύπρο την κάθοδο Αμερικανών σε σχέση με τον σχεδιασμό της περαιτέρω αναβάθμισης της Αεροπορικής Βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου». Άρα, οι στόχοι μας ταυτίζονται μέσα στο πλαίσιο και της ενίσχυσης των διατλαντικών σχέσεων.

Από κει και πέρα, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ως βασικό στόχο την ένταξη της στο Σένγκεν και, θεωρώ, έχουμε κάνει αρκετή δουλειά και είμαστε στο τελικό στάδιο για να πετύχουμε, αυτός είναι ο στόχος μας, μέσα στο 2025 να είμαστε έτοιμοι από τεχνικής πλευράς, να έχουμε κάνει όλη την τεχνική προεργασία, έτσι ώστε η Κυπριακή Δημοκρατία να γίνει κράτος μέλος του Σένγκεν.

Και θεωρώ ότι είναι μια καλή συγκυρία κατά τη διάρκεια ή πριν από την έναρξη της Κυπριακής Προεδρίας το πρώτο εξάμηνο του 2026. Έχει ιδιαίτερη σημασία η Κυπριακή Προεδρία γιατί θα κληθεί να προωθήσει μια συγκεκριμένη ατζέντα, μια ατζέντα που χαίρομαι γιατί μέσα από τις χθεσινές συναντήσεις προκύπτει ότι ταυτίζεται με τις προτεραιότητες και την ατζέντα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος».

Με πληροφορίες από το ΚΥΠΕ και τον Φιλελεύθερο

https://hellasjournal.com/2025/01/sto-epikentro-tou-endiaferontos-tou-elk-i-amyntiki-symfonia-kyprou-ipa-i-entaxi-sti-zoni-segken-synantiseis-christodoulidi-me-merts-fon-nter-laien/

Ἡ μικρή Εὐρώπη, ἡ μεγάλη Ἀμερική καί ὁ νέος Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας

0

Τήν προσεχῆ Δευτέρα ὁρκίζεται ὡς 47ος Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ὁ Ντόναλντ Τράμπ.

Ἡ ἀνάρρησή του στήν ἐξουσία βρίσκει τήν Γηραιά Ἤπειρό μας σέ τραγική πολιτική, κοινωνική καί οἰκονομική κατάσταση. Στό Βερολῖνο τά πράγματα δέν θά μποροῦσαν νά πᾶνε χειρότερα. Ὁ κυβερνητικός συνασπισμός σοσιαλδημοκρατῶν -φιλελευθέρων τῆς Γερμανίας κατέρρευσε, ὁ βραχύβιος Καγκελλάριος Σόλτς εἶναι παρελθόν καί ἡ ἄλλοτε κραταιά αὐτή χώρα ὁδηγεῖται σέ πρόωρες ἐκλογές, γεγονός ἐντελῶς ἀσυνήθιστο γιά τήν κουλτούρα της καί τούς κανόνες της. Εἶναι δέ τέτοια ἡ κατάπτωση πού ἐπικρατεῖ ὥστε τό τρωθέν κῦρος της δίνει τήν δυνατότητα σέ τρίτες δυνάμεις νά παρεμβαίνουν στά ἐσωτερικά της χωρίς νά καταγράφονται ἰδιαίτερες ἀντιδράσεις. Ἀποστερημένη ἀπό τήν πρόσβαση σέ φθηνό φυσικό ἀέριο, ἡ γερμανική οἰκονομία ἀγκομαχεῖ καί μεγάλες της ἐπιχειρήσεις κινδυνεύουν νά ἐξαγοραστοῦν μέ σορτάρισμα ἀπό μεγάλες ἀμερικανικές, ἄν προηγουμένως δέν πτωχεύσουν.

Στήν Γαλλία ὁ Πρόεδρος Μακρόν, μέ δημοτικότητα μόλις 18%, ἐξελίσσεται στόν μοιραῖο ἄνθρωπο γιά τήν χώρα του. Ὁ ἀσύλληπτος καιροσκοπισμός του νά συμμαχήσει μέ τήν κομμουνιστική Ἀριστερά γιά νά ἀποτρέψει τήν πλειοψηφία Λέ Πέν στήν Γαλλική Ἐθνοσυνέλευση κατά τίς πρόωρες βουλευτικές ἐκλογές πού προκήρυξε καί ἡ μεγαλοπρεπής κυβίστησή του νά ζητᾶ τήν ἐλεημοσύνη τῆς Λέ Πέν γιά νά σταθεῖ ἡ κυβέρνηση Μπαϊρού τόν ἔχουν καταστήσει «ἐθνικό ἀνέκδοτο». Ἀργά ἤ γρήγορα, μέ τόν ἕνα ἤ μέ τόν ἄλλο τρόπο, θά προσφύγει σέ πρόωρες προεδρικές ἐκλογές καί θά «ἀποδράσει» πρίν τό χρέος πνίξει τήν χώρα του καί τήν Προεδρία του.

Σέ μιά σειρά χῶρες τῆς ΕΕ ἐπίσης βασιλεύει μεγάλη ἀστάθεια: Στήν Αὐστρία κατέρρευσαν οἱ συνομιλίες γιά τήν συγκρότηση κυβερνήσεως πού θά ἀνακόψει τήν πορεία τῆς Ἀκροδεξιᾶς πρός τήν ἐξουσία, στήν Ρουμανία ἀκυρώθηκαν οἱ Προεδρικές ἐκλογές, στό Βέλγιο ἐπικρατεῖ σχετική ἀστάθεια, στήν Ὁλλανδία δέν ἔγινε Πρωθυπουργός ὁ νικητής Βίλντερς. Συνολικά σέ δέκα τοὐλάχιστον χῶρες τῆς ΕΕ κυβερνοῦν ἀσταθεῖς συνασπισμοί κυβερνήσεων συνεργασίας. Τῆς δέ Κομμισσιόν ἡγεῖται μιά ἀνυπόληπτη καί μᾶλλον διεφθαρμένη εὐρωπαϊκή ἡγεσία, ἡ ὁποία πρώτη φορά στά χρονικά δέν ἐκλήθη νά παραστεῖ σέ τελετή ὁρκωμοσίας Ἀμερικανοῦ Προέδρου. Τέτοιος ἐξευτελισμός!

Τήν ἴδια ὥρα:

– Τό CNN καλεῖ τόν Πρόεδρο Ζελένσκυ νά συμβιβαστεῖ μέ τήν ἰδέα τῆς ἀπώλειας ἐδαφῶν στήν Οὐκρανία καί νά συνθηκολογήσει μέ τόν Πούτιν γιατί σέ ἀντίθετη περίπτωση θά χάσει ὅλη τήν Οὐκρανία!

– Ἡ ροή ἀζέρικου ἀερίου πρός τήν Εὐρώπη διακόπτεται, μέ μοιραῖες συνέπειες γιά τήν οἰκονομία πολλῶν χωρῶν αὐτό τόν δύσκολο χειμῶνα.

– Ἡ ροή ρωσσικοῦ φυσικοῦ ἀερίου πρός πολλές εὐρωπαϊκές χῶρες διακόπτεται μετά τήν ἀπόφαση Ζελένσκυ νά ἀπαγορεύσει τήν διέλευσή του μέσῳ τοῦ ἐδάφους τῆς Οὐκρανίας. Γεγονός πού ἔχει συνέπειες γιά ὅλη τήν Εὐρώπη καί ὄχι μόνο γιά τήν Σλοβακία, τήν Οὑγγαρία καί τήν Μολδαβία, ὁ λαός τῆς ὁποίας ζεσταίνεται μέ κουβέρτες. Χρειάστηκε νά φθάσουμε στό 2025 γιά νά μάθουμε ὅτι τό 40% τοῦ φυσικοῦ ἀερίου πού κατανάλωσε ἡ Εὐρώπη τό 2024 τό εἰσήγαγε σιωπηρῶς ἀπό τήν ἐμπόλεμη μέ αὐτήν Ρωσσία!

Ἡ Εὐρώπη εὑρίσκεται ὑπό διάλυση στίς ἀρχές τοῦ 2025 λοιπόν. Τράμπ καί Πούτιν προσπερνοῦν τήν ἡγεσία της καί διαπραγματεύονται κατ’ ἰδίαν μέ τίς χῶρες της. Μέ τήν Οὑγγαρία, μέ τήν Ἰταλία, μέ ὅλους ἐκείνους τούς ἡγέτες πού εἶχαν «κάκαλα» στήν μαύρη περίοδο τῶν «Δημοκρατικῶν» καί προάσπισαν τό ἐθνικό τους συμφέρον, ὄχι τό κακῶς νοούμενο συμμαχικό συμφέρον. Τό δυστύχημα γιά τήν εὐρωπαϊκή ἡγεσία, παράρτημα τῆς ὁποίας εἶναι καί ἡ δική μας στήν Ἑλλάδα, εἶναι τό ἑξῆς: Καταδίκασε μόνη της τόν ἑαυτό της σέ κατάρρευση.

Ὁ Τράμπ καί ὁ Πούτιν εἶναι χειρουργικοί. Ὁ Τράμπ διά τοῦ Μάσκ ἀπελευθερώνει πλέον τήν πληροφόρηση τῶν πολιτῶν στό Χ, τό Facebook καί τό TikTok καί θέτει σέ ἐφαρμογή τό σχέδιό του νά κερδίσει ξανά ἡ Ἀμερική τόν θαυμασμό τοῦ πλανήτη. Ἄν θά πετύχει, ἄλλου παπᾶ εὐαγγέλιο. Τό ὅτι στοχεύει τήν Γροιλανδία τῶν σπάνιων γαιῶν γιά τήν «οἰκονομική ἀσφάλεια» τῶν ΗΠΑ δείχνει πάντως πώς ξέρει τί θέλει. Ὁ Τράμπ διά τῶν δορυφόρων τοῦ Μάσκ στά οἰκόπεδα τοῦ διαστήματος ἐλέγχει πλέον στρατιωτικά τόν κόσμο ἀπό πάνω. Ὅπως τό GPS μᾶς δείχνει μέ τήν βοήθεια τοῦ δορυφόρου ποιός δρόμος τοῦ Λεκανοπεδίου εἶναι «κόκκινος» ἀπό τό μποτιλιάρισμα, ἔτσι καί οἱ χῶρες μποροῦν νά ὑπολογίσουν πόσους στρατιῶτες διατηρεῖ μιά ἄλλη χώρα σέ ἕνα νησί ἀπό τήν ἐνέργεια πού καταναλώνουν στό ἔδαφος.

Ὁ δέ Πούτιν ἀφήνει τόν χρόνο νά λειτουργήσει ὑπέρ του. Ἡ Δύση ὑπερηφανεύτηκε ὅτι κατήργησε τό ρωσσικό μονοπώλιο στήν Εὐρώπη, ἀνατίναξε μέ δολιοφθορά τούς ἀγωγούς Nord Stream 1 καί 2, ἀλλά ἡ ἐξάρτησή της ἀπό τό ἀμερικανικό μονοπώλιο αὐτή τήν στιγμή ἀπεδείχθη λύση ἀνεδαφική. Καί δέν ἀρκεῖ γιά νά ξεδιψάσει ἡ Εὐρώπη καί εἶναι πάρα πολύ ἀκριβό. Κρυώνουν οἱ λαοί, πληρώνουν τά σπασμένα οἱ ἐπιχειρήσεις, πού βάζουν λουκέτο γιά νά ἐλέγξουν τήν Εὐρώπη μέ ἐπιθετική ἐξαγορά λαίμαργα δυτικά κεφάλαια.

Ἡ ἡγεσία τῆς Κομμισσιόν, μέρος τῆς ὁποίας εἶναι καί ὁ δικός μας Πρωθυπουργός, θά ἐπιτύχει τό ἀπόλυτο κατόρθωμα: Θά κάνει ξανά τήν Ἀμερική μεγάλη καί τήν Εὐρώπη μικρή. Μέ βάση ὅλα αὐτά τά ἀδιαμφισβήτητα δεδομένα, εἶναι αὐτονόητο τί Πρόεδρο Δημοκρατίας θέλουμε καί ποιός θά ἔπρεπε νά εἶναι. Ἐάν τροφοδοτούσαμε τό ρομπότ μέ ὅλα τά δεδομένα, θά τόν ἔβρισκε ἀκόμη καί ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη.

Ὁ κύριος Μητσοτάκης; Ἀμφίβολο, μά ὄχι ἀπίθανο. Θά δοῦμε.

estianews.gr

Πως θα αντιμετωπίσει ο Τραμπ τον Ερντογάν που απειλεί με στρατιωτική δράση κατά των Κούρδων στη Συρία;

1

Οι εντάσεις μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών συνεχίζουν να υποβόσκουν σχετικά με το καθεστώς των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στη νέα μεταβατική φάση της χώρας. Ενώ η Άγκυρα έχει επαναλάβει την προθυμία της να εξετάσει το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης, αν χρειαστεί, ο Αμερικανός γερουσιαστής Μάρκο Ρούμπιο, κατά τη διάρκεια της ακρόασής του στη Γερουσία για την επικύρωση της θέσης του υπουργού Εξωτερικών στις 15 Ιανουαρίου, εξέφρασε την ακλόνητη υποστήριξή του στις κουρδικές δυνάμεις στη Συρία, υπογραμμίζοντας το βαθύ χάσμα μεταξύ των δύο συμμάχων στο ΝΑΤΟ.

Η Άγκυρα θεωρεί τις SDF, που αποτελούνται κυρίως από τις κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), ως τρομοκρατική οργάνωση. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι οι YPG είναι το συριακό παρακλάδι του παράνομου Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), μια ομάδα που πολεμά εδώ και δεκαετίες.

Η Τουρκία υποστηρίζει ότι η Hayat Tahrir al-Sham (HTS), η οποία ανέτρεψε τον πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ στις 8 Δεκεμβρίου, θα πρέπει να αντιτίθεται στη συνέχιση της ύπαρξης των κουρδικών αυτόνομων δομών και των SDF ως μπλοκ, καθώς αποτελούν απειλή για την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επανέλαβε σθεναρά αυτή τη θέση την περασμένη εβδομάδα κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης, δηλώνοντας ότι η νέα συριακή κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για το ζήτημα αυτό και να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Ο Φιντάν υποστήριξε περαιτέρω ότι οι YPG πρέπει να ενσωματωθούν στον συριακό στρατό χωρίς κανένα ειδικό καθεστώς. Ανέφερε ότι αν αυτό δεν υλοποιηθεί, θα είναι μια σαφής ένδειξη της πρόθεσης των YPG να παρατείνουν την κατάσταση. Εφιστώντας την προσοχή στον ρόλο του HTS στη νέα δομή διακυβέρνησης της Συρίας, ο Φιντάν επεσήμανε ότι η σημερινή διοίκηση στη Δαμασκό δεν είναι αυτή που φοβάται τον πόλεμο, καθώς πέτυχε την ανάληψη της εξουσίας μέσω μαχών.

“Το τελεσίγραφο της Τουρκίας προς τους Κούρδους είναι σαφές”, συνέχισε ο Φιντάν. “Το έχουμε επικοινωνήσει αυτό τόσο μέσω των Αμερικανών όσο και μέσω του Τύπου. Το YPG πρέπει επίσης να απελάσει τους μη Σύριους μαχητές του από χώρες όπως η Τουρκία, το Ιράν και το Ιράκ”. Ο ίδιος εξέφρασε την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν παρατηρηθεί προετοιμασίες ή ενδείξεις πρόθεσης συμμόρφωσης.

Απευθυνόμενος στις ανησυχίες σχετικά με τη στρατιωτική δράση, ο Φιντάν επανέλαβε: “Εάν δεν θέλετε μια στρατιωτική επιχείρηση, οι όροι είναι σαφείς. Αυτό ισχύει τόσο από τη δική μας πλευρά όσο και από τη νέα συριακή κυβέρνηση. Περιμένουμε απάντηση”.

Ωστόσο, ενώ η ηγεσία της HTS επιδιώκει να ενταχθεί στη διεθνή κοινότητα, δεν θέλει να έρθει σε αντιπαράθεση με τη Δύση, η οποία υποστηρίζει τους Κούρδους.

Η πρωταρχική ανησυχία της Τουρκίας, που συζητήθηκε κατά τη διάρκεια συνεδρίασης κοινοβουλευτικής επιτροπής, είναι η διάλυση των SDF και η ενσωμάτωσή τους στον συριακό στρατό χωρίς να διατηρήσουν το καθεστώς του μπλοκ τους. Στις 14 Ιανουαρίου ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Νουχ Γιλμάζ μίλησε στους νομοθέτες, παρέχοντας ενημερώσεις σχετικά με την εξελισσόμενη κατάσταση στη Συρία. Ο Γιλμάζ τόνισε το σημαντικό ζήτημα του αιτήματος των SDF και του PKK να ενταχθούν στον προτεινόμενο νέο συριακό εθνικό στρατό ως ενιαία ομάδα, υπογραμμίζοντας ότι δεν βλέπει καμία διάκριση μεταξύ των SDF και του PKK.

«Το αίτημα των SDF-PKK να ενταχθούν στον εθνικό στρατό ως ενιαία οντότητα εγκυμονεί σημαντικούς κινδύνους για την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα», δήλωσε ο Γιλμάζ. Τόνισε ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αντικατοπτρίζει τα προηγούμενα στην ιστορία της Συρίας, όπου παρόμοια μπλοκ στις ένοπλες δυνάμεις οδήγησαν σε εσωτερικές διαιρέσεις και, τελικά, σε πραξικοπήματα.

Η Τουρκία, εξήγησε ο Γιλμάζ, έχει υποστηρίξει σταθερά τη δημιουργία ενός εθνικού στρατού που θα περιλαμβάνει όλα τα τμήματα της συριακής κοινωνίας, χωρίς εθνοτικές, θρησκευτικές ή σεχταριστικές προκαταλήψεις. Επανέλαβε ότι η Τουρκία έχει εκφράσει επίσημα τις αντιρρήσεις της για τα αιτήματα του «SDF-PKK» στην προσωρινή συριακή κυβέρνηση, υπογραμμίζοντας το ενδεχόμενο μακροπρόθεσμης αποσταθεροποίησης εάν μια τέτοια πρόταση γινόταν αποδεκτή.

Ο Γιλμάζ σημείωσε ότι η ενσωμάτωση των «SDF-PKK» ως μπλοκ θα μπορούσε να αυξήσει τις εντάσεις στη Συρία και να αποτελέσει άμεση απειλή για την ασφάλεια των συνόρων της Τουρκίας.

Αντλώντας από την εμπειρία του παρελθόντος, ο Γιλμάζ προειδοποίησε ότι η δημιουργία διασπασμένων στρατιωτικών μονάδων εντός ενός εθνικού στρατού έχει ιστορικά οδηγήσει σε παρατεταμένες πολιτικές και κοινωνικές κρίσεις. «Για να αποφευχθεί η επανάληψη των λαθών του παρελθόντος, είναι ζωτικής σημασίας να δημιουργηθεί ένας ενιαίος και χωρίς αποκλεισμούς συριακός εθνικός στρατός που θα εκπροσωπεί δίκαια όλες τις κοινότητες», δήλωσε.

Το δεύτερο μέρος της συνάντησης πραγματοποιήθηκε ως μυστική συνεδρίαση, με τον Γιλμάζ να ενημερώνει περαιτέρω τους νομοθέτες.

Η Τουρκία επιθυμεί επίσης να μεταβιβαστεί από τους Κούρδους ο έλεγχος των στρατοπέδων όπου φιλοξενούνται οι κρατούμενοι του ISIS και οι οικογένειές τους και τα οποία βρίσκονται σήμερα υπό τη διοίκηση των SDF. Η κίνηση αυτή θεωρείται μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για τον περιορισμό της κουρδικής αυτονομίας στην περιοχή και την ενίσχυση της επιρροής της Τουρκίας σε θέματα ασφάλειας στη βόρεια Συρία.

Η Άγκυρα έχει εκφράσει την προτίμησή της οι εγκαταστάσεις αυτές να τεθούν υπό τον έλεγχο της κεντρικής συριακής κυβέρνησης υπό την ηγεσία της HTS. Η Τουρκία προτείνει επίσης ότι η από κοινού διαχείριση αυτών των φυλακών με το Ιράκ θα μπορούσε να είναι μια βιώσιμη λύση, δεδομένου ότι η πλειονότητα των αλλοδαπών κρατουμένων είναι Ιρακινοί υπήκοοι. Η Τουρκία είναι έτοιμη να αναλάβει την ευθύνη για τις φυλακές που κρατούν μέλη του ISIS στη Συρία εν μέσω της συνεχιζόμενης αβεβαιότητας σχετικά με τα μελλοντικά σχέδια του HTS.

Εν τω μεταξύ, στις 15 Ιανουαρίου, όταν ρωτήθηκε αν οι ΗΠΑ θα πρέπει να συνεχίσουν να υποστηρίζουν τις SDF στον αγώνα κατά του ISIS, ο γερουσιαστής Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος είναι υποψήφιος να γίνει υπουργός Εξωτερικών στη νέα αμερικανική κυβέρνηση, απάντησε: «Ναι, απολύτως». Τόνισε τη σημασία της υποστήριξης των Κούρδων, λέγοντας: «Είναι προς το εθνικό συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών να έχουμε μια Συρία που προστατεύει τους Κούρδους».

Ο Ρούμπιο αναγνώρισε τον εύθραυστο χαρακτήρα της εκεχειρίας με τους Κούρδους, αλλά τόνισε την αναγκαιότητά της. Επισήμανε επίσης ότι ενώ η Συρία παρουσιάζει σημαντικές προκλήσεις, εξακολουθεί να προσφέρει ελπιδοφόρες ευκαιρίες, παρά τις πολυπλοκότητες που εισήγαγε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Ρούμπιο είχε εκφράσει στο παρελθόν ανησυχίες για την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία κατά την πρώτη διακυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, ιδίως όσον αφορά την εγκατάλειψη των κουρδικών δυνάμεων. Στις 7 Οκτωβρίου 2019 ο Ρούμπιο επέκρινε την απόφαση να αποσυρθούν τα αμερικανικά στρατεύματα από τη βόρεια Συρία, προειδοποιώντας για τις εκτεταμένες συνέπειές της. Σε δήλωση που εξέδωσε μετά την ανακοίνωση, ο Ρούμπιο χαρακτήρισε την κίνηση «σοβαρό λάθος» και υποστήριξε ότι θα έχει σημαντικές επιπτώσεις πέραν της Συρίας. Είπε ότι θα μπορούσε να κλιμακώσει τις επιθέσεις κατά των εταίρων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και ενδεχομένως να πυροδοτήσει μια ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση. Ο Ρούμπιο τόνισε επίσης ότι η απόφαση θα υπονομεύσει την αξιοπιστία των ΗΠΑ στην περιοχή, ενθαρρύνοντας τους αντιπάλους να θεωρούν την Αμερική ως αναξιόπιστο εταίρο. Προέτρεψε τον πρόεδρο Τραμπ να επανεξετάσει την απόσυρση.

Ο εκλεγμένος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος θα αναλάβει τα καθήκοντά του στις 20 Ιανουαρίου, έκανε δηλώσεις κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην έπαυλή του στο Μαρ-α-Λάγκο στη Φλόριντα στις 8 Ιανουαρίου, όταν ρωτήθηκε για το μέλλον των αμερικανικών στρατευμάτων στη Συρία. Το Πεντάγωνο είχε πρόσφατα ανακοινώσει ότι περίπου 2.000 αμερικανικοί στρατιώτες σταθμεύουν στη Συρία, αριθμός σχεδόν διπλάσιος από τον αριθμό των 900 που είχε αναφερθεί προηγουμένως. Ο Τραμπ απέφυγε να δώσει μια οριστική απάντηση σχετικά με τα επίπεδα των στρατευμάτων, σημειώνοντας ότι τέτοιες αποφάσεις αποτελούν μέρος της στρατιωτικής στρατηγικής. Αυτό ερμηνεύτηκε από τους παρατηρητές ως μετατόπιση από την προηγούμενη στάση του Τραμπ να αποσύρει πλήρως τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία.

Ο Τραμπ αναφέρθηκε επίσης στον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν ως “έναν τύπο που συμπαθώ και σέβομαι” και αναγνώρισε ότι ο Ερντογάν απέφυγε να επιτεθεί στις κουρδικές δυνάμεις στη Συρία κατόπιν προσωπικού του αιτήματος στο παρελθόν.

“Είναι αυτός που δεν επιτέθηκε σε ορισμένους ανθρώπους αφού του ζήτησα να μην το κάνει. Ξέρετε για ποιους μιλάω, τους Κούρδους”, είπε ο Τραμπ.

Πηγή: Nordic Monitor

https://www.militaire.gr/o-tramp-tha-antimetopisei-tin-proti-proklisi-kathos-ayxanontai-oi-entaseis-me-tin-toyrkia-kai-tis-sdf/

Ποια Άμυνα; Ακριτικά νησιά χωρίς ιατρούς οδηγούνται στην ερήμωση ,ακόμη και στην πρώην εκλογική περιφέρεια Δένδια!

1

Ούτε… επίτηδες να το έκανε η κυβέρνηση αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα με τα ακριτικά νησιά, καθώς το ένα μετά το άλλο παραμένουν είτε χωρίς καθόλου γιατρό, είτε με ελάχιστο προσωπικό το οποίο αδυνατεί να εξυπηρετήσει τόσο τους μόνιμους κατοίκους τον χειμώνα, όσο και τους χιλιάδες τουρίστες του καλοκαιριού.

Η μη επαρκής επείγουσα ιατρική διακομιδή οδηγεί δεκάδες κατοίκους να εγκαταλείπουν τον τόπο τους, μιας και η ανασφάλειά τους αν προκύψει μια ανάγκη, είναι μεγάλη. Ιδιαίτερα για τους ανθρώπους με μικρά παιδιά.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα της κατάστασης που επικρατεί στα πιο απομακρυσμένα νησιά, τα οποία αντί να τα ενισχύει η κυβέρνηση, τα αποδυναμώνει συνεχώς, είναι η Ερείκουσα, η Ψέριμος και η Σύμη. Η Ερείκουσα που βρίσκεται βόρεια της Κέρκυρας – πρώην εκλογική περιφέρεια του ΥΕΘΑ Νίκου Δένδια- έχει σχεδόν ερημώσει, καθώς μετά την αποχώρηση του μοναδικού γιατρού έχουν απομείνει μόλις 15 κάτοικοι, από τους 60 που έμεναν τον χειμώνα.

Τον Ιούλιο η 6η ΥΠΕ προχώρησε στην προκήρυξη τοποθέτησης αγροτικού ιατρού στο νησί, πράγμα που έγινε. Πριν ένα μήνα ωστόσο, άνοιξε θέση ειδικότητας στο νοσοκομείο της Κέρκυρας, την οποία αποδέχθηκε ο γιατρός και αποχώρησε από το ακριτικό νησί.

Ο Αντιδήμαρχος Ερείκουσας, Αναστάσιος Αργυρός, μιλώντας στο militaire.gr ανέφερε ότι «αυτό γίνεται κάθε χρόνο, έχει ξανασυμβεί να αποχωρήσει αγροτικός γιατρός από το νησί. Αργεί να βγει η προκήρυξη για νέο γιατρό, αντί να γίνεται κάθε 2 μήνες, γίνεται 2 φορές τον χρόνο. Από 2,5 έως 8 μήνες μένουμε χωρίς γιατρό». Παράλληλα, τόνισε ότι οι περισσότεροι κάτοικοι του νησιού είναι ηλικιωμένοι, ενώ και οι νέοι που βρίσκονται σε αυτό, νιώθουν καθημερινά την ανασφάλεια.

Τέλος, εξέφρασε και την ανησυχία του για τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς από το 2019 που φτιάχτηκε το λιμάνι, έχει αυξηθεί σημαντικά ο τουρισμός.

Χωρίς γιατρό η Ψέριμος παρά τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης 

Στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκεται και η Ψέριμος, παρά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού το 2022, ότι θα στελέχωνε σε μόνιμη βάση το Περιφερειακό Ιατρείο του νησιού.

Ο τελευταίος στρατιωτικός γιατρός έφυγε για την Κω, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο πως οι υποσχέσεις του πρωθυπουργού για μόνιμη λύση στο πρόβλημα, δεν έγιναν ποτέ πράξη.

Η Ειρήνη Καμπούρη, Πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτών Ψερίμου, ανέφερε ότι «το πρόβλημα με τον γιατρό είναι αιώνιο, πότε δεν υπήρξε μόνιμη λύση και αυτό διότι ο γιατρός ήταν πάντα στρατιωτικός και όχι μόνιμος, αφού δεν υπήρχε κάποια προκήρυξη για τη θέση τα τελευταία χρόνια».

Η κ. Καμπούρη υπογράμμισε ότι οι κάτοικοι του νησιού «οι οποίοι είναι 35-40 άτομα τον χειμώνα νιώθουν καθημερινά την ανασφάλεια, ιδιαίτερα οι άνθρωποι που έχουν βρέφη. Το καλοκαίρι είμαστε γύρω στα 700 άτομα, πρόσφατα άνοιξε και το δημοτικό σχολείο».

SOS εκπέμπει η Σύμη

Σοβαρά προβλήματα με την έλλειψη γιατρών αντιμετωπίζει και η Σύμη με την υποστελέχωση του τοπικού Κέντρου Υγείας, να είναι κάτι παραπάνω από εμφανής, αφού δεν υπάρχει ούτε παθολόγος στο νησί των 3.000 κατοίκων.

Ο δήμαρχος Σύμης, Λευτέρης Παπακαλοδούκας είπε ότι «αυτό που επείγει για το νησί είναι ακτινολόγος ή έστω χειριστής μηχανημάτων, αλλά και ένας μικροβιολόγος. Δεν έχει προκηρυχθεί κάποια θέση το τελευταίο διάστημα».

Ο κ. Παπακαλοδούκας τόνισε ότι το «κέντρο υγείας είναι πλήρως εξοπλισμένο, αλλά δυστυχώς βρισκόμαστε στην άγονη γραμμή. Κάθε εβδομάδα 500 άτομα από το νησί ταξιδεύουν στη Ρόδο για να επισκεφθούν έναν γιατρό. Στη Σύμη είμαστε 3.000 άτομα και δεν υπάρχει παθολόγος που είναι η πιο βασική ειδικότητα».

«Το καλοκαίρι είμαστε 13-14.000 άνθρωποι την ημέρα. Όλη τη σεζόν δεχόμαστε μισό εκατομμύριο τουρίστες και το κράτος αδιαφορεί. Δεν θα αργήσει αυτό το νησί όπως και άλλα ακριτικά να γίνουν εξοχικές κατοικίες», υπογράμμισε.

https://www.militaire.gr/poia-amyna-akritika-nisia-choris-iatroys-odigoyntai-stin-erimosi-akomi-kai-stin-proin-eklogiki-perifereia-dendia/

Πράσινο φως για IMEC μετά τη συμφωνία εκεχειρίας Ισραήλ-Χαμάς για τη Γάζα- Νότης Μαριάς

0

Νότης Μαριάς

Η συμφωνία εκεχειρίας Ισραήλ-Χαμάς για τη Γάζα φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον οικονομικό διάδρομο Ινδίας-Μ.Ανατολής-Ευρώπης (India– Middle East– Europe Corridor), γνωστό πλέον ως IMEC.

Αυτό προκύπτει από δηλώσεις του Τζο Μπάιντεν καθώς ανακοίνωνε και επίσημα τη συμφωνία Ισραήλ και Χαμάς για τη Γάζα και τους ομήρους. Στο πλαίσιο αυτό επισήμανε: «Στη συνάντηση των G20 στο Δελχί στις 23 Σεπτεμβρίου,  βασικές χώρες συσπειρώθηκαν πίσω από ένα όραμα ενός οικονομικού διαδρόμου από την Ινδία στην Ευρώπη κατά μήκος της Μέσης Ανατολής. Αυτό το όραμα μπορεί τώρα να γίνει πραγματικότητα» (https://theprint.in 16/1/2025).

Σε προγενέστερη αρθρογραφία μας  προ διετίας και πλέον  είχαμε την ευκαιρία να αναλύσουμε με ποιον ακριβώς τρόπο οι G-7  στο πλαίσιο του νέου ψυχρού πολέμου μεθόδευσαν πέραν των άλλων και τρόπους αντίδρασης στο πετυχημένο κινεζικό εγχείρημα που ακούει στο όνομα «Μια Ζώνη-Ένας Δρόμος» (One Belt-One Road-BRI)  (https://www.notismarias.g 6/11/2021)

Στο πλαίσιο αυτό είχαμε επισημάνει ότι αντιδρώντας στον Κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού η Δύση αποφάσισε στη Σύνοδο Κορυφής των G-7  που έγινε στην Κορνουάλη της Αγγλίας στις 11-13 Ιουνίου 2021 να υιοθετήσει την πρωτοβουλία των ΗΠΑ Build Back Better World (Β3W) που είχε ως στόχο να περιορίσει την οικονομική επιρροή της Κίνας στη διεθνή σκηνή (www.whitehouse.gov 12/6/2021).

Στη συνέχεια με κοινή δήλωσή τους την Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2021 η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen και ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας Josep Borrell ανακοίνωσαν την απάντηση της ΕΕ στον Κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού. Επρόκειτο για την πρωτοβουλία «Παγκόσμια Πύλη» (Global Gateway) που στόχο έχει να κινητοποιήσει έως και 300 δισεκατομμύρια ευρώ σε επενδύσεις την περίοδο 2021-2027 στους τομείς «της ψηφιακής τεχνολογίας, της ενέργειας και των μεταφορών και την ενίσχυση των συστημάτων υγείας, εκπαίδευσης και έρευνας σε ολόκληρο τον κόσμο» (www.ec.europa.eu  1/12/2021). Μάλιστα η «Παγκόσμια Πύλη» της ΕΕ εντάχθηκε  πλήρως στην  πρωτοβουλία των ΗΠΑ Build Back Better World (Β3W) όπως προκύπτει από το έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Παγκόσμια Πύλη» στο οποίο επισημαίνεται επί λέξει με νόημα: «Πρωτοβουλίες όπως η Build Back Better World και η Παγκόσμια Πύλη θα αλληλοενισχύονται» (www.ec.europa.eu/commission 1/12/2021).

Κατόπιν στη Σύνοδο Κορυφής των G-7 στο Schloss Elmau της Βαυαρίας στις 26-28 Ιουνίου 2022 αποφασίστηκε η πρωτοβουλία Build Back Better World (Β3W) να μετονομαστεί σε «Σύμπραξη για Παγκόσμιες Υποδομές και Επενδύσεις», (Partnership for Global Infrastructure and Investment -PGII). Επιπλέον οι G-7 αποφάσισαν να  χρηματοδοτήσουν την PGII με ένα οικονομικό πακέτο 600 δισ. δολαρίων προκειμένου να ανακόψουν όπως δήλωσαν την παγκόσμια κινεζική οικονομική «επέλαση» η οποία κυρίως εκφράζεται μέσα από τον περίφημο «Κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού» (www.capital.gr 27/6/2022). Στο πλαίσιο αυτό οι Βρυξέλλες ανέλαβαν  σημαντικό ρόλο μέσα από την περίφημη «Παγκόσμια Πύλη» της ΕΕ. Μάλιστα όπως δήλωσε η Πρόεδρος της Κομισιόν στην εν λόγω  συνάντηση των G-7 η «Παγκόσμια Πύλη» αποτελεί την απάντηση της Ευρώπης στο παγκόσμιο επενδυτικό κενό. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που εντάσσεται πλέον στην απόφαση των G-7  «Σύμπραξη για Παγκόσμιες Υποδομές και Επενδύσεις», (Partnership for Global Infrastructure and Investment -PGII)  (www.notismarias.gr 15/7/2022).  Έτσι στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια που  ανακοινώθηκαν από τον Τζο Μπάιντεν στο Schloss Elmau, η ΕΕ  κινητοποιεί επιπλέον 300 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2027 (www.ec.europa.eu  26/6/2022).

Η συνεργασία Ουάσιγκτον-Βρυξελλών στο πλαίσιο της PGII, μέρος της οποίας αποτελεί σύμφωνα με τα παραπάνω και η «Παγκόσμια Πύλη» της ΕΕ εξακολούθησε να είναι ιδιαίτερα στενή και αυτό επιβεβαιώθηκε και στη Σύνοδο Κορυφής των G-20 στο Νέο Δελχί στις 9-10 Σεπτεμβρίου 2023 καθώς στο περιθώριο της Συνόδου διοργανώθηκε εκδήλωση με θέμα την «Σύμπραξη για την Παγκόσμια Υποδομή και Επενδύσεις (PGII)» όπου ΗΠΑ και ΕΕ διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στοχοποιώντας για άλλη μια φορά την Κίνα (https://www.notismarias.gr 30/10/2023).

Στο πλαίσιο αυτό υπογράφτηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2023 στο Νέο Δελχί Μνημόνιο Συνεργασίας (MOU) ανάμεσα στις ΗΠΑ, την Ινδία, την ΕΕ, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με στόχο τη δημιουργία του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας-Μ.Ανατολής-Ευρώπης (India– Middle East– Europe Corridor–IMEC) προκειμένου να διασυνδεθεί η τεράστια αγορά της Ινδίας με την Ευρώπη. Πρόκειται για ένα σύστημα συνδυασμένων μεταφορών δια θαλάσσης μέσω πλοίων και δια ξηράς, μέσω σιδηροδρόμου που θα ξεκινά από τη Βομβάη και θα καταλήγει στον Πειραιά ο οποίος εκτός από πύλη εισόδου των κινεζικών εμπορευμάτων θα μετατραπεί και σε πύλη εισόδου των εμπορευμάτων της Ινδίας.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό ο IMEC θα αποτελείται από δύο ξεχωριστούς Διαδρόμους,  τον Ανατολικό Διάδρομο που θα συνδέει την Ινδία με την Αραβική Χερσόνησο μέσω Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Σαουδικής Αραβίας και τον Βόρειο Διάδρομο που θα συνδέει την Σαουδική Αραβία σιδηροδρομικά μέσω Ιορδανίας και Ισραήλ με το λιμάνι της Χάιφα και εν συνεχεία δια θαλάσσης με τον Πειραιά απ΄ όπου επίσης σιδηροδρομικά τα εμπορεύματα θα διοχετεύονται στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Όπως τόνισε μάλιστα η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen  κατά την υπογραφή του Μνημονίου Συνεννόησης στο Νέο Δελχί, ο IMEC θα είναι «μια πράσινη και ψηφιακή γέφυρα μεταξύ ηπείρων και πολιτισμών» μιας και «η σιδηροδρομική σύνδεση θα κάνει το εμπόριο μεταξύ Ινδίας και Ευρώπης κατά 40% ταχύτερο» ενώ θα διαθέτει «ένα καλώδιο ηλεκτρικής ενέργειας και έναν καθαρό αγωγό υδρογόνου για την προώθηση του εμπορίου καθαρής ενέργειας μεταξύ της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης» καθώς και «ένα καλώδιο δεδομένων υψηλής ταχύτητας για τη σύνδεση ορισμένων από τα πιο καινοτόμα ψηφιακά οικοσυστήματα στον κόσμο και τη δημιουργία επιχειρηματικών ευκαιριών σε όλη τη διαδρομή». Θα διαθέτει λοιπόν « συνδέσεις αιχμής για τον κόσμο του αύριο – πιο γρήγορες, πιο σύντομες, πιο καθαρές» ( https://ec.europa.eu 9/9/2023).

Σε σχέση με τον ρόλο που σχεδιάστηκε να διαδραματίσει ο Πειραιάς στο πλαίσιο του  IMEC θα πρέπει να επισημανθεί ότι είχε προηγηθεί η επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ινδίας Μαρέντρα Μόντι στην Αθήνα στις 25 Αυγούστου 2023 ο οποίος δήλωσε με νόημα: «Δεδομένης της θέσης της και των ιστορικά στενών δεσμών μας, θεωρώ ότι η Ελλάδα αποτελεί σημαντική οικονομική, εφοδιαστική και στρατηγική πύλη εισόδου της Ινδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης γενικότερα. Υπάρχουν εξαιρετικές ευκαιρίες να συναντηθούν οι ινδικές και οι ελληνικές επιχειρήσεις. Υπάρχει δέσμευση σε πολιτικό επίπεδο να διασφαλιστεί αυτό» (https://www.kathimerini.gr 28/8/2023).

Θα πρέπει να τονιστεί πάντως ότι η πρωτοβουλία για τον IMEC επισπεύστηκε από πλευράς ΗΠΑ καθώς στις 12 Ιανουαρίου 2022 η Δαμασκός είχε ήδη υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας με το Πεκίνο για ένταξή της Συρίας στον Κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού (BRI) (https://english.news.cn 12/1/2022) γεγονός που θεωρήθηκε από ειδικούς ως «ένα μεγάλο επίτευγμα του BRI καθώς έχει συνδεθεί πλέον με ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, επιδεικνύοντας την επιρροή και την απήχησή του» (www.globaltimes.cn 13/1/2022). Ακολούθησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2023 η συνάντηση Ασαντ με τον κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ ο οποίος πέραν των άλλων δήλωσε ότι  το Πεκίνο είναι έτοιμο να ενισχύσει τη συνεργασία με τη Συρία για τον BRI και να αυξήσει τις εισαγωγές ποιοτικών συριακών γεωργικών προϊόντων στην Κίνα από τη χώρα (www.mfa.gov.cn/mfa_eng 22/9/2023).

Στη συνέχεια Γαλλία, Ιταλία και Ελλάδα άρχισαν να διαγκωνίζονται πλέον για το ποια χώρα θα αποτελέσει τελικά την πύλη εισόδου της Ινδίας στην Ευρώπη μέσω IMEC (www.notismarias.gr 13/3/2024)

Και όλα αυτά παρότι η Μ. Ανατολή είχε ήδη παραδοθεί στις φλόγες με τη σφαγή στη Γάζα .

Ακολούθως ο IMEC επανήλθε στο προσκήνιο με αφορμή την πρώτη σύνοδο κορυφής  ΕΕ-Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου (ΣΣΠΚ) που πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2024 στις Βρυξέλλες (www.notismarias.gr 22/10/2024). Μάλιστα στην Κοινή Δήλωση της Συνόδου και ειδικότερα στο σημείο 19 τονίζεται ότι οι δύο πλευρές θα ενισχύσουν τη συνεργασία τους για την προώθηση βιώσιμων  επενδύσεων σε γεωγραφικούς και θεματικούς τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ετοιμότητάς τους να διερευνήσουν τη συνεργασία τους σε σχέση με τον οικονομικό διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC) και την Παγκόσμια Πύλη (Global Gateway) της ΕΕ (www.consilium.europa.eu 16/10/2024), η οποία ως γνωστόν ήδη από τα τέλη του 2021 αποτελεί τον ευρωπαϊκό τρόπο αντίδρασης στον Κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού.

Το σύνθημα βέβαια για το ξεμπλοκάρισμα του IMEC είχε ρίξει πρώτος ο Νετανιάχου που εμφανίστηκε στο βήμα της ΓΣ του ΟΗΕ στις 27 Σεπτεμβρίου 2024 κραδαίνοντας τον χάρτη του IMEC (www.notismarias.gr 22/10/2024).

Στη συνέχεια το story είναι γνωστό καθώς μετά τη συμφωνία εκεχειρίας Ισραήλ- Χαμάς ο Τζο Μπάιντεν άναψε το πράσινο φως για τον IMEC.

Το κρίσιμο όμως ζήτημα είναι τι θα κάνει τελικά ο Τραμπ και η παρέα του  σε σχέση με τον IMEC.

Οψόμεθα λοιπόν για τη συνέχεια.

Καθηγητής θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής και Βουλευτής Ηράκλειου Κρήτης, [email protected] 

Η Ελλάδα μπαίνει στην αφρικανική θρησκευτική γεωπολιτική αρένα

1

Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης, θέλει η χώρα του να διαδραματίσει πιο σημαντικό ρόλο στη θρησκευτική γεωπολιτική αρένα, καθώς η Μόσχα επεκτείνεται στην αφρικανική ήπειρο και η πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ έχει εκθέσει την ευπάθεια των χριστιανικών πληθυσμών στη Μέση Ανατολή, γράφει σε άρθρο του ο Andreja Bogdanovski*.

Ο κ. Μητσοτάκης σκοπεύει να το πετύχει στέλνοντας εκατοντάδες ιερείς στη Μέση Ανατολή, την Τουρκία και την Αφρική και διπλασιάζοντας τις διπλωματικές προσπάθειες για την προστασία των χριστιανών στη Συρία .

Οι αριθμοί από μόνοι τους δεν θα κάνουν μεγάλη διαφορά μακροπρόθεσμα, ειδικά στην Αφρική, όπου η Ρωσική Εκκλησία δελεάζει τους κληρικούς με οικονομικές ανταμοιβές.

Η πολιτική διάσταση των ελληνορθόδοξων παραδόσεων

Η απόφαση στην Αθήνα είναι πολιτική που αντανακλά την αποφασιστικότητα να διαφυλαχθούν οι ελληνορθόδοξες παραδόσεις και η ταυτότητα από τις προσπάθειες ρωσικοποίησης.

Αυτές οι συγκρούσεις για κυριαρχία στις Ορθόδοξες Εκκλησίες δείχνουν μια βαθύτερη ανησυχία: την εξάρτηση ορισμένων από τα ιστορικά πατριαρχεία από τις εξωτερικές αρχές και τις πολιτικές ατζέντες των ηγετών χιλιάδες μίλια μακριά.

Ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός στον Oρθόδοξο Kόσμο κυριαρχείται παραδοσιακά από δύο παίκτες – τη Μόσχα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο – και έφτασε στο πρόσφατο αποκορύφωμα το 2018-19, όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος της Κωνσταντινούπολης ανταποκρίθηκε στις εκκλήσεις των Ουκρανών για μια ανεξάρτητη Εκκλησία απαλλαγμένη από την επιρροή της Μόσχας, δημιουργώντας την αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.

Αυτή ήταν μια κομβική εξέλιξη, γιατί ταπείνωσε τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία πάλεψε σκληρά για να κρατήσει την Ουκρανική Ορθοδοξία υπό τον έλεγχό της.

Αυτό το γεγονός και η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία επαναπροσδιορίζουν τη δυναμική εξουσίας στην εκκλησιαστική πολιτική και επεκτείνουν το γεωγραφικό εύρος του ανταγωνισμού τους για επιρροή.

Σημειώθηκε αξιοσημείωτη άνοδος στη δέσμευση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στα κράτη της Βαλτικής, ενώ η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία συνεχίζει να υπονομεύει το Ανατολικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, που κατείχε ο ελληνικής καταγωγής Θεόδωρος Β’, στην Αφρική. Την ίδια στιγμή, η Ρωσική Εκκλησία εδραιώνει την επιρροή της στα Βαλκάνια.

ΤΩΡΑ, η Ελλάδα αποφάσισε να παρέμβει και να πολεμήσει τον επεκτατισμό της Μόσχας υπερασπίζοντας τα ιστορικά και αρχαία πατριαρχεία με τη διάθεση επιπλέον κεφαλαίων για περισσότερες θέσεις κληρικών στο Οικουμενικό Πατριαρχείο (Τουρκία), το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας (Αίγυπτος), το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ( Ισραήλ), και την Ιερά Μονή Σινά (Αίγυπτος).

600 έμμισθες θέσεις κληρικών

Τον Νοέμβριο, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε 600 έμμισθες θέσεις κληρικών σε αυτά τα ιστορικά κέντρα του Χριστιανισμού.

Η Αθήνα, χτυπημένη από οικονομικές δυσκολίες, αγωνίστηκε να αφιερώσει επαρκείς πόρους στη διπλωματία της που σχετίζεται με την Εκκλησία. Εξαιτίας αυτού, τα αρχαία πατριαρχεία υπέφεραν παραδοσιακά χρόνια υποχρηματοδότηση και έγιναν πιο εκτεθειμένα σε ξένη επιρροή.

Ωστόσο, η ανακοίνωση των Ελλήνων αξιωματούχων έρχεται με μια επιφύλαξη.

Η είδηση ​​δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα διοριστούν 600 νέοι κληρικοί, καθώς αναφέρεται και σε τρέχουσες θέσεις κληρικών που έχουν καταληφθεί, αλλά στην πράξη δεν έχουν μισθούς, συνταξιοδοτικά δικαιώματα ή εισφορές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ακόμη και με την αύξηση των αριθμών, η πολύ μικρότερη παρουσία της Ρωσίας στην Αφρική είναι απίθανο να σταματήσει να επεκτείνεται μετά τα πρόσφατα νέα από την Αθήνα.

 Η Μόσχα έχει ήδη περίπου 250 ιερείς που καλύπτουν 300 τοπικές κοινότητες σε περισσότερες από 30 αφρικανικές χώρες — σημαντικός αριθμός, αν σκεφτεί κανείς ότι η ρωσική εξαρχία στην Αφρική ιδρύθηκε μόλις πριν από τρία χρόνια.

Στην πραγματικότητα, ωστόσο, αυτό ήταν άμεση συνέπεια της αναγνώρισης της ουκρανικής αυτοκεφαλίας από την Εκκλησία της Αλεξάνδρειας το 2019, η οποία συνέπεσε με το αυξημένο ενδιαφέρον του Προέδρου Πούτιν για συναλλαγές με Αφρικανούς ηγέτες.

Παρά τις πολυάριθμες κανονικές αποφάσεις που ελήφθησαν κατά των Ρώσων ορθοδόξων εκπροσώπων στην Αφρική, συμπεριλαμβανομένης της επανειλημμένης απομάκρυνσης των Ρώσων εξαρχών που έστειλε η Μόσχα, αυτό δεν είχε καμία επιρροή στον Πατριάρχη Κύριλλο, ο οποίος συνεχίζει να εκμεταλλεύεται το αντιδυτικό αίσθημα.

Η ρωσική οικονομική ενίσχυση των κληρικών

Η Ρωσική Εκκλησία στοχεύει σε κληρικούς από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας προσφέροντας καλύτερες υλικές συνθήκες.

Οι ελληνικές εφημερίδες αναφέρουν ότι η Μόσχα παρέχει μηνιαία επιδότηση έως και 1000 $ ΗΠΑ και, σε ορισμένες περιπτώσεις, διπλωματικά προνόμια, σε σύγκριση με τις μηνιαίες αποδοχές των 200 $ για τον κλήρο της Αλεξάνδρειας.

Το κατά πόσο η ανακοίνωση της Ελλάδας θα αμβλύνει τα χρόνια προβλήματα των αρχαίων πατριαρχείων είναι αβέβαιο.

Αλλά, πιο επί της ουσίας, δείχνει ότι η Ελλάδα έχει λάβει τη στρατηγική απόφαση να ενισχύσει το παιχνίδι της στον ορθόδοξο κόσμο και, τους τελευταίους δύο μήνες, απέδειξε ότι θα δώσει την παρουσία της.

Η Ελλάδα επέδειξε επίσης ηγετική θέση στη Συρία, η οποία, υπό τον Πρόεδρο Άσαντ, βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στη ρωσική υποστήριξη.

Καθώς ο Πρόεδρος Πούτιν ήταν απασχολημένος με την Ουκρανία, χωρίς να διαθέτει πόρους για τη Συρία, αυτό δημιούργησε ένα κενό, το οποίο έγινε επίσης αισθητό στη θρησκευτική σφαίρα.

Ο κ. Μητσοτάκης ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος ηγέτης που συνάντησε τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι’, αμέσως μετά την κατάκτηση της Δαμασκού από τους αντάρτες της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ και κράτησε συνεχείς γραμμές επικοινωνίας ανοιχτές με το Πατριαρχείο καθώς η ομάδα των ανταρτών προχωρούσε.

Ο Δρ Andreja Bogdanovski είναι ανεξάρτητος δημοσιογράφος με έδρα το Εδιμβούργο και τα Σκόπια, με ειδίκευση στα ορθόδοξα θέματα. Γράφει στο divinediplomacy.substack.com .

 

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

«Ριζική αλλαγή κάνει η Ελλάδα στη στρατιωτική εκπαίδευση»

0

Η Ελλάδα άρχισε να εργάζεται για την ίδρυση ενός Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας για τη μεταρρύθμιση της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Το πανεπιστήμιο προγραμματίζεται να ανοίξει μεταξύ 2026-2028, γράφουν σήμερα τα τουρκικά media.

Πανεπιστήμιο στρατιωτικής εκπαίδευσης

Η Ελλάδα θα ιδρύσει πανεπιστήμιο στρατιωτικής εκπαίδευσης, γράφει το τουρκικό δημοσίευμα

Η Ελλάδα ετοιμάζεται να κάνει μια ριζική αλλαγή στη στρατιωτική εκπαίδευση. Τα υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Παιδείας της χώρας ξεκίνησαν τη διαδικασία ίδρυσης νέου Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας. Το σχεδιαζόμενο πανεπιστήμιο θα εκπαιδεύει φοιτητές όχι μόνο στη στρατιωτική εκπαίδευση αλλά και στην επιστήμη και την τεχνολογία.

Το ενδιαφέρον για τις στρατιωτικές σχολές θα αυξηθεί με το νέο πανεπιστήμιο

Για να φέρει νέα πνοή στο στρατιωτικό εκπαιδευτικό σύστημα, η Ελλάδα ετοιμάζεται να ιδρύσει ένα νέο στρατιωτικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με το όνομα Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ελληνικού Τύπου, έχει ξεκινήσει κοινή μελέτη μεταξύ των ελληνικών υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Παιδείας. Αυτό το πανεπιστήμιο αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027 ή 2027-2028.

Το ενδιαφέρον για τις στρατιωτικές σχολές στη χώρα έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Παρατηρήθηκε ότι μετά το 2020, ο αριθμός των μαθητών που εισήχθησαν σε στρατιωτικές σχολές μειώθηκε σταδιακά και μέχρι το 2024, ο αριθμός αυτός μειώθηκε στο 64 τοις εκατό της τρέχουσας δυναμικότητας.

Με τη νέα αναδιάρθρωση, που στοχεύει στην αναστροφή αυτής της κατάστασης, σχεδιάζεται η παροχή εξειδικευμένης εκπαίδευσης στον τομέα της στρατιωτικής εκπαίδευσης.

Ευρεία μεταρρύθμιση και επενδύσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση

Η νέα αναδιάρθρωση στοχεύει να παρέχει εκπαίδευση όχι μόνο σε στρατιωτικούς τομείς αλλά και σε κλάδους όπως η επιστήμη και η τεχνολογία.

Επιπλέον, σχεδιάζεται να δεσμευτεί ποσόστωση 10 τοις εκατό για αποφοίτους επαγγελματικών λυκείων.

Η διάθεση προϋπολογισμού περίπου 20 εκατομμυρίων ευρώ για τη βελτίωση των συνθηκών των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και η αύξηση της οικονομικής στήριξης που προσφέρεται στους φοιτητές είναι επίσης μεταξύ των σχεδίων.

Anadolu Ajansı

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Επίσκεψη δημάρχου Χειμάρρας στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο στο νοσοκομείο

0

Ο δήμαρχος Χειμάρρας, Βαγγέλης Τάβος, ανακοίνωσε σήμερα ότι επισκέφθηκε το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, Αναστάσιος, στην Αθήνα.

Με αναρτήση του στα κοινωνικά δίκτυα ο Τάβος ευχήθηκε στον μακαριώτατο  ταχεία ανάρρωση και γρήγορη επιστροφή στο ευλογημένο έργο και αποστολή του.

«Επισκέφθηκα σήμερα το Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στην Αθήνα για να ρωτήσω για την κατάσταση της υγείας του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας, Αναστάσιου Γιανουλλάτου.

Ευχόμενοι ταχεία ανάρρωση προσευχόμαστε για την τύχη Του, για γρήγορη επιστροφή στο ευλογημένο έργο και την αποστολή του ενθυμούμενοι τιμούμενοι πάντα την τεράστια και άνευ προηγουμένου συνεισφορά που έχει κάνει κατά τη διάρκεια των δεκαετιών στην ενίσχυση της πίστης, της εκκλησιαστικής ζωής και στο κοινωνικό σύνολο.», έγραψε ο Τάβος.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος νοσηλεύθηκε αρχικά στις 30 Δεκεμβρίου 2024 σε ιδιωτικό νοσοκομείο των Τιράνων, λόγω εποχικής ίωσης.

Στη συνέχεια η κατάστασή του επιδεινώθηκε λόγω αιμορραγίας στο πεπτικό σύστημα, για την οποία στάλθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιανουαρίου , όπου εισήχθη στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».

Shqiptaja

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Κ. Χολέβας: τα λάθη των εκσυγχρονιστών και η αποθράσυνση του Μπαχτσελί

1

«Τα Δωδεκάνησα δεν νοούνται χωρίς την Τουρκία»  δηλώνει ο αρχηγός του ακραίου Εθνικιστικού Κόμματος ΜΗΡ της Τουρκίας Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος είναι κυβερνητικός εταίρος και στηρίζει το κόμμα ΑΚΡ του Ερντογάν.

Γιατί έχει αποθρασυνθεί ο Μπαχτσελί και γενικότερα ο τουρκικός επεκτατισμός; Μία από τις αιτίες είναι και τα λάθη που έγιναν κατά την περίοδο 1996-2004 από τους πολιτικούς εκπροσώπους του ελληνικού «εκσυγχρονισμού». Επειδή μετά τον θάνατο του Κώστα Σημίτη ακούσθηκαν υπερβολικοί έπαινοι για την ιδεολογία του δήθεν εκσυγχρονισμού θεωρώ χρήσιμο να θυμηθούμε πώς οι Έλληνες εκσυγχρονιστές αντιμετώπισαν την πρώτη κυβερνητική παρουσία του εξτρεμιστή Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Τον αποδοκίμασαν; Δυστυχώς όχι! Αντιθέτως τον αποθράσυναν δίνοντας μηνύματα στενής συνεργασίας με την κυβέρνηση εκείνη.

Ο Μπαχτσελί είχε βρεθεί  παλαιότερα στην εξουσία ως Αναπληρωτής Πρωθυπουργός. Δεν είναι η πρώτη φορά που συγκυβερνά στην Τουρκία. Από το 1999 μέχρι το 2002 συμμετείχε με το κόμμα του σε μία τρικομματική συνεργασία με τον Μπουλέντ Ετσεβίτ (Δημοκρατική Αριστερά)  και με τον Μεσούτ Γιλμάζ (Κόμμα Μητέρας Πατρίδας).  Ο Ετσεβίτ, όπως θυμόμαστε, ήταν Πρωθυπουργός το 1974 και διέταξε την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο. Υπουργός Εξωτερικών στην τρικομματική κυβέρνηση ήταν ο μακαρίτης Ισμαήλ Τζεμ. Επιζητώντας φιλία με αυτή την κυβέρνηση ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Γιώργος Παπανδρέου χόρεψε τον Ιούνιο του 2001 ζεϊμπέκικο υπό τα χειροκροτήματα του Τζεμ. Δηλαδή ο Γ. Παπανδρέου χόρευε με τους  λύκους, για  να θυμηθούμε την  ταινία με τον Κέβιν Κόστνερ.

Το ζεϊμπέκικο του 2001 έδωσε λανθασμένα μηνύματα στην Άγκυρα και μάλιστα όταν στην εξουσία ήταν ο εισβολέας της Κύπρου με συγκυβερνήτη τον υπερεθνικιστή  Μπαχτσελί. Αξίζει να αναφερθεί ότι την ίδια ημέρα που ο Έλληνας Υπουργός χόρευε ζεϊμπέκικο, ο Υπουργός Αμύνης της Κύπρου Σωκράτης Χάσικος ήταν παρών σε μνημόσυνο αγνοουμένων από την εισβολή των Τούρκων στη Μεγαλόνησο. Τα ζεϊμπέκικα και γενικότερα η τακτική άνευ όρων προσέγγισης με την Τουρκίας δεν βελτίωσαν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αντιθέτως αποθράσυναν την Άγκυρα, η οποία έχει μία σταθερή διεκδικητική γραμμή, όποια κυβέρνηση κι αν είναι στην εξουσία.

Τα λάθη των εκσυγχρονιστών στα ελληνοτουρκικά δεν σταμάτησαν εκεί. Καλλιέργησαν την θεωρία του «εξευμενισμού και κατευνασμού του θηρίου». Δηλαδή να κάνουμε τα πάντα για να δείξουμε τη φιλία μας. Ένα από τα λάθη ήταν και η αντίληψη ότι θα παύσει η τουρκική επιθετικότητα, αν αλλάξουμε τα σχολικά μας βιβλία και αν σβήσουμε τις αναφορές στα εγκλήματα των Οθωμανών και των Νεοτούρκων. Μέσα σε αυτό το κλίμα παραγγέλθηκε το 2003 το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού με τον «συνωστισμό» και με δεκάδες άλλα ατοπήματα, τα οποία επισήμανε και η Ακαδημία Αθηνών. Εμείς διαγράφαμε τους ήρωες και τους μάρτυρες. Η άλλη πλευρά δεν άλλαξε το παραμικρό στα βιβλία.

Οι χειρισμοί των δήθεν εκσυγχρονιστών στα ελληνοτουρκικά υπήρξαν τελείως λανθασμένοι. Αντί να βελτιώσουν τις σχέσεις αποθράσυναν τον τουρκικό επεκτατισμό. Σήμερα απαιτείται μία διαφορετική αντιμετώπιση της γείτονος χώρας. Επιβάλλεται η διπλωματική και αμυντική θωράκιση του Ελληνισμού (Ελλάδος και Κύπρου),  με σαφείς κόκκινες γραμμές στο μέτωπο Θράκης-Αιγαίου-Κύπρου,  και με ορθή διδασκαλία της Ιστορίας στα ελληνόπουλα. Να  καταγράψουμε τις αποτυχίες και τις αστοχίες της πολιτικής του «κατευνασμού» και να μην τις επαναλάβουμε.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 18.1.2025

“Class” Analysis: Marx’s Shell Game

0

Though it is full of fallacies, so-called Marxian “class” analysis still pervades much popular and political discourse. This divisive worldview unnecessarily exacerbates conflicts between groups (so-called “classes”) and is a convenient worldview for the political state because it empowers it to treat all differences between groups as moral inequities and “problems” to be solved by treating groups unequally in the name of equity, justice, and fairness.

Previously, I have written about Marx’s “class analysis” and what I call the “ideological fallacy”—if all argumentation is necessarily biased special pleading on behalf of one’s “class,” then Marxism itself is admitting non-objectivity as just another class-biased ideology. In that case, Marxism cannot be an objective science; or, if it claims that objective truth and persuasion through argument is possible between “classes,” class consciousness and analysis are bogus.

Whenever someone claims, “All people are slaves of ideological bias,” then they have two options—either their statement does apply to them (and is not to be trusted as objective), or it does not apply to them (and the theory is not true). The consistent arguer of ideological bias and Marxist class warfare is inviting you not to believe him either way! Additionally, if the Marxist arguer of ideological bias and class conflict truly believes what they argue—that no one can be convinced against their class interest and no one can objectively stand outside their ideology, then the logical conclusion is clear, “Shut up!” This is the error of polylogism, that is, the self-defeating argument that different groups of people (“classes”) have fundamentally different different logics.

Marx’s Sleight of Hand: “Class”

This article attempts to expose another fallacy within Marx’s theory—his sleight of hand regarding class conflict. Marx engages in a form of the fallacy of equivocation, that is, he argues with one definition, but then switches the definition, or what it designates, in the conclusion. His shell game is subtle, especially because it actually begins with a statement that is largely true historically,

The history of all hitherto existing society is the history of class struggles. Freeman and slave, patrician and plebeian, lord and serf, guild-master and journeyman, in a word, oppressor and oppressed, stood in constant opposition to one another…

So far, this is true. These were state-imposed legal castes. They involved the creation of legal categories imposed by the state. Ralph Raico distinguished, however, that “these opposed pairs turn out to be, either wholly or in part, not economic, but legal, categories.” In short, Marx borrowed the coherent libertarian class-caste analysis—that various groups attempt to use state power to privilege themselves and/or to restrict others. This was used to establish his point only to quickly smuggle in a voluntary-contractual relationship as if it was also obviously one of class-caste conflict: capitalists and workers.

Class versus Caste Analysis

“Marx obfuscated the problem by confusing the notion of caste and class.”—Mises, Theory and History

Libertarianism has a rich tradition of class-caste analysis, in fact—focusing on the key distinction between political elites and state-connected cronies on the one side (the “few”), and the productive public on the other (the “many”)—caste analysis is key to libertarianism. Furthermore, Marx simply borrowed these concepts and wording from classical liberals (though he equivocated on the definition). Marx even admitted in an 1852 letter,

…no credit is due to me for discovering the existence of classes in modern society or the struggle between them. Long before me bourgeois historians had described the historical development of this class struggle and bourgeois economists the economic anatomy of the classes.

But Marx took a voluntary-contractual, intertemporal exchange—that between the capitalist-entrepreneur and the wage-earner—and placed it into the category of exploitation with other exploitative relationships (land-owner/serf, slaveholder/slave, etc.), applying the slippery concept of “class conflict” to both. This is akin to creating two categories with accepted definitions—squares and triangles—followed by a list of square-shaped things only to include a triangle-shaped item in the square category.

Because of this confusion and ambiguity in the concept of “class,” we are now treated to a seemingly-endless, ever-growing list of neo-Marxist “classes” in conflict—race, sex, gender, religion, sexual orientation, etc. For example, see the Intersectionality Wheel of Privilege and Power. Virtually every perceived and actual difference between peoples puts them into some sort of intersectional “class.” These differences are patent evidence of injustice and require the political state elites—in actuality, the most privileged class!—to treat unequal peoples unequally in order to achieve “equity.”

“Class” Categories

Classes are categories of things that have some attribute in common which differentiates them from other things. There are all sorts of similarities and differences between things (and persons) that allow them to be categorized and classified—male and female, age, geographical location, income, marital status, etc. While there is a tendency to prefer status quo and similarity, and potential for prejudices and conflict because of differences, there is no necessary and inherent commitment to any particular “class,” especially on a free market. In fact, people necessarily belong to many intersecting classes. (This is one observation that “intersectionality” does get right.) But there is no requirement that any classes of persons be in conflict with any other classes while they are free to homestead, produce, interact, and associate peacefully with whom they will. Writes Rothbard,

A ‘class’ is a set of entities with one identifiable thing in common. Thus there is a class of ‘bald eagles’ or of ‘geraniums’, and such a class can be widened or narrowed: e.g., the class of ‘geraniums growing in New Jersey’. A ‘social class’ is a class of human beings with one thing in common. The number of identifiable social classes is virtually infinite. Thus: there is the ‘class of people over 6 feet 4 inches in height’, the ‘class of people named Smith’, the ‘class of people weighing under 160 pounds’, etc. ad infinitum. Some of these classes will be useful for certain types of social analysis (e.g. the ‘class of people over 65 years of age with diabetes’), for medical or insurance or demographic purposes. But from our point of view, in a study of the Marxian theory of class, these classes are all worthless because there is no inherent conflict between them. In the market economy, in the international division of labour and exchange of products, there is no inherent conflict between short and tall people, people of various weights and names, etc. All classes live in harmony through the voluntary exchange of goods and services that mutually benefits them all. Furthermore, there is no reason for an individual in a free society, or in a market economy, to act on behalf of ‘the interests of his class’ rather than, or even as a surrogate for, his own individual interest. Will a person, when deciding at what job to work, or what investment to make, first and foremost consult his ‘class interest’ as the member of a ‘class over 6 feet tall’? The very idea is absurd. (italics added)

Caste—Government, Plunderers, & Producers

The coherent concept of “class” is rather caste analysis. Exploitation takes place when one person or group expropriates the production of another person or group by coercion. Exploitation can take place between individuals, but a caste is created through state legal power. A caste is created when a class is “privileged or burdened by the state.” Rothbard wrote, “Where government intervenes, on the other hand, caste conflict is thereby created, for one man benefits at the expense of another” (italics in original).

Marx tried (and failed) to demonstrate expropriation between the capitalist and the worker through the alleged extraction of “surplus value” from the worker by the capitalist. This was due to his failure to understand time-preference and the intertemporal nature of the exchange between a factory owner (capitalist) and the worker. The worker contracts for a guaranteed, upfront wage in the present, and is paid according to his discounted marginal value product (DMVP) as opposed to being paid after the product sells on the market. Conversely, the capitalist-entrepreneur arranges inputs in the present, pays for factors of production in the present (including wages to laborers), and reaps a greater return in the future if the final consumer goods sell at a profit (where revenue exceeds the costs).

While understanding the universal disutility of labor, and whatever a contracted wage-laborer may think of his alternatives (e.g., “freedom to starve”), this capitalist-worker exchange is not coercive exploitation by any meaningful definition. Such an exchange simply represents individuals homesteading, producing, contracting, and exchanging on a voluntary basis. To claim otherwise pushes the concept of exploitation into absurdity. Thus, according to Mises,

…it is nonsensical to classify the members of a capitalistic society according to their position in the framework of the social division of labor and then to identify these classes with the castes of a status society.

Unnecessary conflicts between different ill-defined “classes” of people benefit the state. Bastiat called the state “the great fiction” by which everyone tries to use the state to plunder everyone else. This simultaneously enriches and empowers the political caste and its beneficiaries and gets the people to conflict with each other rather than the political caste.

While proudly claiming to protect us from “class conflict,” the government and its beneficiaries are the ultimate privileged “classes” and creators of caste conflict. While on the perpetual and revolutionary quest to make every “class” equal (an impossibility), the political caste and its beneficiaries create and exacerbate caste distinctions while acting as neutral “rearrangers” of resources in order to reach “fairness” and “equality.” Unfortunately, many are still defrauded from Marx’s shell game.

Image Source: Adobe Stock
Note: The views expressed on Mises.org are not necessarily those of the Mises Institute.
What is the Mises Institute?

The Mises Institute is a non-profit organization that exists to promote teaching and research in the Austrian School of economics, individual freedom, honest history, and international peace, in the tradition of Ludwig von Mises and Murray N. Rothbard. 

Non-political, non-partisan, and non-PC, we advocate a radical shift in the intellectual climate, away from statism and toward a private property order. We believe that our foundational ideas are of permanent value, and oppose all efforts at compromise, sellout, and amalgamation of these ideas with fashionable political, cultural, and social doctrines inimical to their spirit.

“ΝΕΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ..”

0

Γράφει ο Ευθύμιος Έλλην 

-Syria -Tishreen φραγμα:Ισχυρος βομβαρδισμος με τουρκικα αεροσκαφη στην περιοχη του φραγματος Tishreen σε συνδυασμο με επιθεση των τρομοκτατων SΝΑ που υποστηριχθηκαν και απο τουρκικο πυροβολικο ,η επιθεση απέτυχε.

-Syria -Tishreen φραγμα: Το τουρκικό αεροσκάφος στοχεύει απευθείας πολίτες στο φράγμα Tishreen.Σκοτώθηκαν 5 άμαχοι,τραυματίστηκαν 15 πολίτες.Το τουρκικό κράτος διαπράττει επίσημα έγκλημα πολέμου! Το ασθενοφόρο Heyva Sor, το οποίο μετέφερε τους τραυματίες από το φράγμα Tişhreen σε νοσοκομεία, βομβαρδίστηκε από την τουρκική κυβέρνηση στο δρόμο προς την Tabqa.

-Syria -Kobani περιοχη: Στο χωριο Cude Tουρκικα αεροσκαφη βομβαρδισαν ενα σχολειο,αναφερθηκαν απωλειες.Δεξαμενή νερού στο χωριό Al Hisha βομβαρδισαν Tουρκικα αεροσκαφη

-Syria- Quneitra (IDF): Ισραηλινά στρατεύματα προελαύνουν προς το φράγμα Al-Mandazara στην επαρχία Quneitra της Συρίας για να το πάρουν πλήρως τον έλεγχο του.Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα φράγματα νερού στη νότια Συρία, και μόλις τεθεί υπό τον έλεγχο του Ισραήλ θα παρέχει περισσότερο από το 40% της παροχής νερού της Συρίας και περίπου το 50% της παροχής νερού της Ιορδανίας.

-Iran -Άριαν Ατάι.Ένας νεαρός Κούρδος, σκοτώθηκε βάναυσα από σφαίρα στο λαιμό του, πυροβολημένη από IRGC. Του έστησαν ενέδρα περικυκλώνοντάς τον με δύο μαύρα οχήματα και έβαλαν τέλος στη ζωή του. Ο πατέρας του Aryan, Jabbar Atai, είναι πολιτικός κρατούμενος στη φυλακή πληροφοριών Sanandaj στο Ιράν. Κάθε μέρα, ο Άριαν διαμαρτυρόταν μπροστά από το Τμήμα Πληροφοριών της Φυλακής για την άδικη φυλάκιση του πατέρα του. Σε μια άνανδρη και εγκληματική ενέργεια, η αστυνομία και οι δυνάμεις του IRGC πυροβόλησαν και σκότωσαν τον Άριαν.

-Syria-Lattakia -Ο τουρκικός στρατός στο συριακό χωριό Qastal Maaf, βόρεια της Λαττάκειας, με τουρκικές και τουρκμενικές σημαίες και τουρκικα εμβατηρια..

-Lebanon: -Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν συναντήθηκε την Παρασκευή με τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν και υποσχέθηκε να στηρίξει το μικρό έθνος. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στη διάσημη χριστιανική γειτονιά Gemmaze στη Βηρυτό, οι κάτοικοι υποδέχθηκαν θερμά τον Πρόεδρο Emmanuel Macron, προσκαλώντας τον να συμμετάσχει στο παραδοσιακό πρωινό τους. Αυτή η ιστορική περιοχή, που φιλοξενεί ένα μείγμα ελληνορθόδοξων (Rum)και μαρωνιτικών κοινοτήτων, ενσαρκώνει την πλούσια κληρονομιά της περιοχής.

-Syria-Manbij μετωπο: Σε αντίποινα για τους μάρτυρες αμάχων σήμερα, το Στρατιωτικό Συμβούλιο της Manbij (ΜΜC)που ειναι υπο την ομπρελα του SDF πραγματοποιεί τώρα μια μεγάλη επιχείρηση κατά των SNA τρομοκρατων στην πόλη Khirbet Zamala, ανατολικά της Manbij, και σύμφωνα με προκαταρκτικά στατιστικά στοιχεία, υπάρχουν νεκροί και τραυματίες μεταξύ των τάξεων υποστηριζόμενων απο την Τουρκια SNA τρομοκρατων.

Λουκάς Αξελός: εξαφάνιση ή ανάκαμψη της ιστορικής Αριστεράς;

1

Δεν είναι λίγα τα στοιχεία που συνηγορούν ότι η ιδέα του “προωθητικού συμβιβασμού” με το κυρίαρχο οικονομικοπολιτικά  συγκρότημα εξουσίας ήταν ήδη ενεργοποιημένη από έναν ορισμένο κύκλο στελεχών που υπόγεια πάλευε επί είκοσι χρόνια να δικαιώσει το μεγάλο άλμα της συγκυβέρνησης 1989-1990 ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Ενιαίου Συνασπισμού.

Να φέρει δηλαδή ομαλά πολιτικοϊδεολογικά εις πέρας, αυτό που ο κοινωνικός μεταμορφισμός στα χρόνια που ακολούθησαν από το 1974 είχε διαμορφώσει ως νέο, αριστερής κοπής, κοινωνικό μεσόστρωμα. Αυτό, δεν έγινε αποδεκτό από μερίδα κομμουνιστών και αριστερών σοσιαλιστών, που κυριαρχούνταν από μιαν κατ’ επίφασιν επαναστατικότητα και οδήγησε στην διάσπαση του ΚΚΕ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ με αποτέλεσμα την δημιουργία (ενδεικτικά) του ΝΑΡ, της Δημοκρατικής Περιφερειακής Ένωσης, αλλά και αρκετών άλλων ενδιάμεσων κύκλων της αριστεράς που κρατούσαν επιφυλακτική ή και εχθρική στάση απέναντι στον ελληνικό ιστορικό συμβιβασμό.

Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ και της σύντομης διακυβέρνησής του, αποτέλεσαν επιβεβαίωση της πραγματικότητας ότι το Κιβώτιο ήταν άδειο και η παρουσίαση του δράματος επί της σκηνής, έδειξε σε όλους μας ότι ο βασιλιάς ήταν γυμνός.

Η αχίλλειος πτέρνα της Αριστεράς

Οι δομικές ανεπάρκειες που η Αριστερά έπρεπε να αντιμετωπίσει (και που δεν το έκανε όταν υπήρχαν κάποια περιθώρια), αποτελούσαν την αχίλλειό της πτέρνα, παίρνοντας κάτω από τους ασφυκτικούς πραγματικούς και χρονικούς όρους, τις διαστάσεις μιας ανίατης ασθένειας. Αυτή λοιπόν η προβληματική έως ανίατη περίπτωση, έπρεπε να αντιμετωπίσει ένα σύνολο προβλημάτων που ήταν προφανές ότι την ξεπερνούσαν.

Αντί μιας προσπάθειας που θα έθετε σε συναγερμό τις κεραίες όλης της κοινωνίας για την συνεχώς βαθαίνουσα οικονομική εξάρτηση της χώρας, μιας λογικής που θα έβαζε φρένο στην ξέφρενη παροχολογία που ξεκίνησε την δεκαετία του ’80 επί ΠΑΣΟΚ και έσπασε όλα τα αρνητικά ρεκόρ, αντί της συνειδητοποίησης ότι ο Ελληνισμός της Κύπρου, της Βορείου Ηπείρου ή του Πόντου αποτελούν αδιάσπαστα τμήματα του ελληνικού έθνους, αντί της συνειδητοποίησης της γεωπολιτικής μας ομηρίας, των ογκούμενων εθνικών κινδύνων και του σταθερά παρόντος τουρκικού αναθεωρητισμού.

Αντί της ανάδειξης και υπεράσπισης όλων όσων αποτελούσαν τίτλους τιμής και αξιακό της κώδικα (Εθνική Αντίσταση, υπεράσπιση εθνικού απελευθερωτικού αγώνα στην Κύπρο, υπεράσπιση απάντων των δημοκρατικών δικαιωμάτων, υπεράσπιση της αρχής ότι ελευθερία είναι το δικαίωμα του καθένα να σκέφτεται διαφορετικά, αντί της έμπρακτης επιβεβαίωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης στα υπαρκτά πεδία και της ενίσχυσης της πρωτοπόρας λογικής του 15% για την Παιδεία, αλλά – πάντα – στο πνεύμα του “πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα”).

Αντί της όρθωσης αναστήματος στο γενικευμένο μπάχαλο, της πρόταξης των αρχών και αξιών της αξιοκρατίας σε σχέση με το κυρίαρχο ρουσφέτι και την ρεμούλα, αντί της αναγνώρισης της αναγκαιότητας για μιαν εκπαιδευτική, πολιτιστική, οικονομική, πολιτική και στρατιωτική θωράκιση της χώρας, η Αριστερά γενικώς και κυρίως η κυβερνητική Αριστερά, θεώρησαν σκόπιμο να καταργήσουν την ίδια την λογική, το απόλυτα εμφανές, αγνοώντας τα. Και το χειρότερο, να αποσυμπλέξουν την ηθική από την πολιτική.

Η μετάλλαξη

Έτσι, λοιπόν, αυτό που επικράτησε ήταν η αστόχαστη και βουλιμική λογική της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής έναν κατεξοχήν ανεπαρκή ιδεολογικά και ημιμαθή πολιτικά ηγέτη, περιβαλλόμενο από ένα πλήθος, επίσης ημιμαθών καρεκλοκένταυρων, που εκβίασε τα πράγματα σηκώνοντας την σημαία του φτηνού λαϊκισμού, προσχωρώντας στο στρατόπεδο της ασύστολης παροχολογίας, παρά το γεγονός ότι τα γεγονότα βοούσαν ότι το μήνυμα που χρειαζόταν να δοθεί στον λαό ήταν το ακριβώς αντίθετο. Ότι δηλαδή ο δρόμος για την αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης ήταν αφάνταστα δύσκολος, ότι ήταν δρόμος που “απαιτούσε δάκρυα και αίμα”.

Σε κάθε περίπτωση και για το ότι ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ ταυτίστηκε με το δοκιμασμένο παρελθόν όλων των κομμάτων που απαξίωσαν την κοινωνία, μπαίνοντας και αυτός πλησίστιος στον λιμένα των “παικτών του συστήματος”, δεν φταίει κανένας καπιταλισμός ή ιμπεριαλισμός. Η αποδεδειγμένα πολιτικά ανεπαρκής ηγετική ομάδα είχε εξαρχής έξω από τον πολιτικό της ορίζοντα κάτι τέτοιο, ανεξάρτητα από τον διανθισμένο και με αριστερές κορόνες πολιτικό της λόγο.

Σε τελευταία ανάλυση το βρίσκω “ταξικά ορθόν”, ότι έδρασε με αυτό τον συγκεκριμένο τρόπο, στον βαθμό που πάσχιζε  να εκφράσει τα νεόκοπα μεσοστρώματα, αντλώντας θέσεις, ιδέες και εμπειρία από τους μέχρι πρότινος κύριους εκφραστές της μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας, το σημιτικό εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, την θέση των οποίων ζήλευε, ορεγόταν και εποφθαλμιούσε.

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ερήμην σημαντικού τμήματος μελών, στελεχών και ψηφοφόρων του, προσχώρησε στο στρατόπεδο του ιστορικού αναθεωρητισμού και της ντροπαλής έως πλήρους, απαξίωσης της ΕΑΜικής Εποποιίας. Υποβάθμιζε έως την εκμηδένιση τα εθνικά και τα γεωπολιτικά ζητήματα με το να έχει τοποθετήσει στα αζήτητα το υπ’ αριθμό ένα πρόβλημα της χώρας, αυτό δηλαδή που αφορά την ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και κρατικής μας κυριαρχίας σε Ελλάδα και Κύπρο.

Έτσι έφτασε να ξεπουλά ανερυθρίαστα  (επαιρόμενη μάλιστα), το ζήτημα της Μακεδονίας, να υποτιμά θανάσιμα την σταθερά παρούσα τουρκική απειλή, να αντιλαμβάνεται το Κυπριακό σαν ένα “δυσάρεστο”, ξένο προς ημάς πρόβλημα, που…παραδόξως 3.000 χρόνια και πλέον μας ταλαιπωρεί και να υιοθετεί στο μεταναστευτικό, όπως ήδη αναφέρθηκα, μιαν αφόρητα ανεύθυνη και υποκριτική διεθνιστική -τάχα μου- στάση, ενώ – ταυτόχρονα – είχε και έχει ολοκληρωτικά προσχωρήσει στην λογική της πλήρους αποεθνικοποίησης, της κατάργησης των ελληνικών ταυτοτικών στοιχείων, την πλήρη υιοθέτηση της woke ατζέντας και ενός παράδοξου (;) ιδεολογικοπολιτικού ανταγωνισμού με την εξίσου αποεθνικοποιημένη δικαιωματική Δεξιά, που ένα αποτέλεσμά του είναι και η συγκρότηση και σταθερή πλέον παρουσία της νέας ή άκρας Δεξιάς στα πολιτικά μας δρώμενα.

Ασφαλώς αυτό που περιγράφω ως κυρίαρχη κατάσταση στους κόλπους της εμφανιζόμενης ως πλειοψηφικής Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως,  δηλαδή, ούτε αφορά, ούτε μπορεί να χρεωθεί και στην υπόλοιπη Αριστερά. Αυτήν, τουλάχιστον που δεν συμμετείχε του συμποσίου. Αυτό δεν θα ήταν απλώς άδικο. Θα ήταν, ακόμα χειρότερα, λάθος.

Εκείνο όμως που πρέπει να της χρεωθεί είναι, πλέον, της σε σημαντικό βαθμό μετάλλαξης και της ίδιας, η δομική της ανεπάρκεια να ερμηνεύσει τα γεγονότα στις πραγματικές τους διαστάσεις, η άρνησή της να ακολουθήσει ένα συνεπές, ρεαλιστικό, διαφορετικό από το κυρίαρχο μοντέλο πρόγραμμα και η παντελής αδυναμία της να υπερβεί την μεταφυσική των επαναστατικών της ονειρώξεων και βεβαιοτήτων, συνειδητοποιώντας την ανάγκη της δημιουργίας αξιόπιστων εργαλείων που θα ενισχύουν το ρεύμα αμφισβήτησης για το καλώς έχειν των πραγμάτων.

Ο Νεοφιλελευθερισμός και τα δίδυμα

Κάπως έτσι εξελίχθηκαν τα πράγματα και αποτελεί πλέον γεγονός ότι ανεξάρτητα από τον βαθμό παραδοχής και την επιχειρηματολογία, το σύνολο, σχεδόν, της Ελληνικής Αριστεράς εισπράττει την σημερινή κατάσταση ως έναν καταστροφικό σεισμό διαρκείας που εδώ και χρόνια αφήνει εξακολουθητικά ερείπια.

Σε αυτό το πρωτοφανές δράμα, οι ρόλοι – προφανώς – δεν είναι ίδιοι. Πρωταγωνιστής από την δεκαετία του 1970 είναι ο Νεοφιλελευθερισμός και συμπρωταγωνιστές από την δεκαετία του 1990 είναι οι δίδυμες κόρες του, Νέα Τάξη και Παγκοσμιοποίηση. Είναι όλα αυτά, μαζί και με άλλα (βαθιές κλιματικές αλλαγές, αλλά και κρίσιμες γεωπολιτικές ανακατατάξεις) που συνιστούν τις ποικίλες ανατροπές που είχαν προ πολλού ξεκινήσει στις σχέσεις παραγωγής – εργασίας και που επέβαλαν σε ολόκληρους κλάδους το προβάδισμα της πνευματικής απέναντι στην χειρονακτική εργασία με αποκορύφωμα την τεχνητή νοημοσύνη.

Αυτό είναι το μείζον, το παγκόσμιο πρόβλημα θα έλεγα. Αλλά το κείμενο αυτό δεν γράφτηκε γι’ αυτό, αλλά για να εντοπίσει και να περιγράψει τον ρόλο της Ιστορικής Αριστεράς μέσα σε αυτό. Και στο σημείο αυτό είμαι κατηγορηματικός. Η Ιστορική Αριστερά, ανεξάρτητα από τους αντικειμενικούς λόγους, είναι απολύτως υπεύθυνη για την κατάστασή της. Επιβεβαίωση αυτού είναι ότι ούτε όλη η Αριστερά και ούτε – κυρίως – όλοι οι αριστεροί βάπτισαν το ψάρι κρέας, υποτιμώντας αφόρητα την νοημοσύνη μας.

Το διαζύγιό της με την αλήθεια και την ηθική ήταν σε όλους γνωστό, κυκλοφορούσε από πόρτα σε πόρτα. Δεν αποτελεί, λοιπόν, υπόθεση εργασίας ότι η συγκεκριμένη Ιστορική Ελληνική Αριστερά έφθασε στον πάτο του βαρελιού, ότι ο «εξευτελισμός της είναι τέλειος». Είναι, φρονώ, σαφές ότι όχι μόνον «δεν μπόρεσε να κάνει τη ζωή της όπως ήθελε», αλλά την «εξευτέλισε» κι όλας.

Θα εξαφανιστεί ως ιστορικό υποκείμενο ή θα αντιδράσει; Το γάντι βρίσκεται στο πάτωμα. Θα βρεθεί, άραγε, κάποιος να το σηκώσει; Άδηλον. Οφείλει πάντως η ίδια να γνωρίζει ότι το τέλος της ιστορίας δεν ήρθε, ούτε προβλέπεται προσεχώς και αυτό είναι το μόνο για το οποίο είμαι βέβαιος.

slpress.gr