Αρχική Blog Σελίδα 894

Η «σωτηρία» του Α/ΓΕΝ από τον προκάτοχο του!

0

Πως ο Ναύαρχος Ιωάννης Δρυμούσης «έσωσε» τον Α/ΓΕΝ Δ. Κατάρα.

Θυμόμαστε πέρυσι ότι «επάνω στον χρόνο» και εντελώς απροσδόκητα, ο κ. Δένδιας αντικατέστησε τον Ναύαρχο Ι. Δρυμούση και την θέση του την πήρε ο νυν Α/ΓΕΝ Δ. Κατάρας. Τι ήταν όμως αυτό που «πείραξε» τον ΥΕΘΑ και στην ουσία να δηλώσει και να συμπαρασύρει το ΚΥΣΕΑ, δηλαδή τον Πρωθυπουργό, ότι «έκανε λάθος» που επέλεξε Αρχηγό ΓΕΝ για 2 χρόνια τουλάχιστον – σύμφωνα με τον Νόμο – και πρέπει να αντικατασταθεί νωρίτερα;

Οι πληροφορίες λένε ότι ο Ναύαρχος Δρυμούσης αποτελούσε «πρόταση Φλώρου» και «υπήρχε μία εγγύηση» για την αποτελεσματικότητά του και το άμεμπτο χαρακτήρα του με παντελή απουσία διοικητικής και προσωπικής τοξικότητας. Τα στοιχεία όμως αυτά, κάποιοι τα θεώρησαν ως «αδυναμία» και σκέφτηκαν ότι ο κ. Δρυμούσης θα υπέγραφε τα πάντα, ακόμα και επαναφορά προσώπων που ο ίδιος είχε πιάσε με την «κατσίκα στην πλάτη». Αυτό δεν έγινε κατ’επανάληψη, με αποτέλεσμα «το σύστημα» να έχει ανάγκη από αντικατάσταση Αρχηγού και έτσι ευεργετείται ο κ. Κατάρας για πρώτη φορά, ο οποίος διαδέχθηκε τον πρώην Α/ΓΕΝ.

Υπάρχει όμως και συνέχεια ευεργεσίας του Ναυάρχου Δρυμούση προς τον νυν Α/ΓΕΝ, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. ΥΕΘΑ ήθελε να «αλλάξει» τον Α/ΓΕΝ Δ. Κατάρα, τον οποίο σχεδόν κάθε δέκα μέρες τον καλούσε στο Γραφείο του για να τον ρωτήσει με «έναν δικό του τρόπο» που δημιουργούσε προβληματισμούς για διάφορα θέματα του ΓΕΝ….Ως γνωστόν, ο ΥΕΘΑ δεν ξεχνούσε και «δεν έφαγε την καραμέλα» των προωθούντων τον νυν Α/ΓΕΝ Δ. Κατάρα περί του «άχραντου και αμόλυντου» αρχηγού τάξεως, καθώς τα μεγάλα ποδοβολητά των παραιτήσεων έγιναν όταν αυτός ήταν Διοικητής Φρεγατών, Υπαρχηγός Στόλου και Υποναύαρχος στην ΔΝΕ. Ο νυν Α/ΓΕΝ, λοιπόν, δεν ήλθε από την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, ούτε από τους «Άγιους Τόπους» για να κάνει τον Αρχηγό του Ναυτικού. Πως επανευεργετήθηκε όμως από τον Ναύαρχο Ι. Δρυμούση;  Όταν ο κ. Δένδιας, για τους δικούς του λόγους, ανίχνευσε την πιθανότητα / δυνατότητα να στείλει σπίτι του τον Αντιναύαρχο Κατάρα, έπεσε επάνω στο περιβάλλον του Πρωθυπουργού, το οποίο φέρεται να του είπε: «Δεν γίνεται να εμφανισθεί το ΚΥΣΕΑ και ο Πρωθυπουργός ότι έκαναν και φέτος λάθος επιλογή αναφορικά με τον Α/ΓΕΝ…..το έκαψες το χαρτί με τον Δρυμούση….. ΚΥΣΕΑ φέτος δεν έχει……του χρόνου πάλι….». Δηλαδή, η πρόωρη αποστρατεία του κ. Δρυμούση πέρυσι, ΔΕΝ μπόρεσε να επαναληφθεί και φέτος με τον Α/ΓΕΝ, προφανώς γιατί ο κ. Πρωθυπουργός θα φαινόταν ότι κάνει λάθος κάθε χρόνο. Τα καμπανάκια, βέβαια, τα έβλεπε ο κ. Κατάρας γι’αυτό θέλησε να κάνει μια «ηρωική έξοδο» και στην ομιλία του στην γιορτή του Αγ. Νικολάου στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, αναφέρθηκε στον κ. ΥΕΘΑ με τρόπο που δεν θύμιζε ακριβώς το σύνηθες ύφος του, σκεπτόμενος την τυχόν επικείμενη αποστρατεία του, η οποία δεν ήλθε, λόγω Δρυμούση, όπως εξηγήθηκε.

Βέβαια, για το ποιος ήταν ή είναι καλύτερος Αρχηγός, το ξέρει ο κόσμος, καθώς το περιβάλλον Κατάρα έχει πάψει να εφαρμόζει δίκαιες διαδικασίες αναφορικά με απαντήσεις Αναφορών Προσωπικού και πολύ χειρότερα σε νόμιμους συνηγόρους τους, γεγονότα που ΔΕΝ συνέβαιναν επί Αρχηγείας Δρυμούση, καθώς εξ’αιτίας της νέας αντισυνταγματικής πρακτικής κατά του προσωπικού του Α/ΓΕΝ Δ. Κατάρα, συνεχίζονται οι παραιτήσεις και η απαξίωση του ΠΝ, ως ένα «έργο» που ο ίδιος πότιζε και γνώριζε εδώ και πολλά χρόνια. Ας ανάψουν λοιπόν, κάποιοι ένα κεράκι υπέρ υγείας στον Ναύαρχο Ι. Δρυμούση, που «έπεσε» υπέρ του ΠΝ, για να «ευημερούν» οι επόμενοι, οι οποίοι υπέγραψαν ό,τι δεν υπέγραψε ο προηγούμενος…..μα γι’αυτό άλλωστε αντικαταστάθηκε. Αυτά που είδαμε με τις κρίσεις φέτος, επρόκειτο – προφανώς –  να γίνουν πέρυσι και, όπως φαίνεται,  ο πρώην Α/ΓΕΝ Ι. Δρυμούσης «φρέναρε» όλα τα διοικητικά ατοπήματα που, ΟΜΩΣ, συνέβησαν φέτος επί κ. Κατάρα. Ως γνωστόν ο κ. Κατάρας δυσαρέστησε τον ΥΕΘΑ με την διοικητική του επάρκεια και αντίληψη, καθώς φέτος έβαλε για κρίσεις Τάξη Πλοιάρχων της Σχολής Δοκίμων που δεν προβλεπόταν στην Νομοθεσία και αποστράτευσε κόσμο εντελώς παράνομα, γεγονός που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ από την Ναυμαχία της Σαλαμίνας έως σήμερα…..

Το γεγονός ότι βρίσκεται σε αυτή την «άτυπη κόντρα» με τον ΥΕΘΑ ίσως να του βγει και σε καλό, αφού κάποιοι επιμένουν ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός του έχει υποσχεθεί πως θα είναι ο επόμενος Α/ΓΕΕΘΑ! Βέβαια ο κ.Μητστοτάκης έχει υποσχεθεί πολλά σε 10 εκατομμύρια Έλληνες, αλλά δεν τήρησε και πολλά ….

https://www.militaire.gr/i-sotiria-toy-a-gen-apo-ton-prokatocho-toy/

Σαν απατημένος σύζυγος απέναντι στην απρέπεια Μακρόν

0
του Παντελή Σαββίδη 
Παρόλο που ο κ. Μητσοτάκης αντέδρασε σαν απατημένος σύζυγος λέγοντας πως ο στόχος [της ΕΕ} δεν εξυπηρετείται από επιλεκτικά format, αναφερόμενος στην Διάσκεψη που κάλεσε ο Μακρόν και απέκλεισε την Ελλάδα, στον ανύπαρκτο πολιτικά, Γάλλο πρόεδρο πρέπει να δοθεί μια σκληρότερη απάντηση.
Η ΕΕ δεν έχει ιδιοκτήτες. Και ο κ. Μακρόν δεν μπορεί εδω και καιρό να το “παίξει” ιδιοκτήτης.
Αν έχει παιδαριώδεις παρεξηγήσεις με την ελληνική κυβέρνηση αυτό δεν του δίνει το δικαίωμα να συγκαλεί εξ ονόματος της ΕΕ σύσκεψη των ηγετών που αυτός θέλει χωρίς κανένα σοβαρό κριτήριο.
Ο ισχυρισμός του ότι προσκλήθηκαν στην σύσκεψη χώρες με σημαντικό στρατιωτικό εκτόπισμα δεν στέκει. Η Ελλάδα έχει σημαντικότερο στρατιωτικό εκτόπισμα απο αρκετές χώρες που προσκλήθηκαν Και πως μπορεί να προσκαλείται μια χώρα εκτός ΕΕ (καλώς προσεκλήθη το ΗΒ αλλά όχι σε βάρος άλλων χωρών) και να αποκλείονται άλλες.
Την απρέπεια του μικρού πολιτικού δέματος Γάλλου προέδρου στηλίτευσε και η Ιταλίδα Πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι.
Αυτά σε ό,τι αφορά τον Γάλλο πρόεδρο.
Αλλά ευθύνες έχει ο ανύπαρκτος στην διεθνή σκηνή έλληνας πρωθυπουργός και πολύ περισσότερο ο υπουργός εξωτερικών ο οποίος διαπίστωσε ότι η Ελλάδα διαθέτει στην παρούσα συγκυρία μεγάλο διπλωματικό εκτόπισμα.
Αν αυτό το εκτόπισμα που διαθέτει η Ελλάδα είναι μεγάλο και αποκλείεται απο ευρωπαίκές διασκέψεις (σε μια χρονιά, μάλιστα,που είναι και μη μονιμο μέλος του Σ.Α) τότε πως είναι όταν δεν διαθέτει εκτόπισμα σαν το σημερινό; Φτερό στον άνεμο;
Αλλά, μάλλον, ο υπουργός εξωτερικών έχει αδυναμία να συλλάβει το διεθνές περιβάλλον. Και αυτό είναι επικίνδυνο.
Η συμμετοχή και η θέση στην διεθνή σκηνή δεν διασφαλίζεται με παρακλήσεις. Θέλει δυναμισμό, πολιτική πρόταση και διεκδίκηση. Κοιτάξτε λίγο την Τουρκία.
Με παρακάλια θα βρισκόμαστε στα αζήτητα της ιστορίας.
ΥΓ: λυπάμαι που θα το πω αλλά ο τρόπος που αντιμετώπισε-και αντιμετωπίζει- ο Μακρόν τον Έλληνα πρωθυπουργό προσβάλει την Ελλάδα αλλά δείχνει πως ο κ. Μητσοτάκης έχει χάσει την διεθνή εκτίμηση.
Αν οι Γάλλοι θέλουν να θυμηθούμε την ιστορία είμαστε διατεθειμένοι.

Τελικά η Όλγα πήρε τα χαλιά της – Δείτε τις υπουργικές αποφάσεις για αγορές 18 χιλιάδων ευρώ

1

 

Και με τη βούλα της Οικονομικής Υπηρεσίας του υπουργείου θα αγοραστούν τα χαλιά για το γραφείο της Όλγας Κεφαλογιάννη.

Έπεσαν, στα τέλη Ιανουαρίου, οι υπογραφές για να προχωρήσει η αγορά χαλιών στο γραφείο της Όλγας Κεφαλογιάννη, τα οποία κοστολογούνται σε 17.980 ευρώ.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη σχετική υπουργική απόφαση: «Εγκρίνουμε τη δέσμευση πίστωσης ύψους: 17.980,00 € (δέκα επτά χιλιάδων εννιακοσίων ογδόντα ευρώ) για την πληρωμή ισόποσης δαπάνης σε βάρος της πίστωσης του προϋπολογισμού εξόδων του Υπουργείου Τουρισμού Ειδικός Φορέας 1045-501-0000000, αναλυτικό λογαριασμό εξόδων 2410989899, οικ. ετος 2025 για πληρωμή της δαπάνης που προέκυψε το οικ. έτος 2024 και δεν κατέστη δυνατό να ενταλματοποιηθεί και αφορά την προμήθεια ταπήτων (βάσει συνημμένης προσφοράς) για τη κάλυψη των αναγκών του Ιδιαίτερου Γραφείου της Υπουργού Τουρισμού).

Ακόμη, η Οικονομική Υπηρεσία του υπουργείου Τουρισμού σημειώνει: «Ελέγχθηκε και βεβαιώνεται ότι: α) η ανωτέρω δαπάνη δέκα επτά χιλιάδων εννιακοσίων ογδόντα ευρώ (17.980,00€) είναι εντός του διαθέσιμου ποσοστού της υπό Φορέα 1045, Ειδικό Φορέα 501-0000000 και αναλυτικό λογαριασμό εξόδων 2410989899 πίστωσης και β) η συνδρομή των προϋποθέσεων της παρ. 1α του αρθ. 4 του ΠΔ 80/2016. Καταχωρίθηκε με α/α 16618 στο βιβλίο εγκρίσεων και Εντολών Πληρωμής
της Υπηρεσίας μας. Υπόλοιπο προς Ανάληψη : 87.020,00€ (ογδόντα επτά χιλιάδων είκοσι ευρώ)».

xalia-olga-kefalogianni-ypourgiki-apofasi_e14dc.jpg

adtry{parent.AdformWin4i93caen5ek(window)}catch(ex){new Image().src=’https://track.adform.net/serving/jslog/?src=htmlcb&msg=’+encodeURIComponent(”+(ex.stack||ex))}” data-onload=”(function F(a,c){function e(){c?q.open():q.open(“text/html”,”replace”);m?k.call(q,b):q.write(b);g.__rendered__=!0}var b=a.getAttribute(“data-contents”),g=a.contentWindow,f=g.parent,q=g.document,d=g.setTimeout;try{var k=f.parent&&f.parent.HTMLDocument&&f.parent.HTMLDocument.prototype.write}catch(r){}var m=k&&f.HTMLDocument&&f.HTMLDocument.prototype.write!==k;-1==a.offsetHeight||g.__rendered__||(g.__rendered__=!0,c?e():d(e,0))})(this,false)”>

Υπενθυμίζεται ότι, όπως είχε αποκαλύψει το iEidiseis.gr στις 18 Σεπτεμβρίου 2024, η Όλγα Κεφαλογιάννη προχώρησε στην αγορά -με απευθείας ανάθεση- για λογαριασμό του υπουργικού της γραφείου δύο περσικά χαλιά από τη Δέσποινα Μοιραράκη έναντι 17.980 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.

Στο σχετικό έγγραφο υπήρχε αναλυτική περιγραφή του κάθε χαλιού και συγκεκριμένα γινόταν λόγος για:

  • 1) Ένα χειροποίητο χαλί, περσικό ΝΑΙΝ, μαλλί και μετάξι, σε μπλε χρώμα φόντου με κεντρική ροζέτα και γωνίες. Διαστάσεις: 4,30Χ3,03=13,03 τμ².
  • 2) Ένα χειροποίητο χαλί, περσικό ΝΑΙΝ, μαλλί και μετάξι, με επαναλαμβανόμενο σχέδιο σε λευκό φόντο και μπλε μπορντούρα. Διαστάσεις: 3,60Χ2,77=9,97 τμ².

Η απόφαση για τα χαλιά ανέφερε:

κεφαλογιαννη, χαλια, μοιραρακη

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/279724/telika-i-olga-pire-ta-xalia-tis-deite-tis-ypourgikes-apofaseis-gia-agores-18-xil

 

Η «χρυσή» ευκαιρία της ΕΕ να ενωθεί υπό την πίεση των ΗΠΑ

1

ΗΕυρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) αποτελεί μία πολιτική και οικονομική ένωση 27 χωρών, με πληθυσμό 450 εκατομμυρίων ανθρώπων και ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) $20 τρισ. με κατά κεφαλή ΑΕΠ $44.500. Είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός συνασπισμός στον κόσμο, συμμετέχει περίπου κατά 17% στο παγκόσμιο ΑΕΠ και επιδιώκει τη διαρκή ευρωπαϊκή ενοποίηση μέσω κοινών πολιτικών και θεσμών. Ωστόσο, οι προκλήσεις της ασφάλειας, οι εσωτερικές διαφωνίες για το μέλλον της ολοκλήρωσης και οι οικονομικές δυσκολίες καθιστούν αναγκαία την αναζήτηση ισχυρότερων δεσμών μεταξύ των κρατών-μελών. Η ΕΕ βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή.

Το παλιό οικονομικό μοντέλο έχει εξαντληθεί και οι παγκόσμιες προκλήσεις απαιτούν ριζικές αλλαγές για να παραμείνει η ΕΕ ανταγωνιστική και να καλύψει το κενό στις νέες τεχνολογίες έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας. Αν συνεχίσει να ακολουθεί την παραδοσιακή ατζέντα, ο κίνδυνος απώλειας του ρόλου της ΕΕ στην παγκόσμια οικονομία είναι πλέον υπαρκτός. Η οικονομική προοπτική της ΕΕ παραμένει αβέβαιη, καθώς η Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με ποικίλες προκλήσεις που απειλούν τη σταθερότητα και την ανάπτυξή της.

Η παγκόσμια οικονομική αναταραχή, οι εσωτερικές κοινωνικές ανισότητες και οι γεωπολιτικές εξελίξεις δημιουργούν ένα περιβάλλον γεμάτο προκλήσεις, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για συντονισμένες δράσεις ενόψει της εισόδου των οικονομιών σε ένα νέο μακροχρόνιο οικονομικό μεγάκυκλο, όπου ραγδαίες και ανατρεπτικές αλλαγές αυξάνουν την αβεβαιότητα. Η επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.

Η Οικονομική Συνεργασία υπό την προτροπή των ΗΠΑ: Η οικονομική ολοκλήρωση της ΕΕ έχει ήδη αποφέρει σημαντικά οφέλη, ειδικά για τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, που γνώρισαν ταχεία οικονομική ανάπτυξη μετά την ένταξή τους στην ΕΕ. Το κοινό οικονομικό πλαίσιο, όπως η Ενιαία Αγορά και η ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων, έχει ενισχύσει την ανάπτυξη και τη σταθερότητα. Πάνω από το ήμισυ της αύξησης του ΑΕΠ μεταξύ 2004 και 2019 στις χώρες που εντάχθηκαν στην ΕΕ το 2004 οφειλόταν στην ένταξή τους. Η Ζώνη Σένγκεν αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς δημιούργησε μια περιοχή ελεύθερης μετακίνησης: α) τα αγαθά μπορούν να διασχίζουν εθνικά σύνορα χωρίς ελέγχους, β) αυξάνεται η ταξιδιωτική κινητικότητα και γ) διευκολύνεται το εμπόριο.

Ωστόσο, παράνομα αγαθά ή παράνομες δραστηριότητες μπορούν να μετακινηθούν μεταξύ των κρατών-μελών. Η Ζώνη Σένγκεν, σε συνδυασμό με την ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων, έχει καταστήσει δυνατή τη δυνατότητα των πολιτών της ΕΕ να εργάζονται, να σπουδάζουν και να συνταξιοδοτούνται σε άλλες χώρες της Ένωσης. Η αύξηση της ενεργειακής εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω των κυρώσεων στη Ρωσία και της ανάγκης διαφοροποίησης των ενεργειακών πόρων, έχει καταστήσει τις ΗΠΑ σημαντικό εταίρο της ΕΕ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενθαρρύνουν την Ευρώπη να επενδύσει περισσότερο στην άμυνα και την τεχνολογία, προκειμένου να ενισχύσει τη γεωπολιτική της θέση και να αποφύγει την οικονομική στασιμότητα που προκαλεί η δημογραφική γήρανση.

Η Στρατιωτική και Αμυντική Ολοκλήρωση υπό τις προτροπές των ΗΠΑ: Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταστήσει σαφές και το επανέλαβε ο αντιπρόεδρος Βανς στη διάσκεψη για την ασφάλεια στο Μόναχο, ότι οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερο ρόλο στην άμυνά τους. Η ΕΕ επιδιώκει να αναπτύξει κοινή αμυντική πολιτική, όμως εξακολουθεί να εξαρτάται από το ΝΑΤΟ, το οποίο κυριαρχείται από τις ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον έχει πιέσει τις χώρες της ΕΕ να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, ειδικά μετά την κρίση Ρωσίας-Ουκρανίας, και να ενισχύσουν την ασφάλεια των εξωτερικών τους συνόρων.

Η μεγαλύτερη στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ μπορεί να οδηγήσει στην περαιτέρω ενοποίηση των στρατών των κρατών-μελών της ΕΕ. Μία τέτοια εξέλιξη θα διευκολύνει την ταχύτερη ανταπόκριση σε παγκόσμιες κρίσεις και θα μειώσει την εξάρτηση από τις ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ευρώπης. Ειδικά για τη χώρα μας, που αντιμετωπίζει την πίεση από την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η στρατιωτική ενοποίηση της ΕΕ θα έχει εξαιρετική σημασία.

Η Πολιτική και Διπλωματική Ενοποίηση: Παρότι η ΕΕ προσπαθεί να είναι ισχυρός γεωπολιτικός παράγοντας, συχνά υστερεί σε ενιαία εξωτερική πολιτική. Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να έχουν κυρίαρχο ρόλο σε διεθνή ζητήματα, αναγκάζοντας την ΕΕ να συμμορφώνεται με τις αμερικανικές κυρώσεις και αποφάσεις. Οι διπλωματικές πιέσεις από τις ΗΠΑ, όπως η απαίτηση για πλήρη συμμόρφωση με τις κυρώσεις στο Ιράν ή η απομάκρυνση από τη ρωσική ενέργεια, έχουν οδηγήσει τα κράτη-μέλη της ΕΕ να ευθυγραμμιστούν περισσότερο με τις αμερικανικές πολιτικές.

Παρά τις διαφωνίες, αυτή η συνεργασία μπορεί να ενισχύσει την πολιτική ενοποίηση, καθώς τα κράτη-μέλη αναγκάζονται να υιοθετήσουν κοινές θέσεις.

Η διαχείριση της μετανάστευσης και η ασφάλεια των συνόρων: Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα της ΕΕ είναι η ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Η Ευρώπη αποτελεί προορισμό για εκατομμύρια μετανάστες, κυρίως μέσω των νότιων χωρών όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία. Οι ΗΠΑ έχουν ασκήσει πιέσεις στην ΕΕ να εφαρμόσει αυστηρότερες μεταναστευτικές πολιτικές και να αυξήσει την προστασία των συνόρων της. Η ενισχυμένη συνεργασία με τις ΗΠΑ στον τομέα της ασφάλειας και της ανταλλαγής πληροφοριών μπορεί να βοηθήσει την ΕΕ να καταπολεμήσει την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα και την παράνομη μετανάστευση. Επιπλέον, η πίεση για μια κοινή μεταναστευτική πολιτική μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ των κρατών-μελών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική της ενοποίηση, ωστόσο, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προκλήσεις. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως βασικός στρατηγικός εταίρος, έχουν επηρεάσει και θα συνεχίσουν να επηρεάζουν τις πολιτικές της ΕΕ, ειδικά σε θέματα ασφάλειας, οικονομίας και γεωπολιτικής στρατηγικής. Η ΕΕ το 2024 εξήγαγε εμπορεύματα $605 δισ. προς τις ΗΠΑ (το 18% των εξαγωγών της).

Η περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ μπορεί να επιτευχθεί μέσω της προώθησης κοινών πολιτικών, της ενίσχυσης των αμυντικών δαπανών, της διασφάλισης κοινών εξωτερικών συνόρων και της εναρμόνισης των μεταναστευτικών πολιτικών. Η προτροπή και οι πιέσεις των ΗΠΑ, ίσως είναι η «χρυσή» ευκαιρία για την ΕΕ να εξελιχθεί σε έναν ισχυρότερο και πιο ενωμένο συνασπισμό, διατηρώντας ταυτόχρονα την ανεξαρτησία και την αυτονομία της.

Οι πολίτες της ΕΕ ενδιαφέρονται να ζουν με ασφάλεια στα σπίτια τους, να έχουν τα οικονομικά μέσα να υλοποιούν τα στοιχειώδη όνειρά τους, να ζήσουν με αξιοπρέπεια και να φροντίζουν για τους εαυτούς τους και τα παιδιά τους. Εάν οι παρόντες κυβερνήσεις δεν αντιληφθούν αυτές τις ανάγκες των πολιτών και δεν καταφέρουν να εξασφαλίσουν την ικανοποίηση αυτών των αναγκών, θα σπρώξουν τους πολίτες στην αγκαλιά των ακραίων πολιτικών, οι οποίοι εμφανίζονται ολοένα και περισσότεροι σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Η σωστή ανάλυση των ευρωπαϊκών και παγκόσμιων δεδομένων για τη διάγνωση των βραχυχρόνιων και μακροχρόνιων αναγκών των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι βέλτιστες αποφάσεις για την κάλυψη αυτών των αναγκών θα κρατήσουν την ΕΕ ενωμένη, δυνατή, με εσωτερική συνοχή και σημαντικό ρόλο στο ραγδαία μεταβαλλόμενο γεωοικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον. Χρειάζονται φωτισμένες ηγεσίες με όραμα να αντιληφθούν τα παραπάνω πριν να είναι αργά.

* Ο Γιώργος Ατσαλάκης είναι Οικονομολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης Εργαστήριο Ανάλυσης Δεδομένων και Πρόβλεψης

https://www.liberal.gr/oikonomia/i-hrysi-eykairia-tis-ee-na-enothei-ypo-tin-piesi-ton-ipa

Gamechanger οι σπάνιες γαίες για τη Βόρεια Ελλάδα – Τι ενδείξεις υπάρχουν

0
Στις προκλήσεις που φέρνει το 2025 στο παγκόσμιο εμπόριο λόγω της αλλαγής στην ηγεσία των ΗΠΑ, καθώς και στη δυναμική του εγχώριου εξορυκτικού κλάδου αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ), Κωνσταντίνος Γιαζιτζόγλου μιλώντας στα Μακεδονικά Νέα.

Όπως ο ίδιος υπογραμμίζει, σήμερα, η εξορυκτική δραστηριότητα στη χώρα μας συνεισφέρει σε ποσοστό περίπου 2% του ΑΕΠ, ενώ πάνω από το 50% της εξορυκτικής δραστηριότητας (πλην αδρανών) βρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα όπου, επίσης «υπάρχουν ενδείξεις για σπάνιες γαίες». Ερωτηθείς δε για την πράσινη μετάβαση είναι κατηγορηματικός: «Δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί πλήρως η λιγνιτική παραγωγή. Όταν η παγκόσμια κατανάλωση λιγνίτη και άνθρακα συνεχίζει να αυξάνεται, η κατά 0,05 % μείωση της με το κλείσιμο του σταθμού Πτολεμαΐδα 5 δεν πρόκειται να σώσει τον πλανήτη. Η ζημιά από το κλείσιμο για την ελληνική οικονομία είναι μάλλον προφανής».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του προέδρου του ΣΜΕ (που κπροσωπεί τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στους κλάδους μεταλλευμάτων, βιομηχανικών ορυκτών, αδρανών υλικών, ενεργειακών ορυκτών και μαρμάρου), Κωνσταντίνου Γιαζιτζόγλου στη Δέσποινα Ιωαννίδου.

«Πάνω από το 50% της εξορυκτικής δραστηριότητας (πλην αδρανών) βρίσκεται στη βόρεια Ελλάδα»

Ποιες προκλήσεις επιφυλάσσει το 2025 για τις ελληνικές μεταλλευτικές επιχειρήσεις;

Οι μεγαλύτερες προκλήσεις της καινούργιας χρονιάς προέρχονται από την αλλαγή στην ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά από πολλά χρόνια, η παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο, οι παραδοσιακές συμμαχίες, η κλιματική αλλαγή αλλά ακόμα και ανθρωπιστικά ζητήματα όπως οι πολιτικές στην παγκόσμια υγεία μπαίνουν σε αμφισβήτηση. Η απειλή για εφαρμογή δασμών και εμπορικούς πολέμους νομίζω ότι θα βρει πάρα πολλούς απροετοίμαστους και πιθανότατα θα φέρει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που οι θιασώτες της προσδοκούν. Σε κάθε περίπτωση, η Δύση, η οποία ήδη βρισκόταν σε δυσμενή θέση απέναντι στους BRICS, πλέον βρίσκεται και διαιρεμένη – τουλάχιστον – στα δύο. Αυτές οι κεφαλαιώδεις αλλαγές ενδέχεται να κρύβουν και ευκαιρίες για κάποιους. Σε κάθε περίπτωση όμως βρισκόμαστε σε μια περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας. Ο εξορυκτικός κλάδος, λόγω των μεγάλων επενδύσεων που απαιτούνται και του μεγάλου χρόνου ωρίμανσης αυτών των επενδύσεων, απεχθάνεται τις αβεβαιότητες.

Ποια είναι η δυναμική των μεταλλευτικών επιχειρήσεων -μελών σας και ποια είναι η συμβολή τους στο ΑΕΠ αλλά και στις εξαγωγές;

Ο εξορυκτικός κλάδος πάντοτε αποτελούσε μια ισχυρή συνιστώσα της εθνικής οικονομίας. Σήμερα, παρά την αποποίηση των λιγνιτών και την -προσωρινή ελπίζω- διακοπή της λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, η εξορυκτική δραστηριότητα στη χώρα μας συνεισφέρει σε ποσοστό περίπου 2% του ΑΕΠ. Πάνω από το μισό της δραστηριότητας αφορά εξαγωγές.

Ποια είναι, ειδικότερα, η συνεισφορά στην εθνική οικονομία των μεταλλευτικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στη Βόρεια Ελλάδα και πώς καταγράφονται οι εξαγωγικές τους επιδόσεις;

Με εξαίρεση τα αδρανή υλικά, τα οποία είναι αρκετά ομοιόμορφα διεσπαρμένα σε ολόκληρη την Ελλάδα, η υπόλοιπη εξορυκτική δραστηριότητα είναι συγκεντρωμένη σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές. Η βόρεια Ελλάδα σίγουρα παίζει πρωτεύοντα ρόλο, με τη δραστηριότητα του μαρμάρου στα ανατολικά, την μεταλλοφορία και τους λευκόλιθους της Χαλκιδικής και τη δραστηριότητα των βιομηχανικών ορυκτών στα δυτικά. Πάνω από το 50% της εξορυκτικής δραστηριότητας (πλην αδρανών) βρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα.

Ποια ορυκτά «κρύβει» η γη της Μακεδονίας και της Θράκης και ποια από αυτά αποτελούν τα δυνατά «χαρτιά» της περιοχής αλλά και γενικότερα της ελληνικής εξορυκτικής βιομηχανίας;

Αυτή τη στιγμή στη Βόρεια Ελλάδα εξορύσσονται Λευκόλιθοι, Ανθρακικό Ασβέστιο, Ατταπουλγίτης, Άστριοι, Γαληνίτης, Ολιβίνης, Σφαλερίτης – μικτά Θειούχα (ψευδάργυρος, μόλυβδος, άργυρος), Χαλαζίας, Χουντίτης, Χρυσός, Μάρμαρα. Παρότι η οικονομική συνεισφορά του καθενός είναι διαφορετική, όλα παίζουν σημαντικό ρόλο στην συνολική εικόνα της εξορυκτικής δραστηριότητας αλλά και στη δημιουργία του προφίλ της Ελλάδας στον χώρο των πρώτων υλών. Υπάρχουν, για παράδειγμα, ορυκτά των οποίων ο ετήσιος τζίρος είναι λίγες δεκάδες εκατομμύρια, αλλά αποτελούν το μοναδικό αξιοποιήσιμο κοίτασμα εντός ΕΕ.

Πόσο αναγκαία είναι η περαιτέρω αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου που διαθέτει η Βόρεια Ελλάδα και τι θα σημάνει αυτή η αξιοποίηση για την ελληνική και την ευρωπαϊκή βιομηχανία σε μία περίοδο κατά την οποία οι επιχειρήσεις είναι αντιμέτωπες με ελλείψεις σε κρίσιμες πρώτες ύλες, αλλά και με αύξηση της τιμής τους, λόγω των πολεμικών συγκρούσεων και όχι μόνο. Επίσης, υπάρχει αυτή τη στιγμή ενδιαφέρον για νέες επενδύσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη στον κλάδο; Και ποια ορυκτά θα μπορούσαν να βρεθούν στο επενδυτικό στόχαστρο;

Αυτή τη στιγμή στα ήδη αξιοποιούμενα κοιτάσματα εξελίσσονται τα επενδυτικά προγράμματα των εταιρειών, όπως για παράδειγμα της «Ελληνικός Χρυσός», της «Ελληνικοί Λευκόλιθοι», της «Γεωελλάς», διαφόρων επιχειρήσεων μαρμάρου κλπ. Εκτός αυτών, υπάρχουν οι μεταλλευτικές περιοχές της Θράκης και του Κιλκίς, όπου ήδη εξελίσσεται η έρευνα. Τέλος, υπάρχουν ενδείξεις για σπάνιες γαίες. Η αξιοποίηση του δυναμικού των πρώτων υλών, ανεξάρτητα από το αν αυτές είναι κρίσιμες και στρατηγικές ή όχι έχει πολλαπλή σημασία. Πέρα από την ενδυνάμωση της τοπικής και της εθνικής οικονομίας, η δημιουργία διεθνών σχέσεων -μια και μιλάμε κυρίως για εξαγώγιμα προϊόντα- έχει και έντονη γεωπολιτική αξία. Η δραστηριοποίηση μεγάλων διεθνών εταιρειών και επενδυτικών κεφαλαίων σε μια ευαίσθητη γεωπολιτικά περιοχή, οπωσδήποτε είναι παράγοντας σταθερότητας και ασφάλειας.

Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις, ποια εμπόδια φρενάρουν την ανάπτυξη του κλάδου και τις επενδύσεις και πώς αυτά τα προβλήματα μπορούν να ξεπεραστούν;

Δεδομένου ότι τα προϊόντα του κλάδου μας υφίστανται διεθνή ανταγωνισμό, το κρίσιμο στοιχείο είναι να παίζεται το παιχνίδι με ίσους όρους. Όταν το κανονιστικό πλαίσιο, οι φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις, οι νόμοι και οι κανονισμοί για την ασφάλεια, για το περιβάλλον, για τη βιωσιμότητα διαφέρουν σημαντικά, τότε μοιραία περιοχές όπως η Ευρώπη, όπου οι κανόνες είναι πολύ πιο αυστηροί, έχουν ανταγωνιστικό μειονέκτημα. Αξίζει να σημειώσουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι ευρωπαϊκές κοινωνίες θεωρούν ότι δεν μας χρειάζονται οι εξορυκτικές δραστηριότητες και οι πολιτικές ηγεσίες, αποφεύγοντας αντιδημοφιλείς πολιτικές, επιλέγουν να μην προωθούνται τέτοιες επενδύσεις. Πρόσφατο παράδειγμα είναι η εξόρυξη λιθίου στη Σερβία.

Η εξάρτηση από τρίτους για πρώτες ύλες εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους. Αυτή τη στιγμή 26 από τις 34 κρίσιμες πρώτες ύλες ελέγχονται από τους BRICS. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει αξιόλογη παραγωγή σε καμία κρίσιμη πρώτη ύλη μέχρι σήμερα.

Για να γίνουν επενδύσεις πρέπει να ξεπεραστεί το πρόβλημα της έλλειψης ανταγωνιστικότητας όπως γλαφυρότατα έχει περιγραφεί από την έκθεση του Mario Draghi. Κάτι τέτοιο χρειάζεται γενναίες παρεμβάσεις σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πώς επηρεάζονται οι επιχειρήσεις του κλάδου από την πράσινη μετάβαση –και τις αποφάσεις που τη συνοδεύουν όπως η απολιγνιτοποίηση- και την κλιματική αλλαγή;

Η πράσινη μετάβαση αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι δεν είχε σχεδιαστεί λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλες τις παραμέτρους. Πολλοί -μεταξύ των οποίων και ο εξορυκτικός κλάδος- είχαν εκφράσει σοβαρές ανησυχίες για την υπερβολική και αδικαιολόγητη αισιοδοξία. Δυστυχώς, αυτοί που είχαν την ευθύνη, ουδέποτε αξιολόγησαν εναλλακτικά σενάρια. Το αποτέλεσμα είναι απλό, προφανές και αναμενόμενο. Η πράσινη μετάβαση εκτόξευσε τις τιμές της ενέργειας -κυρίως της ηλεκτρικής- χωρίς να υπάρχει καμία πρόνοια για το πλήγμα που θα προκαλούσε αυτό στην ανταγωνιστικότητα. Σήμερα μάλιστα, που ακούγονται και οι πρώτες ηχηρές αποχωρήσεις από τη συμφωνία του Παρισιού, καθίσταται πλέον προφανές ότι η Ευρώπη είναι απελπιστικά μόνη στην προσπάθειά της για το κλίμα.

Ένα μεγάλο κομμάτι της επιχειρηματολογίας υπέρ της πράσινης μετάβασης στηρίχθηκε στην ιδέα ενός κύματος επενδύσεων για το νέο παραγωγικό μοντέλο. Το κωμικοτραγικό της ιστορίας είναι ότι η τεχνολογία της πράσινης μετάβασης βασίζεται σήμερα σε πρώτες ύλες οι οποίες παράγονται σε τρίτες χώρες, που δεν συμμετέχουν ενεργά στην πράσινη μετάβαση.
Κλείνοντας θα ήθελα να επαναλάβω την πάγια -απολύτως προσωπική- θέση μου, ότι δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί πλήρως η λιγνιτική παραγωγή. Όταν η παγκόσμια κατανάλωση λιγνίτη και άνθρακα συνεχίζει να αυξάνεται, η κατά 0,05 % μείωση της με το κλείσιμο του σταθμού Πτολεμαΐδα 5 δεν πρόκειται να σώσει τον πλανήτη. Η ζημιά από το κλείσιμο για την ελληνική οικονομία είναι μάλλον προφανής.

Κ. Γιαζιτζογλου

Δέσποινα Ιωαννίδου

https://www.mkdn.gr/epiheiriseis/yparhoyn-endeixeis-gia-spanies-gaies-sti-boreia-ellada

Σε εξέλιξη η συνάντηση Ρούμπιο με Λαβρόφ: Η απουσία της Ουκρανίας και οι διεθνείς προσδοκίες

0

Σε εξέλιξη βρίσκονται οι συνομιλίες μεταξύ κορυφαίων Αμερικανών και Ρώσων αξιωματούχων στο Παλάτι Ντιρίγια, στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Στην ατζέντα των συνομιλιών βρίσκεται η εξεύρεση διπλωματικής λύσης για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Πάντως, όπως αναφέρει το CNN, η αμερικανική πλευρά τόνισε ότι η εν λόγω συνάντηση δεν αφορά την έναρξη διαπραγματεύσεων, αλλά την επεξεργασία του κατά πόσον η Ρωσία είναι ειλικρινής όσον αφορά τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Από την πλευρά της, η Ρωσία λέει ότι προτεραιότητά της είναι να αρχίσει η εξομάλυνση των σχέσεων με τις ΗΠΑ.

Τις ΗΠΑ εκπροσωπούν ο υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, Μάικ Γουόλτς και ο ειδικός απεσταλμένος για τη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ. Από την πλευρά της Ρωσίας, παραβρίσκεται ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Σεργκέι Λαβρόφ και ο σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Πούτιν, Γιούρι Ουσακόφ, ο οποίος διετέλεσε πρέσβης της Ρωσίας στις ΗΠΑ.

Η απουσία της Ουκρανίας

Την ίδια ώρα, από τις συνομιλίες αυτές λείπει μια χώρα-κλειδί: Η Ουκρανία. Ούτε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ούτε άλλοι Ουκρανοί αξιωματούχοι, βρίσκονται στις συνομιλίες.

«Δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε [ειρηνευτικές] συμφωνίες… χωρίς εμάς», δήλωσε στους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα την Τρίτη (18/02).

Αντ’ αυτού, ο Ζελένσκι θα συναντηθεί την Τρίτη (18/02) στην Τουρκία με τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Το Ιράν στο παρασκήνιο

Παράλληλα, το ρωσικό πρακτορείο Tass μετέδωσε πως η έναρξη των συνομιλιών δεν θα επηρεάσει τη συνεργασία της Ρωσίας με την Τεχεράνη. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, η Ρωσία παραμένει πρόθυμη να υποστηρίξει το Ιράν στην επίλυση ζητημάτων που σχετίζονται με το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Αμερικανική στάση και διεθνείς προσδοκίες

Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τάμι Μπρους, δήλωσε στους δημοσιογράφους στο Ριάντ ότι οι συνομιλίες αποτελούν ένα πρώτο βήμα για την αξιολόγηση της ρωσικής ετοιμότητας για ειρηνευτική διαδικασία. «Αυτή η συνάντηση αφορά το να κατανοήσουμε εάν υπάρχει βάση, αν αυτό το πρώτο βήμα μπορεί να οδηγήσει σε πραγματικές συνομιλίες και αν τα συμφέροντα μπορούν να βρουν κοινό έδαφος», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Από την πλευρά του, το Κρεμλίνο άφησε να εννοηθεί πως στις συνομιλίες δεν θα εξεταστεί μόνο η κατάσταση στην Ουκρανία, αλλά θα συζητηθεί ολόκληρο το σύμπλεγμα των ρωσοαμερικανικών σχέσεων. Αντικείμενο αυτής της ευρύτερης συζήτησης αναμένεται να αποτελέσει και η πιθανότητα μελλοντικής συνάντησης μεταξύ των προέδρων Πούτιν και Τραμπ, εφόσον διαπιστωθεί ουσιαστική πρόοδος στο διπλωματικό μέτωπο.

Οι συνομιλίες στο Ριάντ πραγματοποιούνται σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία, με τη διεθνή κοινότητα να παρακολουθεί στενά κάθε εξέλιξη που θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για τον τερματισμό του πολέμου.

https://www.liberal.gr/diethni-themata/se-exelixi-i-synantisi-roympio-me-labrof-i-apoysia-tis-oykranias-kai-oi-diethneis

Μητσοτάκης σε ΕΛΚ: Η Ευρώπη οφείλει να μιλά με μία φωνή -Αυτός ο στόχος δεν εξυπηρετείται από επιλεκτικά format ηγετών

0

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συμμετείχε σε έκτακτη τηλεδιάσκεψη Κορυφής του ΕΛΚ για τις εξελίξεις στην Ουκρανία
18/02/2025  11:56
Σε έκτακτη τηλεδιάσκεψη Κορυφής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για τις εξελίξεις στην Ουκρανία, που έγινε σήμερα το πρωί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι η Ευρώπη πρέπει να συμφωνήσει στα βασικά και να εκπέμψει το μήνυμα ότι παίρνει στα σοβαρά την άμυνά της.

Στο πλαίσιο αυτό, χαιρέτισε την πρόταση της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν για ενεργοποίηση της ρήτρας διαφυγής για τις επενδύσεις στην άμυνα και επισήμανε ότι είναι σημαντικό οι λεπτομέρειες να οριστικοποιηθoύν σύντομα. Επανέλαβε ακόμα την ανάγκη ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την άμυνα και πέρα από τους εθνικούς προϋπολογισμούς.

Μητσοτάκης: Η Ευρώπη οφείλει να μιλά με μία φωνή
Μάλιστα ο κ. Μητσοτάκης άφησε αιχμές για τη σύσκεψη που συγκάλεσε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ υπογράμμισε ότι η Ευρώπη οφείλει να μιλά με μία φωνή, στόχος που δεν εξυπηρετείται από επιλεκτικά format συζήτησης ηγετών, ιδιαίτερα όταν από αυτά δεν προκύπτει ενιαία στάση για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Με την τοποθέτηση αυτή συμφώνησαν πολλοί ηγέτες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ακόμα ότι παρ’ όλο που οι εξελίξεις στην Ουκρανία είναι σημαντικές για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, η Ευρώπη δεν πρέπει να αγνοεί τις προκλήσεις ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Εικόνες από τη συμμετοχή του Κ. Μητσοτάκη σε τηλεδιάσκεψη του ΕΛΚ

«Μετωπική» Μελόνι με Μακρόν: Η Ρώμη δεν ακολουθεί τις αποτυχημένες πολιτικές του Παρισιού!

0

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός «τα χώνει» στις Βρυξέλλες: «Ο Τραμπ έχει δίκιο, η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει πορεία»!

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι εμφανίζεται να διαφοροποιείται πλήρως από τη γερμανογαλλική ατζέντα και τις ιδεοληψίες των Βρυξελλών όσον αφορά την Ουκρανία, όπως αποκαλύπτει η ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera.

Σε αντίθεση με τη γραμμή της ΕΕ που θέλει τη διαρκή στρατιωτική εμπλοκή, η Ρώμη προκρίνει μια πιο ρεαλιστική και ισορροπημένη στρατηγική που λαμβάνει υπόψη τις νέες δυναμικές στην Ουάσινγκτον και την αυξανόμενη πίεση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για αλλαγή πορείας

Η Μελόνι βρέθηκε σήμερα στο Παρίσι για τη Σύνοδο που συγκάλεσε ο Εμανουέλ Μακρόν, αλλά η ατζέντα της απέχει πολύ από το κλίμα των ευρωπαϊκών ελίτ.

Η Ιταλίδα ηγέτιδα εξέφρασε σοβαρές επιφυλάξεις για τη σύνθεση της συνάντησης, που περιλάμβανε μόνο επιλεκτικά κράτη – αποκλείοντας σημαντικούς συμμάχους – δίνοντας έτσι περαιτέρω αφορμές στον Τραμπ να απορρίπτει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως έγκυρο συνομιλητή. «Χρειάζεται μια ευρωπαϊκή Σύνοδος Κορυφής και όχι άλλο ένα σόου κατακερματισμού» σημειώνει η ίδια.

Στρατηγική ρήξη με τον Μακρόν και τις Βρυξέλλες

Η επιλογή του Μακρόν να καλέσει μόνο συγκεκριμένα κράτη, αφήνοντας εκτός άλλες χώρες-μέλη της ΕΕ, θεωρείται από τη Ρώμη ως ένα ακόμα λάθος των ευρωπαϊκών ελίτ.

Η Ιταλία, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, δέχθηκε μηνύματα από χώρες που αποκλείστηκαν από τη συνάντηση και αναζητούν μια πιο ανεξάρτητη ευρωπαϊκή στρατηγική, απαλλαγμένη από τις γερμανογαλλικές επιταγές.

Η Ιταλική κυβέρνηση εκφράζει ανοιχτά την πεποίθηση ότι η αποτυχημένη πολιτική της Ευρώπης στο ουκρανικό ζήτημα ευνοεί τον πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος ήδη στέλνει το μήνυμα ότι η Ουάσινγκτον δεν θα συνεχίσει να πληρώνει για τις αποτυχίες των Βρυξελλών.

Υποστήριξη στη ρητορική του Τζέι Ντι Βανς

Παράλληλα, η Μελόνι δείχνει να συμμερίζεται μεγάλο μέρος των θέσεων που διατύπωσε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, Τζέι Ντι Βανς, στην ιστορική του ομιλία στο Μόναχο.

Παρά τους υψηλούς τόνους, το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: η Ευρωπαϊκή Ένωση παραπαίει υπό την καθοδήγηση της Γερμανίας και της Γαλλίας, αδυνατώντας να εξασφαλίσει μια βιώσιμη στρατηγική για την Ουκρανία.

Σύμφωνα με την Corriere della Sera, η Μελόνι συμφωνεί ότι η ΕΕ έχει μετατραπεί σε ένα μηχανισμό χειραγώγησης των δημοκρατικών αρχών προς όφελος του συστημικού κατεστημένου και της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών.

Ρεαλιστική λύση για την Ουκρανία

Η Ιταλία επιδιώκει να αποτρέψει μια πλήρη απόσυρση των ΗΠΑ από την Ουκρανία, ωστόσο, θεωρεί αναγκαία μια ριζική αλλαγή προσέγγισης. Η Ρώμη προτείνει τη δημιουργία μιας διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης, με συμμετοχή κρατών εκτός της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, ως έναν εναλλακτικό μηχανισμό αποτροπής.

Η σκληρή στάση της Ιταλίδας πρωθυπουργού απέναντι στις αυταπάτες των Βρυξελλών αποδεικνύει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως υποτελής των γερμανογαλλικών σχεδιασμών.

Η Ρώμη φαίνεται αποφασισμένη να ακολουθήσει έναν πιο ανεξάρτητο δρόμο, που ευθυγραμμίζεται περισσότερο με τις ρεαλιστικές θέσεις της νέας αμερικανικής διοίκησης.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η υπόλοιπη Ευρώπη θα ξυπνήσει εγκαίρως ή αν θα συνεχίσει να βυθίζεται στις εμμονικές στρατηγικές της.

https://www.pronews.gr/kosmos/sfaliara-meloni-se-makron-i-romi-den-akolouthei-tis-apotyximenes-politikes-tou-parisiou/

Μητέρα Β.Καλογήρου: «Εσείς που με πετάξατε στα βουνά καθώς και το κακόψυχο αφεντικό σας άραγε τί τέλος θα έχετε;»

0

Η ανάρτηση της προϊσταμένης της εισαγγελίας εφετών Λάρισας λίγες ώρες μετά την αναγνώριση της σορού του 39χρονου

Η μητέρα του 39χρονου Βασίλη Καλογήρου λίγες ώρες αφότου αναγνώρισε τα ρούχα του στη σορό που εντοπίστηκε το μεσημέρι της Δευτέρας (17/2) σε λόφο στον Τύρναβο, προχώρησε σε μια ανάρτηση στο Facebook στην οποία υπαινίσσεται εγκληματική ενέργεια.

Η ανάρτηση της προϊσταμένης της εισαγγελίας εφετών Λάρισας

«Στην υγειά σας! Είμαι ο Βασίλης που ψάχνατε.

Εγώ με τη Χάρη του Θεού βρήκα τον Παράδεισο και βλέπω τον Χριστό που τόσο αγαπώ.

Εσείς που με πετάξατε στα βουνά με τα άγρια ζώα καθώς και το κακόψυχο αφεντικό σας, άραγε τί τέλος θα έχετε;».

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/mitera-v-kalogirou-eseis-pou-me-petaksate-sta-vouna-kathos-kai-to-kakopsyxo-afentiko-sas-arage-ti-telos-tha-exete/

Ντοκουμέντο: Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στοχοποιεί 12 ελληνικούς φορείς και Ιδρύματα με την κατηγορία ότι δρούν κατά των Αμερικανικών συμφερόντων

0

Έκθεση του Μεσογειακού Παραρτήματος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των ΗΠΑ καταγράφει τους ελληνικούς θεσμούς, τις επιχειρηματικές ενώσεις  και τα Ιδρύματα που, όπως αναφέρει, προωθούν στην Ελλάδα τη WOKE* ατζέντα. Θεωρεί ότι η Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα έχει στενή συνεργασία και αποφασιστικό ρόλο στη χρηματοδότηση τους , σε ευθυγράμμιση με την ελληνική κυβέρνηση, κάτι «που πρέπει να σταματήσει αμέσως». Και μέμφεται τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη γιατί , όπως σημειώνει, υπέκυψε στις πιέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (επί υπουργίας  Άντονι Μπλίνκεν) να περάσει τον γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Η έκθεση αυτή (των περιφερειακών στελεχών) προφανώς έχει ταξιδέψει στα “κεντρικά” του Κόμματος για να τεθεί υπόψιν των κυβερνητικών αρμοδίων.

Σκοπός της έκθεσης (που έχει στη διάθεσή του το economico) είναι «να αποτυπώσει την πραγματικότητα στην Ελλάδα (ΣΣ: σε ό,τι αφορά τη WOKE ατζέντα) και να αποδείξει ότι, για όλους τους θεσμούς που καταγράφει, θα πρέπει άμεσα να σταματήσει η χρηματοδότηση από Αμερικανικούς πόρους και όσοι λειτουργούν ως «παραρτήματα» της αμερικανικής κυβέρνησης θα πρέπει άμεσα να καταργηθούν, καθώς αποτελούν άμεση απειλή για τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών».

Επιπλέον, κατά την έκθεση αυτή,  η Υπηρεσία Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ (DNI) «θα πρέπει να εξετάσει πολύ διεξοδικά την εμπλοκή αξιωματούχων των ΗΠΑ στη δημιουργία, συντήρηση και χρηματοδότηση φορέων, ενώσεων και ιδρυμάτων στην Ελλάδα,  που είναι εγγενώς εχθρικές προς την πολιτική και τα συμφέροντα των ΗΠΑ, καθώς και να παράσχει μια αξιολόγηση των ζημιών που έχουν ήδη προκληθεί από τις διαρροές πληροφοριών σε όλα τα επίπεδα».

Στο στόχαστρο DEI και ESG

Ειδικότερα η έκθεση αναφέρει στο προοίμιό της ότι «εξετάζει τη στενή συνεργασία μεταξύ της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα και διαφόρων φορέων που – σε ευθυγράμμιση με την ελληνική κυβέρνηση – προωθούν ενεργά το DEI** (Diversity, Equity, and Inclusion / Διαφορετικότητα, Ισότητα και η Ενσωμάτωση) και το ESG*** (Environmental, Social, and Governance / Περιβάλλον, Κοινωνία και Διακυβέρνηση) καθώς  και ευρύτερες πρωτοβουλίες αφύπνισης («woke») τόσο σε κρατικούς φορείς και ιδρύματα,  όσο και σε εταιρικό επίπεδο στην Ελλάδα». Για ορισμένους μάλιστα φορείς αποδίδεται η κατηγορία ότι προωθούν μια ατζέντα υπέρ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ή της συνεργασίας με τα συμφέροντα της Κίνας.

Ρεπουμπλικανικό κατηγορητήριο για 12 φορείς

Τα 12 ιδρύματα που μπαίνουν στο στόχαστρο της Ρεπουμπλικανικής έκθεσης είναι:

  1. Fulbright Greece
  2. Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο (AmChamGR)
  3. Ίδρυμα Ωνάση (Στέγη Ωνάση)
  4. Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (IDIS)
  5. Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ)
  6. Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος (Pierce – Αγίας Παρασκευής) – Κολλέγιο Ανατόλια Θεσσαλονίκης
  7. Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)
  8. Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών
  9. Athens Democracy Forum
  10. Ίδρυμα Λασκαρίδη
  11. Ίδρυμα Μποδοσάκη
  12. Solidarity Now

Τι αναφέρει η έκθεση για τους 12 φορείς

  1. Για το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο αναφέρεται ότι «με μια πρώτη ματιά, μπορεί να μη φαίνεται ιδιαίτερα WOKE οργανισμός. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει ορισμένες ανησυχητικές μοτίβα τακτικές. Με την πάροδο των ετών, το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο έχει προωθήσει ενεργά τις αρχές της DEI, καθώς και του ESG εντός των ελληνικών εταιρειών, με τη χορηγία της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, ιδιαίτερα κατά την εποχή του Πρέσβη Geoffrey Pyatt». Η έκθεση θέτει το ερώτημα «αν το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο λαμβάνει «βρώμικα» χρήματα από την USAID», αμερικανική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στο εξωτερικό και ήδη διαλύεται από τον  Έλον Μασκ.
  1. Το Πρόγραμμα Fulbright Ελλάδα «συνεργάζεται με την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα για WOKE πρωτοβουλίες, δίνοντας υποτροφίες σε υποψηφίους για master wokeism ενώ παράλληλα φέρνει αποφοίτους του Fulbright στην Ελλάδα για να διδάξουν wokeism στις μάζες και στα πανεπιστήμια.Προωθεί επίσης την ατζέντα του μέσω του Business Partners Magazine, το οποίο είναι το περιοδικό του AmChamGR».
  2. Το Ίδρυμα Ωνάση (Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο Αθηνών) «προωθεί τη σύγχρονη τέχνη και υποστηρίζει πρωτοβουλίες που σχετίζονται με τους πρόσφυγες, περιβαλλοντικά ζητήματα και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ. Το ίδρυμα αυτό έχει γίνει στόχος μεγάλης δυσαρέσκειας, καθώς είναι “Woker” (ΣΣ: από το woke). Προωθεί την πορνογραφία ως τέχνη, επιχειρώντας να επηρεάσει ακόμα και τα προγράμματα σπουδών των δημοτικών σχολείων με την τρανς ιδεολογία».
  3. IDIS ή IIR (Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων). «Το IIR, ένα πρόγραμμα που υποστηρίζεται από το υπερφιλελεύθερο Πάντειο Πανεπιστήμιο, έχει ένα ειδικό πρόγραμμα που ονομάζεται “Πρόγραμμα IDIS Κίνα” το οποίο προωθεί την κινεζική ήπια ισχύ. Έχει υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ του IDIS και του Κέντρου Κίνας της Μεγάλης Βρετανίας».
  4. Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) «είναι μη κυβερνητικός οργανισμός που ειδικεύεται στην περιοχή των Βαλκανίων και προωθεί θέσεις παγκοσμιοποίησης. Χρηματοδοτείται από τον George Soros και το ίδρυμα Rockfeller. Αποτελεί κύριο σύμβουλος των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ήταν η κύρια δεξαμενή σκέψης Πίσω από τη Συμφωνία των Πρεσπών με τη Βόρεια Μακεδονία, η οποία έκτοτε αποτελεί αγκάθι για την ελληνική πολιτική. Είναι φιλικός οργανισμός σε ό,τι αφορά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα»
  5. 6. Το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος (Pierce). «To φιλελεύθερο κολέγιο, του οποίου πολλοί νέοι μεταπτυχιακοί φοιτητές προσλαμβάνονται ως ασκούμενοι στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα χρηματοδοτείται από την USAID δήθεν για την προώθηση της Επιστήμης, της Τεχνολογίας, της Μηχανικής και των Μαθηματικών. Στην πραγματικότητα χρηματοδοτείται για την προώθηση του wokeism».
  6. Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος «φιλοξενεί πολλές εκδηλώσεις της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, ο Geoffrey Pyatt ήταν τακτικός προσκεκλημένος. Επίσης, προωθεί πρωτοβουλίες της WOKE ατζέντας καθώς και των συμφερόντων της Κίνας».
  7. Το Οικονομικό φόρουμ των Δελφών, «ένα αντίγραφο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, όπου κυρίως ελληνικές επιχειρήσεις, κυβερνήσεις και αξιωματούχοι προωθούν την παγκοσμιοποίηση και την φιλελεύθερη ατζέντα. Εμφανίζει έντονη αλληλεπίδραση με τα υπόλοιπα ινστιτούτα που εμφανίζονται στην έκθεση».
  8. Η Dianeosis «είναι φιλελεύθερη ngo που κάνει σταθερές δημοσκοπήσεις σε διάφορα θέματα, ώστε να μπορεί να δικαιολογηθεί η ατζέντα woke».
  9. Το Ίδρυμα Μποδοσάκη «χρηματοδοτεί πρωτοβουλίες για τη WOKE ατζέντα και έχει στενή συνεργασία με την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Η πρόεδρός του είναι μέλος του ΔΣ του ΕΛΙΑΜΕΠ»
  10. Το Ίδρυμα Λασκαρίδη «προωθεί την κινεζική επιρροή στην Ελλάδα. Ο Λασκαρίδης, είναι ιδιοκτήτης ναυτιλιακής εταιρείας με πολλά πλοία, που κατασκευάστηκαν από κινεζικά ναυπηγεία με πίστωση και αποτελούν κινεζικό περιουσιακό στοιχείο. Δημιούργησε τα πρώτα ινστιτούτα Κομφούκιου πριν από δεκαετίες στην Ελλάδα “ευνοούμενος” εταίρος της ελληνικής κυβέρνησης και των ελίτ της εξουσίας».
  11. Η ΜΚΟ Solidarity Now (Αλληλεγγύη Τώρα) «ανήκει στον Σόρος και είναι υπεύθυνη για την εισροή προσφύγων στην Ελλάδα. Πρόεδρός της είναι ο Στέλιος Ζαββός, τακτικός ομιλητής στο Athens Democracy Forum και επιφανή μέλη του διοικητικού συμβουλίου είναι Χρήστος Ροζάκης και η Αντιγόνη Λυμπεράκη».

Το ενδιαφέρον της έκθεσης

Το κύριο ενδιαφέρον αυτής της έκθεσης δεν είναι οι «κατηγορίες» – ούτε οι ενδεχόμενες υπερβολές, πιθανές αναλήθειες ή και παρερμηνείες της δραστηριότητας των φορέων που αναφέρονται. Είναι οι εισηγήσεις των περιφερειακών, κατά τεκμήριο αρμόδιων, στελεχών του κυβερνώντος Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των ΗΠΑ κατά ελληνικών οργανισμών και Ιδρυμάτων, που στοχοποιούνται ως φορείς πολιτικής, η οποία αποτελεί άμεση απειλή για τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι απόψεις αυτές αντανακλούν τη νέα τάξη πραγμάτων που ο πρόεδρος Τραμπ και το επιτελείο του επιθυμούν να επιβάλουν στη Δύση, ειδικότερα στην Ευρώπη και κυρίως στις χώρες – συμμάχους που εξαρτώνται από την Ουάσινγκτον,

Τμήμα των αλλαγών αυτών αποτελεί και η WOKE ατζέντα που ακολουθούν – ή υποτίθεται ότι ακολουθούν – κυβερνήσεις και θεσμοί στην Ευρώπη. Όπως επίσης και δύο άλλες παρεμφερείς δράσεις:  Η DEI που προωθεί την αποδοχή από θεσμούς και επιχειρήσεις της  Διαφορετικότητας, της Ισότητα και της Ενσωμάτωσης, κάτι που θεωρείται ανόητο και αντιπαραγωγικό από το σύστημα Τραμπ.  Και το ESG που καλεί τις επιχειρήσεις να υιοθετήσουν στη στρατηγική και στον τρόπο διοίκησής τους αρχές προστασίας του Περιβάλλοντος, Κοινωνικής Ευθύνης και σύγχρονης Διακυβέρνησης – που θεωρείται από την νέα αμερικανική διοίκηση «κοστοβόρο» και «αντιαναπτυξιακό» και εν πάσει περιπτώσει «ακατάλληλο» για τις αμερικανικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη.

Τόσο οι πολιτικές DEI όσο και η εφαρμογή ESG αποκαθηλώνονται ραγδαία στις ΗΠΑ. Για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποτελούν πολιτική προτεραιότητα (αν και από κάποιες χώρες αμφισβητείται). Στην Ελλάδα βρίσκονται σε ανάπτυξη και αυτό κατά την έκθεση «πρέπει να σταματήσει αμέσως» – κάτι που υποδηλώνει την πολιτική που θα ακολουθήσει η νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, Kίμπερλι Γκίλφοϊλ. (Όπως σημαίνει επίσης πολλά για οργανισμούς και πρόσωπα που εξαρτώνται από αμερικανικές χρηματοδοτήσεις και άλλες συνεργασίες).

(*) WOKE: Αμερικανικός όρος που ξεκίνησε από το κίνημα «ξυπνήστε» – ένα σύνθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων στην Αμερική. Στη σύγχρονη εποχή το «Wοke» μετατράπηκε σε πολιτική έννοια «αφύπνισης» και «ασπίδας» καταπιεσμένων μειονοτήτων. Και εξελίχθηκε για μεν το δημοκρατικό Κόμμα και τη διακυβέρνηση Μπάιντεν ως γενικότερη ανάγκη να είσαι πολιτικά συνειδητός πολίτης και συνειδητοποιημένος άνθρωπος, σαν να μένεις πάντα «ξύπνιος», για δε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και τον Πρόεδρο Τραμπ μια ασαφής έννοια, θεμελιωμένη σε παραδοσιακά αριστερές πεποιθήσεις, που καταλήγουν τροχοπέδη στις ΗΠΑ και πρέπει να ξεριζωθούν. H WΟΚΕ ατζέντα θεωρείται  πλέον για το σύστημα Τραμπ «έγκλημα καθοσιώσεως».

(**) DEI: Η Διαφορετικότητα η Ισότητα και η Ενσωμάτωση είναι μια έννοια και πρακτική που χρησιμοποιείται από τους οργανισμούς «για να αναγνωρίζουν και να εκτιμούν τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, να εξασφαλίζουν δίκαιες ευκαιρίες για όλους και να προωθούν ένα εργασιακό περιβάλλον όπου όλοι αισθάνονται ευπρόσδεκτοι και σεβαστοί».

(***) ESG: Ο όρος Περιβάλλον, Κοινωνία και Διακυβέρνηση αφορά σε πολιτικές Βιωσιμότητας και βιώσιμης ανάπτυξης, Εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και Εταιρικής υπευθυνότητας, Κυκλικής οικονομίας καθώς και Βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής. Η πολιτική ESG αποτελεί προτεραιότητα της ΕΕ και προϋπόθεση αξιολογήσεων των επιχειρήσεων στην Ευρώπη.

economico.gr

Δ. Τσαϊλάς: Διάσκεψη Ασφαλείας Μονάχου: επιπτώσεις στις Γεωπολιτικές και Επιχειρησιακές Εξελίξεις στην Ελλάδα

0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στις 14-16 Φεβρουαρίου 2025, δεν έγινε απλώς μια ακόμη συγκέντρωση διπλωματών και υπευθύνων χάραξης πολιτικής αλλά ήταν μια στιγμή υπολογισμού για το μέλλον της διατλαντικής συμμαχίας. Η γεωπολιτική μετάβαση στο πολύ-πολικό σύστημα, σε συνδυασμό με την άνοδο της κυριαρχίας στις ΗΠΑ και των εθνικιστικών κινημάτων στην Ευρώπη, θέτει το ΝΑΤΟ σε μια άνευ προηγουμένου πίεση. Για την Ευρώπη, το μήνυμα από την Ουάσιγκτον είναι ξεκάθαρο: οι μέρες των αδιαμφισβήτητων αμερικανικών εγγυήσεων ασφαλείας έχουν τελειώσει.

Πλέον είναι ηλίου φαεινότερο ότι χρειαζόμαστε μια ισχυρή και επείγουσα αντιμετώπιση της μεταβαλλόμενης δυναμικής στα θέματα ασφάλειας. Η Διάσκεψη υπογράμμισε σίγουρα τα βαθύτερα ρήγματα εντός του ΝΑΤΟ και της ευρύτερης δυτικής συμμαχίας. Η στροφή προς μια πιο συναλλακτική εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, σε συνδυασμό με τον αγώνα της Ευρώπης να επιτύχει στρατηγική αυτονομία, αναγκάζει χώρες όπως η Ελλάδα να επανεξετάσουν τη στάση ασφαλείας τους.

Στην Ελλάδα πρέπει πλέον να γίνει κατανοητό ώστε να ακολουθήσει μια διττή στρατηγική με ενίσχυση των διμερών αμυντικών εταιρικών σχέσεων, ενώ παράλληλα να υποστηρίζει ένα πιο ισχυρό πλαίσιο ασφάλειας σε ολόκληρη την ΕΕ. Δεδομένης της μεταβαλλόμενης θέσης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ και της αβεβαιότητας που περιβάλλει τις προσπάθειες συλλογικής ασφάλειας της Ευρώπης, το να βασιζόμαστε σε μια ενιαία προσέγγιση θα ήταν επικίνδυνο.

Η ολοένα πιο δυναμική εξωτερική πολιτική της Τουρκίας περιπλέκει το τοπίο της περιφερειακής ασφάλειας.

Η Τουρκία κτίζει ένοπλες δυνάμεις και κυρίως ένα στόλο στη Θάλασσα του Αιγαίου σε μια προφανή προσπάθεια να διεκδικήσει μεγαλύτερο έλεγχο στην περιοχή. Είμαστε μάρτυρες όπου σε καθημερινή βάση το φύλλο συκής ακόμη και μιας ασήμαντης αεροναυτικής άσκησης κρύβει καλά την επιχειρησιακή προειδοποίηση. Με αυτά τα λόγια μπορούμε να περιγράψουμε το συνεχές βουητό της Τουρκίας στο Αιγαίο με παραβιάσεις, αδιάκοπους ψευδείς αποκλεισμούς βασικών υδάτινων οδών και περιοχών με παράνομες NAFTEX, και με φαινομενικά ατελείωτες ασκήσεις πυραυλικών συστημάτων. Όλα έχουν σκοπό να κάνουν ένα πράγμα: να ομαλοποιήσουν την εχθρική παρουσία της Τουρκίας και να φθείρουν την νομιμότητα.

Αλλά η Τουρκία έχει κάνει περισσότερα από το να λύνει το ζωνάρι της στις ακτές του Αιγαίου. Για δεκαετίες, οι Τούρκοι έχουν απλώσει την επιρροή τους σε κάθε σημείο του Αιγαίου. Παίζει μια πράξη εξισορρόπησης μεταξύ του ΝΑΤΟ, της Ρωσίας και των δικών της περιφερειακών φιλοδοξιών. Εάν το ΝΑΤΟ αποδυναμωθεί, η Τουρκία μπορεί να πιέσει για μεγαλύτερη επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να βασίζεται αποκλειστικά στους συμμάχους και ετέρους. Με ενίσχυση των διμερών συμμαχιών ενώ παράλληλα να εργάζεται προς μια πιο συνεκτική ευρωπαϊκή αμυντική στρατηγική εκτιμάται ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για να περάσουμε σε αυτήν την αβέβαιη εποχή. Ταυτόχρονα, με αποτροπή της τουρκικής επιθετικότητας διατηρώντας παράλληλα ανοιχτούς τους διπλωματικούς διαύλους είναι το κλειδί για τη διατήρηση της περιφερειακής σταθερότητας.

Η “τριάδα της αποτροπής” είναι αναμφισβήτητα ζωτική για την επιχειρησιακή σχεδίαση.

Στην εποχή της αποτροπής, μια τριμερή στρατιωτική δομή που θα επιτρέπει τη διαφοροποίηση των όπλων, είναι απαραίτητη. Αποτελούμενη από 1) στρατηγικά βομβαρδιστικά ικανά να αναπτύξουν έξυπνες βόμβες και πυραύλους, 2) χερσαίους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους και 3) βαλλιστικούς πυραύλους φρεγάτας και υποβρύχιας εκτόξευσης, η τριάδα αυτή δίνει στην Ελλάδα μυριάδες επιλογές για να αποτρέψει την ανάπτυξη μιας αξιόπιστης δύναμης στον εχθρό. Αυτό το αποτέλεσμα είναι υψίστης σημασίας για την αποτροπή, καθώς διασφαλίζει ότι ο Ελληνισμός έχει πάντα «ικανότητα δεύτερου χτυπήματος» να εξολοθρεύσει έναν εχθρό που προσπαθεί να το εξολοθρεύσει πρώτο.

Η εξάρτηση της Ελλάδας στο σκέλος της τριάδας της αποτροπής καθοδηγείται τόσο από στρατηγικές όσο και από γεωπολιτικές επιταγές καθώς η γεωγραφική πραγματικότητα και η αμυντική στάση της Ελλάδας τονίζουν ιδιαίτερα τη θαλάσσια συνιστώσα.

Βρισκόμαστε σε μια ασταθή περιοχή, που συνορεύει με έθνη με περίπλοκες ιστορικές σχέσεις, όπως η Τουρκία, και αντιμετωπίζουμε προκλήσεις ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεδομένης της εκτεταμένης ακτογραμμής και των πολυάριθμων νησιών, μια ναυτοκεντρική στρατηγική αποτροπής εξασφαλίζει ευελιξία και επιβίωση σε περίπτωση σύγκρουσης.

Συμπεράσματα

Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι πρόθυμες να εμπλακούν, αλλά μόνο με όρους που μεγιστοποιούν το δικό τους στρατηγικό πλεονέκτημα. Για την Ελλάδα που βασιζόταν εδώ και πολύ καιρό στο ΝΑΤΟ ως δεδομένο και δεδομένη, αυτό είναι ένα κάλεσμα αφύπνισης. Είτε ενισχύουμε δραματικά τις αμυντικές μας ικανότητες και επαναπροσδιορίζουμε τις προτεραιότητες ασφαλείας, είτε κινδυνεύουμε να μείνουμε στρατηγικά παρασυρόμενοι.

Για τις ΗΠΑ, το ερώτημα είναι αν η κυριαρχική προσέγγιση θα παράγει μια πιο βιώσιμη και αποτελεσματική εξωτερική πολιτική ή αν θα επιταχύνει την κατάρρευση της τάξης ασφαλείας που διέπει τον Βόρειο Ατλαντικό για περισσότερες από επτά δεκαετίες. Εάν εξακολουθήσουμε να υποθέτουμε ότι το ΝΑΤΟ θα λειτουργήσει όπως στις προηγούμενες κρίσεις, κάνουμε έναν ιστορικό λάθος υπολογισμό. Η παλιά τάξη ασφαλείας καταρρέει και τι την αντικαθιστά παραμένει αβέβαιο. Το αν αυτό που ακολουθεί είναι μια εποχή μεγαλύτερης στρατηγικής αυτονομίας ή γεωπολιτικού κατακερματισμού, μένει να φανεί -αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο: η μεταπολεμική τάξη ασφαλείας δεν θα επιστρέψει.

Για την Ελλάδα, το σκέλος της τριάδας της αποτροπής δεν είναι απλώς ζωτικής σημασίας -είναι αναμφισβήτητα ο μόνος εφικτός δρόμος για τη διατήρηση ενός αξιόπιστου αποτρεπτικού μέσου. Η κινητικότητα, η δυνατότητα επιβίωσης και η στρατηγική εμβέλεια των υποβρυχίων και των ναυτικών μέσων επιτρέπουν στην Ελλάδα να προβάλλει ισχύ, να διασφαλίζει την ικανότητα δεύτερου χτυπήματος και να προστατεύει την εθνική ασφάλεια σε ένα ολοένα και πιο αμφισβητούμενο θαλάσσιο περιβάλλον.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι μέλος και ερευνητής του Institute for National and International Security, του Strategy International και του Research Institute for European and American Studies.

 

Ανάλυση CT: Εμπλοκή διαρκείας για τα οδοφράγματα. Πέτυχε το στόχο του ο Τατάρ

0
18/02/2025, 06:32

Πάλι τα κατάφερε ο Τατάρ – Στασιμότητα στο θέμα των οδοφραγμάτων – Δύσκολα θα υπάρξουν εξελίξεις πριν από την πενταμερή – Τα παιχνίδια, οι αντιφάσεις και τα ψέματα του κατοχικού ηγέτη

Όσο περνούν οι μέρες επιβεβαιώνεται το σενάριο που ήθελε τον Ερσίν Τατάρ να προκαλεί σκόπιμες καθυστερήσεις στη συζήτηση για τη διάνοιξη νέων σημείων διέλευσης. Όπως φάνηκε εξ αρχής ο κατοχικός ηγέτης δεν ήθελε να υπάρξουν εξελίξεις στο θέμα των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης πριν από την άτυπη πενταμερή του Μαρτίου. Και όπως όλα δείχνουν ο στόχος του επιτεύχθηκε.

Η συζήτηση άνοιξε από τις 15 Οκτωβρίου στο δείπνο των ηγετών με τον Αντόνιο Γκουτέρες στη Νέα Υόρκη. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε προτείνει να υπάρξει κατάληξη σε συμφωνία και ανακοίνωση το ίδιο βράδυ για το θέμα των οδοφραγμάτων. Ο Τατάρ ζήτησε χρόνο για να διαβουλευθεί με την ψευδοκυβέρνηση και για αυτό είχε ανακοινωθεί ότι θα διευθετηθεί συνάντηση ηγετών στην Λευκωσία σε μεταγενέστερο στάδιο.

Επιστρέφοντας στο νησί, οι διαπραγματευτές των δύο κοινοτήτων ανέλαβαν να εξετάσουν τα δεδομένα και να προετοιμάσουν το έδαφος για συνάντηση. Εκεί άρχισαν να φαίνονται οι πραγματικές προθέσεις του κατοχικού ηγέτη, ο οποίος για εβδομάδες ολόκληρες σφύριζε αδιάφορα. Έτσι φτάσαμε στη 10η Δεκεμβρίου και τη συνάντηση των ηγετών στη δεξίωση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ για την Πρωτοχρονιά. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης πίεσε για συνάντηση αξιολόγησης της πορείας, ο Τατάρ δήλωσε πρόθυμος και μετά από χίλια ζόρια το ραντεβού προγραμματίστηκε για τις 20 Ιανουαρίου.

Όπως αποδείχθηκε, ο κατοχικός ηγέτης πήγε στη συνάντηση με σκοπό να επιμείνει στις δικές του προτάσεις. Απορρίπτοντας χωρίς συζήτηση τις εισηγήσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς για τη δημιουργία διόδων σε Πυρόι και Κόκκινα. Θεωρεί ότι τα δύο προτεινόμενα σημεία βρίσκονται σε στρατιωτικές περιοχές, συζητήθηκαν στο παρελθόν, απορρίφθηκαν από τα κατεχόμενα και δεν πρέπει να μπαίνουν ξανά στο τραπέζι.

Φυσικά, σύμφωνα με την ίδια λογική, σε στρατιωτική περιοχή βρίσκεται και το σημείο διέλευσης που προτείνει ο Τατάρ από την Λουρουτζίνα προς τα Λύμπια. Ωστόσο αυτό δεν τον ενοχλεί, καθώς η εν λόγω πύλη εξυπηρετεί τους Τουρκοκύπριους της περιοχής. Επιμένει πως αυτή η πρόταση πρέπει να γίνει αποδεκτή, μαζί με τη δεύτερη εισήγηση του για την πύλη στη Μια Μηλιά. Πρόταση την οποία δεν απορρίπτει η ελληνοκυπριακή πλευρά, υπό την προϋπόθεση ότι θα ισχύσει η αρχή της αμοιβαιότητας.

Αυτά ήταν τα δεδομένα που μπήκαν στο τραπέζι στις 20 Ιανουαρίου. Στην κοινή δήλωση των δύο ηγετών αναφέρεται ότι «αποφάσισαν να συναντηθούν ξανά τις επόμενες ημέρες» για να συνεχίσουν τη συζήτηση. Όμως ο Τατάρ είχε και πάλι άλλα σχέδια. Έστειλε στον Αντόνιο Γκουτέρες επιστολή καταγγελίας του Προέδρου για υπαναχωρήσεις και αρνήθηκε τον προγραμματισμό νέας συνάντησης. Ακολούθως χωρίς να ενημερώσει την ΟΥΝΦΙΚΥΠ ανακοίνωσε δημοσίως ότι η συνάντηση θα γίνει στις 7 ή 8 Φεβρουαρίου και μετά από λίγες μέρες δήλωσε ψευδώς ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης αρνήθηκε να παραστεί.

Μεσολάβησε η επίσκεψη της Ρόζμαρι Ντι Κάρλο, το θέμα των οδοφραγμάτων ξεχάστηκε και όπως φάνηκε ο Τατάρ πέτυχε το στόχο του. Ύστερα από μια σειρά επικοινωνιακών παιχνιδιών και ολοφάνερων αντιφάσεων, οι οποίες δεν πέρασαν απαρατήρητες από αξιωματούχους του ΟΗΕ. Κάτι που δεν τον ενδιαφέρει, αφού εκ του αποτελέσματος για άλλη μια φορά πέρασε το δικό του.

cyprustimes.com