Αρχική Blog Σελίδα 893

Ο ξεχωριστός Γιώργος Μασούρας

0

Τις τελευταίες ημέρες ένα όνομα απασχολεί όλο το γερμανικό φίλαθλο κοινό: αυτό του Γιώργου Μασούρα. Ο Μασούρας είναι πράγματι ξεχωριστός – όχι όμως μόνο λόγω των αθλητικών του επιδόσεων.

Ο Γιώργος Μασούρας εντυπωσιάζει ήδη με τις εμφανίσεις του στη ΓερμανίαΕικόνα: David Inderlied/dpa/picture alliance 

Ο Γιώργος Μασούρας είναι από τους Έλληνες ποδοσφαιριστές που δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις. Αντιθέτως, είχε συγκεντρώσει πάνω του πολλά βλέμματα αρκετά πριν μεταγραφεί στον Ολυμπιακό και γίνει βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδος, όπως και προτού σκοράρει δύο τέρματα κόντρα στην Ντόρτμουντ – και γίνει έτσι σύνθημα στα χείλη των οπαδών της Μπόχουμ και πρώτο θέμα στον γερμανικό αθλητικό Τύπο.

Δεν είναι όμως αυτά που κάνουν ξεχωριστό τον Γιώργο Μασούρα. Αλλά η ιστορία της ζωής του, που κατάφερε από παιδί της επαρχίας να γράψει ιστορία στην Ελλάδα και όχι μόνο – ένα παραμύθι που λατρεύει κάθε φίλαθλος και που λίγοι έχουν την τύχη να ζήσουν.

Από την Κεχρινιά Αιτωλοακαρνανίας στα «σαλόνια» της Super League

Ο Γιώργος Μασούρας με τη φανέλα της Εθνικής πανηγυρίζει το γκολ του ενάντια στη Γερμανία
Από το 2018 ο Μασούρας αποτελεί βασικό στέλεχος και της Εθνικής ΕλλάδοςΕικόνα: Maik Hölter/Team 2/IMAGO

Ο Μασούρας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κεχρινιά Αιτωλοακαρνανίας, όπου και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην τοπική Ομόνοια. Γόνος κτηνοτρόφων και γεωργών ο Μασούρας πήγαινε σχολείο, έπαιζε ποδόσφαιρο και ταυτόχρονα βοηθούσε τους δικούς του στις δουλειές στα χωράφια, προκειμένου να μπορεί η οικογένεια να βγάζει τα προς το ζην για τον ίδιο και τις τρεις αδερφές του.

Στα 16 του έφυγε για την Αθήνα και, μόλις τελείωσε το σχολείο, ξεκίνησε να σπουδάζει στο Παιδαγωγικό. Παράλληλα εντάχθηκε και στις ακαδημίες του Απόλλωνα Σμύρνης. Ανεπίσημα βέβαια, χωρίς δελτίο, μιας και δίσταζε να πει στους γονείς του, που ήθελαν να εστιάσει στις σπουδές του, ότι συνεχίζει να παίζει καθημερινά ποδόσφαιρο.

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον όμως: οι ικανότητες του νεαρού ποδοσφαιριστή εντυπωσίασαν τους ανθρώπους του Ηλυσιακού, οι οποίοι αποφάσισαν να αποκτήσουν τον 18χρονο τότε εξτρέμ και εν τέλει δικαιώθηκαν απολύτως, μιας και με τον Μασούρα στη βασική εντεκάδα η ομάδα εξασφάλισε την άνοδο στη Γ’ Εθνική.

Το 2014 κάνει ένα ακόμη άλμα, υπογράφοντας στον Πανιώνιο: σε 4,5 χρόνια καταγράφει 150 συμμετοχές με 29 γκολ και το 2018 κερδίζει επάξια την πρώτη του κλήση στην Εθνική Ελλάδος – και έκτοτε αποτελεί βασικό της στέλεχος. Και κάπως έτσι ο Μασούρας, ένα παιδί από την επαρχία που μετακόμισε στην πρωτεύουσα για να πάρει τη ζωή στα χέρια του, βρίσκεται, προτού καλά-καλά ενηλικιωθεί, στα «σαλόνια» της Α’ Εθνικής.

Η μεταγραφή στον Ολυμπιακό και η εκπλήρωση ενός (ακόμη) ονείρου

Ο Γιώργος Μασούρας με το τρόπαιο του Conference League δίπλα στον Κώστα Φορτούνη
Ο Μασούρας έγραψε ιστορία στον Ολυμπιακό κατακτώντας μεταξύ άλλων και το Conference LeagueΕικόνα: Gonzales Photo/Imago Images

Η τακτική του προσήλωση, το πάθος και η αθλητικότητά του πείθουν τον Ολυμπιακό να κινηθεί για τη μεταγραφή του. Με αυτόν τον τρόπο ο Μασούρας, ο οποίος υποστήριζε τους Ερυθρόλευκους από παιδί, εκπληρώσει ένα ακόμη όνειρό του.

Στον Πειραιά γράφει πραγματικά ιστορία: από το 2019 έως το 2025 συμπληρώνει 279 συμμετοχές (9ος στην ιστορία του συλλόγου) σκοράροντας 57 φορές και μοιράζοντας 32 ασίστ. Μέσα σε αυτό το διάστημα αναδεικνύεται σε δύο σεζόν ο καλύτερος Έλληνας παίκτης της Super League, κατακτά 3 πρωταθλήματα και 1 κύπελλο και συμβάλλει τα μέγιστα σε δύο από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές επιτυχίες της ομάδας: την ιστορική πρόκριση κόντρα στην Άρσεναλ το 2019/20 και φυσικά στην κατάκτηση του Conference League το 2024.

Το Μπόχουμ χορεύει συρτάκι

Πριν από λίγες ημέρες Ολυμπιακός και Μπόχουμ έδωσαν τα χέρια για τον δανεισμό του Μασούρα. Και μέσα σε λίγα μόνο 24ωρα ο Έλληνας διεθνής κατάφερε ήδη να καταλάβει μία ξεχωριστή θέση στις καρδιές των «μπλε».

Στη δεύτερη συμμετοχή του με τη φανέλα της Μπόχουμ στην Μπουντεσλίγκα ο Μασούρας σκόραρε δύο τέρματα σε διάστημα δύο λεπτών κόντρα στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, στο μίνι-ντέρμπι της Κοιλάδας του Ρουρ: το πρώτο σπρώχνοντας τη μπάλα στα δίχτυα, έπειτα από σουτ του Φίλιπ Χόφμαν και το δεύτερο κλέβοντας με πανέξυπνο τρόπο την μπάλα από την άμυνα της Ντόρτμουντ και «εκτελώντας» τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Τι ήταν όμως το πιο σημαντικό για τον Μασούρα; Να ζητήσει «χίλιες φορές συγγνώμη» από τον Χόφμαν επειδή του «έκλεψε» το γκολ, όπως εκμυστηρεύτηκε ο συμπαίκτης του σε συνέντευξη μετά τον αγώνα.

Ο Μασούρας πανηγυρίζει γκολ του με τους συμπαίκτες του στη Μπόχουμ
Με τα δύο γκολ του Μασούρα η Μπόχουμε ξεκόλλησε από τις τελευταίες θέσεις της Μπουντεσλίγκα για πρώτη φορά μετά τον ΣεπτέμβριοΕικόνα: Marc Niemeyer/kolbert-press/picture alliance

Με τη μαγική του εμφάνιση ο Μασούρας μπόρεσε να εξασφαλίσει στην Μπόχουμ την πρώτη της νίκη εδώ και έναν μήνα και να την «ξεκολλήσει» από τις θέσεις που οδηγούν στον απευθείας υποβιβασμό για πρώτη φορά μετά τον Σεπτέμβριο!

Με τη λήξη του αγώνα ολόκληρο το γήπεδο τον αποθέωσε: τα ηχεία του Φονόβια Ρούρσταντιον άρχισαν να παίζουν τον «Χορό του Ζορμπά» και παίκτες και κόσμος έστησαν κυριολεκτικά πάρτι προς τιμή του.

Αυτή βέβαια ήταν η δεύτερη φορά που ακούστηκε το συγκεκριμένο τραγούδι στο γήπεδο της Μπόχουμ – η πρώτη ήταν πριν από 18 χρόνια, όταν οι «μπλε» είχαν χορέψει για χάρη του Φάνη Γκέκα: τότε ο μεγάλος Έλληνας γκολτζής είχε σκοράρει επίσης δύο τέρματα, κόντρα και πάλι στην Μπορούσια Ντόρτμουντ.

Ένα παράδειγμα προς μίμηση

Σε μία εποχή που ο ρομαντισμός των φιλάθλων δοκιμάζεται, που πολλά στον χώρο κινούνται με αποκλειστικό γνώμονα το χρήμα και που η κοινωνική όψη των ποδοσφαιρικών ειδήσεων αφορά συνήθως δυσάρεστα γεγονότα, ιστορίες όπως αυτή του Γιώργου Μασούρα αποτελούν πηγή έμπνευσης. Για το πώς ένας άνθρωπος μπορεί με υπομονή, επιμονή και δουλειά να εκπληρώσει τα όνειρά του, για το πώς το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός μπορούν όχι απλώς να αποτελέσουν διέξοδο, αλλά και να ομορφύνουν τις ζωές μας.

Διότι ο Μασούρας μπορεί να μην είναι ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής στην ιστορία ή να μην καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο – όμως όπου παίζει, λατρεύεται για το ήθος, την εργατικότητα και το πάθος του αποτελώντας παράδειγμα προς μίμηση. Και αυτό μετράει περισσότερο από κάθε γκολ και κάθε ακριβοπληρωμένο συμβόλαιο.

Autorenbild Georgios Passas PROVISORISCH
Γιώργος Πασσάς Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW και απόφοιτος νομικής.
DW

Έσπασε ο πάγος Ρωσίας-ΗΠΑ με θεατή το Κίεβο

1
Στέφανι Χέπνερ 

Μετά από μακρά περίοδο ψυχρότητας, εκπρόσωποι των ΗΠΑ και της Ρωσίας έσπασαν τον πάγο. Αβέβαιοι οι ειδικοί για το κατά πόσο αυτή είναι μια θετική εξέλιξη για την Ουκρανία και την Ευρώπη.

Συνομιλίες ΗΠΑ-Ρωσίας για την Ουκρανία στο ΡιάντΕικόνα: Artyom Popov/TASS/dpa/picture alliance 

Την Τρίτη, αντιπροσωπείες των ΗΠΑ και της Ρωσίας συναντήθηκαν στο Ριάντ, την πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας, με θέμα τον πόλεμο στην Ουκρανία. Πρόκειται για την πρώτη συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών από την έναρξη της ρωσικής εισβολής – χωρίς όμως τη συμμετοχή της Ουκρανίας.

Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας παίζει πλέον κομβικό ρόλο. Στο διπλωματικό «σχήμα» του Ριάντ, οι ΗΠΑ εκπροσωπούνται από τον υπουργό Εξωτερικών  Μάρκο Ρούμπιο, τον σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας Μάικ Βαλτς και τον Στιβ Γουίτκοφ, ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή. Από ρωσικής πλευράς συμμετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και ο Γιούρι Ουσακόφ, ένας υψηλόβαθμος σύμβουλος του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Επιτυχία για τη Μόσχα

Το κύριο θέμα των συνομιλιών μεταξύ εκπροσώπων της Μόσχας και της Ουάσιγκτον, πέρα από την Ουκρανία, ήταν η «αποκατάσταση των ρωσοαμερικανικών σχέσεων». Επίσης, το ενδεχόμενο συνάντησης μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι Μόσχα και Ουάσινγκτον θέλουν να αφήσουν πίσω τις «μη φυσιολογικές σχέσεις» που υπάρχουν αυτή τη στιγμή μεταξύ των δύο χωρών.

O υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο
O υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο ΡούμπιοΕικόνα: Evelyn Hockstein/Pool Reuters/dpa/picture alliance

Για τον Γιόνας Ντρίγκερ, ερευνητή στο Ινστιτούτο Έρευνας για την Ειρήνη της Φρανκφούρτης (PRIF), η συνάντηση αποτελεί μια διπλωματική νίκη για τη Ρωσία.

«Από ρωσική σκοπιά, κάθε άμεση συνάντηση με ανώτερους αξιωματούχους των ΗΠΑ – και μάλιστα χωρίς την Ευρώπη και την Ουκρανία – είναι ήδη επιτυχία», δήλωσε στην DW. «Η ισότιμη σχέση με τις ΗΠΑ ήταν πάντα ένας στόχος για το Κρεμλίνο», πρόσθεσε ο ειδικός.

Πώς αντιδρά η Ουκρανία;

Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να αποδεχτεί καμία συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για τον πόλεμο χωρίς τη συμμετοχή του Κιέβου.

«Η Ουκρανία θεωρεί κάθε διαπραγμάτευση για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία άκυρη», είχε δηλώσει ο Ζελένσκι κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ο Ζελένσκι υπογράμμισε επίσης ότι το Κίεβο δεν είχε ενημερωθεί για τη συνάντηση στη Σαουδική Αραβία.

Τι γνωρίζουμε για τα σχέδια Τραμπ;

Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε την περασμένη εβδομάδα μια απροσδόκητη τηλεφωνική συνομιλία με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και, σύμφωνα με τον ίδιο, συμφώνησαν στην «άμεση» έναρξη διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι στο Άμπου Ντάμπι
Ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι στο Άμπου ΝτάμπιΕικόνα: Ukrainian Presidential Press Office/dpa/picture alliance

Πριν μερικές εβδομάδες διέρρευσαν πληροφορίες για ένα υποτιθέμενο «Σχέδιο 100 ημερών» για την ειρήνη στην Ουκρανία. Ωστόσο δεν έχει επιβεβαιωθεί τίποτα από επίσημες πηγές.

Ο Στέφαν Μάιστερ, ειδικός από τη Γερμανική Εταιρεία Εξωτερικής Πολιτικής, δήλωσε στην DW ότι είναι πολύ νωρίς για διαπραγματεύσεις καθώς δεν έχουν καθοριστεί οι βασικοί όροι και η Ουκρανία δεν έχει συμμετάσχει ενεργά στη διαδικασία. Τόνισε επίσης ότι όλα δείχνουν πως ο Τραμπ θέλει να «ξεμπερδέψει» γρήγορα με το ζήτημα Ρωσίας-Ουκρανίας χωρίς να τον ενδιαφέρουν ενδεχόμενες συνέπειες για την Ευρώπη και τον κόσμο.

Επιμέλεια: Χρύσα Βαχτσεβάνου

DW

 

Λ. Τσουλφίδης: ο Προστατευτισμός των ΗΠΑ και οι Επιπτώσεις του

1

του Λευτέρη Τσουλφίδη, Καθηγητή ΠΑΜΑΚ

Η δασμολογική πολιτική του Τραμπ, όπως υποστήριξα και σε προηγούμενο άρθρο μου, συνδέεται με την παρατεταμένη ύφεση από το 2007 και τη στροφή των κυβερνήσεων σε πολιτικές προστατευτισμού. Οι πολιτικές αυτές βρίσκουν υποστήριξη, ως έναν βαθμό, και από τον επιχειρηματικό κόσμο στις ΗΠΑ, αλλά και γενικότερα, ιδίως μετά την πανδημία, τους πολέμους (Ουκρανίας και Παλαιστίνης) και τη διακοπή των διεθνών εφοδιαστικών αλυσίδων, που οδήγησε πολλές επιχειρήσεις σε αναζήτηση προμηθευτών στην εγχώρια αγορά τους. Όλα αυτά έχουν μειώσει αισθητά τη δυναμική της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης, όπως αυτή εκδηλώνεται στον όγκο του διεθνούς εμπορίου, δηλαδή τον λόγο του αθροίσματος διεθνών εξαγωγών και εισαγωγών προς το παγκόσμιο ΑΕΠ. Ο λόγος αυτός, ο οποίος αυξανόταν με μέσο ετήσιο ρυθμό 1,88% την περίοδο 1982-2007, άρχισε να μειώνεται, με τον μέσο όρο την περίοδο 2007-2023 να βρίσκεται στο -0,07%. Οι ανωτέρω εκτιμήσεις βασίζονται σε δεδομένα της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Οι αλυσιδωτές επιπτώσεις από την εισαγωγή πολιτικών προστατευτισμού στις ΗΠΑ, αν και δεν μπορούν να προβλεφθούν με ακρίβεια λόγω της αλληλεπίδρασης σε ένα σύστημα γενικής ανισορροπίας, μπορούν να περιγραφούν ως εξής: Η αύξηση δασμών (π.χ. κατά 25%) οδηγεί σε αύξηση των τιμών, γεγονός που ενεργοποιεί μια αλληλουχία αντιδράσεων στην οικονομία. Αναμένεται αύξηση των φορολογικών εσόδων, τα οποία μπορούν, εν μέρει τουλάχιστον, να χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή των τόκων του δημόσιου χρέους, που σήμερα ανέρχεται στο προβληματικό 124% του ΑΕΠ. Η εξυπηρέτηση του χρέους καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολη, όπως αποδεικνύει η πρόσφατη ψηφοφορία (21/12/2024) στο Κογκρέσο για αύξηση του ορίου δανεισμού, προκειμένου να διασφαλιστεί η πληρωμή συντάξεων και άλλων κρατικών δαπανών.

Η αύξηση των τιμών οδηγεί σε άνοδο των επιτοκίων στις ΗΠΑ, γεγονός που αναμένεται να προσελκύσει κεφάλαια από όλον τον κόσμο, ενισχύοντας το δολάριο. Αυτό, με τη σειρά του, μετριάζει τις επιπτώσεις των δασμών, καθώς τα εισαγόμενα αγαθά γίνονται φθηνότερα και το κόστος των δασμών διαμοιράζεται, εν μέρει, στις χώρες προέλευσης. Έτσι, σύμφωνα με τους εμπνευστές της συγκεκριμένης πολιτικής, οι ΗΠΑ θα βρεθούν σε μια κατάσταση win-win: αφενός θα περιορίσουν τις εισαγωγές, αφετέρου θα ενισχύσουν την εγχώρια παραγωγή και απασχόληση. Ωστόσο, η ενίσχυση του δολαρίου ενδέχεται να προκαλέσει αντιδράσεις από τις χώρες των BRICS, επιταχύνοντας τις προσπάθειές τους για τη δημιουργία και προώθηση ενός εναλλακτικού συστήματος συναλλαγών, με στόχο τη μείωση της εξάρτησής τους από το δολάριο.

Η αύξηση των τιμών και των επιτοκίων επηρεάζει αναπόφευκτα αρνητικά το χρηματιστήριο, αν και το ακριβές μέγεθος της επίδρασης είναι δύσκολο να εκτιμηθεί, δεδομένου ότι επικρατεί ένα γενικότερα εύθραυστο κλίμα. Επιπλέον, ο χρηματιστηριακός δείκτης S&P 500 έχει απομακρυνθεί σημαντικά από τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας, καθώς τα καθαρά πραγματικά κέρδη (το κατεξοχήν θεμελιώδες μέγεθος) υπολείπονται αισθητά της αύξησης του δείκτη. Αυτό το γεγονός υποδηλώνει, κατά τη γνώμη μας, την ύπαρξη φούσκας. Μια τυχόν μεγάλη μείωση του δείκτη ή το σκάσιμο της φούσκας θα έχει σοβαρές συνέπειες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Θεωρώ ότι η δασμολογική πολιτική των ΗΠΑ αποτελεί περισσότερο ένδειξη αδυναμίας παρά ισχύος. Και αυτό γιατί με την επιβολή δασμών, οι ΗΠΑ ουσιαστικά παραδέχονται ότι έχουν χάσει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που διέθεταν στο παρελθόν. Το πλεονέκτημα αυτό εκδηλωνόταν μέσω της φιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής, την οποία προώθησαν και εδραίωσαν μέσω διεθνών οργανισμών, όπως η Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (GATT) από το 1948 και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (WTO) από το 1995.

Σήμερα, οι ΗΠΑ επιχειρούν να ανακτήσουν την παλαιά τους ισχύ στην παγκόσμια αγορά μέσω προστατευτισμού. Ωστόσο, αν μια χώρα γίνει ισχυρή μέσω προστατευτισμού, όπως π.χ. οι ΗΠΑ (ως έναν βαθμό) με το δόγμα Μονρόε (1823), και στη συνέχεια χάσει αυτήν την ισχύ, δύσκολα την ξαναποκτά με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν, βέβαια, σημαντικές διαφορές στον προστατευτισμό των δύο περιόδων, οι οποίες ωστόσο θεωρώ ότι είναι κυρίως ποσοτικές. Για παράδειγμα, κατά την περίοδο του δόγματος Μονρόε, συζητήθηκε η αγορά της Γροιλανδίας το 1867 και το 1910. Συνεπώς, ακόμη και τότε, τα γεωπολιτικά ζητήματα πέραν της Αμερικής αποτελούσαν μέρος των ευρύτερων επιδιώξεων των ΗΠΑ.

Ο επιχειρούμενος σήμερα προστατευτισμός ενδέχεται να αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια διάσωσης της εγχώριας βιομηχανίας και των θέσεων απασχόλησης από τον διεθνή ανταγωνισμό, καθώς δεν επαρκούν οι συνηθισμένες πολιτικές λιτότητας (μειώσεις μισθών, φόρων κ.λπ.). Γι’ αυτό, οι ΗΠΑ στρέφονται προς νέες τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η κβαντική υπολογιστική και, ενδεχομένως, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αυτές οι τεχνολογίες έχουν τη δυνατότητα να μεταμορφώσουν ολόκληρους τομείς της οικονομίας και να δημιουργήσουν νέες αγορές, όπου οι ΗΠΑ φιλοδοξούν να έχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Ωστόσο, ο ανταγωνισμός σε αυτούς τους τομείς είναι ακόμη πιο σκληρός, και η επιτυχία είναι κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη.

Συνεπώς, δεν θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να γίνουν εμφανείς οι επιπτώσεις των δασμολογικών και γεωπολιτικών πολιτικών, καθώς οι συνέπειές τους έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται αισθητές. Η ιστορική εμπειρία του τετραπλασιασμού των δασμών στις ΗΠΑ το 1930, με τον νόμο Smoot-Hawley, έδειξε με τον πλέον εμφατικό τρόπο πώς τέτοιες πρακτικές όχι μόνο δεν ανακόπτουν την ύφεση, αλλά, αντίθετα, την επιδεινώνουν. Στις σημερινές συνθήκες, αναμένεται να ενισχύσουν τις γεωπολιτικές εντάσεις και να δημιουργήσουν έναν κύκλο ανταποδοτικών ενεργειών, που θα επιβαρύνουν περαιτέρω την ήδη σε ύφεση παγκόσμια οικονομία.

*Καθηγητής Λευτέρης Τσουλφίδης Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, ΠΑΜΑΚ

Κ. Λάμπος: ο νέος Trumpισμός. Η μεγάλη ευκαιρία για την ανεξαρτησία της Ευρώπης

0
(Η προδομένη από τον αμερικανισμό Δύση και Ευρώπη, οφείλουν τώρα να ξυπνήσουν)
Γράφει ο Κώστας Λάμπος
[email protected]
Αυτό το κείμενο δημοσιεύτηκε το Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017, λίγες μέρες μετά την εγκατάσταση του Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Δικαιώθηκε αναφορικά με την τύχη του Τραμπ και των ομοίων του, αλλά δυστυχώς όχι αναφορικά με την πορεία της Ευρώπης, η οποία αντί να αναζητήσει την δική της Ταυτότητα, την ανεξαρτησία της από τον αμερικανισμό και να ακολουθήσει μια ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντιηγεμονική πορεία που θα έδινε μια ανάσα στους κοινωνικούς αγώνες για μια μετακαπιταλιστική πορεία, συνεχίζει να αναζητά ‘Αμερικανό προστάτη’, πράγμα που οφείλει να κατανοηθεί από τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού ως πρόκληση να κάνουν δική τους υπόθεση την ανεξαρτησία της Ευρώπης από τον Νεογερμανισμό και τον Αμερικανισμό χαράσσοντας μια προοδευτική πορεία για μια μετακαπιταλιστική Ευρώπη και για έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της κοινωνικής ισότητας.
«Το αμερικανικό όνειρο είναι σε μεγάλο βαθμό παγιδευμένο στο ένστικτο του θανάτου. […] Αναλωνόμαστε στην προστασία των ιδιοτελών συμφερόντων και έχουμε δημιουργήσει την πιο ισχυρή στρατιωτική μηχανή σε όλη την ιστορία για να πάρουμε αυτό που θέλουμε και πιστεύουμε ότι μας αξίζει. Θεωρούμε τους εαυτούς μας περιούσιο λαό και άρα προικισμένο με το δικαίωμα να νέμεται μεγαλύτερο μερίδιο από τα δώρα της Γης. Δυστυχώς, το ίδιον συμφέρον μας μεταμορφώνεται σταδιακά σε καθαρό εγωισμό. Έχουμε γίνει πολιτισμός του θανάτου»
Rifkin Jeremy
Η ισορροπία δυνάμεων που προέκυψε από την ήττα το ναζισμού στον 2οπαγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο έδωσε την ευκαιρία στις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΕΠΑ) να βγουν από το καβούκι τους, να επεκταθούν οικονομικά και στρατιωτικά σε ολόκληρο τον πλανήτη και να καταστούν ηγέτιδα δύναμη της λεγόμενης Δύσης, πράγμα που τους επέτρεψε να σχεδιάσουν και να προωθήσουν την παγκόσμια ηγεμονία τους.
Η ίδια ισορροπία δυνάμεων διάσπασε την Ευρώπη στα τέσσερα, στην Ανατολική υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης και στη Δυτική υπό τον έλεγχο των ΕΠΑ, της Γαλλίας και της Αγγλίας, καθιστώντας την ανίκανη να ακολουθήσει μια αδέσμευτη πορεία βασισμένη πάνω στις δικές της ιστορικές, αγωνιστικές και ανθρωπιστικές πολιτισμικές παραδόσεις . Η ‘αμερικανική βοήθεια’ προς τις αποδεκατισμένες και ερειπωμένες χώρες της Ευρώπης έστρωσε τον δρόμο της πολύπλευρης εξάρτησης της Ευρώπης από τις ΕΠΑ και λειτούργησε ως διεκπεραιωτής του ‘αμερικανικού ονείρου’ για την παγκόσμια αμερικανοκρατία. Στην πορεία αυτό το όνειρο εξελίχθηκε στην στρατηγική της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης με σκοπό την ενιαιοποίηση του καπιταλισμού υπό την ηγεσία του σκληρού πυρήνα του με τη μορφή του αμερικανισμού  και στόχο να υποτάξει με κάθε τρόπο τις χώρες που αρνούνται ή/και στέκονται εμπόδιο στην παγκόσμια ηγεμονία των ΕΠΑ, όπως λ. χ. η νεοκαπιταλιστική Ρωσία και η κρατικοκαπιταλιστική Κίνα καθώς και οι άλλες χώρες που εκφράζονται από το ‘Σύμφωνο της Σαγκάης’ και επιδιώκουν να κρατήσουν μακριά τις ΕΠΑ γιατί ‘η Ασία ανήκει στους Ασιάτες’.
Είναι όμως πια φανερό πως το σχέδιο για την παγκόσμια ηγεμονία του κεφαλαίου με τη μορφή του παγκοσμιοποιημένου αμερικανισμού συναντά εμπόδια ανυπέρβλητα που έχουν σχέση τόσο με τις εσωτερικές αντιθέσεις του κεφαλαίου, όσο και με το διαχρονικό όραμα των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού για κοινωνική ισότητα μέσω της υπέρβασης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, πράγμα που γονάτισε τις ΕΠΑ και τις αναγκάζει σε αναδίπλωση και σε αναθεώρηση, όχι εγκατάλειψη, του σχεδίου τους για την παγκόσμια κυριαρχία. Αυτή η πολιτική εκφράζεται πια ως τραμπισμός, μια μορφή φασισμού, που εγκαταλείπει τους παραδοσιακούς στρατηγικούς εταίρους των ΕΠΑ όπως η Γερμανία και η Ευρωπαϊκή Ένωση και αναζητά νέους στρατηγικούς εταίρους, όπως η Ρωσία με την ελπίδα ότι θα διασπάσει το ασιατικό μέτωπο και θα υποτάξει τον μεγάλο ανταγωνιστή για την παγκόσμια ηγεμονία, την Κίνα. Το πιθανότερο είναι ο τραμπισμός να καταρρεύσει από την αντίσταση του ίδιου του αμερικανικού λαού στο βαθμό που αυτός θα κατανοήσει τους πραγματικούς σκοπούς του. Εξίσου πιθανό είναι να μην βρει ανταπόκριση από την ευρωασιατική Ρωσία τα συμφέροντα της οποίας την συνδέουν αναπόσπαστα με την Ευρώπη και την Ασία, οπότε θα περιοριστεί στην αμερικανική ήπειρο επεκτείνοντας την κυριαρχία των ΕΠΑ στην Κεντρική και στην Νότια, στη Λατινική, Αμερική, αλλά γι’ αυτό θα χρειαστεί να πείσει πρώτα τους πολίτες των ΕΠΑ και στη συνέχεια να αντιμετωπίσει τους λαούς αυτών των χωρών που μάχονται για την εθνική τους ανεξαρτησία και για το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Το κρισιμότερο ζήτημα για τις εξελίξεις σ’ αυτή τη φάση είναι η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην πρόκληση του τραμπισμού που προκαλεί κρίση στις ετεροβαρείς αμερικανοευρωπαϊκές σχέσεις. Αυτή η κρίση αποτελεί για την Ευρωπαϊκή Ένωση την καλύτερη ευκαιρία για να απαλλαχθεί από την αμερικανική εξάρτηση, ταυτόχρονα και από τον νεογερμανισμό και να απαντήσει με επιτάχυνση της εμβάθυνσης των διαδικασιών σύγκλισης των οικονομιών των χωρών μελών της. Η ενότητα της ΕΕ προϋποθέτει την αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών-μελών της, πράγμα που οφείλει να αποκλείει νεογερμανικούς ηγεμονισμούς  και ομαδοποιήσεις στο εσωτερικό της και να καλλιεργεί την ολοκλήρωση των διαδικασιών απόκτησης μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας και την σφυρηλάτηση ενός μετακαπιταλιστικού, αμεσοδημοκρατικού , ανθρωποκεντρικού κοινωνικού μοντέλου, που θα ξαναβάλει την Ευρώπη στην πρωτοπορία του διαχρονικού αγώνα της ανθρωπότητας για κοινωνική ισότητα, κοινωνική δημοκρατία και οικουμενική ειρήνη.
Επειδή όμως αυτές οι εξελίξεις σε κοινωνίες ακραίας οικονομικής και κοινωνικής ανισότητας υπονομεύονται από τους μεγιστάνες και τις πλουτοκρατικές ολιγαρχίες, τα σκοταδιστικά  και εξουσιαστικά ιερατεία και τους επαγγελματίες πολιτικούς συνοδοιπόρους τους, γι’ αυτό οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού οφείλουν να αναδειχτούν σε υποκείμενο της ιστορίας, για να σταματήσουν την καπιταλιστική παρακμή που οδηγεί στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και να διαμορφώσουν μια αντίστοιχη στο σημερινό επίπεδο των παραγωγικών δυνάμεων αρχιτεκτονική των κοινωνιών και της παγκόσμιας κοινότητας με περιεχόμενο την κοινωνική ισότητα, την άμεση δημοκρατία και την αταξική κοινωνία σε τοπική, περιφερειακή, εθνική και οικουμενική κλίμακα. Διαφορετικά ο Τραμπισμός και οι σύμμαχοί του Λεπενισμός, Πεπεγκριλισμός, Χρυσαυγιτισμός, νεοναζισμός, αριστεροδεξιός λαϊκισμός κ.λπ., κ.λπ. ως όνειρο και όργανο του σκληρού πυρήνα του παγκόσμιου κεφαλαίου θα εξελιχθεί σε έναν παγκόσμιο φασισμό, στον εφιάλτη των εργαζόμενων ανθρώπων, των κοινωνιών και της ανθρωπότητας.
*
Αυτά, τα σχεδόν προφητικά, γράφτηκαν πριν από εννιά (9) ακριβώς χρόνια και επιβεβαιώθηκαν στο ακέραιο και με το παραπάνω. Ο Τραμπισμός κατάφερε, χάρη στην βαθιά παρακμή του αμερικανισμού υπό τον μπάτλερ του κεφαλαίου Μπάϊντεν, να επανακάμψει δριμύτερος, φορτωμένος με το βαρύ ρεβανσιστικό φορτίο του φανατισμένου και καθολικά αλλοτριωμένου μέσου Αμερικανού, που υπό την μέθη του MAGA, ονειρεύεται έναν νέο Fuehrer για μια America Überalles. Έτσι η ζωή επαναλαμβάνεται ως φάρσα και ο ‘θεός σώζει τον φύρερ για το καλό της Αμερικής’, που το εκφράζουν οι πέντε-δέκα ολιγάρχες φασίστες μεγιστάνες του πλούτου, όπως τότε στην υπό κατάρρευση, Δημοκρατία της Βαϊμάρης, υπό τις ιαχές του λούμπεν αμερικανισμού, όπως και του τότε καθολικά αλλοτριωμένου Γερμανικού λαού.
Μεγάλη η νίκη, μεγάλα και τα λόγια του φύρερ, με πρώτο κύριο μενού την προσάρτηση του Καναδά, της Γροιλανδίας και της Παλαιστίνης και επιδόρπιο την ‘ειρήνευση στην Ουκρανία’, με την μορφή μιας ‘Νέας Γιάλτας των δυό’, αντί των τριών νικητών του Β ΠΠ και απώτερο σκοπό την διάσπαση του ασιατικού μετώπου, την ήττα του Κινεζισμού στην κούρσα για την παγκόσμια ηγεμονία της Δύσης, χωρίς όμως της δακρύβρεχτης Ευρώπης που καταριέται την μοίρα της επειδή την πρόδωσε εγκαταλείποντάς την ο ‘προστάτης της’.
Η αποχαυνωμένη ανθρωπότητα ψελλίζει κάτι για το διεθνές δίκαιο που κατάληξε στο καλάθι των αχρήστων του ηγεμόνα Τραμπ, το οποίο έτσι κι’ αλλιώς εδώ και δεκαετίες βίωνε λάθρα υπό τους κροταλισμούς των κανονιών των ‘ειρηνόφιλων δημοκρατικών΄ που ματοκύλισαν τον πλανήτη για να επιβάλλουν την παγκοσμιοποίηση του αμερικανισμού.
Στο ερώτημα αν υπάρχει ελπίδα και εναλλακτική λύση, διαφορετική από αυτήν του γερμανικού νεοναζισμού, του Τραμπ, του Έλον Μασκ και της παρέας των μεγιστάνων αρχαγγέλων της καπιταλιστικής κόλασης, ίσως απαντήσει η ιστορία, αν στο μεταξύ, δεν την τελειώσουν αυτοί με την βοήθεια της εξουσιαστικής Artificial Intelligence και τον τελευταίο αυθεντικό άνθρωπο, πριν από τον θρίαμβο της Great Reset, της Woke Agenda, του Transhuman και του παγκόσμιου φασισμού, την ώρα που, όπως φαίνεται, οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, κυνηγούν, εν μέσω του 21ου αιώνα, πεταλούδες στα λιβάδια του ‘όπιου των λαών’, του πλατωνισμού  και των εξουσιαστικών ιδεολογιών του 19ου και του 20ου αιώνα, ναρκοϊδέες που ορίζουν το μυαλό, την πράξη τους και το κατάμαυρο μέλλον τους, την ώρα ακριβώς που η θεμελίωση του πολιτισμού της κοινωνικής ισότητας, της άμεσης δημοκρατίας και του αταξικού ουμανισμού είναι περισσότερο από ποτέ ρεαλιστική , αναγκαία και εφικτή .
Η κλεψύδρα, όμως, αδειάζει, ο φασισμός επανακάμπτει ρεβανσιστικά και χρόνος για άλλες ψευδαισθήσεις δεν υπάρχει…

Ελλάδα 18.Φεβρουαρίου 2025.

_________________
http://www.classlessdemocracy.blogspot.com,

ΗΠΑ και Ρωσία ξεκινούν συνομιλίες για το τέλος του πολέμου, η Ουκρανία απουσιάζει

0

και

Φωτογραφία Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο κάθεται δίπλα στον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Μάικ Βαλτς και τον απεσταλμένο των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή Στιβ Γουίτκοφ κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον υπουργό Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας Πρίγκιπα Φαϊσάλ μπιν Φαρχάν Αλ Σαούντ, τον Σαουδάραβα Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Mosaad bin Mohammad Al-Aiban, τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Sergei Lavrov, τον Ρώσο Πρόεδρο, τον Pala Yunrih Ριάντ, Σαουδική Αραβία, 18 Φεβρουαρίου 2025. REUTERS/Evelyn Hockstein 

Περίληψη
Οι ΗΠΑ λένε ότι και οι δύο χώρες θα ορίσουν ομάδες υψηλού επιπέδου
Ο Ρούμπιο λέει ότι οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να εμπλακούν, κανείς δεν θα παραγκωνιστεί
Η Ρωσία απαιτεί από το ΝΑΤΟ να ακυρώσει την υπόσχεση του 2008 για ένταξη της Ουκρανίας
Η Ρωσία αντιτίθεται στη στάθμευση δυνάμεων μελών του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία
Η Ουκρανία λέει όχι στις συνομιλίες, απορρίπτει συμφωνίες χωρίς τη συγκατάθεσή της

Η κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε την Τρίτη ότι συμφώνησε να πραγματοποιήσει περισσότερες συνομιλίες με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία μετά από μια πρώτη συνάντηση που απέκλεισε το Κίεβο, σηματοδοτώντας μια απόκλιση από την προηγούμενη προσέγγιση της Ουάσιγκτον που ένωσε τους συμμάχους των ΗΠΑ για να απομονώσει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.
Καθώς η συνάντηση διάρκειας 4-1/2 ωρών στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας βρισκόταν σε εξέλιξη, η Ρωσία σκλήρυνε τις απαιτήσεις της, κυρίως επιμένοντας ότι δεν θα ανεχόταν η συμμαχία του ΝΑΤΟ να παράσχει ένταξη στο Κίεβο.

Ήταν η πρώτη φορά που Αμερικανοί και Ρώσοι αξιωματούχοι κάθισαν μαζί για να συζητήσουν τρόπους να σταματήσει η πιο θανατηφόρα σύγκρουση στην Ευρώπη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ουκρανία έχει δηλώσει ότι δεν θα δεχτεί καμία συμφωνία που επιβάλλεται χωρίς τη συγκατάθεσή της και ο γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς επανέλαβε ότι «δεν πρέπει να υπάρξει απόφαση που θα επιβληθεί στην Ουκρανία».
Ακόμη και πριν από τις συνομιλίες, ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί κατηγόρησαν την κυβέρνηση Τραμπ ότι παρείχε δωρεάν παραχωρήσεις στη Μόσχα την περασμένη εβδομάδα, αποκλείοντας την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και λέγοντας ότι ήταν ψευδαίσθηση για το Κίεβο να πιστεύει ότι θα μπορούσε να ξανακερδίσει το 20% της επικράτειάς του που βρίσκεται τώρα υπό ρωσικό έλεγχο.

Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Μάικ Γουώλτς είπε στους δημοσιογράφους στο Ριάντ ότι ο πόλεμος πρέπει να τερματιστεί οριστικά και αυτό θα περιλαμβάνει διαπραγματεύσεις για το έδαφος.
«Απλώς μια πρακτική πραγματικότητα είναι ότι θα υπάρξει κάποια συζήτηση για το έδαφος και θα υπάρξει συζήτηση για τις εγγυήσεις ασφαλείας», είπε.
Ομάδες υψηλού επιπέδου θα ξεκινήσουν συνομιλίες για τον τερματισμό της σύγκρουσης και θα εργαστούν χωριστά για την αποκατάσταση των αντίστοιχων διπλωματικών αποστολών των χωρών στην Ουάσιγκτον και τη Μόσχα για να διευκολυνθούν οι συνομιλίες στο μέλλον, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο.
Ο Ρούμπιο είπε ότι έφυγε από τις αρχικές συνομιλίες πεπεισμένος ότι η Ρωσία ήταν «πρόθυμη να αρχίσει να εμπλέκεται σε μια σοβαρή διαδικασία», αλλά ότι η επίτευξη ειρήνης θα συνεπαγόταν παραχωρήσεις από όλες τις πλευρές.
Απαντώντας στις ουκρανικές και ευρωπαϊκές ανησυχίες, ο Ρούμπιο είπε ότι κανείς δεν παραγκωνίζεται, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εμπλακεί κάποια στιγμή και οποιαδήποτε λύση πρέπει να είναι αποδεκτή από όλα τα μέρη.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelenskiy δήλωσε ότι ανέβαλε την επίσκεψη στη Σαουδική Αραβία που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη για τον επόμενο μήνα. Πηγές που γνωρίζουν το θέμα είπαν ότι η απόφαση ελήφθη για να αποφευχθεί η «νομιμοποίηση» των συνομιλιών ΗΠΑ-Ρωσίας.
Το Κίεβο λέει ότι οι συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου δεν πρέπει να γίνονται πίσω από την πλάτη της Ουκρανίας.
Η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε στους δημοσιογράφους στη Μόσχα ότι «δεν είναι αρκετό» το ΝΑΤΟ να μην δεχθεί την Ουκρανία ως μέλος. Είπε ότι η συμμαχία πρέπει να προχωρήσει παραπέρα αποκηρύσσοντας μια υπόσχεση που έδωσε σε μια σύνοδο κορυφής στο Βουκουρέστι το 2008 ότι το Κίεβο θα ενταχθεί σε μια μελλοντική, απροσδιόριστη ημερομηνία.
«Διαφορετικά, αυτό το πρόβλημα θα συνεχίσει να δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα στην ευρωπαϊκή ήπειρο», είπε.

Ο Ζελένσκι έχει ζητήσει επανειλημμένα την ένταξη στο ΝΑΤΟ ως τον μόνο τρόπο για να εγγυηθεί την κυριαρχία και την ανεξαρτησία του Κιέβου από τη γείτονά του με πυρηνικά όπλα.
Η Ουκρανία συμφώνησε να εγκαταλείψει τα πυρηνικά όπλα της σοβιετικής εποχής το 1994 με αντάλλαγμα τις διαβεβαιώσεις για την ανεξαρτησία και την κυριαρχία εντός των υφιστάμενων συνόρων της από τη Ρωσία, τις ΗΠΑ και τη Βρετανία.

Η ΡΩΣΙΑ ΘΕΤΕΙ ΝΕΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

Καθώς οι ευρωπαϊκές χώρες συζητούν τη δυνατότητα συνεισφοράς ειρηνευτικών δυνάμεων για την υποστήριξη οποιασδήποτε ειρηνευτικής συμφωνίας για την Ουκρανία, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε στο Ριάντ ότι η Μόσχα δεν θα δεχόταν την ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ εκεί, ανεξάρτητα από τη σημαία που θα λειτουργούσαν.
«Φυσικά, αυτό είναι απαράδεκτο για εμάς», είπε.
Τα σχόλια των Λαβρόφ και Ζαχάροβα έδειξαν ότι η Ρωσία θα συνεχίσει να πιέζει για περαιτέρω παραχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις. Η εναρκτήρια συνάντηση την Τρίτη είδε τον Λαβρόφ και τον βοηθό εξωτερικής πολιτικής του Κρεμλίνου, Γιούρι Ουσάκοφ – δύο βετεράνους που έχουν περάσει συνολικά 34 χρόνια στους σημερινούς τους ρόλους – να διαπραγματεύονται με τρεις αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ τον πρώτο μήνα της δουλειάς τους.
Η Ρωσία δεν ανέφερε καμιά προσφορά παραχωρήσεων και οι αμερικανοί αξιωματούχοι δεν ισχυρίστηκαν ότι σημείωσαν καμία τέτοια προσφορά στη συνάντηση της Τρίτης, με αποτέλεσμα οι παρατηρητές να αμφιβάλλουν εάν οι συνομιλίες θα μετατραπούν σε σοβαρές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.

«Μέχρι στιγμής έχω δει μηδενικά στοιχεία ότι ο Πούτιν είναι πρόθυμος να δώσει μια ίντσα για να διαπραγματευτεί μια ειρηνευτική συμφωνία», έγραψε στο X ο Μάικλ ΜακΦόλ, ο οποίος υπηρέτησε ως πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Ρωσία υπό τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.
Και οι δύο πλευρές δήλωσαν ότι δεν έχει οριστεί ημερομηνία για μια συνάντηση μεταξύ του Τραμπ και του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, κάτι που και οι δύο άνδρες δηλώνουν ότι θέλουν.
Αλλά η ταχέως εξελισσόμενη διπλωματία, που ξεκίνησε με ένα τηλεφώνημα Πούτιν-Τραμπ μόλις πριν από έξι ημέρες, έχει προκαλέσει συναγερμό στην Ουκρανία και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ότι οι δύο ηγέτες θα μπορούσαν να συνάψουν μια γρήγορη συμφωνία που αγνοεί τα συμφέροντά τους για την ασφάλεια, ανταμείβει τη Μόσχα για την εισβολή της και αφήνει ελεύθερο τον Πούτιν να απειλεί την Ουκρανία ή άλλες χώρες στο μέλλον.

Ο Λαβρόφ είπε ότι υπάρχει «μεγάλο ενδιαφέρον» για την άρση των οικονομικών κυρώσεων μεταξύ των δύο χωρών, αφού οι ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες επέβαλαν κύματα κυρώσεων στη Μόσχα λόγω του πολέμου, επιδιώκοντας να απομονώσουν τον Πούτιν.
Ο Ρούμπιο είπε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν επίσης επιβάλει κυρώσεις, επομένως θα πρέπει να εμπλακούν σε συνομιλίες για την άρση των μέτρων.
Αλλά εάν η σύγκρουση τελείωνε, πρόσθεσε, θα «ξεκλειδώσει» ευκαιρίες για συνεργασία ΗΠΑ-Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων «μερικών πολύ μοναδικών, δυνητικά ιστορικών οικονομικών συνεργασιών».

Reuters

Reuters: Η Γαλλία ετοιμάζει δεύτερη σύνοδο για την Ουκρανία  

Η Γαλλία σχεδιάζει να φιλοξενήσει την Τετάρτη μια δεύτερη συνάντηση για το ζήτημα της Ουκρανίας και την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Σύμφωνα με το Reuters, αυτή τη φορά έχουν προσκληθεί ευρωπαϊκές χώρες που δεν ήταν παρούσες στην πρώτη συνάντηση στο Ελιζέ, καθώς και ο Καναδάς.

Δύο διπλωματικές πηγές ανέφεραν ότι οι χώρες που προσκλήθηκαν ήταν η Νορβηγία, ο Καναδάς, η Λιθουανία, η Εσθονία, η Λετονία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Ελλάδα, η Φινλανδία, η Ρουμανία, η Σουηδία και το Βέλγιο.

Κάποιες από τις χώρες ενδέχεται να συμμετέχουν μέσω τηλεδιάσκεψης, είπαν οι δύο διπλωμάτες, με το Ελιζέ να μην έχει επιβεβαιώσει ακόμη την είδηση.

Corriere della Sera: Μακρόν: «Αύριο νέα σύνοδος κορυφής και με χώρες εκτός ΕΕ». Λαβρόφ στο Ριάντ: «Ο Ζελένσκι αξίζει ένα χαστούκι στον καρπό»

Ρώσος διαπραγματευτής: Τα έργα της Αρκτικής συζητήθηκαν με τις ΗΠΑ
Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες συζήτησαν επίσης πιθανή συνεργασία σε ενεργειακά έργα της Αρκτικής στη σημερινή [χθεσινή] τους συνάντηση στο Ριάντ, δήλωσε στο Politico ο Ρώσος ολιγάρχης Kirill Dmitriev, Διευθύνων Σύμβουλος του Russian Sovereign Wealth Investment Fund (RDIF) και μέλος της αντιπροσωπείας της Μόσχας στις συνομιλίες. Ο Ντμίτριεφ είπε ότι οι οικονομικές συνομιλίες κάλυψαν γενικές γραμμές, αλλά ότι οι δύο πλευρές συζήτησαν ορισμένους «συγκεκριμένους τομείς συνεργασίας». «Ήταν περισσότερο μια γενική συζήτηση, ίσως κοινά έργα στην Αρκτική. Συζητήσαμε συγκεκριμένα για την Αρκτική», είπε.

«Για τους 007, ο Πούτιν δεν ενδιαφέρεται για μια πραγματική συμφωνία ειρήνης»

Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και οι στενότεροι σύμμαχοί τους πιστεύουν ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν εξακολουθεί να θέλει να ελέγξει ολόκληρη την Ουκρανία παρά την έναρξη των συνομιλιών στο Ριάντ για τον τερματισμό του πολέμου. Το NBC αναφέρει αυτό, επικαλούμενο τέσσερις αξιωματούχους των δυτικών μυστικών υπηρεσιών και δύο από το αμερικανικό Κογκρέσο. «Δεν έχουμε πληροφορίες που να υποδηλώνουν ότι ο Πούτιν ενδιαφέρεται για μια πραγματική ειρηνευτική συμφωνία αυτή τη στιγμή», δήλωσε ένας αξιωματούχος του Κογκρέσου. «Πιστεύει ότι κερδίζει», πρόσθεσε ένας αξιωματούχος των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών, σημειώνοντας ότι οι απώλειες στο πεδίο της μάχης δεν ωθούν τον Πούτιν να σταματήσει να πολεμά. «Η ηγεσία του προέδρου Τραμπ δημιούργησε το πρώτο άνοιγμα για συνομιλίες εδώ και χρόνια, και το έκανε μετά από μόλις τέσσερις εβδομάδες στην εξουσία», δήλωσε ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Μπράιαν Χιουζ. Η κυβέρνηση Τραμπ θα συνεχίσει να επιδιώκει μια συμφωνία που προωθεί τα αμερικανικά συμφέροντα και φέρνει αυτή τη σύγκρουση σε μόνιμη επίλυση».

 

Κυριάκο, δεν σώζεσαι με τίποτα!

1

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Αντικείμενο πολλών συζητήσεων έχει γίνει στα παρασκήνια, μα και στους πολιτικούς καφενέδες, η αλλαγή γραμμής του Κυριάκου Μητσοτάκη, με την κυριακάτικη συνέντευξη που έδωσε στην «Καθημερινή» για την υπόθεση των Τεμπών. Και φυσικά αναζητούνται οι ερμηνείες πίσω από αυτή την εξέλιξη…

Ο πρωθυπουργός άλλαξε -ως γνωστόν- προσωπείο σε σχέση με την τηλεοπτική συνέντευξη που είχε προηγηθεί στον Alpha αμέσως μετά τα πρώτα θεαματικά συλλαλητήρια του περασμένου μήνα. Έκανε μια στροφή σχεδόν της τάξης των 180 μοιρών και επανήλθε στη «συγκρουσιακή» γραμμή. Προς τι, λοιπόν, αυτή η μεταστροφή…

Μια πρώτη εξήγηση που δόθηκε, τη συνδέει με τα επίμαχα βίντεο, την ύπαρξη των οποίων είχε υπαινιχθεί μεν μιλώντας στον Αντ. Σρόιτερ, όπως τουλάχιστον εγκαλείται, αλλά τώρα που αυτά «εμφανίστηκαν» (όπως εμφανίστηκαν και με τα τεράστια ερωτήματα που τα συνοδεύουν) φαίνεται ότι αποφάσισε να τα εργαλειοποιήσει για να κάνει την αντεπίθεσή του…

Με δεδομένη την αμφισβήτηση που έχει γιγαντωθεί για τη γνησιότητά τους, ωστόσο, η επίκληση των εν λόγω βίντεο από τον κ. Μητσοτάκη -προτού ακόμη μάλιστα αποφανθούν έστω τα εργαστήρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών- δεν είναι μόνο μια βιαστική κίνηση. Προδίδει και την αγωνία που τον έχει καταλάβει, εάν όχι πανικό…

Είναι κοινό μυστικό στους κυβερνητικούς διαδρόμους, στο μεταξύ, ότι όταν έδωσε την πρώτη συνέντευξη και το έπαιξε (υποκριτικά) παραπλανημένος και… συντετριμμένος, το Μέγαρο Μαξίμου διχάστηκε. Μια ολόκληρη πτέρυγα υπουργών, στελεχών και παρατρεχάμενων αντέδρασαν έντονα, όχι μόνο γιατί τους «άδειασε» μεγαλοπρεπώς για όσα έλεγαν, υπακούοντάς τον, τα προηγούμενα δύο χρόνια. Το έκαναν θεωρώντας, επιπλέον, ότι η αμυντική και η μετριοπαθής τακτική θα (του) προκαλέσουν μεγαλύτερη ζημιά…

Φαίνεται, λοιπόν, ότι είμαστε στη φάση που οι «σκληροί» της πρωθυπουργικής αυλής πήραν πάλι το πάνω χέρι και έτσι με όχημα τα (αμφισβητούμενα) βίντεο ο κ. Μητσοτάκης άρχισε να μιλάει πάλι για συνωμοσιολόγους, να κάνει μετωπική επίθεση στους πάντες, να απορρίπτει τα περί «μπαζώματος» και «παράνομου φορτίου» και περίπου να προεξοφλεί ότι η Δικαιοσύνη θα τα βρει όλα εντάξει…

Αυτό που αντιλαμβάνονται οι παροικούντες είναι ότι η ραγδαία καθίζηση τις τελευταίες εβδομάδες έχει οδηγήσει -αν μη τι άλλο- τον κ. Μητσοτάκη σε αδιέξοδο και σε αλλοπρόσαλλες κινήσεις. Το κυβερνητικό σκάφος δεν μπάζει απλώς νερά, βουλιάζει. Ακόμα κι αν τα «σωσίβια» (τα βίντεο) είναι τρύπια, πάει να πιαστεί από αυτά…

Υπό το κράτος της απόγνωσης, κάνει τώρα μια απέλπιδα προσπάθεια να επανασυσπειρώσει την κομματική του βάση. Όχι να μαζέψει πίσω όσους έχουν φύγει (αυτοί πάνε…), αλλά να συγκρατήσει όσους έχουν απομείνει και τώρα νιώθουν επί ξυρού ακμής. Να φανατίσει και να πολώσει, σπέρνοντας τον φόβο της απώλειας της εξουσίας, με ό,τι θα συνεπαγόταν κάτι τέτοιο για τα προνόμια, τις θέσεις, το χρήμα κ.ο.κ., όσων έχουν συνδέσει την τύχη τους με το σημερινό «γαλάζιο» σύστημα εξουσίας…

https://www.antinews.gr/64590/politiki/kyriako-den-sozesai-me-tipota/

Μαρτυρία κυνηγού για τη σορό Β.Καλογήρου: «Πέρασα ακριβώς από το σημείο 50 χιλιάδες φορές– Δεν υπήρχε τίποτα»!

0

«Το περάσαμε αμέτρητες φορές με τα σκυλιά μας – περίπου 15 σκυλιά – και δεν εντοπίσαμε τίποτα»

Σύμφωνα με μαρτυρία κυνηγού, που γνωρίζει καλά τη περιοχή όπου βρέθηκε η σορός του 39χρονου Β.Καλογήρου στον λόφο της Περαχώρας Τυρνάβου, μέχρι και τα μέσα Ιανουαρίου δεν υπήρχε κανένα σημάδι που να υποδηλώνει την παρουσία ανθρώπινου σώματος στο σημείο.

Όπως ανέφερε, τόσο ο ίδιος όσο και πολλές άλλες ομάδες κυνηγών επισκέπτονταν συχνά την περιοχή χωρίς να παρατηρήσουν οτιδήποτε ασυνήθιστο.

«Πηγαίνουμε για κυνήγι συχνά εκεί, κάθε Τετάρτη και Σαββατοκύριακο, μαζί με άλλους κυνηγούς από το χωριό. Μέχρι τις 15 Ιανουαρίου δεν υπήρχε τίποτα που να μας κινήσει την υποψία. Το περάσαμε αμέτρητες φορές με τα σκυλιά μας – περίπου 15 σκυλιά – και δεν εντοπίσαμε τίποτα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, πρόσθεσε ότι ακόμα και μετά τη λήξη της κυνηγετικής περιόδου, όταν επέστρεψαν στην περιοχή για να κάνουν βόλτα με τα σκυλιά τους, δεν υπήρχε κανένα ίχνος της σορού.

«Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι δεν υπήρχε τίποτα εκεί μέχρι τότε», είπε, εκφράζοντας την απορία του για το πώς και πότε βρέθηκε το σώμα στο συγκεκριμένο σημείο.

Είπε πιο συγκεκριμένα ο κυνηγός:

«Μέχρι 15 Ιανουαρίου δεν υπήρχε τίποτα εκεί.

Πηγαίναμε Τετάρτη και Σαββατοκύριακο. Δεν πηγαίναμε όμως μόνο εμείς που είμαστε 4 άτομα παρέα, πήγαιναν και άλλοι από το χωριό.

Δεν θα τον βλέπαμε εμείς αν δεν τον βρίσκαν τα σκυλιά, έχουμε 15 σκυλιά. Το συγκεκριμένο σημείο που βρέθηκε το άτομο το περάσαμε ίσα με 50 χιλιάδες φορές.

Αφού τελείωσε η κυνηγετική περίοδος, στα τέλη Ιανουαρίου ξαναπήγαμε τα σκυλιά βόλτα, δεν υπήρχε άτομο εκεί. Κόβω το κεφάλι μου δεν υπήρχε άτομο εκεί».

Οι δηλώσεις αυτές δημιουργούν νέα ερωτήματα για το αν η σορός του 39χρονου βρισκόταν στο σημείο από την αρχή ή αν μεταφέρθηκε εκεί αργότερα.

Οι έρευνες συνεχίζονται προκειμένου να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες έχασε τη ζωή του ο Βασίλης Καλογήρου.

https://www.pronews.gr/koinonia/martyria-kynigou-gia-to-simeio-opou-vrethike-i-soros-tou-v-kalogirou-perasa-akrivos-apo-to-simeio-den-itan-ekei/

Η «βαλκανική ομάδα» του Ντόναλντ Τραμπ

0
Αλεξάντερ Ρότερτ 

Γκρενέλ, Κούσνερ, Μπλαγκόγιεβιτς και άλλοι γνωστοί και «μη εξαιρετέοι» αναμένεται να στελεχώσουν το επιτελείο του νέου Αμερικανού προέδρου για τα Βαλκάνια.

Γκρενέλ και Τραμπ σε προεκλογική εκδήλωση των Ρεπουμπλικανών στη ΦιλαδέλφειαΕικόνα: AP Photo/Alex Brandon/picture alliance

«The Deal Maker in Chief is Back» ήταν ο τίτλος των New York Times την ημέρα που ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεφε στον Λευκό Οίκο. Τα πρώτα δείγματα γραφής στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής υποδεικνύουν πράγματι ότι ο νέος πρόεδρος θα επιδιώξει όσο το δυνατόν περισσότερα deals. Η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, για παράδειγμα, μπορεί να συνεχιστεί, αλλά μόνο ως αντάλλαγμα για την πρόσβαση σε πολύτιμες πρώτες ύλες, όπως το λίθιο και οι σπάνιες γαίες. Deals στην αγορά του real estate ετοιμάζoνται στη Γάζα, την οποία ο Τραμπ φιλοδοξεί να μετατρέψει σε «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής», αλλά και στη Σερβία.

Νέος Trump Tower στο… Βελιγράδι

Ο Trump Tower στη Νέα Υόρκη
Ο εμβληματικός Trump Tower στο Μανχάταν της Νέας ΥόρκηςΕικόνα: Michael Kappeler/dpa/picture alliance

Tα αρχικά σχέδια για τον Trump Tower του Βελιγραδίου είχαν εμφανιστεί το 2012, για να εγκαταλειφθούν στη συνέχεια. Επανέρχονται όμως τώρα, μετά από 13 ολόκληρα χρόνια. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στον Ρίτσαρντ Γκρενέλ, στενό συνεργάτη του νέου Αμερικανού προέδρου, ο οποίος στην πρώτη θητεία Τραμπ είχε αναλάβει ρόλο εντεταλμένου για τα Δυτικά Βαλκάνια, με ειδίκευση σε «ειδικές αποστολές».

Υπό αυτή την ιδιότητα, ο Γκρενέλ καλλιεργούσε στενές και εξαιρετικά φιλικές σχέσεις με τον πρόεδρο της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Τζούριτς, ο οποίος προηγουμένως είχε διατελέσει πρέσβης στην Ουάσιγκτον. Μάλιστα ο Γκρενέλ παρασημοφορήθηκε από τον Βούτσιτς για την «ισορροπημένη προσέγγιση» που επέδειξε στο ζήτημα του Κοσόβου.

Η συμφωνία για τον νέο Trump Tower του Βελιγραδίου ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2024. Στη σχετική διαπραγμάτευση συμμετείχαν η κυβέρνηση της Σερβίας, ο γαμπρός του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, και Άραβες επενδυτές. Τα σχέδια προβλέπουν ότι το παλαιό Γενικό Επιτελείο Στρατού της Σερβίας (και της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας) θα μετατραπεί σε ξενοδοχειακό συγκρότημα πολυτελείας, ενώ στον ίδιο χώρο θα οικοδομηθεί μνημείο για τα θύματα των νατοϊκών βομβαρδισμών του 1999. Το συνολικό κόστος ανέρχεται σε 500 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τους New York Times. Θα είναι ο πέμπτος Trump Tower σε όλον τον κόσμο μετά τη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, τη Μανίλα και την Κωνσταντινούπολη.

«Ο κατάλληλος άνθρωπος»

Ο Ροντ Μπλαγκόγιεβιτς
Ο πρώην κυβερνήτης του Ιλινόις Ροντ ΜπλαγκόγιεβιτςΕικόνα: Vincent Alban/REUTERS

Ο Ροντ «Μπλάγκο» Μπλαγκόγιεβιτς είναι μία πολιτική φυσιογνωμία εξαιρετικά ιδιόρρυθμη, ακόμα και για τα μέτρα του Τραμπ. Γόνος Σέρβων μεταναστών στις ΗΠΑ, είχε εκλεγεί παλαιότερα κυβερνήτης του Ιλινόις με το Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά το 2009 καθαιρέθηκε από το αξίωμά του και στη συνέχεια καταδικάστηκε σε φυλάκιση 14 ετών για διαφθορά. Στη διάρκεια της πρώτης θητείας του στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ είχε μειώσει την ποινή του Μπλαγκόγιεβιτς. Τώρα ετοιμάζεται να τον διορίσει πρεσβευτή στο Βελιγράδι, σύμφωνα με τo Politico.

«Ο Μπλάγκο είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για το Βελιγράδι» δηλώνει στην DW ο Ντάνιελ Σέρβερ, ερευνητής στο πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς και πρώην συνεργάτης του Μπιλ Κλίντον. «Πρόκειται για έναν πολιτικό βαθύτατα διεφθαρμένο, ο οποίος είναι διατεθειμένος να κάνει οτιδήποτε ζητήσει ο Τραμπ».

Το 2010, αμέσως μετά την καθαίρεσή του από το αξίωμα του κυβερνήτη, ο Μπλαγκόγιεβιτς έδωσε το παρών στο Celebrity Apprentice, το αγαπημένο τηλεοπτικό ριάλιτι του Ντόναλντ Τραμπ. Μετά το τελευταίο προεκλογικό συνέδριο των Ρεπουμπλικανών, τον Μάιο του 2024, συμμετείχε μαζί με τον Ρίτσαρντ Γκρενέλ σε προεκλογικές εκδηλώσεις, ιδιαίτερα σε περιοχές με ισχυρή σερβική παροικία.

Την άνοιξη του 2024, πέντε επιφανείς επιχειρηματίες από τη Σερβία βρέθηκαν σε δεξίωση στην ιδιωτική κατοικία του Τραμπ, στο Μαρ-α-Λάγκο της Φλόριντα. Μεταξύ αυτών ήταν ο Ράνκο Ρίστιτς, ιδρυτής της Zastava Arms USA, η οποία εισάγει και διαθέτει κατ’ αποκλειστικότητα όπλα της σερβικής Zastava Oruzje στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον Ρίστιτς, ο Τραμπ είχε συστήσει στους παριστάμενους τον Μπλαγκόγιεβιτς ως «εξαιρετικό φίλο» και «στενό συνεργάτη».

Κριτική στον πρωθυπουργό του Κοσσυφοπεδίου

Ρίτσαρντ Γκρενέλ, Αλεξάνταρ Βούτσιτς στο Βελιγράδι τον Οκτώβριο του 2023
Το 2023 ο Σέρβος πρόεδρος Βούτσιτς είχε παρασημοφορήσει τον ΓκρενέλΕικόνα: Darko Vojinovic/dpa/picture alliance

Την περασμένη εβδομάδα, ο Μπλαγκόγιεβιτς συναντήθηκε στο Βελιγράδι με τον Σέρβο πρόεδρο Βούτσιτς. Μιλώντας σε τοπικά ΜΜΕ άσκησε έντονη κριτική στον Κοσοβάρο πρωθυπουργό Άλμπιν Κούρτι, τον οποίο μάλιστα κατηγόρησε για «εθνοκάθαρση» στις σερβικές περιοχές του Κοσσυφοπεδίου. Παράλληλα, ζήτησε συγγνώμη για τη συμμετοχή των ΗΠΑ στους νατοϊκούς βομβαρδισμούς του 1999. «Ήταν τρομακτικό αυτό που έκανε η χώρα μου στη χώρα σας στη δεκαετία του ’90» ανέφερε χαρακτηριστικά ο επίδοξος πρέσβης των ΗΠΑ στο Βελιγράδι. «Δεν ήταν τίποτα διαφορετικό από αυτό που κάνει η Ρωσία στην Ουκρανία».

Αλλά και ο Ρίτσαρντ Γκρενέλ ασκεί δριμεία κριτική στον Άλμπιν Κούρτι. Επιπλέον δε, την παραμονή της ορκωμοσίας του Τραμπ, ο Γκρενέλ είχε υποδεχθεί στην Ουάσινγκτον τον πρώην πρωθυπουργό του Κοσόβου Ραμούς Χαραντινάι, έναν από τους «ορκισμένους εχθρούς» του Κούρτι. Στη συνέχεια, ο Χαραντινάι δήλωσε στην πλατφόρμα Χ της ιστοσελίδας KosovoOnline ότι «δεν είναι καλό για το Κοσσυφοπέδιο να παραμείνει στην εξουσία ο Κούρτι». Το 2020, ο πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου είχε προκαλέσει την μήνιν του Γκρενέλ, καθώς αρνήθηκε την ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας, που είχε προτείνει ο Αμερικανός απεσταλμένος σε μία προσπάθεια να αποκαταστήσει τις σχέσεις ανάμεσα στο Βελιγράδι και την Πρίστινα.

Εύθραυστες ισορροπίες στη Βοσνία

Γυμνάσια της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης EUFOR στη Βοσνία
Πρόσφατα η ειρηνευτική δύναμη EUFOR είχε πραγματοποιήσει γυμνάσια στη ΒοσνίαΕικόνα: EUFOR

Ο Κουρτ Μπασούενερ, επικεφαλής του Democratization Policy Council με έδρα το Βερολίνο, εκτιμά ότι οι σερβικές φιλοδοξίες θέτουν πλέον σε κίνδυνο τις ισορροπίες όχι μόνο στο Κόσοβο, αλλά και στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Όπως λέει ο ίδιος στην DW, η ΕΕ θα μπορούσε να αντιδράσει ενισχύοντας με μάχιμες μονάδες τη σημερινή διεθνή ειρηνευτική αποστολή EUFOR Althea. Σε αυτή την περίπτωση, η παρουσία των Γκρενέλ-Κούσνερ-Μπλαγκόγιεβιτς θα ήταν ένα «δώρο» για το Βελιγράδι, που θα εξασφάλιζε απευθείας πρόσβαση στον Λευκό Οίκο, υποστηρίζει ο Γερμανός αναλυτής.

Τόσο ο ίδιος, όσο και ο πρώην συνεργάτης του Κλίντον, Ντάνιελ Σέρβερ, αμφιβάλλουν εάν η νέα αμερικανική διοίκηση θα είχε διάθεση να παρέμβει, για να σταματήσει τον σερβικό στρατό σε περίπτωση ένοπλης διένεξης. Επιπλέον, προειδοποιεί ο Ντάνιελ Σέρβερ, ακόμα και η θεωρητική συζήτηση για διαίρεση του Κοσόβου ή της Ουκρανίας ενισχύει τις αποσχιστικές τάσεις των Σέρβων από τη σημερινή Βοσνία- Ερζεγοβίνη.

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

How USAID Shipped Bags of Hundred Dollar Bills to the Taliban

0

Ἡγεσία μέ ἀλήθεια καί στιβαρότητα

1

ΒΡΑΔΥ Τετάρτης ὁ ὑπάλληλος σέ κεντρικό πάρκινγκ τοῦ Κολωνακίου ἔχει ὄρεξη γιά συζήτηση παρά τό προχωρημένο τῆς ὥρας.

Θέλει νά μᾶς μιλήσει γιά τόν Τράμπ. Ὄχι γιά τά Τέμπη, ὄχι γιά τόν Ἀνδρουλάκη, ὄχι γιά τόν Μητσοτάκη, ὄχι γιά τόν Τσίπρα. Γιά τόν Τράμπ. Εἴχαμε ἤδη διαισθανθεῖ ἀπό μία ἐπίσκεψη μας σέ βενζινάδικο τῆς ὁδοῦ Γιαννιτσῶν στήν Θεσσαλονίκη, ὅπου οἱ ἰδιοκτῆτες ἔχουν κολλήσει στούς τοίχους ἕνα ἐξώφυλλο τοῦ «Time» μέ φωτογραφία τοῦ πλανητάρχη, καί μιά μινιατούρα του φιγουράρει στό ταμεῖο, ὅτι ὁ νέος Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἶναι ἰδιαίτερα δημοφιλής, σέ αὐτήν τήν φάση τοὐλάχιστον, στίς λαϊκές πλειοψηφίες. Στούς ἀδύναμους. Σέ αὐτούς πού οἱ ἑκάστοτε ἐλίτ ἀποκαλοῦν ἀλαζονικά «οἱ τελευταῖοι», «οἱ ἀπαρατήρητοι». Ὅλοι αὐτοί μιλοῦν αὐτήν τήν ἐποχή γιά τόν Τράμπ. Οἱ ἐργάτες γιά τόν δισεκατομμυριοῦχο. Ἡ δημοτικότητά του σέ ὅλον τόν κόσμο ἀνέρχεται σέ 52%.

Τό φαινόμενο δέν ἔχει ἀναλυθεῖ ἐπαρκῶς ἀπό τό παλαιό πολιτικό σύστημα στήν Εὐρώπη, γι’ αὐτό καί οἱ ἀντιδράσεις του στίς πρῶτες ἀποφάσεις τοῦ νέου Προέδρου, στίς παρεμβάσεις τοῦ Ἔλον Μάσκ στά ἐσωτερικά εὐρωπαϊκῶν κρατῶν καί τώρα στήν ὁμιλία τοῦ νέου ἀντιπροέδρου Ντί Βάνς, προσεγγίζονται μέ ἐντελῶς λάθος τρόπο. Ἀποδεικνύεται ὅτι πρόκειται γιά μία ὁμάδα μέ ἑνιαία ἀντίληψη πού δρᾶ κατά ἑνιαῖο τρόπο καί δέν κάνει κανείς τό δικό του. Πρόκειται γιά μία ὁμάδα πού δέν ἐπηρεάζεται ἀπό λόμπυ καί χρηματοδότες, γιατί ἡ ἴδια γνωρίζει τόσο καλά τόν καπιταλισμό ἀπό μέσα, εἴτε ἀπό τήν κορυφή του εἴτε ἀπό τήν βάση του, ὥστε διακρίνει πολύ εὔκολα καί τά κίνητρα τῶν χρηματοδοτήσεων. Πρόκειται γιά μιά ὁμάδα πού θέλει κατ’ ἀρχάς, θά δοῦμε ἄν θά τό πετύχει, νά ἀφιερωθοῦν οἱ ἄνθρωποι στά εἰρηνικά τους ἔργα μακριά ἀπό πολέμους καί νά γεφυρωθεῖ τό χάσμα τῆς ἀνώτερης τάξης πού νέμεται τόν πλοῦτο μέ τήν μεσαία καί τίς κατώτερες πού ὑπολείπεται.

Τά χαρακτηριστικά αὐτῆς τῆς ὁμάδας πού μοιάζει νά ἔχει σκεφτεῖ πολύ τά βήματά της πρίν ἐνεργήσει εἶναι ἡ στιβαρότητα καί ἡ εἰλικρίνεια μέχρι ὠμότητας. Τό παγκόσμιο πρόβλημα τῆς ἡγεσίας σήμερα εἶναι ἡ ἔλλειψη στιβαρότητας. Οἱ ἄνθρωποι παραπονιοῦνται, γιατί αἰσθάνονται ὅτι δέν βρίσκονται στό τιμόνι τῶν χωρῶν τῆς παγκόσμιας τάξης ἡγεσίες των πού νά αἰσθάνονται σίγουρες γιά τόν ἑαυτό τους καί νά ὑποστηρίζουν μέ πάθος τίς ἀποφάσεις πού λαμβάνουν χωρίς νά προσφεύγουν σέ μεθοδεύσεις. Λείπει ἡ στιβαρότητα ἀπό τίς λαϊκές πλειοψηφίες καί στό μέτρο πού τήν βρῆκε σήμερα στόν Τράμπ τήν ἀγκαλιάζει.

Αὔριο βεβαίως, ἄν γίνει κάτι λάθος, αὐτές οἱ πλειοψηφίες θά ἀπομακρυνθοῦν.

Οἱ διαψεύσεις εἶναι ὁ κανόνας στήν πολιτική. Ἀλλά γιά τήν ὥρα παραμένουν ἐκεῖ φανατικές, γιατί κατά βάθος θεωροῦν ὅτι ἡ στιβαρότητα δέν εἶναι ἕνα μοντέλο ἡγεσίας ἁπλῶς πού θά ἤθελαν καί γιά τήν χώρα τους. Παραμένουν ἐκεῖ γιατί θεωροῦν ὅτι οἱ στιβαρές ἀποφάσεις τοῦ Προέδρου Τράμπ ἔχουν πολύ μεγάλη ἐπίδραση καί στήν δική τους καθημερινότητα. Ἡ διακοπή τοῦ πολέμου ἤδη ὁδηγεῖ στήν ἀποκλιμάκωση τῶν τιμῶν τοῦ πετρελαίου καί τοῦ φυσικοῦ ἀερίου. Οἱ ἄνθρωποι ἐκτός ἀπό τήν στιβαρότητα ὅμως χρειάζονται καί τήν ἀλήθεια.

Μέ ἁπλές λέξεις. Χωρίς ὡραιοποιήσεις. Τήν ὁποία συνήθως τολμοῦν νά ποῦν συνήθως ἄνθρωποι πού δέν ἔχουν ἐξαρτήσεις. Ὅποιος διαβάσει τό βιβλίο πού ἐξέδωσε τό 2016 καί κυκλοφορεῖ στήν Ἑλλάδα ἀπό τίς ἐκδόσεις «δῶμα» ὁ ἀντιπρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Τζαίυ Ντί Βάνς μέ τό ὁποῖο περιγράφει σέ βάθος τό πρόβλημα τῆς φτώχειας στήν χώρα του, προερχόμενος ἀπό ἄσημη οἰκογένεια λευκῶν Σκωτοϊρλανδῶν «Χιλμπίληδων» (ὁ ἴδιος δούλευε ἐργάτης μέ 16 δολλάρια τήν ὥρα γιά νά κουβαλᾶ πλακάκια), θά καταλάβει γιατί ὁ νεαρός δικηγόρος μίλησε τόσο ὠμά καί κατά πρόσωπο στούς ἡγέτες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης στό Μόναχο γιά τήν παραβίαση τῶν ἀξιῶν τους. Καί παρά τό γεγονός ὅτι ἦταν ὠμός, κανείς δέν τόν διέκοψε καί κανείς δέν εἶχε τό θάρρος, τήν ἀξιοπρέπεια νά σηκωθεῖ καί νά ἀποχωρήσει ἀπό τήν αἴθουσα ἐφ’ ὅσον θεωροῦσε ὅτι ἡ ὁμιλία τοῦ Ἀμερικανοῦ ἀξιωματούχου τόν ἔθιγε τόσο πολύ.

Τό νέο μοντέλο πού φέρνει λοιπόν ὁ Τράμπ εἶναι ταχύτητα καί ἀποφασιστικότητα στίς ἀποφάσεις χωρίς ὀπισθοχωρήσεις, πρῶτον, καί, δεύτερον, ἐπικοινωνία καί πειθώ στούς πολῖτες χωρίς συστημικούς ἐνδιάμεσους. Κάποτε στήν Δύση αὐτά θεωροῦνταν αὐτονόητα. Σήμερα εἶναι ἡ Ἀμερική πού σπεύδει νά θυμίσει πρῶτα στόν ἑαυτό της καί μετά στούς Εὐρωπαίους συμμάχους της ποιός εἶναι ὁ ὁρισμός τῆς Δύσης.

Πῶς λειτουργεῖ ἡ δημοκρατία καί ὁ κοινοβουλευτικός διάλογος ἀκόμα κι ἄν αὐτοί πού εἶναι οἱ ἀντίπαλοί μας δέν μᾶς ἐνθουσιάζουν. Ἡ ὁμιλία τοῦ Ντί Βάνς μούδιασε τό εὐρωπαϊκό κατεστημένο, ἀλλά ἔγινε ἀντικείμενο εὐρείας θετικῆς δημοσιότητας σέ ὅλον τόν κόσμο, ὅπου σύμφωνα μέ τελευταία δημοσκόπηση ὑποστηρίζει μέ συμπάθεια τῆς τάξεως τῶν 52% τό ἐγχείρημα τοῦ Προέδρου Τράμπ. Οἱ οἰωνοί γιά τήν ὥρα δείχνουν καλοί. Ἡ παγκόσμια οἰκονομία ἀντέδρασε θετικά στίς πρῶτες ἀποφάσεις τοῦ πλανητάρχη γιά τήν Οὐκρανία, γεγονός πού ὁδήγησε σέ μείωση τῆς τιμῆς τῆς ἐνέργειας καί σέ αὔξηση τῆς τιμῆς τοῦ χρυσοῦ.

Ὑπάρχουν πολλά ἀκόμα νά γίνουν. Ἀλλά ἡ ἐκκίνηση μοιάζει νά εἶναι καλή γιά τόν κόσμο.

estianews.gr

Διαφωνία κορυφῆς γιά τά ἑλληνοτουρκικά!

0

ΟΧΙ ἀπό τόν Ὑπουργό Ἀμύνης Νῖκο Δένδια στό νέο δόγμα τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη γιά «ἐλεύθερα νερά στό Αἰγαῖο» πού κλείνει τήν χώρα στά 6 μίλια – Ἔρχεται ὁ «Θόλος τοῦ Ἀχιλλέα»

ΟΤΑΝ τό βράδυ τοῦ περασμένου Σαββάτου ἀνέβαινε στό βῆμα ἐκδήλωσης τῆς νομαρχιακῆς ἐπιτροπῆς τῆς Νέας Δημοκρατίας στήν Κατερίνη ὁ Ὑπουργός Ἀμύνης Νῖκος Δένδιας, τό περιεχόμενο τῆς συνεντεύξεως τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στήν «Καθημερινή» εἶχε ἤδη γίνει γνωστό. Ἡ συνέντευξις ἦταν ἐπικεντρωμένη στά Τέμπη, ἀλλά ὁ κύριος Μητσοτάκης σέ μιά ἀποστροφή τοῦ λόγου του εἶπε ὅτι «πιστεύω στά ἤρεμα νερά στό Αἰγαῖο, γιατί ἐργάζομαι ὥστε αὐτά νά εἶναι καί ἐλεύθερα νερά.» Προηγουμένως εἶχε δεχθεῖ ἐρώτηση γιά τήν πρωτοβουλία τοῦ Ὑπουργοῦ Ἄμυνας νά καλέσει τήν Γαλλίδα πρέσβειρα καί νά τῆς κάνει διάβημα γιά τούς Meteor, καί ἀπήντησε ὅτι τήν κυβερνητική πολιτική τήν ἀποφασίζει τό «ΚΥΣΕΑ καί ὁ ἴδιος», ἐνῷ ἠρνήθη μέ τήν φράση «τά ἐν οἴκῳ μή ἐν δήμῳ» νά ἀποκαλύψει τό περιεχόμενο τῆς συζητήσεώς του γιά τό ἴδιο θέμα μέ τόν Πρόεδρο Μακρόν.

Ἡ ἀναφορά τοῦ Πρωθυπουργοῦ στά «ἐλεύθερα νερά» δέν ἦταν καθόλου τυχαία. Πρῶτον, γιατί εἶχε προηγηθεῖ τό ἐπεισόδιο βορείως τῆς Κρήτης ὅπου οἱ Τοῦρκοι ἀμφισβήτησαν μέ κορβέττα τους τήν ἑλληνική θαλάσσια δικαιοδοσία πέραν τῶν 6 μιλίων καί, δεύτερον, διότι προσφάτως κορυφαῖα κυβερνητικά στελέχη ἐπέμειναν ὅτι «τό Αἰγαῖο δέν εἶναι κλειστή λίμνη» καί ὅτι πρέπει νά διευκολυνθεῖ ἡ ναυσιπλοΐα. Ἄποψη, τήν ὁποία ἀντέκρουσε ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς μέ τήν φράση «τά νησιά εἶναι ἡ γεωγραφική συνέχεια τοῦ ἠπειρωτικοῦ ἐδάφους στήν θάλασσα», ἄρα ἔχουν αὐξημένα δικαιώματα.

Ἡ ἀπάντηση πού ἔδωσε ὁ Ὑπουργός Ἄμυνας ἀπό τήν Κατερίνη δέν ἦταν στό ἴδιο μῆκος κύματος μέ τόν Πρωθυπουργό. Ἀφοῦ θύμισε τήν σημασία τοῦ ΟΧΙ καί τοῦ «μολών λαβέ», ἀφοῦ ἀποκάλυψε ὅτι ἡ οἰκογένειά του ἐγεννήθη στήν Χειμάρρα καί ἔφυγε ἀπό ἐκεῖ «λόγῳ ἑνός ἐπεισοδίου μέ Τουρκαλβανούς», μίλησε γιά τήν ὑπαρξιακή ἀπειλή πού ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα μέ τό casus belli, διεμήνυσε ὅτι «ἡ Ἑλλάδα δέν θά ἐκχωρήσει παραμικρό στήν Τουρκία, γιατί τό ἐπιβάλλει τό Σύνταγμα» καί ὅτι αὐτό εἶναι «ὑποχρέωση στούς προγόνους μας». Εὐθεῖα ἀπάντησiw στά ἐλεύθερα νερά τοῦ κ. Μητσοτάκη. Ἀνεκοίνωσε τέλος ὅτι ὁ ἀντιαεροπορικός θόλος στό Αἰγαῖο θά ὀνομάζεται «Θόλος τοῦ Ἀχιλλέα» καί ὅτι θά ἀνακοινώσει τό εἰκοσαετές πρόγραμμα ἐξοπλισμῶν σέ συνεδρίαση τῆς Βουλῆς στίς 4 Μαρτίου. (Ἤδη στό παρασκήνιο κύκλοι τοῦ Μαξίμου διακινοῦν τήν ἄποψη, ὅτι ὁ θόλος θά κοστίσει 10 δισεκατομμύρια εὐρώ καί ὅτι εἶναι πάρα πολύ ἀκριβός!)

Προηγουμένως ὅμως θεώρησε σκόπιμο νά περιγράψει τό ἰδεολογικό προφίλ τῆς παρατάξεως ὅπως ὁ ἴδιος τό ἀντιλαμβάνεται ὄντας μέλος της ἀπό τά 17 χρόνια του. Διακήρυξε ὅτι «εἴμαστε συντηρητικοί, εἴμαστε ὀρθόδοξοι, ὅτι διασώζουμε τήν παράδοση καί τήν ἐθνική ταυτότητα.» Τόνισε ἐπίσης ὑπαινικτικά ὅτι «ὑπῆρξα ὑπουργός», ὄχι «εἶμαι ὑπουργός», καί θύμισε ὅτι εἶναι γέννημα-θρέμμα τῆς παρατάξεως.

Ἀκολουθοῦν τά σημαντικώτερα σημεῖα τῆς ὁμιλίας τοῦ κυρίου Δένδια πρός ἐλεύθερη ἐξαγωγή συμπερασμάτων:

«Λέω πάντα ὅτι ὅταν ἤμουνα μικρός μοῦ λέγανε ὅτι ὁ νέος πρέπει νά εἶναι ἀριστερός, καί νά πηγαίνεις πρός τά κεντροδεξιά ὅσο μεγαλώνεις. Ἐγώ δέν τό ἔζησα αὐτό στή ζωή μου. Ἀπό 17 χρονῶν, ὅταν γνώρισα τόν Κώστα Καραμανλῆ, ὅταν μπῆκα στή Νομική 17 καί κάτι, 18, εἶμαι σέ αὐτήν τήν παράταξη. Αὐτή ἡ παράταξη εἶναι τό σπίτι μου, αὐτή ἡ παράταξη εἶναι ἡ οἰκογένειά μου, αὐτή ἡ παράταξη εἶναι τά σκαλιά τῆς ζωῆς μου. Ὑπῆρξα ΟΝΝΕΔίτης, ὑπῆρξα ΔΑΠίτης, ὑπῆρξα Νεοδημοκράτης, ὑπῆρξα Βουλευτής, ὑπῆρξα Ὑπουργός, ὑπῆρξα πάντα μαζί σας. Ἐσεῖς εἶστε οἰκογένειά μου».

«Μέ τό Φρέντη Μπελέρη εἴμαστε συντοπῖτες. Ἡ οἰκογένειά μου ἔφυγε τό 1790 μετά ἀπό ἕνα ἐπεισόδιο μέ ἕναν Τουρκαλβανό ἀπό ἕνα χωριό πού λέγεται Βουνό τῆς Χειμάρρας. Μέ τόν Φρέντη λοιπόν μᾶς ἑνώνει ἡ Χειμάρρα καί μᾶς ἑνώνει ἡ αἴσθηση τῆς ὑπηρεσίας στήν πατρίδα.»

«Γιά αὐτήν τήν πατρίδα λοιπόν θέλω νά σᾶς μιλήσω. Γιατί γιά νά ζήσει αὐτή ἡ πατρίδα πρέπει νά διαφυλάξουμε ὄχι τήν τυπική ὀντότητα, ἀλλά τά ταυτοτικά στοιχεῖα τοῦ Ἔθνους πού λειτουργοῦν διαχρονικά μέσα στούς αἰῶνες. Καί ἀναφέρομαι πρῶτα ἀπ’ ὅλα καί πάνω ἀπ’ ὅλα στή γλῶσσα, τήν ἑλληνική γλῶσσα. Τή γλῶσσα μας, τή γλῶσσα πού μιλιέται σέ αὐτόν τόν τόπο γιά 3.000 χρόνια. Καί θέλω νά σᾶς πῶ ὅτι οἱ λέξεις αὐτῆς τῆς γλώσσας πού τή χρησιμοποιοῦμε σάν ἐργαλεῖο, ἀλλά πολλές φορές ἀγνοῶντας τήν τεράστια ἐθνική σημασία της, ἔχουν μιά εἰδική σημασία. Γιατί κουβαλᾶνε μαζί τους ὅπως τά ποτάμια, ὅπως τά ρυάκια, τά ὑλικά ἀπ’ ὅλα τά 3.000 χρόνια πού πέρασαν. Καί γιά νά τό καταλάβουμε, νά σᾶς πῶ μιά λέξη, τό “ΟΧΙ”. Τό “ΟΧΙ” γιά ὅλες τίς γλῶσσες αὐτοῦ τοῦ πλανήτη ἔχει ἀρνητική σημασία. Γιά ἐμᾶς τούς Ἕλληνες τό “ΟΧΙ” μετά τό ’40 ἔχει μιά τεράστια θετική σημασία πού ἀνατρέχει στό “Μολών Λαβέ τοῦ Λεωνίδα” χιλιάδες χρόνια πρίν. Γιά ἐμᾶς τό “ΟΧΙ” εἶναι ἡ διαχρονική ἄρνηση τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς νά ὑποταχθεῖ στόν ὁποιοδήποτε εἰσβολέα. Τό “ΟΧΙ”, ἡ κάθε μιά Ἑλληνίδα καί ὁ κάθε ἕνας Ἕλληνας, τό ἔχει θετικά, μέ ἀγάπη, μέσα στήν καρδιά του.»

«Καί μιά καί μιλήσαμε λίγο γιά τή γλῶσσα, νά μιλήσουμε γιά τό ἄλλο ταυτοτικό στοιχεῖο μας. Τήν Ὀρθοδοξία, τή θρησκεία μας. Φίλες καί φίλοι, ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἕνα σύγχρονο κράτος μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Ὁ καθένας στήν Ἑλλάδα ἔχει δικαίωμα νά πιστεύει ὅ,τι θέλει, ὁποιαδήποτε θρησκεία, ἀλλά οὐδείς μπορεῖ νά ἐμποδίσει τούς Ἕλληνες νά αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Ὁπουδήποτε ἀλλοῦ εἴμαστε γνωστοί ὡς Ἑλληνορθόδοξοι, ὡς Greek Orthodox, αὐτή εἶναι ἡ θρησκεία μας καί αὐτό εἶναι τό δεύτερο στοιχεῖο τῆς ταυτότητάς μας.»

«Ἡ συντήρηση στήν ἑλληνική γλῶσσα εἶναι κάτι τό θετικό. Τό ἀντίθετο τῆς συντήρησης στήν ἑλληνική γλῶσσα εἶναι ἡ σήψη, τό σάπισμα. Καί τό ἀντίθετο τῆς προόδου δέν εἶναι ἡ συντήρηση, εἶναι ἡ ὀπισθοδρόμηση. Λοιπόν, λέμε ἐμεῖς οἱ Νεοδημοκράτες στήν Ἀριστερά ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε καί συντηρητικοί καί προοδευτικοί. Αὐτό εἴμαστε ἐμεῖς, γιατί αὐτά τά δύο πράγματα πᾶνε μαζί. Καί Ἑλλάδα χωρίς συντήρηση δέν ὑπάρχει.»

«Ἡ πατρίδα μας δέν ἔχει τήν τύχη τοῦ Λουξεμβούργου. Ἡ πατρίδα μας ἀντιμετωπίζει ὑπαρξιακή ἀπειλή. Ἡ πατρίδα μας ἀντιμετωπίζει ἰσχύουσα διεκδίκηση καί ἰσχύουσα ἀπειλή κήρυξης πολέμου ἐναντίον της.

Αὐτό πού λέμε casus belli. Δέν ὑπάρχει ἄλλη χώρα σέ αὐτόν τόν πλανήτη, οὔτε μία πού νά ἀντιμετωπίζει ὑπάρχουσα ἀπειλή πολέμου ἀπό ἄλλη χώρα ἄν ἀσκήσει νόμιμο δικαίωμά της ὅπως εἶναι ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν της ὑδάτων σύμφωνα μέ τήν διεθνῆ σύμβαση γιά τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας. Δέν ὑπάρχει. Ἑλλάδα βεβαίως πιστεύει στήν ἀνάγκη συνεννόησης μέ τήν Τουρκία καί πάλεψα 4 χρόνια γιά αὐτό καί συνεχίζω καί παλεύω γιά αὐτό ἀπό μιά ἄλλη θέση. Ἀλλά, γιά νά συνεννοηθοῦμε, χρειάζονται δύο, δέν φτάνει ὁ ἕνας. Καί τό ξέρουμε ὅλοι, ἡ Ἑλλάδα δέν διεκδικεῖ τό παραμικρό. Ἀλλά δέν πρόκειται καί νά ἐκχωρήσει τό παραμικρό, διότι αὐτή εἶναι ἡ συνταγματική ὑποχρέωση τοῦ κάθε Ἕλληνα πολίτη. Ἡ ὑπεράσπιση τῆς πατρίδας του, τῆς κυριαρχίας, τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων, ὅσων μᾶς παρέδωσαν οἱ πρόγονοί μας γιά νά τά παραδώσουμε καί ἐμεῖς μέ τόν ἴδιο τρόπο στούς ἀπογόνους μας. Ὁτιδήποτε ἄλλο δέν νοεῖται».

«Στίς 4 Μαρτίου θά παρουσιάσω στήν ἁρμόδια Ἐπιτροπή τῆς Βουλῆς, γιά πρώτη φορά ἐπίσης στήν ἱστορία τῆς πατρίδας μας, ἐξοπλιστικό πρόγραμμα 10 σύν 10 ἐτῶν. Τό ἐξοπλιστικό πρόγραμμα τῆς ἑπόμενης δεκαετίας καί τό ἐξοπλιστικό πρόγραμμα μέ τή θέληση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τῆς ἑπόμενης 20ετίας. Γιατί; Γιατί πρέπει νά ὑπάρχει λογοδοσία στή Βουλή. Θά ἀναφερθῶ σέ αὐτό πού λέμε “Ἀσπίδα τοῦ Ἀχιλλέα”. Γιατί τό λέμε “Ἀσπίδα τοῦ Ἀχιλλέα”; Γιατί ἄν θυμᾶστε ἀπό τά γυμνασιακά χρόνια ἀπό τήν Ἰλιάδα ἡ ἀσπίδα τοῦ Ἀχιλλέα εἶχε πέντε διαφορετικά ἐπίπεδα. Ἡ ἀσπίδα πού τοῦ ἔφτιαξε ὁ Ἥφαιστος, ὅταν ὁ Ἕκτορας πῆρε ἀπό τό νεκρό Πάτροκλο τήν πρώτη του ἀσπίδα καί ζήτησε ἀπό τή μάνα του νά τοῦ φτιάξει καινούργια ὅπλα, τότε ἡ μάνα του τοῦ ἔθεσε, γιά νά θυμηθοῦμε τήν ἱστορία, τό ὑπαρξιακό δίλημμα: Θά ζήσεις ἤ θά ἐκδικηθεῖς τόν φίλο σου καί θά πεθάνεις γιά αὐτό. Καί ὁ Ἀχιλλέας γιά πρώτη φορά γίνεται ἡ τραγική προσωπικότητα καί ἐπιλέγει νά πεθάνει γιά τόν φίλο του καί τήν πατρίδα του. Γιά νά τό πετύχει αὐτό τοῦ δόθηκε μιά ἀσπίδα πού ἔφτιαξε ὁ Ἥφαιστος μέ πέντε διαφορετικά ἐπίπεδα.

Ὁ Θόλος τοῦ Ἀχιλλέα λοιπόν πού φτιάχνουμε ἐμεῖς τώρα γιά νά ὑπερασπίσουμε τήν πατρίδα μας ἔχει ἐπίσης πέντε ἐπίπεδα. Ἀντιπυραυλικό, ἀντί-drone, ἐναντίον ἀεροσκαφῶν, ἐναντίον πλοίων, ἐναντίον ὑποβρυχίων, πέντε. Γιά νά θωρακίσουμε μέ κάθε τρόπο τήν πατρίδα μας. Καί δίπλα σέ αὐτό, τά καινούργια μας φιλόδοξα προγράμματα γιά τά F-35, γιά τά drones, γιά τά καινούργια μας πλοῖα, γιά τήν καινούργια μας ἀντίληψη πού εἶναι πιό σημαντικό ἀπό ὅλα αὐτά».

estianews.gr