8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2023….
ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ….
ΚΑΙ ΕΝΩ ΟΙ ΚΗΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ, ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΚΟΜΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ…
ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΣΟΚ….
ΧΩΡΙΣ ΑΚΟΜΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΘΥΜΑΤΩΝ…
ΗΜΟΥΝ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ…
…ΚΑΙ ΗΡΘΑΝ…..
(Απόσπασμα , ως κατακλείδα του άρθρου μου της 8 Μαρτίου 2023….),
” …..Οι εξεγέρσεις, απροσχεδίαστες ή προκατασκευασμένες, συμβαίνουν από την αμφισβήτηση, απαξίωση, μη αποδοχή και εν τέλει κατάρρευση και των τριών συστατικών πυλώνων του πολιτεύματος και όχι μόνο από την υπολειτουργία μίας ή έστω και δύο εξ αυτών (εκτελεστική – νομοθετική – δικαστική) .
Το έναυσμα συνήθως δίδεται απο κάποιο μεγάλο γεγονός που θα επηρεάσει δυσμενώς τον πληθυσμό μιας χώρας, θα θέσει εν αμφιβόλω την ικανότητα υγειούς λειτουργίας των ανωτέρω πυλώνων και θα επιχειρηθεί η ανατροπή.
Τελευταία παραδείγματα στον ευρωπαϊκό χώρο, έχουμε προ δεκαετιών στη Ρουμανία και στην Αλβανία, προ ολίγων ετών στην Ουκρανία, και εσχάτως στην Αρμενία…Κατ’ ουσίαν , αυτός είναι ο μηχανισμός ο οποίος εφαρμόζεται από τις subversion ops, οι οποίες προετοιμάζουν και προλειαίνουν το έδαφος, αρκετό καιρό πριν…
Οι τρεις εξουσίες, ενώ θα πρέπει να επιτελούν πλήρως το έργο τους, παράλληλα θα πρέπει να λειτουργούν αρμονικά εντός πλαισίου, συνεργειών και συνεργασιών, με σκοπό το συνολικά κοινό καλό και ωφέλιμο, ενεργώντας πάντοτε υπό πλήρη ανεξαρτησία…
Καλό θα είναι οι αρχές των εξουσιών, να φροντίζουν να το διατηρούν αυτό ως κόρη οφθαλμού…”
Αυτά λοιπόν , γράφτηκαν ξεκάθαρα, δύο χρόνια πριν….οπότε μην αναρωτιέστε πως φτάσαμε ως εδώ…
Είχα προδεί από τις πρώτες ημέρες τις διαδρομές στις οποίες κινούνταν τα πράγματα εκ μέρους των συστατικών εξουσιών..
Οπότε νομοτελειακά…και αυτά που ήρθαν …και αυτά που θα έρθουν…
Υ.Γ. 1: Την 27 Φεβρουαρίου 2025, σε συνέντευξη τύπου…!!, παρουσιάστηκε το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ/Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Σιδηροδρομικών και Αεροπορικών Ατυχημάτων…
Του μόνου καθ’ ύλη αρμοδίου φορέα, να συντάξει πόρισμα διερεύνησης, σύμφωνα με το Ν.5014/21 Ιαν 2023…
Δυστυχώς, παρά την παρουσία πλήθους δημοσιογράφων, εξ όσων γνωρίζω, δεν είδα δημοσιογράφο να απευθύνει…αν όχι όλα, έστω κάποιο από τα εξής καίρια και ουσιαστικά ερωτηματα….
– “Γιατί παρά την πρόβλεψη του νόμου, δεν επεμβήκατε άμεσα στο πεδίο της τραγωδίας, ώστε να μην υπάρξει αλλοίωση του χώρου και των πειστηρίων…???”…και ….
– ” Γιατί παρά την πρόβλεψη του νόμου, λάβατε εντολή διερεύνησης, την 15 Μαρτίου 2024, δηλαδή 1 χρόνο και δύο εβδομάδες μετά την πρόκληση της τραγωδίας..??”….και…
– ” Γιατί δεχτήκατε να υποκαταστήσει το έργο σας μια αμφιβόλου νομιμότητας επιτροπή (η επιτροπή Γεραπετρίτη) η οποία και επίχαιρε μιας ιδιότυπης νομικής ασυλίας, χορηγηθείσας από την κυβέρνηση…??..”, και
– ” Με κοινό σημείο, ότι η Επιτροπή Γεραπετρίτη, δεν ασχολήθηκε καθόλου με το εκρηκτικό νέφος-πυρόσφαιρα, αλλά ούτε και εσείς δίνετε επί του παρόντος επαρκεις εξηγήσεις για αυτό, πως κρίνετε συνολικά το πόρισμα το οποίο υπέβαλλε η εν λόγω Επιτροπή την 18η Απριλίου 2023…???…”
Οπότε μην αντιδράτε και εξεγείρεστε ορισμένοι , αν αύριο στην διαμαρτυρία-συλλαλητήριο, ακουστούν και συνθήματα για κάποιους “αλήτες, ρουφιάνους, δημοσιοκάφρους”….
Πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων, επιβεβαιωμένα, ούτε η “τέταρτη άτυπη εξουσία”, λειτουργεί στη χώρα…
Υ.Γ.2 : Παρά τις πενιχρές και αλληλοσυγκρουόμενες αρχικές προ διετίας πληροφορίες, μετά και την σημερινή (χθεσινή) δημοσιοποίηση του πορίσματος από τον καθ’ ύλιν αρμόδιο ΕΟΔΑΣΑΑΜ, αποδεικνύεται περίτρανα ότι τα παρακάτω προ διετίας άρθρα , αντιμετώπισαν ορθά και με επιστημονικό τρόπο τα πιθανά αίτια της τραγωδίας, τις αλλεπάλληλες και διαδοχικές ελλείψεις, ανεπάρκειες και στρεβλώσεις κατά τη διαχείριση της κρίσης , καθώς και τις όμοιες ανεπάρκειες, στρεβλώσεις και παραλείψεις, κατά τη φάση της τεχνικής διερεύνησης…
Δυστυχώς , το χθεσινό πόρισμα ΕΟΔΑΣΑΑΜ, παρότι επιφυλάσσεται επί του παρόντος να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις για την πυρόσφαιρα και το εκρηκτικό νέφος, δικαιώνει πλήρως την παρακάτω αρθρογραφία…
Τριήμερο έρχεται μπροστά…οι παρακάτω σύνδεσμοι, παρατίθενται για όποιον έχει διάθεση και χρόνο να διαβάσει και να μάθει…
Παναγιώτης Γερογλής
Υπτγος ε.α.
Diploma in Diplomatic and Strategic Studies
Master of Arts in International Security and Applied Strategy
EU Political Advisor – External Action Service – European Security and Defence College
ex Military Advisor of Greece to the UN
ex Military Representative of Greece to the OSCE – HLPG
ex NATO PTEC /MPSOTC Commander
ex HNDGS/JMMLC Commander
Απόφοιτος Σχολής Επιτελών
Απόφοιτος Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου
Απόφοιτος Σχολής Εθνικής Άμυνας
After forces from the al-Qaeda affiliated Hayat Tahrir al-Sham (HTS) terrorist group conquered Damascus and overthrew Syria’s Assad regime in December 2024, they urged the residents of the Valley of the Christians to surrender any weapons they kept for self-defense, telling them that civilians would not be harmed. Since the jihadists’ takeover of Syria, however, around 500,000 Christians in the country have been faced with increased persecution and abductions
On February 16, more Christians… were abducted from another village in the area. Their kidnappers, according to sources on the ground, are torturing them.
“HTS’s successive renamings and ‘rebrandings’ appear to echo al-Qaeda’s own strategy in Syria of establishing branches and presenting them as locally-grown organizations arising in response to Syrians’ needs…” — US Commission on International Religious Freedom, November 2022.
Al-Sharaa recently started dressing in a suit and tie, and is now presenting himself to the West as a “moderate.” He has spoken of plans to form an inclusive transitional government representing diverse communities that will build institutions and run the country until it can hold free and fair elections. In schoolbooks, however, his government has been replacing the word “law” with “sharia,” and has been using Islamic teaching to recruit the country’s new army.
“Under HTS-control in Idlib, Christian clergy are not allowed to walk outside in any clothing that makes them recognisable as priests or pastors. Crosses have been removed from church buildings.” — Open Doors, December 2024.
“Islam does not tolerate other cultures.” — “Christina,” a Greek Christian in Syria, to Gatestone, January 2025.
“The new Syria should not be established without parties that represent the minority groups in the country, such as Christians, Kurds, Druze, and Alawites. The official recognition and acceptance of the jihadists by Western governments is like placing swords on the necks of Christians in particular and everyone who disagrees with them in general.” – “Christina,” a Greek Christian in Syria, to Gatestone, January 2025.
The persecution of Christians in Syria has been escalating since Ahmed Al-Sharaa took over as the country’s president, after his al-Qaeda affiliated Hayat Tahrir al-Sham terrorist group overthrew the Assad regime in December. Al-Sharaa recently started dressing in a suit and tie, and is now presenting himself to the West as a “moderate.” In schoolbooks, however, his government has been replacing the word “law” with “sharia,” and has been using Islamic teaching to recruit the country’s new army. Pictured: Al-Sharaa shakes hands with Turkish President Recep Tayyip Erdogan during a press conference in Ankara, Turkey on February 4, 2025. (Photo by Ozan Kose/AFP via Getty Images)
Sadly, the persecution of Christians in Syria’s “Valley of the Christians” (Wadi al-Nasara), overwhelmingly inhabited by Greeks originally from Antioch, has been escalating.
After forces from the al-Qaeda affiliated Hayat Tahrir al-Sham (HTS) terrorist group conquered Damascus and overthrew Syria’s Assad regime in December 2024, they urged the residents of the Valley of the Christians to surrender any weapons they kept for self-defense, telling them that civilians would not be harmed. Since the jihadists’ takeover of Syria, however, around 500,000 Christians in the country have been faced with increased persecution and abductions
On February 14, 2025, approximately 10 Christian men were abducted by Muslims from a village in the Valley, although reportedly later released. On February 16, more Christians — three of whom identified as Majd Shahoud, Tony Salloum and Bahjat Shehab — were abducted from another village in the area. Their kidnappers, according to sources on the ground, are torturing them.
Within a few days, armed Islamists violated a cemetery in the Christian town of Zaydal, east of the city of Homs, where they toppled and broke a stone cross and desecrated graves. On February 17, smoke bombs were thrown by masked men at the Church of Our Lady of the Annunciation in the Christian village al-Masmiyah, in Daraa.
HTS is a terrorist group formed in 2017 from a merger of five Islamist militias. Since then, HTS ruled Idlib in northwest Syria. In 2018, it was designated by the US State Department as a Foreign Terrorist Organization.
In late November 2024, an offensive was launched by jihadist forces, spearheaded by HTS. In December, in less than two weeks, in a march through Syria, HTS toppled Bashar al-Assad, ending his family’s six-decade Baathist regime.
HTS founder Ahmed Al-Sharaa, formerly known as Abu Mohammad al-Jolani, then became Syria’s president and de facto ruler. Before that, he had served as a “graduate” of the Jabhat Al-Nusra (Nusrah Front), another designated Foreign Terrorist Organization and Syrian affiliate of al-Qaeda. A $10 million bounty for his arrest was removed by the Biden administration on December 20, 2024, presumably in the hope of his not running Syria into an extremist ditch.
Islamic State (ISIS) leaders have used HTS-controlled territory in Syria as a safe haven. Two significant US military operations targeted ISIS leaders within HTS-controlled areas: Abu Bakr Al-Baghdadi in 2019 and Abu Ibrahim Al-Hashimi Al-Quraishi in 2022.
HTS, due to its affiliation with al-Qaeda and ISIS, was also blacklisted as a terrorist organization by the UN Security Council. The designation has been transposed to European Union law and is followed by all 27 EU member states.
As reported by the US Commission on International Religious Freedom in 2022, in “Religious Freedom in Syria Under Hay’at Tahrir al-Sham (HTS)”:
“[HTS] remains a potent source of a Salafi-jihadism that restricts the religious freedom of non-conforming Sunni Muslims and threatens the property, safety, and existence of religious minority groups such as Alawites, Christians, and Druze. Further, HTS’s cultivation of a mutually and politically expedient relationship with Turkey—which itself represents a distinct threat to vulnerable religious minority groups via its military incursions in northern Syria—compounds the perilous religious freedom conditions in and near Idlib.
“HTS, or Organization for the Liberation of the Levant, has undergone several name and purported identity changes since its origins in 2011 as Jabhat al-Nusra, originally a Syrian front for the Islamic State in Iraq, which at the time was itself an Iraqi affiliate of al-Qaeda. HTS’s successive renamings and ‘rebrandings’ appear to echo al-Qaeda’s own strategy in Syria of establishing branches and presenting them as locally-grown organizations arising in response to Syrians’ needs…
“In 2021 and 2022, HTS has continued to perpetrate some of the same human rights abuses—including torture, forced disappearance, rape and other sexual violence, and killing in detention—that the United Nations’ Independent International Commission of Inquiry on Syria documented for the organization and its predecessors through 2020. Having taken over government prisons and established additional jails, HTS has used sectarian-motivated detention and related abduction and demands for ransom against members of minority groups. Religious minorities, including non-Sunni Muslims and Druze—both longstanding targets of Sunni rebel groups’ discrimination, harassment, and compelled Sunnism— have converted to Sunni Islam or fled HTS territories, and those who remain are not represented in the official bodies governing the area.”
“Armed terrorist groups such as Hayat Tahrir al-Sham committed a wide range of abuses, including killings, kidnappings, physical abuse, and recruitment or use of child soldiers.”
Al-Sharaa recently started dressing in a suit and tie, and is now presenting himself to the West as a “moderate.” He has spoken of plans to form an inclusive transitional government representing diverse communities that will build institutions and run the country until it can hold free and fair elections. In schoolbooks, however, his government has been replacing the word “law” with “sharia,” and has been using Islamic teaching to recruit the country’s new army.
HTS has a fundamentalist Islamic agenda and has long aimed to install sharia rule in Syria. In December 2024, the human rights organization Open Doors reported:
“Under HTS-control in Idlib, Christian clergy are not allowed to walk outside in any clothing that makes them recognisable as priests or pastors. Crosses have been removed from church buildings.”
Al-Sharaa said last month that organizing national elections in Syria could take up to five years.
“Christina,” a Greek Christian who lives in a town that is home to a Christian majority in Syria, told Gatestone on condition of anonymity that the main reason why there is not yet systematic Christian persecution across Syria is “the wide and multiple media eyes directed at Christian-populated areas.”
“This attention means that fewer monitoring eyes might enable the jihadists to go too far — they already have some Christian areas and where media coverage been restricted at the local or state level.
“For example, in Damascus and its countryside, and the rural areas where no one can document the violations [committed by] jihadist forces, Islamic symbols such as hijab are imposed even on Christian women. It is a violation of our freedoms. In other areas, Christians are subjected to harassment by Muslims, such as encroachment on Christian lands and homes, abductions, and demands for ransom to release the kidnapped.
“The Christians’ biggest fear is the regime’s possible application of Islamic law and the imposition of the jizya – a tax demanded of non-Muslims as ‘protection’ — or even the imposition of Islam on us in the future. What I personally fear most is the outbreak of armed conflicts again and the possibility that the jihadists will commit massacres against us.”
Christina mentioned that she had not left Syria even during the years of civil war, but that now the economic burden on the Christian community had become unbearable.
“We hope for an improvement in the economy because the situation is excruciating. Many Christians now, especially after the state stopped paying salaries to employees, are trying to survive below the poverty line. Even the situation in the labor market is dire. We suffer from many challenges — from the economic point of view as well as in terms of security.”
The foreign ministers of France and Germany, Jean-Noël Barrot and Annalena Baerbock, travelled to Damascus on January 3 to send what Baerbock described as a clear signal that a “new political beginning between Europe and Syria is possible,” according to Euronews.
Christina said she disagrees:
“I do not believe that recognizing an al Qaeda affiliated group as an official government, especially after its leaders, headed by its president, have previously proved they are terrorists and the blood of so many has been shed because of them.
“The West’s recognition of such a terror group would represent a lack of justice towards the innocents who were murdered by them, and we know they are the same terror group no matter what they claim to be now.
“Syria must be a secular and democratic country. There must also be political parties representing Christians. The new Syria should not be established without parties that represent the minority groups in the country, such as Christians, Kurds, Druze, and Alawites.
“The official recognition and acceptance of the jihadists by Western governments is like placing swords on the necks of Christians in particular and everyone who disagrees with them in general.”
Christina said that most Christians in Syria are of Greek descent, but for centuries have been exposed to forced Arabization:
“Today, our Greek people in Syria speak Arabic because the Arab Muslims, since they invaded the Levant in the seventh century, have refused to leave any room for other languages. In other words, everything was Arabized by imposing the Arabic language and persecuting everyone who spoke Greek, except for what Arabic could not Arabize from Greek terms that we use in our colloquial language to this day. Islam does not tolerate other cultures, so the Greek language was gradually abolished to the point of disappearing among the people and its existence being limited to the field of theological study.
“I hope that Greece will do something to help us, the Greek Christian people here, such as sending aid or securing protection for our regions from any future attack we may be exposed to, or helping to get us out of here, especially those who have always suffered from their areas being conflict zones. I think that the Greek government now has a responsibility towards our people here.”
Eiad Herera, spokesman of Antiochian Greek Organization, told Gatestone:
“Syrian Christians, including Greek Antiochians, have long been a peaceful and tolerant community in Syria and the Levant. Unlike other groups, they did not form militias or take part in the civil war. They only kept small arms for self-defense. All the same, they have been facing repeated kidnappings, attacks on their churches and cemeteries, and growing sectarian violence, while the new government has failed to protect them. The U.S., U.N., Greece, and the international community need take urgent action to safeguard these vulnerable communities. This is their ancestral homeland, but their numbers are rapidly declining.”
Uzay Bulut, a Turkish journalist, is a Distinguished Senior Fellow at Gatestone Institute.
Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες συμμετέχουν στα συλλαλητήρια
Εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι πολίτες σε όλη τη χώρα που συμμετέχουν στα συλλαλητήρια, ζητώντας δικαιοσύνη για τους 57 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο έγκλημα των Τεμπών πριν από δύο χρόνια.
Σύμφωνα με σχετική αναφορά του συλλόγου «Τέμπη 2023», έχουν προγραμματιστεί 262 συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στην Ελλάδα και 119 στο εξωτερικό.
Ήδη, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, πλήθος κόσμου έχει συγκεντρωθεί. Άνθρωποι κάθε ηλικίας τιμούν τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν και ζητούν δικαιοσύνη.
Έδινε σκληρή μάχη επί τρία χρόνια με την επάρατη νόσο
Ο γνωστός ποινικολόγος και πρώην αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού, Αλέξης Κούγιας άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή σε ηλικία 74 ετών μετά από πολυήμερη νοσηλεία σε ΜΕΘ ιδιωτικού νοσοκομείου.
Ήδη, από νωρίς το πρωί οι πληροφορίες για την υγεία του γνωστού ποινικολόγου έκαναν λόγο για επιδείνωση της κατάστασης του, παρά τις συνεχείς ιατρικές παρακολουθήσεις.
Ο Αλέξης Κούγιας έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο του προστάτη, με τη διάγνωση να έγινε το 2021, μετά από ένα τροχαίο ατύχημα που τον οδήγησε σε εξετάσεις.
Παρά την σοβαρότητα της νόσου, είχε επιλέξει να κρατήσει τη διάγνωση κρυφή, λέγοντας στην οικογένειά του ότι πήγε διακοπές και στους συνεργάτες του ότι βρισκόταν στην Ελβετία για επαγγελματικούς λόγους. Μετά τη χειρουργική επέμβαση, ακολούθησε αγωγή με ορμονοθεραπεία και ανοσοθεραπεία.
Πριν από τη νοσηλεία του, ο Αλέξης Κούγιας είχε μιλήσει δημόσια για την κατάσταση της υγείας του, εκφράζοντας την αφοσίωσή του στη δικηγορία παρά την προχωρημένη ηλικία του. Στις 9 Ιανουαρίου είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ότι, αν και 75 ετών, συνεχίζει να έχει πάθος για το επαγγελματικό του έργο.
Το κέντρο της Αθήνας θα είναι απροσπέλαστο ενώ από νωρίς το πρωί οι δρόμοι είναι άδειοι σε όλη την Αττική
Μεγάλη κινητοποίηση για τα Τέμπη στο Σύνταγμα, καθώς και σε πολλές πόλεις σε όλη τη χώρα, καθώς και σε διάφορες πόλεις του εξωτερικού, αναμένεται να συγκεντρωθούν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, απαιτώντας δικαιοσύνη και αποδοχή των ευθυνών για το έγκλημα που στέρησε τη ζωή σε 57 ανθρώπους.
Οι συγκεντρώσεις θα ξεκινήσουν στις 11:00 και αναμένεται να έχει έντονη παρουσία κόσμου που ενώνει τις φωνές του για να τιμήσει τα θύματα και να απαιτήσει λύσεις.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε live την εξέλιξη του μεγάλου συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα.
Δείτε εικόνα από αυτή τη στιγμή στο Σύνταγμα:
Το κέντρο της Αθήνας θα είναι απροσπέλαστο ενώ από νωρίς το πρωί οι δρόμοι είναι άδειοι σε όλη την Αττική.
Σημειώνεται ότι οι προσυγκεντρώσεις στην Αθήνα θα πραγματοποιηθούν από την Ομόνοια μέχρι την πλατεία Κλαυθμώνος και το Σύνταγμα.
Greek Prime Minister Alexis Tsipras is speaks during the 5th congress of the Party of the European Left in Berlin, Germany on December 17, 2016. The congress is finding place from December 16 to 18, 2016. (Photo by Emmanuele Contini/NurPhoto via Getty Images)
Οι πρόεδροι Ουκρανίας και ΗΠΑ, Βολοντίμιρ Ζελένσκι και Ντόναλντ Τραμπ / Φωτογραφία αρχείου: AP Photo
27/02/2025 20:57
Η Ουκρανία ετοιμάζεται να επικυρώσει τη συμφωνία με τις ΗΠΑ για τον ορυκτό της πλούτο με την υπογραφή της αργότερα σήμερα από τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Η συμφωνία για τα ορυκτά και τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας φαίνεται ότι μετά από μια επίπονη περίοδο διαπραγματεύσεων απομακρύνει -τουλάχιστον προσώρας- τους δύο προέδρους από τον ολέθριο φραστικό πόλεμο του τελευταίου διαστήματος.
Ο Τραμπ, σύμφωνα με ανάλυση του Economist, θα την παρουσιάσει αναμφίβολα ως νίκη, αν και η συμφωνία που θα υπογραφεί στην Ουάσιγκτον είναι απλώς ένα πλαίσιο, το πρώτο βήμα σε μια διευθέτηση δύο τμημάτων, πολλές από τις λεπτομέρειες της οποίας θα καθοριστούν σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις.
Αλλά η Ουκρανία φαίνεται, σύμφωνα με ανάλυση του Economist, να έχει γλιτώσει τα χειρότερα: τις πρώτες δηλαδή εκβιαστικές αξιώσεις του Τραμπ, πλησιάζοντας σε κάτι που είναι πιο κοντά σε ένα κοινό επενδυτικό εγχείρημα.
Η συμφωνία φαίνεται να απέχει πολύ από την τοκογλυφική απαίτηση των 500 δισ. δολαρίων που είχε ζητήσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ για την υποτιθέμενη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια 350 δισ. δολαρίων που είχε παράσχει η Ουάσιγκτον στο Κίεβο από την έναρξη της ρωσικής εισβολής και η οποία, σύμφωνα με ανεξάρτητες εκτιμήσεις, κυμαίνεται μάλλον στα 120 δισ. δολάρια.
Συμφωνία με ΗΠΑ για ορυκτά: Η Ουκρανία αποφεύγει τα χειρότερα
Το προσχέδιο κειμένου απομακρύνει τις πιο αμφιλεγόμενες αμερικανικές απαιτήσεις, οι οποίες συχνά εκφράζονται με εχθρότητα, σύμφωνα με αναφορές αξιωματούχων. Σε μια περίπτωση, δόθηκε στους Ουκρανούς περιθώριο «μιας ώρας να υπογράψουν», σε μια άλλη μόλις έξι λεπτά.
Το νέο κείμενο δεσμεύει τις δύο πλευρές στην ιδέα της δημιουργίας ενός κοινού ταμείου για επενδύσεις στην Ουκρανία. Το Κίεβο αναμένεται να συνεισφέρει στο ταμείο αυτό το 50% των εσόδων από μελλοντικά κρατικά πρότζεκτ, συμπεριλαμβανομένων ορυκτών, υδρογονανθράκων, πετρελαίου, φυσικού αερίου και υποδομών, όπως τερματικά LNG και λιμάνια, αλλά το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι δεν θα περιλαμβάνει τρέχουσες λειτουργίες, όπως τα μεγάλα πρότζεκτ πετρελαίου και φυσικού αερίου που ήδη συνεισφέρουν σημαντικά ποσά στον προϋπολογισμό της Ουκρανίας.
Στο προσχέδιο συμφωνίας δεν γίνεται καμία αναφορά για τον λογαριασμό των 500 δισ. του Τραμπ, ούτε για την αξίωση της Ουάσιγκτον για ιδιοκτησία σε ποσοστό 100% του επενδυτικού ταμείου για την Ουκρανία. Αντίθετα, η ιδιοκτησία θα είναι «ανάλογη» με τα ποσά που επενδύονται και από τις δύο πλευρές, υποδηλώνοντας την προοπτική συνεχιζόμενης αμερικανικής υποστήριξης. Επίσης, έχει εξαλειφθεί μια ρήτρα που απαιτούσε από τους Ουκρανούς να πληρώνουν το διπλάσιο του ποσού οποιασδήποτε μελλοντικής βοήθειας στο ταμείο, κάτι που ο Ζελένσκι είχε χαρακτηρίσει χρέος που θα επωμίζονταν «δέκα γενιές Ουκρανών».
Μετέπειτα συμφωνία θα καθορίσει τις λεπτομέρειες
Πολλά σημεία στη συμφωνία παραμένουν θολά, ιδίως σε ποιο βαθμό η αμερικανική πλευρά θα ελέγχει το νέο ταμείο και ποιοι θα είναι οι όροι διακυβέρνησής του. Εν προκειμένω, εξηγεί ο Economist, τα πράγματα γίνονται αντιφατικά, καθώς μία ρήτρα αναφέρει ότι οι ΗΠΑ θα ελέγχουν το μέγιστο επιτρεπόμενο από τη δική τους νομοθεσία ποσό, κάτι που μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με την άλλη ρήτρα που υποδηλώνει την αναλογικότητα.
Όπως αναφέρει το βρετανικό περιοδικό, φαίνεται ότι η μετέπειτα συμφωνία θα ξεκαθαρίσει τέτοια ζητήματα ελέγχου μαζί με τις εγγυήσεις ασφαλείας που ζητούσε ο Ζελένσκι ως αντάλλαγμα για τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας τον Σεπτέμβριο. Όσον αφορά στις εγγυήσεις, το πλαίσιο αναφέρει μόνο «την προστασία των αμοιβαίων επενδύσεων».
Όμως, ένα προοίμιο αναφέρεται σε μια ευρύτερη «αρχιτεκτονική… συμφωνιών» και «υποστήριξη… για την απόκτηση εγγυήσεων ασφαλείας».
Κυβερνητική πηγή με γνώση των διαπραγματεύσεων λέει ότι ο Ουκρανός πρόεδρος δεν σκοπεύει να υπογράψει καμία δεύτερη, πληρέστερη συμφωνία, η οποία δεν θα περιλαμβάνει ευρύτερες εγγυήσεις ασφαλείας.
Το αρχικό κείμενο πλαισίου δεν θα χρειαστεί επικύρωση από το κοινοβούλιο, κάτι που θα ισχύσει στην περίπτωση μιας μελλοντικής συμφωνίας.
Μετά από δύο εβδομάδες κλιμακούμενης πίεσης από τον Τραμπ και τους απεσταλμένους του στο Κίεβο, η Ουκρανία ίσως αισθάνεται ότι κατάφερε να επιβιώσει με μια συμφωνία-πλαίσιο κάπως ασαφή και σε μεγάλο βαθμό θεωρητική.
Άγνωστη η έκταση του ορυκτού πλούτου της Ουκρανίας
Η πραγματική έκταση του πλούτου των πόρων της Ουκρανίας είναι άγνωστη. Δεν έχει γίνει σοβαρή αξιολόγηση των κοιτασμάτων ορυκτών με χρήση σύγχρονων τεχνικών εξερεύνησης. Μεγάλο μέρος του βρίσκεται βαθιά στο έδαφος ή σε πολύ μικρά για επικερδή εξόρυξη κοιτάσματα. Ίσως το 40% των μεταλλευμάτων να βρίσκεται σε κατεχόμενα από τις ρωσικές δυνάμεις εδάφη.
Επίσης, η συμφωνία δεν παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας και διύλισης, όπου θα φανεί η πραγματική αξία των πόρων, ενώ υπάρχουν και πολλά άλλα κενά.
Ωστόσο, όπως καταλήγει η ανάλυση, με την πρώτη αυτή συμφωνία η Ουκρανία έδωσε κάτι στον Τραμπ, αποφεύγοντας το χείλος του γκρεμού και αγοράζοντας χρόνο, κάτι που μετρά αρκετά στη νέα κατάσταση στην οποία βρέθηκε απρόσμενα.
Βρίσκονταν πέντε χιλιόμετρα δυτικά του Κιλκίς, στον βραχώδη όγκο του χωριού Μεταλλικό.
Είναι πόλη ‘συγγενής’ της αρχαίας Μορρύλου αφού και οι δύο αρχαίες μακεδονικές πόλεις είχαν ίδια κατάληξη που δήλωναν εξαρχής τη γεωλογική σύσταση της περιοχής τους.
Τι εννοούμε με αυτό
Η ονομασία της Μορρύλου ήταν από τη ‘μορρία ύλη’, της περιοχής που ήταν κτισμένη και η ονομασία των Βραγυλίων από τη ‘βραχώδη ύλη’ της περιοχής που ήταν κτισμένη. Ονομασίες που δήλωναν την πραγματική υπόσταση της πόλης, όπως ήταν και η πλειονότητα των αρχαίων μακεδονικών πόλεων.
Η επιγραφή που βρέθηκε το 1952, στην περιοχή του Μεταλλικού Κιλκίς, όπου με αυτήν καθορίζεται και η τοποθεσία της αρχαίας πόλης των Βραγυλίων, μας παρέχει ορισμένες πληροφορίες τις οποίες θα αναλύσουμε με τη δυνατότητα που μας δίνεται από τις χαραγμένες ελληνικές λέξεις.
Η αρχαία πόλη ‘Βράγυλαι’, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο μου («Μακεδονία, Ιστορία του Κιλκίς», έκδοση 2007), δέσποζε, κυριολεκτικά, της ευρύτερης περιοχής, αφού έλεγχε τη βορεινή μεγάλη πεδιάδα – λεκάνη, νότια της Δοϊράνης.
Η Μακεδονία στις αρχές του δεύτερου αιώνα μετά Χριστό, αποτελούσε μέρος της κοσμοκρατορίας των Ρωμαίων.
Η επιγραφή ανήκει στο σύνολο των αναθηματικών επιγραφών της εποχής αυτής, αφού αναφέρεται τιμητικά στον αυτοκράτορα Τραϊανό Αδριανό και στη γυναίκα του, Σαβείνα.
Για να μπούμε στο κλίμα της εποχής, θα αναφερθούμε, εν ολίγοις, για το αυτοκρατορικό ζεύγος που κυβερνούσε τότε την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Το αυτοκρατορικό ζεύγος
Ο Πούπλιος Αίλιος Τραϊανός Αδριανός (στα λατινικά: Publius Aelius Traianus Hardianus) υπήρξε Ρωμαίος αυτοκράτορας την περίοδο 117-138 μ.Χ.). Καταγόταν από την πόλη Αδρία της Ιταλίας, εξ ου και το όνομά του.
Ήταν λάτρης της ελληνικής γραμματείας και των Ελλήνων, και οι Λατίνοι τον ονόμασαν graeculus (γραικύλος, δηλαδή, ελληνόπληκτο).
Υπήρξε, ίσως, ο μοναδικός αυτοκράτορας που ήταν τόσο αγαπητός σε όλη τη ρωμαϊκή επικράτεια. Μνημεία της εποχής του και έργα τα οποία δημιούργησε σε πάρα πολλές πόλεις της ευρωπαϊκής ηπείρου αλλά και της ασιατικής είναι γνωστά μέχρι σήμερα.
Έμεινε αρκετό καιρό στην Αθήνα της εποχής, ως ιδιώτης, και έκανε πολλά σημαντικά έργα. Οι Αθηναίοι προς τιμήν του δημιούργησαν τη γνωστή ‘Πύλη του Αδριανού’.
Επισκέφθηκε, μάλιστα, αρκετές μακεδονικές πόλεις. Μία από αυτές, ως φαίνεται, ήταν και η αρχαία πόλη που μας απασχολεί. Συνήθως τα έργα που δημιουργούσε στις πόλεις ήταν τα πιο βασικά, όπως: τα τείχη, για την προστασία της και η παροχή νερού σε αυτήν δηλαδή, το υδραγωγείο της.
Το ‘ιερό των Σεβαστών’
Το εικονιζόμενο βρέθηκε, τυχαία σε μια επίσκεψη, στο ύψωμα των Βραγυλίων
Οι πόλεις που είχαν ευεργετηθεί μετά από επίσκεψη του Ρωμαίου αυτοκράτορα, αφού έπαιρναν τον τίτλο των ‘νεωκόρων των Σεβαστών’, έκτιζαν προς τιμήν του ‘το ιερό των Σεβαστών’, όπως αποκαλούνταν ο λατρευτικός ναός του αυτοκράτορα και ονομάζονταν, ο αυτοκράτορας και η σύζυγός του, ‘Σεβαστοί’. Λίγες ήταν αυτές οι πόλεις που είχαν το προνόμιο αυτό.
Ένας τέτοιος λατρευτικός ναός, πιθανόν, κτίστηκε στις αρχαίες Βράγυλες, αφού σύσσωμη ‘ η βουλή, η πόλη και η πολειτεία’, όπως ακριβώς, γράφει η επιγραφή (το ..λι, της πολιτείας με ει) τίμησαν το Ρωμαίο ‘Σεβαστό’ αυτοκράτορα αλλά και τη ‘Σεβαστή’ γυναίκα του, Σαβείνα. (‘Αυτοκράτορα Καίσαρα Τραϊανό Αδριανό Σεβαστό και Σαβείνα σεβαστή’, γράφει χαρακτηριστικά η επιγραφή).
Το πλήρες όνομα της συζύγου του αυτοκράτορα ήταν Βίμπια Σαβείνα (στα λατινικά Vibia Sabina). Η Σαβείνα δεν κατάφερε να δώσει απογόνους στο Ρωμαίο αυτοκράτορα. Πολλοί αρχαίοι ιστορικοί αναφέρουν πως είχε προστριβές με τον Αδριανό για την δημόσια συμπεριφορά της και ήταν γνωστή για τον ανεξάρτητο χαρακτήρα της. Στα νεότερα χρόνια γίνεται αναφορά στο όνομά της και χαρακτηρίζεται ιστορικά ως ‘χειραφετημένη γυναίκα’ της εποχής της.
Ήταν συγγενής του Αδριανού, τρίτη ξαδέλφη του και ήρθαν εις γάμον κοινωνία το 100 μ.Χ. Τιμήθηκε, επίσης, η Σαβείνα με τον τίτλο ‘Αυγούστα’. Κυκλοφόρησαν, μάλιστα, την αναφερόμενη εποχή και νομίσματα με προσωπογραφία του αυτοκρατορικού ζεύγους, το κάθε ένα, φυσικά, ξεχωριστά.
Αντιλαμβάνεται κανείς πως για να δημιουργηθεί ‘ιερό των Σεβαστών’ στις αρχαίες Βράγυλες το έργο ή τα έργα τα οποία χρηματοδότησε και ίσως εγκαινίασε ο αυτοκράτορας Αδριανός, ήταν καθοριστικά για τη ζωή της πόλης.
Ο Ρωμαίος Ανθύπατος των Βραγυλίων
Οι Βράγυλες, εξάλλου, την εποχή αυτή (1ος – 2ος αιώνας) διοικούνταν από Ρωμαίο Διοικητή, όπως μας πληροφορεί μια άλλη επιγραφή που βρέθηκε τη δεκαετία του 1980 στο Ελευθεροχώρι, όπου μέχρι εκεί οροθετείται η πολιτεία των Βραγυλίων. Συγκεκριμένα αναφέρεται ο Ρωμαίος Π(όπλιος) Κλώδιος Καπίτων Αυρηλιανός ανθύπατος των Βραγυλίων.
Βλέπουμε πως οι Βράγυλες είχαν ρωμαϊκό στρατό, που βρίσκονταν υπό γνωστών Ρωμαίων αξιωματικών, που στις τάξεις του, πιθανόν, στρατολογούνταν και εντόπιοι.
Οι αιώνιοι θεσμοί της αρχαίας πόλης
Έτσι η αρχαία αυτή πόλη, πριν από είκοσι αιώνες είχε μια συγκροτημένη μορφή μέσα στη ρωμαϊκή πραγματικότητα, που της έδωσε τη δυνατότητα να αντέξει στα βαρβαρικά κύματα άλλα χίλια περίπου χρόνια.
Το σημειώνουμε αυτό γιατί αναφέρεται, ως μακεδονική πόλη δέκα αιώνες μετά, δηλαδή από τον Κωνσταντίνο τον Πορφυρογέννητο. Έτσι έχουμε και τα χρονικά όρια της πόλης αυτής.
Η επιγραφή που βρέθηκε το 1952, μας δίνει μερικά στοιχεία από όπου μπορούμε να σχηματίσουμε και τους πολιτικούς θεσμούς της πόλης. Μας λέει, όπως προσημειώθηκε, για ‘τη βουλή, την πόλη και την πολιτεία’.
Οι αρχές των Βραγυλίων
Έτσι βλέπουμε τρεις διαφορετικές πολιτικές αρχές. Τη ‘βουλή’ όπου ήταν οι αιρετοί άρχοντες που κυρίως είχαν το βάρος της διοίκησης της πόλης αλλά και την προπαρασκευή του νομοθετικού έργου. Αυτοί εκλέγονταν για ένα έτος, όπως σε όλες τις μακεδονικές πόλεις. Το βουλευτικό έτος άρχιζε τον πρώτο μήνα εκάστου έτους, ήτοι το μήνα Δίο (ο Οκτώβριος της εποχής μας).
Η ‘πόλη’ ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, η συγκροτημένη θεσμική εξουσία και η ‘πολιτεία’ αποτελούνταν από εκπροσώπους όλης της περιφέρειας της πόλης, των οικισμών, των κωμών, δηλαδή, που την απαρτίζανε.
Χάλκινο μικροσκοπικό αγαλματίδιο στρατιώτη, ξεκολλημένο από πόρπη, όπως διαπιστώνεται από την πίσω πλευρά του. Είναι αδιευκρίνιστης χρονολογίας, ίσως το είδος της στολής που φορά να οδηγήσει σε ακριβή χρονολόγησή του. Στο κεφάλι φέρει διάδημα και η στολή του ως φαίνεται φέρει χιαστί ζώνη στο στήθος και στο αριστερό του χέρι κρατά, μάλλον, ακόντιο. (Βρέθηκε από τον κ.Κ. Κωνσταντινίδη στην περιοχή Χέρσου Κιλκίς – φωτό του συγγραφέα)
Γύρω από τις Βράγυλες, υπήρχαν οι διάφοροι οικισμοί που ανήκαν διοικητικά στην πόλη των Βραγυλίων.
Ένας τέτοιος μικρός οικισμός της περιφέρειας των Βραγυλίων την εποχή αυτή ήταν, μάλλον, και τα οικήματα που βρίσκονταν στην τοποθεσία της σημερινής πόλης Κιλκίς, (όπως σημειώνεται στο αναγραφόμενο έργο μου) που τότε ήτανε στρατιωτικός ρωμαϊκός σταθμός.
Αυτό το πληροφορούμαστε από τον Λατίνο γεωγράφο του α’ μ.Χ. αιώνα, δηλαδή, εκεί έβρισκαν καταφύγιο οι ρωμαίοι περιηγητές της εποχής αλλά και όσοι ταξίδευαν για εμπορικούς λόγους αφού βρισκόταν επάνω σε πάροδο της Εγνατίας οδού που έφθανε μέχρι τους Στόβους.
(Οι αρχαίοι Στόβοι βρίσκονται σήμερα στο χώρο της γεωγραφικής Μακεδονίας που κατοικείται από τις σλαβικές φυλές του μεσαίωνα).
Κείμενο και φωτογραφίες από το βιβλίο του Γιώργου Εχέδωρου «Η Αρχαία Κρηστωνία» – 2008 ISBN 978-960-89740-1-2
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων Μπράιαν Μαστ (R-Fla.) έδωσε εντολή στο προσωπικό της επιτροπής να αναφέρεται στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη με το εβραϊκό όνομα «Ιουδαία και Σαμάρεια», σύμφωνα με ένα αντίγραφο ενός υπομνήματος εσωτερικής επιτροπής που έλαβε η αμερικανική ιστοσελιδα Axios .
Πηγή που γνωρίζει την οδηγία του Μαστ είπε ότι ο νομοθέτης έστειλε το υπόμνημα στους 50 Ρεπουμπλικάνους στελέχη της επιτροπής την Τρίτη και δεν είναι δεσμευτικό για τους Δημοκρατικούς.
«Σε αναγνώριση του άρρηκτου δεσμού μας με το Ισραήλ και του εγγενούς δικαιώματος του εβραϊκού λαού στην αρχαία πατρίδα του, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής θα αναφέρεται στο εξής στη Δυτική Όχθη ως «Ιουδαία και Σαμάρεια» στην επίσημη αλληλογραφία, τις επικοινωνίες και τα έγγραφα», έγραψε ο Μαστ στο εσωτερικό σημείωμα.
Ισχυρίστηκε: «Οι εβραϊκές ρίζες σε αυτή την περιοχή πάνε αιώνες πίσω. «Ως εκπρόσωποι του αμερικανικού λαού, πρέπει να κάνουμε το μέρος μας για να ανακόψουμε αυτό το κατακριτέο κύμα αντισημιτισμού και να αναγνωρίσουμε το δικαίωμα του Ισραήλ να είναι το λίκνο του εβραϊκού πολιτισμού», είπε.
Η παλαιστινιακή κυβέρνηση θεώρησε «επικίνδυνη κλιμάκωση» την κίνηση της ισραηλινής κατοχής να θεσπίσει νόμο με στόχο την αλλαγή της ονομασίας της Δυτικής Όχθης σε «Ιουδαία και Σαμάρεια», τονίζοντας ότι αυτό συνιστά προσπάθεια επίσημης προσάρτησης της περιοχής.
Το Παλαιστινιακό Υπουργείο Εξωτερικών και Ομογενών εξέδωσε δελτίο τύπου δηλώνοντας ότι απορρίπτει κατηγορηματικά την προσπάθεια της σιωνιστικής κατοχής να ονομάσει τη Δυτική Όχθη «Ιουδαία και Σαμάρεια» στο πλαίσιο ενός νέου νόμου.
Η δήλωση ανέφερε ότι αυτό το βήμα είναι μια προσπάθεια να υπονομεύσει την ευκαιρία να αποκτήσει ένα παλαιστινιακό κράτος στην πραγματικότητα και να σαμποτάρει κάθε ευκαιρία επίλυσης της σύγκρουσης με ειρηνικά πολιτικά μέσα, και ότι το Ισραήλ σκοπεύει να προσαρτήσει τη Δυτική Όχθη μέσω μιας προσπάθειας να αλλάξει το όνομά της σε «Ιουδαία και Σαμάρεια».
Είναι παράνομο, παραβιάζει σαφώς το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και αποτελεί άμεση απειλή για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή και στον κόσμο.
Οι Παλαιστίνιοι και οι αριστερές σιωνιστικές οργανώσεις τονίζουν ότι η κυβέρνηση του πρωθυπουργού του κατοχικού κράτους, Μπενιαμίν Νετανιάχου, επιδιώκει να επιβάλει σιωνιστικούς νόμους στη Δυτική Όχθη και να προσαρτήσει ολόκληρη την περιοχή.
Η κίνηση είναι αμφιλεγόμενη καθώς η διεθνής κοινότητα, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αναφέρεται στην περιοχή που κατέλαβε το Ισραήλ το 1967 ως Δυτική Όχθη και δεν αναγνωρίζει την ισραηλινή κυριαρχία πάνω της. Όπου ένας μεγάλος αριθμός ισραηλινών οικισμών έχει χτιστεί εκεί κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
Η ισραηλινή κατοχική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τον όρο Δυτική Όχθη εκτός από τη χρήση «Ιουδαία και Σαμάρεια», όπως σημειώνεται.
Ο απερχόμενος αρχηγός του ισραηλινού επιτελείου, Χέρτσι Χαλέβι, εξέφρασε την ανησυχία του για αυτό που αποκάλεσε «απειλή για την ασφάλεια από την Αίγυπτο», θεωρώντας ότι αυτή τη στιγμή δεν αποτελεί απειλή για το Τελ Αβίβ, αλλά το θέμα «θα μπορούσε να αλλάξει σε μια στιγμή».
Το Channel 14 Israel ανέφερε ότι ο Χαλέβι, ο οποίος πρόκειται να παραδώσει επίσημα τη θέση του στον διάδοχό του Εϊάλ Ζαμίρ στις αρχές Μαρτίου, έκανε τις δηλώσεις του στους αποφοίτους ενός κύκλου μαθημάτων αξιωματικών στην πόλη Holon.
«Το Ισραήλ ανησυχεί για την ασφάλειά του από την απειλή της Αιγύπτου», είπε ο Χαλέβι .
«Πιστεύουμε ότι δεν αποτελεί απειλή αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό θα μπορούσε να αλλάξει ανά πάσα στιγμή», πρόσθεσε.
«Ανησυχούμε πολύ για αυτό», συνέχισε, προσθέτοντας, «Αυτή δεν είναι η προτεραιότητά μας αυτή τη στιγμή και πρέπει να το πούμε αυτό».
Ο αρχηγός του ισραηλινού επιτελείου είπε: «Η Αίγυπτος διαθέτει μεγάλο στρατό εξοπλισμένο με προηγμένο εξοπλισμό μάχης, αεροσκάφη, υποβρύχια, προηγμένους πυραύλους και πολύ μεγάλο αριθμό τανκς και μαχητών πεζικού».
Δεν είναι η πρώτη φορά που Ισραηλινός αξιωματούχος εκφράζει τους φόβους του για τη στρατιωτική κατάσταση της Αιγύπτου.
«Δεν υπάρχουν απειλές στην περιοχή», είπε ο αρχηγός του επιτελείου «Γιατί χρειάζονται όλα αυτά τα υποβρύχια και τα άρματα μάχης;»
Το Ισραήλ φοβάται τον αιγυπτιακό στρατό, ανησυχεί για την απειλή ασφαλείας του Καΐρου- πηγή ΜΕΝΑ
Τον Φεβρουάριο, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Αιγύπτου στα Ηνωμένα Έθνη, ο Πρέσβης Οσάμα Αμπντέλ Χαλέκ, του απάντησε λέγοντας: «Αφού έδωσε στον εαυτό του (ο Χαλέβι) το δικαίωμα να κάνει ερωτήσεις, η απάντηση είναι σαφής, απλή και άμεση: Ισχυρές και μεγάλες χώρες όπως η Αίγυπτος απαιτούν ισχυρούς στρατούς ικανούς να υπερασπιστούν την εθνική της ασφάλεια στις περιεκτικές της διαστάσεις μέσω επαρκούς και διαφορετικού οπλισμού».
Και συνέχισε: «Επιβεβαιώνω ότι η Αίγυπτος ήταν η πρώτη που θέσπισε τα θεμέλια της ειρήνης στη Μέση Ανατολή και είναι αφοσιωμένη στην υπόθεση της ειρήνης ως στρατηγική επιλογή, αλλά είναι ικανή να υπερασπιστεί την εθνική της ασφάλεια με έναν ισχυρό στρατό και μια ιστορία που εκτείνεται χιλιάδες χρόνια πίσω».
Ο Αμπντέλ Χαλέκ τόνισε ότι « το αιγυπτιακό στρατιωτικό δόγμα είναι αμυντικό και είναι ικανό να αποτρέψει».
Στις 26 Μαρτίου 1979, η Αίγυπτος και το Ισραήλ υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης στην Ουάσιγκτον μετά τις Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ μεταξύ των δύο πλευρών το 1978. Οι πιο εξέχουσες διατάξεις της ήταν η παύση της πολεμικής κατάστασης, η εξομάλυνση των σχέσεων, η πλήρης απόσυρση των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ και των αμάχων από τη χερσόνησο του Σινά και η αποστρατικοποίηση της περιοχής.
epa11770334 Kurds wave flags and pictures of Kurdistan Workers' Party leader Abdullah Ocalan during a protest called by the Democratic Council of Kurdistan Communities in Belgium (NAV-BEL), near the European Parliament in Brussels, Belgium, 11 December 2024. NAV-BEL called for the protest against the role of Turkey in Syria and to highlight the need for protecting the Kurds in that country, following the overthrow of president Bashar al-Assad. EPA/OLIVIER MATTHYS
Ο ηγέτης του PYD Σαλίχ Μουσλίμ, δηλώνει ότι συμφωνεί με τη δήλωση του Οτσαλάν (το PYD είναι το συριακό παρακλάδι του PKK). «Δεν θα χρειαζόταν όπλα, αν μας επιτραπεί να δουλέψουμε πολιτικά. Αν εξαφανιστούν οι λόγοι για τη χρήση όπλων, θα τα παρατήσουμε». Ο στρατιωτιωτικός διοικητής των συριακών κουρδικών δυνάμεων Μαζλούμ Άμπντι χαιρέτισε το «ιστορικό» κάλεσμα, σημειώνοντας ωστόσο πως το κάλεσμα αυτό «δεν σχετίζεται με εμάς στη Συρία». Ο ηγέτης των SDF είπε πως «αν υπάρξει ειρήνη στην Τουρκία, αυτό σημαίνει πως δεν υπάρχει δικαιολογία οι τουρκικές δυνάμεις να συνεχίζουν τις επιθέσεις εναντίον μας εδώ στη Συρία». Πρόσθεσε πως το κάλεσμα Οτσαλάν θα έχει θετικές συνέπειες στην περιοχή.
Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ηγέτης του PKK, κάλεσε την οργάνωση να καταθέσει τα όπλα και να διαλυθεί. Η ανακοίνωση αυτή έγινε μέσω επιστολής που διαβάστηκε από το φιλοκουρδικό κόμμα DEM μετά από συνάντηση που είχε στη φυλακή του στο νησί Ιμραλί.
Η πρώτη αντίδραση του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AK Parti) στην έκκληση Οτσαλάν, ήρθε από τον αντιπρόεδρο του Efkan Ala: «Η ουσία της έκκλησης είναι η παράδοση των όπλων και η αυτοδιάλυση της τρομοκρατικής οργάνωσης. Εμάς μας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα».
Πρόεδρος CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, αξιωματική αντιπολίτευση) Οζγκιούρ Οζέλ: «Η έκκληση προς την τρομοκρατική οργάνωση να καταθέσει τα όπλα και να διαλυθεί είναι σημαντική. Ευχόμαστε οι αποδέκτες αυτής της έκκλησης να ανταποκριθούν και η τρομοκρατία, που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και προκάλεσε βαριές οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές, να τερματιστεί οριστικά.»
Ο Πρόεδρος του Κόμματος του Μέλλοντος, πρώην υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, σχολίασε την μήνυμα από το Ιμραλί: «Για την υλοποίηση αυτής της έκκλησης Οτσαλάν, πρέπει να αντληθούν διδάγματα από τις προηγούμενες εμπειρίες και να παρουσιαστεί ένας συγκεκριμένος οδικός χάρτης με επίκεντρο το αποτέλεσμα».
Δήλωση του Προέδρου του Κόμματος DEVA, Αλί Μπαμπατζάν (πρώην υπουργός Οικονομικών) μετά την έκκληση Οτσαλάν: «Όπως έχουμε εκφράσει επανειλημμένα, ανεξαρτήτως του θέματος, η Τουρκία πρέπει να διαθέτει την ικανότητα και την ωριμότητα να επιλύει τα ζητήματά της μέσω του δημοκρατικού πολιτικού διαλόγου». Η είδηση προκάλεσε τις αντιδράσεις διεθνών ΜΜΕ:
The Guardian: Χαρακτήρισε την ανακοίνωση ως «αλλαγή που μπορεί να συγκλονίσει την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή».
Reuters: Τόνισε ότι η εξέλιξη αυτή μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις.
CNN: Την αποκάλεσε «ιστορική κίνηση» που μπορεί να οδηγήσει στο τέλος μιας σύγκρουσης 40 ετών με δεκάδες χιλιάδες θύματα.
Bild: Έγραψε πως ο Οτσαλάν θέλει να διαλύσει το PKK.
Αl Jazeera: Περιέγραψε την ανακοίνωση ως «ιστορική» και τόνισε ότι ο Οτσαλάν έδωσε εντολή για τον διάλυση της οργάνωσης.
Euronews: Υπογράμμισε ότι, παρά την επιρροή του Οτσαλάν, υπάρχουν ομάδες εντός του PKK που μπορεί να αντισταθούν.
France 24: Εκτίμησε ότι η κίνηση αυτή θα έχει επιπτώσεις όχι μόνο στην Τουρκία αλλά και στη Συρία και το Ιράκ.
Η ανακοίνωση θεωρείται κρίσιμη για το μέλλον της κουρδικής σύγκρουσης, αλλά παραμένει αβέβαιο αν το PKK θα ακολουθήσει αυτή την εντολή.
Το μήνυμα Οτσαλάν
Η αντιπροσωπεία του Δημοκρατικού Κόμματος (DEM Parti), συναντήθηκε με τον ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, στο νησί Ιμραλί. Μετά τη συνάντηση, η αντιπροσωπεία διάβασε το μήνυμα του Οτσαλάν. Ο Οτσαλάν σε μια ιστορική δήλωση, κάλεσε το PKK να παραδώσει τα όπλα: «Όλες οι ομάδες πρέπει να παραδώσουν τα όπλα και το PKK πρέπει να διαλυθεί».
Το πλήρες μήνυμα του Οτσαλάν είναι το εξής: «Η έκκληση του κυρίου Ντέβλετ Μπαχτσελί, η βούληση του Προέδρου και οι θετικές αντιδράσεις των άλλων πολιτικών κομμάτων έχουν δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα για αυτή την έκκληση να καταθέσουν τα όπλα, και αναλαμβάνω την ιστορική ευθύνη αυτής της έκκλησης.
Σε κάθε σύγχρονη κοινωνία και πολιτικό κόμμα, όταν η ύπαρξή του δεν έχει τελειώσει βίαια, πρέπει να συγχωνευτεί με το κράτος και την κοινωνία, όπως το κάνουν τα κόμματα που έχουν καταφέρει να επιβιώσουν. Συγκεντρώστε το συνέδριό σας και λάβετε απόφαση. Όλες οι ομάδες πρέπει να παραδώσουν τα όπλα και το PKK πρέπει να διαλυθεί. Στους ανθρώπους που πιστεύουν στην κοινή ζωή και που ακούν την έκκλησή μου, αποστέλλω χαιρετισμούς».
Στις 22 Οκτωβρίου πέρυσι, ο πρόεδρος του υπερεθνικιστικού ΜΗΡ (Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης) και κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, προς έκπληξη των πάντων, είχε καταθέσει πρόταση για αποφυλάκιση του Οτσαλάν, υπό αυστηρά περιοριστικούς όρους αν αυτός αποκηρύξει δημοσίως στην Εθνοσυνέλευση την ένοπλη δράση και καλέσει τα μέλη του ΡΚΚ να διαλύσουν την οργάνωση. Ο Οτσαλάν είχε απευθύνει παρόμοια έκκληση και κατά τη διάρκεια μιας αποτυχημένης ειρηνευτικής διαδικασίας πριν από μια δεκαετία.
Ιστορικό κάλεσμα
Μετά την ανάγνωση του μηνύματος στα Τουρκικά και Κουρδικά, ο Σιρρί Σουρέγια Ουντέρ δήλωσε: «Θα θέλαμε να μοιραστούμε και μια σημείωση του Οτσαλάν: «Όταν προβάλλεται αυτή η προοπτική, σίγουρα η κατάθεση των όπλων και η διάλυση του PKK απαιτεί την αναγνώριση της δημοκρατικής πολιτικής και του νομικού πλαισίου”.
Το PKK γεννήθηκε στον 20ό αιώνα, τον αιώνα της πιο έντονης βίας στην ιστορία, μέσα από δύο παγκόσμιους πολέμους, τον ρεαλιστικό σοσιαλισμό και τον ψυχρό πόλεμο που επικράτησαν παγκοσμίως, τη συντριβή της πραγματικότητας των Κούρδων, και την καταπίεση των ελευθεριών, κυρίως της ελευθερίας της έκφρασης.
Ως στρατηγική, θεωρητικό πρόγραμμα και τακτική, το PKK επηρεάστηκε έντονα από τις συνέπειες του ρεαλιστικού σοσιαλιστικού συστήματος. Στη δεκαετία του ’90, η κατάρρευση του ρεαλιστικού σοσιαλισμού και η λύση της άρνησης της ταυτότητας στην Τουρκία, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στην ελευθερία της έκφρασης, οδήγησαν το PKK σε ανούσιες επαναλήψεις και έλλειψη κατανόησης. Για αυτό το λόγο, το PKK, όπως και άλλες οργανώσεις, έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και η διάλυσή του είναι αναγκαία.
Οι σχέσεις Κούρδων και Τούρκων έχουν τις ρίζες τους σε πάνω από χίλια χρόνια κοινής ιστορίας, όπου οι δύο λαοί, για να επιβιώσουν και να αντισταθούν στις εξωτερικές δυνάμεις, δημιούργησαν μια αμοιβαία συνεργασία που βασιζόταν στην εθελοντική ένωση. Τα τελευταία 200 χρόνια της καπιταλιστικής μοντερνικότητας επιδίωξαν να διασπάσουν αυτή τη συμμαχία, κάτι που επηρέασε τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις.
Η ανάγκη για μια δημοκρατική κοινωνία είναι αδήριτη. Η ύπαρξη του PKK και η εύρεση υποστήριξης οφείλονται στο κλείσιμο των δημοκρατικών πολιτικών καναλιών στην Τουρκία. Η υπερβολική εθνικιστική προσέγγιση, που απαιτεί μια ξεχωριστή εθνική κρατική οντότητα, δεν αποτελεί λύση για την κοινωνική δομή και την ιστορική κοινωνιολογία.
Η αναγνώριση των ταυτοτήτων, η ελευθερία της έκφρασης και η δημοκρατική οργάνωση των κοινωνικών ομάδων είναι εφικτά μόνο μέσα σε μια δημοκρατική κοινωνία και πολιτικό πλαίσιο. Ο δεύτερος αιώνας της Τουρκικής Δημοκρατίας θα είναι βιώσιμος και αδελφικός μόνο όταν στεφανωθεί από τη δημοκρατία. Δεν υπάρχει δρόμος εκτός της δημοκρατικής συμφωνίας για την επίλυση των συστημικών αναζητήσεων και την υλοποίησή τους.
Αποδέχομαι την ιστορική ευθύνη αυτής της έκκλησης και καλώ όλες τις ομάδες να παραδώσουν τα όπλα και να διαλυθεί το PKK. Αποστέλλω τους χαιρετισμούς μου σε όλους εκείνους που πιστεύουν στην κοινή ζωή και ακούν την έκκλησή μου», καταλήγει.
