Απόσπασμα από ομιλία του πρώην προέδρου της Ουκρανίας το 2014
Στο «Χ» δημοσιεύθηκε ένα βίντεο από ομιλία του πρώην προέδρου της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο το 2014.
Συγκεκριμένα μιλώντας για τον ρωσικό πληθυσμό του Ντονμπάς τον οποίο ο ουκρανικός Στρατός είχε αρχίσει να βομβαρδίζει είχε τονίσει:
«Τα παιδιά μας θα πάνε σε σχολεία και νηπιαγωγεία, τα παιδιά τους θα κάθονται σε υπόγεια καταφύγια βομβών».
Πριν από λίγες εβδομάδες το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και Άμυνας της Ουκρανίας, επέβαλε κυρώσεις σε βάρος του πρώην προέδρου Πέτρο Ποροσένκο.
Ο Ποροσένκο κατηγόρησε τον νυν πρόεδρο της χώρας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ότι υπονομεύει την εθνική ενότητα.
«Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και Άμυνας υιοθέτησε μια αντισυνταγματική και πολιτικά υποκινούμενη απόφαση για επιβολή κυρώσεων σε βάρος μου, του Πέτρο Ποροσένκο ως ηγέτη της αντιπολίτευσης και 5ου Προέδρου (της χώρας)»,αναφέρει σε δήλωσή του.
Οι Γερμανοί φοβούνται μήπως πάθουν ό,τι η Ουκρανία
Η γερμανική κυβέρνηση εκφράζει έντονη ανησυχία για τη συμφωνία αγοράς μαχητικών F-35 από τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η εφημερίδα Bild αποκαλύπτει ότι τα αεροσκάφη ενδέχεται να είναι εξοπλισμένα με το σύστημα Kill Switch, δίνοντας τη δυνατότητα στην Ουάσινγκτον να τα απενεργοποιήσει όποτε το κρίνει απαραίτητο.
Η πληροφορία αυτή προκάλεσε αναταράξεις στο Βερολίνο, ειδικά μετά την απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να διακόψει τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία.
Ο Τραμπ, ο οποίος επανειλημμένα έχει δηλώσει ότι η Ευρώπη πρέπει να πάψει να εξαρτάται από τις ΗΠΑ για την άμυνά της, απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι δεν πρόκειται να στηρίζει ξένες χώρες άνευ όρων.
Η αγορά των F-35 από τη Γερμανία κοστίζει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ επιπλέον ποσά θα δαπανηθούν για την αναβάθμιση των υποδομών. Ωστόσο, ο πρώην πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, δήλωσε ξεκάθαρα:
«Αν πρέπει να φοβόμαστε ότι οι ΗΠΑ θα κάνουν με τα γερμανικά F-35 ό,τι κάνουν τώρα στην Ουκρανία, τότε το ενδεχόμενο ακύρωσης της σύμβασης μπορεί να εξεταστεί».
Αξίζει να σημειωθεί ότι η διακοπή στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία από τις ΗΠΑ έγινε λίγες ημέρες μετά από μια έντονη διαφωνία μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο. Πηγές αναφέρουν ότι η Ουάσινγκτον σταμάτησε να παρέχει κρίσιμες πληροφορίες για τις επιθέσεις του Κιέβου, όπως συντεταγμένες στόχων για τα συστήματα HIMARS.
Η στάση του Προέδρου Τραμπ είναι σαφής: οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να είναι δεδομένος σύμμαχος για κανέναν, ούτε να εμπλέκονται σε πολέμους που δεν εξυπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα.
Αυτό το μήνυμα φαίνεται πως ανησυχεί ιδιαίτερα τη γερμανική κυβέρνηση, η οποία τώρα αμφισβητεί το αν η επένδυση στα αμερικανικά μαχητικά είναι όντως ασφαλής.
Με τις πρώτες παραδόσεις των F-35 στη Γερμανία να έχουν προγραμματιστεί για το 2026, το ερώτημα είναι αν το Βερολίνο θα τολμήσει να αμφισβητήσει την Ουάσινγκτον και να ακυρώσει τη συμφωνία.
epa11945420 Syrians hold a rally to declare a general mobilization following attacks carried out against Syrian security forces, in Idlib, Syria, 06 March 2025. At least 16 Syrian security officers were killed by supporters of former president Bashar al-Assad on 06 March in the coastal province of Latakia. EPA/BILAL AL HAMMOUD
09/03/2025
EPA/BILAL AL HAMMOUD
Περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι, ανάμεσά τους 745 άμαχοι, έχουν χάσει τη ζωή τους τις τελευταίες τέσσερις ημέρες στη δυτική Συρία, όπου μαίνεται μια νέα εμφύλια σύγκρουση σε περιοχή που θεωρείται προπύργιο υποστηρικτών του έκπτωτου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ. Σύμφωνα με παρατηρητές του πολέμου, ο αριθμός των θυμάτων είναι ένας από τους υψηλότερους που έχουν καταγραφεί στη χώρα από το 2011.
Η κατάσταση έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στη διεθνή κοινότητα, ενώ το de facto καθεστώς δηλώνει αποφασισμένο να αποκαταστήσει την τάξη, με τον Άχμεντ αλ Σάρα να κάνει λόγο για εχθρικές προκλήσεις. Παρότι οι νέες Αρχές της Συρίας είχαν διαβεβαιώσει τους Αλαουίτες για την ασφάλειά τους και είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα υπάρξουν αντίποινα, οι μαζικές εκτελέσεις εκατοντάδων ανθρώπων, κυρίως Αλαουιτών, από τις κυβερνητικές δυνάμεις ασφαλείας έχουν εντείνει τον φόβο στη θρησκευτική μειονότητα.
Ο απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία, Γκιέρ Πέντερσεν, ζήτησε από την Παρασκευή την προστασία των αμάχων. Το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (OCHA) του ΟΗΕ κάλεσε χθες τα μέρη «να σταματήσουν αμέσως τις εχθροπραξίες» και να προστατεύουν τους αμάχους. Από την πλευρά της η Γαλλία καταδίκασε «με τον πιο αυστηρό τρόπο τις ωμότητες που πλήττουν αμάχους σε θρησκευτική βάση και φυλακισμένους» στη Συρία, ενώ οι συριακές εκκλησίες κατήγγειλαν «σφαγές αθώων αμάχων» καλώντας «στον άμεσο τερματισμό αυτών των φρικιαστικών ενεργειών».
Κι ενώ ομάδες δικαιωμάτων επισημαίνουν ότι το κλειδί για να αποτραπεί ένας νέος κύκλος βίας στη Συρία είναι μία μεταβατική κυβέρνηση χωρίς αποκλεισμούς, οι σημερινές de facto Αρχές αναμένεται ότι θα ανακοινώσουν μια νέα κυβέρνηση. Η σύνθεσή της θα κρίνει αν πράγματι είναι αντιπροσωπευτική της θρησκευτικής και εθνοτικής ποικιλομορφίας της Συρίας, μετά τη βία αυτών των ημερών.
Κλιμακούμενες συγκρούσεις
Οι de facto Αρχές ανακοίνωσαν ότι καταβάλλουν προσπάθειες για την «αποκατάσταση της τάξης», καθώς η χώρα βιώνει τα πιο πολύνεκρα επεισόδια από τότε που η Χαγιάτ Ταχρίρ Αλ Σαμ ανέλαβε την εξουσία στις 8 Δεκεμβρίου.
Ο μεταβατικός πρόεδρος και de facto ηγέτης της Συρίας, Άχμεντ αλ Σάρα, χαρακτήρισε τα γεγονότα «αναμενόμενες προκλήσεις» και, μέσω βίντεο, απηύθυνε έκκληση για εθνική ενότητα.
Οι συγκρούσεις ξέσπασαν την Πέμπτη, όταν δυνάμεις πιστές στο καθεστώς Άσαντ έστησαν ενέδρα σε κυβερνητικές δυνάμεις ασφαλείας στη Λαττάκεια. Οι Αρχές αντέδρασαν στέλνοντας ενισχύσεις, με χιλιάδες μαχητές να καταφθάνουν από διάφορες περιοχές της χώρας. Παρότι οι ομάδες αυτές δρουν υπό την αιγίδα της νέας κυβέρνησης, ορισμένες πολιτοφυλακές παραμένουν ανεξέλεγκτες και έχουν κατηγορηθεί στο παρελθόν για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σύμφωνα με πηγή του υπουργείου Άμυνας, που επικαλείται το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων SANA, οι δρόμοι προς τις παραθαλάσσιες περιοχές έχουν κλείσει για λόγους ασφαλείας, ενώ δόθηκε εντολή στις δυνάμεις ασφαλείας να επιβάλουν την τάξη στις πόλεις Τζάμπα, Ταρτούς και Λαττάκεια. Παράλληλα, έγινε λόγος για συλλήψεις μεγάλου αριθμού ατόμων που κατηγορούνται για λεηλασίες.
The Alawite neighborhood of Daatur, in Latakia (former Syria), is under siege by HTS terrorists, every Alawite must be eliminated, according to these terrorists. The terrorists of HTS are not real Syrians, they are mainly Uyghurs, Uzbeks, Tajiks, Saudis, Jordanians etc.. pic.twitter.com/1Ff6cUFSMc
Ο υπουργός Παιδείας, Ναζίρ αλ Κάντρι, ανακοίνωσε ότι τα σχολεία στις επαρχίες Λαττάκεια και Ταρτούς θα παραμείνουν κλειστά σήμερα και αύριο, σύμφωνα με το SANA.
Καταγραφή εγκλημάτων
Βίντεο που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν δεκάδες άμαχους νεκρούς στην Αλ-Μουχταρίγια, όπου πάνω από 40 άνθρωποι σκοτώθηκαν ταυτόχρονα. Άλλα στιγμιότυπα φέρονται να δείχνουν ενόπλους με στολές ασφαλείας να εκτελούν πολίτες εξ επαφής, να τους εξευτελίζουν και να χτυπούν κρατουμένους. Τα εν λόγω βίντεο, ωστόσο, δεν επαληθεύτηκαν από ξένα, έγκυρα μέσα.
The Alawites, a Shia minority on Syria are being ethnically cleansed by leader Ahmed al-Sharaa’s thugs.
Η συριακή ακτογραμμή κατοικείται κυρίως από την αλαουιτική μειονότητα, από την οποία προερχόταν ο Μπασάρ αλ-Άσαντ. Οι νέες αρχές είχαν υποσχεθεί πως δεν θα υπάρξουν αντίποινα εναντίον των Αλαουιτών, όμως οι μαζικές εκτελέσεις εκατοντάδων αμάχων αλαουιτικής καταγωγής έχουν προκαλέσει κύμα τρόμου στη θρησκευτική κοινότητα.
Not just men, but entire families of Alawites and Christians were slaughtered by the terrorists of the new #Syrian Jihadist regime of Ahmad Al-Sharaa. Videos recorded in #Latakia & #Tartous this morning show the corpses of women, children, and elderly people in streets who were… pic.twitter.com/XqIlUEYDdA
— Babak Taghvaee – The Crisis Watch (@BabakTaghvaee1) March 8, 2025
Αντίδραση της Ελλάδας
Το υπουργείο Εξωτερικών, σε ανάρτησή του, σημειώνει ότι «είμαστε βαθιά θορυβημένοι από τις αναφορές για βίαιες συγκρούσεις με πολλές απώλειες αμάχων στη Συρία».
We are deeply alarmed by reports of violent clashes with numerous civilian casualties in Syria. We call on all sides to show responsibility and seek peaceful solutions, refraining from actions that would further inflame tensions.
We are deeply alarmed by reports of violent clashes with numerous civilian casualties in Syria. We call on all sides to show responsibility and seek peaceful solutions, refraining from actions that would further inflame tensions.
Η Αθήνα «καλεί όλες τις πλευρές να επιδείξουν υπευθυνότητα και να αναζητήσουν ειρηνικές λύσεις, απέχοντας από ενέργειες που θα τροφοδοτήσουν και άλλοι την ένταση. Οι εξελίξεις αυτές αυξάνουν τον επείγοντα χαρακτήρα μιας πολιτικής μεταβατικής διαδικασίας χωρίς αποκλεισμούς και τη διασφάλιση της προστασίας όλων των εθνοτικών και θρησκευτικών κοινοτήτων, στο πνεύμα της εθνικής ενότητας».
Το Ισραήλ καταγγέλλει τον νέο ηγέτη της Συρίας
Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ καταδίκασε έντονα τη νέα κυβέρνηση της Συρίας υπό την ηγεσία των ισλαμιστών, χαρακτηρίζοντας τον προσωρινό πρόεδρο Αχμέντ αλ-Σαράα «τρομοκράτη της Αλ Κάιντα» μετά τις αναφορές για μαζικές εκτελέσεις αμάχων Αλαουιτών. Ο Κατζ κατηγόρησε τον Άχμεντ αλ Σάρα, πρώην γνωστό ως Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι ότι πέταξε το μετριοπαθές προσωπείο του και αποκάλυψε την πραγματική του ταυτότητα ως τζιχαντιστή εξτρεμιστή. Τα σχόλιά του ήρθαν καθώς οι συριακές δυνάμεις ασφαλείας ενέτειναν την καταστολή της εξέγερσης υπό την ηγεσία των αλαουιτών, με ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων να αναφέρουν τουλάχιστον εκατοντάδες εκτελέσεις αμάχων στη δυτική Συρία.
Ο Κατζ επαναβεβαίωσε τη δέσμευση του Ισραήλ να αμυνθεί έναντι οποιασδήποτε απειλής από τη Συρία, τονίζοντας ότι ο ισραηλινός στρατός θα συνεχίσει να διασφαλίζει μια νεκρή ζώνη κατά μήκος των συνόρων και να εμποδίζει τη Δαμασκό να στρατιωτικοποιήσει τη νότια Συρία.
Πολιτικός σεισμός από τον Μασκ: Πού πήγαν τα δισεκατομμύρια της βοήθειας στην Ουκρανία;
Ο Έλον Μασκ συνεχίζει να προκαλεί σεισμό στις διεθνείς εξελίξεις, αυτή τη φορά στοχεύοντας τους Ουκρανούς ολιγάρχες, σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ έχουν διακόψει κάθε στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο.
Ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας έστρεψε τα πυρά του σε εκείνους που έχουν επωφεληθεί από τα δισεκατομμύρια που εισέρρευσαν στην Ουκρανία τα προηγούμενα χρόνια, ζητώντας την επιβολή κυρώσεων σε 10 ισχυρούς Ουκρανούς με υπερπολυτελείς επαύλεις στο Μονακό.
Σε ανάρτησή του στο Χ, ο ισχυρός άνδρας της Tesla και της SpaceX απάντησε σε χρήστη που ζητούσε να σταματήσουν οι οικονομικές ροές προς την Ουκρανία, λέγοντας: «Βάλτε κυρώσεις στους 10 κορυφαίους Ουκρανούς ολιγάρχες, ειδικά σε αυτούς που έχουν επαύλεις στο Μονακό, και αυτό θα σταματήσει αμέσως. Αυτό είναι το κλειδί του παζλ».
Η παρέμβασή του έρχεται σε μια στιγμή που η Ουκρανία αγωνίζεται να καλύψει το κενό που άφησε η διακοπή της αμερικανικής στρατιωτικής υποστήριξης. Ενώ η Ευρώπη προσπαθεί να ενισχύσει το Κίεβο, οι αποκαλύψεις για τον πλούτο και τις ανέσεις των Ουκρανών μεγιστάνων έχουν εξοργίσει τη διεθνή κοινότητα.
Οι Ουκρανοί ολιγάρχες, που εδώ και χρόνια επηρεάζουν την πολιτική και οικονομική σκηνή της χώρας, φαίνεται πως συνέχισαν να ζουν πλουσιοπάροχα, ενώ η χώρα τους βρίσκεται σε έναν σκληρό πόλεμο.
Το γεγονός ότι διαθέτουν πανάκριβες επαύλεις στο Μονακό – έναν από τους πιο ακριβούς προορισμούς του κόσμου – έχει προκαλέσει αγανάκτηση σε πολλούς, καθώς αποδεικνύει την άνιση κατανομή των πόρων που προορίζονταν για την άμυνα της Ουκρανίας.
Ο Μασκ, γνωστός για την αφοπλιστική ειλικρίνειά του, έθεσε το ερώτημα που αποφεύγουν να συζητήσουν πολλοί ηγέτες: ποιοι πραγματικά επωφελήθηκαν από τη δυτική χρηματοδότηση της Ουκρανίας; Και αν οι πολίτες της δοκιμάζονται από έναν πόλεμο, γιατί κάποιοι εξακολουθούν να ζουν σε χλιδή εκτός συνόρων;
Η ανάρτηση του Μασκ δεν πέρασε απαρατήρητη. Οι υποστηρικτές του χαιρέτησαν την πρωτοβουλία του, λέγοντας ότι βάζει το μαχαίρι στο κόκαλο και αποκαλύπτει τις σκοτεινές πτυχές της βοήθειας προς το Κίεβο. Αντίθετα, οι επικριτές του τον κατηγορούν για προσπάθεια αποδυνάμωσης της Ουκρανίας σε μια κρίσιμη στιγμή, ενώ ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι υποστηρίζουν ότι οι δηλώσεις του ευνοούν έμμεσα τη Ρωσία.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: με τη χρηματοδότηση των ΗΠΑ να έχει σταματήσει και την Ε.Ε. η Ουκρανία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αν οι πολιτικές ηγεσίες της δεν αντιμετωπίσουν τη διαφθορά και τις σκιές που βαραίνουν την οικονομική ελίτ της χώρας, η στήριξη από τη Δύση θα καταρρεύσει ακόμη περισσότερο.
Ο Μασκ έθεσε ένα καίριο ερώτημα και η διεθνής κοινότητα πρέπει τώρα να δώσει απαντήσεις. Θα λογοδοτήσουν οι ολιγάρχες ή θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τον πλούτο τους, ενώ η χώρα τους βυθίζεται στην αβεβαιότητα;
Ο Τέρι Ίγκλετον ερμηνεύοντας τον Μαρξ είχε αναφερθεί στα όρια της σκέψης. Έγραφε: «Αν θέλουμε να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε πρέπει να αλλάξουμε αυτό που κάνουμε. Δεν αρκεί η μόρφωση ή η αλλαγή της νοοτροπίας. Η κοινωνική μας ύπαρξη θέτει όρια στη σκέψη μας. Και η απελευθέρωση από αυτά τα όρια προϋποθέτει την αλλαγή του εν λόγω τρόπου ύπαρξης – δηλαδή της υλικής μορφής της ζωής μας. Δεν αρκεί η σκέψη για να ξεπεράσουμε τα όρια της σκέψης μας». Δηλαδή τα βιώματα είναι καθοριστικά. Με άλλα λόγια, η σκέψη όσων ασχολούνται με τα Τέμπη προσπαθώντας να ερμηνεύσουν τους λόγους που οδήγησαν στην τραγωδία δεν μπορεί να φθάσει εκεί όπου μπορεί να φθάσει ο νους όσων βίωσαν τον ελληνικό σιδηρόδρομο σε μάχιμη θέση. Κρίνουν από τα επιφαινόμενα, είναι αυτονόητο ότι δεν μπορούν να αγγίξουν τις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν σε αυτά.. Διότι εν προκειμένω δεν πρόκειται για διδασκαλία σε αίθουσα με φοιτητές. Ούτε διαβάζοντας τον τρόπο λειτουργίας του ευρωπαϊκού σιδηροδρόμου μπορείς να πεις ότι κατανοείς τον τρόπο λειτουργίας του ελληνικού σιδηροδρόμου. Διότι σε αυτόν αποτυπώνονται όλες οι παθογένειες του πολιτικού συστήματος της χώρας και της κοινωνίας. Τα μέλη της Επιτροπής του ΕΟΔΑΣΑΑΜ που συνέταξαν το πόρισμα, ως επιστήμονες προέταξαν τον ορθολογισμό στις προτάσεις τους για την επίλυση των προβλημάτων του σιδηροδρόμου και όχι τις παθογένειες που αυτές καθόρισαν και καθορίζουν την πορεία του, διότι δεν τις βίωσαν και δεν τις γνωρίζουν. Αν το πρόβλημα του σιδηροδρόμου ήταν απλά θέμα ορθολογισμού θα είχε αντιμετωπισθεί, δεν θα είχε διαλυθεί από το πολιτικό σύστημα, γιαυτό φοβάμαι ότι οι προτάσεις τους θα μείνουν κενό γράμμα ή θα υιοθετηθούν προσχηματικά. Διότι για να μπορέσει ο σιδηρόδρομος να φθάσει στον ορθολογισμό, θα πρέπει πρώτα να απαλλαγεί από τα δεσμά του κομματικού και του πελατειακού εναγκαλισμού και τους εκφραστές του – τους κομματικούς ταγούς και τον αλλοτριωμένο συνδικαλισμό. Ο σιδηρόδρομος είναι η ακτινογραφία της κοινωνίας. Η διαφορά είναι ότι οι άλλοι τομείς δυσλειτουργούν χωρίς να αιμορραγούν λόγω της φύσης του αντικειμένου τους. Εξ άλλου είναι αδύνατο να ανθεί η κοινωνία και ένας μόνον τομέας της να είναι τόσο προβληματικός ή να συμβαίνει το αντίστροφο.
Το πρόβλημα που τροχοπεδεί τον σιδηρόδρομο (και την κοινωνία) είναι η διαφθορά των πελατειακών σχέσεων, στις προσλήψεις, στις μετατάξεις, στην εξέλιξη, στις μεταθέσεις, που επικαλύπτει τα πάντα. με υποβολείς τις κομματικές παρεμβάσεις και τον αλλοτριωμένο συνδικαλισμό. Αλλά και στον οικονομικό τομέα αν θυμηθούμε το συμβάν στον Μπράλο με τα λαθραία βαγόνια. Όμως μέχρι τη διάλυση του σιδηροδρόμου, με αφετηρία το 2008 και το 2010 με το Ν. 3891 από τους τότε κυβερνώντες, παρά και τις τότε ελλείψεις σε προσωπικό, δεν υπήρξαν προβλήματα ασφαλείας Διότι υπήρχε η “κουλτούρα της μάθησης” από γενιά σε γενιά που δημιουργούσε τη συνείδηση της ασφάλειας της κυκλοφορίας και υπερκάλυπτε τις παθογένειες, όμως χάθηκε με τη μαζική εκδίωξη των έμπειρων σιδηροδρομικών. Έκτοτε η δυσανάλογη με τις στοιχειώδεις λειτουργικές ανάγκες αναπλήρωση του προσωπικού στο κενό της εμπειρίας, έγινε με ακόμη χειρότερο τρόπο. ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Hellenic Train και ΟΣΕ ενώ θα μπορούσαν να στελεχώσουν τον σιδηρόδρομο με τους αρίστους δημιουργώντας θετικές παρακαταθήκες για το μέλλον και συνθήκες ασφάλειας με την εξέλιξη της τεχνολογίας επέλεξαν τον πελατειακό τρόπο. Με προκηρύξεις σε ΤΡΑΙΝΟΣΕ και Hellenic Train με χιλιάδες ενδιαφερόμενους χωρίς να ανακοινώνονται ποτέ τα αποτελέσματα της αξιολόγησης και με μπλοκάκι στον ΟΣΕ, όχι με το ΑΣΕΠ ή με την αξιοποίηση παλαιότερων πινάκων του ΑΣΕΠ με τους επιλαχόντες.. Με ποιά προσόντα ώστε να επωμισθούν την ευθύνη σε κρίσιμους τομείς; Την κομματική ένταξη ή τη συγγένεια με τη λογική της κάστας. Στους παράγοντες αυτούς οφείλεται η τραγωδία στα Τέμπη, τα απανωτά συμβάντα των παρ’ ολίγον συγκρούσεων που είδαν το φως της δημοσιότητας όπως και όσα είχε εντοπίσει η ΡΑΣ πριν τα Τέμπη. Μπορεί απέναντι σε αυτή τη νοοτροπία να επικρατήσει ο ορθολογισμός; Το πόρισμα δεν θίγει καθόλου αυτές τις κύριες πηγές της απαξίωσης του σιδηροδρόμου. Τα άλλα, όσα αναφέρονται είναι παρεπόμενα αυτής της κατάστασης.;
Η άποψη που διατυπώθηκε σύμφωνα με την οποία αν είχε ολοκληρωθεί η σύμβαση 717 πιθανότατα θα αποτρέπονταν η τραγωδία στα Τέμπη αποτελεί εικασία, κατά τη γνώμη μου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα στις λειτουργικές συνθήκες που προαναφέρθηκαν. Η τεχνολογία με τα συστήματα ασφαλείας μπορεί να αναβαθμίζει την ασφάλεια του σιδηροδρόμου, μπορεί όμως να αποδειχθεί και καταστροφική. Έχει δημιουργηθεί η εντύπωση στον κόσμο ότι η τεχνολογία λειτουργεί κατά τρόπο μαγικό. Για να λειτουργήσει ο σιδηρόδρομος σε ανώτερο επίπεδο ασφαλείας θα πρέπει να έχει αφομοιώσει πλήρως το προηγούμενο επίπεδο κάτι που δεν συμβαίνει λόγω της έλλειψης εμπειρίας και της πελατειακής μεθόδευσης των προσλήψεων που δεν διασφαλίζει τις απαιτούμενες δεξιότητες του προσωπικού. Το είδαμε στα Τέμπη και στα συμβάντα των παρ’ ολίγον συγκρούσεων που είδαν το φως της δημοσιότητας
Δημιουργείται στην κοινωνία η εντύπωση ότι η ασφάλεια του σιδηροδρόμου εξαντλείται στα συστήματα. ασφαλείας. Για να είναι ασφαλής ο σιδηρόδρομος θα πρέπει να πληρούνται ταυτόχρονα όλες οι προϋποθέσεις που τον καθιστούσαν ασφαλή και πριν τα συστήματα ασφαλείας, τις οποίες αγνοεί ο επιβάτης διότι αφορούν τις αθέατες πλευρές του. Είναι τα Τμήματα Γραμμής που επιλαμβάνονται της συντήρησης της γραμμής, των γεφυρών, των Ισόπεδων Διαβάσεων, της αντιμετώπισης των δυσμενών καιρικών γεφυρών, με τις πλημμύρες, τα χιόνια, τους καύσωνες και τους παγετούς με τις θραύσεις των σιδηροτροχιών και τις στρεβλώσεις της σιδηροδρομικής γραμμής αντίστοιχα, είναι τα Τμήματα Μεταλλικών Κατασκευών (Τ.Μ.Κ.) για τη συντήρηση των μεταλλικών γεφυρών, των κοιλαδογεφυρών κ.α., είναι τα ΤΗΗΕ, είναι τα Μηχανοστάσια και τα Αμαξοστάσια για τη συντήρηση του τροχαίου υλικού, που όλα δυσλειτουργούν ή υφίστανται συμβολικά. Μπορείς να διαλύσεις τον σιδηρόδρομο σε “μια μέρα” όπως και συνέβη αλλά η ανάταξή του είναι τιτάνιο έργο, χωρίς τις παθογένειες πρωτίστως ως αναγκαία προϋπόθεση..
Το εξώφυλλο και οι βιβλιοκριτικές του νέου βιβλίου του Γεώργιου Μούρτου, που εκδόθηκε από τις εκδόσεις “Ινφογνώμων”, Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ, Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ και Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ. Μια γεωπολιτισμική θεώρηση της Ανατολής και της Δύσης, Ο παγκόσμιος Ελληνισμός και η οικουμενική Ορθοδοξία. Το βιβλίο συμπληρώνει την ενότητα μιας τριλογίας: Οι Αν-ορθόδοξοι της Ορθοδοξίας (2008) και Η Γεωπολιτική της Ελληνικής Γλώσσας (2020). Στο επίκεντρο της ανάλυσης των τριών αυτών συγγραφικών πονημάτων, είναι η οικουμενικότητα του Ελληνισμού και το τεράστιο έλλειμμα στρατηγικής σκέψης που χαρακτηρίζει το ελλαδικό κράτος, με συνέπεια να αδυνατεί να αναγάγει τα μοναδικά συγκριτικά πλεονεκτήματά του σε πολλαπλασιαστές γεωπολιτικής ισχύος.
Το νέο βιβλίο, συνοδεύει ευρεία βιβλιογραφία που υπερβαίνει τις 1000 πηγές, και είναι προϊόν πολύχρονης έρευνας, της πλούσιας και πολυεπίπεδης επαγγελματικής εμπειρίας και βιωμάτων μου ως παγκόσμιου ταξιδευτή. Εστιάζει σε τρία από τα πιο αναγνωρίσιμα αρχιτεκτονήματα της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς –Πυραμίδα, Παρθενώνας, Αγια Σοφιά-, για να αντλήσει σύγχρονα διδάγματα πολιτισμού και (γεω)πολιτικής. Διδάγματα μέσα από την αναδίφηση στις καταγωγικές ρίζες, απ΄ όπου ξεπήδησαν σύγχρονοι λαοί και διαμορφώθηκαν οι πολιτισμοί σε Ανατολή και Δύση, με ξεχωριστή αναφορά στον Ελληνισμό.
Πρόκειται για αποτύπωση του σημερινού πλανητικού συστήματος μέσα από τα διαχρονικά μηνύματα που εκπέμπουν τα τρία αυτά αρχιτεκτονήματα της παγκόσμιας κληρονομιάς. Μηνύματα που επιβεβαιώνουν την πραγματική αδυναμία του ελλαδισμού και, ταυτόχρονα, αποκαλύπτουν τα μοναδικής ισχύος αλλά παροπλισμένα όπλα του Ελληνισμού: τον πολιτισμό και τη γεωγραφία.
The new Syrian government's army fights the remaining elements of the Assad’s regime on the Syrian coast near Latakia, Syria, on March 7, 2025. Syrian forces are extending their control over the areas where Assad's loyalists had gained. (Photo by Asad Al Asad / Middle East Images / Middle East Images via AFP)
Κοντά στη Λατάκια της Συρίας (ASAD/Middle East Images/AFP via Getty Images)
Τεράστιες μάχες στη συριακή ακτή: Τουλάχιστον 400 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων 300 αμάχων, φέρεται να σκοτώθηκαν σε τρεις ημέρες έντονων μαχών μεταξύ των μεταβατικών κυβερνητικών δυνάμεων της Συρίας και των αλαουιτών ανταρτών πιστών στον πρώην πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ. Οι συγκρούσεις ξέσπασαν στις 6 Μαρτίου αφού ένοπλοι που υποστηρίζουν τον Άσαντ φέρεται να έστησαν ενέδρα και σκότωσαν 16 μέλη της συριακής αστυνομίας στη Τζάμπλε, μια παραθαλάσσια πόλη στην επαρχία Λατάκια.
Αρκετά μέλη του προσωπικού ασφαλείας συνελήφθησαν επίσης όμηροι κατά τη διάρκεια της επίθεσης από πιστούς του πρώην Σύρου ηγέτη, ο οποίος ανατράπηκε σε μια δεκαήμερη επίθεση τον Δεκέμβριο με επικεφαλής την χαρακτηρισμένη από τις ΗΠΑ ξένη τρομοκρατική οργάνωση Hayat Tahrir al-Sham.
Κινητοποιείται η μεταβατική κυβέρνηση της Συρίας: Σε απάντηση στην ενέδρα, η νέα συριακή κυβέρνηση, με επικεφαλής τον μεταβατικό πρόεδρο και πρώην τρομοκράτη της Αλ Κάιντα, Ahmad al-Sharaa, ανέπτυξε δεκάδες στρατεύματα σε όλη τη συριακή ύπαιθρο για να ανακτήσει τον έλεγχο της παράκτιας περιοχής. Επιβλήθηκαν απαγόρευση κυκλοφορίας στη Λατάκεια και στο Ταρτούς, όπου ήταν συγκεντρωμένο μεγάλο μέρος των μαχών, και συριακές στρατιωτικές νηοπομπές περιπολούσαν στους δρόμους για να καταστείλουν την εξέγερση των Αλαουιτών και να αναζητήσουν υποστηρικτές του πρώην καθεστώτος Άσαντ.
Το Ισραήλ επιβεβαιώνει την έκκληση για αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη στη Νότια Συρία: Στις 7 Μαρτίου, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Israel Katz επανέλαβε τη δέσμευση του Ισραήλ να διατηρήσει μια αποστρατιωτικοποιημένη νότια Συρία και καταδίκασε τον al-Sharaa, παλαιότερα γνωστό ως Abu Mohammed al-Jolani. «Ο Αλ Τζολάνι άλλαξε τη ρόμπα του με κοστούμι και παρουσίασε ένα μέτριο πρόσωπο», είπε ο Κατς, προσθέτοντας, «Τώρα έβγαλε τη μάσκα και αποκάλυψε το αληθινό του πρόσωπο: Ένας τζιχαντιστής τρομοκράτης του σχολείου της Αλ Κάιντα που διαπράττει φρικτές πράξεις εναντίον ενός άμαχου πληθυσμού». Ο Κατς τόνισε ότι «το Ισραήλ θα αμυνθεί έναντι κάθε απειλής από τη Συρία».
Απάντηση εμπειρογνωμόνων FDD
«Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τα απομεινάρια ενός τέτοιου φαύλου καθεστώτος θα προσπαθήσουν να επιστρέψουν στην εξουσία με βία. αν και δεν είναι αυτή η κατεύθυνση προς την οποία κινείται η χώρα». — David Adesnik, Αντιπρόεδρος Έρευνας
“Η έκρηξη των συγκρούσεων στην παράκτια περιοχή της Συρίας δεν ήταν απλώς αναπόφευκτη – ήταν μια ωρολογιακή βόμβα. Η αποτυχία της νέας ηγεσίας να εξασφαλίσει τον έλεγχο στο προπύργιο των Αλαουιτών εγγυήθηκε την αναζωπύρωση των πιστών του Άσαντ. Η ιδέα ότι ο συριακός εμφύλιος πόλεμος τελείωσε με την πτώση του Άσαντ ήταν πάντα μια νέα ψευδαίσθηση στο Ιράν. Κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να κρατήσουμε τη χώρα σε αναταραχή, εξασφαλίζοντας μια ευκαιρία για την αναζωπύρωσή τους». — Ahmad Sharawi, Ερευνητικός Αναλυτής.
Σφοδρές συγκρούσεις ξέσπασαν μεταξύ των πιστών του Άσαντ και των κυβερνητικών δυνάμεων στη δυτική Συρία
Ahmad Sharawi
Research Analyst
Στις 6 Μαρτίου, η Συρία γνώρισε τις πιο έντονες και πιο αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ της νέας συριακής κυβέρνησης και των πιστών στον δικτάτορα Μπασάρ αλ Άσαντ από την πτώση του καθεστώτος Άσαντ στις 8 Δεκεμβρίου. Αυτές οι μάχες ξέσπασαν στην παράκτια περιοχή της δυτικής Συρίας, την καρδιά της κοινότητας των Αλαουιτών του Άσαντ, και ήταν πρωτοφανείς σε κλίμακα. Ενώ μικρές ένοπλες ομάδες είχαν εμφανιστεί τους τελευταίους τρεις μήνες, οι προηγούμενες συγκρούσεις ήταν περιορισμένες, λιγότερο θανατηφόρες και ως επί το πλείστον περιορίστηκαν εντός μιας ημέρας.
Ένοπλοι μαχητές, που πιστεύεται ότι είναι πιστοί του Άσαντ, έστησαν ενέδρα στις δυνάμεις της Γενικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (GSS), με αποτέλεσμα πολλά θύματα. Η επίθεση ξεκίνησε στο χωριό Jableh της επαρχίας Latakia, σκοτώνοντας τουλάχιστον 15 μέλη του GSS, σύμφωνα με το Al Jazeera.
Το Al Quds Al Arabi ανέφερε ότι «ένας πραγματικός πόλεμος έχει ξεσπάσει» στην ύπαιθρο της Jableh, ιδιαίτερα κατά μήκος του διεθνούς αυτοκινητόδρομου M1 μεταξύ Λατάκεια και Tartus, κοντά στα διοικητικά σύνορα μεταξύ των δύο περιφρειών. Απο την ενέδρα στο Beit Ana σκοτώθηκαν πέντε μέλη του προσωπικού GSS και στοχεύθηκε επίσης ένα ασθενοφόρο που προσπαθούσε να απομακρύνει τους τραυματίες. Επιπλέον, δέχθηκε επίθεση σε σημείο ελέγχου του GSS κοντά στη Λατάκια.
Ξέσπασαν επίσης μάχες μεταξύ των δυνάμεων του GSS και των πιστών του Άσαντ κοντά στο ναυτικό κολέγιο στη Τζαμπλέ και στην Καρντάχα, τη γενέτειρα του Χαφέζ αλ Άσαντ.
Το Συριακό Αραβικό Πρακτορείο Ειδήσεων (SANA) ανέφερε ότι οι αρχές σε Ταρτούς, Χομς και Λατάκια επέβαλαν απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 10 μ.μ. στις 6 Μαρτίου. Το GSS δήλωσε επίσης ότι συμμετείχε σε μάχες εναντίον ομάδων που συνδέονται με τον πρώην αξιωματικό του καθεστώτος Σουχάιλ αλ Χασάν, έναν από τους πιο εξέχοντες αξιωματούχους υπό τον Άσαντ.
Δυνάμεις από όλη τη Συρία ευθυγραμμίστηκαν με τη νέα ηγεσία της χώρας κινητοποιήθηκαν για να ενισχύσουν τα κυβερνητικά στρατεύματα στην παράκτια περιοχή. Συνοδεία από το Ιντλίμπ, το πρώην προπύργιο της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ, κινήθηκαν προς την επαρχία της Λαττάκειας για να υποστηρίξουν τις κυβερνητικές δυνάμεις στον περιορισμό των συνεχιζόμενων συγκρούσεων.
Σύμφωνα με το Al Arabiya, στρατιωτική συνοδεία δέχθηκε ενέδρα από πιστούς του Άσαντ στον αυτοκινητόδρομο Χαλέπι-Λατάκια, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν επτά στρατιώτες του υπουργείου Άμυνας.
Ποια είναι η οργάνωση πίσω από αυτές τις επιθέσεις; Ενώ οι συγκρούσεις συνεχίζονταν, μια ομάδα με την ονομασία «Στρατιωτικό Συμβούλιο για την Απελευθέρωση της Συρίας» ανακοίνωσε τη σύστασή της υπό την ηγεσία του ταξίαρχου Ghayath Suleiman Dala. Η πρώτη του δήλωση έχει ως εξής:
Ω γιοι του ευγενούς συριακού λαού, οι γενναίοι στρατιώτες μας που έχουν καταπιεί το θυμό τους μετά από μήνες αδικίας, καταπίεσης, απαγωγών και φυσικής εξάλειψης με βάση την εθνικότητα και το θρησκευτικό δόγμα, και μετά την αποτυχία του εξτρεμιστή τζιχαντιστή που κατέλαβε το κράτος μας με τη βοήθεια ξένων δυνάμεων και σήμερα στέκεται με μια de facto αποτυχία στο κράτος και χωρίς κανένα δικαίωμα. την επιδείνωση της ασφάλειας, της οικονομικής και ανθρωπιστικής κατάστασης σε πρωτοφανή επίπεδα στην ιστορία της χώρας, και αφού η γη μας παραβιάστηκε από ξένες δυνάμεις, εμείς, οι διοικητές των εθνικών συριακών ενόπλων δυνάμεων, ανακοινώνουμε τη συγκρότηση στρατιωτικού συμβουλίου για την απελευθέρωση της Συρίας.
Αυτό το συμβούλιο αντιπροσωπεύει τη βούληση του ελεύθερου συριακού λαού και στοχεύει στην επίτευξη των ακόλουθων στόχων:
1. Απελευθέρωση όλου του συριακού εδάφους από όλες τις δυνάμεις κατοχής και τρομοκρατίας.
2. Ανατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος και διάλυση του καταπιεστικού, σεχταριστικού μηχανισμού του.
3. Προστασία της ζωής και της περιουσίας των Σύριων πολιτών.
4. Ανοικοδόμηση των κρατικών θεσμών σε εθνικές και δημοκρατικές βάσεις.
5. Προετοιμασία συνθηκών για την επιστροφή των προσφύγων και των εκτοπισμένων στα σπίτια τους.
6. Η ίδρυση ενός ενιαίου, κυρίαρχου συριακού κράτους που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και θα εγγυάται τη δικαιοσύνη και την ισότητα για όλους.
Διαβεβαιώνουμε τον λαό μας ότι δεν επιδιώκουμε την εξουσία και ότι ο μόνος μας στόχος είναι να απελευθερώσουμε τη Συρία και να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τους γιους της. Καλούμε όλο τον συριακό λαό από διαφορετικές αιρέσεις, περιοχές και εθνότητες να ενωθούν μαζί μας και να σταθούν δίπλα μας σε αυτό το ιστορικό στάδιο.
Καλούμε επίσης τη διεθνή κοινότητα να υποστηρίξει τη βούληση του συριακού λαού να απελευθερωθεί από την αδικία και την τυραννία μεταμφιεσμένη με αόριστους όρους και να σταθεί δίπλα μας στην επίτευξη των ευγενών στόχων μας.
Πιστεύουμε ότι η νίκη είναι δική μας και ότι η Συρία θα επιστρέψει ελεύθερη και περήφανη και θα απολαύσει ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία.
Ο Θεός να προστατεύει τη Συρία και τον λαό της.
Ο Γκαγιάθ Σουλεϊμάν Ντάλα, ο ηγέτης του Στρατιωτικού Συμβουλίου για την Απελευθέρωση της Συρίας, ήταν στο παρελθόν διοικητής των δυνάμεων «Ghayth» εντός της 4ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας του Συριακού Αραβικού Στρατού—μια μεραρχία υπό την ηγεσία του αδελφού του Μπασάρ αλ Άσαντ, Μαχέρ αλ Άσαντ, μέχρι την πτώση του δικτάτορα τον Δεκέμβριο.
Ο Ντάλα θεωρούνταν ένας από τους πιο εξέχοντες πιστούς στον ιρανικό άξονα εντός του συριακού καθεστώτος και συντόνιζε με συνέπεια τις επιχειρήσεις του με πολιτοφυλακές που υποστηρίζονταν από την Τεχεράνη κατά τη διάρκεια μαχών στη Mleeha, στο Zabadani και στην ύπαιθρο της Δαμασκού. Αναφορές από το 2018 υποδηλώνουν ότι μετά την ανάπτυξή του στην Κουνέιτρα, ο Ντάλα ενσωμάτωσε με επιτυχία έναν σημαντικό αριθμό μαχητών από ομάδες που υποστηρίζονται από το Ιράν, συμπεριλαμβανομένων της Λιβανέζικης Χεζμπολάχ και του Λιβά Αλ Ιμάμ Χουσεΐν, ο τελευταίος που συνδέεται με το κίνημα των Σαδριστών του Ιράκ.
Ο Janoubia αναφέρει ότι ο Ντάλα συντάχθηκε με αξιωματούχους του καθεστώτος όπως ο Mohammad Mehrez Jaber, ο πρώην διοικητής των δυνάμεων των «Αετών της Ερήμου», ο οποίος κατοικεί σήμερα μεταξύ Ιράκ και Ρωσίας, καθώς και ο Yaser Ramadan Al Hejel, ο οποίος ήταν επιχειρησιακός διοικητής στις «Δυνάμεις Τίγρης» του Suhayl al Hasan.
Ένας αξιωματούχος ασφαλείας είπε στο Al Jazeera ότι ο Μπασάρ αλ Άσαντ γνωρίζει τον συντονισμό μεταξύ διαφόρων ένοπλων ομάδων που υποστηρίζονται από ένα «ξένο κράτος». Ο αξιωματούχος ισχυρίστηκε ότι το στρατιωτικό συμβούλιο, με επικεφαλής τον Γκαγιάθ Ντάλα, έλαβε οικονομική υποστήριξη από τη Χεζμπολάχ και τις ιρακινές πολιτοφυλακές, καθώς και υλικοτεχνική βοήθεια από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις που ηγούνται οι Κούρδοι (SDF). Ενώ αυτοί οι ισχυρισμοί παραμένουν μη επαληθευμένοι, ορισμένες αναφορές υποδηλώνουν ότι οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις έχουν αυξήσει τις περιπολίες κατά μήκος των συνόρων Ιράκ-Συρίας για να αποτρέψουν τις ιρακινές πολιτοφυλακές από το λαθρεμπόριο όπλων. Ομοίως, οι περιπολίες έχουν ενταθεί κατά μήκος των συνόρων Λιβάνου-Συρίας για να εμποδίσουν πυρήνες της Χεζμπολάχ να εξοπλίσουν ή να βοηθήσουν ομάδες ανταρτών.
Εν τω μεταξύ, μια τουρκική στρατιωτική συνοδεία εντοπίστηκε να κινείται προς περιοχές που συνορεύουν με εδάφη που ελέγχονται από τις SDF στην ύπαιθρο της Ράκα.
Πολλοί αναλυτές πίστευαν ότι σημαντικές επιθέσεις από πιστούς του Άσαντ ήταν αναπόφευκτες, δεδομένης της διατήρησης ενός οχυρού από τους Αλαουίτες στην ακτή, της ιστορίας τους υπό τον Άσαντ και του συνεχιζόμενου αγώνα της νέας συριακής κυβέρνησης να εδραιώσει την εξουσία σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Η κατάσταση συνεχίζει να εξελίσσεται ραγδαία.
*Ο Ahmad Sharawi είναι ερευνητής αναλυτής στο Ίδρυμα για την υπεράσπιση των δημοκρατιών που επικεντρώνεται στην ιρανική παρέμβαση στις αραβικές υποθέσεις και στο Λεβάντε.
Reprinted from Consortium News. This is an edited transcript of Professor Jeffrey Sachs’ speech in the European Parliament at an event titled “The Geopolitics of Peace,” hosted by former U.N. Assistant Secretary General and current BSW MEP Michael von der Schulenburg, on Feb. 19, 2025. The transcript has been edited for clarity and annotated.
Introduction
Thanks to all of you for the chance to be together and to think together. This is indeed a complicated and fast-changing time and a very dangerous one. So, we really need clarity of thought. I’m especially interested in our conversation, so I’ll try to be as succinct and clear as I can be.
I’ve watched the events very close-up in Eastern Europe, the former Soviet Union, Russia and Ukraine, very closely for the last 36 years. I was an adviser to the Polish government in 1989, to President Gorbachev’s economic team in 1990 and 1991, to President Yeltsin’s economic team in 1991 to 1993 and to President Kuchma’s economic team in Ukraine in 1993 to 1994.
I helped introduce the Estonian currency. I helped several countries in former Yugoslavia, especially Slovenia. After the Maidan, I was asked by the new government [in Ukraine] to come to Kyiv, and I was taken around the Maidan, and I learned a lot of things firsthand.
I’ve been in touch with Russian leaders for more than 30 years. I also know the American political leadership close-up. Our previous secretary of treasury, Janet Yellen, was my wonderful macroeconomics teacher 52 years ago. We have been friends for a half century.
I know these people. I say this because what I want to explain in my point of view is not second-hand. It’s not ideology. It’s what I’ve seen with my own eyes and experienced during this period. I want to share with you my understanding of the events that have befallen Europe in many contexts and I’ll include not only the Ukraine crisis, but also Serbia 1999, the wars in the Middle East, including Iraq, Syria, the wars in Africa, including Sudan, Somalia, Libya. These are to a very significant extent the result of deeply misguided U.S. policies. What I will say may well surprise you, but I speak from experience and knowledge of these events.
U.S. Foreign Policy
These are wars that the United States has led and caused. And this has been true for more than 30 years now. The United States came to the view, especially during 1990-91, and then with the end of the Soviet Union, that the U.S. now runs the world, and that the U.S. does not have to heed anybody’s views, red-lines, concerns, security viewpoints, international obligations, or any U.N. framework. I’m sorry to put it so plainly, but I do want you to understand.
I tried very hard in 1991 to get *financial help for Gorbachev who I think was the greatest statesman of our modern time. (*This became part of a project led by Professor Graham Allison at the Harvard Kennedy School of Government with Gorbachev economic advisor Grigory Yavlinsky and published in the book Window of Opportunity: The Grand Bargain for Democracy in the Soviet Union, Pantheon Books, 1991.)
I recently read the archived memo of the National Security Council discussion of my proposal on June 3, 1991, reading for the first time how the White House completely dismissed it, and essentially laughed off the table my plea for the U.S. to help the Soviet Union with financial stabilization and with financial aid to make its reforms. The memo documents* that the U.S. government decided to do the very minimum to prevent disaster, but just the minimum.
(*Richard Darman, at the OMB, put it this way.
“In defining the U.S. interest, we need to be somewhat Machiavellian. What is the minimum amount necessary to mollify a regime with which we wish to work on other ma]ers? In other words, what is the bare minimum to keep things moving? I don’t believe we need to worry about the U.S.S.R.’s decomposition. If this is our internal understanding, then we can go ahead publicly.” Later, Darman adds, “I want to seem serious while not fooling ourselves. We have enough ingredients already for a good PR package.” Emphasis in original.)
When the Soviet Union ended in 1991, the view became even more exaggerated. And I can name chapter and verse, but the view was we [the U.S.] run the show. [Dick] Cheney, [Paul] Wolfowitz, and many other names that you will have come to know literally believed this is now a U.S. world, and we will do as we want. We will clean up from the former Soviet Union. We will take out any remaining Soviet-era allies. Countries like Iraq, Syria, and so forth will go.
And we’ve been experiencing this foreign policy for now essentially 33 years. Europe has paid a heavy price for this because Europe has not had any foreign policy during this period that I can figure out. No voice, no unity, no clarity, no European interests, only American loyalty.
There were moments where there were disagreements and, I think, very wonderful disagreements. The last time of significance was 2003 in the lead-up to the Iraq war when France and Germany said we don’t support the United States going around the U.N. Security Council for this war. That war was directly concocted by Netanyahu and his colleagues in the U.S. Pentagon. (See Dennis Fritz’s book, Deadly Betrayal: The Truth about why the United States Invaded Iraq, OR Books, 2024.)
I’m not saying that it was a link or mutuality. I’m saying it was a war carried out for Israel. It was a war that Paul Wolfowitz and Douglas Feith coordinated with [Israeli leader] Benjamin Netanyahu.
And that was the last time that Europe had a voice. I spoke with European leaders then, and they were very clear, and it was quite wonderful to hear their opposition an unacceptable war. Europe lost its voice entirely after that, but especially in 2008. What happened after 1991, and to bring us to 2008, is that the United States decided that unipolarity meant that NATO would enlarge somewhere from Brussels to Vladivostok, step by step.
NATO Expansion
There would be no end to eastward enlargement of NATO. This would be the U.S. unipolar world. If you play the game of Risk as a child like I did, this is the U.S. idea: to have the piece on every part of the board. Any place without a U.S. military base is an enemy, basically. Neutrality is a dirty word in the U.S. political lexicon.
Neutrality is perhaps the dirtiest word according to the U.S. mindset. If you’re an enemy, we know you’re an enemy. If you are neutral, you are a subversive, because you’re really against us, but just not telling us. You’re only pretending to be neutral. So, this was indeed the mindset, and the decision was taken formally in 1994 when President Clinton signed off on NATO enlargement to the east.
You will recall that on Feb. 7, 1990, Hans-Dietrich Genscher and James Baker III spoke with Gorbachev. Genscher gave a press conference afterwards where he explained that NATO will not move eastward.
Genscher in the German Democratic Republic, GDR, in 1990. (Bundesarchiv, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0 de)
Germany and the U.S. would not take advantage of the dissolution of the Warsaw Pact. Understand, please, that this commitment was made in a juridical and diplomatic context, not a casual context. These commitments were core to the negotiations to end World War II that made way for German reunification.
An understanding was reached that NATO will not move one inch eastward. (This was an agreement, albeit verbal, as Gorbachev emphasized to the U.S. and Germany the importance of the U.S.-German pledge not to expand NATO eastward.) And it was explicit, and it is in countless documents. And just look up National Security Archive of George Washington University, and you can get dozens of documents. It’s a website called “What Gorbachev Heard About NATO.” Take a look, please, because everything you’re told by the U.S. about this promise is a lie, but the archives are perfectly clear. (Many of the key documents are hereand here.)
So, the decision was taken by Clinton in 1994 to expand NATO all the way to Ukraine. This is a long-term U.S. project. This is not due to one administration or another. This is a U.S. government project that started more than 30 years ago. In 1997, Zbigniew Brzezinski wrote The Grand Chessboard, describing the NATO enlargement eastward.
That book is not just the musings of Mr. Brzezinski. That is his presentation to the public of decisions already made by the United States government, which is how a book like this works. The book describes the eastward enlargement of Europe and of NATO as simultaneous and conjoined events. And there’s a good chapter in that book that asks, what will Russia do as Europe and NATO expand eastward?
I knew Zbig Brzezinski personally. He was very nice to me. I was advising Poland, and he was a big help. He was also a smart man, and yet he got everything wrong in 1997.
U.S. President Barack Obama meeting with former national security advisers, including Brzezinski, to his right, at. the White House on March 24, 2010. (White House / Pete Souza, Public domain)
In 1997, he wrote in detail why Russia could do nothing but accede to the eastward expansion of NATO and Europe.
(Here is Brzezinski on page 118 of Grand Chessboard:
“Russia’s only real geo-strategic option – the option that could give Russia a realistic international role and also maximize the opportunity of transforming and socially modernizing itself – is Europe. And not just any Europe, but the transatlantic Europe of the enlarging EU and NATO. Such a Europe is taking shape, as we have seen in chapter 3, and it is also likely to remain linked closely to America. That is the Europe to which Russia will have to relate, if it is to avoid dangerous geopolitical isolation.”)
In fact, he says the eastward expansion of Europe and not just Europe, but NATO. This was a U.S. plan, a project. And Brzezinski explains how Russia will never align with China. Unthinkable. Russia will never align with Iran.
According to Brzezinski, Russia has no vocation other than the European vocation. So, as Europe moves east, there’s nothing Russia can do about it. So, says yet another American strategist. Is it any question why we’re in war all the time? Because one thing about America is we always “know” what our counterparts are going to do, and we always get it wrong! And one reason we always get it wrong is that in the non-cooperative game theory that the American strategists play, you don’t actually talk to the other side. You just know what the other side’s strategy is. That’s wonderful. It saves so much time. You simply don’t need any diplomacy.
The Black Sea Strategy
So, this project began in earnest in 1994, and we have had a continuity of government policy for 30 years until maybe yesterday, perhaps. (I am referring to the Trump-Putin phone call of Feb. 12, 2025 and the statements that followed in quick succession.)
A 30-year project. Ukraine and Georgia were the keys to the project. Why? Because America learned everything it knows from the British.
We are the wannabe British Empire. And what the British Empire understood in 1853, with Mr. Palmerston, excuse me, Lord Palmerston [together with Napoleon III], is that you surround Russia in the Black Sea, and you deny Russia access to the Eastern Mediterranean.
What you’re watching is an American project to do the same in the 21st century. The U.S, idea was that there would be Ukraine, Romania, Bulgaria, Turkey and Georgia all in NATO, that would deprive Russia of any international status by blocking the Black Sea and essentially by neutralizing Russia as little more than a local power. Brzezinski is clear about this geography.
After Palmerston and before Brzezinski, there was of course Halford Mackinder in 1904: “Who rules East Europe commands the Heartland; Who rules the Heartland commands the World- Island; Who rules the World-Island commands the world.” (In 1919, Mackinder wrote the book Democratic Ideals and Reality, building upon his earlier work The Geographical Pivot of History from 1904.)
I’ve known the presidents and/or their teams. Nothing changed much from Clinton to Bush Jr. to Obama to Trump to Biden. Maybe they got worse step by step.
Biden was the worst in my view. Maybe this is also because he was not compos mentis for the last couple of years. I say that seriously, not as a snarky remark. The American political system is a system of image. It’s a system of media manipulation every day. It is a PR system.
You could have a president that basically doesn’t function and have that person in power for two years and run for reelection. The one thing is he had to stand on a stage for 90 minutes by himself, and that was the end of it. Had it not been that glitch, he would have gone on to have his candidacy, whether he was sleeping after 4 PM in the afternoon or not. So, this is the reality. Everybody goes along with it. It’s impolite to say what I’m saying because we don’t speak the truth about almost anything in this world right now.
So, this project went on since the 1990s. Bombing Belgrade 78 straight days in 1999 was part of this project. Splitting apart that country when borders are “sacrosanct,” aren’t they? Except for Kosovo, that is. Borders are sacrosanct except when America changes them. Breaking apart Sudan was another related U.S. project. Consider the South Sudan rebellion. Did that just happen because South Sudanese rebelled? Or shall I give you the C.I.A. playbook?
Let us please understand as grown-ups what this is about. Military campaigns are costly. They require equipment, training, base camps, intelligence, finance. That support comes from big powers. It doesn’t come from local insurrections. South Sudan did not defeat Sudan in a tribal battle. Breaking Sudan was a U.S. project. I would go often to Nairobi and come across U.S. military or Senators or others with a “deep interest” in Sudan’s internal politics. That war was part of the game of U.S. unipolarity.
U.S. Foreign Policy & NATO Expansion
Sachs addressing the European Parliament on Feb. 19. (YouTube video, Michael von der Schulenburg)
And so, NATO enlargement, as you know, started in 1999 with Hungary, Poland, and the Czech Republic. Russia was extremely unhappy about it, but these were countries still far from Russia’s border. Russia protested, but, of course, to no avail. Then George Bush Jr. came into office. When 9/11 occurred, President Putin pledged all support to the U.S. And then the U.S. decided around September 20, 2001, that it would launch seven wars in five years!
You can listen to General Wesley Clark on video speak about that. (See Clark, in 2011, on Democracy Now!, where he was told by Pentagon official “we’re going to attack and destroy the governments in seven countries in five years – we’re going to start with Iraq, and then we’re going to move to Syria, Lebanon, Libya, Somalia, Sudan and Iran.”
Clark was NATO’s supreme commander in 1999. He went to the Pentagon around September 20, 2001. He was handed a piece of paper explaining the prospect of seven U.S. wars of choice. These were, in fact, Netanyahu’s wars.
The U.S. government’s plan was partly to clean up [remove] old Soviet allies and partly to take out supporters of Hamas and Hezbollah. Netanyahu’s idea was and is that there will be one state, thank you, in all pre-1948 Palestine. Yes, only one state. It will be Israel. Israel will control all the territory from the Jordan River to the Mediterranean Sea.
And if anyone objects, we will overthrow them. Well, not Israel, exactly, but more specifically our friend, the United States. That’s been U.S. policy until this morning. We don’t know whether it will change. Now the only wrinkle is that maybe the U.S. will “own Gaza” [according to President Trump] instead of Israel owning Gaza.
Netanyahu’s idea has been around at least for 25 years. It goes back to a document called “Clean Break” that Netanyahu and his American political team put together in 1996 to end the idea of the two-state solution. You can also find that document online.
(In 1996, Netanyahu and his American advisors issued the document “Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm” with the Institute for Advanced Strategic and Political Studies. This new “clean break” strategy called upon Israel to reject the framework of “land for peace.” This effectively advocated that Israel would not withdraw from the Palestinian occupied lands of 1967 in exchange for regional peace. Instead, Israel would continue with its policy of occupation until securing “peace for peace,” by reshaping the Middle East to its liking. Redrawing the map of the region consisted of toppling governments that were opposed to Israel’s dominance.)
So, these are long-term U.S. projects. It’s wrong to ask, “Is it Clinton? Is it Bush? Is it Obama?” That’s the boring way to look at American politics, as a day-to-day or year-to-year game. Yet that’s not what American politics is.
After 1999, the next round of NATO enlargement came in 2004 with seven more countries: the three Baltic states, Romania, Bulgaria, Slovenia, and Slovakia. At this point, Russia was pretty upset. This second-wave of NATO enlargement was a complete violation of the post-war order agreed at the time of German reunification. Essentially, it was a fundamental trick, or defection, of the U.S. from a cooperative arrangement with Russia.
As everybody recalls, because we just had the Munich Security Conference last week, President Putin went to the MSC in 2007 to say, “Stop, enough is enough.” Of course, the U.S. did not listen.
Putin addressing the Munich Security Conference in 2007. (Kremlin.ru, Wikimedia Commons, CC BY 4.0)
In 2008, the United States jammed down Europe’s throat it’s long-standing project to enlarge NATO to Ukraine and to Georgia. This is a long-term project. I listened to Mr. Saakashvili in New York City in the Spring of 2008, when he spoke at the Council on Foreign Relations.
He told us that Georgia is in the heart of Europe and as such would join NATO. I walked out and called my wife, and said, “This man’s crazy; he’s going to blow up his country.”
A month later, a war broke out between Russia and Georgia, in which Georgia was defeated. The most recent events in Tbilisi are again not helpful for Georgia, with your MEPs going there to prod protests. That doesn’t save Georgia; that gets Georgia destroyed, completely destroyed.
In 2008, as everybody knows, our former C.I.A. Director William Burns, who at the time was the U.S. ambassador to Russia, sent a long diplomatic cable back to Secretary of State Condoleezza Rice, which was famously entitled “Nyet means Nyet.”Burns’ message was that NATO enlargement was opposed by the entire Russian political class, not just President Putin.
We know about the cable only from Julian Assange. Believe me, not one word is told to the American people about anything of this by our government or our leading newspapers these days. So, we have Julian Assange to thank for the memo, which we can read in detail.
As you know, Viktor Yanukovych was elected as president of Ukraine in 2010 on the platform of Ukraine’s neutrality. Russia had no territorial interests or designs in Ukraine at all. I know. I was there off-and-on during these years. What Russia was negotiating during 2010 was a 25-year lease to 2042 for Sevastopol naval base. That’s it. There were no Russian demands for Crimea, or for the Donbas. Nothing like that at all. The idea that Putin is reconstructing the Russian empire is childish propaganda. Excuse me.
If anyone knows the day-to-day and year-to-year history, this is childish stuff. Yet childish stuff seems to work better than adult stuff. So, there were no territorial demands at all before the 2014 coup [in Ukraine]. Yet the United States decided that Yanukovych must be overthrown because he favored neutrality and opposed NATO enlargement. It’s called a regime change operation.
There have been around one hundred regime-change operations by the U.S. since 1947, many in your countries [speaking to the MEPs] and many all over the world.
(Political scientist Lindsey O’Rourke documented 64 U.S. covert regime-change operations between 1947 and 1989, and concluded that “Regime change operations, especially those conducted covertly, have oft en led to prolonged instability, civil wars, and humanitarian crises in the affected regions.” See O’Rourke’s 2018 book, Covert Regime Change: America’s Secret Cold War. After 1989, there is ample evidence of the C.I.A. involved in Syria, Libya, Ukraine, Venezuela, and many other countries.)
That’s what the C.I.A. does for a living. Please know it. It’s a very unusual kind of foreign policy. In the American government, if you don’t like the other side, you don’t negotiate with them, you try to overthrow them, preferably, covertly. If it doesn’t work covertly, you do it overtly. You always say it’s not our fault. They’re the aggressor. They’re the other side.
They’re “Hitler.” That comes up every two or three years. Whether it’s Saddam Hussein, whether it’s [deposed Syrian President Bashar] al-Assad, whether it’s Putin, that’s very convenient. That’s the only foreign policy explanation the American people are ever given. Well, we’re facing Munich 1938. We can’t talk to the other side. They’re evil and implacable foes. That’s the only model of foreign policy we ever hear from our government and mass media. The mass media repeats it entirely because it’s completely suborned by the U.S. government.
The Maidan Revolution & Aftermath
Oct. 8, 2014: U.S. Ambassador to Ukraine Geoffrey Pyatt and U.S. Assistant Secretary of State Victoria Nuland at a Ukrainian State Border Guard Service Base in Kiev. (U.S. Embassy Kyiv, Flickr)
Now in 2014, the U.S. worked actively to overthrow Yanukovych. Everybody knows the phone call intercepted by my Columbia University colleague, Victoria Nuland, and the U.S. ambassador, Geoffrey Pyatt. You don’t get better evidence. The Russians intercepted her call, and they put it on the Internet.
It’s fascinating. By doing that, they all got promoted in the Biden administration. That’s the job. When the Maidan occurred, I was called soon after. “Professor Sachs, the new Ukrainian prime minister would like to see you to talk about the economic crisis.” So, I flew to Kyiv, and I was walked around the Maidan. And I was told how the U.S. paid the money for all the people around the Maidan, the “spontaneous” Revolution of Dignity.
Ladies and gentlemen, please, how did all those Ukrainian media outlets suddenly appear at the time of the Maidan? Where did all this organization come from? Where did all these buses come from? Where did all those people come from? Are you kidding? This is an organized effort. And it’s not a secret, except perhaps to citizens of Europe and the United States. Everyone else understands it quite clearly.
Then after the coup came the Minsk agreements, especially Minsk II, which, incidentally, was modeled on South Tyrolean autonomy for the ethnic Germans in Italy. The Belgians too can relate to Minsk II very well, as it called for autonomy and language rights of the Russian speakers of Eastern Ukraine. Minsk II was supported unanimously by the U.N. Security Council. (The Minsk II agreement was endorsed by the United Nations Security Council through Resolution 2202, which was adopted unanimously on Feb. 17, 2015.)
Yet the United States and Ukraine decided it would not be enforced. Germany and France, the guarantors of the Normandy process, also let it be ignored. This dismissal of Minsk II was another direct American unipolar action with Europe as usual playing a completely useless subsidiary role though it was guarantor of the agreement.
Negotiating the Minsk agreement in the Normandy Format in Paris on Dec. 9, 2019, (Kremlin.ru, Wikimedia Commons, CC BY 4.0)
Trump won the 2016 election and then expanded arms shipments to Ukraine. There were many thousands of deaths in the shelling by Ukraine in the Donbas. There was no implementation of the Minsk II agreement.
Then Biden came into office in 2021. I hoped for better but was profoundly disappointed once again. I used to be a member of the Democratic Party. I now am a member of no party because both are the same anyway. The Democrats became complete warmongers over time, and there was not one voice in the party calling for peace. Just as with most of your parliamentarians, the same way.
At the end of 2021, Putin put on the table a last effort to reach a modus operandi with the U.S., in two security agreement drafts, one with Europe and one with the United States. He put the Russia-U.S. draft agreement on the table on Dec. 15, 2021.
Following that, I had an hour-long call with [National Security Advisor] Jake Sullivan in the White House, begging, “Jake, avoid the war. You can avoid the war. All the U.S. has to do is say, ‘NATO will not enlarge to Ukraine.’” And he said to me, “Oh, NATO’s not going to enlarge to Ukraine. Don’t worry about it.”
I said, “Jake, say it publicly.”
“No. No. No. We can’t say it publicly.”
I said, “Jake, you’re going to have a war over something that isn’t even going to happen?”
He said, “Don’t worry, Jeff. There will be no war.”
These are not very bright people. I’m telling you, if I can give you my honest view, they’re not very bright people. They talk to themselves. They don’t talk to anybody else. They play game theory. In noncooperative game theory, you don’t talk to the other side. You just make your strategy. This is the essence of non-cooperative game theory. It’s not negotiation theory. It’s not peacemaking theory. It is unilateral, noncooperative theory, if you know formal game theory.
That’s what they play. That kind of game theory started [in application] at the RAND Corporation. That’s what they still play. In 2019, there’s a paper by RAND, “Extending Russia: Competing from Advantageous Ground.”
Incredibly, the paper, in the public domain, asks how the U.S. should annoy, antagonize, and weaken Russia. That’s literally the strategy. We’re trying to provoke Russia, trying to make Russia break apart, perhaps have regime change, maybe unrest, maybe an economic crisis.
That’s what you in Europe call your ally. So, there I was with my frustrating phone call with Sullivan, standing out in the freezing cold. I happened to be trying to have a ski day.
“Oh, there’ll be no war, Jeff.”
We know what happened next: the Biden administration refused to negotiate over NATO enlargement. The stupidest idea of NATO is the so-called open-door policy, based on Article 10 of the NATO Treaty (1949). NATO reserves the right to go where it wants, as long as the host government agrees, without any neighbor – such as Russia – having any say whatsoever.
Well, I tell the Mexicans and the Canadians, “Don’t try it.” You know, Trump may want to take over Canada. So, the Canadian government could say to China, “Why don’t you build a military base in Ontario?” I wouldn’t advise it. The U.S. would not say, “Well, it’s an open door. That’s Canada’s and China’s business, not ours.” The U.S. would invade Canada.
Yet grownups, including in Europe, in this Parliament, in NATO, in the European Commission, repeat the absurd mantra that Russia has no say in NATO enlargement. This is nonsense stuff. This is not even baby geopolitics. This is just not thinking at all. So, the Ukraine War escalated in February 2022 when the Biden Administration refused any serious negotiations.
The Ukraine War & Nuclear Arms Control
What was Putin’s intention in the war? I can tell you what his intention was. It was to force Zelensky to negotiate neutrality. This happened within days of the start of the invasion. You should understand this basic point, not the propaganda that’s written about the invasion claiming that Russia’s aim was to conquer Ukraine with a few tens of thousands of troops.
Come on, ladies and gentlemen. Please understand something basic. The idea of Russia’s invasion was to keep NATO out of Ukraine. And what is NATO, really? It is the U.S. military, with its missiles, its C.I.A. deployments, and all the rest. Russia’s goal was to keep the U.S. away from its border.
Why is Russia so interested in this? Consider if China or Russia decided to have a military base on the Rio Grande or in the Canadian border, not only would the United States freak out; we’d have war within about ten minutes. When the Soviet Union tried this in Cuba in 1962, the world nearly ended in nuclear Armageddon.
All of this is gravely amplified because the United States unilaterally abandoned the Anti-Ballistic Missile Treaty in 2002 and ended the relative stability nuclear arms control framework by doing so.
This is extremely important to understand. The nuclear arms control framework is based, in large part, on trying to deter a first [decapitation] strike. The ABM Treaty was a critical component of that stability.
The U.S. unilaterally walked out of the ABM Treaty in 2002. This blew a Russian gasket. So, everything I’ve been describing about NATO enlargement has occurred in the context of the U.S. destruction of the nuclear framework. Starting in 2010, the U.S. began to put in Aegis anti-ballistic missile systems in Poland and then later in Romania. Russia doesn’t like that.
Sept. 1, 2019: U.S. Navy base in Deveselu, Romania, home to NATO’s Aegis Ashore Ballistic Missile Defense System site. (U.S. Navy, Amy Forsythe, Public domain)
One of the issues on the table in December and January, December 2021, January 2022, was whether the United States claimed the right to put missile systems in Ukraine. According to former C.I.A. analyst Ray McGovern, Blinken told Lavrov in January 2022 that the United States reserves the right to put missile systems in Ukraine.
That, my dear friends, is your putative ally. And now the U.S. wants to put intermediate missile systems in Germany. Remember that the United States walked out of the INF treaty in 2019. There is no nuclear arms framework right now. Essentially, none. (The United States formally withdrew from the Intermediate-Range Nuclear Forces (INF) Treaty on Aug. 2, 2019, following a six-month suspension period that began on Feb. 2, 2019.)
When Zelensky said a few days after Russia’s invasion that Ukraine was ready for neutrality, a peace agreement was in reach. I know the details of this because I talked to key negotiators and mediators in detail and have learned much from public pronouncements of others. Shortly after the start of negotiations in March 2022, a document was exchanged between the parties that President Putin had approved, and that Lavrov had presented. This was being managed by the Turkish mediators. I flew to Ankara in the spring of 2022 to hear first-hand and in detail what happened in the mediation. The bottom-line is this: Ukraine walked away, unilaterally, from a near agreement.
End of the Ukraine War
U.K. Prime Minister Boris Johnson and Ukraine’s President Volodymyr Zelensky walking around the center of Kiev on April 9, 2022. (President of Ukraine, Public domain)
Why did Ukraine walk away from the negotiations? Because the United States told them to and because the U.K. added icing to the cake by having BoJo [Boris Johnson, the former U.K. prime minister] go to Kyiv in early April to Ukraine to make the same point.
[U.K Prime Minister] Keir Starmer turns out to be even worse, even more of a warmonger. It’s unimaginable, but it is true. Boris Johnson explained, and you can find it on the web, that what’s at stake here is nothing less than Western hegemony! Not Ukraine but Western hegemony.
Michael von der Schulenberg and I met at the Vatican with a group of experts in Spring 2022, and we wrote a document explaining that nothing good can come out of continued war. (The meeting at the Vatican was the Fraternal Economy Session on Jubilee 2025: “Hope in the Signs of the Times.”)
Our group argued strenuously, but to no avail, that Ukraine should negotiate immediately, because delays will mean massive deaths, risk of nuclear escalation, and possibly an outright loss of the war.
I wouldn’t want to change one word from what we wrote then. Nothing was wrong in that document. Since the U.S. talked Ukraine out of the negotiations, perhaps one million Ukrainians have died or been severely wounded.
And American senators who are as nasty and cynical as imaginable say this is a wonderful expenditure of U.S. money because no Americans are dying. It’s the pure proxy war. One of our senators nearby New York State, Connecticut’s Richard Blumenthal, said this out loud. Mitt Romney said this out loud. It’s the best money America can spend. No Americans are dying. It’s unreal.
Now, just to bring us up to yesterday, the U.S. Ukraine Project has failed. The core idea of the project all along was that Russia would fold its hand. The core idea all along was Russia can’t resist, just as Zbigniew Brzezinski argued in 1997. The Americans thought the U.S. surely has the upper hand.
The U.S. will win because we’re going to bluff them. The Russians are not really going to fight. The Russians are really going to mobilize. We’ll deploy the economic “nuclear option” of cutting Russia out of SWIFT. That will destroy the economy. Our sanctions will bring Russia to their knees. The HIMARS will do them in. The ATACMS, the F-16s, will do them in. Honestly, I’ve listened to this kind of talk for more than 50 years. Our national security leaders have spoken nonsense for decades.
I begged the Ukrainians: stay neutral. Don’t listen to the Americans. I repeated to them the famous adage of Henry Kissinger, that to be an enemy of the United States is dangerous, but to be a friend is fatal. Let me repeat that for Europe: To be an enemy of the United States is dangerous, but to be a friend is fatal.
The Trump Administration
Trump signing executive orders at Capital One Arena on Jan. 20. (@VP, Wikimedia Commons, Public domain)
Let me end with a few words about President Donald Trump. Trump does not want Biden’s losing hand. This is why Trump and President Putin are likely to agree to end the war. Even if Europe continues with its warmongering, it won’t matter. The war is ending. So, please, get it out of your system. Please tell your colleagues. “It’s over.” It’s over because Trump doesn’t want to hold on to a loser. The one that will be saved by the negotiations taking place right now is Ukraine. The second is Europe.
Your stock market is rising in recent days because of the “horrible news” of negotiations and potential peace. I know this prospect of a negotiated peace has been met with sheer horror in these chambers, but this is the best news that you could get. I’ve tried to reach out to some of the European leaders. I’ve said, don’t go to Kyiv, go to Moscow. Negotiate with your counterparts. You’re the European Union. You’re 450 million people and a $20 trillion economy. Act like it.
The European Union should be the main trading partner of Russia. Europe and Russia have complementary economies. The fit for mutually beneficial trade is very strong. By the way, if anyone would like to discuss how the U.S. blew up Nord Stream, I’d be happy to talk about that too.
The Trump administration is imperialist at heart. Trump obviously believes that the great powers dominate the world. The U.S. will be ruthless and cynical, and yes, also vis-à-vis Europe. Don’t go begging to Washington. That won’t help. It would probably spur the ruthlessness. Instead, have a true European foreign policy.
So, I’m not saying that we’re at the new age of peace, but we are in a very different kind of politics right now, a return to great power politics. Europe needs its own foreign policy, and not just a foreign policy of Russophobia. Europe needs a foreign policy that is realistic, understands Russia’s situation, understands Europe’s situation, understands what America is and what it stands for, and that tries to avoid Europe being invaded by the United States. It’s certainly not impossible that Trump’s America will land troops in Greenland. I’m not joking, and I don’t think Trump is joking. Europe needs a foreign policy, a real one. Europe needs something different from, “Yes, we’ll bargain with Mr. Trump and meet him halfway.” Do you know what that will be like? Give me a call afterwards.
Please have a European foreign policy. You’re going to be living with Russia for a long time, so please negotiate with Russia. There are real security issues on the table both for Europe and Russia, but the bombast and the Russophobia is not serving your security at all. It’s not serving Ukraine’s security at all. This American adventure that you signed on to and for which you are now the lead cheerleader has contributed to around 1 million Ukrainian casualties.
On the Middle East & China
Donald Trump speaking at AIPAC, Washington, D.C., March 21, 2015. (Lorie Shaull, Flickr, CC BY 2.0)
On the Middle East, incidentally, the U.S. completely handed over foreign policy to Netanyahu 30 years ago. The Israel lobby dominates American politics. Please, have no doubt about it. I could explain for hours how it works. It’s very dangerous. I’m hoping that Trump will not destroy his administration, and far worse, the Palestinian people, because of Netanyahu, whom I regard as a war criminal who has been properly indicted by the ICC.
The only way for Europe to have peace on your borders with the Middle East is the two-state solution. There is only one obstacle to it, and that is the veto of the United States in the U.N. Security Council, at the behest of the Israel Lobby. So, if you want the EU to have some influence, tell the United States to drop the veto. In this the European Union would be together with around 160 other countries in the world. The only ones that oppose a Palestinian state are basically the United States, Israel, Micronesia, Nauru, Palau, Papua New Guinea, Argentina, and Paraguay. (The United Nations can end the Middle East conflict by welcoming Palestine as a member, see my article on that here. )
The Middle East is a place where the European Union could have a big geopolitical influence. Yet, Europe has gone silent about the JCPOA and Iran and around half of Europe has gone silent over Israel’s war crimes and blockage of the two-state solution.
Netanyahu’s greatest dream in life is the war between the United States and Iran. And he’s not given up. It’s not impossible that a U.S.-Iran War will also come. Yet Europe could stop it – if Europe has its own foreign policy. I’m hoping that Trump will end Netanyahu’s grip on American politics. Even if not, the EU can work with the rest of the world to bring peace to the Middle East.
Finally, let me just say with respect to China, China is not an enemy. China is merely a great success story. That’s why it is viewed by the United States as an enemy, because China has a bigger economy than the United States (measured in international prices). The U.S. resists reality. Europe should not do so. Let me repeat, China is no enemy and no threat. It is a natural partner with Europe in trade and in saving the global environment.
That’s all. Many thanks.
European MPs at Jeffery Sach’s presentation. (Screenshot/ Michael von der Schulenburg YouTube page.)
Question and Answer Section
Audience Member: Should Europe increase its military spending?
Jeffrey Sachs: I would not be against an approach of Europe spending 2 to 3 percent of GDP for a unified European security structure and invested in Europe and in European technology, and not having the United States dictate the use of European technology.
The Netherlands produces the only machines of advanced semiconductors using extreme ultraviolet lithography. That company, of course, is ASML. Yet America determines every policy of ASML. If I were you, I wouldn’t hand over all security and technology to the United States.
I would suggest having your own security framework so you can have your own foreign policy framework as well. Europe stands for lots of things that the United States does not stand for.
Europe stands for climate action. Our president is completely bonkers on this. And Europe stands for decency, for social democracy, as an ethos.
Europe stands for multilateralism. Europe stands for the U.N. Charter. The U.S. stands for none of those things. Our Secretary of State Marco Rubio recently canceled his trip to South Africa because equality and sustainability were on the agenda. That is a vivid, if grim, reflection of Anglo-Saxon libertarianism. Egalitarianism is not a word of the American lexicon. Nor is Sustainability.
You may know that of the 193 U.N. member states, 191 have presented SDG (Sustainable Development Goal) plans to the U.N. in the High-Level Political Forum (HLPF). Just three countries have not done so: Haiti, Myanmar and the United States of America. Biden’s Treasury was not even permitted to use the phrase Sustainable Development Goals. I mention all of this because you need your own foreign policy.
I issue two reports each year. One is the World Happiness Report. In the 2024 report, eight of the top 10 countries are European. Europe has the highest quality of life in the whole world. The U.S. ranked 23rd.
The other annual report is the Sustainable Development Report. In the 2024 report, 19 of the top 20 countries in sustainable development are in Europe. The U.S. ranked 46th. You need your own foreign policy to protect that quality of life! I was and remain a great fan of the Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE) and continue to believe that OSCE is the proper framework for European security. It could really work.
Audience Member: How should Europe engage diplomatically with Russia?
Jeffrey Sachs: I think that there are tremendously important issues for Europe to negotiate directly with Russia. And so, I would urge, President Costa and the leadership of Europe to open direct discussions with President Putin because European security is on the table.
I know the Russian leaders, many of them, quite well. They are good negotiators, and you should negotiate with them, and you should negotiate well with them.
I would ask the Russian counterparts some questions. I would ask them, what are the security guarantees that can work so that this war ends permanently? What are the security guarantees for the Baltic states? Part of the process of negotiation is to ask the other side about your concerns.
I know Foreign Minister Lavrov for 30 years. I regard him as a brilliant foreign minister. Talk with him. Negotiate with him. Get his ideas. Put your ideas on the table.
The most important thing is to stop the yelling, stop the warmongering, and discuss with the Russian counterparts. And don’t beg to be at the table with the United States. You don’t need to be in the room with the United States. You’re Europe. You should be in the room with Europe and Russia. Don’t hand over your foreign policy to anybody, not to the United States, not to Ukraine, not to Israel. Keep a European foreign policy. This is the basic idea.
Audience Member: Countries including Poland, Hungary, and Czech Republic wanted to join NATO. So does Ukraine. Why shouldn’t they be allowed to do so?
Jeffrey Sachs: NATO is not a choice of Hungary, Poland, Czech Republic, or Ukraine. NATO is a U.S.-led military alliance. The question facing Europe back in 1991 and today is how to ensure peace. If I were making decisions back in 1991, I would have ended NATO altogether when the Warsaw Pact was dissolved, and certainly when the Soviet Union itself ended. When countries requested NATO membership, I would have explained to them what our defense secretary William Perry, leading statesman George Kennan, last U.S. ambassador to the Soviet Union, Jack Matlock, all said in the 1990s. They all said, in effect, “We understand your feelings, but enlarging NATO is not a good idea because it could easily provoke a new Cold War with Russia.” There’s a very good new book by Jonathan Haslam, published by Harvard University Press, called Hubris. It offers a detailed historical documentation of NATO enlargement. It explains how the U.S. was too arrogant to discuss, negotiate, and honor the redlines of Russia, even after promising that NATO would not enlarge.
Audience Member: What are the long-term consequences of this lost war?
Jeffrey Sachs: We’re in the biggest technological advance in human history. It’s truly amazing what can be done right now. You know, I marvel at the fact that somebody who knows little chemistry won the Nobel Peace Prize for chemistry because he’s superb at AI and deep neural networks, indeed a genius, Demis Hassabis. He and his team at DeepMind figured out how to use AI to crack the problem of protein folding, a problem that had occupied generations of biochemists.
So, if we put our minds, our resources and our energies towards it, we can transform the world energy system for climate safety. We can protect biodiversity. We can ensure every child gets a quality education. We can do so many wonderful things right now. What do we need for success? In my view, most importantly, we need peace.
And my basic point is there are no deep reasons for conflict anywhere because every conflict I study is just a mistake. We are not struggling for Lebensraum. That idea, which essentially came from Malthus and later became a Nazi idea, was always wrong, a fundamental intellectual mistake. We have had race wars, national wars of survival, out of the fear that we don’t have enough for everybody on this planet, so that we are in a struggle for survival.
As an economist, I can tell you, we have plenty on the planet for everybody’s sustainable development. Plenty. We’re not in a conflict with China. We’re not in a conflict with Russia. If we calm down, if we ask about the long term, the long term is very good, that is, if we don’t blow ourselves up beforehand. So, this is my point. The prospects are very positive if we construct the peace.
Audience Member: Do you think the way out of this conflict is a Finlandization of Ukraine?
Jeffrey Sachs: Excellent question. Let me just report one aspect about Finlandization. Finlandization landed Finland No. 1 in the World Happiness Report year after year. Finland is rich, successful, happy, and secure. That’s pre-NATO Finland I’m discussing.
So “Finlandization” was a wonderful thing for Finland. When Sweden and Finland and Austria were neutral, bravo. Smart. When Ukraine was neutral, smart. If you have two superpowers, keep them apart a little bit. If the United States had any sense at all, it would have left these countries as the neutral space in between the U.S. military and Russia, but the U.S. has far too little sense.
Jeffrey D. Sachs is a university professor and director of the Center for Sustainable Development at Columbia University, where he directed The Earth Institute from 2002 until 2016. He is also president of the U.N. Sustainable Development Solutions Network and a commissioner of the U.N. Broadband Commission for Development.
Απομένουν λίγες κινήσεις προκειμένου να ολοκληρωθεί το παζλ του νέου κυβερνητικού σχήματος από τον πρωθυπουργό.
Η ψήφος δυσπιστίας της αντιπολίτευσης κατά της κυβέρνησης κατέπεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, χθες το βράδυ και όλοι πλέον, υπουργοί και βουλευτές, είναι «στα καρφιά» για τον επικείμενο ανασχηματισμότης κυβέρνησης που πιθανότατα θα ανακοινωθεί στις 14 του μηνός, ανήμερα της επίσημης ανάληψης των καθηκόντων του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Τασούλα ή την επομένη.
Αυτό που μεταδίδεται είναι ότι σε μεγάλο βαθμό οι αλλαγές «έχουν κλειδώσει» και απομένουν λίγες κινήσεις προκειμένου να ολοκληρωθεί το παζλ του νέου κυβερνητικού σχήματος από τον πρωθυπουργό, αν και όπως έλεγε στενός συνεργάτης του Κ. Μητσοτάκη, μηδένα προ του τέλους μακάριζε.
Πάντως, όλα τα προηγούμενα 24ωρα, πέρασαν αθόρυβα από το πρωθυπουργικό γραφείο αρκετοί υπουργοί αλλά και βουλευτές που φέρονται προς αξιοποίηση. Ιδιαίτερα τα τετ α τετ με τους υπουργούς κρίθηκε αναγκαίο να γίνουν, υπό συνθήκες απόλυτης μυστικότητας, όσο ήταν σε εξέλιξη οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες, προκειμένου να περάσουν κάτω από το «ραντάρ» των ΜΜΕ. Επιπρόσθετα, πρόσφεραν την ευκαιρία στον Κ. Μητσοτάκη να έχει εικόνα αν υπάρχουν αρνήσεις, επιφύλαξη κ.ά. εκ μέρους κάποιων υπουργών που φέρονται προς μετακίνηση, προκειμένου όλα να είναι έτοιμα στο τέλος της ερχόμενης εβδομάδας.
Σε ρόλο «υπερσυντονιστή» ο Χατζηδάκης
Όλες οι τελευταίες πληροφορίες εμφανίζουν τον ΥΠΟΚ Κωστή Χατζηδάκη να έχει συζητήσει διεξοδικά με τον πρωθυπουργό και να έχει αποδεχθεί τη μετακίνησή του στο Μέγαρο Μαξίμου, με τον αναβαθμισμένο ρόλο του αντιπροέδρου και “υπερσυντονιστή” της κυβέρνησης.
Ο κ. Χατζηδάκης, από τα παλαιότερα και πλέον έμπειρα κυβερνητικά στελέχη, γνωρίζει πολύ καλά τη γαλάζια ανθρωπογεωγραφία και έχοντας θητεύσει στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών έχει ευρεία εικόνα για τις βασικές προτεραιότητες και τις εκκρεμότητες όλων των υπουργείων. Οπότε, κρίθηκε ότι μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην κάλυψη του κενού που υπήρχε από τις εκλογές του 2023 και μετά στη λειτουργία του κυβερνητικού επιτελείου.
Με τον κ. Χατζηδάκη στο επιτελείο, εξάλλου, δεν χρειάζεται να φύγει από το πόστο του ο νυν υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης, που αν και για μέρες βολιδοσκοπήθηκε η επιστροφή του στα γνώριμα λημέρια του Μαξίμου, τελικώς κρίθηκε ότι θα πρέπει να παραμείνει στο πόστο του λόγω των ραγδαίων διεθνών και ευρωπαϊκών εξελίξεων.
Αμετακίνητος στο πόστο του φέρεται και ο υπουργός Άμυνας Ν. Δένδιας, ενώ η ένταση που υπήρξε στις σχέσεις του με τον ΥΠΕΞ φέρεται ότι αποτελεί παρελθόν. Κάτι σημαντικό για την αναγκαία συνεργασία μεταξύ των δύο υπουργείων.
Κεραμέως και Πιερρακάκης
Ως πιθανότερη διάδοχος του κ. Χατζηδάκη στο κομβικό υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών φέρεται η νυν υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως, την οποία ο Κ. Μητσοτάκης θεωρεί άκρως αποτελεσματική και ικανή να αναλάβει ένα τόσο κρίσιμο χαρτοφυλάκιο. Έχει ακουστεί, ωστόσο, και το όνομα του νυν υπουργού Παιδείας Κυρ. Πιερρακάκη, ο οποίος θεωρείται από τους ικανότερους υπουργούς της κυβέρνησης, και είναι βέβαιο ότι θα είναι εντός του νέου κυβερνητικού σχήματος, πιθανόν σε άλλο σημαντικό πόστο.
Το μεγάλο ερώτημα που μένει να απαντηθεί και κρατάει «στο ένα πόδι» υπουργούς και βουλευτές είναι αν ο ανασχηματισμός αυτή τη φορά θα είναι σαρωτικός, όπως επίμονα ακούγεται τις τελευταίες ημέρες. Ως γνωστόν, ο πρωθυπουργός δεν αρέσκεται στις δομικές αλλαγές και μέχρι σήμερα έχει προχωρήσει μόνο σε «χειρουργικές διορθώσεις».
Σήμερα, ωστόσο, η κυβέρνησή του βρίσκεται στο χειρότερο σημείο της εξαετούς γαλάζιας διακυβέρνησης και η ανάγκη να μεταδοθεί ένα ηχηρό μήνυμα ότι ξεκινά μια νέα περίοδος, με πολύ και αποτελεσματική δουλειά, είναι μεγάλη. «Τα δύο χρόνια που απομένουν ως τις εκλογές του 2027 δεν είναι πολλά. Αν δεν τρέξουμε και δεν βάλουμε το 100% των δυνάμεών μας στην προσπάθεια δημιουργίας ενός αξιόπιστου και αποτελεσματικού κράτους, θα βρεθούμε προ οδυνηρών εκπλήξεων» εκτιμά καλά ενημερωμένη κυβερνητική πηγή.
Η ηλεκτρική καρέκλα του υπουργείου Μεταφορών
Το δεύτερο ερώτημα είναι ποιος θα καθίσει στην ηλεκτρική καρέκλα του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Άπαντες προεξοφλούν ότι ο νυν υπουργός Χρ. Σταϊκούραςδεν θα παραμείνει στο πόστο του και πιθανότατα ούτε στην κυβέρνηση. Ο κ. Μητσοτάκης φέρεται να συζήτησε ήδη με κάποιους από τους υπουργούς που εμπιστεύεται την ιδέα της μετακίνησής τους στο δύσκολο αυτό πόστο, ενώ είχαν προηγηθεί εξαντλητικές συζητήσεις στο κυβερνητικό επιτελείο για το ενδεχόμενο το υπουργείο «να σπάσει στα δύο», για να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στις μεταφορές.
Κρίθηκε, ωστόσο, ότι μία τέτοια παρέμβαση πιθανότατα θα δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα από εκείνα που θα επιχειρούσε να λύσει. Η επιλογή που φαίνεται να προκρίνεται είναι η δημιουργία θέσης αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών, ο οποίος θα αναφέρεται στον πρωθυπουργό, με επικρατέστερο για την ανάληψη των σχετικών καθηκόντων τον νυν υφυπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Κων. Κυρανάκη.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης
Στα ερωτηματικά περιλαμβάνεται και αν θα παραμείνει στο πόστο του ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες έχει αποσυρθεί από τα τηλεοπτικά παράθυρα, καθώς κρίθηκε ότι μάλλον δυναμιτίζει το κλίμα με τις έντονες παρεμβάσεις του, αλλά θεωρείται μάλλον απίθανο να βρεθεί εκτός κυβέρνησης. Να πάρει άλλο χαρτοφυλάκιο, είναι πιθανό.
Μάλιστα, τις τελευταίες μέρες ακούγεται έντονα ότι ο κ. Γεωργιάδης μπορεί να είναι ο αντικαταστάτης του κ. Χρ. Στυλιανίδη που δεν βλέπει την ώρα να παραδώσει το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Ναυτιλίας για να εγκατασταθεί στην Κύπρο και να δώσει τη μάχη για την προεδρία της χώρας. Αν αυτό συμβεί, τότε το επόμενο ερώτημα είναι ποιος θα αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της υγείας, που θεωρείται από τα δυσκολότερα και κρισιμότερα.
Το δίλημμα με Φλωρίδη
Και βέβαια, κρίσιμο είναι τι θα αποφασίσει ο πρωθυπουργός για τα υπουργεία Δικαιοσύνης και Πολιτικής Προστασίας. Ο νυν υπουργός Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης κ. Βασ. Κικίλιας φέρεται να επιθυμεί τη μετακίνησή του σε άλλο υπουργείο, αν και αυτό εναπόκειται στις προθέσεις του Κ. Μητσοτάκη. Όσο για το πρώτο, πολλοί στο κυβερνητικό στρατόπεδο, από εκείνους που δεν βλέπουν με καλό μάτι τους εκ μεταγραφής στην κυβέρνηση της ΝΔ, ευελπιστούν ότι στο δίλημμα Γ. Φλωρίδης στο υπουργείο Δικαιοσύνης ή Βασ. Φλωρίδης στην ηγεσία του Αρείου Πάγου, η πλάστιγγα θα γείρει προς την πλευρά του πολύπειρου δικαστικού λειτουργού, με το βαρύ βιογραφικό. Σε αυτή την περίπτωση, προεξοφλείται ότι ο κ. Γ. Φλωρίδης, είτε θα μετακινηθεί σε άλλο πόστο, είτε θα βρεθεί εκτός κυβέρνησης.
Το πόστο της ενέργειας, επίσης θεωρείται μεγάλης σημασίας, καθώς αφορά άμεσα τους πολίτες λόγω των λογαριασμών που καλούνται να πληρώσουν για τη θέρμανση-ψύξη, το ηλεκτρικό ρεύμα και τις μετακινήσεις. Οι περισσότεροι προεξοφλούν ότι ο νυν υπουργός Θ. Σκυλλακάκης θα μετακινηθεί σε άλλο πόστο. Κάποιες πληροφορίες φέρουν τον κ. Μάκη Βορίδη ως πιθανό διάδοχό του, αν και ο πρωθυπουργός φέρεται να είναι πολύ ικανοποιημένος από τη μέχρι σήμερα συμμετοχή του στο κυβερνητικό επιτελείο, οπότε θεωρείται αμφίβολο αν θα μετακινηθεί.
Εξίσου αμφίβολη θεωρείται η μετακίνηση σε άλλο πόστο του υπουργού Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκου, ο οποίος θεωρείται ότι έχει φέρει μετρήσιμα αποτελέσματα στη μάχη για την καταπολέμηση της ακρίβειας, αλλά και στο πεδίο της ανάπτυξης, χωρίς επίσης να έχει φέρει ποτέ σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση.
Παναγιωτόπουλος και Κεφαλογιάννη
Αντιθέτως, όλα συνηγορούν στην εκτίμηση ότι εκτός κυβέρνησης θα οδηγηθεί ο νυν υπουργός Μετανάστευσης κ. Ν. Παναγιωτόπουλος. Ως επικρατέστερος διάδοχός του φέρεται ο πρώην υπουργός Σταύρος Παπασταύρου. Και αυτό, με το σκεπτικό ο κ. Παπασταύρου έχει μεγάλη εμπειρία στις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. και στην επιτυχή διεκδίκηση κονδυλίων και λοιπών προνομίων για τη χώρα μας και εκτιμάται ότι μπορεί να συμβάλλει καίρια στην «απασφάλιση» της βραδυφλεγούς «βόμβας» του μεταναστευτικού.
Το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα μετά τους σεισμούς στη Σαντορίνη και την κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού, στο Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να υπάρχει δυσαρέσκεια για τα αντανακλαστικά της υπουργού Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη. Αν αυτό θα οδηγήσει και στη μετακίνηση ή την έξοδό της από την κυβέρνηση, μένει να αποδειχθεί.
Αμετακίνητη στο πόστο της για μία ακόμη φορά αναμένεται να είναι η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη που «τρέχει» την υπόθεση της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα, βρίσκεται σε απόλυτα αγαστή συνεργασία με το Μέγαρο Μαξίμου και ο Κ. Μητσοτάκης έχει μόνο καλά λόγια για το έργο της.
Στους αμετακίνητους φέρεται και ο υπουργός Εσωτερικών Θ. Λιβάνιος, για τις επιδόσεις του οποίου υπάρχει ικανοποίηση στο Μέγαρο Μαξίμου.
Όπως είναι φυσικό, ο επικείμενος ανασχηματισμός έχει αναζωπυρώσει τις ελπίδες πρώην υπουργών και βουλευτών για πιθανή κυβερνητική τους αξιοποίηση. Ιδιαίτερα, όταν προεξοφλείται πανταχόθεν ότι επίκειται μαζική έξοδος υφυπουργών.
Συζήτηση και ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής για την σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής, η οποία θα κληθεί να διερευνήσει τις τυχόν ποινικές ευθύνες του πρώην υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Χρήστου Τριαντόπουλου, για το μπάζωμα στο πεδίο της σύγκρουσης των αμαξοστοιχιών στα Τέμπη, Τρίτη 4 Μαρτίου 2025. Την πρόταση κατέθεσαν ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης και τριάντα βουλευτές του κόμματος.
(ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI)
Κίνηση Πολιτών για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο χώρο της ΔΕΘ και την Βιώσιμη Ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης
Θεσσαλονίκη 6/3/25
Οργή, προκαλούν πλέον, οι τελευταίες ανακοινώσεις του Υπερταμείου, για το real estate στο οικόπεδο της ΔΕΘ.
Με την τελευταία τους ανακοίνωση όχι μόνο κακοποιούν την αλήθεια, όσον αφορά το ιστορικό του περιβόητου πρότζεκτ, αλλά διαψεύδουν και όσα έχουν κατά καιρό εξαγγείλει για το κόστος και τα χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των σχεδίων τους.
Και, δεν σταμάτησαν εκεί. Σε πρόσφατη εκδήλωση για τα Real Estate στην Θεσσαλονίκη, ο Εκτελεστικός Διευθυντής και Εκτελεστικό Μέλος του Growthfund, ως εκπρόσωπος του Υπερταμείου, είπε ότι: «Τον επόμενο μήνα θα παρουσιάσουν την μελέτη βιωσιμότητας για το έργο της ΔΕΘ, που συνολικά εκτιμάται ότι θα ανέλθει στα 370 εκ. Ευρώ». Εκπληκτικό, τα 124 εκ. Ευρώ του 2013, έγιναν 200 εκ. Ευρώ, το 2022, 300 εκ. Ευρώ, μέχρι την τελευταία ανακοίνωση του Υπερταμείου και της θυγατρικής του ΔΕΘ, στις 25/2/25 και, προχθές, τα ανέβασαν στα 370 εκ. Ευρώ. Είναι σίγουρο, όσο θα πλησιάζουν στον χρόνο του διαγωνισμού, θα συνεχίζουν να το ανεβάζουν, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των εργολάβων.
Οι πολίτες θέλουν μια πρόταση για το μέλλον της ΔΕΘ με:
– αληθινό Μητροπολιτικό Πάρκο – κοινόχρηστο χώρο πράσινου, με ήπιες εκθεσιακές δραστηριότητες για τη βιωσιμότητα της ΔΕΘ
– μετεγκατάσταση των εκθέσεων μεγάλης όχλησης εκτός αστικού ιστού, στην δυτική Θεσσαλονίκη για την ισόρροπη ανάπτυξη της πόλης, με ταυτόχρονη ανάπτυξη των μέσων μεταφοράς σταθερής τροχιάς, και
– προϋπολογισμό έργου που δεν θα υπερχρεώσει το Ελληνικό Δημόσιο.
Αφαίρεση του χώρου της ΔΕΘ και της ΔΕΘ-HELEXPO από το χαρτοφυλάκιο του Υπερταμείου.
Διατήρηση της συλλογικής μνήμης της πόλης με αξιοποίηση και ανάδειξη των ιστορικών περιπτέρων αξιόλογης αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και μη διατάραξη του πλούσιου αρχαιολογικού υπόβαθρου της περιοχής
Ξεκίνησαν το 2013 να διαφημίζουν το περίφημο, κατ΄αυτούς, σχέδιο για την «Ανάπλαση της ΔΕΘ». Δαπάνησαν δημόσιους πόρους για τη μελέτη σκοπιμότητας και περιέγραψαν τα βασικά χαρακτηριστικά του έργου και τους τρόπους χρηματοδότησης με ιδιωτικούς πόρους.
Με επιχείρημα ότι, λόγω μνημονίων δεν υπάρχουν δημόσιοι πόροι, εγκαταλείφθηκε η δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου με ταυτόχρονη μεταφορά των εγκαταστάσεων της ΔΕΘ στην Σίνδο, όπως προέβλεπε το Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης, το 1985. Το 1999, υιοθετήθηκε από την τότε κυβέρνηση ως τόπος για τη διεκδικούμενη τότε παγκόσμια έκθεση EXPO 2008. Πρόταση, που με ενθουσιασμό στήριζαν όλοι οι φορείς της Θεσσαλονίκης, καθώς θα αντιστάθμιζε τις δημόσιες υποδομές που γίνονταν στην Αττική, λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων.
Τη θέση αυτή συνέχιζαν να υποστηρίζουν μέχρι το 2013 όλες οι κυβερνήσεις και όλοι οι φορείς της πόλης ενώ απέκρουαν προτάσεις εργολάβων για την ανακατασκευή της ΔΕΘ στον σημερινό χώρο. Ήξεραν ότι με την παραμονή της ΔΕΘ στο κέντρο, η Θεσσαλονίκη θα έχανε τη δυνατότητα ενός μητροπολιτικού πάρκου και θα εξακολουθούσε να είναι η πόλη με το λιγότερο πράσινο στην ΕΕ. Το κυκλοφοριακό πρόβλημα στο κέντρο θα επιδεινωνόταν και η αέρια ρύπανση, για την οποία η πόλη καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο λόγω των αιωρούμενων σωματιδίων, θα γινόταν περισσότερο τοξική.
Έβλεπαν ακόμη ότι η ΔΕΘ πνίγεται στον κέντρο της Θεσσαλονίκης, με την εκθεσιακή δραστηριότητα να μειώνεται καθώς και η προσφορά της στην πόλη.
Και ενώ το οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης είχαν ήδη γίνει φανερές, αποφασίστηκε το 2013 ένα φαραωνικό έργο με τον επίπλαστο τίτλο «ανάπλαση της ΔΕΘ». Με άλλοθι το μνημόνιο και την αδυναμία δημόσιας χρηματοδότησης, η κατασκευή των περιπτέρων θα γινόταν από ιδιώτες εργολάβους με αντιπαροχή ξενοδοχείο και εμπορικό – επιχειρηματικό κέντρο και μεγάλα πάρκινκ, που θα κατασκεύαζαν στο χώρο της έκθεσης.
Συνέχιζαν με μοναδικό και ανεξήγητο πάθος να δουλεύουν για το περιβαλλοντοκτόνο σχέδιο, καταργώντας το Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης, με τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν να προωθούν σχετικές πολεοδομικές ρυθμίσεις.
Αφού επί χρόνια η διοίκηση της ΔΕΘ, κρύβοντας το ΤΑΙΠΕΔ και τις κυβερνήσεις που διαχειριζόταν το σχέδιο, μας έλεγε ότι έχουν έτοιμες μελέτες και επενδυτές, φθάσαμε στο 2022, όπου παρουσίασαν το φαραωνικό σχέδιο του Γερμανικού μελετητικού γραφείου.
Το ίδιο παραπλανητικές ήταν και οι ανακοινώσεις για το κόστος και τη χρηματοδότηση: από τα αρχικά 124 εκ. Ευρώ, τώρα το ανεβάζουν στα 300 εκ. Ευρώ, από τα οποία 200 θα βάλει το δημόσιο με διάφορες μορφές και 100 ο επενδυτής. Τώρα, που το έφθασαν στα 370 εκ. Ευρώ, πόσα ακόμη και με ποια μορφή, θα τα βάλει το δημόσιο;
Ασαφές είναι επίσης ποιος θα εκμεταλλεύεται τις εγκαταστάσεις. Άλλοτε μιλούν ότι θα είναι οι ιδιωτικές εταιρίες που θα έχουν την εκμετάλλευση για 40 χρόνια και άλλοτε το Δημόσιο που θα χρηματοδοτήσει το έργο κατά 2/3 και φυσικά θα έχει διαθέσει και το οικόπεδο.
Το χρονοδιάγραμμα επίσης είναι στον αέρα. Η ολοκλήρωσή του μετατίθεται συνεχώς. Η αρχική φιλοδοξία ήταν το έργο να είναι έτοιμο το Σεπτέμβριο του 2026 για να συμπέσει με τον εορτασμό των 100 χρόνων της ΔΕΘ. Πέρσι όμως, ανακοινώθηκε ότι μετατίθεται ο χρόνος έναρξης κατασκευής κατά πέντε χρόνια, συνεπώς και η παράδοση πηγαίνει στο 2031.
Χωρίς ίχνος ντροπής στην τελευταία ανακοίνωσή τους μας λένε ότι το έργο, “εξελίσσεται σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα μέχρι στιγμής”. Το “μέχρι στιγμής”, τι το ήθελαν, τι ξέρουν, για την συνέχεια;
Και αφού παραθέτουν τα νέα χρονοδιάγραμμα μας ενημερώνουν ότι:
«Το Β’ εξάμηνο 2026 αναμένεται να έχει υπογραφεί η σύμβαση με τον ανάδοχο ώστε να ξεκινήσει η εκπόνηση των μελετών που απαιτούνται για την αδειοδότηση και την εκκίνηση του κατασκευαστικού έργου. Το Έργο θα υλοποιείται και θα παραδίδεται τμηματικά, ώστε να μην διακοπεί η λειτουργία του Διεθνούς Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Έως το 2031 εκτιμάται πως θα έχει ολοκληρωθεί το σύνολο των εργασιών».
Ούτε με τεχνητή νοημοσύνη να δούλευαν, ούτε ασκήσεις επί χάρτου να έκαναν, δεν μπορούν να υλοποιήσουν το έργο στο χρόνο που προβλέπουν.
Γιατί ξέρουν ότι:
Η χρηματοδότηση δεν είναι εξασφαλισμένη, όσο και αν πιστεύουν ότι θα ξεγελάσουν τις υπηρεσίες της ΕΕ, και θα χρηματοδοτήσουν με πόρους του ΕΣΠΑ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας έργα Real Estate;
Μπορεί ο Υπουργός οικονομικών να τους υποσχέθηκε 80 εκ. Ευρώ από το ΠΔΕ, όμως το δάνειο των 80 εκ. της κρατικής ΔΕΘ ΑΕ, πως θα το δικαιολογήσουν και πως θα το αποπληρώσουν; Αλήθεια γιατί το κρύβουν στην τελευταία ανακοίνωση, φοβούνται την κατακραυγή του κόσμου;
Προκαλεί οργή, όταν λένε, ότι: Θα κάνουν τον διαγωνισμό με “προκαταρκτική αρχιτεκτονική μελέτη”, μετά ο “επενδυτής”, θα κάνει τις πέντε σημαντικές και αναγκαίες μελέτες, που τους επέβαλε το ΣΤΕ: Περιβαλλοντική, υδραυλική-αντιπλημμυρική, κυκλοφοριακή, αρχαιολογική, οικοδομική. Πως θα τις αναθέσει, πόσο θα κοστίσουν και πότε θα ολοκληρωθούν, για να αρχίσουν την κατασκευή του έργου;
Αν, κάποια από τις μελέτες δεν εγκριθεί, από τις αρμόδιες υπηρεσίες, τι θα κάνουν, γιατί βάζουν το “κάρο μπροστά από τα βόδια;” Ποια η σκοπιμότητα, ποιος θα πληρώσει τις καθυστερήσεις ή την αδυναμία εκτέλεσης του έργου;3. Πως θα λειτουργεί η έκθεση ενώ ταυτόχρονα θα κατεδαφίζονται όλα τα υφιστάμενα κτίρια, θα ανασκάπτεται όλη η έκταση και θα κατασκευάζονται τα τερατώδη περίπτερα, τριπλάσια του Παλε ντε Σπορ, το ξενοδοχείο, το συνεδριακό κέντρο, το γιγάντιο πάρκινγκ, το επιχειρηματικό-εμπορικό κέντρο και το πάρκο; Με Lego, θα τα κατασκευάσουν;
Το μόνο βέβαιο είναι ότι όχι μόνο όλα αυτά δεν θα ολοκληρωθούν μέχρι το 2031, αλλά και για πολλά χρόνια ακόμη, το κέντρο της πόλης θα είναι ένα ατέλειωτο εργοτάξιο.
Καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό για την πόλη και τις λειτουργίες της;
Μπορούν να συνειδητοποιήσουν έστω και τώρα τις ευθύνες τους απέναντι στην πόλη, τους θεσσαλονικείς, την ΔΕΘ και την οικονομία της ευρύτερης περιοχής.
Μετά από όλα αυτά, μήπως στα χαμένα χρόνια, θα προστεθεί και το οριστικό τέλος της ΔΕΘ, αφού οι λίγοι εκθέτες που έμειναν, γιατί οι περισσότεροι ήδη από χρόνια εκθέτουν στα ιδιωτικά εκθεσιακά κέντρα της Αττικής, θα φύγουν και αυτοί;
Ρόλο στην ευρωπαϊκή άμυνα διεκδικεί η Άγκυρα, με τον Ταγίπ Ερντογάν να δηλώνει ότι η ασφάλεια της Ευρώπης αφορά ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο τα μέλη της ΕΕ.
07 Μαρτίου 2025 14:31
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η ασφάλεια της Ευρώπης αφορά ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο τα μέλη της ΕΕ και επανέλαβε ότι τα σχέδια για την ευρωπαϊκή ασφάλεια θα πρέπει να περιλαμβάνουν την Τουρκία. Ζήτησε επίσης να μην αποκλειστούν οι τουρκικές αμυντικές βιομηχανίες από τα προγράμματα προμηθειών Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Τούρκος πρόεδρος συμμετείχε σήμερα σε τηλεδιάσκεψη των ηγετών των μη μελών χωρών εταίρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην τηλεδιάσκεψη, εκτός από τον Ταγίπ Ερντογάν, συμμετείχαν από πλευράς της ΕΕ οι επικεφαλής των θεσμικών οργάνων και οι ηγέτες του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά, της Νορβηγίας και της Ισλανδίας.
Τονίζοντας ότι είναι προς το κοινό συμφέρον να σχεδιάζονται όλα τα βήματα που αφορούν την ευρωπαϊκή ασφάλεια από κοινού με την Τουρκία, ο πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε: «Ας μην ξεχνάμε ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν είναι υπόθεση των μελών της Ένωσης, αλλά όλων των Ευρωπαίων συμμάχων. Θα θέλαμε να δούμε τη σημερινή συνάντηση ως εκδήλωση αυτής της ρεαλιστικής προσέγγισης, όπως και τη Σύνοδο Κορυφής που φιλοξένησε στις 2 Μαρτίου το Ηνωμένο Βασίλειο». Σημείωσε, ωστόσο, ότι «είναι αναμφίβολα σημαντική η μέγιστη δυνατή προστασία» των διατλαντικών σχέσεων.
Παράλληλα, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, προσέθεσε ότι «είναι σημαντικό για εμάς να συμμετέχουμε σε μηχανισμούς, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός για την Ειρήνη, οι οποίοι στοχεύουν στην ανοικοδόμηση και την στήριξη της Ουκρανίας».
Ο ίδιος υποστήριξε ακόμη ότι δεν υπάρχει καμία εξήγηση για τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τα προγράμματα αμυντικών προμηθειών και ανασυγκρότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Η αμυντική μας βιομηχανία είναι έτοιμη να συμβάλει στον τομέα της άμυνας. Το πρόγραμμα της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας πρέπει να είναι ανοικτό σε όλους τους Ευρωπαίους συμμάχους», είπε ο Τούρκος πρόεδρος.
Επιπλέον, ανέφερε ότι ο κρίσιμος ρόλος της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή οικονομική ασφάλεια και άμυνα έχει αποδειχθεί και η χώρα διατηρεί το στόχο για πλήρη ένταξη στην ΕΕ, ελπίζοντας ότι η Ένωση θα επανέλθει στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. «Διατηρούμε με ισχυρό τρόπο τον στόχο μας για πλήρη ένταξη. Αναμένουμε από την ΕΕ να υιοθετήσει στρατηγική και στάση με όραμα και να αναζωογονήσει τις ενταξιακές μας διαπραγματεύσεις» είπε, μεταξύ άλλων, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποστηρίζοντας ότι «είναι προς το συμφέρον και των δύο πλευρών να ενεργούν με μια μακροπρόθεσμη, στρατηγική προοπτική στις σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ».
Τέλος, ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε την πρότασή του να φιλοξενήσει η χώρα του πιθανές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.