Αρχική Blog Σελίδα 867

Ν. Ιγγλέσης: διαλύοντας το ΝΑΤΟ

Από
anixneuseis
-
1

Του Νίκου Ιγγλέση

09/03/2025

Το παλαιό όνειρο κάθε αριστερού για τη διάλυση του ιμπεριαλιστικού ΝΑΤΟ φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα. Αυτουργοί της διάλυσης, ένας «ακροδεξιός – ρατσιστής» στην Ουάσινγκτον και μια γκλομπαλιστική «Συμμαχία των Προθύμων» στην Ευρώπης που στηρίζει ένα «νεοναζί» στο Κίεβο. Όλες οι σταθερές στη διεθνή σκηνή καταρρέουν. Οι παλιοί εχθροί γίνονται φίλοι και οι παλιοί σύμμαχοι αντίπαλοι. Το απόλυτο μπάχαλο και όλοι «χαμένοι στη μετάφραση» προσπαθούν να κατανοήσουν τι συμβαίνει.

Ο Τραμπ θέλει να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και να έλθει σε συνδιαλλαγή με τον Πούτιν για να ομαλοποιηθούν οι διακρατικές σχέσεις των δύο μεγάλων δυνάμεων. Γι’ αυτό πάγωσε τη στρατιωτική, πληροφοριακή (δορυφορική) και οικονομική συνδρομή προς το Κίεβο.

Αντίθετα, οι ηγέτες των περισσότερων κρατών της Ευρώπης θεωρούν τη Ρωσία ως τη μέγιστη απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και επιδιώκουν, μέσω της συνέχισης του πολέμου, να αποκατασταθεί η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, δηλαδή, να ηττηθούν επί του πεδίου οι ρωσικές δυνάμεις. Θέλουν να διατηρηθεί η απομόνωση της Ρωσίας. Γι’ αυτό αποφάσισαν να εντείνουν τη βοήθεια που χορηγούν στο Κίεβο  προκειμένου να υποκαταστήσουν την αμερικανική. Μόνο εφέτος, αποφασίστηκε θα δοθούν στην Ουκρανία 30,6 δις ευρώ ως οικονομική βοήθεια, πέραν της στρατιωτικής.

Παράλληλα αποφάσισαν να αυξήσουν τους εξοπλισμούς τους ώστε, ως Ευρώπη, να αποκτήσουν αποτρεπτική ισχύ ανεξάρτητη από τις ΗΠΑ. Να αποκτήσουν, δηλαδή, στρατηγική αυτονομία. Ο Εμμανουέλ Μακρόν μάλιστα εγγυήθηκε την πυρηνική αποτροπή της Ευρώπης με τα, περιορισμένου αριθμού, πυρηνικά της Γαλλίας. Έτσι, η Βορειοατλαντική Συμμαχία διχάστηκε πάνω στο μείζον θέμα του πολέμου στην Ουκρανία. Ένα μικρότερο και αδύναμο ευρωπαϊκό «ΝΑΤΟ Β΄» είναι υπό εκκόλαψη χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ.  

Το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για να αντιμετωπίσει την υποτιθέμενη απειλή της Σοβιετικής Ένωσης και των ανατολικο-ευρωπαίων συμμάχων της, οι οποίοι σε απάντηση δημιούργησαν, στη συνέχεια, το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων το 1990-91 το ΝΑΤΟ δεν είχε άλλο αντικείμενο ύπαρξης παρά μόνο να ενσωματώνει σταδιακά στους κόλπους του τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και να απωθεί ανατολικότερα τη ρωσική επιρροή.  Ήταν «εγκεφαλικά νεκρό» όπως είχε πει ο Εμμανουέλ Μακρόν.

Μέχρι που ήρθε, το 2022, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία για να μην  ενταχθεί και αυτή στο ΝΑΤΟ. Οι εξελίξεις αναζωογόνησαν τη Συμμαχία. Είχε πάλι λόγο ύπαρξης, τη ρωσική απειλή, όπως παλαιότερα την κομμουνιστική απειλή. Απέκτησε και δύο νέα μέλη, τη Σουηδία και τη Φιλανδία. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή της ανάληψης της εξουσίας από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Η υπεράσπιση της ενότητας της Ουκρανίας και η φθορά της Ρωσίας δεν αποτελούν πλέον προτεραιότητα των Αμερικανών. Αυτό που τους ενδιαφέρει πρωτίστως είναι να αποδιοργανώσουν τον άξονα Κίνας – Ρωσίας και να αποτρέψουν την εξάρτηση της τελευταίας από τον ασιατικό γίγαντα. Πρόκειται για κάτι αντίστοιχο της διπλωματίας του «πινγκ-πονγκ», στις αρχές της δεκαετίας του ’70, που οδήγησε στην επίσκεψη, το 1972, του Προέδρου Νίξον στο Πεκίνο και την αποκατάσταση των σινο-αμερικανικών σχέσεων με στόχο την αποδυνάμωση του άξονα Σοβιετικής Ένωσης – Κίνας. Ο Τραμπ εφαρμόζει τώρα μια ανάλογη διπλωματία του «πινγκ-πονγκ» προς τη Ρωσική Ομοσπονδία, με «μπαλάκι» την Ουκρανία. Μεγάλα γεωστρατηγικά παιχνίδια που, όμως, πίσω τους κρύβουν δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες, αυτήν της εθνομηδενιστικής παγκοσμιοποίησης και αυτήν του πατριωτικού εθνικού συμφέροντος. Οι Τραμπ και Πούτιν θεωρούνται, εξ’ άλλου, αντίπαλοι της παγκοσμιοποίησης.

ReArm Europe και από πού θα βρεθούν τα λεφτά

Το έκτακτο Συμβούλιο Κορυφής της ΕΕ που συνήλθε την περασμένη Πέμπτη (6-3-25), σε κλίμα πανικού, αποφάσισε να αυξηθούν οι αμυντικές δαπάνες των κρατών-μελών κατά 800 δισεκατομμύρια ευρώ τα προσεχή χρόνια. Το θέμα είναι πού θα βρεθούν αυτά τα χρήματα δεδομένων των περιοριστικών κανόνων που ισχύουν για τη ζώνη του ευρώ.

Έτσι αποφασίστηκε τα 650 δις, ή το 81% του συνολικού ποσού, να προέλθει από την αύξηση των αμυντικών δαπανών στους προϋπολογισμούς των κρατών-μελών, τουλάχιστον μέχρι το 2% του ΑΕΠ κάθε χώρας. Επειδή όμως οι περισσότερες χώρες έχουν δημοσιονομικό έλλειμμα αποφασίστηκε η ενεργοποίηση της «ρήτρας διαφυγής» από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ώστε η αύξηση των ελλειμμάτων να μην επισύρει τις προβλεπόμενες οικονομικές κυρώσεις. Η ενεργοποίηση της «ρήτρας διαφυγής» είχε γίνει και την περίοδο της Covid-19 και είχε οδηγήσει στην εκτίναξη του δημόσιου χρέους όλων των χωρών της ΕΕ. Η αύξηση του χρέους οδηγεί σε αύξηση του ελλείμματος λόγω των υψηλότερων τόκων που πληρώνονται ετησίως από τον προϋπολογισμό.

Σημειώνουμε ότι η Ελλάδα, για το 2025, δεν προβλέπεται να έχει αξιόλογο δημοσιονομικό έλλειμμα (-0,6% του ΑΕΠ) και θα δαπανήσει περίπου το 2,9%% του ΑΕΠ της για αμυντικές δαπάνες λόγω της διαρκούς τουρκικής απειλής. Αν θελήσει, που είναι αναγκαίο, να δαπανήσει περισσότερα για την αμυντική θωράκισή της θα πρέπει να δανειστεί από τις αγορές, εκδίδοντας ομόλογα και αυξάνοντας το χρέος της. Η «ρήτρα διαφυγής» για τις αμυντικές δαπάνες δε δημιουργεί κανένα πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο για αύξηση παροχών ή μείωση φόρων όπως παραπλανητικά ισχυρίζονται στελέχη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης Μητσοτάκη, παραπλανώντας τους πολίτες.

Για το υπόλοιπο ποσό, των 150 από τα 800 δις, θα δημιουργηθεί ένα Ταμείο Άμυνας, ανάλογο με το σημερινό Ταμείο Ανάκαμψης, που θα χορηγεί δάνεια στα κράτη-μέλη. Οι προτεραιότητες χρηματοδότησης του Ταμείου θα είναι: Αεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα, συστήματα πυροβολικού συμπεριλαμβανομένων δυνατοτήτων ακριβείας βαθιάς κρούσης, πυραύλοι και πυρομαχικά, drones και συστήματα anti-drone, στρατηγικοί παράγοντες διευκόλυνσης σε σχέση με την προστασία του διαστήματος και των υποδομών ζωτικής σημασίας, στρατιωτική κινητικότητα, κυβερνοχώρος, τεχνητή νοημοσύνη και ηλεκτρονικός πόλεμος. Αυτό είναι το Σχέδιο Επανεξοπλισμού της Ευρώπης που καταρτίστηκε από την Κομισιόν και εγκρίθηκε από τη Σύνοδο Κορυφής.

Είναι βέβαιον ότι τη «μερίδα του λέοντος» από τα δάνεια των 150 δις ευρώ θα πάρουν εκείνες οι  χώρες της ΕΕ που έχουν μεγάλες αμυντικές βιομηχανίες με προηγμένη τεχνολογία. Αυτές οι χώρες είναι η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Σουηδία και ίσως και κάποιες ακόμη. Για την Ελλάδα ίσως περισσέψουν κάποια ψίχουλα αφού έχουμε απαξιώσει, πλην μιας εξαιρέσεως, την άλλοτε αξιόλογη αμυντική βιομηχανία μας. Αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο.

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα και η Πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, μετά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής, ενημέρωσαν για τις αποφάσεις που ελήφθησαν τη Βρετανία, την Τουρκία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία, ως συμμαχικές χώρες μέλη του ΝΑΤΟ. Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά την ενημέρωση, δήλωσε: «Είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον όλα τα βήματα που αφορούν την ευρωπαϊκή ασφάλεια να σχεδιάζονται από κοινού με την Τουρκία. Ας μην ξεχνάμε ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν αφορά μόνο τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Είναι ένα θέμα που αφορά όλους τους ευρωπαίους συμμάχους».

Η τουρκική απαίτηση φαντάζει απόλυτα λογική για τους εταίρους μας στην ΕΕ. Η Τουρκία διαθέτει ήδη μια προηγμένη, σε αρκετούς τομείς, αμυντική βιομηχανία. Είναι αγοραστής οπλικών συστημάτων και τεχνολογίας, που ενσωματώνει στην παραγωγή της, από τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, τη Βρετανία και άλλες χώρες. Ενώ από την πλευρά της, η Ελλάδα την απο-ενοχοποιεί με τα «ήρεμα νερά» και είναι, ακόμη και σήμερα, ένθερμος υποστηρικτής τής ένταξής της στην ΕΕ.

Το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, πολλοί αναλυτές και μεγάλα μέσα ενημέρωσης εμφανίζουν την επιχειρούμενη ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας και ως ενίσχυση της άμυνας του Ελληνισμού απέναντι στην τουρκική απειλή. Πρόκειται για ακόμη μία, μεθοδικά καλλιεργούμενη, αυταπάτη.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

«Σύννεφα» πάνω από το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου

Από
anixneuseis
-
2

φωτογραφία αρθρογράφου
Παναγιώτης Μίχος

EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Το περασμένο Σάββατο ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, υποδέχθηκε τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, στο Μέγαρο Μαξίμου. Το βασικό ζήτημα στη διευρυμένη συνάντηση ήταν ο συντονισμός των δύο πλευρών στο Κυπριακό με φόντο τη διευρυμένη πενταμερή που θα πραγματοποιηθεί στη Γενεύη στις 17 και 18 Μαρτίου. Δεν είναι γνωστό τι συζητήθηκε στο τετ α τετ των δύο ηγετών, ωστόσο υπάρχει ένα (μεταξύ άλλων) ζήτημα που απασχολεί εντόνως Αθήνα και Λευκωσία αυτό το διάστημα: ο Great Sea Interconnector (GSI), δηλαδή το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης των δύο χωρών.

Οι συνεχιζόμενες οχλήσεις τουρκικών πολεμικών πλοίων στις εργασίες που εκτελούσαν τα ερευνητικά σκάφη στο πλαίσιο της υλοποίησης του έργου (με κορωνίδα την κρίση στην Κάσο τον Ιούλιο του 2024, αλλά και με πιο φρέσκα επεισόδια όπως αυτά βορείως της Κρήτης) και ο πρόσφατος απόπλους των τελευταίων από το Ηράκλειο δημιούργησαν την εντύπωση ότι το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης «παγώνει» ή, ακόμα χειρότερα, ότι διακόπτεται ελέω Τουρκίας.

Η είδηση ότι ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ) «πάγωσε» κάποιες από τις πληρωμές προς τη γαλλική εταιρεία Nexans, που είναι μια εκ των εκτελεστών του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης, αναπαράχθηκε εντόνως, όπως ήταν λογικό, από τα μέσα ενημέρωσης, ενώ το ζήτημα έθεσε στη Βουλή και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι «επέτρεψε στην Τουρκία να σταματήσει τις έρευνες».

«Σύνθετο» έργο

Ο κ. Μητσοτάκης απάντησε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει τη βούληση να συνεχιστεί το project της ηλεκτρικής διασύνδεσης, αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για ένα «σύνθετο» έργο το οποίο έχει πολλές παραμέτρους «οικονομικές και γεωπολιτικές». Παράλληλα, ο πρωθυπουργός παρέπεμψε τον κ. Ανδρουλάκη στη σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε η Nexans την 6η Μαρτίου.

Ειδικότερα, από τη γαλλική εταιρεία υποστήριξαν ότι οι ισχυρισμοί περί διακοπής του έργου «δεν αντανακλούν την πραγματική κατάσταση (status)» και ότι η ίδια από την αρχή του έργου «έλαβε βιώσιμες πληρωμές που έχουν καταστήσει ικανή τη συνεχή λειτουργία του project». Ακόμα, στην ανακοίνωση σημειωνόταν ότι η Nexans είναι πρόθυμη «να συνεχίσει να εκτελεί τις υποχρεώσεις του συμβολαίου της και να λαμβάνει τις αντίστοιχες πληρωμές», ενώ επαναβεβαίωσε την προσήλωσή της «στην επιτυχή ολοκλήρωση αυτού του έργου».

Και πώς εξηγείται η στάση του ΑΔΜΗΕ; Η πορεία του έργου, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, «προσαρμόζεται στις πραγματικές συνθήκες» και «στην ανάγκη ο ΑΔΜΗΕ να εξασφαλίζει κατά το δυνατόν στη διάρκεια της υλοποίησής του τους καταναλωτές και τον ελληνικό προϋπολογισμό από επιπλέον δαπάνες».

Οι ίδιες πηγές πρόσθεταν: «Στο πλαίσιο αυτό και καθώς επιδιώκεται να διασφαλιστεί η ομαλή υλοποίηση των ερευνών βυθού σε διεθνή ύδατα, ο ΑΔΜΗΕ διαχειρίζεται με φειδώ την επιπλέον οικονομική έκθεσή του στο πλαίσιο της σύμβασής του με τη Nexans, σε συνεργασία με την εταιρεία».

Η τουρκική δράση, όπως προκύπτει και από τις κυβερνητικές πηγές, έχει δημιουργήσει αναταράξεις και αβεβαιότητα στο έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης. Η Αθήνα επιχείρησε μια συνεννόηση με την Αγκυρα στο εν λόγω θέμα, παρότι η τελευταία δεν έχει καμία αρμοδιότητα και δεν θα έπρεπε να έχει κανέναν λόγο ή ρόλο στο έργο.

Άλλωστε, η πόντιση καλωδίων είναι μια δραστηριότητα που, σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας, συνιστά «ελευθερία των θαλασσών» και δεν υπάγεται στον έλεγχο και τη δικαιοδοσία του κράτους της υφαλοκρηπίδας – που δεν διαθέτει εκεί η Τουρκία. Υπό αυτό το πρίσμα, τον περασμένο Φεβρουάριο, ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, έθεσε το ζήτημα στον Τούρκο ομόλογό του, Χακάν Φιντάν, κατά τη συνάντησή τους στην Ντόχα του Κατάρ.

Αμηχανία

Είναι γεγονός ότι το θέμα του καλωδίου δημιουργεί μια κάποια αμηχανία στους αρμόδιους αξιωματούχους σε Αθήνα και Λευκωσία. Αμφότεροι, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι το έργο θα συνεχιστεί. «Το έργο είναι υψίστης οικονομικής και γεωπολιτικής σημασίας. Δεν τίθεται θέμα διακοπής», τόνιζαν στο «Μανιφέστο» διπλωματικοί αξιωματούχοι από την Κύπρο.

Με αρκετή βιασύνη, ο τουρκικός Τύπος άδραξε την ευκαιρία και άρχισε να πανηγυρίζει. «Θα βυθιστεί στο σκοτάδι η Κρήτη και η Κύπρος;» ήταν ο τίτλος της φιλοκυβερνητικής ιστοσελίδας Star. Όπως και να έχει, το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου είναι ένα δύσκολο έργο, η υλοποίηση του οποίου αναμένεται να περιλαμβάνει πολλά επεισόδια ακόμα.

tomanifesto.gr

Mazloum Abdi: Αυτοί που βρίσκονται πίσω από τη σφαγή των Αλαουιτών πρέπει να λογοδοτήσουν

Από
anixneuseis
-
0

Ο Ανώτατος Διοικητής των SDF Μαζλούμ Άμπντι είπε ότι ο αλ-Τζολάνι θα πρέπει να λογοδοτήσει για τις επιθέσεις κατά των Αλαουιτών, προσθέτοντας ότι οι ομάδες που υποστηρίζονται από την Τουρκία και φιλο-ISIS ευθύνονται για τις επιθέσεις.

Ο Γενικός Διοικητής των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) Mazloum Abdi είπε ότι ο αρχηγός της Hayat Tahrir al-Sham (HTS), Abu Mohammad al-Colani (Ahmed Sharaa), θα πρέπει να ζητήσει από τους υπεύθυνους για τις επιθέσεις να λογοδοτήσουν για τις επιθέσεις κατά των Αλαουιτών στη δυτική Συρία. Σε γραπτή δήλωση στο Reuters, ο Μαζλούμ Αμπντί είπε ότι ο αλ Τζολάνι πρέπει να παρέμβει για να σταματήσει τις σφαγές.

Δηλώνοντας ότι εκτός από τις υποστηριζόμενες από την Τουρκία παραστρατιωτικές δομές, οι ομάδες υπέρ του ISIS ήταν κυρίως υπεύθυνες για τις επιθέσεις, ο Abdi κάλεσε τον al-Jolani να «αναθεωρήσει» τη μέθοδο συγκρότησης του νέου συριακού στρατού και τη συμπεριφορά των ενόπλων ομάδων. Ο Abdi είπε ότι ορισμένες ομάδες χρησιμοποιούν τους ρόλους τους εντός του στρατού για να «δημιουργήσουν θρησκευτικές συγκρούσεις και να εμπλακούν σε εσωτερικές συγκρούσεις».

Η Τουρκία δεν σχολίασε

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας αρνήθηκε να σχολιάσει τις δηλώσεις του Abdi, ενώ ούτε το υπουργείο Εξωτερικών απάντησε στο Reuters.

Ανακοίνωση ΥΠΕΞ για τις συγκρούσεις στη Συρία

Από
anixneuseis
-
0

Τη βαθιά του ανησυχία για τις πολύνεκρες συγκρούσεις που ξέσπασαν τα τελευταία 24ωρα στη Συρία εκφράζει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ζητώντας να καταβληθούν προσπάθειες από όλες τις πλευρές ώστε να διασφαλιστεί η προστασία όλων των θρησκευτικών κοινοτήτων που ζουν στη χώρα.

«Είμαστε βαθιά θορυβημένοι από τις αναφορές για βίαιες συγκρούσεις με πολλές απώλειες αμάχων στη Συρία», αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών σε ανάρτησή του στο δίκτυο X.

ανακοίνωση-υπεξ-για-τις-συγκρούσεις-σ-563506843

«Καλούμε όλες τις πλευρές να επιδείξουν υπευθυνότητα και να αναζητήσουν ειρηνικές λύσεις, απέχοντας από ενέργειες που θα πυροδοτούσαν περαιτέρω τις εντάσεις. Οι εξελίξεις αυτές εντείνουν τον επείγοντα χαρακτήρα μιας πολιτικής μεταβατικής διαδικασίας χωρίς αποκλεισμούς και την ανάγκη διασφάλισης της προστασίας όλων των εθνοτικών και θρησκευτικών κοινοτήτων, στο πνεύμα της εθνικής ενότητας», καταλήγει στην ανάρτησή του το υπουργείο Εξωτερικών.

 

Στράτος Σιμιτζής: « Άλλο δημοσιογράφος και άλλο διαφημιστής »

Από
anixneuseis
-
4

του Στράτου Σιμιτζή

Κατά την διεθνή ορολογία ο δημοσιογράφος ενημερώνει, πληροφορεί, κρίνει, ελέγχει και κάπως έτσι οριοθετούνται τα καθήκοντα και η αποστολή του.  Ως εκ τούτου, επ ΄ουδενί λόγο δικαιολογούνται οι έπαινοι και οι φιλόφρονες λέξεις που συνηθίζουν οι δημοσιογράφοι των Μ.Μ.Ε. στην εποχή  μας προς κάθε έναν που τους παραχωρεί συνέντευξη.

Οι καλεσμένοι στην εκπομπή τους πολλές φορές λένε απίθανα πράγματα, ανακρίβειες, δίνουν λανθασμένα στοιχεία και αυτοί ούτε επεμβαίνουν ή αντιδρούν.

Δεν είναι αυτός ο ρόλος σας ούτε και η αποστολή σας.

Κατά τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη ο δημοσιογράφος είναι ο γκρινιάρης, ο Σύμβουλος των Εθνών, ο Αντιβασιλέας των ηγεμόνων. Αποστολή σας είναι να «ξεζουμίσετε» τον καλεσμένο σας και όχι να τον …. «χαϊδέψετε αλλά να τον στριμώξετε.

Εκτός αν φοβάστε μήπως τον στεναχωρήσετε. Στην τηλεοπτική σας εκπομπή τον καλείτε κυρίως για να τον ελέγξετε, δεν τον καλείτε για να του κάνετε « το τραπέζι» στο σπίτι σας.

Αν πάλι θεωρείτε πως δεν θα ξαναέρθει αν είστε σκληρός μαζί του, μην χολοσκάτε, η προβολή και η δημοσιότητα είναι το ….ψωμί αυτών των ανθρώπων. Δείξτε πως είστε δημοσιογράφοι και όχι … διαφημιστές .

« Όχι άλλος επαναληπτικός»

του Στράτου Σιμιτζή

Υπάρχουν ακόμη πολλοί αθλητικοί συντάκτες, σχολιαστές και παρουσιαστές της ποδοσφαιρικής κίνησης που επιμένουν να χρησιμοποιούν τον όρο «επαναληπτικός», κάτι ανύπαρκτο και λανθασμένο ενώ πρέπει να αναφερθούν στο δεύτερο σκέλος του δεύτερου αγώνα ή στον αγώνα ρεβάνς.

Ο ποδοσφαιρικός αγώνας δεν επαναλαμβάνεται εκτός αν αναβληθεί ή διακοπεί. Ο ίδιος ο αγώνας είναι γελοίο να λέμε ότι θα επαναληφθεί. Η χρήση του όρου είναι συνηθέστατη στα δικαστήρια, όταν ο Πρόεδρος επιστρέφει στην έδρα και αναγγέλλει ότι επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση.

Συνεπώς όχι άλλο «επαναληπτικός», γιατί ο όρος δεν ισχύει για ποδοσφαιρικό αγώνα και σε τελευταία ανάλυση συνιστά και αγραμματοσύνη. Κοντολογίς, δεν υπάρχει επαναληπτικός αγώνας εκτός από τις δύο περιπτώσεις που προαναφέρονται.

« Παράπλευρες απώλειες θα υπάρξουν»

του Στράτου Σιμιτζή

Όταν οι Η.Π.Α. ως υπερδύναμη χώρα χαράσσει νέα πολιτική σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν ανακατατάξεις και αναταραχές μια και διαφοροποιούν ουσιαστικές στρατηγικές και οικονομικές συμπεριφορές και συνθήκες.

Κατά τις εκτιμήσεις οι χώρες που θα «πληρώσουν το μάρμαρο», είναι εκείνες που έχουν θετικό εμπορικό ισοζύγιο με τις ΗΠΑ, δεδομένου ότι εξάγουν στην υπερδύναμη περισσότερα απ΄ όσα εισάγουν. Αυτές οι χώρες καλούνται να καταβάλλουν επιπλέον δασμούς, ώστε στο εμπορικό ισοζύγιο να επέλθει μια κάποια ισορροπία.

Τώρα αν θέλουν να αποφύγουν τους επιπλέον δασμούς, πρέπει οπωσδήποτε ή να επενδύσουν στις ΗΠΑ ή να συστήσουν joint ventures με αμερικανικές επιχειρήσεις,  κάτι που απλά σημαίνει να εισαχθούν κεφάλαια στην αμερικάνικη οικονομία. Κατά συνέπεια είναι απολύτως δικαιολογημένη η ανησυχία και η αναταραχή που επικρατούν παγκοσμίως. Ο εκνευρισμός επεκτείνεται έτι περισσότερο με την διαγραφόμενη προοπτική προσέγγισης των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Εκτός αν η προσέγγιση αυτή έχει ως αντικείμενο την κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας και παραμείνει εκεί. Ε, αυτό το γνωρίζουν μόνο οι δύο ηγέτες, ο Πούτιν και ο κατά κύριο λόγο πρόεδρος Τραμπ.

Σκόπιμο όμως να θυμόμαστε, όπως και φρόνιμο, ότι συνήθως στην διπλωματία πολλές φορές – ίσως τις περισσότερες- άλλα συμφωνούμε, άλλα να εννοούμε και άλλα να κάνουμε. Ακόμη, ακόμη όλες τις αρχικές θέσεις και εξαγγελίες του Ντόναλντ Τραμπ δεν πρέπει να τις λαμβάνουμε τοις μετρητοίς, γιατί ως νέος Πρόεδρος επιθυμεί να κάνει όσο το δυνατό πιο αισθητή την παρουσία του στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.

Και έχει κάθε λόγο μια που ηγείται της υπερδύναμης χώρας, η οποία εκτός του ότι είναι αυτάρκης σε πολλούς τομείς, είναι η πιο ισχυρή και πλούσια χώρα που εμφανίστηκε ποτέ στον πλανήτη. Εδώ «κάνουν τον καμπόσο» οι μικροηγέτες και δεν θα τον κάνει ο πρόεδρος Τραμπ;

« Φωνή λαού , οργή Θεού »

Του Στράτου Σιμιτζή

Άνευ προηγουμένου ήταν οι συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήρια για την 2η επέτειο της τραγωδίας στα Τέμπη. Τώρα γιατί τιμήθηκε η 2η επέτειος και όχι η 1η αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Αν όλος αυτός ο κόσμος, όπως συνήθως συμβαίνει, λειτούργησε με γνώμονα την απόδοση σεβασμού και μνήμης στα 57 αθώα θύματα, αυτό είναι κάτι παρήγορο γιατί δείχνει ότι ο Έλληνας διαθέτει ευρεία μνήμη και ότι νοιάζεται. Αν όμως συγκεντρώθηκε για να ρίξει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τότε ξεφεύγει πολύ από την κύρια πρόθεση.

Πολιτικώς οι κυβερνήσεις αλλάζουν με την εκλογική θέληση και απόφαση του εκλογικού σώματος και όχι με διαδηλώσεις, συλλαλητήρια και πορείες. Αν ίσχυε το δεύτερο στην χώρα μας που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ σε αριθμό και πυκνότητα διαδηλώσεων και πορειών, θα έπρεπε να έχουμε πολύ συχνά εκλογικές αναμετρήσεις και οι Κυβερνήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη.

Αυτό, γιατί πολλών τα μυαλά «παίρνουν αέρα» και θεωρούν πως μετά τις τεράστιες συγκεντρώσεις σεβασμού και μνήμης, θέλουμε να πιστεύουμε, όποια και αν είναι η πραγματικότητα , ότι τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και η Νέα Δημοκρατία ξόφλησαν.

Η μεν Νέα Δημοκρατία ως παράταξη θα είναι πάντοτε το πιο ισχυρό και συμπαγές πολιτικό κόμμα, ο δε Κυριάκος Μητσοτάκης, μια πολιτική προσωπικότητα με διεθνή αναγνώριση και πανευρωπαϊκό κύρος.  Από κει και πέρα, μόνο ο κυρίαρχος λαός θα αποφασίσει, και αν κρίνουμε από την  μεγάλη προτίμηση που του δείχνει για καταλληλότερο πρωθυπουργό -είκοσι μονάδες περισσότερες από τον δεύτερο-  θα τον προτιμήσει αναλόγως και όταν έρθει η ώρα.

Και αυτή η ώρα – κατά την μόνιμη δήλωση – του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι το τέλος της τετραετίας της διακυβέρνησης της χώρας από την Νέα Δημοκρατία, εκτός απροόπτου φυσικά.

Ο ορισμός του παραλογισμού! Η Ελλάδα πάγωσε την ηλεκτρική διασύνδεση με Κύπρο λόγω Τουρκίας αλλά βοηθά την Άγκυρα να συνδεθεί μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου με την Ευρώπη

Από
anixneuseis
-
1
Η ιταλική εταιρεία επικοινωνιών “Sparkle” συμφώνησε με την τουρκική “Turkcell” την υποθαλάσσια καλωδιακή σύνδεση της Σμύρνης με το Μιλάνο μέσω Χανίων

 

Η είδηση προκάλεσε αντιδράσεις γιατί δείχνει την αδυναμία της Ελλάδας να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα και τα συμφέροντά της. Ο ΑΔΜΗΕ προχώρησε στην αναστολή πληρωμών προς τη γαλλική εταιρεία Nexans, η οποία είναι υπεύθυνη για την κατασκευή και την εγκατάσταση του υποθαλάσσιου καλωδίου (Great Sea Interconnector -GSI)) για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου. Πρόκειται για την δόση Φεβρουαρίου, ύψους 70 εκατ. ευρώ.

Η εξέλιξη προήλθε εξαιτίας της αβεβαιότητας που επικρατεί γύρω από το έργο, η οποία οφείλεται λόγω της αντίδρασης της Τουρκίας. Από το καλοκαίρι του 2024, με το επεισόδιο της Κάσου, για το οποίο η κυβέρνηση και ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης πανηγύριζε, ότι αποφεύχθηκε η κλιμάκωση και δεν είχαμε πολεμική σύγκρουση ελέω της παρουσίας πέντε τουρκικών πολεμικών πλοίων,  είχε γίνει πλέον ξεκάθαρο, ότι το έργο δεν θα προχωρούσε.

Υπήρχαν πιέσεις από την ελληνική πλευρά προς την κυπριακή για να πληρώσει τουλάχιστον στο 50% τον γεωπολιτικό κίνδυνο του σχεδίου, η υλοποίηση του οποίου όσο περνούσαν οι μήνες δυσκόλευε, αφού ακολούθησαν και άλλα μικρά επεισόδια στο σίριαλ της Κάσου με κορυφαίο την παρεμπόδιση από τουρκική κορβέτα έτερου ερευνητικού σκάφους («NG WORKER») βόρεια της Κρήτης, 6,5 ν.μ. έξω από τον Άγιο Νικόλαο.

Έτσι το ιταλικό ερευνητικό σκάφος IEVOLI RELUME, που μέχρι πρότινος βρισκόταν ανοιχτά της Κάσου και εν συνεχεία επέστρεψε στο Ηράκλειο Κρήτης, απέπλευσε, επιστρέφοντας στη βάση του στη Μεσίνα της Ιταλίας, όπως και το ερευνητικό πλοίο «NG WORKER».

Παρά το γεγονός, ότι το πρότζεκτ οδηγείται σε γεωπολιτικό ναυάγιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαβεβαίωσε από το βήμα της Βουλής ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι να συνεχιστεί το έργο, και όπως ενημερώνει το ρεπορτάζ του Euro2day.gr, το οποίο υπογράφει ο Γιώργος Φιντικάκης, το ΥΠΕΞ επιχειρεί να βρει τρόπο επανέναρξης των ερευνών και σύμφωνα με τις ίδιες πηγές βρίσκεται σε επαφές με το τουρκικό ΥΠΕΞ, αναζητώντας μια φόρμουλα αποτροπής της επανάληψης ενός επεισοδίου όπως εκείνου της Κάσου.

Προβληματισμό προκαλεί μια είδηση που προέκυψε στις 6 Μαρτίου 2025 και αποκαλύπτει ένα άλλο σχέδιο που ετοιμάζει η Τουρκία! Συγκεκριμένα κατά το MWC 2025, ένα φόρουμ που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στη Βαρκελώνη και συγκεντρώνει δεκάδες χιλιάδες ηγέτες από κορυφαίες παγκόσμιες εταιρείες, κυβερνήσεις και πρωτοπόρες τεχνολογικές επιχειρήσεις, ανακοινώθηκε μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της ιταλικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών “Sparkle” με την τουρκική εταιρεία τεχνολογίας και τηλεπικοινωνιών “Turkcell”, οι οποίες συμφώνησαν την μια υποθαλάσσια καλωδιακή σύνδεσης της Σμύρνη με το Μιλάνο, με ενδιάμεσο σταθμό τα Χανιά! Πρόκειται στην ουσία για επέκταση του πρότζεκτ “GreenMed”, το οποίο συνδέει την πόλη της Κρήτης με την Ιταλία μέσω Πρέβεζας. Το συγκεκριμένο κομμάτι του πρότζεκτ, όπως ανακοινώθηκε τον Μάιο του 2024, κοστίζει 30 εκατ. ευρώ.

Πλέον όμως μπαίνει στο παιχνίδι και η Τουρκία. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση της “Sparkle”: «Αυτή η αποκλειστική συνεργασία αξιοποιεί τα δυνατά σημεία και των δύο εταιρειών για την παροχή αδιάλειπτων, υψηλής ποιότητας υπηρεσιών Διαδικτύου, ενισχύοντας τις στρατηγικές τους θέσεις και βελτιώνοντας τη συνδεσιμότητα στην περιοχή. Το μνημόνιο εστιάζει στην κατασκευή μιας διαφοροποιημένης διαδρομής 4.000 χιλιομέτρων που συνδέει την Τουρκία με το ευρωπαϊκό τηλεπικοινωνιακό οικοσύστημα μέσω της κατασκευής ενός υπερσύγχρονου υποθαλάσσιου καλωδίου μεταξύ Σμύρνης και Χανίων, ικανού να μεταφέρει περισσότερα από 25 Tbps ανά ζεύγος οπτικών ινών και να αξιοποιήσει το Sparkle’s Preferences στο BlueMed Chania of Milan και το Grand Point για περαιτέρω επέκταση.

Ο Enrico Bagnasco , Διευθύνων Σύμβουλος της Sparkle, σχολίασε: «Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με αυτή τη συμφωνία με την Turkcell, η οποία επιβεβαιώνει τη δέσμευση της Sparkle να ενισχύσει τη συνδεσιμότητα στη λεκάνη της Μεσογείου. Χάρη σε μια μοναδική διαδρομή χαμηλής καθυστέρησης μεταξύ Σμύρνης και Χανίων, ενσωματωμένη στο BlueMed, δημιουργούμε έναν νέο εναλλακτικό ψηφιακό διάδρομο για επικοινωνίες μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας. Αυτή η συνεργασία αποτελεί επίσης μέρος της ανάπτυξης του έργου μας GreenMed, το οποίο θα τονώσει περαιτέρω την ψηφιακή επιτάχυνση σε όλη την περιοχή και πέρα ​​από αυτήν».

Ο Δρ. Ali Taha Koç , Διευθύνων Σύμβουλος της Turkcell, τονίζοντας ότι αυτό το σημαντικό έργο θα ολοκληρωθεί και θα λειτουργήσει μέσα σε λίγα χρόνια, δήλωσε: «Αυτή η λύση υποθαλάσσιου καλωδίου, με την εντυπωσιακή χωρητικότητα μεταξύ Σμύρνης και Χανίων και συνολική απόσταση 4.000 km, προσφέρει μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική διαδρομή σε σχέση με τις υπάρχουσες, ενισχύοντας τη γεωγραφική κατάσταση, ακόμη και την αστάθεια των διεθνών δεδομένων. Αυτό το έργο όχι μόνο ενισχύει την ανθεκτικότητα της παγκόσμιας υποδομής δεδομένων, αλλά παρέχει επίσης μια ισχυρή επιλογή για τους τους παρόχους περιεχομένου που αναζητούν αξιόπιστη και ασφαλή συνδεσιμότητα μεταξύ Ανατολής και Δύσης».

Η Sparkle δραστηριοποιείτια τα τελευταία 25 χρόνια στην Ελλάδα και μέχρι πέρσι οι επενδύσεις της στη χώρα μας σε κτιριακές εγκαταστάσεις και τοπικά δίκτυα, αποτιμούνταν πάνω από 80 εκατ. ευρώ. Τον Μάιο του 2024 η Sparkle ανακοίνωσε τη δημιουργία δεύτερου data center στα Χανιά της Κρήτης, αλλά και την πόντιση νέου υποβρυχίου καλωδίου, για να συνδέσει την Ιταλία με τα Δυτικά Βαλκάνια μέσω Ελλάδας. Με απλά λόγια; Η Ελλάδα που πάγωσε την ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρου με το καλώδιο Great Sea Interconnector εξαιτίας της Τουρκίας, βοηθά τώρα την Άγκυρα να συνδεθεί διαδικτυακά μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου με την Ευρώπη, ενώ θα μπορούσε να εγείρει και εκείνη εμπόδια, όπως η Τουρκία στον Great Sea Interconnector, αντί να παρουσιάσει υποχωρητικότητα. Πρόκειται για τον ορισμό του παραλογισμού, που δείχνει στον μέγιστο βαθμό, ότι κινούμαστε με βάση του business as usual (να μη δείξουμε, ότι είμαστε τα κακά παιδιά που πάνε κόντρα στην ανάπτυξη) και όχι την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και των εθνικών συμφερόντων.

geopolitico.gr

Σφαγή αλαουϊτών στη Συρία, αλλά η Τουρκία είναι «ομοϊδεάτης» της ΕΕ

Από
anixneuseis
-
2

 

Η «κυβέρνηση» μαριονέτα της Τουρκίας στη Συρία, εδώ και τουλάχιστον μια εβδομάδα προβαίνει σε σφαγή των αλαουϊτών. Κι’ όμως, η ΕΕ, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, έχει αρχίσει την άρση των κυρώσεων που είχαν επιβληθεί στη Συρία, επί καθεστώτος Ασαντ. Την ίδια στιγμή, μάλιστα, στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, όπου μετείχε ο Ελληνας πρωθυπουργός, για το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα – μαμούθ της ΕΕ, η Τουρκία χαρακτηρίστηκε ως «ομοϊδεάτης» της Ευρώπης μεταξύ των χωρών εκτός ΕΕ, αλλά εντός του ΝΑΤΟ και στα εξοπλιστικά ντιλ.

Η -αλά τούρκα- «κυβέρνηση» της Δαμασκού, αποτελούμενη από πρώην τζιχαντιστές, έχουν εξαπολύσει πογκρόμ κατά αόπλων αλαουϊτών. Κυκλοφορούν ανατριχιαστικά βίντεο στα social media, με εν ψυχρώ εκτελέσεις αόπλων. Μεγάλος όγκος ολόκληρων οικογενειών με γυναίκες και παιδιά, κατέφυγαν στη ρωσική αεροπορική βάση στη Λατάκια. Από την Πέμπτη έως σήμερα, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπολογίζει ότι υπάρχουν «311 αλαουϊτές άμαχοι» θύματα.

 

Εικόνα από αλαουίτες στο διάδρομο τροχοπέδησης της ρωσικής αεροπορικής βάσης στη Λατάκια

Εάν προβαίνουν σε τέτοιες σφαγές σε βάρος των αλαουϊτών, μπορεί κανείς να αντιληφθεί τι θα κάνουν εναντίον των Κούρδων που ελέγχουν τις βορειοανατολικές περιοχές της Συρίας. Και όμως, σε αυτή την «κυβέρνηση», η ΕΕ δίνει συχωροχάρτι, σταδιακά αίρει τις κυρώσεις, ενώ σειρά υπουργών Εξωτερικών, μεταξύ των οποίων και ο Γιώργος Γεραπετρίτης, βιάστηκαν να επισκεφθούν τον «μετανοημένο» τζιχαντιστή, Αλ Γκολάνι, στη Δαμασκό.

Εδώ και μια εβδομάδα, μονάδες του ονομαζόμενου «Συριακού Αραβικού Στρατού», που σχηματίστηκαν από μαχητές του HTS (πρώην τζιχαντιστές) και άλλες ισλαμιστικές ομάδες, έχουν προβεί σε «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» κατά αλαουϊτών πρώην αξιωματικών και αξιωματούχων του Ασαντ. Κι’ αυτό, παρ’ ότι τους είχε δοθεί γενική αμνηστία.

Την περασμένη Πέμπτη οι «κυβερνητικές» δυνάμεις μπήκαν στην Καρντάχα, το χωριό καταγωγής του Χαφέζ Αλ Ασαντ, και συνέλαβαν τον στρατηγό Χουβέϊτζ. Τα ίδια συνεχίστηκαν με άλλους πρώην αξιωματικούς και με επιθέσεις στα σπίτια τους. Η απάντηση ήταν μια εξέγερση των αλαουϊτών, με επικεφαλής τον στρατηγό, Σουχέϊλ Χασάν, πρώην διοικητή των ειδικών δυνάμεων «Τίγρεις», τον οποίον οι «νέες Αρχές» κατηγορούν για εγκλήματα που διέπραξε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου.

 

Ρώσοι στρατιωτικοί ετοιμάζουν φαγητό σε «συνθήκες εκστρατείας» για τους αλαουϊτες

 

Μάχες διεξάγονται στις πόλεις Τζίμπλα και Καρντάχα. Η «κυβέρνηση» επιτίθεται με ελικόπτερα και πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων. Αναφέρονται μαζικές δολοφονίες αμάχων. Εκτιμάται ότι περί τους 100 «κυβερνητικούς» στρατιώτες έχουν σκοτωθεί.

Προηγουμένως, το Ανώτατο Θρησκευτικό Συμβούλιο των αλαουϊτών έχει δηλώσει ότι οι αλαουϊτες επιθυμούν ειρηνική επίλυση προσπάθησαν, ενώ είχαν γινει πολλές μαζικές διαδηλώσεις στη Λατάκια, στην Ταρτούς και στην περιοχή της Δαμασκού, Μεζέ. Ωστόσο, η «κυβέρνηση» τους αγνόησε. Ολα δείχνουν ότι η αντίσταση των αλαουϊτών θα κατασταλεί βάναυσα. Εξάλλου, οι αντιπαρατιθέμενες δυνάμεις είναι άνισες.

Ομοϊδεάτης η Τουρκία

Ενώ συμβαίνουν αυτά τα φριχτά γεγονότα στη Συρία, τα οποία θα μπορούσε να σταματήσει η Τουρκία, δεδομένης της πλήρους εξάρτησης της «κυβέρνησης» της Δαμασκού από την Αγκυρα, στην ΕΕ θεωρούν την Τουρκία «ομοϊδεάτη» τους στο ΝΑΤΟ ως προς το Ουκρανικό.

Οπως επισήμανε το Neostrategy.gr, στα συμπεράσματά του, με αφορμή το σχέδιο εξοπλισμών της Ευρώπης, ύψους 800 δισ. ευρώ, το οποίο πρότεινε η επικεφαλής της Κομισιόν, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάϊεν, αναφέρεται πως το «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπενθυμίζει ότι μια ισχυρότερη και πιο ικανή ΕΕ στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας θα συμβάλλει θετικά στην παγκόσμια και διατλαντική ασφάλεια και είναι συμπληρωματική του ΝΑΤΟ, το οποίο παραμένει, για τα κράτη που είναι μέλη του, το θεμέλιο της συλλογικής τους άμυνας».

 

 

Ακόμα, «καλεί τα κράτη – μέλη που είναι επίσης σύμμαχοι του ΝΑΤΟ να συντονιστούν πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο του 2025. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογραμμίζει τη σημασία της συνεργασίας με ομοϊδεάτες εταίρους εκτός ΕΕ». Βέβαια, τέτοιοι «ομοϊδεάτες εταίροι εκτός ΕΕ», που ταυτόχρονα είναι και μέλη του ΝΑΤΟ, κυρίως είναι δύο: Η Βρετανία και η Τουρκία. Ομοϊδεάτης της ΕΕ, λοιπόν, η Τουρκία.

Αντίστοιχα οφέλη με την Τουρκία, βεβαίως, προσδοκούν η Βρετανία και το Ισραήλ. Το Ισραήλ μάλιστα έχει προβεί σε μεγάλα ντιλ με ευρωπαϊκές πολεμικές βιομηχανίες, ενώ έχει προβεί και σε εξαγορές ελληνικών εταιρειών.

Θέλουν την Τουρκία συνεταίρο στα εξοπλιστικά

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η πρόταση της Κομισιόν για «αμυντικές» επενδύσεις, σε αυτή τη φάση ύψους 150 δισ. ευρώ, έχει προκαλέσει έντονη αντιπαράθεση μεταξύ Γαλλίας – Γερμανίας σχετικά με το εάν αυτά τα κονδύλια θα τα απορροφήσουν μόνο ευρωπαϊκές βιομηχανίες ή και χώρες εκτός ΕΕ.

Αναφέρεται ειδικότερα ότι, κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής, αρκετοί πολιτικοί ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του απερχόμενου Γερμανού καγκελάριου, Όλαφ Σολτς, υποστήριξαν ότι η πρωτοβουλία αυτή θα πρέπει να είναι ανοιχτή σε εταίρους εκτός ΕΕ. «Είναι πολύ σημαντικό για εμάς τα έργα που μπορούν να υποστηριχθούν να είναι ανοιχτά και σε χώρες που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά έχουν στενή συνεργασία μαζί της, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Νορβηγία, η Ελβετία ή η Τουρκία», είπε ο Σολτς. Ωστόσο, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, είπε ότι «οι δαπάνες δεν πρέπει να γίνονται για εξοπλισμούς που δεν είναι ευρωπαϊκής προέλευσης».

Να σημειωθεί ότι εδώ και χρόνια, η Τουρκία, με «ατζέντη» της τη Βρετανία, κατέβαλε συστηματικές προσπάθειες για να ενταχθεί στα αμυντικά προγράμματα έρευνας, τεχνολογίας και καινοτομίας της ΕΕ. Την «μπλόκαραν», εκτός από την Ελλάδα και την Κύπρο, και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που ήθελαν ολόκληρη την πίτα των χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων από την ΕΕ για τις δικές τους πολεμικές βιομηχανίες.

Τώρα, όμως, η «παντρειά» της Τουρκίας με ευρωπαϊκές πολεμικές βιομηχανίες, την βάζει από την πίσω πόρτα στο πρόγραμμα – μαμούθ της Λάϊεν. Ως γνωστόν, κατ’ αρχήν έγινε σύμπραξη της ιταλικής Piaggio Aerospace με την τουρκική Baykar, και την «παντρειά» εσχάτως της ίδιας τουρκικής εταιρείας με τον ιταλικό παγκόσμιο αεροναυπηγικό κολοσσό, Leonardo.

Η Αγκυρα θεωρεί εαυτόν αναβαθμισμένο

Κυρίως στο φόντο του Ουκρανικού, αλλά και του Συριακού, η Αγκυρα θεωρεί ότι ο ρόλος της έχει αναβαθμιστεί. Δεν είναι τυχαίες οι δηλώσεις Ερντογάν ότι «δεν χρειαζόμαστε εμείς την Ευρώπη, αυτή μας χρειάζεται», καθώς και ότι «η ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς την Τουρκία είναι αδιανόητη».

Η Αγκυρα πιστεύει ότι, σε αυτή τη συγκυρία, αν και δεν φαίνεται στον ορίζοντα ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, μπορεί να έχει μια αρκετά αναβαθμισμένη σχέση με την ΕΕ, σε στρατιωτικό – εξοπλιστικό επίπεδο, στις πολιτικές, οικονομικές και εμπορικές σχέσεις (Τελωνειακή Ενωση, κ.λ.π.).

Αυτή η «αισιοδοξία» της αντικατοπτρίζεται τόσο στον συμπολιτευόμενο όσο και στον αντιπολιτευόμενο τουρκικό Τύπο. Χαρακτηριστικά, υπογραμμίζουν το γεγονός ότι προκλήθηκε η Τουρκία στη βρετανική πρωτοβουλία για την Ουκρανία, στο Λονδίνο. Κάτι που θεωρείται ως απόδειξη ότι οι νέες συνθήκες διεθνώς «ευνοούν την επιτάχυνση και εμβάθυνση των ευρωτουρκικών σχέσεων, ιδιαίτερα στον τομέα της άμυναςκαι της ασφάλειας».

 

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν (άκρη, δεξιά) στο Λονδίνο

 

Τονίζουν, επίσης, ότι η ΕΕ έχει υποσχεθεί να κάνει ιδιαίτερη ενημέρωση στην Αγκυρα για την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ. Κάτι που εκτιμάται ως επιβεβαίωση μιας «αναθεωρημένης σχέσης Ευρώπης – Τουρκίας». Μάλιστα, σε σχόλιό της, η τουρκική εφημερίδα, Hurriyet, αναφέρει ότι ο ρόλος που θα παίξει η Τουρκία και οι ευθύνες που θα αναλάβει στον τομέα της ασφάλειας, θα αποφέρουν πολλά στρατηγικά οφέλη για την ΕΕ.

Να σημειωθεί πως πρόσφατα, ο επικεφαλής του αντιπολιτευόμενου, «κεμαλικού» κόμματος, CHP, Özgür Özel, ο οποίος ήταν προσκεκλημένος των Σοσιαλδημοκρατών στις Βρυξέλλες, δήλωσε: «Δίνω μεγάλη σημασία στη συνεργασία της ΕΕ με την Τουρκία. Ήταν λάθος να μην προσκληθεί ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών στο Παρίσι (σ.σ. γαλλική πρωτοβουλία για το Ουκρανικό, πριν τη βρετανική πρωτοβουλία), αλλά ήταν σωστό που προσκλήθηκε στο Λονδίνο».

neostrategy.gr

 

Μπίσμαρκ και Ντε Γκωλ: Για την Ασφάλεια της Ευρώπης

Από
anixneuseis
-
0

Του Μάριου Ευρυβιάδη*

Δύο εμβληματικοί ηγέτες που έζησαν σε διαφορετικούς αιώνες, ο Μπίσμαρκ τον 19ο και ο Ντε Γκωλ τον 20ο, γνώριζαν επακριβώς το ένα και μοναδικό προαπαιτούμενο για να μην υπάρχει μεγάλος πόλεμος και κατά συνέπεια να διασφαλιστεί η ειρήνη  στην Ευρώπη: όχι πόλεμο με τη Ρωσία. Παρά το γεγονός ότι οι δύο ηγέτες έζησαν σε διαφορετικές εποχές και ανέλαβαν εξουσία με διαφορά ενός αιώνα, κατέληξαν και οι δύο στο ίδιο παραπάνω συμπέρασμα. Το γεγονός αυτό μόνο τυχαίο δεν ήταν. Αντίθετα,  όποτε Γαλλία και  Γερμανία συγκρούσθηκαν με την Ρωσία ηττήθηκαν κατά κράτος, ενώ η Ευρώπη – και ο κόσμος – αιματοκυλίστηκαν.

Όττο φον Μπίσμαρκ, 1815-1898

ΦΩΤΟ: britannica.com

Ο Μπίσμαρκ ανέλαβε την εξουσία  το 1862 ως Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών  της Πρωσσίας. Κατά τον Άγγλο ιστορικό A.J.P. Taylor, “The Struggle for the Mastery in Europe, 1955),    το 1863 φέρεται να δήλωσε: “Το μυστικό της πολιτικής; Κάνε μια καλή συνθήκη με τη Ρωσία”.

(“The secret of politics? Make a good treaty with Russia”).  Η τετραετής υπηρεσία του πριν το 1862 ως Πρέσβης της Πρωσσίας στην Αγία Πετρούπολη,  όπου δημιούργησε εξαιρετικές σχέσεις με τον Τσάρο Αλέξανδρο ΙΙ, τον οδήγησαν σε αυτό το στρατηγικό συμπέρασμα. Το 1862 υπηρέτησε επίσης σύντομα και ως Πρέσβης στο Παρίσι όπου δημιούργησε εξίσου σημαντικές σχέσεις με τον Αυτοκράτορα Ναπολέων Γ´.

Ο Μπίσμαρκ σύναψε συνθήκες μη πολέμου ή συνθήκες ουδετερότητας με την Αγία Πετρούπολη. Συμφωνήθηκε δηλαδή πως σε καμιά περίπτωση, στο επιρρεπές σύστημα ισορροπίας ισχύος στην Ευρώπη,  οι  δυο θα πολεμούσαν μεταξύ τους. Όταν λοιπόν ο Μπίσμαρκ αποφάσισε τελικά να αρχίσει τον επικό του αγώνα για την ομοσπονδιακή ενοποίηση της Γερμανίας,  το έπραξε με τα νώτα του εξασφαλισμένα από ένα σημαντικό παίκτη του ευρωπαϊκού συστήματος. Ταυτόχρονα εξασφάλισε την ευελιξία να απομονώσει και να νικήσει διαδοχικά τους αντιπάλους του στην Ευρώπη για τον στόχο της ενοποίησης, σε τρεις τοπικούς πολέμους – Δανία, Αυστρία και Γαλλία. Το  1871 με την ήττα της Γαλλίας ο Μπίσμαρκ  αναδείχθηκε πανηγυρικά Καγκελάριος.

Ο Μπίσμαρκ εκπαραθυρώθηκε το 1893 από αυτούς που συνειδητά ακύρωσαν το δόγμα του για “μια καλή συνθήκη  με την Ρωσία”. Ήταν αυτοί που οδήγησαν την Γερμανία στους καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους τον 20ο αιώνα.

Σαρλ  Ντε Γκωλ, 1890-1970

ΦΩΤΟ: in.gr

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το μόνο άγαλμα σύγχρονου Ευρωπαίου ηγέτη που υπάρχει στη Μόσχα είναι αυτό του Γάλλου Προέδρου και Στρατηγού Σαρλ Ντε Γκωλ. Βρίσκεται στην πλατεία Κόσμος, εκεί όπου επί τσαρικής εποχής αναπτύχθηκε η Γαλλική κοινότητα. Το επιβλητικό οκτάμετρο άγαλμα του Γάλλου ηγέτη με στρατιωτική ενδυμασία επικάθεται μιας δεκάμετρης εξέδρας απο γρανίτη. Τα εγκαίνια του μνημείου έγιναν στις 9 Μαίου 2005, 60η  επέτειο της ήττας του χιτλερικού εθνικοσοσιαλισμού, παρουσία του Πρωθυπουργού Πούτιν και του Γάλλου Προέδρου Σιράκ. Ναι μεν η τελετή έγινε επί ημερών Πούτιν, αλλά η απόφαση για να τιμηθεί ο Ντε Γκωλ ελήφθη επί Σοβιετικής Ένωσης το 1990, χρονολογία που σηματοδοτούσε εκατό χρόνια από τη γέννηση  του.

Οι Σοβιετικοί/Ρώσοι αποφάσισαν να τιμήσουν τον Ευρωπαίο ηγέτη για δύο λόγους. Ο πρώτος αφορούσε τον ηρωικό και ηγετικό του ρόλο κατά τον Β´ΠΠ. Ο δεύτερος, και μακροπρόθεσμα πιο σημαντικός αλλά και απόλυτα επίκαιρος σήμερα με αφορμή την ουκρανική κρίση και ευρωπαϊκή κρίση,  αφορούσε τόσο το όραμα του όσο και την πολιτική Ντε Γκώλ για μια Ευρώπη “από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια”. Για την οικοδόμηση δηλαδή ενός συστήματος ειρήνης και ασφάλειας, το οποίο θα συμπεριελάμβανε και δεν θα απέκλειε την Σοβιετική Ένωση/Ρωσία. Εδώ πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο Ντε Γκωλ, θιασώτης του εθνικού κράτους, πίστευε πως  οι ιδεολογίες έρχονται και παρέρχονται, όχι όμως η ιδεολογία που έχει ως επίκεντρο το εθνικό κράτος, δηλαδή η ιδεολογία του εθνικισμού. Και για τον λόγο αυτό το σημείο αναφοράς και ανάλυσης του ήταν η διαχρονική Ρωσία των Ρώσων και όχι αυτή του κομμουνισμού και των Σοβιετικών.

Ο  Ντε Γκωλ  υπήρξε συντηρητικός (δεξιός), αποικιοκράτης , ιμπεριαλιστής και βέβαια αντικομμουνιστής. Μάλιστα για τον αντικομμουνισμό του τιμήθηκε και από τους… Πολωνούς. Υπάρχει και στη Βαρσοβία άγαλμα του Ντε Γκωλ που τον τιμά για τη συμμετοχή και τον ηρωισμό που επέδειξε κατά τον Πολωνό-Σοβιετικό πόλεμο (1919-1920) με το Γαλλικό Εκστρατευτικό Σώμα. Το όραμα του Γάλλου ηγέτη για μια Ευρώπη από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια (1962) εδράζονταν τόσο στην πεποίθηση του ότι η Ρωσία ήταν ευρωπαϊκό κράτος, όσο και στον στέρεο ρεαλισμό  ότι χωρίς την ισότιμη και ενεργό συμμετοχή της Ρωσίας δεν μπορούσε να οικοδομηθεί αποτελεσματικό σύστημα ασφάλειας και ειρήνης στην Ευρώπη. Κατά τον Ντε Γκωλ , ο αποκλεισμός της Μόσχας από τα ευρωπαϊκά δρώμενα και η δαιμονοποίηση των (Σοβιετικών) Ρώσων, δεν εξυπηρετούσε κανένα ευρωπαϊκό συμφέρον.

Ο “Γκωλισμός”αναπτύχθηκε σε δύο φάσεις. Στην πρώιμη του μορφή ο Γάλλος ηγέτης αποπειράθηκε να αναπτύξει άξονα με τη Δυτική Γερμανία του Αντενάουερ που κορυφώθηκε με την Γαλλο-Γερμανική Συνθήκη του 1963. Η προσπάθεια αποσκοπούσε στη δημιουργία μιας αυτόνομης Ευρώπης και ταυτόχρονα γέφυρας μεταξύ των δυό υπερδυνάμεων. Η Συνθήκη αυτή εξόργισε τους Αμερικανούς, τη ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη στη Δυτική Ευρώπη, που πειθανάγκασαν τον Αντενάουερ να την καταστήσει ανενεργή.

Η έλλειψη βούλησης από τους Δυτικογερμανούς και ο αποδεδειγμένος ρόλος των Βρετανών ως Δούρειου Ίππου των Αμερικανών, οδήγησαν στη δεύτερη και πιο ώριμη φάση του “Γκωλισμού”. Αυτή ήταν η αυτονόμηση της ίδιας της Γαλλίας με εργαλείο τα πυρηνικά της όπλα, το “άνοιγμα” προς τη Μόσχα μέσω μιας διμερούς ύφεσης και η αποχώρηση της Γαλλίας απο την στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ. Ως ρεαλιστής, ο Ντε Γκωλ δεν πίστεψε ποτέ στη παραμύθα της αυτόματης στρατιωτικής αλληλεγγύης (αρχή των Τριών Σωματοφυλάκων) του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ. Όμως η Γαλλία δεν  αποχώρησε απο το ΝΑΤΟ ως οργανισμό. “Γκωλισμός” σήμαινε πλέον αυτονόμηση μέσα στη Δύση και προσέγγιση (detente) με  τη Μόσχα. Αποκορύφωση της πολιτικής αυτής υπήρξε η επίσκεψη του Ντε Γκωλ στη Μόσχα το 1966. Ακολούθησαν και άλλες επισκέψεις του στο ανατολικό στρατόπεδο το επόμενο έτος με στόχο την διευρυμένη εκτόνωση του ψυχροπολεμικού κλίματος που κυριαρχούσε.

Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική Ασφάλειας: Περιεκτική ή Αποκλειστική

Μεταπολεμικά οι προσπάθειες οικοδόμησης μιας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας περιστράφηκε γύρω από δύο τουλάχιστον συγκρουόμενα οράματα. Το ένα υπήρξε  περιεκτικό (inclusive) και το άλλο αποκλειστικό (exclusive). Μεταψυχροπολεμικά και όταν γίνεται αναφορά σε ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας  τι εννοείται; Εννοείται μια Ευρώπη που συμπεριλαμβάνει, πέραν της Ρωσίας, τις ΗΠΑ και τον Καναδά; Ή  εννοείται  μια ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας που είναι ατλαντική και η οποία  αποκλείει εξ’ορισμού τη Ρωσία;  Εάν υιοθετηθεί το όραμα του αποκλεισμού της Ρωσίας δεν πρόκειται να υπάρξει πραγματική αδιαίρετη ασφάλεια και ειρήνη στην Ευρώπη.  Την δε κύρια ευθύνη για την ανασφάλεια που θα προκύψει- και η οποία μπορεί να οδηγήσει στην πτώχευση της Ευρώπης στη καλύτερη περίπτωση και σε ένα Αρμαγεδδώνα στην χειρότερη- θα φέρει η Ευρώπη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέσα από αυτό το πρίσμα τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία δεν θα είχαν πάρει την σημερινή τους πολεμοχαρή και αιματηρή μορφή, εάν μετά το τέλος του Ψυχρού  Πολέμου κυριαρχούσε το περιεκτικό όραμα της αδιαίρετης ασφάλειας και όχι το αποκλειστικό.

Υ.Γ. Ο Πρόεδρος Μακρόν ανακοίνωσε την πρόθεση της Γαλλίας να παραχωρήσει,  λόγω αλληλεγγύης,  πυρηνική προστασία στις χώρες της ΕΕ. Θα ριψοκινδυνεύσει δηλαδή το Παρίσι ο Πρόεδρος της Γαλλίας  για να προστατεύσει Ρίγα, Ταλίν, Βίλνιους, Ελσίνκι κλπ, από τυχόν Ρωσικά πυρηνικά.   Αντίθετα ο Ντε Γκωλ δήλωσε ευθέως ότι δεν πίστευε πως οι ΗΠΑ θα διακινδύνευαν την  Νέα Υόρκη για να προστατεύσουν το Παρίσι από τυχόν  Σοβιετικά πυρηνικά, λόγω Νατοϊκής “αλληλεγγύης”. Και εφόσον δεν υπήρχε “καλή συνθήκη” με την Μόσχα, το Παρίσι θα το προστάτευε η Ντεκωλική  Γαλλία, είτε υπήρχε ΝΑΤΟ είτε όχι.

*Τα ενυπόγραφα κείμενα απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων τους

ΦΩΤΟ ΕΠΑΝΩ: Διάσκεψη Λονδίνου για την Ουκρανία -Christophe Ena/Pool via REUTERS

ageliaforos.com

Κ. Χολέβας: η στρατηγική σημασία της Αλεξανδρούπολης

Από
anixneuseis
-
0

  • Kωνσταντίνος Χολέβας

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, αφού συμβουλεύθηκε τον Υπουργό Αμύνης Πήτερ Χέγκσεθ, διέψευσε δημοσίευμα ελληνικής εφημερίδας για δήθεν απόσυρση του αμερικανικού ενδιαφέροντος από την Αλεξανδρούπολη. Το δημοσίευμα έκανε λόγο για αμερικανική βάση, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει βάση. Υπάρχει συμφωνία για παροχή διευκολύνσεων εκ μέρους της Ελλάδος προς τις ΗΠΑ.

Πριν από τη διάψευση τα τουρκικά ΜΜΕ πανηγύριζαν. Το πρακτορείο Anadolu ζήτησε και έλαβε σχετική απάντηση από Αμερικανό αξιωματούχο του Υπουργείου Αμύνης, ο οποίος δήλωσε  στο Anadolu και σε άλλα τουρκικά ΜΜΕ: «Δεν υπάρχει αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη, είναι μια ελληνική εγκατάσταση στην οποία έχουν πρόσβαση οι ΗΠΑ βάσει της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας. Χρησιμεύει απλώς ως κόμβος χερσαίων μεταφορών όταν ο αμερικανικός εξοπλισμός μεταφέρεται προς και από την Ευρώπη. Το προσωπικό των ΗΠΑ μπορεί να φτάσει στην τοποθεσία για να διαχειριστεί περιστασιακές αφίξεις και αναχωρήσεις εξοπλισμού. Ωστόσο αυτή δεν είναι μια αμερικανική “βάση” για να την κλείσουν οι ΗΠΑ».

Η Αλεξανδρούπολη με το λιμάνι της και τη σημαντική γεωγραφική θέση της έχει στρατηγική αξία και για την Ελλάδα και για τους συμμάχους της, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Η αξία αυτή δεν συνδέεται μόνο με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Αφορά τη γενικότερη υποστήριξη (εμπορική, συγκοινωνιακή, ενεργειακή) και άλλων χωρών μελών του ΝΑΤΟ και της Ευρ. Ένωσης, όπως είναι η Βουλγαρία και η Ρουμανία.  Θυμίζω ότι οι χώρες αυτές έχουν λιμάνια στον Εύξεινο Πόντο. Για να μεταφέρουν οτιδήποτε από και προς τη Μεσόγειο πρέπει να περάσουν από τα Στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων. Και εκεί υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κλείσει η Τουρκία τα Στενά επικαλούμενη διάφορες δικαιολογίες.

Η Τουρκία, με βάση τη Συνθήκη του Μοντρέ του 1936, έχει τον έλεγχο των Στενών. Δικαιούται να εμποδίσει τη διέλευση πολεμικών πλοίων σε καιρό εχθροπραξιών, αλλά και τη διέλευση μεγάλου εκτοπίσματος πολεμικών πλοίων σε καιρό ειρήνης. Θα μπορούσε επίσης να κλείσει προσωρινά τα Στενά επικαλούμενη περιβαλλοντικά προβλήματα. Ας μην ξεχνούμε το φαραωνικό σχέδιο του Ερντογάν να διανοίξει μία Διώρυγα  από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι τη Θάλασσα του Μαρμαρά, το γνωστό Κανάλι της Κωνσταντινούπολης, για να ζητά διόδια. Έστω κι αν αυτό δεν προχωρήσει είναι προφανές ότι για χώρες που έχουν λιμάνια στον Εύξεινο Πόντο η τουρκική απειλή για τα Στενά είναι πάντα υπαρκτή.

Τη  διεθνή εμβέλεια της Αλεξανδρούπολης ενισχύει η έναρξη λειτουργίας από 1.10.2024 του Τερματικού Σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Το αμερικανικό και γενικά το διεθνές ενδιαφέρον για την Αλεξανδρούπολη την καθιστά πιο ισχυρή και την θωρακίζει απέναντι  στην τουρκική επιθετικότητα. Οι μόνοι που θα ωφεληθούν πραγματικά από ενδεχόμενη αποδυνάμωση της Αλεξανδρούπολης είναι οι γείτονές μας εξ Ανατολών.

Η Αλεξανδρούπολη, πρώην Ντεντέ Αγάτς, πήρε το όνομά της από τον βασιλέα Αλέξανδρο (1917-1920), ο οποίος την επισκέφθηκε αμέσως μετά την απελευθέρωσή της το 1920. Η στρατηγική σημασία της φάνηκε από την πρώτη στιγμή. Ήδη στη Συνθήκη των Σεβρών (28.7.1920) το λιμάνι της  Αλεξανδρούπολης χαρακτηρίζεται ως «διεθνούς συμφέροντος». Η Συνθήκη, ως γνωστόν, δεν κυρώθηκε από κανένα Κοινοβούλιο, ούτε από το ελληνικό.

Σήμερα η Αλεξανδρούπολη έχει αναπτυχθεί με εντυπωσιακό ρυθμό και προσδίδει στρατηγικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 8.3.2025

Γιατί ο Φιντάν προκάλεσε τη μήνη του Ιράν

Από
anixneuseis
-
1
epa11902373 A handout photo made available by the Iranian Supreme Leader's office shows Iranian Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei greeting the people of Tabriz during a meeting in Tehran, 17 February 2025. EPA/IRANIAN SUPREME LEADER OFFICE HANDOUT HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES

08/03/2025

EPA/IRANIAN SUPREME LEADER OFFICE HANDOUT HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES
Σφοδρή κατακραυγή στο Ιράν προκάλεσαν οι προ ημερών δηλώσεις του Χακάν Φιντάν στο Αλ Τζαζίρα. Ειδικότερα, σε συνέντευξή του στο καταριανό διεθνές ειδησεογραφικό τηλεοπτικό δίκτυο στις 26 Φεβρουαρίου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών άσκησε δριμεία κριτική στο Ιράν για την περιφερειακή του πολιτική, επισημαίνοντας ότι «η εξωτερική πολιτική του Ιράν, την οποία εκτελεί μέσω πολιτοφυλακών στην περιοχή, είναι πολύ επικίνδυνη. Ίσως αυτή η πολιτική απέφερε στο Ιράν κάποια οφέλη, αλλά το κόστος διατήρησης αυτών των οφελών είναι υψηλότερο. Για να διατηρήσει τις επιτυχίες του στο Ιράκ και τη Συρία, έπρεπε να πληρώσει πολύ περισσότερα. Αυτή είναι η προσωπική μου ανάλυση, και το είπα στον Γασέμ Σολεϊμανί, όταν ήταν ακόμα ζωντανός, ότι αυτή η εξωτερική πολιτική πρέπει να αλλάξει. Μπορεί να φαίνεται ότι αυτή η πολιτική φέρνει επιτυχία, αλλά μακροπρόθεσμα, και σε θεσμικό επίπεδο, θα επιβαρύνει μόνο το Ιράν και την περιοχή».

Ακολούθως, προειδοποίησε την Τεχεράνη στην περίπτωση που παρέχει στήριξη στους Κούρδους της Συρίας, λέγοντας πως «εάν η [ιρανική] πολιτική συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο, δεν νομίζω ότι θα είναι η σωστή πολιτική. Εάν, υποστηρίζοντας μια ομάδα σε άλλη χώρα, προσπαθείς να προκαλέσεις αναστάτωση σε μια τρίτη χώρα – άλλες χώρες μπορούν επίσης να σε ενοχλήσουν υποστηρίζοντας ομάδες στη χώρα σου. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορείς να κρύψεις. Κι άλλοι έχουν επίσης την ίδια τεχνογνωσία και τις ίδιες δυνατότητες που έχεις. Οι άνθρωποι που μένουν σε γυάλινα σπίτια δεν πρέπει να πετούν πέτρες». Η ανωτέρω δήλωση του Χακάν Φιντάν εκλήφθηκε στο Ιράν ως κεκαλυμμένη απειλή της Τουρκίας να στηρίξει ή να υποδαυλίσει αποσχιστικά κινήματα στο ιρανικό έδαφος.

Παρενθετικά, κρίνεται σκόπιμο σε αυτό το σημείο να διευκρινιστεί ότι η τουρκόφωνη ιρανο-αζέρικη κοινότητα της χώρας, την οποία ίσως να υπονόησε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών στην προκειμένη περίπτωση και την οποία η Άγκυρα προσπαθεί ενεργά να προσεταιριστεί με διάφορα προπαγανδιστικά μέσα, είναι περισσότερο γλωσσική μειονότητα παρά εθνοτική κι είναι επίσης αρκετά καλά ενσωματωμένη, έχοντας μάλιστα σταθερά έντονη παρουσία στα κορυφαία πολιτειακά αξιώματα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.

Ως προς τούτο, δε, χαρακτηριστικές είναι περιπτώσεις του Αλί Χαμενεΐ και του Μασούντ Πεζεσκιάν, του ανώτατου ηγέτη και του πρόεδρου του Ιράν αντίστοιχα, οι οποίοι είναι αμφότεροι κατά το ήμισυ Ιρανο-αζέροι. Άλλωστε, δεν υπάρχει ενεργό αποσχιστικό αντάρτικο από Ιρανο-αζέρους. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το Ιράν δεν ανησυχεί και δεν επαγρυπνά για τυχόν τουρκικές επιβουλές στη συγκεκριμένη κοινότητα.

Ιράν καλεί Φιντάν

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Χακάν Φιντάν προβαίνει σε επικριτικές παρατηρήσεις εναντίον του Ιράν. Τους τελευταίους μήνες το έχει πράξει επανειλημμένα. Ωστόσο, τούτη τη φορά ήταν περισσότερο από ποτέ απροκάλυπτος κι ευθύς στην επιτίμησή του. Ίσως ανησυχεί ή διαβλέπει ότι το Ιράν ενδέχεται να επιχειρήσει να ματαιώσει τα τουρκικά φιλόδοξα σχέδια στη Συρία.

Δύο ημέρες μετά τη συνέντευξη του Χακάν Φιντάν, δηλαδή στις 28 Φεβρουαρίου, ήρθε η πρώτη επίσημη αντίδραση του Ιράν διά στόματος του εκπρόσωπου του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, του Εσμαήλ Μπαγαΐ, ο οποίος τόνισε σκωπτικά ότι «η αγνόηση των ορατών και κρυφών χεριών των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις περιφερειακές εξελίξεις είναι σοβαρό λάθος» της Τουρκίας. Ύστερα, τόνισε ότι η πρόσφατη κατάληψη (επιπλέον) εδαφών της Συρίας από το Ισραήλ είναι «οι συνέπειες μιας εσφαλμένης πολιτικής» της Άγκυρας. Τέλος, καυτηρίασε τη δίβουλη περιφερειακή πολιτική της Τουρκίας, εκτοξεύοντας υπονοούμενα ότι «το Ιράν παραμένει σταθερό στις θέσεις αρχών του και δεν αλλάζει τις πολιτικές από τη μια μέρα στην άλλη».

Στις 3 Μαρτίου, αναφέρθηκε ξανά στο εν λόγω προκύψαν ζήτημα, σημειώνοντας ότι «δυστυχώς, τα λόγια που ακούστηκαν επανειλημμένα (από την Τουρκία) ήταν άκρως μη εποικοδομητικά, κι ήταν απαραίτητο το Ιράν να δηλώσει αποφασιστικά και ξεκάθαρα τη θέση του σε αυτό το θέμα. Ίσως είναι απαραίτητο για τους Τούρκους φίλους μας να σκεφτούν περισσότερο την πολιτική του σιωνιστικού καθεστώτος στη Συρία και στην περιοχή». Επιπλέον, επισήμανε ότι «είναι απαραίτητο για τους Τούρκους φίλους μας να σκεφτούν περισσότερο τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των πολιτικών τους».

Την ίδια ημέρα, ο βοηθός του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών και συνάμα Γενικός Διευθυντής του Τμήματος Μεσογείου κι Ανατολικής Ευρώπης του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών πραγματοποίησε συνάντηση με τον Τούρκο πρέσβη στην Τεχεράνη, για να εκφράσει την έντονη δυσαρέσκεια της χώρας του για τις δηλώσεις του Χακάν Φιντάν. Υπό αυτό το πνεύμα, προειδοποίησε ότι «τα κοινά συμφέροντα και των δύο χωρών κι οι ευαίσθητες περιφερειακές συνθήκες επιβάλλουν την αποφυγή ψευδών δηλώσεων και μη ρεαλιστικών αναλύσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφωνίες κι εντάσεις στις διμερείς σχέσεις».

H Τουρκία ανταπέδωσε στις 4 Μαρτίου, καλώντας στο Υπουργείο Εξωτερικών της τον Ιρανό επιτετραμμένο στην Άγκυρα. Ο, δε, εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών σε ενημέρωσή του για το σχετικό ζήτημα σημείωσε ότι εσχάτως οι Ιρανοί αξιωματούχοι επικρίνουν δημοσίως τη χώρα του σε συχνότερο βαθμό. Έπειτα, στηλίτευσε την Τεχεράνη, παρατηρώντας ότι «τα θέματα εξωτερικής πολιτικής δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιούνται ως εργαλείο για την εσωτερική πολιτική».

Σημειώνεται ότι κι οι δύο πλευρές απέφυγαν να κάνουν λόγο για επίσημες κλήσεις των διπλωματών για εξηγήσεις, αντιθέτως πρόκριναν τον πιο ήπιο κι ανεπίσημο όρο «συνάντηση».

Σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) στις 7 Μαρτίου, ο Αμπάς Αραγτσί, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, απάντησε στις τουρκικές μομφές, ξεκαθαρίζοντας αιχμηρά πως «δεν νομίζω ότι κανείς αμφιβάλλει ότι οι εξελίξεις στη Συρία επηρεάστηκαν άμεσα από την Τουρκία και μερικές άλλες χώρες, κι επομένως τα προβλήματα που έχουν προκύψει τώρα, όπως η εκτεταμένη κατοχή συριακού εδάφους από το Ισραήλ, η καταστροφή όλης της αμυντικής κι επιστημονικής υποδομής της Συρίας από το Ισραήλ κι όλες οι συγκρούσεις που υπάρχουν, φυσικά, την ευθύνη [για αυτά] φέρουν αυτοί που πραγματοποίησαν αυτές τις αλλαγές κι εξελίξεις».

Τις δηλώσεις του Χακάν Φιντάν σχολίασε κι η εκπρόσωπος της ιρανικής κυβέρνησης, η οποία ανέφερε ότι «από τη σκοπιά μας, αυτό το ζήτημα ήταν μη εποικοδομητικό κι ελπίζω να μη δούμε την επανάληψή του». Επίσης, παραδέχθηκε ότι «έχουμε ζητήματα με την Τουρκία σχετικά με τη Συρία, κι ελπίζουμε ότι αυτά τα ζητήματα θα αντιμετωπιστούν με σύνεση».

Από τη μεριά του, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας κι Εξωτερικής Πολιτικής του ιρανικού κοινοβουλίου, ο επιφανής βουλευτής Εμπραχίμ Ρεζαΐ, απάντησε στις επισημάνσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, προειδοποιώντας ότι «το Ιράν δεν θα περιμένει μια πέτρα να σπάσει το παράθυρό του – θα διαλύσει πρώτα το σπίτι του επιτιθέμενου».

Ιδιαιτέρως καυστικός απέναντι στην Τουρκία ήταν ο Αλί Ακμπάρ Βελαγιατί, ο ανώτατος σύμβουλος διεθνών υποθέσεων του Ιρανού ανώτατου ηγέτη κι ο μακροβιότερος διατελέσας υπουργός Εξωτερικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν (1981-1997). Συγκεκριμένα, διατράνωσε ότι «αναμένουμε από τους Τούρκους αξιωματούχους να τηρούν διπλωματική ευγένεια στις ομιλίες τους και να αποφεύγουν να επαναλαμβάνουν αβάσιμες κατηγορίες… Ορισμένοι Τούρκοι αξιωματούχοι πρέπει να γνωρίζουν ότι η επανάληψη μη ρεαλιστικών και παρεμβατικών ισχυρισμών δεν θα βοηθήσει τις διμερείς σχέσεις…

Η Τουρκία θα πρέπει να προειδοποιηθεί ότι αν κάποιοι στην Τουρκία πιστεύουν ότι μπορούν να αποδυναμώσουν τη θέση του Ιράν στην περιοχή, επαναλαμβάνοντας λανθασμένες θέσεις που έχουν επηρεαστεί από ξένες δυνάμεις, κάνουν μεγάλο λάθος. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι το Ιράν παραμένει σταθερό στις αρχές του και θα απαντήσει κατάλληλα σε κάθε ασέβεια… οι Τούρκοι αξιωματούχοι θα πρέπει να απέχουν από δηλώσεις που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν αυτές τις σχέσεις. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν είναι ανοικτή σε επικοινωνία και διάλογο, αλλά δεν θα μείνει ποτέ σιωπηλή μπροστά σε αβάσιμη ρητορική».

Οργισμένη ήταν κι η αντίδραση των ιρανικών ΜΜΕ, και μάλιστα από όλες τις πολιτικές αποχρώσεις.

Μία αναμενόμενη διπλωματική κρίση

Οφείλεται να επισημανθεί ότι το διπλωματικό επεισόδιο δεν έλαβε χώρα σε ένα κενό αέρος, ούτε είναι ένα αναπάντεχο γεγονός. O γράφων σε πρόσφατο άρθρο του ανέλυσε διεξοδικά τη διαφαινόμενη ραγδαία επιδείνωση των ιρανο-τουρκικών σχέσεων με αφορμή τις καταιγιστικές εξελίξεις στη Συρία. Πιο συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι η Τεχεράνη θεωρεί την Άγκυρα ως έναν από τους κύριους υπαίτιους για τη μετεωρική πτώση του καθεστώτος Άσαντ, η οποία αποτέλεσε ένα μεγάλο στρατηγικό πλήγμα για το Ιράν, καθότι επέφερε την αναδίπλωση του στρατηγικού του βάθους, ήτοι την κατάρρευση της ιρανικής χερσαίας γέφυρας προς την Ανατολική Μεσόγειο.

Με άλλα λόγια, η μπααθική Συρία λειτουργούσε ως ο πολύτιμος συνδετικός κρίκος του Άξονα της Αντίστασης, εξασφαλίζοντας την εδαφική συνέχεια της εν λόγω συμμαχίας και, συνεκδοχικά, διευκολύνοντας την ιρανική επιμελητειακή υποστήριξη της Χεζμπολά, η οποία στο αμυντικό δόγμα του Ιράν είχε μέχρι πρότινος το ρόλο της πρώτης γραμμής άμυνας εναντίον του εβραϊκού κράτους. Γι’ αυτό, άλλωστε, το Ιράν πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος και φέρεται να δαπάνησε περίπου 20-50 δισεκατομμύρια δολάρια τα τελευταία δεκατρία χρόνια, για να διατηρήσει στην εξουσία τον Άσαντ.

Υπενθυμίζεται ότι η περιφερειακή πολιτική ασφαλείας του Ιράν, η επονομαζόμενη προωθημένη άμυνα, εξαρτάται καταλυτικά από την κτήση αδιάλειπτου στρατηγικού βάθους στην περιφέρεια μέχρι τα σύνορα του κύριου αντιπάλου του, του Ισραήλ. Αυτό πλέον έχει υποσκαφθεί σημαντικά από τις πρόσφατες ενέργειες της Τουρκίας στη Συρία. Συνεπώς, ο γράφων ισχυρίσθηκε ότι το Ιράν δεν θα αφήσει τη νεότευκτη τουρκική υπεροχή στη Συρία να «τη βγάλει καθαρή» έτσι απλά.

Προς αυτήν την κατεύθυνση, η Τεχεράνη δύναται να κινητοποιήσει τοπικά δίκτυα επιρροής που εξακολουθεί να διατηρεί στην πολύπαθη αραβική χώρα. Επίσης, ο γράφων κατέδειξε ότι έχουν προστεθεί τον τελευταίο καιρό κι άλλες σοβαρές εστίες προστριβών στις –παραδοσιακά λυκοφιλικές και διαμερισματοποιημένες– διμερείς τους σχέσεις, οι οποίες ενδέχεται να οξύνουν ακόμη περισσότερο τον ανταγωνισμό τους.

Γι’ αυτό, λοιπόν, ο γράφων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το επόμενο διάστημα είναι αρκετά πιθανό το Ιράν να λειτουργήσει αυξημένα ως φθορέας των τουρκικών συμφερόντων στη Συρία αλλά και στην ευρύτερη περιοχή μέσω τρίτων δρώντων, στο πλαίσιο μιας σκληρότερης εξισορρόπησης της Τουρκίας στην περιφερειακή σκακιέρα, προκειμένου να αποσοβήσει μια πλήρη ανατροπή του συσχετισμού ισχύος υπέρ της Άγκυρας. Υπό αυτό το πνεύμα, εκτιμάται ότι το Ιράν δεν θα διστάσει να στηρίξει οργανώσεις που συγκρούονται με την Τουρκία, όπως επί παραδείγματι τους Κούρδους της Συρίας. Εξάλλου, το Ιράν έχει για δεκαετίες πράξει κάτι ανάλογο με το PKK, το οποίο, σημειωτέον, διατηρεί στενές σχέσεις με το YPG.

Παράλληλα, δεν αποκλείεται το Ιράν να ενεργοποιήσει απομεινάρια διάφορων ντόπιων πολιτοφυλακών που οργάνωσε τα προηγούμενα χρόνια στη Συρία κι οι οποίες απαρτίζονταν κυρίως από Σύρους αλαουίτες, χριστιανούς και σιίτες. Κάτι τέτοιο έχουν υπονοήσει υψηλόβαθμοι Ιρανοί αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων κι ο Αλί Χαμενεΐ.

Μάλιστα, το πρακτορείο ειδήσεων Φαρς, που συνδέεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης, είχε πριν από λίγες ημέρες ένα δημοσίευμα που αναφέρει ότι διάφορες συριακές ένοπλες ομάδες σχημάτισαν την οργάνωση ομπρέλα “Ισλαμική Αντίσταση στη Συρία”, η οποία έχει ως διακηρυγμένο σκοπό «να αντιμετωπίσει τις αμερικανικές-ισραηλινές-τουρκικές συνωμοσίες για τον διαμελισμό της Συρίας με την αρωγή της τωρινής παραστρατιωτικής ομάδας που κυβερνά τη Δαμασκό». Μάλιστα, το σύμβολο της “Ισλαμικής Αντίστασης στη Συρία” μοιάζει πολύ με εκείνο των Φρουρών της Επανάστασης και της Χεζμπολά, δηλαδή απεικονίζει μια προτεταμένη γροθιά να κραδαίνει ένα καλάσνικοφ.

Ένας υπόγειος πόλεμος

Πέρα τούτων,  ο Μασούντ Πεζεσκιάν, ο πρόεδρος του Ιράν, αποκάλυψε τις προάλλες ότι η Άγκυρα έχει «παγώσει» ιρανικά κεφάλαια σε δολάρια, συμμορφούμενη με τις νέες κυρώσεις της διοίκησης Ντόναλντ Τραμπ εναντίον της Τεχεράνης. Εν ολίγοις, η Τουρκία έχει μπλοκάρει τον επαναπατρισμό ιρανικών εσόδων από πωλήσεις πετρελαίου. Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη, καθώς τα προηγούμενα χρόνια η Τουρκία συνέδραμε το Ιράν στην παράκαμψη των αμερικανικών κυρώσεων.

Τούτων λεχθέντων, το διπλωματικό επεισόδιο που δημιουργήθηκε με τις δηλώσεις του Χακάν Φιντάν απλώς φέρνει στη δημόσια θέα κάτι που ήδη υποφώσκει το τελευταίο χρονικό διάστημα, ήτοι η εκτράχυνση των ιρανο-τουρκικών σχέσεων και κατ’ επέκταση η κλιμάκωση του ανταγωνισμού τους. Πλέον, τούτο καθίσταται όχι μόνο ευδιάκριτο αλλά και καταφανές. Εν ολίγοις, ήταν θέμα χρόνου να επισυμβεί ένα διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ τους.

Εντούτοις, οι δύο χώρες δεν αναμένεται να έρθουν σε ευθεία στρατιωτική σύγκρουση. Προσώρας, δεν τους συμφέρει να φέρουν τις διμερείς τους σχέσεις στο απόλυτο έρεβος, καθώς έχουν σημαντικές οικονομικές αλληλεπιδράσεις. Ταυτόχρονα,  όμως, αυτό δεν τους αποτρέπει από το να ανταγωνίζονται έντονα σε άλλους φακέλους πολιτικής, καθόσον έχουν κατορθώσει να διαμερισματοποιήσουν ψυχρά και κυνικά τις διακρατικές τους σχέσεις.

Ως εκ τούτου, διαφαίνεται ότι το Ιράν θα συνεχίσει να φθείρει με έμμεσο τρόπο την τουρκική περιφερειακή παρουσία, εξοπλίζοντας κι εργαλειοποιώντας μη κρατικούς δρώντες, για να λειτουργήσουν εις βάρος των συμφερόντων και των στρατιωτικών θέσεων της Τουρκίας, με σημαντική διαφορά όμως ότι τούτη τη φορά είναι αρκετά πιθανό να το επιχειρήσει με περισσότερη ένταση ένεκα των γεγονότων στη Συρία και την ανάδυση κι άλλων πεδίων αντιπαράθεσης.

slpress.gr

 

Καμμένος: «Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών καταργείται αν ο λαός το επιβάλλει» μέσω Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης

Από
pcuser
-
1

Ρελάνς Καμμένου στην κυβερνητική πρόταση για αλλαγές στο νόμο περί ευθύνης υπουργών

Την άμεση κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών προτείνει ο Πάνος Καμμένος, υποστηρίζοντας ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί εάν οι μαζικές λαϊκές συγκεντρώσεις αναγνωριστούν με ισχύ Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η διαδικασία προβλέπεται θεσμικά και μπορεί να επιφέρει άμεσες αλλαγές, ακόμη και σε υποθέσεις όπως αυτή της τραγωδίας των Τεμπών.

Η παρέμβαση του πρώην υπουργού Άμυνας έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου η κυβέρνηση επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της αναθεώρησης του άρθρου 86 του Συντάγματος, που αφορά την ευθύνη των υπουργών.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την ομιλία του στη Βουλή στις 7 Μαρτίου 2025, δήλωσε την πρόθεσή του να προχωρήσει σε αλλαγές στη σχετική διάταξη, παράλληλα με άλλες προτεινόμενες συνταγματικές τροποποιήσεις, όπως η επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης και η αναθεώρηση του άρθρου 16 για την ανώτατη εκπαίδευση

Η πρόταση του Πάνου Καμμένου διαφοροποιείται ριζικά από την κυβερνητική προσέγγιση, καθώς δεν αναφέρεται σε μια κλασική συνταγματική αναθεώρηση, αλλά σε μια διαδικασία που συνδέεται με τη λαϊκή κινητοποίηση. Το αν αυτή η πρόταση μπορεί να εφαρμοστεί νομικά και πολιτικά είναι ένα ζήτημα που μένει να αποσαφηνιστεί.

Ωστόσο, θέτει πιεστικά το ερώτημα για το κατά πόσο υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση να αλλάξει το πλαίσιο της υπουργικής ασυλίας.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/kammenos-o-nomos-peri-eythynis-ypourgon-katargeitai-an-o-laos-to-epivallei-meso-syntaktikis-ethnosyneleysis/

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Σε δίκη γιατί παραβίασε της «Ζώνη προστασίας» των αμβλώσεων!!!

Από
anixneuseis
-
0

 

Livia Tossici-Bolt: «Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να προσφέρεσαι να μιλήσεις σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με δύο ενήλικες να συμμετέχουν σε μια συναινετική συζήτηση στο δρόμο. Δεν πρέπει να με αντιμετωπίζουν σαν εγκληματία μόνο και μόνο γι’ αυτό».

Σήμερα αναμένεται – τελευταία μέρα της δίκης – η εκδοθεί η απόφαση για την Livia Tossici-Bolt, κατηγορουμένη για παραβίαση της «ζώνης προστασίας» των αμβλώσεων!!!

Οι τοπικές αρχές του Μπόρνμουθ [τουριστικό θέρετρο στη Μάγχη] έχουν κατηγορήσει τη Livia Tossici-Bolt, 62 ετών, για παραβίαση εντολής προστασίας του δημόσιου χώρου αφού πρότεινε ειρηνικά συνομιλίες κοντά σε μια κλινική αμβλώσεων, με αποτέλεσμα ο βουλευτής Sir Edward Leigh να χαρακτηρίσει τη δίκη «τρελή».

Η συνταξιούχος ιατρός κρατούσε μια πινακίδα που έγραφε «Εδώ για να μιλήσουμε, αν θέλετε» κοντά στο κέντρο εκτρώσεων. Ενώ κρατούσε την επιγραφή, αρκετοί άνθρωποι πλησίασαν τη Livia για να συζητήσουν διάφορα θέματα που αντιμετώπιζαν στη ζωή τους.

Οι τοπικές αρχές αντιμετώπισαν τη Livia, ισχυριζόμενοι ότι είχε παραβιάσει μια τοπική «ζώνη προστασίας» για τις αμβλώσεις ή αυτό που είναι γνωστό ως PSPO (Διάταγμα Προστασίας Δημόσιου Χώρου), το οποίο απαγορεύει την έκφραση έγκρισης ή αποδοκιμασίας της άμβλωσης. Της έβαλαν πρόστιμο, την οποία η Livia αρνήθηκε να πληρώσει, με την αιτιολογία ότι δεν είχε παραβιάσει τους όρους του PSPO και είχε το δικαίωμα, που προστατεύεται από το άρθρο 10 του Νόμου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, να προτείνει συνομιλίες.

Το Bournemouth, Christchurch & Poole Council απήγγειλε κατηγορίες στη Livia, η οποία θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη δίκη στο Δικαστήριο  στις 5 και 6 Μαρτίου. Ο Jeremiah Igunnubole, νομικός σύμβουλος της ADF UK, που υποστηρίζει την υπεράσπιση της Livia, σχολίασε την υπόθεση:

«Το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης περιλαμβάνει το δικαίωμα λήψης και μετάδοσης πληροφοριών και ιδεών. Σύμφωνα με φιλόδοξους και αόριστα γραμμένους κανόνες, έχουμε δει εθελοντές όπως η Livia να ποινικοποιούνται απλώς επειδή πρόσφεραν συνομιλίες, και άλλους να παρασύρονται στα δικαστήρια επειδή προσεύχονταν, έστω και σιωπηλά, στο μυαλό τους.

Η αρχή της ελευθερίας της σκέψης και της έκφρασης πρέπει να υπερασπιστεί τόσο εντός όσο και εκτός των «ζωνών ανάσχεσης». Είναι αδιανόητο ότι, ενώ το πραγματικό έγκλημα αυξάνεται, ο χρόνος και οι πόροι της αστυνομίας δαπανώνται σε φιλήσυχους ανθρώπους όπως η Livia, που απλά και ειρηνικά προσφέρθηκαν να μιλήσουν».

Facebook: Απαγορεύεται η άρνηση των αμβλώσεων

Η Sara Spencer, μια Αμερικανίδα φοιτήτρια μαιευτικής στη Σκωτία,  τέθηκε σε αναστολή επειδή δήλωσε ότι ήταν κατά της άμβλωσης σε ένα φόρουμ στο Facebook. Η ίδια απάντησε σε αυτή την ερώτηση:

«Έχουν οι μαίες κάποια σχέση με τις αμβλώσεις και μπορούν να αρνηθούν να συμμετάσχουν λόγω των πεποιθήσεών τους; »

Απάντηση:

«Έχουμε το δικαίωμα να αρνηθούμε τη συμμετοχή, ο νόμος προστατεύει το εκ του νόμου δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Πάντα προσωπικά θα αντιτίθεμαι στη συμμετοχή στη δολοφονία ενός αγέννητου παιδιού. »

Όπως αναφέρθηκε για αυτή τη στάση, κλήθηκε από το τμήμα υγείας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, όπου ξεκίνησε έρευνα για το δικαίωμά της να ασκηθεί,

  1. έχοντας δυσφημήσει το επάγγελμα ή το πανεπιστήμιο·
  2. έχοντας συμπεριφερθεί με τρόπο «προληπτικό για την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια, την ευημερία και την προσωπική ή/και επαγγελματική φήμη άλλων»·
  3. κατάχρηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης·
  4. έχοντας συμπεριφερθεί με τρόπο που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του επαγγελματικού κώδικα του φοιτητή.

Στο τέλος, αθωώθηκε. Η διοίκηση του τμήματος υγείας στη συνέχεια υποχώρησε μετά την παρέμβαση του πανεπιστημίου. Όμως οι καθηγητές της συνέχισαν να επικρίνουν την Σπένσερ και τις «ακατάλληλες» πεποιθήσεις της υπέρ της ζωής.

Η Sara Spencer καλεί την υγειονομική υπηρεσία να αναγνωρίσει ρητά και δημόσια το δικαίωμά της στην αντίρρηση συνείδησης, την ελευθερία έκφρασης και την προστασία της πίστης της και να διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξουν διακρίσεις στο μέλλον εναντίον φοιτητών και επαγγελματιών που εκφράζουν απόψεις υπέρ της ζωής.

Une femme britannique pro-vie jugée pour une « conversation anodine » devant un centre d’avortement

 

 

1...866867868...3,038Σελίδα 867 από 3,038