-Syria-AANES-Kobani: Στην ύπαιθρο του Κομπάνι, καθώς μια κουρδική οικογένεια ετοιμαζόταν να υποδεχτεί το Νεβροζ την Κουρδικη Πρωτοχρονιά ,τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη πέταξαν απο πάνω, μετατρέποντας τη χαρά σε τραγωδία. Σε στιγμές, τα όνειρα των παιδιών έγιναν στάχτη και το γέλιο τους αντικαταστάθηκε από τη σιωπή του θανάτου. 9 ψυχές, πατέρας, μητέρα, και τα παιδιά τους, μαρτύρησαν όλοι, αφήνοντας τη μνήμη τους ως μάρτυρα της σκληρότητας της τουρκικής επιθετικότητας. Τραυματίσθηκαν άλλοι 2.
Οι νεκροι ειναι :Axin Osman Abdo Dijle Osman Abdo Dilovan Osman Abdo Yasir Osman Abdo Aziza Osman Abdo Saliha Osman Abdo Avesta Odman Abdo Osman Barkal Abdo (Πατερας) Xezal Osman Abdo (Μητερα) .. Ουτε οι Γεραπετριτης -Παπαδοπουλου -Μητσοτακης θα το καταδικασουν εν μεσου Μεγαλης Τεσσαρακοστης, και αμφιβαλω αν τα ελληνικα καναλια θα το δειξουν,και αν ελληνικα κομματα θα το αναδειξουν στην ελληνικη βουλη και στο Ευρωκοινοβουλιο ..Ο Ντοστογιεφσκι το ειπε καλυτερα “Χωρις θεο ολα επιτρεπονται..”
-Syria- Deir Hafer: Σε εκδίκηση για τις ζωές αμάχων στο Κομπάνι, οι δυνάμεις των SDF βομβαρδισαν τρεις τουρκικές βάσεις με όλμους και βομβαρδιασαν τρομοκράτες του SNA στον άξονα Deir Hafer.
-Lebanon-Hermel: 3 τρομοκρατες HTS μπηκαν στο Λιβανο σε ενα χωριο να κλεψουν προβατα, επεσαν σε ενεδρα και σκοτωθηκαν, μετα η HTS βομβαρδισε την περιοχη με ΜLRS και απαντησε ο Λιβανικος στρατος. Αποτέλεσμα των συγκρούσεων στα σύνορα Συρίας-Λιβάνου, σύμφωνα με τοπικές λιβανικές πηγές:
-Ο Λιβανικος στρατος Καταστρεψε 5 στρατιωτικά οχήματα και έναν εκτοξευτή ρουκετών
-2 άρματα μάχης καταστράφηκαν και υπέστησαν ζημιές κοντά στο πέρασμα Matraba
-3 τρομοκράτες HTS του Jolani συνελήφθησαν
-22 τρομοκράτες HTS σκοτώθηκαν
-3 drones καταρρίφθηκαν.
-Iraq-Kurdistan: Ένα AKINCI drone του τουρκικού στρατού καταρρίφθηκε από της δυναμεις HPG (ένοπλη πτέρυγα του PKK) κοντά στο όρος Asos στην Αυτόνομη Περιφέρεια του Κουρδιστάν (Ιράκ) Το όρος Asos βρίσκεται νότια της λίμνης Dukan στο Κυβερνείο Slemani, ειναι το 24 Τουρκικο ντροουν που καταρριπτεται σε διαστημα 1,5 χρονου ,το HPG εχει αναπτυξει ισχυρη αντιεροπορικη αμυνα, ο δευτερος μεγαλυτερος στρατος του ΝΑΤΟ που το λενε συνεχεια οι ελληνες <<διεθνολογοι>> και οχι μονο.. , αποδυκνιεται στην πραξη μετα 4 χρονια πολεμου στην κοιλαδα Ζαπ-Μετινα-Αβασιν κλπ και αλλου οτι ειναι ο δευτερος ανικανος στρατος του ΝΑΤΟ..
-Iran-Kurdistan:Αμίρ Καρίμι, αρχηγός του Κόμματος Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK) (Ιρανικό Κουρδιστάν): Είμαστε πιο κοντά στην ελευθερία από ποτέ! Αυτό το Νevroz θα είναι μια γιορτή ελευθερίας και αντίστασης. Προσφατα αμερικανικα βομβαρδιστικα εκαναν ασκηση με σεναριο την καταστροφη του πυρηνικου προγραμματος του Ιραν…
Syria: Η Τουρκία κατασκευάζει την πρώτη της μόνιμη στρατιωτική βάση στην αεροπορική βάση Μενάχ που βρισκεται κοντα στην πολι Αζαζ.
-Syria-Tel Tamer: Η τουρκική κατοχή και οι SNA τρομοκρατες της βομβαρδίζουν την Ταλ Ταμερ την ύπαιθρο και τον σταθμό μετασχηματιστή ηλεκτρικής ενέργειας της πόλης Ταλ Ταμερ, στο καντόνι Αλ Τζαζίρα.
-Rum Pontos-Στην Πολη Τραπεζούντα Επιχείρηση της αστυνομιας κατα των ναρκωτικών σε 6 συνοικίες στο! 37 άτομα υπό κράτηση.
Παρακολουθώντας τον πρωθυπουργό του ΗΒ Keir Starmer να καλεί την συμμαχία των προθύμων να επιμείνει στην αντιρωσική σταυροφορία , δυο πράγματα διαπιστωνονται.
Πρώτον , το άσβεστο μίσος που έχει η βρετανική άρχουσα τάξη και η πολιτική της ελιτ για κάθε τι ρωσικό, σοβιετικό μη αυτοκρατορικό σε κάθε περίπτωση. Εξαίρεση ο Ουινστον Τσώρτσιλ κατά την διάρκεια του β Παγκόσμιου Πολέμου, όταν είχε απόλυτη ανάγκη- όπως όλη η ανθρωπότητα – το σοβιετικό αίμα και τον κόκκινο στρατό.
Δεύτερον, το γεγονός ότι το ΗΒ , χαμένο σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο εν καιρώ ειρήνης και λογω BREXIT δεν θέλει στην πραγματικότητα την αμυντική αυτοτέλεια της Ευρώπης αλλά την καταστροφή της και γι αυτο προωθεί την συνέχιση του πολέμου για να καθίσει στο τραπέζι και να συμμετάσχει στο μοίρασμα της τράπουλας, σε διεθνές επίπεδο.
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ, ΕΑΝ ΑΠΟΤΥΧΕΙ Η ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟ ΗΒ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Εάν δεν πετύχει στο ρωσικο μέτωπο, το ΗΒ θα προκαλέσει ελληνορουρκικο πόλεμο.
Γι αυτό δεν μας καλούν οι,Βρετανοί στο τραπέζι των συνομιλιών. Όπως σωστά λέγεται στη διπλωματική γλωσσα:
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ.
Η Άγκυρα θα αξιώσει εκ νέου από τις Βρυξέλλες την άρση των κυρώσεων σε βάρος της Συρίας «χωρίς όρους» και «επ’ αόριστον», κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνόδου των διεθνών δωρητών που αρχίζει σήμερα, ανακοίνωσε χθες Κυριακή το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.
Η Ελλάδα τι θα κάνει; Θα απαιτήσει να λάβει διαβεβαιώσεις ότι δεν πρόκειται να υπογραφεί κάποιο μνημόνιο Τουρκίας-Συρίας ,όπως το τουρκολιβυκό; Μέχρι στιγμής η στάση μας δεν δείχνει κάτι τέτοιο.
Η «πολιτισμένη» Ευρώπη και η Ελλάδα μαζί θα άρουντις κυρώσεις μετά από το λουτρό αίματος με θύματα Χριστιανούς και Αλαουίτες;
Το ΑΠΕ μεταδίδει:
Η Άγκυρα, σύμμαχος των νέων de facto συριακών αρχών, στην εξουσία από την 8η Δεκεμβρίου, θεωρεί το μέτρο αυτό εκ των ων ουκ άνευ για να υποστηριχθεί η «συνολική και ειρηνική μετάβαση» στη γειτονική της χώρα, με την οποία μοιράζονται σύνορα 910 χιλιομέτρων.
«Η οικονομική ασφάλεια της Συρίας είναι ουσιώδους σημασίας για τη σταθερότητα και την ασφάλεια της χώρας», ανέφερε το τουρκικό ΥΠΕΞ σε δελτίο Τύπου .
«Πρέπει να δημιουργηθούν οικονομικές ευκαιρίες και θέσεις απασχόλησης» και «οι κυρώσεις πρέπει να αρθούν άνευ όρων και για απεριόριστη διάρκεια», επέμεινε.
Η διπλωματία της Τουρκίας, χώρας που συνεχίζει να φιλοξενεί κάπου τρία εκατομμύρια σύρους πρόσφυγες, συνηγόρησε επίσης υπέρ της «συνολικής ανοικοδόμησης» της χώρας προκειμένου «να ενθαρρυνθούν οι επιστροφές».
Την Τουρκία θα εκπροσωπήσει στη σύνοδο ο υφυπουργός Εξωτερικών Νου Γιλμάζ.
Αφότου ανέλαβαν οι μεταβατικές αρχές, που υιοθέτησαν συνταγματική διακήρυξη με την οποία εκχώρησαν πλήρεις εξουσίες στον προσωρινό πρόεδρο Άχμαντ αλ Σάρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέστειλε τις κυρώσεις σε βάρος τομέων-κλειδιών της συριακής οικονομίας.
Όμως μετά τις πρόσφατες σφαγές στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, η ΕΕ δήλωσε έτοιμη να προχωρήσει σε εκ νέου επιβολή τους αν η νέα εξουσία δεν τηρήσει τις υποσχέσεις τους να μην υπάρξουν αποκλεισμοί και να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των μειονοτήτων.
Η επαρχία Λαττάκεια μετατράπηκε αυτόν τον μήνα σε θέατρο μαζικών εκτελέσεων αμάχων, στην πλειονότητά τους αλαουιτών, με έναυσμα επιθέσεις πιστών στον ανατραπέντα πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας των de facto αρχών.
Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μη κυβερνητική οργάνωση με έδρα τη Βρετανία, μέσα σε μερικές ημέρες σκοτώθηκαν πάνω από 1.200 άνθρωποι.
«Ο Ερντογάν υπέστη πραγματική μετάλλαξη» ανέφερε η πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων
Η πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, πρώην υπουργός Εξωτερικών και βουλευτής Ντόρα Μπακογιάννη, αναφέρθηκε στη δύναμη της Τουρκίας κατά τη διάρκεια των εργασιών του 8ου συνεδρίου του Κύκλου Ιδεών, με τίτλο «Η Ευρώπη, η Ελλάδα και ο καταιγισμός των νέων προκλήσεων. Αναζητώντας πλαίσιο αναφοράς».
«Η Τουρκία θέλει και μπορεί να είναι μεγάλη περιφερειακή δύναμη. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά η αίσθησή μου είναι ότι ο Ερντογάν ζητάει από τους Ευρωπαίους μία αναγνώριση που δεν θα πάρει από τους Άραβες», ανέφερε, επισημαίνοντας πως «θέλει να μπει στην ευρωπαϊκή άμυνα, διότι έχει τα προσόντα και θέλει να πει ότι έχει κερδίσει κάτι, το οποίο ενδεχομένως μπορεί να είναι και μια ευκαιρία για εμάς.
Γιατί εμείς, εκ των πραγμάτων, θα θέσουμε τις βασικές μας προϋποθέσεις, που δεν υπάρχει περίπτωση να βρουν αντίθετους τους Ευρωπαίους», όπως είπε.
Παράλληλα, σχολίασε πως «ο Ερντογάν υπέστη πραγματική μετάλλαξη», σε σχέση με την αρχική του πολιτική πορεία, και τώρα αρχίζει και «ξαναχρησιμοποιεί κομμάτια της παλαιάς ρητορικής του».
«Εμείς, όπως έλεγε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, πρέπει να διαβάσουμε σωστά την πραγματικότητα – όχι όπως θα θέλαμε να είναι, αλλά όπως είναι – και αναλόγως να κινηθούμε, χωρίς παρωπίδες και φόβους, γιατί τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα», τόνισε η Ντόρα Μπακογιάννη, εξηγώντας πως σήμερα η ταχύτητα των πραγμάτων, για να μπορέσουμε να προστατεύσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα, απαιτεί «να έχουμε αυτοπεποίθηση και να μην χάσουμε καμία πιθανή ή και απίθανη ευκαιρία».
Κληθείσα να σχολιάσει το εύρημα της δημοσκόπησης της Metron Analysis, που παρουσιάσθηκε στο συνέδριο, το οποίο αναδεικνύει πως και τα τρία κόμματα μαζί συγκεντρώνουν το πολύ 45%, με ένα κοινωνικό μέτωπο που είναι απέναντί τους και τα απορρίπτει, η Ντόρα Μπακογιάννη απάντησε χαρακτηριστικά:
«Αν μπω σε αυτή τη λογική, πρέπει να υποβάλω παραίτηση στη Βουλή και να πάω σπίτι μου, δηλαδή να αποδεχθώ ότι είναι αδύνατον να συνεννοηθούμε για τα αυτονόητα και να προστατεύσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα».
Διεμήνυσε, πάντως, πως δεν είναι έτοιμη να παραδοθεί και τόνισε ότι πρέπει να γίνει αυτή η προσπάθεια εθνικής συνεννόησης.
Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης αποκάλεσε τα Σκόπια «Βόρεια Μακεδονία» δείχνοντας έτσι για ακόμα μία φορά πόσο αναξιόπιστος είναι ο πολιτικός του λόγος
Ο ίδιος πριν από πέντε χρόνια, όταν η κυβέρνηση Τσίπρα υπέγραψε την κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών με την οποία παρέδιδε τα ιστορικά και κληρονομικά δικαιώματα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, είχε δηλώσει ότι «ποτέ δεν θα αποκαλέσω τα Σκόπια “Βόρεια Μακεδονία”».
Να όμως που με αφορμή την τραγωδία με την πυρκαγιά σε κλαμπ των Σκοπίων που κόστισε τις ζωές σε 59 ανθρώπους και να υποστούν εγκαύματα άλλοι 160 και κάποιοι από αυτούς διακομίστηκαν στο νοσοκομείο Παπανικολάου στην Θεσσαλονίκη, αποκάλεσε το γειτονικό κρατίδιο «Βόρεια Μακεδονία».
Συγκεκριμένα σε ανάρτησή του στο Χ είπε: «Φωτιά σε ντίσκο στη Βόρεια Μακεδονία: Έφτασαν στο νοσοκομείο Παπανικολάου τα τρία ασθενοφόρα με τους τραυματίες».
Η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου μιλώντας στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών, είπε μεταξύ άλλων ότι ο Τραμπ δεν είναι η αιτία των αλλαγών στις ΗΠΑ αλλά το αποτέλεσμα, και έκανε λόγο για το τέλος του μεταπολεμικού κόσμου, με αλλαγές που ξεκίνησαν επί Ομπάμα ακόμη, και για προσαρμογή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Ο κόσμος που ξέραμε μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο δεν υπάρχει πια είπε, και τόνισε ότι πρέπει να προσαρμοστούμε σε αυτή την πραγματικότητα. Τόνισε ότι έχουμε ευρωκεντρική προσέγγιση των πραγμάτων αλλά όχι και οι ΗΠΑ, οι οποίες όπως είπε έχουν ως προτεραιότητα την Ασία. Σημείωσε ότι στις ΗΠΑ πιστεύουν ότι η Κίνα είναι ο μεγάλος ανταγωνιστής, ενώ δεν βλέπουν την Ευρώπη σαν μια ενιαία μονάδα αλλά σαν ξεχωριστές χώρες με το ξεχωριστό ειδικό βάρος της καθεμιάς.
Ανέφερε ότι η Ελλάδα πρέπει να αναδείξει γιατί πρέπει να εμπλακούν οι ΗΠΑ σε μια οποιαδήποτε κρίση στην περιοχή, και προσέθεσε ότι για τις ΗΠΑ η Ελλάδα είναι περισσότερο μια χώρα με ειδικό βάρος στην ανατολική Μεσόγειο και λιγότερο ως μέλος της ΕΕ. Είπε ακόμη ότι η Ευρώπη έχει ένστικτο επιβίωσης αλλά χρειάζονται τολμηρές αποφάσεις και υλοποίησή τους. “Η Ευρώπη ή επιβιώνει ή έχασε το παιχνίδι” είπε και τόνισε ότι για την Ελλάδα είναι εξίσου σημαντική και η Ευρώπη και η διατλαντική σχέση. Το μεγάλο ερώτημα για την ευρωπαϊκή άμυνα δεν είναι εάν θα συμφωνήσουμε στην κοινή άμυνα αλλά που θα βρούμε τα λεφτά, σημείωσε η κ. Παπαδοπούλου και τόνισε ότι δεν βλέπει διάθεση πλουσίων εταίρων να αυξηθούν οι πόροι “οπότε από κάπου πρέπει να κοπούν”. Υπογράμμισε ότι το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο θα πάρει αρκετό χρόνο για να ολοκληρωθεί και αυτή θα είναι η μεγάλη συζήτηση στην ΕΕ, το πως θα μοιραστούν τα λεφτά στο πλαίσιο αυτό.
Είπε ότι δεν πρέπει να βλέπουμε την Τουρκία μόνο μέσα από το πλαίσιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων αλλά ευρύτερα, τόνισε ότι η ‘Αγκυρα έχει έντονη παρουσία στην περιοχή και προξενεί αρκετές ανησυχίες στους ‘Αραβες και το Ισραήλ για διαφορετικούς λόγους, και σημείωσε ότι δεν ξέρουμε τι μορφή θα πάρει η παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφαλείας ώστε να ξέρουμε την θέση της Τουρκίας μέσα σε αυτήν. Τέλος ανέφερε ότι η ελληνική υπεραξία για τη Δύση και τις ΗΠΑ είναι η στρατηγική θέση της ως κόμβος μεταφοράς ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή, και επισήμανε ότι η χώρα μας σε αυτές τις εξελίξεις πρέπει να δει τις ευκαιρίες και να μην παρασυρθεί και δεν δει το πρόβλημα, αλλά να διαβάζει την πραγματικότητα που αλλάζει κάθε μέρα. Ολοκληρώνοντας τη συζήτηση η κ. Παπαδοπούλου αναφέρθηκε στα ελληνοτουρκικά και είπε ότι υπάρχει μεταξύ των δυο χωρών δυσπιστία, και σημείωσε ότι έχουμε μια περίοδο σχετικής ηρεμίας και είναι θετικό βήμα, προσθέτοντας ότι “δεν νομίζω ότι κανείς πίστευε ότι σε δυο χρόνια θα λυθούν προβλήματα δεκαετιών”.
Με άνω του ενός εκατομμυρίου νεκρούς Ουκρανούς -μαχητές και αμάχους-, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς ρώσους, με χιλιάδες νεκρούς μισθοφόρους και ειδικούς “στρατιωτικούς συμβούλους”…
Οι νεκροί, οι απώλειες, ο ανθρώπινος πόνος, ο όλεθρος…η καταστροφή υποδομών και υλικού πλούτου….η οπισθοχώρηση ανθρωπίνων αξιών…παραμενουν μια σκληρή, κυνική πραγματικότητα…
Όλα αυτά δεν αλλάζουν…και καλό είναι να μην τα προσπεράσει κανείς μας…
Γιατί τα ίδια , ίσως και χειρότερα, θα επαναληφθούν, σε κάποια άλλη γειτονιά… σε κάποιο άλλο χρόνο…
Παρόλα αυτά, βρίσκω κατ’ ελάχιστον θετικό το μήνυμα, ότι τρία χρόνια μετά, στη ρωσουκρανική σύγκρουση έχουν υπεισέρθει πλέον όροι, όπως “ειρήνη”, “εκεχειρία”, “κατάπαυση του πυρός”…και γίνεται έστω ένας αρχικός βασικός διάλογος, που εμπεριέχει τις λέξεις αυτές…
Αν δεν είχε εκλεγεί ο Τραμπ, οι λέξεις αυτές δεν θα είχαν έρθει στο προσκήνιο…
Παρά όμως την αμερικανική πρωτοβουλία, , σημαντικοί ανασταλτικοί υπαρκτοί παράγοντες, εμποδίζουν την αποδρομή του πολέμου…
Πέραν των αντικειμενικών δυσκολιών, που εκπηγάζουν από την κατάσταση στο πεδίο , υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που αντιτίθενται στις πρωτοβουλίες ειρήνευσης…
Και ενώ σε κάποιο βαθμό, οι αντιτιθέμενοι παράγοντες είναι κατανοητοί, από τη ρωσική και ουκρανική πλευρά, η πρώτη γιατί θέλει να εκμεταλλευτεί μαξιμαλιστικά τα επί του πεδίου κέρδη της, η δεύτερη γιατί δεν δέχεται να συρθεί ως χαμένη και να αποδεχτεί τις επί του πεδίου απώλειές της, υπάρχουν και τρίτοι δρώντες που ανοιχτά αντιπαρατίθενται στις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και επιθυμουν διακαώς τη συνέχεια των συγκρούσεων…
Σαφώς και αναφέρομαι στην Ε.Ε., η οποία επιθυμεί έστω και απελπιστικά μόνη της τη συνέχεια του πολέμου, και φροντίζει να υποδαυλίζει κάθε ειρηνευτική προσπάθεια, για τους λόγους που οι μεμονωμένοι σπιθαμιαίοι “ηγέτες¨ της , γνωρίζουν…
Παρά τα όσα η ίδια η Ε.Ε., απώλεσε μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια συγκρούσεων, παρότι μη άμεσα εμπλεκόμενη στους “εμπολέμους”…
Με εξωθεσμικές και κυρίως αντιθεσμικές πρωτοβουλίες (δύο σύνοδοι στο Παρίσι , μία στο Λονδίνο), οι πολιτικοί νάνοι της Ε.Ε., έφτασαν στο σημείο να μιλούν μέχρι και για πυρηνική αντιπαράθεση ( πρόσφατες δηλώσεις Μακρόν) μεταξύ Ε.Ε.-Ρωσίας, αλλά και να μιλούν ανοιχτά για επικείμενη μελλοντική επίθεση της Ρωσίας, στην Ε.Ε., χωρίς να υπάρχουν απτές αποδείξεις προς τούτο…
Υπόψιν ότι η Ε.Ε., από πλευράς σκληρής και μαλακής ισχύος, βρίσκεται σε δεινή θέση, και αν υποθετικά δεχόταν κανείς αυτές τις απειλές που η Ρωσία εκφράζει εναντίον της Ε.Ε., -σύμφωνα με το αφήγημα των Βρυξελών-, αδυνατεί να δώσει σοβαρές και λογικές απαντήσεις, στο γιατί η ρωσική επίθεση να μην γίνει τώρα, αλλά να δώσει χρόνο 5-6 ετών στην Ε.Ε, ώστε αυτή να προετοιμαστεί…
………………………………………………………………………………………………………………
Η αρχιτεκτονική ασφαλείας στον κόσμο, αλλά και στην Ευρωπαίκή ήπειρο, αλλάζει τάχιστα, το ίδιο και στη Μεσόγειο και ιδιαίτερα στη λεκάνη της Ν.Α. Μεσογείου, όπου και η “γειτονιά” μας…
Δυστυχως ενώ οι υπόψη τεκτονικές αλλαγές, συμβαίνουν και μρφοποιούνται ήδη, η χώρα παλεύει με το χειρότερο εαυτό της, και με το χειρότερο ισοζύγιο ισχύος από τη μεταπολίτευση και μετά, τόσο σε soft power, αλλά και ακόμα χειρότερα, σε hard power….
……………………………………………………………………………………………………………….
Κατόπιν των παραπάνω, θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμο, να επαναλάβω, γιατί οδηγηθήκαμε στη ρωσουκρανική σύγκρουση…
Εξάλλου, τα είχα δημόσια δηλώσει και τρία χρόνια πριν…
Όπως σε κάθε σύγκρουση, το ιστορικό, ενίοτε και το θρησκευτικό υπόβαθρο, μαζί με τα διακυβευόμενα συγκρουόμενα και ανταγωνιστικα συμφέροντα, είναι αυτά που καθορίζουν τα αίτια, τις αφορμές και τις πτυχές κάθε σύγκρουσης…
Και εν προκειμένω, ενώ το θρησκευτικό υπόβαθρο, μοιράζεται την κοινή θρησκεία και τις όποιες εξάρσεις του αυτοκέφαλου των τοπικών Εκκλησιών, το ιστορικό υπόβαθρο, είναι ιδιαιτέρως πλούσιο, με αποκορύφωμα μια σειρά γεγονότων του 20ου αιώνα, να αποτελούν την “καυτή πατάτα” για τις ψυχρές και σγκρουσιακές σχέσεις των δύο χωρών…
Συνοπτικά παρατίθενται λοιπόν τα κάτωθι :
Ο μεγάλος λοιμός (Χολοντόμορ) 1932-1933 , ο οποίος εργαλειοποιήθηκε από το καθεστώς Στάλιν, και απέφερε τη γενοκτονία εκατομμυρίων Ουκρανών …
Η άνοδος του Ουκρανού εθνικιστή Στεπάν Μπαντέρα, τη σύλληψη από τις Πολωνικές αρχές και φυλάκιση του το 1939 για οργανωμένες δολοφονίες και τρομοκρατία εναντίον πολιτικών του αντιπάλων και αντιφρονούντων.
Η απελευθέρωση του με την είσοδο των Ναζί στην Πολωνία και η εν συνεχεία πλήρη συμπόρευσή του με τους Ναζί,
Η δημιουργία της Ουκρανικής Μεραρχίας Γαλικίας η οποία τέθηκε υπό τη διοίκηση των Wafen SS, τις σφαγές που εν συνεχεία διέπραξαν εναντίον των Πολωνών στην Βόλνια και στην Ανατολική Γαλικία, αλλά και τις σφαγές εναντίον Ρώσων, στο πλευρό των Γερμανών Ναζί στην εκστρατεία τους κατά της Ρωσίας…
Να αναφερθεί ότι εξίσου σημαντικός αριθμός ρωσόφωνων Ουκρανών, πολέμησε με τον Κόκκινο Στρατό, εναντίον των Γερμανών και εναντίον των Ουκρανών Ναζί…
Όπως άξιο ιδιαίτερης μνείας, είναι και η σφαγή των Πολωνών από τους Ρώσους στο Κατίν…
Μετά την επικράτηση της ΕΣΣΔ , Σοβιετικής Ένωσης στο Β’ΠΠ, αυτονοήτως, οι ουκρανικές περιοχές, ιδιαίτερα οι μη ρωσόφωνες, δεν καλοπέρασαν ούτε με τον Στάλιν, ούτε με τον Χρουτσώφ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου… Όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση με το πέρας αυτού στα τέλη του 1991, και προέκυψαν οι νέες χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ, κάποιες μέσα από συγκρούσεις, κάποιες πιο αναίμακτα, προέκυψε ένα ιδιαίτερα θερμό πρόβλημα σχετικά με τη μοιρασιά του στόλου της Μαύρης Θάλασσας και με την τεράστια ναυτική βάση της Σεβαστούπολης στην Κριμαία…
Ένα αρχικό μνημόνιο συνεννόησης μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας το 1995, το οποίο έλαβε διαδοχικές αναθεωρήσεις τα επόμενα χρόνια με χρόνο ολοκλήρωσης το 2015, προσπάθησε και εν μέρει έφερε τα πράγματα σε μια ισορροπία…
Από την άλλη πλευρά το ΝΑΤΟ και η συλλογική Δύση, δεν τήρησαν τα συμπεφωνημένα του 1992 , για μη περαιτέρω εξάπλωση στα ανατολικά της Ε.Ε. και οι όποιες προσπάθειες προσέγγισης το 2007, με το ΝΑΤΟ Russian Council and NATO Russian Dialogue, εντέλει απέβησαν άκαρπες (είχα την τύχη, να ανήκω ως μέλος στο διαμεσολαβητικό team του OSCE σε εκείνη την εν εξελίξει προσπάθεια)…
Το 2010 , οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας/ΝΑΤΟ -Δύσης, οδηγήθηκαν και παλι σε τεταμένη ψυχρότητα…
Βέβαια στην υπόψη κατάρρευση των σχέσεων, είχε προηγηθεί η απειλή της Γεωργίας (2008) να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με τις παράλληλες υποσχέσεις του ΝΑΤΟ για εισδοχή, και τα γεγονότα στην Αμπχαζία, που και τότε οδήγησαν σε ρωσική εισβολή το 2008 στη Γεωργία…
Πίσω στην Ουκρανία, στις ρωσόφωνες περιοχές, Ντονιέτσκ-Λουγκάνσκ, η αναβίωση των νεοναζιστικών δυνάμεων στην Ουκρανία, έκανε χειρότερα τα πράγματα και στους μεροληπτικούς περιορισμούς των πολιτών των υπόψη περιοχών, προστέθηκαν και οι συγκρούσεις-αψιμαχίες με την αναβίωση του εθνικισμού-νεοναζισμού στην Ουκρανία (Τάγματα Αζόφ, τα οποία εξελίχθηκαν σε ένοπλα παρακρατικά-παραστρατιωτικά τμήματα ) ….
Η πρώτη συμφωνία του Μινσκ, δεν κατάφερε να τιθασεύσει τα πράγματα…
Τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα με την ανατροπή του ρωσόφιλου Γιαννουκόβιτς το 2014, με τα γεγονότα στην πλατεία Μεϊντάν , την άνοδο Ποροσένκο, τη σφαγή των ρωσόφωνων στην Οδησσό…
Η ελεγχόμενη βαθμιαία στροφή της Ουκρανίας προς την Ε.Ε., ήταν υπό αίρεση στο λεκτικό του Γιαννουκόβιτς…
Η αντίστοιχη ανεξέλεγκτη του Ποροσένκο, μαζί με μπόλικο εσάνς από ΝΑΤΟ , δεν θα μπορούσε να γίνει ούτε καλοδεχούμενη , ούτε ανεκτή από τη Ρωσία, η οποία έβλεπε έναν ακόμα “μπελά”-απειλή στην αυλή της..
Παράλληλα, η νέα κυβέρνηση, διατράνωνε ότι την επόμενη χρονιά, δεν θα ανανέωνε το μνημόνιο παραχώρησης της ναυτικής βάσης στην Κριμαία-Σεβαστούπολη, ενώ παράλληλα επεδίωκε ενεργά την προσχώρησή της Ε.Ε.-ΝΑΤΟ…
Σαφώς και αυτά, δεν θα μπορούσαν να γίνουν ανεκτά από τη Ρωσία, ούτε η απώλεια της ναυτικής βάσης της Κριμαίας και η συνεπαγόμενη απώλεια ελέγχου της Μαύρης Θάλασσας με το στόλο της, ούτε η πιθανή προσχώρησή της Ουκρανίας σε ΝΑΤΟ, αποστερώντας έτσι από τη Ρωσία ένα ζωτικό buffer zone, από τη ΝΑΤΟική απειλή…
Οπότε η πρώτη κίνηση ήταν η με υβριδική επιχείρηση κατάληψη της Κριμαίας το 2014 και το περαιτέρω σφίξιμο προς την Ουκρανία…
Τα πράγματα εξομαλύνθηκαν κάπως με την Συμφωνία Μινσκ ΙΙ και την άνοδο Τραμπ το 2017 , όπου και παρέμειναν σε ανεκτό επίπεδο, παρά την εκλογή Ζελένσκι το 2019…
Το 2021 όμως άλλαξαν οι ισορροπίες, όταν στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, πραγματοποιήθηκε η εκλογή Μπάιντεν και των δημοκρατικών της ΝΤΠ…
Άρχισε και πάλι η έντονη προσέγγιση της Ουκρανίας με το ΝΑΤΟ , εντάθηκαν οι συγκρούσεις και η δράση των νεοναζί Αζοφιτών σε Ντονέτσκ-Λουγκάνσκ, δεν τηρήθηκε η Συμφωνία Μινσκ ΙΙ, αγνοήθηκαν παντελώς οι ρωσικές προειδοποιήσεις-απειλές, και μέσα σε έναν μόλις χρόνο από την εκλογή Μπάιντεν, ξέσπασε ο πόλεμος….
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά…και για τη σύγκρουση και για τη “σωστή πλευρά της ιστορίας”…
Σχετικά με το σκηνοθετημένο σόου στην τελευταία κυνική συνάντηση Τραμπ-Ζελένσκι (you don’t have the cards”), απ’ αρχής οι συνομιλίες ήταν open air….υπάρχουν και τα μεγαλύτερης διάρκειας βίντεο στο youtube… άσχετα αν τα εδώ ΜΜΕ, μας έδειξαν μόνο τα τελευταία λεπτά της λεκτικής αντιμαχίας…
Σε μια επίδειξη με πολλαπλα μηνύματα…τόσο για την ισχύ που εκπέμπουν οι Η.Π.Α. στη διαμεσολαβητική της πεοσπάθεια ως ρυθμιστής της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφαλείας, όσο και για τη δυσχερή θέση στην οποία βρίσκεται η Ουκρανία…Παράλληλα, αυτό το “open air”, θα μπορούσε να εκληφθεί και ως προσπάθεια “διαφάνειας”, για την προσέλκυση εμπιστοσύνης της άλλης πλευράς…Επιχειρήσεις “ενημέρωσης κοινού” γαρ, εντασσόμενες σε ένα ευρύτερο πλέγμα πληροφοριακών/ψυχολογικών επιχειρήσεων, με πολλαπλά ακροατήρια ως αποδέκτες/στόχους… (και μέρος των OTWOps-Other than war ops)…
Υπόψιν ότι ο Ζελένσκι πήγε εκεί, για να υπογράψει και να επικυρώσει , αυτά που είχε ήδη διαπραγματευτεί η πρέσβυς του, με τις οδηγίες του…
Οπότε, αν διαφωνούσε, δεν είχε κανένα λόγο να πάει και να αρχίσει αυτή η λεκτική έγκληση και προσβολές…
Η δε Αγγλοουκρανική Συμφωνία, , από 16 Ιανουαρίου, ήταν δημόσια γνωστή και βέβαια σε πλήρη γνώση των ΗΠΑ και της διεθνούς κοινότητας…
Οπότε αν ίσχυε η αποκλειστική εκμετάλλευση των ορυκτών της από τους Άγγλους για 100 χρόνια, δεν θα είχε κανένα νόημα η εν λόγω απαίτηση απ΄οτις ΗΠΑ…αν όμως διαβάσει κανείς προσεκτικά την Αγγλουοκρανική συμφωνία, θα δει, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει…
Δεν υπεισέρχομαι βαθύτερα στα διακυβευόμενα συμφέροντα (σπάνιες γαίες, λίθιο, μεταλλεύματα, μεγάλες παραγωγικές αγροτικές εκτάσεις, βιομηχανικό σύμπλεγμα, Ζαπορίζια, Οδησσός, σημαντικό τμήμα πληθυσμού-ανθρώπινου δυναμικού , ρωσόφωνοι, buffer zone, Κριμαία, έλεγχος Μαύρης Θάλασσας, κ,λπ…).
Επί του παρόντος , σταματώ εδώ…
Αν κανείς “διαρρυγνήων τα ιμάτια του” , βλέπει ισοπεδωτικά τα πράγματα και έχει ερωτήματα, πως θα μπορούσαμε να αποδεχθούμε κάτι τέτοιο στην Ουκρανία, τη στιγμή που η μισή Κύπρος συνεχίζει να τελεί υπό τουρκική κατοχή….και εγώ μαζί του…
Καλύτερα όμως, τα ερωτήματα του αυτά, να τα υποβάλλει στον εδώ τοπικό ΠΘ (είδατε, δεν λέω “έλληνα”) και στον Κύπριο Πρόεδρο, για το πως δέχονται η εν λόγω αναθεωρητική , και απειλούσα με πόλεμο τη χώρα μας, Τουρκία, είναι δυνατόν να παραμένει 30 χρόνια μετά υποψήφια προς ένταξη στην Ε.Ε. χώρα και να συμμετέχει στη διαμόρφωση της κοινής ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής…
Συν τοις άλλοις, να τονίσω, ότι στις διεθνείς σχέσεις, “there is no one size fits for all”…
Και καλό είναι να παρατηρούμε τις εξελίξεις με ρεαλισμό-πραγματισμό…ο οποίος ρεαλισμός-πραγματισμός, σαφέστατα συνοδεύεται και από έναν αντίστοιχα υφέρποντα μεν, αλλά υπαρκτό δε, κυνισμό…
Όσο για το Κουρσκ…ιστορικά, κάτι σαν το Αφγανιστάν…νεκροταφείο αυτοκρατοριών…
Σαφέστατα η Ρωσία πάτησε γκάζι, ώστε να κλείσει την υπόθεση Κουρσκ και να βρεθεί στο πιθανό τραπέζι διαπραγματεύσεων, μόνο με άσσους στα χέρια της (κατοχή εδαφών και όχι μόνο), χωρίς ο αντίπαλος να έχει αντίστοιχα χαρτιά στα χέρια του…
Δυστυχώς, μόνον ο Τραμπ, ζήτησε τον οίκτο των Ρώσων, ώστε να μην εξολοθρευθούν οι δεκάδες χιλιάδες περικυκλωμένοι Ουκρανοί μαχητές του Κουρσκ…ούτε ο Ζελέσνκι, ούτε οι “Ευρωπαίοι”….
Υ.Γ.1 : Στην αντίληψή μου, είναι παραπάνω από ορατό , ότι η New Order που ξέραμε και η woke ατζέντα, μετά την ανάληψη προεδρίας από τον Τραμπ, μετακόμισαν ήδη στην γηραιά ήπειρο….και η USAID, μάλλον θα πρέπει να βρει κάτι πιο εύηχο, όπως π.χ….EUAID…
Όπως ξεκάθαρες είναι και οι επιλογές της εδώ κυβέρνησης, η οποία πλέον, αφού παρά τις αλεπάλληλες πλην όμως αποτυχημένες “επικοινωνιακές κυβισθήσεις” απέτυχε να βρει σημεία επαφής με κυβέρνηση Τραμπ, εξίσου ξεδιάντροπα όπως και πριν, πλέον συνεχίζει να στηρίζει τα ανωτέρω, τη δυστοπία, και τον κάθε λογής δικαιωματισμό και παραλογισμό…
Η σύγκρουση Η.Π.Α.-Ε.Ε., είναι προ των πυλών…
Και με μια Ε.Ε., πιο ανίσχυρη απο ποτέ, στρατωτικά, οικονομικά, ενεργειακά, πολιτισμικά, δεν έχω καμία αμφιβολία για την έκβαση της αντιπαράθεσης…παρότι δυστυχώς, θα είμαστε στους μεγάλους χαμένους της αναμέτρησης…
Υ.Γ. 2 : Για το ρόλο της πάλαι ποτέ, Μ. Βρετανίας, καλό θα είναι να είμαστε πιο προσεκτικοί…
Εξ άλλου μοιράζονται την ίδια αγλοσαξωνική σχολή σκέψης με τις Η.Π.Α.,…
Επιπλέον, η ιστορική εχθρότητά της με τη Γαλλία στηριζόμενη σε διαχρονικά ανταγωνιστικά συμφέροντα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να αγνοηθεί, ενώ η στρατηγική της εξίσου ιστορικά αποδεδειγμένο, εφαρμοζόταν πάντοτε στην αρχή του “διαίρει και βασίλευε”…
Εν προκειμένω λοιπόν, παραμένω ιδιαίτερα επιφυλακτικός στη βρετανική πρωτοβουλία, ανεξάρτητα από την επιτυχή της στήριξη ή όχι προς την Ουκρανία…το σίγουρο είναι ότι έβαλε το σπόρο της διχόνοιας και της διαίρεσης στην Ε.Ε., πιο ορατά από ποτέ…
Εξάλλου, ποτέ δεν είδα το BREXIT,τόσο αθώα, όσο παρουσιάστηκε…
Παν Γερογλής
Υπτγος ε.α.
Diploma in Diplomatic and Strategic Studies
MA in International Security and Applied Strategy
EU Political Advisor. EU EAS/ European Security and Defence College
ex Military Advisor of Greece to the UN
ex Military Representative of Greece to the OSCE/HLPG
ex NATO/PTEC/MPSOTC Commander
ex HNDGS/JMMLC Commander
Απόφοιτος Σχολής Επιτελών
Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Ποέμου
Σχολής Εθνικής Άμυνας
Οι δισεκατομμυριούχοι της σύγχρονης τεχνολογίας διαθέτουν μεγαλύτερη δύναμη εξουσίας και επιρροής στην κοινή γνώμη του κόσμου από τον αρχηγό ενός κράτους. Μπορούν να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις δημοκρατικά νομιμοποιημένες.
Το φαινόμενο Τραμπ δεν δείχνει να είναι παροδικό, ούτε συγκυριακό. Δεν είναι ένα ατύχημα της ιστορίας, αλλά το πιο ακραίο, το πιο κυνικό και πιο ωμό σύμπτωμα μιας εποχής που καταρρέει, παραζαλισμένης και ανήμπορης να αντιδράσει, και μιας νέας εποχής, απρόβλεπτης και άγνωστης, που κυοφορείται με πολέμους, οδύνες και με ανείπωτη βιαιότητα.
Αν το δούμε από αυτή την οπτική γωνία, φαίνεται ότι οι απίστευτες αλλαγές και οι τεκτονικές αναδιατάξεις, που συντελούνται γύρω μας, ανταποκρίνονται, σε δύο –σχηματοποιώντας– κατηγορίες προκλήσεων και αναγκών.
Κατά πρώτο λόγο, στις απρόβλεπτες προκλήσεις της ύστερης παγκοσμιοποίησης και, πιο συγκεκριμένα, μιας άναρχης και αρρύθμιστης, ανταγωνιστικής, παγκόσμιας οικονομίας της αγοράς, με τις κραυγαλέες ανισότητες που δημιουργεί μεταξύ κρατών, και με τα μεταναστευτικά ρεύματα που η ίδια παράγει, μαζί με τις απρόβλεπτες γεωπολιτικές ανακατατάξεις που συνεπάγεται.
Κατά δεύτερο και κύριο λόγο, στις τρομακτικές αλλαγές που επιφέρουν στη ζωή μας καθώς και στην άσκηση και στις μορφές της κρατικής κυριαρχίας οι αλλεπάλληλες τεχνολογικές επαναστάσεις, όπως η τεχνολογία του Internet, η χωρίς σύνορα ηλεκτρονική επικοινωνία, η πληροφορική, και γενικότερα η ψηφιακή τεχνολογία, με τελευταία, την πλέον επαναστατική, εκείνη της τεχνητής νοημοσύνης.
Ως προς τον πρώτο λόγο, είναι χαρακτηριστικό π.χ. ότι ο τρόπος που διαπραγματεύεται με άλλα κράτη ο Τραμπ δεν μοιάζει καθόλου με εκείνον της κλασικής διπλωματίας, αφού γίνεται με όρους οικονομικών συναλλαγών – σου δίνω για να μου δώσεις, do ut des, όπως έλεγαν οι έμποροι της εποχής της Αναγέννησης. Είναι ενδεικτικό, εξάλλου, ότι τα πρώτα μέτρα που έλαβε ο ίδιος είναι η επιβολή δασμών με εκβιαστικές οικονομικές απαιτήσεις και με έντονα εθνοκεντρικό ή μάλλον κρατο-κεντρικό χαρακτήρα.
Πρόκειται για μέτρα διεθνούς οικονομικής πολιτικής, προστατευτικά της οικονομίας των ΗΠΑ, που αποβλέπουν να καταστήσουν τις USA Great Again. Μέτρα που αντιφάσκουν όμως και αντιστρατεύονται, πρώτον, τους όρους του ελεύθερου διεθνούς εμπορίου, δεύτερον, τον ελεύθερο, ανταγωνιστικό, χαρακτήρα της παγκόσμιας οικονομίας της αγοράς και, τρίτον, ανακόπτουν, βίαια και ξαφνικά, την ιστορική πορεία της δημιουργίας μορφών παγκόσμιας διακυβέρνησης, όσο αβέβαιη και θολή και αν είναι αυτή.
Παρατηρούμε εμβρόντητοι ένα πανίσχυρο φιλελεύθερο κράτος, τις ΗΠΑ, που στηρίζεται στη διάκριση των εξουσιών, να απαρνείται στην πράξη τις φιλελεύθερες και δημοκρατικές αξίες που το γέννησαν και το στηρίζουν.
Ανακόπτεται έτσι μια πορεία που περνούσε και περνά μέσα από διεθνείς ή διεθνικές, πολυμερείς, κρατικές συμφωνίες, όπως εκείνες του Παγκόσμιου Οργανισμού του Εμπορίου, της Υγείας ή της Εργασίας, όπως η διεθνής συμφωνία για την κλιματική αλλαγή, για την Παγκόσμια Τράπεζα ή το ΔΝΤ ή ακόμη για το ΝΑΤΟ κ.ά.
Ολα αυτά τίθενται τώρα υπό διακινδύνευση. Η κρατική κυριαρχία βλέπουμε να επανακάμπτει, αναγεννημένη, κραδαίνοντας τη ρομφαία του πολέμου και της ακατάβλητης ισχύος μεταξύ κρατών και αγορών.
Το κράτος από τη μεριά του, ως θεσμός, είναι και αυτό παρόν, παρά την αποψίλωση των εξουσιών του με την παγκοσμιοποίηση, θύμα και συντελεστής, ταυτόχρονα, της ίδιας της παγκοσμιοποίησης και της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Το πλέον όμως εντυπωσιακό και τρομακτικό μαζί στην παρούσα ιστορική συγκυρία είναι ότι γινόμαστε μάρτυρες ενός διαβολικού και απίστευτου σφιχταγκαλιάσματος, του αρχηγού ενός παντοδύναμου φιλελεύθερου κράτους, του Τραμπ, με τον δισεκατομμυριούχο Μασκ. Ιδιοκτήτη ηλεκτρικών αυτοκινήτων, δορυφορικών σταθμών, που αποθηκεύουν και ελέγχουν πληροφορίες σε καιρούς πολέμου ή και ειρήνης, όπως είναι τα περίφημα ψηφιακά Starlink, ιδιοκτησίας του ίδιου, που στηρίζουν την Ουκρανία στον πόλεμο με τη Ρωσία. Είναι ακόμη κτήτορας της πιο εξελιγμένης τεχνητής νοημοσύνης στον κόσμο.
Παρατηρούμε έτσι, εμβρόντητοι, ένα πανίσχυρο φιλελεύθερο κράτος, τις ΗΠΑ, πρότυπο στο είδος του, που θεμελιώνεται στη διάκριση της πολιτικής και κρατικής εξουσίας από την οικονομία και την κοινωνία, από τη civil society, και στηρίζεται στη διάκριση των εξουσιών, να απαρνείται στην πράξη τις φιλελεύθερες και δημοκρατικές αξίες που το γέννησαν και το στηρίζουν.
Ο Μασκ, από φανατικός οπαδός του Τραμπ και μέγας χρηματοδότης της προεκλογικής του εκστρατείας, γίνεται, ως φίλος και έμπιστος του αρχηγού του κράτους, φορέας δυσθεώρητης πολιτικής δύναμης και εξουσίας.
Αναλαμβάνει άτυπα κυβερνητικά καθήκοντα και διευθύνει αυταρχικά τη δημόσια διοίκηση, απολύοντας χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, με το επιχείρημα ότι είναι περιττοί, αφού, όπως ισχυρίζεται, η δημόσια διοίκηση αποφασίζει πλέον και δρα μέσω της τεχνητής νοημοσύνης. Μια τεχνολογία που πούλησε, κατά σύμπτωση, ο ίδιος στο κράτος για μερικά δισεκατομμύρια δολάρια.
Οι δισεκατομμυριούχοι ολιγάρχες της σύγχρονης τεχνολογίας, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, διαθέτουν μεγαλύτερη δύναμη εξουσίας και επιρροής στην κοινή γνώμη της χώρας τους και του κόσμου από τον αρχηγό ενός κράτους. Μπορούν να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις δημοκρατικά νομιμοποιημένες.
Αν εγκαταλείψουμε τώρα το παράδειγμα των ΗΠΑ και έρθουμε στα καυτά παραδείγματα του φονικού πολέμου Ρωσίας και Ουκρανίας και των τρομακτικών πολεμικών επιχειρήσεων του Ισραήλ, θα διαπιστώσουμε, εκ πρώτης όψεως, μια αντίθετη ροπή: η κρατική κυριαρχία, εδώ, καλά κρατεί, πανίσχυρη όσο ποτέ. Εξοπλισμένη με όπλα της πιο εξελιγμένης τεχνολογίας, «δανεικά», όμως, από ιδιωτικές εταιρείες ή από κράτη, όπως drones και άλλα κατασκοπευτικής-τρομοκρατικής μορφής, δείχνει στον κόσμο ολόκληρο τα ψηφιακά δόντια της ανελέητης εξουσίας της. Μόνο που δεν είναι, ούτε αυτή, τόσο ανεξάρτητη και αυτεξούσια όσο φαίνεται.
Διότι είναι, τελικά, δέσμια, κυριολεκτικά αιχμάλωτη, της ανθρωπομορφικής κυριαρχίας της τεχνητής νοημοσύνης. Διότι αποδέχεται και υποτάσσεται στην αυτόνομη, τεχνοκρατική λογική της, που είναι η στυγνή λογική των αλγορίθμων. Ο λόγος και ο νόμος της κρατικής κυριαρχίας βρίσκεται, εδώ, εγκλωβισμένος στην ψηφιακή επικράτεια των αλγορίθμων.
Μια πονηριά της Ιστορίας, που άλλα δείχνει και άλλα επωάζει; Ιδωμεν.
*Ο κ. Αντώνης Μανιτάκης είναι ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ. Επικεφαλής της επιστημονικής επιτροπής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Συγγραφέας του βιβλίου «Η κυριαρχία στο θολό τοπίο της παγκόσμιας διακυβέρνησης», εκδόσεις, Αλεξάνδρεια, 2023.
DAMASCUS, March 16 (Reuters) – The cries for revenge reached fever pitch on March 6.
Dozens of messages posted by various armed factions on social media, and shared with hundreds of thousands of Syrians, called for a “general mobilization” – or “al nafeer” – to help crush a fledgling insurgency by supporters of deposed and widely hated leader Bashar al-Assad.
Get the latest news and expert analysis about the state of the global economy with the Reuters Econ World newsletter. Sign up here.
Hundreds of pickup trucks full of fighters, as well as tanks and heavy weaponry, poured down major highways towards the coastal heartlands of the minority Alawite sect to which Assad belonged. They were seeking revenge against loyalists to the ousted president, mostly his Alawite former officers. Some of them had allegedly carried out a spate of hit-and-run attacks on the new military in an effort to stage a coup against the Sunni Islamist-led government.
Advertisement · Scroll to continue
Smoke rises while members of the Syrian forces ride on a vehicle as they battle against a nascent insurgency by fighters from ousted leader Bashar al-Assad’s Alawite sect, in Latakia, Syria, March 7, 2025. REUTERS/Karam al-Masri Purchase Licensing Rights, opens new tab
Overnight and in the early hours of March 7, pro-government fighters fell on the neighborhood of Al-Qusour in the city of Baniyas, among the first major highway exits, opening fire on residential buildings and killing families in their homes. Similar attacks unfolded in a string of towns and villages further north along the coast including Al-Mukhtariya, Al-Shir, Al-Shilfatiyeh and Barabshbo where the ethno-religious Alawite community is concentrated.
“I heard children screaming, gunfire, and my father trying to calm down the children,” said Hassan Harfoush, an Alawite from Al-Qusour who’s now living in Iraq, describing a phone call with his family before his parents, brother, sister and her two children were shot dead in the town on the afternoon of March 7, a Friday.
Advertisement · Scroll to continue
“My father was telling me: Pray for us. They’ve arrived.”
Harfoush said he’d left Syria months earlier following Assad’s ouster at the urging of his father who feared a wave of retaliation against Alawites: “He told me to at least have one of us alive.”
A combination image provided to Reuters show an Alawite family of four, 65-year-old grandmother Nada Abdullah, her son 44-year-old Mohannad Hassan, his wife 38-year-old Lina Junod, and their 3-year-old daughter Mansa Hassan, who were gunned down by armed fighters affiliated to Syrian new authorities after they had stormed the… Purchase Licensing Rights, opens new tabRead more
Within about six days, hundreds of Alawite civilians lay dead, according to Reuters reporting and several monitoring groups. Just three months after Assad’s ouster in December ended his brutal rule and almost 14 years of civil war, parts of western Syria had descended into vengeful bloodletting.
Reuters pieced together the events that culminated in the deadly rampage from interviews with more than 25 survivors and relatives of victims, as well as drone footage and dozens of videos and messages posted on social media.
Bodies lie on the ground in Al Sheer, Latakia, Syria in this screengrab obtained by Reuters from social media video on March 13, 2025. Social Media/via REUTERS Purchase Licensing Rights, opens new tab
The news agency was unable to determine if there was any coordinated plan by security forces to attack the Alawite enclaves or target civilians.
The Syrian government, which is now run by former members of the Hayat Tahrir al-Sham (HTS) rebel group, didn’t respond to a request for comment for this article.
Syria’s interim president Ahmed al-Sharaa denounced the mass killings as a threat to his mission to unite the country. He has promised to punish those responsible, including those affiliated to the government if necessary.
“We fought to defend the oppressed, and we won’t accept that any blood be shed unjustly, or goes without punishment or accountability, even among those closest to us,” he told Reuters in a previous interview this week.
While he blamed Assad loyalists for provoking the violence, Sharaa acknowledged that in response “many parties entered the Syrian coast and many violations occurred”. It became an opportunity for revenge for years of pent-up grievances, he said.
Syria’s interim President Ahmed al-Sharaa during an interview with Reuters at the presidential palace, in Damascus, Syria, March 10, 2025. REUTERS/Khalil Ashawi/File Photo Purchase Licensing Rights, opens new tab
Reuters reached out for comment to several Assad loyalists who had posted messages online urging violence who didn’t respond.
Monitoring groups including Syria Network for Human Rights (SNHR) – an independent UK-based group – said over 1,000 people died in the violence, more than half killed by forces aligned with the new authorities and others by Assad loyalists. SNHR said the dead included 595 civilians and unarmed fighters, the vast majority Alawite. Reuters counted more than 120 dead bodies in at least six locations in the coastal provinces of Latakia and Tartous by geolocating videos posted to social media by residents, family members and the killers themselves.
The toppling of Assad, whose Alawite sect is an offshoot of Shi’ite Islam, saw the ascendancy of a new government led by HTS, a Sunni Islamist group that emerged from an organization once affiliated to al Qaeda.
People walk past damaged vehicles, as Syria’s interim President Ahmed al-Sharaa grapples with the fallout from reported mass killings of Alawite minority members, in Jableh, Syria, March 12, 2025. REUTERS/Karam al-Masri/File Photo Purchase Licensing Rights, opens new tab
Many of Syria’s Sunnis, who make up more than 70% of the population, felt politically and economically marginalized by Bashar al-Assad and his father Hafez, who both harshly cracked down on Sunni-dominated protests against their rule.
The new government is striving to integrate into its security forces dozens of rebel factions, born out of the long civil war. It relies on its own as well as newly recruited fighters in a group known as the General Security Service (GSS), other militias – including some foreign fighters – have been needed to fill a security vacuum left after the dismantling of Assad’s defence apparatus.
The mass killings were mostly carried out by gunmen from various factions aligned with the new government, including GSS, according to several of the witnesses. Video posted to Facebook and verified by Reuters showed some men in uniforms and arm patches similar to those worn by GSS participating in the violence in the coastal city of Jableh.
GSS did not respond to a request for comment.
A member of the GSS said he and dozens of other members of the unit had been deployed to the coast on March 6 with the mission of rooting out pro-Assad fighters, and returned to their base in Aleppo this week.
He said GSS fighters hadn’t targeted non-combatants as far as he knew, adding that the general mobilisation calls on social media had drawn in other undisciplined fighters who had killed civilians en masse.
A fighters of the ruling Syrian body steps on a Syrian flag under Bashar al-Assad rule, laying on the ground next to a picture of ousted Syria’s Bashar al-Assad, in Aleppo, Syria, December 17, 2024. REUTERS/Umit Bektas/File Photo Purchase Licensing Rights, opens new tab
“Anyone who had weapons joined,” he added.
‘STRIKE WITH AN IRON FIST’
Assad’s 24 years in power has left a toxic legacy after his escape to Moscow in December. Many among Syria’s Sunni community, which makes up the bulk of the population, harbour deep resentment at loyalists of the former president who have staged a low-level insurgency this month.
The temperature rose on March 6, when the government said that fighters led by Alawite former officers in Assad’s military staged one of their deadliest attacks yet, killing 13 members of the government-led security forces in Latakia province, a large Alawite centre. No one has claimed responsibility for the killings.
Reuters was able to review several messages calling for Syrians to head to the coast for the general mobilization.
A view shows a damaged gas station, as Syria’s interim President Ahmed al-Sharaa grapples with the fallout from reported mass killings of Alawite minority members, in Jableh, Syria, March 12, 2025. REUTERS/Karam al-Masri/File Photo Purchase Licensing Rights, opens new tab
For example, one Facebook page with more than 400,000 followers that says it is affiliated with GSS posted calls for Arab tribes in Syria to mobilize to support government fighters against Alawite insurgents. It also posted videos of armed groups sending fighters and vehicles to the coast to join the fight. Reuters could not immediately determine who runs the page.
Calls to arms also appeared in at least three WhatsApp groups each comprising hundreds of people in three different parts of northern Syria. The messages were localized, identifying specific meeting points in each area from which convoys would set off towards the coast.
On the same day, residents in major cities Damascus and Aleppo told Reuters they heard some Sunni mosques blaring out the calls for jihad on their loudspeakers. One imam at a mosque in Damascus denounced the alleged attack on security forces by Assad’s Alawite loyalists and called for Sunnis to take up arms against their sectarian enemies in a sermon broadcast on Facebook and seen by Reuters.
The Damascus imam, Mohsen Ghosn, didn’t respond to a request for comment via his Facebook page. Syria’s religious affairs ministry, which is in charge of all mosques, also didn’t respond.
A member of the Syrian security forces checks an ID of a person, after hundreds were killed in some of the deadliest violence in 13 years of civil war, pitting loyalists of deposed President Bashar al-Assad against the country’s new Islamist rulers in Latakia, Syria March 9, 2025. REUTERS/Karam al-Masri/File Photo Purchase Licensing Rights, opens new tab
Reuters was unable to determine how many fighters were mobilized to the cause. Drone footage of the highway east of the coastal city of Latakia, near the village of Al-Mukhtariya, shows hundreds of vehicles – including trucks with fighters in the back, some military vehicles and at least two tanks – were coming into the area in the morning of March 7.
The U.N. Human Rights Office told Reuters its inquiries indicated the mobilisation of fighters in support of the security forces included armed groups and civilians and happened very fast.
“Many of the attackers were unidentified as they were masked, and it is therefore very difficult to tell who did what. It was very chaotic,” a spokesperson said. “We don’t have a clear picture of the structure of the chain of command inside the caretaker government’s security forces.”
FIGHTERS GO HOUSE TO HOUSE
Al-Qusour neighborhood, where Harfoush’s family met with tragedy, saw some of the worst massacres, according to six witnesses and relatives of those slain.
One resident told Reuters fighters first fired heavy ammunition, artillery, and anti-aircraft guns at residential buildings. Shortly after, the militants began going house to house, killing civilians, he added.
The resident said about 15 militants stormed his home in three different groups, including some members of the GSS whom he identified by their uniforms as well as two Afghan fighters whose language he recognized.
Only his identity as a Christian saved him and his family, he said. One GSS officer had discouraged the other militants from killing them, he added.
The resident’s neighbours were less fortunate.
Two other Al-Qusour residents said several of their family members were killed. Another woman listed about 50 people she said she knew were killed, including her parents, their neighbours and the neighbours’ three-year-old child. A fourth resident said militants had dragged people from homes and killed them, including his 28-year-old nephew.
Fighters stole cars, phones and money from residents, forced women to hand over their jewellery at gunpoint and torched houses, shops, and restaurants, according to survivors.
Reuters was unable to independently confirm these accounts.
That same day, March 7, and in ensuing days, militants also descended on a string of towns and villages further north along the coast and in hills around the city of Latakia.
Bodies lie on the ground in Al Sheer, Latakia, Syria in this screengrab obtained by Reuters from social media video on March 13, 2025. Social Media/via REUTERS Purchase Licensing Rights, opens new tab
Reuters was able to verify footage of dozens of bodies lying in those villages that were shared online in the days after the killings.
One video posted online on March 7 showed the bodies of at least 27 men, many elderly, lying by a roadside in Al-Mukhtariya. On the same day in Al-Shilfatiya, a 20-minute drive away, the bodies of at least 10 people in civilian clothing were laid out on the ground outside a pharmacy and along the road, a video posted to Facebook and verified by Reuters showed. Many were still bleeding.
Reporting by Maggie Michael and Feras Dalati in Damascus, Maya Gebeily in Beirut, and Reade Levinson and John Davison in London; Additional reporting by Eleanor Whalley, Fernando Robles, Mahezabin Syed, Inaki Malvido, Pola Grzanka, Sophie Royle, George Sargent and Milan Pavicic; Writing by John Davison; Editing by Pravin Char
Όταν ακόμη και ο Χρήστος Ροζάκης παραδέχεται ότι για να ασκήσουμε τα απόλυτα νόμιμα δικαιώματα μας, ζητάμε πλέον την άδεια της Τουρκίας, τότε τα πράγματα για την κυβέρνηση και τον τρόπο που διαχειρίζεται τα ελληνοτουρκικά είναι πάρα πολύ σοβαρά! Σοβαρότερα ίσως για την αντιπολίτευση που έχει χρέος να υποχρεώσει την κυβέρνηση να δώσει εξηγήσεις για το τι έχει συζητήσει -αν δεν έχει συμφωνήσει κιόλας- με την Τουρκία.
Ο κ.Ροζάκης πάρα πολλές φορές έχει δεχτεί κριτική για τις θέσεις του στα ελληνοτουρκικά οι οποίες χαρακτηρίζονται ως υπέρμετρα «χαλαρές». Γι΄ αυτό και τα όσα είπε σε συνέδριο που έγινε στην Αθήνα έχουν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.
Όταν ουσιαστικά παραδέχεται ότι ζητάμε την άδεια της Τουρκίας για να κάνουμε τα αυτονόητα στο «σπίτι» μας, μπορούμε να υποθέσουμε τι μας περιμένει ακόμη.
Ο Αρίστος Δοξιάδης / Φωτογραφία: Eurokinissi
16/03/2025 20:09
Την απόφασή του να παραιτηθεί από υφυπουργός Ανάπτυξης ανακοίνωσε ο Αρίστος Δοξιάδης.
Ο κ. Δοξιάδης κάνει λόγο για ανήθικο πόλεμο από την πλευρά της αντιπολίτευσης, «με ανυπόστατες επιθέσεις ήδη από την πρώτη μέρα της ορκωμοσίας μου στην κυβέρνηση», κάτι που, όπως αναφέρει, «τον προσγείωσε απότομα στη σκληρή πολιτική πραγματικότητα».
Σε ανάρτησή του αναφέρει:
Αποφάσισα να παραιτηθώ
Ο ανήθικος πόλεμος που εξαπέλυσε εναντίον μου η αντιπολίτευση, με ανυπόστατες επιθέσεις ήδη από την πρώτη μέρα της ορκωμοσίας μου στην κυβέρνηση, με προσγείωσε απότομα στη σκληρή πολιτική πραγματικότητα.
Σε όσους με κατηγόρησαν για την υπόθεση της εταιρίας ΑΠΟΛΛΩΝ απαντώ ότι έχω δικαστεί και αθωωθεί από ποινικό δικαστήριο το 2013, που με απάλλαξε ρητά από κάθε κατηγορία που σχετίζεται με όσα σήμερα μου καταλογίζει η αντιπολίτευση. Προσθέτω ότι από τη στιγμή που τελείωσε το δικαστήριο, δεν είχα καμία όχληση από καμία αρχή, παρόλο που άλλαξαν τόσες κυβερνήσεις.
Συνεπώς άνθρακες ο θησαυρός. Επειδή δεν θέλω να σπαταλήσω τη ζωή μου σε τέτοιες διαμάχες, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση του Υφυπουργού Έρευνας και Καινοτομίας, τόσο για λόγους προσωπικής ηρεμίας όσο και για λόγους προστασίας της κυβέρνησης και του χαρτοφυλακίου που έχω αναλάβει από ένα κυνήγι μαγισσών.
Ευχαριστώ θερμά τον Πρωθυπουργό για την τιμητική του πρόταση για αυτό το χαρτοφυλάκιο που είναι τόσο σημαντικό για το μέλλον. Λυπάμαι που η πολιτική τοξικότητα αποτρέπει τους ενεργούς πολίτες από το να συμβάλλουν στις συλλογικές προσπάθειες για την πρόοδο.
του Παναγιώτη Γερογλή, Υποστρατήγου ε.α.*
