Αρχική Blog Σελίδα 838

Αποκάλυψη WSJ: Ο Χεγκσέθ έφερε τη σύζυγό του σε απόρρητες στρατιωτικές συναντήσεις

Από
pcuser
-
0

Ο χειρισμός ευαίσθητων πληροφοριών από τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας δέχεται πυρά αφού μοιράστηκε λεπτομέρειες σχετικά με ένα χτύπημα κατά των Χούθι

Ερωτήματα για τη διαχείριση ευαίσθητων πληροφοριών εγείρονται στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χεγκσέθ, καθώς έγινε γνωστό ότι η σύζυγός του, πρώην παραγωγός του Fox News, παρευρέθηκε σε τουλάχιστον δύο συναντήσεις με ξένους στρατιωτικούς αξιωματούχους όπου συζητήθηκαν απόρρητα θέματα.

Δημοσίευμα της WSJ, επικαλούμενο πηγές με γνώση των περιστατικών, αποκαλύπτει ότι η Τζένιφερ Χεγκσέθ συμμετείχε σε συνάντηση της 6ης Μαρτίου στο Πεντάγωνο, με τον Βρετανό υπουργό Άμυνας Τζον Χίλι και τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων του Ηνωμένου Βασιλείου, ναύαρχο Τόνι Ράντακιν.

Η συνάντηση διεξήχθη μόλις μία ημέρα μετά την ανακοίνωση των ΗΠΑ ότι διακόπτουν την ανταλλαγή στρατιωτικών πληροφοριών με την Ουκρανία και στο επίκεντρό της βρέθηκαν η απόφαση αυτή και η μελλοντική συνεργασία ΗΠΑ–Ηνωμένου Βασιλείου.

Παρά το γεγονός ότι ένας υπουργός μπορεί να προσκαλέσει οποιονδήποτε σε τέτοιες συναντήσεις, οι παρευρισκόμενοι αναμένεται να διαθέτουν άδεια ασφαλείας, κάτι που δεν είναι σαφές αν ισχύει για τη σύζυγο του Χεγκσέθ.

Το Πεντάγωνο αρνήθηκε να απαντήσει σε ερώτηση σχετικά με το αν η Τζένιφερ Χεγκσέθ διαθέτει άδεια ασφαλείας. Η ίδια δεν σχολίασε το δημοσίευμα.

Η Τζένιφερ Χεγκσέθ συμμετείχε επίσης σε συνάντηση του Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες, στο περιθώριο της συνόδου των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, κατά την οποία συζητήθηκε η παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία από την Ομάδα Επαφής για την Ουκρανία, ένα σχήμα 50 χωρών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Σε αυτή τη συνάντηση παρουσιάστηκαν ευαίσθητες πληροφορίες που δεν προορίζονταν για δημοσιοποίηση.

Ανώτεροι αξιωματούχοι που συμμετείχαν στις συναντήσεις δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν ποια ήταν η Τζένιφερ Χεγκσέθ, ενώ εξέφρασαν έκπληξη για την παρουσία της, χωρίς όμως να προκύψουν ενστάσεις στη διάρκεια των συνεδριάσεων.

Η υπόθεση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ανησυχιών για την τήρηση των διαδικασιών ασφαλείας από τον υπουργό Άμυνας.

Ο Χεγκσέθ συμμετείχε σε ομαδική συνομιλία στην εφαρμογή Signal, όπου συζητήθηκε και εκτελέστηκε η επίθεση κατά των Χούθι στην Υεμένη, παρουσία δημοσιογράφου.

Οι γερουσιαστές Ρότζερ Γουίκερ (Ρεπουμπλικανός) και Τζακ Ριντ (Δημοκρατικός) ζήτησαν από τον γενικό επιθεωρητή του Πενταγώνου να διερευνήσει την υπόθεση.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η Τζένιφερ Χεγκσέθ συνοδεύει συχνά τον σύζυγό της στα ταξίδια του στο εξωτερικό και έχει παρευρεθεί σε εκδηλώσεις με οικογένειες στρατιωτικών.

Ωστόσο, πρώην αξιωματούχοι του υπουργείου Άμυνας δήλωσαν ότι είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο οι σύζυγοι υπουργών να συμμετέχουν σε κλειστές συζητήσεις με θέμα την εθνική ασφάλεια.

«Όταν έχεις συνάντηση με υπουργούς ή ανώτατους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ, σχεδόν πάντα συζητούνται ευαίσθητα θέματα ασφαλείας», δήλωσε ο πρώην υπουργός Άμυνας Τσακ Χέιγκελ.

«Αν πρόκειται να μιλήσεις για απόρρητα ζητήματα, πρέπει να είσαι πολύ επιλεκτικός. Ποια είναι η συνάφεια του ατόμου που καλείς;»

Ο αδερφός του υπουργού, Φίλιπ Χεγκσέθ, έχει επίσης εμπλακεί ενεργά. Εργάζεται ως σύνδεσμος του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας προς το Πεντάγωνο και έχει συνοδεύσει τον Χεγκσέθ σε περιοδείες, μεταξύ άλλων στο Γκουαντάναμο και σε ασιατικές βάσεις των ΗΠΑ.

Η παρουσία της οικογένειας Χεγκσέθ στη διαδικασία επιβεβαίωσης του διορισμού του στο Κογκρέσο είχε επίσης προκαλέσει αντιδράσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, η παρουσία της συζύγου του σε ιδιωτικές συναντήσεις με γερουσιαστές δυσχέραινε την ελεύθερη έκφραση ερωτήσεων για παλαιότερες καταγγελίες περί ανάρμοστης συμπεριφοράς.

Το Πεντάγωνο δεν απάντησε σε ερωτήσεις για τη συμμετοχή της Τζένιφερ Χεγκσέθ στις συναντήσεις.

Εκπρόσωπος του υπουργείου περιορίστηκε να σχολιάσει ότι το ρεπορτάζ ήταν πιθανότατα «γεμάτο ανακρίβειες και κακοπροαίρετο», χωρίς να δώσει διευκρινίσεις.

Πηγή: Wall Street Journal

https://www.kathimerini.gr/world/563539456/apokalypsi-wsj-o-chegkseth-efere-ti-syzygo-toy-se-aporrites-stratiotikes-synantiseis/

Δανία προς ΗΠΑ για τη Γροιλανδία: Δεν μιλάς έτσι στους στενούς σου συμμάχους

Από
pcuser
-
0

Ο Βανς κατηγόρησε τη Δανία ότι «δεν έκανε καλή δουλειά για τον λαό της Γροιλανδίας», ενώ σημείωσε ότι η Ουάσιγκτον έχει καθυστερήσει επενδύσεις στην περιοχή και πρέπει να καλύψει το χαμένο έδαφος έναντι της Ρωσίας και της Κίνας

Ηχηρή απάντηση έδωσε η Δανία στις σκληρές επικρίσεις του Αμερικανού αντιπροέδρου Τζ. Ντ. Βανς για την πολιτική της στη Γροιλανδία, κατηγορώντας αντίστροφα τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι έχουν υποβαθμίσει τη δική τους στρατιωτική παρουσία στην Αρκτική.

Ο Δανός υπουργός Εξωτερικών, Λαρς Λόκκε Ράσμουσεν, σχολίασε την απροειδοποίητη επίσκεψη του Βανς στη βάση Pituffik της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στη Γροιλανδία, δηλώνοντας πως η Κοπεγχάγη «είναι ανοιχτή σε κριτική, αλλά δεν εκτιμά τον τόνο με τον οποίο αυτή εκφράζεται – δεν είναι αυτός ο τρόπος που μιλάς στους στενούς σου συμμάχους».

Ο Ράσμουσεν υπενθύμισε ότι το 1945 υπήρχαν 17 αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Γροιλανδία με χιλιάδες στρατιώτες, ενώ σήμερα έχει απομείνει μόνο μία βάση με περίπου 200 άνδρες.

«Μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα μέσα στο πλαίσιο που ήδη έχουμε… Ας το κάνουμε μαζί», δήλωσε.

Η επίσκεψη Βανς στη Γροιλανδία έγινε συνοδεία του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Μάικ Γουόλτζ και του υπουργού Ενέργειας Κρις Ράιτ.

Ο Βανς κατηγόρησε τη Δανία ότι «δεν έκανε καλή δουλειά για τον λαό της Γροιλανδίας», ενώ σημείωσε ότι η Ουάσιγκτον έχει καθυστερήσει επενδύσεις στην περιοχή και πρέπει να καλύψει το χαμένο έδαφος έναντι της Ρωσίας και της Κίνας.

Η επίσκεψη προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στην Κοπεγχάγη, καθώς έγινε χωρίς προηγούμενη συνεννόηση και ενώ στη Γροιλανδία βρίσκονταν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.

Ο νέος πρωθυπουργός της Γροιλανδίας, Γενς-Φρέντερικ Νίλσεν, επέκρινε τον Βανς για έλλειψη σεβασμού.

Η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν, χαρακτήρισε τις δηλώσεις του Αμερικανού αντιπροέδρου «άδικες», υπογραμμίζοντας ότι η Δανία είναι «ένας καλός και ισχυρός σύμμαχος των ΗΠΑ».

Η Γροιλανδία, ημιαυτόνομο έδαφος του βασιλείου της Δανίας, διαθέτει πληθυσμό περίπου 57.000 κατοίκων, εκ των οποίων η πλειοψηφία επιθυμεί μακροπρόθεσμα την ανεξαρτησία.

Ο Βανς δήλωσε ότι δεν θεωρεί αναγκαία τη στρατιωτική παρέμβαση, υποθέτοντας ότι η Γροιλανδία θα επιλέξει στο μέλλον στενότερη σχέση με τις ΗΠΑ μετά την ανεξαρτησία της.

Ειδικοί ωστόσο σημείωσαν ότι η μόνη δημόσια απειλή προς το νησί δεν έχει προέλθει από τη Ρωσία ή την Κίνα, αλλά από τις ΗΠΑ.

Η Ουάσιγκτον διατηρεί από το 1951 συμφωνία με τη Δανία που της επιτρέπει την εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων στη Γροιλανδία, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγεται η κυριαρχία της Κοπεγχάγης.

Δανοί και Γροιλανδοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι τα τελευταία χρόνια έχουν προτείνει επανειλημμένα την ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας, αλλά οι ΗΠΑ επέλεξαν αντί να περιορίσουν την εμπλοκή τους.

Η ρητορική Τραμπ για την ανάγκη αμερικανικής «απόκτησης» της Γροιλανδίας, η οποία είχε προκαλέσει αναστάτωση το 2019, συνεχίζει να ρίχνει βαριά σκιά στις σχέσεις ΗΠΑ–Δανίας.

Ωστόσο, μετά τη δήλωση του Βανς ότι «τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα», Κοπεγχάγη και Νουούκ φαίνεται πως ανακουφίστηκαν που η ένταση δεν κλιμακώθηκε περαιτέρω.

https://www.kathimerini.gr/world/563539432/dania-pros-ipa-gia-ti-groilandia-den-milas-etsi-stoys-stenoys-soy-symmachoys/

Κ. Χολέβας: ο Ερντογάν, ο Ιμάμογλου και τα ελληνικά συμφέροντα

Από
anixneuseis
-
1

  • Kωνσταντίνος Χολέβας

Ο Ερντογάν φυλακίζει τον κύριο πολιτικό αντίπαλό του και τον καθαιρεί διά της δικαστικής οδού από τα καθήκοντα του Δημάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Ο Εκρέμ Ιμάμογλου βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος και αυξάνεται η δημοτικότητά του στην Τουρκία. Ως Έλληνες και ως δημοκρατικοί πολίτες παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις, αλλά πρέπει να αποφύγουμε τις αυταπάτες για να προστατεύσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα.

Είναι προφανές ότι στην Τουρκία δεν λειτουργεί η δημοκρατία δυτικού τύπου ούτε προστατεύονται τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Ορθώς εκφράζουμε την ευχή να αποφυλακισθεί ο Ιμάμογλου και να ομαλοποιηθεί η πολιτική ζωή στη γείτονα. Όμως είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι η Τουρκία θα αργήσει πολύ να γίνει – αν τελικά γίνει – μία δημοκρατία ευρωπαϊκού τύπου. Κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα, ΑΚΡ των ισλαμιστών του Ερντογάν και CHP των Κεμαλικών, στο οποίο ανήκει ο Ιμάμογλου, δεν πιστεύει ειλικρινά σε μία πραγματικά δημοκρατική Τουρκία.

Και οι Κεμαλικοί καταδίωξαν τους ισλαμιστές αντιπάλους τους, Ερμπακάν και Ερντογάν, παλαιότερα. Το Κεμαλικό κόμμα άλλωστε είναι πιο φιλικό προς τον Στρατό και δεν απορρίπτει την ανάμιξη των Ενόπλων Δυνάμεων στην πολιτική.

Για τον Ελληνισμό η εναλλαγή κομμάτων και προσώπων στην Άγκυρα μικρή σημασία έχει. Κατά την εισβολή στη Κύπρο  τον Ιούλιο-Αύγουστο 1974 συγκυβερνούσαν οι «αριστεροί»  Κεμαλικοί του Ετσεβίτ και οι Ισλαμοδημοκράτες του Ερμπακάν, πολιτικού μέντορα του Ερντογάν. Την κρίση των Ιμίων την προκάλεσε η Τανσού Τσιλέρ ως Πρωθυπουργός, η οποία ήταν οπαδός του κοσμικού (ουδετερόθρησκου) κράτους. Κάποιοι τότε στην Ελλάδα έλεγαν ότι πρέπει να την στηρίξουμε στην εξουσία για να μην έλθουν οι … Ισλαμιστές.

Ο Ιμάμογλου δεν είναι μετριοπαθής όσον αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο. Έζησε και σπούδασε στην Κατεχόμενη Κύπρο και έχει ως πρότυπό του τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς. Θυμίζω ότι ο Ντενκτάς παραδέχθηκε στον Κύπριο δημοσιογράφο Σταύρο Σιδερά ότι πολλοί από τους αγνοουμένους της εισβολής σφαγιάσθηκαν από ενόπλους Τουρκοκυπρίους, τους οποίους ο ίδιος οργάνωσε και κατηύθυνε.

Το 2017, όταν ο Ιμάμογλου ήταν Δήμαρχος στον Δήμο Beylikduzu, κοντά στην Κωνσταντινούπολη, ανήγειρε ένα τεράστιο μνημείο για να τιμήσει τον Ντενκτάς και τους Τούρκους στρατιώτες, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην εισβολή στην Κύπρο. Η Τουρκία την ονομάζει «ειρηνευτική επιχείρηση».  Ο Ιμάμογλου δηλώνει ότι θαυμάζει τον Πρωθυπουργό της εισβολής Μπουλέντ Ετσεβίτ, που έκανε αυτό το «τολμηρό βήμα». Ας τα θυμόμαστε αυτά για να μην προσγειωθούμε απότομα στο μέλλον.

Μία ανησυχία ορισμένων Ελλήνων αναλυτών είναι ότι η Τουρκία θα γίνει τώρα επικίνδυνη, διότι θα εξαγάγει την εσωτερική κρίση και θα απειλήσει την Ελλάδα και την Κύπρο. Η πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία διαρκώς και σταθερά είναι προκλητική και διεκδικητική ασχέτως εσωτερικών προβλημάτων. Όποιοι κι αν κυβερνούν στην Άγκυρα, Κεμαλικοί ή Ισλαμιστές, στρατιωτικοί ή πολιτικοί, οι διεκδικήσεις έναντι του Ελληνισμού είναι διαχρονικές. Εμείς αλλάζουμε συχνά εξωτερική πολιτική, οι Τούρκοι δεν αλλάζουν.

Καταδικάζουμε, λοιπόν, τον αυταρχισμό και την καταπίεση των δικαιωμάτων των ατόμων  και των μειονοτήτων στην Τουρκία, αλλά ταυτοχρόνως σκεφτόμαστε ρεαλιστικά και οργανώνουμε τον αμυντικό και διπλωματικό σχεδιασμό μας. Δεν χρειάζεται να επιλέξουμε «καλούς»  ή «κακούς»  στην τουρκική πολιτική σκηνή. Η πρόσφατη ιστορία είναι διδακτική.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 29.3.2025

Πρός ὄφελος τῶν πολλῶν, ὄχι τῶν γνωστῶν ὀλίγων

Από
pcuser
-
2

Παρακολουθοῦμε ἀνελλιπῶς τά τεκταινόμενα στήν περιοχή μας.

Παρακολουθοῦμε, ἀνησυχοῦμε ἀλλά καί αἰσιοδοξοῦμε, καθώς διακρίνουμε κινήσεις πού γίνονται χωρίς θόρυβο καί ἔχουν ἀποτέλεσμα. Ὅπως αὐτή, μέ τήν ἀνακοίνωση ὅτι ὁ τεράστιος ἀμερικανικός πετρελαϊκός ὀργανισμός ἀναλαμβάνει τίς ἐργασίες τῶν ἐρευνῶν γιά τήν ἀνεύρεση πιθανῶν «ἐνεργειακῶν θησαυρῶν» στήν θαλάσσια περιοχή νοτίως τῆς Κρήτης.

Ἐξ ἴσου ἀθόρυβη καί ἡ –ἐκ τῶν πραγμάτων– κατάργηση τοῦ περίφημου «Τουρκολυβικοῦ μνημονίου», μέ τό ὁποῖο τόσο πολύ (καί δικαίως) ἀσχοληθήκαμε καί γιά τό ὁποῖο (δικαίως ἐπίσης) τόσος θόρυβος δημιουργήθηκε.

Ὄχι, δηλαδή, ὅτι μποροῦμε νά πανηγυρίσουμε πού θά γίνουμε «Ἔλ Ντοράντο», καθώς οὐδείς μπορεῖ νά γνωρίζει ἐπακριβῶς τό μέγεθος καί τόν ὄγκο τῶν φυσικῶν πόρων, τούς ὁποίους πιθανώτατα κρύβει ὁ βυθός νοτίως τῆς μεγαλονήσου, ἀλλά ἕνα χαμόγελο αἰσιοδοξίας μέσα στήν τόση κακοκεφιά τῶν τελευταίων ἐτῶν, καλό θά μᾶς κάνει. Ἀρκεῖ, βεβαίως, σέ περίπτωση πού θά ὑπάρξουν κοιτάσματα ὑδρογονανθράκων ἤ ἄλλων ἐνεργειακῶν πόρων, νά ὑπάρξει καί ἡ σωστή ἐκμετάλλευση καί νά εἶναι πρός ὄφελος τῶν πολλῶν (καί πασχόντων τήν τελευταία δεκαπενταετία) καί ὄχι τῶν (γνωστῶν) ὀλίγων. Διότι, ἄν δέν τό ἔχουν ἀντιληφθεῖ (καί μᾶλλον δέν τό ἔχουν ἀντιληφθεῖ) οἱ κρατοῦντες, ὁ κοσμάκης ἔχει «λαλήσει» ἀπό τήν ἀκρίβεια. Οἱ τελευταῖοι λογαριασμοί τῆς ΔΕΗ εἶναι ἐξωπραγματικοί, ἐνῷ στά σοῦπερ μάρκετ οἱ πολῖτες ἀναστενάζουν, ὅπως ἀναστέναζε ἡ Ἑλλάδα τοῦ ’60 στά γήπεδα, κατά τόν Διονύση Σαββόπουλο. Μπαίνεις στό σοῦπερ μάρκετ καί μέ τό πού ἀκουμπᾶς τό καλαθάκι ἤ τό καροτσάκι, σοῦ ἔχει φύγει ἀπό τήν τσέπη ἕνα πενηντάρικο!

Ἕνα τυράκι, πού τό εὕρισκα στά 4 εὐρώ καί πού «κάθε Πάσχα καί Χριστούγεννα», πού λέει ὁ λόγος, τό ἀγοράζω γιά νά πῶ κι ἐγώ ὅτι ἐπέστρεψαν οἱ παλιές καλές ἡμέρες (ΠΑΣΟΚ, ὡραῖα χρόνια, πού λέει καί ἡ Λυδία) τό εἶδα προχθές στά 9,5 εὐρώ. «Δέν τό πιστεύω!» μοῦ εἶπε ἡ ἴδια ἡ ὑπάλληλος τοῦ σοῦπερ μάρκετ, ἀλλά, δυστυχῶς, ἦταν ἀλήθεια!

Νά βροῦμε, λοιπόν, πετρέλαια νά βροῦμε ἀέρια, νά βροῦμε ὅ,τι μπορεῖ νά βρίσκεται κάτω ἀπό τήν πανέμορφη θάλασσα νοτίως τῆς Κρήτης, ἀλλά νά τά βροῦμε κυρίως γιά ἐμᾶς, γιά τούς νομίμους, δηλαδή, κατόχους τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς καί ὄχι νά «γλείψουμε κάνα κοκκαλάκι», ὅπως ἐπιμένει νά λέει ὁ φίλος μου ὁ Νῖκος, ἀλλά δέν τόν πιστεύω γιατί εἶναι πάντα πνεῦμα ἀντιλογίας.

Οὔτε κελεμπίες οὔτε τυρμπάν οὔτε σαρίκια θέλουμε νά φορέσουμε, Καμῆλες, οὕτως ἤ ἄλλως, δέν ἔχουμε, δρόμους γιά νά κυκλοφοροῦν ρόλλς-ρόυς δέν διαθέτουμε. Νά περάσουμε καλύτερα ἐπιθυμοῦμε, νά δοῦμε πάλι τόν τραπεζικό μας λογαριασμό νά ἔχει μέσα «κάτι γιά μίαν ὥρα ἀνάγκης».

Μπορεῖ ὅλα αὐτά νά μήν τά ἔχουν σκεφθεῖ οἱ κυβερνῶντες, ἀλλά τά σκέπτονται καθημερινά κάμποσα ἑκατομμύρια Ἕλληνες, πού βλέπουν τά παιδιά καί τά ἐγγόνια τους νά κυνηγοῦν μισθούς τοῦ χιλιάρικου, νά ἀδυνατοῦν νά κάνουν οἰκογένεια καί παιδιά. Μακάρι τά γεωτρύπανα τοῦ ἀμερικανικοῦ κολοσσοῦ νά φθάσουν μέχρι τά κλειστά γραφεῖα ἐκείνων πού λαμβάνουν τίς ἀποφάσεις καί νά ἀντιληφθοῦν ὅτι καί μόνο τό ἄκουσμα τοῦ ποσοῦ τοῦ «κατώτατου μισθοῦ» προκαλεῖ εἰρωνικά χαμόγελα. Μακάρι τά γεωτρύπανα νά ρίξουν καί τό τεῖχος πού ἔχει ὑψωθεῖ μεταξύ τῆς (κάθε) ἐξουσίας καί τῶν πολιτῶν. Θά εἶναι καλό γιά ὅλους.

estianews.gr

11 βουλευτές τῆς ΝΔ καταγγέλλουν τό σχέδιο ἐποικισμοῦ Θράκης-νησιῶν

Από
pcuser
-
4

Δέν γίνεται ἔλεγχος ἐθνικότητος στίς ἀγοραπωλησίες ἀκινήτων στήν περιοχή! – Ἰσχύει τό «δίκαιο τῆς ἕδρας», πίσω ἀπό τό ὁποῖο κρύβονται Τοῦρκοι στήν καταγωγή πού προβαίνουν σέ μαζική ἀγορά γῆς καί ἀκινήτων – Ζητοῦν ἀναλυτικά στοιχεῖα καί ἀριθμούς μέ αἴτηση καταθέσεως ἐγγράφων – Καταγγέλλουν νόμο τοῦ 2011

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ τῆς Τουρκίας παραμένει ἡ Θράκη, μέ τήν Ἄγκυρα νά προωθεῖ ἐπιθετική οἰκονομική διείσδυση στήν εὐαίσθητη αὐτή περιοχή, μέ ἀγορές ἀκινήτων καί ἐπιχειρήσεων, ἐκμεταλλευόμενη τούς εὐρωπαϊκούς κανόνες πού ὑπεχρέωσαν τήν Ἑλλάδα νά ἄρει τήν νομοθεσία πού ἀποσκοποῦσε στήν κατοχύρωση τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας στήν περιοχή. Τό μεῖζον ζήτημα τοῦ κενοῦ πού ἔχει δημιουργηθεῖ ἐγείρουν μέ ἐρώτηση πού κατέθεσαν στήν Βουλή ὁ Εὐριπίδης Στυλιανίδης καί δέκα ἀκόμη βουλευτές (Θ. Καράογλου, Μ. Χαρακόπουλος, Ι. Πασχαλίδης, Μ. Χρυσόμαλλης, Α. Δημοσχάκης, Μ. Κονσόλας, Γ. Βλάχος, Γ. Καρασμάνης, Θ. Λεονταρίδης καί Χ. Ἀθανασίου). Καλοῦν τήν Κυβέρνηση νά ἀπαντήσει πῶς σκοπεύει νά ἀντιμετωπίσει τό ἐνδεχόμενο ἐπιθετικῶν καί κατευθυνόμενων ἀγορῶν ἀκινήτων ἤ ἐπιχειρήσεων ἀπό ξένα κεφάλαια σέ εὐαίσθητες ἐθνικά περιοχές, ὅπως ἡ Θράκη καί τά νησιά, καί τί ἔχει κάνει γιά τήν ὑλοποίηση τοῦ πορίσματος τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς γιά τήν Θράκη.

Ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται πρός τούς ὑπουργούς Ψηφιακῆς Διακυβερνήσεως, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καί Οἰκονομικῶν, Ἀναπτύξεως, Δικαιοσύνης, Ἀγροτικῆς Ἀναπτύξεως καί Τροφίμων, Ἐσωτερικῶν, Ναυτιλίας καί Νησιωτικῆς Πολιτικῆς ἀλλά καί Προστασίας τοῦ Πολίτου, καί ἔχει τόν εὔγλωττο τίτλο: «Ἐκτίναξη ἐπιθετικῶν ἀγορῶν ἀκινήτων καί ἐπιχειρήσεων στίς ἀκριτικές περιοχές ἀπό τουρκικά κεφάλαια πού ἐμφανίζονται μέ τή μορφή Ἑλληνικῶν ἤ Εὐρωπαϊκῶν ἐπιχειρήσεων».

Ἐπισημαίνεται ἀπό τούς ἐρωτῶτες πῶς μπορεῖ νά γίνεται ἐκμετάλλευσις τῶν εὐρωπαϊκῶν κανόνων εἰς βάρος τῆς διασφαλίσεως τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καί κυριαρχίας στίς παραμεθόριες περιοχές, καί τίθενται συγκεκριμένα ἐρωτήματα ὡς πρός τό τί μπορεῖ νά πράξει ἡ Κυβέρνησις γιά νά προλάβει ἀνεπιθύμητες ἐξελίξεις.

Εἰδικώτερα, ἡ ἐρώτησις τῶν 11 βουλευτῶν ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 24 τοῦ νόμου 1892/1990 …ὡς παραμεθόριες περιοχές ὁρίζονται οἱ Νομοί Δωδεκανήσου, Ἕβρου, Θεσπρωτίας, Καστοριᾶς, Κιλκίς, Λέσβου, Ξάνθης, Πρέβεζας, Ροδόπης, Σάμου, Φλώρινας καί Χίου, οἱ νῆσοι Θήρα καί Σκῦρος, οἱ τέως Ἐπαρχίες Νευροκοπίου τοῦ τέως Νομοῦ Δράμας, Πωγωνίου καί Κόνιτσας τοῦ τέως Νομοῦ Ἰωαννίνων, Ἀλμωπίας καί Ἔδεσσας τοῦ τέως Νομοῦ Πέλλης καί Σιντικῆς τοῦ τέως Νομοῦ Σερρῶν καθώς καί οἱ τέως Κοινότητες Ὀθωνῶν, Μαθρακίου καί Ἐρεικούσσης….

Οἱ παραπάνω περιοχές στό Ἰόνιο, τήν Ἤπειρο, τή Μακεδονία, τή Θράκη καί τά νησιά τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου χαρακτηρίστηκαν ὡς “παραμεθόριες” καί ἀντιμετωπίζονται ὡς “ἀμυντικές” περιοχές μέ προεδρικό διάταγμα πού ἐκδόθηκε σύμφωνα μέ τό ἴδιο ἄρθρο “μέ πρόταση τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν, Οἰκονομικῶν, Ἐθνικῆς Ἄμυνας, Οἰκονομίας, Ἀνταγωνιστικότητας καί Ναυτιλίας, Προστασίας τοῦ Πολίτη καί Ἀγροτικῆς Ἀνάπτυξης καί Τροφίμων…”

Διαχρονικά τό δίκαιο πού ἴσχυε σχετικά μέ τίς δικαιοπραξίες ἐπί ἀκινήτων στίς παραμεθόριες περιοχές, ἀποσκοποῦσε στήν κατοχύρωση τῆς ἐθνικῆς ἀσφάλειας καί τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητας τῆς Χώρας πού ὑπερτεροῦν ἔναντι ἄλλων δημοσίων συμφερόντων ἤ ἀτομικῶν δικαιωμάτων π.χ. ΑΚ 281, ἐμπορικές ἤ ἐπαγγελματικές μισθώσεις.

Νόμοι πού ἐπέβαλαν τούς σχετικούς περιορισμούς στό παρελθόν ἦταν τό νομοθετικό διάταγμα 22/24.6.1927 καί ἀργότερα ὁ ἀ.ν. 1366/1938.

Μετά τήν καταδίκη τῆς Ἑλλάδας ἀπό τό ΔΕΚ, τό ὁποῖο μέ τήν ἀπόφαση τοῦ 305/87 τῆς 30.5.1989 ἔκρινε ὅτι οἱ διατάξεις τοῦ ἀ.ν. 1366/1938 ἔρχονταν σέ ἀντίθεση μέ τά ἄρθρα 48, 52 καί 59 τῆς Συνθήκης ΕΟΚ περί ἐλεύθερης κυκλοφορίας τῶν ἐργαζομένων, ἐλευθερίας ἐγκατάστασης καί ἐλευθερίας παροχῆς ὑπηρεσιῶν, ψηφίστηκε ὁ νόμος 1892/1990 πού κατήργησε τόν προηγούμενο 1366/1938. Ὁ νέος νόμος ἐπαναπροσδιόρισε τίς παραμεθόριες περιοχές καί τίς ἀπαγορευμένες δικαιοπραξίες, διατηρῶντας τούς περιορισμούς τόσο γιά τούς ἡμεδαπούς ὅσο καί γιά τούς ἀλλοδαπούς, ἀλλά ἀντιμετώπισε ἑνιαῖα τούς ἡμεδαπούς, τούς Εὐρωπαίους πολῖτες καί τούς ὁμογενεῖς διατηρῶντας ὅμως γιά τούς ὑπηκόους τρίτων χωρῶν σέ ἰσχύ τό ν.δ. 22/24.6.1927, δηλαδή οἱ περιορισμοί μποροῦσαν νά ἀρθοῦν μόνο μέ τή χορήγηση σχετικῆς ἀδείας.

Τά ἄρθρα 24 ἕως 32 τοῦ ν. 1892/1990 ἀντικαταστάθηκαν δυστυχῶς τό 2011 ἀπό ἕνα πρόχειρο καί κακογραμμένο νομοθέτημα μέ τό ἄρθρο 114 τοῦ νόμου 3978/2011 καί ἀργότερα μέ τό ἄρθρο 43 τοῦ νόμου 4278/2014 πού βελτιώθηκε μέ τό ἄρθρο τρίτο τοῦ νόμου 4126/2013 καί ἄλλες διατάξεις.

Τό ἰσχῦον θεσμικό πλαίσιο περιορίζει τίς ἀπαγορεύσεις δικαιοπραξιῶν ἐν ζωῇ σέ ἀκίνητα τῶν παραμεθόριων περιοχῶν μόνο σέ ὑπηκόους τρίτων χωρῶν ἐκτός ΕΕ καί ΕΖΕΣ καί προκρίνει τή θεωρία τῆς ἕδρας ἔναντι τῆς θεωρίας ἐλέγχου σχετικά μέ τήν ἰθαγένεια ἤ ὀρθότερα τήν ἐθνικότητα. Αὐτή ἡ ἐξέλιξη ἐπιτρέπει καί διευκολύνει φυσικά πρόσωπα πού φέρουν παράλληλα εὐρωπαϊκή ἰθαγένεια παρότι ἔχουν ἐθνικότητα τρίτης χώρας π.χ. τουρκική, ρωσική, κινεζική κ.λπ. ἤ Νομικά Πρόσωπα πού ἔχουν δημιουργήσει ἕδρα στήν Ἑλλάδα ἤ στήν ΕΕ νά μποροῦν μέ εὐκολία νά ἀποκτοῦν ἀκίνητα ἤ ἑταιρικά μερίδια καί μετοχές σέ “παραμεθόριες καί ἀμυντικές περιοχές” χωρίς πλέον νά ἀπαιτεῖται προηγούμενη ἀπόφαση διοικητικῆς ἀρχῆς. Ἡ νομοθεσία, ἡ νομολογία καί ἡ “θεωρία τῆς ἕδρας τοῦ νομικοῦ προσώπου” πού διαμορφώνεται τά τελευταῖα χρόνια, ἔναντι τῆς “θεωρίας ἐλέγχου” σύμφωνα μέ τήν ὁποία ἐξετάζονταν ἡ ἰθαγένεια μέχρι φυσικοῦ προσώπου πού ἐλέγχει τό νομικό πρόσωπο πού ἴσχυε παλιότερα, καθίσταται ἐξαιρετικά ἐπικίνδυνη γιά τήν ἀσφάλεια, τήν ἄμυνα καί τήν δημογραφική θωράκιση τῆς περιοχῆς, ἰδιαίτερα στή Θράκη καί τά νησιά τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου.

Τά τελευταῖα χρόνια μᾶς καταγγέλλεται ἀπό συμβολαιογράφους, δικηγόρους, δημόσιους λειτουργούς ἀλλά καί ἁπλούς πολῖτες, ὅτι ἔχουν πολλαπλασιαστεῖ ἀξιοσημείωτα οἱ ἀγορές ἀκινήτων καί ἐπιχειρήσεων ἰδιαίτερα στίς περιοχές τῆς Ἀν. Μακεδονίας καί Θράκης καθώς καί στά νησιά τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου πού δέν εἶναι ἁπλά “παραμεθόριες” ἀλλά καί “ἀμυντικές”.

Ἐπίσης σέ σχετική δημόσια καταγγελία προέβη καί ὁ Δήμαρχος Ἀλεξανδρούπολης στίς 27.2.2025 στό Forum τῆς Ἀν. Μακεδονίας καί Θράκης μιλῶντας γιά ἐπιθετικές Τουρκικές καί Βουλγαρικές ἀγορές καί “ἐποικισμό τοῦ Ἕβρου ἀπό Μουσουλμάνους”. Στό θέμα ἀναφέρθηκε μέ πρωτοσέλιδό της καί ἡ ἐφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στίς 22-23 Μαρτίου 2025 μέ τίτλο “Ἔρευνες γιά τό Τουρκικό Real Estate-Τά Μυστικά τῆς Θράκης. Τί ψάχνει ἡ ΕΥΠ στή Θράκη καί σέ νησιά τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου…”.

Μέ δεδομένη τήν Τουρκική ἐπιθετικότητα, τίς ἐπαναλαμβανόμενες δηλώσεις τῆς Τουρκικῆς ἡγεσίας γιά ἀναθεώρηση τῆς Συνθήκης τῆς Λοζάνης καί τήν συστηματική προσπάθεια τῆς Γείτονος γιά τουρκοποίηση καί ἐργαλειοποίηση τῆς Θρησκευτικῆς Μουσουλμανικῆς Μειονότητας στή Θράκη,

ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ στόν ἁρμόδιο Ὑπουργό τά ἀκόλουθα ΕΓΓΡΑΦΑ:

1. Ζητοῦμε νά μᾶς κατατεθοῦν πίνακες, ἀπό τά Ὑποθηκοφυλακεῖα, τό Ἐθνικό Κτηματολόγιο ἤ τούς τοπικούς Συμβολαιογραφικούς Συλλόγους, μέ ὅλες τίς ἀγοραπωλησίες-δικαιοπραξίες πού διενεργήθηκαν ἀπό τό 2011 ἀνά νομό, ἀπό ξένα φυσικά ἤ νομικά πρόσωπα εὐρωπαϊκά ἤ τρίτων χωρῶν, σέ ὅλους τούς νομούς πού ὁρίζονται ὡς παραμεθόριες καί ἀμυντικές περιοχές σύμφωνα μέ τό νόμο.

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί:

1. Τί μέτρα σκοπεύει νά λάβει ἡ Κυβέρνηση γιά νά ἀντιμετωπίσει τό ἐνδεχόμενο ἐπιθετικῶν καί κατευθυνόμενων ἀγορῶν ἀκινήτων ἤ ἐπιχειρήσεων ἀπό ξένα κεφάλαια σέ εὐαίσθητες ἐθνικά περιοχές, ὅπως ἡ Θράκη καί τά νησιά;

2. Ποιός καί πῶς ἐλέγχει τούς διαχειριστές-funds τῶν κόκκινων δανείων πού συνήθως ἔχουν ἕδρα στό ἐξωτερικό, σέ ποιούς πουλοῦν τά πλειστηριασμένα ἀκίνητα τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν;

3. Σκοπεύει τό ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο νά ἐπαναφέρει τό καθεστώς ἐλέγχων μέχρι φυσικοῦ προσώπου στίς δικαιοπραξίες πού διενεργοῦνται στίς παραμεθόριες καί ἀμυντικές περιοχές, ὥστε ἡ ἀνάπτυξη νά μή λειτουργεῖ σέ βάρος τῆς ἐθνικῆς ἀσφάλειας στίς ἀκριτικές περιοχές;

4. Ποιές πολιτικές σχεδιάζει ἡ Κυβέρνηση γιά τή δημογραφική θωράκιση τῆς ἀκριτικῆς Ἑλλάδας;

5. Τί ἔχει κάνει ἡ Κυβέρνηση γιά τήν ὑλοποίηση τοῦ πορίσματος τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς γιά τή Θράκη; Γιατί δέν ἔχει ὁριστεῖ μέχρι σήμερα συντονιστής καί Ἐπιτροπή Παρακολούθησης, ὅπως εἶχε ζητήσει ἡ Διακομματική, πού θά κινητοποιεῖ καί θά συντονίζει τό ἔργο τῶν ἁρμόδιων Ὑπουργείων;»

estianews.gr

“ΝΕΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…”

Από
anixneuseis
-
1

Απίστευτα τα όσα συμβαίνουν στη Θράκη: Ο δημάρχος Μύκης αποφάσισε να κλείσει τα σχολεία για το… μπαϊράμι!

Από
anixneuseis
-
2
29/03/2025 – 7:40πμ

Απίστευτα είναι τα όσα συμβαίνουν στη Θράκη, με τον πρώην πρόεδρο της παράνομης «τουρκικής ένωσης Ξάνθης» και νυν δήμαρχο Μύκης, Αχμέτ Κιούρτ, να αποφασίζει αυθαίρετα να κλείσει όλα τα σχολεία στον δήμο για το… μπαϊράμι!

Μάλιστα την απόφασή του για αναστολή της λειτουργίας όλων των σχολικών μονάδων της Α΄θμιας και Β΄θμιας Εκπαίδευσης την 31η Μαρτίου και την 1η Απριλίου ανάρτησε και στην Διαύγεια.

Η παράνομη αυτή απόφαση του δημάρχου Μύκης (με στενότατες σχέσεις με το τουρκικό προξενείο) προκάλεσε την αντίδραση της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης. Η απόφαση ακυρώθηκε με απόφαση του Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης, Ιωάννη Σάββα.

apofasi dhmarxou mykhs

Η Μαριγούλα Κοσμίδου, που υπέγραψε εκ μέρους της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, αναφέρει χαρακτηριστικά για την πρωτοφανή αυτή κίνηση:

«Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι ο Δήμαρχος Μύκης ανάρτησε στη Διαύγεια απόφαση με την οποία ανακοινώνει την αναστολή της λειτουργίας, την Δευτέρα 31 Μαρτίου και την Τρίτη 1 Απριλίου 2025, όλων των σχολικών μονάδων, της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και των σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας Μύκης και Κενταύρου επικαλούμενος τη θρησκευτική εορτή του Μπαϊραμιού.

Η ανωτέρω απόφαση είναι προδήλως παράνομη διότι οι διατάξεις του Ν.3852/2010 στις οποίες γίνεται επίκληση στη σχετική απόφαση μιλούν για διακοπή μαθημάτων λόγω έκτακτων συνθηκών ή επιδημικής νόσου. Κατά συνέπεια τα δημόσια σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Δήμου Μύκης την Δευτέρα 31 Μαρτίου και την Τρίτη 1 Απριλίου 2025 λειτουργούν κανονικά.

Η χώρα μας έχει προβλέψει σύμφωνα με το άρθρο 24 περ. γ της Υπουργικής Απόφασης 79942/ΓΔ4/21-05-2019, οι απουσίες των μαθητών του Μουσουλμανικού Θρησκεύματος κατά τις ημέρες των εορτών Εϊντ-Αλ Φιτρ (Σεκέρ Μπαϊράμ) και Εϊντ Αλ Αντχά (Κουρμπάν Μπαϊράμ) καθώς και την επομένη ημέρα αυτών να μην λαμβάνονται υπόψη για τον χαρακτηρισμό της φοίτησης. Για τα μειονοτικά σχολεία τέλος σχολεία ισχύει η αριθμ.πρωτ. 55369/16- 05-1978 Υ.Α. που καθορίζει τις ημέρες αργίας των σχολείων αυτών κατά τις μουσουλμανικές θρησκευτικές εορτές».

olympia.gr

«Αμοιβαιότητα, Εξουσία και Ανάπτυξη: Μια Νέα Θεώρηση του Κοινωνικού Κεφαλαίου στην Εποχή των Ανισοτήτων»

Από
anixneuseis
-
0

του Παντελή Σαββίδη

Το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα είναι ασυνήθιστο ως προς το περιεχόμενο του στην Ελλάδα αν και στην Ευρώπη, στην οποία ανήκουμε και εμείς, αυτά που θα ακούσετε εφαρμόζονται με πολύ καλά αποτελέσματα.

Ο Γεώργιος Τσομπάνογλου, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου δεν είναι τυχαία περίπτωση ακαδημαϊκού. Έχει ασχοληθεί με πολιτικές έννοιες, και έννοιες που αφορούν την κοινωνία γενικότερα  και τις τοπικές κοινωνίες ειδικότερα και δεν είναι ευρύτερα γνωστές.

Έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Αμοιβαιότητα: “Συγκροτώντας την αυτάρκεια της κοινωνικής οικονομίας” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαζήση.

Είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο το οποίο μας εισάγει σε πρακτικές που ενώ έχουν αναπτυχθεί στην Ευρώπη, ούτε ως σπέρματα υπάρχουν στην Ελλάδα. Επιχειρήθηκε πριν μερικά χρόνια να εφαρμοσθούν πειραματικά σε ορισμένες περιοχές αλλά ο αθηναϊκό Μινώταυρος τις κατάπιε.

Τίποτε που δεν θα είναι υπό τον άμεσο έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας την οποία ελέγχει ένας πρωθυπουργός με δικτατορικές αρμοδιότητες δεν ευδοκιμεί στην χώρα όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, παρά το γεγονός ότι αποδεδειγμένα η συγκεκριμένη πολιτική θα έδινε πρακτικά αποτελέσματα.

Ο φόβος της αποκέντρωσης είναι κυρίαρχος στο αθηναϊκό σύστημα και το αθηναϊκό κατεστημένο.

Και όμως, οι πρακτικές που περιγράφει στο βιβλίο του ο κ. Τσομπάνογλου έχουν δώσει λύσεις σε αρκετά προβλήματα των ευρωπαϊκών κοινωνιών, πλην Ελλάδος.

Θα μιλήσουμε, λοιπόν, για την έννοια της Αμοιβαιότητας  που συχνά παραβλέπεται, αλλά αποτελεί το θεμέλιο μιας δίκαιης κοινωνίας.  Όχι απλώς ως ηθική στάση, αλλά ως πολιτικό και κοινωνικό εργαλείο.

Ο καθηγητής Γιώργος Τσομπάνογλου μάς θυμίζει ότι η αμοιβαιότητα δεν είναι απλώς ένα όμορφο ιδανικό. Είναι βασικός πυρήνας του κοινωνικού κεφαλαίου — δηλαδή των άυλων πόρων που ενώνουν τις κοινότητες, ενισχύουν την εμπιστοσύνη, και δημιουργούν συμμετοχική ανάπτυξη.

Σε έναν κόσμο που διολισθαίνει σε υπερσυγκεντρωτικά διοικητικά σχήματα, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται μακριά από τις ανάγκες των ανθρώπων, η έννοια της τοπικότητας και της συνεργασίας αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Και αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα ή την Ευρώπη. Είναι παγκόσμιο ζήτημα, από τις γειτονιές των πόλεων μέχρι τις αγροτικές κοινότητες της Λατινικής Αμερικής.

Στην Ευρώπη βλέπουμε ότι η ενίσχυση της κοινωνικής οικονομίας είναι στο επίκεντρο πολιτικών για την απασχόληση, την επιχειρηματικότητα και τη συνοχή.

Αλλά ποιος συμμετέχει; Ποιος έχει φωνή; Χωρίς την εμπλοκή των κοινοτήτων, χωρίς τη θεσμοθέτηση της συμμετοχικής διακυβέρνησης, η ανάπτυξη γίνεται υπόθεση των λίγων.

Στην Ελλάδα, αυτό γίνεται ακόμα πιο έντονο.

Ο αγροτικός τομέας, οι συνεταιρισμοί, οι τοπικές κοινότητες, έχουν ιστορικά αποκλειστεί από τα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Η αδυναμία αποκέντρωσης και η έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους τοπικούς θεσμούς έχουν διαβρώσει την κοινωνική συνοχή.

Χρειαζόμαστε λοιπόν μια νέα προσέγγιση. Μια προσέγγιση που:

  • αναγνωρίζει τη συλλογική γνώση των κοινοτήτων·
  • θεσπίζει μηχανισμούς τοπικής δημοκρατίας και αντιπροσώπευσης·
  • ενισχύει την κοινωνική καινοτομία, όχι με κέντρο τα κέρδη, αλλά τις ανάγκες.

 

Και το ερώτημα σήμερα είναι: Ποια κοινωνία θέλουμε;

Αν θέλουμε μια κοινωνία που δίνει φωνή στους αόρατους; Που σπάει τις κάθετες σχέσεις εξουσίας και οικοδομεί οριζόντιες, συμμετοχικές μορφές διακυβέρνησης; Τότε πρέπει να δούμε τι μας προτείνει το βιβλίο και να αρχίσουμε να τα σκεφτόμαστε και να τα εφαρμόζουμε.

Κυρίως πρέπει να το κάνουν άνθρωποι που ασκούν εξουσία και, ίσως, δεν γνωρίζουν τις δυνατότητες που τους παρέχει η θέση που κατέχουν. Το εύρος των δυνατοτήτων.

Η απάντηση, λοιπόν,  βρίσκεται στην επανεφεύρεση της αμοιβαιότητας, όχι ως ρομαντικής ιδέας, αλλά ως στρατηγικής για τη δημοκρατία, την ισότητα και την κοινωνική ανθεκτικότητα.

 

Βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται, η θεσμική δυσπιστία εντείνεται και η πολιτική συμμετοχή φθίνει.

Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύεται ξανά – και επιτακτικά – η ανάγκη να μιλήσουμε για την αμοιβαιότητα. Όχι σαν μια αφηρημένη αξία, αλλά ως δομικό συστατικό του κοινωνικού κεφαλαίου και ως πολιτικό εργαλείο για τη συγκρότηση ενός δικαιότερου κοινωνικού συμβολαίου.

📌 1. Η αμοιβαιότητα ως θεμέλιο της κοινωνικής οικονομίας

Ο Γιώργος Τσομπάνογλου αναδεικνύει την αμοιβαιότητα ως βασική έννοια σύνδεσης του κοινωνικού κεφαλαίου, ειδικά μέσα στον Τρίτο Τομέα της Οικονομίας. Δηλαδή, εκεί όπου η οικονομία δεν λειτουργεί απλώς με όρους κέρδους, αλλά και με όρους συμμετοχής, συνεργασίας και κοινωνικής φροντίδας.

Σε ένα κόσμο όπου οι αγορές καθορίζουν τα πάντα – από την ενέργεια μέχρι την εκπαίδευση και την υγεία – η έννοια της κοινωνικής αναπαραγωγής γίνεται κεντρική. Οι ανάγκες των πολιτών δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν επαρκώς από αγοραίες σχέσεις.

Απαιτούν σχέσεις αμοιβαιότητας, συλλογικής ευθύνης και εμπιστοσύνης.

📌 2. Από τις υπερκεντρωμένες δομές, στις τοπικές κοινότητες

Η Ευρώπη επιχειρεί να απαντήσει στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και της ψηφιακής οικονομίας ενισχύοντας την τοπικότητα. Είναι η λογική της “inclusive growth”, της ανάπτυξης που δεν αποκλείει, αλλά ενσωματώνει.

Οι κοινότητες – όταν λειτουργούν συνεργατικά – οικοδομούν συμφωνίες με βάση τις κοινές ανάγκες, όχι με βάση την επιβολή της εξουσίας. Αυτή είναι η ουσία της κοινωνικής οικονομίας: η αποκέντρωση της ισχύος και η συλλογική επίλυση προβλημάτων.

Όμως, όπως επισημαίνει ο Sam Wong, εδώ ελλοχεύει ένας σοβαρός κίνδυνος: η κοινωνική οικονομία να μετατραπεί σε προκάλυμμα για την αναπαραγωγή των υπαρχουσών ανισοτήτων.

 

📌 3. Η τυφλότητα της θεωρίας απέναντι στην εξουσία

 

Η κυρίαρχη θεωρία του κοινωνικού κεφαλαίου έχει χαρακτηριστεί, σωστά, από τον Wong, ως «τυφλή στην εξουσία» (power-blind). Παραγνωρίζει το πώς τα θεσμικά πλαίσια κατασκευάζουν ρόλους, ορίζουν πρόσβαση και αποκλείουν συγκεκριμένες ομάδες.

Για παράδειγμα, η κοινωνική ενσωμάτωση μπορεί να μετατραπεί σε πειθαρχία. Όταν οι θεσμοί καθορίζουν ποιος είναι «ενταγμένος» και ποιος «εκτός», τότε παύουν να λειτουργούν ως μηχανισμοί αλληλεγγύης και γίνονται μηχανισμοί πειθάρχησης και νομιμοποίησης της ανισότητας.

Ο Wong μας καλεί να δούμε ότι η αντιπροσώπευση δεν είναι ποτέ ουδέτερη: εξαρτάται από κοινωνικούς ρόλους, θεσμικές δομές και πολιτικές ιστορίες.

 

📌 4. Η Ελλάδα ως πεδίο άνισης ανάπτυξης

 

Στην Ελλάδα, η έννοια της τοπικής ανάπτυξης έρχεται αντιμέτωπη με τη συγκεντρωτική πολιτειακή κουλτούρα.

Από τους αγροτικούς συνεταιρισμούς μέχρι την τοπική αυτοδιοίκηση, η απουσία θεσμικής ενίσχυσης, η υποχρηματοδότηση και η έλλειψη στρατηγικής πολιτικής έχουν περιορίσει τις κοινότητες.

Η συλλογική παραγωγή, οι κοινωνικές επιχειρήσεις, οι αγροτικοί συνεταιρισμοί λειτουργούν, τις περισσότερες φορές, χωρίς υποστήριξη, χωρίς δικτύωση και χωρίς θεσμική αναγνώριση. Και το αποτέλεσμα είναι η ενίσχυση του πελατειακού μοντέλου αντί για την αμοιβαιότητα.

 

📌 5. Η συμβολή του κοινωνικού κεφαλαίου και οι αντιφάσεις του

 

Το κοινωνικό κεφάλαιο δεν είναι ουδέτερο. Όπως δείχνουν τα παραδείγματα από την Κίνα, την Ινδία και τις ευρωπαϊκές συνοικιακές πρωτοβουλίες, οι θεσμοί της αμοιβαιότητας μπορούν:

-είτε να λειτουργήσουν ενσωματωτικά, ενδυναμώνοντας τους φτωχούς και τις γυναίκες,

-είτε να λειτουργήσουν αποκλειστικά, ενισχύοντας παραδοσιακές ιεραρχίες, εθνοτικές διακρίσεις και κοινωνικούς αποκλεισμούς.

 

Ο Bourdieu μιλά για τη συμβολική δύναμη της παράδοσης: εκεί όπου τα έθιμα και οι ιεραρχίες μεταμφιέζονται ως πολιτισμικό βάθος και αποκτούν κύρος.

Οι κανόνες των κοινών, ακόμα και οι τελετουργίες, μπορούν να γίνουν εργαλεία ελέγχου – αν δεν επανεξεταστούν.

📌 6. Για μια πολιτική της συμμετοχικής εξουσίας

 

Η λύση δεν είναι η κατάργηση των θεσμών. Είναι η μετασχηματιστική χρήση τους. Η διαμόρφωση μηχανισμών εκπροσώπησης που δίνουν φωνή στους αόρατους, που αναγνωρίζουν τα πολλαπλά επίπεδα εξουσίας, και που ενσωματώνουν χωρίς να ομογενοποιούν.

Η συλλογική δράση δεν πρέπει να λειτουργεί απλώς ως αντίβαρο στην κρατική αδράνεια. Πρέπει να γίνει συστημικό κομμάτι της πολιτικής οργάνωσης.

 

🧭 Συμπέρασμα – Τι σημαίνει αμοιβαιότητα σήμερα;

Η αμοιβαιότητα σήμερα δεν είναι απλώς μια λέξη. Είναι εναλλακτικό όραμα διακυβέρνησης. Είναι η αναγνώριση ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με θεσμούς που αγνοούν τις κοινότητες και οξύνουν τις ανισότητες.

Οφείλουμε να χτίσουμε ένα νέο μοντέλο που:

  1. δίνει πρόσβαση στους αδύναμους,
  2. αναγνωρίζει τις πολλαπλές μορφές εξουσίας (φυλή, φύλο, τάξη, εθνοτική ταυτότητα),
  3. και χτίζει θεσμούς με ενσωματωμένη συμμετοχή.

 

Μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε σε μια δημοκρατία της ουσίας — όχι της διαμεσολάβησης.

Μια κοινωνία που βασίζεται στην εμπιστοσύνη, τη φροντίδα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

 

Στο βιβλίο περιγράφονται πολλές περιπτώσεις. Θα αναφερθώ σε μία. Της Βόρειας Ιρλανδίας

Παρουσίαση: “Σύμπραξη στη Βόρεια Ιρλανδία” – Roisin McDonough

 

Θα αναφερθώ στο κεφάλαιο «Σύμπραξη στη Βόρεια Ιρλανδία», ένα κείμενο της Ρόαζαν Μακ Ντόνα (Roisin McDonough) που εξετάζει σε βάθος τον ρόλο των κοινοτικών συμπράξεων σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον.

Η συγγραφέας ξεκινά με έναν αναστοχασμό πάνω στη δεκαετία του ’90 και τη σημασία της κοινωνικής παρέμβασης στο πλαίσιο της Βόρειας Ιρλανδίας – μιας περιοχής με ιστορική ένταση, κοινωνικές ανισότητες και χρόνια φτώχεια. Τονίζει ότι οι Συμπράξεις δεν μπορούν να εξεταστούν αποκομμένα από την πολιτική συγκυρία, ούτε ως ουδέτεροι θεσμοί: φέρουν φορτίο και πολιτικές προσδοκίες.

 

Κυβερνητική πολιτική & Μακροοικονομικό πλαίσιο

 

Το πολιτικό πλαίσιο της εποχής, όπως εκφράστηκε μέσα από το “Strategy Document” του 1993, δείχνει μια τάση της κυβέρνησης να αναγνωρίσει επιτέλους τη συμβολή του κοινοτικού και εθελοντικού τομέα. Ωστόσο, αυτό δεν έγινε χωρίς αντιστάσεις. Υπήρχε αμφισβήτηση για την αποτελεσματικότητα και την “ουδετερότητα” των παρεμβάσεων αυτών.

 

Η σύγκρουση μεταξύ τοπικών πρωτοβουλιών και κεντρικών πολιτικών αποφάσεων γίνεται εμφανής. Η συγγραφέας αναφέρει ότι πολλές αποφάσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα των κοινοτήτων παίρνονται αλλού — σε ένα απομακρυσμένο κέντρο εξουσίας. Αυτό καθιστά τη δράση σε τοπικό επίπεδο ακόμα πιο κρίσιμη.

 

Τοπικό και μικροοικονομικό επίπεδο

 

Σε μικροκλίμακα, η McDonough εξετάζει πώς λειτουργούν παραδείγματα όπως το Brownlow Partnership (λογιστική εταιρεία Ιδρύθηκε το 1980 και ειδικεύεται στην παροχή υπηρεσιών ελέγχου και λογιστικής σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, προσφέροντας εξατομικευμένες λύσεις για την ενίσχυση της επιτυχίας τους) και πώς οι τοπικές κοινότητες επιχειρούν να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Δίνει έμφαση στο ότι οι Συμπράξεις πρέπει να μην είναι μόνο χρηματοδοτικοί μηχανισμοί, αλλά εργαλεία συμμετοχής, ενδυνάμωσης και ουσιαστικού διαλόγου.

 

Τονίζεται επίσης η δυσκολία καθορισμού του όρου «Σύμπραξη», και πόσο συχνά οι λέξεις χρησιμοποιούνται χωρίς σαφές περιεχόμενο. Η αποτυχία πολλών τέτοιων εγχειρημάτων προκύπτει ακριβώς από την ασάφεια στον στόχο και στον ρόλο των εμπλεκομένων.

 

Τυπολογία και είδη Συμπράξεων

 

Ο Colm Stutt προτείνει μια τυπολογία Συμπράξεων, από ad hoc συνεργασίες μέχρι πιο θεσμικές μορφές. Αυτό βοηθά να κατανοήσουμε πως δεν είναι όλες οι Συμπράξεις ίδιες — και το ζητούμενο δεν είναι απλώς η ύπαρξή τους, αλλά η ουσία των σχέσεων και η ισότητα συμμετοχής.

 

Κίνδυνοι, όρια, προοπτικές

Η McDonough δεν αγιοποιεί τις Συμπράξεις. Αναγνωρίζει ότι συχνά προκύπτουν από ανάγκη και όχι από στρατηγική, και ότι συχνά διαμορφώνονται από άνισες σχέσεις εξουσίας. Υπάρχει ο φόβος της “εργαλειοποίησής” τους — δηλαδή να γίνουν άλλοθι για την απουσία ουσιαστικής κρατικής πολιτικής.

Όμως, τονίζει και την δυνητικά μετασχηματιστική τους δύναμη, ειδικά όταν αξιοποιούν την εμπειρία του τοπικού πληθυσμού, κινητοποιούν ενεργά τους πολίτες και δεν λειτουργούν απλώς ως μεταφορά ευθυνών από το κράτος.

 

Συμπέρασμα

Το τελικό ερώτημα είναι αν οι Συμπράξεις μπορούν πραγματικά να φέρουν λύσεις στα προβλήματα των υποβαθμισμένων κοινοτήτων ή αν είναι απλώς προσωρινά επιθέματα.

 

Η απάντηση της συγγραφέως είναι σύνθετη αλλά ελπιδοφόρα: Αν υπάρξει συνειδητή προσπάθεια για πραγματική συνεργασία και δίκαιη συμμετοχή, τότε οι Συμπράξεις μπορούν να αποτελέσουν πυρήνα ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου. Ειδικά σε μια κοινωνία που αναζητά επανένταξη και φωνή για τις περιθωριοποιημένες ομάδες, ο ρόλος τους δεν είναι απλώς χρήσιμος – είναι κρίσιμος.

Βοσνία: Διεθνές ένταλμα σύλληψης για τον Σέρβο πολιτικό ηγέτη Μίλοραντ Ντόντικ

Από
anixneuseis
-
0

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρπσκα (RS), της Σερβοβόσνιας οντότητας, είναι ύποπτος για επίθεση στη συνταγματική τάξη. Το διεθνές ένταλμα σύλληψης στοχεύει επίσης τον Νέναντ Στέβαντιτς, Πρόεδρο του Κοινοβουλίου της RS.

Η Βοσνιακή δικαιοσύνη εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης την Πέμπτη, 27 Μαρτίου, για τον πολιτικό ηγέτη των Σερβοβόσνιων Μίλοραντ Ντόντικ, ο οποίος είναι ύποπτος για επίθεση στη συνταγματική τάξη.

Ο Ντόντικ βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο Ισραήλ, ανακοίνωσε το Κρατικό Δικαστήριο της Βοσνίας.

«Το Κρατικό Δικαστήριο έλαβε στις 26 Μαρτίου την πρόταση του εισαγγελέα να εκδώσει διεθνές ένταλμα σύλληψης» εναντίον του Μίλοραντ Ντόντικ, προέδρου της Δημοκρατίας Σέρπσκα (Δημοκρατία της Σερβίας, RS, η σερβοβόσνια οντότητα), ανέφερε το δικαστήριο σε ανακοίνωσή του, προσθέτοντας ότι «εξέδωσε» « διάταγμα » για το σκοπό αυτό.

Είναι πλέον ευθύνη της Interpol να διαδώσει αυτό το ένταλμα, προσθέτει το Δικαστήριο. Ο διεθνής οργανισμός αστυνομικής συνεργασίας μπορεί να στείλει «κόκκινες ειδοποιήσεις» στα μέλη του, τα οποία στη συνέχεια εφαρμόζουν τη δική τους νομοθεσία για να αποφασίσουν εάν θα συλλάβουν ή όχι το εν λόγω άτομο.

Διεθνές ένταλμα σύλληψης έχει επίσης εκδοθεί για τον Πρόεδρο του κοινοβουλίου της RS Νέναντ Στέβαντιτς, ο οποίος ταξίδεψε στη Σερβία στα μέσα Μαρτίου. Σύμφωνα με το δικαστήριο, ο Μίλοραντ Ντόντικ και ο Νέναντ Στέβαντιτς διέσχισαν τα σύνορα της χώρας «χρησιμοποιώντας τις υψηλόβαθμες θέσεις τους» και «αποφεύγοντας τις νόμιμες διατυπώσεις ελέγχου των συνόρων » .

Στενός φίλος του Κρεμλίνου

Ο κ. Ντόντικ βρίσκεται στο Ισραήλ από την Τρίτη, όπου συμμετέχει σε συνέδριο για τον αντισημιτισμό που διοργάνωσε η ισραηλινή κυβέρνηση.

«Τίποτα περίεργο. Η κατάχρηση του δικαστικού συστήματος για πολιτικούς σκοπούς συνεχίζεται», αντέδρασε από την Ιερουσαλήμ, στα βοσνιακά τηλεοπτικά κανάλια που τον συνόδευαν και στα οποία διαβεβαίωσε ότι ήταν «χαλαρός» . « Θέλουν (…) να με εμποδίσουν να κάνω επισκέψεις, να συναντήσω αρχηγούς κρατών. «Θέλουν να με απομονώσουν με αυτόν τον τρόπο », συνέχισε.

Χωρίς να αποκαλύψει το πρόγραμμά του, είπε ότι είχε «τις επόμενες ημέρες (…) πολύ σημαντικές δραστηριότητες για την RS» .

Αυτός ο ηγέτης, γνωστός ότι είναι κοντά στο Κρεμλίνο, ανέβαλε ένα ταξίδι στη Μόσχα την περασμένη εβδομάδα. «Θα τα κάνουμε όλα αυτά και θα επιστρέψουμε ήρεμα στην RS την επόμενη εβδομάδα «, είπε.

Για τον κ. Ντόντικ έχει ήδη εκδοθεί εθνικό ένταλμα σύλληψης από τις 18 Μαρτίου επειδή αρνήθηκε να απαντήσει σε κλήση της εισαγγελίας που ζητούσε να τον ανακρίνει στο πλαίσιο έρευνας για επίθεση κατά της συνταγματικής τάξης.

Η έρευνα ξεκίνησε αφού το κοινοβούλιο της RS υιοθέτησε νομοθεσία στα τέλη Φεβρουαρίου που απαγορεύει στην κεντρική δικαιοσύνη και την αστυνομία της χώρας να λειτουργούν στη σερβική οντότητα , η οποία αντιπροσωπεύει το 49% της επικράτειας της χώρας.

Αυτοί οι νόμοι εγκρίθηκαν ως απάντηση στην καταδίκη του Μίλοραντ Ντόντικ από το Κρατικό Δικαστήριο σε φυλάκιση ενός έτους και εξαετή απαγόρευση άσκησης αξιώματος , για μη συμμόρφωση με τις αποφάσεις του Ύπατου Διεθνούς Εκπροσώπου, υπεύθυνου για την επιβολή της Ειρηνευτικής Συμφωνίας του Ντέιτον (1995) στη Βοσνία.

Σύμφωνα με τη Συμφωνία του Ντέιτον, η οποία τερμάτισε τον διακοινοτικό πόλεμο που άφησε σχεδόν 100.000 νεκρούς μεταξύ 1992 και 1995, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη χωρίστηκε σε δύο αυτόνομες οντότητες, τη Ρεπούμπλικα Σέρπσκα και την Ομοσπονδία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, ενώθηκαν γύρω από ένα αδύναμο κεντρικό κράτος.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ο αριθμός των νεκρών από το σεισμό στην Μιανμάρ ξεπέρασε τους 1.000 καθώς η διεθνής βοήθεια άρχισε να καταφθάνει

Από
anixneuseis
-
0

Η Ανάσταση της ΑΟΖ μας: Η παρουσία των δύο αμερικανικών κολοσσών σηματοδοτεί έμπρακτα πως τα κοιτάσματα που αναμένεται να ανακαλύψουν είναι τεράστια…

Από
anixneuseis
-
7

28/03/2025 | 22:13

Του καθηγητή ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ
Ουάσιγκτον, Ηνωμένες Πολιτείες

Ξαφνικά όλα άλλαξαν. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας την Τετάρτη (26/03) στο Υπουργικό Συμβούλιο, εξέπληξε τους πάντες τονίζοντας ότι:

«Η αμερικανική πολυεθνική ( Chevron)αναγνωρίζει έμπρακτα την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στην περιοχή, ενώ θέλω να επισημάνω ότι και η Λιβύη, η οποία πρόσφατα δημοπράτησε θαλάσσια οικόπεδα στη δική της ΑΟΖ, ακολούθησε και αυτή τη μέση γραμμή, σεβόμενη δηλαδή ουσιαστικά τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα».

Η Chevron θα είναι η δεύτερη, μετά την ExxonMobil, αμερικανική εταιρεία τέτοιου μεγέθους που θα εμπλακεί στο ελληνικό πρόγραμμα έρευνας και αξιοποίησης υδρογονανθράκων. Η παρουσία των δύο ενεργειακών κολοσσών σηματοδοτεί έμπρακτα πως τα κοιτάσματα που αναμένεται να ανακαλύψουν και να αξιοποιήσουν είναι τεράστια.

Η ΝΑ Μεσόγειος είναι η πιο πολλά υποσχόμενη περιοχή σε ενεργειακούς πόρους αλλά και η πιο απαραίτητη γεωστρατηγικά περιοχή για την Ελλάδα και για όλο τον Πλανήτη. Όποιος θα ελέγχει τα κοιτάσματα της ΝΑ Μεσογείου θα ελέγχει και όλη τη περιοχή.

Ιστορία Οριοθέτησης με Λιβύη

Η Ελλάδα, ουσιαστικά, έχει ήδη οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την Λιβύη από το 2011. Εκείνη την χρονιά, ο Υπουργός Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης έκανε ένα σημαντικό βήμα για την κατοχύρωση των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων με το νόμο 4001/2011 για την έρευνα των υδρογονανθράκων.

Ουσιαστικά, με αυτό το νόμο, η Ελλάδα οριοθέτησε, μονομερώς, την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ με αυτή της Λιβύης, δίνοντας πλήρη επήρεια στην Γαύδο.

Συγκεκριμένα, η παράγραφος 1 του άρθρου 156 περιέχει την εξής ιδιοφυή διατύπωση:

«ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφής κηρυχθεί), είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης». 

Αυτός είναι ο χάρτης που αντανακλά τις προβλέψεις του νόμου 4001/2011.

Χάρτης Υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ του Νόμου 4001/2011

Πηγή: Υπουργείο Ενέργειας Ελληνικής ΔημοκρατίαςΗ Ελλάδα έχασε μια χρυσή ευκαιρία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Λιβύη την δεκαετία του 1980.Έπρεπε ο Ανδρέας Παπανδρέου  τότε να συνεννοηθεί με τον Μουαμάρ Καντάφι και να οριοθετήσουν ΑΟΖ ανάμεσα στα δύο κράτη, μια πράξη που θα απέτρεπε την παράνομη οριοθέτηση μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας το 2019.

Η κυβέρνηση έχει τρεις σοβαρούς λόγους ώστε να επανεκκινήσει τις έρευνες υδρογονανθράκων:

α). Είναι υποχρεωμένη απέναντι στον ελληνικό λαό να διαπιστώσει αν η χώρα διαθέτει  ή όχι κοιτάσματα φυσικού αερίου για να σταματήσει η παραφιλολογία, είτε ότι είμαστε το νέο Κατάρ, είτε ότι δεν υπάρχει ίχνος φυσικού αερίου στους πυθμένες σε Ιόνιο και Νοτιοδυτικά της Κρήτης.

β). Η χαρτογράφηση των πυθμένων «δείχνει» ότι υπάρχει κοίτασμα. Την ακριβή ποσότητα θα τη δείξουν οι σεισμικές έρευνες και οι ερευνητικές γεωτρήσεις. Ιδίως στη νότια Κρήτη οι προσδοκίες είναι μεγάλες, καθώς ακριβώς στην Ανατολική Μεσόγειο, σε Αίγυπτο και Ισραήλ έχουν ανακαλυφθεί δύο μεγάλα κοιτάσματα από τα οποία ήδη παράγεται και πωλείται φυσικό αέριο.

  • Το Λεβιάθαν στο Ισραήλ με αποθέματα 22 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια και το Zop της Αιγύπτου με 30 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Το τελευταίο ανακαλύφθηκε το 2015 και μπήκε σε παραγωγή τρία χρόνια αργότερα δίνοντας το «φιλί της ζωής» στην οικονομία της Αιγύπτου.

Το Λεβιάθαν ανακαλύφθηκε το 2010 και μπήκε στην παραγωγή το 2019. Στην αρχή κάλυψε τις ανάγκες της χώρας και τώρα περνά στη δεύτερη φάση των εξαγωγών, ώστε να αποσβεστούν τα επενδεδυμένα κεφάλαια.

γ). Αν οι έρευνες αποδειχθούν πετυχημένες η Ελλάδα θα εξασφαλίσει την ενεργειακή της επάρκεια και η χώρα θα καταστεί ενεργειακός κόμβος.

Η Chevron και ο Τραμπ

Η Chevron Corporation CVX, ένας από τους σημαντικότερους παραγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο, έδειξε για άλλη μια φορά έντονο ενδιαφέρον για την εξερεύνηση υδρογονανθράκων στις ακτές της Κρήτης στη Μεσόγειο Θάλασσα.

Αυτό σηματοδοτεί τη δεύτερη φορά φέτος κατά την οποία η εταιρεία με έδρα το Χιούστον του Τέξας εξέφρασε την επιθυμία της να συμμετάσχει στην εξερεύνηση ενέργειακών πόρων στα ελληνικά ύδατα, σηματοδοτώντας μια αυξανόμενη εστίαση στα ανεκμετάλλευτα αποθέματα της περιοχής.

Το ανανεωμένο ενδιαφέρον της Chevron διπλασιάζει την περιοχή που είναι διαθέσιμη για εξερεύνηση, επεκτείνοντας τα υπεράκτια μπλοκ σε μια τεράστια έκταση 47.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Αυτή η διεύρυνση όχι μόνο αυξάνει τη δυνατότητα εύρεσης εμπορικά βιώσιμων ενεργειακών αποθεμάτων, αλλά ανοίγει επίσης σημαντικές νέες ευκαιρίες τόσο για τη CVX όσο και για το ενεργειακό μέλλον της Ελλάδας.

  • Συμπερασματικά, το ανανεωμένο ενδιαφέρον της CVX για την εξερεύνηση υδρογονανθράκων στα ανοικτά των ακτών της Κρήτης είναι ένα σημαντικό βήμα προς την απελευθέρωση του ενεργειακού δυναμικού της Μεσογείου.

Με την επέκταση των περιοχών εξερεύνησης και τη δυνατότητα εξεύρεσης εμπορικά βιώσιμων αποθεμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου, ανοίγονται θετικές προοπτικές την ενεργειακή θωράκιση της Ελλάδας.

Καθώς διεθνείς εταιρείες όπως η CVX συνεχίζουν να επενδύουν στην ελληνική εξερεύνηση πηγών ενέργειας, η χώρα είναι έτοιμη να διαδραματίσει όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην ενεργειακή μετάβαση της Ευρώπης.

Το αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών θα μπορούσε όχι μόνο να ενισχύσει την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ελλάδας, αλλά και να ενισχύσει τη γεωπολιτική της σημασία στην περιοχή της Μεσογείου.

Όπως έγραψε ο Οικονομικός Ταχυδρόμος:

“Η εμβάθυνση των σχέσεων Ελλάδας – ΗΠΑ ειδικά σε θέματα ενέργειας, σε μια περίοδο αναζήτησης νέων ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο, αναμένεται να αποτελέσει πυλώνα ασφαλείας. Η Chevron, η 2η μεγαλύτερη παγκοσμίως ιδιωτική αμερικανική εταιρεία ενέργειας που δραστηριοποιείται στον κλάδο των υδρογονανθράκων, έχει ήδη ευρεία παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι νέες περιοχές στις οποίες ενδιαφέρεται να διενεργήσει έρευνες γειτνιάζουν με τις παραχωρήσεις όπου εργάζεται ήδη με εντατικούς ρυθμούς η ExxonMobil, αναδεικνύοντας το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες αναβαθμίζουν το ενδιαφέρον και τη στρατηγική τους στην περιοχή μας.

Η ερευνητική δραστηριότητα στην Ανατολική Μεσόγειο αυξάνεται διαρκώς, όπως αποδεικνύεται από την πλέον πρόσφατη ανακάλυψη φυσικού αερίου της ExxonMobil στην Αίγυπτο, αλλά και την έναρξη ερευνητικής γεώτρησης στο Οικόπεδο 5 της Κύπρου.

hellasjournal.com

Δεν ξεχνούμε – απαιτούμε τις γερμανικές οφειλές

Από
anixneuseis
-
1

28/03/2025

Η Διεθνής Επιτροπή του Γερμανικού Χρέους στην Ελλάδα (International Committee of the German Debts to Greece), που συστάθηκε πρόσφατα με έδρα τον Καναδά, διοργανώνει την επόμενη Κυριακή 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ στις 12 το μεσημέρι εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από τη ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ (Υψηλάντου 10 στο Κολωνάκι). Εφέτος συμπληρώνονται 84 χρόνια από τη γερμανική εισβολή στην πατρίδα μας, στις 6 Απριλίου 1941.

Είναι καιρός όλοι οι Έλληνες να απαιτήσουμε από τη Γερμανία να εξοφλήσει τα χρέη της από την περίοδο της Κατοχής. Πρόκειται για τα κατοχικά δάνεια, τις επανορθώσεις για τις τεράστιες υλικές καταστροφές και τις αποζημιώσεις των δεκάδων χιλιάδων θυμάτων. Το συνολικό ποσό υπολογίζεται ότι ανέρχεται σήμερα, μαζί με τους τόκους, σε πάνω από 1 τρις ευρώ, τη στιγμή που η Γερμανία ετοιμάζεται να προβεί σε νέους τεράστιους εξοπλισμούς. Η εξόφληση των γερμανικών οφειλών θα βοηθήσει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των οικονομικών και κατά συνέπεια και των αμυντικών αναγκών της πατρίδας μας. Γι’ αυτό και σας καλούμε όλους σε πανστρατιά.

Η Διεθνής Επιτροπή του Γερμανικού χρέους στην Ελλάδα απέστειλε στις 20-3-25 προς τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου κ. Νικήτα Κακλαμάνη και δι’ αυτού προς όλα τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων το κάτωθι υπόμνημα:

ΥΠΟΜΝΗΜΑ προς τα μέλη της ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έπειτα από πολλές δεκαετίες απραξίας η Βουλή των Ελλήνων αποφάσισε να ασχοληθεί με την διεκδίκηση των Γερμανικών Επανορθώσεων, το 2015, με την σύσταση της αρμόδιας διακομματικής επιτροπής, και την υποβολή της έκθεσης της στην Ολομέλεια, στις 28 Ιουλίου 2016. Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να υιοθετήσει η Ολομέλεια ομόφωνο ψήφισμα που μεταξύ άλλων ζητούσε από τις ελληνικές κυβερνήσεις να προβούν σε όλες τις ενδεδειγμένες ενέργειες (διπλωματικές αλλά και νομικές) για την διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Η απόφαση αυτή χαιρετίστηκε από τα ελληνικά κόμματα ως ιστορικό ορόσημο, πλην όμως από τότε ελάχιστα βήματα έχουν γίνει για την υλοποίηση της, γεγονός που αποτελεί κραυγαλέα αθέτηση εξαγγελίας του κοινοβουλευτικού σώματος προς τον ελληνικό λαό. Λίγες μέρες πριν παραδώσει την εξουσία η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (Ιούνιος 2019) επέδωσε μία ρηματική διακοίνωση, η οποία τέσσερις μήνες αργότερα κι ενώ είχε αναλάβει καθήκοντα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, απερρίφθη από την γερμανική πλευρά. Από τότε οι εκπρόσωποι της πολιτικής ηγεσίας, όταν και εφόσον εγείρουν το ζήτημα σε Γερμανούς συνομιλητές τους, αφήνουν να εννοηθεί ότι πρόκειται περί μιας δευτερεύουσας εκκρεμότητας που δεν διαταράσσει την εξέλιξη των ελληνογερμανικών σχέσεων.

Το Νοέμβριο του 2024 ο υφυπουργός Δικαιοσύνης απαντώντας στη Βουλή σε επίκαιρη ερώτηση για το θέμα της δικαστικής απόφασης αποζημίωσης των θυμάτων του Διστόμου παρέπεμψε στην απόφαση 22/2007 του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η εν λόγω απόφαση αναφέρει ότι: «Η επέμβαση του Υπουργού Δικαιοσύνης στην διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης εις βάρος αλλοδαπού Δημοσίου περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην εκ μέρους του στάθμιση της σκοπιμότητας της επισπεύσεως της αναγκαστικής εκτελέσεως από την πλευρά της μη διαταράξεως ή της εξυπηρετήσεως των καλών σχέσεων της Χώρας με την οικεία αλλοδαπή πολιτεία». Συνεπώς, γίνεται κατανοητό ότι η παραπάνω απόφαση δίνει την ευχέρεια στον εκάστοτε Έλληνα υπουργό Δικαιοσύνης να κρατάει εσαεί ανυπόγραφη την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης για το Δίστομο, η οποία αποτελεί ένα σημαντικό μέτρο πίεσης προκειμένου να υποχρεωθεί η Γερμανία να συζητήσει το θέμα των συνολικών οφειλών της προς τη χώρα μας.

Η Διεθνής Επιτροπή του Γερμανικού Χρέους στην Ελλάδα (International Committee of the German Debts to Greece) απαρτιζόμενη από Έλληνες ημεδαπής και αλλοδαπής, με έδρα τον Καναδά, με βάση την έκθεση της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τις Οφειλές της Γερμανίας (Επανορθώσεις, Αποζημιώσεις και Δάνεια) έχει υπολογίσει το συνολικό γερμανικό χρέος προς την Ελλάδα σε ποσό που υπερβαίνει το ένα τρισ. ευρώ. Επίσης, η Διεθνής Επιτροπή έχει πληροφορηθεί από γερμανική πηγή ότι διεξάγεται ένας άτυπος διάλογος μεταξύ των υπουργείων Πολιτισμού Ελλάδας και Γερμανίας για την επιστροφή των αρχαιοτήτων που κλάπηκαν στην Κατοχή.

Καθώς η Γερμανία δεν έχει αλλάξει θέση, παρά την αντίθετη συμβουλή της Επιστημονικής Επιτροπής της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας, και παρά τα διαβήματα της Ελλάδας, η Γερμανική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το θέμα των Οφειλών έχει κλείσει.

Η Διεθνής Επιτροπή, για διευκόλυνση του έργου της Βουλής των Ελλήνων, επιθυμεί να υποβάλει τις εξής προτάσεις:

  1. Να εφαρμοσθεί η απόφασητης Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων της 17ης Απριλίου του 2019, και να αποσταλεί από την ελληνική κυβέρνηση εκ νέου ρηματική διακοίνωση προς την νέα γερμανική κυβέρνηση, όταν αυτή σχηματισθεί.
  2. Να υπογραφεί από τον υπουργό Δικαιοσύνηςη εκτέλεση της δικαστικής απόφασης για το Δίστομο.
  3. Να συγκληθεί η Κοινοβουλευτική Ομάδα Φιλίας Ελλάδας-Γερμανίαςκαι να τεθεί εκεί με επίταση το θέμα των Γερμανικών οφειλών.
  4. Να ασκηθούν πιέσεις από την Βουλή στην ελληνική κυβέρνησηνα θέσει το θέμα αποπληρωμής των Γερμανικών οφειλών στην γερμανική κυβέρνηση κατά τρόπο δυναμικό.
  5. Να ζητηθεί από το υπουργείο Πολιτισμού ενημέρωσητων πρόσφατων συζητήσεων του με το αντίστοιχο γερμανικό υπουργείο σχετικά με τον επαναπατρισμό των κλεμμένων αρχαιολογικών πολιτιστικών θησαυρών.
  6. Στις διμερείς επαφές που θα έχουν τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων με Γερμανούς συναδέλφους τους να θέτουν το θέμα του γερμανικού χρέουςπρος την Ελλάδα κατά προτεραιότητα.
  7. Σύσταση Μόνιμης Επιτροπήςεπιφορτισμένη με την παρακολούθηση του θέματος των Γερμανικών οφειλών.

O ελληνικός λαός έχει χάσει πλέον την υπομονή του από την αδράνεια που χαρακτηρίζει την διεκδίκηση των γερμανικών Οφειλών, ιδίως με την απαράδεκτη θέση της Γερμανίας που αρχίζει να εξοπλίζεται αντί να εξοφλήσει τα χρέη της από τον προηγούμενο πόλεμο, και με την χαλαρή αντιμετώπιση του θέματος από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Γι’ αυτό και απαιτούμε την άμεση δραστηριοποίηση της Βουλής των Ελλήνων καθώς πλησιάζει η 6η Απριλίου, επέτειος της εισβολής της Γερμανίας στην Ελλάδα το 1941.

Η Διεθνής Επιτροπή πιστεύει ότι η υιοθέτηση των παραπάνω μέτρων από τη Βουλή των Ελλήνων θα ενισχύσει την άσκηση πίεσης προς το Βερολίνο.

Παραμένουμε στη διάθεσή σας για την παροχή κάθε δυνατής βοήθειας.
Η Διεθνής Επιτροπή του Γερμανικού Χρέους στην Ελλάδα.

1...837838839...3,038Σελίδα 838 από 3,038