Αρχική Blog Σελίδα 739

Αδρέας Γερμανός: για μια πνευματική επανάσταση

0

Του Ανδρέα Γερμανού

* Η τελευταία Ελπίδα για σωτηρία της Κύπρου

Πάντοτε είχα μια αδυναμία και αγαπούσα τις δημιουργικες μελισσες, ακόμη και τις επικίνδυνες σφήκες, ενώ με αηδίαζαν οι ενοχλητικες μύγες και απέφευγα τους κηφήνες κάθε μορφής και έιδους που επιβιώνουν εις βάρος των άλλων.

Στην Κύπρο, κάθε φορά που την επισκέπτομαι με ενοχλούν δεκάδες πράγματα κυρίως όμως η Θεοποίηση του χρήματος και ο συμβιβασμός μεγάλης μερίδας του λαού μας με την κατοχή.
Ευτυχώς όμως συναντώ και αρκετούς που συνεχίζουν να διαθέτουν όραμα. να αγαπούν και να αγωνιούν για την Κύπρο και το μέλλον της και αποτελούν την τελευταία ελπίδα για τη σωτηρία της.
Είναι ο μοναδικός άνεμος που φυσάει και μπορεί, αν αποφασίςουν να φυσήξει δυνατά, να αναθερμάνει τη σπίθα που σιγοκαίει, να τη φουντώσει, να την κάνει φωτιά και
πυρκαγιά.
Αναφέρομαι σε όλους εκείνους τους γνωστούς και άγνωστους, ακούραστους και ανιδιοτελείς λογοτέχνες, ποιητές, συγγραφείς, που δημιουργούν με αγάπη και σεβασμό στην Ιστορία, την γλώσσα, τον Ελληνικό πολιτισμό και με το ήθος, τη δημιουργικότητα και την εργατικότητα τους προσπαθούν να διατηρήσουν άσβεστη αυτή τη σπίθα.
Τη σπίθα του Αγώνα για Απελευθέρωση κι Επιστροφή κόντρα στο κατεστημένο και την υποκουλτούρα που μαστίζει εδώ και δεκαετίες τον τόπο.

Επειδή, όλα τα περιθώρια υπομονής και ανοχής, για όλο αυτό το κατεστημένο, που αυτοαποκαλείται «προοδευτικό»έχουν εξαντληθεί, πιστεύω ότι είναι η ώρα, όλοι αυτοί οι αθόρυβοι και πραγματικοί δημιουργοί και εργάτες του πολιτισμού να αντιδράσουν επιτέλους, να ξεσηκωθούν και να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους.

Οφείλουν να γίνουν μπροσταρηδες και να ηγηθούν μιας υγιούς πνευματικής επανάστασης, να αφυπνίσουν το λαό και να εκφράσουν με δυναμισμό τα πραγματικά θέλω και πιστεύω του.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ της πραγματικης πνευματικης ηγεσίας του τόπου είναι μια αναγκαιότητα. Είναι η μοναδική ΕΛΠΙΔΑ σωτηρίας, πριν από το τέλος της Κύπρου που ξέραμε και αγαπούμε…

Αναμένομεν!!!

“OYΔΕΝ ΝΕΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟ…”

0

Γράφει ο Ευθύμιος.

“ΑΡΩΜΑ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ” -#Constantinople: Γιατί (από ποιον) σώθηκε η Κωνσταντινούπολη; Οι Βρετανοί έφυγαν χωρίς πρόβλημα. Τι είδους σωτηρία είναι αυτή; Αλλά, με άλλα λόγια, θα τεθείτε υπό τις εντολές μας με τη διοίκησή σας και τη ζωή σας. Έφυγαν με αυτόν τον όρο.

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΡ. Ιχσάν Σ. Σίρμα. -Βρισκόμαστε στο 1916, απομένουν 2 χρόνια μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος. Έτσι, η συμφωνία δεν παραμένει έτσι, οι Βρετανοί αλλάζουν γνώμη ή προσποιούνται ότι αλλάζουν γνώμη ανάλογα με την περίσταση. Στη συνέχεια δίνουν το Τσανάκκαλε και την Κωνσταντινούπολη στους Ρώσους. Υπόσχονται στον Σερίφ Χουσεΐν το Κράτος της Αράλης, διαφορετικά πράγματα στους Γάλλους, διαφορετικά πράγματα στους Ιταλούς, διαφορετικά πράγματα στους Έλληνες. Τα περισσότερα από αυτά είναι τα ίδια εδάφη.

Όταν συμβαίνει η μπολσεβίκικη επανάσταση, η Ρωσία λέει ότι οι Εβραίοι έκαναν αυτήν την επανάσταση, οπότε υπόσχονται στους Εβραίους το Ισραήλ το 1917. Αρχικά δίνουν ολόκληρη την περιοχή του Κουρδιστάν, εκτός από το Ιράν, στους Γάλλους, μετά παίρνουν για τον εαυτό τους το σημερινό Βόρειο Ιράκ, κ.λπ. Έτσι, το Sykes-Picot δεν είναι μια συμφωνία που παραμένει η ίδια με την πρώτη μέρα, είναι ένας χάρτης που αλλάζει συνεχώς.

Το πρόβλημα είναι ότι αλλάζει συνεχώς. Γιατί στον κόσμο, τα σύνορα είναι συνήθως είτε ένα βουνό, είτε ένα ποτάμι, με άλλα λόγια, μια συγκεκριμένη γραμμή, αλλά εδώ το χωρίζουν όπως θέλουν εκείνη τη στιγμή.

-«Η κεμαλική επανάσταση έχει φέρει τους Τούρκους σε μια τέτοια κατάσταση που δεν μπορούν ούτε να ασπαστούν τον Χριστιανισμό ούτε να ζήσουν ως Μουσουλμάνοι.» – Άρνολντ Τόινμπι (καθηγητής U.K. ιστορίας).

-Χριψιμέ Χανίμ: Η Σαμπιχά Γκιοκτσέν είναι η θεία μου. Κατάγουμε από το Αντέπ. Οι ρίζες μας προέρχονται από την οικογένεια Σεμπιλτζιγιάν. Η μητέρα της οικογένειας ήταν η Μαριάμ Σεμπιλτζιγιάν και ο πατέρας ήταν ο Νερσές Σεμπιλτζιγιάν. Η εφημερίδα “American Jewish World” με ημερομηνία 25-2-1921..!! Ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν Ισπανοεβραίος, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας το 1921.Eμεις δεν θα πουμε αν ηταν αποστατης (Ντονμε) Σεραφαδιτης ,η Ελλαδιτης ,αλλα Τουρκος δεν ηταν. θα ερευνουμε το θεμα απ ολες τις πτυχες.  Μονο το DNA test μπορει να δωσει σωστη απαντιση.

-#Rum-Iraq: Είναι υπέροχο να βλέπεις πώς η ελληνική κοινότητα της Λεβαντe κατάφερε να επιβιώσει—ακόμα και στο Ιράκ. Αυτη η φωτογραφια από την τελετή αποφοίτησης των μαθητών του νηπιαγωγείου των Ελλήνων της Αντιόχειας στη Βαγδάτη αποτελει απόδειξη αυτής της ανθεκτικότητας.Απων οπως παντα το Ελληνικο κρατος και Ελληνικα ΜΜΕ.

-Hellas: Mετα της “καρπαζιες” που δεχθηκε η Ελλαδα απ την καλη πλευρα της Ιστοριας, βλεπε Γαλλια -Μετεορ, Αιγυπρος Σινα, Λιβυη, Κασος… , US F-16,E.U. κλπ, EIXAME και ενα καλο νεο που πρεπει τα σωστα να τα λεμε !! η αποκτηση και 4ης φρεγάτας Μπελαρα, και καποια στιγμη θα ακουσετε και 5η φρεγάτα Μπελαρα. Ομως μεχρι τοτε το ΓΕΕΘΑ και ο Δενδιας πρεπει επειγοντως να αγορασουν ελληνικα ντροουν καμικαζι, και μηχανες εντουρο και μηχανες με καλαθι με πολυβολο να ενταχθουν στον στρατο!! Βλεπουμε οτι ο ρωσικος στρατος με αυτό το απλο οπλο συνεχεια προελαυνει καθε μερα και καταλαμβανει 4,5 χωρια. Επισης ο Εβρος και τα νησια επειγοντως να σκαψουν οχυρωσεις στιλ ρουπελ.αυτο εδειξε ο πολεμος στην Συρια και Ιρακ βλεπε Ζαπ ,και πιο παλια Ιβοζιμα,Ρουπελ ,τα τουνελ.

-#Syria-AANES:Μέσα σε μια εβδομάδα, περισσότεροι από 500 μαχητές( πρωην NDF-SAA -Alawite οι περισοτεροι και ορισμενοι που εχουν υποχρεωτικη θητεια) αποφοίτησαν και εντάχθηκαν στις SDF. Οι SDF σύντομα θα φτάσουν τiς 150.000 μαχητές. H Συμπρόεδρος της «Επιτροπής Διαπραγμάτευσης με τη Δαμασκό», Φάουζα Γιούσεφ: Θα ξεκινήσουμε με το θέμα του Αφρίν μετά το Eiντ και περιμένουμε το καθεστώς του HTS να ορίσει ημερομηνία για τις διαπραγματεύσεις.

-#Syria-AANES:Στη μέση της νύχτας #Eid_Al_Adha o λαός άναψε κεριά στο Κομπάνι και στόλισε τους τάφους των μαρτύρων ΥPG,YPJ,SDF με λουλούδια στη Ροζάβα . Εκφράζοντας πίστη στις θυσίες των γιων τους που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία και τη σταθερότητα των λαών τους. Ο Μαζλούμ Αμπντί Ανωτατος διοικιτης του SDF δήλωσε: η κοινή κουρδική αντιπροσωπεία που σχηματίστηκε στο πλαίσιο της Συμφωνίας της 10ης Μαρτίου αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς τη διατήρηση της ενότητας της Συρίας και τη διασφάλιση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κουρδικού λαού. Η αναγνώριση των δικαιωμάτων όλων των συνιστωσών.

-#Syria-AANES: Οι ειδικές δυνάμεις των SDF (HAT) συνέλαβαν 7 τρομοκράτες του ISIS που διέπρατταν ενεργά δολιοφθορές και αποσταθεροποιητικές ενέργειες στην επαρχία Ράκα.

–#Syria-Russia: Ένα ρωσικό μεταγωγικό αεροπλάνο (RuAF) προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Καμισλό σήμερα το πρωί. Το αεροπλάνο μετέφερε τρόφιμα, καύσιμα και προμήθειες για τις ρωσικές δυνάμεις που σταθμεύουν στην περιοχή. Μην ακουτε τα ελληνικα καναλια που λενε οι ρωσσοι εχουν 2 βασεις στην Συρια και που θα φυγουν…, οι ρωσσοι εχουν 4 βασεις στην Συρια και απ οτι βλεπω δεν θελουν να φυγουν.

-#Syria:Περίπου 5.000 μισθοφόροι από τον τρομοκρατικο φιλοτουρκικό Εθνικό Στρατό (SNA) απείλησαν με πόλεμο τη νέα κυβέρνηση σε δήλωση που εξέδωσαν μετά την απόρριψη της ένταξής τους στο Υπουργείο Άμυνας. Ένα άγνωστο όχημα εξερράγη στην πόλη Cebla στις συριακές ακτές, κοντά στον κόμβο Al-Ashrafiya, δίπλα στο Al-Burjan.

-#US-Syria:Ρεπουμπλικάνος Γερουσιαστής #Jim_Risch : Το τρομοκρατικό υπόβαθρο του Tzolani (Ahmed Sharia) και η εχθρότητα του Ερντογάν απέναντι στους Κούρδους αποτελούν σοβαρή απειλή.

-#Syria:Το κανάλι “France 24” δημοσίευσε ένα ειδικό ρεπορτάζ για την απαγωγή Αλαουιτών γυναικών στην #Ταρτούς και σε άλλες πόλεις της Συρίας. Σύμφωνα με τισες ρεπορτάζ, τεκμηριώθηκε ότι 50 «Αλαουίτισες» γυναίκες απήχθησαν στην Ταρτούς από την τρομοκρατικη προσωρινή “κυβέρνηση”HTS στη Δαμασκό.

-#Iran: Η Ελάχε Χοσεϊνέτζαντ, ακτιβίστρια του κινήματος «Jin Jiyan Azadi», δολοφονήθηκε στην Τεχεράνη και το σώμα της πετάχτηκε σε ένα άδειο οικόπεδο. Οι συγγενείς της ισχυρίζονται ότι η ιρανική υπηρεσία πληροφοριών διέπραξε αυτή τη δολοφονία. Υπάρχουν υποψίες ότι η Ελάχε κακοποιήθηκε σεξουαλικά.Το Ανώτατο Εφετείο επικύρωσε την απόφαση εκτέλεσης της Κούρδισσας ακτιβίστριας Πεξσάν Εζίζι από το ιρανικό καθεστώς των μουλάδων..! Oλα αυτα φερνουν ολο και πιο κοντα τον διαμελισμο του Ιραν.

-#Iraq-Kurdistan:HPG-ΥJA STAR δυναμεις πραγματοποίησαν 8 επιχειρήσεις εναντίον Τούρκων εισβολέων (TSK) σε απάντηση στις έντονες επιθέσεις των TSK στις Αμυντικές Ζώνες. 2 εισβολείς εξουδετερώθηκαν, 2 τραυματίστηκαν. 1 τεθωρακισμένος εκσκαφέας καταστράφηκε. 1 drone καταρρίφθηκε. 1 σύστημα ραντάρ έγινε στόχος και 4 άλλοι στόχοι. –

#Ukraine: Ο ρωσικός στρατός κατέλαβε την Κοντράχοφκα… Οι ρωσικές μονάδες κατελαβαν την Φεντόροφκα .Οι μάχες έχουν πλέον εισέλθει στο Κομάρ. Κατάσταση στο μέτωπο του Χουλιαΐπολε: Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 36 ωρών, ο #ΡωσικόςΣτρατός ξεκίνησε νέα επίθεση σε αυτό το μέτωπο προς τη Μαλινίβκα. Ως αποτέλεσμα, μια σειρά από θέσεις κάτω από τη γκρίζα ζώνη καταλήφθηκαν από ρωσικές δυνάμεις που έφτασαν στα περίχωρα της περιοχής.Νοβομικολάιβκα, Kindrativka , Oleksiyivka στο #Σούμι. Η περιφέρεια της #Ουκρανίας καταλαμβάνεται από τις ρωσικές δυνάμεις.

-#Alawite:H ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΛΑΟΥΙΤΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..ΜΟΥΓΓΓΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΝΑΛΙΑ.. . HTS τρομοκρατες καίνε χωριά Αλαουιτών στις ακτές της Συρίας. Οι HTS έκαψαν τα βουνά Μπαλουράν στην ύπαιθρο της Λαττάκειας και τα δάση στο χωριό Μπσιλί στην ύπαιθρο της Τζαμπλέ.

Ταλκαλάχ, Χομς | Αλαουίτης πολίτης βασανίστηκε μέχρι θανάτου επειδή αρνήθηκε την κατάσχεση του σπιτιού του.Καρντάχα | Αλαουίτης πολίτης απήχθη από δυνάμεις ασφαλείας υπό την ηγεσία του HTS. Ο νεαρός Ράμι Χαμπίμπ Φάντελ απήχθη πριν από εννέα ημέρες από δυνάμεις της «Γενικής Ασφάλειας» που συνδέονται με το HTS από τον χώρο εργασίας του, τη Βιβλιοθήκη Αλ-Σορούκ, στην αγορά της Καρντάχα. Η τρέχουσα τύχη του παραμένει άγνωστη… Ο κ. Χαφέζ Γιουσέφ αλ-Ταβίλ, κάτοικος του χωριού Μπαρούχα στην περιοχή Ταλκαλάκ της επαρχίας Χομς, μαρτύρησε υπό βασανιστήρια πέντε ημέρες μετά τη σύλληψή του από μέλη της λεγόμενης Γενικής Ασφάλειας των HTS τρομοκρατων.

Μαχητές της τρομοκρατικής ομάδας Hay’at Tahrir al-Sham πραγματοποίησαν συνοπτικές εκτελέσεις άοπλων πολιτών αποκλειστικά και μόνο λόγω του αλαουιτικού θρησκευτικού τους υποβάθρου.

Τα θύματα είναι: Σφαγή Ash al-Warwar – Δαμασκό: 1.Abbas Suleiman Hammad 2.Yahya Mohammad Ibrahim 3.Mahmoud Mohammad Hammoud 4.Ahmad Wajih Mohammad 5.Malad Ali Al-Rabi’ah Massacre – Hama Countryside: 6.Nour al-Din al-Bahamadn Wafi8 Nasr al-Din al-Bakir (γυναίκα) 9.Thanaa Ali al-Bakir (γυναίκα) 10.Mohammad al-Khatib 11.Waddah Younes Θύματα της σεχταριστικής εκστρατείας στην ύπαιθρο Jableh – Χωριά Al-Daliyah και Beit Ana: 12.MaurbA1.1uf3 Θύμα Rasouq από το χωριό Tel Shanan – Εξοχή της Χομς: 15.Mohammad Nasr al-Abboud

-#Alawite: Στη Δαμασκό, τρομοκράτες της ΗΤS συνέλαβαν αυθαίρετα ανυπεράσπιστους Αλαουίτες πολίτες χωρίς καμία δικαιολογία. Δεν είναι γνωστό πού μεταφέρθηκαν οι απαχθέντες. Ο Αμπούντ Σακούρ, ο οποίος κρατούνταν στα μπουντρούμια του αλ-Τζολανί, έχασε τη ζωή του ως αποτέλεσμα βασανιστηρίων. Ο θάνατος του Σακούρ, ενός από τους χιλιάδες #Αλαουίτες που κρατήθηκαν άδικα από τον αλ-Τζολανί , αποκάλυψε για άλλη μια φορά την τρομακτική έκταση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περιοχή. Ο Αλαουίτης μαχητής της αντίστασης Άσαντ Ελ-Μπεκτασί από την Ταξιαρχία Παράκτιας Ασπίδας καλεί όλους τους Αλαουίτες σε όλο τον κόσμο να ενωθούν. –

#Druze:Τρεις Δρούζοι απήχθησαν από φιλοκαθεστωτικές δυνάμεις στον στρατηγικό δρόμο Ας-Σουαϊντά-Δαμασκού. Κλιμακώνονται οι εντάσεις καθώς έξι χωριά Δρούζων βομβαρδίστηκαν τις τελευταίες 72 ώρες Ας-Σουαϊντά, Συρία — 6 Ιουνίου 2025

Σε μια ανατριχιαστική κλιμάκωση της βίας και της καταστολής, τρεις Δρούζοι πολίτες απήχθησαν νωρίτερα σήμερα από δυνάμεις πιστές στο καθεστώς του Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι και συνδεδεμένες μονάδες ασφαλείας. Η απαγωγή έλαβε χώρα στον κρίσιμο αυτοκινητόδρομο Ας-Σουαϊντά-Δαμασκού — την κύρια αρτηρία που συνδέει το κυβερνείο με πλειοψηφία Δρούζων με τη συριακή πρωτεύουσα.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, οι τρεις άνδρες σταμάτησαν σε ένα σημείο ελέγχου που ελέγχεται από το καθεστώς πριν παραληφθούν βίαια από ένοπλα άτομα σε οχήματα χωρίς διακριτικά. Η τύχη τους παραμένει άγνωστη και οι τοπικές προσπάθειες για τη διαπραγμάτευση της απελευθέρωσής τους φέρεται να συνεχίζονται.

Αλλά οι απαγωγές είναι μόνο το τελευταίο σημάδι μιας επιδεινούμενης πολιορκίας της μειονότητας των Δρούζων της Συρίας. Τις τελευταίες 72 ώρες, έξι χωριά Δρούζων στην ύπαιθρο Ας-Σουαϊντά έχουν δεχθεί σφοδρό βομβαρδισμό από μουσουλμανικές πολιτοφυλακές πιστές στο καθεστώς Τζολάνι.

Πυροβολικό και όλμοι έχουν χτυπήσει κατοικημένες περιοχές, καταστρέφοντας σπίτια και γεωργικές εκτάσεις και αναγκάζοντας δεκάδες οικογένειες να εγκαταλείψουν την περιοχή. Οι τοπικές ομάδες πολιτικής άμυνας έχουν επιβεβαιώσει τα θύματα, αν και ο ακριβής αριθμός παραμένει ανεπιβεβαίωτος εν μέσω διαταραχών στις επικοινωνίες και αποκλεισμού της πρόσβασης σε πολλές από τις πληγείσες περιοχές. Οι ηγέτες της κοινότητας έχουν καταδικάσει τις επιθέσεις ως μέρος μιας ενορχηστρωμένης εκστρατείας για τη ρήξη της αντίστασης της περιοχής και την επιβολή της υποταγής στην φιλοκαθεστωτική διακυβέρνηση.

«Δεν πρόκειται πλέον απλώς για πολιτική πίεση – πρόκειται για συλλογική τιμωρία», δήλωσε ένας ηλικιωμένος από την πόλη Καναβάτ. «Προσπαθούν να μας λιμοκτονήσουν, να μας τρομοκρατήσουν και τώρα να μας εξαφανίσουν».

Ο δρόμος Ας-Σουαϊντά-Δαμασκού, που θεωρείται εδώ και καιρό σανίδα σωτηρίας για την κοινότητα των Δρούζων, περιγράφεται πλέον από τους κατοίκους ως διάδρομος φόβου. Με ένοπλες ομάδες να λειτουργούν υπό την προστασία του καθεστώτος, τα ταξίδια έχουν γίνει επικίνδυνα και τα βασικά αγαθά σπανίζουν. Μέχρι στιγμής, η συριακή κυβέρνηση δεν έχει εκδώσει κανένα σχόλιο ούτε για τις απαγωγές ούτε για τον βομβαρδισμό των χωριών. Αυτή η κατάσταση παραμένει ρευστή.

-#Rum_Pontos: Σύγκρουση αυτοκινήτου και μίνι λεωφορείου: 6 τραυματίες, 2 σοβαρά στην Σαμψουντα.

Oσοι μπορειτε να κοινοποιειται την σελιδα ,γιατι ΕΡΤ και μεγαλα καναλια δεν τα δειχνουν. Αυτα προς το παρον, “Ουδεν νεοτερον απο το ανατολικο μετωπο…”

Ο καθηγητής Διονύσης Δρόσος για το βιβλίο του Σταύρου Λυγερού: “Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία”

1

 

Γράφει ο καθηγητής Φιλοσοφίας Διονύσης Δρόσος

Για το βιβλίο του Σταύρου Λυγερού “Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία”

Η γεωπολιτική – Οι μάχες – Η προπαγάνδα – Η γεωοικονομία – Η διπλωματία Τραμπ – Ο ρόλος της Ευρώπης – Κίνα και BRICS+  (Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2025)

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολείται σε βάθος με το Ουκρανικό, ο Σταύρος Λυγερός. Παράλληλα με την καθημερινή παρακολούθηση του θέματος, έχει εκδώσει, σε συνεργασία με τον Σωτήρη Δημόπουλο το βιβλίο, “Γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία αλλάζει τον Κόσμο” (Εκδ. Πατάκη, 2022). Λίγους μήνες μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής, το βιβλίο εκείνο ήταν το πρώτο στην ελληνική γλώσσα που αμφισβητούσε το ανορθολογικό κυρίαρχο αφήγημα με το οποίο μας βομβάρδιζε από τότε το επικοινωνιακό σύστημα της Συλλογικής Δύσης.Δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή τότε στην ως άνω μελέτη, η οποία επέλεξε να ανιχνεύσει το ιστορικό υλικό και όχι να απαγγείλει το ποιηματάκι της αντιρωσικής υστερίας. Σήμερα, η υστερία αυτή μας έχει φέρει πολύ κοντά σε έναν παράλογο πόλεμο, ο οποίος –ας ελπίσουμε– πως λόγω πυρηνικών δεν θα είναι και ο τελευταίος της ανθρωπότητας. Οι εκτιμήσεις εκείνου του βιβλίου δικαιώθηκαν μία προς μια. Ο συγγραφέας θα μπορούσε να αρκεστεί σήμερα σε μια απλή επανέκδοση, για να υπενθυμίσει όσα πλέον φαίνονται εύλογα σε όλο και περισσότερους. Ο Λυγερός, ωστόσο, επέλεξε τον δύσκολο δρόμο μιας ολοκληρωμένης διατριβής πάνω στο θέμα. Σε έναν τόμο 500 σελίδων, ο αναγνώστης θα βρει όλα όσα χρειάζεται για να κατανοήσει αυτό το πρελούδιο του Γ’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Δεν θα εισέλθω σε λεπτομέρειες. Ο αναγνώστης θα βρει πλούσιο και διασταυρωμένο υλικό για όλες τις διαστάσεις της σύγκρουσης. Απλώς θα ήθελα να τονίσω μερικά σημεία, τα οποία κατά την εκτίμησή μου, αναδεικνύουν την επιστημονική και πολιτική αξία του έργου.

Πρώτον: Ο συγγραφέας ανατρέπει ένα προς ένα, όλα τα επιχειρήματα του κυρίαρχου δυτικού αφηγήματος. Αποδέχεται μόνον το προφανές, πως η ρωσική εισβολή του Φεβρουαρίου του 2022 είναι αντίθεση προς το διεθνές δίκαιο. Αυτό το σημείο βεβαίως για διπλωματικούς λόγους (βλ. τουρκική εισβολή στην Κύπρο), η Ελλάδα δεν θα επιτρεπόταν να το παραβλέψει. Η ανάλυση όμως του θέματος, την οποία προσφέρει ο συγγραφέας δείχνει καθαρά πόσο λάθος θα ήταν να εγκλωβιστούμε στην καταγγελία του μεμονωμένου γεγονότος της παραβίασης. Αυτό έκανε και κάνει η εθελόδουλη Δεξιά, αλλά και η δικαιωματική Αριστερά, δείχνοντας η καθεμία την πολιτική μυωπία της. Καθόσον αυτή η εισβολή μόνον απρόκλητη δεν ήταν, μετά τη συστηματική περικύκλωση της Ρωσίας, για την οποία η Δύση χρησιμοποίησε απάτη, δόλο, πραξικοπήματα και εθνοκάθαρση, με σαφή και δηλωμένη πρόθεση την διαίρεση και τον κατακερματισμό της ρωσικής επικράτειας.

Δεύτερον: Ο συγγραφέας, λόγω ιδιοσυγκρασίας αλλά και λόγω πολιτικής σωφροσύνης πραγματεύεται το όλο θέμα με νηφαλιότητα και μαθηματικό ορθολογισμό. Ακόμα και όταν αναφέρεται σε συμβάντα που είναι φυσικό να προκαλούν την οργή. Και η ιστορία αυτή είναι γεμάτη από απάτη, ψέμα, μαύρη προπαγάνδα, ρατσισμό, δαιμονοποίηση και πολεμικό φανατισμό, αλλά και μωρία, μικρόνοια και εγκληματική ανευθυνότητα. Αυτό καθιστά το έργο ιδιαίτερα ωφέλιμο, όχι μόνον για την ψυχρή κατανόηση του τι συμβαίνει, αλλά και διότι αποτελεί μια ισχυρή –σε διεθνές επίπεδο– συμβολή στη συζήτηση, καθώς είναι σε θέση να πείσει κάθε καλόπιστο ορθολογικό άνθρωπο, ανεξαρτήτως ιδεολογικών προτιμήσεων. Το βιβλίο πρέπει επειγόντως να μεταφραστεί και να κυκλοφορήσει σε Ανατολή και Δύση.

Τρίτον: Με βάση τις ψηφίδες που υπομονετικά συνέλλεξε και αξιολόγησε ο συγγραφέας, μπορούμε να φιλοτεχνήσουμε την μεγάλη εικόνα με αξιοπιστία όσον αφορά τις βασικές της γραμμές. Η συλλογική Δύση, υπό την ηγεσία και κηδεμονία των ΗΠΑ αντιμετώπισε την μετασοβιετική Ρωσία σαν “πλιάτσικο”. Τα σχέδια αυτά χάλασε η άνοδος του Πούτιν στην εξουσία. Η Ρωσία δεν ξανάγινε υπερδύναμη, όμως βρήκε την αξιοπρέπεια, την ανεξαρτησία και έναν πολύ καλό ρυθμό ανάπτυξης. Δεδομένου του ισχυρού πυρηνικού και συμβατικού οπλοστασίου της, η Ρωσία πλέον είναι μια υπολογίσιμη δύναμη. Δεν θα ηγεμονεύσει στον κόσμο ποτέ, αλλά δεν είναι πλέον έρμαιο της νεο-αποικιοκρατίας ούτε δέχεται να αντιμετωπίζεται ως μικρή δύναμη. Αυτή είναι η ρωσική “πρόκληση”. Όλα τα σχέδια της Συλλογικής Δύσης, πλέον αποβλέπουν στην αποδυνάμωση της Ρωσίας. Η αδιαλλαξία και η κλιμάκωση των προκλήσεων, που όπως βλέπουμε συνεχίζονται και σήμερα, παρά την δεινή θέση που έχει περιέλθει στρατιωτικά η Ουκρανία, αποτελούν αδιάψευστο τεκμήριο ότι η χώρα αυτή χρησιμοποιείται ως proxy και ο πόλεμος ουσιαστικά διεξάγεται μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας.

Τέταρτον: Παράλληλα με την αιματοχυσία, πρόκειται για έναν κατεξοχήν πόλεμο προπαγάνδας. Προπαγάνδα που επιδιώκει να τρομοκρατήσει τους πολίτες των δυτικών χωρών, παρουσιάζοντας ως θανάσιμη απειλή, αυτό που απλώς αποτελεί ένα εμπόδιο στην ανεξέλεγκτη λαφυραγώγηση της υφηλίου από τον δύοντα καπιταλιστικό ηγεμονισμό της Δύσης. Όχι από κάποιο αντίπαλο κοινωνικό σύστημα, αλλά από την ανάδυση πολλών μεγάλων περιφερειακών καπιταλιστικών δυνάμεων που διεκδικούν μια νέα κατανομή ισχύος. Ένας πόλεμος που διεξάγεται νικηφόρα για την Δύση, σε επίπεδο πληροφόρησης, παρά τις ήττες των ουκρανικών στρατευμάτων και των συμμάχων τους. Αθρόα παραγωγή fake news, σκηνοθετημένοι θρήνοι για δήθεν βομβαρδισμούς αμάχων και μέχρι γελοιότητας δαιμονοποίηση του Πούτιν, της Ρωσίας και του πολιτισμού της. Την ίδια στιγμή που τα ίδια ΜΜΕ της Δύσης σιωπούν, αλλά και οι κυβερνήσεις ασκούν διώξεις σε όποιον απλώς φέρει ένδυμα με την λέξη “Παλαιστίνη”.

Πέμπτον: Είναι χαρακτηριστική της ηθικής αναξιοπιστίας της Δύσης, η χυδαιότητα με την οποία ομολογείται πως συνάπτονται συμφωνίες, όπως οι συμφωνίες του Μινσκ (2014 και 2015), απλώς και μόνο για να εξαπατηθεί ο αντίπαλος, να κερδηθεί χρόνος και να προετοιμαστεί καλύτερα ο πόλεμος εναντίον του. Το ότι συμφωνίες καταπατούνται δεν είναι νέο στην ιστορία. Ο Μακιαβέλλι το πρότεινε ρητά, όποτε ήταν χρήσιμο. Εκείνο που εντυπωσιάζει όμως είναι η ευκολία με την οποία, αξιωματούχοι, αμέσως μόλις λήξει η θητεία τους και ενώ οι συνέπειες των πράξεών τους είναι ακόμα ενεργές και όχι μακρινή, τετελεσμένη ιστορία, δηλώνουν ότι ο λόγος τους δεν έχει καμία αξία, αλλά είναι απλώς ένα εργαλείο εξαπάτησης του άλλου. Αυτό μάλιστα συμβαίνει ενόσω επιδιώκεται, υποτίθεται, συμφωνία εκεχειρίας ή κατάπαυσης των εχθροπραξιών. Είναι σαν να δηλώνεται ευθέως και χωρίς προσχήματα στον αντίπαλο, πως επιδιώκεται και πάλι η παγίδευσή του για να συνεχιστεί ο πόλεμος από χειρότερες για τον ίδιον θέσεις. Για αιώνες, η μόνιμη κατηγορία της Δύσης προς οποιονδήποτε θεωρούσε “ανατολικότερο” από την ίδια ήταν πως “δεν κρατάνε τον λόγο τους· δεν τηρούν συμφωνίες”, είναι “αφερέγγυοι”, “αναξιόπιστοι”, “δόλιοι” κτλ λόγω της “βαρβαρότητάς” τους. Αν ανατρέξει κανείς στα κείμενα των σταυροφόρων, αλλά και των περιηγητών της καθ’ ημάς Ανατολής, θα δει πως αυτή είναι μια σταθερή στερεοτυπική κατηγορία κατά Ελλήνων και Σλαύων. Οι ίδιοι οι δυτικοί στήριξαν την ηθική τους αυτοεικόνα στην παλιά φεουδαρχική δεοντολογία της “τήρησης των υποσχέσεων”. Δείχνει εκφυλισμό ως προς τις δικές της αξίες, ο κυνισμός με τον οποίο σήμερα δηλώνεται με αυτοθαυμασμό και χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό: “σας εξαπατήσαμε”. Ακόμα και στην χρηματιστική καρδιά του συστήματος, η αρχή της πίστης (credit) επί της οποίας θεμελιώνονται τα πάντα, κλονίζεται όταν παγώνουν και απειλούνται με κατάσχεση τα ρωσικά διαθέσιμα στις δυτικές τράπεζες. Αλλά και η περίφημη δημοκρατία, που διαχωρίζει υποτίθεται την Δύση από τις αυταρχικές κυβερνήσεις της Ανατολής, γνωρίζει έναν πρωτόγνωρο, απροκάλυπτο ευτελισμό, όταν εκλογές ακυρώνονται και επαναλαμβάνονται μέχρι να εκλεγεί ο “ενδεδειγμένος”. Αυτή η αυτοαναίρεση της μόνης “πίστης” (credit) στην οποία ομνύει το σύστημα, καθώς και όλων των “φιλελεύθερων” αρχών και αξιών του είναι χαρακτηριστική του μηδενισμού που κυριαρχεί στον δυτικό πολιτισμό και είναι ασφαλές σημείο παρακμής και σήψης. Αυτά όλα θα τα πληρώσει η Δύση πολύ ακριβά και δεν εννοώ μόνον στο πεδίο της μάχης.

Έκτον: Όσον αφορά τις προσδοκίες που γέννησε η άνοδος του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ («θα τελειώσω τον πόλεμο σε μια μέρα»), ο συγγραφέας φαίνεται να μας υποδεικνύει πώς πρέπει να ερμηνεύσουμε την διαφαινόμενη, μοναδική πάντως, ματαίωση μιας εκ των προβλέψεών του. Ότι δηλαδή στη δεύτερη θητεία του ο Τραμπ είναι πολύ ισχυρός έναντι του βαθέoς κράτους και ότι ήλθε για να μείνει. Ο συγγραφέας προσφυώς επισημαίνει ότι η εμπλοκή του Τραμπ σε θερμή σύγκρουση με τη Ρωσία δεν είναι επιθυμητή από τον ίδιο, διότι κάτι τέτοιο θα τον καθιστούσε όμηρο του αμερικανικού βαθέoς κράτους. Νομίζω πως εδώ βρίσκεται το κλειδί για την εξιχνίαση των σχέσεων του νέου προέδρου με το βαθύ κράτος, το οποίο ωθεί προς την σύγκρουση ακριβώς διότι γνωρίζει πως έτσι θα θέσει υπό έλεγχο τον πρόεδρο. Μέχρι στιγμής, ο άτυπος εμφύλιος εντός του κατεστημένου των ΗΠΑ δεν φαίνεται να κερδίζεται από τον Τραμπ, ο οποίος μετράει συνεχείς αστοχίες και αποτυχίες (διαπραγματεύσεις με Ιράν, Ουκρανία, επιβολή δασμών, Παλαιστινιακό). Και η προοπτική της παροδικότητας του φαινομένου Τραμπ είναι μάλλον που αποθρασύνει την ευρωπαϊκή επιθετικότητα κατά της Ρωσίας. Οι πάλαι ποτέ ισχυροί της Ευρώπης γνωρίζουν πολύ καλά ότι χωρίς την Αμερική δεν είναι σε θέση να προβληματίσουν στρατιωτικά τη Ρωσία. Ποντάρουν λοιπόν σε σύντομο κλείσιμο της τραμπικής παρένθεσης και σε επιστροφή των ΗΠΑ στην ηγεσία της αντιρωσικής υστερίας.

Έβδομον: Ο πόλεμος αυτός αφορά άμεσα την χώρα μας. Ούτως ή άλλως θα την αφορούσε, εφόσον η Ελλάδα ανήκει στον συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, ήταν εμφατική επιλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη να πρωταγωνιστήσει σε λεονταρισμούς και φραστική επιθετικότητα εναντίον της Ρωσίας. Βρέθηκε να δηλώνει ότι θα στείλει τον Πούτιν σε διεθνές ποινικό δικαστήριο σαν εγκληματία πολέμου, ότι η Ελλάδα είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσία κοκ. Και δεν αρκέστηκε σε δηλώσεις αυτή η περίεργη κυβέρνηση: όπλα μεταφέρθηκαν από τα παραμεθόρια και απειλούμενα νησιά στην Ουκρανία. Διότι η Ελλάδα, η μόνη χώρα του ΝΑΤΟ που απειλείται από άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα η εγγυήτρια δύναμη της Κύπρου, το 40% της οποίας τελεί υπό τουρκική κατοχή, επέλεξε ως προτεραιότητά της να “πολεμήσει” για την Ουκρανία. Και –κορύφωση του οξύμωρου– η Κυπριακή Δημοκρατία επίσης!

Είναι η δεύτερη στη σειρά κυβέρνηση, μετά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία διακόπτει την παλαιά παράδοση καλών σχέσεων με την Ρωσία, ανεξαρτήτως καθεστώτος και ανεξαρτήτως της ένταξης της χώρας στο δυτικό στρατόπεδο. Φτάσαμε στο σημείο να αναθεωρήσουμε την ίδια την ιστορία μας ώστε να αποβληθεί κάθε ίχνος θετικής ρωσικής παρουσίας σε αυτήν. Η δαιμονοποίηση της “Aρκούδας” έχει φαίνεται και αναδρομική ισχύ.

Αν ισχύει η μεγάλη εικόνα του ουκρανικού πολέμου, την οποία στηρίζουν τα στοιχεία και η ανάλυση του Λυγερού, τότε τινάζεται στον αέρα όλο το κυβερνητικό αφήγημα περί “σωστής πλευράς της ιστορίας”. Χωρίς σοβαρή αντίδραση από την ανύπαρκτη αντιπολίτευση και με πρωταγωνιστές πρόθυμους ιστορικούς και κάποιους παράγοντες της πάλαι ποτέ “Αριστεράς”, οι οποίοι ήκουσαν φωνήν κατά την πορεία προς την δική τους Δαμασκό!

Η πολιτική αυτή μέρους του ελληνικού πολιτικού συστήματος βλάπτει σοβαρά τα εθνικά συμφέροντα. Πέραν του οικονομικού κόστους. Πέραν του στρατιωτικού αφοπλισμού της χώρας. Διπλωματικά έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο και πολύ επικίνδυνη απομόνωση σε πολλά μέτωπα. Άμεσα σχετίζονται με την εθνικά επιβλαβή στάση μας έναντι της Ρωσίας, οι  πολύ πρόσφατες εξελίξεις των ημερών, η διπλωματική ήττα στο Σινά και η διαφαινόμενη αναγνώριση του Τουρκο-λιβυκού Μνημονίου για την ΑΟΖ και από τον Χαφτάρ και την Βουλή της Λιβύης.

Υπάρχουν περιθώρια και κυρίως πολιτική βούληση για αλλαγή πλεύσης; Άγνωστο. Καθώς, όμως, στην προαναγγελθείσα επίσημη παρουσίαση του βιβλίου την 17η Ιουνίου, θα μιλήσουν γι’ αυτό πολιτικές προσωπικότητες πρώτης γραμμής, αναμένονται καθαρές τοποθετήσεις σε αυτό το ερώτημα. Διότι όποιος φιλοδοξεί να είναι πολιτικά ενεργός δεν μπορεί να προσπεράσει την ανάλυση του βιβλίου αυτού με γενικολογίες του τύπου «πολύ ενδιαφέρον», «σημαντική συμβολή» κτλ. Οφείλει είτε να αναλάβει δεσμεύσεις στην εξωτερική πολιτική, συμβατές με τα πορίσματα του βιβλίου είτε να ανατρέψει την επιχειρηματολογία του. Η δημόσια τοποθέτηση απέναντι σε μια τόσο σαφή πολιτική δήλωση όπως το βιβλίο αυτό, δεν προσφέρεται για ανώδυνες δημόσιες σχέσεις.

 

Δημοσίευμα-«βόμβα» της γερμανικής Welt: Η Κομισιόν πλήρωνε ακτιβιστές των ΜΚΟ, για να στρέφονται εναντίον γερμανικών εταιρειών

0

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρεται να πλήρωσε περιβαλλοντικές οργανώσεις, προκειμένου να στραφούν με δράσεις και προσφυγές εναντίον γερμανικών εταιρειών, με στόχο να πειστεί η κοινή γνώμη για την κλιματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με δημοσίευμα της Welt am Sonntag.

Η εφημερίδα, η οποία επικαλείται μυστικά συμβόλαια που έχει στη διάθεσή της, αναφέρει ότι αξιωματούχοι των Βρυξελλών και ακτιβιστές συντονίστηκαν μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια σε αυτό το εγχείρημα. Μεμονωμένες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις φέρονται να έχουν λάβει έως και 700.000 ευρώ, σημειώνει η Welt am Sonntag και ως παράδειγμα φέρνει την οργάνωση ClientEarth, η οποία έπρεπε να εμπλέξει γερμανικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με άνθρακα σε δικαστικές υποθέσεις, προκειμένου να αυξηθεί ο «οικονομικός και νομικός κίνδυνος» των παρόχων. Η οργάνωση έλαβε συνολικά 350.000 ευρώ.

Η εφημερίδα υποστηρίζει επίσης ότι στελέχη της Επιτροπής ανέθεσαν στην οργάνωση «Friends of the Earth» καμπάνια κατά της εμπορικής συμφωνίας μεταξύ της ΕΕ και της Νότιας Αμερικής (Mercosur). Άλλες ομάδες έλαβαν χρήματα για να επηρεάσουν τους νομοθέτες της ΕΕ πριν από ψηφοφορίες σχετικές με χρήση φυτοφαρμάκων και χημικών.

Τα συγκεκριμένα μυστικά συμβόλαια χρονολογούνται από το 2022 και σε αυτά καταγράφεται ακριβώς τι περίμενε η Επιτροπή ως αντάλλαγμα για την χρηματοδότηση -μεταξύ άλλων επιστολές, αναρτήσεις σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και συναντήσεις με μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

«Είναι λυπηρό ότι υπό τους πρώην Επιτρόπους Βιργκίνιγιους Σινκεβίσιους (πρώην Επίτροπος για το Περιβάλλον) και Φρανς Τίμερμανς (πρώην Επίτροπος για το Κλίμα) δόθηκαν γενικές επιχορηγήσεις σε οργανώσεις, οι οποίες αφορούσαν κρυφά πολιτικά λόμπι, ριζοσπαστικές ενέργειες και άσκηση πίεσης στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Σοκαρίστηκα ιδιαίτερα από τα σχέδια να εξαναγκάσουν από αγροκτήματα έως εργοστάσια παραγωγής ενέργειας με άνθρακα να εγκαταλείψουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες μέσω μηνύσεων και μαζικής αυστηροποίησης των απαιτήσεων τεκμηρίωσης» δήλωσε στην WamS η ευρωβουλευτής της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) Μόνικα Χολμάιερ.

Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε σχετικά ότι «η Επιτροπή ασκεί υψηλό βαθμό διαφάνειας σχετικά την παροχή χρηματοδότησης σε ΜΚΟ» και ότι εξέδωσε πέρυσι «σαφείς οδηγίες για τον εξορθολογισμό του τρόπου με το οποίο παρέχει χρηματοδότηση σε ΜΚΟ», οι οποίες περιλαμβάνουν οδηγίες «να μην υπογράφονται προγράμματα, τα οποία θα περιέχουν υπερβολικά συγκεκριμένες δράσεις οι οποίες απευθύνονται σε θεσμικά όργανα της ΕΕ ή εκπροσώπους τους».

Ρούντι Ρινάλντι: πολιτικές διεργασίες σε ρευστό τοπίο

0
του Ρούντι Ρινάλντι
Αναμένοντας τις κινήσεις Σαμαρά – Συστημικές διεργασίες για ανακύκλωση – Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ και οι κινήσεις Τσίπρα – Η κοινωνία και η παρουσία της με τα Τέμπη – Τα Τέμπη και η χρεοκοπία της Αριστεράς
Η εικόνα που θέλει να προβάλλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ότι όλα βαίνουν καλώς, ότι συγκρούεται με τις «παθογένειες του παρελθόντος» και κόβει τους «γόρδιους δεσμούς», ότι αυξάνεται το διεθνές κύρος της Ελλάδας κ.ο.κ., είναι εντελώς ψεύτικη. Οι απεγνωσμένες προσπάθειες να επιδείξει πυγμή και επιθετικότητα, να στήσει πελατειακούς μηχανισμούς μοιράζοντας χρήματα σε διάφορους κύκλους, οι προσπάθειες «αλλαγής της ατζέντας», δεν έχουν αποτελεσματικότητα. Μόλις τις τελευταίες μέρες δύο τεράστιες «κατολισθήσεις» συνέβησαν: το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η υπόθεση της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Αυτά δεν μπορούν να «σκεπαστούν» με κάποια εγκαίνια, ή με επισκέψεις του πρωθυπουργού σε υπουργεία και ιδρύματα. Επί της ουσίας ο Μητσοτάκης και το Μαξίμου έχουν απέναντι τους την κοινωνία, την αίσθηση που έχει η μεγάλη πλειοψηφία για το «έργο» της κυβέρνησης, τους θεσμούς, το «επιτελικό κράτος». Είναι η αίσθηση της «παράγκας»…
Φυσικά και το ενεργό ρήγμα των Τεμπών συνεχίζει να προκαλεί αναταράξεις που πιέζουν ασφυκτικά το Μαξίμου. Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο το γεγονός ότι έχουν ήδη ξεκινήσει έντονες διεργασίες στα κόμματα, στις Πρεσβείες κ.λπ. για το πώς και υπό ποια μορφή θα συνεχιστεί ή θα ανακυκλωθεί το πολιτικό οικοδόμημα του εκσυγχρονισμένου μεταπρατισμού. Ο υπερσυγκεντρωτισμός του Μαξίμου, η μονοπώληση όλων των χρηματικών ροών και κονδυλίων με τον τρόπο του «πάρτα όλα», έχει τροφοδοτήσει σε ακραίο βαθμό τη διαφθορά και τη ρεμούλα, αλλά και την αλαζονεία του μηχανισμού του Μαξίμου. Επόμενο είναι να δημιουργούνται συσπειρώσεις δυσαρεστημένων ή και «προβληματισμένων». Διότι τα όρια της σημερινής διαχείρισης υπό τον Μητσοτάκη μπορούν να οδηγήσουν σε τεράστια εσωτερική αποσταθεροποίηση, με τα τόσα σκάνδαλα και την ολομέτωπη καθεστωτική επίθεση που σχεδιάζει και υλοποιεί το Μαξίμου. Από την άλλη, υπάρχουν και οι γεωπολιτικές τεκτονικές πλάκες και η σοβαρότατη και ραγδαία υποβάθμιση της Ελλάδας, που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων ή και σε εθνική συρρίκνωση.
Στο παρόν σημείωμα θα εξετάσουμε ορισμένες μόνο πτυχές των διεργασιών που γίνονται, γνωρίζοντας ότι στα πλαίσια ενός άρθρου δεν μπορούν να καλυφθούν οι εν εξελίξει διεργασίες στο σύνολό τους.
Αναμένοντας τις κινήσεις Σαμαρά
Εδώ και μήνες σε πολλά δημοσιογραφικά μέσα κυκλοφορούν «ειδήσεις» για συσκέψεις, διεργασίες, συνεννοήσεις εντός της Ν.Δ. και γύρω από τον κ. Σαμαρά. Θυμίζουμε ότι ο ίδιος διαγράφτηκε από τη Ν.Δ. τον Νοέμβριο του 2024 με αφορμή μια συνέντευξή του. Η διαγραφή ενός πρώην προέδρου της Ν.Δ. και πρώην πρωθυπουργού δεν είναι μικρή κίνηση. Από τότε έγιναν ορισμένες εμφανίσεις και παρεμβάσεις του Σαμαρά (μαζί με τον Κ. Καραμανλή) που έδιναν το μήνυμα ότι κάτι δεν πάει καλά με την πορεία της χώρας και τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Ήδη από τον Φεβρουάριο 2025 το ρεπορτάζ αναφέρει συσκέψεις σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα στη γραμμή «να τελειώνουμε με τον Μητσοτάκη», και φημολογίες για νέο πολιτικό σχηματισμό υπό τον Σαμαρά. Αυτές οι διεργασίες έχουν φουντώσει το τελευταίο διάστημα. Υπάρχει μια συνεννόηση Σαμαρά-Καραμανλή: ο δεύτερος έχει θέσει όρους στον Σαμαρά, να μην αποσπάσει βουλευτές από τη Ν.Δ. Όχι να μην προχωρήσει, αλλά να μην φανεί ότι στρέφεται ενάντια στη Ν.Δ. Γι’ αυτό ο Σαμαράς διαρρέει ότι αν κάποιοι βουλευτές θελήσουν να τον ακολουθήσουν, θα τους ζητήσει να παραδώσουν την έδρα στη Ν.Δ. ή να προσχωρήσουν στο κόμμα Σαμαρά όταν προκηρυχθούν εκλογές.
Η φράση «αυτή δεν είναι κυβέρνηση Ν.Δ., είναι κυβέρνηση Μητσοτάκη» επαναλαμβάνεται διαρκώς από στελέχη προσκείμενα στον Καραμανλή. Ο Σαμαράς όμως μπορεί με τη δημιουργία κίνησης-κόμματος να αποκόψει την αυτοδυναμία του Μητσοτάκη στις επόμενες εκλογές, και να προταθεί μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού με κορμό τη Ν.Δ., το κόμμα Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ (ή μέρος του). Ένας τέτοιος σχεδιασμός –όπως διαρρέεται– χρειάζεται προσεγμένες κινήσεις προετοιμασίες του εδάφους και εκμετάλλευση των περιστάσεων.
Λέγεται ακόμα ότι ήδη έχει συγγραφεί μια διακήρυξη με τη συμμετοχή διαφόρων. Ότι η «κίνηση» περιλαμβάνει δυνάμεις από τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και την αριστερά(!) που έχουν καταλήξει ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να «τελειώνουμε με τον Μητσοτάκη». Ότι στις συζητήσεις και διεργασίες υπάρχει ο προβληματισμός του πότε να αναγγελθεί η κίνηση· για παράδειγμα λέγεται ότι πρέπει να προηγηθεί της αφίξεως της νέας πρέσβειρας των ΗΠΑ, για να μην φανεί ότι υπάρχει συσχέτιση (ενώ όλοι γνωρίζουν ότι μάλλον υπάρχει). Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε μια εντατικοποίηση δηλώσεων, τοποθετήσεων, κινήσεων, δημοσκοπήσεων (π.χ. «θα ψηφίζατε έναν νέο φορέα υπό τον κ. Σαμαρά;»). Ο Σταύρος Λυγερός σε ένα podcast στις 29/5 εξηγεί «γιατί ο Σαμαράς είναι η μόνη εναλλακτική στον Κυριάκο». Στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του για τον πόλεμο στην Ουκρανία, θα μιλήσουν πάλι μαζί οι Σαμαράς και Καραμανλής…
Συστημικές διεργασίες – Συστημική ανακύκλωση
Όλα αυτά τα γνωρίζει καλά ο Μητσοτάκης και η ομάδα του. Έχει όμως έναν μηχανισμό στα χέρια του, ρυθμίζει την κάνουλα όπως νομίζει, και θεωρεί πως η επιθετικότητα και η φυγή προς τα μπρος είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Η άλλη πλευρά βλέπει και εκτιμά ότι ο πολιτικός χρόνος του Μητσοτάκη τελειώνει και θέλει (άλλο αν θα μπορέσει) να διαμορφώσει όρους μιας ανακύκλωσης του πολιτικού συστήματος εντός του κυρίαρχου πλαισίου.
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι μείζονες πολιτικές διεργασίες και εξελίξεις γίνονται στο χώρο της Δεξιάς και γύρω από τη Δεξιά. Είναι δηλαδή έντονα συστημικές. Η Ν.Δ. έχει χάσει πολύ μεγάλο μέρος της εκλογικής της βάσης, είτε προς την αποχή είτε προς μικρότερους δεξιούς σχηματισμούς, και αυτό δημιουργεί την εντύπωση ότι υπάρχει χώρος για μια νέα κίνηση, που θα συμβάλλει στην απομάκρυνση του Μητσοτάκη και από εκεί και πέρα βλέπουμε. Ο Μητσοτάκης θα παίξει το χαρτί της σταθερότητας και της κυβερνησιμότητας, εκμεταλλευόμενος επικοινωνιακά όλο το φάσμα του ελέγχου των ΜΜΕ και της χρηματοδότησής τους.
Από αυτό το σκηνικό δεν μπορεί να αφαιρεθεί ένα κεντρικό ζήτημα: το τι εξελίξεις θα υπάρξουν στην περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου, ποια συμφέροντα των ελληνικών ελίτ θα περιλαμβάνονται σε αυτές, τι θα πριμοδοτήσει η σε μεγάλη κρίση τραμπική πολιτική στην περιοχή, πώς θα συμπεριφερθούν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αλλά και οι ειδικές βλέψεις Τουρκίας, Αιγύπτου, Ισραήλ.
Η πολιτική διαχείριση της αποικίας Ελλάδα μοιάζει μέσα σε αυτό το κάδρο σαν δευτερεύον ζήτημα. Όμως η συστημική ανακύκλωση ενός σε βαθιά κρίση πολιτικού συστήματος δεν μπορεί να μένει αναπάντητη για πολύ χωρίς να προκαλούνται έντονοι τριγμοί. Αυτή η συστημική ανακύκλωση δεν έχει κανένα θετικό στοιχείο για την κοινωνία και τη χώρα, επειδή στην ουσία κινείται εντός διαμορφωμένου πλαισίου. Η σκέτη απομάκρυνση του Μητσοτάκη, και με τους όρους που επιδιώκεται, δεν αποτελεί εγγύηση για θετική εξέλιξη. Πρόκειται για ανακύκλωση, όχι για τη μεγάλη κοινωνική πολιτική μεταπολίτευση που έχει ανάγκη η Ελλάδα.
Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ – Οι κινήσεις Τσίπρα
Υποτίθεται ότι το ΠΑΣΟΚ, έστω από καραμπόλα, είναι αξιωματική αντιπολίτευση. Κινείται όμως κι αυτό στην ανυποληψία, χωρίς δυναμική. Ξεπερνώντας την κρίση μετά τις εκλογές, ο Ανδρουλάκης αποδεικνύει και πάλι ότι «δεν μπορεί». Ο λόγος του και οι κινήσεις του ΠΑΣΟΚ ελάχιστη απήχηση έχουν. Δεν μοιάζει με πόλο συσπείρωσης και φορέα κεντρικών εξελίξεων, αλλά με σαπόρτ γκρουπ που το καλούν να συνοδέψει είτε μια κεντροδεξιά πολιτική είτε μια κεντροαριστερή πρόταση (που ακόμα δεν υπάρχει). Υπάρχουν τάσεις και πιέσεις εσωτερικά στο ΠΑΣΟΚ, και αμφισβήτησης του Ανδρουλάκη. Κάποιες τάσεις θα ήθελαν συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ σε κάποια φόρμουλα συγκυβέρνησης είτε με τη Ν.Δ. είτε με τις όποιες εξελίξεις στο χώρο της Ν.Δ. Άλλες τάσεις θα ήθελαν μια κεντροαριστερή συσπείρωση με ό,τι γίνει στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, είτε με τις πρωτοβουλίες Τσίπρα.
Αυτό που φαίνονταν σαν πολιτική πρόταση του Ανδρουλάκη, δηλαδή ένας διμέτωπος απέναντι σε Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, ξεθωριάζει εντυπωσιακά. Είτε διότι οι πρωτοβουλίες παίρνονται τώρα εντός του χώρου της Ν.Δ. και περιλαμβάνουν και το ΠΑΣΟΚ κατά κάποιο τρόπο, είτε επειδή στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ ο θρυμματισμός δεν έχει τέλος. Ακόμα, γιατί σε κοινοβουλευτικό επίπεδο δεν μπόρεσε να δείξει κάτι διαφορετικό.
Ο Τσίπρας προχωρά κι αυτός για μια «επιστροφή» του με κύριο φορέα το Ινστιτούτο που σεμνά φέρει το όνομά του, ετοιμάζοντας και ένα βιβλίο αυτοβιογραφικό(!) και ανακοινώνοντας μια δεύτερη διάσκεψη στις 10/6 με συμμετοχή διεθνών παραγόντων (Μπέρνι Σάντερς, Έλι Σλάιν, Ενρίκο Λέτα κ.ά.). Παράλληλα έχει ταξιδέψει στην Αμερική (τάχα για σπουδές και ομιλίες) και προετοιμάζεται παίρνοντας αποστάσεις από τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ που έχουν δημιουργηθεί – λες και δεν φέρει ουδεμία ευθύνη. Επιπλέον διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με ΓΑΠ και Ντόρα. Πρόσφατα δε ο διπλωματικός του σύμβουλος και συντονιστής του «Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας», Ευάγγελος Καλπαδάκης, διορίστηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη) στη Βιέννη. Εξάλλου όλες οι πτέρυγες που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν υπερηφάνεια για τη συμφωνία των Πρεσπών. Η δήλωση αυτή μοιάζει με «διαβατήριο» στο σημερινό γεωπολιτικό σκηνικό, και αποδοχή των όρων του.
Η κοινωνία και η παρουσία της
Είναι μόνιμη και αρκετά εμφατική η παρουσία της κοινωνίας –ακόμα κι αν αυτό δεν ομολογείται– και η μεγέθυνση της αντιπαλότητάς της προς το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Το φαινόμενο της αποχής δεν ήταν εκδήλωση αδιαφορίας· η κινητοποίηση 2-3 εκατομμυρίων ανθρώπων για την υπόθεση των Τεμπών έδειξε ότι υπάρχει ένα βαθύ και ενεργό ρήγμα μέσα στην κοινωνία. Η αξιοπιστία των κομμάτων έχει πέσει στο ναδίρ, η φωνή των συγγενών των θυμάτων (Καρυστιανού, Ασλανίδης κ.ά.) ακούγεται σθεναρά σε όλη τη χώρα. Ακόμα και η δίκη για το Μάτι επηρεάστηκε από αυτήν την τεράστια κατακραυγή για την έλλειψη δικαιοσύνης. Κάποιοι, έστω λίγοι και για λίγο, οδηγήθηκαν στην φυλακή – βέβαια δεν «ακουμπήθηκαν» πολιτικά πρόσωπα…
Η ίδια η κοινωνία (ή οπωσδήποτε μεγάλο μέρος της) δίνει μάχη επιβίωσης στην καθημερινότητά της μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες: ακρίβεια, νοίκια, αρπαγή γης και περιουσιών, διώξεις, ψηφιακό κράτος, υγεία, μισθοί και συντάξεις πείνας… Και πρέπει να περιμένει σαν ζήτουλας να κληρωθεί για κοινωνικό τουρισμό, να πάρει ένα επίδομα (τον Νοέμβριο) ή να ακούσει τις εξαγγελίες του Μητσοτάκη στην προσεχή ΔΕΘ.
Η πρόσφατη κίνηση της κυρίας Καρυστιανού, να καταθέσει μια πρόταση για σύσταση προανακριτικής επιτροπής ζητώντας από τους βουλευτές να την υπογράψουν, τάραξε τα νερά, δημιουργώντας αναταραχή στον κυβερνητικό εκπρόσωπο και σε ορισμένα κόμματα, ιδιαίτερα της αριστεράς (βλ. ΣΥΡΙΖΑ). Λειτουργεί θετικά επικοινωνιακά σε πρώτο επίπεδο, αφού κατηγορεί ευθέως τον πρωθυπουργό, υπουργούς και υφυπουργούς. Παρόλο που το σενάριο προβλέπει μια διαδικασία σαν αυτή που έγινε με τον Τριαντόπουλο, θα υπάρξει μεγαλύτερη συζήτηση, και το θέμα των Τεμπών θα βρίσκεται στο προσκήνιο τις επόμενες μέρες.
Η κίνηση αυτή έρχεται μετά από συγκεντρώσεις για το θέμα σε όλη την Ελλάδα, αλλά χωρίς να έχουν γίνει ενέργειες και κινήσεις που θα έδιναν μεγαλύτερη δυναμική στο κίνημα των Τεμπών και στο αίτημα της κοινωνίας για δικαιοσύνη και οξυγόνο. Πιο συγκεκριμένα, αμέσως μετά τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια έπρεπε να κατατεθεί η πρόταση νομοθετικής πρωτοβουλίας πολιτών με τις 1.500.000 υπογραφές και να απαιτούνταν να ψηφιστεί στη Βουλή. Μια τέτοια κίνηση δεν θα είχε σχέση με τις προσπάθειες εγκλωβισμού σε σημαδεμένες κοινοβουλευτικές διαδικασίες και τερτίπια (εξεταστικές, προανακριτικές κ.λπ.). Επίσης έπρεπε να είχε γίνει ένα μεγάλο κάλεσμα για να αυτοοργανωθεί το κίνημα των Τεμπών σε όλη την χώρα, και να τονίζονταν πως κύρια η μαζική εξωκοινοβουλευτική δράση και πίεση της κοινωνίας μπορούσε να φέρει αποτελέσματα. Υπήρχαν τότε οι δυνατότητες για μια τέτοια εξέλιξη. Αυτά δεν έγιναν για διάφορους λόγους, και βέβαια έχουν επιπτώσεις…
Η πορεία προς τη Δικαιοσύνη, το Οξυγόνο, το Φως θα είναι μακρόχρονη, παρατεταμένη. Αυτό που θα γίνει στη Βουλή τις επόμενες μέρες είναι ένα μόνο επεισόδιο. Το μαζικό κίνημα, η μεγάλη κοινωνική ευαισθησία και διαθεσιμότητα, δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και «προτεραιότητες». Η κύρια δύναμή του είναι ο ακηδεμόνευτος χαρακτήρας του, και η μαζική δράση και συσπείρωση. Η ανάγκη εκδημοκρατισμού παντού και η συνένωση όλων των δυνάμεων που θέλουν μια άλλη εναλλακτική –ποιοτικά διαφορετική– οδηγεί σε μια αναγκαία αυτονομία από το πολιτικό σύστημα και τα υπάρχοντα κόμματα. Το «πλυντήριο» του πολιτικού συστήματος μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με εμπιστοσύνη στους απλούς ανθρώπους, έμφαση στην κινηματική διαδικασία, ώθηση της δυναμικής μέσα στην κοινωνία, έντονη και διακριτή απόσταση από το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Η χρεοκοπία της Αριστεράς
Εντυπωσιακή όμως είναι η τεράστια χρεοκοπία της αριστεράς, ιδιαίτερα αυτής που έχει μια παρουσία εντός του κοινοβουλίου, συνολικά για την υπόθεση των Τεμπών μέχρι τώρα. Δεν μπορούσε να διαφανεί πιο εντυπωσιακά η απουσία κάθε πρωτοβουλίας, η έλλειψη διάθεσης για εξεύρεση ενός τρόπου να στριμωχτεί η κυβέρνηση. Ούτε καν μια κοινή πρόταση για προανακριτική επιτροπή δεν ήταν σε θέση να διατυπώσουν! Η στάση τους δείχνει έναν εγγενή και βαθύ συστημισμό, ως στήριγμα και δεκανίκι του συστήματος – εν προκειμένω του κ. Μητσοτάκη.
Η Νέα Αριστερά δεν ήθελε να συμπεριλάβει σε μια πρόταση προανακριτικής τον κ. Μητσοτάκη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε να θιχτεί ο κ. Σπίρτζης (αλλά είναι σε βαθιά κρίση αφού κόλλησε με τον Κασσελάκη και νόμιζε ότι έχει έγκυρη πρόταση, μέχρι που ο Κασσελάκης ξεκόλλησε και υπόγραψε την πρόταση του Συλλόγου Τέμπη 2023). Οπότε μέσα στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, λίγες μέρες πριν το συνέδριο, πέφτουν καρεκλιές. Το ΚΚΕ, αφού δια στόματος Λιάνας Κανέλλη ανακοίνωσε την αλλαγή γραμμής («μάλλον δεν υπήρχε παράνομο φορτίο, το βασικό είναι ο καπιταλισμός, η Ε.Ε.» κ.ο.κ.), νίπτει τας χείρας του. Δεν υπάρχει μείζον πολιτικό θέμα με επίκεντρο το Μαξίμου, το μπάζωμα, τη συγκάλυψη κ.λπ. Εμμένει στην «καθαρή» πρόταση, με ολίγο ρεπορτάζ στον Ριζοσπάστη.
Τέτοια απουσία και χρεοκοπία της Αριστεράς δεν έχει ξαναϋπάρξει σε όλη τη μεταπολίτευση! Την πρόταση των συγγενών των θυμάτων την υπέγραψαν οι βουλευτές της Ελληνικής Λύσης, της Νίκης, της Πλεύσης Ελευθερίας και του κ. Κασσελάκη. Ναι, η απουσία της αριστεράς, των κομμάτων που αυτοαναφέρονται σαν αριστερά, κομμουνιστικά κ.λπ., είναι ΗΧΗΡΟΤΑΤΗ και υπογραμμίζει τη ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΤΗΤΑ του χώρου αυτού.
Σύνοψη
Πολλές διεργασίες· πυκνά γεγονότα και ρευστότητα· ένταση της πολιτικής κρίσης και της κρίσης αντιπροσώπευσης· η κοινωνία χωρίς διαμορφωμένο ένα εναλλακτικό σχέδιο και ένα υποκείμενο· η λαϊκή διαθεσιμότητα παραμένει ένας παράγοντας που οι δυνάμεις του συστημισμού θέλουν να συντρίψουν· ο πολιτικός και κοινωνικός αγώνας δεν διαμεσολαβείται από το υπάρχον πολιτικό-κομματικό σύστημα. Το κίνημα οφείλει να είναι γειωμένο στις πραγματικές ανάγκες και πόθους, και να δημιουργεί όρους συμμετοχής και ακηδεμόνευτης έκφρασης. Είναι υπέρτατη ανάγκη να αποδεσμευτεί η κοινωνική διαθεσιμότητα από τις ψεύτικες εναλλακτικές και διεργασίες ανακύκλωσης του πολιτικού συστήματος. Και στο επίκεντρο να τεθεί το συνολικό υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας.
(Δρόμος, φύλλο 734, 7/6/25)

Χαλκιδική -Λέκκας: «Περίεργο και χαοτικό φαινόμενο, δεν ξέρουμε αν τα 5,3 Ρίχτερ ήταν ο κύριος σεισμός»

0

 

Αγιο Ορος / intimenews
08/06/2025  09:08
Επιφυλακτικός σχετικά με την εξέλιξη της σεισμικής δραστηριότητας στη Χαλκιδική, εμφανίστηκε ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ, Ευθύμιος Λέκκας, μετά τον σεισμό 5,3 Ρίχτερ στο Άγιο Όρος.

Ο κ. Λέκκας μίλησε στην εκπομπή του OPEN «Τώρα Μαζί», με τον ίδιο να κάνει λόγο για ένα «περίεργο φαινόμενο», και μία σεισμική ακολουθία με «πολλά σκαμπανεβάσματα».

«Έχουμε εκδώσει μία προτροπή στους κατοίκους και στους μοναχούς της περιοχής να αποφεύγουν τα τμήματα των μοναστηριών που είναι παλιά και να αποφεύγουν περιοχές που έχουμε έντονες μορφολογικές κλίσεις, για τον κίνδυνο καταπτώσεων», σημείωσε, μεταξύ άλλων, ο Ευθύμιος Λέκκας, προσθέτοντας ότι το φαινόμενο είναι «χαοτικό».

«Δυστυχώς δεν μπορούμε να απαντήσουμε αν ήταν ο κύριος σεισμός, γιατί δεν ξέρουμε τις διαθέσεις της φύσης. Έχουμε να κάνουμε με ένα περίεργο φαινόμενο που έχει αρχίσει εδώ και 14 περίπου μήνες. Κορυφώθηκε πέρυσι το καλοκαίρι και τον Σεπτέμβριο. Στη συνέχεια η σεισμική δραστηριότητα έπαυσε, επανήλθε πάλι τον Φεβρουάριο, έπαυσε, και επανήλθε τώρα πάλι δριμύτερη. Ο σεισμός των 5,3 Ρίχτερ είναι ο μεγαλύτερος σεισμός από αυτούς που έχουν εκδηλωθεί. Ευελπιστούμε ότι είναι ο κύριος σεισμός αλλά δεν μπορούμε να το πούμε με πλήρη βεβαιότητα. Είναι μια ακολουθία που δεν μπορούμε να προδιαγράψουμε, γιατί έχει πολλά σκαμπανεβάσματα. Το αρνητικό είναι ότι δεν μπορούμε να εντοπίσουμε το ρήγμα γιατί είναι στον υποθαλάσσιο χώρο και δεν το βλέπουμε. Το θετικό είναι, όμως ότι βλέπουμε τα επίκεντρα να είναι συσσωρευμένα σε έναν πολύ στενό χώρο, που σημαίνει ότι δεν έχουμε μετάδοση της σεισμικής διέγερσης σε γειτονικά ρήγματα, γειτονικές περιοχές», ανέφερε αρχικά ο Ευθύμιος Λέκκας.

«Αυτό το ρήγμα μπορεί να δώσει μέχρι 5,6-5,7 Ρίχτερ, κάπου εκεί το υπολογίζουμε. Το θέμα είναι ότι είναι στο Άγιο Όρος, είναι μια ιδιαίτερη περιοχή, με παλιά μοναστήρια, τα οποία, όμως, τα περισσότερα έχουν συντηρηθεί επαρκώς και τα οποία δεν έχουν υποστεί ζημιές στους αιώνες που έχουν περάσει και για αυτό ακριβώς έχουμε εκδώσει μία προτροπή στους κατοίκους και στους μοναχούς της περιοχής να αποφεύγουν τα τμήματα των μοναστηριών που είναι παλιά και να αποφεύγουν περιοχές που έχουμε έντονες μορφολογικές κλίσεις, για τον κίνδυνο καταπτώσεων», τόνισε ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ.

 

Xάος στο Λος Άντζελες μετά την εντολή Τραμπ να στείλει την εθνοφρουρά -Πώς ξεκίνησαν τα επεισόδια

0

 

Tαραχές στο Λος Άντζελες/ Φωτογραφία AP
08/06/2025  09:34
Σε κατάσταση που μοιάζει εκτός ελέγχου στο Λος Άντζελες, επιστρατεύτηκε η Εθνοφρουρά για να βάλει τέλος σε ταραχές κατά της «αντιμεταναστευτικής» πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ.

Σε πρωτόγνωρες σκηνές βίας και έντασης, το Λος Άντζελες βρίσκεται στο επίκεντρο της επικαιρότητας στις ΗΠΑ, με πρωταγωνιστή για ακόμη μια φορά τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος δείχνει αποφασισμένος να κάνει πράξη το όραμά του σε όλους τους τομείς. Και σε αυτό τον στόχο δεν μπορεί να λείπει ένα από τα κεντρικά του πολιτικά στοιχήματα: Η πάταξη της παράτυπης μετανάστευσης.

 

Πώς ξεκίνησαν όλα
Οι εντάσεις ξεκίνησαν την Παρασκευή, όταν διαδηλωτές συγκρούστηκαν με υπαλλήλους των αρχών επιβολής του νόμου που πραγματοποιούσαν επιδρομές για το μεταναστευτικό σε πολλά σημεία στο κέντρο της πόλης, εφαρμόζοντας το νέο δόγμα του Τραμπ για την καταπολέμηση της παράτυπης μετανάστευσης.

Το Σάββατο, οι αμερικανικές μεταναστευτικές αρχές επέκτειναν τη δράση επιβολής της νομοθεσίας στο Paramount, μια περιοχή με πλειοψηφία Λατίνων νοτιοανατολικά του Λος Άντζελες, και αντιμετωπίστηκαν με περισσότερες διαμαρτυρίες έξω από ένα βιομηχανικό πάρκο, μετέδωσε η Guardian.

Η πόλη της Καλιφόρνια γνώρισε μια δεύτερη ημέρα ταραχών το Σάββατο, καθώς κάτοικοι μιας κυρίως λατινοαμερικάνικης συνοικίας συγκρούστηκαν με ομοσπονδιακούς πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων.

Στο Λος Άντζελες είχαν προηγηθεί από την περασμένη εβδομάδα έως και 118 συλλήψεις ως αποτέλεσμα επιχειρήσεων της υπηρεσίας Μετανάστευσης, εκ των οποίων 44 την Παρασκευή.

H κατάσταση έμοιαζε να έχει ξεφύγει, καθώς οι τοπικές αρχές αδυνατούσαν να αντιμετωπίσουν τους διαδηλωτές, ανέφεραν -φιλικά στον Αμερικανό πρόεδρο- ΜΜΕ. Περισσότεροι από 40 άνθρωποι συνελήφθησαν χθες Σάββατο, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων.

Ο Ντόναλντ Τραμπ στη συνέχεια ενέκρινε την ανάπτυξη 2.000 στρατιωτών της εθνοφρουράς στο Λος Άντζελες, μια άνευ προηγουμένου κίνηση που προκάλεσε σοκ.

 

«Στα μαχαίρια» ο Τραμπ με τον κυβερνήτη της Καλιφόρνια
Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, Γκάβιν Νιούσομ, ανέφερε σε δήλωσή του ότι η κινητοποίηση τη Εθνοφρουράς είναι «σκόπιμα εμπρηστική» και προειδοποίησε ότι «θα κλιμακώσει μόνο την ένταση».

«Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναλαμβάνει την Εθνική Φρουρά της Καλιφόρνιας και αναπτύσσει 2.000 στρατιώτες στο Λος Άντζελες – όχι επειδή υπάρχει έλλειψη αστυνομικών δυνάμεων, αλλά επειδή θέλουν ένα θέαμα. Μην τους το δώσετε».

 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προσέβαλε το Σάββατο τον κυβερνήτη της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ, λέγοντας σε ανάρτησή του στο Χ ότι η κυβέρνησή του έπρεπε να αναλάβει δράση επειδή τόσο ο ηγέτης της πολιτείας όσο και ο δήμαρχος του Λος Άντζελες είναι ανίκανοι να σταματήσουν τις διαμαρτυρίες για τη μετανάστευση.

«Αν ο κυβερνήτης Γκάβιν Νιούσκομ (λογοπαίγνιο με την χρήση της λέξης scum=σκουπίδι), της Καλιφόρνιας, και η δήμαρχος Κάρεν Μπας, του Λος Άντζελες, δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, κάτι που όλοι γνωρίζουν ότι δεν μπορούν, τότε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα παρέμβει και θα λύσει το πρόβλημα των ταραχών και των πλιατσικολόγων όπως θα έπρεπε να επιλυθεί», ανέφερε ο Τραμπ σε ανάρτηση στον επίσημο λογαριασμό Χ του Λευκού Οίκου, που αναρτήθηκε για πρώτη φορά πριν διατάξει την ανάπτυξη της Εθνοφρουράς.

Η ανάρτηση συνοδευόταν από φωτογραφίες των διαδηλώσεων και ένα πορτρέτο του Τραμπ με το σύνθημα «ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΗ». Ένας τίτλος κάτω από τις φωτογραφίες έγραφε: »Κανένα έλεος για τις άνομες ταραχές και τις λεηλασίες».

Σε άλλη ανάρτηση ο Λευκός Οίκος ανέφερε: «Ο Θεός να ευλογεί τους γενναίους άνδρες και γυναίκες της τοπικής και ομοσπονδιακής αστυνομίας και της Εθνοφρουράς που εργάζονται για την αποκατάσταση του ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ της ΤΑΞΗΣ στο Λος Άντζελες.

«ΕΊΜΑΣΤΕ ΜΑΖΊ ΣΑΣ – ΚΑΙ ΤΟ ΧΆΟΣ ΤΕΛΕΙΏΝΕΙ ΤΏΡΑ»

 

Όπως επισημαίνει το SkyNews, η ένταση στους δρόμους του Λος Άντζελες αντικατοπτρίζει το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας της Καλιφόρνιας και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Οι πρόεδροι συνήθως επιστρατεύουν την Εθνική Φρουρά σε συνεννόηση με τους κυβερνήτες των πολιτειών. Αυτήν τη φορά όμως αυτό δεν συνέβη.

Έκκληση για ηρεμία στο Λος Άντζελες
Σε μια έκκληση για «δημόσια ηρεμία», η Ένωση Λατινοαμερικανών Πολιτών εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταδίκασε τη διαταγή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αναπτύξει την Εθνοφρουρά εναντίον διαδηλωτών, λέγοντας ότι η κίνηση αυτή «σηματοδοτεί μια βαθιά ανησυχητική κλιμάκωση στην προσέγγιση της κυβέρνησης για τη μετανάστευση και την αντίδραση των πολιτών στη χρήση τακτικών στρατιωτικού τύπου».

«Η αποστολή στρατευμάτων της ομοσπονδιακής φρουράς στη Νότια Καλιφόρνια, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η εξουσία ή η έγκριση των τοπικών ή πολιτειακών αξιωματούχων, είναι μια τακτική που συνδέουμε με αυταρχικά καθεστώτα, όχι με τις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε ο Ρομάν Παλομάρες πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης, σύμφωνα με το CNN.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ προειδοποίησε πως το Πεντάγωνο είναι έτοιμο να κινητοποιήσει πεζοναύτες «εάν η βία συνεχιστεί» στο Λος Άντζελες.

«Το υπουργείο Άμυνας κινητοποιεί αμέσως την Εθνοφρουρά προκειμένου να υποστηρίξει τις ομοσπονδιακές αρχές επιβολής του νόμου στο Λος Άντζελες. Εάν η βία συνεχιστεί, εν ενεργεία πεζοναύτες από τη βάση Πέντλετον θα κινητοποιηθούν επίσης -βρίσκονται σε αυξημένη επιφυλακή», έγραψε ο Χέγκσεθ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ.

 

Ο κυβερνήτης Νιούσομ, σχολίασε την προειδοποίηση του Χέγκσεθ αναφέροντας:

«Ο υπουργός Άμυνας απειλεί τώρα να αναπτύξει πεζοναύτες σε αμερικανικό έδαφος εναντίον των ίδιων των πολιτών του. Αυτή είναι μια διαταραγμένη συμπεριφορά».

Φωτογραφίες AP

iefimerida.gr

 

Η Τεχεράνη αποκτά θησαυρό ισραηλινών πυρηνικών μυστικών σε άνευ προηγουμένου επιχείρηση κατασκοπείας

0

Tehran Times

Πολιτική – 7 Ιουνίου 2025, 22:14

ΤΕΧΕΡΑΝΗ – Οι ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών φέρονται να πραγματοποίησαν μία από τις πιο σημαντικές επιχειρήσεις κατασκοπείας των τελευταίων δεκαετιών, εξασφαλίζοντας έναν τεράστιο όγκο άκρως ευαίσθητων εγγράφων από το εσωτερικό του ισραηλινού καθεστώτος — μεταξύ των οποίων χιλιάδες αρχεία που φέρονται να περιγράφουν λεπτομερώς την πυρηνική υποδομή και τα στρατηγικά σχέδια του Τελ Αβίβ.

Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν (IRIB), η διαβαθμισμένη αυτή επιχείρηση κατάφερε ισχυρό πλήγμα στις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών και στην εθνική ασφάλεια του Ισραήλ. Οι ανώνυμοι πληροφοριοδότες χαρακτήρισαν τη διαρροή ως «μία από τις πιο καταστροφικές στην ιστορία του καθεστώτος κατοχής», επισημαίνοντας ότι η έκταση του υλικού που αποκτήθηκε είναι πρωτοφανής.

Αν και η επιχείρηση φέρεται να πραγματοποιήθηκε πριν από κάποιο χρονικό διάστημα, οι ιρανικές αρχές επέλεξαν να τη διατηρήσουν μυστική έως ότου τα έγγραφα μεταφερθούν πλήρως και με ασφάλεια σε προστατευμένες τοποθεσίες εντός της χώρας. Οι σύνθετες υλικοτεχνικές απαιτήσεις της αποστολής, σε συνδυασμό με τον τεράστιο όγκο αρχείων, εικόνων και βιντεοληπτικού υλικού, κατέστησαν απαραίτητη την απόλυτη μυστικότητα για την ασφάλεια των εμπλεκομένων και την επιτυχία της αποστολής.

«Μόνο η επεξεργασία του περιεχομένου απαιτεί εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω της ποσότητας και της πολυπλοκότητας του υλικού που αποκτήθηκε», δήλωσε μία από τις πηγές στο IRIB.

Η αποκάλυψη αυτή έρχεται περισσότερες από δύο εβδομάδες μετά την ανακοίνωση των ισραηλινών αρχών για τη σύλληψη δύο Ισραηλινών πολιτών που φέρονται να συνεργάστηκαν με τις ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Σε κοινή ανακοίνωση της Αστυνομίας του Ισραήλ και της εγχώριας υπηρεσίας ασφαλείας Shin Bet στις 20 Μαΐου, αναφέρεται ότι οι Ρόι Μιζράχι και Αλμόγκ Ατιάς, αμφότεροι 24 ετών, συνελήφθησαν στα τέλη Απριλίου. Οι δύο κατηγορούνται για κατασκοπεία υπέρ του Ιράν, περιλαμβανομένης της παρακολούθησης των κινήσεων του Ισραηλινού Υπουργού Πολέμου Ισραέλ Κατζ στον εποικισμό Κφαρ Αχίμ στο νότο.

Πηγές του IRIB ανέφεραν ότι, αν οι συλλήψεις αυτές συνδέονται με την υπόθεση, τότε πραγματοποιήθηκαν αφού τα έγγραφα είχαν ήδη διαφύγει από τα κατεχόμενα εδάφη.

Τον Μάρτιο του 2025, το ισραηλινό καθεστώς ανακοίνωσε τη διάλυση της κεντρικής στρατιωτικής του διεύθυνσης που είχε ως αποστολή την αντιμετώπιση του Ιράν. Λίγες ώρες μετά την ανάληψη καθηκόντων του, ο Αρχηγός των Ισραηλινών Κατοχικών Δυνάμεων (IOF), αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, ανακοίνωσε τη διάλυση της Διεύθυνσης Στρατηγικής και Τρίτου Κύκλου, ενός οργάνου που είχε ιδρυθεί με στόχο την «εξουδετέρωση» της ιρανικής επιρροής. Αν και το μέτρο παρουσιάστηκε ως γραφειοκρατική αναδιοργάνωση για τη «βελτίωση της αποτελεσματικότητας στην αντιμετώπιση του Ιράν, των ξένων σχέσεων και της στρατηγικής», αναλυτές υποστηρίζουν ότι αντικατοπτρίζει μάλλον την αδυναμία του Ισραήλ να ανταποκριθεί στην ενισχυμένη στρατιωτική και πληροφοριακή ισχύ της Τεχεράνης — μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται τόσο από τις πρόσφατες επιτυχίες της Ισλαμικής Δημοκρατίας στο πεδίο, όσο και από την διείσδυση της στο εσωτερικό του ισραηλινού κράτους.

Η κατάρρευση της εν λόγω διεύθυνσης αντανακλά ευρύτερες συστημικές αποτυχίες στο πλαίσιο της ισραηλινής ασφάλειας. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Shin Bet για το 2024, οι περιπτώσεις κατασκοπείας με ιρανική εμπλοκή αυξήθηκαν κατά 400%, με 27 εποίκους να έχουν κατηγορηθεί και 13 φερόμενα ιρανικά δίκτυα κατασκοπείας να έχουν εξαρθρωθεί.

Tehran Times

Ποιο είναι το Μεγάλο Σχέδιο του Προέδρου Ερντογάν;

0

Ο Πρόεδρος Ερντογάν πλησιάζει όλο και περισσότερο στην ανατροπή του κοσμικού Συντάγματος της Τουρκίας.

Robert Ellis

Όταν η Μεγάλη Εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη ολοκληρώθηκε το 537 μ.Χ., ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός αναφώνησε: «Σολομών, σε νίκησα!», αναφορά στον Ναό του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ. Πιθανόν το ίδιο συναίσθημα θα βιώσει και ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όταν ένα νέο τουρκικό Σύνταγμα αντικαταστήσει το Σύνταγμα του 1982, το οποίο ενσωματώνει τις κοσμικές αξίες του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.

Ο Ερντογάν αποκαλεί το Σύνταγμα του 1982 «στρατιωτικό Σύνταγμα», καθώς αυτό συντάχθηκε μετά το πραξικόπημα του 1980. Πλέον έχει διορίσει επιτροπή δέκα νομικών για να συντάξουν ένα νέο Σύνταγμα, το οποίο – όπως ισχυρίζεται – θα είναι «πολιτικό και φιλελεύθερο».

Το προοίμιο του Συντάγματος του 1982 αναφέρει ότι «τα ιερά θρησκευτικά αισθήματα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εμπλέκονται στις κρατικές υποθέσεις και την πολιτική, σύμφωνα με την αρχή του κοσμικού κράτους». Το άρθρο 24 ορίζει ότι «δεν επιτρέπεται σε κανέναν να εκμεταλλεύεται ή να κακοποιεί τη θρησκεία ή τα θρησκευτικά αισθήματα, ή τα ιερά στοιχεία της θρησκείας, για προσωπικό ή πολιτικό όφελος ή επιρροή, ή για να θεμελιώσει – έστω και εν μέρει – την κοινωνική, οικονομική, πολιτική ή νομική τάξη του κράτους πάνω σε θρησκευτικές αρχές». Όμως, αυτό ακριβώς είναι που έχει πράξει ο Ερντογάν.

Η συζήτηση για το κοσμικό Σύνταγμα της Τουρκίας ξεκινά ήδη από το 1994, όταν ο Ερντογάν εξελέγη δήμαρχος Κωνσταντινούπολης με το Κόμμα Ευημερίας (RP) του Νετζμετίν Ερμπακάν, που υποστήριζε τον πολιτικό Ισλαμισμό. Οκτώ μήνες αργότερα, ο Ερντογάν συμμετείχε σε τηλεοπτικό ντιμπέιτ, όπου ο διανοούμενος Αζίζ Νεσίν τον επέκρινε επειδή δήλωσε: «Είμαι ακόλουθος της Σαρία». Ο Ερντογάν απάντησε: «Ο Νεσίν έχει το δικαίωμα να λέει “είμαι άθεος”. Γιατί να μην έχω εγώ το δικαίωμα να λέω πως είμαι μουσουλμάνος και ακόλουθος της Σαρία;»

Ο Νεσίν αντέτεινε πως αυτή η στάση παραβιάζει το Σύνταγμα της Τουρκίας, το οποίο ορίζει πως το κράτος είναι κοσμικό. Είτε αλλάζεις το Σύνταγμα και εισάγεις τη Σαρία, είτε ακολουθείς το Σύνταγμα. Δεν μπορείς να είσαι και υπέρ της Σαρία και υπέρ του κοσμικού κράτους ταυτόχρονα.

Το Κόμμα Ευημερίας εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο κόμμα της Τουρκίας, και με το σύνθημα της «Εθνικής Όρασης» επεδίωξε την εγκαθίδρυση μιας «δίκαιης τάξης» (δηλαδή της Σαρία), αλλά το 1998 διαλύθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο, επειδή ήταν «κέντρο δραστηριοτήτων αντίθετων προς τις αρχές του κοσμικού κράτους».

Την ίδια χρονιά, ο Ερντογάν καταδικάστηκε σε τέσσερις μήνες φυλάκιση για την ανάγνωση ενός εθνικιστικού ποιήματος του 1912, αλλά είχε ήδη διακηρύξει ότι «η δημοκρατία δεν είναι ο στόχος μας. Είναι το μέσο». Ωστόσο, είχε μάθει το μάθημά του και, όταν ιδρύθηκε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) το 2001 και ήρθε στην εξουσία το 2002, παρουσιάστηκε ως ένα δυτικόφιλο, μεταρρυθμιστικό, μετριοπαθές και νεοφιλελεύθερο κόμμα.

Η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες αγόρασαν αυτό το αφήγημα. Όπως είχε δηλώσει ενθουσιασμένη η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις, το AKP ήταν «μια κυβέρνηση αφοσιωμένη στο να τραβήξει την Τουρκία προς τη Δύση και την Ευρώπη». Ο Πρόεδρος Ομπάμα μιλούσε για «σχέση πρότυπο» με την Τουρκία, και ο Ερντογάν χρησιμοποίησε την ίδια φράση μετά την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ.

Το 1999, η ΕΕ ανακήρυξε την Τουρκία ως υποψήφια χώρα, και το AKP εκμεταλλεύτηκε στρατηγικά τους όρους της Ένωσης για να προωθήσει τους στόχους του. Όταν, μεταξύ 2008 και 2013, είχε αποδυναμώσει το στρατιωτικό και κοσμικό κατεστημένο με μια σειρά από στημένες δίκες, εγκατέλειψε τη διαδικασία ένταξης στην ΕΕ.

Ο γιος του Νετζμετίν Ερμπακάν, Φατίχ, ίδρυσε ένα νέο Κόμμα Ευημερίας (YRP), το οποίο στις βουλευτικές εκλογές του 2023 κέρδισε πέντε έδρες. Αρχικά στήριξε το AKP, αλλά σε μια συνέντευξη τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Φατίχ Ερμπακάν καταδίκασε το κόμμα του Ερντογάν ως «μια επιφανειακή εκδοχή του Ισλάμ» και επέκρινε την οικονομική του πολιτική για «άδικη κατανομή του πλούτου».

Αν και ξεκίνησε ως ένα λαϊκό κίνημα, σχεδόν το 70% των Τούρκων που συμμετείχαν σε σχετικές δημοσκοπήσεις θεωρούν ότι το AKP ευνοεί τους πλούσιους, ενώ μόνο το 16% πιστεύει ότι βρίσκεται στο πλευρό των φτωχών. Ο Ερντογάν και η σύζυγός του Εμινέ έχουν δεχθεί έντονη κριτική για τον πολυτελή τρόπο ζωής τους.

Στη «νέα Συρία», όπου η Τουρκία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, το προσωρινό Σύνταγμα περιλαμβάνει μια καθοριστική αλλαγή: η ισλαμική νομολογία δεν θεωρείται πλέον «μια από τις κύριες πηγές της νομοθεσίας», αλλά «η κύρια πηγή». Τα δικαιώματα των μειονοτήτων επίσης αγνοούνται.

Η Τουρκία περιγράφεται συχνά ως «προκεχωρημένο φυλάκιο» της Δύσης στη Μέση Ανατολή, αλλά ισχύει και το αντίστροφο. Λόγω της μαζικής μετανάστευσης προς την Ευρώπη από χώρες της περιοχής MENAPT (Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Πακιστάν και Τουρκία), η σύγκρουση αξιών συχνά αποδεικνύεται πηγή έντασης.

Για παράδειγμα, ο ορισμός της ελευθερίας έκφρασης στο Ισλάμ, όπως διατυπώνεται στη Διακήρυξη του Καΐρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ισλάμ (1990), περιορίζει την έκφραση γνώμης μόνο σε ό,τι δεν αντίκειται στη Σαρία.

Αυτό το κριτήριο έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Παρ’ όλα αυτά, η Τουρκία έχει υπογράψει τόσο τη Διακήρυξη του Καΐρου όσο και το Διεθνές Σύμφωνο. Επιπλέον, ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, είναι και συμβαλλόμενο μέρος στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Στην Τουρκία του Ερντογάν, οι ισλαμικές αξίες έχουν κατακλύσει την εκπαίδευση, την οικονομία και την εξωτερική πολιτική, γεγονός που έχει προκαλέσει όχι μόνο αποξένωση από τον δυτικό κόσμο αλλά και εσωτερικές συγκρούσεις. Οι διαδηλώσεις στο Πάρκο Γκεζί το 2013, με επικεφαλής τη μορφωμένη νεολαία, αποτέλεσαν την πρώτη εξέγερση κατά των δογματικών πολιτικών του Ερντογάν. Οι μαζικές κινητοποιήσεις μετά τη σύλληψη του δημοφιλούς δημάρχου Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου, ήταν η δεύτερη.

Η πορεία προς τη συνταγματική αλλαγή ξεκίνησε όταν ο πολιτικός του σύμμαχος, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, έδωσε το χέρι σε ηγετικό στέλεχος του φιλοκουρδικού κόμματος DEM (Κόμμα Ισότητας και Δημοκρατίας των Λαών) στο τουρκικό κοινοβούλιο τον Οκτώβριο του περασμένου έτους. Αυτό ακολούθησε η απόφαση του PKK (Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν) να διαλυθεί, να παραδώσει τα όπλα και να τερματίσει τη σύγκρουση 40 ετών με την Τουρκία. Όμως η διαδικασία αυτή έχει γεννήσει περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.

Ο Ερντογάν υποστηρίζει ότι μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» θα οδηγήσει την οικονομία σε νέα ύψη, όμως υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις. Το AKP και οι σύμμαχοί του διαθέτουν μόλις 321 έδρες στο κοινοβούλιο, ενώ απαιτούνται 360 (από τις 600) για να προχωρήσει ένα νέο Σύνταγμα σε δημοψήφισμα. Με τη στήριξη των 56 εδρών του DEM, πλησιάζουν τον στόχο τους.

Όποια κι αν είναι η κατάληξη, ένα γεγονός παραμένει αδιαμφισβήτητο: ο ηγέτης της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πλέον ένας γηραιός εβδομηντάρης, δεν έχει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει την εξουσία.

Ο Robert Ellis είναι αναλυτής για την Τουρκία, σχολιαστής και διεθνής σύμβουλος στο Ινστιτούτο Ερευνών Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Σπουδών στην Αθήνα. 

Κων. Κούσαντας: η “κριτική σκέψη” των στρατιωτικών εν αποστρατεία

2
 του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
Πολλοί στρατιωτικοί εν αποστρατεία κυρίως Ανώτατοι Αξιωματικοί όλων των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, προβαίνουν σε αναλύσεις στα ΜΜΕ και social media τα τελευταία χρόνια και κυρίως μετά τον Φεβρουάριο του 2022 με την έναρξη του Ρώσο Ουκρανικού πολέμου
Οι αναλύσεις των στρατιωτικών έχουν χαρακτηριστικά που ελλείπουν από τις συνηθισμένες αναλύσεις εξαιρετικών κατά τα άλλα άλλων αναλυτών (διπλωμάτες, καθηγητές, πολιτικοί, δημοσιογράφοι κλπ) διότι:
1.Αναλύουν τις κρίσεις – εντάσεις – θερμά επεισόδια – πολέμους αντικειμενικά χωρίς το Φοβικό Σύνδρομο του Πολέμου. Έχουν επίγνωση ότι η κρίση και πόλεμος απέχουν τεράστια απόσταση και ότι ο χειρισμός τους είναι μια διελκυστίνδα συμφερόντων.
2. Λαμβάνουν υπόψη τους την  στρατιωτική ισχύ σε κάθε εκτίμηση στρατηγικής ή επιχειρησιακής κατάστασης και όχι μόνο την γεωπολιτική κατάσταση της Ελλάδας ή των εν δυνάμει αντιπάλων χωρών, πάντα με βάση τα Ελληνικά συμφέροντα
3. Αποφεύγουν να κάνουν περιγραφή των γεγονότων, αλλά να αναλύουν, διότι έχουν αποκτήσει ”κριτική σκέψη” στην εκτίμηση καταστάσεων από την σχέση τους με τις κρίσεις του παρελθόντος και την εμπειρία τους
4. Ενισχύουν τις απόψεις τους σε συνάφεια με τις στρατιωτικές σπουδές τους σε όλες τις Στρατιωτικές Εκπαιδεύσεις ανά βαθμό και κυρίως στην Ανωτάτη Διακλαδική Σχολή Πολέμου και Σχολή Εθνικής Άμυνας, όπου καλούνται καθημερινά να παραδώσουν εργασίες με βασικό γνώμονα την “κριτική σκέψη τους” σε θέματα γεωπολιτικής ανά τον κόσμο
5. Έχουν υπηρετήσει τουλάχιστον 35 χρόνια στις Ένοπλες Δυνάμεις, σε Κλάδους των Γενικών Επιτελείων ( ΓΕΕΘΑ, ΓΕΣ ΓΕΝ ΓΕΑ), σε Μείζονες Σχηματισμούς, Σχηματισμούς, Μονάδες και έχουν εμπλακεί σε θέματα Εθνικών Σχεδίων, Σχεδίων ΔΜ, Επιχειρησιακής Σχεδίασης, Αντιμετώπισης Κρίσεων, Αντιμετώπισης Θεμάτων Πολιτικής Προστασίας, Εθνικών Ασκήσεων Μεγάλων Κλιμακίων, Διακρατικών Ασκήσεων, Νατοϊκών Ασκήσεων
6.  Αδιαφορούν για την εμπλοκή τους με  πολιτικά κόμματα και  συνεργασίες πολιτικές, δεν υποστηρίζουν θέσεις κομμάτων και συνεπώς έχουν ανεξάρτητη κρίση και άποψη. Δεν αποτελούν πρόσωπα σε λίστα επιλογής πολιτικών κομμάτων υποψηφίων  ή στα ψηφοδέλτια επικρατείας ή λίστα ευρωβουλευτών
7.  Απέχουν από τα οφέλη  κομματικών ή κυβερνητικών τοποθετήσεων σε θέσεις υψηλής ευθύνης που γίνονται με ορισμούς ή τοποθετήσεις και δεν είναι καιροσκόποι.  Ακόμα και αυτοί που τοποθετούνται σε θέσεις υψηλής ευθύνης από την πολιτεία έχουν την μέγιστη δυνατή συνεισφορά (Διοικητές Νοσοκομείων, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Κρατικοί Οργανισμοί κλπ)
8. Έχουν διεθνή εμπειρία είτε σε Ειρηνευτικές Αποστολές είτε σε Διεθνείς Οργανισμούς, όπου επιχειρησιακά υποστηρίζονται διεθνείς δράσεις Υποστήριξης  της Ειρήνης σε αποφάσεις του ΟΗΕ
9. Κατέχουν Τίτλους Σπουδών με διδακτορικά, μεταπτυχιακά, πτυχία  πανεπιστημίων σε σχέση με θέματα των Διεθνών Σχέσεων ή Διεθνούς Ασφάλειας και είναι συγγραφείς βιβλίων θεμάτων γεωπολιτικής, Ιστορίας, Αρθρογράφοι Εθνικών Θεμάτων.
10. Αγνοούν την κακόπιστη κριτική συστημικών επικριτών και παίρνουν θέση στα Εθνικά μας Θέματα χωρίς περιστροφές και χωρίς ενδοιασμούς.
11. Υπηρετούν ανιδιοτελώς μετά την αποστρατεία τους σε Συνδέσμους  και Συλλόγους Στρατιωτικών, που αφορούν θεσμικά θέματα του Κλάδου για τα συμφέροντα των Εν Ενεργεία και Εν Αποστρατεία συναδέλφων, όπως προαγωγών, οικονομικών και βιοποριστικών θεμάτων
Συμπερασματικά,
γνωρίζοντας το χαμηλό profile των εν αποστρατεία στρατιωτικών,
γνωρίζοντας την τεράστια επάρκεια της γνώμης –  άποψης τους στα Εθνικά Θέματα (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων),
δεν αποτελούν διαπλεκόμενους του συστήματος επειδή κατάγονται κατά βάση από φτωχές οικογένειες,
δεν επιθυμούν αξιώματα γιατί αυτά τα κατείχαν όταν ήταν εν ενεργεία.
Αυτό που επιθυμούν οι εν αποστρατεία δημοσιολογούντες  στρατιωτικοί είναι το Εθνικό Συμφέρον επισημαίνοντας την ταπεινή  άποψή τους

Αλέξανδρος Μαλλιάς: Ελλάδα – Αλβανία: Γυρίσαμε σελίδα;

5

Η Αθήνα καλείται με γενικόλογες δηλώσεις-ωραιοποιήσεις να διαχειριστεί τα τετελεσμένα που επιβάλλουν τα Τίρανα

Αλέξανδρος Μαλλιάς*

04.06.2025 • 21:55

Παρά τις εγγενείς αδυναµίες της, τη διαφθορά και τη διαφορά ισχύος, η
πολιτική των ηγετών της Αλβανίας και επί µία δωδεκαετία του
πρωθυπουργού κ. Εντι Ράµα απέναντι στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από
σταθερότητα, συνέχεια και προσήλωση στον στόχο. Η διαχρονική στάση των
Αθηνών συνοψίζεται στη φράση «να γυρίσουµε τώρα σελίδα», δείχνοντας
έλλειψη σωστής αξιολόγησης των προθέσεων και των ίδιων των γεγονότων.
Σήµερα, όπως στο παρελθόν, η Ελλάδα µε έλλειψη στόχου καλείται µε
γενικόλογες δηλώσεις-ωραιοποιήσεις να διαχειριστεί τα τετελεσµένα που
επιβάλλει η Αλβανία. Αποτέλεσµα φυσιολογικό µάλλον των επί δεκαετίες
παλινωδιών της ελληνικής πολιτικής είναι η πεποίθηση των Αλβανών ηγετών
ότι η γειτονική µας χώρα µπορεί να έχει το πάνω χέρι στις σχέσεις µε την
Ελλάδα. Η ερµηνεία που συνήθως δίνουν είναι ότι η Ελλάδα αναζητεί τη
σταθερότητα και τον εξωραϊσµό των σχέσεων περισσότερο ίσως από την
Αλβανία.
Οι Αλβανοί πολιτικοί εκτιµούν ότι όταν δίνουµε χωρίς να απαιτούµε ή έστω να
ζητούµε αντάλλαγµα, η στάση µας είναι είτε προϊόν ενσυνείδητης αδυναµίας
είτε πίεσης τρίτων και όχι πάντως χειρονοµία καλής θελήσεως. Σε σχέση µε την
ενταξιακή πορεία της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση εκτιµούν ότι η
επαναλαµβανόµενη επί µία δωδεκαετία στήριξή µας δεν παρέχεται διότι
προσβλέπουµε στη συµµόρφωση των γειτόνων µας προς τους όρους και
προϋποθέσεις –αν υπάρχουν– της Ενωσης. Εκτιµούν ότι οφείλεται σε πίεση και
νουθεσίες εταίρων και συµµάχων µας. Οσο και αν δεν µας αρέσει, ορθή είναι η
εκτίµηση και ανάλυση των Αλβανών γειτόνων µας, πολιτικών και διπλωµατών,
ότι κατά κανόνα προβαίνουµε σε «παροχή» χωρίς να εξασφαλίζουµε
«αντιπαροχή».
Η διαχρονική πολιτική µας, που συνοψίζεται στις φράσεις «αλλάζουµε
κεφάλαιο» και «γυρίζουµε σελίδα», µπορεί να αποδώσει υπό µία προϋπόθεση.
Να έχουµε εµπράκτως εξασφαλίσει ότι

α) δεν θα επαναληφθεί η ωµή
περιφρόνηση του Ελληνισµού της Χειµάρρας, όπως τον Μάιο του 2023,

β) θα αρθούν οι καθυστερήσεις στη διαδικασία αναγνώρισης του δικαιώµατος
εθνοτικού αυτοπροσδιορισµού των Ελλήνων της Αλβανίας και

γ) θα γίνει πράξη η απόδοση των περιουσιών των Χειµαρριωτών. Ουδείς λόγος έγινε στις
χθεσινές δηλώσεις για την «υλοποίηση» της προ πενταετίας ήδη «δέσµευσης»
του κ. Ράµα για την παραποµπή της οριοθέτησης της ΑΟΖ στο Διεθνές
Δικαστήριο της Χάγης – εν συνεχεία της υπονόµευσης από τον ίδιο της
ιδεώδους διµερούς συµφωνίας του 2009.

Τέλος, να επιταχυνθεί η υλοποίηση της συµφωνίας για την αναζήτηση και ταυτοποίηση των οστών των χιλιάδων Ελλήνων πεσόντων στο αλβανικό µέτωπο.
Αν αυτές οι προϋποθέσεις παραπεµφθούν εκ νέου στις αλβανικές καλένδες µε
ελληνική έστω δυσθυµία, τι νόηµα αλήθεια έχει να επαναλαµβάνουµε τη θέση
«γυρίζουµε σελίδα»;

ΥΓ.: Συµβατά είναι αυτά µε τη σταθερή πάνω από 30 χρόνια θέση του
υπογράφοντος ότι οι σχέσεις µας µε την Αλβανία και τον αλβανικό παράγοντα
στη Βαλκανική πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα. Οι άνευρες, εξωραϊσµένες
δηλώσεις –µε καθαρή εξαίρεση την ανακοίνωση της Προεδρίας της
Δηµοκρατίας– δεν βοηθούν προς την κατεύθυνση αυτή. Εµπόδιο µάλλον είναι.

* Ο κ. Αλέξανδρος Π. Μαλλιάς διετέλεσε πρέσβης σε Ουάσιγκτον, Τίρανα,
Σκόπια και είναι συγγραφέας του πρόσφατου βιβλίου «Ελλάδα – Αλβανία: σκιές
και αλήθειες» (εκδόσεις Ι. Σιδέρης).

Πηγή: Καθημερινή

Δυσωδία απο την “αυτοκρατορική κατάρρευση

0

Rachael Larimore

Την Τετάρτη, ο Alex Demas κι εγώ ολοκληρώναμε τις τελευταίες λεπτομέρειες ενός άρθρου σε βάθος που είχε γράψει ο ίδιος για την εταιρεία δορυφορικού διαδικτύου του Elon Musk, τη Starlink. Χώρες είχαν υπογράψει συμβόλαια με τη Starlink, παραδεχόμενες πως το έκαναν για να εξασφαλίσουν ευνοϊκή μεταχείριση σε διαπραγματεύσεις για δασμούς, ενώ το Υπουργείο Εμπορίου είχε ανακοινώσει ότι εξετάζει αλλαγές σε μια ομοσπονδιακή πρωτοβουλία για την επέκταση της ευρυζωνικότητας, ώστε να διευκολύνει τις Πολιτείες να επιλέγουν παρόχους δορυφορικού διαδικτύου.

Υπάρχουν προφανείς συγκρούσεις συμφερόντων, δεδομένων των δωρεών εννιαψήφιου ύψους του Musk στην εκστρατεία επανεκλογής του Τραμπ και της θητείας του στο Υπουργείο Κυβερνητικής Αποδοτικότητας. Παρ’ όλα αυτά, όπως ανέφερε ο Alex, η Starlink αποτελεί ηγέτη στον κλάδο και βρίσκεται στην αιχμή μιας σημαντικής νέας τεχνολογίας, με ελάχιστους ανταγωνιστές.

Ο Alex είχε ξεκινήσει τη δημοσιογραφική του έρευνα πριν ο Musk αποχωρήσει από τη δημόσια διοίκηση και πριν εκφράσει την αντίθεσή του στο νομοσχέδιο συμφιλίωσης που εξετάζει η Γερουσία. Αντιμετωπίσαμε αυτές τις εξελίξεις στην αρχή του κειμένου, πριν περάσουμε στο κυρίως θέμα, γράφοντας: «Ο Λευκός Οίκος δήλωσε πως ο Musk και ο Τραμπ διατηρούν καλές σχέσεις και ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Tesla θα συνεχίσει να συμβουλεύει τον πρόεδρο σε ανεπίσημη βάση».

Λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες, αυτό ίσχυε όταν δημοσιεύσαμε το άρθρο το πρωί της Πέμπτης. Υποθέτω ότι έχετε μάθει τι συνέβη αργότερα μέσα στην ημέρα.

Σε συνέντευξή του στο Οβάλ Γραφείο, ο Τραμπ δήλωσε πως θα είχε κερδίσει τις εκλογές χωρίς τη βοήθεια του Musk. Ο Musk απάντησε στο Twitter πως δεν θα τα είχε καταφέρει, ο Τραμπ απείλησε να ακυρώσει τα ομοσπονδιακά συμβόλαια των εταιρειών του Musk, και η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε όταν ο Musk ισχυρίστηκε ότι το όνομα του Τραμπ βρίσκεται στους φακέλους του Jeffrey Epstein, με τον σύμμαχο του Τραμπ, Steve Bannon, να υποστηρίζει ότι ο Musk είναι παράνομος μετανάστης και πρέπει να απελαθεί.

Στο χθεσινό «Boiling Frogs», ο Nick Catoggio έγραψε για το θέαμα, επισημαίνοντας ότι ήταν μια από τις σπάνιες ιστορίες που είχαν θέση τόσο στο πρωτοσέλιδο των New York Times όσο και στη σελίδα κουτσομπολιού TMZ. Έκανε και μερικά ειρωνικά σχόλια για την απόλυτη γελοιότητα της κατάστασης, αλλά στη συνέχεια σοβάρεψε τον τόνο.

Η εποχή Τραμπ αντιπροσωπεύει ξεκάθαρα τη φάση του «άρτου και θεαμάτων» στην παρακμή της Αμερικής, αλλά το χθεσινό θέαμα ήταν ιδιαίτερα αποκρουστικό. Αντί να παρακολουθούμε μονομάχους, ο παρανοϊκός αυτοκράτορας και ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ρώμης μπήκαν στην αρένα να πολεμήσουν μόνοι τους. Και αντί για παραδοσιακά όπλα, επιστράτευσαν τα πολιτικά εργαλεία της σύγχρονης δεξιάς — απειλές κυβερνητικής τιμωρίας απ’ τη μία, ανεπίσημες κατηγορίες για παιδοφιλία απ’ την άλλη. Ο συνδυασμός ελιτίστικης παράνοιας και λαϊκιστικής δημαγωγίας έκανε τη δυσωδία της αυτοκρατορικής κατάρρευσης αβάσταχτη.

Ο Jonah Goldberg απομακρύνθηκε λίγο για μια ευρύτερη ματιά στο χθεσινό του «G-File», αναλογιζόμενος τι σημαίνει το γεγονός ότι «ο πιο ισχυρός πολιτικός στον κόσμο και ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο πετούν ο ένας στον άλλον περιττώματα σαν τους δύο τελευταίους επιζώντες μιας εμφύλιας διαμάχης πιθήκων». Προβλέπει ότι η δεύτερη θητεία Τραμπ θα οδηγήσει σε ένα «MAGA κραχ».

Το στοιχείο που κρατά ενωμένο το «κίνημα Τραμπ» είναι ο ίδιος ο Τραμπ… Και είναι ξεκάθαρο ότι ο Τραμπ πιστεύει — και ενεργεί βάσει αυτής της πίστης — ότι το κόμμα περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από αυτόν. Γι’ αυτό και θεωρεί ότι κάθε διαφωνία δεν οφείλεται σε ιδεολογικές πεποιθήσεις αλλά σε προσωπική αντιπάθεια. Μάλιστα, το γεγονός ότι αντιμετωπίζει κάθε πολιτική υπονόμευση ως προδοσία αποκαλύπτει πως αντιλαμβάνεται την προεδρία του σαν μια μορφή απόλυτης μοναρχίας.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ένας συνασπισμός που βασίζεται σε ένα πρόσωπο είναι καταδικασμένος να διαλυθεί πολύ πιο γρήγορα από έναν συνασπισμό που βασίζεται σε ιδέες και συμφέροντα. Και αυτό ισχύει για κάθε πολιτική ένωση.