Αρχική Blog Σελίδα 724

Οι ΗΠΑ ενημέρωσαν την Τουρκία πριν Ξεκινήσουν οι ισραηλινές επιθέσεις στο Ιράν, αποκαλύπτουν πηγές

0

Ο Χακάν Φιντάν, ο υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, ο αρχηγός των Τουρκικών Πληροφοριών Ιμπραήμ Καλίν (Αριστερά) και ο αρχηγός του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου Στρατηγός Μετίν Γκουράκ (Δεξιά) παρευρίσκονται σε συνάντηση ασφαλείας στην Άγκυρα, 13 Ιουνίου 2025 (Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών/AFP)

Η Ουάσιγκτον προειδοποίησε εκ των προτέρων την Άγκυρα για την επικείμενη ισραηλινή επίθεση ώστε να αποφευχθούν εντάσεις στη Συρία, αναφέρουν πηγές στο Middle East Eye –

Ρεπορτάζ του Ragip Soylu από την Άγκυρα

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν την Τουρκία για τα σχέδια του Ισραήλ να επιτεθεί στο Ιράν την Παρασκευή, λίγες ώρες πριν ξεκινήσουν οι επιθέσεις, σύμφωνα με δύο πηγές με γνώση του θέματος που μίλησαν στο Middle East Eye.

Η αμερικανική ενημέρωση το βράδυ της Πέμπτης ενδέχεται να βοήθησε στην αποτροπή πιθανής όξυνσης ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ, οι οποίες βρίσκονται το τελευταίο διάστημα σε αντιπαράθεση στη Συρία εξαιτίας της αυξημένης τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας εκεί.

Πιστεύεται ότι τα ισραηλινά μαχητικά χρησιμοποίησαν τον συριακό και ιρακινό εναέριο χώρο για να πλήξουν στόχους εντός της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Από τον Δεκέμβριο, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει καταστρέψει όλα τα συστήματα αεράμυνας στη Συρία, αφήνοντας ουσιαστικά τη χώρα ανοχύρωτη.

Την Παρασκευή, το ιρακινό Υπουργείο Εξωτερικών υπέβαλε καταγγελία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη χρήση του εναέριου χώρου του Ιράκ από ισραηλινά αεροσκάφη στις επιθέσεις κατά του Ιράν.

Το πρακτορείο Reuters ανέφερε επίσης ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έστειλε διπλωματική νότα σε αρκετούς περιφερειακούς συμμάχους, όπως το Κατάρ, ενημερώνοντάς τους για την επικείμενη ισραηλινή επίθεση.

Το Middle East Eye επικοινώνησε με τα υπουργεία Εξωτερικών της Τουρκίας και των ΗΠΑ, αλλά μέχρι τη δημοσίευση δεν είχε λάβει απάντηση.

Οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έχουν ενταθεί καθώς Άγκυρα και Δαμασκός έχουν ξεκινήσει συνομιλίες για την ίδρυση στρατιωτικών βάσεων στη Συρία με στόχο την αναδιοργάνωση του διαλυμένου συριακού στρατού.

Μαζί με τον Λίβανο, το Ιράκ και την Ιορδανία, η Τουρκία επιδιώκει να βοηθήσει την κυβέρνηση Άσαντ στην αντιμετώπιση των υπολειμμάτων του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους και επιδιώκει τον έλεγχο της αεροπορικής βάσης Τίγιας (T4) στην ανατολική Συρία.

Αν και η Τουρκία ξεκίνησε επιχειρήσεις στη βάση από τον Απρίλιο, η δραστηριότητα εξελίσσεται αργά, εν μέρει λόγω συνομιλιών αποσυμφόρησης με το Ισραήλ που διεξάγονται στο Μπακού, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Ισραηλινές ανησυχίες για S-400 και εναέριο έλεγχο

Μία από τις κύριες ανησυχίες του Ισραήλ είναι η πιθανότητα η Τουρκία να αποκτήσει τον έλεγχο του συριακού εναέριου χώρου και να αναπτύξει εκεί ρωσικά συστήματα αεράμυνας S-400.

Αξιωματούχος του Ισραήλ δήλωσε στο MEE τον περασμένο μήνα ότι το Τελ Αβίβ δεν επιθυμεί η Άγκυρα να παρακολουθεί τις ισραηλινές εναέριες κινήσεις, ιδιαίτερα στην περίπτωση επίθεσης κατά του Ιράν.

Τούρκος αξιωματούχος ανέφερε ότι η Τουρκία είναι απίθανο να αναπτύξει S-400 στη Συρία, λόγω της αντίθεσης της Ουάσιγκτον. Αντ’ αυτού, η Άγκυρα αναμένεται να τοποθετήσει πιο ευέλικτα συστήματα για την αντιμετώπιση άμεσων απειλών, όπως drones και επιθέσεις χαμηλού ύψους.

Διπλωματικές πρωτοβουλίες Ερντογάν

Από την έναρξη των ισραηλινών επιθέσεων, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει συνομιλήσει τηλεφωνικά με πολλούς περιφερειακούς ηγέτες, περιλαμβανομένων των προέδρων του Ιράν, των ΗΠΑ και της Ρωσίας, προωθώντας τη διπλωματία ως τη μόνη βιώσιμη οδό επίλυσης της κρίσης.

Το Σαββατοκύριακο, ο Ερντογάν είπε στον πρόεδρο Τραμπ ότι οι διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι ο μόνος ειρηνικός τρόπος για τον τερματισμό της σύγκρουσης και πρότεινε την Τουρκία ως μεσολαβητή.

Σύμφωνα με πηγές στην Άγκυρα, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία τέθηκε σε κατάσταση αυξημένου συναγερμού, ενώ η κυβέρνηση πραγματοποίησε σειρά συσκέψεων ασφαλείας για την αξιολόγηση πιθανών σεναρίων έκτακτης ανάγκης και κινδύνων εξάπλωσης της κρίσης.

Σε τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Σύριο πρόεδρο Άχμαντ αλ-Σάρα το Σαββατοκύριακο, ο Ερντογάν συμβούλευσε τη Συρία να μην εμπλακεί στην κλιμάκωση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ και να παραμείνει σε επαγρύπνηση απέναντι σε επιθέσεις από τρομοκρατικές ομάδες.

 middleeasteye.

Ο Έξυπνος Τρόπος για τον Τραμπ να Τερματίσει τον Πόλεμο Ισραήλ–Ιράν

0

 Του Thomas L. Friedman – The New York Times, 16 Ιουνίου 2025

Πίσω από τα χτυπήματα και τα αντίποινα στον τρέχοντα πόλεμο Ισραήλ–Ιράν βρίσκονται δύο αντικρουόμενες στρατηγικές δοξασίες: η μία καθοδηγεί το Ιράν και η άλλη το Ισραήλ — και οι δύο βαθιά εσφαλμένες. Ο πρόεδρος Τραμπ έχει την ευκαιρία να διορθώσει και τις δύο και να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη ευκαιρία σταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής εδώ και δεκαετίες — αν είναι πράγματι πρόθυμος και ικανός.

Η εσφαλμένη στρατηγική του Ιράν —που ακολουθεί και η Χεζμπολάχ με εξίσου καταστροφικά αποτελέσματα— είναι αυτή που αποκαλώ «η στρατηγική του πιο τρελού». Η Τεχεράνη και οι πληρεξούσιές της δυνάμεις προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τους αντιπάλους τους δείχνοντας πως είναι διατεθειμένες να κάνουν το αδιανόητο – και ακόμη παραπέρα.

Εκτελέσεις όπως η δολοφονία του Ραφίκ Χαρίρι, η ανατίναξη της αμερικανικής πρεσβείας στη Βηρυτό ή η βοήθεια στον Άσαντ να σφαγιάσει χιλιάδες Σύριους για να διατηρηθεί στην εξουσία, φέρουν τις υπογραφές του Ιράν και της Χεζμπολάχ. Το μήνυμα είναι: «Κανείς δεν είναι πιο ακραίος από εμάς. Αν τα βάλετε μαζί μας, θα χάσετε. Εμείς πάμε μέχρι τέλους — κι εσείς οι μετριοπαθείς εξαφανιστείτε.»

Αυτή η στρατηγική όντως βοήθησε τη Χεζμπολάχ να εκδιώξει το Ισραήλ από τον Νότιο Λίβανο. Όμως απέτυχε παταγωδώς στο να διώξει τους Ισραηλινούς από τη γη τους. Το Ιράν, η Χεζμπολάχ και η Χαμάς πιστεύουν λανθασμένα ότι το Ισραήλ είναι μια αποικιοκρατική οντότητα χωρίς βαθιές ρίζες, σαν τους Βέλγους στο Κονγκό. Ότι, δηλαδή, οι Εβραίοι θα φύγουν όπως έφυγαν οι αποικιοκράτες. Όμως, οι Ισραηλινοί δεν έχουν… Βέλγιο. Είναι τόσο ιθαγενείς στη γη τους όσο και οι Παλαιστίνιοι — ανεξαρτήτως των θεωριών που διδάσκονται σε ελιτίστικα πανεπιστήμια.

Και αυτοί οι Ισραηλινοί, όταν φτάσει η στιγμή, θα παίξουν το «παιχνίδι του τρελού» ακόμη πιο σκληρά. Θα ακολουθήσουν τους νόμους της περιοχής — όχι του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Ονομάζω αυτούς τους κανόνες «κανόνες της Χάμα», από τη σφαγή που διέπραξε ο Χαφέζ αλ Άσαντ το 1982, καταστρέφοντας την πόλη Χάμα για να εξαλείψει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

Ο Χασάν Νασράλα και ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ πίστευαν πως το Ισραήλ δεν θα τολμούσε ποτέ να τους στοχοποιήσει προσωπικά. Ο Νασράλα πλήρωσε με τη ζωή του αυτή την ψευδαίσθηση το περασμένο έτος — και ο Χαμενεΐ πιθανώς θα είχε την ίδια τύχη αν δεν επενέβαινε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Τραμπ για να σταματήσει το Ισραήλ.

Το πρόβλημα του Ισραήλ: Η «μία και καλή» στρατηγική

Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ πάσχει από μια δική του ψευδαίσθηση: τη «μία και καλή» προσέγγιση. Μετά από κάθε τρομοκρατική επίθεση, οι Ισραηλινοί ηγέτες δηλώνουν ότι θα τελειώσουν «μια και καλή» με την απειλή. Όμως υπάρχουν μόνο δύο τρόποι να το πετύχουν αυτό:

  1. Να καταλάβουν μόνιμα τη Δυτική Όχθη, τη Γάζα και… όλο το Ιράν — όπως έκαναν οι ΗΠΑ με τη Γερμανία και την Ιαπωνία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό δεν είναι ρεαλιστικό.
  2. Να εξαλείψουν όλους τους Παλαιστινίους — κάτι που είναι αδιανόητο.

Ακόμη και μετά από 58 χρόνια κατοχής της Δυτικής Όχθης, το Ισραήλ δεν κατάφερε να εξαλείψει τη Χαμάς — ούτε τη λαϊκή παλαιστινιακή ταυτότητα. Γιατί οι Παλαιστίνιοι είναι εξίσου ιθαγενείς με τους Ισραηλινούς.

Τι μπορεί να κάνει ο Τραμπ;

Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει πως ελπίζει ακόμη σε μια «συμφωνία». Αν θέλει πραγματικά να διαπραγματευτεί σοβαρά, πρέπει να πράξει δύο πράγματα ταυτόχρονα:

  1. Απέναντι στο Ιράν:
    Να εξοπλίσει την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία με βομβαρδιστικά B-2, βόμβες διάτρησης 30.000 λιβρών και Αμερικανούς εκπαιδευτές, ώστε το Ισραήλ να έχει τη δυνατότητα να καταστρέψει όλες τις υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Και να δώσει τελεσίγραφο: είτε το Ιράν επιτρέπει την πλήρη είσοδο και αποσυναρμολόγηση από τον ΔΟΑΕ, είτε αντιμετωπίζει καταστροφή. Μόνο υπό πραγματική απειλή θα συμμορφωθεί το Ιράν.
  2. Απέναντι στους Παλαιστινίους:
    Να αναγνωρίσει ρητά το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση — υπό τον όρο ότι θα αναδείξουν νέα ηγεσία, αξιόπιστη, χωρίς διαφθορά, ικανή να υπηρετήσει τους πολίτες και να συνυπάρξει με το Ισραήλ. Ο Τραμπ πρέπει επίσης να ξεκαθαρίσει ότι δεν θα ανεχτεί τη ραγδαία επέκταση των ισραηλινών εποικισμών (όπως οι 22 νέοι που εγκρίθηκαν πρόσφατα), γιατί κάτι τέτοιο οδηγεί σε αιώνιο πόλεμο.

Επιπλέον, θα μπορούσε να ανακοινώσει ότι θα επανεκκινήσει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για λύση δύο κρατών, με το δικό του προηγούμενο σχέδιο ως βάση εκκίνησης – όχι ως τελικό στόχο.

Διπλωματία με πυγμή: Μπορεί να το κάνει ο Τραμπ;

Το να μπορείς να «ξεπεράσεις τους τρελούς» είναι ίσως αναγκαίο για να επιβιώσεις στη Μέση Ανατολή, αλλά δεν είναι αρκετό. Η στρατηγική αυτή οδηγεί μόνο σε επανάληψη των ίδιων συγκρούσεων. Μια ειρηνόφιλη χώρα πρέπει να συνδυάζει τη δύναμη με τη διπλωματία — και αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να απομονώσουν ΗΠΑ και Ισραήλ το Ιράν.

Αν ο Τραμπ θέλει πραγματικά να επιτύχει ειρήνη, πρέπει να μη γίνει ούτε αιχμάλωτος του Νετανιάχου ούτε πιόνι του Ιράν. Οι ΗΠΑ δεν έχουν συμφέρον να εξασφαλίσουν το Ισραήλ για μεσσιανική επέκταση ούτε να επιτρέψουν στο Ιράν να γίνει πυρηνική μεσσιανική δύναμη.

Οι ΗΠΑ πρέπει να απαιτήσουν:

  • από το Ιράν, να σταματήσει την αποικιοκρατική του διείσδυση σε αραβικά κράτη και τις απειλές εξόντωσης του Ισραήλ·
  • από το Ισραήλ, να χαράξει σαφή ανατολικά σύνορα και να σταματήσει την επέκταση εποικισμών·
  • από τους Παλαιστινίους, να σταματήσουν το σύνθημα «από τον ποταμό ως τη θάλασσα» και να αναγνωρίσουν μια οριοθετημένη συνύπαρξη.

Ο πόλεμος Ισραήλ–Ιράν ίσως να προσφέρει, παραδόξως, την καλύτερη ευκαιρία για έναν ηγέτη να εφαρμόσει αυτό που ο Ντένις Ρος αποκαλεί «διπλωματία με καταναγκασμό» (coercive diplomacy). Είναι, όμως, ο Τραμπ ικανός γι’ αυτό; Δεν ξέρω — αλλά σύντομα θα μάθουμε.

Οι ισραηλινές βόμβες δεν μπορούν να χτίσουν το Ιράν που αξίζει ο λαός του

0

David Ignatius

Ο καλύτερος τρόπος να συσπειρώσεις τους Ιρανούς είναι να τους βοηθήσεις να χτίσουν μια πιο εύπορη, ανοιχτή χώρα.

Οι πόλεμοι του Ισραήλ έχουν την τάση να αποκτούν αλλοιωμένη αποστολή. Και στο ίδιο πνεύμα της ασταμάτητης κλιμάκωσης, η ισραηλινή εκστρατεία που ξεκίνησε τα ξημερώματα της Παρασκευής κατά του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, βαδίζει πλέον αδυσώπητα προς την κατεύθυνση της αλλαγής καθεστώτος.

Παρακολουθώντας τις εικόνες από την Τεχεράνη, βλέπει κανείς ότι το Ισραήλ διευρύνει τη στόχευσή του. Την Κυριακή, οι φλόγες τύλιξαν το Αρχηγείο της Αστυνομίας του Μεγάλου Τεχεράνου – σημείο καταστολής μισητό για πολλούς. Τη Δευτέρα, χτυπήθηκε η έδρα της κρατικής ιρανικής τηλεόρασης, φορέας κρατικής προπαγάνδας – αναγκάζοντας τη λιγομίλητη παρουσιάστρια με το μαύρο χιτζάμπ και τσαντόρ να φύγει από το στούντιο εν μέσω εκπομπής.

Το σαφέστερο μήνυμα ότι το Ισραήλ στοχεύει στην καρδιά του καθεστώτος ήρθε από δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου τη Δευτέρα. Όταν ρωτήθηκε από το ABC News αν το Ισραήλ σκοπεύει να πλήξει τον ανώτατο ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, απάντησε: «Κάνουμε ό,τι χρειάζεται».

Οι δολοφονίες δεν είναι ο δρόμος προς ένα ισχυρό κράτος. Αλλά είναι σαφές πως βρισκόμαστε σε νέα φάση, την οποία περιγράφουν οι πιο έμπειροι παρατηρητές του Ιράν. «Η Ισλαμική Δημοκρατία πέρασε δεκαετίες προσπαθώντας να εξαλείψει το Ισραήλ. Τώρα, το Ισραήλ φαίνεται να επιδιώκει το τέλος της Ισλαμικής Δημοκρατίας», δήλωσε ο Καρίμ Σαντζαντπούρ του Carnegie Endowment for International Peace τη Δευτέρα. Ο Μπεχνάμ Μπεν Ταλέμπλου, διευθυντής του Ιρανικού Τομέα στο Foundation for Defense of Democracies, συμφώνησε: «Το Ισραήλ έχει επιχειρησιακή ελευθερία πάνω από τον ιρανικό εναέριο χώρο. Τώρα μπορεί να κινήσει μια αντικαθεστωτική καμπάνια».

Δεν θα διαφωνήσω ότι έχει περάσει προ πολλού η ώρα για πολιτική αλλαγή στην Τεχεράνη. Το θεοκρατικό καθεστώς αιματοκυλά Ισραηλινούς, Αμερικανούς, Σαουδάραβες και οποιονδήποτε αντιστέκεται στις εντολές του από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Το ερώτημα είναι πώς θα έρθει η αλλαγή. Ποιος είναι ο δρόμος για ένα δυναμικό Ιράν, αντάξιο του δημιουργικού και καλλιεργημένου λαού του;

Ένα γεγονός είναι ξεκάθαρο: το Ισραήλ δεν μπορεί να βομβαρδίσει το δρόμο προς αυτό το νέο Ιράν. Μια εκστρατεία όπως αυτή που βιώνει τώρα η Τεχεράνη ωθεί τους ανθρώπους στο να κλειστούν στον εαυτό τους, να αμυνθούν, και συχνά να πολεμήσουν με μεγαλύτερο πείσμα. Οι στρατηγικοί βομβαρδισμοί δεν έκαμψαν τη θέληση των Βρετανών, των Γερμανών ή των Ιαπώνων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ούτε έχουν ακόμη καταστρέψει τη Χαμάς στη Γάζα.

«Το Ιράν βρίσκεται σε μια προεπαναστατική κατάσταση. Αλλά αμφιβάλλω αν ο λαός μπορεί να ξεσηκωθεί υπό αεροπορικό βομβαρδισμό», μου είπε ο Αλιρεζά Νάντερ, πρώην αναλυτής του Rand και νυν ανεξάρτητος σύμβουλος. «Ανησυχώ ότι δεν υπάρχει σχέδιο. Το καθεστώς θα επιβιώσει και η κατάσταση θα χειροτερεύσει».

Το Ισραήλ έπαιξε τα ρέστα του με αυτή την επίθεση – και δεν υποτιμώ τον κίνδυνο, ούτε για το ίδιο, ούτε για την περιοχή. Ο Σαντζαντπούρ συνοψίζει τους διπλούς κινδύνους: «Αυτό μπορεί να αποσταθεροποιήσει το καθεστώς ή να το εδραιώσει. Μπορεί να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα ή να το επιταχύνει».

Στις συνομιλίες μου με ειδικούς για το Ιράν, άκουσα ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: ο καλύτερος τρόπος να συσπειρώσεις τους Ιρανούς είναι να τους βοηθήσεις να χτίσουν μια πλουσιότερη, πιο προηγμένη και ενταγμένη χώρα. Στο παρελθόν, όμως, οι Ισραηλινοί και Αμερικανοί σχεδιαστές πληροφοριών συχνά έκαναν το αντίθετο: προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τις εθνοτικές διαφορές του Ιράν — Κούρδους, Αζέρους, Άραβες και Μπαλουχίδες — εναντίον της Τεχεράνης.

Το Ισραήλ συχνά χλεύαζε τους γείτονές του ως «φυλές με σημαίες» και προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις σεκταριστικές εντάσεις. Αυτό είναι λάθος, υποστηρίζει ο Μπεν Ταλέμπλου. «Μην βλέπετε το Ιράν ως πολυεθνικό κράτος που μπορεί να κατακερματιστεί. Μην εμπλέκεστε σε βαλκανιοποίηση».

Και – θα προσθέσω – μην επιχειρήσετε να επαναφέρετε τη μοναρχία. Ορισμένοι υποστηρικτές της αλλαγής στο Ιράν συσπειρώνονται γύρω από τον Ρεζά Παχλαβί, γιο του σάχη που εκθρονίστηκε στην επανάσταση του 1979. Όμως είναι σαφές πως οι ΗΠΑ και η Βρετανία έχουν ξανακάνει αυτό το λάθος – στο πραξικόπημα του 1953 που ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρωθυπουργό Μοχάμεντ Μοσαντέκ υπέρ του σάχη. Ο Ρεζά μπορεί να έχει ρόλο σε μια μεταβατική περίοδο, αλλά οι Ιρανοί αξίζουν κάτι καλύτερο από την επιστροφή στο παρελθόν.

Το μήνυμα που θα αγγίξει τους Ιρανούς είναι ότι το σημερινό καθεστώς έχει φτάσει σε ένα βίαιο αδιέξοδο – λόγω των δικών του λαθών όσο και των ισραηλινών ενεργειών. Η αδυναμία και η διαφθορά του είναι εθνική ντροπή.

Παρά το χάος, οι Ιρανοί συνεχίζουν να κάνουν πικρόχολες αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Όταν δολοφονήθηκαν πολλοί πυρηνικοί επιστήμονες, ένας φοιτητής αστειεύτηκε ανώνυμα πως ο ενοχλητικός του καθηγητής θα έπρεπε να είναι στην ίδια λίστα. Όταν στρατηγοί σκοτώθηκαν στα πολυτελή διαμερίσματά τους, κάποιος αναρωτήθηκε γιατί όλοι ζούσαν σε ρετιρέ.

Αυτό που εξοργίζει τους Ιρανούς είναι η σπατάλη πόρων από το καθεστώς για τη στήριξη παραστρατιωτικών κατά του Ισραήλ, όπως η Χαμάς και η Χεζμπολάχ, αντί για επενδύσεις στο εσωτερικό. Η αστυνομία συνέλαβε γυναίκες επειδή δεν φορούσαν μαντίλα, την ώρα που πράκτορες της Μοσάντ έφερναν drones για να σκοτώσουν στρατηγούς. «Όσο οι ιδεολόγοι σφράγιζαν τα παράθυρα, άφησαν την πόρτα ανοιχτή», είπε χαρακτηριστικά ο Μπεν Ταλέμπλου, μεταφέροντας φράσεις που ακούγονται ευρέως στην Τεχεράνη.

Η σωστή στρατηγική για την αλλαγή καθεστώτος, σύμφωνα με τον Σαντζαντπούρ, είναι να ενισχυθεί ο πατριωτικός εθνικισμός – χωρίς τους μουλάδες. «Αυτό που πρέπει να ακολουθήσει είναι μια ηγεσία με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, όχι την Ισλαμική Επανάσταση», είπε. «Αντί για “Θάνατος στην Αμερική”, το σύνθημα πρέπει να είναι “Ζήτω το Ιράν”».

Η Ιρανική Επανάσταση του 1979 ήταν ένα γεωπολιτικό σεισμικό γεγονός που εξακολουθεί να παράγει μετασεισμούς σε όλη τη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ ήταν οι βασικοί στόχοι, αλλά η ζημιά επεκτάθηκε σε ολόκληρη την περιοχή. Το ενδεχόμενο η ιρανική αναταραχή να καλυφθεί με μια πυρηνική ομπρέλα είναι απλώς αδιανόητο.

Οι περίοδοι επαναστατικής αστάθειας ακολουθούνται τελικά από ενοποίηση και ανασυγκρότηση. Αυτό συνέβη στην Ευρώπη το 1814 με το Συνέδριο της Βιέννης, που έβαλε τέλος σε έναν αιώνα βίας και έφερε σχεδόν έναν αιώνα ειρήνης. Λίγο πριν πεθάνει, είχα ρωτήσει τον Χένρι Κίσινγκερ –ο οποίος μελετούσε τη διπλωματία του Μέττερνιχ– αν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει τέτοια μεταβατική στιγμή για το Ιράν και τη Μέση Ανατολή.

Ο Κίσινγκερ συνήθως σήκωνε τους ώμους. Ποιος μπορεί να ξέρει; Βλέποντας όμως τη σημερινή καταστροφή στο Ιράν, το μόνο που μπορεί να ελπίζει κανείς είναι πως ίσως αναδυθεί ένας δρόμος που θα προσφέρει στους Ιρανούς την ευκαιρία να χτίσουν κάτι καινούργιο.

«Εκκενώστε την Τεχεράνη», προειδοποίησε ο Τραμπ -Τι σηματοδοτεί η εσπευσμένη επιστροφή του στις ΗΠΑ από την G7

0

 

Φωτογραφία: AP Photo/Leo Correa
17/06/2025  06:41
Ο Ντόναλντ Τραμπ επιστρέφει εκτάκτως στην Ουάσιγκτον από τη Σύνοδο Κορυφής της G7 στον Καναδά, καθώς η σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν κλιμακώνεται και εντείνονται οι ανησυχίες για ευρύτερη ανάφλεξη στην περιοχή.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης, ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν την έναρξη ενός ένατου κύματος επιθέσεων κατά του Ισραήλ, το οποίο αναμένεται να συνεχιστεί.

Σειρήνες αεροπορικής άμυνας ήχησαν σε πολλές περιοχές, ενώ οι ισραηλινές αρχές ανακοίνωσαν ότι η αεράμυνα βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία για την αναχαίτιση των πυραύλων.

Εκκενώσεις περιοχών στο Ισραήλ
Μέχρι στιγμής δεν έχουν αναφερθεί θύματα ή σοβαρές ζημιές, ωστόσο οι ισραηλινές αρχές προχώρησαν στην εκκένωση αρκετών κατοικημένων περιοχών κοντά στα σύνορα, ενώ οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν τεθεί σε ύψιστο επίπεδο συναγερμού, ενόψει πιθανής ευρείας στρατιωτικής απάντησης.

Νωρίτερα, ο ισραηλινός στρατός είχε ενημερώσει ότι οι κάτοικοι σε ορισμένες περιοχές μπορούν να εγκαταλείψουν τα καταφύγια.

Ισραηλινά πλήγματα με στρατηγικούς στόχους
Το Ισραήλ, από την πλευρά του, έχει κλιμακώσει τις επιθέσεις του με στόχο βασικές ιρανικές στρατιωτικές υποδομές και πρόσωπα-κλειδιά. Σύμφωνα με δηλώσεις του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου, οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν εξουδετερώσει υψηλόβαθμους Ιρανούς στρατιωτικούς και επιστήμονες, επιφέροντας σημαντικό πλήγμα στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

Μεταξύ των στόχων ήταν εγκαταστάσεις πυραύλων, στρατιωτικά αεροσκάφη, αλλά και το στούντιο του κρατικού καναλιού IRINN. Το Ιράν, αντιδρώντας, ζήτησε την εκκένωση των γραφείων δύο ισραηλινών τηλεοπτικών σταθμών.

Επιστροφή Τραμπ και αιχμηρή προειδοποίηση στους Ιρανούς
Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε τα ξημερώματα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ διέκοψε πρόωρα τη συμμετοχή του στην G7, επιστρέφοντας στην Ουάσιγκτον λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

«Πρέπει να επιστρέψω το συντομότερο δυνατόν», δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους, επισημαίνοντας την κρισιμότητα της κατάστασης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Fox News, ο Τραμπ ζήτησε να είναι σε ετοιμότητα το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας στην αίθουσα κρίσεων αμέσως μετά την άφιξή του.

Ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να έχει δώσει εντολή για την επιδίωξη επαφών με Ιρανούς αξιωματούχους, σε μια προσπάθεια έναρξης άμεσου διαλόγου.

Ωστόσο, σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Τραμπ απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση, καλώντας τους Ιρανούς να «εκκενώσουν αμέσως την Τεχεράνη», χωρίς να διευκρινίσει περαιτέρω.

«Το Ιράν έπρεπε να είχε υπογράψει τη ”συμφωνία” που τους είπα να υπογράψουν. Τι κρίμα, τι χαράμισμα ανθρώπινων ζωών. Για να ειπωθεί απλά: Το Ιράν δεν μπορεί να έχει πυρηνικό όπλο», ανέφερε επίσης ο Ντόναλντ Τραμπ.

Αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε στο CNN πως η τοποθέτηση αυτή αντικατοπτρίζει την πίεση προς το Ιράν για επιστροφή στη διπλωματία.

Απειλές για τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, όταν ρωτήθηκε τη Δευτέρα από το ABC News, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο στοχοποίησης του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Παράλληλα, Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι ο Τραμπ απέρριψε πρόταση του Ισραήλ για τη δολοφονία του Χαμενεΐ, αναδεικνύοντας τις διαφορές μεταξύ των δύο συμμάχων.

Αυξάνεται ο αριθμός των νεκρών από τη σύρραξη Ισραήλ-Ιράν
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, 24 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στο Ισραήλ από την αρχή των εχθροπραξιών, ενώ στο Ιράν ο αριθμός των θυμάτων ανέρχεται σε 224. Τρεις διασώστες σκοτώθηκαν χθες σε ισραηλινό πλήγμα στην Τεχεράνη.

Ο αρχαιολογικός πλούτος της Συρίας στο σφυρί των αρχαιοκάπηλων

0

 

Υπό τον τίτλο «Λεηλασία της Κληρονομιάς της Συρίας: Ένα Αυξανόμενο Κύμα Λαθρεμπορίου Αρχαιοτήτων Μετά την Πτώση του Άσαντ», ο ανταποκριτής της Guardian, Γουίλιαμ Κρίστο, ανέφερε σπαρακτικές σκηνές από την Παλμύρα, όπου αρχαίοι τάφοι σκάβονται τη νύχτα και τα ορόσημα της αρχαίας πόλης παραμορφώνονται, φέροντας ακόμα τα σημάδια της καταστροφής που προκάλεσε το ISIS το 2015.

Σύμφωνα με το Athar Project, μια πρωτοβουλία που ειδικεύεται στην παρακολούθηση της μαύρης αγοράς αρχαιοτήτων, σχεδόν το ένα τρίτο των περισσότερων από 1.500 τεκμηριωμένων λαθρεμπορίων συριακών αρχαιοτήτων από το 2012 έχουν συμβεί μόνο από τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο ερευνητής Amr Al-Azm, συν-διευθυντής του έργου και καθηγητής ιστορίας, συνδέει άμεσα αυτή την κλιμάκωση με την κατάρρευση των κρατικών θεσμών και την αποσύνθεση της δομής ασφαλείας.

Η Katie Paul, συν-διευθύντρια του Athar Project, περιέγραψε αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Συρία ως «το μεγαλύτερο κύμα λαθρεμπορίου αρχαιοτήτων» που έχει καταγραφεί στη σύγχρονη ιστορία, ξεπερνώντας αυτό που συνέβη στο Ιράκ, τη Λιβύη και την Υεμένη. Εξήγησε ότι τα αντικείμενα φτάνουν στην αγορά σε λίγες μόνο εβδομάδες, μια άνευ προηγουμένου επιτάχυνση σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.

Η έκθεση εντόπισε δύο κύριες ομάδες πίσω από τις λεηλασίες:

Απλοί ιδιώτες που αναζητούν γρήγορο εισόδημα χρησιμοποιώντας φθηνούς ανιχνευτές μετάλλων.

Τα οργανωμένα εγκληματικά δίκτυα που χρησιμοποιούν βαρείς εκσκαφείς στοχεύουν σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους όπως το Tell Sheikh Ali, σε επιχειρήσεις που συχνά οδηγούν στην καταστροφή ανεκτίμητων θησαυρών.

Παρά την επίσημη απαγόρευση, η έκθεση αποκάλυψε ότι το Facebook έχει γίνει μια σημαντική πλατφόρμα για την πώληση αρχαιοτήτων, με εκατοντάδες δημόσιες ομάδες να εκθέτουν αγάλματα, νομίσματα και ψηφιδωτά που μεταδίδονται ζωντανά από χώρους ανασκαφών. Ορισμένες από αυτές τις ομάδες έχουν έως και 900.000 μέλη, παρά τη σιωπή και την αδράνεια του Meta να κλείσει αυτά τα δίκτυα.

Τα λεηλατημένα κομμάτια μεταφέρονται στην Ιορδανία και την Τουρκία προτού λαθραία διακινηθούν στη διεθνή αγορά, όπου τα έγγραφα ιδιοκτησίας τους πλαστογραφούνται και στη συνέχεια εκτίθενται σε δημοπρασίες στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτά τα κομμάτια αποκτώνται από μεγάλους συλλέκτες και μουσεία, επιδεινώνοντας την κρίση του παράνομου εμπορίου της συριακής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Παρόλο που η νέα συριακή κυβέρνηση έχει ανακοινώσει οικονομικά κίνητρα για τους πληροφοριοδότες και έχει επιβάλει ποινές έως και 15 ετών φυλάκισης σε όσους εμπλέκονται, οι προσπάθειές της αντιμετωπίζουν πολλά εμπόδια, κυρίως την έλλειψη πόρων και τις αδύναμες δυνατότητες ασφαλείας για την προστασία των χιλιάδων αρχαιολογικών χώρων σε όλη τη χώρα.

Ολοκληρώνοντας το ρεπορτάζ του, ο Κρίστο μετέφερε μια συγκινητική σκηνή από την πόλη της Παλμύρας, όπου νέοι άνδρες και κάτοικοι της περιοχής οργανώνουν νυχτερινές περιπολίες για να φυλάνε αρχαιολογικούς χώρους, καθοδηγούμενοι από μια βαθιά επιθυμία να προστατεύσουν ό,τι έχει απομείνει από την πολιτιστική μνήμη της Συρίας μετά από 15 χρόνια πολέμου, καταστροφής και λεηλασίας.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Η Τουρκία αρνείται αναφορές ότι αποδέχτηκε για προστασία Ισραηλινά πολιτικά αεροπλάνα

0

 

Το Κέντρο Καταπολέμησης της Παραπληροφόρησης της Τουρκικής Προεδρικής Διοίκησης διέψευσε αναφορές που εμφανίστηκαν νωρίτερα σε ορισμένες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης ότι ορισμένα ισραηλινά αεροσκάφη είχαν προσωρινά σταθμεύσει στην Τουρκία.

«Οι ισχυρισμοί σε ορισμένα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι μέρος του ισραηλινού πολιτικού αεροπορικού στόλου σταθμεύει στην Τουρκία είναι εντελώς αναληθείς.

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει πολιτική ή στρατιωτική αεροπορική κυκλοφορία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, δεν υπάρχουν ισραηλινά αεροσκάφη στα αεροδρόμια ή τα υπόστεγά μας.

Η Τουρκία έχει σταματήσει όλες τις πτήσεις και την αεροπορική κυκλοφορία με το Ισραήλ μετά τις απάνθρωπες και βάναυσες επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων», ανέφερε το κέντρο σε ανακοίνωσή του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης.

Στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης αναφέρεται ότι ισραηλινά αεροπλάνα για προστασία κατέφυγαν στην Τουρκία και την Κύπρο

Η δήλωση υπενθύμισε ότι «προηγουμένως, οι ισραηλινές αρχές δεν επιτρεπόταν καν να χρησιμοποιούν τον τουρκικό εναέριο χώρο» για πτήσεις προς άλλες χώρες.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Το ΣτΕ έκρινε συνταγματική την καραμπινάτη αντισυνταγματική ρύθμιση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια χωρίς αιτιολογία

3

 

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε συνταγματική την καραμπινάτη αντισυνταγματική ρύθμιση για τα ιδιωτικά πανεπίστημια, χωρίς να εξηγεί πως έκανε αυτή την …αναττροπή.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το ΣτΕ ανακοινώνει αποφάσεις αποσιωπώντας τη μειοψηφία αλλά και το σκεπτικό της απόφασης.
Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά Ηλίας Κλάππας σε δήλωση του αναφέρει:
Εκφράζω την έντονη ανησυχία μου για την πρακτική της Oλομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας να γνωστοποιεί αποφάσεις και, μάλιστα, σε σημαντικότατα ζητήματα που αφορούν την τήρηση του Συντάγματος, με ανακοίνωση του Προέδρου του, στην οποία περιλαμβάνεται μόνο το κριθέν ζήτημα, το διατακτικό της απόφασης και η γνώμη της πλειοψηφίας, αποσιωπώντας παντελώς τη γνώμη της μειοψηφίας.
Εκφράζω τον προβληματισμό μου κατά πόσο η πρακτική αυτή είναι σύμφωνη τόσο με το νομοθετικό της έρεισμα (ν. 4786/2021), το οποίο αναφέρεται στη δημοσίευση του περιεχομένου της απόφασης, αναγκαίο στοιχείο της οποίας είναι η αιτιολογία και η μειοψηφία, όσο, κυρίως, με τη ρητή διάταξη του άρθρου 93 παρ. 3 Συντάγματος που απαιτεί «κάθε απόφαση να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη και να απαγγέλλεται σε δημόσια συνεδρίαση» και, επιπλέον, απαιτεί «η γνώμη της μειοψηφίας να δημοσιεύεται υποχρεωτικά».

Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να διατυπώνεται και να δημοσιεύεται το διατακτικό μιας απόφασης όταν δεν έχει διατυπωθεί πλήρως, ειδικά και εμπεριστατωμένα, η αιτιολογία της, η οποία αναμένεται να διατυπωθεί και να δημοσιευθεί σε μεταγενέστερο χρόνο, αφού πρώτα θα έχει γίνει αντικείμενο δημόσιας αντιπαράθεσης. Εκφράζω δημόσια τον προβληματισμό πώς είναι δυνατόν να προηγείται το διατακτικό τής αιτιολογίας και πώς είναι δυνατόν να διαμορφώνεται πλειοψηφία όταν ο δικαστής που καλείται να αποφασίσει δεν έχει ενώπιόν του πλήρως, ειδικά και εμπεριστατωμένα διατυπωμένο, τον δικανικό συλλογισμό επί του οποίου καλείται να κρίνει.
Η δικαστική απόφαση είναι ένα ενιαίο σύνολο που περιλαμβάνει την μείζονα και ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού και το συμπέρασμά του και, βεβαίως, περιλαμβάνει υποχρεωτικά τη γνώμη της μειοψηφίας. Η δικαστική απόφαση δεν μπορεί να τεμαχίζεται και να δημοσιεύεται επιλεκτικά και τμηματικά δίνοντας την αίσθηση ότι αυτό που ενδιαφέρει είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της απόφασης.
Το Σύνταγμα έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις και καμία πρακτική δεν μπορεί να υπερισχύσει των προβλέψεων του, μέχρι αυτές να αναθεωρηθούν αποκλειστικά και μόνο, τιμώντας τη δημοκρατική αρχή, με τη διαδικασία που προβλέπει ο Θεμελιώδης Νόμος του ελληνικού Κράτους.

Ο Πρόεδρος 

Ηλίας Ι. Κλάππας

https://www.militaire.gr/to-ste-ekrine-syntagmatiki-tin-karampinati-antisyntagmatiki-rythmisi-gia-ta-idiotika-panepistimia-choris-aitiologia/

Κόβει στη μέση το Αιγαίο – Χάρτη στην UNESCO ανάρτησε η Τουρκία για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό

0

Η Τουρκία δημοσιοποίησε τον χάρτη για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό – Πώς χωρίζει στα δύο το Αιγαίο.

Η Τουρκία επιχειρεί να απαντήσει στην ολοκλήρωση του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού από την ελληνική πλευρά, χρησιμοποιώντας δικούς της χάρτες, τους οποίους έχει ήδη αποστείλει στην αρμόδια υπηρεσία της UNESCO.

«Αυτό το ορόσημο σηματοδοτεί την επίσημη αναγνώριση του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού της Τουρκίας», αναφέρεται στην ανακοίνωση της Άγκυρας.

Το περιεχόμενο του χάρτη:

Ο χάρτης από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας έρχεται να αποτυπώσει τις γνωστές απόψεις της Τουρκίας που επαναλαμβάνει με κάθε αφορμή. Επί της ουσίας η Τουρκία επιμένει στην αναθεωρητική της στάση για τη «μέση γραμμή» σε ότι αφορά περιοχές ενεργειακών ερευνών.

Ξεχωρίζει μια κόκκινη γραμμή, η οποία εκτείνεται από την ελληνοτουρκική συνοριακή γραμμή στις εκβολές του Έβρου μέχρι τα βόρεια και μετά νότια των Δωδεκανήσων. Η Τουρκία, δεν αναγνωρίζει στα ελληνικά νησιά δικαιώματα πέραν των 6 ναυτικών μιλίων χωρικών υδάτων.

Στην Ανατολική Μεσόγειο, με διαγώνιες γραμμές σημειώνονται οι περιοχές για τις οποίες έχουν εκδοθεί άδειες ερευνών υπέρ της Τουρκικής Εταιρείας Πετρελαίου (TPAO), ενώ οι περιοχές με ροζ απόχρωση αντιστοιχούν στα μόνιμα πεδία ασκήσεων που έχει ορίσει η Τουρκία.

Τέλος, μια μαύρη γραμμή που διέρχεται βόρεια της Κρήτης και στη συνέχεια κατευθύνεται προς τα Στενά διασχίζοντας διεθνή ύδατα στο Αιγαίο ,αποτυπώνεται ως «υποθαλάσσιο καλώδιο».

Δείτε τον χάρτη:

Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός της Ελλάδας

Υπενθυμίζεται ότι η Eλλάδα έχει προχωρήσει στην ολοκλήρωση του εθνικού θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού με τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας  να έχουν αποτυπωθεί σε χάρτη.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/515690/kovei-sti-mesi-to-aigaio-charti-stin-unesco-anartise-i-toyrkia-gia-ton-thalassio-chorotaxiko-schediasmo/

Ο Νετανιάχου απειλεί τον Χαμενεΐ -«Η εξόντωσή του θα τερματίσει τη σύγκρουση με το Ιράν» -LIVE όλες οι εξελίξεις

0

 

O ανώτατος ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Χαμενεΐ, και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου / Φωτογραφίες: AP Photos
16/06/2025  20:57
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να στοχοποιήσει τον ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ.

Ο Νετανιάχου έδωσε συνέντευξη στο ABCnews και έβαλε στον στόχαστρο τον Ιρανό ηγέτη. Ερωτηθείς σχετικά με τις αναφορές ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε σχέδιο του Ισραήλ για τη δολοφονία του Χαμενεΐ, είπε: «Δεν πρόκειται να κλιμακώσει τη σύγκρουση, πρόκειται να τερματίσει τη σύγκρουση».

Το Ισραήλ βομβάρδισε την κρατική τηλεόραση του Ιράν την ώρα που έκανε live μετάδοση -Συγκλονιστικό βίντεο

0

Το Ισραήλ βομβάρδισε την κρατική τηλεόραση του Ιράν την ώρα που έκανε live μετάδοση -Συγκλονιστικό βίντεο
16/06/2025  18:23
Tα κεντρικά γραφεία του ιρανικού κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα IRIB στην Τεχεράνη βομβάρδισαν ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη.

Εικόνες σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που δεν έχουν επαληθευθεί, εμφανίζουν το κτίριο τυλιγμένο στις φλόγες.

Βίντεο καταγράφει τη στιγμή της επίθεσης. Μία δημοσιογράφος μιλάει σε ζωντανή σύνδεση, όταν ξαφνικά ακούγεται μια ισχυρή έκρηξη. Το στούντιο γέμισε καπνούς, ενώ η δημοσιογράφος πρόλαβε και απομακρύνθηκε.

Δείτε το σοκαριστικό βίντεο:

Η δημοσιογράφος της Al Jazeera, Ντόρσα Τζαμπαρί, αναφέρει ότι η Σαχάρ Εμάνι είναι μία από τις πιο γνωστές παρουσιάστριες της κρατικής τηλεόρασης στη χώρα.

Λίγες στιγμές πριν από την επίθεση, η Εμάνι έλεγε: «Ακούστε, αυτό που ακούτε είναι ο ήχος του επιτιθέμενου. Ακούτε τον ήχο του επιτιθέμενου, που επιτίθεται στην αλήθεια».

Το κανάλι βγήκε ξανά σε ζωντανή μετάδοση από τις 7 το απόγευμα.

«Το σιωνιστικό καθεστώς, ο εχθρός του ιρανικού έθνους, εξαπέλυσε πριν από λίγα λεπτά στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του δικτύου ενημέρωσης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», δήλωσε ο Χασάν Αμπεντινί, συμπληρώνοντας πως «το (ισραηλινό) καθεστώς αγνοούσε ότι η φωνή της Ισλαμικής Επανάστασης (…) δεν μπορεί να φιμωθεί από μια στρατιωτική επιχείρηση» ανέφερε αξιωματούχος της IRIB (κρατικό κανάλι του Ιράν).

Η Τζαμπαρί δήλωσε ότι πρόκειται να δούμε «εξαιρετικές σκηνές».

«Αυτό το τηλεοπτικό κανάλι είναι το πιο δημοφιλές μέσα στη χώρα, επειδή τα ξένα κανάλια είναι απαγορευμένα στο Ιράν» είπε η Τζαμπαρί.

«Έτσι, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν δορυφορικά πιάτα για να έχουν πρόσβαση σε ξένα μέσα και κανάλια, και τις περισσότερες φορές αυτό είναι πολύ δύσκολο. Οπότε αυτό [το κανάλι] είναι το πιο προσιτό στο ευρύ κοινό».

H εικόνα έξω από το κτίριο της κρατικής τηλεόρασης:

 

 

Κ. Κυριακόπουλος: περί Εξωτερικής πολιτικής σε περιβάλλον εν εξελίξει περιφερειακής σύγκρουσης…

1

Καλή η περί διαγραμμάτων συζήτηση που έχει ανοίξει στο διαδίκτυο και καταπιάνεται με ζητήματα γενικού εγκυκλοπαιδικού ενδιαφέροντος που σχετίζονται γενικώς με την Εξωτερική πολιτική. Όμως, όταν μιλάμε σοβαρά για το περιεχόμενο, τον προσανατολισμό και τον ενδεδειγμένο τρόπο άσκησής της – και ειδικά σε περιβάλλον συγκρούσεων – αυτή η συζήτηση ΔΕΝ μπορεί να κινείται στον χώρο της φλύαρης ΑΝευθύνης και της γενικόλογης αμπελοφιλοσοφίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Έξυπνη, λειτουργική, στοχευμένη και πολυδιάστατη Εξωτερική πολιτική, ΔΕΝ σημαίνει εξωτερική πολιτική χωρίς ταυτότητα, που εξαντλείται συνειδητά σε ατελεύτητες νουθεσίες προς πάντες… ΔΕΝ σημαίνει Εξωτερική πολιτική που κινείται περιοριστικά στο χώρο της ανέξοδης και ακατάσχετης φλυαρίας… ΔΕΝ σημαίνει φτηνή προσαρμογή της Εθνικής Διπλωματίας στην λογική του «ΚΑΙ με τον χωροφύλαξ ΚΑΙ με τον αστυφύλαξ»… Και φυσικά ΔΕΝ σημαίνει αποσπασματική διεκπεραίωση επιλεγμένων πρωτοκόλλων, χωρίς να αποτιμάται παραγωγικά το αποτέλεσμα του συνόλου των διπλωματικών χειρισμών, σε συγκεκριμένα γεωπολιτικά περιβάλλοντα.

Η Εξωτερική πολιτική της χώρας μας, οφείλει να συνδυάζει σταθερά και αδιάλειπτα, το τερπνό με το ωφέλιμο, διότι μόνο έτσι θα επιβεβαιώνει στην πράξη ότι το αντικείμενο της ενασχόλησής της, ΔΕΝ είναι μονάχα η ανάληψη διαχειριστικών πρωτοβουλιών από την θέση του «τρίτου» στις περιφερειακές εξελίξεις, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Είναι πρωτίστως η σταθερή και ενεργητική προώθηση της Εθνικής ατζέντας και κάθε πρωτοβουλία που αναλαμβάνεται με την ιδιότητα του «τρίτου», θα πρέπει να υπηρετεί πάνω απ΄όλα και κυρίως αυτόν τον σκοπό…

Η Εξωτερική πολιτική της χώρας μας λοιπόν, ιδιαίτερα σε συνθήκες πολεμικού παροξυσμού, οφείλει μεν να σέβεται και να μην λησμονεί παρελθόντα, ιστορικές σχέσεις και άλλα τινά… Έχει όμως και την υποχρέωση να τα διαχειρίζεται όλα αυτά, με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη μέρα και με τρόπο που ΔΕΝ θα παραβλέπει τις νέες προκλήσεις και δεν θα προσπερνά τις επικαιροποιημένες δυνατότητες πάνω στις οποίες επένδυσε και τις οποίες οφείλει με κάθε τρόπο να συντηρεί και να ενισχύει…

Από την άποψη αυτή και υπό το βάρος των τρεχουσών εξελίξεων, λειτουργική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, σημαίνει ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ μεν αλλά με ξεκάθαρη εθνική ταυτότητα στάση, τέτοια που να αναδεικνύει και να ενδυναμώνει τον ρόλο της πατρίδας μας ως μια «τρίτη χώρα», που θα μπορούσε να αναλάβει ακόμη και σοβαρές πρωτοβουλίες διαμεσολάβησης, επενδύοντας σταθερά στην ενίσχυση του διεθνούς της προφίλ και κεφαλαιοποιώντας στο έπακρο την εμπιστοσύνη του συνόλου των εμπλεκομένων…

Η μονομέρεια με την οποία τοποθετήθηκε η κυβέρνηση στο Ουκρανικό, καταστρέφοντας κάθε δίαυλο επικοινωνίας με την Ρωσία, ΔΕΝ συνιστά ισορροπημένη Εξωτερική πολιτική ικανή να επενδύσει με απαιτήσεις στην επόμενη μέρα. Συνιστά αυτοκαταστροφική επιλογή, οι πραγματικές επιπτώσεις της οποίας θα αρχίσουν να καταγράφονται και να επιδρούν σωρευτικά, μετά την λήξη του πολέμου…

Οι φωνές που καλούν σήμερα σε άκριτη στήριξη των Παλαιστινίων στο όνομα του σεβασμού της Ελληνοαραβικής παράδοσης, όπως και εκείνες που καλούν σε αποφασιστική καταδίκη του Ισραήλ εξ αιτίας της Ιρανοϊσραηλινής σύγκρουσης, ΔΕΝ παραπέμπουν σε υπεύθυνη και ισορροπημένη στάση. Η Ελλάδα δεν υπάρχει στο περιφερειακό σύστημα, ΟΥΤΕ για να καταγγέλλει, ΟΥΤΕ φυσικά για να στοιχίζεται αγεληδόν και να λιβανίζει συμπεριφορές δρώντων. Η Ελλάδα οφείλει να αναδεικνύει τον εξισορροπητικό της διεθνή ρόλο, χωρίς να καταφεύγει σε χειρισμούς που εγκλωβίζουν σε αδιέξοδα ή που θα υπονομεύουν την αντοχή των στρατηγικών της συμμαχιών, διότι απλούστατα αυτό είναι το επικαιροποιημένο περιβάλλον μέσα στο οποίο υποχρεούται να λειτουργήσει, με προσοχή, σοβαρότητα και την απαιτούμενη ευελιξία.

Οφείλει να προσφέρει σήμερα σταθερή και «επιθετική» διαμεσολάβηση, με τρόπο που θα της επιτρέπει αύριο να απαιτεί την στήριξη που της χρειάζεται στο περιβάλλον των προκλήσεων που είναι υποχρεωμένη να επιβιώνει…

Ναι λοιπόν σε πρωτοβουλίες που θα υπηρετούν εμφανώς την λογικής της εκτόνωσης της κρίσης και στην διαχείριση των ανθρωπιστικών συνεπειών, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνεται χωρίς αρχές και με επικοινωνιακές ακρότητες…

Ναι στην διατήρηση διαύλων επικοινωνίας με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, αλλά οι σχέση με τον στρατηγικό σύμμαχο, οφείλει να είναι μια σχέση διακριτή που να επενδύει στο μέλλον χωρίς αστερίσκους…

Η Ελληνική κυβέρνηση ΔΕΝ είναι και ΔΕΝ θα πρέπει να λειτουργεί ως ΜΚΟ, που αναζητεί εναγωνίως διάφορα επιχειρησιακά παραστρατήματα για να τα αναδείξει πουλώντας φτηνή «αντικειμενικότητα» και γιαλατζή «ανθρωπισμό»…

Η συμπεριφορά και η επικοινωνιακή διαχείριση του συνόλου των προκλήσεων (εμφανών και αφανών) θα πρέπει να γίνεται θεσμικά, υπεύθυνα και με το βλέμμα πάντα στραμμένο στο ταμείο της επόμενης μέρας.

Η Κύπρος έχει βρει την χρυσή τομή. Επιδεικνύει την απαραίτητη αποφασιστικότητα προκειμένου να προσπερνά καιροσκοπισμούς, τυχοδιωκτισμούς και ανοησίες, πουλώντας έξυπνα και κυρίως πουλώντας ακριβά, το «προϊόν» που μπορεί να πουλήσει.

Η Ελλάδα, δυστυχώς επιμένει να πελαγοδρομεί εξ αιτίας των χειρισμών μιας κυβέρνησης που ΔΕΝ διαθέτει ξεκάθαρο στίγμα και των απαιτήσεων της όλης αντιπολίτευσης, που διαπρέπει στον καιροσκοπισμό και το κάνει αναπαράγοντας φτηνά, μόνον ότι πουλάει στην εκλογική πιάτσα…

Προφανώς έτσι ΔΕΝ οδηγούμαστε πουθενά. Την κρίσιμη ώρα αυτό που διαμηνύουμε στον γεωπολιτικό μας περίγυρο, είναι πως παραμένουμε ως χώρα, κατά πολύ κατώτεροι των περιστάσεων και αυτό ΔΕΝ παραπέμπει στην ιδιότητα ενός συνομιλητή ικανού να βρεθεί μεταξύ των πρωταγωνιστών της επόμενης μέρας. 

Ουκρανία και Ρωσία, Ισραήλ και Ιράν: Αναζητώντας το Ουσιαστικό

1

Του George Friedman – 16 Ιουνίου 2025

Η ουκρανική επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά της Ρωσίας στις αρχές του μήνα και η ισραηλινή επίθεση εναντίον του Ιράν παρουσιάζουν ορισμένες εντυπωσιακές ομοιότητες.

  1. Και οι δύο επιθέσεις σημειώθηκαν εν μέσω διαπραγματεύσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των δεχόμενων την επίθεση χωρών (Ρωσία και Ιράν), οι οποίες δεν είχαν καταλήξει σε αποτέλεσμα πριν από τις προθεσμίες που είχε θέσει η Ουάσιγκτον.
  2. Και οι δύο επιθέσεις βασίστηκαν σε μεγάλης κλίμακας, συγκαλυμμένες επιχειρήσεις πληροφοριών.
  3. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να συμμετείχαν άμεσα σε καμία από τις δύο επιχειρήσεις. Ωστόσο, στην περίπτωση του Ισραήλ, οι ΗΠΑ είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων, ενέκριναν την επίθεση και μάλιστα τη διαμόρφωσαν εν μέρει, απαγορεύοντας στο Ισραήλ να σκοτώσει τον ηγέτη του Ιράν. Είναι λιγότερο σαφές τι ακριβώς γνώριζαν οι ΗΠΑ για τα ουκρανικά σχέδια ή πώς τα επηρέασαν, αλλά θεωρείται απίθανο να μην ήταν ενήμερες για την επίθεση εκ των προτέρων.
  4. Και οι δύο επιθέσεις υπηρετούσαν δύο σκοπούς. Ο πρώτος ήταν η καταστροφή ενός στρατηγικού πλεονεκτήματος: αεροσκαφών μεγάλου βεληνεκούς στη Ρωσία και πυρηνικών υποδομών στο Ιράν. Ο δεύτερος ήταν να καλλιεργηθεί ένα βαθύ αίσθημα ευαλωτότητας στον εχθρό, μέσω της δράσης μυστικών ομάδων βαθιά στην εχθρική επικράτεια, δημιουργώντας αβεβαιότητα σχετικά με την πιθανή ύπαρξη και άλλων ομάδων.
  5. Και στις δύο περιπτώσεις, η μόνη αντίδραση στις επιθέσεις –τουλάχιστον μέχρι στιγμής– ήταν εκτεταμένα πλήγματα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
  6. Καμία από τις δύο επιθέσεις δεν ακολούθησε συμβατική στρατιωτική εισβολή.

Οι ομοιότητες είναι προφανείς, όμως η σημασία τους είναι λιγότερο σαφής και πρέπει να εξεταστεί. Από την οπτική της αμερικανικής πολιτικής, οι επιχειρήσεις υποδηλώνουν αρκετά πράγματα. Πρώτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν σημαντικό ενδιαφέρον για αυτούς τους πολέμους. Με άλλα λόγια, η επιθυμία απεμπλοκής από τους κινδύνους μιας παγκόσμιας ανάμειξης δεν είναι απόλυτη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να έχουν ζωτικά συμφέροντα τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Μέση Ανατολή, αλλά περιορίζουν την άμεση εμπλοκή τους. Στην περίπτωση του Ισραήλ, οι ΗΠΑ γνώριζαν την επικείμενη επίθεση και έθεσαν παραμέτρους για την ενέργεια· στην ουκρανική επίθεση δεν έχουν ισχυριστεί ότι είχαν προηγούμενη γνώση, όμως η άρνηση δεν είναι πειστική, δεδομένου του επιπέδου προσπάθειας που απαιτήθηκε για την επιχείρηση και της παραδεδεγμένης μεταφοράς πληροφοριών γενικώς στους Ουκρανούς.

Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ένα στρατηγικό συμφέρον που επιδίωκαν να προωθήσουν μέσω της διπλωματίας. Επίσης και στις δύο περιπτώσεις, η αδυναμία επίτευξης μιας βιώσιμης συμφωνίας εντός ενός καθορισμένου χρονικού πλαισίου αποτέλεσε το προοίμιο των επιθέσεων. Βλέπουμε λοιπόν δύο πράγματα από την πλευρά των ΗΠΑ:

Πρώτον, ότι ενδιαφέρονται πραγματικά να φτάσουν σε διευθετήσεις με δύο εντελώς διαφορετικές χώρες – το Ιράν και τη Ρωσία. Αν αυτό αποτύχει, εγκρίνουν σημαντικές ενέργειες από τις χώρες που βρίσκονται άμεσα σε κίνδυνο, μοιράζονται πληροφορίες και παρέχουν οπλισμό, χωρίς όμως να εμπλέκονται ανοιχτά σε μάχες.

Η ικανότητα των χωρών που θα ονόμαζα «κρατών-πελατών» να επιβάλλουν κυρώσεις σε χώρες που αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στις διπλωματικές προσδοκίες των ΗΠΑ, διαφοροποιείται από την παραδοσιακή τάση των Ηνωμένων Πολιτειών να αναλαμβάνουν τον κεντρικό ρόλο. Οι ΗΠΑ διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τον έλεγχο των ενεργειών των κρατών-πελατών τους, χωρίς να εκθέτουν τις δικές τους δυνάμεις σε κίνδυνο, ενώ παράλληλα διατηρούν τη δυνατότητα να κινούνται διπλωματικά, διατηρώντας ένα βαθμό πειστικής ουδετερότητας – αν όχι αδιαφορίας. Ίσως αυτή η προσέγγιση να ακούγεται βασανιστική ή τραβηγμένη, αλλά θεωρώ ότι είναι λογική και σημαντική.

Από στρατιωτική σκοπιά, η αυξανόμενη χρήση συγκαλυμμένων επιχειρήσεων είναι αξιοσημείωτη. Δεν γνωρίζω πόσο βασίστηκαν σε ανθρώπινους πράκτορες επί του εδάφους σε σχέση με τη χρήση σημάτων και ψηφιακών πληροφοριών. Οι ισχυρισμοί ότι η ανθρώπινη κατασκοπεία ήταν κρίσιμη για τον εντοπισμό στόχων σε επιθέσεις με drones ή αεροσκάφη, ίσως αποσκοπούν απλώς στο να καλύψουν τις ευπάθειες της σύγχρονης τεχνολογίας — για παράδειγμα, το πόσο εύκολα μπορεί το laptop σου να αποκαλύψει τη θέση σου. Σε κάθε περίπτωση, η φύση του πολέμου εξελίσσεται ραγδαία και το παλαιό μοντέλο του πολέμου μαζικών στρατών καθίσταται όλο και πιο ξεπερασμένο.

Επέλεξα αυτή την προσέγγιση για τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή επειδή η σύγκρουση ήταν ένα αναμενόμενο γεγονός που είχε ελάχιστες συνέπειες.

Η αδυναμία του Ιράν –ή οποιασδήποτε χώρας– να αποκρύψει την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων είναι εγγενές χαρακτηριστικό της ραδιενέργειας. Δεν υπήρξε ποτέ πιθανότητα η Τεχεράνη να αποφύγει τον εντοπισμό ή να μην καταστραφούν οι εγκαταστάσεις της από τους Ισραηλινούς ή τους Αμερικανούς πριν τεθούν σε λειτουργία.

Όσον αφορά τις περιφερειακές συνέπειες, το Ιράν δεν χαίρει ιδιαίτερης συμπάθειας στον αραβικό κόσμο, καθώς –μεταξύ άλλων– οι Ιρανοί δεν είναι Άραβες. Η υποστήριξη του Ιράν σε εξτρεμιστικές ισλαμιστικές δυνάμεις αποτελεί απειλή και για τα μεγάλα αραβικά κράτη. Κατά την άποψή μου, το Ιράν δεν επρόκειτο ποτέ να κατασκευάσει επιχειρησιακά όπλα. Όσο για τις ανταλλαγές επιθέσεων με drones, θα προκαλέσουν πολλούς θανάτους αλλά δεν θα μεταβάλουν τις ισορροπίες ισχύος.

Δεν βλέπω το Ιράν να βρίσκεται σε θέση να απειλήσει τους γείτονές του με συμβατικό πόλεμο, ούτε να το επιδιώκει.

Πιο ενδιαφέρουσα είναι η κατάσταση στην Ουκρανία. Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δεσμεύτηκε να εκδικηθεί την ουκρανική επίθεση, η οποία στην πραγματικότητα ήταν μια μεγάλης κλίμακας συγκαλυμμένη επιχείρηση. Η αποστολή drones μέχρι τη Σιβηρία δεν γίνεται απλώς με ένα μήνυμα στο κινητό. Μετά από μια τόσο σοβαρή αποτυχία των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας, ο Πούτιν οφείλει να αντιδράσει — και όμως, μέχρι στιγμής, δεν το έχει κάνει. Το γεγονός είναι ότι δεν γνωρίζει τι άλλο ενδεχομένως να έχουν περάσει οι Ουκρανοί στη ρωσική επικράτεια ως συνέχεια. Ενώ η κατάληξη στο Ιράν ήταν προδιαγεγραμμένη, το τι θα κάνει ο Πούτιν στη συνέχεια παραμένει αβέβαιο.

Από τη δική μου σκοπιά, οι γεωπολιτικές συνέπειες όλων αυτών είναι λιγότερο σημαντικές από το τι μας λένε για την εξελισσόμενη φύση του πολέμου και τη μεταβαλλόμενη συμπεριφορά των Ηνωμένων Πολιτειών.

*Ο George Friedman είναι διεθνώς αναγνωρισμένος αναλυτής γεωπολιτικής και στρατηγικής, ιδρυτής και πρόεδρος του Geopolitical Futures. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων, με πιο πρόσφατο το The Storm Before the Calm, που κυκλοφόρησε το 2020 και περιγράφει τις περιοδικές κρίσεις και τις αναγεννήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. 

geopoliticalfutures.com