Αρχική Blog Σελίδα 704

Δε μαζεύεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ – Ανάμειξη και των ΗΠΑ;

Από
anixneuseis
-
0

29/06/2025

Πηγή: slpress.gr
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, πέρα από ένα ελληνικό σκάνδαλο, είναι το πρώτο αληθινό τεστ σε μια μεταβατική περίοδο, όπου ο συμβιβασμός, η υπεκφυγή και η θεσμική ασυλία δεν λειτουργούν. Όχι επειδή τα πολιτικά αντανακλαστικά βελτιώθηκαν, αλλά διότι άλλαξαν οι προστάτες.

Οι μηχανισμοί που κάποτε κάλυπταν, θόλωναν και καθυστερούσαν την απόδοση ευθυνών, τόσο εντός Ελλάδας, όσο και εντός Ευρώπης, αντικαθίστανται από εξωτερικά κέντρα ελέγχου, που ούτε σιωπούν, ούτε χρωστούν. Και όταν αλλάζει ο προστάτης, αλλάζει και το νόημα της ασυλίας. Τα αντανακλαστικά και οι μηχανισμοί των παραδοσιακών κέντρων εξουσίας είναι αργά, παθητικά και πολιτικά απροετοίμαστα για το είδος της πίεσης, που ασκείται και θα ασκηθεί από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Είναι εγκλωβισμένα σε έναν εφησυχασμό, που έχει γίνει δεύτερη φύση και σε μια αναιδή, αυτάρεσκη αυτοαναφορικότητα, που αγγίζει τα όρια της ασέβειας, όχι μόνο προς το διεθνές περιβάλλον, αλλά και προς την ίδια την ιστορική κλίμακα της εξουσίας στην οποία νομίζουν ότι συμμετέχουν.

Μιας έκτασης και έντασης τέτοιας, που επιτρέπει σε Έλληνα πρωθυπουργό, εντός του αμερικανικού Κογκρέσου, να λοιδορεί ανοιχτά πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, με τη βεβαιότητα ανθρώπου, που φαντάζεται ότι απευθύνεται σε κοινό του “Παρνασσού”, σε ένα ακροατήριο κατασκευασμένο στα μέτρα του, με έτοιμα χειροκροτήματα και σκηνοθετημένο θαυμασμό.

Η έπαρση αυτή δεν ήταν στιγμιαίο σφάλμα, αλλά σύμπτωμα μιας εποχής, που πίστεψε ότι η προστασία των Δημοκρατικών ήταν μονιμότητα και ότι το δίκτυο ανοχής, που είχε στηθεί γύρω από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ήταν ανεξάντλητο. Σήμερα, αυτός ο κόσμος τελειώνει, και θα τελειώσει με τρόπους που ούτε μπορούν να παρακολουθήσουν, ούτε να επηρεάσουν.

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ και η ασυλία ενός μηχανισμού παρασιτικής εξουσίας

Οι διεργασίες στην Ελλάδα είναι μία πρόγευση των όσων έπονται. Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτει έναν ολόκληρο μηχανισμό παρασιτικής εξουσίας, που λειτουργούσε με τη βεβαιότητα της ασυλίας. Αυτός ο κύκλος φαίνεται να κλείνει με απότομο και μη αναστρέψιμο τρόπο. Ο χρόνος των “πολιτικών εξηγήσεων” έχει τελειώσει.

Ο μηχανισμός ελέγχου έχει μεταφερθεί εκτός των εθνικών συνόρων, και αυτή τη φορά δεν απευθύνεται σε φιλικά κόμματα ή συντονισμένες ευρωπαϊκές επιτροπές αλλά σε σκληρούς θεσμούς, με ξεκάθαρες εντολές και γεωπολιτικά κίνητρα.

Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα κατά πόσον θα μπορούσε ή θα ήθελε κάποιος να προσφέρει πολιτική κάλυψη στην ελληνική κυβέρνηση, ούτε μπορούμε να πούμε με ακρίβεια αν η ταχύτητα με την οποία ενεργοποιήθηκαν οι έλεγχοι συνδέεται άμεσα με τις πολιτικές αλλαγές στην Ουάσινγκτον. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δεν πρόκειται να βάλει πλάτες σε κανέναν. Δεν θα υπάρξει “πλάτη” από την Κομισιόν. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κινείται πλέον σε συνθήκες πίεσης, καθώς η διεθνής συγκυρία αλλάζει ραγδαία και ο Τραμπ στον Λευκό Οίκο την υποχρεώνει να ανασυνταχθεί θεσμικά και να προστατεύσει το προσωπικό της πολιτικό κεφάλαιο.

Σε μια άλλη συγκυρία, προ του 2025, η ίδια πιθανότατα θα κινούσε τα νήματα υπέρ πολιτικής συγκάλυψης. Άλλωστε, ανήκε και η ίδια στο ίδιο δίκτυο ευρωπαϊκής διαχείρισης, το γνωστό “woke μαγαζί των Βρυξελλών”, το οποίο σήμερα καταρρέει σαν γυάλινος θρόνος σε φτηνό θεατρικό σκηνικό. Η πρόσφατη Σύνοδος του ΝΑΤΟ, με τους οσφιοκάμπτες ευρωπαίους ηγέτες αποκάλυψε (ξανά) το κενό ισχύος και την πολιτική ανυπαρξία της ευρωπαϊκής ηγεσίας.

Όσο η ΕΕ βρισκόταν υπό την προστασία των Δημοκρατικών των ΗΠΑ, μπορούσε να συντηρεί το προσωπείο πολιτικής συνοχής. Με την εποχή αυτή να τελειώνει και το πλέγμα επιρροής της Ουάσινγκτον να αλλάζει ριζικά, οι εσωτερικές αντιφάσεις της Ευρώπης εκρήγνυνται. Τα μηνύματα του Τραμπ και του Τζέι-Ντι Βανς προς την Ευρώπη ήταν σαφή και ξεκάθαρα, από τις πρώτες κιόλας ημέρες της διακυβέρνησής τους. Η εποχή της αμερικανικής επιείκειας τελείωσε. Η Ουάσινγκτον δεν πρόκειται πια να προστατεύει τους υφιστάμενους ευρωπαϊκούς θεσμούς και πολιτικά δίκτυα, που λειτούργησαν επί χρόνια υπό τη σιωπηλή ανοχή των Δημοκρατικών.

Θα τα ξηλώσουν όλα, μεθοδικά, δημόσια και χωρίς συμβιβασμούς. Η αμερικανική πλευρά είναι αποφασισμένη να απογυμνώσει την ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ από το προσωπείο αξιοπιστίας και αριστείας, που διατηρούσε μέσω της ελεγχόμενης ρητορικής και των αμοιβαίων καλύψεων. Δεν θα μείνουν στο παρασκήνιο, θα τους εκθέσουν στα μάτια της κοινής ευρωπαϊκής γνώμης με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και θα τους εξευτελίσουν θεσμικά, πολιτικά και ηθικά.

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, με το εύρος των εμπλεκομένων και τον όγκο των στοιχείων, είναι σύμπτωμα ενός ευρύτερου συστημικού προβλήματος, που καθίσταται πλέον μη διαχειρίσιμο εντός των παραδοσιακών πλαισίων. Σε αυτό το νέο περιβάλλον, τα αντανακλαστικά της εγχώριας πολιτικής τάξης, όπως οι παραιτήσεις υπουργών και βουλευτών, δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν ως ασπίδα. Είναι, απλώς, η πρώτη αναγκαστική παραδοχή ότι οι μηχανισμοί προστασίας που ήξεραν, δεν υφίστανται πια. Η συγκυρία δεν αφήνει περιθώρια για παλιές τακτικές. Ό,τι μέχρι πρότινος θα αντιμετωπιζόταν με θεσμική αδιαφορία, πολιτικό συμψηφισμό ή εσωτερική διευθέτηση, πλέον μετατρέπεται σε ανοιχτή απειλή για την ίδια τη βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Η αμερικανική πρεσβεία και το FBI

Αυτή η φάση που διανύουμε είναι απλώς τα προκαταρκτικά. Στην Αθήνα, η αμερικανική πρεσβεία παραμένει ακόμη “ορφανή”, με την πρέσβειρα Κίμπερλι να μην έχει ακόμα αφιχθεί, συνοδευόμενη από το επιτελείο της, το οποίο θα περιλαμβάνει και ειδικά κλιμάκια του FBI. Το αντικείμενο της αποστολής τους θα είναι η αποδόμηση παρακλαδιών δικτύων, που συνδέονται με ΜΚΟ και χρηματοδοτικούς μηχανισμούς, που λειτούργησαν για χρόνια ως προκεχωρημένα φυλάκια της Δημοκρατικής πτέρυγας των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Το FBI αναμένεται να εξετάσει την πλήρη αλυσίδα ελληνικών φορέων, συμβούλων, ινστιτούτων, “δεξαμενών σκέψης” και κρατικών δομών, που συνέπλεαν, εν γνώσει ή εν αγνοία τους, με το ευρύτερο στρατηγικό πλέγμα των Δημοκρατικών, είτε μέσα από χρηματοδοτήσεις “προγραμμάτων”, είτε μέσω δικτύων επιρροής σε μέσα ενημέρωσης, πολιτιστικά hubs και πανεπιστημιακές δομές. Οι διασυνδέσεις με θεσμικά πρόσωπα, που μέχρι πρόσφατα απολάμβαναν καθεστώς “αδιαμφισβήτητης” αξιοπιστίας μπαίνουν επίσης στο μικροσκόπιο και πολύ σύντομα θα ανακαλύψουμε και άλλους “Ιανούς”.

Η επόμενη φάση δεν θα έχει διπλωματικά φίλτρα, αλλά στοχευμένη αποδόμηση με την αμερικανική σφραγίδα του θείου Σαμ και όχι του αμερικανού στρατηγού με τις γόβες. Ο στόχος είναι να τερματιστεί η ανοχή απέναντι σε συστήματα διαμεσολάβησης και χειραγώγησης, που λειτουργούσαν υπό τον μανδύα της “κοινωνίας των πολιτών”, και να καταρρεύσει η ψευδαίσθηση αξιοπιστίας που συντηρούσε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα Αναλογιζόμενοι τις έως τώρα κινήσεις της διοίκησης Τραμπ στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όπως το χωρίς οίκτο ξήλωμα δικτύων ΜΚΟ μέσω του DOGE, την αναδιάρθρωση του δικαστικού μηχανισμού, αμείλικτες αστυνομικές επιχειρήσεις και την επιβολή πολιτικού ελέγχου σε νευραλγικά κέντρα εξουσίας, γίνεται σαφές ότι αν αυτά εφαρμόζονται εντός των ΗΠΑ, το ίδιο, και ίσως πιο στοχευμένα, θα εφαρμοστεί και εκτός ΗΠΑ, σε χώρες-δορυφόρους, που αποτέλεσαν για χρόνια προκεχωρημένα φυλάκια της παλαιάς τάξης.

Προς το παρόν, αυτό που τώρα μπορούν να κάνουν οι Έλληνες βουλευτές είναι να μπαίνουν, ένας‑ένας, στην αίθουσα 168 της Βουλής και να διαβάζουν τη δικογραφία για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεν τους επιτρέπεται να βγάλουν φωτογραφίες, ούτε να την σκανάρουν ή να κρατήσουν αντίγραφα. Μπορούν μόνο να διαβάσουν, να σημειώσουν από μνήμης, και να φύγουν. Η εικόνα αυτής της διαδικασίας με βουλευτές να ξεφυλλίζουν χιλιάδες σελίδες υλικού υπό χρονικό περιορισμό και χωρίς πρόσβαση, αντανακλά το θεσμικό σοκ μιας υπόθεσης, που δεν ελέγχεται πλέον από το εσωτερικό, ούτε υπακούει στους παλιούς ρυθμούς πολιτικής διαχείρισης. Όπως κι αν εξελιχθεί, ένα πράγμα είναι βέβαιο, ότι όσοι βουλευτές μπουν στην αίθουσα για να διαβάσουν τη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, θα απολαύσουν την ανάγνωση.

Θα διαβάσουν ελληνική επιστημονική φαντασία με μπανάνες στον Όλυμπο, πρόβατα που έκαναν τριπλοβάρδιες, αλλάζοντας χρώματα και περιοχές, σηροτροφία χωρίς μουριές στην Κρήτη, καλλιέργειες πορτοκαλιών, που ξεπετάχτηκαν μέσα σε ένα φθινόπωρο και απέδωσαν τόνους, επιδοτήσεις σε ΑΦΜ φαντάσματα, αιτήσεις σε πλαστικοποιημένη μορφή από περίπτερα, και πολλά άλλα. Θα διαβάσουν για εξαγριωμένους αγρότες που, μετά την απομάκρυνση του Αυγενάκη από το Υπουργείο, περιόδευαν στην Ελλάδα, απειλώντας ανοιχτά πως θα ιδρύσουν νέο αγροτικό κόμμα δεξιών, ως μοχλό πίεσης προς το Μαξίμου. Θα διαβάζουν μια δικογραφία, που μοιάζει λιγότερο με έκθεση ελεγκτικού οργάνου και περισσότερο με πολιτικοκοινωνικό θρίλερ ελληνικού βαθέος κράτους.

Αν μη τι άλλο, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ μπορεί να εξελιχθεί στην πιο σουρεαλιστική ανάγνωση κοινοβουλευτικού υλικού στην ιστορία της Μεταπολίτευσης.

Πηγή: slpress.gr

 

Έλληνες βουλευτές επισκέφθηκαν  το Αρτσάχ:  λερώθηκαν από το ίδιο αίμα με τους φονιάδες

Από
anixneuseis
-
1

Λερώθηκαν από το ίδιο αίμα με τους φονιάδες, οι κυβερνήτες που είπαν την αμαρτία, αρετή και την ευλόγησαν.

Του Ανδρέα Τσιφτσιάν 

Έλληνες βουλευτές επισκέφθηκαν  το Αρτσάχ  (Ναγκόρνο Καραμπάχ) στο πλαίσιο μιας ευτελούς αξίας συνόδου (δηλαδή «βιτρίνα»), του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου, στο όνομα της «σύσφιξης της περιφερειακής οικονομικής συνεργασίας για την ενίσχυση της αντιμετώπισης κοινών προκλήσεων ασφαλείας».

Ντράπηκαν και οι ίδιες οι λέξεις που ειπώθηκαν.

Δεν πήγαν στο Αζερμπαϊτζάν μόνο, αλλά επισκέφθηκαν  και  το κατεχόμενο Αρστάχ και φωτογραφήθηκαν, όπως κάνουν οι χαζοχαρούμενοι τουρίστες, στα ιστορικά μνημεία του Σουσί και του Στεμπανακέρτ, τα μέρη του μαρτυρίου, τα ιστορικά και πολιτιστικά σύμβολα ενός πολιτισμού αιώνων.

Στήθηκαν από τον  μηχανισμό προπαγάνδας του φασίστα Αλίεφ, λες και ήταν πειθήνια πιόνια, οι ειρηνολόγοι και αγαπολόγοι, μπροστά στα «αζέρικα» μνημεία, αυτά που οι σφαγείς παρουσιάζουν ως σύμβολα κατάκτησης, δίδοντας συγχωροχάρτι σ’ αυτούς που εφαρμόζουν «τελικές λύσεις».

Χωρίς αίσθημα ηθικής ευθύνης,  χωρίς επίγνωση των αξιών του  Λαού που εκπροσωπούν, έφτυσαν νεκρούς, οι εθελοτυφλούντες εραστές του επιλεκτισμού και της διακριτικής ευαισθησίας στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Είναι είτε αποδοχή  είτε συγκάλυψη της θηριωδίας, είναι δηλαδή μία συνειδητή πολιτική πράξη,  με την οποία είτε συναινούν είτε απέναντι  στην οποία αδιαφορούν.  Ας επιλέξουν.

Για πρώτη φορά, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, το Αρτσάχ δεν κατοικείται πια από Αρμένιους. Ο κόσμος πρέπει να μάθει τι συμβαίνει. Δεν έχει μείνει  τίποτε όρθιο.

Εκκλησίες έχουν κατεδαφιστεί ή έχουν μετατραπεί σε τζαμιά, τα μουσεία έχουν εκκαθαριστεί και είτε έχουν αδειάσει είτε έχουν καταστραφεί είτε τα εκθέματα παρουσιάζονται ως σύμβολα  κατάκτησης. Τα νεκροταφεία ισοπεδώνονται, ιερά σκεύη και κειμήλια εκκλησιών καταληστεύθηκαν, τα σπίτια και το βιός καταπατήθηκαν και κατοικούνται από άρπαγες που δε μόχθησαν γι’ αυτά. (Βλ. παραπομπή 1, καθώς και φώτος)

Τα  περιβόητα Χατσκάρ, οι πανέμορφοι σταυρόλιθοι, οι επιμνημόσυνες σταυρόπετρες της Αρμενίας, απαράμιλλά  αριστουργήματα της μεσαιωνικής χριστιανικής αρμενικής τέχνης, έχουν καταστραφεί. Δεν υπάρχουν πια.

Στήθηκαν χασκογελώντας οι φωτογραφιζόμενοι και έκρυψαν με το «πολιτικό τους ανάστημα», όλα αυτά, που βρίσκονταν   ακριβώς  από πίσω τους. Έκαναν μάλλον πως δεν είδαν.

Η γενοκτονία των Αρμενίων δεν ήταν ένα μοναδικό, στιγμιαίο έγκλημα, αλλά συνιστά διαρκές έγκλημα του τουρκικού κόσμου. Δεν αρνούνται τη Γενοκτονία μόνον, τη συνεχίζουν  αδιαλείπτως μέχρι και σήμερα.

Δε θα επιτρέψουμε ποτέ να ξεχαστούν οι σφαγές του Λαού μας και να χτίζονται σε βάρος της ιστορικής μας μνήμης πολιτικές καριέρες και ματωμένα βιογραφικά.

Δεν αναφέρομαι μόνο στη Γενοκτονία των εκατομμυρίων νεκρών από την Τουρκία, αλλά και στις εκατόμβες των χιλιάδων νεκρών από το Αζερμπαϊτζάν. Άλλωστε από κοινού υπήρξαν γενοκτόνοι.

Μόνο τα έτη 1918-1920, οι αρχές του Αζερμπαϊτζάν διέπραξαν μαζικές σφαγές των Αρμενίων, μεταξύ των οποίων είναι η μαζική εξόντωση στο Μπακού,  όπου  σφαγιάστηκαν 23.000 Αρμένιοι με εντολέα τον γενοκτόνο υπουργό εσωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, Μπεχούντ Χαν Τζιβανσίρ και στο Σουσί, όπου κατακρεουργήθηκαν  περισσότεροι από 8.000 Αρμένιοι. Περίπου 10.000 άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη του Σουσί, τον Μάρτιο του 1920.

Θυμόμαστε, το πογκρόμ του Σουμγκάιτ και του Κιροβαμπάτ  το 1988, το οποίο διαπράχθηκε από τον επίσημο αζέρικο στρατό, τις σφαγές, ξανά  στο Μπακού το 1990 και οι οποίες δημιούργησαν κύμα προσφύγων 300.000 Αρμενίων τόσο προς την  Αρμενία, όσο και προς το  Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Θυμόμαστε το οργανωμένο πογκρόμ τον Απρίλιο του 1992, εναντίον του αρμενικού πληθυσμού στα αρμενικά χωριά του Αρτσάχ, όπως το χωριό Μαράγα, όπου ό,τι δε σκοτώθηκε, βιάστηκε.

Τίποτα απ’ όλα αυτά όμως, δεν κατεύνασε το μίσος τους και τη δίψα τους για αίμα.

Μόλις πριν λίγα χρόνια, και πάλι, στο Ταλίς το 2016 διαπράχθηκαν  φρικαλεότητες από τον  στρατό του Αζερμπαϊτζάν εναντίον άμαχου πληθυσμού, σε συνεργασία μάλιστα με τους Γκρίζους Λύκους. Παρόμοιες πράξεις, με περισσότερη σκληρότητα, επαναλήφθηκαν το φθινόπωρο του 2020.

Αχόρταγοι από  αίμα… φτάσαμε τελικά στον Οκτώβρη του 2023 με την εισβολή στο Αρτσάχ, μετά από δεκάμηνο οικονομικό αποκλεισμό, με 5.000 νεκρούς Αρμένιους και 120.000 εκτοπισμένους πρόσφυγες, που άφησαν πίσω τους το βιός τους, τους τάφους και τους νεκρούς τους, τα ζωντανά, τα σπαρτά και την ψυχή τους. Κεντρικά οργανωμένη, στοχευμένη πράξη μαζικής εξόντωσης, συστηματικής γενικευμένης λιμοκτονίας και κατόπιν εκκαθάριση.

Άραγε αγνοούν, οι βουλευτάδες μας, ότι το Αζερμπαϊτζάν επιτέθηκε με βομβαρδισμούς την Αρμενία, τον  Μάιο του 2021, τον Νοέμβριο του 2021 και τον Σεπτέμβριο του 2022; Την Αρμενία, όχι το Αρτσάχ. Αυτό βεβαίως είναι πολιτική της  «ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή», έννοιες τις οποίες, οι wannaby διπλωμάτες, αντιλαμβάνονται προδήλως  με τον ίδιο τρόπο, με τον οποίο τις αντιλαμβάνεται και ο φασίστας Αλίεφ.

Άραγε αγνοούν, οι πραματευτάδες «της σταθερότητας και οικονομικής συνεργασίας»   και συνειδητά ή ασυνείδητα  promoters του αζέρικου λόμπι, το ψήφισμα-κόλαφο  της Ευρωβουλής για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ και στην Αρμενία, καθώς και τις διώξεις πολιτικών κρατουμένων;  (Βλ. παραπομπή 2. Διαβάστε στο σημείο 18. του ψηφίσματος τη σύνδεση με την Κύπρο).

Θα καταψήφιζαν άραγε το εν λόγω ψήφισμα;  Κι αν το καταψήφιζαν, τότε γιατί πήγαν και μάλιστα στα κατεχόμενα του Αρτσάχ; Και με τον χωροφύλακα και με το αστυνόμο, λοιπόν.

Θα χαιρέτιζαν άραγε, επίσκεψη Ευρωπαίων βουλευτών στα κατεχόμενα της Κύπρου στο πλαίσιο της «σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή»;

Άραγε αγνοούν, ότι το Αζερμπαϊτζάν έχει αναγνωρίζει ουσιαστικά την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» ως ανεξάρτητη κρατική οντότητα; Άραγε δε γνωρίζουν, ότι ο φασίστας Αλίεφ έχει αναγγείλει πολλάκις  την επίσημη de jure αναγνώρισή της; Μήπως αγνοούν επίσης, ότι τόσο η  Παγκόσμια Ισλαμική Συνδιάσκεψη, όσο και ο Οργανισμός Τουρκογενών Κρατών,  ως συλλογικές οντότητες, το έχουν πράξει ήδη, με την ψήφο και του Αζερμπαϊτζάν;  (Βλ. παραπομπές 3 και 4).

Άραγε αγνοούν, ότι μόλις πριν λίγες μέρες και σχεδόν παράλληλα με τη δική τους επίσκεψη, κατά την  51η Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), «χοροστατούντος» του Αζερμπαϊτζάν, εξεδόθη ανακοίνωση, στην  οποία γίνεται λόγος για προστασία της «τουρκικής μειονότητας στη  Θράκη και στα Δωδεκάνησα» με κατηγορίες και υπονοούμενα αμφισβήτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Ελλάδα, ταυτόχρονα με την απελευθέρωση των εδαφών του «δυτικού Αζερμπαϊτζάν»;

Αυτό συνιστά ξεκάθαρη αμφισβήτηση  της εδαφικής κυριαρχίας της Αρμενίας και προαναγγελία επίθεσης και πολέμου. Σε αυτή τη σύνοδο,  ο Αλίεφ, χαρακτήρισε  την απελευθέρωση του «δυτικού Αζερμπαϊτζάν» ως  ειλημμένη υποχρέωση, δηλώνοντας αποφασιστικά, ότι ο «διάδρομος του Ζανγκεζούρ θα δημιουργηθεί είτε το θέλει η Αρμενία είτε όχι». Αυτό βεβαίως είναι δήλωση επιβεβαίωσης της  «ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή». (Βλ. παραπομπή 5, σημεία 20, 25 και 26).

Άραγε αγνοούν,  τον προσβλητικό και απαξιωτικό τρόπο, με τον οποίο ο Αλίεφ υποδέχτηκε, τον   Έλληνα πρέσβη Νικόλαο Πιπερίγκο, κατά τα διαπιστευτήριά του στο Μπακού, στον οποίον διαβεβαίωσε ότι το Αζερμπαϊτζάν θα παράσχει κάθε στρατιωτική βοήθεια στην Τουρκία, καθώς και κάθε υποστήριξη στον τομέα των πληροφοριών (δηλαδή κατασκοπίας) σε ενδεχόμενη  σύγκρουσή  της με την Ελλάδα;  Προειδοποίησε μάλιστα την Ελλάδα και την Κύπρο για την επιθετική και προκλητική τους  στάση απέναντι στο Αζερμπαϊτζάν. Πότε όμως η Ελλάδα και η Κύπρος υπήρξαν  προκλητικές απέναντι στο Αζερμπαιτζάν; Ποτέ, αλλά με κάποιον τρόπο πρέπει να δικαιολογήσει τη δική του «νόμιμη αντεπίθεση» εναντίον της  Πατρίδας μας. (Βλ. παραπομπή 6).

Βλέπετε πώς οι ίδιοι οι Αζέροι συνδέουν πάντα την Αρμενία με την Ελλάδα και την Κύπρο.

Άραγε αγνοούν, οι φίλοι  του  φασίστα Αλίεφ, ότι μόλις πριν λίγες μέρες, δύο πράκτορες του Αζερμπαϊτζάν συνελήφθησαν στην Κύπρο και στη Σούδα, φωτογραφίζοντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις; Μάλλον έκαναν γαργάρα την κατασκοπία του Αζερμπαϊτζάν σε βάρος  της εθνικής ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών, οι γυρολόγοι  της  «ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή».

Άραγε αγνοούν, ότι λίγο πιο πέρα, από εκεί που φωτογραφίζονταν με γελάκια, υπάρχει το γκροτέσκο «Στρατιωτικό Πάρκο Τροπαίων»   του Μπακού; Μήπως το επισκέφθηκαν και αυτό;  Αυτό το μουσείο φτιάχτηκε για να το επισκέπτονται σχολεία, μικρά παιδιά, τα οποία παίζουν με ομοιόματα Αρμενίων νεκρών στρατιωτών. Ένα εκκολαπτήριο μελλοντικών φασιστών, ένα εργαστήρι κατασκευής φασιστικής συνείδησης με συστηματικό τρόπο. (Βλ. παραπομπές 7 και 8).

Άραγε αγνοούν, ότι το Αζερμπαϊτζάν αρνείται τη Γενοκτονία τόσο των Αρμενίων, όσο και των Ελλήνων του Πόντου, κατηγορώντας μάλιστα,  τους Αρμένιους και Πόντιους ως  γενοκτόνους, αποδίδοντας, με αυτόν τον τρόπο, ύβριν και χλεύη στους νεκρούς;

Η συμπεριφορά των βουλευτών

Βασίλειου Γιόγιακα (ΝΔ), Καλλιόπης Βέττα (ΣΥΡΙΖΑ), Γιώργου Στύλιου (ΝΔ) και της υφυπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Σοφίας Βούλτεψη, συνιστά εκφυλιστικό φαινόμενο της πολιτικής, άξιο πολιτικής απαξίωσης.

Δεν έχουν ηθική νομιμοποίηση να ομιλούν για Δημοκρατία, αυτοί που εμμέσως νομιμοποιούν  φασιστικές πρακτικές τρίτων.  Αυτός είναι ο δυστοπικός κόσμος της επιλεκτικής δικαιοσύνης.  Από τέτοιους πολιτικούς είναι φτιαγμένος.

Κι όταν η δικαιοσύνη είναι επιλεκτική, δεν είναι μονομερώς παρούσα, είναι παντελώς απούσα.

Ξαναψηφίστε τους, είναι αναφαίρετο και σεβαστό δικαίωμα. Αναρωτηθείτε όμως, αν θέλετε να τους μοιάζετε. Μην παρεξηγηθείτε μόνον, αν σας πούμε, ότι όντως τα καταφέρατε.

Ανδρέας Τσιφτσιάν Οικονομολόγος

Παραπομπή 1.

https://www.aaas.org/resources/high-resolution-satellite-imagery-and-destruction-cultural-artifacts-nakhchivan-azerbaijan

Παραπομπή 2.

https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-10-2024-0029_EL.html

Παραπομπή 3.

https://www.youtube.com/watch?v=ZaieSXM7To0

Παραπομπή 4

https://www.huffingtonpost.gr/entry/azermpaitzan-ena-akome-vema-pros-ten-anaynorise-toe-pseedokratoes_gr_64fd61b0e4b0fbcbca2e29e9?fbclid=IwY2xjawLMxspleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBvUzhvb253VGRKY1p1MzJHAR4BOZJdAc_R6E5xPa6Qw-Zw4H7i-mQX33bMvE-4LzryhfrfLKMb-LOJ-gnjRg_aem_NrViSzXQlac0jTTM-UPPNQ

Παραπομπή 5.

https://newsfire.gr/featured-el/se-anthelliniki-diatetagmeni-apostoli-to-politiko-islam-tis-thrakis-dysfimizoun-tin-ellada-ston-islamiko-kosmo/

Παραπομπή 6.

https://hellasjournal.com/2020/09/athlia-i-simperifora-tou-alief-proedrou-tou-azermpaitzan-ston-ellina-presvi-oti-theli-i-tourkia-video/?fbclid=IwY2xjawLMxtNleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBvUzhvb253VGRKY1p1MzJHAR6CPxlij6HrGLiLRKtj19R6SDXxhB3jniwia6tc4H7Ebptr9lhUM-gZSAwzRA_aem_cYyZNOCo9fn7ZmsAYAW8-A

Παραπομπή 7.

https://en.aravot.am/2021/04/16/280854/

Παραπομπή 8.

https://www.ombuds.am/images/files/96e6d55d169a784b6424e4d565b29dba.pdf

 

Ιταλία- Ακυρωτικό Δικαστήριο επικρίνει τη μεταφορά μεταναστών στην Αλβανία

Από
anixneuseis
-
0

Το Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ιταλίας επέκρινε τη συμφωνία Ιταλίας-Αλβανίας για τη διαχείριση των μεταναστών. Σε έκθεση σχετικά με τη μεταχείριση των αλλοδαπών, το Δικαστήριο τονίζει ότι υπάρχουν πολλές αμφιβολίες σχετικά με το πρωτόκολλο αυτής της συμφωνίας και τα δικαιώματα που θα πρέπει να έχουν οι μετανάστες. Σύμφωνα με το δικαστήριο, με αυτή τη συμφωνία οι μετανάστες χάνουν το δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο.

Στην έκθεση που συνέταξε το Γραφείο Σύνοψης και Ρόλου, το Ανώτατο Δικαστήριο αναλύει το πρωτόκολλο, επισημαίνοντας τα κρίσιμα ζητήματα που το αφορούν όχι μόνο με το Σύνταγμα, αλλά και με το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην παράγραφο που είναι αφιερωμένη στο πρωτόκολλο Ιταλίας-Αλβανίας και στο Σύνταγμα, η έκθεση του Γραφείου του Ανωτάτου Δικαστηρίου επισημαίνει πολυάριθμες πιθανές παραβιάσεις συνταγματικών δικαιωμάτων, από το δικαίωμα στην υγεία έως το δικαίωμα στην προστασία.

Η συμφωνία, για παράδειγμα, – γράφει το Ανώτατο Δικαστήριο – δεν «προσδιορίζει με ακρίβεια την κατηγορία των ατόμων στα οποία αναφέρεται η συμφωνία και, περιορίζοντάς τους στην αναγνώρισή τους ως «μετανάστες»… δημιουργεί μια γενική ανισότητα μεταχείρισης μεταξύ των αλλοδαπών που θα μεταφερθούν στην Ιταλία και των «μεταναστών» που θα μεταφερθούν στην Αλβανία».

Όσον αφορά το δικαίωμα προστασίας, το Δικαστήριο υπογραμμίζει «πώς οι λεπτομέρειες άσκησης του δικαιώματος προστασίας των αλλοδαπών που κρατούνται στην Αλβανία δεν ρυθμίζονται από νομοθετικές διατάξεις, αλλά εμπίπτουν στη διακριτική ευχέρεια του Ιταλού υπεύθυνου για το κέντρο». Τέλος, σημειώθηκε ότι το πρωτόκολλο θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στο δικαίωμα στην υγεία των μεταναστών, το οποίο προστατεύεται από το Άρθρο 32 του Συντάγματος, δεδομένου ότι το επίπεδο της αλβανικής υγειονομικής περίθαλψης δεν είναι συγκρίσιμο με αυτό της Ιταλίας, όπως σημειώνει η αλβανική Syri.net.

Αλβανικές παραδοσιακές φορεσιές

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Συνομιλίες επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών Ρωσίας – Ηνωμένων Πολιτειών

Από
anixneuseis
-
0

Τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι ο διευθυντής των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών Σεργκέι Ναρίσκιν μίλησε τηλεφωνικά με τον επικεφαλής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, και ότι συμφώνησαν να παραμείνουν σε επαφή για συζητήσεις σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

«Είχα τηλεφωνική συνομιλία με τον Αμερικανό ομόλογό μου και συμφωνήσαμε να τηλεφωνούμε για κάθε τι και να συζητούμε θέματα που μας ενδιαφέρουν», ανακοίνωσε ο Σεργκέι Ναρίσκιν στη ρωσική τηλεόραση «Ρωσία 1».

Ο διευθυντής της SVR δεν παρείχε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την τηλεφωνική επικοινωνία με τον διευθυντή της CIA.

Σημειώνεται ότι ο  Σεργκέι Ναρίσκιν, στενός βοηθός του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, μίλησε τηλεφωνικά με τον Τζον Ράτκλιφ στις 11 Μαρτίου, στην πρώτη γνωστή επαφή τους από τότε που ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο στις αρχές του έτους.

Αυτές οι δύο τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ των επικεφαλής της SVR και της CIA έρχονται μετά την έναρξη μιας «αναθέρμανσης» των διπλωματικών τους σχέσεων από τη Μόσχα και την Ουάσινγκτον, παρά τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία, στον οποίο οι Αμερικανοί υποστηρίζουν το Κίεβο.

Υπάρχουν πολυάριθμες διαφωνίες μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον, μετά από πολλά χρόνια ακραίων εντάσεων.

Οι Αμερικανοί συνεχίζουν να παρέχουν στο Κίεβο, για παράδειγμα, διαβαθμισμένες πληροφορίες απαραίτητες για τις ουκρανικές δυνάμεις μετά από περισσότερα από τρία χρόνια μεγάλης κλίμακας επίθεσης του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία.

Τον Μάρτιο, ο Σεργκέι Ναρίσκιν και ο Τζον Ράτκλιφ «συμφώνησαν να διατηρούν τακτικές επαφές », σύμφωνα με ανακοίνωση της ρωσικής πλευράς, την οποία επικαλείται το επίσημο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Tass.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

To Ιράν ζητά αποζημιώσεις από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες

Από
anixneuseis
-
0

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, κάλεσε την Κυριακή τα Ηνωμένα Έθνη και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να θεωρήσουν το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες υπόλογες για την έναρξη του πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της καταβολής οικονομικών αποζημιώσεων.

Ο Αραγτσί απηύθυνε επιστολή στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, καλώντας το Συμβούλιο Ασφαλείας να «αναγνωρίσει την ισραηλινή οντότητα και τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τους εμπνευστές της επιθετικότητας και να τους θεωρήσει πλήρως υπεύθυνους γι’ αυτήν, συμπεριλαμβανομένης της καταβολής αποζημιώσεων και της αποκατάστασης των ζημιών που προέκυψαν».

Στην επίσημη επιστολή του προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και τον Γενικό Γραμματέα, ο Αραγτσί ανέφερε:

«Η ισραηλινή και αμερικανική επιθετικότητα κατά του Ιράν (13-24 Ιουνίου 2025) αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου, καθώς στόχευσε περιοχές όπου κατοικούν πολίτες, πυρηνικές και ενεργειακές εγκαταστάσεις και χώρους παροχής βοήθειας, με αποτέλεσμα σημαντικές ανθρώπινες και υλικές απώλειες».

Ο Ιρανός υπουργός κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας να αναγνωρίσει επίσημα το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τα εμπλεκόμενα μέρη της επιθετικότητας, να τους θεωρήσει πλήρως υπεύθυνους για τις ζημίες (συμπεριλαμβανομένης της καταβολής αποζημιώσεων), να θεωρήσει υπόλογους τους υπεύθυνους για αυτά τα εγκλήματα και να αποτρέψει την επανάληψή τους, σύμφωνα με το Άρθρο 39 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο υποχρεώνει το Συμβούλιο να λαμβάνει μέτρα σε περιπτώσεις επιθετικότητας.

Τόνισε ότι η ανοχή της διεθνούς κοινότητας απέναντι σε αυτές τις παραβιάσεις αποδυναμώνει τα Ηνωμένα Έθνη και απειλεί την κυριαρχία του διεθνούς δικαίου και ζήτησε άμεση δράση για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας.

(IRNA)

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ανοιχτή Επιστολή γονέων του 89ου Δημ. Σχολείου στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Στ. Αγγελούδη

Από
anixneuseis
-
0
?

“Δηλαδή η πρόταση είναι να φύγουμε από το λειτουργικό και ασφαλές σχολείο της γειτονιάς μας, για να στείλουμε τα παιδιά μας μακριά και σε …προκάτ;” Ανοιχτή Επιστολή γονέων του 89ου Δημ. Σχολείου στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Στ. Αγγελούδη, εκφράζει απορία και αγανάκτηση.

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 89ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης απέστειλε την εβδομάδα που μας πέρασε ανοιχτή επιστολή προς τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Αγγελούδη και τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία για ό,τι αφορά τους σχεδιασμούς της Δημαρχίας για τη μετεγκατάσταση του 89ου Δημοτικού.

Όπως φαίνεται από τα έγγραφα της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου και τη συζήτηση για την “Τροποποίηση του Τεχνικού Προγράμματος οικονομικού έτους 2025”, παρά τις υποσχέσεις που δόθηκαν για την ανέγερση ενός σύγχρονου σχολικού διδακτηρίου για τα 130 παιδιά  του 89, φαίνεται ότι επιλέγεται η …προσωρινή λύση (“προσωρινή” μάλλον όπως εκείνη του 1978) της τοποθέτησης των παιδιών σε προκατασκευασμένες αίθουσες – προκάτ, με όρους …σεισμόπληκτης περιοχής!

Με άλλα λόγια, ο Δήμαρχος ζητά από τους γονείς του 89ου να φύγουν από το αποδεδειγμένα λειτουργικό και ασφαλές σχολείο της γειτονιάς της Λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας και Μπότσαρη, για να στείλουν τα παιδιά τους σε …κουτιά, ίσως πολύ χειρότερης ποιότητας. Από τα λυόμενα βαριάς κατασκευής διδακτήρια του 1980, σε «προκάτ» αίθουσες ελαφριάς κατασκευής!

Επιπλέον, η λύση αυτή δεν αφορά την ανέγερση νέου σχολείου, αλλά τη συστέγαση του 89ου Δημοτικού μέσα σε υφιστάμενο σχολείο, το 5ο Δημοτικό Σχολείο, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την εκπαιδευτική επάρκεια, τη λειτουργικότητα και την ασφάλεια του συνόλου των μαθητών. Κι όλα αυτά, τη στιγμή που ο ήδη περιορισμένος αύλειος χώρος του 5ου Δημοτικού δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες 260 παιδιών, αφού στα 130 παιδιά που φοιτούν ήδη στο 5ο, προστίθενται άλλα 130 από το 89ο Δημοτικό — μια κατάσταση που δημιουργεί όχι μόνο ασφυκτικές συνθήκες, αλλά και σοβαρά ζητήματα ασφάλειας.

Ο Σύλλογος των Γονέων στην επιστολή του διερωτάται:

  • Πού βρίσκεται η «κατεπείγουσα ανάγκη» που δικαιολογεί μια λύση για σεισμόπληκτες περιοχές, όταν δεν έχει συμβεί κάποιος σεισμός;
  • Πώς ένα σχολείο με διευρυμένες ανάγκες – εργαστήρια, αίθουσες υπολογιστών, γυμναστήριο, καλλιτεχνικά – θα λειτουργήσει επαρκώς σε «προκάτ» λύσεις, με άδειες μικρής κλίμακας;
  • Γιατί εγκαταλείφθηκε η πρόβλεψη για σύγχρονο κτίριο και προκρίνεται μια λύση που υποβαθμίζει αισθητικά και λειτουργικά την εκπαίδευση των παιδιών μας;

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων υπενθυμίζει στον Δήμαρχο τη δική του φράση περί «αισθητικής ντροπής» για τα λυόμενα του 1980, και καλεί τη δημοτική αρχή να μην επιτρέψει την επιστροφή σε ανάλογες -ή και χειρότερες- πρόχειρες λύσεις, ειδικά καθώς πρόκειται για παιδιά ηλικίας 6-12 ετών.

Η επιστολή τονίζει τέλος τις αυτονόητες απαιτήσεις των γονέων:

  • Την υλοποίηση μιας σύγχρονης σχολικής μονάδας,
  • Την παραμονή του σχολείου στην περιοχή που ήδη στεγάζεται,
  • Το σεβασμό των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών.

Ο Σύλλογος δηλώνει πως θα συνεχίσει τις ενέργειές του για να διασφαλίσει ότι τα παιδιά του 89ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης δεν θα «επιστρέψουν» στο 1978, αλλά θα έχουν το σχολείο που πραγματικά αξίζουν – ασφαλές, σύγχρονο, πλήρες, δίπλα στους ανθρώπους και στην κοινωνία της πόλης.

Η Τουρκία επανεκκινεί τις διαπραγματεύσεις για το μαχητικό F‑35 με τις ΗΠΑ, αρνούμενη να εγκαταλείψει το ρωσικό σύστημα S‑400.

Από
anixneuseis
-
0

(Τοπική πηγή εικόνας: Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ)

Μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο του 2025 στη Χάγη, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαίωσε ότι η Τουρκία έχει επαναλάβει τεχνικού επιπέδου συζητήσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το πρόγραμμα F‑35 Joint Strike Fighter. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, ο Ερντογάν τόνισε ότι η Τουρκία δεν έχει εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες της να αποκτήσει τα αεροσκάφη και χαρακτήρισε τις συναντήσεις με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ως επικεντρωμένες ειδικά στο θέμα των F‑35, το οποίο, όπως είπε, παραμένει ανοιχτό, σε αντίθεση με το ζήτημα του S‑400, το οποίο περιέγραψε ως τελεσιδικό.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χρησιμοποίησε επίσης τη Σύνοδο για να επαναλάβει τις απαιτήσεις της Τουρκίας είτε για την παράδοση των έξι F‑35 είτε για επιστροφή των 1,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχουν καταβληθεί στο πρόγραμμα.

Ο Ερντογάν υπενθύμισε ότι η Τουρκία κατέβαλε περίπου 1,3–1,4 δισ. δολάρια για τα F‑35 και επανέλαβε ότι η χώρα συνεχίζει να περιμένει λύση. Απορρίπτοντας οποιεσδήποτε περαιτέρω διαπραγματεύσεις για το ρωσικής κατασκευής σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας S‑400, ο Ερντογάν ανέφερε ότι ο Τραμπ έδειξε προθυμία να στηρίξει τους ισχυρισμούς της Τουρκίας , και εξέφρασε την άποψη ότι οι διπλωματικές και στρατιωτικές επαφές θα συνεχιστούν. Πρόσθεσε ότι η συντήρηση και η αναβάθμιση του στόλου των F‑16 της Τουρκίας  συντονίζεται επίσης, και ομάδες τεχνικών συμμετέχουν παράλληλα σε διεργασίες που αφορούν και τα προγράμματα F‑16 και F‑35.

Η  Τουρκία έγινε ο έβδομος διεθνής εταίρος στο πρόγραμμα Joint Strike Fighter στις 12 Ιουλίου 2002, εντασσόμενη σε άλλους συμμετέχοντες Επιπέδου 3, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας, του Καναδά και της Ολλανδίας. Η Άγκυρα δεσμεύτηκε να προμηθευτεί 100 μαχητικά F‑35A και σχεδίαζε να αυξήσει αυτόν τον αριθμό σε 116, με την Turkish Aerospace Industries (TAI) ενσωματωμένη στην παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού. Υπό μνημόνιο συμφωνίας που υπογράφηκε το 2007, είχε ανοίξει ο δρόμος ώστε η TAI να κατασκευάζει κεντρικά τμήματα ατράκτου, σύνθετα μέρη και θυρίδες πρόσβασης, με την παραγωγή να ξεκινά τον Δεκέμβριο εκείνου του έτους υπό άδεια της Northrop Grumman. Η τουρκική συνεισφορά αναμενόταν να φτάσει συνολικά περίπου 900 εξαρτήματα. Παρ’ ότι έξι τουρκικά F‑35 κατασκευάστηκαν και παραδόθηκαν στη Βάση της Πολεμικής Αεροπορίας Luke για εκπαίδευση πιλότων μέχρι το 2018, κανένα δεν μεταφέρθηκε στην Τουρκία. Αυτά τα αεροσκάφη παραμένουν σε αποθήκευση, με την Άγκυρα να απαιτεί είτε τα αεροσκάφη είτε αποζημίωση. Παρά την αποπομπή της από το πρόγραμμα το 2019, η Τουρκία επιτρέφθηκε να εκπληρώσει εκκρεμούσες συμβάσεις εξαρτημάτων μέχρι το 2022, για να αποφευχθεί σύμβαση διαταραχής.

Οι εντάσεις κλιμακώθηκαν μετά την οριστικοποίηση το 2017 από την Τουρκία συμφωνίας αξίας 2,5 δισ. δολαρίων με τη Ρωσία για την αγορά του αντιαεροπορικού συστήματος S‑400 Triumf, οδηγώντας σε κατηγορίες εκ μέρους των ΗΠΑ ότι το σύστημα θα μπορούσε να συλλέξει πληροφορίες για την ανιχνευσιμότητα του ραντάρ των F‑35. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξέφρασε την άποψη ότι το S‑400 ήταν ασύμβατο με τα συστήματα του ΝΑΤΟ και εφάρμοσε μέτρα βάσει του νόμου Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act (CAATSA), τα οποία στόχευαν στην Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών της  Τουρκίας, επέβαλαν περιορισμούς στις εξαγωγές και ανέκοψαν περαιτέρω παραδόσεις αεροσκαφών. Τον Ιούνιο του 2018, η Γερουσία των ΗΠΑ ενέκρινε νομοθεσία που απαγορεύει τη μεταβίβαση F‑35 στην  Τουρκία εκτός εάν αυτή εγκατέλειπε την απόκτηση των S‑400. Τον ίδιο μήνα, ανεστάλη η εκπαίδευση πιλότων, και αργότερα διακόπηκε κάθε εκπαίδευση. Τον Ιούλιο του 2019, η  Τουρκία αφαιρέθηκε επίσημα από το πρόγραμμα F‑35. Οι αμερικανικές αρχές ξεκίνησαν στη συνέχεια τη μεταφορά συμβάσεων εφοδιασμού για F‑35 που είχαν χορηγηθεί προηγουμένως σε τουρκικές εταιρείες. Αν και ορισμένοι τουρκικοί ρόλοι παραγωγής συνεχίστηκαν μέχρι το 2022, δεν χορηγήθηκαν νέες συμβάσεις πέραν εκείνης της περιόδου.

Το ζήτημα των S‑400 παραμένει κεντρικό στη διαφορά. Ο Ερντογάν δήλωσε ότι το σύστημα δεν συζητήθηκε κατά τη Σύνοδο Κορυφής του 2025 και επανέλαβε ότι η απόκτησή του θεωρείται ολοκληρωμένη υπόθεση από την Άγκυρα. Πρόσθεσε ότι ενώ το σύστημα παραμένει στην κατοχή της  Τουρκίας, δεν είναι επιχειρησιακό, αλλά μπορεί να τεθεί σε λειτουργία εντός 12 ωρών. Οι ΗΠΑ έχουν διατηρήσει ότι η επανείσοδος της  Τουρκία στο πρόγραμμα εξαρτάται από την εξουδετέρωση του συστήματος S‑400. Ο Πρόεδρος Τραμπ φέρεται να πρότεινε ενδεχόμενες λύσεις όπως την αποσυναρμολόγηση βασικών στοιχείων ή τη θέση του συστήματος υπό αμερικανικό τεχνικό έλεγχο σε τουρκικό έδαφος. Άλλοι Αμερικανοί αξιωματούχοι συνέδεσαν την επανείσοδο με την πλήρη απενεργοποίηση του συστήματος ή τη μεταβίβασή του σε τρίτη χώρα. Ο Ερντογάν, ωστόσο, επανέλαβε τη θέση της Τουρκίας ότι η αγορά των S‑400 προέκυψε από την άρνηση των ΗΠΑ να πουλήσουν συστήματα Patriot υπό όρους αποδεκτούς από την Άγκυρα, ειδικά όσον αφορά τη μεταφορά τεχνολογίας.

Ελλείψει προόδου στο F‑35, η Türkiye έχει εξερευνήσει εναλλακτικές πλατφόρμες. Ο Ερντογάν επιβεβαίωσε ότι η Άγκυρα συνεχίζει συνομιλίες με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία για πιθανή απόκτηση μαχητικών Eurofighter Typhoon, με θετικές εξελίξεις που αναφέρθηκαν στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις. Η Τουρκία επίσης επιδίωξε συμφωνία αξίας 23 δισ. δολαρίων για την αγορά 40 μαχητικών F‑16 Block 70 και κιτ εκσυγχρονισμού για 79 υπάρχοντα αεροσκάφη. Ωστόσο, αυτή η συμφωνία περιορίστηκε στη συνέχεια, και η Τουρκία  επέλεξε να ακυρώσει τα κιτ εκσυγχρονισμού και να ολοκληρώσει τις αναβαθμίσεις εγχωρίως υπό το πρόγραμμα ÖZGÜR, με την Turkish Aerospace Industries να ηγείται. Ως αποτέλεσμα, η συνολική αξία της συμφωνίας μειώθηκε στα 6–7 δισ. δολάρια. Παράλληλα, η Τουρκία συνεχίζει να επενδύει στην ανάπτυξη του μαχητικού πέμπτης γενιάς KAAN, το οποίο πραγματοποίησε τη δεύτερη πτήση του το 2025. Ενώ ο KAAN προορίζεται μακροπρόθεσμα να αντικαταστήσει το F‑16, οι αξιωματούχοι έχουν παραδεχθεί ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις δυνατότητες του F‑35 στο εγγύς μέλλον.

Κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, ο Ερντογάν συζήτησε επίσης το ευρύτερο πλαίσιο της αμυντικής πολιτικής της  Τουρκίας και των δεσμεύσεών της στο Συμμαχία. Δήλωσε ότι η Τουρκία σκοπεύει να αυξήσει τον προϋπολογισμό της για την άμυνα στο 5 % του ΑΕΠ εντός της επόμενης δεκαετίας μέσω σταδιακής εθνικής χρηματοδότησης. Έξέφρασε ανησυχία για τα εμπόδια στο ενδοσυμμαχικό εμπόριο αμυντικού υλικού και ζήτησε την άρση τέτοιων εμποδίων χωρίς προϋποθέσεις. Οι τρέχουσες δαπάνες της Τουρκίας στον τομέα της άμυνας ήδη υπερβαίνουν το όριο του 2 % που είχε καθιερωθεί σε προηγούμενες συνόδους του ΝΑΤΟ. Ο Ερντογάν τόνισε ότι, παρά την οικονομική επένδυση, η ενίσχυση του ΝΑΤΟ απαιτεί ειλικρινή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε ότι η Τουρκία , ως χώρα γεωγραφικά εκτεθειμένη στην περιφερειακή αστάθεια και την τρομοκρατία, έχει θέσει ως προτεραιότητα την αποτροπή και διευρύνει τη εγχώρια αμυντική της βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πολυστρωματικών πλατφορμών αντιαεροπορικής άμυνας στο πρόγραμμα Steel Dome.

Ο Ερντογάν χρησιμοποίησε επίσης τη Σύνοδο για να επαναλάβει τις απαιτήσεις της  Τουρκίας για είτε την παράδοση των έξι F‑35 είτε την επιστροφή των 1,4 δισ. δολαρίων που καταβλήθηκαν στο πρόγραμμα. Δήλωσε ότι η ανανεωμένη πολιτική εμπλοκή με τις ΗΠΑ, ιδίως υπό τον Τραμπ, θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρόοδο, εφόσον αντιμετωπιστούν τεχνικές και πολιτικές προϋποθέσεις. Ενώ οι συζητήσεις έχουν επανεκκινήσει, το αποτέλεσμα εξαρτάται από το εάν το Κογκρέσο των ΗΠΑ συμφωνήσει να άρει τις κυρώσεις CAATSA και εάν η  Τουρκία τροποποιήσει τη θέση της σχετικά με το S‑400. Ο Ερντογάν ξεκαθάρισε ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση για αποσυναρμολόγηση του συστήματος, και ότι η  Τουρκία συνεχίζει να αντιμετωπίζει την πιθανή επανείσοδο στο πρόγραμμα F‑35 ως ενδεχόμενο και όχι ως εγγύηση. Τα έξι αεροσκάφη παραμένουν υπό την επιτήρηση των ΗΠΑ, και η Άγκυρα δεν έχει λάβει κανένα εξάρτημα ούτε έχει επαναλάβει την εκπαίδευση πιλότων. Οι εξοπλιστικές προμήθειες της Τουρκίας πλέον βασίζονται σε πολλαπλά μέτωπα: εκσυγχρονισμός F‑16, διαπραγματεύσεις για Eurofighter, ανάπτυξη KAAN και υποθετικές προσπάθειες επανένταξης στο πρόγραμμα F‑35.

armyrecognition.com

Η MI6, η νέα αρχηγός και οι επιχειρήσεις της σε Ουκρανία-Συρία-Γάζα

Από
anixneuseis
-
0

30/06/2025

slpress.gr
Μπορεί το Ηνωμένο Βασίλειο να δείχνει εικόνα κοινωνίας σε αποσύνθεση, με σχεδόν ανύπαρκτο στρατό και με τον πάλαι ποτέ πανίσχυρο στόλο του να είναι πια φάντασμα του παρελθόντος, αλλά έχει διατηρήσει ένα πολύ ισχυρό όπλο: Τις υπηρεσίες πληροφοριών. Βέβαια, δεν έλειψαν οι αντιδράσεις στην είδηση επιλογής της νέας ηγεσίας της θρυλικής MI6 και δη γυναίκας, για πρώτη φορά στην ιστορία της υπηρεσίας.

Ο λόγος που ο διορισμός της Μπλεζ Μετρεγουέλι στην αρχηγία της MI6 προκάλεσε αντιδράσεις έχει να κάνει με το οικογενειακό της παρελθόν, καθώς ο Ουκρανός παππούς της, Κονσταντίν Ντομπροβόλσκι, υπήρξε ένας αιμοσταγής συνεργάτης των Ναζί, όπως αποκάλυψε η Daily Mail. Λίγο μετά την  γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ, ο Ντομπροβόλσκι λιποτάκτησε από τον Κόκκινο Στρατό και εντάχθηκε στα SS, όπου μετατράπηκε σε διαβόητο διώκτη του εβραϊκού πληθυσμού, που έμεινε γνωστός σαν “χασάπης”.

Τα ίχνη του χάθηκαν το 1943, με την υποχώρηση των Γερμανών από το Ανατολικό Μέτωπο. Γράφτηκε ότι φρόντισε προηγουμένως να στείλει την σύζυγο του, Βαρβάρα και τον γιο του (και πατέρα της νέας αρχηγού) στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έζησαν μέχρι το τέλος της ζωής τους. «Κάποιος σκόπιμα και συνειδητά τοποθετεί απογόνους των Ναζί σε ηγετικές θέσεις στις χώρες της συλλογικής Δύσης», σχολίασε χαρακτηριστικά η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα. Το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε ότι η Μετρεγουέλι «δεν γνώριζε ούτε συνάντησε τον παππού της από την πλευρά του πατέρα της», προσθέτοντας ότι η καταγωγή της «χαρακτηρίζεται από συγκρούσεις και διαχωρισμούς και, όπως συμβαίνει για πολλούς με ανατολικοευρωπαϊκή κληρονομιά, είναι μόνο εν μέρει κατανοητή».

Η Βρετανία διατηρεί αρκετές υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για τη συλλογή-ανάλυση και αξιοποίηση ξένων και εγχώριων πληροφοριών, την εκτέλεση κατασκοπείας και αντικατασκοπείας, ορισμένες εκ των οποίων είχαν γυναίκες στην ηγεσία τους, πριν την Μετρεγουέλι. Οι αξιολογήσεις πληροφοριών συμβάλλουν στη διαμόρφωση των εξωτερικών σχέσεων του Λονδίνου, στη διατήρηση της εθνικής ασφάλειάς του, στον στρατιωτικό σχεδιασμό, στη δημόσια ασφάλεια και στην επιβολή του νόμου. Οι τρεις κύριες υπηρεσίες, εκτός της Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (SIS ή MI6), είναι η Υπηρεσία Ασφαλείας (MI5), το Αρχηγείο Κυβερνητικών Επικοινωνιών (GCHQ) και οι Υπηρεσίες Πληροφοριών Άμυνας (DI). Οι υπηρεσίες υπάγονται σε τρία κυβερνητικά υπουργεία, το υπουργείο Εξωτερικών, το Εσωτερικών και το Άμυνας.

Ο θρύλος ΜΙ6

Η MI6, επίσημα γνωστή ως Μυστική Υπηρεσία Πληροφοριών (SIS) είναι εξωτερική υπηρεσία πληροφοριών και η κύρια υπηρεσία που ασκεί κατασκοπεία. Ιδρύθηκε το 1909, και είναι μία από τις παλαιότερες υπηρεσίες πληροφοριών παγκοσμίως, έχοντας διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο, τόσο κατά τη διάρκεια των Παγκοσμίων Πολέμων, όσο και του Ψυχρού Πολέμου. Η ιστορία της ξεκινά στις αρχές του 20ού αιώνα, σε μια εποχή που οι διεθνείς εντάσεις απαιτούσαν καλύτερη κατανόηση των δραστηριοτήτων και των προθέσεων των ξένων δυνάμεων.

Αρχικά, ο κύριος ρόλος της ήταν η παρακολούθηση και η αντιμετώπιση των κατασκοπευτικών δραστηριοτήτων ξένων δυνάμεων, ιδιαίτερα της Γερμανίας, κατά τον Α’ Παγκόσμιο. Η επιτυχία της στην παροχή κρίσιμων πληροφοριών κατά τη διάρκεια του πολέμου εδραίωσε τη θέση της ως ουσιαστικού εργαλείου της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου, η MI6 απέκτησε φήμη για τον ρόλο της στη συλλογή πληροφοριών, κυρίως μέσω επιχειρήσεων κατασκοπείας στην κατεχόμενη Ευρώπη και συνεργασίας με άλλες συμμαχικές υπηρεσίες.

Άρχισε δε να διαφοροποιείται, εστιάζοντας όχι μόνο στις στρατιωτικές, αλλά και στις πολιτικές-οικονομικές πληροφορίες. Με την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου, η MI6 προσάρμοσε τις δραστηριότητές της για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ΕΣΣΔ και των συμμάχων της. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στη συλλογή πληροφοριών σχετικά με τις σοβιετικές δραστηριότητες, ιδίως όσον αφορά τον πολλαπλασιασμό των πυρηνικών όπλων και σχέδια πολιτικής ανατροπής.

Όσον αφορά τους στόχους, η κύρια αποστολή της MI6 είναι να παρέχει στη βρετανική κυβέρνηση πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες και τις προθέσεις ξένων παραγόντων. Αυτό περιλαμβάνει την παρακολούθηση πιθανών απειλών, όπως η τρομοκρατία, η διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής και η κυβερνοκατασκοπεία. Η MI6 συμμετέχει επίσης στην προστασία των βρετανικών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων στο εξωτερικό.

Ο τρόπος λειτουργίας της MI6 πάντα περιβαλλόταν από μυστικότητα. Ιστορικά, οι μέθοδοί της περιλαμβάνουν την παρακολούθηση, την στρατολόγηση πρακτόρων, την παρακολούθηση επικοινωνιών και τη συνεργασία με άλλες υπηρεσίες πληροφοριών. Με την έλευση της σύγχρονης τεχνολογίας, η MI6 έχει επίσης προσαρμοστεί, ώστε να περιλαμβάνει την κυβερνοασφάλεια και τη συλλογή ηλεκτρονικών πληροφοριών στις δραστηριότητές της.

MI6 και Ουκρανία

Είναι βάσιμες οι υποψίες ότι το Ηνωμένο Βασίλειο διεξάγει μυστικές επιχειρήσεις πληροφοριών για την υποστήριξη των προσπαθειών της Ουκρανίας: Από την παροχή κρίσιμων πληροφοριών στο πεδίο της μάχης, έως την αντιμετώπιση ρωσικών εκστρατειών δολιοφθοράς και παραπληροφόρησης. Όταν οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες προειδοποίησαν ότι ο Πούτιν επρόκειτο να επιτεθεί στην Ουκρανία το 2022, επευφημήθηκε η διορατικότητα τους. Ωστόσο, η πρόβλεψή τους αντικατόπτριζε ένα ενδεχόμενο που oι Βρετανοί ανέμεναν για χρόνια…

Τον Μάιο του 1992, μόλις έξι μήνες μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Τζον Μέιτζορ ανησυχούσε για την πιθανή σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας για την Κριμαία – μέχρι το 1954 ανήκε στη Ρωσία οπόταν και επί ηγεσίας Χρουτσόφ “δόθηκε” στην Ουκρανία. Στα τέλη του 2024, ο Σερ Ρίτσαρντ Μουρ, επικεφαλής της MI6, επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της Βρετανίας σε μυστικές επιχειρήσεις κατά της ρωσικής εισβολής: «Τιμούμε την κληρονομιά μας στη μυστική δράση, την οποία διατηρούμε ζωντανή σήμερα, βοηθώντας την Ουκρανία να αντισταθεί στη ρωσική εισβολή».

Αυτή η απροσδόκητη και σπάνια παραδοχή μυστικών επιχειρήσεων δίνει μια εικόνα για τις υπηρεσίες πληροφοριών του Ηνωμένου Βασιλείου. Τα σχόλια του Μουρ κάνουν ιστορικούς παραλληλισμούς με την Εκτελεστική Υπηρεσία Ειδικών Επιχειρήσεων (SOE) του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τονίζοντας τη συνέχιση της κληρονομιάς της Βρετανίας στην υποστήριξη “αντιστασιακών κινημάτων”. Η συμμετοχή των βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών είναι μεγάλη στην ουκρανική σύρραξη, όπως δείχνει ο συνεχής “επώνυμος βομβαρδισμός” των ΜΜΕ με πληροφορίες σχετικά με επιχειρήσεις και ρωσικά σχέδια. Βεβαίως δεν είναι στο σύνολο τους αληθείς, όμως ορισμένες είναι, κάτι που δείχνει διείσδυση των Βρετανών στη Ρωσία. Οι ουκρανικές υπηρεσίες, κυρίως η GRU, μπορεί να μην είναι μαριονέτες των βρετανικών, αλλά είναι, στην κυριολεξία, δημιούργημά τους – το Modus Operandi της GRU διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από την αντίστοιχη ρωσική.

Είναι προφανές ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών δεν έχουν την ικανότητα στρατιωτικού σχεδιασμού. Αυτό είναι δικαιοδοσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Παρόλα αυτά, διευκολύνουν την μεταφορά πληροφοριών από αδελφές υπηρεσίες, ένοπλες δυνάμεις ακόμη και από συμμαχικές υπηρεσίες. Αυτό έγινε σαφές όταν ο Τραμπ είχε αποκόψει προσωρινά την ροή αμερικανικών πληροφοριών στο Κίεβο, καθώς  προειδοποίησε το Λονδίνο να μην μοιραστεί τις πληροφορίες που παίρνει από την Ουάσιγκτον – άγνωστο αν το Λονδίνο πειθάρχησε.

Συρία

Δεν έχει υπάρξει σαφήνεια σχετικά με το τι συνέβη στη Συρία, κατά τις τελευταίες ημέρες του καθεστώτος Άσαντ. Tο βρετανικό μέσο Declassified UK ανέφερε ότι οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, μαζί με τις αντίστοιχες αμερικανικές και έτερων χωρών, έπαιξαν βασικό ρόλο στην αποσταθεροποίηση της Συρίας, από το 2011 και μετά. Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες υποστήριζαν τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, ακόμα και τζιχαντιστές, παρέχοντας στρατιωτική εκπαίδευση και όπλα. Μεταξύ των κύριων ωφελούμενων από αυτή την υποστήριξη ήταν το Μέτωπο al-Nusra (τοπικό [παρακλάδι της Αλ Κάιντα), από το οποίο προήλθε η Hay’at Tahrir al-Sham (HTS) που κυβερνά σήμερα την Συρία.

Ο πρώην επικεφαλής της MI6, Σερ Τζον Σόερς, είχε περιγράψει την HTS όχι ως τρομοκρατική οργάνωση, αλλά ως “απελευθερωτικό κίνημα”, την στιγμή που το Λονδίνο την χαρακτήρισε επισήμως τρομοκρατική και οι ΗΠΑ είχαν επικηρύξει εκατομμύρια δολάρια τον αρχηγό της και σημερινό ηγέτη της Συρίας! Πλέον, η θέση του Λονδίνου, σύμφωνα με τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών, είναι ότι η HTS πρέπει να κρίνεται από τις πράξεις της, όχι από το παρελθόν της!

Γάζα και “Πέντε Μάτια”

Οι βρετανικές ικανότητες συλλογής πληροφοριών είναι διακλαδικές. Η Βασιλική Πολεμική Αεροπορία (RAF) έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον 518 πτήσεις επιτήρησης γύρω από τη Γάζα, μεταξύ 3 Δεκεμβρίου 2023 και 27 Μαρτίου 2025, σύμφωνα με έρευνα της Action on Armed Violence (AOAV) για το Declassified UK. Οι πτήσεις, που πραγματοποιήθηκαν από αεροσκάφη Shadow R1 της 14ης Μοίρας από την RAF Ακρωτηρίου στην Κύπρο, καλύπτονται από μυστικότητα, εγείροντας ερωτηματικά σχετικά με το εάν οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν διαδραματίσει ρόλο σε ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα.

Η βρετανική κυβέρνηση επιμένει ότι οι πτήσεις γίνονται αποκλειστικά για την ανάκτηση ομήρων, αλλά επικρίνεται για έλλειψη διαφάνειας γύρω από αυτές. Βεβαίως, μία άλλη εκδοχή είναι ότι παρακολουθούν τους Ισραηλινούς, εξάλλου οι δεύτεροι δεν χρειάζονται την βρετανική βοήθεια για τη συλλογή πληροφοριών από αέρος… Πάντως Εργατικοί και Συντηρητικοί έχουν εφαρμόσει την πολιτική των κατασκοπευτικών πτήσεων: 303 πραγματοποιήθηκαν επί Σούνακ και τουλάχιστον 215 επί Στάρμερ. Οι αποστολές συνήθως διαρκούσαν έως και έξι ώρες, με τη μεγαλύτερη να καταγράφεται στις επτά ώρες και τέσσερα λεπτά.

Το υπουργείο Άμυνας ισχυρίζεται ότι αυτές οι πτήσεις προορίζονται αποκλειστικά για τον εντοπισμό Ισραηλινών ομήρων, που κρατούνται από τη Χαμάς, αν και η AOAV διαπίστωσε ότι συνδέονται και με ισραηλινές επιχειρήσεις επί του εδάφους. Σε μια περίπτωση, ένα RAF Shadow R1 φέρεται να προσγειώθηκε στην αεροπορική βάση Nevatim του Ισραήλ στις 13 Φεβρουαρίου 2024 και παρέμεινε εκεί για δύο ώρες πριν αναχωρήσει.

Οι δεσμοί μεταξύ των δικτύων πληροφοριών της Βρετανίας και των ΗΠΑ είναι βαθιές. Για τις ΗΠΑ, η Βρετανία αποτελεί εδώ και δεκαετίες μία “υπερδύναμη” στον τομέα των πληροφοριών. Αυτό δείχνει η Συμμαχία “Five Eyes” που συγκροτήθηκε μεταξύ Βρετανίας, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η τεράστια κλίμακα των κοινών επιχειρήσεων-παρακολουθήσεων παρέμενε σε μεγάλο βαθμό αδημοσίευτη επί δεκαετίες, μέχρι που ο πληροφοριοδότης της NSA, Έντουαρντ Σνόουντεν, διέρρευσε πάνω από 1,5 εκατομμύριο απόρρητα έγγραφα το 2013. Η “Five Eyes” επιβίωσε των διαρροών, αν και χρειάστηκε να αλλάξει τoν τρόπο συλλογής των πληροφοριών.

Η πολύτιμη Βρετανία

Χρήσιμες για τις ΗΠΑ είναι οι βρετανικές βάσεις σημάτων στο εξωτερικό, που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση των επικοινωνιών. Οι λεπτομέρειες των βάσεων σημάτων (τοποθεσίες, δυνατότητες, ή κράτη που τις φιλοξενούν) τις περισσότερες φορές είναι άκρως απόρρητες. Κάποιες είναι γνωστές, όπως αυτή στην Κύπρο (Άγιος Νικόλαος), στην οποία οι ΗΠΑ βασίζονται για την Ανατολική Μεσόγειο. Εάν σε ένα υποθετικό σενάριο οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ, θα πρέπει να βρουν εναλλακτικές, καθώς δεν θα συνεχιστεί η συνεργασία με βρετανικές βάσεις σημάτων, όπως την RAF Menwith Hill στο Γιορκσάιρ.

Πολλοί στην βρετανική κοινότητα πληροφοριών συμφωνούν ότι οι πιο ανησυχητικές κινήσεις προέρχονται από την νέα πολιτική της Αμερικής έναντι της Ρωσίας. Η προσωρινή διακοπή της ανταλλαγής πληροφοριών με την Ουκρανία, αποτέλεσε “καμπανάκι” για τους εταίρους των ΗΠΑ στις υπηρεσίες πληροφοριών. Βεβαίως, το Λονδίνο απέφυγε τις ευθείες επικρίσεις στον Τραμπ. Εκτιμάται δε ότι η συμμαχία “Five Eyes” είναι σε τέτοιο βαθμό ριζωμένη, ώστε να είναι η τελευταία που θα διαλυθεί στο σενάριο μίας διατλαντικής ρήξης. Ίσως επειδή διευθύνεται από επαγγελματίες μυστικών υπηρεσιών και όχι από πολιτικούς…

Το σίγουρο είναι ότι οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών ασκούν μία παγκόσμια έλξη, αν και έχουν ελάχιστη σχέση με τον Τζέιμς Μποντ, αλλά πολύ σχέση με τα θρίλερ του Τζον Λε Καρέ. Πάντως η νέα επικεφαλής Μετρεγουέλι, θυμίζει τις ταινίες με τον 007, καθώς θυμόμαστε την Τζούντι Ντεντς, ως προϊσταμένη του Τζέιμς Μποντ! Απλώς η τωρινή έχει την ουκρανική αύρα και το στίγμα του ναζί “χασάπη” παππού της.

slpress.gr

 

Ποιος θα πάρει την ευθύνη για τη διάλυση της απεξάρτησης στη χώρα;

Από
anixneuseis
-
1

ISTOCK
Η Κατερίνα Μάτσα, η Μένη Μαλλιώρη, ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος, ο Κώστας Γασγαλίδης και ο Παναγιώτης Γεωργάκας γράφουν για την κατάρρευση του συστήματος απεξάρτησης.

  • 26 Ιουνίου 2025 06:16

Η 26η Ιουνίου έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών. Στη χώρα μας τέτοιες μέρες τα προηγούμενα χρόνια γινόταν, απολογισμός έργου των φορέων και προσπάθειες ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης. Φέτος, ενώ ο νεοσύστατος Εθνικός Οργανισμός Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ) αναλίσκεται με στημένες συνεντεύξεις σε κούφια λόγια και ρητορείες από ένα παράλληλο σύμπαν, γινόμαστε μάρτυρες τεράστιου αναβρασμού που επικρατεί  στο εσωτερικό του, εξαιτίας μέτρων και αποφάσεων της διοίκησης τα οποία θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των θεραπευόμενων, θίγουν τους εργαζόμενους και διαταράσσουν ανεπανόρθωτα τη λειτουργία των μονάδων. Οι τοπικές κοινωνίες, που τα προηγούμενα χρόνια αγκάλιασαν τα προγράμματα απεξάρτησης, σήμερα παρακολουθούν με βαθιά ανησυχία  τις πολύ αρνητικές εξελίξεις που οφείλονται στις αποφάσεις του ΕΟΠΑΕ και έχουν ήδη αρχίσει να αντιδρούν. Τι συμβαίνει λοιπόν στον ΕΟΠΑΕ;

O EOΠΑΕ είναι το δημιούργημα του Νόμου 5129/1-8-24 που ψηφίστηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία, μία μέρα πριν κλείσει η Βουλή για καλοκαιρινές διακοπές, παρά την έντονη αντίδραση σύσσωμης της αντιπολίτευσης και τις προηγηθείσες έντονες και πολύμηνες αντιδράσεις των οργανισμών και προγραμμάτων απεξάρτησης, των θεραπευόμενων σε αυτούς και των οικογενειών τους, καθώς και πολλών επιστημονικών και κοινωνικών φορέων σε όλη την Ελλάδα. Ο νόμος κατάργησε, χωρίς να έχει προηγηθεί αξιολόγηση και χωρίς ουσιαστική αιτιολόγηση, όλους τους διαφορετικούς δημόσιους φορείς θεραπείας, συγχωνεύοντας το προσωπικό και τις μονάδες τους στον ΕΟΠΑΕ, ενώ έθεσε στο περιθώριο τα Κέντρα Πρόληψης, καθιστώντας αβέβαιη την προοπτική τους μετά το 2027.

Η εφαρμογή του νόμου και η λειτουργία του ΕΟΠΑΕ ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2025.  Από την πρώτη στιγμή ο προσωρινά διορισμένος πρόεδρος του ΕΟΠΑΕ Α. Θεοχάρης επιχείρησε να διαγράψει την ιστορία και την ταυτότητα των συγχωνευόμενων προγραμμάτων, να τα αποσυνδέσει από το παρελθόν τους και τη θεραπευτική προσέγγιση που εκπροσωπούν, καταργώντας αρχικά τις ονομασίες τους. Και όλα αυτά παρά τις αλλεπάλληλες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι τίποτα απολύτως δεν θα αλλάξει και ότι θα διαφυλαχτούν οι διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις οι οποίες ανταποκρίνεται στις διαφορετικές ανάγκες των ανθρώπων με πρόβλημα εξάρτησης. Στη συνέχεια, η διοίκηση του ΕΟΠΑΕ επιδόθηκε σε σειρά αποφάσεων με χαρακτήρα πογκρόμ, οι οποίες έχουν αποδιοργανώσει όλο το θεραπευτικό σύστημα: εργαζόμενους, θεραπευόμενα μέλη, οικογένειες και εθελοντές.

Η προσωρινά διορισμένη διοίκηση αντί να προχωρήσει με προσεκτικά βήματα αναγνωρίζοντας τις διαφορετικές ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, αντί να σεβαστεί τη λειτουργία και την πολύτιμη εμπειρία των προηγούμενων χρόνων, αντί να προσπαθήσει να οικοδομήσει εμπιστοσύνη, αντί να διασφαλίσει τη θεραπευτική συνέχεια για τους εξυπηρετούμενους, αντί να επιδείξει ενσυναίσθηση και να καλλιεργήσει ένα περιβάλλον συνεργασίας όπου οι εργαζόμενοι θα αισθάνονται ότι η επαγγελματική τους ταυτότητα και η προσφορά τους εκτιμώνται, αντί να δημιουργήσει ένα πλαίσιο στο οποίο μπορεί να διαμορφωθεί ένα νέο όραμα, επιχειρεί να ισοπεδώσει τα πάντα, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις. Αυτή η  αυταρχική πολιτική σε τέτοιο οργανισμό αποτελεί σίγουρη συνταγή για «κάψιμο» (burnout) του προσωπικού και ουσιαστική αποσύνθεση του ίδιου του οργανισμού.

Το προσωπικό του ΕΟΠΑΕ βιώνει μια άνευ προηγουμένου εργασιακή κακοποίηση και επαγγελματική απαξίωση, με σοβαρές συνέπειες στην ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.  Χωρίς καμία εξήγηση αυτές τις μέρες σε όλη τη χώρα μετακινούνται βίαια δεκάδες μέλη του προσωπικού σε άλλες μονάδες, σε υπηρεσίες άσχετες με την ειδικότητα, την εκπαίδευση και την προϋπηρεσία τους. Κάποιες μονάδες διαλύονται ολοσχερώς χωρίς τεκμηρίωση και οι εργαζόμενοι βιώνουν απογοήτευση, μοναξιά, ματαίωση, πίκρα και ανησυχία.

Η συναισθηματική πίεση είναι τεράστια, καθώς πρέπει να διαχειριστούν τη διακοπή των θεραπευτικών σχέσεων που έχουν οικοδομήσει με τα μέλη τους και την αίσθηση διάλυσης του έργου τους. Αυτή η αυταρχική πολιτική δημιουργεί ένα τοξικό περιβάλλον όπου οι εργαζόμενοι χάνουν το κίνητρο και την αφοσίωσή τους. Αισθάνονται ότι οι προσπάθειές τους δεν εκτιμώνται και ότι το όραμα της δημόσιας, δωρεάν θεραπείας διαλύεται. Το δεύτερο πλήγμα στη δημόσια απεξάρτηση προέρχεται από τον ίδιο τον Υπουργό Υγείας, ο οποίος σπεύδει, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, να υποστηρίξει από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ιδιωτική μονάδα απεξάρτησης κερδοσκοπικού χαρακτήρα, αναφερόμενος με υπερηφάνεια στην εφαρμογή του νέου νόμου.

Οι θεραπευόμενοι του ΕΟΠΑΕ χάνουν τους θεραπευτές με τους οποίους έχουν οικοδομήσει θεραπευτικούς δεσμούς και σχέσεις εμπιστοσύνης. Οι συχνές αλλαγές θεραπευτών και η αίσθηση ότι δεν υπάρχει σταθερότητα και συνέχεια στη φροντίδα δημιουργεί στους θεραπευόμενους αβεβαιότητα και  ανασφάλεια σχετικά με το μέλλον της θεραπευτικής τους προσπάθειας και μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση των ψυχολογικών τους συμπτωμάτων. Είναι γνωστό ότι δεν αρκεί απλά και μόνο η χορήγηση μιας ουσίας για να σταθεροποιηθεί η κατάστασή τους και για να κάνουν θετικές αλλαγές. Καθώς διακόπτονται οι θεραπευτικές σχέσεις που χτίστηκαν με κόπο και χρόνο, αυξάνουν οι πιθανότητες οι θεραπευόμενοι να εγκαταλείψουν πρόωρα τη θεραπεία, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την προσπάθεια για αλλαγή στη ζωή τους, ίσως και την ίδια τη ζωή τους. Ακόμα και οι πιο άπειροι θεραπευτές γνωρίζουν ότι η διαδικασία οικοδόμησης μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης είναι δύσκολη και επώδυνη, ειδικά μετά από μια εμπειρία απώλειας και απογοήτευσης.

Αυτή η κατάσταση θα οδηγήσει με μαθητική ακρίβεια σε «διαρροή» πολύτιμης τεχνογνωσίας, λόγω αποχώρησης πολλών εργαζομένων και εξουθένωσης όσων παραμείνουν και κατά συνέπεια σε υπονόμευση της ικανότητας του ΕΟΠΑΕ να παρέχει αποτελεσματική και ποιοτική φροντίδα, αλλά και σε απώλεια της εμπιστοσύνης από την πλευρά των θεραπευόμενων και της κοινωνίας.

Οι αποτελεσματικοί οργανισμοί θεραπευτικής αντιμετώπισης των εξαρτήσεων προϋποθέτουν περιβάλλον εμπιστοσύνης, ανοικτού διαλόγου, επικοινωνίας με ενσυναίσθηση και συνεργατικότητα, προώθησης της ανάληψης ευθύνης και της αυτενέργειας. Αναγνωρίζουν τη συμβολή των ομοτίμων, των αποφοίτων  των θεραπευομένων, των γονέων και των εθελοντών στην αντιμετώπιση του προβλήματος και συνεργάζονται μαζί τους. Ο ΕΟΠΑΕ δείχνει να αγνοεί την συμβολή των παραπάνω δικτύων. Οι διαταραγμένες και αβέβαιες εργασιακές συνθήκες και η αυταρχική οργανωσιακή κουλτούρα που διαμορφώνει ο ΕΟΠΑΕ είναι βαθιά αντιθεραπευτικές. Και αν ο προσωρινά διορισμένος πρόεδρος του ΕΟΠΑΕ Α. Θεοχάρης, δεν είναι σε θέση να το γνωρίζει αυτό,  τα μέλη του Επιστημονικού Συμβουλίου του Οργανισμού και όσες και όσοι έχουν αναλάβει διευθυντικές θέσεις θεραπευτικής ευθύνης γιατί σιωπούν;

Ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις και οι απώτερες επιδιώξεις της διοίκησης του ΕΟΠΑΕ, που άλλα διακηρύσσει δημοσίως και άλλα πράττει στο εσωτερικό του;

Τελικά, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία για τη διάλυση των ζωτικών για τη ζωή δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων;

Κατερίνα Μάτσα, Ψυχίατρος, πρώην διευθύντρια της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής (Ψ.Ν.Α.)

Μένη Μαλλιώρη, Ομότιμη Καθηγήτρια Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο ΔΣ του Οργανισμού Ευρωπαΐκής Ένωσης για τα Ναρκωτικά-EUDA, πρώην πρόεδρος Οργανισμού κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ)

Χαράλαμπος Πουλόπουλος, Καθηγητής Κοινωνικής Εργασίας στις Εξαρτήσεις στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής , πρώην διευθυντής Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ)

Κώστας Γασγαλίδης, Νευρολόγος-Ψυχίατρος, πρώην Διευθυντής ΕΣΥ, πρώην αντιπρόεδρος του Οργανισμού κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ)

Παναγιώτης Γεωργάκας, Νευρολόγος-Ψυχίατρος, πρώην διευθυντής ΕΣΥ και επιστημονικός υπεύθυνος Προγράμματος Εναλλακτικής Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων “Αργώ” του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης (Ψ.Ν.Θ)

.news247.

 Μια νέα Αλβανία δίπλα μας

Από
anixneuseis
-
3

Του Παντελή Σαββίδη

πηγή: εφημερίδα “Θεσσαλονίκη”

Όσο και αν δημιουργεί αρνητικά αντανακλαστικά η φράση «Αλβανός τουρίστας» ή «ξένος τουρίστας στην Αλβανία» απέδιδε με ελάχιστα λόγια μια πραγματικότητα από την κατάρρευση του κομμουνιστικού συστήματος ως την δεκαετία του 2010.

Σήμερα τα πάντα έχουν αλλάξει. Και Αλβανοί τουρίστες υπάρχουν και ξένοι τουρίστες επισκέπτονται την χώρα και για εκδρομή και για να περάσουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους.

Τα Τίρανα έχουν γίνει αγνώριστα, ο άξονας Τίρανα-Δυρράχιο παρουσιάζει συνεχή ανάπτυξη και η Αλβανία αντιμετωπίζει-και θα το αντιμετωπίσει ακόμη οξύτερα- το πρόβλημα που αποτελεί ελληνική πατέντα. Όλα στην πρωτεύουσα. Το πολύ πολύ μέχρι το Δυρράχιο. (Στα καθ ημάς στον Πειραιά).

Ο άξονας αυτός συγκεντρώνει κάθε είδους ανάπτυξη. Με καταλυτική βοήθεια της Ελλάδας. Εδώ αποκτήθηκαν περιουσίες.

Υπάρχουν, ωστόσο, και περιοχές όπως οι Άγιοι Σαράντα,  που έχουν εκθετική τουριστική ανάπτυξη διότι προσφέρονται για θερινές διακοπές.

Μια ανάπτυξη, όμως, με ελληνικά χαρακτηριστικά. Συνήθως άναρχη και με λίγες υποδομές. Χτίστηκαν ολόκληρες συνοικίες με πολυόροφα κτίρια εκεί που μερικά χρόνια πριν υπήρχαν πουρνάρια. Η πόλη τον χειμώνα έχει 10.000 κατοίκους και το καλοκαίρι 100.000. Λίγα χιλιόμετρα πέρα απο τους Άγιους Σαράντα υπάρχει το Εξαμίλι με πολύ καλές παραλίες και κατά συνέπεια με μεγάλη, επίσης, τουριστική ανάπτυξη. Και λίγο παραπέρα το Βουθρωτό, μια τοποθεσία από τις λίγες που έχει να δείξει η γειτονική χώρα με μακρά ιστορία.

Εξαμίλι

Ιδρύθηκε, πιθανώς, τον 8 αι. π.Χ. και ο θρύλος το συνδέει με τον Έκτορα και τους Τρώες επιζώντες που έφυγαν από την πόλη τους κατευθυνόμενοι προς την Ιταλία. Την ρωμαϊκή περίοδο αναπτύχθηκε επι Αυγούστου και τη Βυζαντινή ήταν έδρα Επισκοπής. Η συνύπαρξη ιστορικών μνημείων, φύσης και τοπίων κάνουν το Βουθρωτό πολύ ενδιαφέρον για επισκέψεις.

Φωτογραφίες απο το Βουθρωτό

burst

 Στους Άγιους Σαράντα η παρουσία του ελληνικού στοιχείου υπήρξε έντονη (μερικοί με τους οποίους μιλήσαμε μας είπαν πως πριν την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος μπορεί να ήταν και πλειοψηφία) αλλά τώρα, με την εγκατάσταση πολλών Αλβανών από διάφορες περιοχές της χώρας, η αναλογία έχει μετατραπεί. Έντονη είναι η παρουσία τσάμηδων στην πόλη.

Οι Άγιοι Σαράντα, όπως και το Αργυρόκαστρο δεν θεωρήθηκαν από το κομμουνιστικό καθεστώς του Χότζα μειονοτικές περιοχές. Κανένα αστικό κέντρο δεν περιελήφθη στις μειονοτικές ζώνες παρά την πολυάριθμη παρουσία Ελλήνων, διότι δεν το ήθελε το αλβανικό καθεστώς. Ούτε καν το Αργυρόκαστρο που περιβάλλεται από κωμοπόλεις και χωριά με σχεδόν αμιγή ελληνικό πληθυσμό.

Φωτογραφίες απο Αργυρόκαστρο

Εδω φυλάκιζαν τους πολιτικούς κρατούμενους επι Κομμουνισμού (Εμβέρ Χότζα)

Τρία από τα χωριά της Χιμάρας θεωρήθηκαν αρχικά μειονοτικά αλλά το καθεστώς άλλαξε επι κομμουνισμού.

 

Στις παραθαλάσσιες πόλεις της Αλβανίας, όπως οι Άγιοι Σαράντα, έγινε πάρτυ κατά τον διαμοιρασμό της ιδιοκτησίας μετά την κατάρρευση του καθεστώτος. Με την ιδέα και τον τρόπο αυτό πρέπει να είναι εξοικειωμένοι οι Έλληνες διότι και στο δικό τους κράτος κάπως έτσι λειτούργησε το σύστημα όταν χρειάστηκε. Με την ίδια φιλοσοφία λειτουργεί στην Ελλάδα και σήμερα.

Απλώς, στην Αλβανία κατά την μετάβαση από το κομμουνιστικό καθεστώς σε παρωδία δυτικού τύπου… δημοκρατία, τα φαινόμενα είναι πιο έντονα ορατά.

Οι Άγιοι Σαράντα βρίσκονται πολύ κοντά στην Κέρκυρα. Πήρα έτσι μια απάντηση στο ερώτημά  μου πως ο Σήφης Βαλυράκης έφθασε κολυμπώντας στην Αλβανία όταν επι δικτατορίας δραπέτευσε από τις φυλακές της Κέρκυρας. Ένας καλός κολυμβητής διανύει άνετα την απόσταση.

Οι Άλβανοί ήταν και συνεχίζουν να παραμένουν καχύποπτοι απέναντι στους Έλληνες και την Ελλάδα παρά την ώσμωση μεταξύ των δύο λαών μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού. Η καχυποψία οφείλεται, κυρίως, σε ιστορικούς λόγους, την περίοδο της ανεξαρτησίας και της αρχικής συγκρότησης του αλβανικού κράτους. Δεν είδαν, όμως, καθόλου θετικά και την παρουσία της ελληνικής μειονότητας. Το τσάμικο, το εμπόλεμο, για το οποίο έχουν μια εμμονή ότι η Ελλάδα πρέπει να το άρει με νόμο και όχι με κυβερνητική απόφαση, όπως έκανε, οι θαλάσσιες ζώνες (για τις οποίες η αντίδραση Ράμα υποκινήθηκε από την Τουρκία) αποτελούν μερικά από τα στοιχεία της ανησυχίας τους αν και, σήμερα, δεν υπάρχει καμιά περίπτωση συνοριακής αμφισβήτησης.

Αυτό θα μπορούσε να συμβεί τα χρόνια τα ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου διότι ένα από τα επιχειρήματα των δυνάμεων να παραχωρηθεί η Βόρειος Ήπειρος στην Αλβανία ήταν το ότι δόθηκε το Κοσσυφοπέδιο στην Γιουγκοσλαβία. Η εποχή αυτή πέρασε και ενώ δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας στην αλβανική κοινή γνώμη καλλιεργείται ένα είδος εθνικισμού και μερικές φορές υποβολιμαίου ανθελληνισμού.  Φροντίζουν γι αυτό και η Τουρκία και η Ιταλία, χώρες με τις οποίες και σε κρατικό αλβανικό επίπεδο υπάρχει στενή συνεργασία αλλά και μια παράδοξη κοινωνική αποδοχή. Μέχρι παρεξηγήσεως.

Ιταλία και Αυστρία φρόντισαν, επίσης, για σπουδαίους γεωπολιτικούς λόγους η Ελλάδα να μην βγει στην Αδριατική αλλά σήμερα ανέχονται την τουρκική βάση στον Αυλώνα.

Και η Χιμάρα, σήμερα, έχει γίνει αγνώριστη από την τουριστική ανάπτυξη. Η αύξηση της αξίας γης και ο τρόπος που διαχειρίστηκαν το ιδιοκτησιακό οι αλβανικές κυβερνήσεις έχουν δημιουργήσει τις σημερινές εντάσεις μεταξύ του αλβανικού κράτους και της ελληνικής μειονότητας.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΧΕΙΜΑΡΑ

Το Δημαρχείο Χειμάρας
Ο δήμαρχος Χειμάρας Βαγγέλη Τάβος με τον Λέοντα Ζήκα, Πρόεδρο της Αλβανικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης

Ο Απόστολος Γενίτσαρης, οργανωτής της αποστολής με τον δήμαρχο Χειμάρας Βαγγέλη Τάβο

 

Στο δημαρχείο Χειμάρας

Στη μειονότητα έχουν διαμορφωθεί, από τις αρχές της καθεστωτικής αλλαγής στην Αλβανία δύο τάσεις. Η μια επιθυμεί και επιδιώκει την αυτόνομη και διακριτή, δυναμική παρουσία του ελληνισμού στην Αλβανία και η άλλη την συνεργασία με το αλβανικό κράτος προς όφελος της μειονότητας.

Την δεύτερη αυτή τάση εξέφρασε και ο σημερινός δήμαρχος Χιμάρας Βαγγέλης Τάβος ο οποίος μας δέχθηκε στο γραφείο του κατά την επίσκεψή μας στην πόλη του.

Ο δήμαρχος και η τάση που εκπροσωπεί θεωρούν πως αποτελούν παρεξηγημένη περίπτωση στην ελληνική κοινή γνώμη. Είναι ελληνικής καταγωγής, έχουν και την ελληνική, υπηκοότητα αλλά αντιλαμβάνονται διαφορετικά τον τρόπο προώθησης των συμφερόντων της μειονότητας. Θεωρούν πως η μετωπική αντιπαράθεση με το αλβανικό κράτος δεν είναι, μόνο, αδιέξοδη αλλά και ασύμφορη για τα συμφέροντα του ελληνισμού.

Ο κ. Τάβος θεωρεί πως το περιουσιακό ζήτημα στην Χιμάρα δεν αφορά, μόνο, τους Έλληνες αλλά το σύνολο των Αλβανών πολιτών και δεν έχει να κάνει με σκοπιμότητες του αλβανικού κράτους. Είναι αποτέλεσμα της νομοθεσίας (νόμος 7501/1991) η οποία έδωσε το δικαίωμα χρήσης γης στους αγρότες που την καλλιεργούσαν και στα αστικά κέντρα αδιαφόρησε για τις περιουσίες των πρώην ιδιοκτητών.

Μέσα στον νομοθετικό και κοινωνικό κυκεώνα του περιουσιακού ο κ. Τάβος βάζει και το ζήτημα της ευελιξίας και των σκοπιμοτήτων οικογενειών που άλλα πράττει η δεξιά τους και άλλα η αριστερά τους.

Ο πυρήνας της σκέψης του είναι ότι η μειονότητα μπορεί να πετύχει περισσότερα αν συσπειρωθεί και διεκδικήσει από το αλβανικό κράτος τα δικαιώματά της χωρίς μετωπική αντιπαράθεση μαζί του.

Η πολιτική Τάβου εστιάζει στην παροχή τίτλων και στην ενίσχυση των υποδομών. Οι δεσμεύσεις του για παράδοση 1.226 τίτλων ιδιοκτησίας ερμηνεύονται ως βήμα εξομάλυνσης.

Η ελληνική μειονότητα θεωρεί ότι η πολιτική αυτή καταπατά τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα. Οι Βορειοηπειρώτες αποκλείονται από τις διαδικασίες, ενώ τα παλαιά τους δικαιώματα αγνοούνται.

Όσο για το ελληνικό κράτος είναι ηχηρά απών από την μειονότητα.

Η αλβανική παράμετρος είναι ένα στοιχείο της καθημερινότητάς μας. Ίσως και του μέλλοντός μας.

Η αποστολή στη συνέχεια επισκέφθηκε την Δερβιτσάνη. Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται η προτομή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ο οποίος το επισκέφθηκε κατά την διάρκεια της πρωθυπουργίας του, το 1991. Στην αποστολή συνοδευόταν απο τον τότε υπουργό εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά κα τον υπουργό επικρατείας Μίκη Θεοδωράκη. Στην συνάντησή του στα Τίρανα με τον πρόεδρο της Αλβανίας Ραμίζ Αλία τέθηκε για πρώτη φορά το τσάμικο.

Η πλέον συγκηνητική στιγμή της περιοδείας ήταν η επίσκεψη στο νεκροταφείο των Ελλήνων Στρατιωτών που έπεσαν στην μάχη το 1940 στον λόφο λίγο έξω απο το χωριό.

Δείτε στο βίντεο τι λέει σήμερα η κυρία Μαρία απο την Φωκίδα που ζει στο Βουλιαράτη και φροντίζει τον τάφο. Και τί είπε στην εκπομπή Ανιχνεύσεις της ΕΡΤ3 το 1999 αυτόπτης μάρτυς της μάχης.

 

 

Σκοπιανοί κατά της ζωής Έλληνα πολίτη στη Φλώρινα

Από
pcuser
-
0

 

«Αυτός ο Έλληνας Ναζί ζητά συνεχώς την εξόντωση των Μακεδόνων στο Λερίν, μοιράζεται δημόσια τα προφίλ τους, απλώς ανοίξτε το προφίλ του και υπάρχουν αναρτήσεις με τα χειρότερα για τη Μακεδονία και τους Μακεδόνες.

Ήρθε η ώρα κάποιος από τη Μπίτολα να τον επισκεφτεί και να τον μαζέψει (στριμώξει) σε πορτμπαγκάζ».

Αυτό γράφει η ιστοσελίδα των Σκοπιανών «Η Φωνή του Αιγαίου» -« Егејски Глас» .

Μάλιστα ο απειλούμενος Παύλος Αλτίνης θα σημειώσει χαρακτηριστικά:

«Η δική μου απάντηση, την οποία έκανα ως σχόλιο στην ανάρτηση (που επίσης φαίνεται σε φωτογραφία) έχει ως εξής:

“Σε ευχαριστώ για την διαφήμιση. Οι αλήθειες που γράφω σε πονάνε. Χαίρομαι!!!!! Γιατί ζητάς από άλλους να έλθουν και να κάνουν κάτι παράνομο σε βάρος μου;;;; Γιατί δεν έρχεσαι ο ίδιος;;; Γιατί ζητάς από άλλους “να βγάλουν το φίδι από την τρύπα”:;;;; Έτσι κάνουν τα παλικάρια;;;; Χαιρετισμούς στους φίλους σου στο κιμπούτζ, στην Μοσάντ και στην CIA. Σαλόμ.”

 

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Σύγχυση: Το περίφημο άρθρο 5 του ΝΑΤΟ δεν λέει αυτό που πιστεύετε, λέει ο Τραμπ

Από
pcuser
-
0

Την παραμονή μιας κρίσιμης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ολλανδία, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε, συγκεκριμένα την Τρίτη, ότι το Άρθρο 5 της Βορειοατλαντικής Συνθήκης, κεντρικό στοιχείο αυτής της συμμαχίας, καθώς καθιερώνει την αρχή της αμοιβαίας άμυνας σε περίπτωση επίθεσης εναντίον μιας από τις χώρες μέλη, θα μπορούσε «να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους».

Ποια είναι η αλήθεια;

Αυτή είναι μια νέα βόμβα που έριξε ο Ντόναλντ Τραμπ και σπέρνει σύγχυση στους συμμάχους του.

Λίγο πριν από την άφιξή του την Τρίτη 24 Ιουνίου στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη, ο Αμερικανός πρόεδρος παρέμεινε αόριστος σχετικά με τη στάση των  Ηνωμένων Πολιτειών  σε περίπτωση επίθεσης εναντίον ενός από τα μέλη της συμμαχίας, πιστεύοντας ότι το Άρθρο 5  της συνθήκης ήταν ανοιχτό σε ερμηνείες.

Το Άρθρο 5 της συνθήκης του ΝΑΤΟ μπορεί «να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους», δήλωσε στους δημοσιογράφους, αναφερόμενος σε αυτόν τον πυλώνα της Ατλαντικής Συμμαχίας. Το άρθρο αυτό καθιερώνει την αρχή της αμοιβαίας άμυνας: εάν μια χώρα-μέλος δεχθεί επίθεση, όλες οι άλλες πρέπει να σπεύσουν να τη βοηθήσουν.

Απαντώντας, το βράδυ της Τρίτης,  ο Μαρκ Ρούτε, Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, προσπάθησε να είναι καθησυχαστικός: «Δεν έχω καμία αμφιβολία για τη δέσμευση» των Αμερικανών εντός του ΝΑΤΟ, επιβεβαίωσε.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να αμφισβητεί το Άρθρο 5. Τον Μάρτιο, ο ένοικος του Λευκού Οίκου εξέφρασε αμφιβολίες για την αλληλεγγύη μεταξύ συμμάχων σε περίπτωση επιθετικότητας από τρίτη χώρα.

«Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν προβλήματα και τους τηλεφωνούσαμε, θα λέγαμε: “Έχουμε πρόβλημα, Γαλλία. Έχουμε πρόβλημα με μερικές άλλες χώρες που δεν θα κατονομάσω”. Πιστεύετε ότι θα έρθουν να μας προστατεύσουν; Υποτίθεται ότι θα το κάνουν. Δεν είμαι και τόσο σίγουρος», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος.

«Είμαστε καλοί και πιστοί σύμμαχοι», αντέδρασε γρήγορα ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, πιστεύοντας ότι η Γαλλία είχε «το δικαίωμα να περιμένει το ίδιο πράγμα».

Άρθρο 5, «πράξη πίστης»

Το Άρθρο 5, που υιοθετήθηκε στις 4 Απριλίου 1949, όταν υπογράφηκε η συνθήκη ίδρυσης του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), ορίζει ότι «ένοπλη επίθεση εναντίον ενός ή περισσότερων [μελών] που λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική θεωρείται επίθεση εναντίον όλων των μερών».

Στόχος των 12 ιδρυτικών μελών ήταν να καταστείλουν τυχόν επεκτατικές τάσεις του σοβιετικού μπλοκ εν τη γενέσει τους. Ως ένδειξη ότι αυτό το αποτρεπτικό μέσο λειτούργησε, το Άρθρο 5 δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Από την ίδρυση του ΝΑΤΟ, έχει επικαλεστεί μόνο μία φορά, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου στη Νέα Υόρκη.

Νυχτερινή ζωή της Νέας Υόρκης

Το Άρθρο 5 βοήθησε στη δημιουργία του συνασπισμού που συμμετείχε στη μεγαλύτερη επιχείρηση στην ιστορία της συμμαχίας, στο Αφγανιστάν.

Nato, france24

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

1...703704705...3,036Σελίδα 704 από 3,036