An F-16 Fighting Falcon of the Turkish Air Force (Türk Hava Kuvvetleri) takes off on a sortie from Third Air Force Base Konya, Turkey during Exercise Anatolian Eagle.
Royal Air Force Typhoons from XI Squadron, based at RAF Coningsby are taking part in Exercise Anatolian Eagle working alongside the Turkish Air Force at 3rd Air Force Base Konya, Turkey.
The two week multi-national complex air exercise provided the opportunity for the RAF to train jointly with the Turkish Air Force aiming to increase interoperability in the event of contingency operations. Also taking part in the exercise are Jordanian, Omani, Qatari and Spanish Air Forces.
The Turkish Air Force has inducted a modern, locally-made electronic warfare pod for its F-16 Fighting Falcons.
Built by Ankara’s Informatics and Information Security Research Center (TÜBİTAK BİLGEM), the Electronic Support Pod (EDPOD) is an advanced countermeasures kit designed to identify and locate signals used by missile guidance and target illumination radars.
This technology can also track and acquire the estimated location of enemy assets while recording signatures in real-time for coordination between the aircraft, radar operators, other military forces, and post-mission analysis.
Electronic Support Pods (EDPOD). Photo: Turkish Informatics and Information Security Research Center (TÜBİTAK BİLGEM)
Once activated, the EDPOD will be supported by a dedicated Mission Data File Preparation, Test and Analysis Laboratory, also launched during the ceremony.
The electronic threat defense suite’s addition to the Turkish military’s inventory followed its successful flight tests against real radar systems.
‘Strategic Contribution’
TÜBİTAK BİLGEM noted that the EDPOD project supports the government’s objective of maximizing national resources for innovative concepts and decreasing reliance on the foreign supply chain.
“Developed with the aim of reducing our country’s external dependency in defense technologies, EDPOD has made a strategic contribution to our electronic warfare capabilities,” Industry and Technology Minister Mehmet Fatih Kacırsaid.
“I congratulate all our colleagues who contributed and thank our Ministry of National Defense and Presidency of Defense Industries for paving the way for the development of national systems.”
Currently, the Turkish Air Force employs over 200 F-16s, most of which were assembled domestically under a licensing agreement between F-16 developer General Dynamics and state-owned Turkish Aerospace Industries.
An armed and ready Turkish F-16. Photo: AFP/Andalou Agency
A Turkish Air Force F-16 Fighting Falcon takes off on a sortie from Third Air Force Base Konya, Turkey during Exercise Anatolian Eagle. Image: UK Royal Air Force/SAC Helen Farrer
Η χρηματοδότηση και ο χώρος κατασκευής του γηπέδου του ΠΑΟΚ, αποκάλυψε τις μειωμένες απαιτήσεις των φορέων της Θεσσαλονίκης
Τελικά, ο Ιβάν Σαββίδης κέρδισε από τα αποδυτήρια, τον πρόεδρο του ερασιτέχνη ΠΑΟΚ.
Πολλοί πιστεύουν ότι δεν θα αργήσει να επανεμφανιστεί η κρίση, γιατί τα προβλήματα που δημιούργησαν δεν θα λυθούν, παρότι η Πλευρά του Ιβάν Σαββίδη δηλώνει τώρα, πως θα χρηματοδοτήσει το νέο γήπεδο.
Εγώ, θα εστιάσω αποκλειστικά στον στόχο της “Νέας Τούμπας”, και πως μπορεί να επιτευχθεί, πέρα από εξαγγελίες και υποσχέσεις.
Στην Θεσσαλονίκη, γνωρίζουμε ότι, δεν ενδιαφερόμαστε πολύ για τους ορθολογικούς συνολικούς σχεδιασμούς, που θα τους συμφωνήσουμε και θα τους υπηρετήσουμε με συνέπεια και συνέχεια, μέχρι την υλοποίησή τους.
Όταν μάλιστα, σε κάποιες συγκυρίες συγκροτούνται τέτοια σχέδια, συνήθως όταν αλλάζουν οι άνθρωποι που τα προώθησαν, τα σχέδια χάνονται ή μένουν ημιτελή.
Τα παραδείγματα πολλά, εύκολα ο καθένας και η καθεμιά μπορεί να θυμηθεί κάποια.
Ας μείνω στο θέμα των αθλητικών χώρων, που είναι και επίκαιρο.
Η Θεσσαλονίκη απέκτησε το Καυταντζόγλειο Στάδιο το 1960, ανήκει στην Ολυμπιακή Επιτροπή και το Αλεξάνδρειο Μέλαθρο(Παλαί ντε Σπορ), το 1966, που ανήκει στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, και τα δύο πριν από τα αντίστοιχα σε Αθήνα και Πειραιά, οι λόγοι γνωστοί.
Από την δεκαετία του 1980, μέχρι σήμερα και με κορύφωση τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, το 2004, σε πολλούς τομείς ανατράπηκαν οι ισορροπίες.
Σήμερα, η απόσταση είναι χαοτική και όλα δείχνουν πως θα συνεχίσει και θα μεγαλώσει.
Όμως, παρ’ ότι στην Αττική έχει συγκεντρωθεί πάνω από το 50% του εθνικού πλούτου και συνεχώς θα συγκεντρώνεται και περισσότερος, και θα πολλαπλασιάζονται οι άνθρωποι με τον μεγαλύτερο πλούτο, κανένας από τους αθλητικούς χώρους, είτε εθνικούς είτε σωματειακούς, δεν κατασκευάστηκε με ιδιωτική χρηματοδότηση.
Σε όλες τις περιπτώσεις, με τον ένα ή άλλο τρόπο, το δημόσιο είναι ο χρηματοδότης.
Η τελευταία και πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι οι αθλητικές εγκαταστάσεις του ΠΑΟ, στον Βοτανικό, στα όρια του Δήμου Αθήνας, σε μια υποβαθμισμένη περιοχή.
Η συμφωνία μεταξύ ΠΑΟ και των φορέων του δημοσίου, δηλαδή του Δήμου Αθήνας και της κυβέρνησης, περιλαμβάνει την “Διπλή ανάπλαση”, ένα αστικό πάρκο στο γήπεδο του ΠΑΟ, στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, μαζί με ένα μουσείο της ιστορίας του ΠΑΟ και ένα σύνολο αθλητικών εγκαταστάσεων για όλα τα αγωνίσματα για τον ΠΑΟ, υψηλών προδιαγραφών στον Βοτανικό, με την ανάπλαση του ευρύτερου χώρου.
Ο Ερασιτέχνης ΠΑΟ παραχωρεί το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στο Δήμο Αθήνας, για το αστικό πάρκο και κρατάει το μουσείο και ο Δήμος Αθήνας με την κυβέρνηση, του παραχωρούν τους χώρους του Βοτανικού και του κατασκευάζουν το σύνολο των αθλητικών εγκαταστάσεων.
Στις ανακοινώσεις της κυβέρνησης η “Διπλή Ανάπλαση”, έχει αρχικό κόστος κατασκευής 200 εκ. Ευρώ.
Στην πόλη μας, που θα έπρεπε για περισσότερους λόγους, να διεκδικούμε το αντίστοιχο, κάνουμε το αντίθετο.
Ο ΠΑΟΚ επέλεξε να κατασκευάσει την “Νέα Τούμπα”, στον ίδιο χώρο, στο κέντρο της Τούμπας και με ιδιωτική χρηματοδότηση.
Ο Ιβάν Σαββίδης, αποδέχτηκε την πρόταση και δεσμεύτηκε να χρηματοδοτήσει ο ίδιος την κατασκευή του.
Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεσμεύτηκε να προωθήσει όλες τις χωροταξικές ρυθμίσεις και τις αλλαγές στις χρήσεις γης, για να μπορέσει να κατασκευαστεί και το έκανε με συνέπεια και η επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έστω και με κάποια καθυστέρηση το ολοκλήρωσε. Η διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης, παραχώρησε τα περισσότερα από τα 16 στρέμματα, που είχαν απαλλοτριωθεί από την κυβέρνηση του 1999 και είχαν αποδοθεί στο Δήμο Θεσσαλονίκης, για να κατασκευαστούν: το κολυμβητήριο, το πολιτιστικό κέντρο, το σχολείο, χώροι πράσινου και υπαίθριοι χώροι πολιτισμού και ψυχαγωγίας, και το Υπουργείο Άμυνας άλλα 30 περίπου, για να κατασκευαστεί το γήπεδο.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, στην ομιλία του στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο, ο Πρωθυπουργός, ανακοίνωσε ότι, η κυβέρνηση τελειώνει τις δικές της εκκρεμότητες και ελπίζει να είναι έτοιμος ο επενδυτής, ο Ιβάν Σαββίδης δηλαδή, να χρηματοδότηση την κατασκευή του νέου γηπέδου, περίπου 120 εκ. Ευρώ, τα υπολόγιζαν τότε.
Ανακοίνωσε επίσης ότι, θα στηρίξει και τον Άρη, ψήφους έχει και αυτός, για να προχωρήσει όμως αυτός στην “Διπλή “Ανάπλαση”, στα πρότεινα του ΠΑΟ, στην Αθήνα.
Το παράδοξο είναι ότι οι περισσότεροι εκπρόσωποι της κεντρικής πολιτικής, της αυτοδιοίκησης, των παραγωγικών τάξεων και φυσικά οι εκπρόσωποι των αθλητικών σωματείων το χαιρέτισαν
με ενθουσιασμό.
Μα θα μου πει κάποιος, ποιο είναι το παράδοξο, αφού αυτά ήθελαν να ακούσουν.
Το άλλο παράδοξο είναι του Πρωθυπουργού: Στην ίδια ομιλία του ανακοίνωσε δύο επιλογές, στην ίδια πόλη, με ακριβώς αντίθετη φιλοσοφία.
Για ποιο ενιαίο σχεδιασμό ψάχνουμε, για ποιες αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης, σε μια πόλη με το λιγότερο πράσινο από όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις, με το μεγαλύτερο κυκλοφοριακό πρόβλημα;
Οι κυβερνήσεις είχαν φροντίσει, να καταργήσουν το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Θεσσαλονίκης(ΡΣΘ), το 2014, που προέβλεπε ένα ενιαίο σχέδιο, για διπλές αναπλάσεις, των ποδοσφαιρικών γηπέδων, όπως την εξαγγελία για το γήπεδο του Άρη στην Χαριλάου, την έξοδο όλων των ενεργών στρατοπέδων στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης και την απόδοσή τους στην πόλη, το μεγάλο Μητροπολιτικό Πάρκο στο χώρο της ΔΕΘ. Ναι, αυτά προέβλεπε το Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης από το 1985, που είχε ψηφιστεί και στην βουλή, σε μια εποχή, που δεν είχε ακουστεί η απειλή της κλιματικής κρίσης, ούτε φυσικά υπήρχε, αυτή η ασφυκτική δόμηση και το αφόρητο κυκλοφοριακό πρόβλημα.
Στην θέση του ΡΣΘ ψήφισαν τον νόμο για τα περίφημα “Ειδικά Χωρικά”, την χαρά των εργολάβων του Real Estate.
Αλήθεια, πόσο ισχυρό είναι το συναισθηματικό οπαδικό κίνητρο, ενός μεγάλου επιχειρηματία με μια ποδοσφαιρική ομάδα, για να δωρίσει στον Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ περισσότερα από 120 πλέον εκ. ευρώ;
Και αν, δεχτώ ότι, θέλουν να το κάνουν, γιατί δεν επιλέγουν την “Διπλή Ανάπλαση”, για να βοηθήσουν και την ομάδα, αλλά και την πόλη, το περιβάλλον και τους ανθρώπους της;
Γιατί, μαζί με τους φορείς της πόλης, δεν διεκδίκησαν και δεν διεκδικούν από τις κυβερνήσεις, την χρηματοδότηση της “Διπλής Ανάπλασης”, στα πρότυπα του ΠΑΟ, και τα 120 και πλέον εκατομμύρια, να τα επενδύσουν σε όλα τα τμήματα των ομάδων και στην πόλη;
Γιατί, δεν διεκδικούν οι άνθρωποι του Άρη και του Ηρακλή, και μαζί τους οι εκπρόσωποι των φορέων της κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης, τα ανάλογα;
Τόσο έλλειψη αυτοπεποίθησης, τόση εξάρτηση από την κεντρική οικονομική και πολιτική εξουσία υπάρχει;
Hundreds of millions of euros from the €10 billion allocated by the European Union to support Turkey’s EU membership process have allegedly been diverted by the government of President Recep Tayyip Erdogan to finance spying operations across Europe.
The funds — disbursed under the EU’s Instrument for Pre-Accession Assistance (IPA) since Turkey was granted candidate status — were originally intended to support political and administrative reforms aimed at aligning the country with EU norms. Between 2014 and 2024, Turkey received €4 billion from the total allocation. Under the current funding cycle, Turkey is set to receive a significant portion of the €14.32 billion earmarked for IPA assistance between 2021 and 2027.
However, confidential sources told Nordic Monitor that some portions of this aid were secretly funneled into covert operations carried out in EU member states. Both the Turkish Interior Ministry and Foreign Ministry reportedly used millions of euros from IPA funds to support intelligence gathering against EU countries — either within EU borders or targeting EU diplomats posted to Turkey.
The mechanism used to obscure the diversion of funds was carefully structured to appear legitimate. Shell companies, front organizations and their operatives were employed to disguise espionage financing as support for Turkey’s EU accession. These entities issued fictitious invoices and maintained manipulated accounting records to conceal the true nature of their expenditures.
On June 16, 2025, Turkish Foreign Minister Hakan Fidan disclosed in a letter to the Turkish Parliament that his ministry had spent €339.9 million from EU funds between 2014 and 2024, while the Interior Ministry used €327.9 million over the same period.
A letter signed by Turkish Foreign Minister Hakan Fidan reveals that hundreds of millions of euros were spent by both the foreign ministry and the interior ministry — two institutions with extensive intelligence operations abroad:
Fidan did not specify how these funds were used. According to sources, however, the money — originally earmarked for administrative reform, capacity building and legal harmonization — was instead funneled into spying networks run through Turkish diplomatic missions.
Fidan, the former head of Turkey’s National Intelligence Organization (Milli İstihbarat Teşkilatı, MIT), has overhauled the Turkish Foreign Ministry since his appointment in the summer of 2023. He placed numerous intelligence officers in top ministry positions and expanded the role of the ministry’s covert spying department, the Intelligence and Research Directorate (İstihbarat ve Güvenlik İşleri Genel Müdürlüğü), turning Turkish embassies and consulates into hubs for clandestine operations.
Under his leadership, a new unit called the Directorate General of Diplomatic Security (Diplomatik Güvenlik Genel Müdürlüğü, DGGM) was established. Officially, the DGGM’s mission is to enhance the safety of Turkey’s roughly 260 diplomatic missions around the world. In reality, the unit operates as a front to deploy more intelligence operatives abroad. Reporting directly to Fidan, the DGGM receives instructions and assignments from the foreign minister himself.
Hakan Fidan, currently the Turkish foreign minister, orchestrated a series of false flag operations to support the Erdogan government during his tenure as head of the National Intelligence Organization (MIT).
The directorate also assumed the role of providing security for foreign embassies in Turkey, a responsibility previously handled by the Protocol General Directorate in coordination with local police. This change provides Fidan with a pretext to intensify surveillance operations against foreign diplomatic missions on Turkish territory.
Fidan’s aggressive push for intelligence expansion comes at a time when his ministry’s budget has been significantly slashed by President Erdogan. Suspecting that Fidan harbors ambitions to eventually succeed him — a role Erdogan prefers to reserve for his son Necmettin Bilal Erdogan — the president has nearly halved the foreign ministry’s share of the national budget, which dropped from an average of 0.4–0.5 percent in earlier years to 0.289 percent in 2024 and 0.284 percent in 2025.
When excluding the supplemental mid-year budget allocation, the ministry’s annual budget accounts for an even smaller percentage. For example, in 2024, the foreign ministry was allocated 31.4 billion TL (approximately $1.08 billion) out of the total general budget of 14.7 trillion TL (approximately $506.9 billion), amounting to just 0.21 percent.
To compensate for these cuts, Fidan has increasingly turned to EU funds to finance his intelligence agenda.
Another key player in Turkey’s covert operations is the General Directorate of Security’s Intelligence Department (Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Dairesi Başkanlığı), which oversees a large network of intelligence operatives. The interior ministry dispatches police officers abroad under the guise of embassy and consulate security personnel, many of whom also serve as liaison officers for law enforcement matters. In reality, they function as undercover agents.
Over the last decade, the Erdogan government has heavily utilized these police intelligence officers to spy on EU countries, with a particular focus on Turkish diaspora communities or foreign embassies in Turkey. Targets of these surveillance efforts include political dissidents, journalists, NGOs and members of the faith-based Gülen movement , especially in countries such as Germany, France, Sweden, Austria and the Netherlands.
Ali Yerlikaya, Turkish interior minister.
Despite being aware of the misuse of EU funds by both the Turkish government and pro-government organizations known for their anti-Western and anti-EU stances, the EU has so far refrained from taking meaningful action. Brussels has not held Turkish authorities accountable, nor has it imposed conditions to prevent future abuse.
A major reason for the EU’s silence is the so-called “migration card” that Erdogan wields against Europe. By controlling the flow of irregular migrants into EU territory via Turkey, Erdogan has extracted significant concessions from Brussels. The EU, fearful of another migration crisis, has prioritized short-term security and migration management over enforcing democratic standards.
Amid growing instability in both Europe and the Middle East, Brussels appears unwilling to risk antagonizing Turkey, a NATO member with the alliance’s second-largest army. EU leaders are focused on preserving a functional partnership with Ankara, even if that means turning a blind eye to the autocratic nature of the Erdogan regime, which continues to undermine fundamental rights, suppress dissent and flout the rule of law.
While EU taxpayers’ money is being used to undermine civil liberties and democratic norms both within Turkey and inside EU member states, the bloc seems willing to sacrifice financial transparency and democratic accountability in favor of strategic pragmatism.
Hakan Fidan (left) and Ali Yerlikaya, Turkey’s foreign minister and interior minister, respectively.
Για νακαταλάβει ένας το ρόλο του λεγόμενου «Ελληνο-Τουρκικού Φόρουμ»πρέπει να μάθει πότε και πως δημιουργήθηκε. Η έρευνα μου γι΄αυτό δημοσιεύθηκεστις 23.6.2016 στην ομογενειακή «Ελευθερία» στο Λονδίνο.Πρώτη δημοσίευση σελ.24:
Φώτο από τη συνάντηση με τον κατοχικό ηγέτη Τατάρ στα κατεχόμενα
Η σύνοψη αυτή για τηνέντυπη ΣΗΜΕΡΙΝΗ.
Το «Ελληνο-Τουρκικό Φόρουμ» , γεννήθηκε το 1997 σε ένα συνέδριο στο Wilton Park του Λονδίνου ( εκτελεστικού οργανισμού του Φόρειν ΄Οφις) με καλεσμένους Ελλαδίτες και Τούρκους . Εκεί, ένας Βρετανός εμπνεύστηκε την ίδρυσή του για καλυτέρευση των σχέσεων Ελλάδας και Τουρκίας… Ο πρώτος Ελλαδίτης συντονιστής ήταν οΧρ. Ροζάκης αλλά όταν διορίστηκε δικαστής του ΕΔΑΔ ανέλαβε συντονιστής ο Κώστας Καρράς.
Ο Βρετανός εμπνευστής ήταν ο αφυπηρετήσαςτότεΒρετανός διπλωμάτη James Bruce Lockhart ( και μέλος της Intelligence Service πέθανε το 2018)γιός του John Bruce Lockhart, ο οποίος υπήρξε μέλος της British Intelligence κοινώς γνωστής ως ΜΙ6 (1942-1965) φθάνοντας και στο βαθμό τουΑναπληρωτή Αρχηγού της. Το 1965 έφυγε από την ΜΙ6 για άγνωστους λόγους.Στον επικήδειο του γράφτηκε ότι μεταξύ 1953-1965 δούλευε για το Φόρειν΄Οφις… Ο παππούς του εμπνευστή ήταν και εκείνος πράκτορας καθώς και ένας θείος ο Sir Robert Hamilton (“R.H.”) Bruce Lockhart, KCMG…
Σύμφωνα δε με τον βρετανό, James Ker-Lindsay, καθηγητή στο London School of Economics και συγγραφέα του βιβλίου για δύο κράτη στην Κύπρο («Σημερινή» 1.12.2014) ο εμπνευστής, δούλεψε αρκετά ‘πίσω από τα παρασκήνια για το Φόρουμ’ το οποίο έτυχε σημαντικής χρηματοδότησης από τις κυβερνήσεις Βρετανίας και Νορβηγίας.Στον ίδιο (Ker-Lindsay) ανατέθηκε ορόλος του full-time συντονιστή του Φόρουμ με βάση το Ινστιτούτο Royal United Services στο Λονδίνο με τοΙνστιτούτο ΠΡΙΟ του ΄Οσλο Νορβηγίας να είχε αναλάβει τις αναγκαίες μεσολαβήσεις με τον τότε διευθύνων Σύμβουλό του Dan Smith. Για το ρόλο του στην προώθηση του ‘Σχεδίου Ανάν΄ 2002βλέπε: Οι «πυρήνες» παράδοσης της Κύπρου επανέρχονται με βρετανική υποκίνηση»
Στηπρώτησυνεδρία του Φόρουμ πουέγινε το Μάιο του 1998 στο Λονδίνο,έλαβε μέρος μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του TUSAIDMuharrem Kayhan.Την ιστοσελίδα του Φόρουμ σχεδίασε και διαχειριζόταν ο James Ker-Lindsay, χαρακτηριζόταν μεροληπτική…
Πρώτος Τούρκος συντονιστής ήταν ο Ναύαρχος Guven Erkaya και όταν αρρώστησε ανέλαβε ο IlkerTurkmen. Στόχος:σχεδιασμοί επιλύσεως των διαφορών στο Αιγαίο καιαποστρατικοποίηση των νησιών,όμως η δυσκολία τους ήταν το άλυτο Κυπριακό!
Το Wilton Park(Εκτελεστικός οργανισμός του Φόρειν ΄Οφις)
Μεταξύ 29-30 Μαρτίου 2002 τοσυνέδριο τουςστη Βοστόνη, στο Fletcher School of Law and Diplomacy υποστήριξαν:Το Ίδρυμα Λεβέντη (Leventis Foundation), Professor Leila Fawaz, Director of the Fares Center for Eastern Mediterranean Studies, Professor Andrew Hess, Director of Southwest Asia and Turkish Studies, the Fletcher School of Law and Diplomacy, Tufts University και τοKokkalis Foundation.
Παρευρέθηκαν: Κώστας Καρράς, επιχειρηματίας και συγγραφέας, Θεόδωρος Κουλουμπής, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθύνων σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ (που συνεργάζεται με το Φόρειν΄Οφις)Cem Duna, πρώην πρέσβης (Τουρκίας) στην ΕΕ, Ustun Erguder, Κέντρο Πολιτικής στο πανεπιστήμιο Sabanci στη Κωνσταντινούπολη,Paulina Lampsaπολιτική επιστήμονας (του ΠΑΣΟΚ και πολιτική σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου)Soli Ozel, πανεπιστήμιο Bilgi, Κωνσταντινούπολης, Ilter Turkmen, πρώην πρέσβης και υπ. Εξωτερικών (Τουρκίας), Θάνος Βερέμης, καθηγητής ιστορίας στο The Fletcher School, Kωνσταντίνος Ζέπος,πρώην πρέσβης και επίτροπος διοίκησης της ΕΕ. Επίσης (ως μέλη) οι δημοσιογράφοιMehmet Ali Birand καιSami Kohen, πρώην πρέσβης Ozdem Sanberk (τότε Director of the International Strategic Research Organisation (USAK)ο καθηγητής Αργύρης Φατούρος του πανεπιστημίου Αθηνών κ.α.
ΠΡΙΟ Νορβηγίας και‘Ελληνο-Τουρκικό Φόρουμ’!
Από ιστοσελίδα του ΠΡΙΟ:«Το 2002 οι υπ. Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας έκαναν δηλώσεις για ένα μείγμα πολιτικών και νομικών μέσων για λύση των διαφορών στο Αιγαίο παρόμοιες με τη μεθοδολογία που είχε προτείνει το Φόρουμ.Το 2001 η δουλειά του Φόρουμ αφοσιώθηκε στο Κυπριακό (βλέπε ‘Σχέδιο Ανάν’΄) για μια συμφωνημένη λύση του Κυπριακού και το 2002 διοργάνωσε συνάντηση για τις περιφερειακές παραμέτρους του Κυπριακού. Καθώς ξεκίνησε το project, το ΠΡΙΟ (PRIO)συνεργάστηκε με άλλους δύο οργανισμούς, αμφότερους με βάση το Λονδίνο. Το Royal United Services Institute που φιλοξένησε το πρώτο συνέδριο του Φόρουμ και έδωσε τεχνική και γραμματειακή βοήθεια…και το Roberts Centre που έφερε μαζί τους συμμετέχοντες και δούλεψε μαζί με το ΠΡΙΟ στην ετοιμασία της ατζέντας του κάθε συνεδρίου… Τρία χρόνια μετά αμφότερες οι εταιρίες στο Λονδίνο αποσύρθηκαν. Τοπικές γραμματείες στην Αθήνα και Κωνσταντινούπολη ανέλαβαν τις προετοιμασίες συνεδρίων καθώς το ΠΡΙΟ συνεχίζει με την ατζέντα ετοιμασίας και διευκόλυνσης».
Οι εν Λονδίνω ‘οργανώσεις’ αποσύρθηκαν γιατί στις 24.4.2004 απέτυχαν όλοι στην επιβολή του αρρωστημένου σχεδίου ‘Ανάν’! Το δε Roberts Centre χαρακτηριζόταν ως ‘μικρή φιλανθρωπική οργάνωση’ που διεύθυνε … ο James Bruce-Lockhart!!
Κώστας Καρράς
Σημείωση:Τον Σεπτέμβριο του 1974 ο Κ. Καρράς συν-ίδρυσε με τον σερ Χιού Φούτ την περιβόητη, σχεδόν εξανεμισμένη πλέον στους πέντε ανέμους,ομάδα ‘Φίλοι της Κύπρου’ στο Λονδίνο για την προώθηση της ρατσιστικής Δικοινοτικής ΔιζωνικήςΟμοσπονδίας. Η ομάδα που ‘εμπνεύστηκε’ τις‘επαναπροσεγγιστικές΄ δραστηριότητες από την δεκαετία του 1980. Ο Κ. Κ έλαβε μέρος το 2003 στο συνέδριο στην Οξφόρδη προωθούμενο από το ΦόρεινΟφις, για ωραιοποίηση του Σχεδίου Ανάν μαζί με τονJames Ker-Lindsay,τον Πέτρο Λιάκουρα, Ιωάννη Γρηγοριάδηκαι άλλους. Ο Κ. Κ είναι από τους ιδρυτές του «Κέντρου γιατη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη” CDRSEE- με έδρα την Θεσσαλονίκη, για την αλλαγή των ιστορικών βιβλίων χωρών των Βαλκανίων, Ελλάδας και Κύπρου. Την 1/1/2008 σε συνέντευξη του στον «Φιλελεύθερο» στον Κώστα Βενιζέλοο Κ. Καρράς μας κάλεσε να αυξήσουμε τοναριθμό των Τ/κ στο 24% νομιμοποιώντας παιδιά των εποίκων!…
Σημ:Ήταν το Φόρειν ΄Οφις που μέσω του Wilton Park το Φεβρουάριο του 2005διοργάνωσε στη Λάρνακα ένα μυστηριώδη σεμινάριο όπου εκτός τριών μόνο ανθρώπων όλοι ήταν διζωνικοί προεξάρχοντος του σερ Ντέιβιντ Χάνει…
Για περισσότερες πληροφορίες στη δεύτερη δημοσίευση 23.6.25: ‘Ελληνο-τουρκικό Φόρουμ’ και στο βάθος… Φόρειν Όφις!»
Συζητήσεις επί συζητήσεων για τη συμμετοχή της Κομισιόν στην πενταμερή– Αύριο η συνάντηση Ολγκίν με Χαν ενόψει της διήμερης συνόδου που θα αρχίσει τελικά στις 16 Ιουλίου – Προσπαθεί να αφήσει εκτός παιχνιδιού την Ευρωπαϊκή Ένωση ο Τατάρ
Ανάμεσα στις μαύρες επετείους του πραξικοπήματος και της εισβολής επαναπρογραμματίστηκε η πενταμερής για το Κυπριακό, αφού η τουρκική αντιπροσωπεία διαφώνησε με τις ημερομηνίες που είχαν επιλεχθεί αρχικά το τελευταίο δεκαήμερο του Ιούλη. Η άτυπη σύνοδος θα γίνει το διήμερο 16 και 17 Ιουλίου.
Ο Αντόνιο Γκουτέρες θα υποδεχθεί στη Νέα Υόρκη τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων, τους υπουργούς εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας και τον υπουργό Ευρώπης του Ηνωμένου Βασιλείου, τον οποίο θα συναντήσει σήμερα στο Λονδίνο η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.
Άγνωστος “Χ” παραμένει η ενδεχόμενη συμμετοχή του Ειδικού Απεσταλμένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Γιοχάνες Χανθα συναντηθεί αύριο στις Βρυξέλλες με την Μαρία Άνχελα Ολγκίν και εκτός από την ουσία του προβλήματος, θα συζητήσουν το αίτημα της Κομισιόν για εκπροσώπηση στις εργασίες της πενταμερούς. Κάτι που είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθεί το τουρκικό δίδυμο, το οποίο αντιτίθεται τα τελευταία χρόνια στις προσπάθειες για ενεργότερη εμπλοκή της Ένωσης στις συζητήσεις για το Κυπριακό.
Η στάση της τουρκικής πλευράς εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο πολιτικής που ακολουθούν Τατάρκαι Ερντογάν με σκοπό να επιβάλουν τις δικές τους προτάσεις για αλλαγή της μορφής λύσης. Ο κατοχικός ηγέτης επιμένει πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να έχει λόγο στη διαδικασία, ούτε τυπικά (όποτε τον συμφέρει επικαλείται το Σύνταγμα του 1960!) ούτε ουσιαστικά αφού θεωρεί πως λειτουργεί αναξιοκρατικά υπέρ των θέσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς.
Στην πραγματικότητα, όπως και ολόκληρη σχεδόν η διεθνής κοινότητα, η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει στο συμφωνημένο πλαίσιο λύσης σεβόμενη τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Τονίζοντας το προφανές, ότι δηλαδή η λύση που θα προκύψει θα πρέπει να είναι απόλυτα συμβατή με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις αρχές και αξίες. Για αυτό και προσεγγίζει το Κυπριακό ως ένα ευρωπαϊκό ζήτημα.
Η πλευρά των κατεχόμενων, που αποχώρησε από την ευθεία των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας, κατηγορεί ανεκδιήγητα οποιαδήποτε μένει σε αυτό το δρόμο. Τον ΟΗΕ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ελληνοκυπριακή πλευρά, την Αθήνα, το Λονδίνο. Έτσι θεωρεί πως εάν κλείσει την Κομισιόν έξω από την πόρτα της πενταμερούς, θα έχει να αντιμετωπίσει ένα «πρόβλημα» λιγότερο.
Πρόκειται για μια προσέγγιση η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση ακόμη και με τις πολιτικές του ίδιου του κατοχικού ηγέτη. Συχνά δηλώνει πως τα δύο κράτη που οραματίζεται θα είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αμέσως μετά τη λύση του Κυπριακού, ενώ στην πράξη εάν οι αξιώσεις του Τατάρ γίνονταν αποδεκτές τότε κανένα από τα… δύο «νέα κράτη» νομικά μπορεί να είναι θεωρείται μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Ο Πρόεδρος Άμπντελ Φάταχ Ελ Σίσι υποδέχτηκε σήμερα στο Ελ Αλαμέιν τον Στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, Αρχηγό του Λιβυκού Εθνικού Στρατού.
Στη συνάντηση παρευρέθηκαν ο Αντιστράτηγος Χαλέντ Χάφταρ, Αρχηγός του Επιτελείου των Δυνάμεων Ασφαλείας, ο Αντιστράτηγος Σαντάμ Χάφταρ, Αρχηγός του Επιτελείου των Δυνάμεων ξηράς , και ο Υποστράτηγος Χασάν Ρασάντ, Αρχηγός της Γενικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Ο επίσημος εκπρόσωπος της Προεδρίας της Δημοκρατίας δήλωσε ότι η συνάντηση επιβεβαίωσε τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των στενών αδελφικών σχέσεων μεταξύ Αιγύπτου και Λιβύης.
Ο Πρόεδρος τόνισε ότι η σταθερότητα της Λιβύης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εθνικής ασφάλειας της Αιγύπτου.
Εξήγησε ότι η Αίγυπτος καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια, σε συντονισμό με τα λιβυκά κόμματα και τη Γενική Διοίκηση του Λιβυκού Στρατού, για την υποστήριξη της ασφάλειας και της σταθερότητας στη Λιβύη, τη διατήρηση της ενότητας και της κυριαρχίας της και την αποκατάσταση της αναπτυξιακής της πορείας. Επιβεβαίωσε την πλήρη υποστήριξη της Αιγύπτου σε όλες τις πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην επίτευξη αυτών των στόχων.
Ο Πρέσβης Μοχάμεντ Ελ Σενάουι, επίσημος εκπρόσωπος, πρόσθεσε ότι ο Πρόεδρος εξέφρασε επίσης τη δέσμευση της Αιγύπτου να διατηρήσει την ενότητα και τη συνοχή των κρατικών θεσμών της Λιβύης, τονίζοντας τη σημασία της ενίσχυσης του συντονισμού μεταξύ όλων των κομμάτων της Λιβύης για την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πολιτικού οδικού χάρτη που θα ανοίγει το δρόμο για ταυτόχρονες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές.
Τόνισε επίσης την ανάγκη αντιμετώπισης των ξένων παρεμβάσεων και εργασίας για την εκδίωξη όλων των ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων από το έδαφος της Λιβύης.
Ο επίσημος εκπρόσωπος εξήγησε ότι ο Πρόεδρος εξέφρασε την εκτίμηση της Αιγύπτου για τον εθνικό ρόλο που διαδραματίζει ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ο οποίος συνέβαλε στην εξάλειψη των τρομοκρατικών οργανώσεων στην ανατολική Λιβύη.
Από την πλευρά του, ο Στρατάρχης Χάφταρ εξέφρασε τη βαθιά του εκτίμηση για τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει η Αίγυπτος στην αποκατάσταση της ασφάλειας και της σταθερότητας στη Λιβύη, επαινώντας τις ακούραστες προσπάθειες της Αιγύπτου να υποστηρίξει τον λιβυκό λαό από το ξέσπασμα της κρίσης, στο πλαίσιο των ιστορικών σχέσεων μεταξύ των δύο αδελφών λαών.
Ο Στρατάρχης Χάφταρ εξέφρασε επίσης την εκτίμηση για την αποτελεσματική συμβολή της Αιγύπτου στη μεταφορά της αναπτυξιακής της εμπειρίας στη Λιβύη και στην αξιοποίηση της εμπειρογνωμοσύνης κορυφαίων αιγυπτιακών εταιρειών, τονίζοντας τη συνέχιση των προσπαθειών για την αντιμετώπιση των προκλήσεων, προκειμένου να επιτευχθούν οι προσδοκίες του λιβυκού λαού για σταθερότητα και ευημερία.
Μια ανάσα πριν η Τουρκία «κλειδώσει» η αγορά 40 μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon, καθώς φαίνεται να έχει κερδίσει την υποστήριξη όλων των μελών της κοινοπραξίας (Βρετανία, Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία).
Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Ντέιβιντ Λάμι, ο οποίος επισκέπτεται σήμερα, Δευτέρα (30.06.2025), την Άγκυρα, δήλωσε στην εφημερίδα Hürriyet ότι η Βρετανία υποστηρίζει σθεναρά την προσπάθεια της Τουρκίας να αποκτήσει τα αεροσκάφη Eurofighter Typhoon και υπογράμμισε τη σημασία της Τουρκίας για την παγκόσμια ασφάλεια.
«Σημειώνουμε εξαιρετική πρόοδο στην πιθανή εξαγωγή αεροσκαφών στην Τουρκία και είμαστε βέβαιοι ότι και οι τέσσερις εταίροι της κοινοπραξίας υποστηρίζουν αυτήν την πώληση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Βρετανός ΥΠΕΞ.
Η Γερμανία είχε μπλοκάρει την πώληση, ωστόσο η νέα κυβέρνηση της κυβέρνησης Μερτς φαίνεται πως «ξεκλειδώνει» τη συμφωνία. Ο Λάμι δήλωσε ότι οι προσπάθειες της Βρετανίας να εξασφαλίσει την έγκριση του Βερολίνου έχουν βοηθήσει στην προώθηση των συνομιλιών.
Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη την περασμένη εβδομάδα ότι υπήρξαν «θετικές εξελίξεις» στις συζητήσεις με την Βρετανία και τη Γερμανία σχετικά με την αγορά των μαχητικών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Άγκυρα συζητά την αγορά 20 νέων μαχητικών Eurofighter Tranche 4 και 20 μεταχειρισμένων Tranche 1, τα οποία θα είναι εξοπλισμένα με πυραύλους Meteor.
Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε τη στρατηγική σημασία της συμφωνίας, λέγοντας: «Η ένταξη της Τουρκίας ως χρήστη του Typhoon θα ενδυναμώσει τους δεσμούς φιλίας μεταξύ βασικών συμμάχων του ΝΑΤΟ».
Ο Λάμι συναντήθηκε το μεσημέρι της Δευτέρας με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.
Δεν ξέρω αν όλες οι κυβερνήσεις ήταν βουτηγμένες στην διαφθορά αλλά αυτή το παράκανε. Υπάρχει μονο και μόνο για να πλουτίζουν τα στελέχη της.
Το κύριο μέλημά της είναι να μην πέσει απο την εξουσία. Διότι αν πέσει θα χάσει την ευκαιρία της νομής της. Τα “ηρεμα νερά” έχουν να κάνουν με αυτήν την αγωνία της. Και το γνωρίζουν αυτό καλά και στην Άγκυρα και στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον. Και την διαχειρίζονται ανάλογα.
Εκείνο που προξενεί εντύπωση είναι πως υπάρχουν, ακόμη, άνθρωποι που την υποστηρίζουν. Αν και βουτηγμένη στα σκάνδαλα. Δεν είδαμε, ακόμη, τίποτε. Θα βγούν και άλλα ένα ένα. Ήδη εξετάζεται η περίπτωση του Ταμείου Ανάκαμψης. 10 εταιρείες πήραν 2,5 δισ. Και για να δώσει η κυβέρνηση μερικά εκατομμύρια για τις πόλεις εκτός Αθηνών, γίνεται τεράστιο θέμα και χρειάζονται μεγάλες εκκλήσεις.
Τι μπορεί να κάνει, λοιπόν, ανθρώπους να υποστηρίζουν μια τόσο διεφθαρμένη κυβέρνηση; Αν αληθεύουν οι δημοσκοπήσεις μήπως πρέπει να επανεξετάσουμε τη γνωστή δήλωση Γιώργου Παπανδρέου που προκάλεσε τόσες αντιδράσεις; Όταν αποδεδειγμένα μια κυβέρνηση συλλαμβάνεται κλέπτουσα και ο λαός την υποστηρίζει δεν είναι συμμέτοχος;
Εύλογο, φυσικά, είναι οι υποστηρικτές της να ανήκουν στην κατηγορία όσων ωφελούνται. Αρκεί, όμως, αυτό;
Μερικοί ανάγουν τις ρίζες του συνδρόμου στους κλέφτες και τους αρματολούς αν και υπάρχει μια λαϊκή ρομαντική αντίληψη για το φαινόμενο αυτό.
Αν υποθέσουμε οτι κάθε γενιά διαρκεί 25 χρόνια, μπορεί μετά απο οκτώ γενιές απο την Επανάσταση η ελληνική κοινωνία να επηρεάζεται, ακόμη, απο την κλεφταρματολική παράδοση;
Πάντως, όπως εξελισσόμεθα ως κοινωνία δεν πάμε καλά… Και δεν φαίνεται να υπάρχει κανείς που να θέλει να την αλλάξει…
Η Τουρκία είναι «κλειδί» στον νέο δρόμο προς την ειρήνη στη Μέση Ανατολή: πρεσβευτής ΗΠΑ
«Πάντα θεωρούσαμε την Τουρκία ως έναν σπουδαίο σύμμαχο του ΝΑΤΟ», δηλώνει ο αμερικανός πρεσβευτής Τομ Μπάρακ στο Anadolu
Σουμεγέ Ντιλαρά Ντίντζερ και Φατμά Ζεχρά Σολμάζ |
29.06.2025 – Ενημέρωση: 30.06.2025
Η Τουρκία είναι «κλειδί» στον νέο δρόμο προς την ειρήνη στη Μέση Ανατολή: πρεσβευτής ΗΠΑ
Φωτογραφία: Αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία Τομ Μπάρακ
Οι συνομιλίες μεταξύ των προέδρων ΗΠΑ και Τουρκίας βοήθησαν στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης, λέει ο Μπάρακ
«Ξεκινήσαμε με μια συμπάθεια και μια κατανόηση ανάμεσα σε αυτά τα τέσσερα άτομα, τους δύο προέδρους και τα υπουργεία Εξωτερικών, που είχαν μια προσωπική σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους σε μια πάρα πολύ σημαντική στιγμή της ιστορίας», δηλώνει ο πρεσβευτής
«Η Τουρκία ποτέ δεν έλαβε την αναγνώριση της σημασίας που θα έπρεπε να έχει ως τόσο σημαντικός περιφερειακός παίκτης», λέει ο Μπάρακ
«Το Κογκρέσο θα υποστηρίξει μια έξυπνη λύση». ΗΠΑ και Τουρκία αναμένουν να επιλύσουν το θέμα των F‑35 «έως το τέλος του έτους», δηλώνει
«Αυτό που μόλις συνέβη μεταξύ Ισραήλ και Ιράν είναι μια ευκαιρία για όλους μας να πούμε, στοπ, ας δημιουργήσουμε έναν νέο δρόμο. Η Τουρκία είναι κλειδί σε αυτόν τον νέο δρόμο», αναφέρει ο Μπάρακ
«Η Μέση Ανατολή είναι έτοιμη για έναν νέο διάλογο», δηλώνει
«Θα δούμε κατάπαυση πυρός στη Γάζα σύντομα. Νομίζω ότι έχουμε τη σωστή ομάδα γι’ αυτό», λέει ο αμερικανός πρεσβευτής
«Θα υπάρχει μόνο ένα εθνικό κράτος με το οποίο θα διαπραγματευτούμε, και αυτό είναι η κυβέρνηση της Συρίας», δηλώνει ο πρεσβευτής
Σμύρνη-Κωνσταντινούπολη
Ο αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία Τομ Μπάρακ τόνισε τον κομβικό ρόλο της Άγκυρας στις περιφερειακές εξελίξεις, λέγοντας: «Το Ισραήλ πρέπει να επαναπροσδιοριστεί, βρίσκεται σε διαδικασία επαναπροσδιορισμού. Και αυτό που μόλις συνέβη μεταξύ Ισραήλ και Ιράν είναι μια ευκαιρία για όλους μας να πούμε, στοπ, ας δημιουργήσουμε έναν νέο δρόμο. Η Τουρκία είναι κλειδί σε αυτόν τον νέο δρόμο.»
Σε δηλώσεις του προς το Anadolu, ο Μπάρακ, που είναι επίσης ειδικός εκπρόσωπος των ΗΠΑ για τη Συρία, αναφέρθηκε στις βαθιές προσωπικές του σχέσεις με την Τουρκία.
Θυμίζοντας ότι ο παππούς του μετανάστευσε στην Αμερική το 1900 με οθωμανικό διαβατήριο και 13 λίρες, είπε: «Το να έχω το δώρο και το προνόμιο να επιστρέφω εκεί από όπου προέρχεται το DNA μου, ως ανώτερος διπλωμάτης του προέδρου (Ντόναλντ) Τραμπ… είναι απλώς ένα προνόμιο.»
Ο Μπάρακ μίλησε για τις σχέσεις ΗΠΑ‑Τουρκίας και τις πρόσφατες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Αναφερόμενος στη συνάντηση μεταξύ των Τραμπ και Ερντογάν, που πραγματοποιήθηκε κατά τη Σύνοδο Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ στη Χάγη, ο πρεσβευτής δήλωσε ότι ο Τραμπ και ο Ερντογάν, όπως και ο τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν και ο αμερικανός ΥΠΕΞ Ρούμπιο, διατηρούν καλές προσωπικές σχέσεις.
«Ξεκινήσαμε με μια συμπάθεια και μια κατανόηση ανάμεσα σε αυτά τα τέσσερα άτομα, τους δύο προέδρους και τα υπουργεία Εξωτερικών, που είχαν μια προσωπική σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους σε μια πάρα πολύ σημαντική στιγμή της ιστορίας», τόνισε.
Θυμίζοντας ότι ο Τραμπ και ο Ερντογάν μίλησαν δύο φορές τηλεφωνικά, ο Μπάρακ ανέφερε ότι αυτό βοήθησε να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση ανάμεσά τους. Ο Μπάρακ υπογράμμισε ότι μια νέα εποχή που διαμορφώνεται από τη Μέση και τη Νέα Ανατολή ξεδιπλώνεται, επισημαίνοντας ότι οι ΗΠΑ πάντα θεωρούσαν την Τουρκία ως έναν σημαντικό σύμμαχο του ΝΑΤΟ.
«Μεγάλος περιφερειακός παίκτης»
Ο Μπάρακ ανέφερε ότι ο Τραμπ και ο Ερντογάν βλέπουν αυτή την κατάσταση ως ευκαιρία να αλλάξουν τον διάλογο, δηλώνοντας: «Ο διάλογος στη Μέση Ανατολή χρειάζεται ηγεσία· χρειάζεται ισχυρή ηγεσία.»
Στο πλαίσιο του ρόλου της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, πρόσθεσε: «Προετοιμαζόμενοι για αυτή τη συνάντηση του ΝΑΤΟ, πάντα θεωρούσαμε την Τουρκία έναν έξοχο σύμμαχο. Αλλά κατά τη γνώμη μου, η Τουρκία δεν έλαβε ποτέ την αναγνώριση της σημασίας που θα έπρεπε να έχει ως τόσο σημαντικός περιφερειακός παίκτης.»
Περιγράφοντας μια στιγμή κατά τη διάρκεια της συνόδου του ΝΑΤΟ, ο Μπάρακ θυμήθηκε: «Από εκεί, βλέποντας την οικογενειακή φωτογραφία του ΝΑΤΟ και έχοντας τον πρόεδρο Ερντογάν δίπλα στον πρόεδρο Τραμπ – και μπορείς να δεις τον Τραμπ, που είναι πολύ συγκινησιακός μέσα του — πραγματικά γλυκός, ευγενικός, τρυφερός — αλλά συνήθως δεν το δείχνει σε ένα περιβάλλον ισχύος· όταν έσφιξαν τα χέρια… ήταν μια συγκλονιστική στιγμή. Πραγματικά αρέσουν ο ένας στον άλλο.»
Μιλώντας για την συνεχιζόμενη αναταραχή στη Μέση Ανατολή, σχολίασε: «Βρισκόμαστε σε μια εποχή στη Μέση Ανατολή όπου όλες οι χώρες σ αυτήν τηνγεωγραφική περιοχή λαχταρούν για μια λύση. Πορευόμαστε εδώ και 100 χρόνια με σύγχυση, σύγχυση που προκαλείται κυρίως από τη Δύση, από το χέρι της Δύσης, που πάντα προσπαθεί να παρεμβαίνει.»
Τονίζοντας ότι τα F‑16 και τα F‑35 είναι ουσιώδη στοιχεία για την Τουρκία ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ, ο Μπάρακ σημείωσε ότι ένα σημαντικό ποσοστό των εξαρτημάτων των F‑35 παράγονται στην Τουρκία. Υπογράμμισε ότι η Τουρκία έχει ήδη πληρώσει για τα F‑16 και τον εκσυγχρονισμό τους, και μοιράστηκε κάποιες ιστορίες από την περίοδο που εφαρμόστηκαν οι κυρώσεις CAATSA.
Ο Μπάρακ υπογράμμισε επίσης τη σημασία της εμβάθυνσης της στρατηγικής συνεργασίας, ιδίως στον τομέα της άμυνας.
Αναγνώρισε ότι το ζήτημα των F‑35 αποτελεί μακροχρόνιο αντικείμενο διαμάχης, δηλώνοντας ότι και οι δύο πλευρές επιθυμούν πλέον να «το αφήσουν πίσω» και εξέφρασε την επιθυμία να «ξεκινήσουν από την αρχή».
Πρόσθεσε: «(Το) Κογκρέσο των ΗΠΑ είναι πρόθυμο να επανεξετάσει το ζήτημα. Ο πρόεδρος Ερντογάν και ο υπουργός Εξωτερικών Φιντάν κάνουν το ίδιο και λένε: “ας ξεκινήσουμε από την αρχή”… Πιστεύω ότι αυτό που θα δείτε είναι ότι ο πρόεδρος Τραμπ και ο πρόεδρος Ερντογάν θα πουν στον υπουργό Ρούμπιο και στον υπουργό Φιντάν: “τελειώστε το, βρείτε τον τρόπο και τελειώστε το”, και το Κογκρέσο θα στηρίξει μια έξυπνη λύση. Άρα πιστεύω ότι έως το τέλος του έτους, υπάρχει πιθανότητα να έχουμε λύση.»
Αναφερόμενος στα θέματα F‑35, F‑16 και S‑400, ο Μπάρακ πρόσθεσε: «Πιστεύω ότι αυτό που θα δείτε τους επόμενους μήνες είναι μια ανανέωση της συνάντησης μεταξύ των δύο προέδρων και των δύο υπουργών Εξωτερικών μας, μια διμερής ατζέντα — όλα αυτά που συζητούνται εδώ και πέντε χρόνια. Τα F‑35, τα F‑16, τα S‑400, οι κυρώσεις, οι δασμοί είναι δευτερεύοντα μπροστά σε αυτό που είναι η αποστολή μας.»
«Για πρώτη φορά, απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ, υπάρχει δέσμευση από την Αμερική και την Τουρκία να πούμε: αντί να είμαστε μόνο εταίροι στην άμυνα, ας γίνουμε εταίροι στην επίθεση. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον τουρκικό λαό και πώς δημιουργούμε περισσότερη κατανόηση στον αμερικανικό πληθυσμό;» δήλωσε.
Εξήρε επίσης τις επιτυχίες της Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία, επισημαίνοντας ιδιαίτερα την παγκόσμια επιτυχία των drones TB2 και Bayraktar της Baykar, και χαρακτήρισε την Turkish Airlines ως έναν από τους καλύτερους αερομεταφορείς στον κόσμο.
Μπαϊρακτάρ drones
Ο Μπάρακ μοιράστηκε επίσης τις σκέψεις του για την αιγαιοπελαγίτικη πόλη της Τουρκίας, τη Σμύρνη, λέγοντας: «Για μένα, η Σμύρνη είναι το παράδειγμα του πώς συνυπάρχουν όλες αυτές οι κοινότητες, όπου Εβραίοι ζούσαν δίπλα σε Μουσουλμάνους, δίπλα σε Χριστιανούς.»
«Έτσι, το βλέπω πραγματικά ως το παράδειγμα αυτού που πρέπει να συμβεί στη Μέση Ανατολή και στον κόσμο: η συγχώνευση πολιτισμών, σκέψεων, απόψεων,χωρίς πλεονεξία, χωρίς απληστία, χωρίς εχθρότητα, και πιστεύω ότι η Τουρκία μπορεί να είναι το κέντρο όλων αυτών, όπως βλέπετε στη Συρία.
Αλλά ό,τι συμβαίνει στη Συρία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην Τουρκία και την ηγεσία της», ανέφερε ο αμερικανός πρεσβευτής.
Σμύρνη
Συμφωνία Συρίας‑Ισραήλ είναι πιθανή
Όταν ρωτήθηκε εάν μπορεί να αναμένεται μια συμφωνία μεταξύ Συρίας και Ισραήλ, ο Μπάρακ δήλωσε: «Η ελπίδα μου είναι, ναι, χρειάζεται κάποια στιγμή να υπάρξει συμφωνία.»
Επεσήμανε ότι ο Σύρος πρόεδρος Αχμέντ αλ‑Σάρα βρίσκεται στην εξουσία εδώ και έξι μήνες και υπενθύμισε την ιστορική αντίθεση του Ισραήλ προς το συριακό κράτος. Ο Μπάρακ ανέφερε ότι ο αλ‑Σάρα έχει δηλώσει ανοικτά ότι δεν μισεί το Ισραήλ, δεν τρέφει θρησκευτική εχθρότητα και επιθυμεί ειρήνη στα σύνορα.
«Ξέρω ότι το Ισραήλ θέλει το ίδιο. Πιστεύω ότι αυτό που θα δείτε είναι η αρχή ενός παρασκηνιακού διαλόγου πάνω σε απλά συνοριακά ζητήματα στα οποία μπορούν να ευθυγραμμιστούν, και τελικά ένας διάλογος αποσυγκρούσεων για να πουν, πώς αποκτούμε ένα σταθερό σύνορο;» είπε. Εξέφρασε την πεποίθηση ότι παρόμοια συμφωνία μπορεί να επιτευχθεί και με τον Λίβανο, που όπως είπε ταιριάζει στο ίδιο μοντέλο.
«Γιατί να μη ζούμε ειρηνικά; Και όποιες κι αν είναι οι θρησκευτικές μου πρακτικές, είναι οι δικές μου, και θα τις κάνω με ειρήνη… Πιστεύω ότι η Συρία θα είναι το πείραμα για να γίνει αυτό το ταχύτερο», πρόσθεσε ο Μπάρακ.
Τόνισε ότι είναι απαραίτητος ένας μετασχηματισμός ώστε να δοθεί στη Συρία μια ευκαιρία και υπενθύμισε τη στήριξη του προέδρου Ερντογάν προς τον αλ‑Σάρα. Ο Μπάρακ πρόσθεσε ακόμη: «Άρα η στήριξη αυτής της κυβέρνησης τώρα, χωρίς παρέμβαση στη διακυβέρνηση, είναι το κλειδί. Όμως το μέλλον τους είναι να απαλλαγούν από όλους τους εχθρούς στα σύνορά τους.»
Όταν ρωτήθηκε για τη θέση των ΗΠΑ ως προς την ενσωμάτωση της βορειοανατολικής Συρίας και τον ρόλο της ομάδας που αναφέρονται ως Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), ο Μπάρακ είπε ότι ο Τραμπ και ο Ρούμπιο έχουν εκφράσει ξεκάθαρα τις απόψεις τους.
«Θα υπάρχει μόνο ένα εθνικό κράτος με το οποίο θα διαπραγματευτούμε, και αυτή είναι η κυβέρνηση της Συρίας», δήλωσε.
«Η SDF, που είχε ένα συστατικό αυτό που αποκαλούμε PKK/YPG, πολέμησε στο πλευρό των Αμερικανών στην αποστολή τους και κατά του ISIS (Daesh)», είπε, προσθέτοντας ότι «η SDF πρέπει να ενσωματωθεί, τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά στη νέα Συρία…όπως και οι Αλαουίτες, όπως και οι Δρούζοι, όπως και άλλες κοινότητες που αναζητούν εκπροσώπηση.»
Ο Μπάρακ είπε ότι μια τέτοια διαδικασία απαιτεί χρόνο.
«Η Μέση Ανατολή είναι έτοιμη για νέο διάλογο»
Όταν ρωτήθηκε για τη δήλωση του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ ότι πολλές χώρες είναι έτοιμες να προσχωρήσουν στις Συμφωνίες του Αβραάμ παρά τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Γάζα, ο Μπάρακ επαίνεσε τις εξαιρετικές προσπάθειες του Γουίτκοφ στην αντιμετώπιση ευαίσθητων ζητημάτων.
Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ
Τόνισε ότι το Ισραήλ έχει κάθε ευκαιρία να οικοδομήσει ενότητα με τον μουσουλμανικό κόσμο. Ο Μπάρακ επεσήμανε επίσης τη σημασία των αρχικών συμφωνιών που υπέγραψαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και το Σουδάν για την προώθηση αυτής της διαδικασίας.
Ο Μπάρακ (Tom Barrack) υπενθύμισε την απαγόρευση ταξιδιών το 2015 σε μουσουλμανικές χώρες (δηλαδή το γνωστό “Muslim Ban” του Τραμπ), και το πώς αυτή τελικά οδήγησε στις Συμφωνίες του Αβραάμ (Abraham Accords). Είπε ότι το πρώτο υπερπόντιο ταξίδι του Τραμπ σχεδιάστηκε να γίνει στη Ριάντ (Σαουδική Αραβία) το 2016, και αυτό έθεσε τα θεμέλια για τον διάλογο ανάμεσα στο Ισραήλ και τις αραβικές χώρες του Κόλπου.
Το περιέγραψε ως «έναν διάλογο μεταξύ του Ισραήλ και των αραβικών χωρών του Κόλπου», αναγνωρίζοντας ότι «είναι πολύ δύσκολο να επεκταθεί εν μέσω της διαμάχης με τη Γάζα.»
Τονίζοντας ότι όλες οι πλευρές αναλαμβάνουν ευθύνες για την επίλυση της σύγκρουσης, ο Μπάρακ δήλωσε: «Άρα η πεποίθησή μου είναι ότι θα λύσουν το πρόβλημα. Θα δούμε κατάπαυση πυρός στη Γάζα στο προσεχές μέλλον. Πιστεύω ότι έχουμε τη σωστή ομάδα για αυτό.»
Τόνισε ότι η Τουρκία και το Ισραήλ είχαν κάποτε ισχυρές σχέσεις και ότι μια τέτοια επαναπροσέγγιση είναι ξανά δυνατή, επισημαίνοντας ότι η θρησκεία δεν είναι η ρίζα της σύγκρουσης. Πρόσθεσε επίσης: «Είναι μια παρεξήγηση των εδαφικών επιδιώξεων.»
Ο Μπάρακ εξέφρασε επίσης την ελπίδα για ανανέωση του διαλόγου όχι μόνο μεταξύ Συρίας και Ισραήλ, αλλά και μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ.
«Πιστεύω ότι η Μέση Ανατολή είναι έτοιμη για έναν νέο διάλογο. Έχουμε εξαιρετική ηγεσία και από τις δύο πλευρές. Ο κόσμος έχει κουραστεί από την ίδια παλιά ιστορία, και πιστεύω ότι θα δείτε, με μικρά βήματα, όλοι να αρχίζουν να επιστρέφουν προς τις Συμφωνίες του Αβραάμ — ειδικά καθώς η κατάσταση στη Γάζα παύει να τραβά την προσοχή», δήλωσε.
ΣΗΜΕΙΩΗ “ΑΝΙΧΝΕΎΣΕΩΝ”: ο παππούς του Tom Barrack, ο Joseph Barrack, μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1900 από την περιοχή Zahlé, που τότε ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (σημερινό Λίβανο). Μια ιστορική χριστιανική πόλη στον ανατολικό Λίβανο, γνωστή για τη ζωντανή της κοινότητα — πολλοί από τους πρώτους μετανάστες από την περιοχή έφυγαν προς τη Νέα Υόρκη (η περίφημη «Little Syria», όπως έλεγαν) . Ο τόπος αυτός αποτέλεσε σημαντική πηγή μεταναστών τις αρχές του 20ου αιώνα. Ο παππούς του είχε οθωμανική υπηκοότητα—όπως όλοι οι Λιβανέζοι τότε—και ταξίδεψε με οθωμανικό διαβατήριο.
Politico
Τα γραφεία των τριών ελληνικών εταιρειών τηλεπικοινωνιών και πέντε εταιρειών πληροφορικής καθώς και δύο συμβουλευτικών εταιρειών ερευνήθηκαν από αξιωματούχους. | Aris Messinis/AFP μέσω Getty Images
10 Απριλίου 2024, 20:21 CET
Από τη Νεκταρία Σταμούλη
ΑΘΗΝΑ – Οι αρχές διερευνούν καταγγελίες για απάτη που συνδέεται με τον τρόπο κατανομής €2,5 δισ. σε δέκα μόνο εταιρείες στην Ελλάδα, όπως αποκαλύπτει η POLITICO.
Τα γραφεία των τριών εταιρειών τηλεπικοινωνιών της χώρας – Cosmote, Vodafone και Nova – καθώς και πέντε εταιρειών πληροφορικής και δύο συμβουλευτικών ερευνήθηκαν από εξεταστές της ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού τον προηγούμενο μήνα. Το Ευρωπαϊκό Γραφείο Καταγγελιών (EPPO) ξεκίνησε επίσης έρευνα, όπως επιβεβαίωσε.
Η έρευνα αποτελεί το τελευταίο πλήγμα για την αξιοπιστία του μεταπανδημικού ταμείου οικονομικής ανάκαμψης της ΕΕ, αρχικά ύψους €723 δισ., που παρέχει δάνεια και επιχορηγήσεις στα 27 κράτη‑μέλη. Την προηγούμενη εβδομάδα, η αστυνομία συνέλαβε περισσότερους από 20 υπόπτους στην Ιταλία, την Αυστρία, τη Ρουμανία και τη Σλοβακία, που σχετίζονται με φερόμενο σχέδιο απάτης €600 εκατ. από το ταμείο στην Ιταλία.
Το ελληνικό σκέλος της έρευνας επικεντρώνεται σε δημόσιους διαγωνισμούς, όπου φέρεται ότι οι εταιρείες συνεννοήθηκαν, ώστε να μην ανταγωνίζονται μεταξύ τους στο ίδιο έργο – περιορίζοντας τον αριθμό των επιχειρήσεων που ωφελήθηκαν. Αυτό πιθανόν αύξησε τα τέλη που μπορούσαν να επιβάλλουν, εμποδίζοντας εντέλει τους Έλληνες φορολογούμενους από το να επωφεληθούν πλήρως από τα κονδύλια της ΕΕ.
Με έργα αξίας €35,95 δισ., η Ελλάδα είναι από τους κύριους δικαιούχους του ταμείου, γνωστού ως Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF). Περίπου το ένα πέμπτο αυτού του ποσού προορίζεται για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας, σύμφωνα με το σχέδιο που κατατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Μέχρι στιγμής, έχουν δημοπρατηθεί και ανατεθεί περίπου 600 ψηφιακά έργα αξίας άνω των €2,5 δισ., σύμφωνα με στοιχεία από το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων. Το EPPO και η Επιτροπή Ανταγωνισμού διερευνούν τον τρόπο με τον οποίο κατανεμήθηκαν αυτά τα έργα.
Σε ανακοίνωσή της, η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ελλάδας ανέφερε ότι εξετάζεται αν υπάρχει παραβίαση της συνθήκης της ΕΕ που «απαγορεύει τις αντι‑ανταγωνιστικές συμφωνίες και αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων που εμποδίζουν, περιορίζουν ή διαστρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, τις μονομερείς πρακτικές που συνιστούν πρόσκληση για συνεννόηση ή μελλοντικές ανακοινώσεις τιμών προς τους ανταγωνιστές, καθώς και την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης.»
Η Vodafone και η Nova επιβεβαίωσαν την έρευνα από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. «Η Nova και η Nova ICT συνεργάστηκαν πλήρως με τις αρχές και παραμένουν στη διάθεσή τους», δήλωσε εκπρόσωπος. Οι υπόλοιπες εταιρείες δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχόλιο. Το γραφείο του πρωθυπουργού και το υπουργείο Ανάπτυξης δεν σχολίασαν άμεσα.
Περισσότερες από μία προσφορές
Από κοινού, οι δέκα εταιρείες που ερευνώνται κέρδισαν συμβάσεις για περισσότερα από 600 έργα στον τεχνολογικό τομέα μεταξύ 2020 και 2023, αξίας κάθε ένα τουλάχιστον €100.000. Λίγα από αυτά τα έργα είχαν περισσότερες από μία προσφορές στη διαδικασία ανάθεσης.
Η έρευνα ξεκίνησε όταν η European Dynamics, ελληνική εταιρεία λογισμικού και IT υπηρεσιών, κατέθεσε καταγγελία τον Νοέμβριο 2023 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία εποπτεύει τη διαχείριση του RRF, υποστηρίζοντας ότι ένας δημόσιος διαγωνισμός ήταν μεροληπτικός υπέρ συγκεκριμένων εταιρειών.
Όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά, ο διαγωνισμός όριζε προϋπολογισμό €44 εκατ. για ένα έργο ψηφιακού εκσυγχρονισμού που συνδέεται με το Εθνικό Ηλεκτρονικό Σύστημα Δημοσίων Συμβάσεων (ESIDIS), πολλαπλάσιο του κόστους εθνικών έργων ηλεκτρονικών προμηθειών σε άλλες χώρες της ΕΕ.
Για παράδειγμα, στην Ιρλανδία κόστισε €4,6 εκατ. για επτά χρόνια, στην Κύπρο €4,5 εκατ. για εννέα χρόνια και στη Μάλτα €1,3 εκατ.
Τελικά, μετά από διαμαρτυρίες τεσσάρων εταιρειών, το έργο διασπάστηκε σε δύο διαγωνισμούς με συνολικό προϋπολογισμό €5,7 εκατ. και €12 εκατ. για δύο χρόνια. Το ελληνικό δημόσιο πρέπει επίσης να καλύψει το κόστος εξοπλισμού, αδειών λογισμικού και φιλοξενίας για το έργο.
Υπήρξε επίσης καταγγελία για μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε συστήματα ESIDIS από λογαριασμούς χωρίς δικαιώματα, σύμφωνα με δύο αξιωματούχους με γνώση της υπόθεσης, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία ενός συστήματος που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση χιλιάδων διαδικασιών δημοπράτησης αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ.
Το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης της Ελλάδας δήλωσε ότι δεν έχει διαπιστωθεί καμία παραβίαση του συστήματος και ότι δεν έχει υποβληθεί καμία καταγγελία.
Εκπρόσωπος της Επιτροπής επιβεβαίωσε ότι έλαβε επιστολή από την European Dynamics σχετικά με τον διαγωνισμό του ESIDIS και ότι διαβίβασε όλες τις σχετικές πληροφορίες στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Καταπολέμησης της Απάτης, OLAF.
«Θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε κάθε πληροφορία ή καταγγελία που λαμβάνουμε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που προβλέπονται από τις Συνθήκες της ΕΕ και τον Κανονισμό του RRF», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος.
Αξιωματούχος με γνώση της υπόθεσης δήλωσε στην POLITICO ότι το EPPO ζήτησε από την ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί.
Το ιδιαίτερο πρόβλημα της Ελλάδας Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα της ΕΕ όπου υπάρχουν ανησυχίες για το πώς διανέμονται αυτά τα κονδύλια. Πέραν των συλλήψεων στην ιταλική υπόθεση, το OLAF διερευνά πιθανές απάτες με τη χρήση μεταπανδημικών κονδυλίων ανάκαμψης σε αρκετές χώρες της ΕΕ.
Ωστόσο, τα προβλήματα με τις δημόσιες συμβάσεις φαίνεται να αποτελούν ιδιαίτερο πρόβλημα στην Ελλάδα. Υπάρχει διαχρονικά εκτεταμένη κριτική στη χώρα για τον τρόπο διεξαγωγής τους, με καταγγελίες ότι οι εταιρείες συντονίζονται για το πώς και πότε θα υποβάλουν αίτηση για έναν δημόσιο διαγωνισμό, αντί να ανταγωνίζονται για την καλύτερη αξία έναντι του κόστους.
Άτομα με γνώση της υπόθεσης αναφέρουν αδιαφανείς διαδικασίες και παραχωρήσεις προς τις εταιρείες. Παρά τις πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις που επιβλήθηκαν από τους διεθνείς δανειστές σε αντάλλαγμα για δανειακή βοήθεια κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους πριν από πάνω από μια δεκαετία, έρευνες δείχνουν ότι η διαφθορά έχει επιδεινωθεί αντί να μειωθεί.
Στον τεχνολογικό τομέα, εταιρείες εκφράζουν αυξανόμενη δυσαρέσκεια επειδή αποτυγχάνουν να κερδίσουν κυβερνητικά συμβόλαια, ενώ άλλες, ορισμένες πολύ μικρές σε μέγεθος, έχουν αναλάβει έργα αξίας δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Μόνο μία προσφορά Η POLITICO εξέτασε 110 ελληνικούς δημόσιους διαγωνισμούς που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΕ, κυρίως από το ταμείο ανάκαμψης, από το 2021 έως τον Ιανουάριο του 2024.
Η συντριπτική πλειονότητα των συμβάσεων, 101 προσφορές, ανατέθηκε σε μία από τις δέκα εταιρείες που βρίσκονται υπό έρευνα και δεν υπήρξε ανταγωνισμός από άλλον διαγωνιζόμενο. Μόνο εννέα διαγωνισμοί είχαν περισσότερες από μία προσφορές.
Ακόμα και σε διαγωνισμούς όπου περισσότερες εταιρείες υπέβαλαν προσφορά, κάθε μία φαινόταν να στοχεύει σε μοναδικό τμήμα του έργου.
Σε ερώτηση για σχόλιο, εκπρόσωπος της Επιτροπής δήλωσε ότι οι αποφάσεις ανάθεσης συμβάσεων εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των ελληνικών αρχών.
«Η κύρια ευθύνη για τη συμμόρφωση με τους κανόνες της ΕΕ και του εθνικού δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων ανήκει στα κράτη‑μέλη», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος.
Φερόμενη χειραγώγηση προσφορών Η καταγγελία της European Dynamics διαβιβάστηκε στο OLAF, το οποίο την έστειλε στο EPPO για έρευνα λόγω «ενδεχόμενων ποινικών στοιχείων για τα οποία είναι αρμόδιο το EPPO να διερευνήσει», σύμφωνα με πολλούς αξιωματούχους με γνώση της υπόθεσης.
Εκτός από τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών, εφόδους δέχθηκαν οι εταιρείες πληροφορικής και λογισμικού Byte, Uni Systems, Netcompany-Intrasoft, Space Hellas, Cosmos Business Systems και οι δύο συμβουλευτικές εταιρείες Toolbox και Active.
Το OLAF δεν απάντησε σε συγκεκριμένα ερωτήματα της POLITICO. Το γραφείο Τύπου του ανέφερε: «Το OLAF συνήθως δεν σχολιάζει υποθέσεις που ενδέχεται να ερευνά ή όχι, προκειμένου να προστατεύσει την εμπιστευτικότητα οποιασδήποτε ενδεχόμενης έρευνας και των επακόλουθων δικαστικών διαδικασιών, καθώς και να διασφαλίσει τον σεβασμό των προσωπικών δεδομένων και των δικονομικών δικαιωμάτων.»
Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου το 2021, περίπου το 42,4% των δημόσιων συμβάσεων στην Ελλάδα ανατέθηκαν με μία μόνο προσφορά. Το 2011, το ποσοστό αυτό ήταν 15%.
Το ποσοστό των διαγωνισμών με μία μόνο προσφορά σε χώρες με παρόμοιο πληθυσμό, όπως η Πορτογαλία, το Βέλγιο και η Τσεχία, ήταν 31,6%, 27,1% και 47,8% αντίστοιχα.
Το επιχείρημα που χρησιμοποιούν συχνά οι επιχειρηματικοί παράγοντες είναι ότι το φαινόμενο των διαγωνισμών με μία μόνο προσφορά οφείλεται στο πλήθος των ανοικτών ευκαιριών. Οι εταιρείες δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους για να συμμετέχουν σε όλες.
Τουρκο- λιβυκό μνημόνιο: Η υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και της Λιβύης στη Μεσόγειο- οι χώρες αυτές αγνοούν όλα τα ελληνικά νησιά
Οι συμφωνίες εξερεύνησης πετρελαίου μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης έχουν προκαλέσει πανικό στην Ελλάδα. Ο ελληνικός τύπος ανέφερε ότι «υπάρχουν τρεις προφανείς ανησυχίες για την κυβέρνηση της Αθήνας» σχετικά με τις πρωτοβουλίες μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. Από την άλλη πλευρά, αναφέρθηκε ότι η κυβέρνηση της Αθήνας έχει αναπτύξει πολεμικά πλοία στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το μνημόνιο συνεννόησης μεταξύ της Τουρκικής Εταιρείας Πετρελαίου (TPAO) και της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης (NOC) με στόχο τη σεισμική έρευνα έχει προκαλέσει πανικό στην Ελλάδα.
Ο στόχος της Τουρκίας και της Λιβύης να επεκτείνουν τις δραστηριότητες εξερεύνησης ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο ώθησε την κυβέρνηση της Αθήνας να αναλάβει άμεση δράση, ενώ ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παραπονέθηκε για την Τουρκία στην ΕΕ.
Ο Μητσοτάκης χρησιμοποίησε τους όρους «απαράδεκτη, παράνομη και αβάσιμη» σχετικά με τη ναυτιλιακή συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης που υπογράφηκε το 2019. Σε ανακοίνωση από τη Λιβύη, αναφέρθηκε ότι η συνεργασία ήταν σύμφωνη με τη διεθνή νομιμότητα και δεν παραβίαζε την κυριαρχία καμίας χώρας.
Η Καθημερινή, μία από τις κορυφαίες ελληνικές εφημερίδες, σχολίασε τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της Λιβύης με την Τουρκία ως «πηγή μεγάλης ανησυχίας για την Αθήνα».
«Υπάρχουν τρεις προφανείς πηγές ανησυχίας»
Η Καθημερινή ανέφερε ότι οι πρωτοβουλίες μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης «έχουν τρεις προφανείς ανησυχίες για την κυβέρνηση της Αθήνας» και τις απαριθμεί.
Αναφέρθηκε ότι η κύρια ανησυχία για την Ελλάδα είναι η πιθανότητα αύξησης του κύματος μετανάστευσης από περιοχές υπό τον έλεγχο του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, ιδίως από τη Βεγγάζη.
Ως δεύτερη ανησυχία, σημειώθηκε ότι η πρόοδος της συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης θα επιταχύνει τις προσπάθειες της κυβέρνησης της Τρίπολης να ξεκινήσει την εξερεύνηση υδρογονανθράκων στη νότια Κρήτη.
Η τρίτη ανησυχία ήταν ότι η γεωπολιτική ισχύς της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή θα αυξανόταν.
Η Ελλάδα αναπτύσσει πολεμικά πλοία
Η Ελλάδα ανέπτυξε τρία πολεμικά πλοία μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας.
Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι τα πλοία είχαν ως στόχο να σταματήσουν τα σκάφη που διακινούν λαθραία ανθρώπους στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης.
Λιβύη: Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο
Ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης που διορίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στην ανατολική Λιβύη, Οσάμα Χαμάντ, απάντησε στις δηλώσεις της Ελλάδας λέγοντας: «Η συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας είναι σύμφωνη με τη διεθνή νομιμότητα».
Στην ομιλία του, ο Χαμάντ αναφέρθηκε στο Μνημόνιο Συνεργασίας για τον Καθορισμό Περιοχών Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας και έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:
«Είναι απαράδεκτο να αμφισβητείται η νομιμότητα των συμφωνιών που έχει συνάψει η Λιβύη με φιλικές χώρες. Η συνεργασία Λιβύης-Τουρκίας διεξάγεται σύμφωνα με τη διεθνή νομιμότητα και δεν παραβιάζει την κυριαρχία καμίας χώρας».
Ο Χαμάντ, ο οποίος σημείωσε ότι προειδοποίησε την Ελλάδα για τις συνέπειες της συνέχισης της πολιτικής προκλήσεων και κλιμάκωσης, δήλωσε: «Η Λιβύη διατηρεί το δικαίωμα να λάβει τα κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης μιας σκληρής απάντησης σε οποιαδήποτε παραβίαση της κυριαρχίας της, για την προστασία της εθνικής της ασφάλειας και των στρατηγικών της συμφερόντων».
Ο Χαμάντ τόνισε επίσης ότι τα θαλάσσια δικαιώματα της Λιβύης είναι αδιαπραγμάτευτα και μπορούν να συζητηθούν μόνο εντός διεθνών νομικών πλαισίων, σημειώνοντας ότι η κυβέρνησή του έχει λάβει αποφασιστικά μέτρα σε απάντηση στις πρόσφατες θέσεις της Ελλάδας.
Μετά τις δηλώσεις που έγιναν από την Ελλάδα κατά του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας για τον Καθορισμό Περιοχών Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας , η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Λιβύης (NOC) δήλωσε ότι όλες οι συμφωνίες και οι συνεργασίες της Λιβύης βασίζονται στο διεθνές δίκαιο.
Δηλώθηκε ότι η NOC είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει προγράμματα εξερεύνησης για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των εθνικών συμφερόντων της Λιβύης στην εξερεύνηση και ανάπτυξη υδρογονανθράκων, συμπεριλαμβανομένης της Μέσης Ανατολής.
Η δήλωση, η οποία αναφερόταν στο Μνημόνιο Συνεργασίας για τον Καθορισμό Περιοχών Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, ανέφερε:
«Υπό το φως των πρόσφατων προβληματισμών σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα και την ενεργειακή συνεργασία στην περιοχή, η NOC τονίζει ότι όλες οι συμφωνίες και οι συνεργασίες που συνάπτει το λιβυκό κράτος βασίζονται στις αρχές του διεθνούς δικαίου και εξυπηρετούν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του λιβυκού λαού», καταλήγει το τουρκικό δημοσίευμα.
Την ώρα που τα φώτα της δημοσιότητας είναι στραμμένα στον πόλεμο της Γάζας και στη διπλωματική σκακιέρα Ισραήλ–Ιράν, μια παράλληλη – και βαθιά ελληνική – γεωπολιτική πρόκληση διαμορφώνεται στα νότια της Κρήτης. Ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης ετοιμάζεται να επισκεφθεί τόσο την Τρίπολη όσο και τη Βεγγάζη, επιχειρώντας ένα τολμηρό βήμα σε μια Λιβύη που παραμένει θεσμικά διασπασμένη και πολιτικά ασταθής. Η επίσκεψη αυτή δεν είναι μια τυπική διπλωματική κίνηση – είναι μια βουβή επιχείρηση σταθεροποίησης σε ένα ναρκοπέδιο.
Η αθέατη διάσταση: Ο νότος της Ελλάδας ως γεωπολιτικό μέτωπο
Ενώ η ελληνική δημόσια σφαίρα εστιάζει συχνά στην Τουρκία ή στα βόρεια σύνορα, η Νότια Μεσόγειος αναδύεται σε κρίσιμο γεωπολιτικό χώρο. Οι αυξανόμενες μεταναστευτικές ροές από τις λιβυκές ακτές, οι τουρκολιβυκές ενεργειακές συμφωνίες, η χαώδης εσωτερική κατάσταση στη Λιβύη και η επαναχάραξη ΑΟΖ στην περιοχή συνθέτουν ένα πολυδιάστατο πεδίο στο οποίο η Ελλάδα δεν έχει το περιθώριο να μείνει απλός θεατής.
Η εκδήλωση ενδιαφέροντος για έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης – μέσα σε θαλάσσιες ζώνες που αμφισβητούνται από το τουρκολιβυκό μνημόνιο – ήρθε να ενισχύσει την ανάγκη παρουσίας, διαλόγου και κατευνασμού. Η λιβυκή κυβέρνηση της Τρίπολης διαμαρτύρεται επίσημα, ενώ η τουρκική πλευρά βλέπει “επέκταση της ελληνικής επιθετικότητας”. Μέσα σε αυτό το φόντο, ο Γεραπετρίτης προγραμματίζει επίσκεψη στη Λιβύη.
Ελληνική πρωτοβουλία ή αναγκαστική άμυνα;
Δεν είναι τυχαίο ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική σπανίως επενδύει σε ρόλους “διαμεσολαβητή” ή “ειρηνευτικού εργαλείου”. Αντίθετα, επιδιώκει προβλέψιμες σχέσεις, καθαρές συμμαχίες και έμφαση στο διεθνές δίκαιο. Ωστόσο, το λιβυκό πρόβλημα δεν προσφέρεται για αποστειρωμένες προσεγγίσεις. Η Λιβύη είναι διαιρεμένη: έχει δύο κυβερνήσεις, δύο στρατούς, πολλούς εξωτερικούς παίκτες, και ουδεμία σταθερή θεσμική κατεύθυνση.
Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα δεν μπορεί να σταθεί απλώς στη νομική επιχειρηματολογία για το δίκαιο της θάλασσας. Η επίσκεψη και στις δύο πλευρές – Τρίπολη και Βεγγάζη – είναι έξυπνη κίνηση που υπερβαίνει το δίπολο Ανατολή–Δύση. Δεν ποντάρει μονομερώς στην τουρκοκεντρική Τρίπολη, ούτε ταυτίζεται με τον Haftar.
Τρεις άξονες που πρέπει να αξιοποιηθούν
Απολιτικοποίηση του μεταναστευτικού
Η Ελλάδα δεν πρέπει να φανεί ότι στέλνει φρεγάτες στη λιβυκή ακτή για να προστατεύσει “τα σύνορα της Ε.Ε.” χωρίς συναίνεση. Η συνεργασία πρέπει να βασίζεται στη διεθνή νομιμότητα, διαφάνεια και συμμετοχή της λιβυκής διοίκησης. Διαφορετικά, η Ελλάδα θα φανεί ως “αποικιακή επέμβαση”, όπως επιχείρησε να παρουσιάσει παλαιότερα η Τουρκία την επιχείρηση IRINI.
Προσφορά τεχνογνωσίας και όχι μόνο συμφέροντα
Η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως πόλος κατάρτισης: να εκπαιδεύσει λιμενικούς, να προσφέρει τεχνική βοήθεια στον έλεγχο συνόρων, να ανοίξει προγράμματα ανταλλαγών. Έτσι δημιουργεί δεσμούς θεσμικής εξάρτησης που λειτουργούν διαχρονικά.
Χαμηλόφωνη αλλά σταθερή διεκδίκηση διαλόγου για ΑΟΖ
Το να επιδιώξει η Ελλάδα άμεση συμφωνία είναι ουτοπικό. Το να επιδιώξει όμως την αποδοχή ενός μηχανισμού τεχνικής διαβούλευσης, σε συνεργασία με την Ε.Ε. ή τον ΟΗΕ, είναι στρατηγικά εφικτό. Το ζητούμενο είναι η απομόνωση της Τουρκίας ως παράγοντα πόλωσης, όχι η εκδίωξή της.
Μια ευκαιρία περιφερειακής αναβάθμισης
Σε μια εποχή όπου η Ε.Ε. δείχνει διπλωματικά αμήχανη και το ΝΑΤΟ αγνοεί τη Νότια Μεσόγειο, η Ελλάδα μπορεί να προβάλλει ως το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος με ενεργή πολιτική στη Βόρεια Αφρική. Με ιστορικούς δεσμούς, χωρίς αποικιοκρατικό φορτίο και με ήπια ισχύ, η Αθήνα μπορεί να καταστεί “πύλη Ευρώπης” για μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Λιβύης.
Αρκεί να επενδύσει σοβαρά: όχι σε πυροτεχνήματα, αλλά σε μηχανισμούς εμπιστοσύνης, ήπιες στρατηγικές και διαχρονικές σχέσεις.
Το στοίχημα είναι μακροπρόθεσμο
Η επίσκεψη Γεραπετρίτη μπορεί να μην αποδώσει άμεσα θεαματικά αποτελέσματα. Δεν είναι όμως αυτός ο στόχος. Στόχος είναι να ανακοπεί η αποκλειστική παρουσία της Τουρκίας, να δοθεί ώθηση στον διάλογο με όλες τις λιβυκές πλευρές και να χαραχθεί μια διπλωματική πορεία σε μια από τις πιο ρευστές περιοχές του κόσμου.
Κάθε μέτρο στα λιβυκά εδάφη είναι δύσκολο. Αλλά κάθε μικρό βήμα διαλόγου φτιάχνει μια Ελλάδα που δεν αμύνεται μόνο – αλλά παίζει και επίθεση στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής.
