Αρχική Blog Σελίδα 673

Τι Θέλει η Κίνα

0


18 Ιουλίου 2025

Γιου Τζιε

Παρά το δηλωμένο παγκόσμιο όραμα των Κινέζων ηγετών, η διπλωματία του καθεστώτος οφείλει πρωτίστως να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της εσωτερικής πολιτικής του οικονομίας. Η κάλυψη ενός ξαφνικού κενού στην παγκόσμια ηγεσία που άφησε η αποχώρηση της Αμερικής δεν ευθυγραμμίζεται κατ’ ανάγκην με αυτόν τον στόχο.

ΛΟΝΔΙΝΟ – Καθώς πολλοί σχολιαστές εκφωνούν επικήδειους για τη φιλελεύθερη διεθνή τάξη που μέχρι πρότινος στήριζε την αμερικανική ηγεμονία, κάποιοι αναρωτιούνται αν ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έκανε ένα δώρο στον Κινέζο ομόλογό του, Σι Τζινπίνγκ. Ενώ ο Τραμπ αποδίδει αξία στην απρόβλεπτη στάση, ο Σι επιδιώκει να τοποθετήσει την Κίνα ως δύναμη παγκόσμιας σταθερότητας. Έτσι, υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη υπόθεση ότι η Κίνα θα σπεύσει να καλύψει το κενό που άφησε μια ολοένα και πιο εθνικιστική και απομονωτική Αμερική.

Ωστόσο, η κινεζική ηγεσία δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να φορέσει τα παπούτσια της Αμερικής. Η προσπάθεια να το πράξει θα μπορούσε να κοστίσει ακριβά στην Κίνα, ακριβώς τη στιγμή που επιχειρεί έναν ευρύτερο οικονομικό αναπροσανατολισμό στο εσωτερικό. Ο κόσμος μπορεί να έχει κουραστεί από την αμερικανική επεμβατικότητα –και τώρα, από την τραμπική επιθετικότητα– αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι έτοιμος να καλωσορίσει μια εγκρατή υπερδύναμη. Η Κίνα έχει επιμελώς αποφύγει να εμπλακεί σε μεγάλες κρίσεις πέρα από τη γειτονιά της. Παρόλο που έχει προτείνει παγκόσμιες πρωτοβουλίες για την «ανάπτυξη», την «ασφάλεια» και τον «πολιτισμό», και έχει διατυπώσει ένα όραμα πολυπολικότητας όπου όλα τα κράτη αντιμετωπίζονται ισότιμα, οι προσπάθειές της για υλοποίηση αυτών των στόχων δεν έχουν ξεπεράσει τα όρια της οικονομικής κρατικής πολιτικής.

Ενώ ξένοι σχολιαστές συζητούν τι περιλαμβάνει το όραμα της Κίνας –με κάποιους να το περιγράφουν ως μια ενδεχομένως ευεργετική ηγεμονία και άλλους ως κακόβουλη– οι κινεζικές αρχές και διανοούμενοι ανησυχούν περισσότερο για την αντιμετώπιση της καταιγίδας που έχει προκαλέσει ο Τραμπ.

Τα Πυρηνικά Συμφέροντα της Κίνας

Ανεξάρτητοι σχολιαστές και Κινέζοι ηγέτες έχουν από καιρό προβληματιστεί με το ίδιο ερώτημα: Ποια είναι τα θεμελιώδη εθνικά συμφέροντα της Κίνας; Από εξωτερική σκοπιά, η απάντηση φαίνεται απλή: να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως παγκόσμιο ηγέτη. Όμως η επιδίωξη αυτού του ρόλου μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με άλλα βασικά συμφέροντα, όπως η διατήρηση της νομιμότητας και της ασφάλειας του καθεστώτος, η οργάνωση μιας συνεχούς ανόδου του βιοτικού επιπέδου και η επανένωση της Ταϊβάν με την ηπειρωτική χώρα. Αυτοί οι στόχοι ίσως εξυπηρετούνται καλύτερα μέσω μιας ψυχρής ειρήνης με τις ΗΠΑ, αντί για την αποδοχή μιας σύγκρουσης με αυτές.

Αφού παρακολούθησε τις ΗΠΑ, η Κίνα γνωρίζει πολύ καλά ότι η ανάδειξή της σε παγκόσμια υπερδύναμη θα την έσυρε αναπόφευκτα σε περιφερειακές συγκρούσεις που προτιμά να αποφύγει. Όμως η Κίνα γνωρίζει επίσης ότι έχει επωφεληθεί σε τεράστιο βαθμό από τη σχετικά σταθερή παγκόσμια οικονομία που οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους βοήθησαν να διαμορφωθεί.

Η Κίνα χρειάζεται να διατηρήσει τεράστιους πόρους και ανθρώπινο δυναμικό στο εσωτερικό της για να αντιμετωπίσει τις μεγαλύτερες προκλήσεις της. Οι Κινέζοι ηγέτες πρέπει να διαχειριστούν μια οικονομία που πλέον δεν στηρίζεται πρωτίστως στην ανάπτυξη ακινήτων και τις εξαγωγές, ενώ ταυτόχρονα να προετοιμαστούν για το ενδεχόμενο ένας από τους μεγαλύτερους εμπορικούς της εταίρους να περιέλθει σε πλήρη απομόνωση. Οι δασμοί της Ημέρας Απελευθέρωσης του Τραμπ και τα κλιμακούμενα αντίμετρα στις κινεζικές αντιδράσεις αποτέλεσαν προειδοποιητικό σήμα. Ό,τι κι αν συμβεί στον εμπορικό πόλεμο, η Κίνα χρειάζεται επειγόντως να αναπροσαρμόσει την οικονομία της ενισχύοντας τη ζήτηση στο εσωτερικό.

Αν και οι Κινέζοι ηγέτες αναγνωρίζουν εδώ και καιρό την ανάγκη αυτής της αναπροσαρμογής, ήταν αργοί στην εφαρμογή των απαραίτητων πολιτικών. Παρά τα δημόσια μηνύματα, συνέχισαν να δίνουν προτεραιότητα στη βιομηχανική παραγωγή έναντι του βιοτικού επιπέδου και στις επενδύσεις κεφαλαίου έναντι των καταναλωτικών δαπανών. Όμως η προοπτική απώλειας μιας από τις μεγαλύτερες αγορές εξαγωγών της χώρας θα πρέπει να αλλάξει αυτή την εξίσωση. Δεν υπάρχει πλέον καμία δικαιολογία για καθυστέρηση.

Παρομοίως, η Κίνα έχει συμφέρον να οικοδομήσει ανθεκτικές αλυσίδες εφοδιασμού για κρίσιμες τεχνολογίες, ώστε να παρακάμψει τα σημεία στραγγαλισμού των ΗΠΑ. Ένα σημαντικό ποσοστό των εθνικών πόρων έχει ήδη ανακατευθυνθεί προς την προώθηση της εγχώριας καινοτομίας. Με την σινοαμερικανική αντιπαλότητα να εντείνεται την τελευταία δεκαετία, οι Κινέζοι ηγέτες θεωρούν πλέον την εγχώρια καινοτομία ως στρατηγική αναγκαιότητα. Σε πολλές περιστάσεις, ο Σι έχει προειδοποιήσει δημόσια ότι η Κίνα βρίσκεται στο έλεος των ανεπτυγμένων οικονομιών όσον αφορά κρίσιμα συστατικά όπως οι προηγμένοι ημιαγωγοί και οι κινητήρες αεροσκαφών. «Παρόλο που οι επιστημονικές και τεχνολογικές επιδιώξεις της Κίνας έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο», εξήγησε τον περασμένο Ιούνιο, «οι δυνατότητές της στην πρωτότυπη καινοτομία εξακολουθούν να είναι σχετικά αδύναμες, με ορισμένες βασικές πυρηνικές τεχνολογίες να ελέγχονται από άλλους».

Πέρα από την ενίσχυση της εγχώριας καινοτομίας, η Κίνα επιδιώκει να αξιοποιήσει ευκαιρίες για να καθορίσει την παγκόσμια ατζέντα διακυβέρνησης για τις αναδυόμενες τεχνολογίες. Οι πρόσφατες επιτυχίες της στην τεχνητή νοημοσύνη – με πιο αξιοσημείωτη την κυκλοφορία από την DeepSeek μοντέλων χαμηλού κόστους που ανταγωνίζονται εκείνα των κορυφαίων Αμερικανών κατασκευαστών – έχουν δημιουργήσει ισχυρή ώθηση για την ενίσχυση της κινεζικής φωνής. Το μήνυμα της Κίνας – ότι μια χούφτα πλούσιες χώρες δεν θα πρέπει να έχουν το μονοπώλιο στις τεχνολογίες που θα καθορίσουν το οικονομικό μέλλον όλων – αναμφίβολα βρίσκει απήχηση σε πολλούς ανά τον κόσμο.

Επιτήρηση της Γειτονιάς

Οι Κινέζοι στρατηγιστές έχουν από καιρό τονίσει ότι ο σκοπός της εξωτερικής πολιτικής είναι να δημιουργήσει ένα εξωτερικό περιβάλλον ευνοϊκό για την εγχώρια οικονομική ανάπτυξη. Αυτή η συντηρητική αρχή χρονολογείται από την εποχή του Ντενγκ Σιαοπίνγκ και έχει μετατραπεί σε μάντρα της σημερινής ηγεσίας για την πλοήγηση στο ταραγμένο διεθνές περιβάλλον. Και πάλι, η κάλυψη ενός ξαφνικού κενού στην παγκόσμια ηγεσία δεν ευθυγραμμίζεται κατ’ ανάγκην με αυτόν τον στόχο.

Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της μετα-Ημέρας Απελευθέρωσης περιόδου έντασης με τις ΗΠΑ, η Κίνα συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη του πανίσχυρου Πολιτικού Γραφείου και των Κινέζων πρεσβευτών που σταθμεύουν στο εξωτερικό. Σκοπός ήταν η αξιολόγηση των σχέσεων της Κίνας με τους γείτονές της, και η βαρύτητα των παρισταμένων αντανακλούσε το αίσθημα κρίσης που είχε διαπεράσει την κορυφή της κινεζικής ηγεσίας. Πιο συγκεκριμένα, η σύσκεψη επιβεβαίωσε ότι ο στρατηγικός προσανατολισμός της Κίνας παραμένει εστιασμένος στην ίδια της την περιοχή – όχι στο παγκόσμιο πλαίσιο.

Ένας από τους σημαντικότερους περιφερειακούς εταίρους είναι η Ρωσία. Η Κίνα παραμένει πλήρως αφοσιωμένη στη διατήρηση ισχυρών δεσμών με το Κρεμλίνο, θεωρώντας την ευθυγράμμιση Ρωσίας-Κίνας ως γεωγραφική και στρατηγική αναγκαιότητα. Τα 4.209 χιλιόμετρα (2.616 μίλια) κοινών χερσαίων συνόρων μεταξύ των δύο χωρών προσφέρουν στην Κίνα υπεραρκετούς λόγους να συνεργάζεται με το Κρεμλίνο. Η τελική προσοχή της Κίνας δεν είναι στραμμένη στη Ρωσία, αλλά στον μακροχρόνιο ανταγωνισμό της με τις ΗΠΑ. Ένας άξονας με το καθεστώς του Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν μπορεί κάλλιστα να προσφέρει μια λειτουργική (έστω και ατελή) λύση στη στρατηγική περιορισμού που ακολουθεί η Αμερική κατά της Κίνας.

Με τον ίδιο τρόπο, η Κίνα έχει επιδιώξει την αποκλιμάκωση της έντασης με την Ινδία, έναν ακόμα μεγάλο, πυρηνικά εξοπλισμένο γείτονα. Και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι τα δομικά και ιστορικά προβλήματα στη μεταξύ τους σχέση – που χαρακτηρίζεται από εμφανή ανισορροπία ισχύος και αμοιβαία καχυποψία – δεν θα εξαλειφθούν εύκολα. Γνωρίζουν, όμως, επίσης, ότι σταθεροί, προβλέψιμοι δεσμοί θα αποφέρουν σημαντικά οφέλη με την πάροδο του χρόνου, ειδικά στο πλαίσιο μιας νέας πολυπολικής τάξης.

«Τακτοποιημένη Πολυπολικότητα»

Πέρα από τη διαχείριση των σχέσεων με τους άμεσους γείτονες, η Κίνα έχει επιδιώξει να κινητοποιήσει τον Παγκόσμιο Νότο υπέρ μεταρρυθμίσεων στους πολυμερείς θεσμούς. Όταν οι Κινέζοι ηγέτες και διπλωμάτες μιλούν για την εγκαθίδρυση μιας «τακτοποιημένης πολυπολικότητας», οραματίζονται μια διεθνή τάξη όπου ο μη-δυτικός κόσμος θα έχει πολύ μεγαλύτερη επιρροή. Έτσι, η Κίνα είναι θερμός υποστηρικτής της πρόσφατης διεύρυνσης των BRICS και των προτάσεων για ανακατανομή των ψήφων στα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που κυριαρχούνται από τη Δύση.

Η Κίνα επιδιώκει επίσης να επηρεάσει την ατζέντα θεσμών που συνδέονται με τον ΟΗΕ, στους οποίους οι ΗΠΑ ιστορικά έχουν λιγότερη επιρροή, όπως η UNCTAD και το South Centre. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να αναλάβει περιορισμένο ηγετικό ρόλο χωρίς να συγκρουστεί άμεσα με τις ΗΠΑ και την υπόλοιπη G7. Και πάλι, ο στόχος της Κίνας δεν είναι να ανατρέψει πλήρως τη φιλελεύθερη διεθνή τάξη υπό αμερικανική ηγεσία, αλλά να προωθήσει τα εθνικά της συμφέροντα με πραγματιστικό τρόπο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Κίνα έχει συμφέρον στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής που αντισταθμίζει διακριτικά την αμερικανική επιρροή στον αναπτυσσόμενο κόσμο – εξού και η επένδυσή της σε μεγάλης κλίμακας υποδομές και η κάλυψη αναγκών ανάπτυξης που έχουν αγνοηθεί επί μακρόν, χωρίς να προβάλλει απαιτήσεις περί δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή λογοδοσίας. Αντί να προσφέρει εγγυήσεις ασφάλειας, η Κίνα προσφέρει δρόμους και γέφυρες. Σε αντάλλαγμα, εξασφαλίζει πρόσβαση σε κρίσιμες πρώτες ύλες και ανοίγει νέες αγορές για τις κρατικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις της, σε μια εποχή όπου οι ΗΠΑ και η Ευρώπη κλείνουν τις πόρτες τους.

Ωστόσο, ενώ η Κίνα είναι πρόθυμη να εφαρμόζει εκτεταμένη οικονομική κρατική πολιτική στις αναπτυσσόμενες χώρες, παραμένει απρόθυμη να εμπλακεί σε περίπλοκα ζητήματα ασφάλειας αλλού στον κόσμο. Σε πολλά διεθνή πεδία, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι ο κεντρικός παίκτης – καλώς ή κακώς, και συνήθως από προεπιλογή.

Βεβαίως, η Κίνα επενέβη για να μεσολαβήσει σε μια ήπια προσέγγιση μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας, και η Παγκόσμια Πρωτοβουλία Ασφαλείας της αποσκοπεί στην προώθηση της διεθνούς συνεργασίας σε «τομείς όπως η αντιτρομοκρατία, η κυβερνοασφάλεια, η βιοασφάλεια και οι αναδυόμενες τεχνολογίες». Όμως, στην περίπτωση των πολέμων Ρωσίας-Ουκρανίας και Ισραήλ-Χαμάς, έχει αποφύγει να αναλάβει άμεση ευθύνη, πόσο μάλλον να προσφέρει οποιεσδήποτε εγγυήσεις ασφάλειας. Φυσικά, η αυτοδιακηρυγμένη ουδετερότητα της Κίνας στον πόλεμο στην Ουκρανία δεν έχει μείνει αναπάντητη. Σύμφωνα με Ουκρανούς και Ευρωπαίους αξιωματούχους, η Κίνα έχει βοηθήσει τη Ρωσία να παρακάμψει τις κυρώσεις και της έχει παράσχει τεχνολογίες διπλής χρήσης (πολιτικής και στρατιωτικής). Και στη Γάζα, η Κίνα έχει επικρίνει τις ΗΠΑ για τη στήριξή τους στην ατζέντα του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου για συνέχιση του πολέμου. Όμως, σε αντίθεση με το Ιράν – από το οποίο η Κίνα εξαρτάται για το πετρέλαιο – τα άλλα αυτά καυτά μέτωπα έχουν παραμείνει σε απόσταση.

Η απροθυμία της Κίνας να διαμεσολαβήσει σε ξένες συγκρούσεις μπορεί να απογοητεύει κάποιες από τις χώρες με τις οποίες θέλει να συνεργαστεί. Όμως ποντάρει ότι μπορεί να κάνει τις κατάλληλες δηλώσεις και να προωθήσει τα συμφέροντά της στη Μέση Ανατολή, την Αφρική ή την Ουκρανία χωρίς να μπλέκεται σε δύσκολες διαπραγματεύσεις. Η ζώνη άνεσής της παραμένει αυτή του εμπορικού παίκτη – όχι του στρατηγικού σχεδιαστή ή του διεκδικητή μιας παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας με κέντρο τις ΗΠΑ.

Καμία Πάξ Σινίκα

Κοιτώντας μπροστά, η Κίνα θα αντιμετωπίσει τρεις μεγάλες προκλήσεις στην επιδίωξη έστω και μερικής ή περιορισμένης παγκόσμιας ηγεσίας.

Πρώτον, δεδομένης της επιταχυνόμενης αποχώρησης της Αμερικής από τις διεθνείς υποθέσεις, η Κίνα ενδέχεται να δυσκολευτεί να διατηρήσει την εμπορική της εμπλοκή με πολλά μέρη του κόσμου. Άλλωστε, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να επιβάλουν δραστικό κόστος σε όσους συναλλάσσονται με την Κίνα – και είναι πιθανόν να το πετύχουν.

Δεύτερον, η Κίνα δεν μπορεί να αποφεύγει για πάντα την εμπλοκή σε επικίνδυνες καταστάσεις ασφάλειας. Αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να αναπτύξει μια πραγματικά παγκόσμια εξωτερική πολιτική. Στην πραγματικότητα, μόνο και μόνο για να εφαρμόσει την Παγκόσμια Πρωτοβουλία Ασφαλείας της, θα απαιτηθεί να επωμιστεί πολύ μεγαλύτερο φορτίο – όχι μόνο στον καθορισμό της ατζέντας αλλά και στην ανάπτυξη προσωπικού ασφαλείας και πόρων. Ο τρόπος με τον οποίο η Κίνα θα προσεγγίσει αυτή την πρόκληση θα εξαρτηθεί από το πώς την αντιλαμβάνονται οι άλλοι και πώς αντιδρούν στις προσπάθειές της για περιορισμένη διεθνή ηγεσία. Η Αμερική μπορεί να αποσύρεται, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα μείνει άπραγη βλέποντας την Κίνα να αυξάνει την επιρροή της.

Τρίτον, η Κίνα εξακολουθεί να χρειάζεται να οργανώσει μια εσωτερική οικονομική αναπροσαρμογή – μια διαδικασία που θα έχει τεράστιες παγκόσμιες συνέπειες. Η μετάβαση από ανάπτυξη με βάση τις εξαγωγές σε μεγαλύτερη εγχώρια κατανάλωση θα απαιτήσει χρόνια, και η ώθηση προς την αναπροσαρμογή μπορεί να συγκρουστεί με τη φιλοδοξία της Κίνας να παραμείνει παγκόσμια βιομηχανική υπερδύναμη. Ο τελευταίος αυτός στόχος ήδη προκαλεί εντάσεις με την Ευρώπη και ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες, των οποίων οι εγχώριοι κατασκευαστές δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν τους εθνικούς πρωταθλητές της Κίνας (όπως ο κατασκευαστής ηλεκτρικών οχημάτων BYD). Οι χώρες μπορεί να αποδοκιμάζουν την επιβολή δασμών από τις ΗΠΑ, αλλά είναι επίσης επιφυλακτικές απέναντι στον κινεζικό ανταγωνισμό. Οι Κινέζοι ηγέτες θα πρέπει να «διαβάσουν το δωμάτιο» και να προχωρήσουν αναλόγως.

Έτσι, ακόμα και καθώς η οικονομία της συνεχίζει να αναπτύσσεται, η Κίνα θα παραμείνει μια σε μεγάλο βαθμό εσωστρεφής και απρόθυμη υπερδύναμη. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η εγχώρια πολιτική της οικονομία απαιτεί μια πιο συγκρατημένη εξωτερική πολιτική, εστιασμένη κυρίως στους άμεσους γείτονές της και στις εμπορικές ευκαιρίες στον Παγκόσμιο Νότο.

Καθώς ο κόσμος παλεύει με την παρακμή της αμερικανικής ισχύος και τη στροφή προς την πολυπολικότητα, η Κίνα θα καταστεί όλο και περισσότερο το κέντρο βάρους της παγκόσμιας οικονομίας. Ο ανταγωνισμός μεταξύ μιας πολιτικής και στρατιωτικής υπερδύναμης και μιας οικονομικής υπερδύναμης θα είναι επικίνδυνος για όλους. Και οι δύο πρέπει να κινηθούν προσεκτικά για να αποτρέψουν τον οικονομικό πόλεμο από το να κλιμακωθεί σε σύγκρουση που όλοι θα μετανιώσουν.

www.project-syndicate.org

Το Ισραήλ εγκρίνει ανθρωπιστική βοήθεια προς τους Σύρους Δρούζους καθώς οι δυνάμεις του Σάρα αναπτύσσονται εκ νέου στη Σουέιντα

0

Χθες, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι επιτεύχθηκε κατάπαυση του πυρός στην περιοχή και ότι αναμενόταν η απόσυρση των συριακών δυνάμεων από περιοχές με πληθυσμούς Δρούζων.

Σύριοι άνδρες ασφαλείας περπατούν μαζί κατά μήκος ενός δρόμου, μετά την επανέναρξη συγκρούσεων μεταξύ κυβερνητικών συριακών στρατευμάτων και τοπικών μαχητών Δρούζων στην πόλη των Δρούζων, Σουέιντα, στη νότια Συρία, νωρίς το πρωί της Τετάρτης, 16 Ιουλίου 2025.

(Φωτογραφία: REUTERS/KARAM AL-MASRI)

Ανταπόκριση REUTERS, ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ ΤΗΣ JERUSALEM POST

18 ΙΟΥΛΙΟΥ 2025 09:53
Ανανεώθηκε: 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 2025 12:42

Ο Υπουργός Εξωτερικών Γκιδεόν Σαάρ διέταξε την άμεση αποστολή βοήθειας στον πληθυσμό των Δρούζων της Σουέιντα, καθώς οι συριακές δυνάμεις ασφαλείας προετοιμάζονται να αναπτυχθούν εκ νέου στην πόλη της Σουέιντα, όπου πλειοψηφεί ο πληθυσμός των Δρούζων, για να καταστείλουν τις συγκρούσεις μεταξύ Δρούζων και φυλών Βεδουΐνων, ανακοίνωσε την Παρασκευή ο Σαάρ.

«Το πακέτο βοήθειας, αξίας 2 εκατομμυρίων σεκέλ, θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, δέματα τροφίμων, ιατρικό εξοπλισμό, κιβώτια πρώτων βοηθειών και φαρμακευτικά σκευάσματα. Η βοήθεια θα παρασχεθεί από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εξωτερικών», έγραψε ο Σαάρ.

«Η βοήθεια θα κατευθυνθεί ειδικά στις περιοχές των Δρούζων στην επαρχία της Σουέιντα που έχουν πληγεί άμεσα από τις βίαιες επιθέσεις κατά των Δρούζων».

Το Ισραήλ δήλωσε ότι είχε προειδοποιήσει τη συριακή κυβέρνηση να αποσυρθεί από τον νότο και ότι δεν θα επιτρέψει στους ισλαμιστές ηγέτες να ενισχυθούν στα σύνορά του.

«Υπό το φως της συνεχιζόμενης αστάθειας στη Συρία, το Ισραήλ συμφώνησε να επιτρέψει την περιορισμένη είσοδο εσωτερικών δυνάμεων ασφαλείας στη Σουέιντα για τις επόμενες 48 ώρες», δήλωσε πηγή ασφαλείας στην Jerusalem Post.

Ένας Ισραηλινός στρατιώτης κρατάει ένα μεγάφωνο καθώς Ισραηλινοί-Δρούζοι συγκεντρώνονται, κοντά στη γραμμή κατάπαυσης του πυρός εν μέσω της σύγκρουσης στις περιοχές των Δρούζων στη Συρία, 16 Ιουλίου 2025. (πηγή: REUTERS/AMMAR AWAD)

Οι συριακές δυνάμεις επρόκειτο να αποσυρθούν μετά την ανακοίνωση κατάπαυσης του πυρός από τον Νετανιάχου
Ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι το Ισραήλ πέτυχε κατάπαυση του πυρός στη Συρία μέσω «δυναμικών ενεργειών», και μια πηγή επιβεβαίωσε στην Post ότι η κυβέρνηση του Σύρου Προέδρου Άχμεντ αλ-Σάραα αναμενόταν να αποσύρει τις δυνάμεις της από περιοχές με πληθυσμούς Δρούζων.

Οι ισραηλινές επιθέσεις στη Συρία ξεκίνησαν την Τετάρτη, λίγο μετά την ανακοίνωση της κοινότητας των Ισραηλινών Δρούζων για «ημέρα οργής» και τη δήλωσή τους ότι ήταν έτοιμοι να βοηθήσουν τους Σύρους ομοθρήσκους τους «με κάθε αναγκαίο μέσο», περιλαμβανομένης της διάσχισης των συνόρων.

«Δυστυχώς, παρά τις ρητές δεσμεύσεις, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις και η ισραηλινή κυβέρνηση δεν έχουν λάβει καμία ουσιαστική δράση για να σταματήσουν τις δολοφονίες», ανέφερε η δήλωση. Δεκάδες πολίτες Δρούζοι-Ισραηλινοί κατάφεραν να διεισδύσουν σε συριακό έδαφος από την περιοχή του χωριού των Δρούζων Μάτζνταλ Σαμς στον Βορρά, επιβεβαίωσαν οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις αργότερα την ίδια ημέρα.

Οι Δρούζοι-Ισραηλινοί δήλωσαν ότι διείσδυσαν στην περιοχή για να βοηθήσουν τους Σύρους συγγενείς και φίλους τους, οι οποίοι τις τελευταίες ημέρες έχουν εμπλακεί σε ανταλλαγές πυρών με Σύρους-Βεδουΐνους και ορισμένες δυνάμεις της νέας συριακής κυβέρνησης.

Wolf: Η αποκρουστική όψη των δασμών Τραμπ

0

Η εστίαση του Αμερικανού προέδρου στα καλά του παρελθόντος είναι γελοία. Αυτό που έχει σημασία είναι η ανταγωνιστικότητα στο μέλλον. Οι ελπίδες ότι θα… δειλιάσει ξανά και η σκληρή πραγματικότητα.

  • του Martin Wolf
Όπως κάνει ο σκύλος με το κόκκαλο, ο Ντόναλντ Τραμπ πάντα επιστρέφει στους δασμούς. Προτείνει τώρα μια τροποποιημένη λίστα δασμών σε μια σειρά χωρών, συμπεριλαμβανομένων στενών συμμάχων και ενός αριθμού απελπιστικά φτωχών κρατών, που θα επιβληθούν την 1η Αυγούστου 2025.

Θα δειλιάσει για μια ακόμα φορά; Ποιος ξέρει; Αλλά οι πιθανότητες ότι θα (μπορούσε να) εξασφαλίσει συμφωνίες που θα μπορούν να κατευνάσουν τον παράλογο μερκαντιλισμό του φαίνονται χαμηλές ως ανύπαρκτες.

Ένας παράλογος άνθρωπος είναι απρόβλεπτος. Ίσως αυτή τη φορά να το εννοεί. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε το ήδη υψηλό μέσο επίπεδο πραγματικών δασμών των ΗΠΑ του Μαΐου, ύψους 8,8%, θα καταλήξει να είναι πολύ υψηλότερο. Θα μπαίναμε σε έναν καινούριο κόσμο.

Ρίξτε μια ματιά απλά σε κάποια από αυτά που προτείνονται: δασμοί 50% στις εισαγωγές από τη Βραζιλία, 40% στο Λάος και την Μιανμάρ, 36% στην Ταϊλάνδη, 35% στο Μπαγκλαντές, 32% στην Ινδονησία, 30% στη Νότια Αφρική, τη Σρι Λάνκα και την ΕΕ και 25% στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα.

Οι προτεινόμενοι δασμοί παραμένουν αρκετά κοντά σε αυτούς που προτάθηκαν από την εξαιρετική φόρμουλα που παρουσιάστηκε στις 2 Απριλίου του 2025, στην οποία ο καθοριστικός παράγοντας είναι ο λόγος του διμερούς ελλείμματος των ΗΠΑ προς τις διμερείς εισαγωγές (βλ. διαγράμματα).

Το λέμε και το ξαναλέμε πως αυτά είναι παράλογα οικονομικά. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος γιατί το διμερές εμπόριο να είναι ισοσκελισμένο. Το γεγονός πως δεν είναι, οπωσδήποτε δεν δείχνει πως η χώρα με το πλεόνασμα «κλέβει».

Επιπλέον, το συνολικό εμπορικό ισοζύγιο αγαθών, ή αγαθών και υπηρεσιών, δεν αποτελεί άθροισμα ανεξάρτητα προσδιορισμένων διμερών ισοζυγίων. Είναι το προϊόν της αλληλεπίδρασης μεταξύ των καθαρών εισοδημάτων, των συντελεστών παραγωγής, των κεφαλαιακών ροών και, πάνω απ’ όλα, των συνολικών εισοδημάτων και δαπανών.

Είναι τουλάχιστον τρελό να πιστεύει κανείς ότι οι ΗΠΑ μπορούν να έχουν ένα τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα χωρίς να έχουν επίσης μεγάλα ελλείμματα στο εμπόριο και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, τουλάχιστον όσο ο υπόλοιπος κόσμος είναι διατεθειμένος να τα χρηματοδοτήσει. Τι θα συμβεί αν ή όταν ο κόσμος σταματήσει; Ένα οικονομικό χάος.

Στο μεταξύ, το παράλογο μωσαϊκό των δασμών που προτείνονται τώρα θα προκαλούσε μεγάλες εσφαλμένες κατανομές πόρων. Ένα από τα σημεία που αδυνατεί να κατανοήσει το καθεστώς Τραμπ είναι πως οι δασμοί σε ορισμένα αγαθά είναι φόρος επί της παραγωγής άλλων.

Οι υψηλοί δασμοί στις εισροές, όπως στον χάλυβα ή το αλουμίνιο, είναι φόροι στους παραγωγούς των αγαθών που τα χρησιμοποιούν. Αν οι τελευταίοι παράγουν υποκατάστατα εισαγωγών, οι δασμοί θα μπορούσαν εν μέρει τουλάχιστον να αντισταθμίσουν τέτοια κόστη. Αλλά αν παράγουν εξαγώγιμα προϊόντα, δεν θα μπορούσαν. Άρα οι δασμοί του Τραμπ θα ωφελούσαν τα λιγότερο ανταγωνιστικά διεθνώς τμήματα της οικονομίας σε βάρος των πιο ανταγωνιστικών. Βγάζει κανέναν νόημα αυτό; Προφανώς όχι.

Ακόμα χειρότερα, ολόκληρη η εστίαση στα καλά του παρελθόντος είναι γελοία. Αυτό που έχει σημασία είναι η ανταγωνιστικότητα στο μέλλον. Ως εκ τούτου αυτό είναι το οικονομικό ισοδύναμο των αποπειρών αναδημιουργίας των δεινοσαύρων.

Όπως σημειώνουν ο David Autor του ΜΙΤ και ο Gordon Hanson του Harvard, η πρόκληση για τις ΗΠΑ σήμερα είναι η άνοδος της Κίνας ως τεχνολογική και επιστημονική υπερδύναμη. Για να μπορέσουν να ανταποκριθούν, οι ΗΠΑ πρέπει να συνεργαστούν με τους συμμάχους τους, να αφιερώσουν πολύ περισσότερους πόρους στην επιστημονική έρευνα και να καλωσορίσουν ταλαντούχους μετανάστες – το ακριβώς αντίθετο από αυτό που κάνει ο Τραμπ. «Να κάνουμε την Αμερική μεγάλη ξανά»; Δύσκολα.

Οι αγορές αγνοούν αυτούς τους μακροπρόθεσμους κινδύνους για τις ΗΠΑ. Μπορεί να έχουν δίκιο. Αλλά μπορεί και όχι.

Αυτοί οι δασμοί δεν είναι απλώς ανόητοι. Είναι επίσης κακοί. Επιτρέψτε μου να αναφέρω μόνο δύο παραδείγματα. Το πρώτο είναι ο προτεινόμενος από τον Τραμπ δασμός 50% στη Βραζιλία. Όπως ο ίδιος ξεκαθάρισε σε επιστολή του προς τον πρόεδρο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, αυτό είναι η απάντηση στη δίκη της μικρογραφίας του Τραμπ, του Ζαΐρ Μπολσονάρου, επειδή προσπάθησε να ανατρέψει τα αποτελέσματα των τελευταίων προεδρικών εκλογών.

Σας θυμίζει κάτι αυτό; Όπως σημειώνει ο Πωλ Κρούγκμαν, αυτό αποτελεί μέρος του «προγράμματος προστασίας δικτατόρων» του Τραμπ. Εκτός όλων των άλλων, ο Τραμπ δεν έχει καμία νομική εξουσία να χρησιμοποιήσει δασμούς για αυτόν τον σκοπό.

Έπειτα υπάρχουν οι βάναυσοι δασμοί στο Λάος. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το Λάος είναι πολύ φτωχό, με πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ μόλις το 11% των αμερικανικών επιπέδων. Το διμερές πλεόνασμά του με τις ΗΠΑ ήταν επίσης μόλις 0,8 δισ. δολάρια το 2024!

Η ιδέα ότι μια υπερδύναμη θα πρέπει να σκεφτεί καν να επιβάλει τιμωρητικούς δασμούς σε μια τέτοια χώρα είναι περισσότερο από ανόητη. Είναι αποκρουστική.

Αυτό που την κάνει ανεπανόρθωτα κακή είναι ότι, σύμφωνα με το CNN, «από το 1964 έως το 1973, οι ΗΠΑ έριξαν πάνω από 2 εκατ. τόνους βομβών στο Λάος…. Περισσότερες βόμβες έπεσαν στο Λάος κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ από ό,τι στη Γερμανία και την Ιαπωνία μαζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό κατέστησε το Λάος – κατά κεφαλήν – την πιο βαριά βομβαρδισμένη χώρα στην ιστορία». Δεν ντρέπονται αυτοί οι άνθρωποι;

Αυτή η κυβέρνηση έχει επικεφαλής, δηλώνει ο Λευκός Οίκος, «τον καλύτερο εμπορικό διαπραγματευτή στην ιστορία», του οποίου «η στρατηγική έχει επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση των συστημικών ανισορροπιών στους δασμολογικούς συντελεστές μας, οι οποίες έχουν γείρει το πεδίο ανταγωνισμού υπέρ των εμπορικών μας εταίρων εδώ και δεκαετίες».

Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να έχουν επιτευχθεί συμφωνίες με σχεδόν 200 χώρες, ή ακόμη και με 100, μέσα σε λίγους μήνες. Επιπλέον, πολλά από τα αιτήματα των ΗΠΑ – για παράδειγμα ότι η ΕΕ θα πρέπει να εγκαταλείψει τον φόρο προστιθέμενης αξίας- είναι γελοία.

Ο ΦΠΑ δεν αποτελεί στρέβλωση του εμπορίου: εφαρμόζεται σε όλα τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που πωλούνται στις αγορές της ΕΕ, όπως θα έπρεπε, σύμφωνα με την αρχή του προορισμού. Πάνω απ’ όλα, αυτοί οι δασμοί δεν θα εξαλείψουν ούτως ή άλλως τα εμπορικά ελλείμματα των ΗΠΑ.

Επομένως, τι πρέπει να γίνει με αυτή την τρέλα; Πρώτον, θα πρέπει να ελπίζουμε ότι ο Τραμπ όντως θα δειλιάζει ξανά και ξανά και ξανά, αν και η αβεβαιότητα που θα δημιουργηθεί θα εξακολουθήσει να κοστίζει ακριβά.

Δεύτερον, πρέπει να υπάρξουν αντίποινα – συντονισμένα αντίποινα ιδανικά – κατά των ΗΠΑ. Τρίτον, όλα τα μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου θα πρέπει να δηλώσουν ότι οι όποιες εμπορικές παραχωρήσεις προς τις ΗΠΑ θα επεκταθούν και σε άλλα μέλη, σύμφωνα με την αρχή του «πλέον ευνοούμενου κράτους».

Τέλος, τα άλλα μέλη θα πρέπει επίσης να τηρούν τις μεταξύ τους συμφωνίες. Οι ΗΠΑ έχουν γίνει αποστάτες. Ο υπόλοιπος κόσμος δεν χρειάζεται να ακολουθήσει.

HAARETZ: Στρατόπεδο Συγκέντρωσης, Παράνομες Διαταγές και Εγκλήματα Πολέμου: Οι Τρελοί του Ισραήλ Έχουν ένα Νέο Ζοφερό Σχέδιο

1

Το πρόσφατα αποκαλυφθέν σχέδιο του Ισραήλ – για την εξαναγκαστική εγκατάσταση 600.000 εκτοπισμένων Παλαιστινίων σε μια «ανθρωπιστική πόλη» που θα ιδρυθεί σε μια λωρίδα γης όπου κάποτε βρισκόταν η Ράφα – εγείρει κρίσιμα και ανατριχιαστικά ερωτήματα σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης Νετανιάχου για τη Γάζα.

Dahlia Scheindlin

HAARETZ – 15 Ιουλίου 2025

Το σχέδιο του Ισραήλ για μια «ανθρωπιστική πόλη» στη νότια Γάζα ανακοινώθηκε από τον υπουργό Άμυνας Israel Katz την περασμένη εβδομάδα. Πίστωση: Adike/Shutterstock; Google Maps; Anastasia Shub

Τι πρέπει να γνωρίζετε για το σχέδιο του Ισραήλ να στήσει 600.000 Παλαιστίνιους σε ένα ειδικό στρατόπεδο στα νότια σύνορα της Γάζας με την Αίγυπτο, το οποίο η κυβέρνηση Νετανιάχου αποκαλεί «ανθρωπιστική πόλη» ;

Με την πρώτη ματιά – όχι πολύ περισσότερο από αυτό που μόλις διαβάσατε. Η μόνη φυσική απάντηση, βασισμένη στο διεθνές δίκαιο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, είναι «όχι». Το σχέδιο, που ανακοινώθηκε από τον υπουργό Άμυνας Ισραήλ Κατζ την περασμένη εβδομάδα, θα εξανάγκαζε 600.000 ανθρώπους σε μια λωρίδα γης όπου κάποτε βρισκόταν η Ράφα, στη συνέχεια θα τους κλειδώσει ή θα επιτρέψει τη μονόδρομη μετακίνησή τους στο εξωτερικό, με περισσότερους κατοίκους της Γάζας να ακολουθούν. Πρόκειται για αναγκαστική εκτόπιση υπό την απειλή θανάτου ή λιμού, ως προοίμιο της απέλασης.

Η πρόταση του Katz εγκρίθηκε γρήγορα από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu, ο οποίος έδωσε εντολή στις Ισραηλινές Αμυντικές Ένοπλες Δυνάμεις να καταρτίσουν σχέδια για την εφαρμογή της.

Στην πραγματικότητα, η ιδέα αποκαλύπτει μια λίστα με πληροφορίες σχετικά με τις προθέσεις της ισραηλινής κυβέρνησης για τη Γάζα – και το όραμά της για το μέλλον της χώρας.

Ο υπουργός Άμυνας Ισραήλ Κατζ, στο κέντρο, επισκέπτεται τη Ράφα στη Γάζα την Κυριακή. [Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» χασκογελούν αντικρίζοντας την έκταση της καταστροφής που προκάλεσαν] Πηγή: Ariel Hermony/Υπουργείο Άμυνας

Η μαύρη λίστα

  • Πρώτο: δεν πρόκειται για άσκηση ή τέχνασμα. Ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Κατζ ανακοίνωσε την πολιτική της «ανθρωπιστικής πόλης» σε ενημέρωση των ΜΜΕ. Δεν ήταν διαρροή ή φήμη. Όταν ο Αρχηγός του Επιτελείου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, Εγιάλ Ζαμίρ, παρουσίασε την Κυριακή σε ανώτερους υπουργούς και αξιωματούχους ασφαλείας μια πρόταση για το πώς ο στρατός θα ιδρύσει μια τέτοια «πόλη», ο Νετανιάχου απαίτησεένα νέο σχέδιο – αυτό ήταν πολύ ακριβό – και όχι αρκετά γρήγορο .
  • Δεύτερο: Η παραπάνω σημείωση τροφοδοτεί ένα δεύτερο, πιο γενικό σημείο: η σημερινή κυβέρνηση του Ισραήλ, η οποία ανέλαβε τον Δεκέμβριο του 2022, είναι η πιο διαφανής και σαφής κυβέρνηση από το 1967 σε ό,τι αφορά τα σχέδιά της για τους Παλαιστίνιους και τα εδάφη τους.

Ακριβώς εκεί, στις συμφωνίες Συνασπισμού του Δεκεμβρίου 2022 μεταξύ του Λικούντ και του Θρησκευτικού Σιωνισμού, που υπογράφηκαν από εκπροσώπους κάθε κόμματος σε κάθε σελίδα, το κείμενο ορίζει ότι «ο πρωθυπουργός θα ηγηθεί του σχεδιασμού και της προώθησης ενός πλαισίου πολιτικής για την εφαρμογή της κυριαρχίας στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια…» (χρησιμοποιώντας τους βιβλικούς όρους για τη Δυτική Όχθη).

Ισραηλινοί στρατιώτες κατεδαφίζουν ένα κτίριο στην Τζενίν νωρίτερα αυτόν τον μήνα. Πίστωση: Raneen Sawafta/Reuters

Αυτή η γραμμή ήταν ένας από τους 24 στόχους που καθόριζαν τον τρόπο εφαρμογής της ντε φάκτο προσάρτησης της Δυτικής Όχθης. Η κυβέρνηση εργάστηκε ενεργά για την εκπλήρωση αυτών των στόχων. Μετά τις 7 Οκτωβρίου, οι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης (συμπεριλαμβανομένων του κυβερνώντος κόμματος Λικούντ) δεν άργησαν είτε να ζητούν τη δημιουργία μιας μόνιμης στρατιωτικής κυβέρνησης είτε να συμμετάσχουν σε δημόσιες διασκέψεις που υποστηρίζουν την απέλαση των Παλαιστινίων και την αποκατάσταση των οικισμών στη Γάζα. Μπορεί να μην γνωρίζουμε τι θα συμβεί με τη Γάζα, αλλά όσον αφορά το τι θέλει αυτή η κυβέρνηση – απλώς ακούστε.

  • Τρίτο: η κυβέρνηση μπορεί να είναι σαφής αλλά και ξεπλένει τα ψέματα· όπως ο υπουργός Άμυνας και άλλοι που αναφέρονται στο σχέδιο της Ράφα ως «ανθρωπιστική πόλη». Δεν υπάρχει τίποτα το ανθρωπιστικό σε αυτό.

Αλλά αν γνωρίζετε την δεύτερο σημείο, το ψέμα δεν έχει και τόση σημασία, επειδή η κυβέρνηση ήταν σαφής σχετικά με τους στόχους της για τον λαό της Γάζας. Ο Katz έχει ήδη δημιουργήσει μια «εθελοντική αρχή μετανάστευσης», η οποία λειτουργεί και αναζητά χώρες πρόθυμες να δεχτούν μάζες Παλαιστινίων μεταναστών (χωρίς καμία επιτυχία, μέχρι στιγμής).

Παλαιστίνιοι περιμένουν φαγητό από μια φιλανθρωπική κουζίνα στην πόλη της Γάζας χθες. Πίστωση: Mahmoud Issa/Reuters

Ο Νετανιάχου και η κυβέρνηση έχουν επανειλημμένα υποστηρίξει την απαλλαγή της Γάζας από τους Παλαιστίνιους, χρησιμοποιώντας τον όρο «εθελοντική» χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο. Οι πράξεις τους μιλούν πολύ πιο δυνατά – κάθε μέρα στη Γάζα, ο στρατός σκοτώνει δεκάδες αμάχους, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών σε κέντρα διανομής τροφίμων και τώρα ακόμη και σε κέντρα διανομής νερού. Ο αριθμός των νεκρών από αυτές τις σφαγές είναι συγκλονιστικός, με περίπου 140 νεκρούς σε διάστημα 24 ωρών το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Από τις αρχές Μαρτίου 2025, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις εφάρμοσαν πλήρη απαγόρευση των καυσίμων και άλλων προμηθειών, οι οποίες τώρα «περνούν» αλλά παραμένουν δύσκολα προσβάσιμες – είτε λόγω κακής κατανομής ή ανεπαρκών προμηθειών ή λόγω θανάτου. Το να εξαναγκάζεσαι σε φυλακή για να βρεις φαγητό και νερό για να επιβιώσεις δεν είναι «ανθρωπιστικό» με κανέναν ορισμό.

Τα πράγματα χειροτερεύουν. «Η εκτέλεση αυτού του σχεδίου… θα αποτελούσε μια λίστα εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και, υπό ορισμένες συνθήκες, θα μπορούσε να εμπίπτει στην κατηγορία του εγκλήματος της γενοκτονίας».

Παλαιστίνιοι περιμένουν να λάβουν σακούλες με αλεύρι που διανέμονται από το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων στην πόλη της Γάζας το Σάββατο. Πίστωση: Jehad Alshrafi/AP

  • Πέμπτο: η ακραία πιθανή ποινική ενοχή δεν είναι το μόνο νομικό πρόβλημα με το σχέδιο. Η Noa Shusterman Dvir, επικεφαλής του παλαιστινιακού προγράμματος στο MIND Israel, ένα think tank στρατηγικής ασφαλείας, σημείωσε σε συνέντευξή της ότι ο καταυλισμός της Ράφα θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ισραήλ από τις αρχές του 2025ότι το Ισραήλ δενείναι κατοχική δύναμη στη Γάζα.

Και αν το Ισραήλ είναι τυπικά κατοχική δύναμη, θεωρητικά πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για όλες τις πολιτικές και ανθρωπιστικές υποθέσεις στη Γάζα.

  • Έκτο: είναι αυτό εφικτό έστω και στο ελάχιστο; Η Shusterman Dvir αναφέρθηκε επίσης στην έννοια των «στρατοπέδων αποριζοσπαστικοποίησης», τα οποία επίσης προβάλλονταικαι έχουν μια ανατριχιαστική ομοιότηταμε «στρατόπεδα επανεκπαίδευσης». Θα επιβάλει πράγματι το Ισραήλ και εκπαιδευτικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό περιεχόμενο; Ή απλώς θα αφήσει τους ανθρώπους να ζουν χωρίς πλαίσια στη ζώνη από την οποία δεν τους επιτρέπεται να φύγουν παρά μόνο για να μεταναστεύσουν, ενώ όσοι παραμένουν στρέφονται σε συμμορίες, έγκλημα και χάος;

Ο Μάικλ Μίλστεϊν , πρώην ειδικός στις στρατιωτικές πληροφορίες για τα παλαιστινιακά ζητήματα, ο οποίος τώρα ηγείται των παλαιστινιακών σπουδών στο Κέντρο Μοσέ Νταγιάν στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, προειδοποίησε με σκυθρωπό τρόπο ότι το σχέδιο δεν είναι εφικτό – τουλάχιστον όχι χωρίς σοβαρές συνέπειες. «Γνωρίζω την περιοχή μεταξύ του διαδρόμου της Φιλαδέλφειας και του Μόραγκ, από τη Ράφα μέχρι τη θάλασσα», είπε, αναφερόμενος στη ζώνη όπου θα ιδρυόταν το «υπερστρατόπεδο» που ορισμένοι αναλυτές προέβλεψαν στις αρχές του πολέμου.

«Υπηρέτησα εκεί. Δεν μπορείς να κλείσεις 600.000-700.000 ανθρώπους εκεί, απλά δεν μπορείς να τους χωρέσεις. Και μετά, σκέψου ότι δεν έχεις καμία πολιτική υποδομή – ούτε σπίτια, ούτε δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης, ούτε ηλεκτρικό ρεύμα, τίποτα.»

Μια αεροφωτογραφία της καταστροφής στη Ράφα τον Ιανουάριο. Πίστωση: Jehad Alshrafi/AP

  • Έβδομο: από τότε που αναφέρθηκε στα αιγυπτιακά σύνορα, το σχέδιο αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα για τους Αιγύπτιους, οι οποίοι έχουν δηλώσει ότι «το Ισραήλ δημιουργεί μια απειλή στα σύνορά μας», δήλωσε ο Μιλστέιν. Και ο πόλεμος έχει ήδη επιδεινώσει σοβαρά τις σχέσεις με την Αίγυπτο, τον μεγαλύτερο και παλαιότερο Άραβα σύμμαχο του Ισραήλ.
  • Όγδοο: ας μιλήσουμε για εικόνες του Ολοκαυτώματος. Πολλοί Ισραηλινοί είναι εξοργισμένοι που άλλοι Ισραηλινοί τόλμησαν να αποκαλέσουν την «ανθρωπιστική πόλη» του Κατζ «στρατόπεδο συγκέντρωσης». Δεν το κάνει μόνο η Haaretz: Σε αυτούς τους Ισραηλινούς περιλαμβάνεται και ο πρώην πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ, ο οποίος δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα The Guardian: «Αν [οι Παλαιστίνιοι] απελαθούν στη νέα “ανθρωπιστική πόλη”, τότε μπορούμε να πούμε ότι αυτό αποτελεί μέρος μιας εθνοκάθαρσης».

Αλλά πώς μπορείς να το ονομάσεις αυτό, όταν οι αρχές προσπαθούν να στεγάσουν 600.000 ανθρώπους σε μια περιοχή που δεν μπορεί να τους χωρέσει, και τους αναγκάζουν να μείνουν εκεί απειλώντας τους με θάνατο, σε σκηνές χωρίς υποδομές και που τους απαγορεύουν να φύγουν;

Παιδιά και ενήλικες περιμένουν να λάβουν φαγητό από μια φιλανθρωπική κουζίνα στην πόλη της Γάζας χθες. Πίστωση: Jehad Alshrafi/AP

Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης στο Ισραήλ δυσκολεύτηκαν να περιγράψουν το σχέδιο χωρίς να χρησιμοποιήσουν όρους όπως «αραίωση» (αναφερόμενοι στην προσπάθεια μείωσης του αριθμού των Παλαιστινίων που βρίσκονται τώρα στη νοτιοδυτική περιοχή αλ-Μουβάσι) μέσω της μεταφοράς ή της «συγκέντρωσής» τους στη ζώνη της Ράφα. Όσοι δεν θέλουν να ακούσουν για το Ολοκαύτωμα θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικοί αν διαμαρτύρονταν πραγματικά για τις πολιτικές που αναπόφευκτα φέρνουν στο νου αυτές τις εικόνες, την ορολογία και την πολιτική.

  • Ένατο: πού οδηγούν όλα αυτά; Σε ένα σενάριο, ότι ίσως η ιδέα του στρατοπέδου της Ράφα δεν θα υλοποιηθεί. Ο στρατός κωλυσιεργεί, εν μέρει επειδή δεν είναι καθόλου σαφές ότι το Ισραήλ θα παραμείνει στην περιοχή που έχει διατεθεί για αυτήν τη ζώνη. Η αναδιάταξη δυνάμεων από τη γραμμή Μοράγκείναι ένα βασικό στοιχείο στις διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός με τη Χαμάς. Αλλά αυτές οι συνομιλίες φαίνονται ολοένα και πιο άγονες, παρά τις υψηλότερες από τις συνηθισμένες προσδοκίες.

Αλλά, σύμφωνα με ένα άλλο σενάριο, τίποτα δεν σταματά τους τρελούς. Ο Μίλστεϊν ανησυχεί βαθιά ότι η πορεία προς τη δημιουργία του στρατοπέδου της Ράφα καταλήγει στην αποκατάσταση μιας στρατιωτικής κυβέρνησης στη Γάζα, όπως ακριβώς έχει υποσχεθεί εξαρχής ο ακροδεξιός θρησκευτικός φονταμενταλιστής υπουργός Μπεζαλέλ Σμότριτς.

  • Δέκατο: ένα προσωπικό συμπέρασμα. Σύμφωνα με την προτίμηση της κυβέρνησης για θρησκευτικά θέματα, ο λαός του Ισραήλ ίσως θα έπρεπε να λάβει υπόψη ότι η πρόκληση των πληγών είναι εξίσου κακή, ή και χειρότερη, από το να υποφέρει κανείς από αυτές.

Σχόλια αναγνωστών αυτού του άρθρου:

  • «Το αποικιακό σιωνιστικό σχέδιο αναφέρονταν στην εθνοκάθαρση ήδη από το 1895. Ο Χερτσλ έγραψε στο ημερολόγιό του: «Θα προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε τον άπορο πληθυσμό πέρα από τα σύνορα, εξασφαλίζοντας εργασία για αυτόν στις χώρες διέλευσης, ενώ θα του αρνηθούμε οποιαδήποτε απασχόληση στη χώρα μας… Η απαλλοτρίωση και η απομάκρυνση των φτωχών πρέπει να πραγματοποιούνται διακριτικά και με σύνεση»…. Πιστεύετε ότι οι Παλαιστίνιοι είναι σαν τους Ευρωπαίους σιωνιστές που αγοράζουν γη οπουδήποτε, στην Αργεντινή, στην Κύπρο, στην Ουγκάντα, και στη συνέχεια χτίζουν μια ψεύτικη ταυτότητα και προσποιούνται ότι είναι δική τους;»
  • Μη διστάσετε να κατοχυρώσετε λέξεις όπως «βάσανο», «θύμα», «όμηρος», «στρατόπεδο συγκέντρωσης», οτιδήποτε, για αποκλειστική σας χρήση. ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ: Από την εποχή των Ναζί, ΕΣΕΙΣ είστε αυτοί που διαπράττετε τώρα το μεγαλύτερο έγκλημα εναντίον ανυπεράσπιστων πολιτών. Και αυτό χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, όπως βλέπουμε… Από τότε, κανένα διεθνώς αναγνωρισμένο “πολιτισμένο ” κράτος — πόσο μάλλον μια δημοκρατία — δεν έχει προκαλέσει τόσο τεράστιες, συστηματικές φρικαλεότητες σε εντελώς ανυπεράσπιστους πολίτες: μωρά, παιδιά, μητέρες, γιατρούς, δημοσιογράφους κ.λπ., όλα με όπλα επόμενης γενιάς σε ένα από τα πιο πλήρη ανθρωπο-κλουβιά στον κόσμο, που ονομάζεται «το Εργαστήριο». Αυτό το κοκτέιλ είναι άνευ προηγουμένου. — Παρεμπιπτόντως, υπό το ναζιστικό καθεστώς, τη βρώμικη δουλειά έκαναν κυρίως οι μονάδες SS Totenkopf και η Μεραρχία Totenkopf.

…Στη Γάζα, οι στρατιώτες του Ισραηλινού Στρατού — άνδρες και γυναίκες, απλοί πολίτες, ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της ισραηλινής κοινωνίας. Νεαρές γυναίκες ως ελεύθεροι σκοπευτές, ρίχνουν σφαίρες στα κεφάλια παιδιών ή εγκύων γυναικών…

  • Η εκτέλεση αυτού του σχεδίου… θα αποτελούσε μια λίστα εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και, υπό ορισμένες συνθήκες, θα μπορούσε να εμπίπτει στην κατηγορία του εγκλήματος της γενοκτονίας. Πώς μπορούν οι Ισραηλινοί να το αγνοούν αυτό; Εννοώ ότι οι νεαροί γιοι και οι κόρες τους στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις αναγκάζονται να αποδεχτούν και να εφαρμόσουν αυτά τα παράνομα σχέδια εναντίον των Παλαιστινίων από αυτήν την εξτρεμιστική κυβέρνηση του Καχάνιστών, που έχει επιπτώσεις στο σήμερα και το αύριο αυτών των νέων Ισραηλινών. Οι Σμότριτς, Νετανιάχου και Κατζ δεν νοιάζονται επειδή είναι παράλογοι, αλλά όχι και οι νεαροί στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Τι καταστροφή διαπράττεται τους τελευταίους μήνες στο όνομα του εβραϊκού λαού. Το να νομίζουμε ότι το Ισραήλ θα αποφύγει τη δικαιοσύνη είναι ευσεβής πόθος. Ο πόλεμος πρέπει να τερματιστεί αμέσως.
  • Αν και ο Νετανιάχου, οι έποικοι και το καθεστώς τους θα ήθελαν να δουν τους Παλαιστίνιους να εξαφανίζονται από το Ισραήλ, δεν υπάρχει καμία ένδειξη για το σχεδιασμό μιας Τελικής Λύσης στην κλίμακα που το έκαναν οι Ναζί. Δεν είναι το ολοκαύτωμα. Είναι μια ακόμη ανθρώπινη καταστροφή. Είναι η Νάκμπα και οι υπεύθυνοι γι’ αυτήν πρέπει να διωχθούν στη Χάγη.
  • Πριν αναπτυχθεί και εφαρμοστεί η «Τελική Λύση», τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν ακριβώς αυτό – στρατόπεδα για τη συλλογική απομόνωση Εβραίων και άλλων “υπανθρώπων“ από τον υπόλοιπο πληθυσμό (και σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν στρατόπεδα εργασίας)… Παρεμπιπτόντως, οι «βιομηχανικές μηχανές θανάτωσης» που σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν οι Ναζί για τη «μεγάλη παράσταση» – την εξάλειψη των σλαβικών πληθυσμών της Πολωνίας και της Ουκρανίας – ήταν η πείνα και οι ασθένειες – σας ακούγονται γνώριμες;

… Τα χρησιμοποίησε ο Στάλιν στην Ουκρανία σε αυτό που έχει ονομαστεί Χολοντόμορ – με 4-5 εκατομμύρια νεκρούς. Τα μόνα εργαλεία που δεν χρησιμοποίησαν οι Ναζί στη Γάζα είναι οι θάλαμοι αερίων και τα κρεματόρια. Και ενώ οι Ναζί έθαψαν τα περισσότερα από τα θύματά τους σε ομαδικούς τάφους για να αποκρύψουν τα εγκλήματά τους, το Ισραήλ, με το πρόγραμμα ισοπέδωσης της Γάζας, τη μετατρέπει σε έναν μόνο ομαδικό τάφο.

  • Αν δεν μπορούμε να αποκαλέσουμε τις ισραηλινές πολιτικές «γενοκτονία», τότε ας τις ονομάσουμε «εξόντωση των Παλαιστινίων».
  • Ο αρχηγός μας, ο Άντολφ Νεταν-Γιάχου, δίνει στα καθάρματά του μια ολόκληρη πόλη.
  • Είμαι παιδί ενός επιζώντος του Ολοκαυτώματος. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ζω σε μια χώρα που βασίζεται σε εβραϊκές αξίες, στην οποία η λύση στο πρόβλημα της Γάζας αποτελεί μίμηση της συμπεριφοράς της ναζιστικήςΓερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Κράτος του Ισραήλ θα συμμετάσχει στην κατασκευή ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης, για να φυλακίσει 600.000 από τον πληθυσμό της Γάζας πριν από την αναγκαστική μετοίκησή τους. Δόξα τω Θεώ που η πρόθεση είναι να στεγάσει προσωρινά αυτούς τους ανθρώπους πριν από τη μετανάστευσή τους, και όχι να τους αποτεφρώσει. Αυτή είναι η πιο επαίσχυντη, επαίσχυντη ιδέα που έχει σκεφτεί ποτέ η τωρινή ακροδεξιά κυβέρνηση. Τώρα που οι νεαροί στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων πρόκειται να γίνουν φύλακες στρατοπέδων συγκέντρωσης, αναρωτιέμαι τι θα είχαν να πουν οι παππούδες τους για αυτή τη «λύση»; Γιατί δεν ακούμε τίποτα από τις τάξεις της κυβερνητικής «αντιπολίτευσης» εναντίον αυτού του σχεδίου;
  • Οι παππούδες τους ήταν οι Ναζί, οι προπαππούδες τους ήταν οι Ναζί και τώρα απλώς ακολουθούν το μονοπάτι που τους κληρονόμησαν. Τρομοκράτες. 600.000 έχουν ήδη αποτεφρωθεί. Βλέπετε καθόλου το βίντεο; Είδατε το ακέφαλο μωρό την περασμένη εβδομάδα ή το ακέφαλο έμβρυο την άλλη μέρα ή τους τόνους των καμένων μωρών για σχεδόν 2 χρόνια; Ξέρω ότι έχετε πρόσβαση στο διαδίκτυο. Τώρα ολόκληρος ο πληθυσμός της Γάζας είναι πετσί και κόκκαλο. Πρέπει να λιμοκτονήσεις έναν άνθρωπο για εβδομάδες για να τον κάνεις πετσί και κόκκαλο; Ξεχάσαμε την ατελείωτη ουρά από ανθρωπιστικά φορτηγά που δεν τους επιτρέπεται η είσοδος; Η ΠΡΟΘΕΣΗ είναι ξεκάθαρη. Εξάλειψη ολόκληρης της Γάζας. Προφανώς, μόνο ο ντροπαλός Τραμπ μπορεί να το σταματήσει αυτό. Άρρωστο, Άρρωστο, Άρρωστο.
  • Η πιο δημοσιευμένη και καλύτερα τεκμηριωμένη εκστρατεία εθνοκάθαρσης στην ανθρώπινη ιστορία βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και πάνω από δύο χρόνια, ενώ ο κόσμος απλώς παρακολουθεί. Η καταδίκη δεν κάνει τίποτα για να αποτρέψει την ισραηλινή πολεμική μηχανή. Το Κίνημα BDS («Μποϊκοτάζ, Απόσυρση Επενδύσεων, Κυρώσεις») που εργάζεται για να τερματιστεί η διεθνής υποστήριξη στην καταπίεση των Παλαιστινίων απότο Ισραήλ), είναι ο μόνος τρόπος για να αλλάξει η συμπεριφορά του Ισραήλ.
  • Σημειώστε επίσης αυτό από το Human Rights Watch: «Η Πρωτοβουλία Κοινοτήτων Ελεύθερων από το Απαρτχάιντ περιλαμβάνει την Episcopal Peace Fellowship: Palestine Israel Network – τους Φίλους του Sabeel North America – το Mennonite Palestine Israel Network –τους United Methodists for Kairos Response – τους Unitarian Universalists for Justice in the Middle East και πολλούς άλλους. Αυτού του είδους τα διαθρησκευτικά κινήματα είναι κρίσιμα για την παροχή ενιαίας φωνής σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ενημέρώνουν το κοινό για τις παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που βιώνουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι».
  • Για να μη συγκριθείτε με τους Ναζί, απλώς μη χρησιμοποιείτε ναζιστικές μεθόδους. Μη απανθρωποποιείτε τους Παλαιστίνιους, μη λεηλατείτε τις περιουσίες τους, μη διαπράττετε εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μη τους «κλείνετε» σε ένα καλωδιωμένο στρατόπεδο και μη διαπράττετε γενοκτονία.
  • Δεν έχει σημασία πώς το αποκαλείς, εξακολουθεί να είναι βάρβαρο, απάνθρωπο, απαράδεκτο και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Θα επισκιάσει το ολοκαύτωμα και θα ανατρέψει τα δεδομένα για τους Εβραίους για γενιές. Ξυπνήστε.
  • Η λέξη «ανθρωπισμός» απλά δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο αυτών των φανατικών.

Αλλα άρθρα στη Haaretz:

 

Ο Θάνατος ενός Βοσκού στη Γαύδο: Το Ευρύτερο Κόστος της Τραγωδίας

1

Της (Ελένης) Φούφα-Jusma 

Στην ήρεμη και αγροτική γωνιά της Γαύδου — ενός μικρού νησιού νότια της Κρήτης, που αποτελεί το νοτιότερο γεωγραφικό σημείο της Ευρώπης — η τραγωδία χτύπησε, αφήνοντας μια δεμένη οικογένεια κλονισμένη, αντιμέτωπη με ένα αβέβαιο μέλλον. Ο ξαφνικός θάνατος ενός ντόπιου βοσκού, γνωστού και σεβαστού οικογενειάρχη, έριξε βαριά σκιά στο νησί, το οποίο φημίζεται για την απαράμιλλη φυσική του ομορφιά και τα γαλήνια τοπία του.

Η γράφουσα έχει προσωπική γνωριμία με την οικογένεια εδώ και μερικά χρόνια. Ενεπλάκην προσφέροντας διαδικτυακά μαθήματα αγγλικών στα δύο μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας Λουγιάκη. (Ο πιο μικρός από τα τρία παιδιά, ο λαμπερός Δαμουλής, ήταν ένα από τα δύο παιδιά του νησιού του δημοτικού σχολείου για τα οποία το Υπουργείο Παιδείας διέθεσε δάσκαλο.)

Αλλά γιατί διαδικτυακά; Και γιατί η οικογένεια δεν είχε άλλη επιλογή παρά να αναζητήσει δασκάλους οι οποίοι θα δίδασκαν εθελοντικά εκτός του επίσημου συστήματος του Υπουργείου;

Την εποχή εκείνη (και δυστυχώς η κατάσταση παραμένει σε μεγάλο βαθμό η ίδια, με σοβαρές ελλείψεις στην κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών παιδιών που ζουν σε απομακρυσμένες και παραμεθόριες νησιωτικές περιοχές) η ελληνική πολιτεία δεν ήταν διατεθειμένη να διαθέσει εκπαιδευτικούς για όλα τα μαθήματα που έπρεπε να διδαχθούν τα παιδιά.

Οδυνηρή και πραγματικά απογοητευτική ήταν η απάντηση του Υπουργείου Παιδείας στις ανάγκες της οικογένειας: αν ήθελαν τα παιδιά τους να μορφωθούν, θα έπρεπε να μετακομίσουν στην Κρήτη — αρκετές ώρες μακριά με το πλοίο και στη συνέχεια άλλες τόσες με το λεωφορείο.

Με άλλα λόγια, στην οικογένεια ουσιαστικά οδηγήθηκε να ξεριζωθεί και να μετακινηθεί, να γίνει «μετανάστης» μέσα στην ίδια της τη χώρα, πολλές ώρες μακριά, σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον — μια προοπτική υπερβολικά δύσκολη και αποθαρρυντική!

Απτόητοι όμως, οι γονείς των παιδιών, η Έφη και ο Νικόλαος Λουγιάκης, πρωτοστάτησαν στο να βρουν πρόθυμους δασκάλους ώστε να συνεχιστεί η εκπαίδευση των παιδιών μέσω υπολογιστή… για έναν ολόκληρο χρόνο.

Για μένα ήταν μια μοναδική και χαρούμενη εμπειρία να συνεργάζομαι με τον Νικόλα (τότε 12, τώρα 14) και την Κέλυ (τότε 11, τώρα 13), παρόλο που τα μαθήματα γίνονταν κάποιες φορές κουραστικά λόγω προβλημάτων δορυφορικής σύνδεσης και καιρικών συνθηκών.

Σε κάθε περίπτωση, τα παιδιά πέρασαν με περηφάνια τις τελικές τους εξετάσεις στα Χανιά, Κρήτης, εκείνη τη χρονιά και την επόμενη.

Η Παρακαταθήκη του Βοσκού

Ο πατέρας και σύζυγος αυτής της ξεχωριστής οικογένειας ήταν ο Νικόλαος Λουγιάκης, ένας άνθρωπος αφοσιωμένος στην τέχνη της κτηνοτροφίας, μια σεβαστή μορφή στο μαγευτικό νησί της Γαύδου. Αφήνει πίσω του μια συντετριμμένη σύζυγο και τρία μικρά παιδιά που τώρα μένουν ορφανά, παλεύοντας να διαχειριστούν την απώλειά τους.

Ο ρόλος του ξεπερνούσε κατά πολύ τη φροντίδα των ζώων και των λιβαδιών του· ήταν στήριγμα για όλη την κοινότητα, πάντα πρόθυμος να βοηθήσει και να μοιραστεί τη σοφία του. Το κενό που αφήνει πίσω του είναι απτό, και η οικογένειά του τώρα καλείται να αντιμετωπίσει το δύσκολο έργο να ξαναχτίσει τη ζωή της χωρίς εκείνον.

Προκλήσεις για την Οικογένεια

Η Έφη, η χήρα του βοσκού, έμεινε πλέον η μοναδική που μπορεί να στηρίξει τα παιδιά τους — ένας ρόλος που καλείται να αναλάβει με όλη  της την δύναμη, ενώ ταυτόχρονα θρηνεί την τεράστια απώλεια. Αν και η τοπική κοινότητα συμμερίζεται τον πόνο και τη νέα πραγματικότητα της οικογένειας του Νίκου, λίγοι έχουν τη δυνατότητα να τους στηρίξουν ουσιαστικά. Έτσι, το μέλλον της οικογένειας παραμένει αβέβαιο.

Τα παιδιά, που έβλεπαν τον πατέρα τους ως πηγή δύναμης και καθοδήγησης, καλούνται τώρα να χαράξουν τη ζωή τους χωρίς εκείνον, κρατώντας σφιχτά τις μνήμες και τα μαθήματα που τους άφησε.

Όμως …

Και η ίδια η Γαύδος βρίσκεται εν μέσω αλλαγών, κάποιες από τις οποίες είναι ανησυχητικές.

Είναι ένα νησί σε μετάβαση. Αν και γραφικό, η Γαύδος δεν στερείται προκλήσεων. Η γεωγραφική της θέση την έχει καταστήσει ενδιάμεσο σταθμό για χιλιάδες παράτυπους μετανάστες που αναζητούν καταφύγιο και μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη όπως λένε. Αυτή η μαζική ροή ανθρώπων έχει φέρει μια σύνθετη κοινωνική και οικονομική δυναμική, πιέζοντας τους περιορισμένους πόρους του νησιού και δοκιμάζοντας την αντοχή των κατοίκων του.

Ο θάνατος του βοσκού προσθέτει ένα ακόμα επίπεδο πολυπλοκότητας σε ένα ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον, το οποίο επηρεάζει τους κατοίκους του ελληνικού νησιού με πολλούς τρόπους.

Η χήρα του βοσκού τώρα αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο η οικογένειά της να αποδιοργανωθεί ακόμη περισσότερο, όχι μόνο λόγω της προσωπικής τους απώλειας αλλά και λόγω εξωτερικών δυνάμεων που διεκδικούν έλεγχο.

Πέρα από το πρόβλημα της μετανάστευσης, έρχονται να προστεθούν και τα συμφέροντα πετρελαϊκών και ενεργειακών κολοσσών, που επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν πιθανά κοιτάσματα κάτω από το έδαφος και τα νερά της Γαύδου. Αυτοί οι επιχειρηματικοί γίγαντες, με κινητήριο δύναμη κυρίως το κέρδος και χωρίς ηθικές αναστολές, εποφθαλμιούν τους πόρους του νησιού και της ευρύτερης περιοχής, θέτοντας σε κίνδυνο την εύθραυστη οικολογία και την πολιτιστική κληρονομιά της.

Το νησί καλείται να παλέψει σχεδόν μόνο του ανάμεσα σε μεταναστευτικές ροές και επιχειρηματικά συμφέροντα — χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η ExxonMobil και η Helleniq Energy, που έχουν ήδη εξασφαλίσει άδειες για έρευνες υδρογονανθράκων σε θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης και αξιολογούν σεισμικά δεδομένα για πιθανά κοιτάσματα φυσικού αερίου. Ενδιαφέρον έχει εκφράσει και η Chevron για έρευνες σε επιπλέον περιοχές νότια της Κρήτης, νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου και δυτικά της Κρήτης. Το ελληνικό κράτος αποδέχθηκε πρόσφατα το ενδιαφέρον της Chevron και ετοιμάζεται να προκηρύξει διαγωνισμό για νέες υπεράκτιες έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου κοντά στην Κρήτη.

Πώς μπορεί ο ελληνικός λαός να απαντήσει αποτελεσματικά σε αυτές τις πιθανές απειλές, όταν η ίδια η πολιτεία δεν μπορεί — και δεν θέλει — να προσφέρει ούτε τα στοιχειώδη: εκπαίδευση και άλλες βασικές υποδομές στους κατοίκους του νησιού;

Παρά τις εξωτερικές πιέσεις και τις εσωτερικές δυσκολίες, οι κάτοικοι της Γαύδου παραμένουν ως επί το πλείστων σταθεροί στην αποφασιστικότητά τους. Κατανοούν ότι η διατήρηση του τρόπου ζωής τους και η προστασία του περιβάλλοντός τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ταυτότητά τους. Η ομορφιά και η γαλήνη του νησιού, που απειλούνται από τα επεκτατικά συμφέροντα, αξίζουν κάθε αγώνα.

Δυστυχώς, ο Νικόλαος Λουγιάκης θα είναι απών από τον επερχόμενο θόρυβο και τις αντιπαραθέσεις για τον έλεγχο των αρχαίων μεσογειακών υδάτων ανοιχτά της Γαύδου και της Κρήτης.

Προοπτική

Καθώς η Γαύδος πλοηγείται στα ταραγμένα νερά της αλλαγής, ο θάνατος του βοσκού αποτελεί μια βαθιά συγκινητική υπενθύμιση τόσο της ευθραυστότητας όσο και της αντοχής της ανθρώπινης ζωής. Το μέλλον της οικογένειάς του, αν και αβέβαιο, ενισχύεται από την αδιάκοπη στήριξη μερικών ανθρώπων μέσα στην κοινότητά τους, αλλά ευχόμαστε και από τους φιλέλληνες και την ελληνική διασπορά στο εξωτερικό.

Το νησί, παρότι δέχεται εξωτερικές πιέσεις, παραμένει μια εστία ελπίδας, τροφοδοτούμενη από τη συλλογική βούληση των ανθρώπων του να προστατεύσουν και να καλλιεργήσουν όσα θεωρούν πολύτιμα. Ο θάνατος του βοσκού αποτελεί μαρτυρία για το ακατάβλητο πνεύμα της Γαύδου, όπου η απώλεια συναντά την αντοχή και το μέλλον διαμορφώνεται από την αδιάκοπη στήριξη μιας ενωμένης κοινότητας.

Η Έφη Γεωργακά-Λουγιάκη, η χήρα του βοσκού, γυναίκα και μητέρα με ισχυρή θέληση είναι ενεργό μέλος της καθημερινής ζωής της Γαύδου, αγωνιζόμενη να διευρύνει την πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη και επικοινωνία για τους κατοίκους του νησιού και να βρει λύσεις  για πολλά άλλα δύσκολα θέματα. Τώρα καλείται να διαχειριστεί τη νέα της πραγματικότητα μετά τον χαμό του συζύγου της, Νίκου Λουγιάκη. Βρίσκει παρηγοριά στην ακούραστη στήριξη της οικογένειας και των φίλων της στο νησί και αλλου. Αυτή η δεμένη κοινότητα, που κάποτε συνδέθηκε μέσα από την παράδοση και τις κοινές δυσκολίες, παλεύει να σταθεί ως προπύργιο απέναντι στις αβεβαιότητες που σκιάζουν το νησί τους.  Μέσα στο σπίτι της Έφης, ο απόηχος της αγάπης και της σοφίας του Νίκου Λουγιάκη συνεχίζει να καθοδηγεί τα παιδιά του, διδάσκοντάς τους τις αξίες της επιμονής, της οικογένειας και της ανεξαρτησίας. Καθώς μεγαλώνουν, αυτά τα μαθήματα θα γίνουν το θεμέλιο της δύναμής τους, διαμορφώνοντάς τα σε ανθεκτικά άτομα, έτοιμα να αντιμετωπίσουν τον κόσμο με το ίδιο θάρρος που έδωσε ο πατέρας τους.  Είμαι βέβαιη γι’ αυτό.

Σε ευρύτερο πλαίσιο, η Γαύδος στέκεται ως ένας μικρόκοσμος αντοχής απέναντι σε παγκόσμιες — και επίσης μάλιστα, εθνικές — προκλήσεις.

Η αντίδραση του νησιού στις αντιξοότητες — είτε πρόκειται για τη μετανάστευση, την εταιρική απληστία, την έλλειψη βασικών υποδομών, είτε για την προσωπική απώλεια — αντικατοπτρίζει μια παγκόσμια αλήθεια: ότι μέσα από την ενότητα και τον κοινό σκοπό, ακόμη και οι μικρότερες κοινότητες — ή μια οικογένεια, ή ένα άτομο — μπορούν να σταθούν σταθερά απέναντι στα κύματα της αβέβαιης και ανεπιθύμητης αλλαγής.

Καθώς ο ήλιος δύει πάνω από το τραχύ, θαλασσοφίλητο τοπίο της Γαύδου, η παρακαταθήκη του Νίκου Λουγιάκη μένει ζωντανή, φάρος ελπίδας και δύναμης. Η οικογένειά του, παρόλο που καλείται να πλοηγηθεί σε ένα μέλλον γεμάτο προκλήσεις, το κάνει γνωρίζοντας πως δεν είναι ποτέ μόνη.

Το νησί, με το ακλόνητο πνεύμα και τους πεισματάρηδες ανθρώπους του, παραμένει ζωντανή απόδειξη της δύναμης της κοινότητας απέναντι στις αντιξοότητες.

Η οικογένεια του Νίκου είναι φάρος επιμονής μέσα στις θύελλες των δυσκολιών. Πολλοί άνθρωποι καλής θέλησης είναι βέβαιο πως θα ενωθούν για να στηρίξουν την οικογένεια του βοσκού, προσφέροντας τον χρόνο τους, τις προσευχές τους, την ηθική στήριξη… και πόρους. Είναι αποφασισμένοι να διατηρήσουν τον τρόπο ζωής τους, αντιστεκόμενοι στις επεμβάσεις τόσο της παράτυπης μετανάστευσης όσο και της εταιρικής εκμετάλλευσης.

Η παρακαταθήκη του βοσκού, που χαρακτηρίστηκε από καλοσύνη και αντοχή, εμπνέει όλους να σταθούν σταθεροί απέναντι σε αυτές τις προκλήσεις.

helleniscope.com

Ηρ. Γωνιάδης: Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις, Οικονομία και Δημοκρατία στην Ελλάδα

0

του Δρ. Ηρακλή Γωνιάδη*

Παρά την περί αντιθέτου επικοινωνιακή προσπάθεια της κυβέρνησης, βιώνουμε μια έντονη ροπή προς την ολιγαρχία με τη δημοκρατία να έχει απωλέσει τους δύο πυλώνες της, τη νομοθετική και τη δικαστική εξουσία οι οποίες έχουν μεταλλαχθεί σε μαύρες τρύπες εντός των οποίων «βυθίζονται» οι ατασθαλίες του τρίτου της πυλώνα, της  εκτελεστικής (οικονομικοπολιτικής) εξουσίας. Ο «αγορανομικός υπεύθυνός» της, μολονότι δηλώνει άγνοια σε κάθε περίπτωση «έκρηξης» σκανδάλου, διαψεύδεται από το ύφος της ασκούμενης διοίκησής του (L’ etat c’est moi) η οποία είναι αδύνατο να ασκηθεί χωρίς πληροφορίες ικανές να διατηρούν δέσμια τα μέλη και τη συνοχή της ομάδας της.

Δεν είναι μόνο η οικειοποίηση πόρων της χώρας την οποία διαχειρίζονται ωσεί δική τους, αλλά και η «αλυσόδεση» της αγοράς από επιχειρηματικές αλυσίδες και καρτέλ ξένων συμφερόντων που διαμορφώνουν τις τιμές στο ράφι ωθώντας τη ζωή του Έλληνα στα όρια της ύπαρξής του. Έχοντας πετύχει δύο στα δύο, έλεγχο αγοράς και κοινωνία σε καταστολή μέσω του φόβου ή μέτρων placebo, αισθάνονται απρόσβλητοι ορμώντας ακάθεκτοι στην απομύζησή της επιβάλλοντας όρους μονοψωνίου και μονοπωλίου, ισχυρά όπλα της αλλεργικής προς την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα ολιγαρχίας. Επιβάλλοντας και τους νόμους οι οποίοι διαμορφώνουν το θεσμικό πλαίσιο διασφάλισης της εξουσίας τους, διαχειρίζονται προμηθευτές και πελάτες με όρους (τιμές, εξυπηρέτηση κλπ.) και τακτικές του τύπου «θες φάτο, θες πέτα το»!

Υπό το καθεστώς τους ο ανταγωνισμός περιορίζεται δραματικά με τον πραγματικό δημιουργό του, τη μικρομεσαία επιχείρηση, σε ομηρία και οριακή επιβίωση ως προμηθευτή των επιχειρήσεών τους με τον διακανονισμό που τους βολεύει· φυσικά οι ποινές και τα πρόστιμα που της επιβάλλονται βεβαιώνονται στην εφορία ενώ τα δικά τους ανακοινώνονται για επικοινωνιακούς λόγους χωρίς να καταβάλλονται. Ο καταναλωτής, υποχείριό τους κι αυτός, αδυνατεί να ξεφύγει από τις δαγκάνες τους πληρώνοντας ό,τι του τιμολογούν (ενέργεια, τηλεφωνία, υγεία, φάρμακα κλπ.) στερούμενος εναλλακτικών λύσεων αλλά και παροχών χάριν της δημιουργίας «πρωτογενών πλεονασμάτων» για τα οποία επαίρεται η κυβέρνηση! Μια κυβέρνηση πομπωδών εξαγγελιών περί «παράδοσης φαρμάκων κατ’ οίκον», «δωρεάν εξετάσεων» στους ιδιωτικούς ιατρικούς ομίλους χάριν του Ταμείου Ανάκαμψης και της δικής μας επίκυψης, «γραμμής για την υγεία» για ραντεβού «να ζήσεις για να τηρήσεις» στα δημόσια νοσοκομεία των οποίων η λειτουργία χωλαίνει παντοιοτρόπως κλπ. πυροτεχνημάτων κοινωνιοπαθών ανθρώπων των οποίων οι ζωές-μαζί και των οικογενειών τους- κείνται μακράν ημών σε παραδείσιες Offshore περιοχές.

Παρά τις προσπάθειές τους και σε αντίθεση με την κυβέρνηση που επιμένει να ψάχνει τους απατεώνες εκτός του δικού τους χώρου, οι περισσότεροί μας, όπως δείχνουν έρευνες, όχι μόνο εμπιστευόμαστε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο μεγαλύτερό τους ποσοστό, αλλά και τις στηρίζουμε αναγνωρίζοντας το ρόλο τους στην κοινωνία και την οικονομία. Του λόγου το αληθές επισημαίνουν και οι κάθε είδους αναρτήσεις (άρθρα, σχόλια, αναλύσεις, στατιστικά κλπ.) στο νέφος του διαδικτύου από το οποίο ο «αργάτης», το ChatGPT, κατέβασε επιγραμματικά τα ακόλουθα τα οποία και παραθέτω αυτούσια:

Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο τόσο στην οικονομία όσο και στη δημοκρατική σταθερότητα της Ελλάδας. Ακολουθεί μια ανάλυση της σημασίας τους και στους δύο τομείς:

Α. Οικονομικός Ρόλος των ΜΜΕ στην Ελλάδα

  1. Κυρίαρχο μερίδιο του ιδιωτικού τομέα :
    • Οι ΜΜΕ αντιπροσωπεύουν πάνω από το 99% όλων των επιχειρήσεων στην Ελλάδα.
    • Ένα μεγάλο μέρος αυτών είναι πολύ μικρές επιχειρήσεις (με λιγότερους από 10 εργαζομένους).
  2. Απασχόληση :
    • Οι ΜΜΕ απασχολούν περίπου τα δύο τρίτα του εργατικού δυναμικού του ιδιωτικού τομέα .
    • Σε πολλές περιοχές, ειδικά εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, αποτελούν συχνά την κύρια πηγή απασχόλησης .
  3. Περιφερειακή ανάπτυξη :
    • Οι ΜΜΕ υποστηρίζουν την οικονομική δραστηριότητα σε αγροτικές και νησιωτικές περιοχές, όπου οι μεγάλες εταιρείες έχουν ελάχιστη ή καθόλου παρουσία.
    • Αυτό μειώνει την περιφερειακή ανισότητα και προωθεί την ισόρροπη ανάπτυξη .
  4. Οικονομική ανθεκτικότητα και καινοτομία :
    • Ενώ οι ΜΜΕ συχνά δυσκολεύονται με την επεκτασιμότητα, πολλές είναι ευέλικτες και προσαρμοστικές, ειδικά στον τουρισμό, τη γεωργία και την παραγωγή τροφίμων.
    • Μετά την κρίση (μετά το 2009) και μετά την πανδημία, έχουν επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητα, συχνά καινοτομώντας σε παραδοσιακούς τομείς.
  5. Συνεισφορά στο ΑΕΠ και τις εξαγωγές :
    • Αν και οι μεμονωμένες ΜΜΕ μπορεί να έχουν μέτρια παραγωγή, συλλογικά συμβάλλουν σημαντικά στο ΑΕΠ .
    • Οι ελληνικές ΜΜΕ συμμετέχουν ολοένα και περισσότερο στις εξαγωγές, ιδίως στα τρόφιμα, τα ποτά και τις υπηρεσίες.

Β. O Δημοκρατικός και Κοινωνικός Ρόλος των ΜΜΕ

  1. Ευρεία οικονομική συμμετοχή :
    • Οι ΜΜΕ προωθούν την οικονομική ένταξη, επιτρέποντας στα άτομα να γίνουν ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, κατανέμοντας έτσι την οικονομική τους δύναμη ευρύτερα.
    • Αυτό ενισχύει τη μεσαία τάξη, έναν βασικό πυλώνα των δημοκρατικών κοινωνιών.
  2. Κοινωνική συνοχή και τοπική συμμετοχή :
    • Οι ΜΜΕ είναι ενσωματωμένες στις τοπικές κοινότητες, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη και τη συμμετοχή των πολιτών.
    • Συχνά υποστηρίζουν τοπικές πρωτοβουλίες και λειτουργούν ως κοινωνικοί πυλώνες, ειδικά σε μικρότερες πόλεις και χωριά.
  3. Έλεγχος για ολιγοπώλιο και συγκεντρωτισμό :
    • Ένας υγιής τομέας ΜΜΕ περιορίζει την οικονομική συγκέντρωση στα χέρια λίγων ισχυρών εταιρειών ή ελίτ.
    • Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην Ελλάδα, όπου οι ανησυχίες για τις πελατειακές σχέσεις και την κυριαρχία των ελίτ έχουν διαμορφώσει εδώ και καιρό την πολιτική.
  4. Δημοκρατικός πλουραλισμός :
    • Οι ΜΜΕ δημιουργούν μια πλουραλιστική οικονομική δομή, η οποία μεταφράζεται σε μια πιο πλουραλιστική και συμμετοχική πολιτική κουλτούρα .
    • Οι επιχειρηματίες συχνά συμμετέχουν στην τοπική πολιτική, στα συνδικάτα και στα εμπορικά επιμελητήρια, ενισχύοντας τον δημοκρατικό διάλογο .

Γ. Προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ΜΜΕ στην Ελλάδα

Παρά τη σημασία τους, οι ελληνικές ΜΜΕ αντιμετωπίζουν συστημικές προκλήσεις:

  • Υψηλή φορολογία και γραφειοκρατία
  • Δυσκολία πρόσβασης σε χρηματοδότηση και επενδύσεις
  • Αναντιστοιχία δεξιοτήτων στην αγορά εργασίας
  • Κατακερματισμένη ψηφιοποίηση και υιοθέτηση καινοτομίας
  • Εξάρτηση από την τοπική κατανάλωση και περιορισμένη κλίμακα

Ωστόσο, οι μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο των μηχανισμών χρηματοδότησης της ΕΕ (π.χ. Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ΕΣΠΑ 2021–2027 ) στοχεύουν στη βελτίωση του οικοσυστήματος για τις ΜΜΕ αντιμετωπίζοντας αυτούς τους περιορισμούς.

Σύνοψη

Ο ρόλος των ΜΜΕ στην Ελλάδα δεν είναι μόνο οικονομικός, αλλά βαθιά πολιτικός και κοινωνικός . Αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας και λειτουργούν ως ανάχωμα στην κοινωνική πόλωση και τη δημοκρατική διάβρωση. Η ενίσχυσή τους δεν αφορά μόνο την ανάπτυξη — αφορά τη διατήρηση της δημοκρατικής σταθερότητας και τη διασφάλιση της χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης .

Όπως το έθεσα και σε προηγούμενο άρθρο μου (https://slpress.gr/oikonomia/axaroi-kai-polemoxaroi-sinama-pane-gia-polemo-antama/), εκτός των παραπάνω οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο και σε εμπόλεμες περιόδους υποστηρίζοντας τη διοικητική μέριμνα η οποία δεν αφορά μόνο στα οπλικά συστήματα και πυρομαχικά, αλλά και στην επιβίωση στρατού και λαού.

Πολλά τα χρόνια και τα κείμενα (άρθρα και βιβλία) με τα οποία προσπάθησα να υποστηρίξω-όπως και πολλοί άλλοι, άλλωστε- τα «εξορυχθέντα» από το ChatGTP, τόσο από τη θέση του συμβασιούχου καθηγητή σε ακαδημαϊκά ιδρύματα της περιφέρειας, όσο και κατά τη τεσσαρακονταετή (και πλέον) διάρκεια της επαγγελματικής μου διαδρομής την οποία ξεκίνησα-φοιτητής ων- ως βιοτέχνης ξυλουργός (κουφωματάς) και περαίωσα σαν σύμβουλος διοίκησης στην Εταιρία Διαχείρισης Περιουσίας του Α.Π.Θ. Υποστήριξη την οποία δεν είδα στο βαθμό που θα άξιζε από τους συνδέσμους των επιχειρήσεων των οποίων σημαντική ενέργεια αναλώνεται στην κατάκτηση του προεδρείου τους από συνδυασμούς προσκείμενους σε κόμμα ή και στην εξασφάλιση θέσης σε κάποιο τραπέζι ως συνδαιτυμόνες, ενίοτε και ως μέρος του μενού.

 Ο Ηρακλής Ι. Γωνιάδης, είναι Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης με ειδίκευση στην Επιχειρηματικότητα και την Καινοτομία.

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας ανέλαβε ρόλους ως ιδρυτής, μέτοχος και μέλος διοικητικών συμβουλίων επιχειρήσεων καθώς και ως στέλεχος διοίκησης και πωλήσεων.

Επιπλέον, δραστηριοποιήθηκε ως σύμβουλος και εισηγητής σεμιναρίων δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, πιστοποιημένος από τον Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.

Δίδαξε επί τριάντα ακαδημαϊκά εξάμηνα σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα οικονομικών σχολών διαφόρων ΑΕΙ της χώρας, ως συμβασιούχος καθηγητής. Τα κύρια αντικείμενα της διδασκαλίας του ήταν η Επιχειρηματικότητα και η Καινοτομία.

Συμμετείχε σε ερευνητικά και επιμορφωτικά προγράμματα της Ε.Ένωσης, τόσο σε εθνικό όσο και σε διακρατικό επίπεδο, συνεργαζόμενος με ΑΕΙ και φορείς της Τοπικής

Αυτοδιοίκησης.

Είναι συγγραφέας των βιβλίων:

(1) Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία. Από την ίδρυση στη διοίκηση της νέας επιχείρη-

σης (σε συνεργασία με τον Καθηγητή Γ. Χ. Κωνσταντίνου), Εκδόσεις Gutenberg, 2009,

(2) Επιχειρηματικότητα, Οικονομική Ανάπτυξη και Κοινωνική Ευημερία, Εκδόσεις

Διπλογραφία, 2016,

(3) Πλοηγός στα αχαρτογράφητα νερά της επιχειρηματικότητας: Για τον επίδοξο

επιχειρηματία και κάθε ενδιαφερόμενο, Εκδόσεις Μπαρμπουνάκη, 2022.

(4) Πολιτική Οικονομία και Επιχειρηματικότητα, Εκδόσεις Μπαρμπουνάκη, 2025.

Περιεχόμενό του επιλεγμένα άρθρα του τα οποία αναρτήθηκαν στο SLpress κατά την

περίοδο 2020-2024.

ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟ ” #ΟΥΔΕΝ ΝΕΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…”

0
Γράφει ο Ευθύμιος
“ΑΡΩΜΑ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ”
-#Constantinople:
(Μεσα απο τουρκικες πηγες) Μια εφαρμογή δικαιοσύνης την εποχή της δικτατορίας… ΜΕΤΙΝ ΤΟΚΕΡ: «Ο ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ ΗΘΕΛΕ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΤΖΑΒΙΤ ΜΠΕΗ…» Ήταν μέλος της Ένωσης και Προόδου, αλλά δεν είχε ενταχθεί στην ομάδα του Μουσταφά Κεμάλ. Ο Τζαβίτ Μπέη δεν είχε καμία σχέση με την απόπειρα δολοφονίας στη Σμύρνη. Σε κάθε περίπτωση, δικάστηκε στην Άγκυρα, όχι στη Σμύρνη. Το έγκλημα της «βύθισης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο» ήταν κατασκευασμένο και απαγχονίστηκε. Αλλά ο πραγματικός λόγος ήταν διαφορετικός.
Ο Μουσταφά Κεμάλ ήθελε να καταλάβει την Τράπεζα Ιτιμπάρ-ι Μιλί χωρίς να πληρώσει δεκάρα, και ο Τζαβίτ Μπέη αντιστάθηκε. Ο αείμνηστος δημοσιογράφος Μετίν Τοκέρ έγραψε τα εξής στο βιβλίο του «Δέκα χρόνια με τον Ισμέτ Πασά»: «Επιτρέψτε μου να σας πω μια ιστορία που άκουσα από κάποιον που γνώριζε (δηλαδή, τον Ισμέτ Ινονού). Μετά τη δολοφονία της Σμύρνης, ο Υπουργός Οικονομικών Τζαβίτ Μπέη ήταν από τη Θεσσαλονίκη και διατηρούσε διασυνδέσεις με τους συναλλασσόμενους και τους οικονομικούς κύκλους του κόσμου. Αυτοί και οι συγγενείς τους στην Τουρκία ξεκίνησαν μια εκστρατεία: Ο Τζαβίτ Μπέη δεν μπορεί να εκτελεστεί, γιατί αν εκτελεστεί, ολόκληρος ο δυτικός κόσμος, οι Τέκτονες, οι τραπεζίτες, θα στραφούν εναντίον της Τουρκίας! Η προπαγάνδα μεταφέρθηκε μέχρι τον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος το σκέφτηκε και είπε: «Κρεμάστε τον και θα δούμε τι θα συμβεί». Ήταν 52 ετών όταν απαγχονίστηκε. Είμαι σίγουρος ότι αν δεν είχε απαγχονιστεί, θα ήταν ο Υπουργός Οικονομικών της Δημοκρατίας δέκα χρόνια αργότερα, και αυτό θα ήταν καλό». Ναι, έκαναν όπως ήθελε ο Μουσταφά Κεμάλ. Τον κρέμασαν, αλλά δεν έγινε τίποτα… Γιασάρ Γκιόρεν.
-#Druze:Περιληψη τι πραγματικα εγινε και γινεται με τους Δρουζους: Ο Λάιθ αλ Μπαλούς, κληρικός Δρούζων και ηγέτης μιας στρατιωτικής παράταξης Δρούζων που λειτουργεί εκτός του στρατιωτικού συμβουλίου της Σουβέιντα με επικεφαλής τον Χίτζι. Έκτοτε έχει εκδιωχθεί από τη δική του παράταξη. Ο Λάιθ συνέχισε να ηγείται της φιλοδοξίας να ενσωματώσει την επαρχία Σουβέιντα στη δομή της συριακής κυβέρνησης – αλλά αντιμετώπισε ένα πρόβλημα: ήταν μόνο ένας δευτερεύων παράγοντας μέσα στην κοινότητα των Δρούζων, επισκιασμένος από τον αλ Χίτζι – αυτό τελικά οδήγησε στην επιθυμία του για εξουσία, προκαλώντας τον θάνατο της Σουβέιντα.
Στο Μπακού, η συριακή κυβέρνηση συναντήθηκε με Ισραηλινούς αξιωματούχους – μέρος των συνομιλιών ομαλοποίησης μεταξύ Ισραήλ και Συρίας ήταν το αίτημα του Ισραήλ για αποστρατιωτικοποίηση της νότιας Συρίας. Η συριακή κυβέρνηση απέρριψε το αίτημα αυτό, επικαλούμενη ανησυχίες ότι οι Δρούζοι μπορεί να επιτεθούν στη Δαμασκό εάν δεν σταθμεύσουν βαριά όπλα στα σύνορα με την επαρχία Σουβέιντα για να σταματήσουν τυχόν επιθέσεις.
Ποια είναι η λύση; Να εγκατασταθεί ένας αξιωματούχος που θα συμμορφώνεται με τη συριακή κυβέρνηση και θα είναι υπεύθυνος για τη Σουβέιντα – ο Λαΐθ Αλ Λαμπούς. Για το Ισραήλ – η δέσμευση για τον συνολικό σκοπό της προστασίας της αυτονομίας των Δρούζων είναι ένα δαπανηρό ζήτημα με ελάχιστα έως καθόλου οφέλη. Ο Χίτζι δεν έχει ποτέ δεσμευτεί δημόσια στη συμμαχία Ισραήλ-Δρούζων. Η προστασία των Δρούζων από το Ισραήλ θεωρήθηκε δεδομένη και ο Χίτζι στοιχημάτισε στη συνεχή υποστήριξη του Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι δεν προσέφερε τίποτα σε αντάλλαγμα.
Στο Μπακού, η συριακή κυβέρνηση ενημέρωσε το Ισραήλ για το σχέδιό τους να επιτεθούν στη Σουβέιντα και να αναθέσουν στον Λαΐθ την ευθύνη της επαρχίας Σουβέιντα – οι ΗΠΑ μέσω του Τομ Μπαράκ συμμετείχαν σε αυτό. Μεσολάβησε και παρέβλεψε αυτή την επιχείρηση – δίνοντας την εγγύηση ότι οι Δρούζοι δεν θα υποστούν κακό, γι’ αυτό και οι φυλετικές δυνάμεις χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση στην ύπαιθρο της Σουβέιντα, ενώ οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις θα έπρεπε να είναι οι μόνες που θα εισέλθουν στη Σουβέιντα.
Το Ισραήλ συμφώνησε με το σχέδιο – για αυτούς, επιτυγχάνει τον στόχο της προστασίας των Δρούζων, ενώ παράλληλα ανοίγει το δρόμο για τον ευρύτερο στόχο: τον αφοπλισμό της νότιας Συρίας (κανένα βαρύ όπλο στη νότια Συρία). Ο Λάιθ αλ Λαμπούς άνοιξε τις πύλες της Μάζραα (της πατρίδας του) αφού οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις απέτυχαν να προελάσουν στην περιοχή της Σουβέιντα. Όχι μόνο ήρθε σε επαφή με τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις που επιτέθηκαν στη Σουβέιντα, αλλά συντονίστηκε μαζί τους. Από μόνη της η συμφωνία δεν ήταν και τόσο κακή, καθώς ο Λάιθ άνοιξε την πόρτα για τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις να εισέλθουν στη Σουβέιντα, αναγκάζοντας τον Χίτζρι να συμφωνήσει με τους όρους και να τον εκδιώξει. Η νότια Συρία θα αφοπλιστεί – όλοι ήταν ευχαριστημένοι.
Όλα πήγαν στραβά όταν η Συρία έσπασε αυτή τη συμφωνία χρησιμοποιώντας βαριά όπλα για να επιτεθεί στη Σουβέιντα.Όταν ο Τζολάνι δεν μπόρεσε να σταματήσει τις δυνάμεις του από το να διαπράξουν σοβαρές φρικαλεότητες εναντίον της κοινότητας των Δρούζων στη Σουβέιντα, το κοινό είδε τα εξωφρενικά εγκλήματα που διέπραξαν οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις, τα οποία ανάγκασαν το Ισραήλ να παρέμβει.
Ο Λάιθ είναι ανόητος – οι Αλαουίτες στις συριακές ακτές κάποτε εμπιστεύονταν και αυτοί τη συριακή κυβέρνηση και απάγονται και σφαγιάζονται καθημερινά. Αντί να μαθαίνει από τα λάθη τους, ο Λάιθ αποφάσισε να τον αντιγράψει. Έχει καταδικάσει την κοινότητα των Δρούζων στη Συρία και θα φταίει για τις φρικαλεότητες που έχει αντιμετωπίσει και θα πρέπει να αντιμετωπίσει η κοινότητα των Δρούζων τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Θα συνειδητοποιήσει το λάθος του όταν θα είναι πολύ αργά.
Στη Συρία – το σχέδιο της χρήσης των διψασμένων για εξουσία φιλοδοξιών ατόμων για να προδώσουν τις δικές τους παρατάξεις και τον λαό είναι ένα επαναλαμβανόμενο σχέδιο και ο Τζολάνι το έχει καταφέρει. Η άνοδος του Τζολάνι στην εξουσία στο Ιντλίμπ βασίστηκε σε αυτήν την αρχή. Και κάθε φορά που συνέβαινε, ο προδότης γινόταν μαριονέτα του αφέντη του με ακόμη λιγότερη δύναμη από πριν.
Ο Λάιθ δεν θα αποτελεί εξαίρεση. Ένας ανόητος.
To IDF συνεχιζει να χτυπα τρομοκρατες του HTS ενω και και οι Δρουζοι μαχητες ελεγχουν πληρως την Σουβειντα και πολεμούν σε μια νεα επιθεση ΗΤS μεταμφιεσμενων σε βεδουινους. Απ την Τζαραμπλους πανε να βοηθησουν τους τρομοκρατες ΗΤS ενω το IDF χτυπησε κονβοι τρομοκρατων στον δρομο Χομς-Παλμυρας.
 Ο Τζολανι με την οικογενεια του το σκασε απ την Δαμασκο. Η κατασταση ειναι ρευστη πλεον. Mεσα στην Σουβειντα στους δρομους και στα σπιτια υπαρχουν εκτελεσμενοι αμαχοι δρουζοι..οι σκηνες με τα ξυρισματα κληρικων και μετα η εκτελεση τους δειχνει το ποιόν του HTS ( Δυστυχως ΕΡΤ και ιδιωτικα καναλια συνεχιζουν να αποκαλουν ηγετη τον Τζολανι..και οτι δηθεν ηταν απλα διενεξη βεδουινων-Δρουζων..  και να αποκαλουν τους τρομοκρατες HTS, ως κυβερνητικους την στιγμη που η ΑΑΝΕΣ δεν τους αναγνωριζει..φυσικα δεν εδειξαν τα εγκληματα του ΗΤS…αυτοι ζουν στον δικο τους κοσμο..)
Αυτος που βοηθησε να σωθουν οι Δρουζοι απ την σφαγη ηταν ο Λιμπερμαν με την παρεμβαση του,και φυσικα οι φρικιαστικες εικονες που ειδε ο λαος του Ισραηλ. Για τον Μπαρακ θα πουμε μονο ειναι ενας τυπος που τον ελεγχει Καταρ-Τουρκια..,και οχι η Αμερικη.Ο Χίτζι  με την ηρωικη σταση του ειναι πλεον ο ηγετης των Δρουζων.
Οι Δρουζοι θα ηθελαν τον διαδρομο του Δαυιδ ωστε να τους προστατευει το SDF,το οποιο ηταν ετοιμο να επεμβει ,υπηρξαν αψιμαχιες στην Ντειρ εζζορ και στο Ντειρ Χαφερ αλλα δεν εδωσαν το πρασινο φως οι Αμερικανοι, ο δε Ρουμπιο προσπαθησε να διεστρεβλωσει την εικονα οτι δηθεν ηταν διενεξη Βεδουινων-Δρουζων.
Ο δε Γεραπετριτης εβγαλε μια ανακοινωση μετα απο πιεση του Ισραηλ.. , περιττο να πουμε για τις δραματικες στιγμες που ζουν οι Ελληνες Ρουμ στην περιοχη των Δρουζων αφου η Ελλας εχει την ατυχια να εχει εναν Μητσοτακη απαθεστατο και ανικανο ανθρωπο… τοσο στο Λεβαντε οσο και αλλου.
Οι Κουρδοι ομως στην βορεια Συρια εχουν βγει στους δρομους στο Καμισλι και αλλου υπερ των Δρουζων.Τα καναλια Al-Hadath και την Al Jazeera να διεξάγουν Ψυχολογικό Πόλεμο για το καθεστώς του HTS διαδειντας παραμυθια… .
Σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, η Ρωσία καταδίκασε τις επιθέσεις του καθεστώτος HTS κατά των μειονοτήτων και δήλωσε ότι το καθεστώς HTS φιλοξενεί ξένους μαχητές που παραβιάζουν τα δικαιώματα των μειονοτήτων.Ρώσος αντιπρόσωπος: Αυτό που συνέβη στη Σουβέιντα μας θυμίζει τα γεγονότα στις συριακές ακτές
-#Rum:Είμαι ο Πατέρας Τόνι Μπούτρος, εκπρόσωπος της Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας στη Σουέιντα. Δεν έχουμε εγκαταλείψει την πατρίδα μας—μένουμε εδώ στη Σουέιντα. Ως Χριστιανοί και Έλληνες Καθολικοί, εκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας στους αδελφούς και τις αδελφές μας Δρούζους καθώς αντιμετωπίζουν αυτές τις φρικτές τρομοκρατικές επιθέσεις.
-#Rum_Pontos:13 μέρες απομένουν για τη συγκομιδή. Η βροχή που πέφτει έξω είναι «σανίδα σωτηρίας» για τα φουντούκια. Η τιμή που ανταποκρίνεται στις προσδοκίες θα αποτελέσει επίσης ώθηση ΗΘΙΚΟΥ.
-#Syria: Οι Δρούζοι ανακοίνωσαν ότι σκότωσαν περίπου 100 μέλη της φυλής και αιχμαλώτισαν περίπου 20 άλλα στη Βάγκλα. Διοικητής του Στρατιωτικού Συμβουλίου της Σουγουάιντα: «Δηλώνουμε ότι έχουμε τον πλήρη έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους του άξονα. Οι επιχειρήσεις συνεχίζονται για την εκκαθάριση των εναπομεινάντων τρομοκρατικών θυλάκων. Όσοι προέρχονται από την περιοχή των Βεδουίνων είναι μέλη του ISIS και εξτρεμιστικές ομάδες από το Ιντλίμπ. Απορρίπτουμε οποιεσδήποτε μεμονωμένες αποφάσεις».
-#Druze:Σουβέιντα – Οι δυνάμεις των Δρούζων κατάφεραν να απωθήσουν περαιτέρω τις φυλετικές δυνάμεις της HTS. Οι HTS εξαπολύουν τώρα αντεπίθεση στο Ματζντάλ. Επαναλαμβάνονται αναφορές για αεροπορικές επιδρομές που πραγματοποιήθηκαν από το Ισραήλ.Οι συγκρούσεις συνεχίζονται στη δυτική είσοδο της Σουγουάιντα μεταξύ του Αραβικού Φυλετικού Στρατού -HTS και των παρατάξεων των Δρούζων που είναι σύμμαχοι με το Στρατιωτικό Συμβούλιο της Σουγουάιντα (SMC).
-#Rum: Προς τους αδελφούς και τις αδελφές μας στην ανθρωπότητα, στο κυβερνείο της Σουέιντα, όπου περισσότερες από 300.000 οικογένειες υποφέρουν αυτή τη στιγμή από ασφυξία — δεν υπάρχει νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, φάρμακα και τρόφιμα. Μια ανθρωπιστική καταστροφή εκτυλίσσεται μπροστά μας. Ανοίξτε τους ανθρωπιστικούς διαδρόμους. Βοηθήστε να τερματιστεί αυτή η πολιορκία. Παραμένουμε σταθεροί σε αυτό το βουνό μέχρι το τέλος, ζητώντας από τον Κύριο άμεση ανακούφιση. Εκδίδεται από: Την Αρχιεπισκοπή Μπόσρα, Χαουράν, Τζαμπάλ αλ-Άραβ και Γκολάν για τους Ελληνορθόδοξους.
-#Syria:Το χωριό Αλ-Ραφίντ στην νότια ύπαιθρο της Κουνέιτρα γίνεται μάρτυρας έντονων μετακινήσεων των δυνάμεων των Ηνωμένων Εθνών (UNDOF), καθώς μια πομπή με περισσότερα από 25 τεθωρακισμένα οχήματα εντοπίστηκε στη βόρεια είσοδο του χωριού και μερικά από τα τεθωρακισμένα οχήματα εισήλθαν στο σημείο των Ηνωμένων Εθνών που βρίσκεται δυτικά του χωριού.
-#Israel:Ισραηλινός αξιωματούχος: Οποιαδήποτε κίνηση HTS προς τα νότια παρακολουθείται τώρα και θα στοχοποιηθεί αμέσως
-#Druze: Οι κάτοικοι των Δρούζων δέχονται γυναίκες και παιδιά από φυλές Βεδουίνων στη Σουβειντα με αυστηρη διαταγη Χίτζρι να μην τους πειραξει κανεις.Ο Σεΐχης Χικμάτ Αλ-Χίτζρι εξέδωσε διαταγές στη Σουβέιντα ότι απαγορεύεται να αγγίζεις τα σπίτια των Βεδουίνων, να λεηλατείς τα προς το ζην ή να πλησιάζεις τα τζαμιά.
-#Syria-AANES: Δυνάμεις Εσωτερικής Ασφάλειας (SDF): 5 μέλη μας μαρτύρησαν «Συμμορίες στόχευσαν δύο από τα σημεία ασφάλειάς μας στην πόλη Τάμπκα, τραυματίζοντας δύο μέλη μας.  Στις 14 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε μια ύπουλη επίθεση σε ένα από τα σημεία ασφάλειάς μας στην πόλη Σαντάντα, με αποτέλεσμα τον θάνατο πέντε μελών μας.»
Ο διάσημος Δρούζος Σεΐχης Μαρουάν Κιουάν: «Το μόνο που είδαμε από το καθεστώς του HTS ήταν προδοσία». «Ο μόνος εθνικός δρόμος είναι αυτός των SDF». Διαμαρτυρίες μπροστά από το κτίριο της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών στο Καμισλό, καταδικάζοντας τις παραβιάσεις και τις σφαγές που διέπραξαν οι τρομοκράτες του HTS εναντίον του λαού της Σουβέιντα.
-#Syria: Συριακό κανάλι μέσων ενημέρωσης με έδρα την Τζαραμπλούς με σχεδόν 200.000 ακόλουθους μοιράζεται μηνύματα που επιθυμούν να βιάσουν μια Δρούζα γυναίκα στη Σουβέιντα. Από την Τζαραμπλούς, σημαντικές φυλετικές ενισχύσεις των τρομοκρατών της HTS έφυγαν για να βοηθήσουν στην επίθεση κατά της μειονότητας των Δρούζων στη Συρία.
Συμμορίες Βεδουίνων -HTS καίνε καταστήματα και σπίτια στο χωριό Αλ-Μαζράα, στην επαρχία Σουβέιντα.OI HTS τρομοκρατες απο τα βιντεο που ειδαμε βαφουν τα αυτοκινιτα τους ..ωστε να παριστανουν τους Βεδουινους… ειδατε κανενα ελληνικο καναλι να τα λεει αυτα; Μονο εδω,
-#Alawite:Δαμασκός | Αλαουίτης άνδρας δηλώθηκε αγνοούμενος, φοβούμενος ότι έχει απαχθεί απο ΗΤS. Ο Χαμέντ Μουχάμαντ Ισμαήλ, 49 ετών, δηλώθηκε αγνοούμενος το βράδυ της 16ης Ιουλίου στην περιοχή Ρουκν αλ-Ντιν της Δαμασκού. Άγνωστο παραμένει πού βρίσκεται.
-#US: Ο #HosamSaraya , ένας Αμερικανός πολίτης από την καταγωγή των Δρούσων, εκτελέστηκε στη Σουαϊδα από τζιχαντιστές που εκτελούσαν αρκετούς κατοίκους της περιοχής. Μόλις επιβεβαιωθεί πλήρως, αυτό μπορεί να έχει πολιτικές και νομικές συνέπειες.
-#Syria: Δρούζοι, Αλαουίτες και Rum ακτιβιστές στη Συρία οργανώνουν και κοινοποιούν αυτόν τον χάρτη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ανοίξτε έναν ανθρώπινο διάδρομο ανάμεσα σε εμάς και τους Κούρδους (Ροζάβα)» Eναν διδρομο στην Χομς και εναν στον διαδρομο του Δαυιδ ,Αλ Τανφ.
-#Hellas: Νομοσχέδιο στο Κογκρέσο για την επέκταση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα. Το US-Greece Security Cooperation Reporting Act αντανακλά το αυξημένο ενδιαφέρον του Κογκρέσου για την Ελλάδα.
-#Afganistan:  Το Μέτωπο της Ελευθερίας του Αφγανιστάν ανέλαβε την ευθύνη για δύο επιθέσεις εναντίον Ταλιμπάν στην Καμπούλ το βράδυ του Σαββάτου 12 Ιουλίου, κατά τις οποίες σκοτώθηκαν τρεις τρομοκρατες Ταλιμπαν και τραυματίστηκαν τέσσερις άλλοι σε ξεχωριστές επιχειρήσεις στην PD16 και κοντά στο αρχηγείο της αστυνομίας.To AFF ειναι ενταγμενο στο ΝRF που πολεμαει απ την πρωτη μερα.
#Ukraine: οι Ρωσσοι εφτιαξαν drone σε αναμονή με ηλιακό πάνελ, σχεδιασμένο για μακροχρόνια αναμονή του στόχου του σε εχθρικό έδαφος.
Στην κατεύθυνση του Ρουμπτσόφσκ, οι μονάδες της Δυτικής Ομάδας Δυνάμεων διέσχισαν τον ποταμό Νίτριο σε διάφορα σημεία, κατέλαβαν το βορειοδυτικό τμήμα της Καρπόβκα και προχώρησαν έως και 400 μέτρα στην περιοχή του Σρέντνι.
Μέτωπο Κονσταντινόβκα – Ο Ρωσικός Στρατός κατέλαβε το χωριό Ποπόφ Γιαρ.
Μέτωπο Λιμάν – Ο Ρωσικός Στρατός κατέλαβε δασικές φυτείες στο νοτιοδυτικό χωριό Γκρέκοβκα.
Μέτωπο Βολτσάνσκ  – Ο Ρωσικός Στρατός κατέλαβε ορισμένα βιομηχανικά κτίρια στην πόλη Βολτσάνσκ. Ο Ρωσικός Στρατός απελευθερώνει το Καμένσκογιε, το Ποπόφ Γιαρ και το Ντεγκιάρνογιε – Μονάδες της ομάδας στρατευμάτων “Δνίπερ” βελτίωσαν την τακτική τους θέση και απελευθέρωσαν πλήρως τον οικισμό Καμένσκογιε στην περιοχή Ζαπορόζιε.Μέτωπο Κουπάνσκ – Ο Ρωσικός Στρατός κατέλαβε δασικές φυτείες στα δυτικά του χωριού Μελόβο.
-#Syria:Σουβάιντα | Η βοήθεια μπλοκάρεται από την HTS (Jabhat al Nusra), απαγορεύεται η πρόσβαση σε ανθρωπιστικές ομάδες. Σύμφωνα με μια πηγή που συνεργάζεται με χριστιανικές ανθρωπιστικές οργανώσεις στη Συρία, οι αρχές της HTS (Jabhat al Nusra), που συνδέονται με την Αλ Κάιντα, αρνήθηκαν να επιτρέψουν την πρόσβαση στον ΟΗΕ, τον Ερυθρό Σταυρό ή οποιαδήποτε οργάνωση βοήθειας στη Σουβάιντα. Δεν έχει ανοίξει κανένας ανθρωπιστικός διάδρομος. Παρά τις προγραμματισμένες προσπάθειες του Ερυθρού Σταυρού να εισέλθει στην περιοχή σήμερα, η HTS δεν έχει δώσει άδεια, αφήνοντας τους αμάχους χωρίς βοήθεια καθώς η βία κλιμακώνεται.
Οι φοιτητές του τμήματος μηχανικής στο Πανεπιστήμιο της Δαμασκού εξέδωσαν μια δήλωση τζιχαντιστικού τύπου, δηλώνοντας ότι οι Δρούζοι φοιτητές θα απαγορευτούν να εισέρχονται στην πανεπιστημιούπολη. Ένα πολύ σκοτεινό μέλλον περιμένει τη Συρία και ολόκληρη την περιοχή.
-#Syria-AANES: Διαμαρτυρία της νεολαίας της Χεσέκεχ κατά της σφαγής στη Σουγουάιντα: «Είμαστε στο πλευρό των Δρούζων».Έκκληση από τους ηγέτες των Δρούζων προς τις υπό κουρδική ηγεσία SDF: «Η πνευματική ηγεσία της κοινότητας των Δρούζων κήρυξε πένθος στη Σουγουάιντα, ζητώντας το άμεσο άνοιγμα ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου μεταξύ της Σουγουάιντα, της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, και της Ιορδανίας».
-#Rum: Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα για να βοηθήσει στον τερματισμό της συνεχιζόμενης γενοκτονίας κατά των Αντιοχειανών Ελλήνων και των Δρούζων — μιας από τις αρχαιότερες συριακές κοινότητες, με βαθιές ελληνικές ρίζες και ιστορικούς δεσμούς με την αρχαία Ελλάδα; Ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Ελλάδα φέρει ηθική και διπλωματική ευθύνη. Πρέπει άμεσα να ζητήσει επείγουσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για να αντιμετωπιστούν οι μαζικές θηριωδίες που διαπράττονται, να διασφαλιστεί διεθνής προστασία γι αυτές τις ευάλωτες κοινότητες και να απαιτηθεί απρόσκοπτη ανθρωπιστική πρόσβαση στη Σουγουέιντα και τις γύρω περιοχές.Φυσικα οι ανικανοι Μητσοτακης-Γεραπετριτης περα απο κουβεντες παχιες δεν θα κανουν τιποτα.. οπως δεν εκαναν τοσα χρονια που εκλεβαν τους αγροτες μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ, οπως δεν εκαναν τιποτα με το καλωδιο στην Κασο,οπως δεν εκαναν ΑΟΖ με Κυπρο, οπως δεν βοηθησαν τον Χαφταρ και φαγανε σφαλιαρα μετα.. οπως με Αλβανια, οπως με Β.Μακεδονια, οπως με Αιγυπτο προσφατα οπως με την ειβολη λαθρομεταναστων οπου πηραν μετρα χαδια… ,σκεφτείτε οτι η Μικρη Κυπρος απελασε τριπλασιους Πακιστανους απ ο,τι η Ελλας…. κλπ…Παντελως ανικανοι ανθρωποι ως προς την πολιτικη.
Oσοι θελετε να κοινοποιειτε την σελιδα διοτι η κρατικη ΕΡΤ και τα λεγομενα μεγαλα καναλια δεν τα δειχνουν.. ,αυτα προς το παρον “Ουδεν νεοτερον απο το Ανατολικο Μετωπο”

ΟΠΕΚΕΠΕ: Ανακύκλωση ή απόκρυψη; Μυστήριο με έγγραφα του οργανισμού και πυρκαγιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης

2

Περίεργες και δυσοίωνες συμπτώσεις συγκλονίζουν την κοινή γνώμη τις τελευταίες ημέρες, με φόντο τον ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμό Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων).

Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα δείχνει ξεκάθαρα χαρτοκιβώτια γεμάτα έγγραφα να εκσφενδονίζονται από παράθυρο των γραφείων του ΟΠΕΚΕΠΕ στη Θεσσαλονίκη, κατευθείαν σε φορτηγά ανακύκλωσης. Όμως το πιο ανατριχιαστικό είναι αυτό που ακολούθησε: μέσα σε λίγες ημέρες, τρία εργοστάσια ανακύκλωσης σε διαφορετικά σημεία της χώρας τυλίχθηκαν στις φλόγες.

Το ερώτημα που γεννάται είναι σαφές και επιτακτικό: πρόκειται απλώς για μια τραγική σύμπτωση ή βρισκόμαστε μπροστά σε μια συντονισμένη προσπάθεια απόκρυψης στοιχείων; Ποιος έδωσε εντολή να πεταχτούν τόσο μαζικά έγγραφα, πιθανόν δημοσίου ενδιαφέροντος, χωρίς διαδικασία αρχειοθέτησης ή ελέγχου; Και γιατί τα φορτία αυτά οδηγήθηκαν απευθείας στην ανακύκλωση, λίγο πριν «συμπτωματικά» ξεσπάσουν πυρκαγιές σε εγκαταστάσεις που πιθανόν τα φιλοξενούσαν;

Η δημόσια διοίκηση, που οφείλει να λειτουργεί με διαφάνεια και νομιμότητα, εμφανίζεται για μία ακόμη φορά γυμνή απέναντι στον πολίτη. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οργανισμός που διαχειρίζεται κοινοτικά κονδύλια και πληρωμές αγροτών δισεκατομμυρίων ευρώ, δεν έχει μέχρι στιγμής δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις. Η σιωπή των υπευθύνων, όμως, ενισχύει τη σκιά των υποψιών.

Η καταστροφή αρχείων με τέτοιο τρόπο, και μάλιστα εν μέσω εύλογων ερωτημάτων για διαχειριστικούς ελέγχους και διαφάνεια, δεν είναι απλώς αμέλεια. Είναι πολιτικό και θεσμικό σκάνδαλο.

Αν επιβεβαιωθεί ότι τα εν λόγω έγγραφα περιείχαν κρίσιμες πληροφορίες, τότε η Ελλάδα δεν θα αντιμετωπίζει απλώς ένα περιστατικό «κακής διαχείρισης», αλλά μια οργανωμένη επιχείρηση συγκάλυψης.

Το «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας» ταιριάζει γάντι στην υπόθεση. Ήρθε η ώρα η δικαιοσύνη, το ελεγκτικό συνέδριο και οι αρμόδιες αρχές να κινητοποιηθούν. Ο πολίτης απαιτεί απαντήσεις και διαφάνεια. Δεν θα επιτρέψουμε η δημόσια διοίκηση να καίει τα ίχνη της, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

e-enimerosi.com

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ υποστηρίζει την αγωγή κατά των μεγάλων ΜΜΕ για παραβίαση της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας

0

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποστήριξε ότι η Πρωτοβουλία Αξιόπιστων Ειδήσεων (Trusted News Initiative – TNI)— μια συνεργασία που σχηματίστηκε από το Reuters, την Washington Post, το Associated Press, το BBC και άλλους — ενεπλάκη σε αντιανταγωνιστικές πρακτικές όταν τα μέλη της συνωμότησαν με τεχνολογικές πλατφόρμες για να λογοκρίνουν εναλλακτικές απόψεις που δημοσιεύονταν από μικρότερα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης.

Michael Nevradakis, Ph.D.  και Brenda Baletti, Ph.D.

Defender / Children’s Health Defense

11 Ιουλίου 2025

Πηγή άρθρου ΕΔΩ

Σε μια ένδειξη υποστήριξης προς τις ανεξάρτητες φωνές των μέσων ενημέρωσης, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (DOJ) υπέβαλε σήμερα δήλωση ενδιαφέροντος για την υποστήριξη της Children’s Health Defense (CHD) και μιας ομάδας ανεξάρτητων δημοσιογράφων που μήνυσαν αρκετούς από τους μεγαλύτερους ειδησεογραφικούς και τεχνολογικούς οργανισμούς στον κόσμο.

Σε μια δήλωση 22 σελίδων που κατατέθηκε στο Περιφερειακό Δικαστήριο των ΗΠΑ για την Περιφέρεια της Κολούμπια, το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποστήριξε ότι η Πρωτοβουλία Αξιόπιστων Ειδήσεων (Trusted News Initiative – TNI) — μια συνεργασία που σχηματίστηκε από το Reuters, την Washington Post, το Associated Press, το BBC και άλλους — ενεπλάκη σε αντιανταγωνιστικές πρακτικές όταν τα μέλη της συνεργάστηκαν με τεχνολογικές πλατφόρμες για να λογοκρίνουν εναλλακτικές απόψεις.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης :

«Οι καταναλωτές ειδήσεων επιθυμούν και απαιτούν ποικίλες οπτικές γωνίες. Συνεπώς, οι Αμερικανοί εξαρτώνται ζωτικά από τον ανταγωνισμό απόψεων στην αγορά ιδεών για να περιορίσουν την κατάχρηση ισχύος στην αγορά και να διασφαλίσουν την ελεύθερη ροή πληροφοριών στη δημοκρατία μας. …

«Συνεπώς, οι Ηνωμένες Πολιτείες καταθέτουν την παρούσα δήλωση για να παροτρύνουν το Δικαστήριο να απορρίψει την υπόδειξη των εναγόμενων ότι οι αντιμονοπωλιακοί νόμοι δεν παίζουν κανένα ρόλο στην προστασία του ανταγωνισμού απόψεων στις αγορές ειδήσεων. Αντίθετα, το προηγούμενο ελέγχου δείχνει ότι ο Νόμος Sherman προστατεύει όλες τις μορφές ανταγωνισμού, συμπεριλαμβανομένου του ανταγωνισμού στην ποιότητα των πληροφοριών.»

Σε δελτίο τύπου , η Abigail Slater, βοηθός γενική εισαγγελέας στο Τμήμα Αντιμονοπωλιακής Νομοθεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, δήλωσε:

«Όταν οι εταιρείες καταχρώνται την ισχύ τους στην αγορά για να αποκλείσουν και να υποβαθμίσουν τις ανεξάρτητες φωνές και να προστατεύσουν τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, βλάπτουν τον ανταγωνισμό και απειλούν την ελεύθερη ροή των πληροφοριών από την οποία εξαρτώνται οι καταναλωτές…»

«Αυτό το Τμήμα Αντιμονοπωλιακής Νομοθεσίας θα υπερασπίζεται πάντα την αρχή ότι οι αντιμονοπωλιακοί νόμοι προστατεύουν τις ελεύθερες αγορές, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς ιδεών.»

Ο Jed Rubenfeld, δικηγόρος του CHD, δήλωσε ότι

«Η δήλωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης επιβεβαιώνει τη σημασία αυτής της υπόθεσης και τη σοβαρότητα της συντονισμένης επίθεσης της TNI στους διαφωνούντες εκδότες διαδικτυακών ειδήσεων».

«Η TNI αποτελεί κλασική κατάχρηση ισχύος στην αγορά και η λογοκρισία γεγονότων και απόψεων στο διαδίκτυο, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ήταν και είναι σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία».

Σύμφωνα με τη Renata Hesse, συμπρόεδρο του Τμήματος Αντιμονοπωλιακού Δικαίου του Αμερικανικού Δικηγορικού Συλλόγου:

«Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ υποβάλλει περιστασιακά δηλώσεις ενδιαφέροντος σε υποθέσεις ενώπιον ομοσπονδιακών περιφερειακών δικαστηρίων, όταν θέλει να ενημερώσει το δικαστήριο για ένα νομικό ζήτημα που σχετίζεται με την αποστολή του στον τομέα του ανταγωνισμού».

Η αγωγή ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι εμπλέκονται σε οριζόντια συμφωνία και οικονομική συμπαιγνία

Η αγωγή, που κατατέθηκε το 2023, ισχυρίζεται ότι η TNI παραβίασε τον Νόμο Sherman περί Αντιμονοπωλιακής Νομοθεσίας, συνεργαζόμενη συλλογικά με τεχνολογικούς κολοσσούς για τη λογοκρισία ανεξάρτητων ειδησεογραφικών πρακτορείων, σε μια κίνηση που σχεδιάστηκε ειδικά για να περιορίσει την ικανότητα των μικρότερων εκδοτών να ανταγωνίζονται.

Μεταξύ των εναγόντων περιλαμβάνονται οι CHD , Creative Destruction Media , TrialSite News , οι Ty και Charlene Bollinger, ιδρύτριες των The Truth About Cancer και The Truth About Vaccines , η Erin Elizabeth Finn, εκδότρια του Health Nut News , ο Jim Hoft, ιδρυτής του The Gateway Pundit , ο Jeff Crouere , παρουσιαστής της εκπομπής « Ringside Politics », ο χειροπράκτης Ben Tapper, ο Δρ. Joseph Mercola και ο ανεξάρτητος δημοσιογράφος Ben Swann.

Η υπόθεση εκκρεμούσε μέχρι αυτόν τον μήνα, όταν το Υπουργείο Δικαιοσύνης υπέβαλε μια πεντασέλιδη ειδοποίηση με την οποία σηματοδοτούσε την πρόθεσή του να παρέμβει. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης είχε προθεσμία μέχρι τις 18 Ιουλίου για να καταθέσει την δήλωσή του.

Η δήλωση ενδιαφέροντος του Υπουργείου Δικαιοσύνης υποδηλώνει ότι οι ενέργειες της TNI έβλαπταν τον ανταγωνισμό της, γεγονός που ισοδυναμεί με παραβιάσεις της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας που προστατεύονται από τον Νόμο Sherman περί Αντιμονοπωλιακής Νομοθεσίας.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποστήριξε επίσης ότι ο νόμος απαγορεύει τις συντονισμένες ενέργειες που περιορίζουν αδικαιολόγητα το εμπόριο — συμπεριλαμβανομένου του «ανταγωνισμού απόψεων».

Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι λογοκρίθηκαν, απαγορεύτηκαν, αφαιρέθηκαν από τις πλατφόρμες, απαγορεύτηκαν σε σκιά ή τιμωρήθηκαν με άλλο τρόπο από τις εταιρείες Big Tech που συνεργάστηκαν με την TNI για να λογοκρίνουν απόψεις και περιεχόμενο που θεωρήθηκε «παραπληροφόρηση» ή «παραπληροφόρηση».

Βασικοί εταίροι του « συνασπισμού των προθύμων» της TNI περιλαμβάνουν τους εξής: Associated Press (AP), Agence France Press, BBC, CBC/Radio-Canada, Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, Financial Times, Google/YouTube , The Hindu, The Nation Media Group, Meta , Microsoft, Reuters, Reuters Institute for the Study of Journalism και Washington Post.

Οι ενέργειες της TNI οδήγησαν σε απώλεια προβολής και εσόδων για τους μικρούς, ανεξάρτητους εκδότες.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της TNI, οι εταίροι του συνεργάζονται «για την αντιμετώπιση της επιβλαβούς παραπληροφόρησης σε πραγματικό χρόνο».

Ωστόσο, το CHD υποστήριξε ότι η TNI ανέπτυξε μια «στρατηγική για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης» στην οποία τα μέλη της πρωτοβουλίας, τα οποία είναι ανταγωνιστές, θα συνεργάζονταν για να αντιμετωπίσουν «ένα παλιρροϊκό κύμα ανεξέλεγκτης [αναφοράς] που διαδίδεται κυρίως μέσω ψηφιακών πλατφορμών» και το οποίο αποτελεί «τον πραγματικό ανταγωνισμό τώρα στον κόσμο των ψηφιακών μέσων».

Η αγωγή ισχυρίζεται επίσης ότι τα μέλη της TNI «συμφώνησαν το 2020» να στοχεύσουν τις διαδικτυακές ειδήσεις που σχετίζονται με την COVID-19 και να διασφαλίσουν ότι «οι επιβλαβείς μύθοι παραπληροφόρησης θα σταματήσουν εν τη γενέσει τους».

Τα κληρονομημένα μέσα ενημέρωσης της TNI και οι εταιρείες Big Tech ενήργησαν στη συνέχεια από κοινού — που περιγράφεται από νομικούς όρους ως «ομαδικό μποϊκοτάζ» — για να απομακρύνουν τέτοιες φωνές και απόψεις από τις πλατφόρμες τους.

Η CHD και οι συνενάγοντες της ισχυρίστηκαν ότι αυτό είχε ως αποτέλεσμα σημαντική απώλεια προβολής και εσόδων για τους ενάγοντες.

Οι εναγόμενοι είχαν ζητήσει προηγουμένως την απόρριψη της αγωγής

Από την κατάθεσή της, η αγωγής, έχει μετακινηθεί από τα ομοσπονδιακά δικαστήρια του Τέξας και της Λουιζιάνα για να καταλήξει στην Περιφέρεια της Κολούμπια.

Τον Αύγουστο του 2023, οι δικηγόροι των εναγόμενων προσπάθησαν ανεπιτυχώς να απορρίψουν την υπόθεση . Αργότερα τον ίδιο μήνα, ο Τζεφ Λάντρι, τότε γενικός εισαγγελέας της Λουιζιάνα και νυν κυβερνήτης της πολιτείας, υπέβαλε υπόμνημα amicus προς υποστήριξη των εναγόντων.

Ένα υπόμνημα amicus υποβάλλεται από μη διαδίκους σε μια αγωγή για να παράσχουν πληροφορίες που έχουν σχέση με τα ζητήματα και να βοηθήσουν το δικαστήριο να καταλήξει στη σωστή απόφαση.

Οι ενάγοντες ζητούν δίκη με ενόρκους και τριπλάσια αποζημίωση από μειωμένη προβολή και έσοδα από διαφημίσεις.

Σχετικά άρθρα στο The Defender:

Michael Nevradakis, Ph.D.: με έδρα την Αθήνα, είναι ανώτερος ρεπόρτερ του The Defender και παρουσιαστής της εκπομπής “The Defender In-Depth” στο CHD.TV.

Brenda Baletti, Ph.D.: είναι ανώτερη ρεπόρτερ στην εφημερίδα The Defender. Έγραφε και δίδασκε για τον καπιταλισμό και την πολιτική επί 10 χρόνια στο πρόγραμμα συγγραφής του Πανεπιστημίου Duke. Είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου στην ανθρωπογεωγραφία από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Chapel Hill και μεταπτυχιακού τίτλου από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν.

 

Συρία: Ποιοι είναι οι Δρούζοι;

0

Μάθιου Γουάρντ Άγκιους

Έχουν ξεσπάσει νέες συγκρούσεις, και οι Δρούζοι, μία από τις μεγαλύτερες μειονότητες στη Συρία, βρέθηκαν στο επίκεντρο της έντασης.

Αρχικά, οι μάχες ξεκίνησαν μεταξύ ντόπιων Βεδουίνων ομάδων και Δρουζικών κοινοτήτων, αλλά μετατράπηκαν σε διεθνή σύγκρουση, με το Ισραήλ να βομβαρδίζει το κέντρο της συριακής πρωτεύουσας, Δαμασκό, αυτή την εβδομάδα. Έχει ανακοινωθεί κατάπαυση του πυρός και ο αριθμός των νεκρών ξεπερνά τους 300.

Ποιοι είναι οι Δρούζοι;
Οι Δρούζοι έχουν μακρά ιστορία στη Μέση Ανατολή, με κοινότητες διασκορπισμένες σε διάφορες χώρες της περιοχής.

Η δρουζική κοινότητα είναι μικρή θρησκευτική σέκτα της Μέσης Ανατολής με εκλεκτικό σύστημα δογμάτων. Ακολουθούν μια μοναδική αβρααμική θρησκεία (στην οποία ανήκουν ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ και ο Ιουδαϊσμός), η οποία αναπτύχθηκε από κλάδο του σιιτικού Ισλάμ. Ωστόσο, οι Δρούζοι δεν ταυτίζονται ως μουσουλμάνοι. Πιστεύουν στην μετενσάρκωση και δεν δέχονται προσήλυτους.

Στη Συρία, ο πληθυσμός τους εκτιμάται στους 700.000, περίπου το 3% του συνολικού πληθυσμού. Οι κυριότερες ομάδες στη Συρία είναι οι Σουνίτες (περίπου 70%), οι Αλαουίτες (10%) και οι Σιίτες (3%). Οι Δρούζοι έχουν απαιτήσει από τη νέα μεταβατική συριακή κυβέρνηση, που κυριαρχείται από Σουνίτες, να διασφαλίσει τα δικαιώματα των μειονοτήτων.

Πού κατοικούν;
Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου ένα εκατομμύριο Δρούζοι παγκοσμίως. Στη Συρία, συγκεντρώνονται κυρίως στην επαρχία της Σουγουέιντα στα νότια, και στις συνοικίες Τζαραμάνα και Ασραφιγιάτ Σαχνάγια της Δαμασκού.

Κοινότητες Δρούζων υπάρχουν επίσης στον Λίβανο, στο Ισραήλ και στην Ιορδανία.

Περίπου 150.000 Δρούζοι ζουν στο Ισραήλ, εκ των οποίων περίπου το 20% έχουν την ισραηλινή ιθαγένεια. Υποχρεούνται σε στρατιωτική θητεία και οι υψηλόβαθμοι Δρουζοι αξιωματικοί θεωρούνται σημαντικοί για το κράτος. Οι περισσότεροι ζουν στο βόρειο Ισραήλ και στα κατεχόμενα από το Ισραήλ Υψώματα του Γκολάν.

Οι σχέσεις των Δρούζων με τη Συρία
Μετά την κατάρρευση του αυταρχικού καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, η δρουζική κοινότητα ανταποκρίθηκε ποικιλοτρόπως στην μεταβατική κυβέρνηση υπό τον πρώην ηγέτη των ανταρτών Αχμάντ αλ-Σαράα.

Ορισμένοι δρουζικοί ηγέτες τάσσονται υπέρ μιας ενιαίας και πολυπολιτισμικής Συρίας και εκφράζουν ετοιμότητα για συνεργασία με τη νέα κυβέρνηση. Άλλοι υιοθετούν πιο αντιπαραθετική στάση. Οι Δρούζοι διαθέτουν δικές τους δυνάμεις ασφαλείας και αντιστάθηκαν στην κεντρικοποίηση υπό τη νέα κυβέρνηση.

Πάνω από 100 Δρούζοι σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με κυβερνητικές δυνάμεις νωρίτερα το 2025, όπου έχασαν τη ζωή τους περίπου 1.700 άτομα, κυρίως Αλαουίτες.

Μετά την αποχώρηση των κυβερνητικών δυνάμεων από τη Σουγουέιντα αυτή την εβδομάδα, ο αλ-Σαράα δεσμεύτηκε ότι θα προστατεύσει την κοινότητα των Δρούζων από τη βία, λέγοντας ότι θα λογοδοτήσουν “όσοι υπερέβησαν και κακοποίησαν τον δρουζικό λαό μας, καθώς είναι υπό την προστασία και ευθύνη του κράτους.”

Το Ισραήλ βομβαρδίζει τη Δαμασκό εν μέσω σιϊτοσουνιτικής σύγκρουσης στη Συρία

Οι σχέσεις των Δρούζων με το Ισραήλ
Η κυβέρνηση του Ισραήλ δηλώνει ότι επιθυμεί να προστατεύσει τους Δρούζους της Συρίας και υπάρχει κάποια υποστήριξη προς αυτή τη θέση από την πλευρά των Ισραηλινών Δρούζων. Αν και υπάρχουν διαφορετικές φατρίες και απόψεις εντός της δρουζικής κοινότητας στη Συρία, παρατηρητές αναφέρουν ότι η πλειονότητα απορρίπτει τις ισραηλινές προσφορές «προστασίας».

Αναλυτές θεωρούν ότι η στάση του Ισραήλ αποτελεί πρόσχημα για τον περιορισμό της συριακής επιρροής στο νότιο τμήμα της χώρας. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ έχει στο παρελθόν απαιτήσει «την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της νότιας Συρίας». Επίσης, έχουν παρατηρηθεί Ισραηλινοί στρατιώτες να κινούνται πέρα από τις ζώνες ασφαλείας μεταξύ Ισραήλ και Συρίας, βαθύτερα στο νότο της Συρίας.

Επιμέλεια: Κάθριν Σαέρ

Μάθιου Γουάρντ Άγκιους
Δημοσιογράφος με αντικείμενο την πολιτική, την υγεία, την ιστορία, την επιστήμη, το κλίμα και το περιβάλλον.

Deutsche Welle

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ, Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

0

Ανδρέας Θεοφάνους*

8/7/2025

Το Κείμενο αυτό αξιολογεί συνοπτικά την πορεία του Κυπριακού τις τελευταίες δεκαετίες, τη μεταπολίτευση και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις πριν και μετά το 1974. Επιχειρείται επίσης μια κριτική αξιολόγηση των ιστορικών και πολιτικών δεδομένων καθώς και κατάθεση εισηγήσεων για την επόμενη μέρα.

  1. ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΜΠΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ

Λίγο μετά τα Οκτωβριανά (1931) ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε συμβουλεύσει την ελληνοκυπριακή αντιπροσωπεία που τον επισκέφθηκε να αποφευχθεί μια συγκρουσιακή πολιτική έναντι της Βρετανίας. Αντίθετα, η προτροπή του ήταν η υιοθέτηση μιας στάσης συνεργασίας στα πλαίσια ενός πολιτικού αγώνα. Ο Βενιζέλος θεωρούσε ότι  τελικά μια τέτοια πολιτική θα εξυπηρετούσε τους εθνικούς στόχους.

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και τις διακηρύξεις για την αυτοδιάθεση των λαών υπήρχε απογοήτευση από τους Ελληνοκύπριους από την άκαμπτη στάση των Βρετανών. Σταδιακά άρχισε να καλλιεργείται η ιδέα της ένοπλης εξέγερσης για την επίτευξη της ένωσης. Μετά την αποτυχία της Διασκεπτικής Συνέλευσης εντάθηκαν οι προετοιμασίες για ένοπλη δράση.

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν οδήγησε στην ένωση αλλά στις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου. Και αυτό ως αποτέλεσμα του ανισοζυγίου δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Όμως πρέπει να λεχθεί ότι ο αγώνας δημιούργησε στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων της Κύπρου ένα αίσθημα εθνικής αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας.

Παρά τις επιφυλάξεις της ελληνικής κυβέρνησης, ο Μακάριος προχώρησε με την κατάθεση 13 Σημείων καθώς θεωρούσε το Σύνταγμα άδικο και δυσλειτουργικό. Η ενέργεια αυτή οδήγησε σε έντονες αντιδράσεις από την Τουρκία. Στις 21 Δεκεμβρίου 1963 ξέσπασαν διακοινοτικές συγκρούσεις στη Λευκωσία και στις 28 Δεκεμβρίου χαράχθηκε η Πράσινη Γραμμή.

Υπήρξαν τότε ιδέες και ενέργειες για την επιβολή λύσης διπλής ένωσης. Ο Μακάριος ήταν κάθετος εναντίον μιας τέτοιας διευθέτησης. Στις 4 Μαρτίου 1964 η Κυπριακή Δημοκρατία εξασφάλισε το Ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 186, δια του οποίου, μεταξύ άλλων, νομιμοποιήθηκε το Δίκαιο της Ανάγκης. Στις αρχές Αυγούστου του 1964 η Εθνική Φρουρά απέκρουσε επιτυχημένα την τουρκοκυπριακή ανταρσία στην Τηλλυρία. Η τουρκική αεροπορία βομβάρδισε τη συγκεκριμένη περιοχή στις 8-9 Αυγούστου. Το 1965 ο Γκάλο Πλάζα, Ειδικός Αντιπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ, κατέθεσε την Έκθεσή του δια της οποίας υπογραμμιζόταν ότι δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για μια ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού. Ταυτόχρονα η Έκθεση απέκλεισε την ένωση. Προφανώς υποστηρίζετο η ιδέα ενός ενιαίου κράτους.

Με την άνοδο της Χούντας στην Ελλάδα και την κρίση στην Κοφίνου τον Νοέμβριο του 1967 αποσύρθηκε η ελληνική μεραρχία κατόπιν αμερικανικής διαμεσολάβησης για αποφυγή μιας σύγκρουσης. Η Αθήνα είχε υποχωρήσει κατά κράτος. Ο Μακάριος επέμενε και πέτυχε τη διατήρηση της Εθνικής Φρουράς.

Στις αρχές του 1968 ο Μακάριος διακήρυξε επίσημα την πολιτική του εφικτού και ζήτησε την ανανέωση της λαϊκής εντολής, την οποία και εξασφάλισε συντριπτικά. Στις εκλογές είχαν παρατηρηθεί και σοβαρά δημοκρατικά ελλείματα. Ούτως ή άλλως, ο Μακάριος θα ήταν ο μεγάλος νικητής των εκλογών. Το χειρότερο ήταν ότι υπήρχε μεγάλη διχόνοια στο εσωτερικό μέτωπο.

  1. ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΘΗΝΩΝ – ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Υπήρχαν τριβές στις σχέσεις Μακάριου και Αθήνας ακόμα και πριν την άνοδο  της Χούντας στην εξουσία στις 21 Απριλίου του 1967. Σημειώνεται ότι η Ελλάδα ήταν μέλος του ΝΑΤΟ και θεωρούσε στρατηγική προτεραιότητα τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και την Τουρκία. Ο Μακάριος είχε επιλέξει την αδέσμευτη πολιτική λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλα τα δεδομένα.

Οι Έλληνες Κύπριοι δεν ήταν ικανοποιημένοι από τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου. Ο Καραμανλής ήταν δυσαρεστημένος λέγοντας ότι «υπογράψαμε τις ίδιες Συμφωνίες με τον Μακάριο. Αυτός θεωρείται ήρωας και εγώ προδότης».

Τα γεγονότα που ακολούθησαν την υποβολή των 13 Σημείων δημιούργησαν νέα δεδομένα: οι διακοινοτικές συγκρούσεις, χάραξη της Πράσινης Γραμμής, το Ψήφισμα 186 και ο βομβαρδισμός της Τηλλυρίας αρχές Αυγούστου του 1964. Υπήρξαν τότε νέες προσπάθειες για επιβολή σχεδίων επίλυσης του Κυπριακού στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και στη βάση της διπλής ένωσης. Ο Μακάριος ήταν σταθερός στις θέσεις του για την προάσπιση της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Με την άνοδο της Χούντας στην εξουσία, οι σχέσεις Αθηνών – Λευκωσίας περνούσαν από κρίση σε κρίση: μεταξύ άλλων, η υπόθεση Αλέκου Παναγούλη, η απόπειρα δολοφονίας του Μακάριου στις 8 Μαρτίου 1970, η δολοφονία του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη στις 15 Μαρτίου 1970, το σχέδιο πραξικοπήματος τον Φεβρουάριο του 1972 και το εκκλησιαστικό ζήτημα. Στις αρχές του Σεπτεμβρίου 1971 με τη μυστική κάθοδο του Στρατηγού Γρίβα στην Κύπρο άρχισε η αποσταθεροποιητική δράση της ΕΟΚΑ Β’.

Παράλληλα στα στρατόπεδα της Εθνικής Φρουράς ο Μακάριος κατηγορείτο ως ανθενωτικός, μειοδότης και πολλές φορές ως ανθέλληνας. Οι εφημερίδες της αντιπολίτευσης χρηματοδοτούντο εν πολλοίς από την Ελλάδα καθώς και από άλλες πηγές εκτός Κύπρου.

Μάταια ο Μακάριος προσπαθούσε να περάσει το μήνυμα ότι οι αποσταθεροποιητικές δράσεις εξυπηρετούσαν τα σχέδια των Τούρκων «και αντί της ενώσεως προωθούν τη διχοτόμηση». Παράλληλα δήλωσε σε κάποιες περιπτώσεις ότι «εάν η Αθήνα ήταν έτοιμη να αναλάβει τις ευθύνες της…» δεν θα δίσταζε να κηρύξει την ένωση.

Μετά την καταστροφή του 1974 υπήρχαν έντονα αντιδυτικά αισθήματα στην Κύπρο και αισθήματα πικρίας έναντι της Ελλάδας. Με την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην Ελλάδα, το 1981, τα δεδομένα στις σχέσεις Αθήνας – Λευκωσίας άρχισαν να διαφοροποιούνται. Η συνεργασία της διακυβέρνησης Κληρίδη πρώτα με τον Παπανδρέου και μετά με τον Κώστα Σημίτη συνέβαλε καθοριστικά στην ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ.

  • Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ 1974 ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

Το καλοκαίρι του 1973 επήλθε θεαματική βελτίωση των σχέσεων Παπαδόπουλου και Μακάριου. Παράλληλα, ο Παπαδόπουλος κάλεσε τον Στρατηγό Γρίβα να σταματήσει την ανατρεπτική του δράση έναντι του Κύπριου Προέδρου. Η απάντηση του Γρίβα ήταν ότι θα συνέχιζε «τον αγώνα για ένωση και δημοκρατία».

Η ανατροπή του Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη στις 25 Νοεμβρίου 1973 σηματοδότησε την έναρξη δραματικών εξελίξεων. Ο Ιωαννίδης μισούσε θανάσιμα των Μακάριο. Και όταν ο Γρίβας απεβίωσε στις 27 Ιανουαρίου 1974 ο Κύπριος Πρόεδρος προέβη σε θεαματικές κινήσεις με στόχο την πολιτική εκτόνωση της κατάστασης. Ο Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ Β’, Γεώργιος Καρούσος, επιθυμούσε να ανταποκριθεί θετικά αλλά τελικά υπερίσχυσε ο Ιωαννίδης, οποίος με την συνεργασία άλλων Κυπρίων αξιωματούχων της ΕΟΚΑ Β’ επέβαλε τη σκληρή γραμμή. Η Κύπρος είχε εισέλθει στην τελική ευθεία της πορείας ολέθρου.

Στις 25 Απριλίου, 1974 το Υπουργικό Συμβούλιο κήρυξε την ΕΟΚΑ Β’ ως παράνομη οργάνωση. Η βία και η ανωμαλία συνεχίζοντο. Παράλληλα η αστυνομία και το εφεδρικό εν πολλοίς εξάρθρωσαν την ΕΟΚΑ Β’. Στις 2 Ιουλίου 1974 ο Μακάριος απέστειλε ένα εξαιρετικά σκληρό γράμμα στον Πρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης Στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη. Ταυτόχρονα, ο επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου Μακαρίου Χάρης Βωβίδης παρέδωσε προσωπικά το γράμμα στον Βασιλέα Κωνσταντίνο και στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο Μακάριος ήλπιζε ότι οι δύο ηγέτες θα προέβαιναν σε δηλώσεις που θα ασκούσαν πίεση προς τη Χούντα να μην επιχειρήσει το πραξικόπημα. O Κωνσταντίνος και ο Καραμανλής όμως παρέμειναν σιωπηλοί.

Υπήρξαν όμως και παραλήψεις από τον Μακάριο ο οποίος δεν άκουσε εισηγήσεις στενών του συνεργατών για την αποτροπή πραξικοπήματος. Ο Κύπριος Πρόεδρος είχε υποτιμήσει τους κινδύνους.

Στην ομιλία του στο Συμβούλιο Ασφαλείας στον ΟΗΕ στις 19 Ιουλίου ο Μακάριος κατηγόρησε τη Χούντα και κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας να ενεργήσει για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης και της ομαλότητας στην Κύπρο. Δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι κάλεσε τις εγγυήτριες δυνάμεις να επέμβουν. Αποτέλεσε όμως μέγιστη παράληψη το γεγονός ότι δεν προειδοποίησε την Τουρκία να μην εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να εισβάλει στην Κύπρο.

Μετά την έναρξη της τουρκικής εισβολής οι ΗΠΑ είχαν ως στόχο την αποτροπή ενός ελληνοτουρκικού πολέμου αλλά όχι την παρεμπόδιση των σχεδίων της Άγκυρας στην Κύπρο. Στις 23 Ιουλίου παραιτήθηκε ο Νίκος Σαμψών και ανέλαβε καθήκοντα Προέδρου ο Γλαύκος Κληρίδης. Λίγες ώρες αργότερα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ανέλαβε τη διακυβέρνηση στην Ελλάδα.

Παρά την εκεχειρία οι τουρκικές δυνάμεις κατοχής προήλαυναν καθημερινά. Η στάση της Αθήνας ήταν υποτονική έναντι της τουρκικής επιθετικότητας. Η μεταπολίτευση στην Αθήνα εδραιώθηκε με τη θυσία της Κύπρου. Η θέση ότι είχε γίνει αναίμακτα δεν ευσταθεί. Μέχρι και σήμερα στους ετήσιους εορτασμούς για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα η θυσία της Κύπρου είναι υποβαθμισμένη.

  1. ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Από τις 24 Ιουλίου 1974 μέχρι τις 14 Αυγούστου 1974, όταν εκδηλώθηκε ο δεύτερος Αττίλας, υπήρχε επαρκής χρόνος για κάποια μορφή στρατιωτικής ενίσχυσης της Κύπρου αλλά και για κινήσεις που θα καθιστούσαν δύσκολη αν όχι ανέφικτη την τουρκική επιθετικότητα. Η Ελλάδα όμως παρέμεινε αδρανής. Πέραν τούτου, η στάση της θεωρήθηκε δεδομένη τόσο από την Τουρκία όσο και από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Αυτό που ακολούθησε ήταν η κατάληψη του 37% του εδάφους της Κύπρου από την Τουρκία. Οι συνέπειες των γεγονότων του καλοκαιριού του 1974 δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί.

Έκτοτε για την Αθήνα το Κυπριακό δεν αποτελεί θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η Ελλάδα αρκείται στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ καθώς και τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη. Η θεώρηση της Τουρκίας είναι όμως διαφορετική.

Ενδεχομένως ένας από τους λόγους για τη στάση αυτή είναι τα ενοχικά σύνδρομα των Αθηνών για τις ευθύνες της για την κυπριακή τραγωδία. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η Ελλάδα ως εγγυήτρια δύναμη έχει συμβατικές υποχρεώσεις έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πέραν τούτου, στην Κύπρο ζουν σχεδόν ένα εκατομμύριο Έλληνες. Υπάρχουν επίσης γεωστρατηγικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο τα οποία η Ελλάδα δεν μπορεί να αγνοήσει. Πάνω απ’ όλα η Ελλάδα έχει τεράστιες ευθύνες και υποχρεώσεις έναντι της Μεγαλόνησου, οι οποίες δεν έχουν ξοφληθεί παρά την καθοριστική της συμβολή στην ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι διαχρονικά οι προτεραιότητες της Ελλάδας ήταν οι καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ και την Τουρκία στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Η Κύπρος αποτελούσε ένα ζήτημα αλλά ποτέ δεν ήταν το κορυφαίο για το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Ο Μακάριος είχε αντιληφθεί αυτή την πραγματικότητα και προσπαθούσε να πράξει το καλύτερο δυνατό υπό τις περιστάσεις. Και αυτό ήταν η ολοκλήρωση της κυπριακής ανεξαρτησίας.

  1. ΜΙΑ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Αναμφίβολα η πορεία της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν πολυτάραχη. Υπήρχαν σχέδια για τη διχοτόμηση, χωρίς όμως τα λάθη και την προδοσία θα ήταν δύσκολο να αλωθεί η Μεγαλόνησος. Πριν από το 1974 θα ήταν δυνατό να υπάρξει κάποια συμφωνία που θα βελτίωνε ουσιαστικά το Σύνταγμα Ζυρίχης και Λονδίνου. Αυτό δεν κατέστη δυνατό για διάφορους λόγους, οι κυριότερες εκ των οποίων ήταν η αποσταθεροποιητική δράση της ΕΟΚΑ Β’ και η υπόσκαψη του Μακαρίου από τη Χούντα.

Μετά το 1974 υπήρξαν ιδέες και σχέδια για επίλυση του Κυπριακού. Θεωρώ όμως ότι κανένα απ’ αυτά δεν αποτέλεσε πραγματική ευκαιρία καθώς τυχόν υλοποίησή τους θα επιδείνωνε το status quo. Και τούτο παρά την επιστροφή εδαφών υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση. Τα νέα δεδομένα στο συνταγματικό επίπεδο θα αντικαθιστούσαν την Κυπριακή Δημοκρατία με ένα νέο τρικέφαλο κράτος το οποίο θα ήταν κατ’ ουσίαν ένα τουρκικό προτεκτοράτο.

Στην ελληνοκυπριακή πλευρά επικράτησε σύγχυση και στρουθοκαμηλισμός, στοιχεία τα οποία εν πολλοίς υφίστανται μέχρι και σήμερα. Δεν υπάρχει συγκροτημένη και ολοκληρωμένη πολιτική για το Κυπριακό. Δυστυχώς ούτε και αφήγημα. Δεν αρκεί το ΟΧΙ ούτε και η εμμονή στην πολιτική της οποιασδήποτε λύσης. Ούτε το ενιαίο κράτος αποτελεί ρεαλιστική πολιτική πρόταση.

Υπό τις περιστάσεις ελάχιστος στόχος πρέπει να είναι η προάσπιση της ελεύθερης Κύπρου και μέγιστος στόχος ένα κανονικό λειτουργικό διπεριφερειακό ομοσπονδιακό κράτος. Η υλοποίηση της προοπτικής αυτής είναι δυνατή υπό προϋποθέσεις και ενδεχομένως να προκύψει στο τέλος στο τέλος του δρόμου μιας εξελικτικής διαδικασίας.

Η αναβάθμιση των συντελεστών ισχύος είναι απαραίτητη. Απαιτείται επίσης αφήγημα και η αξιοποίηση της γνώσης καθώς και των δεξαμενών σκέψης. Η υποτίμησή τους από το δημόσιο βίο της Κύπρου ενδεχομένως να είναι αποτέλεσμα ενός μέτριου πολιτικού συστήματος το οποίο δεν διαθέτει τα απαραίτητα αντανακλαστικά.

Τέλος είναι σημαντικό να αναλογισθεί και η ίδια η Ελλάδα τον ρόλο της και τη στάση της για το μέλλον της Κύπρου.

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων το οποίο είναι διασυνδεδεμένο με το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.

Ανάλυση CT: Όλοι κερδισμένοι και όλοι χαμένοι από το μισό βήμα στην πενταμερή

1

Πρώτη ανάγνωση των αποτελεσμάτων της άτυπης συνόδου

Πρώτη ανάγνωση των αποτελεσμάτων της πενταμερούς – Μισό βήμα προς τα μπρος – Νέα ΜΟΕ, διαφορετικές προσεγγίσεις για οδοφράγματα – Όλοι ικανοποιημένοι – Με τριμερή τον Σεπτέμβριο συνεχίζεται η διαδικασία

Στο «γήπεδο» του προβλέψιμου «έπαιξαν μπάλα» οι συμμετέχοντες στην άτυπη σύνοδο για το Κυπριακό στη Νέα Υόρκη. Η πενταμερής των 22 ωρών δεν έβγαλε συγκεκριμένο αποτέλεσμα προς την κατεύθυνση της επανέναρξης συνομιλιών, εντούτοις αξιολογείται ως σημαντική η συμφωνία για νέα τριμερή (τον Σεπτέμβριο μετά το πέρας της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ) και νέα πενταμερή πριν από το τέλος του έτους μετά τον Οκτώβριο και τις παράνομες «εκλογές» στα κατεχόμενα.

Με αυτό τον τρόπο ο Αντόνιο Γκουτέρες απέδειξε τη δέσμευση και θέληση του να υπάρξουν χειροπιαστές εξελίξεις μέσα στους επόμενους μήνες. Για να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο θα πρέπει η τουρκική πλευρά να επιστρέψει στη συμφωνημένη βάση λύσης, κάτι που δεν προτίθεται να πράξει ο Ερσίν Τατάρ. Το επανέλαβε πολλάκις χθες, επιβεβαιώνοντας με το πείσμα του πως η μοναδική διέξοδος είναι η αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων.

Εξάλλου, με εξαίρεση το τουρκικό δίδυμο, όλοι οι υπόλοιποι συμμετέχοντες αναφέρθηκαν στην ανάγκη επίλυσης του Κυπριακού στη βάση του πλαισίου των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ωστόσο ο κατοχικός ηγέτης και ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών επέμειναν πως προαπαιτούν κυριαρχική ισότητα για να επιστρέψουν στο τραπέζι των συνομιλιών.

Ως εκ τούτου το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης επικεντρώθηκε στο θέμα των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Ο Γενικός Γραμματέας κατέγραψε πρόοδο στα τέσσερα από τα έξι σημεία που συμφωνήθηκαν στην Γενεύη, ανακοινώνοντας εμμέσως πλην σαφώς το καινούργιο στοιχείο της γεφύρωσης της διάστασης στο κεφάλαιο της αποναρκοθέτησης.

Σε αντίθεση υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις σε σχέση με τη συζήτηση για τα οδοφράγματα. Η μεγάλη εικόνα είναι πως ο Ερσίν Τατάρ διαγράφει την αρχή της αμοιβαιότητας απορρίπτοντας κατηγορηματικά τις ελληνοκυπριακές προτάσεις για διόδους σε Πυρόι και Κόκκινα. Όμως τόσο ο Αντόνιο Γκουτέρες όσο και ο Νίκος Χριστοδουλίδης μίλησαν αινιγματικά για πρόοδο στη συζήτηση. Χωρίς αναφορές στην επιλογή της δημιουργίας σημείου διέλευσης για πεζούς στην οδό Ληδήνης, η οποία μπήκε επίσης στο τραπέζι.

Το χάσμα διατηρείται και στο Μέτρο της δημιουργίας φωτοβολταϊκού πάρκου στη νεκρή ζώνη, αφού η πλευρά των κατεχόμενων δεν κάνει πίσω από την αξίωση για σύνδεση του πάρκου με το σύστημα ηλεκτροδότησης του ψευδοκράτους. Παρά το γεγονός ότι η αξίωση απορρίπτεται από την Κομισιόν, που ανέλαβε τη χρηματοδότηση του έργου. Σύμφωνα με την αρχική συμφωνία η τουρκοκυπριακή πλευρά θα λαμβάνει το μερίδιο της από το σύστημα στις ελεύθερες περιοχές, μέσω των υφιστάμενων υποδομών.

Ο χάρτης διευρύνεται με τέσσερα ακόμη Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Είναι η ανταλλαγή πολιτιστικών κειμηλίων και η δημιουργία συμβουλευτικού Σώματος από την κοινωνία των πολιτών, την οποία είχε απορρίψει παλαιότερα ο κατοχικός ηγέτης. Θα εξεταστεί ακόμη η δυνατότητα από κοινού παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα και η αντιμετώπιση της ρύπανσης από μικροπλαστικά.

Υπό τις περιστάσεις ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εμφανίζεται ικανοποιημένος καθώς πιστεύει πως επιτεύχθηκαν οι ενδιάμεσοι στόχοι της επίτευξης προόδου στο θέμα των ΜΟΕ, της κατάθεσης καινούργιων Μέτρων και του καθορισμού των επόμενων βημάτων. Παρά το ότι ο βασικός στόχος της επανέναρξης παραμένει άπιαστος.

Ικανοποιημένος είναι όμως και ο κατοχικός ηγέτης, που η μοναδική μάχη την οποία έδωσε από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή ήταν να μην προκύψουν σημαντικά αποτελέσματα στη Νέα Υόρκη. Για αυτό και επιχείρησε να αποπροσανατολίσει, βάζοντας στο τραπέζι ζητήματα όπως η άρση της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων πριν από τη λύση του Κυπριακού και τις συλλήψεις σφετεριστών ελληνοκυπριακών περιουσιών.

cyprustimes.com