Αρχική Blog Σελίδα 657

Το Ισραήλ με Ελλάδα και Κύπρο, πρέπει να προετοιμάσουν σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την απελευθέρωση του βόρειου τμήματος του νησιού

Από
anixneuseis
-
2

Η Βόρεια Κύπρος είναι επίσης ένα ισραηλινό πρόβλημα

από τον Shay Gal

Δεν είναι ρόλος της ή επιθυμία του Ισραήλ να ελευθερώσει τη Βόρεια Κύπρο. Ωστόσο, εάν η απειλή από την περιοχή φτάσει σε κρίσιμο επίπεδο, η στρατηγική στάση του Ισραήλ πρέπει να αλλάξει. Το Ισραήλ, σε συνεργασία με την Ελλάδα και την Κύπρο, πρέπει να προετοιμάσει ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την απελευθέρωση του βόρειου τμήματος του νησιού.

Δημοσιεύτηκε στις 29-07-2025 10:10
Τελευταία τροποποίηση: 29-07-2025 10:10

Πριν λίγες ημέρες ήταν η 51η επέτειος της τουρκικής εισβολής του 1974 – μια διαρκής τραυματική εμπειρία για τους Ελληνοκύπριους. Επί δεκαετίες, το Ισραήλ αντιμετώπιζε αυτή τη σύγκρουση ως ένα μακρινό ελληνικό-τουρκικό ζήτημα, αλλά πλέον οφείλει να αναγνωρίσει με σαφήνεια: η Βόρεια Κύπρος δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα των Ελληνοκυπρίων – είναι και ισραηλινό. Σε πρακτικούς όρους, η Βόρεια Κύπρος λειτουργεί ως διεθνής terra nullius, επιτρέποντας στην Τουρκία και σε τρομοκρατικές ομάδες όπως η Χαμάς και η Quds Force του Ιράν ανεμπόδιστη επιχειρησιακή ελευθερία.

Από την εισβολή, που σκότωσε χιλιάδες και εκτόπισε εκατοντάδες χιλιάδες, η παρουσία της Τουρκίας έχει αθόρυβα μεταμορφωθεί. Η περιοχή είναι πλέον ένα προωθημένο στρατιωτικό οχυρό της Τουρκίας, φιλοξενώντας προηγμένα συστήματα όπλων, υποδομές κυβερνο-επιτήρησης και SIGINT (σήματα πληροφοριών), ικανές να υποκλέπτουν στρατιωτικές και πολιτικές ισραηλινές επικοινωνίες, παράλληλα με κρυφές τρομοκρατικές εγκαταστάσεις που υποστηρίζονται από την Άγκυρα. Σύμφωνα με διαρροές από έγγραφα πληροφοριών, υψηλόβαθμοι Τούρκοι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν τη Βόρεια Κύπρο ως μία ιδανική τοποθεσία «όπου οτιδήποτε μπορεί να γίνει χωρίς παρεμβολή από αστυνομικές ή δικαστικές αρχές».

Η Τουρκία μπορεί να αναπτύξει οπλισμένα drones από το αεροδρόμιο του Λευκονίκου – μετατρεπόμενο από εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο σε βάση drone στο πλαίσιο περιφερειακών διαμαχών για το φυσικό αέριο – πολύ πιο γρήγορα σε σχέση με τις ηπειρωτικές βάσεις της. Από τον Μάιο του 2021, η Τουρκία σταθμεύει επίσημα οπλισμένα Bayraktar TB2 drones εκεί, και πιο προηγμένα UAV Akinci παρουσιάστηκαν δημόσια σε στρατιωτική παρέλαση τον Ιούλιο του 2024.

Αυτά τα UAV μπορούν να στοχοθετήσουν με ταχύτητα ισραηλινές πλατφόρμες φυσικού αερίου, ναυτικά σκάφη και στρατηγικούς στόχους.

Επιπλέον, οι προηγμένοι αντιπλοϊκοί πύραυλοι ATMACA της Τουρκίας, με βεληνεκές πάνω από 200 χλμ, θα μπορούσαν να απειλήσουν άμεσα θαλάσσια περιουσιακά στοιχεία του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων των κρίσιμων πλατφορμών φυσικού αερίου. Επιπλέον, ο νέος βαλλιστικός πύραυλος Typhoon της Τουρκίας είναι ικανός να πλήττει με ακρίβεια στόχους έως και 560 χιλιομετρών. Σύμφωνα με δυτικές μυστικές υπηρεσίες, οι βάσεις πυραύλων στην Κερύνεια και τη Φαμαγγύστη είναι ήδη έτοιμες για την ανάπτυξή τους, θέτοντας την πρώτη άμεση βαλλιστική απειλή της Τουρκίας προς το Ισραήλ, με την ικανότητα να πλήξει την Ιερουσαλήμ, το Τελ Αβίβ και τον κόλπο της Χάιφα.

Την ίδια στιγμή, η Ε.Ε. συνεχίζει τη συνεργασία ασφάλειας με την Άγκυρα, παρά την κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους από την Τουρκία – μια αντίφαση που υπονομεύει την αξιοπιστία της Ένωσης και θέτει σε κίνδυνο την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ.

Η επιθετική εξωτερική πολιτική της Άγκυρας, που χαρακτηρίζεται από παράνομες κατοχές, παραβιάσεις κυρώσεων και σχέσεις με εξτρεμιστικές ομάδες, την ευθυγραμμίζει με έκνομα καθεστώτα παρά με συμμάχους του ΝΑΤΟ. Δεδομένης της απαίτησης ομοφωνίας στο ΝΑΤΟ και των τεταμένων σχέσεων της Τουρκίας εντός της συμμαχίας, η προστασία του Άρθρου 5 είναι απίθανη ακόμη και σε άσχετες συγκρούσεις, και πρακτικά αδύνατη όσον αφορά τη Βόρεια Κύπρο, η οποία αναγνωρίζεται διεθνώς ως κυπριακό έδαφος.

Ωστόσο, η απειλή δεν είναι αποκλειστικά στρατιωτική. Λόγω της έλλειψης αποτελεσματικής διεθνούς εποπτείας, η κατεχόμενη περιοχή έχει μετατραπεί σε κόμβο χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και ξεπλύματος χρήματος, με παράνομα ιρανικά και τουρκικά κεφάλαια να ρέουν μέσω εταιρειών-κελυφών για την υποστήριξη της Χαμάς και άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων.

Έγγραφα που κατασχέθηκαν κατά τις επιχειρήσεις «Φύλακας των Τειχών» (2021) και «Σιδερένια Ξίφη» (2023) στη Γάζα αποκάλυψαν τα σχέδια της Χαμάς να ιδρύσει επιχειρησιακό παρακλάδι στην Τουρκία και τη Βόρεια Κύπρο, με αποστολή τη διενέργεια επιθέσεων κατά Ισραηλινών στην Ευρώπη.

Επιπλέον, το 2023, πυρήνας της Quds Force που αποκαλύφθηκε στην περιοχή σχεδίαζε επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων στην Ευρώπη. Αυτός ο ιρανικός πυρήνας υπογραμμίζει το καθεστώς της Βόρειας Κύπρου ως ασφαλές καταφύγιο για αντιισραηλινές επιχειρήσεις. Έτσι, ο τουρκικός έλεγχος της Βόρειας Κύπρου επιτρέπει στην Τουρκία και το Ιράν να παρακάμπτουν κυρώσεις και να κλιμακώνουν τη στρατηγική τους απειλή κατά του Ισραήλ. Επιπλέον, ξενοδοχεία, καζίνο, πανεπιστήμια και λιμάνια στη Βόρεια Κύπρο έχουν αναφερθεί ως καλυμμένοι κόμβοι κατασκοπείας, εκβιασμών και επιχειρήσεων πληροφοριών που συντονίζονται από τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας και δίκτυα οργανωμένου εγκλήματος, περιλαμβανομένων επιχειρήσεων «μελιού» που στοχοποιούν διεθνείς αξιωματούχους.

Δεν είναι ρόλος ούτε επιθυμία του Ισραήλ να ελευθερώσει τη Βόρεια Κύπρο. Ωστόσο, εάν η απειλή από την περιοχή φτάσει σε κρίσιμο όριο, η στρατηγική στάση του Ισραήλ πρέπει να αλλάξει. Το Ισραήλ, σε συντονισμό με την Ελλάδα και την Κύπρο, οφείλει να προετοιμάσει μια επιχείρηση έκτακτης ανάγκης για την απελευθέρωση του βόρειου τμήματος του νησιού.

Μια τέτοια επιχείρηση θα εξουδετέρωνε τις δυνατότητες τουρκικής ενίσχυσης από την ηπειρωτική χώρα, θα κατέστρεφε τα αντιαεροπορικά συστήματα στη Βόρεια Κύπρο, θα εξάλειφε τα κέντρα πληροφοριών και διοίκησης, και τελικά θα απομάκρυνε τις τουρκικές δυνάμεις, αποκαθιστώντας τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυπριακή κυριαρχία. Το σχέδιο έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να φέρει το όνομα «Η Οργή του Ποσειδώνα», από τον ελληνικό θεό της θάλασσας, τονίζοντας την κυριαρχία στο θαλάσσιο πεδίο και τις καταστροφικές συνέπειες ενός σεναρίου ακραίας κλιμάκωσης. Η ονομασία υπογραμμίζει τη δέσμευση του Ισραήλ για την προστασία στρατηγικών θαλάσσιων πόρων και τη διατήρηση ανοικτών θαλάσσιων διαύλων κρίσιμων για την περιφερειακή ασφάλεια. Αυτό θα παραμείνει σχέδιο έκτακτης ανάγκης: το Ισραήλ δεν επιδιώκει τη σύγκρουση, αλλά πρέπει να είναι πλήρως προετοιμασμένο. Το ισραηλινό πλήγμα κατά των πυρηνικών υποδομών του Ιράν, που παλαιότερα θεωρείτο εξαιρετικά απίθανο σενάριο, τελικά πραγματοποιήθηκε. Η Τουρκία, η οποία αυτή τη στιγμή κατασκευάζει τον προβληματικό πυρηνικό σταθμό του Άκκουγιου στις μεσογειακές της ακτές – ένα έργο που η Ρωσία εγκαταλείπει γρήγορα λόγω αναγνωρισμένων κινδύνων – θα πρέπει να εσωτερικεύσει αυτό το δίδαγμα.

Ο Shay Gal είναι ειδικός στη διεθνή πολιτική, τη διαχείριση κρίσεων και την στρατηγική επικοινωνία. Εργάζεται σε διεθνές επίπεδο, με επίκεντρο τις δυναμικές ισχύος, τη γεωπολιτική στρατηγική και τη δημόσια διπλωματία, και την επιρροή τους στη χάραξη πολιτικής.

israelhayom.com

Ερικ Εντελμαν στην «Κ»: Ας μην ποντάρει στον Τραμπ

Από
pcuser
-
0

«Ο Ερντογάν δεν θα έχει λευκή επιταγή για να κινηθεί στην Ανατολική Μεσόγειο», τονίζει στην «Κ» ο πρώην υφυπουργός Αμυνας των ΗΠΑ

«Δεν θα έχει λευκή επιταγή από την Ουάσιγκτον» ο Ταγίπ Ερντογάν, παρά την «ισχυρή σχέση» του με την οικογένεια Τραμπ, σύμφωνα με τον Ερικ Εντελμαν.

Οταν ο Ντόναλντ Τραμπ μιλάει για το «βαθύ κράτος», σίγουρα σκέφτεται ανθρώπους σαν τον Εντελμαν. Συν-επικεφαλής της Επιτροπής για την Εθνική Αμυντική Στρατηγική (με εντολή από το Κογκρέσο), ήταν υφυπουργός Αμυνας στη δεύτερη θητεία του Τζορτζ Ουόκερ Μπους, σύμβουλος για θέματα εθνικής ασφάλειας του αντιπροέδρου Ντικ Τσέινι στην πρώτη και πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία (2003-05), είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά τόσο την περιοχή άμεσου ενδιαφέροντος της Ελλάδας όσο και τον τρόπο λειτουργίας της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής – και πώς έχει ανατραπεί από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Ερικ Εντελμαν στην «Κ»: Ας μην ποντάρει στον Τραμπ-1
«Η κυβέρνηση Τραμπ, και ο πρόεδρος ειδικότερα, αξίζει τα εύσημα για τη λήψη μιας πολύ δύσκολης απόφασης», αναφέρει ο Ερικ Εντελμαν για το χτύπημα των ΗΠΑ στο Ιράν.

«Η Τουρκία είναι αρκετά αποτελεσματική στην επέκταση της επιρροής της στην περιοχή, ιδιαίτερα στη Συρία», λέει στην «Κ» ο Εντελμαν, σε επικοινωνία που είχαμε μέσω email. Ωστόσο, σημειώνει, ο μεταβατικός Σύρος πρόεδρος έχει να διαχειριστεί «πολλούς εξωτερικούς παράγοντες που επιδιώκουν να επηρεάσουν το μέλλον της Συρίας, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, της Ρωσίας, της Σαουδικής Αραβίας, του Ιράν και άλλων».

Η στενή σχέση του Ερντογάν με τον Τραμπ (ο Εντελμαν μνημονεύει το γεγονός ότι ο νέος Αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία –και απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία και τον Λίβανο– Τόμας Μπάρακ είναι «μακροχρόνιος προσωπικός φίλος» του προέδρου των ΗΠΑ) δίνει στον Τούρκο ηγέτη «κυρίως το ελεύθερο να συνεχίσει να ακολουθεί την αυταρχική ατζέντα του στο εσωτερικό, φυλακίζοντας ηγέτες της αντιπολίτευσης και ευτελίζοντας το κράτος δικαίου. «Ο ευρύτερος ρόλος της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο θα εξισορροπηθεί από τα άλλα συμφέροντα του Τραμπ, τις φιλοδοξίες του, αν και μπορεί [ο Ερντογάν] να έχει λίγο περισσότερο περιθώριο να επιδιώξει τις ευρύτερες περιφερειακές του φιλοδοξίες».

Πόσο πρέπει να ανησυχεί η Ελλάδα για τη σχέση Τραμπ – Ερντογάν; Τι πρέπει να κάνει για να την αντισταθμίσει;

Σημαντική σύμμαχος – Η Ελλάδα έχει ήδη αποδείξει την αξία της ως μέλος του ΝΑΤΟ και εταίρος και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λαμβάνει F-35 – κάτι που θα ήταν αδιανόητο μόλις πριν από 15 χρόνια.

«Η Ελλάδα έχει ήδη αποδείξει την αξία της ως μέλος του ΝΑΤΟ και εταίρος και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λαμβάνει F-35 – κάτι που θα ήταν αδιανόητο μόλις πριν από 15 χρόνια», απαντάει. «Πρέπει να συνεχίσει σε αυτή την τροχιά και να διατηρήσει τη θέση της ως αξιόπιστος και εποικοδομητικός σύμμαχος. Είμαι βέβαιος ότι αυτή η πολιτική θα συνεχίσει να αποδίδει καρπούς στο μέλλον».

Στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, τον έχει εκπλήξει η επιμονή της κυβέρνησης Νετανιάχου να συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις –στη Γάζα, στη Συρία, στην Υεμένη– μετά τον επιτυχή πόλεμο κατά του Ιράν, συχνά ενάντια στη βούληση της Ουάσιγκτον;

Ο Εντελμαν δίνει το ευρύτερο πλαίσιο της ευρείας αντεπίθεσης του Ισραήλ μετά τη «δολοφονική βία και τις αγριότητες» της 7ης Οκτωβρίου. Οι στρατιωτικές επιτυχίες του Ισραήλ, εξηγεί, «έχουν δημιουργήσει τη δυνατότητα αναμόρφωσης της Μέσης Ανατολής». Αυτό, όμως, προϋποθέτει «διπλωματικές προσπάθειες για να τερματιστεί ο πόλεμος στη Γάζα, να διευκολυνθεί η ευρύτερη εξομάλυνση των σχέσεων με τα αραβικά κράτη, να δημιουργηθεί ένας ορίζοντας για ένα παλαιστινιακό κράτος που θα συμβιώσει ειρηνικά με το Ισραήλ και για μια Συρία που θα υπερβεί τις βαθιές διαιρέσεις μιάμισης δεκαετίας θρησκευτικού εμφυλίου πολέμου».

«Η επιμονή του πρωθυπουργού Νετανιάχου να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα χωρίς έναν εφικτό στρατηγικό στόχο και ο εντελώς ανεπαρκής μηχανισμός αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κατάστασης του πληθυσμού ορθώς προκαλούν καταδίκη τόσο εντός όσο και εκτός του Ισραήλ», τονίζει ο Εντελμαν. Το ίδιο ισχύει για τις βιαιότητες των εποίκων στη Δυτική Οχθη, που «δυσφημούν το Ισραήλ».

Η «αποσταθεροποιητική» εμπλοκή στη Συρία, παράλληλα, δείχνει ότι ο Νετανιάχου «δεν έχει μία πολιτική-διπλωματική στρατηγική» για να δρομολογήσει τη νέα Μέση Ανατολή, την οποία λέει ότι επιθυμεί. «Αν συνεχίσει έτσι, όχι μόνο θα θέσει σε κίνδυνο τη σχέση του με την κυβέρνηση Τραμπ, αλλά και θα υπονομεύσει τη διακομματική υποστήριξη που παραδοσιακά απολαμβάνει το Ισραήλ στις ΗΠΑ. Ηδη μπορεί κανείς να δει σημάδια αυτού στις δημοσκοπήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Κριτική στον Νετανιάχου – Η επιμονή του Νετανιάχου να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα, χωρίς έναν εφικτό στρατηγικό στόχο, ορθώς προκαλεί καταδίκη τόσο εντός όσο και εκτός του Ισραήλ.

Σχετικά με το χτύπημα στο Ιράν, ο Εντελμαν, παρότι έχει υπάρξει αυστηρός επικριτής του 47ου προέδρου, σημειώνει: «Η κυβέρνηση Τραμπ, και ο πρόεδρος ειδικότερα, αξίζει τα εύσημα για τη λήψη μιας πολύ δύσκολης απόφασης». Κάποιοι υποστηρικτές της παλαιότερης συμφωνίας [του JCPOA], αναφέρει, επιχείρησαν να υποβαθμίσουν την αποτελεσματικότητα του χτυπήματος, λέγοντας ότι το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα θα μπορούσε να «λειτουργήσει ξανά μέσα σε λίγους μήνες. Είναι όμως πλέον σαφές ότι, όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι Ιρανοί, το πρόγραμμα υπέστη σοβαρές ζημιές και ίσως χρειαστεί μερικά χρόνια για να αναβιώσει».

Η αμερικανική πλευρά, προσθέτει, έχει σηματοδοτήσει τη διάθεσή της για μία διπλωματική συμφωνία που θα «μπλοκάρει οριστικά» τον δρόμο του Ιράν προς ένα πυρηνικό οπλοστάσιο. «Μέχρι στιγμής, το Ιράν δεν έχει δείξει πρόθυμο να συζητήσει σοβαρά», σημειώνει. Ισως η απειλή των Ευρωπαίων (Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία) να επαναφέρουν το καθεστώς κυρώσεων που ίσχυε πριν το JCPOA να αποτελέσει το αναγκαίο κίνητρο για την Τεχεράνη, εκτιμά.

Βεδουίνοι μαχητές στη νότια Συρία, την Τρίτη. Η «αποσταθεροποιητική» εμπλοκή του Ισραήλ στη χώρα δείχνει ότι ο Νετανιάχου «δεν έχει μία πολιτική – διπλωματική στρατηγική» για να δρομολογήσει τη νέα Μέση Ανατολή, την οποία λέει ότι επιθυμεί. Αν συνεχίσει έτσι, θα υπονομεύσει τη διακομματική υποστήριξη που παραδοσιακά απολαμβάνει το Ισραήλ στις ΗΠΑ, εξηγεί ο Ερικ Εντελμαν. [AP Photo / Omar Sanadiki]

https://www.kathimerini.gr/opinion/interviews/563735719/erik-entelman-stin-k-as-min-pontarei-ston-tramp/

Μουσταφά Φετούρι στην «K»: Το φλερτ Τουρκίας – Χαφτάρ δεν θα κρατήσει

Από
pcuser
-
0
 

Αθανάσιος Κατσικίδης

Ο Λίβυος ακαδημαϊκός και δημοσιογράφος μιλάει στην «Κ» για το παρασκήνιο της εύθραυστης «συναλλακτικής» σχέσης του στρατάρχη με την Αγκυρα

«Αυτό που μπορεί να κάνει η Αθήνα είναι να χρησιμοποιήσει τον μηχανισμό της Ε.Ε. και να ασκήσει πίεση στην Aγκυρα, πριν πιέσει την κυβέρνηση στην Τρίπολη. Η Aγκυρα είναι αυτή που κινεί τα νήματα», εξηγεί ο Μουσταφά Φετούρι.

Από την Τρίπολη της Λιβύης, ο ακαδημαϊκός και δημοσιογράφος Μουσταφά Φετούρι μιλάει στην «Κ» για την κατάσταση στη Λιβύη και την κλιμακούμενη ένταση στη σχέση με την Ελλάδα. Εκτιμά ότι η χώρα του διολισθαίνει στην τουρκική επιρροή και προειδοποιεί για τον κίνδυνο να προκληθεί περαιτέρω κλιμάκωση από την πλευρά της Αθήνας, κάτι που, όπως σημειώνει, θα μπορούσε τελικά να ευνοήσει την επιρροή της Aγκυρας.

– Βλέπουμε την Τρίπολη και τη Βεγγάζη να ευθυγραμμίζονται όλο και περισσότερο με την τουρκική εξωτερική πολιτική. Ποιο ήταν το σημείο καμπής σε αυτή τη σχέση, ιδιαίτερα για την πλευρά του Χαφτάρ;

– Η διείσδυση της Τουρκίας στη Λιβύη είναι επικίνδυνη για το μέλλον της Λιβύης και απορρίπτεται ευρέως από τους περισσότερους Λίβυους. Δεν νομίζω ότι ο Χαφτάρ και η Aγκυρα εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον, λόγω της σχέσης του Χαφτάρ με το Κάιρο και προσωπικά με τον πρόεδρο Σίσι, ο οποίος δεν εμπιστεύεται πολύ τον Ερντογάν.

Αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει μεταξύ της Βεγγάζης και της Aγκυρας είναι πραγματικά συναλλακτικής φύσης και είναι πιθανό να μη διαρκέσει για πολύ. Αυτό που θέλει ο Χαφτάρ είναι να ελέγχει ολόκληρη τη χώρα και να γίνει πρόεδρος. Δεδομένου ότι αυτό δεν φαίνεται πιθανό να συμβεί, κυρίως λόγω της τουρκικής επιρροής στη δυτική Λιβύη, δεν θα δείτε μια θεμελιώδη αλλαγή στη σχέση των δύο πλευρών.

– Η κυβέρνηση της Τρίπολης υπέβαλε ρηματική διακοίνωση στα Ηνωμένα Eθνη, στην οποία αντιτίθεται στην οριοθέτηση της «αποκλειστικής οικονομικής ζώνης» μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου. Γιατί η κυβέρνηση της Τρίπολης επέλεξε αυτή τη χρονική στιγμή για να κάνει αυτή την κίνηση;

– Επειδή η ελληνική πλευρά έχει αρχίσει να δημοσιοποιεί κάποιου είδους προσφορές για εξερεύνηση πετρελαίου και φυσικού αερίου στην περιοχή. Αλλά πραγματικά αυτό που συμβαίνει είναι ότι πίσω από την κυβέρνηση της Τρίπολης είναι η Aγκυρα. Οι άνθρωποι στην κυβέρνηση, δυστυχώς, δεν είναι ελεύθεροι να κάνουν αυτό που θεωρούν σωστό. Και αυτό δεν είναι καν προς το συμφέρον της Λιβύης και προς το μακροπρόθεσμο συμφέρον της.

Ωστόσο, επειδή η κυβέρνηση υποστηρίζεται από την Aγκυρα και ελέγχεται από ένα πολύ αμφιλεγόμενο έγγραφο που υπέγραψαν, όποια κίνηση κι αν κάνουν είναι σε αυτό το πλαίσιο και σε συνεννόηση με την Aγκυρα. Και ακόμη κι αν θέλουν να αλλάξουν πορεία τώρα, είναι πολύ δύσκολο.

Στο θέμα της μετανάστευσης νομίζω ότι η Λιβύη δεν αντιμετωπίζεται δίκαια από τους Ευρωπαίους, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Δεν είναι η Λιβύη που αποίκησε το μεγαλύτερο μέρος της Αφρικής επί αιώνες.

– Κατά τη γνώμη σας, θα δούμε την εφαρμογή του τουρκολιβυκού μνημονίου ή θα παραμείνει στα χαρτιά;

– Εφαρμόζεται λίγο-πολύ, ωστόσο το θέμα είναι το ίδιο το έγγραφο, δηλαδή η ιδέα του εγγράφου, το οποίο συνδέεται άμεσα με την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Λιβύης. Γιατί; Επειδή συνδέεται άμεσα με τη συμφωνία ασφάλειας των δύο χωρών. Ενώ η «θαλάσσια συμφωνία» είναι απλώς ένα «μνημόνιο κατανόησης (MoU)», το οποίο είναι εντελώς διαφορετικό από μια πλήρη συμφωνία, από την άλλη η «συμφωνία για την ασφάλεια» είναι μια πλήρης συμφωνία και έχει ήδη εγκριθεί από το τουρκικό κοινοβούλιο και καταχωριστεί στον ΟΗΕ. Αντιθέτως, στη Λιβύη η συμφωνία δεν έχει κυρωθεί επειδή το κοινοβούλιο την απορρίπτει.

– Πώς θα μπορούσε η ελληνική κυβέρνηση να αποκαταστήσει τους δεσμούς με την κυβέρνηση της Τρίπολης;

– Νομίζω ότι είναι αρκετά δύσκολο λόγω του τουρκικού παράγοντα. Αν μελετήσετε προσεκτικά το «μνημόνιο κατανόησης» στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Aγκυρας και Τρίπολης, θα βρείτε ένα άρθρο που λέει ότι η Λιβύη δεν επιτρέπεται να διαπραγματευτεί με άλλες χώρες. Επομένως, για να επιχειρήσει η κυβέρνηση να κάνει κάποια αλλαγή σε αυτό το μνημόνιο και να συζητήσει με την Ελλάδα, πρέπει να έχει συμφωνήσει η Aγκυρα.

Αυτό που μπορεί πραγματικά να κάνει η Αθήνα είναι να χρησιμοποιήσει τον μηχανισμό της Ε.Ε. που έχει στη διάθεσή της και να ασκήσει πίεση πρώτα στην Aγκυρα, πριν πιέσουν την κυβέρνηση στην Τρίπολη. Γιατί; Επειδή η Aγκυρα είναι αυτή που κινεί τα νήματα.

– Τελευταία βλέπουμε δεκάδες βάρκες που πλέουν από τις ακτές της Λιβύης προς την Κρήτη μεταφέροντας εκατοντάδες μετανάστες. Πιστεύετε ότι το μεταναστευτικό χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης για να εξασφαλιστεί ευρωπαϊκή χρηματοδότηση;

– Eχουν ακουστεί πολλά, όπως ότι ο πρόεδρος Πούτιν χρησιμοποιεί τις σχέσεις του με την ανατολική Λιβύη, με τον Χαφτάρ, για να εκμεταλλευτεί το θέμα της μετανάστευσης, αλλά νομίζω ότι η Λιβύη δεν αντιμετωπίζεται δίκαια από τους Ευρωπαίους γείτονές της, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Δεν είναι η Λιβύη που αποίκησε το μεγαλύτερο μέρος της Αφρικής επί αιώνες. Το πρόβλημα, λοιπόν, πρέπει να αναζητηθεί στη ρίζα του και αυτή δεν βρίσκεται στη Λιβύη.

https://www.kathimerini.gr/opinion/interviews/563735707/moystafa-fetoyri-stin-k-to-flert-toyrkias-chaftar-den-tha-kratisei/

Droits de douane : l’« occasion manquée » de l’Union européenne

Από
pcuser
-
0

 

Analyse

Eric Albert

Alors que l’une des principales compétences européennes est celle du commerce, l’UE a refusé d’entrer dans un conflit commercial avec Donald Trump, au risque de fragiliser sa crédibilité sur le long terme. La voix de la France a été inaudible.

Sur la forme, l’humiliation pouvait difficilement être plus évidente. Convoquant Ursula von der Leyen dans son luxueux golf de Turnberry, en Ecosse, et profitant au passage pour en faire la promotion devant les caméras du monde entier (« le meilleur parcours du monde »), Donald Trump n’a pas cherché à arrondir les angles pour son « deal » commercial avec l’Union européenne (UE), dimanche 27 juillet. Pendant la conférence de presse qui a étrangement précédé les négociations, plutôt que de les suivre, la présidente de la Commission européenne était visiblement tendue, assise bien droite, les mains sur les genoux, écoutant patiemment le président américain. Pendant une vingtaine de minutes, les journalistes ne lui ont presque pas adressé la parole, pendant que Donald Trump monopolisait l’attention.

Offrir une victoire de forme au président américain aurait pu être une bonne idée si l’accord commercial était équilibré sur le fond. La vérité est pourtant qu’il s’agit du « plus beau et du plus grand racket de l’histoire », résume l’économiste Véronique Riches-Flores. L’UE a accepté que ses exportations aux Etats-Unis soient taxées à 15 %. Avant le retour de Donald Trump à la Maison Blanche en janvier, elles l’étaient à 1,2 % en moyenne, en pondérant le calcul suivant le poids économique de chaque secteur. Et en échange ? Rien. L’UE évite toute réplique. Un tel accord unilatéral aurait fait hurler les négociateurs il y a quelques mois.

Il faut rappeler la chronologie pour mesurer l’ampleur du recul de l’UE. Initialement, les Européens parlaient de renforcer leur défense afin d’éviter une guerre commerciale avec les Etats-Unis. Tous ont augmenté leurs dépenses militaires, mais Donald Trump a quand même déclenché l’offensive douanière. Après le « jour de la libération » du 2 avril, les négociateurs européens rêvaient encore de trouver un compromis sans aucun droit de douane entre les deux zones, d’égal à égal.

Quand le Royaume-Uni a annoncé, le 8 mai, un accord avec les Etats-Unis entérinant 10 % de droits de douane, ils se sont gaussés : pas question d’accepter une telle reculade unilatérale, promettaient-ils. Ils ont finalement dû ravaler leur fierté. Début juillet, ils étaient prêts à accepter 10 %… jusqu’à ce que Donald Trump rejette les négociations menées par ses propres équipes, et qu’il menace finalement l’UE de 30 % de droits de douane. Deux semaines plus tard, les Européens ont finalement accepté 15 %.

« Un compromis inadéquat »

Qui se réjouit de cet accord ? A peine Mme von der Leyen, qui estime qu’il s’agissait « de ce que l’on pouvait obtenir de mieux ». Pas le gouvernement français : François Bayrou fustige un « jour sombre » et une « soumission » de l’UE. Pas vraiment l’Allemagne : Friedrich Merz, le chancelier, se dit certes soulagé d’avoir évité une « escalade inutile », mais « aurait vraiment voulu obtenir plus d’allégements pour le commerce transatlantique ». L’anti-européen Viktor Orban, premier ministre de la Hongrie, a beau jeu de caricaturer la présidente de la Commission européenne : « Donald Trump a mangé Ursula von der Leyen au petit déjeuner. Le président américain est un négociateur poids lourd, la présidente est un poids plume. »

La complainte se retrouve aussi au niveau des entreprises. L’accord aura « des répercussions désastreuses pour des milliers de petites et moyennes entreprises [PME] », selon la Confédération des petites et moyennes entreprises. Le patronat allemand se désole : « L’accord est un compromis inadéquat et envoie un signal désastreux », estime Wolfgang Niedermark, un membre du conseil d’administration de la Fédération de l’industrie allemande (BDI), la principale organisation patronale. Si même l’industrie allemande, première exportatrice vers les Etats-Unis, ne se félicite pas, à qui profite le crime ?

Les deux seuls arguments en faveur de l’accord sont ceux de la prudence. D’abord, les entreprises évitent le pire – le risque de 30 % de droits de douane dès le 1er août – et obtiennent ainsi une certaine visibilité. Elles savent quels droits de douane vont s’appliquer, en principe pour plusieurs années. Mais ce serait faire grand crédit à Donald Trump, qui n’en est pas à un retournement près, d’autant qu’aucun texte n’est pour l’instant signé – les Etats-Unis ont publié un vague premier document résumant l’accord, l’UE aucun.

Ensuite, une guerre commerciale complète a été évitée. « L’absence de réplique [européenne] peut être considérée comme un signe de faiblesse, mais, d’un point de vue macroéconomique, c’est peut-être la meilleure réponse », souligne Gilles Moëc, économiste en chef du groupe Axa. De son point de vue, l’escalade aurait coûté bien plus cher : si l’UE avait imposé des droits de douane aux importations américaines ou des taxes sur les géants du numérique (Meta, Google, Apple…), les répercussions négatives sur l’économie européenne auraient été sévères.

C’est exact. Les droits de douane coûtent d’abord de l’argent au pays qui les impose, et l’UE n’est pas obligée de commettre les mêmes erreurs que Donald Trump. D’ailleurs, la croissance américaine a déjà fortement ralenti. Selon les calculs de Gilles Moëc, l’accord annoncé dimanche, dont les détails ne sont pas encore négociés, devrait coûter 0,5 point de produit intérieur brut à l’UE et 0,7 point aux Etats-Unis.

« L’Europe aurait pu être forte »

Mais ces calculs sont de court terme. A moyen terme, l’UE n’a-t-elle pas perdu toute crédibilité dans ses futures négociations en capitulant face à M. Trump ? « La Chine pourra facilement dire : moi, je veux la même chose », soupire Thierry Mayer, professeur d’économie à Sciences Po et conseiller scientifique pour le Centre d’études prospectives et d’informations internationales. Pire encore, les Britanniques, qui sont sortis de l’UE, obtiennent un meilleur accord que les Européens : « Le Brexit a donc mené à un meilleur résultat, c’est incompréhensible », poursuit-il.

Tout cela est d’autant plus dommageable que l’UE est avant tout une puissance commerciale. Géopolitiquement, elle agit en ordre dispersé. Militairement, elle possède 27 armées. En revanche, les affaires commerciales sont du domaine réservé des autorités européennes. L’union douanière – les barrières douanières sont les mêmes pour les Vingt-Sept – garantit la solidité du marché unique européen, un mastodonte de 450 millions de consommateurs.

« L’Europe aurait potentiellement pu être forte, soit seule, soit en coalition avec d’autres, estime, sur X, Olivier Blanchard, l’ancien chef économiste du Fonds monétaire international. Elle devait pour cela être prête à faire face à la tempête. Elle aurait obtenu un meilleur accord à la fin et envoyé un message fort au reste du monde. [C’est] une occasion manquée. »

Il reste, enfin, l’étrange attitude du gouvernement français. Lundi, Laurent Saint-Martin, ministre délégué chargé du commerce extérieur, commentait, sur France Inter, l’accord avec les Etats-Unis comme s’il était un observateur extérieur : « Cet accord n’est pas équilibré. » François Bayrou a opté pour la même attitude critique, visant Bruxelles comme si le gouvernement français n’y pouvait rien. De deux choses l’une : soit ils font preuve de très mauvaise foi, puisque la France était partie intégrante des négociations, soit la voix française, qui appelait à une attitude plus dure de l’UE ces dernières semaines, est devenue inaudible à Bruxelles.

La présidente de la Commission européenne, Ursula von der Leyen, et le président américain, Donald Trump, à Turnberry, dans le sud-ouest de l’Ecosse, le 27 juillet 2025.

Eric Albert

https://www.lemonde.fr/economie/article/2025/07/29/accord-commercial-l-occasion-manquee-de-l-union-europeenne_6625217_3234.html

Σε ύψος ρεκόρ το χρέος του δημόσιου τομέα της Γερμανίας προς τράπεζες και ιδιωτικές εταιρίες: 30.062 ευρώ κατά κεφαλήν

Από
pcuser
-
0
epaselect epa11917908 The German national flag waves in front of the Reichstag Building in Berlin, Germany, 23 February 2025. About 60 million people are eligible to vote in the German elections for a new federal parliament, the 21st Bundestag. EPA/MARTIN DIVISEK

Το όριο των 30.000 ευρώ ξεπέρασε για πρώτη φορά πέρυσι το κατά κεφαλήν χρέος του δημόσιου τομέα προς τράπεζες και ιδιωτικές εταιρίες, ανακοίνωσε σήμερα η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία. Σε υψηλό επίπεδο βρίσκονται κυρίως τα χρέη των κρατιδίων, των δήμων και των κοινοτήτων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2024, το χρέος ανήλθε σε 2.510,5 δισεκατομμύρια ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε 30.062 ευρώ κατά κεφαλήν, 669 ευρώ περισσότερα από το 2023.

Το χρέος αφορά τις εκτός προϋπολογισμού οφειλές της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, των κρατιδίων, των δήμων και των κοινοτήτων και των ασφαλιστικών ταμείων προς τράπεζες και ιδιωτικές εταιρίες.

Στο τέλος του 2024 το χρέος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης ήταν 1.732.7 δισεκατομμύρια ευρώ, κατά 2,1% αυξημένο σε σχέση με το 2023.

Το χρέος, σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, εκτοξεύθηκε κυρίως λόγω των δήμων, με 170,5 δισεκατομμύρια ευρώ και αύξηση κατά 10,3%. Αντιθέτως, το συνολικό χρέος του κλάδου κοινωνικής ασφάλισης μειώθηκε κατά 73,9%, στα 10 εκατομμύρια ευρώ.

«Πρωταθλητές» στο χρέος είναι οι δήμοι της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας, ενώ ακολουθούν οι δήμοι της Έσσης και του Ζάαρλαντ. Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα επίπεδα χρέους καταγράφονται στους δήμους του Βρανδεμβούργου, της Θουριγγίας και της Σαξονίας.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ της ανταποκρίτριας Φ. Καραβίτη
Βερολίνο, Γερμανία

https://hellasjournal.com/2025/07/se-ypsos-rekor-to-chreos-tou-dimosiou-tomea-tis-germanias-pros-trapezes-kai-idiotikes-etairies-30-062-evro-kata-kefalin/

Ο πρώην κατοχικός ηγέτης κατηγορεί τον νυν και καταγγέλλει: “Βόμβες” του Ακιντζί κατά του Ερντογάν για παρεμβάσεις εναντίον του στις παράνομες ψευτο-«εκλογές» του 2020, στηρίζει τον Ερχουρμάν αντί του Τατάρ

Από
pcuser
-
0

Ξεκάθαρες αιχμές κατά του ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται να αφήνει ο Μουσταφά Ακιντζί, ο τέως κατοχικός ηγέτης, ο οποίος στις παράνομες ψευτο-«προεδρικές εκλογές» του 2020 νικήθηκε από τον Ερσίν Τατάρ.

Ο Ακιντζί, υποστηρίζει ότι τότε, υπήρξαν παρεμβάσεις εναντίον του και ζητά από τον κόσμο να προσέλθει στις κάλπες τον Οκτώβριο για να ψηφίσει, ενώ εκφράζει την στήριξή του προς τον Τουφάν Ερχουρμάν, αν και τότε το 2020, το κόμμα του τελευταίου, το CTP δεν στήριξε τον ίδιο.

«Πολλοί από εμάς αναρωτιόμαστε αν αξίζει καν να διεξάγουμε (παράνομες) “εκλογές” σε αυτή τη “χώρα” (εννοεί το ψευδοκράτος). Μιλάμε για μια κοινωνία όπου τα δημογραφικά στοιχεία και το εκλογικό σώμα αλλάζουν συνεχώς, όπου ο (ψευτο)-“πρόεδρος” επιλέγεται μέσω παρέμβασης, όπου όσοι εκλέγονται με σαρωτική πλειοψηφία απολύονται από το γραφείο του (ψευτο)-“πρωθυπουργού” και όπου το κόμμα με τις χαμηλότερες ψήφους διορίζεται (ψευτο)-“πρωθυπουργός”» αναφέρει στην αρχική του τοποθέτηση μέσω ανάρτησης.

  • «Ωστόσο, η ζωή συνεχίζεται και, ενώ μπορεί να αναρωτιόμαστε ποιο είναι το νόημα, οι κάλπες θα ανοίξουν ξανά στις 19 Οκτωβρίου. Έχει αποδειχθεί, μέσα από διάφορες εμπειρίες, ότι ο κοινωνικός μας ιστός δεν ευνοεί ένα μεγάλης κλίμακας μποϊκοτάζ ή παθητική αντίσταση που θα αποφέρει αποτελέσματα» σημειώνει με νόημα.

«Θα υπάρξουν τόσες παρεμβάσεις όσες έγιναν εναντίον μου στις εκλογές του 2020; Όταν ο έμπειρος (Τούρκος παράνομος) “Πρέσβης” έχει επαναδιοριστεί την τελευταία φορά, θα μετατρέψει ξανά τη θέση του σε εκλογικό αρχηγείο; Θα δούμε…» λέει επίσης ο Μουσταφά Ακιντζί.

«Εκτός αν ο Ερντογάν αναπτύξει όλο τον κρατικό μηχανισμό που διοικεί και επαναλάβει τις μεθόδους που χρησιμοποίησε την προηγούμενη φορά, ο υποψήφιος που δήλωσε ότι «υποστηρίζει πλήρως το όραμά του» αντιμετωπίζει μια δύσκολη περίοδο. Δεδομένου του τρέχοντος καταλόγου υποψηφίων, πιστεύω ότι είναι πολύ πιθανό οι εκλογές να ολοκληρωθούν στον πρώτο γύρο και ότι ο Ερχουρμάν θα κερδίσει αυτές τις εκλογές, δεδομένης της εμπειρίας των τελευταίων πέντε ετών» συμπληρώνει.

Αφήνει σαφείς αιχμές προς τον νεοσουλτάνο Ερντογάν εκφράζοντας την πεποίθηση ότι ο ανθυποψήφιος του Τατάρ, θα κερδίσει εύκολα τις ερχόμενες παράνομες ψευτο-«προεδρικές εκλογές».

Ωστόσο, θέλησε να τονίσει ένα πολύ σημαντικό, για τον ίδιο σημείο.

  • «Πιστεύω ότι υπάρχει ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού που ούτως ή άλλως δεν θα ψήφιζε ποτέ τον Τατάρ, αλλά δεν βλέπει τη στάση που επιδιώκει ο Ερχουρμάν. Αυτή η ομάδα σίγουρα επιθυμεί ειρήνη και λύση στην Κύπρο, αλλά γνωρίζει επίσης ότι μια λύση δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη θέλησή μας.
  • Επομένως, οι εξελίξεις στην κοινωνία μας, τα συνεχώς μεταβαλλόμενα δημογραφικά στοιχεία, η ανάθεση των πάντων στην Άγκυρα, οι αντικοσμικές εξελίξεις και, εν ολίγοις, η συνεχιζόμενη πολιτική επαρχιοποίησης, ανησυχούν βαθιά αυτούς τους ανθρώπους.
  • Σε αντίθεση με ορισμένους, ένας σημαντικός αριθμός του “λαού” μας, που πραγματικά αισθάνεται Τουρκοκύπριος, θέλει οι παρεμβάσεις να αναγνωρίζονται και να αντιτίθενται, όχι να τραγουδιέται, “Είθε το φίδι που δεν με δαγκώνει να ζήσει χίλια χρόνια” και να μην μένει σιωπηλός όταν γίνονται προσπάθειες λιντσαρίσματος δημοσιογράφων, ακόμη και αν διαφωνούν με τα γραπτά τους».

«Πάνω απ ‘όλα, αυτές είναι οι συμπεριφορές που αναμένονται από κάθε διανοούμενο που αυτοαποκαλείται “δημοκράτης”» σημειώνει.

Και προσθέτει: «Μπορεί να μην σας αρέσει το στυλ μου. Ο καθένας έχει το δικό του στυλ. Φυσικά, το στυλ είναι σημαντικό, αλλά αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι το περιεχόμενο – η ουσία του θέματος. Αυτή η ομάδα επιδιώκει ουσιαστικά τη συνέπεια.
Κατά τη γνώμη μου, ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες θα είναι το αν αυτή η ομάδα θα πάει στις κάλπες στις 19 Οκτωβρίου».

«Στον δεύτερο γύρο των (παράνομων) “εκλογών” του 2015, το CTP στάθηκε δίπλα μου με πλήρη οργανωτική υποστήριξη και πετύχαμε μαζί. Δυστυχώς, το ίδιο κίνητρο απουσίαζε στον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2020» τονίζει.

«Θα ήταν ανάρμοστο εκ μέρους μας να προτείνουμε στους πολίτες μας που το είδαν και λυπήθηκαν από αυτό και με ψήφισαν να ενεργήσουν, παρά τα πάντα, με το ίδιο πνεύμα και να μείνουν σπίτι εκείνη την ημέρα» υπογραμμίζει.

Καταλήγει λέγοντας: «Αντίθετα, δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, πρέπει να παρέμβουμε και να τερματίσουμε τη θητεία όσων κατείχαν αυτή τη θέση και σπατάλησαν πέντε χρόνια. Ο κ. Ερχουρμάν είναι αυτός που πρέπει να διασφαλίσει ότι μπορούμε πραγματικά να ονομάσουμε την επερχόμενη εποχή «νέα». Αυτό το καθήκον και η ευθύνη θα βαρύνουν αυτόν. Του εύχομαι επιτυχία».

https://hellasjournal.com/2025/07/o-proin-katochikos-igetis-katigorei-ton-nyn-kai-katangellei-vomves-tou-akintzi-kata-tou-erntogan-gia-paremvaseis-enantion-tou-stis-paranomes-psefto-ekloges-tou-2020-stirizei-ton-erch/

Το χέρι στην τσέπη για να κάνουν ιατρικές εξετάσεις οι στρατιωτικοί

Από
pcuser
-
0

Τα αποτελέσματα της «μεταρρύθμισης Δένδια» σ’  ότι έχει να κάνει με τα υγειονομικά θέματα των Ενόπλων Δυνάμεων άρχισαν να γίνονται κατανοητά και στην πράξη. Στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων κλήθηκε να πληρώσει 40 ευρώ για ιατρικές εξετάσεις σε ΔΗΜΟΣΙΟ νοσοκομείο.

Το Πανελλήνιο Σωματείο Ελλήνων Στρατιωτικών σε ανακοίνωση του αναφέρει:

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

με λύπη μας διαβάσαμε στον τύπο πως «Ιπτάμενος Σμηναγός σε μαχητικό, εν ενεργεία, έπειτα από πρόβλημα υγείας, το οποίο θα μπορούσε να εξελιχθεί με τον πλέον δυσάρεστο τρόπο (ευτυχώς το ξεπέρασε), πήγε σε ΔΗΜΟΣΙΟ Νοσοκομείο της Πάτρας για προληπτική αξονική. Του ζήτησαν 40ευρώ.». Προφανέστατα το αντίτιμο είναι απόρροια του Άρθρου 39 του ΦΕΚ 5195/2025 όπου αναφέρεται πως οι στρατιωτικοί συμμετέχουν με ποσοστό δεκαπέντε τοις εκατό (15%) στο κόστος των διαγνωστικών εξετάσεων που διενεργούνται σε δημόσια νοσοκομεία.

Κύριε Υπουργέ,

ο στρατιωτικός έχει κανονικά στη μισθοδοσία του κρατήσεις για τα υγειονομικά θέματα. Έχει όμως στρατιωτικά νοσοκομεία σε κάθε πόλη και χωριό που υπηρετεί ώστε απρόσκοπτα να μεταβαίνει σε αυτά για παροχή προληπτικής εξέτασης; Μα όχι φυσικά. Πόσο λοιπόν ηθικό είναι όταν το κοντινότερο στρατιωτικό νοσοκομείο βρίσκεται στα πχ 200χλμ μακριά, να του ζητάμε να μεταβεί σε αυτό για προληπτικές εξετάσεις αντί ως Έλληνας πολίτης να μπορεί να εξεταστεί και σε ένα δημόσιο νοσοκομείο δωρεάν; Αλήθεια, πόσο πιστεύετε τονώνει το ηθικό των συναδέλφων όταν γνωρίζουν ότι αυτοί καλούνται να πληρώσουν ποσοστό επί των διαγνωστικών εξετάσεων, ενώ άλλοι, που δεν έχουν καταβάλει ούτε ένα ευρώ στα δημόσια ταμεία, όπως πχ οι αιτούντες άσυλο, να εξετάζονται στο «τζάμπα»; Δίνεται, ή όχι,  η εντύπωση ότι στη χώρα μας, έχουμε γίνει πολίτες δεύτερης κατηγορίας; Σίγουρα μάλιστα, χωρίς επουδενί  να θέλουμε να «λαϊκίσουμε», αν το ψάξετε λίγο,  θα βρείτε κι άλλα παρόμοια παραδείγματα όπως το κόστος σίτισης των στρατευσίμων σε σχέση με τα μενού που χορηγούνται στις δομές κτλ.

Κύριε Υπουργέ,

η καταβολή από τους στρατιωτικούς αντιτίμου διαγνωστικών εξετάσεων σε δημόσια νοσοκομεία όταν τα αντίστοιχα στρατιωτικά δεν υφίστανται στην εν λόγω περιφερειακή ενότητα είναι μέτρο καταφανώς άδικο και παρακαλούμε όπως προβείτε σε όλες τις ενδεδειγμένες ενέργειες ώστε να αρθεί.

Παρακαλούνται οι βουλευτές των Ελλήνων, στους οποίους κοινοποιείται το παρόν, όπως συνδράμουν δια του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, ώστε να αναδειχθεί το θέμα της καταβολής αντιτίμου από τους στρατιωτικούς σε διαγνωστικές εξετάσεις που διενεργούνται σε δημόσια νοσοκομεία.

https://www.militaire.gr/to-cheri-stin-tsepi-gia-na-kanoyn-iatrikes-exetaseis-oi-stratiotikoi/

Χριστιάν Μίτσκοσκι σε νοτιοσλάβους Αλβανίας: «Είστε Μακεδόνες, δεν είσαστε ούτε Έλληνες, ούτε Σέρβοι, ούτε Βούλγαροι»!

Από
pcuser
-
2

Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας, Χριστιάν Μίτσκοφσκι, επισκέφθηκε το Πούστετς της Αλβανίας, στην νοτιοδυτική ακτή της Μεγάλης Πρέσπας που κατοικείται από σλαβικό πληθυσμό.

Κατά τη συμμετοχή του στο φεστιβάλ φολκλόρ των νοτιοσλαβικών ομάδων στην περιοχή, ο Μίτσκοσκι δήλωσε ότι έχουν καταβληθεί προσπάθειες για την απόκρυψη της ταυτότητας των ντόπιων, του οποίους αποκάλεσε «Μακεδόνες».

Ο Μίτσκοφσκι είπε ότι οι κάτοικοι του Πούστετς δεν είναι ούτε Έλληνες, ούτε Σέρβοι, ούτε Βούλγαροι, αλλά ‘Μακεδόνες’ της Αλβανίας.

«Σήμερα, όταν στέκομαι ενώπιόν σας, δεν μιλώ μόνο ως Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης, αλλά ως άνθρωπος που πιστεύει ότι ένα έθνος αποτελείται ακριβώς από αυτό, τη σύνδεση μεταξύ των ανθρώπων που νιώθω ως δικούς μου, ανεξάρτητα από το πού ζούμε. Ακόμα και όταν είμαστε κοντά, ακόμα και όταν είμαστε μακριά, είτε στην πατρίδα είτε στο εξωτερικό, τα συναισθήματα, η ταυτότητα, το να ανήκεις κάπου, όλα γίνονται ένα.

Η θέση σας σε αυτή την ιστορία είναι ξεχωριστή, όχι μόνο επειδή γεωγραφικά βρισκόμαστε σε διαφορετικές χώρες, αλλά επειδή βρίσκεστε βαθιά στην καρδιά της πατρίδας μας. Είστε συνώνυμος με τη σταθερότητα, τη σιωπηλή αφοσίωση, την αξιοπρέπεια και την ταυτόχρονη ταπεινότητα. Ακόμα και όταν κανείς δεν σας ρώτησε, ακόμα και όταν κανείς δεν σας ανέφερε, παραμείνατε αυτός που είστε. Και παραμείνατε πιστός στη χώρα στην οποία ζείτε.

Τις τελευταίες δεκαετίες, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει, πολιτική, διακυβέρνηση, σύνορα, αλλά εσείς παραμείνατε ακλόνητοι. Εδώ, η σλαβική γλώσσα δεν διατηρείται ως έθιμο, αλλά κληρονομείται με αγάπη. Εδώ, το τραγούδι, τα έθιμα, οι αναμνήσεις είναι μέρος της καθημερινότητάς σας. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο νιώθετε βαθύ σεβασμό όταν κάποιος έρχεται εδώ, όχι από τυπικότητα, αλλά από ειλικρινή πεποίθηση. Λυπάμαι που η προπαγάνδα που ακολούθησε τους σλάβους σε όλη την ιστορία δεν σας έχει γλιτώσει ούτε εσάς. Ζείτε εδώ, τιμάτε αυτά τα εδάφη, ζείτε αυτά τα εδάφη. Μέσα από αντικαταστάσεις, μέσα από πιέσεις, μέσα από απαγορεύσεις, προσπάθησαν να κλονίσουν αυτό που είναι δικό σας, αλλά εσείς παραμείνατε ακλόνητοι».

Η ομιλία του ήταν κυρίως εναντίον εκείνων που αποτέλεσαν πλειοψηφία στην περιοχή κατά  στην απογραφή του πληθυσμού της Αλβανίας δηλώνοντας ότι είναι Βούλγαροι και όχι Σλαβομακεδόνες.

Επιτέθηκε σε όσους δήλωσαν βουλγαρική καταγωγή λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Πρόσφατα, έχουμε γίνει μάρτυρες προσπαθειών να μας αρνηθούν, να μας ενοποιήσουν με τη βία, να μας κάνουν «σύγχρονους», να μας σβήσουν, να αμφισβητήσουν οτιδήποτε είναι δικό μας. Αλλά αυτό που βλέπω σήμερα εδώ μπροστά μου, στο Πούστετς, και αυτό που νιώθω, είναι για μένα μια μεγάλη πηγή έμπνευσης για να συνεχίσω περαιτέρω, να υποστηρίζω τους «Μακεδόνες» παντού στον κόσμο και να δείξω ότι είμαστε «Μακεδόνες», με μια πολύ αιώνια και μοναδική «μακεδονική ταυτότητα, που μιλάμε τη μακεδονική μητρική γλώσσα», διαφορετική από όλες τις άλλες γλώσσες των Βαλκανίων.

Θα αγωνιστούμε για τον καθένα από εσάς. Για να δείξουμε ότι δεν είμαστε ούτε Έλληνες, ούτε Βούλγαροι, ούτε Σέρβοι, είμαστε «Μακεδόνες». «Μακεδόνες» στην Αλβανία και παντού στον κόσμο!», σύμφωνα με την αλβανική abcnews.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ελληνικό: Τα μυστικά μιας χρυσής επένδυσης που αποδίδει (στον Λάτση) πριν καν εξοφληθεί

Από
pcuser
-
0

Η Lamda Development κατάφερε να πουλήσει εκτάσεις στο Ελληνικό σε τιμή εξαπλάσια από ότι αγόρασε.
Ένα οικόπεδο αγορασμένο σε «σκοτωμένη» τιμή… με λεφτά άλλων, το οποίο πληρώνεται σε δόσεις από τα έσοδα που αποδίδει και μοιάζει λίγο με την παλιά καλή «αντιπαροχή».

Αυτή είναι με δυο λόγια η ουσία της πολυδιαφημισμένης «εμβληματικής» επένδυσης συμφερόντων Λάτση στο Ελληνικό η οποία ήδη, πριν ακόμη ολοκληρωθεί, προκαλεί πλειάδα διαμαρτυριών και αντιδράσεων από τις τοπικές κοινωνίες, λόγω της όχλησης και της υποβάθμισης που προκαλούν οι εργασίες.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο σχέδιο αστικής ανάπλασης στην Ευρώπη, φαραωνικών διαστάσεων, με ουρανοξύστες, μαρίνα, καζίνο, ξενοδοχεία, πολυτελείς κατοικίες, όλα υπερπολυτελή και «exclusive», καθώς απευθύνονται σε μια διεθνή -αλλά και την εγχώρια- οικονομική ελίτ και όχι στους κοινούς θνητούς.

Η ιδιωτική πολιτεία του Ελληνικού αναπτύσσεται από την εταιρεία Lamda Development, που ως βασικό μέτοχο (43,8%) έχει εταιρεία συμφερόντων των δύο εκ των τριών αδελφιών Λάτση, του Σπύρου και της Μαργαρίτας Λάτση, μετά την αποχώρηση της Μαριάννας Λάτση το 2020. Μέτοχοι είναι επίσης ξένες και ελληνικές εταιρείες επενδύσεων και με μικρότερα μερίδια, έλληνες επιχειρηματίες, όπως ο Τρύφων Νάτσης, ο όμιλος Πάνου Γερμανού, η οικογένεια Κάτσου, ο εφοπλιστής Προκοπίου, o Ευτύχης Βασιλάκης (Aegean Airlines). Περίπου το 7% ανήκει σε ιδιώτες επενδυτές μέσω χρηματιστηρίου.

Το όλο πρότζεκτ υπολογίζεται σε αξία 8 δισ. ευρώ, ενώ ο όμιλος Lamda διακινεί αναλύσεις που εξυμνούν τα οφέλη για την ελληνική οικονομία, οι οποίες κάνουν λόγο για συμβολή στο ελληνικό ΑΕΠ της τάξης του 2,4% σε βάθος 25 χρόνων, έσοδα 14 δισ. ευρώ σε φόρους και πρόσθετους τουρίστες 1 εκατ. ετησίως.

Οι προβλέψεις αυτές προέρχονται από τον ιδιοκτήτη του έργου και επομένως απομένει να επιβεβαιωθούν, αλλά αυτό που έχει ήδη γίνει πραγματικότητα είναι η «επιτυχία» του ομίλου Λάτση, ο οποίος κατάφερε να βγάλει κέρδη προτού ακόμα γίνει το έργο, προτού καν το εξοφλήσει.

Ο όμιλος Λάτση απέκτησε την έκταση του πρώην αεροδρομίου και του Αγίου Κοσμά των 6,2 εκατ. τετραγωνικών μέτρων το 2014 έναντι μόλις 915 εκατ. ευρώ. Από το κόστος, μέχρι τώρα η εταιρεία έχει καταβάλλει, σταδιακά, μόνο τα μισά, καθώς η εξόφληση του τιμήματος έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να καλύπτεται από ομόλογα επιτρέποντας την αποπληρωμή από μελλοντικές ταμειακές ροές.

Με χαμηλό δηλαδή τίμημα η Lamda απέκτησε το δικαίωμα εκμετάλλευσης της έκτασης κάνοντας συμφωνίες και «αντιπαροχές» με τις οποίες χρηματοδοτεί το υπόλοιπο τίμημα εξαγοράς, τις επενδύσεις και πολύ αξιόλογα κέρδη.

Η μπίζνα όμως άρχισε να αποδίδει προτού ακόμα αρχίσουν οι κατασκευές, αφού η Lamda Development κατάφερε να πουλήσει εκτάσεις σε τιμή εξαπλάσια από ότι αγόρασε.

Το τίμημα των 915 εκατ. ευρώ αντιστοιχεί σε 2,7 εκατ. τετραγωνικά μέτρα τα οποία μπορούν να οικοδομηθούν, επί της συνολικής έκτασης των 6,2 εκατ. τ.μ

Αυτό σημαίνει ότι το κόστος ανά δομήσιμο τετραγωνικό ήταν 339 ευρώ.

Όμως η Lamda προχώρησε τα τελευταία χρόνια σε πωλήσεις τμημάτων της έκτασης, χωρίς να έχει γίνει κάποια εργασία σε αυτές, έναντι 2.100 ευρώ ανά δομήσιμο τ.μ., δηλαδή 6,2 φορές επάνω.

Πρόσθετη υπεραξία κατέγραψε η οικογένεια Λάτση και μέσω πωλήσεων που έγιναν σε εταιρείες δικών τους συμφερόντων (Xeris Ventures / Aura Residential, που ανήκουν κατά 80% σε συμφέροντα της οικογένειας Λάτση) οι οποίες αγόρασαν από τη Lamda άλλη έκταση έναν 1.150 ευρώ ανά δομήσιμο τ.μ., πράγμα που σημαίνει ότι έγινε ένα είδος τριγωνικής συναλλαγής με αρμπιτραζ προς όφελος των βασικών μετόχων.

LAMDA

Όσο για τα υπό κατασκευή ακίνητα, έχει ήδη προπωληθεί το 48% των κατασκευαζόμενων κατοικιών έναντι 7.600 ευρώ ανά τ.μ.κατοικίας.

Πέραν του αρχικού τιμήματος, το οποίο καταβάλλεται σταδιακά, η Lamda ανέλαβε την υποχρέωση να προχωρήσει και σε επενδύσεις για υποδομές ύψους περίπου 1 δισ. ευρώ, για τις οποίες έχει συνάψει κοινοπρακτικό δάνειο.

Ακόμα, όμως κι αν συνυπολογίσουμε το κόστος των επενδύσεων, το κόστος απόκτησης ανεβαίνει στα 709 ευρώ ανά δομήσιμο τ.μ. με αποτέλεσμα οι πωλήσεις που έκανε μετά την αγορά η Lamda να αντιστοιχούν σε τρεις φορές πάνω από το αρχικό κόστος αγοράς. Καθόλου άσχημα για την Lamda τα αποτελέσματα της επένδυσης στο Elliniko το οποίο απέκτησε σε διαγωνισμό στον οποίο ήταν η μόνη συμμετέχουσα και παρόλο που απεχώρησαν οι διεθνείς εταιρείες από την Κίνα και το Κατάρ με τις οποίες αρχικά συνεργαζόταν για την υποβολή της προσφοράς.

https://www.ieidiseis.gr/oikonomia/548385/elliniko-ta-mystika-mias-chrysis-ependysis-poy-apodidei-ston-latsi-prin-kan-exoflithei/

Οι ΗΠΑ προτείνουν την αγορά στρατηγικών νησιών από τη Ρωσία

Από
anixneuseis
-
0

Αμερικανός αξιωματικός έχει διατυπώσει την ιδέα της αγοράς των Νήσων Κομμάντερ ( ρωσικά: Командо́рские острова́ – αγγλικά: Commander Islands) της Ρωσίας στον Βόρειο Ειρηνικό, με στόχο την ενίσχυση της ικανότητας του αμερικανικού στρατού να παρακολουθεί τα κινεζικά υποβρύχια που κατευθύνονται προς την Αρκτική.

Αυτό δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα σε άρθρο του Αντισυνταγματάρχη Τζέφρι M. Φριτς (Jeffery M. Fritz), ο οποίος υπηρετεί στη Διοίκηση Βοήθειας Ασφάλειας του Στρατού των ΗΠΑ στην Εσθονία, στο περιοδικό Breaking Defense.

Αφού υπενθύμισε την αγορά της Αλάσκας από τη Ρωσία το 1867, μια συμφωνία που επικρίθηκε εκείνη την εποχή, ενώ η Αλάσκα έχει πλέον γίνει «ακρογωνιαίος λίθος της ενεργειακής και αμυντικής στρατηγικής των Ηνωμένων Πολιτειών», συνέχισε: «Τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν ένα παρόμοιο σημείο καμπής, το οποίο θα μπορούσε να ενισχύσει την ασφάλεια στην Αρκτική… και να επιβεβαιώσει την αμερικανική ηγεσία σε μια ταχέως εξελισσόμενη περιοχή».

Εξήγησε ότι «η πρόταση είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιδιώξουν να αγοράσουν τα Νησιά Commander από τη Ρωσία έναντι 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων με ειρηνικό και πρακτικό τρόπο, προκειμένου να παρακολουθούν οποιαδήποτε πιθανή δραστηριότητα κινεζικών υποβρυχίων που επιχειρούν να εισέλθουν στον Αρκτικό Ωκεανό».

«Από τη ναυτική βάση Τζιανγκτζουάνγκ (Jiangzhuang) κοντά στο Qingdao, τα υποβρύχια κλάσης Jin και Tang της Κίνας θα μπορούσαν θεωρητικά να διέλθουν από το Βερίγγειο Πορθμό και να επιχειρήσουν κάτω από τους πάγους της Αρκτικής, όπου θα ήταν δύσκολο να εντοπιστούν», σημείωσε ο Φριτς.

Σύμφωνα με τον Φριτς, αυτά τα υποβρύχια, εξοπλισμένα με βαλλιστικούς πυραύλους JL-3, θα μπορούσαν να απειλήσουν αμερικανικές πόλεις όπως η Νέα Υόρκη και η Ουάσινγκτον, από τα αρκτικά ύδατα, τα οποία βρίσκονται εντός της εμβέλειας των πυραύλων άνω των 10.000 χιλιομέτρων. «Εάν αυτά τα υποβρύχια φτάσουν στον Ατλαντικό, ο χρόνος προειδοποίησης για μια εκτόξευση θα μπορούσε να μειωθεί σε λιγότερο από 15 λεπτά, περιπλέκοντας τις αμερικανικές επιλογές αντίδρασης».

Ο Φριτς τόνισε ότι τα Νησιά Κομάντερ, που βρίσκονται στα ανοιχτά του δυτικού άκρου της αμερικανικής αλυσίδας Αλεούτιων Νήσων, όπου ο Βόρειος Ειρηνικός Ωκεανός συναντά τη Βερίγγειο Θάλασσα και ακριβώς πάνω στην πιθανή διαδρομή από τη βάση Τζιανγκτζουάνγκ προς τον Βόρειο Πόλο, αποτελούν μια στρατηγικά σημαντική γεωγραφική τοποθεσία για την παρακολούθηση της υποβρύχιας δραστηριότητας.

Όπως είπε αυτά τα νησιά αντιπροσωπεύουν ένα από τα λίγα βιώσιμα «σημεία πνιγμού», μαζί με τα αμερικανικά Αλεούτια Νησιά, όπου οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παρακολουθούν, να εντοπίζουν και να αποτρέπουν οποιαδήποτε υποβρύχια δραστηριότητα εισέρχεται στην Αρκτική Λεκάνη.

Πρόσθεσε ότι η ένωση των Αλεούτιων Νήσων και των Νήσων Commander θα μπορούσε να δημιουργήσει μια «Αλεούτια ασπίδα σόναρ που προστατεύει τη Βερίγγειο Θάλασσα από μη ανιχνεύσιμη εισβολή».

Ο Φριτς σημείωσε επίσης ότι το κύριο γεωφυσικό πλεονέκτημα των Νήσων Commander είναι ότι η συσσώρευση πάγου είναι σχετικά μέτρια σε σύγκριση με τα βορειότερα νησιά της Αρκτικής, καθιστώντας το πιο σταθερό ακουστικό περιβάλλον των Νήσων Commander μια εξαιρετική τοποθεσία για συνεχή, υψηλής ανάλυσης υποβρύχια παρακολούθηση.

Ο Φριτς αναγνώρισε ότι η Ρωσία «μπορεί να διστάζει» να πουλήσει τα Νησιά Commander λόγω της στρατηγικής τους θέσης κοντά στον Βερίγγειο Πορθμό και της «συμβολικής τους αξίας που συνδέεται με την εθνική υπερηφάνεια και την εδαφική ακεραιότητα».

Τα νησιά αποτελούν επίσης μέρος ενός καταφυγίου βιόσφαιρας «που έχει εκτιμηθεί για την οικολογική και επιστημονική τους σημασία», είπε.

Πρόσθεσε ότι η εγγύτητα αυτών των νησιών με τις βάσεις του Στόλου του Ειρηνικού της Ρωσίας στη χερσόνησο Καμτσάτκα εγείρει ανησυχίες για «παραχώρηση ζώνης ελέγχου σε έναν αντίπαλο».

Αντιδράσεις από το Ρωσικό ΥΠΕΞ

Απαντώντας στην πρόταση του Αμερικανού αξιωματικού, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Novosti: «Ίσως δεν θα έπρεπε να σχολιάσουμε αυτό το θέμα κατ’ αρχήν, επειδή η πώληση της πατρίδας στη χώρα μας θεωρείται ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα, τόσο από νομικής όσο και από συνειδησιακής άποψης».

«Αν ο Φριτς έχει τόσα χρήματα, θα μπορούσε να αποπληρώσει μέρος του αμερικανικού εθνικού χρέους», πρόσθεσε σαρκαστικά.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

 

Η εταιρεία ΤΕΧΑΝ, ο Πάιατ και ο Τσούνης

Από
pcuser
-
0

Πολλές οι απορίες και τα ερωτήματα για το περίεργο σε πρώτη ματιά τρίγωνο «ΤΕΧΑΝ-Πάιατ-Τσούνη».

Μια μυστηριώδης εταιρεία, η ΤΕΧΑΝ και δυο πρέσβεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα, ο Τζέφρι Πάιατ και ο Τζορτζ Τσούνης. Και στη μέση μια γερή μπίζνα, για τα περίφημα «Σπίτια Ανακύκλωσης», χρηματοδοτημένη με εθνικά και ευρωπαϊκά κονδύλια, η οποία βρίσκεται ήδη στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Πολλές οι απορίες και τα ερωτήματα για το περίεργο σε πρώτη ματιά τρίγωνο «ΤΕΧΑΝ-Πάιατ-Τσούνη». Τους συνέδεσε απλά η ευαισθησία για το περιβάλλον και την ανακύκλωση ή άλλα πράγματα πιο επωφελή; Έτσι ώστε να βάλουν στα «Σπιτάκια» και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο; Κάτι μας λέει ότι σύντομα έρχονται απαντήσεις και εξελίξεις.

By the way, καμμιά 50ριά «άρχοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης» ας ετοιμάζονται να περελάσουν από το «Σπιτάκι» της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας λίαν συντόμως για «φιλική ανάκριση» προς το παρόν.

Ρ.Σ.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/548546/i-etaireia-techan-o-paiat-kai-o-tsoynis/

Κασμίρ: 3 νεκροί σε ανταλλαγή πυρών Πακιστανών και Ινδών

Από
anixneuseis
-
0

Ο ινδικός στρατός ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι σκότωσε τρεις ανθρώπους στο υπό ινδικό έλεγχο τμήμα του Κασμίρ, μετά από σφοδρή ανταλλαγή πυρών.

Δύο ινδικά ειδησεογραφικά κανάλια ανέφεραν ότι οι νεκροί θεωρούνται ύποπτοι ότι βρίσκονται πίσω από την επίθεση εναντίον Ινδουιστών τουριστών στο υπό ινδική διοίκηση Κασμίρ στις 22 Απριλίου, η οποία πυροδότησε μια αιματηρή στρατιωτική αντιπαράθεση με το γειτονικό Πακιστάν .

Ο ινδικός στρατός ανέφερε ότι η σημερινή σύγκρουση έλαβε χώρα σε ένα καταφύγιο άγριας ζωής στα βουνά Ντασιγκάμ, περίπου 30 χιλιόμετρα από τη Σριναγκάρ, την καλοκαιρινή πρωτεύουσα του Κασμίρ που ελέγχεται από την Ινδία.

Ο ινδικός στρατός ανέφερε σε ανακοίνωσή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η επιχείρηση βρίσκεται σε εξέλιξη.

Η τελευταία σύγκρουση έλαβε χώρα κοντά στον ινδουιστικό ναό Αμάρναθ, τον οποίο επισκέπτονται αυτή τη στιγμή περισσότεροι από 350.000 προσκυνητές από όλη την Ινδία.

Ο στρατός δεν έχει ακόμη ταυτοποιήσει τους τρεις νεκρούς, αλλά ένας αστυνομικός δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο υπό τον όρο της ανωνυμίας ότι ήταν όλοι «ξένοι».

Η σημερινή σύγκρουση έρχεται τρεις μήνες αφότου ένοπλοι επιτέθηκαν σε τουρίστες στην πόλη Παλγκάμ στην περιοχή, σκοτώνοντας 26 ανθρώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν Ινδουιστές.

Η Ινδία κατηγόρησε το Πακιστάν ότι υποστηρίζει τους επιτιθέμενους, κατηγορία την οποία το Ισλαμαμπάντ αρνήθηκε, πυροδοτώντας μια τετραήμερη σύγκρουση μεταξύ των δύο αντιπάλων που διαθέτουν πυρηνικά όπλα, τον Μάιο, η οποία άφησε πίσω της περισσότερους από 70 νεκρούς και από τις δύο πλευρές.

Ο Ινδός υπουργός Άμυνας Ρατζνάθ Σινγκ δήλωσε τη Δευτέρα ότι το Νέο Δελχί τερμάτισε τη στρατιωτική του σύγκρουση με το Πακιστάν τον περασμένο Μάιο επειδή πέτυχε όλους τους πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους του και όχι λόγω κάποιας πίεσης.

Το Κασμίρ, όπου η πλειοψηφία των κατοίκων του είναι μουσουλμάνοι, έχει χωριστεί μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν από την ανεξαρτησία τους από τη βρετανική κυριαρχία το 1947, ενώ οι δύο γειτονικές χώρες, οι οποίες διεκδικούν ολόκληρη την περιοχή, έχουν εμπλακεί σε δύο πολέμους για τον έλεγχό της.

Οι μαχητές διεξάγουν εξέγερση κατά της ινδικής κυριαρχίας από το 1989, απαιτώντας ανεξαρτησία του Κασμίρ ή προσάρτησή του στο Πακιστάν, γράφει το αραβικό δημοσίευμα.

«3 νεκροί σε ανταλλαγή πυροβολισμών στο ινδικό Κασμίρ», γράφει το αραβικό δημοσίευμα (Al Jazeera)

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

1...656657658...3,036Σελίδα 657 από 3,036