ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο συντάκτης του παρόντος άρθρου Ιωάννης Αλμπάνης πήρε μέρος στην επιχείρηση εγκαθίδρυσης δικτατορίας το βράδυ της 21ης Απριλίου και συνυπήρξε με τους πρωτεργάτες του Πραξικοπήματος στις φυλακές Κορυδαλού και Αιγίνης επι τριετίαν ως πολιτικός κρατούμενος. Η κεντρική ιδέα του παρόντος άρθρου είναι ότι σύμφωνα με τους νόμους του ελληνικού κράτους ως την μεταπολίτευση, ο στρατός ηδύνατο να κηρύξει δικτατορία. Μετά την μεταπολίτευση η δικτατορία κηρύχθηκε παράνομος με την Συντακτική Πράξη και το Δ! ψήφισμα τα οποία εφαρμόστηκαν, καταχρηστικώς κατά τον αρθρογράφο, αναδρομικά. Ο συντάκτης παραθέτει και άλλα στοιχεία που εν πολλοίς παραπέμπουν στο σημερινό κλίμα στο κοινοβούλιο, στην διαφθορά και στον τρόπο που λειτουργεί το πολίτευμα που αξίζει να προσεχθούν. Περιγράφει καταστάσεις στα μέσα της δεκαετίας του 60, που παραπέμπουν σε σημερινές ανάλογες. Για όλους αυτούς τους λόγους κρίναμε σκόπιμο να το δημοσιεύσουμε για να υπάρξει μια πολύπλευρη ενημέρωση των αναγνωστών μας. Οι αναγνώστες των Ανχινεύσεων επιθυμούμε να είναι ενημερωμένοι απο όλες τις πλευρές. Τα υπόλοιπα είναι δική τους υπόθεση. Εννοείτε πως οι θέσεις που διατυπώνονται στο άρθρο δεσμεύουν τον συντάκτη τους.

«Στό σπίτι τού κρεμασμένου δέν ψάχνουμε γιά σχοινί» και «Ενοχος ένοχον ού ποιεί»

Γράφει ο Επίλαρχος ε.α ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ.

Σύμπασα η Διεθνής Πολιτική Κοινότης παρακολουθούσα επί 51 έτη καθ’ εκάστην 24^ην Ιουλίου το Ελληνικόν πολιτικόν κατεστημένον να εορτάζη την αποκατάστασιν τής «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» διερωτάται έκπληκτος διατί γίνεται τούτο το «πανηγύρι» όταν άλλαι Χώραι ευρεθείσαι εις αφαντάστως χειροτέραν κατάστασιν τής ιδικής μας δέν ηκολούθησαν την ιδίαν ευτελιστικήν εοσταστικήν τακτικήν.Ούτω πώς διά παράδειγμα ορώμεν ότι αι πρώην Κομμουνιστικαί Δημοκρατίαι αι βιώσασαι επί 70κοντα έτη σκληράς Σταλινικού τύπου Δικτατορίας και αί Ιβυρικαί (Ισπανία-Πορτογαλία) επί 40κονταετίαν δεξιού τύπου αφού εώρτασαν άπαξ το πρώτον έτος έκτοτε ουδεπώποτε επανεώρτασαν ή αναφέρουν τι σχετικόν περί αποκαταστάσεως Δημοκρατίας.Ως ποτέ να εγένετο.

Η απάντησις απλουστάτη καθό το μέν εις τάς πάλαι ποτέ Κομμουνιστικάς Χώρας η δικτατορία τού προλεταριάτου επεβλήθη μαζικώς υπό την απειλήν των Σοβιετικών Στρατιών το δε εις τάς Ιβυρικάς εξελθούσας από αιματηρούς εμφυλίους πολέμους.Αντιθέτως είς την Ελλάδα οι εορτάζοντες πολιτικοί αισθανόμενοι ένοχοι ότι αυτοί ήσαν οι δημι-ουργήσαντες τάς ικανάς και αναγκαίας προϋποθέσεις επιβουλής Δικτατορίας αποπειρώνται διά τού εορτασμού:

.α.Ν’ αποσείσουν τάς ευθύνας των και να τάς επιρρίψουν επί τών ώμων τών αναγκαστικώς και έκ καθήκοντος επιβαλόντων Αξιωματικών τήν Δικτατορίαν πρός αποφυγήν εμφυλίου πολέμου ώς ευθύς ηθέλομεν δείξει κατωτέρω.

.β.Να τιμωρήσουν τούς Αξιωματικούς διότι:

(1).Τούς εστέρησαν κν.την «κουτάλαν» επί 7ετίαν.

(2).Αποτελέσουν παράδειγμα αποφυγής μελλοντικώς καί

(3).Διά να ικανοποιήσουν ΕΚΕΙΝΟΝ πού τούς επανέφερεν διά τού Κυπριακού και Εθνικής προδοσίας Επιτελάρχην τής Νέας Τάξεως Πραγμάτων ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Χ.Κίσσινγκερ ο οποίος εν παρόδω εις κλειστήν σύναξιν τής 3μερούς Ρόκ Φέλλερ τον Μαίον τού 1973 έλεγεν  «…η αναπόφευκτη αναγκαιότητα τού νέου Στάτους Κβό τής Ν.Τ.Π πού πρέπει να επιβληθή ΑΠΑΙΤΕΙ ΤΟΝ ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟ ΚΑΘΕ ΦΙΛΟΔΕΞΙΑΣ ΕΣΤΙΑΣ…και αι Κυβερνήσεις θα πρέπει να φαίνωνται φιλοαριστε-ραί,Διεθνιστικα….ί».

Ομως ποίος δέν ενθυμείται ή δέν ημπορεί σήμερον μέσω τού ΙΝΤΕΡΝΕΤ ν’ ανεύρη ότι το σύνολον τών εφημερίδων τότε εκυκλοφόρει μέ πυχιαίους τίτλους «ΜΑ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΛΟΧΙΑΣ»;Και η Χώρα τότε ευθύνη τών πολιτικών ευρίσκετο εις επικίνδυνον και χαώδη κατάστασιν και δή ενώπιον Εμφυλίου πολέμου (Δεξιάς-Αριστεράς) όπως το καταμαρτυρεί εις συνέντευξίν του εις την εφημερίδα τών Παρισίων «ΛΕ ΜΟΝΤ» την 29.11.1967 ο αποκαταστήσας αυτήν δήθεν Εθνάρχης Καραμανλής Α΄ ελέω Κίσσινγκερ διά τής προδοσίας τού Κυπριακού.

Ιδετε λοιπόν:

Ερωτ: Διατί εγένετο η 21^η Απριλίου;

Καραμανλής:.Πρώτον διότι υπήρχον κάποιοι φιλόδοξοι Αξιωματικοί και δεύτερον και κύριον η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΧΕ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΕΙ.Η Δημοκρατία εδολοφονήθη εις την Ελλαδα υπό καθεστώς ελευθερίας και οι Συνταγματάρχαι τής έδωκαν την χαριστικήν βολήν.

Ερωτ:Υπήρχεν περίπτωσις επικρατήσεως τού Κομμουνισμού στην Ελλάδα;

Καραμανλής.Δέν γνωρίζω ακριβώς.Ομως γνωρίζω ότι υπήρχεν κάτι χειρότερον απ’ αυτό.Η Χώρα συγκλονιζομένη από άγρια πάθη εφέρετο εις εμφύλιον πόλεμον..Αυτό το συνομολογούν όλοι οι Ελληνες ακόμη και άν διαφωνούν ώς πρός τούς υπευθύνους.

Ωσαύτως πρό της 21^ης Απριλίου και δή από το 1965 είχεν εμφανισθή και επιτείνει την αντιπαλότητα και μία ετέρα παραστρατιωτική οργάνωσις τού «ΑΣΠΙΔΑ» αριστεράς αποκλίσεως προσκειμένη εις τον τότε πυροδοτούντα δι’ εμπρηστικών λόγων το όλον πολιτικόν κλίμα Ανδρέαν Παπανδρέου λέγοντα ότι θα έκαμεν Επανάστασιν και ότι θα ώρκιζεν Κυβέρνησιν εις το Σύνταγμα!!!.Ωσαύτως εκτός τών Παραστρατιωτικών Οργανώσεων καί εις το πολιτικόν παρασκήνιον εκυοφορούντο κι’ εγένοντο σκέψεις επιβουλής Δικτατορίας υπό εκείνων οι οποίοι μετά την μεταπολίτευσιν το μέν την εορτάζουν ώς μέγιστον γεγονός το δε να κατηγορούν τούς επιβαλόντας την Δικτατορίαν 21ης Απριλιανούς ώς δήθεν πραξικοπηματίας, παρανόμους, επιόρκους κ.α καίτοι ο ίδιοι προετοίμαζον ιδικήν των!!!

Ιδετε λοιπόν ενδεικτικώς και μόνον:

 1.Την 15/4/1963 ο πρώην Α/ΓΕΣ Στρατηγός Βασ.Καρδαμάκης προσωπικός φίλος τού Καραμανλή Α’ επειδή εμαίνετο η αντιπαράθεσις περί «βίας και νοθείας» εις τάς εκλογάς τού 1961 εξουδιοδοτείται υπ’ αυτού να βολιδοσκοπήση τον Αμερικανόν Συνταγματάρχην Μπώλντρυ τής DIA (Difence Intellιgence Agency) ώς πρός το τί θα έλεγον αι ΗΠΑ εάν εκήρυσσεν Δικτατορίαν ο Καραμανλής ώς πρωθυπουργός. Ο Μπώλντρυ απευθυνόμενος εις τον ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Ντήν Ράσκ λαμβάνει την απάντησιν «ότι αι ΗΠΑ είναι αντiθετοι εις εξωσυνταγματικάς λύσεις» (Βλ.Letter from LABUISSE to Secretary of State Rusk).

Αρα ο Εθνάρχης Καραμανλής Α’ ήτο οπαδός τής Δικτατορίας διά τον εαυτόν του.

2.Ο διαπρεπής Παγκοσμίως Αμερικανός δημοσιογράφος Σαϋρους Σουλτσμπέργκερ εις το βιβλίον του AN AGE OF MEDEOCRITY αναφέρει ότι τον Φεβρουάριον τού 1967 δηλ.δύο μήνας πρό τής 21^ης Απριλιου 1967 εις την οικίαν του έλαβεν χώραν συνάντησις Καραμανλή Α’ και πρώην Αρχηγού τού ΝΑΤΟ Πτεράρχου Νόρσταντ ένθα ο Καραμανλής τού εζήτησεν να μεσολαβήση εις τά ανώτερα κλιμακια τού ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ ώστε να επιβληθή εν Ελλάδι ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ μέ δικτάτορα τον ίδιον.Ο Νόρσταντ απήντησεν ότι δέν είχεν τοιαύτας γνωριμίας και ετερματίσθη η συζήτησις. Αρα ο Καραμανλής Α΄ ήτο οπαδός τής Δικτατορίας αλλά διά τον εαυτόν του.

3.Εις την «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΝ» 21-4-2009 ο πρώην πρέσβυς και ΥΠΕΞ Δ.Μπίτσιος δώσας συνέντευξιν εις τον Β.Νέτταν τού εγνώρισεν ότι τον Αύγουστον το 1966 συναντήσας εις Παρισίους τον Καραμανλήν Α’ εκείνος τού είπε ότι θά..«Πρέπει να γίνουν βαθείαι τομαί. Εάν έλθω και δέν γίνουν τότε θα επιβάλω ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΝ ή θα φύγω και πάλιν.»

Αρα ο Καραμανλής ήτο υπέρ τής δικτατορίας αλλά διά τον εαυτόν του

4.Ο έγκριτος Δημοσιογράφος Ηλ.Δημητρακόπουλος φανατικός αντιαπριλιανός εις το περιοδικόν Escuire αποκαλύπτει και περιλαμβάνεται και εις το Αρχείον Καραμανλή πού εδόθη εις την δημοσιότητα το 1994,τομ.6^ος σελ.219 ότι εις επιστολήν του ο Καραμανλής πρός τον Κων.Τσάτσον τού έλεγε «ότι η Χώρα πρέπει να κυβερνηθή υπό προσώπων μέ εκτάκτους εξουσίας τά οποία θα πρέπει να ψηφίση η Βουλή ή να ορίση ο Βασιλεύς.Καί ο Κων.Τσάτσος απαντά …ίσως μία ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ενός έτους!!!»

Ο αποκαταστήσας λοιπόν την Δημοκρατίαν Κων.Καραμανλής Α’ είναι ο εμπνευστής και καθιερώσας καθ’ έκαστον έτος ώς Πρόεδρος τής Δημοκρατίας μέχρι το 1995 τον εορτασμόν τής αποκαταστάσεως τής ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ καίτοι ο ίδιος προετοίμαζεν παρασκηνιακώς ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΝ και ώς πρωθυπουργός τής Ελλάδος πρό τής αναχωρήσεώς του διά Παρισίους το 1963 αλλά και μετά την φυγήν του μέχρι τήν 21^ης Απριλιου 1967.

ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΗΤΑΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΟΤΙ Η 21^Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967 ΗΤΟ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ.

Ενα άλλον παραμύθι πού επί 51 έτη σερβίρουν εις τον Ελληνικόν λαόν είναι ότι η 21^η Απριλιου 1967 ήτο ΜΗ ΝΟΜΙΜΟΣ.Καί αυτό ακούουν οι Επίσημοι Διεθνείς Διπλωματικοί και Νομικοί Κύκλοι και υπομειδιούν ειρωνικώς μέ τον υποτίθεται ευφυή Ελληνικόν λαόν τού οποίου τό μέν μέγιστον μέρος ουδόλως αντιδρά και παραμένει απαθές το δε υπόλοιπον ιδιοτελώς σκεπτόμενον περιχαρές και αλαλάζον αποδέχεται τούτο. Ιδετε λοιπόν διατί καταδήλως λανθάνουν:

1.Οταν το 1909 εγένετο το Στρατιωτικόν Κίνημα τού ΓΟΥΔΗ υπό τον Συνταγματάρχην Γ.Ζορμπάν πού προετοίμασεν τον Στρατόν διά τον διπλασιασμόν της Ελλαδος τό 1912-3 ο κληθείς υπό τού Στρατ.Καθεσ-τώτος’ ν’ αναλάβη την πρωθυπουργίαν Ελ.Βενιζέλος διαπιστώσας το ωφέλιμον τού Στρατ.Κινήματος τού ΓΟΥΔΗ κατωχύρωσεν και εδικαι-ολόγησεν το Σωτήριον Κίνημα μέ τον Νόμον ΔΞΘ/1912 βάσει τού οποίου «ηδύναντο ν’ ανασταλούν άρθρα τού Συντάγματος υπό ομάδος Ελλήνων (Στρατιωτικών-Πολιτικών) εφόσον απέβλεπον καταδήλως εις την σωτηρίαν τής πατρίδος εξ εσωτερικών ή εξωτερικών κινδύνων».Μέ βάσιν τον νόμον αυτόν και ο Ιωάννης Μεταξάς έκαμεν το Καθεστώς τής 4^ης Αυγούστου 1936 και μέ βάσιν αυτόν ενεγκαθιδρύθη η 21^η Απριλίου 1967 επειδή η πολιτική κατάστασις είχεν εκφύγει τών ορίων και όλαι αι τότε εφημερίδες ανέγραφον μέ πυχιαίους τίτλους «ΜΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΛΟΧΙΑΣ;».

Ομως εορτάζοντες σήμερον Πολιτικοί εσείς εψηφίσατε τον ΔΞΘ/1912,η 21^η Απριλίου απλώς τον εφήρμοσεν και δέν έχετε δικαίωμα να την κατηγορήτε.

.2.Τό 1929 ο Ελ.Βενιζελος εψήφισεν τον περί Ιδιωνύμου Νόμον κατά τών Κομουνιστών.Εσείς οι πολιτικοί τον εψηφίσατε και η 21^η Απριλίου τον εφήρμοσεν.Δέν έχετε δικαίωμα νά την κατηγορήτε.

3.Τό 1947 ο Θεμ.Σοφουλης εψήφισεν τον 509/47 πάλιν κατά των Κομουνιστών.Οι πολιτικοί τόν εψηφίσατε,η 21^η Απριλίου τον εφήρ-μοσεν και δέν έχετε δικαίωμα να την κατηγορήτε.

4.Πέραν τούτου από τής στιγμής που εισήλθομεν εις το ΝΑΤΟ το 1952 ένεκεν τού τότε υπάρχοντος Κομμουνιστικού κινδύνου υπεχρεώθη τόσον η Ελλας όσον και η Τουρκία να καταρτίσουν ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΣΧΕΔΙΑ επιβουλής Δικτατορίας εάν απητείτο.Βάσει αυτού τού σχεδίου η Τουρκία επέβαλεν τρείς Δικτατορίας χωρίς καμία επισήμως Χώρα τού ΝΑΤΟ να διαμαρτυρηθή.

Η Ελλάς είχεν καταρτίσει το σχέδιον επιβουλής Δικτατορίας υπό των Κοινοβουλευτικών Κυβερνήσεων μέ την κωδικήν ονομασίαν «ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ» και συμπλήρωμα ειδικώς διά τούς Κομμουνιστάς το σχέδιον «ΠΕΡΙΚΛΗΣ».

Ετσι λοιπόν υπαρχούσης εν Ελλαδι εκρύθμου πολιτικής καταστάσεως αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ είχον υποδείξει εις τον Βασιλέα να κηρύξη Δικτατορίαν διά λόγους πού παρέλκουν αυτήν την στιγμήν να καταγράψω και τούς οποίους όμως πρό καιρού εις τάς «ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ» είχον αποκαλύψει.

Ο Βασιλεύς λοιπόν ανέθεσεν εις τον τότε Α/ΓΕΣ Γρ.Σπαντιδάκη να προετοιμάση και προσαρμόση το σχεδιον ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ εις την τότε κατάστασιν δια κήρυξιν Δικτατορίας.Ομως έκ τών 11 Αντιστρατήγων οι 5 δέν ήτο τής εμπιστοσύνης τού Α/ΓΕΣ και εκαθυστέρουν.Αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ επίεζαν τά μέγιστα.Βλέπων η τότε παραστρατιωτική Εθνικιστική οργάνωσις ΕΕΝΑ υπό τον Γ.Παπαδόπουλον ότι αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ήθελον Δικτατορίαν την εκήρυξεν μόνη της και εν αγνοία τών ΗΠΑ-ΝΑΤΟ την 21η Απριλίου 1967 αιφνιδιάσασα τούς πάντας. Ομως επειδή δέν ηλέγχετο απ’ αυτούς το Νέον Καθεστώς τής 21^ης Απριλιου επί 7 ετη θα είναι εις σύγκρουσιν μέ τάς ΗΠΑ πράγμα που παρέλκει ν’ αναφερθή αυτήν την στιγμήν.Εσείς οι πολιτικάντηδες κατηρτίσατε το Σχέδιον «ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ» και «ΠΕΡΙΚΛΗΣ» και η 21^η Απριλίου 1967 τά εφήρμοσεν προσηρμοσμένα εις την περίπτωσιν και δεν έχετε δικαίωμα να την κατηγορήτε.

Συμπερασμα 1^ον.Αρα η 21^η Απριλίου 1967 εγένετο επειδή συνέτρεχον όλαι αι υπό τών πολιτικών ψηφισθέντων Νόμων προϋποθέσεις διό και ευθύς αμέσως θα ίδητε επί πλέον τή πραγματικότητι ότι το Στρατιωτικόν Καθεστώς ήτο Νόμιμον αφού επί 7 έτη:

.α.Ανεγνωρίζετο υπό τού ΟΗΕ, ΝΑΤΟ λοιπών Διεθνών Οργανισμών και απάντων τών κρατών μηδέ τών κομμουνιστικών εξαιρουμένων.

.β.Συνήπτεν συμφωνίας μετ’ αυτών μέχρις σήμερον ισχυούσας

.γ.Είχεν αναγνωρισθή δι’ αποφάσεων τού Σ.τ.Ε και Αρείου Πάγου.

.δ.Κατήρτιζεν νόμους πού μέχρις σήμερον τούς εφαρμόζετε και

.ε.Τέλος κατά τά Διεθνή ειοθότα, «Επανάστασις, Κίνημα, Πραξικόπημα επικρατήσαν δημιουργεί Δίκαιον».

Όμως όλα αυτά άμα τή μεταπολιτεύσει εξεπίτηδες θα τά αγνοήσητε και θα πράξητε ό,τι δήποτε ανέντιμον,ανήθικον κατά παράβασιν τού αρχαιόθεν ισχύοντος Διεθνούς Νομικού Πλαισίου περί μή αναδρομικότητος Νόμου προκειμένου δικάσητε και τιμωρήσητε τούς τής 21^ης Απριλίου 1967 Αξιωματικούς.

Ιδετε τάς ανομίας πού διεπράξατε:

.(1).Εψηφίσατε την Συντακτικήν Πράξιν τής 3^ης Οκτωβρίου 1974 (ΦΕΚ.277 τευχ.1^ον) διά τής οποίας ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΣ εχαρακτηρίζετο το Καθεστώς τής 21^ης Απριλίου 1967 ώς παράνομον και μή νόμιμον γενικώς.Ομως η Συντακτική αυτή Πράξις συνετάγη υπό μή εκλεγμένης ακόμη τότε Κυβερνήσεως αλλά δοτής αφ’ ενός κι’ αφ’ ετέρου την υπέγραφεν ό τότε Πρόεδρος τής Δημοκρατίας Στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης τού Στρατιωτικού Καθεστώτος και αφού αυτό εχαρακτηρίζετο παράνομον τότε και ο Πρόεδρός του Γκιζίκης ήτο παράνομος και συνεπώς και η Πράξις που υπέγραψεν τής 3^ης Οκτωβρίου 1974 ήτο ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ-ΑΚΥΡΟΣ!!!

.(2)..Συνετάξατε το Δ’ Ψήφισμα (Φεκ.6 τευχ.1^ον/1975) μέ το ιδιον σκεπτικόν το οποίον κι’ αυτό ήτο τυπικώς και ηθικώς έκνομον διότι το υπέγραφεν ο τότε προσωρινός Πρόεδρος τής Δημοκρατίας Μιχ.Στασινόπουλος ο οποίος όμως ώς Πρόεδρος τού Συμβουλίου Επικρατείας προηγουμένως είχεν αποφανθή διά τών υπ’ αρ.2468/24.9.68 και 503/1969 αποφάσεων τής Ολομελείας τού Σ.τ.Ε ότι το Καθεστώς της 21^ης Απριλίου 1967 ήτο ΝΟΜΙΜΟΝ.Ομορφος κόσμος ανήθικος πολιτικάντικα πλασμένος!!!Χαρείτε τους.

Σημείωσις:Ο διαπρεπής Δικηγόρος Αλεξ.Λυκουρέζος αρχικός μηνυτής κατά τών πρωτεργατών τής 21^ης Απριλιου 1967 Αξιωματικών μετανοών και κρίνων νομικώς θα γράψη έκ τών υστέρων :

«Μία συγκεχυμένη και νοσηρή φαντασία μπορεί να χαρακτηρίση την 21^ην Απριλίου 1967 ώς Πραξικόπημα παράνομο.Το Δ’ Ψήφισμα εγέννησεν ΕΝΑ ΝΟΜΙΚΟΝ ΤΕΡΑΣ».(Ακρόπολις 4/1/1987)

Επίσης ο μέγας «Εθνάρχης» Καραμανλής Α’ και εμπνευστής τού Δ’ Ψηφίσματος αγορεύων εις την Βουλήν την 16/10/1975 θα δηλώση άνευ αιδούς τινός:

«Τάς ποινικάς κυρώσεις η Κυβέρνησις τάς ενεπιστεύθη όπως επεβάλλετο εις την Δικαιοσύνην αφού προηγουμένως την διηυκόλυνεν μέ την Συντακτικήν πράξιν της 3^ης Οκτωβρίου 1974 και το Δ΄Ψήφισμα 1975. Καί δεν πρέπει να πλανώμεθα .Εάν δεν είχον γίνει αυτά τά δύο τότε ουδείς των Απριλιανών θά ηδύνατο να δικασθή διότι δέν υπήρχεν απαγορευτικός Νόμος εις το να γίνη η 21^η Απριλίου…»

Δηλ.αναίσχυντοι πολιτικάντηδες παραβιάσαντες τον από αρχαιότητος Διεθνή Νόμον περί μή αναδρομικότητος κατεσκεύασατε Νόμους ad hoc=επί τούτω και έκ των υστέρων διά να δικάσητε την 21^ην Απριλίου 1967.ΑΙΔΩΣ.

Ομως το Ρωμαϊκόν Δίκαιον λέγει:«Ουδέν έγκλημα,ουδεμία ποινή άνευ νόμου» και αυτό περιελήφθη εις το αρθρ.11 πργ.2 τής Οικουμενικής Διακηρύξεως των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τού ΟΗΕ ώς και είς την Σύμβασιν της Ρώμης τού 1950 αρθρ.7.πργ.2.ήτοι

«Ουδείς τιμωρείται διά πράξεις ή παραλείψεις αίτινες κατά τον χρόνον τής τελέσεώς των δέν απετέλουν αξιόποινα αδικήματα κατά τον  Νόμον» και ειδικώς επί τών Απριλιανών όχι μόνον δέν υπήρχεν απαγορευτικός Νόμος αλλ’ αντιθέτως υπήρχε καί ο ΔΞΘ/1912 πού το επέτρεπεν.

Η ΧΑΙΡΕΚΑΚΙΑ,ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΤΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑ-ΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΝ ΤΑΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΤΗΣ 21^ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967 ΗΓΑΓΕΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΣ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΣΥΡΜΟΝ.

Ενδεικτικώς και μόνον δύο (2) περιστατικά πρόσφατα εκτός Ελλάδος:

1.«Ψηφείσθε τον προϋπολογισμόν μή καταντήσωμεν σάν την Ελλάδα»

ανακράζει ο πρωθυπουργός τής Γαλλίας Μπαϋρού εις την Γαλλικήν Βουλήν διασύρων την Ελλάδα Διεθνώς.΄

2.Πρώην Επίτροπος τού Ηνωμ.Βασιλείου εις την Ε.Ε εις ένα περίεργον άρθρον του αναφέρει ότι εξεφυλίσθη πλήρως το μετά την μεταπολίτευσιν επικρατήσαν πολιτικόν σύστημα εις την Ελλάδα λόγω διαφθοράς, χρεωκοπίας τής Χώρας και πλήρους ανυποληψίας του υπό των πολιτών. Κι’ αναζητείται τρόπος αντικαταστάσεώς του υπό νέου είδους…..

Ενδεικτικώς και μόνον ολίγα τινά εντός Ελλαδος γενόμενα:

Ο μέγιστος τών ρητόρων Δημοσθένης εις τον «Περί Συμμοριών λόγον πργ.1 αναφέρει:

«…Εγώ δ’ εκείνων μέν έπαινον τον χρόνον ηγούμαι μέγιστον, ού πολλώ γεγενημένου, μείζω τών υπ’ εκείνων πραχθέντων ουδένες άλλοι παρα δείξασθαι δεδύνηνται…δηλ.εγώ νομίζω ότι ο μεγαλύτερος έπαινος δι’ εκείνους (21^η Απριλίου) είναι ο χρόνος διότι άν και παρήλθεν πολύς χρόνος από τότε (1974) εν τούτοις κανείς έκ τούτων (πολιτικάντηδων) ημπόρεσε να κάμη ανώτερα εξ όσων εκείνοι (21^η Απριλίου) έκαμον..»

Ιδετε λοιπόν ελάχιστα τών πεπραγμένων:

1.Η 21^η Απριλιου 1967 παρέδωκεν χρέος 3,8 δις.ΕΥΡΩ εις τούς πολιτικάντηδες το 1974 ενώ σήμερον αυτοί το έφθασαν εις το Γαλαξιακόν τών 407 δις.ΕΥΡΩ.(Ιδετε πίνακα Τ.τ.Ε)

2.Η 21^η Απριλιου 1967 διά την Οικονομικήν της πολιτικήν υμνείται σήμερον και υπό τής ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,ΟΟΣΑ κ.α.(Ιδετε σχετ.άρθρον ΕΣΤΙΑΣ) ενώ η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» παράδειγμα πρός αποφυγήν ένεκεν τού χρέους και την μή ανάπτυξιν παρά τά συσωρευμένα έκ τής Ε.Ε κονδύλια.

3.Η 21^η Απριλίου 1967 είχεν καταστήσει την δραχμήν το ισχυρότερον νόμισμα τού Κόσμου ακόμη κι’ αυτού τού δολλαρίου ώστε με 27 δρχ. ηγόραζες ένα δολλάριον ενώ πρότερον ήθελες 30 δρχ.

4.Η 21^η Απριλίου μέ το Σύνταγμα τού 1968 είχεν περιορίσει τους βουλευτάς εις 120 αλλά η Δημοκρατία τούς έφθασεν εις 300 όταν αι ΗΠΑ μέ 370 εκατομ.πληθυσμόν έχουν 650 Βουλευτάς και Γερουσιαστάς.

5.Η 21^η Απριλίου είχεν θεσπίσει εις το Σύνταγμα τού 1968 την ύπαρξιν Συνταγματικού Διαστηρίου,είχεν καθιερώσει οι Υπουργοί να είναι εξωκοινοβουλευτικοί μή δυνάμενοι να πολιτευθούν μετέπειτα επι δύο θητείας,ο αριθμός τών Υπουργών να μή είναι ανώτερος των 20 και πλείστα άλλα απαλειφθέντα εξεπίτηδες υπό των πολιτικών ώστε να ορώμεν σήμερον την κατάντιαν τού Ελληνικού Κοινοβουλίου,την απαξίωσιν τού Συντάγματος κ.α

.6.Η 21^η Απριλιου 1967 εχάρισεν τά αγροτικά δάνεια,απήλλαξεν τους αγρότας τής αμέσου φορολογίας αλλά και τής φορολογίας μεταβιβάσεως αγροτικού ακινήτου εις τά παιδιά των.

.7.Ηλεκτροδότησεν και το τελευταίον χωρίον εντός 21 μηνών.

.8.Ετόλμησεν να εξαγάγη τά πετρέλαια εις την Θάσον ενώ η Δημοκρατία ούτε καν τολμά μέχρι σήμερον να εξάγη τά τρισεκατομμύρια υδρογονανθράκων.

9.Ενίσχυσεν τάς Ενόπλου Δυναμεις όσον ουδείς και ποτέ άλλοτε διά των Αεροσκαφών ΦΑΝΤΟΜ-4 και Υποβρυχια Τσέπης Υ-209  κ.α.τά όποία ο δήθεν Εθναρχης Καραμανλής Α’ πειθήνιος εις τά συμφωνηθέντα με τον Κίσσινγκερ δέν τά απέστελεν εις την Κύπρον το 1974 μέ το Εθνικώς επαίσχυντον «Η Κύπρος κείται μακράν»

Ετσι λοιπόν το 1986 αφού αφήσαμεν να εκτεθούν οι πολιτικάντηδες με τεχνητάς Δίκας, ψευδή στοιχεία και ψευδομάρτυρας υπεβάλομεν ώς Καθεστώς εις το Ευρωπαϊκόν Δικαστήριον Δικαιωμάτων Ανθρωπου (ΕΔΔΑ) πλήρη φάκελλον τονίζοντες την αναδρομικότητα τών υπό τών Πολιτικάντηδων ψηφισθέντων Νόμων αλλά και την μή ύπαρξιν σχετικού απαγορευτικού Νόμου όταν εγένετο η 21^η Απριλίου 1967.

Ηξεύρετε το αποτέλεσμα;Μέχρις σήμερον επί 40κοντα έτη το Ευρωπαϊκόν Δικαστήριον όργανον τής Διεθνιστικής Νέας Τάξεως Πραγμάτων προφασιζόμενον διαφόρους γελοίας αιτιολογίας δέν έχει εκδικάσει εξεπίτηδες τήν υπόθεσιν!!!Καί δέν το πράττει διότι βάσει τών ίδικών του Νόμων θα δικαιωθή το Καθεστώς τής 21^ης Απριλίου 1967 μέ πλείστας όσας επιβαρυντικάς διά το Διεθνές Σύστημα συνεπείας.

Διεθνείς Νομικοί Κύκλοι επί τή ευκαιρία τών υποθέσεως Λεπέν, Προέδρου Ρουμανίας,Μολδαβίας κ.α δηλούν ότι το ΕΔΔΑ ποτέ μέχρι σήμερον έχει εκδόσει απόφασιν υπέρ τών καλουμένων Λαϊκιστών ή Ακροδεξιών (Λεπέν,Ρουμανία,Μολδαβία,Ελλάς κ.α).Αι δέ όποιαι αποφάσεις έχουσιν εκδοθή μετά από μήνας ή και έτη.Αρκεί να τονισθή ότι 10 Χώραι τής Ευρώπης έχουν καταθέσει Εφέσεις κατά αποφάσεων τού ΕΔΔΑ το οποίον κατηγορούν διά Νομικάς παρατυπίας και διαφθοράν εντός αυτού.(ΕΣΤΙΑ 27/7/2025 Υποθ.ΛΕΠΕΝ)

Αρα είτε το θέλετε είτε όχι η 21^η Απριλίου 1967 κατ’ εσάς επιτιμητικώς «ΧΟΥΝΤΑ» που εις τά Ισπανικά σημαίνει Στρατιωτικόν Συμβούλιον ήτο ΝΟΜΙΜΟΣ διότι:

Η 21^η Απριλίου 1967 εξεδηλώθη ενώ εμαίνετο η αντιπαράθεσις περί «βίας και βοθείας» εις τάς εκλογάς τού 1961.Ομως τότε δέν υπήρχεν απαγορευτικός Νόμος αλλ’ αντιθέτως υπήρχε ο ΔΞΘ/1912 που υπεδείκ-νυε και επέτρεπεν παρομοίας ενεργείας.Καί εις ό,τι αφορά εις την νήσον ΓΙΑΡΟΝ και λοιπάς συλλήψεις αύται εγένοντο αφ’ ενός εντός τού Πλαισίου τού Νατοϊκού Σχεδίου ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ το οποίον είχον συντάξει αι προηγούμεναι από το 1952 Κοινοβουλευτικαί Κυβερνήσεις κι’ αφ’ ετέρου τού ΙΔΙΩΝΥΜΟΥ τού 1929 τού Ελ.Βενιζέλου και τού 509/1947 τού Θεμ.Σοφούλη.Η 21^η Απριλιου 1967 ΟΥΔΕΝΑ ΝΟΜΟΝ ΙΔΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΚΑΜΕΝ.ΕΦΗΡΜΟΣΕΝ Ο,ΤΙ ΕΙΧΟΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΕΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ.

Υ.Γ.Η μή αναδρομικότης Νόμου αρχίζει από την αρχαιότητα και έχει ήδη καθιερωθή Διεθνώς. Ιδετε.

Μετά την μάχην τής Χαιρωνείας το 338 π.Χ ο Αθηναίος Λεωκράτης ανεχώρησεν εξ Αθηνών διά την Ρόδον.Εν συνεχεία ο ρήτωρ Λυκούργος εισηγήθη νόμον πού απηγόρευεν την απομάκρυνσιν έκ τής πόλεως τών Αθηνών παντός πολίτου.

Επιστρέψας μετ’ ολίγον ο Λεωκράτης έκ τής Ρόδου εκατηγορήθη ότι

κακώς απεμακρύνθη εξ Αθηνών επειδή υπήρχε ο απαγορευτικός νόμος τού Λυκούργου.Ομως ο Λεωκράτης ισχυρίσθη ότι όταν ανεχώρησεν δέν υπήρχεν ο απαγορευτικός νόμος τού Λυκούργου.Ετσι διά πρώτην φοράν οι τότε Δικασταί γράφοντες Παγκόσμιον Νομικήν ιστορίαν ΗΘΩΩΣΑΝ τον Λεωκράτην μέ το σκεπτικόν ότι όταν ο Λεωκράτης ανεχώρησεν έκ τών Αθηνών δέν υπήρχεν απαγορευτικός νόμος και ότι δέν ημπορεί έκ τών υστέρων αναδρομικώς να συντάσσης νόμον διά να δικάσης κάποιον εξεπίτηδες και μάλιστα εσύ ώς νομοθετης να προσδιορίσης το είδος και μέγεθος τού αδικήματος και να απομένη διά το Δικαστήριον μόνον η ποινή ώς επί τού προκειμένου εγένετο διά τούς τής 21^ης Απριλιου 1967.Οι τότε Αθηναίοι Δικασταί έγραψαν εις την Διεθνή Νομικήν Επιστήμην ΙΣΤΟΡΙΑΝ.Οπως και οι μετά την μεταπο-λίτευσιν Πολιτικάντηδες κατ’ αντίστροφον φοράν ψηφίζοντες αναδρομικόν νόμον ΗΜΑΥΡΩΣΑΝ την Παγκόσμιον Νομικήν Ιστορίαν ΑΙΔΩΣ. «Εξεστιν τοίς πολιτικάντοις ασχημονείν και εξαπατείν».

ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ

*Το Ψήφισμα Δ’ της Βουλής των Ελλήνων, γνωστό και ως το Ψήφισμα για την καταδίκη της δικτατορίας, εγκρίθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1975, λίγο μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα (μετά την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών τον Ιούλιο του 1974).

Το περιεχόμενο του Ψηφίσματος είχε ιστορική, πολιτική και νομική σημασία, καθώς:

 Κύρια σημεία του Ψηφίσματος Δ’ (σε ελεύθερη απόδοση):

1. Καταδίκαζε απερίφραστα το καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 ως παράνομο, αντιδημοκρατικό και ανελεύθερο.

2. Διακήρυττε ότι η επτάχρονη δικτατορία ήταν προϊόν βίας και κατάλυσης του Συντάγματος, χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση.

3. Δήλωνε ότι οι πράξεις, οι νόμοι και τα διατάγματα της δικτατορίας στερούνται νομιμότητας και θεμελίωσης, στο μέτρο που αντίκεινται στο Σύνταγμα και τις αρχές του κράτους δικαίου.

4. Αναγνώριζε ότι η ελληνική πολιτεία είχε υποστεί σοβαρές βλάβες στη δημοκρατική της υπόσταση, στα δικαιώματα των πολιτών και στην εξωτερική της θέση.

5. Καλούσε για πολιτική και ηθική αποκατάσταση των διωχθέντων, δηλαδή όσων φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν ή εξορίστηκαν για τις ιδέες τους κατά τη διάρκεια της χούντας.

6. Ήταν πρόδρομος για τη μεταπολιτευτική αποχουντοποίηση και αποτέλεσε βάση για μεταγενέστερη ποινική δίωξη των πρωταιτίων (όπως στη Δίκη της Χούντας, Ιούνιος-Νοέμβριος 1975).

**Πέρα από το Ψήφισμα Δ’ της Βουλής, υπήρξε και μία πολύ σημαντική Συντακτική Πράξη, η οποία αποτέλεσε τη νομική βάση για τον χαρακτηρισμό της δικτατορίας ως παράνομης και για τη δίωξη των πρωταιτίων της χούντας.

Συντακτική Πράξη αριθ. 1 της 1ης Αυγούστου 1974

Τίτλος: «Περί χαρακτηρισμού ως εγκληματικών των πράξεων της κυβέρνησης της 21ης Απριλίου 1967»

 Κύρια σημεία της Συντακτικής Πράξης:

1. Χαρακτήριζε το καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 ως πραξικόπημα, δηλαδή παράνομη κατάλυση του πολιτεύματος.

2. Δήλωνε ρητά ότι όλα τα διατάγματα, οι πράξεις και οι διοικητικές ενέργειες της δικτατορίας έγιναν χωρίς νόμιμη συνταγματική εξουσία.

3. Κατοχύρωνε το δικαίωμα της μεταπολιτευτικής κυβέρνησης να επαναφέρει τη νομιμότητα και να τιμωρήσει όσους διέπραξαν εγκλήματα κατά του πολιτεύματος.

4. Άνοιγε τον δρόμο για ποινικές διώξεις με βάση το άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα περί εσχάτης προδοσίας, το οποίο και εφαρμόστηκε εναντίον των πραξικοπηματιών (Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος κ.ά.).

5. Παρείχε τη νομική βάση για τη διεξαγωγή της περίφημης “Δίκης της Χούντας” που ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1975.

Ιστορική Σημασία:

Η Συντακτική Πράξη αρ. 1/1974 θεμελίωσε την έννοια της “συνταγματικής νομιμότητας” της Μεταπολίτευσης και αποτέλεσε ξεκάθαρη ρήξη με την επταετία. Δεν ήταν απλώς πολιτική δήλωση, αλλά νομική πράξη απονομιμοποίησης του καθεστώτος της χούντας.

 του Δημητρίου-Μερκουρίου Κόντη*

Η Τουρκία ενσωμάτωσε δύο Θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές στον εθνικό χάρτη θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, ο οποίος έχει πλέον καταχωρηθεί στην Διακυβερνητική Ωκεανογραφική Επιτροπή (IOC) της UNESCO. Η ανακοίνωση έγινε σε συνεργασία με το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών και επιστημονικούς φορείς όπως το Εθνικό Κέντρο Θαλάσσιου και Ναυτικού Δικαίου (DEHUKAM) του Πανεπιστημίου Άγκυρας:

ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ «FETHIYE–KAŞ»

«Η θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή Fethiye–Kaş φιλοξενεί ενδιαιτήματα κρίσιμης σημασίας για είδη κητωδών. Η περιοχή επικαλύπτεται επίσης με τα όρια μιας Σημαντικής Θαλάσσιας Περιοχής για Θαλάσσια Θηλαστικά (IMMA), η οποία έχει χαρακτηριστεί από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN). Περιλαμβάνει βασικούς χώρους φωλεοποίησης και διατροφής για πολυάριθμα είδη, ιδιαίτερα για τις θαλάσσιες χελώνες, ενώ αποτελεί φυσικό καταφύγιο για απειλούμενα είδη όπως η μεσογειακή φώκια (Monachus monachus). Με βάση αυτά τα χαρακτηριστικά, η περιοχή Fethiye–Kaş αποτελεί προτεραιότητα για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την προστασία ειδών. Ήδη εντός της περιοχής υπάρχει η Ειδική Περιβαλλοντική Προστατευόμενη Περιοχή Υφαλοκρηπίδων Finike, η οποία καλύπτει τμήμα της και καθορίστηκε επίσημα με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Τουρκίας στις 16 Αυγούστου 2013 (αρ. 28737).»

ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

«Η Θαλάσσια Προστατευόμενη Περιοχή Βορείου Αιγαίου αναγνωρίζεται ως ζώνη υψηλής οικολογικής αξίας, ιδιαίτερα για τα είδη των κητωδών, και γι’ αυτό περιλαμβάνεται μεταξύ των περιοχών που χρήζουν προστασίας. Η περιοχή επικαλύπτεται επίσης με Σημαντική Θαλάσσια Περιοχή για Θαλάσσια Θηλαστικά (IMMA), όπως έχει ορίσει η IUCN. Επιπλέον, διαθέτει φυσικά σπήλαια, παράκτια ενδιαιτήματα και εκτεταμένα λιβάδια Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica), τα οποία προσφέρουν κατάλληλους χώρους για καταφύγιο, ανάπαυση και αναπαραγωγή της μεσογειακής φώκιας. Τα χαρακτηριστικά αυτά αναδεικνύουν τη σημασία της διατήρησης της περιοχής τόσο για τα κητώδη όσο και για τη συνολική υγεία του θαλάσσιου οικοσυστήματος.»

Όπως επισημαίνεται και σε επίσημη σημείωση του DEHUKAM, οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές που αποτυπώνονται στον χάρτη βασίζονται σε δεδομένα που παρέχονται από τα αρμόδια υπουργεία, ενώ ο καθορισμός του τελικού νομικού τους καθεστώτος αποτελεί αρμοδιότητα των εκάστοτε αρμοδίων αρχών. Αυτό υπογραμμίζει ότι οι  εν λόγω περιοχές δεν συνιστούν επί του παρόντος δεσμευτικό καθεστώς, καθώς δεν έχει ανακοινωθεί κανένα συγκεκριμένο πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων· πρόκειται κυρίως για χαρτογραφικές καταχωρίσεις στο πλαίσιο του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, οι οποίες φέρουν σαφές πολιτικό και διπλωματικό φορτίο.

Σύμφωνα με πληροφορίες και διαρροές που δημοσιεύτηκαν στον τουρκικό Τύπο χθες (2 Αυγ 25), τούρκοι αξιωματούχοι επισήμαναν ότι η νέα νομοθετική πρωτοβουλία αποσκοπεί στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, χωρίς να περιορίζει οικονομικές δραστηριότητες όπως η αλιεία και ο τουρισμός, ενώ παράλληλα διασφαλίζεται πλήρως η ελευθερία της ναυσιπλοΐας, σε συμφωνία με τις προβλέψεις του διεθνούς δικαίου.

Είναι προφανές ότι η Τουρκία δεν έχει τη δυνατότητα να μεταβάλει μονομερώς το νομικό καθεστώς της ανοιχτής θάλασσας, όπως αυτό ορίζεται από το διεθνές δίκαιο και ειδικότερα από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Οι θαλάσσιες περιοχές που βρίσκονται πέραν των έξι ναυτικών μιλίων —όριο το οποίο η ίδια η Τουρκία αναγνωρίζει επίσημα ως εύρος των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο— αποτελούν διεθνή ύδατα (high seas), στα οποία εφαρμόζεται η αρχή της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, της αλιείας και της επιστημονικής έρευνας. Συνεπώς, καμία εθνική πρωτοβουλία, ακόμα και υπό το περιβαλλοντικό πρόσχημα του χωροταξικού σχεδιασμού, δεν μπορεί να περιορίσει δικαιώματα τρίτων κρατών ή να δημιουργήσει νέα κυριαρχικά τετελεσμένα στην ανοιχτή θάλασσα.

Δεδομένου ότι η Τουρκία δεν έχει το δικαίωμα να ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα στην ανοιχτή θάλασσα —ούτε να περιορίζει μονομερώς την ελευθερία της ναυσιπλοΐας ή τις οικονομικές δραστηριότητες γειτονικών κρατών, όπως η Ελλάδα, εφόσον δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ— γεννάται εύλογα το ερώτημα: για ποιο λόγο προχώρησε στην ανακήρυξη θαλάσσιου πάρκου στο Βόρειο Αιγαίο; Η απάντηση βρίσκεται στις διαρροές Τούρκων αξιωματούχων στον εγχώριο τύπο, οι οποίοι έσπευσαν να υπογραμμίσουν με νόημα ότι «το διεθνές δίκαιο της θάλασσας ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ των παράκτιων κρατών σε ημίκλειστες θάλασσες, όπως το Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων και των περιβαλλοντικών ζητημάτων».

Η διατύπωση αυτή δεν είναι τυχαία. Αντιθέτως, αποκαλύπτει τον βαθύτερο στόχο της Άγκυρας, που δεν είναι άλλος από την επαναφορά —με νέα μορφή και πρόσχημα την περιβαλλοντική συνεργασία— της πρότασης για συνδιαχείριση ή συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Η ιδέα αυτή δεν είναι καινούργια· προτάθηκε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, σε μια περίοδο αυξημένης έντασης που ακολούθησε την κρίση του «Χόρα» και την έναρξη μιας ελληνοτουρκικής προσέγγισης υπό την πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Καραμανλής, ωστόσο, απέρριψε κατηγορηματικά κάθε ιδέα συνεκμετάλλευσης, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με έμμεση αποδοχή της τουρκικής ηγεμονίας στο Αιγαίο.

Από τότε μέχρι σήμερα, η Άγκυρα συνεχίζει να επαναφέρει το ίδιο αφήγημα με διαφορετικά προσωπεία — αυτή τη φορά μέσω των θαλάσσιων πάρκων και με το ένδυμα της οικολογικής συνεργασίας· με τη μεσογειακή φώκια ως πρόσχημα και το Αιγαίο ως το πραγματικό διακύβευμα.

*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι υποψήφιος διδάκτορας διπλωματικής ιστορίας της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ