Δ. Τσαϊλάς: το συριακό τέχνασμα της Τουρκίας και οι κυματισμοί που φτάνουν στην Αθήνα

Από

August 15, 2025

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Στις 13 Αυγούστου, η Άγκυρα υπέγραψε μια αμυντική συμφωνία που θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει τη μεταπολεμική Μέση Ανατολή. Η Τουρκία θα προμηθεύσει την προσωρινή κυβέρνηση της Συρίας με οπλικά συστήματα, υλικοτεχνική υποστήριξη και στρατιωτική εκπαίδευση – μια φιλόδοξη προσπάθεια για την ανοικοδόμηση ενός διαλυμένου κράτους μετά από σχεδόν 14 χρόνια εμφυλίου πολέμου. Επισήμως, πρόκειται για μια ανθρωπιστική αποστολή τυλιγμένη στη γλώσσα της κυριαρχίας και της σταθερότητας. Στην πραγματικότητα, είναι ένα γεωπολιτικό παιχνίδι με συνέπειες που εκτείνονται πολύ πέρα από τη Δαμασκό.

Η συμφωνία, που υπογράφηκε από τον Τούρκο υπουργό Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, και τον Σύρο ομόλογό του, Μουρχάφ Αμπού Κάσρα, τοποθετεί την Άγκυρα ως τον κύριο αρχιτέκτονα του νέου στρατού της Συρίας. Δεν πρόκειται μόνο για υλικό.

Η Τουρκία μοιράζεται δόγμα, τακτικές και το οργανωτικό σχέδιο ενός σύγχρονου στρατού. Ο Πρόεδρος Ερντογάν το παρουσιάζει ως γειτονική αλληλεγγύη. Αλλά σε όλη τη Μεσόγειο, και ιδιαίτερα στην Αθήνα, η κίνηση έχει διαφορετική έκβαση.

Η Ελλάδα βλέπει ένα μοτίβο. Τα τελευταία πέντε χρόνια, η στρατιωτική στάση της Τουρκίας έχει μετατοπιστεί από αντιδραστική σε δυναμική, αναπτύσσοντας δυνάμεις στη Λιβύη, βοηθώντας το Αζερμπαϊτζάν στον Νότιο Καύκασο και τώρα ενσωματώνοντάς την στον αμυντικό μηχανισμό της Συρίας. Στα ελληνικά μάτια, αυτό δεν είναι απλώς σταθεροποίηση. είναι προβολή ισχύος. Μια καλά εξοπλισμένη, συμμαχική με την Τουρκία, Συρία θα μπορούσε να προσφέρει στην Άγκυρα νέα πεδία δράσης, εκτεταμένες αλυσίδες εφοδιασμού και πολιτική επιρροή σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο, όλα εργαλεία που θα μπορούσαν κάποια μέρα να εφαρμοστούν, έστω και έμμεσα, στις θαλάσσιες διαμάχες και τις ενεργειακές διεκδικήσεις που σιγοβράζουν στην ανατολική Μεσόγειο.

Υπάρχει η δύσκολη στρατιωτική αριθμητική. Εάν η Τουρκία μπορεί να επανεξοπλίσει και να εκπαιδεύσει τις ένοπλες δυνάμεις ενός συμμάχου, διατηρώντας παράλληλα έναν μεγάλο, εκσυγχρονισμένο στρατό στο εσωτερικό, μπορεί να προβάλει συνδυασμένη δύναμη με τρόπους που ξεπερνούν τις απλές διμερείς εντάσεις με την Ελλάδα. Μια ισχυρή, συμμαχική με την Τουρκία Συρία θα μπορούσε να δώσει στην Άγκυρα πρόσβαση σε νέα πεδία ανάπτυξης, ενισχυμένες γραμμές εφοδιασμού και πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο στον αραβικό κόσμο – όλα αυτά μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συναλλαγών, διακριτικά ή με άλλο τρόπο, σε διαμάχες για τα θαλάσσια σύνορα και τα δικαιώματα εξερεύνησης ενέργειας στην ανατολική Μεσόγειο.

Ωστόσο, το συριακό σχέδιο της Άγκυρας βρίσκεται ήδη υπό διεθνή έλεγχο. Μόλις μια μέρα μετά την υπογραφή της συμφωνίας, η Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ δημοσίευσε μια καταδικαστική έκθεση: οι προσωρινές συριακές δυνάμεις και τα υπολείμματα του Άσαντ πιθανότατα διέπραξαν εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια θρησκευτικής βίας νωρίτερα φέτος, συμπεριλαμβανομένων εξωδικαστικών δολοφονιών και στοχευμένων επιθέσεων σε κοινότητες Αλαουιτών. Η Επιτροπή κατονόμασε ένοπλες παρατάξεις που συνδέονται με την προσωρινή κυβέρνηση μεταξύ των δραστών. Η Δαμασκός έχει υποσχεθεί μεταρρύθμιση και λογοδοσία, αλλά ο οδικός της χάρτης παραμένει ασαφής.

Αυτά τα ευρήματα περιπλέκουν την αφήγηση της Τουρκίας. Στην Ουάσιγκτον, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής είναι διχασμένοι, καλωσορίζουν οποιαδήποτε πρωτοβουλία που αποδυναμώνει τα απομεινάρια του ISIS, αλλά είναι επιφυλακτικοί στο να υποστηρίξουν έναν στρατιωτικό εταίρο που κατηγορείται για καταχρήσεις. Tο Υπουργείο Εξωτερικών ήταν επιφυλακτικό, ειδικά δεδομένης της ανοιχτής εχθρότητας της Άγκυρας προς τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις υπό την ηγεσία των Κούρδων, οι οποίες εξακολουθούν να αποτελούν εταίρο των ΗΠΑ στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Η στάση του Ισραήλ είναι πιο έντονη. Η Ιερουσαλήμ βλέπει το αυξανόμενο αποτύπωμα της Τουρκίας στη Συρία ως στρατηγική απειλή, η οποία θα μπορούσε να περιορίσει την ελευθερία δράσης του Ισραήλ εναντίον στόχων που συνδέονται με το Ιράν. Οι σχέσεις μεταξύ Ερντογάν και Ισραήλ έχουν ήδη επιδεινωθεί φέτος λόγω των αεροπορικών επιδρομών στη Δαμασκό, με την Άγκυρα να κατηγορεί το Ισραήλ για «αποσταθεροποίηση της Συρίας» και υπονόμευση της κυριαρχίας.

Η θέση της Ευρώπης είναι ρεαλιστική αλλά επιφυλακτική. Η Γερμανία έχει προειδοποιήσει ότι μπορεί να αναστείλει τη βοήθεια και την πολιτική αναγνώριση εάν δεν εφαρμοστούν οι προστασίες των μειονοτήτων. Η Γαλλία και η Ιταλία τονίζουν την υπό όρους συνεργασία, υποστηρίζοντας τις προσπάθειες σταθεροποίησης αλλά ζητώντας την ενσωμάτωση παρατηρητών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ΕΕ στο σύνολό της θεωρεί τον ρόλο της Τουρκίας αναπόφευκτο, αλλά όχι απόλυτα αξιόπιστο.

Η Αθήνα αντιμετωπίζει τώρα ένα διπλωματικό αίνιγμα. Η δημόσια αντίθεση της τουρκικής πρωτοβουλίας για τη Συρία κινδυνεύει να αποξενώσει τους Ευρωπαίους εταίρους που βλέπουν τη μεταπολεμική σταθεροποίηση ως καθαρό αγαθό. Η Ελλάδα, τώρα πρέπει να πλοηγηθεί σε αυτά τα ρεύματα ως σύμμαχος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και ιστορικός αντίπαλος. Δημόσια, η Αθήνα δεν μπορεί να αντιταχθεί στην ανοικοδόμηση της Συρίας. Ιδιωτικά, ανησυχεί ότι κάθε εκατοστό επιρροής που αποκτά η Τουρκία στο εξωτερικό προσθέτει βάρος στη στάση της Άγκυρας στο εσωτερικό. Μια ισχυρότερη, πιο σίγουρη Τουρκία, με την υποστήριξη συμμάχων στη Δαμασκό, θα μπορούσε να είναι ένας πιο δυναμικός παράγοντας στις διαφορές του Αιγαίου. Ωστόσο, σιωπηλά, Έλληνες διπλωμάτες πιέζουν τις Βρυξέλλες να επιμείνουν στην αυστηρή εποπτεία του ρόλου της Τουρκίας στη Συρία, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της διαφάνειας στις μεταφορές όπλων. Η συλλογιστική είναι σαφής: οποιαδήποτε ανεξέλεγκτη επέκταση της τουρκικής στρατιωτικής επιρροής, είτε στη Συρία, τη Λιβύη είτε στο Αιγαίο- τελικά αναδιαμορφώνει το τοπίο ασφαλείας για την ίδια την Ελλάδα.

Συμπεράσματα

Αυτό είναι το παράδοξο του στοιχήματος της Άγκυρας. Είτε θα μπορούσε να προσφέρει περιφερειακή σταθερότητα εάν η προσωρινή συριακή κυβέρνηση μεταρρυθμιστεί, συμφιλιωθεί με τις μειονότητες και αποφύγει μια ανανεωμένη εμφύλια σύγκρουση. Ή θα μπορούσε να ενισχύσει έναν ασύδοτο στρατιωτικό εταίρο, να εμβαθύνει τις θρησκευτικές πληγές και να ενθαρρύνει την Τουρκία να ασκήσει επιρροή από τον Ευφράτη στο Αιγαίο.

Για τη Συρία, τα διακυβεύματα είναι υπαρξιακά. Για την Τουρκία, είναι στρατηγικά. Για την Ελλάδα και για την Ευρώπη αποτελούν μια υπενθύμιση ότι οι τεκτονικές τάσεις της Μέσης Ανατολής δεν μεταβάλλονται ποτέ μεμονωμένα.

Τέλος η ειρωνεία είναι ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι και οι δύο μέλη του ΝΑΤΟ, δεσμευμένες από συμμαχία για αμοιβαία άμυνα. Αλλά όπως δείχνει επανειλημμένα η ιστορία, η γλώσσα των συνθηκών δεν μπορεί να διαλύσει τη στρατηγική δυσπιστία. Με το στοίχημα της Τουρκίας στη Συρία να βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη, η Αθήνα παρακολουθεί όχι μόνο τα πεδία των μαχών της Ιντλίμπ ή της Λατάκια, αλλά και το μακροπρόθεσμο παιχνίδι, όπου μια οχυρωμένη, γεμάτη αυτοπεποίθηση Τουρκία μπορεί κάποια μέρα να δοκιμάσει τα όρια της σταθερότητας στη Μεσόγειο, καθώς και την υπομονή της Ελλάδας.

*ΦΟ Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

” #OYΔΕΝ ΝΕΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…”

Από

anixneuseis

August 15, 2025

Γράφει ο Ευθύμιος

.ΑΡΩΜΑ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!!

-#Constantinople: Eυχαριστα νεα ερχονται καθε μερα απο την Μικρα Ασια-Τουρκια. Οσοι Τουρκοι κανουν τεστ DNA τα οποια ανεβαζουν στο Τικ τοκ για την συντριπτικη πλειοψηφια δειχνουν οτι εχουν ελληνικο αιμα ( ειδικοτερα αν δειτε οι Μουσουλμανοι της Κρητης που ζουν στα παραλια εχουν το πιο υψηλο ποσοστο!!! τα ελληνικα επιθετα μετα την ανταλλαγη τα αλλαξαν οι Σαββατιανοι της Τουρκιας…) και δικαιωνοντας την δημοσιογραφο Ουζαι Μπουλουτ, και διεψευδοντας την δηλωση Καιριδη οτι ειμαστε “παιδια Οθωμανων”,αρα το αντιστροφο ισχυει. Αυτο δικαιωνει και τον Ιεραποστολο Κοσμα Αιτωλο οσο και τον Οσιο Παισιο για το τι θα συμβει με αυτους τους πληθυσμους συντομα…μια Νεα Ρωμανια πλησιαζει αθυρυβα…κοντρα σε ολα τα προγνωστικα.

Επισης τις τελευταιες ημερες βλεπουμε Τουρκους παρα τον νομο 5816 να επιτίθενται στα αγαλματα του Σαββατιανου Μουσταφα Κεμαλ ,οπως π.χ. στην Μερσινη,να τα ανεβαζουν στο Τικ τοκ, και στα σχολια οι τουρκοι οι μισοι να γραφουν “καλα του εκανε”!! ενω και στο διαδίκτυο οι επιθεσεις των Τουρκων εναντιον του εβραιου Ντονμε Κεμαλ οπως τον αποκαλουν και στους εβραιους προσήλυτους της Ενωση και Προοδος της θεσσαλονικης να συνεχιζονται καθε μερα και να πληθαινουν.

Μεσα απο Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …

Χάρτης των συνόρων της Τουρκίας στην Ανατολική Θράκη και των περιοχών των Στενών που αφοπλίστηκαν/αποστρατιωτικοποιήθηκαν σύμφωνα με την υπογεγραμμένη Συνθήκη της Λωζάνης.

Ποιος είναι ο Μουσταφά Κεμάλ; Ο Τζενγκίζ Σισίκ, καθηγητής ιστορίας στον Καναδά και ειδικός στους Ντονμέδες (Σαμπαταϊκούς), έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Το Βάρος της Σιωπής». Το βιβλίο εκδόθηκε από τον Ντογάν Κιτάπ και ο Ιλμπέρ Ορταϊλί, μια κεμαλική προσωπικότητα, έγραψε το βιβλίο. Το βιβλίο περιέχει μερικές εντυπωσιακές δηλώσεις. Αποδεικνύει με στοιχεία ότι η καταγωγή του Μουσταφά Κεμάλ από τους Ντονμέδες αναδύθηκε πολύ νωρίς στη ζωή του. Χρησιμοποιεί επιχειρήματα όπως η εκπαίδευσή του σε ένα σχολείο που δεχόταν μόνο Ντονμέδες, η φιλία του με τον Ντονμέ Νούρι Τζονκέρ, η πιθανότητα η Λατιφέ Χανίμ να ήταν Σαμπατάι …( Η Λατιφε εβαφε τα νυχια της κοκκινα με χένα βαφη κατι που οι Μουσουλμανες εκεινη την εποχη δεν εκαναν..) και, σύμφωνα με τον μπάτλερ του, σε ένα ιδιωτικό τραπέζι, απλώς ανέφερε τον Ναπολέοντα ως παράδειγμα. Ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιορίσει τις λεπτομέρειες. Τις απορρίπτει όλες ως απλές κατηγορίες. Φυσικά, σήμερα, είναι αδύνατο να πούμε ότι ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν Σαμπατάι.

Πρώτον, είναι ένα νομικό έγκλημα, «επειδή εμπλέκομαι προσωπικά».

Δεύτερον, δυστυχώς, υπάρχουν εκατομμύρια έγγραφα στην Τουρκία για την πρόσφατη ιστορία που παραμένουν κλειστά ή μη διαθέσιμα. Κατά τη συγγραφή του έργου του “Σαχ Μπαμπά”, ο Μουράτ Μπαρντάκτσι υποστηρίζει στον πρόλογο ότι υπάρχει έλλειψη κατάλληλης τεκμηρίωσης σχετικά με τον Βαχντετίν Χαν, υποστηρίζοντας ότι αυτό που υπάρχει είναι απλώς συγχαρητήρια μηνύματα και καλή θέληση. Εξηγεί ότι δεν υπάρχει κατάλληλη τεκμηρίωση σχετικά με πολιτικά ζητήματα. Ο Μπαρντάκτσι έγραψε το έργο του το 1998. Το 2017, συναντάμε έναν άλλο ιστορικό που υποφέρει από το ίδιο πρόβλημα: τον Αλί Σατανά. Στον πρόλογο του βιβλίου του “Κατάργηση του Χαλιφάτου”, δηλώνει ότι δεν υπάρχουν κατάλληλα έγγραφα σχετικά με την κατάργηση του Χαλιφάτου σε κανένα κρατικό αρχείο, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών πληροφοριών, εξωτερικών υποθέσεων, εσωτερικών υποθέσεων κ.λπ. Κατά συνέπεια, γίνεται σαφές ότι ορισμένες δυνάμεις στην Τουρκία εξακολουθούν να ανησυχούν για την εκμάθηση της αλήθειας της πρόσφατης ιστορίας από το έθνος. Προσθέστε σε αυτό τις νομικές ευθύνες και κανείς δεν μπορεί να αποκαλέσει κατηγορηματικά τον Μουσταφά Κεμάλ “Σαμπατάι”. Ένα άτομο τον αποκάλεσε “Σαμπατάι” δύο φορές και κανένας Κεμαλιστής δεν τον επέκρινε καν, πόσο μάλλον να κατέθεσε μήνυση εναντίον του.

Ο Ερόλ Γκελαρντίν είναι ένας Τούρκος πολίτης εβραϊκής καταγωγής που αποκαλεί απροκάλυπτα τον Μουσταφά Κεμάλ “Σαμπατάι” στην εθνική τηλεόραση. Φυσικά, δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτό είναι απόλυτο. Όπως αναφέραμε στην αρχή αυτού του άρθρου, έχω τρεις αγωγές που σχετίζονται με αυτό το ζήτημα. Το να λες «Εβραίος» δεν θεωρείται έγκλημα, αλλά όταν αναφέρεται ένας Μουσουλμάνος, ξεσπούν αγωγές. Στη συνέχεια, η κεμαλική παράταξη γίνεται εχθρική προς τους Μουσουλμάνους Τούρκους και δεν μπορεί να πει λέξη στον Εβραίο, Erol Gelardin. #ΝόμοςΑριθμός5816 Πρέπει να Καταργηθεί Ο Κεμαλισμός Είναι Ηλιθιότητα. Το Βάρος της Σιωπής. Cengiz Şişik. Βιβλίο Doğan. Σ. 334. 335

Ο Ιμπραήμ Νετζμί (γεν. 1889, Θεσσαλονίκη), ο οποίος ανταμείφθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ δίνοντάς του το επώνυμο «Ντιλμέν» για τις εξαιρετικές του προσπάθειες στη μεταρρύθμιση του αλφαβήτου· ήταν προσήλυτος (Σαββατιανός, κρυπτοεβραίος).

22 Μαΐου 1925,Επιτετραμμένος των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη, Τζ. Χάουλαντ Σο: Δεν έχει σημασία αν οι βουλευτές και οι υπουργοί είναι ηλίθιοι, άτιμοι ή μεθυσμένοι. Αρκεί να κρατήσουν τον Μουσταφά Κεμάλ στην εξουσία.

Ο Λέον Όστρορογκ, ανατολιστής πολωνικής καταγωγής και Γάλλος και Οθωμανός υπήκοος, ήταν επικεφαλής του Συμβουλίου Μεταρρύθμισης που ήταν υπεύθυνο για την ίδρυση των Ειρηνοδικών. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκκοσμίκευση του δικαίου. Ο Νισίμ Μαζλίγια, Εβραίος εκπρόσωπος της Σμύρνης, φαίνεται επίσης να έπαιξε σημαντικό ρόλο στο πρόγραμμα.

Σύμφωνα με το υπόμνημα του Βρετανού Συντηρητικού Λόρδου Ρόμπερτ Σίσιλ (21 Ιουνίου 1920), η διακοπή της πρόσβασης των Τούρκων στη Σμύρνη που περιλαμβανόταν στη Συνθήκη των Σεβρών/η παράδοση της Αδριανούπολης στην Ελλάδα είναι άμεσα απαράδεκτες. Η Βρετανία δεν πρέπει να συρθεί σε πόλεμο/οι Σεβρές πρέπει να αναθεωρηθούν.

Στις 23 Αυγούστου 1921, η εφημερίδα Chicago Daily Tribune, που εκδιδόταν στις ΗΠΑ, δημοσίευσε τη δήλωση του Έλληνα Υπουργού Πολέμου, Νικόλαου Θωτόκη: «Υπήρξαν σοβαρές απώλειες σε ζωές και οικονομικές απώλειες χωρίς καμία βοήθεια από καμία χώρα για χάρη αυτού του πολέμου, ο οποίος μας έχει επίσης βλάψει»

Αλί Ακμπάς : Ποιος είναι ο Μουσταφά Κεμάλ; – Συζητήσαμε λεπτομερώς το βιβλίο του Cengiz Şişik στο προηγούμενο άρθρο μας. Στο ίδιο έργο, εξηγεί ότι υπήρχαν σοβαρές συζητήσεις σε όλο τον κόσμο τη δεκαετία του 1920 σχετικά με την καταγωγή του Μουσταφά Κεμάλ. Αναφέρει ότι όλοι όσοι μετανάστευσαν στην Αμερική εκείνη την περίοδο έδωσαν συνεντεύξεις και ότι ένας Τουρκοαρμένιος ονόματι Kalaycı Yan παρείχε στην αμερικανική αντιπροσωπεία σημαντικές πληροφορίες για το θέμα. Αναφέρει μάλιστα ότι ο Αρμένιος ισχυρίστηκε ότι υπήρχε ένα τουρκικό άρθρο για το θέμα, αλλά ότι ο ίδιος δεν μπόρεσε να το βρει. Στη συνέχεια, δηλώνει με έκπληξη ότι δεν υπήρχε ούτε ένα τουρκικό έργο για το θέμα. Αναφέρει μια στήλη που δημοσιεύτηκε ένα μήνα μετά από αυτό το περιστατικό σε μια αμερικανική εφημερίδα, στην οποία ισχυρίστηκε ότι ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν Ισπανοεβραίος. Αφού παρέχει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την καταγωγή των συγγραφέων, αναφέρει ένα άρθρο του 1922 στο οποίο οι συγγραφείς περιγράφουν τον Μουσταφά Κεμάλ, τον οποίο συνάντησαν κατά τη διάρκεια μιας βραδινής συνομιλίας στην Τσανκάγια, ως ψηλό, νέο, ανοιχτόχρωμο, με μπλε μάτια, και την ομοιότητά του με τους προγόνους του.

Η παράξενη πολιτική της Αγγλίας!! Αντί να στείλουν στρατεύματα εναντίον του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος τους αμφισβητούσε στην Ανατολία, οι Βρετανοί είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη για δεύτερη φορά. Αυτή η κατοχή ήταν πλέον, στην πραγματικότητα, επίσημη. Στην Κωνσταντινούπολη, οι Βρετανοί είχαν πετύχει τον δικό τους σκοπό. Η επικοινωνία από την Ανατολία προς την πρωτεύουσα είχε καταστεί αδύνατη. Στις 24 Απριλίου 1920, ο Μουσταφά Κεμάλ Πασάς περιέγραψε αυτήν την κατοχή σε μια μυστική συνεδρίαση του κοινοβουλίου ως εξής. Σε αυτή τη συνεδρίαση, όπου οι βουλευτές επέμειναν να στείλουν τηλεγράφημα πίστης στον Χαλίφη, ο Μουσταφά Κεμάλ δήλωσε ακριβώς αυτό, τονίζοντας ότι η Κωνσταντινούπολη ήταν πλέον πλήρως κατεχόμενη: «Η επικοινωνία με την Κωνσταντινούπολη σημαίνει επικοινωνία με τους Βρετανούς. Ο Χαλίφης μας είναι αιχμάλωτος. Διαφορετικά, γιατί να εκδώσει θανατική ποινή για εμάς και να μιλήσει εναντίον μας; Αν άκουγα αυτά τα λόγια εναντίον μας από τα χείλη του, δεν θα πίστευα ότι ήταν αναγκασμένα. Αν ήμασταν στην Κωνσταντινούπολη υπό αυτή την πίεση, θα τα λέγαμε κι εμείς από φόβο για τη ζωή μας».

Ο Μουσταφά Κεμάλ έκανε αυτή την πολύ σαφή δήλωση: Έχουμε συγκεντρωθεί εδώ για να σώσουμε τον αιχμάλωτο σουλτάνο και το Χαλιφάτο. Δεν μπορούσε παρά να τονίσει την ένταση της πίεσης στην Κωνσταντινούπολη, λέγοντας: «Θα είχαμε ενεργήσει το ίδιο αν ήταν στην Κωνσταντινούπολη».

Οι Βρετανοί, ωστόσο, φέρεται να αναζητούσαν τον Μουσταφά Κεμάλ από τις 8 Ιουνίου 1919 και διατηρούσαν μια διαμάχη στα χαρτιά, σαν να ήθελαν να τον πνίξουν σε μια κουταλιά νερό. Ακριβώς τότε, στην Κωνσταντινούπολη, ο Βαχεντίν Χαν παρουσίασε στους Βρετανούς μια προσφορά. Ο Σεφίκ Πασάς ήταν ο ενδιάμεσος. Ο Σεφίκ Πασάς είπε στους Βρετανούς τα εξής, ζητώντας διαβεβαιώσεις: «Μπορούμε να συντρίψουμε το εθνικό κίνημα. Αν εσείς, οι Βρετανοί, αποτρέψετε την επέμβαση των άλλων Συμμαχικών Δυνάμεων και δεν παρέμβετε σε εμάς, θα τους σταματήσουμε», είπε.

Οι Βρετανοί δεν πίστεψαν την προσφορά του Βαχεντίν Χαν και μιλούσαν μεταξύ τους για να μην την επιτρέψουν. Επισυνάπτουμε τις σελίδες που είναι τυπωμένες στον Τουρκικό Εμπορικό Κώδικα (TTK) που η επίσημη ιστορία παρουσιάζει ως απόδειξη της προδοσίας του Βαχεντίν Χαν.

Οι Βρετανοί, οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν ορμήσει στην προσφορά του Βαχεντίν Χαν, για κάποιο λόγο, επέλεξαν να τον εμποδίσουν, επιτρέποντας στον θρύλο του Μουσταφά Κεμάλ να αναπτυχθεί. Πράγματι, ο σουλτάνος της χώρας που έχετε καταλάβει θα πει: «Θα σταματήσω τον άνθρωπο που καταδιώκετε εδώ και ένα χρόνο», αλλά εσείς δεν θα δεχτείτε.

Ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν ήδη στη λεγόμενη μαύρη λίστα των Βρετανών πριν καν πάει στη Σαμψούντα. Αλλά πέρασε ελεύθερα στην Ανατολία, αψηφώντας συνεχώς τους Βρετανούς, και η αυτοκρατορία στην οποία ο ήλιος δεν έδυε ποτέ δεν μπορούσε να τον σταματήσει.

Ο Οθωμανός Σουλτάνος, στον οποίο ο λαός ήταν αφοσιωμένος μέχρι θανάτου, είπε: «Μην ανακατεύεστε, θα τον σταματήσω», και οι Βρετανοί δεν το επέτρεψαν. Έδεναν τα χέρια του σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη, ενώ στην Άγκυρα έπαιζαν πολιτικά, υποσχόμενοι να σώσουν τον σουλτάνο και τον χαλίφη, που ήταν αιχμάλωτοι του λαού και του ισλαμικού κόσμου.

Τι νομίζετε ότι έκαναν οι Βρετανοί; Σύμφωνα με την επίσημη ιστορία, ο άσπονδος εχθρός των Βρετανών ήταν στην Άγκυρα, κι όμως οι Βρετανοί ήταν αυτοί που δεν έκαναν καμία κίνηση εναντίον της Άγκυρας.

Ποιος ήταν ο σκοπός; #ΚατάργησηΝόμουΑριθ.5816 Ο Κεμαλισμός είναι Ανοησία. Ο Τουρκικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας και η Εξωτερική Πολιτική. Salahi Sonyel. TTK. Εκδόσεις. Τόμος – 1. Σελ. 203-204. 24-27 Απριλίου 1920, αξιωματούχοι μυστικής κοινοβουλευτικής συνόδου. Για τη μαύρη λίστα, βλέπε Ατατούρκ σε βρετανικά εδάφη. Bilal Şimşir. TTK. Εκδόσεις. Τόμος – 1. Σελ. 21. Για την επιρροή του Σουλτάνου στον λαό, βλέπε 9 Μαΐου 1920, μυστική κοινοβουλευτική συνεδρία, δήλωση του Ρεφέτ Μπελέ Πασά.

Ο Μ. Κεμάλ εξελέγη Πρόεδρος με μόνο 158 ψήφους στο Κοινοβούλιο των 400 μελών. (Ομιλία, σελ. 494) Οι άλλοι βουλευτές βρίσκονταν είτε έξω από την Άγκυρα είτε υπό αστυνομική φρούρηση στα σπίτια τους. Δάσκαλος Καντίρ Μισίρογλου.

-#Rum: Σάμερ Σλίμπ:Σύμφωνα με την εφημερίδα Almodon, ένα από τα πιο αξιόπιστα μέσα ενημέρωσης στη Συρία, ένας Ελληνορθόδοξος Χριστιανός κρατήθηκε στις φυλακές ασφαλείας Al-Khatib στη Δαμασκό επειδή κατανάλωσε αλκοόλ, βασανίστηκε και αναγκάστηκε να αποστηθίσει το Κοράνι. Το ελληνικό κράτος έχει δηλώσει ότι θα προστατεύσει την κοινότητά μας στη Συρία – θα αναλάβετε κάποια δράση;

Η Αυτού Μακαριότητα Βαρθολομαίος κάνει περισσότερα για τους Ελληνορθόδοξους του Λεβάντε από ολόκληρο το ελληνικό κράτος.

-#Syria-AANES: Ο Στρατηγός και Διοικητής SDF Μαζλούμ Αμπντί μετέφερε το φέρετρο του συντρόφου του στον αγώνα για την ελευθερία των Κούρδων και του Κουρδιστάν, του μάρτυρα Νουρεντίν Σόφι. Δεκάδες χιλιάδες πολίτες στη Ροζάβα συμμετείχαν στην κηδεία του ηγέτη «Νουρ αλ-Ντιν Σόφι», ενός μεγάλου ηγέτη της Επανάστασης της Ροζάβα.(Σκοτωθηκε απο τουρκικο βομβαρδισμο το 2021).

Τι συνέβη στη συνάντηση στο Τελ Αβίβ; Μια αντιπροσωπεία από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, καθώς και εκπρόσωποι του ΟΗΕ, της Τουρκίας και της Ιορδανίας (που εκπροσωπούσαν τη θέση της Σαουδικής Αραβίας), για να συζητήσουν τις πρόσφατες εξελίξεις στη Συρία μετά τα αιματηρά γεγονότα στη Σουβέιντα που συγκλόνισαν τη διεθνή κοινή γνώμη. Η συνάντηση επικεντρώθηκε στην τύχη του προσωρινού καθεστώτος του HTS, Αλ-Τζολάνι, και τι θα ακολουθήσει, εν μέσω αυξανόμενων εκκλήσεων για την απομάκρυνσή του από την εξουσία εάν δεν συμμορφωθεί με τα διεθνή ψηφίσματα και δεν εφαρμόσει το ψήφισμα 2254 για μια ειρηνική και ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας πριν τα πράγματα στραφούν και η βίαιη απομάκρυνσή τους καταστεί απαραίτητη.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έδειξε στις συγκεντρωμένες αντιπροσωπείες ένα σαφές, τεκμηριωμένο βίντεο που έδειχνε τρομοκράτες του HTS να σκοτώνουν εν ψυχρώ μια εθελόντρια νοσοκόμα ή γιατρό στο νοσοκομείο της Σουβέιντα, σύμφωνα με την περιγραφή του Νετανιάχου. Το βίντεο επαληθεύτηκε από αξιόπιστες διεθνείς πηγές. Αυτό το βίντεο εξόργισε τις συμμετέχουσες αντιπροσωπείες, οι οποίες το θεώρησαν εγκληματική πράξη και σαφή απόδειξη ότι τα εγκλήματα του καθεστώτος κατά των αμάχων συνεχίζονται και ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει στη Συρία, στην πραγματικότητα τα πράγματα έχουν γίνει πιο αιματηρά. Ακόμα και οι αντιπροσωπείες που είχαν έρθει (για να μεσολαβήσουν) εξοργίστηκαν.

Η Τουρκία και η Ιορδανία, εκπροσωπώντας τη θέση της Σαουδικής Αραβίας, ζήτησαν από τις ΗΠΑ να δώσουν στον Αλ-Τζολάνι μια τελευταία ευκαιρία, τονίζοντας τη δέσμευσή του προς αυτές να πραγματοποιήσει ολοκληρωμένες μεταρρυθμίσεις μετά τις βουλευτικές εκλογές.

Μετά τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, υποσχέθηκαν ότι θα υπάρξουν αποφασιστικές μεταρρυθμιστικές αποφάσεις. Παρά τις υποσχέσεις αυτές και τη μεσολάβηση Τουρκίας-Ιορδανίας-Σαουδικής Αραβίας, ο Νετανιάχου αμφέβαλλε για την ικανότητα του καθεστώτος του HTS να εφαρμόσει οποιεσδήποτε μεταρρυθμίσεις ή να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του, ειδικά με τη βία στη Σουβέιντα να κλιμακώνεται. Ρώτησε: «Τι θέλουμε από έναν πρόεδρο ή τι περιμένουμε από έναν πρόεδρο, του οποίου ο στρατός και οι πολιτοφυλακές δεν τον υπακούουν;»

Πρόσθεσε: «Ακόμα και ο στρατός του μάχεται μεταξύ του και κάποιοι έχουν αρχίσει να τον αποκαλούν άπιστο». Ο Νετανιάχου επιβεβαίωσε ότι δεν θα συνεχίσει να δίνει χρόνο εάν ο Αλ-Τζολάνι επιμείνει στο ψεύτικο κοινοβούλιο και την ψεύτικη κυβέρνησή του. Εάν ο Αλ-Τζολάνι δεν εφαρμόσει το ψήφισμα 2254 του ΟΗΕ για την ίδρυση ενός συριακού κοινοβουλίου που θα εκλέγεται από τον συριακό λαό χωρίς παρέμβαση από κανέναν μηχανισμό ασφαλείας ή στρατιωτικό, τότε οι βουλευτικές εκλογές του Αλ-Τζολάνι μπορούν να πεταχτούν στα σκουπίδια.

Τα λόγια του Νετανιάχου. Ο Νετανιάχου είπε ότι τους είπε ευθέως στη σημερινή συνάντηση: έχουμε δώσει πολλές ευκαιρίες, αλλά αν ο Αλ-Τζολάνι αρνηθεί να εφαρμόσει το ψήφισμα 2254 σύμφωνα με το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η ασφάλεια του Ισραήλ και η ασφάλεια των Δρούζων αποτελούν προτεραιότητα και θα λάβουμε μονομερή μέτρα εάν δεν πραγματοποιηθεί το ψήφισμα και η πολιτική μετάβαση, και μπορεί να ανατρέψουν το συριακό καθεστώς στρατιωτικά ανά πάσα στιγμή.

-#Syria-AANES: Ένας τρομοκράτης της HTS σκοτώθηκε σε συγκρούσεις με τις SDF στην Ταλ Μαάζ, ανατολικά του Χαλεπιου.Στο Deir ezzor οι SDF συμμετέιχαν σε συγκρούσεις με τρομοκράτες του HTS στις όχθες του ποταμού κοντά στη Mariyah.

Έντονες πτήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών πραγματοποιούνται στους ουρανούς του Σεΐχ Μακσούντ και της Ασραφίγια. στην Πολη Χαλεπι. Δύο μέλη των Δυνάμεων Εσωτερικής Ασφάλειας τραυματίστηκαν όταν ένα drone αυτοκτονίας που ανήκε στην Hayat Tahrir al-Sham στόχευσε το σημείο ασφάλειάς μας γύρω από τη γειτονιά Sheikh Maqsoud. Οι δυνάμεις ασφαλείας Ασαουις (SDF) που συνδέονται με την Αυτόνομη Διοίκηση κατέρριψαν ένα drone που ανήκε στην HTS στο Σέιχ Μακσούντ.

Οι SDF εξέδωσαν δήλωση σχετικά με τις δραστηριότητες των δυνάμεων της Συριακής Μεταβατικής Κυβέρνησης γύρω από την πόλη Ντερ Χαφίρ και τις γειτονιές ΣεΙΧ Μασούντ και Ασραφιγιέ. Η δήλωση ανέφερε ότι θα απαντήσουν εάν συνεχιστούν αυτές οι δραστηριότητες.

Οι ειδικές δυνάμεις TOL των SDF, με την υποστήριξη του διεθνούς συνασπισμού, πραγματοποίησαν επιχείρηση ασφαλείας στην πόλη αλ-Χολ με στόχο μια ομάδα του ISIS που εμπλέκεται στη μεταφορά και διαχείριση οικονομικών και υλικοτεχνικών πόρων, συλλαμβάνοντας 2 τρομοκράτες.

Ταπκα: Η Ακαδημία Μάρτυρας Τζούμα αλ-Ναζάλ: SDF μαχητες αποφοίτησαν από ένα νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, του Μάρτυρα Μουσταφά Αφρίν, το οποίο παρακολούθησαν 34 μαχητές. Το πρόγραμμα διήρκεσε 50 ημέρες και παρείχε στους μαχητές εκπαίδευση.

-#Syria-Russia :Η συριακή τηλεόραση παραδέχεται ότι το καθεστώς του HTS ζήτησε από τη Ρωσία να επιστρέψει και να αναπτύξει στρατιωτική αστυνομία στη νότια Συρία.

-#US-Syria-AANES:Οι αμερικανικές δυνάμεις ενισχύουν τη βάση τους στην ύπαιθρο του Ντερίκ με Τεθωρακισμενα , στρατιωτικό και υλικοτεχνικό υλικό.

Έναρξη στρατιωτικής εκπαίδευσης για τις ειδικές δυνάμεις των SDF.

Περισσότερα από 40 φορτηγά φορτωμένα με υλικοτεχνική υποστήριξη και στρατιωτικά εφόδια που ανήκουν στον Διεθνή Συνασπισμό εισήλθαν στη Ροζάβα.Αμερικανικό μεταγωγικό αεροσκάφος προσγειώνεται στην επαρχία Χασάκε.

=#Alawite: Κορίτσι Αλαουίτικο σκοτώθηκε στη Χομς από πολιτοφυλακή του HTS Νωρίς το πρωί, 13 Αυγούστου, η 8χρονη Χάλα Αλί Κατάν σκοτώθηκε όταν μια χειροβομβίδα ρίχτηκε στο σπίτι της οικογένειάς της στη γειτονιά αλ-Αμπασίγια της Χομς. Οι αρχές λένε ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε από μαχητές της τρομοκρατικής HTS

οργάνωσης.

Αγροτική Χομς: Ο κ. Zahr al-Din Youssef Mohammed, 62 ετών, συνταξιούχος δάσκαλος και μέλος της αίρεσης των Αλαουιτών, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε το πρωί, 11 Αυγούστου, από Τουρκμένους HTS τρομοκρατες από το χωριό al-Amiriya ενώ πήγαινε να φέρει ψωμί στο χωριό.

-#Hellas:Συνεχιζονται δυστυχως οι πυργαγιες οχι μονο στον Ελλαδικο χωρο,αλλα και στην Βορειο Ηπειρο οπου οι Ελληνες απευθυνουν δραματικες εκλησεις βοηθειας.. . Τα ειπαμε αναλυτικα της προαλλες οτι ο αμετανοητος Μητσοτακης αρνείται να ζητησει τα Μπεριεφ είτε για τον Ελλαδικο χωρο ,είτε για τους Ελληνες της Βορειου Ηπειρου…και πιο μπροστα για τους Ελληνες της Κυπρου….Ο μονες ελπιδες στον θεο και ο,τι κανουν οι πυροσβεστες.

-#Syria:Οι ρήξεις εντός του HTS βαθαίνουν Ορισμένοι αξιωματούχοι του HTS που συμμετείχαν στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Shura στο Ιντλίμπ εξέδωσαν τελεσίγραφο στον Jolani, απαιτώντας να σταματήσουν οι σχέσεις με το Ισραήλ και οι συναντήσεις με τον Ειδικό Εκπρόσωπο των ΗΠΑ για τη Συρία, Tom Barrack.

Πριν από 4 ημέρες, μια μεγάλη ποσότητα όπλων μεταφέρθηκε λαθραία από την Αζάζ στη συνοικία Μπένι Ζέιντ (حي الرصافة) του Χαλεπίου από τον Σεΐχη Χασάν ιμπν Ίσα, τον ηγέτη της φυλής Μπένι Ζέιντ, με την υποστήριξη της MIT. Μεταφέρθηκαν από την Αζάζ στη γειτονιά Μπένι Ζεΐντ από συμμορίες που συνδέονται με τη MIT και παραδόθηκαν στην οικογένεια Ετεμπέ, τον Ιμπραήμ Ετεμπέ και τον Χαλίλ Ελ Νιντίκ. Η MIT προετοιμάζει επιθέσεις σε κουρδικές γειτονιές (Σεΐχ Μασούντ-Ασραφίγια) στο Χαλέπι υπό το πρόσχημα των φυλών.

–#Armenia: Ο Πρωθυπουργός Πασινιάν συνομίλησε τηλεφωνικά με τον #Iran Πρόεδρο Πεζεσκιάν για να τον ενημερώσει σχετικά με την πρόσφατη ειρηνευτική συμφωνία με #Azerbaijan

Εκπρόσωπος της Ιρανικής Κυβέρνησης, Μουχατζιράνι: Δεν υπάρχουν προβλήματα με τη συμφωνία της Ζανγκέζουρ που επιτεύχθηκε στην Ουάσιγκτον και όλες οι ανησυχίες του Ιράν έχουν ληφθεί υπόψη.

-#Druze: Drone που ανήκε σε τρομοκράτες του HTS καταρρίφθηκε από μαχητές Δρούζων στη Σουβέιντα.

Μια πομπή πολιτών που μετέφερε προμήθειες βοήθειας στην Κυβερνείο Σουβέιντα δέχθηκε επίθεση στην Κυβερνείο Νταράα, εντός περιοχών που ελέγχονται από τρομοκράτες της HTS. Άμαχοι εθελοντές που εργάζονταν στον τομέα της βοήθειας απήχθησαν και οχήματα που μετέφεραν προμήθειες βοήθειας κατασχέθηκαν.

Ο ηγέτης των Δρούζων απευθύνεται στον ΟΗΕ: Ο ηγέτης των Δρούζων, Φεχέντ Χάιντερ, ανακοίνωσε ότι ο λαός της Σουέιντα βρίσκεται υπό πολιορκία από την Προσωρινή Συριακή Κυβέρνηση εδώ και σχεδόν ένα μήνα. Δήλωσε ότι ένοπλες ομάδες συνεχίζουν να παραβιάζουν τα χωριά και ότι τα βάσανα συνεχίζονται παρά την εκεχειρία.

-#Armenian-Druze: Θρησκευτικός εκβιασμός στα πρόθυρα του θανάτου… φάρμακο σε αντάλλαγμα για την εγκατάλειψη της πίστης… Σε μια σοκαριστική σκηνή που αντανακλούσε μια επικίνδυνη ηθική παρακμή, το χωριό Αλ-Σάμρα έγινε μάρτυρας ενός περιστατικού θρησκευτικού εκβιασμού εναντίον δύο ηλικιωμένων γυναικών από την αξιότιμη αρμενική κοινότητα. Ένας ακτιβιστής που συνδέεται με το λεγόμενο «κίνημα των Ομεϋαδών» έθεσε ως όρο να ασπαστούν το Ισλάμ με αντάλλαγμα ένα κουτί με φάρμακα που χρειάζονταν για θεραπεία. Αυτή η συμπεριφορά έχει προκαλέσει εκτεταμένη καταδίκη, καθώς μετατρέπει την ανθρώπινη ανάγκη σε εργαλείο θρησκευτικής πίεσης, αποκαλύπτει πρακτικές που είναι ασυμβίβαστες με τις ηθικές και ανθρώπινες αξίες και φέρνει στο νου εικόνες της συστηματικής εκμετάλλευσης που ιστορικά ασκείται εναντίον των μειονοτήτων.

Πιο σοβαρά, αυτές οι πρακτικές αντανακλούν μια νοοτροπία που θεωρεί την απαγγελία της θρησκευτικής σαχάντα επαρκή για να θεωρηθεί η μεταστροφή ενός ατόμου, μια χονδροειδής και επαίσχυντη υπεραπλούστευση της έννοιας της πίστης.

Ο διευθυντής του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Ράμι Αμπντ αλ-Ραχμάν, δήλωσε ότι ο Σύρος υπουργός Άμυνας Μουρχάφ Αμπού Κάσρα απείλησε να εξαλείψει τις μειονότητες της Συρίας μόλις η νέα κυβέρνηση «αποκτήσει σταθερή θέση»

-#Turkey: Ο ηγέτης του Τουρκικού MHP, Μπαχτσελί: «Είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου για τον ΟΗΕ να δράσει άμεσα και να καταφέρει πλήγμα στο σιωνιστικό σχέδιο που επικρατεί στη Γάζα με μια πολυεθνική «Ειρηνευτική Δύναμη»».

Επίθεση σε οικογένεια στην επαρχία Μερσίν της Τουρκίας «επειδή μιλούσε κουρδικά», ένα μέλος της νοσηλεύεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας.

-#US: Τα σιωνιστικά λόμπι πιέζουν την αμερικανική κυβέρνηση να στοχοποιήσει τους αντισιωνιστές Εβραίους. Η αστυνομία της Νέας Υόρκης άρχισε να συλλαμβάνει Εβραίους που υποστήριζαν την Παλαιστίνη. Η αστυνομία της Νέας Υόρκης άρχισε να στοχοποιεί συγκεκριμένα τους Εβραίους διαδηλωτές. Συνέλαβαν αυτή την εβδομάδα μερικούς Χασιδικούς Εβραίους χωρίς λόγο!!!

-#Ukraine:Οι ρωσικές δυνάμεις προχώρησαν 20 χλμ. μεταξύ Ποκρόφσκογιε και Κονσταντινόβκα, διασπώντας τις άμυνες της Ουκρανιας.

Η Ουκρανια εστειλε μοναδες Αζοφ να σταματησουν την ρωσικη προελαση μπροστα απο την Dobropolye ,καθως το μετωπο σε πολλα σημεια εσπασε. Ο ρωσικος στρατος θελει να εγκλωβισει σε 2 θυλακες εναν προς Dobropolye , και εναν μεγαλο θυλακα προς Κραματορσκ -Σλαβιανσκ ωστε να καταλαβει πληρως το 100% της περιοχης του Ντονιεσκ, εχει ριξει 110000 στρατιωτες. και οι Ουκρανοι στελνουν ο,τι εφεδριες εχουν, κυριως Αζοφ να τους σταματησουν.

Οι ρωσικές δυνάμεις καταλαμβάνουν τα χωριά Dorozhnie, Ivanivka και Nove Shakhove,Volnoe,Zolotoy Kolodez. Μέτωπο Ποκρόφσκ : Οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν την προέλασή τους προς τα δυτικά, καταλαμβάνοντας το Τσερβόνι Λάιμαν, καταλήφθηκε ο οικισμός Τσερνιάφσκι, εισερχόμενες στο Ροντίνσκε και προελαύνοντας προς τα περίχωρα της Νοβοολεκσαντρίβκα και του Σεφτσένκο.

Το Μαγιάκ και η Πανκόβκα βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο. Υπάρχει επίσης μια προσέγγιση προς τη Βλαντιμίροβκα.

Pokrovskoe – Udachnoe. Οι Ρωσσοι στρατιώτες προέλασαν και κατέλαβαν θέσεις στο κεντρικό τμήμα του χωριού, νότια του σιδηροδρόμου.

Κατάσταση στο μέτωπο Βελικάγια Νοβοσελόφκα και Κομάρσκαγια: #Ο Ρωσικός Στρατός εξασφάλισε την περιοχή δίπλα στον ποταμό Βόβτσα μεταξύ των περιοχών Νοβοχάτσκε και Γιάλτα. Επιπλέον, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να προελαύνουν νότια του Κομισούβαχα.

Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει το χωριό Ζελένι Χάι, στην κατεύθυνση Μπόροβα, στην περιφέρεια Χάρκοβο.

Οι ρωσικές δυνάμεις ανακατέλαβαν το χωριό Τόρσκε, στην κατεύθυνση Λεμαν, στην περιφέρεια Ντόνετσκ

-#Rum_Pontos: 3 Φεβρουαρίου 1921, Σαμψούντα: Ο Αμερικανός αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών και ανταποκριτής του “Public Ledger”, Κλάρενς Κ. Στράιτ, δημοσίευσε την αποκλειστική του αναφορά: “Οι Τούρκοι Εθνικιστές καταργούν τη Σαρία: Ο κρατικός νόμος υπερισχύει της Σαρία, η βάση για συνθηκολογίες εξαλείφεται, το Χαλιφάτο και το Σουλτανάτο κηρύσσονται άκυρα.”

Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

Ευχομαι στους νηστεψαντες και μη νηστεψαντες καθως και οσους εορταζουν στις 15 Αυγουστου,σε αυτο που αποκαλουμε το Πασχα του καλοκαιριου !!Στην κοιμηση της Θεοτοκου , Οπου η Παναγια μετεστη προς την ζωη, Χρονια πολλα…!!!

FP: μπορούν ο Τραμπ και ο Πούτιν να κάνουν συμφωνία;

Από

anixneuseis

August 15, 2025

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν συνομιλούν κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής των ηγετών της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού στο Ντανάνγκ του Βιετνάμ, στις 11 Νοεμβρίου 2017. Jorge Silva/AFP μέσω Getty Images

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ πρόκειται να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν την Παρασκευή, σε μια πολυαναμενόμενη σύνοδο κορυφής για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η συνάντηση, η οποία πραγματοποιείται στη Στρατιωτική Βάση Έλμεντορφ-Ρίτσαρντσον στο Άνκορατζ της Αλάσκας, είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσει στις 11:30 π.μ. τοπική ώρα (3:30 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής).

Οι δύο ηγέτες θα συναντηθούν αρχικά κατ’ ιδίαν με μόνο τους μεταφραστές παρόντες και στη συνέχεια θα ακολουθήσει διμερές εργασιακό γεύμα με τις αντιπροσωπείες και των δύο χωρών, σύμφωνα με το Κρεμλίνο. Στο τέλος της συνόδου, οι δύο ηγέτες θα παραχωρήσουν κοινή συνέντευξη Τύπου. Ο Τραμπ έχει επίσης αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να δώσει και ατομική συνέντευξη Τύπου εάν η συνάντηση δεν πάει καλά.

Δεν είναι σαφές ποιοι ακριβώς θα συμμετάσχουν στην αμερικανική αντιπροσωπεία, αλλά ο σύμβουλος του Πούτιν Γιούρι Ουσακόφ δήλωσε την Πέμπτη ότι, εκτός από τον ίδιο, η ρωσική αντιπροσωπεία θα περιλαμβάνει τον υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, τον υπουργό Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ, τον υπουργό Οικονομικών Αντόν Σιλουάνοφ και τον ειδικό απεσταλμένο για οικονομικά θέματα Κιρίλ Ντμίτριεφ.

Το διακύβευμα είναι μεγάλο και ο Λευκός Οίκος έχει προσπαθήσει να μετριάσει τις προσδοκίες για τη συνάντηση. Ο Τραμπ δήλωσε την Πέμπτη στο Fox News Radio ότι πιστεύει πως ο Πούτιν θα «κάνει συμφωνία», αλλά πρόσθεσε ότι υπάρχει 25% πιθανότητα η συνάντηση να αποτύχει.

Να τι άλλο πρέπει να γνωρίζετε πριν από τη συνάντηση.

Τι θέλει ο Πούτιν. Η Μόσχα φαίνεται να αντιμετωπίζει τη σύνοδο κορυφής ως μεγάλη διπλωματική νίκη και ως ευκαιρία επανεκκίνησης των σχέσεων με την Ουάσιγκτον, και έχει δώσει σήματα ότι το εμπόριο και ο έλεγχος των πυρηνικών όπλων θα μπορούσαν επίσης να βρίσκονται στην ατζέντα. Ο Πούτιν επαίνεσε την Πέμπτη τη διοίκηση Τραμπ για την πραγματοποίηση «αρκετά ενεργητικών και ειλικρινών προσπαθειών» για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ωστόσο, το Κρεμλίνο δήλωσε την Πέμπτη ότι θα ήταν λάθος να προβλεφθεί το αποτέλεσμα της συνόδου και ότι δεν υπάρχουν σχέδια για την υπογραφή κάποιου εγγράφου.

«Ο Πούτιν στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται να πετύχει πολλά από αυτή τη συνάντηση, πέρα από την ίδια τη συνάντηση και το να μη χρειαστεί να κάνει παραχωρήσεις», δήλωσε στους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια ενημέρωσης την Πέμπτη η Σελέστ Γουάλαντερ, ανώτερη συνεργάτις του Κέντρου για μια Νέα Αμερικανική Ασφάλεια, η οποία είχε ηγηθεί της πολιτικής άμυνας των ΗΠΑ υπέρ της Ουκρανίας υπό τη διοίκηση Μπάιντεν. «Αυτό που θέλει από αυτή τη συνάντηση είναι απλώς η συνάντηση — η εικόνα του ότι προσκαλείται στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ εκκρεμεί διεθνές ένταλμα εις βάρος του για κατηγορίες περί εγκλημάτων πολέμου».

Την ίδια στιγμή, η Ρωσία έχει εντείνει τις επιθέσεις κατά Ουκρανών αμάχων και συνεχίζει να επιδιώκει τον έλεγχο περισσότερων ουκρανικών εδαφών. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, ο Ιούλιος κατέγραψε τα περισσότερα θύματα αμάχων από τον πόλεμο από τον Μάιο του 2022, ενώ ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι προειδοποίησε αυτή την εβδομάδα ότι η Ρωσία ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει νέες επιχειρήσεις στην πρώτη γραμμή, συγκεντρώνοντας δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες για μια νέα επίθεση. Ο ρωσικός στρατός σημείωσε πρόοδο κοντά στη βόρεια πόλη Σούμι αυτή την εβδομάδα, σύμφωνα με το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου με έδρα την Ουάσιγκτον.

Τι θέλει ο Τραμπ. Ο Τραμπ έχει περιγράψει τη σύνοδο ως μια συνάντηση «αναγνώρισης προθέσεων», προκαλώντας ερωτήματα για ποιο λόγο δεν έγινε απλώς τηλεφωνική επικοινωνία — ιδιαίτερα δεδομένου του πόσο αμφιλεγόμενο είναι να προσκληθεί ο Πούτιν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι ο Τραμπ έχει συνομιλήσει τηλεφωνικά αρκετές φορές με τον Πούτιν χωρίς να υπάρξει αποτέλεσμα, οπότε ο πρόεδρος έκρινε αναγκαία μια πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση.

Η σύνοδος έρχεται μετά από μήνες αποτυχημένων προσπαθειών του Τραμπ να εξασφαλίσει μια συμφωνία για τον τερματισμό των συγκρούσεων στην Ουκρανία. Ο Τραμπ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι, αν η σύνοδος της Αλάσκας πάει καλά, ελπίζει να οργανώσει μια επόμενη συνάντηση μεταξύ Πούτιν και Ζελένσκι, στην οποία ίσως παρευρεθεί και ο ίδιος. Έχει επίσης προειδοποιήσει τον Πούτιν ότι θα υπάρξουν «σοβαρές συνέπειες» αν ο πόλεμος δεν τελειώσει μετά τη σύνοδο.

Αν και ο Τραμπ έχει αρχίσει να χάνει την υπομονή του με τον Πούτιν όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, έχει επίσης ιστορικό στήριξης στον Ρώσο ηγέτη. Επιπλέον, δεν υλοποίησε την απειλή του να επιβάλει νέο γύρο οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, αν ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει έως τις 8 Αυγούστου.

Τι θέλουν η Ουκρανία και η Ευρώπη. Ο Ζελένσκι, που δεν πιστεύει ότι ο Πούτιν επιθυμεί πραγματικά την ειρήνη, δεν θα παραστεί στη σύνοδο, ενώ η Ουκρανία και οι σύμμαχοί της ανησυχούν ότι ο Πούτιν θα μπορούσε να πείσει τον Τραμπ να υποστηρίξει ένα πλαίσιο συμφωνίας με δυσμενείς όρους για το Κίεβο — όπως μεγάλες εδαφικές παραχωρήσεις προς τη Μόσχα. Η Ρωσία αυτή τη στιγμή κατέχει περίπου το ένα πέμπτο της Ουκρανίας και ο Ζελένσκι δεν θέλει να παραχωρήσει εδάφη στο πλαίσιο ειρηνευτικής συμφωνίας.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Ζελένσκι, έσπευσαν να θέσουν σαφή όρια πριν από τη σύνοδο και είχαν μια διαδικτυακή συνάντηση με τον Τραμπ την Τετάρτη, η οποία φέρεται να ήταν εποικοδομητική. Συμμετέχοντες δήλωσαν ότι ο Τραμπ συμφώνησε πως δεν θα διαπραγματευθεί για λογαριασμό της Ουκρανίας αναφορικά με την εδαφική της ακεραιότητα, ενώ εξέφρασε υποστήριξη στην ιδέα παροχής εγγυήσεων ασφαλείας στο Κίεβο. Ωστόσο, μένει να φανεί αν ο Τραμπ, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες έχει μιλήσει για την ανάγκη ανταλλαγής εδαφών μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών, θα τηρήσει αυτή τη γραμμή.

Ουκρανία: Pax Optima Rerum: η Ειρήνη είναι το Καλύτερο Πράγμα

Από

anixneuseis

August 15, 2025

14 Αυγούστου 2025

Alfred de Zayas

Φωτογραφία από Nathaniel St. Clair

Η ειρήνη είναι το ύψιστο αγαθό – κάθε μέρα που περνά, περισσότεροι στρατιώτες και αμάχοι σκοτώνονται στον ουκρανικό πόλεμο. Υπολογίζεται ότι πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους σε αυτόν τον ανούσιο πόλεμο, ο οποίος πρέπει να τελειώσει το συντομότερο δυνατόν. Αυτό μπορεί να γίνει με μια δόση κοινής λογικής και επαγγελματισμού.

Ο πόλεμος δεν έπρεπε ποτέ να είχε ξεκινήσει, και θα μπορούσε να είχε λήξει τον Μάρτιο 2022, αν η Ουκρανία δεν είχε αρνηθεί το συμβιβασμό που διαπραγματεύτηκε ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη. Υπήρχαν πολλές ευκαιρίες να καθίσουμε και να συζητήσουμε τους όρους μιας εκεχειρίας, αλλά οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και η Ουκρανία επέμεναν ότι «ο Πούτιν πρέπει να χάσει». Έτσι, τα πολλά προσχέδια ειρήνης που εκδόθηκαν από αφρικανικές χώρες, την Κίνα και αμέτρητους διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένου του International Peace Bureau, καθώς και ιδιωτών μελετητών, απέβησαν άκαρπα. Αυτό το πείσμα και η ακαμψία συνεχίζονται καθώς η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο Φρίντριχ Μέρτς και άλλοι ευρωπαίοι ηγέτες αντιτίθενται στην αμερικανική ειρηνευτική πρωτοβουλία και συνωμοτούν ώστε ο πόλεμος να συνεχιστεί με κάθε κόστος.

Όταν ο Τραμπ και ο Πούτιν συναντηθούν στη βάση Elmendorf‑Richardson έξω από το Άνκορατζ της Αλάσκας στις 15 Αυγούστου, θα τεθεί στο τραπέζι η ειρήνη. Δεν θα είναι μια εύκολη συνάντηση, διότι οι σχέσεις ΗΠΑ‑Ρωσίας ποτέ δεν ήταν τόσο δυσοίωνες. Παρ’ όλα αυτά, η Παγκόσμια Πλειοψηφία της ανθρωπότητας τους εύχεται μια καλή αρχή άμεσων διαπραγματεύσεων, μια επιχειρηματική σύνοδο που θα χτίσει πάνω στην προηγούμενη δουλειά του Steve Witkoff και του Sergei Lavrov. Η ειρήνη είναι κρίσιμη για την Ευρώπη, για τις ΗΠΑ, για τον πολιτισμό.

Στην Ειρήνη της Βεστφαλίας το 1648, διαμορφώθηκε μια βιώσιμη ειρήνη που επέτρεψε στα μεγάλα ευρωπαϊκά Κράτη και εκατοντάδες γερμανικά πριγκιπάτα να κλείσουν το κεφάλαιο του καταστροφικού Τριακονταετούς Πολέμου, που κόστισε οκτώ εκατομμύρια ζωές και οικονομικά κατέστρεψε τη κεντρική Ευρώπη. Δεν υπήρχαν νικητές. Όλοι ήταν εξαντλημένοι και ήθελαν να τελειώσει.

Το αίνιγμα Ουκρανία‑Ρωσία δεν είναι διμερής σύγκρουση, αλλά ένας μπερδεμένος πολυμερής πόλεμος με εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών και των περισσότερων χωρών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, οι οποίες από το 2014 υποστηρίζουν στρατιωτικά, οικονομικά, πολιτικά, διπλωματικά και προπαγανδιστικά την Ουκρανία. Λέω 2014 και όχι 2022, γιατί ο πόλεμος στο Ντονμπάς ξεκίνησε όταν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη στήριξαν ένα πραξικόπημα κατά του δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου της Ουκρανίας, Viktor Yanukovich, και με την άφιξη στο Κίεβο ενός μανιωδώς ρωσοφοβικού, αντισυνταγματικού καθεστώτος που απαγόρευσε τη χρήση της ρωσικής γλώσσας και βομβάρδιζε ανελέητα τον ρωσικό άμαχο πληθυσμό του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ, προκαλώντας περίπου 14.000 θανάτους πριν από τη ρωσική εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου 2022.

Αυτή η ανθρώπινη τραγωδία έχει μακρά προϊστορία. Δεν θα υπάρξει ειρήνη μέχρι να αντιμετωπιστούν οι ρίζες του πολέμου, κάτι που η διοίκηση Biden/Blinken και οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αρνήθηκαν να κάνουν. Πιο σημαντικά, πρέπει να συμφωνηθεί ένα ευρωπαϊκό αρχιτεκτονικό πλαίσιο ασφαλείας που θα εγγυάται την κυριαρχία της Ουκρανίας και, ταυτόχρονα, θα τερματίζει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά, η οποία καταδικάστηκε από τον George F. Kennan ήδη από το 1997.

Το σοβαρότερο εμπόδιο στη διαμόρφωση μιας βιώσιμης ειρηνευτικής συμφωνίας είναι η έλλειψη αξιοπιστίας των Ηνωμένων Πολιτειών, ή, για την ακρίβεια, των ευρωπαίων υποστηρικτών του Ζελένσκι. Τα mainstream μέσα θα μας πουν το αντίθετο, αλλά το γεγονός είναι ότι εμείς στη Δύση είμαστε διαβόητοι για την «κουλτούρα της εξαπάτησής μας», και αυτή η παράδοση μη τήρησης των συμφωνιών καθιστά δύσκολη τη διαμόρφωση βιώσιμων «συμφωνιών».

Η σύγκρουση στην Ουκρανία πηγαίνει πίσω σε παραβίαση μιας υπόσχεσης του Προέδρου των ΗΠΑ George H.W. Bush και επαναλαμβανόμενης από τον Υπουργό Εξωτερικών του James Baker προς τον Mikhail Gorbachev στα έτη 1989‑91, ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί ούτε ίντσα προς τα ανατολικά. Όπως έχει πειστικά υποστηρίξει και ο καθηγητής John Mearsheimer και ο καθηγητής Jeffrey Sachs, η πρόσκληση του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία και τη Γεωργία να ενταχθούν στη συμμαχία το 2008 αποτέλεσε κύρια αιτία της τρέχουσας σύγκρουσης. Είναι προφανές ότι η παρουσία του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ρωσίας συνιστά σημαντικό κίνδυνο ασφαλείας. Κανένα κυρίαρχο κράτος δεν θα αποδεχόταν μια τέτοια απειλή. Όπως έχει ειπωθεί από πολλούς, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα αποδέχονταν ποτέ το Μεξικό ή τον Καναδά να ενταχθούν σε στρατιωτική συμμαχία με τη Ρωσία – ή την Κίνα. Έχουμε ήδη το προηγούμενο της κρίσης των πυραύλων στην Κούβα τον Οκτώβριο του 1962, όταν οι ΗΠΑ απείλησαν τη Σοβιετική Ένωση με πυρηνική εξόντωση, εάν οι σοβιετικοί πύραυλοι που εγκαθίσταντο στην Κούβα δεν αφαιρούνταν αμέσως. Τότε, τα Ηνωμένα Έθνη συνέβαλαν σημαντικά στην αποσυμπίεση της κρίσης και ενώ ο Χρουστσόφ απέσυρε τους πυραύλους από την Κούβα, ο Κέννεντι απέσυρε τους αμερικανικούς πυραύλους από την Τουρκία.

Υπάρχουν συνέπειες όταν κάποιος αθετεί τον λόγο του, και αν μια χώρα παραβιάσει μια συμφωνία, το άλλο μέρος πρέπει να είναι ενήμερο και να ενεργεί με ιδιαίτερη προσοχή. Ο Τραμπ απέδειξε πρόσφατα ότι είναι βαθύτατα αναξιόπιστος, αν θυμηθούμε τον αμερικανικό βομβαρδισμό του Ιράν τον Ιούνιο του 2025, ενώ ταυτόχρονα διαπραγματευόταν με την Τεχεράνη για την επίτευξη μιας αμοιβαία ικανοποιητικής συμφωνίας. Θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να ξεχαστεί αυτή η παραβίαση καλής πίστης.

Στο πλαίσιο του πολέμου στην Ουκρανία, θυμόμαστε ότι το 2014 και το 2015 έγινε η διαπραγμάτευση των Συμφωνιών γνωστών ως Μινσκ Ι και Μινσκ ΙΙ, οι οποίες προέβλεπαν τον τερματισμό του ουκρανικού βομβαρδισμού του Ντονμπάς και μια δέσμευση εκ μέρους της Ουκρανίας να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους εκπροσώπους του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ για τη διαμόρφωση μιας συνταγματικής ρύθμισης που θα παρείχε ένα βαθμό αυτονομίας στις ρωσικές πλειοψηφίες του Ντονμπάς.

Σε αντάλλαγμα, η Ουκρανία έλαβε εγγύηση της εδαφικής της ακεραιότητας και κυριαρχίας.

Δυστυχώς, η Ουκρανία υπαναχώρησε και από τις δύο δεσμεύσεις και επιτάχυνε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της σε πολιτικούς στόχους στο Ντονμπάς. Αυτό συνέβη εν μέρει λόγω της στρατιωτικής, οικονομικής και πολιτικής υποστήριξης που παρείχαν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη. Όσον αφορά την αξιοπιστία των Ευρωπαίων, αρκεί να θυμηθούμε τις δηλώσεις της Άνγκελα Μέρκελ και του Φρανσουά Ολάντ ότι εισήλθαν στις συμφωνίες του Μινσκ μόνο για να «κερδίσουν χρόνο» ώστε να εξοπλιστεί κατάλληλα η Ουκρανία. Μια τέτοια έλλειψη καλής πίστης όχι μόνο αντίκειται στη Συνθήκη της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, αλλά στέλνει επίσης το μήνυμα προς τους Ρώσους: προσέξτε, διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι άξιοι εμπιστοσύνης.

Είναι εκνευριστικό να ακούμε ευρωπαίους ηγέτες να επικαλούνται το «διεθνές δίκαιο» και να αρνούνται ακόμη και να εξετάσουν εδαφικές παραχωρήσεις εκ μέρους της Ουκρανίας. Αυτό είναι σουρεαλιστικό. Δεν έχουν παραβιάσει οι ίδιοι το διεθνές δίκαιο αγνοώντας τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου; Δεν έχουν επιβάλει παράνομα μονομερή καταναγκαστικά μέτρα στη Ρωσία και τη μισή υφήλιο, παρά τα ετήσια ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ που καταδικάζουν αυτά τα UCM, τα οποία λανθασμένα αποκαλούνται «κυρώσεις»; Δεν διέπραξαν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη μια προκλητική επίθεση κατά της Σερβίας και δεν κατέστρεψαν την εδαφική ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας το 1999; Δεν έκαναν χρήση φονικής βίας για να αποσπάσουν το Κοσσυφοπέδιο από τη Γιουγκοσλαβία και να του αποδώσουν διπλωματική αναγνώριση; Δεν ήταν οι ΗΠΑ που αναγνώρισαν τους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς σε παλαιστινιακή γη, που αναγνώρισαν την παράνομη «προσάρτηση» των Υψιπέδων του Γκολάν από το Ισραήλ, που επαίνεσαν την ισραηλινή επίθεση κατά του Ιράν τον Ιούνιο του 2025;

Δεν καταλαβαίνουν οι ευρωπαίοι ηγέτες ότι ο κόσμος δεν θεωρεί τις ΗΠΑ και την Ευρώπη υπερασπιστές του διεθνούς δικαίου, ότι οι περισσότεροι αφρικανοί και ασιάτες ηγέτες θεωρούν τις ΗΠΑ και την Ευρώπη σε ανοιχτή ανταρσία κατά του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και κατά του ίδιου του διεθνούς δικαίου;

Στα μάτια της πραγματικής «διεθνούς κοινότητας» – της Παγκόσμιας Πλειοψηφίας πλην της «συλλογικής Δύσης» — οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν έχουν ηθική ή νομική ανωτερότητα έναντι του υπόλοιπου κόσμου και δύσκολα αποτελούν πρότυπα συμμόρφωσης με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ. Η Παγκόσμια Πλειοψηφία απορρίπτει την ιμπεριαλιστική και νεοαποικιακή νοοτροπία της «συλλογικής Δύσης» και ελπίζει σε μια πολυμερή προσέγγιση βασισμένη στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ.

Στο πλαίσιο του πολέμου Ισραήλ/Παλαιστίνης, τι είναι πιο προφανές από την άρνηση των ΗΠΑ και της Ευρώπης να σεβαστούν τις Γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Δικαιοσύνης της 9ης Ιουλίου 2004 και της 19ης Ιουλίου 2024; Η συνεχής στρατιωτική, οικονομική, πολιτική, διπλωματική και προπαγανδιστική υποστήριξη που παρέχεται στο γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη τούς αποκαλύπτει ως διεθνείς παράνομους και ηθικά χρεοκοπημένους.

Φυσικά, ο Πούτιν δεν είναι άγιος, και ο συντάκτης δεν προσποιείται ότι προσδίδει κάποιο ηθικό πλεονέκτημα στους Ρώσους. Αλλά για όσους ζουν στον πραγματικό κόσμο και όχι στους παράλληλους κόσμους που δημιουργούν τα think tanks και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, οι Ρώσοι έχουν ορισμένα νόμιμα συμφέροντα, τα οποία δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν ούτε στη σύνοδο της Αλάσκας ούτε αλλού. Αξίζει να επανεξετάσουμε την ομιλία του Πούτιν στο Συνέδριο Ασφαλείας του Μονάχου το 2007 και τη συνέντευξή του στον Tucker Carlson τον Φεβρουάριο του 2024.

Οι Ρώσοι επιμένουν στο δικαίωμά τους για εθνική ασφάλεια. Αναμφίβολα, η επέκταση του ΝΑΤΟ και οι αδιάκοπες προκλήσεις προς τη Ρωσία συνιστούν παραβίαση του Άρθρου 2(4) του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο απαγορεύει όχι μόνο τη χρήση βίας, αλλά και την «απειλή» χρήσης βίας.

Οι Ρώσοι ανησυχούν επίσης για τις ρωσικές πλειοψηφίες που ζουν στο Ντονμπάς και οι οποίες υπέστησαν επιθέσεις από την ουκρανική κυβέρνηση, κατά τρόπο που ασφαλώς απαιτούσε παρέμβαση σύμφωνα με το δόγμα της «Ευθύνης Προστασίας».

Ο Πούτιν δεν έσπευσε στον πόλεμο. Σύμφωνα με το Άρθρο 2(3) του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, προσπάθησε για περισσότερα από οκτώ χρόνια να επιλύσει τα προβλήματα διπλωματικά. Διαπραγματεύθηκε με και μέσω του ΟΑΣΕ, της Διαδικασίας της Νορμανδίας, των Συμφωνιών του Μινσκ κ.λπ.

Το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Ρώσων του Ντονμπάς δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Με τον ίδιο τρόπο που οι Αλβανοί Κοσοβάροι δεν θα αποδέχονταν ποτέ να κυβερνώνται από το Βελιγράδι, οι Ρώσοι του Ντονμπάς δεν θα αποδεχθούν ποτέ να κυβερνώνται ξανά από το Κίεβο. Έχει χυθεί υπερβολικά πολύ αίμα και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το επίπεδο του μίσους είναι τέτοιο ώστε η επανένταξη του Κοσσυφοπεδίου στη Σερβία και η «επιστροφή» του Ντονμπάς στην Ουκρανία απλώς δεν είναι βιώσιμες.

Ελπίζω ότι ο Τραμπ θα καταλάβει ότι για να επιτύχει μια συμφωνία με τον Πούτιν, πρέπει να αναγνωρίσει ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ και ότι οι Ρώσοι του Ντονμπάς πρέπει να έχουν την αυτοδιάθεσή τους. Αυτά δεν είναι μαξιμαλιστικά αιτήματα. Είναι γεγονότα που δεν μπορούν να αγνοηθούν.

Ελπίζω κάποιος να δώσει στον Τραμπ το κείμενο της παραγράφου 80 της Γνωμοδότησης του 2010 του Διεθνούς Δικαστηρίου της Δικαιοσύνης για το Κοσσυφοπέδιο:

Πολλοί συμμετέχοντες στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου υποστήριξαν ότι η απαγόρευση μονομερών διακηρύξεων ανεξαρτησίας υπονοείται στην αρχή της εδαφικής ακεραιότητας. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η αρχή της εδαφικής ακεραιότητας αποτελεί σημαντικό μέρος της διεθνούς έννομης τάξης και κατοχυρώνεται στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ιδίως στο Άρθρο 2, παράγραφος 4, το οποίο προβλέπει: «Όλα τα Μέλη θα απέχουν στις διεθνείς τους σχέσεις από την απειλή ή τη χρήση βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε Κράτους, ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο αντίθετο προς τους Σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών». Στο ψήφισμα 2625 (XXV) της Γενικής Συνέλευσης, με τίτλο «Διακήρυξη για τις Αρχές του Διεθνούς Δικαίου που αφορούν τις Φιλικές Σχέσεις και τη Συνεργασία μεταξύ των Κρατών σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών», το οποίο αντανακλά το εθιμικό διεθνές δίκαιο (Στρατιωτικές και Παραστρατιωτικές Δραστηριότητες εντός και κατά της Νικαράγουας (Νικαράγουα κατά Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής), Απόφαση επί της Ουσίας, Εκθέσεις ICJ 1986, σελ. 101-103, παρ. 191-193), η Γενική Συνέλευση επανέλαβε «\[τ]ην αρχή ότι τα Κράτη θα απέχουν στις διεθνείς τους σχέσεις από την απειλή ή τη χρήση βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε Κράτους». Το ψήφισμα αυτό στη συνέχεια απαριθμεί διάφορες υποχρεώσεις των Κρατών να απέχουν από την παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας άλλων κυρίαρχων Κρατών. Στο ίδιο πνεύμα, η Τελική Πράξη της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη της 1ης Αυγούστου 1975 (Διάσκεψη του Ελσίνκι) προέβλεπε ότι «\[τ]α συμμετέχοντα Κράτη θα σέβονται την εδαφική ακεραιότητα κάθε συμμετέχοντος Κράτους» (Άρθρο IV). Επομένως, το πεδίο εφαρμογής της αρχής της εδαφικής ακεραιότητας περιορίζεται στη σφαίρα των σχέσεων μεταξύ Κρατών.

Είναι σαφές ότι στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Αλβανών προτάχθηκε έναντι της αρχής της εδαφικής ακεραιότητας της Σερβίας. Αυτό δημιούργησε ένα προηγούμενο που ακολουθήθηκε στην Κριμαία, στο Ντονμπάς και θα ακολουθηθεί από πολλούς άλλους λαούς που επιδιώκουν να καθορίσουν οι ίδιοι το μέλλον τους, συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστινίων.

Συμπέρασμα: Η ειρήνη πρέπει να εγγυάται την ασφάλεια όλων των μερών και να επαναβεβαιώνει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης όλων των λαών της περιοχής όπως προβλέπεται στο Άρθρο 1 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

Με αυτή την έννοια, ας ελπίσουμε ότι η σύνοδος της Αλάσκας θα φέρει κάποια προκαταρκτικά αποτελέσματα και ότι η σφαγή θα σταματήσει – καλύτερα σήμερα παρά αύριο.

Ο Alfred de Zayas είναι καθηγητής νομικής στη Σχολή Διπλωματίας της Γενεύης και υπηρέτησε ως Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για τη Διεθνή Τάξη την περίοδο 2012‑18. Είναι συγγραφέας δώδεκα βιβλίων, μεταξύ των οποίων τα «Building a Just World Order» (2021), «Countering Mainstream Narratives» (2022) και «The Human Rights Industry» (Clarity Press, 2021).

Counterpunch

Η επόμενη μέρα και μια νέα αρχιτεκτονική ισχύος στην ευρύτερη Μ. Ανατολή

Από

anixneuseis

August 14, 2025

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όταν η Χαμάς έθεσε σε εφαρμογή το εγκληματικό της σχέδιο, με την μαζική δολοφονία 1300 αμάχων, στην πλειοψηφία τους νέων παιδιών και την ομηρεία εκατοντάδων επίσης αμάχων πολιτών του Ισραήλ, ήξερε επ’ ακριβώς τι επρόκειτο να ακολουθήσει…

Το γνώριζε ΚΑΙ η ηγεσία του Ιράν, το οποίο την έσπρωξε και ενορχήστρωσε μαζί της αυτόν τον τυχοδιωκτισμό… Το γνώριζαν και όλοι οι υπόλοιποι – τόσο οι αβανταδόροι, όσο και φερέφωνα – (Τουρκία, Χεζμπολάχ, Χούθι κλπ). Γι’ αυτό και έσπευσαν να αποδείξουν εμπράκτως την ετοιμότητά τους, να διαχειριστούν επιχειρησιακά και επικοινωνιακά, τις συνέπειες αυτού του τυχοδιωκτισμού.

Μόνο η «πολιτισμένη Δύση», με το εξαιρετικά αμαρτωλό παρελθόν και με την εκπληκτική ικανότητά της να ποντάρει στους έχοντες κοντή ή ανύπαρκτη μνήμη, επιμένει να παριστάνει – σε ότι αφορά στο προκείμενο – τον παραδοσιακό και αφελή πεφτοσυννεφάκια.

Ανέμενε ότι η αντίδραση του Ισραήλ θα είναι «αναλογική» λέει… Περίμενε ότι η διαχείριση των συγκρούσεων, ακόμη και εκεί που δεν περνά από το χέρι του Ισραήλ, θα χαρακτηρίζεται από περισσότερη ανθρωπιά λέει. Και κάποιοι από εμάς, δυστυχώς αποδεχόμαστε αναντίρρητα αυτούς τους κατάφορα υποκριτικούς ισχυρισμούς. Ποιοί είναι αυτοί όμως που τα λένε όλα τούτα;;;…

Τα λένε οι συνδιοργανωτές της «Αραβικής Άνοιξης», που αποσταθεροποίησαν την Β. Αφρική και την Μ. Ανατολή, στέλνοντας στον θάνατο εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και στον Καιάδα τα μεταπολεμικά σύνορά των κρατών…
Τα λένε τα σκύβαλα που αιματοκύλισαν την πρώην Γιουγκοσλαβία – δηλαδή ατόφιο Ευρωπαϊκό έδαφος – και επαναχάραξαν τα σύνορα εντός της Ευρώπης. Τα λένε χωρίς ίχνος ντροπής και μεταμέλειας για τα διαρκή εγκλήματα στα οποία υπήρξαν πρωταγωνιστές και χορογράφοι…

Τα λέμε δυστυχώς και αρκετοί από εμάς, απλοί καθημερινοί άνθρωποι, που επιμένουμε εμμονικά να βλέπουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος, ερμηνεύοντας τις εξελίξεις και τις ανατροπές που συντελούνται γύρω μας, με αποκλειστικά ανθρωποκεντρικά κριτήρια, που αναζητούν με τρόπο απλοϊκό, θύματα για να τα θρηνήσουμε και να τους συμπαρασταθούμε, αλλά και θύτες για να τους αφορίζουμε νυχθημερόν.

Η Χαμάς βέβαια, ΔΕΝ διέπραξε την μαζική δολοφονία της 7^ης Οκτωβρίου με απώτερο σκοπό να δοκιμάσει τον ανθρωπισμό του Ισραήλ, ούτε βεβαίως για να τεστάρει την ικανότητά του να διαχειρίζεται προκλήσεις και απειλές, τηρώντας ευλαβικά κάποιους αυθαίρετους κανόνες αναλογικότητας.

Η Χαμάς, λειτούργησε ως υπεργολάβος του θανάτου σε έναν σχεδιασμό με ευρύτερο περιφερειακό αποτύπωμα, επιδιώκοντας να έχει καταλυτική συμβολή σε μια ευρύτερη διεργασία, που δεν αποβλέπει στον επαναπροσδιορισμό των στάνταρντς της ανθρωπιάς, αλλά σε μια γενικευμένη και επικίνδυνη μόχλευση, με σκοπό την ανακατανομή της ισχύος.

Και μπορούμε όλοι εμείς, ή τουλάχιστον όσοι από μας θεωρούμε ότι ξεδιπλώνουμε τις σκέψεις μας σε περιβάλλοντα κατηχητικού, να πλέκουμε το εγκώμιο της «αναλογικότητας» αλλά εάν θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι με τον εαυτό μας και με την αλήθεια, θα πρέπει να πούμε ότι οι πόλεμοι ΔΕΝ έχουν την «αναλογικότητα» στα εγχειρίδια τους.

Οι πόλεμοι τελειώνουν ΕΙΤΕ με συνθηκολόγηση του ηττημένου, ΕΙΤΕ με καταστροφή. Οι πόλεμοι τελειώνουν με ΝΙΚΗΤΕΣ και με ΗΤΤΗΜΕΝΟΥΣ σε κάθε περίπτωση και ΟΧΙ με «αναλογικότητες» δηλαδή με ισοπαλίες που διαιωνίζουν το πρόβλημα, μέχρι τον επόμενο, πολύ πιο καταστροφικό γύρο.

Ακόμη και η αναστολή των εχθροπραξιών, ΔΕΝ παραπέμπει σε κανενός είδους αναλογικότητες και φυσικά ΔΕΝ ταυτίζεται με τον τερματισμό του πολέμου.

Η συνθηκολόγηση, είναι μια πράξη σύνεσης, συνετών ηγετών που ξέρουν να σέβονται τους κανόνες του πολέμου, συνειδητοποιούν την ήττα τους και κυρίως σέβοντυαι τον κόσμο που εκπροσωπούν.

Έχει κάποιος την εντύπωση ότι οι τυχοδιώκτες της Χαμάς που επενδύουν στον μισανθρωπισμό, στην μισαλοδοξία και στον ανεξέλεγκτο θρησκευτικό φανατισμό, είναι οι συνετοί ηγέτες που σεβάστηκαν κανόνες πολέμου και τους Παλαιστίνιους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν και που θα οδηγούνταν σε μια συνθηκολόγηση προκειμένου να μην καταστρέψουν ολοκληρωτικά τον λαό τους;;;

Υπάρχει κάποιος μεταξύ όλων ημών, που δεν αντιλαμβάνεται ότι η ηγεσία της Χαμάς και όλοι αυτοί που την στήριξαν και την στηρίζουν με κάθε τρόπο, επένδυσαν στα ανθρώπινα θύματα;
Υπάρχει κάποιος που δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτά τα τέρατα, επεδίωξαν να υπάρξουν πολυάριθμα θύματα μεταξύ των δικών τους ανθρώπων, διότι έτσι προσπαθούν να αναβαθμίσουν την «κουλτούρα των μαρτύρων» σε στρατηγικό πλεονέκτημα στο πλαίσιο της βρώμικης επικοινωνιακής τακτικής την οποία έχουν υιοθετήσει;;;
Υπάρχει κάποιος ανάμεσά μας που δεν έχει κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους οι επιτελείς της Χαμάς, έστησαν κέντρα διοίκησης και βάσεις εκτόξευσης των ρουκετών σε ταράτσες και υπόγεια νοσοκομείων, σχολείων, κατοικιών κλπ… κλπ… κλπ…
Υπάρχει κάποιος που δεν αντιλαμβάνεται για ποιο λόγο εμπόδιζαν τους άμαχους να αποχωρήσουν από περιοχές τις οποίες καλούσαν οι IDF να εκκενωθούν διότι θα ακολουθούσαν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις;;; Από αγάπη για τον πληθυσμό που «εκπροσωπούν» τα έκαναν όλα αυτά ή μήπως για να προκαλέσουν όσο γίνεται περισσότερα θύματα μεταξύ των αμάχων;;;

Νομίζουμε ότι οι απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω είναι ξεκάθαρες, και το ονοματεπώνυμο των ενόχων, ΔΕΝ είναι «Νετανιάχου», ούτε και «Ισραήλ».

Σε έναν πόλεμο – πολύ δε περισσότερο σε αυτόν τον βρώμικο και πολυπαραγοντικό πόλεμο – τα θύματα ΔΕΝ είναι ένας απλός αριθμός που καταγράφεται χωρίς να μας ενδιαφέρουν κρίσιμες παράμετροι που τον αφορούν όπως: Η πραγματική του υπόσταση, οι πηγές που τον αναπαράγουν, ο τρόπος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες καταγράφονται οι εκατόμβες των θυμάτων. Εκτός πιά εάν θεωρούμε ότι «δημοσιογράφοι» που χαριεντίζονται επιδεικτικά με τον Σινουάρ, είναι μια αξιόπιστη πηγή την οποία ουδείς δικαιούται να αμφισβητήσει.

Και βεβαίως εάν η αξιοπιστία αυτών των «πηγών» είναι αδιαμφισβήτητη, τότε θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι δεν ξεφτιλίστηκε ο GUARDIAN με τα «ρεπορτάζ» του για τα υποσιτισμένα παιδιά, ούτε οι βουλευτές της Νέας Αριστεράς που ανήρτησαν στην Βουλή αυτές τις αηδίες. Θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι δεν πήγε τζάμπα το δάκρυ που χύσαμε για τους επτά «αθώους» δήθεν δημοσιογράφους που εξαέρωσε το Ισραήλ, ενώ αποδεδειγμένα πλέον ήταν επιχειρησιακά στελέχη της Χαμάς και όχι δημοσιογράφοι. Και βεβαίως θα πρέπει να αποδείξουμε στους εαυτούς μας πρωτίστως, ότι δεν πήγε επίσης τζάμπα το δάκρυ που χύσαμε για τις σκηνοθετημένες φωτογραφίες του Τούρκου φωτορεπόρτερ – καλλιτέχνη, που έχει τα «αποκλειστικά δικαιώματα» να «φωτογραφίζει» το δράμα των παιδιών της Γάζας στα σκηνικά που στήνει ο ίδιος με τα χεράκια του.

Μα θα ρωτήσει κάποιος…

Δηλαδή δεν είναι πραγματικά δραματική η κατάσταση στην Γάζα για όσους έχουν παραμείνει εγκλωβισμένοι στην πόλη φάντασμα;;; Απαντούμε ευθέως και χωρίς την παραμικρή διάθεση υπεκφυγής…

Η κατάσταση στην Γάζα είναι πραγματικά δραματική και ουδείς άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη δεν θα πρέπει να υποχρεωθεί να βιώσει κάτι ανάλογο στο μέλλον. Αυτή είναι η αλήθεια και αυτή η αλήθεια ΔΕΝ εξωραΐζεται και ΔΕΝ υποβαθμίζεται…

Αυτό όμως είναι το αποτέλεσμα μιας αλληλουχίας γεγονότων και αφορμών. Και αυτό το αποτέλεσμα, είναι αυτό το οποίο ήθελε η Χαμάς. Η Χαμάς άλλωστε με την μαζική δολοφονία της 7^ης Οκτωβρίου, ΔΕΝ επιδίωξε να ξαναγράψει το σαβουάρ βιβρ του ανθρωπισμού. Το τονίζουμε αυτό. Αυτό που επεδίωξε ήταν, με το έγκλημα που διέπραξε και με όλα όσα επρόκειτο να ακολουθήσουν, να ανακόψει την διαφαινόμενη διέξοδο και να επιδράσει καταλυτικά, στον επαναπροσδιορισμό των συνεργασιών και στην αναμόρφωση του ισοζυγίου της περιφερειακής ισχύος.

Όσοι επιμένουν να βγάζουν την παράμετρο της ανακατανομής της ΙΣΧΥΟΣ από την εξίσωση και να την αντικαθιστούν με όρους «ανθρωπιάς και απανθρωπιάς», απλώς ζουν σε ένα δικό τους ρομαντικό παραμύθι, το οποίο όμως δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την πραγματικότητα.

Το ανθρώπινο δράμα και συνακόλουθα το ανθρώπινο αφήγημα, είναι ενσωματωμένο σε κάθε πόλεμο μοιραία και αναπόδραστα. Όμως είναι άλλο πράγμα ο ανθρώπινος πόνος και εντελώς διαφορετικό η νηφάλια αποτίμηση μιας κατάστασης, η οποία είναι και η μόνη που θα καθορίσει τις εξελίξεις και το πλαίσιο των αποφάσεων της επόμενης μέρας.

Η ερειπωμένη Γάζα, ΔΕΝ είναι η Γάζα που μέχρι χθες έσφυζε από υποδομές, από αναπτυξιακά έργα και από ουσιαστικές τεχνικές και άλλες παρεμβάσεις που αναβάθμισαν την καθημερινότητα των ανθρώπων της, τις οποίες ήρθε αιφνίδια και αναίτια και ισοπέδωσε το Ισραήλ. Με ευθύνη της Χαμάς – ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ – η Γάζα πριν την 7^η Οκτωβρίου, ήταν ένα πολυδαίδαλο σύστημα με λαγούμια που κατασκευάστηκαν για να χρησιμοποιηθούν ως ορμητήριο κατά του Ισραήλ, ενώ για την κατασκευή τους κατασπαταλήθηκαν δισεκατομμύρια που θα μπορούσαν να έχουν μετατρέψει την Γάζα σε επίγειο παράδεισο τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Όταν λοιπόν γνωρίζεις ότι αυτά τα λαγούμια, έχουν μετατρέψει ολόκληρη την Γάζα σε μια απέραντη μυρμηγκοφωλιά, όχι για να ζουν σε αυτήν οι άνθρωποι, αλλά για να την χρησιμοποιούν φονιάδες, συμμορίες και τυχοδιώκτες, ώστε να μπορούν να επιτίθενται στην χώρα σου και να δολοφονούν τους πολίτες σου, τι ακριβώς κάνεις (με δεδομένη και την δολοφονική επίθεση της 7^ης Οκτωβρίου);;; Τα ανέχεσαι;;; Τα συντηρείς;;; Ή μήπως τα καταστρέφεις;;;

Εσύ ευσυγκίνητε συμπολίτη, τι θα έκανες εάν ήταν στο χέρι σου να πάρεις αποφάσεις;;; Και εάν επέλεγες το αυτονόητο, δηλαδή να τα καταστρέψεις, πως ακριβώς θα μπορούσε να γίνει αυτό; Μοιράζοντας τριαντάφυλλα και όχι σαρώνοντας με βόμβες αυτήν την υποδομή του θανάτου;;;

Μια τέτοια Γάζα, οχυρό της ανομίας και των εγκληματιών, δεν την φύτεψε στην περιοχή ο Μεγαλοδύναμος. Την κατασκεύασε η πολιτική συμμορία της Χαμάς, υπό τα βλέμματα, με την ανοχή και με την συγκατάθεση των Αράβων πολιτών της. Υπάρχει άραγε κράτος – παράδειγμα ανθρωπιάς σε αυτόν τον πλανήτη, που μετά από όσα συνέβησαν την 7^η Οκτωβρίου, θα συνέχιζε να ανέχεται μια τέτοια κατάσταση στο μαλακό υπογάστριό του;;;

Η 7^η του Οκτωβρίου λοιπόν, δεν συνέβη για να αναδείξει την «απανθρωπιά» του Ισραήλ. Συνέβη στο πλαίσιο ενός σχεδίου που είχε ως στόχο την αποσταθεροποίησή του, την γεωπολιτική του αποδυνάμωση, την ακύρωση των όρων που έτειναν να διαμορφώσουν το γεωστρατηγικό του βάθος.

Η 7^η του Οκτωβρίου συνέβη σε μια κρίσιμη ιστορική εποχή, που η περιφερειακή ισορροπία επαναδιατυπώνεται, οι όροι της επαναπροσδιορίζονται, ο έλεγχος της ΝΑ Μεσογείου αναδεικνύεται σε κυρίαρχο διακύβευμα για την Αρχιτεκτονική της ισχύος της επόμενης μέρας και δεν είναι διόλου τυχαία η πραγματική φυσιογνωμία και οι επιδιώξεις όλων αυτών που «συνευρέθηκαν» επιστρατεύοντας τα πάντα και κυρίως ένα βρώμικο επικοινωνιακό οπλοστάσιο, με σκοπό την αποδυνάμωση του Ισραήλ και την αποδόμηση της ισχυρής περιφερειακής του θέσης.

Το Παλαιστινιακό είναι για άλλη μια φορά ένα βολικό πρόσχημα, που επιστρατεύεται για να νομιμοποιεί. Και οι συντονισμένες αντιδράσεις απέναντι στην υποτιθέμενη γενοκτονία, αποτελούν ένα πιασάρικο άλλοθι στην υποκριτική επίκληση του οποίου πρωταγωνιστεί η κατ εξοχήν γενοκτόνος Τουρκία και αυτό από μόνο του λέει πολλά…

Προφανώς σοβαρό και βιώσιμο σχέδιο, σε ένα καθεστώς συνύπαρξης με αυτόν τον εφιάλτη, ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει και αυτό είναι κάτι που από την επόμενη μέρα της δημιουργίας του το 1948 μέχρι και σήμερα, το βιώνει με τρόπο μοναδικό το Ισραήλ.

Δεν τίθεται λοιπόν ζήτημα ανθρωπιάς, αλλά όρων που θα διασφαλίσουν την στρατηγική του επιβίωση και δεν έχει νόημα να κρύβεται κανείς πίσω από το δάκτυλό του. Και προφανώς, εδώ που έχουν οδηγηθεί τα πράγματα, κάθε συζήτηση για λύση δύο κρατών, με τον τρόπο που τα αποτύπωσε στον χάρτη μια απόφαση του ποδαριού, είναι εξαιρετικά θνησιγενής. Είναι πηγή μόνιμων προβλημάτων και ανατροφοδοτούμενης αποσταθεροποίησης, που προφανώς δεν έχει απολύτως κανένα νόημα η επαναφορά της στο τραπέζι των συζητήσεων. Πολύ δε περισσότερο δεν έχουν νόημα οι ανοησίες Μακρόν, Στάρμερ και λοιπών καιροσκόπων, που επιχειρούν να ρίξουν και άλλο λάδι στην φωτιά, αναγνωρίζοντας κράτος χωρίς σύνορα, χωρίς θεσμούς, χωρίς πρωτεύουσα, χωρίς διοίκηση, χωρίς τίποτε απολύτως, για να εξυπηρετήσουν δικές τους φτηνές σκοπιμότητες, ναρκοθετώντας το μέλλον της ευρύτερης περιοχής.

Οι Άραβες της Παλαιστίνης, στους οποίους δόθηκε de facto Παλαιστινιακή εθνική υπόσταση, αποδείχτηκε εμπράκτως ότι δεν έκαναν απολύτως τίποτε για να διασφαλίσουν και de jure την θεσμική της ισχυροποίηση. Αντιθέτως έκαναν τα πάντα και εργαλειοποιήθηκαν πρόθυμα για να υπονομεύσουν το Ισραήλ, να υπονομεύσουν την Ιορδανία, να αποσταθεροποιήσουν τον Λίβανο, να προκαλέσουν συναισθήματα απέχθειας όπου και εάν πάτησαν το πόδι τους. Τώρα, «το πουλάκι αυτό πέταξε» και κατά την άποψή μας πέταξε οριστικά και αμετάκλητα…

Οι σοβαρές χώρες της Μ. Ανατολής, ενδιαφέρονται για βιώσιμες λύσεις και συνεργασίες μακράς πνοής, που θα αναδείξουν με δυναμισμό το γεωστρατηγικό ειδικό βάρος της ευρύτερης περιοχής, μακριά από αποσταθεροποιητικούς τυχοδιωκτισμούς και πλήρως αποστασιοποιημένες από τους αυτοκρατορικούς μεγαλοϊδεατισμούς της Τουρκίας. Οι «Συμφωνίες του Αβραάμ», ΔΕΝ είναι επίτευγμα του Τραμπ. Είναι αναγκαιότητα της εποχής και όλα δείχνουν ότι θα έχουμε περαιτέρω διεύρυνση της γεωπολιτικής τους βάσης.

Η συντήρηση του Παλαιστινιακού και ο διαρκής διεμβολισμός της περιφερειακής ατζέντας με την Παλαιστινιακή ουτοπία, ανατροφοδοτεί την αποσταθεροποίηση και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η συντήρηση του προβλήματος και η ταυτισμένη με αυτό δράση των περιφερειακών τρομοκρατικών οργανώσεων, δεν βοηθά τις διεργασίες εκδημοκρατισμού του Ιράν, με πρώτο βήμα την απαλλαγή του από το θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων και αυτό έχει τις επιπτώσεις του στην δημιουργία ενός πόλου που θα μπορούσε να έχει καθοριστική συμβολή στην αναμόρφωση της περιφερειακής ισορροπίας.

Εν κατακλείδι…

Μετά την 7^η Οκτωβρίου, η Μ. Ανατολή έχει εισέλθει δυναμικά σε μια διεργασία φυσιογνωμικής αναμόρφωσης με αβέβαιη την τελική της έκβαση στο επίπεδο της Γεωπολιτικής. Η Χεζμπολάχ έχει διαλυθεί, η Χαμάς είναι και τυπικά λίγο πριν το οριστικό της τέλος, η Συρία οδηγείται σε διαμελισμό, ο Λίβανος εισέρχεται σε μια κρίσιμη δεκαετία, ουσιαστικά αποσταθεροποιημένος, το Ιράν έχει υποστεί συντριπτικά πλήγματα… Η Ρωσική παρουσία αποδυναμώθηκε ενώ η Τουρκία επιχειρεί να εισβάλει δυναμικά στην γεωπολιτική διεργασία της ευρύτερης περιοχής, αποφασισμένη να υλοποιήσει τις αναθεωρητικές της επιδιώξεις και να καταστεί ο κυρίαρχος στην περιοχή. Το «Παλαιστινιακό» υπήρξε διαχρονικά ο συνεκτικός κρίκος για όλα και για όλους τους παραπάνω.

Αυτή η ιστορία θα πρέπει να τελειώσει εδώ. Ο σχεδιασμός της αναθεωρητικής Τουρκίας θα πρέπει να ναυαγήσει ολοκληρωτικά. Ο αποσταθεροποιητικός ρόλος του Ιράν, θα πρέπει να ανακοπεί και η μεγάλη αυτή χώρα θα πρέπει να καταστεί καταλύτης της περιφερειακής σταθερότητας. Οι λαοί της Μ. Ανατολής θα πρέπει να αξιοποιήσουν την μεγάλη ιστορική ευκαιρία που τους δίνεται, προκειμένου να δραπετεύσουν από το καθεστώς της διαρκούς ομηρείας στο οποίο τους έχει καταδικάσει ο εμμονικός θρησκευτικός φονταμενταλισμός και η αποσταθεροποιητική παρουσία των αναθεωρητικών δυνάμεων που εργαλειοποιεί τις χώρες τους και την ίδια τους την υπόσταση. Καταλύτης αυτώντων ανατροπών, είναι το Ισραήλ. Είτε το θέλουμε… Είτε δεν το θέλουμε…

Ο δυτικός κόσμος και ιδιαίτερα η Ελλάδα, έχει την υποχρέωση να απαλλαγεί πλήρως από διαχρονικές εμμονές και αγκυλώσεις και να διευκολύνει τα μέγιστα αυτήν την διεργασία της περιφερειακής αναμόρφωσης. Για να πιάσουν τόπο, αυτές οι δεκάδες χιλιάδες ζωές που χάθηκαν κατά την διάρκεια αυτών των πολέμων (Γάζα, Συριακός εμφύλιος κλπ), θα πρέπει η Μ. Ανατολή όχι μόνο να μην βυθιστεί και πάλι στον αναχρονισμό και στην επικυριαρχία των συμμοριών, αλλά να καταφέρει επιτέλους να δραπετεύσει οριστικά από την κακοδαιμονία που την κατατρώει αιώνες ολόκληρους και να οραματιστούν επιτέλους οι λαοί της ένα διαφορετικό μέλλον.

Σε αυτό θα κριθεί η ανθρωπιά όλων μας και όχι από την ευκολία με την οποία αναμασάμε την φαιδρή επιχειρηματολογία της Χαμάς.

Πλοία με μετανάστες βυθίστηκαν στα ανοιχτά των ακτών της Ιταλίας!

Από

anixneuseis

August 14, 2025

Δύο σκάφη που απέπλευσαν από τη Λιβύη με περίπου εκατό επιβαίνοντες βυθίστηκαν χθες στα ανοικτά των ακτών της Λαμπεντούζα. Είκοσι επτά θύματα έχουν επιβεβαιωθεί μέχρι στιγμής, συμπεριλαμβανομένου ενός νεογέννητου μωρού, αλλά ο αριθμός των νεκρών θα μπορούσε να αυξηθεί τις επόμενες ώρες, γράφει η ιταλική tg24.sky.

Η Εισαγγελία του Αγκριτζέντο θα ξεκινήσει έρευνα για το διπλό ναυάγιο. Το φερόμενο έγκλημα είναι ναυάγιο εξ αμελείας.

Τζόρτζια Μελόνι: «Δυστυχώς, οι διακινητές είναι απάνθρωποι»

«Όταν συμβαίνει μια τραγωδία όπως η σημερινή, με τους θανάτους δεκάδων ανθρώπων στα νερά της Μεσογείου, ένα έντονο αίσθημα απογοήτευσης και συμπόνιας γεννιέται σε όλους μας. Και βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον απάνθρωπο κυνισμό με τον οποίο οι διακινητές ανθρώπων οργανώνουν αυτά τα ύποπτα ταξίδια.

Μαζί με τα βαθύτατα συλλυπητήριά μας για τα θύματα και τη συμπόνια μας για όσους έχασαν τη ζωή τους, ανανεώνουμε επομένως τη δέσμευσή μας να καταπολεμήσουμε αυτούς τους αδίστακτους διακινητές με τον μόνο δυνατό τρόπο: την πρόληψη των παράτυπων αναχωρήσεων και τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», δήλωσε η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι μετά το ναυάγιο στη Λαμπεντούζα.

Ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, Φιλίπο Γκράντι, ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των νεκρών στο ναυάγιο στα ανοικτά των ακτών της νήσου Λαμπεντούζα στην Ιταλία έχει αυξηθεί σε 27.

«Τουλάχιστον 27 άνθρωποι πνίγηκαν σε ένα τραγικό ναυάγιο κοντά στη Λαμπεντούζα», ανέφερε ο Γκράντι στην εκτίμησή του.

Ο Γκράντι τόνισε ότι ο αριθμός των προσφύγων και των παράτυπων μεταναστών που έχασαν τη ζωή τους στην Κεντρική Μεσόγειο ξεπέρασε τους 700 το 2025 και υπογράμμισε την ανάγκη αύξησης των επιχειρήσεων διάσωσης στη θάλασσα, δημιουργίας ασφαλών οδών διέλευσης, παροχής υποστήριξης στις χώρες διέλευσης και αντιμετώπισης των βαθύτερων αιτιών της μετανάστευσης.

Ο Φιλίπο Ουνγάρο, υπεύθυνος επικοινωνίας στο γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στη Ρώμη, δήλωσε χθες ότι 20 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 20 αγνοούνται στο ατύχημα.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Οι ΗΠΑ Αντιμέτωπες με Ένα Επικίνδυνο Σταυροδρόμι

Από

anixneuseis

August 14, 2025

14 Αυγούστου 2025

Alon Ben Meir

Εάν επιτραπεί στον Τραμπ να συνεχίσει να εφαρμόζει πλήρως την καταστροφική κοινωνικοοικονομική και πολιτική του ατζέντα, θα καταστρέψει ό,τι εκπροσωπεί η Αμερική και θα σβήσει οριστικά την παγκόσμια ηγεσία της. Κάθε Αμερικανός πατριώτης πρέπει να δράσει τώρα για να υπερασπιστεί το μέλλον της Αμερικής.

Ζούμε σίγουρα σε μια επισφαλή εποχή, ίσως χωρίς προηγούμενο στην αμερικανική ιστορία. Ένας άνθρωπος χωρίς ηθικές αναστολές, εγωπαθής και με ακόρεστη δίψα για γυμνή εξουσία, κατέχει τη δυνατότερη θέση στον πλανήτη, ενεργεί σύμφωνα με τα καπρίτσια του και δοκιμάζει διαρκώς τα όρια της εξουσίας του. Σε επτά μήνες έχει προκαλέσει χάος στην εγχώρια και διεθνή τάξη. Αν δεν εμποδιστεί και δεν υποχρεωθεί να τηρήσει τον όρκο του να προστατεύει και να υπερασπίζεται το Σύνταγμα—τον οποίο παραβιάζει με ατιμωρησία—θα παγιώσει μόνο τις βαθιές, διαγενεακές, εγχώριες και παγκόσμιες επικίνδυνες συνέπειες που ήδη προκαλεί. Το βάρος πέφτει στους ώμους του Δημοκρατικού Κόμματος και σε άτομα με συνείδηση από κάθε πολιτική και ιδεολογική κατεύθυνση να σηκωθούν και να ανταποκριθούν στο εξαιρετικό κάλεσμα της εποχής.

Αυτό το ανησυχητικό κάλεσμα μπορεί να κατανοηθεί πλήρως μόνο στο πλαίσιο του μεγέθους των καταστροφικών εκτελεστικών διαταγμάτων του Τραμπ κατά τους πρώτους επτά μήνες της προεδρίας του. Είναι κρίσιμο να γνωρίζουμε ότι οι κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές του ατζέντες βασίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο «Project 2025», που ξεκίνησε από το Heritage Foundation—ένα δεξιό think tank βασισμένο σε συντηρητικές αρχές με στόχο την αναδιάρθρωση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης ώστε να ευθυγραμμίζεται με την εν λόγω ατζέντα.

Πριν εισέλθει στην πολιτική, ο Τραμπ δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας εθνοκεντρικός υπερσυντηρητικός. Ωστόσο, λατρεύει να βρίσκεται στο επίκεντρο, να εκδίδει διαταγές με δικτατορικό ύφος, να αγνοεί τους ελέγχους και τις ισορροπίες και να απολαμβάνει την υποτακτικότητα ενός ηθικά χρεοκοπημένου Ρεπουμπλικανικού Κόμματος που έχει προδώσει τη χώρα και ό,τι αυτή πρεσβεύει, μόνο και μόνο για να διατηρηθεί στην εξουσία. Είναι διεφθαρμένος μέχρι το κόκκαλο, αντιμετωπίζοντας την Προεδρία ως επιχειρηματικό εγχείρημα για να πλουτίσει σε αδιανόητη κλίμακα.

Καταστρέφοντας τον κοινωνικό και οικονομικό ιστό της Αμερικής

Η μεγάλη ειρωνεία είναι ότι για κάποιον που θέλει να «Κάνει την Αμερική Ξανά Μεγάλη», κάθε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό μέτρο που λαμβάνει ο Τραμπ έχει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Λεηλατεί την Αμερική εσωτερικά και την απομονώνει διεθνώς, καταστρέφοντας, τούβλο τούβλο, ό,τι έκανε την Αμερική σπουδαία εξαρχής.

Τα παρακάτω μέτρα περιγράφουν εν συντομία κάποιες από τις πιο εξοργιστικές εκτελεστικές διαταγές από τις 186 που εξέδωσε από τότε που ανέλαβε την εξουσία. Αυτές οι διαταγές έχουν επηρεάσει σοβαρά τις πολιτικές ελευθερίες, τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι διαταγές αυτές παραβιάζουν ευθέως το Σύνταγμα και συχνά έχουν κριθεί ως τέτοιες από ομοσπονδιακά δικαστήρια.

-Έδωσε εκτελεστική εντολή για τον τερματισμό του δικαιώματος υπηκοότητας με γέννηση για παιδιά που γεννιούνται στις ΗΠΑ από γονείς χωρίς έγγραφα, παραβιάζοντας την 14η Τροπολογία.

-Διέταξε την αναστολή του δικαιώματος αίτησης ασύλου στα νότια σύνορα και διευκόλυνε μαζικές απελάσεις μεταναστών από τη «χώρα των μεταναστών», την καρδιά του αμερικανικού μεγαλείου.

-Επανέφερε την απάνθρωπη πρακτική χωρισμού παιδιών μεταναστών από τους γονείς τους.

-Επιχείρησε να καταργήσει τις ομοσπονδιακές πρωτοβουλίες για Πολυμορφία, Ισότητα και Ένταξη (DEI), ενώ περιόρισε την επιβολή των πολιτικών δικαιωμάτων και ζήτησε ομοσπονδιακές απολύσεις, πάγωμα προσλήψεων και δαπανών, επηρεάζοντας κρίσιμα προγράμματα.

-Πίεσε το Κογκρέσο να εγκρίνει το «μεγάλο, όμορφο νομοσχέδιό του», το οποίο θα στερήσει την υγειονομική περίθαλψη από εκατομμύρια, καθιστώντας τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους.

-Κήρυξε ομοσπονδιακή πολιτική που «αναγνωρίζει μόνο δύο φύλα» και περιόρισε τις προστασίες για τα τρανς άτομα.

-Πρόσφατα, προσπαθεί να χειραγωγήσει τις εκλογικές περιφέρειες ώστε να διατηρήσει την εξουσία πριν ακόμη διεξαχθεί καμία ψήφος το 2026.

-Επιπλέον, διέταξε την κυβέρνηση να παρακολουθεί, να τιμωρεί ή να αποσύρει χρηματοδότηση από νομικές εταιρείες και ΜΚΟ που παρέχουν νομική συνδρομή σε υποθέσεις ψήφου και πολιτικών δικαιωμάτων που δεν ευνοεί η εκτελεστική εξουσία.

-Στόχευσε δημοσιογράφους και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης με κανονιστικές ενέργειες, αγωγές και περικοπές χρηματοδότησης, με στόχο την υπονόμευση της ελευθερίας του Τύπου και την καταστολή της διαφωνίας.

-Ανέπτυξε την Εθνοφρουρά εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών, ιδίως φοιτητικών ομάδων, απειλώντας την ελευθερία του λόγου και του ειρηνικού συναθροίζεσθαι.

-Έστειλε ομοσπονδιακά στρατεύματα σε πόλεις όπως το Λος Άντζελες και τώρα στην Ουάσιγκτον, με πρόσχημα την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, για να επιβάλει τις δικτατορικές του ορέξεις.

=Χρησιμοποίησε την ομοσπονδιακή χρηματοδότηση ως μοχλό πίεσης για να εξαναγκάσει πανεπιστήμια και οργανισμούς να υποκύψουν στις απαιτήσεις του, υπονομεύοντας την ακαδημαϊκή ελευθερία και την ισότητα.

Καταστροφική Εξωτερική Πολιτική
Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί το τεράστιο μέγεθος της ζημιάς που έχει ήδη προκαλέσει ο Τραμπ στον ρόλο και την ηγεσία της Αμερικής στον κόσμο.

Ο Τραμπ ποτέ δεν κατάλαβε ότι αυτό που έκανε την Αμερική σπουδαία δεν ήταν μόνο η στρατιωτική της ισχύς, αλλά και η αξεπέραστη ήπια ισχύς της.

-Έκοψε μεγάλο μέρος της ομοσπονδιακής εξωτερικής βοήθειας των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων ενισχύσεων προς επιμέρους χώρες, και διέλυσε την USAID, η οποία διαδραμάτιζε κρίσιμο ρόλο στην προβολή της ήπιας ισχύος της Αμερικής.

-Επιπλέον, περιέκοψε δραστικά κονδύλια για την πολιτιστική διπλωματία, τη συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς και τη διεθνή ραδιοτηλεοπτική εκπομπή, όπως η Φωνή της Αμερικής.

-Αποσύρθηκε από πολυμερή όργανα όπως το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, γεγονός που έβλαψε τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημόσια υγεία και τη διεθνή συνεργασία.

-Συνολικά, εξασφάλισε την κατάρρευση της ήπιας ισχύος των ΗΠΑ, υπονομεύοντας το διεθνές τους κύρος και συμβάλλοντας περαιτέρω στην παρακμή τους.

Οι αλλοπρόσαλλοι δασμοί του Τραμπ έχουν κλονίσει το παγκόσμιο εμπόριο, αναγκάζοντας κάθε σημαντικό εμπορικό εταίρο να επανεξετάσει τις εμπορικές του σχέσεις με τις ΗΠΑ. Θα αναζητήσουν νέους εμπορικούς εταίρους και θα ενισχύσουν την αυτάρκειά τους, οδηγώντας τον Τραμπ να αντιληφθεί ότι η χρεοκοπημένη εμπορική του πολιτική έκανε την Αμερική αναξιόπιστο και αναλώσιμο εταίρο.

-Απέκρουσε πρόθυμα τη συναίνεση των οικονομολόγων ότι οι δασμοί είναι πληθωριστικοί και ότι ο Αμερικανός καταναλωτής θα καταλήξει να πληρώνει φουσκωμένες τιμές—κάτι που ήδη συμβαίνει.

Ο Τραμπ φαίνεται να απολαμβάνει την αποξένωση των πιο στενών συμμάχων της Αμερικής. Αντί να διεξάγει ήρεμη και αξιοπρεπή διπλωματία, επιλέγει τον εκφοβισμό.

-Διέταξε την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή με προεδρικό διάταγμα, αψηφώντας προκλητικά τη διεθνή συναίνεση για τη σοβαρότητα της κλιματικής κρίσης.

-Ακόμα χειρότερα, αρνείται να ασκήσει πίεση στον Νετανιάχου για να τερματίσει τον γενοκτονικό πόλεμο στη Γάζα, καθιστώντας την Αμερική συνένοχη στον θάνατο και την πείνα δεκάδων χιλιάδων αθώων Παλαιστινίων.

Συσπείρωση γύρω από έναν νέο ηγέτη
Συχνά, ηγέτες αναδύονται σε περιόδους μεγάλης κρίσης, και βρισκόμαστε τώρα εν μέσω μιας πρωτοφανούς. Οι Δημοκρατικοί χρειάζονται επειγόντως νέους, σχετικά νεαρούς, εύγλωττους ηγέτες γύρω από τους οποίους να συσπειρωθεί το κόμμα. Ηγέτες όπως ο Κυβερνήτης της Καλιφόρνια Γκάβιν Νιούσομ φαίνεται να ανταποκρίνονται στην πρόκληση. Ο ίδιος και πολλοί άλλοι Δημοκρατικοί του επιπέδου του πρέπει να επιστρατεύσουν κάθε μέσο για να αφυπνίσουν την αμερικανική κοινή γνώμη για τον κίνδυνο που διατρέχει η χώρα αν δεν «κοπούν τα φτερά» του Τραμπ μέσω της ανακατάληψης της Βουλής και, ιδανικά, της Γερουσίας στις επικείμενες ενδιάμεσες εκλογές.

Διατύπωση μιας πειστικής κοινωνικοοικονομικής ατζέντας
Το Δημοκρατικό Κόμμα βρίσκεται τώρα αντιμέτωπο με την πρόκληση της διαχρονικής του σημασίας. Πρέπει πλέον να προωθήσει μια πειστική κοινωνικοοικονομική και πολιτική ατζέντα που να αντανακλά τις ανάγκες και τις φιλοδοξίες εκείνων που το εγκατέλειψαν. Οι ενδιάμεσες εκλογές είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τους Δημοκρατικούς. Δεν έχουν ούτε λεπτό για χάσιμο. Πρέπει να κινητοποιήσουν την κοινωνία των πολιτών και θρησκευτικές ομάδες και να προσελκύσουν μια νέα γενιά νέων, διαφορετικών και πολυσυλλεκτικών Δημοκρατικών που είναι αποφασισμένοι να φέρουν την πραγματική αλλαγή. Αν αποτύχουν να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία στο Κογκρέσο, η καταστροφή που έχει ήδη προκαλέσει ο Τραμπ στους πρώτους επτά μήνες της θητείας του θα ωχριά μπροστά στη ζημιά που θα επιφέρει στους επόμενους σαράντα ένα.

Οργάνωση Μαζικών Ειρηνικών Διαδηλώσεων
Καθώς το Δημοκρατικό Κόμμα αναδιοργανώνεται, οφείλει να αξιοποιήσει την αγανάκτηση του κοινού, που διαδηλώνει κατά δεκάδες χιλιάδες σε όλη τη χώρα ενάντια στη πολιτική επέλαση του Τραμπ. Τίποτα δεν θα είναι πιο ισχυρό και αποτελεσματικό στο να τον αναγκάσει να υποχωρήσει, από ειρηνικές διαδηλώσεις εκατομμυρίων πολιτών, που ακατάπαυστα θα κατακλύζουν τους δρόμους κάθε μεγάλης πόλης, στέλνοντας ένα σαφές και ανόθευτο μήνυμα στον Τραμπ:

Η Αμερική ανήκει σε όλους τους Αμερικανούς, όχι στη διεφθαρμένη μειοψηφία που κρύβεται πίσω από το ψεύτικο σύνθημα του «να κάνουμε την Αμερική ξανά μεγάλη», ενώ στην πραγματικότητα τη διαλύει και επιτρέπει σε έναν κακοποιό να καταστρέψει ό,τι έκανε την Αμερική, Αμερική—το μεγαλύτερο πολιτικό εγχείρημα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Κάθε Αμερικανός πατριώτης—Δημοκρατικός, Ρεπουμπλικανός ή ανεξάρτητος—έχει ιερό καθήκον να υπενθυμίσει στον Τραμπ ότι η παραβίαση του προεδρικού όρκου αποτελεί έγκλημα που δεν μπορεί πλέον να διαπράττει ατιμώρητα.

Οι Πρόεδροι Τραμπ και Πούτιν Πρέπει να Αδράξουν τη Στιγμή στην Αλάσκα

Από

anixneuseis

August 14, 2025

Ο έλεγχος των εξοπλισμών πρέπει να τεθεί στην ατζέντα…
Τζέιμς Γ. Κάρντεν
14 Αυγούστου

Η φετινή σύνοδος κορυφής μεταξύ των Προέδρων Τραμπ και Πούτιν στην Αλάσκα αποτελεί ευκαιρία για τη Ρωσία και τη Δύση να διαπραγματευτούν μια ειρηνική διευθέτηση στην Ουκρανία. Δεν θα υπάρξει τέλεια λύση—για να προσεγγίσει οποιαδήποτε συμφωνία μια δίκαιη ειρήνη, θα πρέπει αναγκαστικά κάθε πλευρά να αποχωρήσει δυσαρεστημένη. Πιστεύουμε ότι ο πιο επείγων στόχος, η διακοπή της αιματοχυσίας, πρέπει να τεθεί σε προτεραιότητα έναντι μαξιμαλιστικών, άκαμπτων απόψεων για το τι συνιστά θεμελιώδες ρωσικό και αμερικανικό συμφέρον.

Η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται προσηλωμένη σε μια προκλητική αλλά εν τέλει αυτοϋπονομευόμενη διπλωματία. Παρόλο που ο πρόεδρος ισχυρίζεται ότι επιθυμεί την ειρήνη, η κυβέρνησή του φαίνεται αποφασισμένη να προκαλέσει μια ακόμη κρίση. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η κυβέρνηση επέβαλε δευτερογενείς κυρώσεις, μεταμφιεσμένες σε δασμό 25% στις εξαγωγές προς την Ινδία, με σκοπό να πιέσει το Νέο Δελχί να σταματήσει τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου. Ανεξαρτήτως της αποδεδειγμένης αναποτελεσματικότητας των κυρώσεων ως εργαλείου για την αλλαγή της συμπεριφοράς άλλων χωρών, πιστεύει πραγματικά ο πρόεδρος ότι η συνέχιση μιας διπλωματίας κυρώσεων και επιθετικής ρητορικής θα οδηγήσει σε καλύτερο status quo;

Παρά την απόσταση που χωρίζει πλέον την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα σχεδόν σε όλα τα ζητήματα της παγκόσμιας ασφάλειας, οι δύο πλευρές έχουν μια ανεκτίμητη ευκαιρία να αντιμετωπίσουν από κοινού κάποια ζητήματα που απαιτούν συνεργασία, με κορυφαία την αποτροπή της πυρηνικής διάδοσης και τον έλεγχο των εξοπλισμών.

Το καθεστώς μη διάδοσης και ελέγχου των πυρηνικών όπλων, που οικοδομήθηκε με κόπο κατά τον 20ό αιώνα, έχει συστηματικά και σκόπιμα υπονομευθεί, αυξάνοντας τον κίνδυνο χρήσης πυρηνικών όπλων εκ νέου. Η απόφαση του Τζορτζ Μπους του νεότερου να αποχωρήσει από τη Συνθήκη για τους Αντιβαλλιστικούς Πυραύλους το 2002 υπονόμευσε τη διπλωματική σχέση εργασίας μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας και άνοιξε ευρύτερα την πόρτα για επιστροφή στην κούρσα εξοπλισμών. Αυτό το σφάλμα επιδεινώθηκε από την αποχώρηση της πρώτης κυβέρνησης Τραμπ από τη Συνθήκη για Πυρηνικές Δυνάμεις Μέσου Βεληνεκούς (INF) και τη Συνθήκη Ανοιχτών Ουρανών. Οι εισβολές της Ρωσίας στην Ουκρανία, η αποχώρησή της από τη Συνθήκη για τις Συμβατικές Δυνάμεις στην Ευρώπη το 2023 και οι συνεχιζόμενες απειλές για πυρηνική χρήση στην Ουκρανία συνέβαλαν περαιτέρω στην αποσταθεροποίηση του πυρηνικού status quo και αύξησαν την πιθανότητα επαναχρησιμοποίησης αυτών των φρικτών όπλων.

Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη τόσα πολλά που διακυβεύονται και καθόλου χρόνος για χάσιμο. Η Συνθήκη New START του 2010, η οποία θέτει όριο στον αριθμό των στρατηγικών πυρηνικών κεφαλών που μπορούν να αναπτύξουν και οι δύο πλευρές, λήγει τον Φεβρουάριο του 2026. Καλούμε τον Πρόεδρο Τραμπ να θέσει την ανανέωση αυτής της συνθήκης μεταξύ των απολύτως κορυφαίων προτεραιοτήτων του στην Αλάσκα.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί μια περιφερειακή τραγωδία για την ασφάλεια και την ανθρωπιστική κατάσταση. Όμως υπενθυμίζουμε στον Πρόεδρο ότι, όσον αφορά τα πυρηνικά όπλα, η Ουάσιγκτον και η Μόσχα έχουν να ωφεληθούν από τη συνεργασία. Η συμφωνία για την επέκταση της Συνθήκης New START είναι ένα αμοιβαία επωφελές βήμα που θα μπορούσε να αποτρέψει τον κόσμο από μια ακόμη πιο καταστροφική σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Δύσης και να συμβάλει στη διάσωση μιας σχέσης που και οι δύο πλευρές χρειάζονται απεγνωσμένα.

–RootsAction

–Η Αμερικανική Επιτροπή για τη Συμφωνία ΗΠΑ–Ρωσίας

Σκόπια: Έδεσαν σκύλο σε αυτοκίνητο και τον έσερναν στην άσφαλτο (βίντεο)

Από

anixneuseis

August 14, 2025

Μια άλλη περίπτωση βάναυσης κακοποίησης ζώων – ένας σκύλος δεμένος σε ένα αυτοκίνητο, σύρθηκε στην άσφαλτο και στη συνέχεια ρίχτηκε σε μια άβυσσο, αναφέρει το Kanal5 των Σκοπίων.

Κάτοικος της Κρίβα Παλάνκα έδεσε το ζώο με σχοινί στο πίσω μέρος του οχήματός του, το έσυρε ανελέητα κατά μήκος του δρόμου και το πέταξε στην κοίτη ενός ποταμού.

Φωτογραφίες από τα βασανιστήρια του ζώου που δημοσιεύτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν προκαλέσει χιονοστιβάδα αντιδράσεων, ειδικά μεταξύ των ενώσεων προστασίας των ζώων, οι οποίες έχουν ζητήσει αυστηρή τιμωρία του δράστη.

Αφού ενημερώθηκαν οι αρμόδιοι φορείς για την υπόθεση, ομάδες του Αστυνομικού Τμήματος της Κρίβα Παλάνκα έσπευσαν στο πεδίο και διέσωσαν τον σκύλο, ενώ το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε την απαγγελία κατάλληλων κατηγοριών εναντίον του 59χρονου δράστη.

-Στις 13.08.2025 και ώρα 14:45, πραγματοποιήθηκε επίσημη συνέντευξη με τον Ζ.Μ. (59) από την Κρίβα Παλάνκα στο Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων της Κρίβα Παλάνκα, επειδή στον κεντρικό δρόμο μεταξύ του χωριού Ζιντίλοβο και της Κρίβα Παλάνκα, έδεσε έναν σκύλο σε ένα επιβατικό μηχανοκίνητο όχημα “Fiat Panda” και τον έσερνε. Μετά την πλήρη τεκμηρίωση της υπόθεσης, θα υποβληθεί σχετική αναφορά εναντίον του Ζ.Μ. – αναφέρει το Υπουργείο Εσωτερικών.

Οι ενώσεις προστασίας των ζώων είναι εξοργισμένες από αυτή τη νέα περίπτωση βασανιστηρίων ζώων, μετά από παρόμοια περιστατικά στο παρελθόν.

Πιστεύουν ότι η αδύναμη ποινική πολιτική στη χώρα δεν αποτρέπει τους ανθρώπους από το να επιδεικνύουν, όπως λένε, βία πάνω στα αβοήθητα ζώα.

Πριν από ένα μήνα, για πρώτη φορά στη χώρα, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης για τη θανάτωση ζώου. Για τον θάνατο του σκύλου Φέλιξ, ο οποίος πέθανε τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, ο Λιούμπε Κρστέφσκι καταδικάστηκε σε τρεις μήνες φυλάκιση και ο Μπράνκο Μπιλμπιλόφσκι τιμωρήθηκε με πρόστιμο συνολικού ύψους 1.000 ευρώ, σημειώνει το δημοσίευμα.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog

Το παιχνίδι των μεγάλων δυνάμεων: Η ακροβασία της Κεντρικής Ασίας

Από

anixneuseis

August 14, 2025

by Zeynep Gizem Özpınar

Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας χρησιμοποιούν στρατηγική πολλαπλών κατευθύνσεων εν μέσω των παγκόσμιων ανταγωνισμών ισχύος.

Δημοσιεύθηκε στις 11 Αυγούστου 2025
Εικόνα: turkkon.hu

Στον σημερινό πολυπολικό κόσμο, η Κεντρική Ασία έχει αποκτήσει στρατηγική θέση στις προτεραιότητες εξωτερικής πολιτικής τόσο των παγκόσμιων όσο και των περιφερειακών δρώντων, χάρη στη γεωγραφική της τοποθεσία, τους φυσικούς πόρους και την αυξανόμενη γεωοικονομική της δυναμική, γεγονός που την έχει μετατρέψει σε διατομεακό πεδίο ανταγωνισμών των μεγάλων δυνάμεων. Η αυξανόμενη εξωτερική εμπλοκή στην περιοχή εκδηλώνεται σε ευρύ φάσμα τομέων, από τις οικονομικές επενδύσεις έως τη συνεργασία στην ασφάλεια, από τις ψηφιακές υποδομές έως την κανονιστική επιρροή. Αυτό καθιστά τις χώρες της Κεντρικής Ασίας όχι μόνο παθητικούς αποδέκτες, αλλά και ενεργούς και πολυδιάστατους δρώντες που προσπαθούν να εξισορροπήσουν τις εξωτερικές επιρροές.

Η σημερινή Κεντρική Ασία χαρακτηρίζεται από πολύπλοκους ανταγωνισμούς ισχύος που υπερβαίνουν την παραδοσιακή επιρροή, ενώ οι χώρες της αναδιαμορφώνουν τις εξωτερικές τους πολιτικές με μεγαλύτερη αυτονομία.

Μακρύς κατάλογος εξωτερικών δρώντων
Πρώτα, πρέπει να δούμε την Κίνα, έναν από τους βασικούς δρώντες που επηρεάζουν την Κεντρική Ασία. Πέρα από τα έργα μεταφορών και υποδομών στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας «Ζώνη και Δρόμος» (BRI), η Κίνα έχει μετατρέψει την επιρροή της σε μια πολυεπίπεδη στρατηγική επιρροής που διεισδύει στις κρατικές δομές μέσω συστημάτων ψηφιακής παρακολούθησης, λύσεων κυβερνοασφάλειας και λογισμικού δημόσιας διοίκησης. Ο πιο απτός δείκτης αυτής της θεσμοθέτησης είναι η Γραμματεία Κίνας–Κεντρικής Ασίας, που ανακοινώθηκε στη Σύνοδο του Αλμάτι το 2025. Ωστόσο, νέες ευπάθειες στους τομείς της ψηφιακής εξάρτησης και της ασφάλειας των δεδομένων εγείρουν σοβαρές ανησυχίες για τις κυριαρχικές δυνατότητες των χωρών της περιοχής.

Στρέφοντας το βλέμμα προς τη Ρωσία, η στρατηγική της Μόσχας να επαναβεβαιώσει τη σφαίρα ιστορικής επιρροής της διακρίνεται ξεκάθαρα. Έχοντας καταστεί σχετικά απομονωμένη από τη Δύση μετά τον Πόλεμο στην Ουκρανία, η Ρωσία στοχεύει στη διατήρηση της επιρροής της στην περιοχή μέσω των στρατιωτικών της βάσεων στην Κεντρική Ασία, ενεργειακών έργων και συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας στο πλαίσιο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO). Ωστόσο, η οικονομική συρρίκνωση και η απώλεια διεθνούς νομιμοποίησης έχουν οδηγήσει τις περιφερειακές πρωτεύουσες στην ανάπτυξη πιο επιφυλακτικής και ευκαιριακής στάσης έναντι της Ρωσίας. Η πρόσφατη αναγνώριση του καθεστώτος των Ταλιμπάν από τη Ρωσία υποδηλώνει ότι η στρατηγική αυτή επεκτείνεται μέσω του Αφγανιστάν. Αυτή η εξέλιξη, που ρίχνει φως στο στρατηγικό μέλλον του τουρκικού κόσμου μέσω των Τουρκμενικών και Ουζμπεκικών κοινοτήτων, καθιστά ορατή τη θεσμική ικανότητα ασφάλειας του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών (OTS) και αυξάνει τη σημασία της πολυεπίπεδης εξισορροπητικής διπλωματίας της Τουρκίας στον άξονα Μόσχα–Ταλιμπάν.

Ο άξονας Ινδίας–Ισραήλ έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει έναν νέο ιδεολογικό διχασμό στην Κεντρική Ασία στους τομείς της άμυνας, των υπηρεσιών πληροφοριών και της κυβερνοασφάλειας. Η αντανάκλαση της ιδεολογίας «Χιντουτβά» του Πρωθυπουργού της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι στις εξωτερικές και αμυντικές πολιτικές, σε συνδυασμό με τις σκληρές θέσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο της Παλαιστίνης και του Κασμίρ, ενδέχεται να προκαλέσουν κοινωνικοπολιτικές ευαισθησίες στις μουσουλμανικές κοινότητες που ζουν στην Κεντρική Ασία. Αυτό μπορεί έμμεσα να αποδυναμώσει τον συντονισμό ασφαλείας που επικεντρώνεται στον άξονα Τουρκία–Πακιστάν–Αζερμπαϊτζάν. Ωστόσο, εντός αυτών των πολυδιάστατων εξωτερικών αλληλεπιδράσεων, το τρίγωνο Τουρκία–Αζερμπαϊτζάν–Πακιστάν προσφέρει μια πολυμερή, ταυτοτική εναλλακτική οπτική για την Κεντρική Ασία μέσω του Διανατολιακού Αγωγού Φυσικού Αερίου (TANAP), του Διαδρόμου Ζανγκεζούρ, της γραμμής Γκουαντάρ και της ενσωμάτωσης που έχει αναπτύξει στον άξονα της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (CIS).

Η προσέγγιση της Τουρκίας, που εξισορροπεί τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ με την ευρασιατική της επέκταση, ο ενεργός ρόλος του Αζερμπαϊτζάν στη διαμετακόμιση ενέργειας και οι στρατηγικές σχέσεις μεταξύ Πακιστάν και Κίνας καθιστούν αυτή τη γραμμή αποτελεσματική.

Όσον αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτές αυξάνουν τη στρατηγική τους εμπλοκή στην περιοχή μέσω των ετήσιων συνόδων C5+1, του Διαλόγου για τα Κρίσιμα Ορυκτά και μέσων ήπιας ισχύος. Οι επενδύσεις της Ουάσιγκτον στα μέσα ενημέρωσης, την εκπαίδευση και την κοινωνία των πολιτών υποδηλώνουν όχι μόνο βραχυπρόθεσμα συμφέροντα αλλά και στρατηγικές μακροπρόθεσμης εγκατάστασης. Ωστόσο, οι ασύμμετρες εξαρτήσεις που ενδέχεται να δημιουργήσει αυτή η εμπλοκή πρέπει να διαχειρίζονται προσεκτικά από τις χώρες της περιοχής.

Διότι το αυξανόμενο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την περιοχή εγείρει το ερώτημα αν η Κεντρική Ασία θα είναι ο επόμενος στόχος μετά τη Μέση Ανατολή.

Ένας ακόμη δρων που προσπαθεί να δραστηριοποιηθεί στην Κεντρική Ασία είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν και οι συμφωνίες για πρώτες ύλες και τα οικονομικά έργα που υλοποιούνται στο πλαίσιο της στρατηγικής «Global Gateway» ενισχύουν τη συνεργασία με την περιοχή, οι περιορισμοί της ΕΕ σε στρατιωτική και διπλωματική ικανότητα καθιστούν αυτή την προσέγγιση περιορισμένη στο επίπεδο της οικονομικής εταιρικής σχέσης.

Τέλος, η κατεύθυνση του κεφαλαίου του Κόλπου προς την περιοχή στους τομείς της πράσινης ενέργειας, των χρηματοοικονομικών και των logistics, η επέκταση του Οικονομικού Διαδρόμου Κίνας–Πακιστάν (CPEC) μέσω του Αφγανιστάν και η δομή των BRICS+ που θέτει τις χώρες της περιοχής στην ατζέντα καθιστούν την Κεντρική Ασία έναν αυξανόμενης σημασίας στρατηγικό κόμβο.

Σε αυτό το περιβάλλον, ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών (OTS) ξεχωρίζει ως στοιχείο ισορροπίας που τροφοδοτείται από εσωτερικές δυναμικές και θεσμοθετεί την ταυτοτική αλληλεγγύη.

Διπλωματικό αντανακλαστικό της Κεντρικής Ασίας
Λόγω της στρατηγικής σημασίας της γεωπολιτικής τους θέσης και των εξωτερικών πιέσεων, οι χώρες της Κεντρικής Ασίας εδώ και καιρό διαμορφώνουν τις εξωτερικές τους πολιτικές σύμφωνα με την αρχή της «πολυκατευθυντικής εξισορρόπησης». Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στη στρατηγική της ταυτόχρονης συνεργασίας με ποικίλους δρώντες χωρίς δέσμευση σε μία μόνο δύναμη ή συμμαχία, με στόχο τη διαφοροποίηση των πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών τους συμφερόντων.

Αυτό το στρατηγικό αντανακλαστικό έχει περαιτέρω θεσμοθετηθεί από τις εμπειρίες ξένων παρεμβάσεων στη συλλογική ιστορική μνήμη των χωρών της Κεντρικής Ασίας.

Οι υπεύθυνοι χάραξης εξωτερικής πολιτικής στην Κεντρική Ασία ακολουθούν συνειδητά μια πολιτική πλουραλισμού έναντι του κινδύνου εξάρτησης που μπορεί να δημιουργήσει η μονοπολικότητα και έχουν αναπτύξει ταυτόχρονες οικονομικές, στρατιωτικές και διπλωματικές σχέσεις με διαφορετικούς δρώντες, δημιουργώντας ένα είδος μηχανισμού ασφάλισης έναντι εξωτερικών πιέσεων.

Σε πρακτικό επίπεδο, η προσέγγιση αυτή διαμορφώνεται από τις αρχές της διαφοροποίησης των εταίρων στις επενδύσεις υποδομών, τις συμφωνίες παραχώρησης σε ενεργειακά έργα, τις πλατφόρμες ασφάλειας στον τομέα της άμυνας και την εξωτερική βοήθεια. Η ισορροπημένη κατανομή του εξωτερικού εμπορίου, η διαφοροποίηση των πηγών εξωτερικής χρηματοδότησης και οι παράλληλες στρατηγικές ένταξης σε πολυμερείς οργανισμούς είναι απτά εργαλεία που υλοποιούνται στο πλαίσιο αυτό.

Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας τείνουν επίσης να υποστηρίζουν αυτό το διπλωματικό αντανακλαστικό με μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της εσωτερικής πολιτικής ανθεκτικότητας. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός, οι μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, οι στρατηγικές ασφάλειας ενεργειακού εφοδιασμού και οι επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο με έμφαση στον νεανικό πληθυσμό έχουν καταστεί μέρος των στόχων τους.

Η επιδίωξη της πολυκατευθυντικής εξισορρόπησης απαιτεί επίσης την ενίσχυση των μηχανισμών περιφερειακής αλληλεγγύης. Η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στη θεσμοθέτηση κοινών δομών βασισμένων στην ταυτότητα, στην ανάπτυξη συντονισμένων στρατηγικών στους τομείς της ασφάλειας και των μεταφορών και στην αύξηση του ενδοπεριφερειακού εμπορίου, ως προσπάθειες για τη δημιουργία περιφερειακής βάσης. Στο πλαίσιο αυτό, οι αρχές του διαπεριφερειακού διαλόγου, της συνεργασίας και της στρατηγικής αυτονομίας προβάλλουν ως προτεραιότητες απέναντι στην αυξανόμενη πόλωση του διεθνούς συστήματος.

Ωστόσο, η βιωσιμότητα αυτής της πολυκατευθυντικής στρατηγικής δεν περιορίζεται στη διαφορετικότητα των δρώντων. Χρειάζεται επίσης να εμβαθυνθεί σε τομείς όπως η βελτίωση της θεσμικής διαχείρισης κινδύνου στις εξωτερικές σχέσεις, η λήψη μέτρων για την αποτροπή του μετασχηματισμού των αλληλεξαρτήσεων σε ασύμμετρες σχέσεις και η προστασία της αυτονομίας λήψης αποφάσεων έναντι των εξωτερικών πιέσεων. Διαφορετικά, η αρχή της πολυμορφίας ενδέχεται να περιοριστεί σε μια επιφανειακή εμφάνιση ποικιλομορφίας και να αποδειχθεί ανεπαρκής στην αποτροπή της αντανάκλασης των αντικρουόμενων ατζεντών των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή.

Η Ζεϊνέπ Γκιζέμ Οζπινάρ είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και ειδική σε θέματα εξωτερικής πολιτικής στο Τουρκικό Κέντρο Έρευνας Εξωτερικής Πολιτικής (TUDPAM).

dailysabah.com

Ἡ Εὐρώπη στό θεωρεῖο

Από

pcuser

August 14, 2025

Μανώλης Κοττάκης

Τά πράγματα εἶναι ἁπλᾶ: στήν Ἀλάσκα, μεθαύριο, στίς δύο πλευρές τοῦ τραπεζιοῦ θά κάθονται οἱ νικητές τοῦ πολέμου.

Ἡ Ἀμερική καί ἡ Ρωσσία. Ὁ Τράμπ καί ὁ Πούτιν. Καί στό τηλέφωνο θά περιμένουν, ταπεινωμένοι, ἐνημέρωση γιά τά ἀποτελέσματα τῆς συναντήσεως οἱ ἡττημένοι τοῦ πολέμου. Ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, πειθήνιο μέλος τῆς ὁποίας εἴμαστε κι ἐμεῖς, ἡ Ἑλλάδα, καί ὁ Οὐκρανός Πρόεδρος Ζελένσκυ. Ὁ τέλειος ἐξευτελισμός.

Ἡ Εὐρώπη πού ὀνειρευτήκαμε, νά παρακολουθεῖ ἀπό τό θεωρεῖο τήν μεγάλη συνεννόηση. Ὑπάρχουν δύο ἐπισημάνσεις πού πρέπει νά εἰπωθοῦν ἀνεξαρτήτως τῆς ἐκβάσεως αὐτῆς τῆς συναντήσεως, πού, ὅπως συνομολογοῦν πλέον καί τά φιλικά πρός τούς Δημοκρατικούς ἀμερικανικά μέσα ἐνημερώσεως, εἶναι μία «ἀργή ἧττα» γιά τήν Οὐκρανία.

Ἡ πρώτη εἶναι ὅτι ἡ Εὐρώπη δέν θά ἔπρεπε ποτέ νά ἐπιτρέψει νά ξεσπάσει πόλεμος στήν αὐλή της. Ἦταν ἐνάντια στά συμφέροντά της. Τό ἐξήγησε διεξοδικά πρῶτος, τόν Ἰούνιο τοῦ 2022, σέ ὁμιλία του στό Μέγαρο Μουσικῆς, ἐνῷ ὁ πόλεμος εἶχε μόλις ξεσπάσει, σέ ἐκδήλωση τῆς «Παναθηναϊκῆς», ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς. Ἀλλά ποιός ἄκουγε; Ἐμεῖς στήν Ἑλλάδα εἴχαμε στό μυαλό μας νά στέλνουμε τότε ἅρματα στόν Ζελένσκυ, νά τόν ὑποδεχόμαστε στό Κοινοβούλιό μας μαζί μέ τούς φασίστες τοῦ Ἀζόφ πού σκότωναν τούς Ἕλληνες τῆς Μαριουπόλεως, νά κάνουμε τούς καλούς στούς «Δημοκρατικούς» μέ «ἱστορικές» ὁμιλίες στό Κογκρέσσο (συνδέοντας τό 1821 μέ τήν…. Οὐκρανία), ἐνῷ ἡ κυβέρνηση τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἶχε τήν φροῦδα ἐλπίδα ὅτι μπορεῖ νά ρίξει τόν Πούτιν μέ τραπεζικές κυρώσεις πού θά προκαλοῦσαν τάχα μεγάλες ἐσωτερικές ἀναταραχές στήν Μόσχα.

Ὁ ἱστορικός τοῦ μέλλοντος πρέπει νά μελετήσει καί τόν τρόπο πού ἔλαβε τότε ἀποφάσεις ἡ Εὐρώπη γιά τόν ἑαυτό της, ἀλλά καί τό ὄργιο προπαγάνδας, φόβου, bullying καί λογοκρισίας πού ἔγινε στά εὐρωπαϊκά μέσα ἐνημερώσεως ὥστε νά μεταδίδουν στούς λαούς τήν ψευδῆ εἰκόνα μιᾶς ἐπικείμενης ἥττας τῆς Ρωσσικῆς Ὁμοσπονδίας στόν πόλεμο. Ἐπίσης τήν εἰκόνα ψεύδους ἑνότητας τῆς Εὐρώπης καί τοῦ ΝΑΤΟ, πού ξύπνησαν, συσπειρώθηκαν ἀπό τόν Πούτιν καί ἦταν ἕτοιμοι νά νικήσουν! Ποῦ εἶναι τώρα ὅλα αὐτά; Ὁ Ρῶσσος ἡγέτης ἔκανε τελικά καλύτερους ἱστορικούς ὑπολογισμούς. Ἤξερε καλύτερα τήν Εὐρώπη καί τήν Δύση ἀπό ὅ,τι ἡ ἴδια τόν ἑαυτό της.

Τώρα ὅλοι ὁμολογοῦν ὅτι δέν ἤξεραν οὔτε τόν Πούτιν, ἀλλά οὔτε καί τήν βαθιά ψυχή τοῦ ρωσσικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἔκανε ἀσύλληπτη ὑπομονή μέχρι τήν τελική ἐπικράτηση. Μόνο ἀνιστόρητες ἡγεσίες πού δέν γνώριζαν τί συνέβη σέ αὐτό τό ἔδαφος στόν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο θά ἐνθάρρυναν τό ξέσπασμα πολέμου στήν αὐλή τῆς Ἑνώσεως, ἡ ὁποία σήμερα παρακολουθεῖ ἀμήχανη καί ταπεινωμένη, μέ τηλεδιάσκεψη, τήν μεγάλη συνεννόηση Ἀμερικανῶν καί Ρώσσων. Παρακολουθεῖ ἀμήχανη τόν Τράμπ νά δίνει status παγκόσμιου ἡγέτη στόν Πρόεδρο τῆς Ρωσσικῆς Ὁμοσπονδίας, 36 χρόνια μετά τήν πτώση τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ τό 1989! Μεταξύ τῶν Εὐρωπαίων ἡγετῶν παρακολουθεῖ καί ἡ δική μας Κυβέρνηση, ἡ ὁποία ἔδωσε ρεσιτάλ βλακείας στήν ἄσκηση τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ρεσιτάλ ἐλλείψεως διορατικότητος γιά τό ἐθνικό συμφέρον.

Τό δεύτερο πού πρέπει νά ἐπισημανθεῖ εἶναι ἡ διαφορά «Ρεπουμπλικάνων» καί «Δημοκρατικῶν». Ὁ βολονταρισμός τῶν «Δημοκρατικῶν» μέ τήν ἐξαγωγή… δημοκρατίας καί ἀμφιβόλων δυτικῶν προτύπων, ὅπως ἡ ἐπιβολή τῆς ΛΟΑΤΚΙ ἀτζέντας (γιά τήν ὁποία κανείς δέν μιλᾶ σήμερα στήν Ἑλλάδα μετά τήν διακοπή τῆς ροῆς χρήματος ἀπό τήν ἀμερικανική ὑπηρεσία USAID), ἀπέτυχε σέ σειρά μετώπων, γιατί ὑποτίμησε καί ἀγνόησε τήν ψυχολογία τῶν λαῶν. Ἀπέτυχε στήν Ἀραβική Ἄνοιξη, ἀπέτυχε στό Ἀφγανιστάν, ἀπέτυχε στήν πρώην Γιουγκοσλαβία, ὅπου τό Νταίητον εἶναι ἑτοιμόρροπο, ἀπέτυχε στίς περισσότερες τέως σοβιετικές δημοκρατίες ὅπου ἐπιχείρησε εἰσπήδηση, ἀποτυγχάνει τώρα καί στήν Οὐκρανία. Καί ἀποτυγχάνει γιατί ἡ Ἀμερική μπαίνει σέ πολέμους ἀπό τούς ὁποίους δυσκολεύεται μετά νά βγεῖ, κάνοντας ὑπολογισμούς μέ βάση τό πῶς θά ἀντιδροῦσαν ὁ δικός της λαός καί οἱ δικές της ἡγεσίες, ὄχι οἱ λαοί καί οἱ ἡγεσίες τῶν ἄλλων.

Αὐτή ἡ ἧττα κύρους βεβαίως στήν Οὐκρανία ἀντισταθμίζεται ἀπό τό γεγονός ὅτι ἡ Ἀμερική κέρδισε πάρα πολλά χρήματα ἀπό τήν πώληση ἐνέργειας στήν Εὐρώπη καί αὐτό, ὅπως φαίνεται, θά συνεχιστεῖ, καθώς ὁ Τράμπ ἐγκαταλείποντας τίς ἀνανεώσιμες πηγές, τά φωτοβολταϊκά καί τίς ἀνεμογεννήτριες ἐπενδύει στήν ἐξόρυξη πετρελαίου καί φυσικοῦ ἀερίου στήν Μεσόγειο. Κάτι πού ἡ δική μας ἡγεσία ἀπέρριπτε ὅσο τό ἀπέρριπτε καί ἡ κυβέρνηση Μπάιντεν, μέ συνέπεια νά ἀναστέλλει ἐγκληματικά τήν ἄσκηση κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων στό Αἰγαῖο καί στήν Μεσόγειο, ὅπως ἡ ἀνακήρυξη ΑΟΖ καί ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 μίλια. Μέ συνέπεια τώρα νά καλεῖται νά διαπραγματευθεῖ γιά τό μέλλον μέ τήν πλάτη στόν τοῖχο, ἔχοντας νά ἀντικρούσει τούς χάρτες τῶν Τούρκων, τῶν Λίβυων, τῶν Αἰγυπτίων καί αὔριο μᾶλλον καί τῶν Σύρων. Αὐτό θά συμβεῖ στήν Ἀλάσκα λοιπόν μεθαύριο, τῆς Παναγίας καί ἐπετείου του τορπιλισμοῦ τῆς «Ἕλλης» στήν Τῆνο. Ἡ ἀπόδειξη καί ἡ ἐπιβεβαίωση ὅτι ἡ Εὐρώπη τορπίλισε τό ἴδιο της τό μέλλον. Καί ἡ πατρίδα μας ἀσκῶντας μιά μυωπική πολιτική ὄχι ἁπλῶς ἀκολούθησε αὐτή τήν ἀνιστόρητη ἡγεσία τῆς Εὐρώπης στόν ὄλεθρο τῆς ταπεινωτικῆς ἥττας, ἀλλά τήν ὑπερακόντισε ὡς ὁ Ἡρακλῆς τοῦ στέμματος. Μόνο πού τό στέμμα καί τά 28 ἀστέρια του δέν ἔχουν λάμψη πιά.

estianews.gr

Τοῦρκος ἱστορικός ὁμολογεῖ: «Βαρβαρότης ὅ,τι κάναμε στήν Ἁγία Σοφία»

Από

pcuser

August 14, 2025

«Ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά δημιουργήσουμε νέα πολιτισμική ἀξία» – «Ἐκπληρώνουμε καταστροφικό καθῆκον, ὅπως οἱ Οὖννοι καί οἱ Μογγόλοι» – «Ὁ Ἐρντογάν καταπιέζει κάθε ἄνθρωπο πού ἀσκεῖ τήν παραμικρή κριτική»

ΟΙ αΙῶνες δέν ἄλλαξαν τήν νοοτροπία τῶν Τούρκων. Δέν τό λέμε ἐμεῖς, τό ἀναγνωρίζει ἕνας ἀπό τούς (ἐλαχίστους, εἶναι ἡ ἀλήθεια) λογίους ἱστορικούς τῆς γείτονος, ὁ ὁποῖος χαρακτηρίζει «ἀνάρμοστο» τό γεγονός τῆς μετατροπῆς τῆς Ἁγίας Σοφίας σέ τζαμί, σημειώνοντας ὅτι αὐτή ἡ συμπεριφορά εἶναι «ντροπή» γιά τό τουρκικό ἔθνος. «Ζοῦμε στόν 21ο αἰῶνα, ἡ νοοτροπία μας εἶναι ἀκόμα ἐκείνη τοῦ 1453» ἀναφέρει χαρακτηριστικά ὁ Τοῦρκος ἀκαδημαϊκός καί ἱστορικός Τανέρ Ἀκσάμ, σέ συνέντευξή του στήν διαδικτυακή ἐφημερίδα «Ahval». Ἀναφέρει συγκεκριμένα: «Στήν πραγματικότητα, τό μόνο πρᾶγμα πού ἔπρεπε νά πεῖ κανείς γιά τό θέμα τῆς Ἁγίας Σοφίας εἶναι “ἀνάρμοστο” καί “ντροπή”. Σκέπτομαι, ὅμως, ὅτι οἱ συνομιλητές μου δέν διαθέτουν τήν πολιτιστική λεπτότητα νά ἀντιληφθοῦν τό νόημα αὐτῶν τῶν λέξεων. Γι’ αὐτό θά μιλήσω ἀνοιχτά γιά τό θέμα καί μέ τρόπο πού θά τόν καταλάβουν. Αὐτό πού ἔγινε στήν Ἁγία Σοφία εἶναι ἕνα ξεκάθαρο δεῖγμα βαρβαρότητος. Ἀποτελεῖ τήν διακήρυξη τῶν Τούρκων ὅτι εἶναι ἀπολίτιστοι καί καταστροφικοί.

Γιατί; Ἐπειδή μέ αὐτό πού ἔκαναν δήλωσαν σέ ὅλο τόν κόσμο ὅτι “ὅσο κι ἄν ζοῦμε στόν 21ο αἰῶνα, διατηροῦμε τήν νοοτροπία τοῦ κατακτητῆ τοῦ 1453. Ἐμεῖς, ἀκόμα καί στόν 21ο αἰῶνα, δέν ἔχουμε τήν ἀγωνία νά προστατεύσουμε μιά παγκόσμια κληρονομιά τῆς ἀνθρωπότητας”. Δέν ἔχουμε ἀποθέματα πολιτισμοῦ γιά νά πᾶμε πάρα πέρα τήν πολιτιστική κληρονομιά πού μᾶς κληροδότησαν. Δέν ἔχουμε νά προσθέσουμε οὔτε ἕνα λιθαράκι στήν παγκόσμια κληρονομιά. Ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά δημιουργήσουμε μιά νέα πολιτισμική ἀξία. Μποροῦμε μόνο νά τήν κατακτήσουμε, νά τήν χαλάσουμε, νά τήν γκρεμίσουμε καί νά τήν καταστρέψουμε. Αὐτό συνέβη μέ ἕνα ἀπό τά σπουδαιότερα μνημεῖα τῆς παγκόσμιας κληρονομιᾶς, τήν Ἁγία Σοφία, πού μετατρέψαμε σέ τζαμί καί τήν κατακτήσαμε ξανά, ὅπως τό 1453, ἀλλά στόν 21ο αἰῶνα. Αὐτό πού ἔγινε εἶναι μιά πολιτισμική καταστροφή. Μήπως ὁ Ἐρντογάν καί ὁ Μπαχτσελί θά καταλάβουν τώρα τά αἴτια τῆς ἐξαιρετικά ἀρνητικῆς εἰκόνας πού ἐπικρατεῖ στόν κόσμο ἔναντι τῶν Τούρκων;

Ὁ Ρῶσσος διανοούμενος τοῦ 19ου αἰῶνα Nikolay Denilevski ἔκανε μιά διάκριση μεταξύ τῶν κοινωνιῶν πού δημιουργοῦν πολιτισμό κι ἐκείνων πού τόν καταστρέφουν. Ἀπαριθμεῖ μέχρονολογική σειρά αὐτούς πού δημιούργησαν δέκα εἴδη πολιτισμῶν, Αἰγύπτιοι, Κινέζοι, Ἀσσύριοι, Βαβυλώνιοι, Φοίνικες, Κελντανί, Ἰνδοί, Πέρσες, Ἕλληνες, Ρωμαῖοι, Ἄραβες, Εὐρωπαῖοι, καί συνεχίζει: “Παράλληλα μέ αὐτούς τούς θετικούς πολιτισμούς ὑπῆρξαν παράγοντες, ὅπως οἱ Οὖννοι, οἱ Μογγόλοι καί οἱ Τοῦρκοι, πού ἔλαμψαν κατά διαστήματα καί μετά ἔσβησαν καί χάθηκαν. Ὅλοι αὐτοί ἐκπλήρωσαν τό καταστροφικό τους καθῆκον, συνέβαλαν στόν θάνατο θνησιγενῶν πολιτισμῶν καί ἀφοῦ διασκόρπισαν τά ἀπομεινάρια τους ἐπιστρέφουν στήν ἀσημαντότητά τους καί χάνονται. Αὐτούς μποροῦμε νά τούς χαρακτηρίσουμε ἀρνητικούς παράγοντες τῆς Ἱστορίας”.

Ἔχουν λεχθεῖ πάρα πολλά πράγματα σέ βάρος τῶν Τούρκων στήν Δύση. Ὄχι μόνο οἱ διανοούμενοι, ἀλλά καί ἁπλοί ἄνθρωποι ἐκφράστηκαν γιά τήν τάση καταστροφῆς πολιτισμῶν τῶν Τούρκων. “Οἱ Τοῦρκοι ποδοπατοῦν σέ κάθε βῆμα πού κάνουν στήν Βαλκανική Χερσόνησο τά ἔργα πολιτισμοῦ χιλιάδων χρόνων”. “Ὁ Τοῦρκος ὅπου βρεῖ δένδρο θά τό κόψει”. «”Οἱ Τοῦρκοι ἐξαφάνισαν παντοῦ πολιτισμούς καί δέν προστάτευσαν ποτέ αὐτά πού βρέθηκαν στήν ἰδιοκτησία τους”. “Οἱ Ὀθωμανοί δέν ἔκαναν τίποτα ἄλλο ἀπό τό νά καῖνε, νά ρημάζουν, νά καταστρέφουν τά μέρη πού κατέκτησαν”.

Σέ ὁρισμένες πηγές μάλιστα ἀναφέρεται ὅτι ἡ καταστροφική μανία καί ἡ ἀναλγησία τῶν Τούρκων δέν στρέφονται μόνο ἔναντι τῶν ξένων. Οἱ Τοῦρκοι ἀξιωματοῦχοι πνίγουν καί σκοτώνουν βάρβαρα τούς δικούς τους ἀνθρώπους ὅταν αἰσθανθοῦν τήν παραμικρή ὑποψία. Ἐάν τώρα ἐπαναληφθοῦν ὅλα αὐτά, θά μπορέσουν ὁ Ἐρντογάν καί ὁ Μπαχτσελί νά ποῦν “ὄχι, δέν εἶναι ἔτσι”; Κοιτᾶξτε σέ τί χάλια ὁδήγησαν τήν χώρα.

Καταπιέζεται, βασανίζεται καί φυλακίζεται κάθε ἄνθρωπος πού ἀσκεῖ τήν παραμικρή κριτική ἔναντι τῆς ἐξουσίας. Αὐτά πού καταστρέφουν δέν εἶναι μόνο ἄνθρωποι. Τόσο ἡ πολιτιστική κληρονομιά ὅσο καί τό φυσικό περιβάλλον εἰσπράττουν ἀρκούντως τό μερίδιό τους. Αὐτό πού κάνουν εἶναι μιά φοβερή, ἀπεριόριστη χρήση δυνάμεως, ἡ ὁποία δέν εἶναι τίποτα ἄλλο παρά ἡ ἀδηφαγία τῆς καταστροφικῆς μανίας τοῦ φανατισμοῦ. Στήν πραγματικότητα, ὁ Ἐρντογάν καί ὁ Μπαχτσελί ἐκπροσωποῦν τήν παραδοσιακή βαρβαρότητα καί τάση καταστροφῆς, πού ἔχει βαθιές ρίζες σέ αὐτό τόν τόπο. Σήμερα ἡ Μικρά Ἀσία εἶναι γεμάτη μέ κατεστραμμένες ἐκκλησίες καί ἱερούς τόπους πού χρησιμοποιοῦνται εἴτε ὡς στάβλοι εἴτε ὡς ἀποθῆκες.

Ἡ τουρκική μανία καταστροφῆς καί ἐξόντωσης βρίσκονται στήν ἐξουσία ὡς συνασπισμός Ἐρντογάν-Μπαχτσελί. Γι’ αὐτόν τόν λόγο ἡ ἀντίσταση σέ αὐτούς πρέπει νά ἐκληφθεῖ ὡς ἀγῶνας πολιτισμοῦ γιά κάθε Τοῦρκο.

Οἱ Βυζαντινοί κλείστηκαν στήν Ἁγία Σοφία , τίς τελευταῖες μέρες τῆς αὐτοκρατορίας, καί περίμεναν νά τούς σώσει ὁ Θεός. Τό ἴδιο κάνει τώρα καί ὁ Ἐρντογάν, καταφεύγει στήν Ἁγία Σοφία γιά νά σωθεῖ.
Πέρα ἀπό τούς λεονταρισμούς καί τά φτηνά πολιτικά τεχνάσματα, καλά θά κάνει ὁ σουλτᾶνος νά διαβάσει τί ἔλεγε ὁ Κικέρων πού ἔζησε π.Χ. “Τούς ἱερούς χώρους δέν τούς ἀγγίζεις, ὄχι μόνο μέ τό χέρι, ἀλλά οὔτε μέ τή σκέψη”».

estianews.gr

1...628629630...3,035 Σελίδα 629 από 3,035

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Δ. Τσαϊλάς: το συριακό τέχνασμα της Τουρκίας και οι κυματισμοί που φτάνουν στην Αθήνα

” #OYΔΕΝ ΝΕΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…”

FP: μπορούν ο Τραμπ και ο Πούτιν να κάνουν συμφωνία;

Ουκρανία: Pax Optima Rerum: η Ειρήνη είναι το Καλύτερο Πράγμα

Σε αντάλλαγμα, η Ουκρανία έλαβε εγγύηση της εδαφικής της ακεραιότητας και κυριαρχίας.

Η επόμενη μέρα και μια νέα αρχιτεκτονική ισχύος στην ευρύτερη Μ. Ανατολή

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πλοία με μετανάστες βυθίστηκαν στα ανοιχτά των ακτών της Ιταλίας!

Οι ΗΠΑ Αντιμέτωπες με Ένα Επικίνδυνο Σταυροδρόμι

Ο Τραμπ ποτέ δεν κατάλαβε ότι αυτό που έκανε την Αμερική σπουδαία δεν ήταν μόνο η στρατιωτική της ισχύς, αλλά και η αξεπέραστη ήπια ισχύς της.

Οι Πρόεδροι Τραμπ και Πούτιν Πρέπει να Αδράξουν τη Στιγμή στην Αλάσκα

Σκόπια: Έδεσαν σκύλο σε αυτοκίνητο και τον έσερναν στην άσφαλτο (βίντεο)

Το παιχνίδι των μεγάλων δυνάμεων: Η ακροβασία της Κεντρικής Ασίας

by Zeynep Gizem Özpınar

Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας χρησιμοποιούν στρατηγική πολλαπλών κατευθύνσεων εν μέσω των παγκόσμιων ανταγωνισμών ισχύος.

Δημοσιεύθηκε στις 11 Αυγούστου 2025
Εικόνα: turkkon.hu

Διότι το αυξανόμενο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την περιοχή εγείρει το ερώτημα αν η Κεντρική Ασία θα είναι ο επόμενος στόχος μετά τη Μέση Ανατολή.

Ἡ Εὐρώπη στό θεωρεῖο

Τοῦρκος ἱστορικός ὁμολογεῖ: «Βαρβαρότης ὅ,τι κάναμε στήν Ἁγία Σοφία»

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Σε αντάλλαγμα, η Ουκρανία έλαβε εγγύηση της εδαφικής της ακεραιότητας και κυριαρχίας.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Τραμπ ποτέ δεν κατάλαβε ότι αυτό που έκανε την Αμερική σπουδαία δεν ήταν μόνο η στρατιωτική της ισχύς, αλλά και η αξεπέραστη ήπια ισχύς της.

by Zeynep Gizem Özpınar

Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας χρησιμοποιούν στρατηγική πολλαπλών κατευθύνσεων εν μέσω των παγκόσμιων ανταγωνισμών ισχύος.

Δημοσιεύθηκε στις 11 Αυγούστου 2025 Εικόνα: turkkon.hu

Διότι το αυξανόμενο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την περιοχή εγείρει το ερώτημα αν η Κεντρική Ασία θα είναι ο επόμενος στόχος μετά τη Μέση Ανατολή.

Δημοσιεύθηκε στις 11 Αυγούστου 2025
Εικόνα: turkkon.hu