Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο Μέγαρο Μουσικής θα συναντηθεί με βουλευτές Α’ και Β’ Θεσσαλονίκης, καθώς και Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας θα παραστεί στην υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του ΑΠΘ και των ΣΒΕ, ΣΕΒΕ, ΕΒΕΘ, ΕΕΘ, ΒΕΘ και ΥΜΑΘ και θα έχει συνάντηση με τους Πρυτάνεις. Θα δώσει το παρών στην εκδήλωσης για τα έργα που πραγματοποιούνται στη Θεσσαλονίκη. Σύσκεψη του πρωθυπουργού και μελών της κυβέρνησης με τους παραγωγικούς και επιστημονικούς φορείς της πόλης. Πέμπτη 28 Αυγούστου 2025 (ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ / MOTION TEAM)
Τι δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκηςστην τελετή υπογραφή μνημονίου συνεργασίας για την ίδρυση ακαδημαϊκής έδρας «Αρχαία Ελληνική Ιστορία: Ο Μέγας Αλέξανδρος και η Εποχή του».
Στην υπογραφή μνημονίου συνεργασίας για την ίδρυση ακαδημαϊκής έδρας «Αρχαία Ελληνική Ιστορία: Ο Μέγας Αλέξανδρος και η Εποχή του» στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης βρέθηκε σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκη και συναντήθηκε με τους Πρυτάνεις των πέντε δημόσιων πανεπιστημίων της Μακεδονίας και της Θράκης.
Η νέα έδρα θα χορηγείται για τρία έτη από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Ελλάδος, τον Σύνδεσμο Εξαγωγέων Ελλάδος, το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης και, με συμβολικό ποσό, από τον Τομέα Μακεδονίας – Θράκης του Υπουργείου Εσωτερικών.
Σκοπός της ίδρυσης της έδρας είναι η συστηματική και τεκμηριωμένη έρευνα της ιστορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η υποστήριξη της διεπιστημονικής μελέτης και η ενίσχυση της διεθνούς παρουσίας του ΑΠΘ, μέσω της σύναψης συνεργασιών με ερευνητικά κέντρα και πανεπιστημιακά Ιδρύματα του εξωτερικού.
Η νέα έδρα θα προσφέρει ερευνητικό έργο και διδασκαλία μαθημάτων σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, αναλαμβάνοντας παράλληλα δράσεις όπως η διοργάνωση συνεδρίων, σεμιναρίων και διαλέξεων, η δημιουργία ψηφιακής πλατφόρμας με ερευνητικό και εκπαιδευτικό υλικό καθώς και η διοργάνωση θερινών σχολείων και εκπαιδευτικών εκδρομών.
Μητσοτάκης: Η έδρα χρηματοδοτείται από ουσιαστικά, θα έλεγα, τον ιδιωτικό τομέα
Στο πλαίσιο της υπογραφής του μνημονίου συνεργασίας για την ίδρυση της νέας έδρας, ο Πρωθυπουργός δήλωσε:
«Θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι σήμερα θα υπογράψουμε την ίδρυση αυτής της πολύ σημαντικής έδρας για τη συστηματική μελέτη της περιόδου η οποία ξεκινά από τον Μέγα Αλέξανδρο.
Επιτρέψτε μου να κάνω δύο επιμέρους παρατηρήσεις. Θεωρώ πολύ σημαντικό το γεγονός ότι τα κορυφαία πανεπιστήμιά μας προχωρούν πια στη δημιουργία συγκεκριμένων θεματικών εδρών. Είναι κάτι το οποίο αποτελεί, θα έλεγα, έναν κανόνα σε πανεπιστήμια του εξωτερικού και αρχίζουμε κι εμείς να το ενσωματώνουμε στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την οργάνωση της ακαδημαϊκής έρευνας και της μεταφοράς της γνώσης.
Και η δεύτερη παρατήρησή μου σχετίζεται με το γεγονός ότι η έδρα αυτή χρηματοδοτείται από ουσιαστικά, θα έλεγα, τον ιδιωτικό τομέα, από φορείς της πόλης, και αυτή είναι μία κοινή πρακτική στο εξωτερικό.
Και θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τον ΣΒΕ, τον Σύνδεσμο Εξαγωγέων, το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο, το Επαγγελματικό Επιμελητήριο, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο για το γεγονός ότι προσφέρθηκαν να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση αυτής της έδρας για μία τριετία, έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι ότι θα είναι οικονομικά βιώσιμη.
Κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έκαναν λόγο για «σκόπιμο ρωσικό χτύπημα» σε ευρωπαϊκούς στόχους στο Κίεβο.
Ζημιές υπέστη το κτήριο που στεγάζει την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κίεβο, κατά τη διάρκεια της μαζικής επίθεσης με 14 νεκρούς με drones και πυραύλους που εξαπέλυσε η Ρωσία τα ξημερώματα της Πέμπτης 28 Αυγούστου.
Αρχικά, κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μίλησαν για «σκόπιμο χτύπημα» σε ευρωπαϊκούς στόχους στο Κίεβο, εκτοξεύοντας την ένταση στις σχέσεις με τη Ρωσία. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, χαρακτήρισε τις καταστροφές «σκόπιμες» και εξέφρασε την αγανάκτησή του, δηλώνοντας πως η ΕΕ δεν πρόκειται να εκφοβιστεί.
Ωστόσο, διαφορετική εικόνα έδωσε η πρέσβης της ΕΕ στην Ουκρανία, Καταρίνα Ματερνόβα.
Σε ανάρτησή της στα κοινωνικά δίκτυα, διευκρίνισε ότι το κτήριο δεν χτυπήθηκε απευθείας από πύραυλο, αλλά υπέστη σοβαρές ζημιές από το ωστικό κύμα της επίθεσης. Όπως σημείωσε, ευτυχώς δεν υπήρξαν τραυματισμοί στο προσωπικό.
Οι φωτογραφίες που δημοσίευσε δείχνουν κατεστραμμένα παράθυρα και εκτεταμένες φθορές σε τοίχους και εσωτερικούς χώρους, χωρίς ενδείξεις άμεσου πλήγματος.
Από την πλευρά της, η ΕΕ καταδίκασε την επίθεση, με την Πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να καλεί τη Μόσχα να «σταματήσει άμεσα τα αδιάκριτα πλήγματα σε αμάχους και υποδομές».
Η Ευρωπαία επίτροπος Διεύρυνσης Μάρτα Κος σχολίασε στο Χ: «Η αντιπροσωπεία της ΕΕ στο Κίεβο υπέστη ζημιές από τα σημερινά ρωσικά πλήγματα εναντίον περιοχών όπου βρίσκονται άμαχοι». «Καταδικάζω απερίφραστα αυτές τις βάναυσες επιθέσεις, μια ξεκάθαρη ένδειξη ότι η Ρωσία απορρίπτει την ειρήνη και προτιμά την τρομοκρατία. Η πλήρης αλληλεγγύη μας προς το προσωπικό της ΕΕ, τις οικογένειές τους και όλους τους Ουκρανούς που υφίστανται αυτή την επίθεση», πρόσθεσε η επίτροπος από τη Σλοβενία.
Στις φωτογραφίες που παράθεσε φαίνονται σπασμενα γυαλιά στην είσοδο του κτηρίου.
Χιλιάδες κοπέλες και γυναίκες υποβλήθηκαν σε τοποθέτηση σπιράλ από τις αρχές της Δανίας χωρίς να το γνωρίζουν
Η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν, ζήτησε για πρώτη φορά συγγνώμη για το εγκληματικό πρόγραμμα της αναγκαστικής αντισύλληψης, το οποίο εφαρμόστηκε σε χιλιάδες κοπέλες και γυναίκες της Γροιλανδίας.
Χωρίς τη συγκατάθεσή τους, χωρίς καν να το γνωρίζουν, υποβλήθηκαν σε τοποθέτηση σπιράλ από τις αρχές της Δανίας, ώστε να μην διαιωνιστεί ο πληθυσμός των ιθαγενών της Γροιλανδίας.
Η Φρεντέρικσεν χαρακτήρισε την πρακτική αυτή ως «συστημική διάκριση» εις βάρος γυναικών και κοριτσιών από το δανέζικο σύστημα υγείας, τονίζοντας ότι, επειδή ήταν Γροιλανδές, υπέστησαν «τόσο σωματική όσο και ψυχολογική βλάβη».
Κάποιες από τις γυναίκες ήταν μόλις 12 ετών όταν, όπως καταγγέλλουν, Δανοί γιατροί τους τοποθέτησαν ενδομήτριο σπείραμα (IUD), στο πλαίσιο μιας πολιτικής μείωσης του πληθυσμού της Γροιλανδίας. Η Γροιλανδία, μέχρι το 1953, ήταν αποικία της Δανίας και απέκτησε τον έλεγχο του δικού της συστήματος υγείας μόλις το 1992.
Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον μεταξύ 1966 και 1970 περίπου 4.500 γυναίκες και κορίτσια υπέστησαν αυτήν την πρακτική. Ο πρώην πρωθυπουργός της Γροιλανδίας, Μούτε Μπ. Έγκετε, χαρακτήρισε το σκάνδαλο «γενοκτονία».
Η συγγνώμη της Δανίας – για περιπτώσεις έως και το 1992 – δόθηκε από κοινού με τον πρωθυπουργό της Γροιλανδίας, Γενς-Φρεντερίκ Νίλσεν, ο οποίος με τη σειρά του ζήτησε συγγνώμη για τις περιπτώσεις και μετά το 1992. Η κίνηση αυτή έγινε λίγο πριν τη δημοσίευση της πολυαναμενόμενης έρευνας για το σκάνδαλο, που αναμένεται τον Σεπτέμβριο.
Το πρόγραμμα ευγονικής στη Γροιλανδία
Υπενθυμίζεται πως 143 Γροιλανδές έχουν μηνύσει το δανέζικο κράτος διεκδικώντας αποζημίωση ύψους 43 εκατομμυρίων κορωνών, καταγγέλλοντας ότι τους τοποθετήθηκε σπιράλ χωρίς καμία συναίνεση σε μια κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.
«Αν και δεν έχουμε ακόμη την πλήρη εικόνα, προκαλεί μεγάλη εντύπωση στην κυβέρνηση το γεγονός ότι τόσες πολλές Γροιλανδές γυναίκες αναφέρουν ομόφωνα πως υπέστησαν κακοποίηση από το δανέζικο σύστημα υγείας. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε ό,τι συνέβη, αλλά μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη. Επομένως, εκ μέρους της Δανίας, θέλω να πω: Συγγνώμη», δήλωσε η Φρεντέρικσεν.
Ο Νίλσεν από την πλευρά του τόνισε ότι η κυβέρνησή του εργάζεται από τον Ιανουάριο πάνω σε σχέδιο αποζημίωσης των θυμάτων και σύντομα θα ανακοινωθεί πώς θα μπορούν να υποβάλουν αίτηση.
Η υπουργός Δικαιοσύνης και Ισότητας της Γροιλανδίας, Ναάγια Χ. Ναθανίλσεν, δήλωσε ότι η συγγνώμη ήταν «απαραίτητη για να ανοίξει ο δρόμος της ίασης και της δικαίωσης». Υπογράμμισε επίσης πως η πρακτική αυτή είχε «ξεκάθαρο αποικιοκρατικό χαρακτήρα» και ότι το δανέζικο κράτος οφείλει αποζημίωση.
Η Μπούλα Λάρσεν, μία από τις γυναίκες που έχουν κινηθεί νομικά, δήλωσε «πολύ ικανοποιημένη» με τη συγγνώμη. «Μου δίνει ηρεμία να κλείσω αυτό το σκοτεινό κεφάλαιο στη ζωή μου», είπε. Η Λάρσεν, σήμερα 66 ετών, θυμάται πως στα 14 της την έστειλε στο νοσοκομείο η υπεύθυνη του οικοτροφείου της χωρίς καμία εξήγηση, όπου και υπέστη βίαιη τοποθέτηση σπιράλ. Η εμπειρία, όπως έχει δηλώσει, έμοιαζε με επίθεση και την άφησε στείρα.
«Παραβιάστηκαν η αρχή της ισότητας μεταξύ των κρατών μελών και η αρχή της δημοκρατικής λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης»
Η Ουγγαρία έκανε αγωγή στην ΕΕ για την απόφασή της να χρησιμοποιήσει παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για τη χρηματοδότηση της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, μια κίνηση που υιοθετήθηκε παρά την αντίθεση της Βουδαπέστης.
Τα δυτικά έθνη πάγωσαν περίπου 300 δισεκατομμύρια δολάρια σε ρωσικά περιουσιακά στοιχεία μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία το 2022 – περίπου 200 δισεκατομμύρια ευρώ εκ των οποίων κατέχονται από την εταιρεία συμψηφισμού Euroclear με έδρα τις Βρυξέλλες.
Τα κεφάλαια έχουν συσσωρεύσει δισεκατομμύρια σε τόκους και η Δύση έχει διερευνήσει τρόπους να χρησιμοποιήσει τα έσοδα για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας.
Η αγωγή αμφισβητεί την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πέρυσι να διοχετεύσει στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού για την Ειρήνη (EPF), ο οποίος αποζημιώνει τις χώρες που στέλνουν όπλα στο Κίεβο.
Το μέτρο, που εφαρμόστηκε τον Φεβρουάριο, κατευθύνει το 99,7% των τόκων που προέρχονται από τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας στην Ουκρανία, παρέχοντας περίπου 3-5 δισεκατομμύρια ευρώ (3,5-5,8 δισεκατομμύρια δολάρια) ετησίως.
Σε μια υπόθεση που κατατέθηκε αρχικά στο Δικαστήριο της ΕΕ και αργότερα παραπέμφθηκε στο Γενικό Δικαστήριο, η Ουγγαρία απαιτεί να «ακυρωθεί η απόφαση… σχετικά με τη διάθεση κονδυλίων σε μέτρα βοήθειας για την παροχή στρατιωτικής υποστήριξης στις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις» και να «διαταχθούν οι εναγόμενοι να καλύψουν τα δικαστικά έξοδα».
Η Βουδαπέστη υποστηρίζει ότι το EPF ενήργησε παράνομα παρακάμπτοντας το βέτο του, υποστηρίζοντας ότι η Ουγγαρία δεν είναι «συνεισφέρον κράτος μέλος».
«Ως αποτέλεσμα, παραβιάστηκαν η αρχή της ισότητας μεταξύ των κρατών μελών και η αρχή της δημοκρατικής λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή ένα κράτος μέλος στερήθηκε, αδικαιολόγητα και χωρίς νομική βάση, του δικαιώματος ψήφου του», αναφέρει η αγωγή.
Η Ουγγαρία αντιτίθεται στην άνευ όρων υποστήριξη του μπλοκ προς το Κίεβο και προτιμά τις ειρηνευτικές συνομιλίες από τη συνέχιση των εχθροπραξιών.
Η Βουδαπέστη έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει το βέτο της για να μπλοκάρει την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου ενός αμφισβητούμενου πακέτου 50 δισεκατομμυρίων ευρώ στα τέλη του 2023.
Η αντιπαράθεση έχει ωθήσει άλλα μέλη της ΕΕ να αναζητήσουν τρόπους για να παρακάμψουν την αντίσταση της Βουδαπέστης.
Η Μόσχα κατήγγειλε το «πάγωμα» περιουσιακών στοιχείων ως «ληστεία» και παραβίαση του διεθνούς δικαίου, προειδοποιώντας ότι θα γυρίσει μπούμερανγκ στη Δύση.
Ο ανώτερος αξιωματούχος του Κρεμλίνου, Μαξίμ Ορέσκιν, δήλωσε ότι το πάγωμα έχει ήδη υπονομεύσει την εμπιστοσύνη στα δυτικά χρηματοοικονομικά, ενώ ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν προειδοποίησε ότι η κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων θα επιταχύνει μια παγκόσμια στροφή προς εναλλακτικά συστήματα πληρωμών.
Οι μιναρέδες δεν σημαδεύουν πια τον ορίζοντα της πόλης που κάποτε αποκαλούσαν «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων», αλλά για τον αποφασισμένο κυνηγό ευκαιριών, οθωμανικοί θησαυροί μπορούν ακόμη να βρεθούν.
Ο καταστηματάρχης Χρήστος στέκεται έξω από ένα αντικερί στο Μπιτ Παζάρ της Θεσσαλονίκης, 10 Φεβρουαρίου 2024 (Sean Mathews/MEE)
Από τον Sean Mathews στη Θεσσαλονίκη, Ελλάδα
26 Μαρτίου 2024, 13:39 GMT
Κεχριμπαρένιες χάντρες κρέμονται από τις βιτρίνες. Τα μάτια μου πηδούν από σταυρούς και μενορά σε μία ζυγαριά σημειωμένη με οκκάδες, τη μονάδα βάρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αποφεύγω μια σειρά από σεντόνια, αποσπώμενος από το μουστακαλίδικο πρόσωπο ενός τραγουδιστή του ρεμπέτικου – ερμηνευτή τραγουδιών για χασίς και καραβάνια με καμήλες – σε έναν παλιό δίσκο βινυλίου.
Βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας. Έχω περάσει μέσα από τη βοή της Πλατείας Αριστοτέλους και ένα απλωμένο σύμπλεγμα τσιμεντένιων πολυκατοικιών μέχρι την οδό Τοσίτσα, όπου βρίσκεται το Μπιτ Παζάρ.
Τα βράδια οι φοιτητές κατακλύζουν τα ουζερί για μεζέδες. Ήρθα ένα πρωινό στα τέλη του χειμώνα, όταν τα αντικερί είναι ανοιχτά.
Πριν φτάσω, είχα ψάξει στο Etsy για ένα πτυσσόμενο τραπεζάκι και δίσκο· από εκείνα που βλέπει κανείς σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες σαλονιών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Δεν άργησε να καταγράψει το ιστορικό των αναζητήσεών μου ο αλγόριθμος της Google. Πλημμύρισα από διαφημίσεις για επιτραπέζια έπιπλα με πολυτελείς ονομασίες όπως Vintage Μαροκινά ή Ανατολίτικα Σύρο-Λιβανέζικα.
Νέο ενημερωτικό δελτίο του MEE: Jerusalem Dispatch
Εγγραφείτε για τις τελευταίες αναλύσεις και πληροφορίες για το Ισραήλ-Παλαιστίνη, μαζί με το Turkey Unpacked και άλλα ενημερωτικά δελτία του MEE
Το email σας
Αλλά επρόκειτο να επισκεφτώ τη Θεσσαλονίκη και ήθελα να βρω ένα από το Μπιτ Παζάρ, σε μια πόλη που κάποτε ονομαζόταν «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων», αλλά πιο πρόσφατα, «Φτωχομάνα».
Το τραπεζάκι που ανακάλυψα ήταν δεμένο με τις μεταμορφώσεις που σάρωσαν την πόλη, οδηγώντας στο χάσμα ανάμεσα σε αυτά τα δύο προσωνύμια.
Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων
«Μια όμορφη μέρα του Μαΐου, υπέροχη λιακάδα, καθαρός ουρανός», έτσι ξεκινά ο Γάλλος συγγραφέας Πιερ Λοτί την περιγραφή της Θεσσαλονίκης – γνωστής τότε ως Σαλονίκη – στο «Aziyadé», το κατεξοχήν οριενταλιστικό μυθιστόρημα.
Η Σαλονίκη του 1876, που επέλεξε ο Λοτί ως σκηνικό για να ξεκινήσει την ιστορία του κρυφού έρωτά του με μια Τσερκέζα κοπέλα χαρεμιού, είναι ένα αιγαιακό εμπορικό λιμάνι.
Η Θεσσαλονίκη περίπου το 1910-15 με μιναρέδες διάσπαρτους στον ορίζοντα (Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου)
Ο Λοτί περιδιαβαίνει τη «τρελή ολόκληρη πόλη των ανατολίτικων παζαριών και των τζαμιών» της Σαλονίκης ως «καλοντυμένος Αλβανός [με] όμορφα όπλα». Περνά τις νύχτες του εμπλεκόμενος σε «παράξενη πορνεία» και τα απογεύματα σε καφενεία δίπλα στο λιμάνι, όπου οι πελάτες παραγγέλνουν «ναργιλέδες, κρασί από τη Σκύρο, λουκούμια και ρακί».
Το Aziyadé είναι γεμάτο με τα στερεότυπα που χρησιμοποιούσαν τότε οι Δυτικοευρωπαίοι για να περιγράψουν τις αλληλεπιδράσεις τους με την Εγγύς Ανατολή, αλλά παρέχει μια πλούσια, άμεση μαρτυρία για το τελευταίο μεγάλο αστικό κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη (ο Λοτί ήταν τοποθετημένος στη Σαλονίκη ως αξιωματικός του ναυτικού).
«Ο Σαλονικιός γρήγορα κατάλαβε την αδυναμία των δυτικών για σουβενίρ» Macedonia: A Plea for the Primitive, A. Goff και Hugh A. Fawcett
Ακόμη και πριν από τους Οθωμανούς, η Θεσσαλονίκη, το κέντρο της Μακεδονίας — μιας ιστορικής περιοχής που σήμερα περιλαμβάνει τμήματα της Σερβίας, της Βουλγαρίας, της Ελλάδας, της Σλαβομακεδονίας και της Αλβανίας — ήταν τοποθετημένη ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση.
Ο Απόστολος Παύλος σταμάτησε στη Θεσσαλονίκη κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την πτώση της Ρώμης, η Θεσσαλονίκη ήταν δεύτερη μόνο μετά την Κωνσταντινούπολη στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Δέχτηκε επιθέσεις από Αβάρους, Σλάβους, Άραβες επιδρομείς και Σταυροφόρους, και τελικά κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς το 1430.
Την εποχή που έγραφε ο Λοτί, η Σαλονίκη αποκαλούνταν «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων», με πληθυσμό που αποτελούνταν από Έλληνες Ορθόδοξους Χριστιανούς, Βούλγαρους, Μουσουλμάνους Τούρκους και Εβραίους. Μάλιστα, οι Εβραίοι που μιλούσαν Λαντίνο αποτελούσαν την πλειοψηφία των κατοίκων της Σαλονίκης παραμονές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Ήξερα ότι το Μπιτ Παζάρ ήταν ένα αποθετήριο αυτού του παρελθόντος, αλλά ήμουν δύσπιστος αν θα έβρισκα το τραπέζι.
Ο ορίζοντας της Θεσσαλονίκης δεν είναι πια σημαδεμένος από μιναρέδες και τα λίγα διαμάντια από τα παζάρια της οθωμανικής εποχής, τις υπαίθριες αγορές και τα απαλά χρωματισμένα, αρ ντεκό κτήρια βρίσκονται τώρα σφηνωμένα ανάμεσα σε πολυκατοικίες με υγρασίες από την εποχή μετά τον πόλεμο.
Ένα κατάστημα στο Μπιτ Μπαζάρ της Θεσσαλονίκης που πουλάει αντίκες «σινί». Το παζάρι χτίστηκε από πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία (Σον Μάθιους)
Η πρώτη μου προσπάθεια να βρω το τραπέζι ήταν αποθαρρυντική. Στο πρώτο μαγαζί ρώτησα με σπαστά ελληνικά αν είχαν ένα «τραπεζάκι και σινί», χρησιμοποιώντας την παλιά ελληνική λέξη για τον δίσκο, κοινή και στις τουρκικές, αραβικές και περσικές γλώσσες.
Ο καταστηματάρχης με απέφυγε με έναν αδιάφορο μορφασμό.
Μια στοίβα από σινί ήταν εκτεθειμένα με την επάνω πλευρά προς τα έξω έξω από το διπλανό κατάστημα. Αυτό ήταν πιο ελπιδοφόρο. Ο καταστηματάρχης εδώ ήταν πιο φιλικός. Αυτά, είπε, ήταν περίπου 80 ετών, αλλά εκείνα που βρίσκονταν μέσα χρονολογούνταν από τον 18ο αιώνα. Του είπα ότι έψαχνα και για το τραπεζάκι.
«Ααα, αραμπίκ στυλ», είπε, κοιτάζοντας μια φωτογραφία στο iPhone μου. «Δύσκολο.»
Στο επόμενο μαγαζί, μπρίκια με μακριά λαβή για το ψήσιμο του τουρκικού καφέ γέμιζαν τα ράφια, πλάι σε κρυστάλλινα γυαλικά. Ρούφηξα τη μυρωδιά από τσιγάρο και λιβάνι.
Η πραμάτεια ήταν φτωχή σε σύγκριση με το προηγούμενο μαγαζί, αλλά βρήκα ένα χάλκινο σινί που μου άρεσε και ρώτησα τον καταστηματάρχη, ο οποίος μου συστήθηκε ως Χρήστος, αν είχε και βάση.
Δεν είχε προλάβει να βγει από το κατάστημα και ήδη επιθεωρούσα το δίσκο πάνω σε μια πλούσια, σχεδόν εβένινη, ξύλινη βάση. Τα λεπτεπίλεπτα ξυλόγλυπτα μπλοκ του μασραμπίγια ήταν καλυμμένα με παχύ στρώμα σκόνης και τα πόδια ήταν διακοσμημένα με ένθετο φίλντισι.
Η τιμή του Χρήστου: 100 ευρώ με μετρητά ή 130 με κάρτα. Χωρίς παζάρι, έβγαλα δύο καθαρά χαρτονομίσματα των πενήντα ευρώ από την τσέπη μου και κατευθύνθηκα βόρεια στην οδό Βενιζέλου με το καινούργιο μου τραπέζι, προς την Άνω Πόλη, την παλιά μουσουλμανική συνοικία της πόλης.
Η πτυσσόμενη βάση δίσκου, η οποία κατασκευάστηκε από την οικογένεια Αρουάνι στα τέλη του 19ου αιώνα στη Δαμασκό και αγοράστηκε στη Θεσσαλονίκη από τον συγγραφέα στο σπίτι του συγγραφέα στην Αθήνα (Sean Mathews)
Η Άνω Πόλη βρίσκεται σε έναν λόφο πίσω από το παλιό οθωμανικό κονάκι, το οποίο σήμερα στεγάζει το Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης. Γλίτωσε τα χειρότερα της πυρκαγιάς του 1917 που κατέκαψε το κέντρο της πόλης. Οι λιθόστρωτοι δρόμοι της πλαισιώνονται από σπίτια της οθωμανικής περιόδου με σαχνισιά — προεξέχοντα παράθυρα — και αυλές που μοσχοβολούν μανταρινιές, στριμωγμένες αμήχανα ανάμεσα σε χώρους στάθμευσης.
Συναντώ φίλους στο Τσινάρι, ένα καφενείο με τζαμαρία από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για να γιορτάσουμε το εύρημά μου. Παραγγέλνουμε σαλάτα με παντζάρια και κομμάτια σκόρδου, ντολμαδάκια και τζιγεροσαρμάδες — συκώτι και ρύζι τυλιγμένα σε έντερο. Το κρύο του μακεδονίτικου χειμώνα εξουδετερώνεται από τη σόμπα με μαντεμένια πόρτα και γουλιές από δυνατό τσίπουρο.
«Εδώ η Ανατολή και η Δύση αναμειγνύονται στα καλύτερά τους», σκέφτηκα, μεθυσμένος από τον ενθουσιασμό ότι ανακάλυψα το τραπέζι στο Μπιτ Παζάρ και κατέκτησα το δικό μου κομμάτι από το παρελθόν της πόλης.
«Το τραπέζι δεν είναι ελληνικό, ξέρεις», είπε ένας φίλος. «Είναι ισλαμικό. Δεν έχει καμία σχέση με τη Θεσσαλονίκη.»
Άλλος με τσίγκλισε γελώντας. «Μ@λάκα», ελληνική αργκό για “ηλίθιε”. «Η γιαγιά μου είχε τέτοιους δίσκους για πίτες. Είναι πολύ χωριό. Κανείς δεν θέλει αυτά τα πράγματα.»
«Άρωμα σύγχρονου Βυζαντίου»
Στο Salonica: City of Ghosts, ο ιστορικός Μαρκ Μαζάουερ παρατηρεί πως η ύστερη οθωμανική Σαλονίκη ήταν το παράθυρο της Δυτικής Ευρώπης προς την Ανατολή, όλο και περισσότερο παγιδευμένη σε στερεότυπα από συγγραφείς όπως ο Λοτί:
«Καθώς η Αθήνα και το Βελιγράδι διέγραφαν τα ίχνη του πρόσφατου οθωμανικού τους παρελθόντος, η Σαλονίκη μετατρεπόταν σε κάτι παραπάνω από ένα στυλ – μια ‘αδιαμφισβήτητα ανατολίτικη εμφάνιση’ – που γινόταν όλο και πιο έντονη… ο ανώμαλος χαρακτήρας της μέσα σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον, όλο και πιο σαγηνευτικός.»
«Υπήρχε μια διαρκής εναλλαγή μόδας και αισθητικής σε εκλεπτυσμένες πόλεις όπως η Σαλονίκη. Ένα σπίτι θα συνδύαζε ανατολίτικα και ευρωπαϊκά έπιπλα»
Γιώργος Μαγγίνης, διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη
Για μένα, υπάρχει ένα άρωμα σύγχρονου Βυζαντίου στη Θεσσαλονίκη, όπου τα κορίτσια φορούν περισσότερο μακιγιάζ και οι άνδρες ντύνονται πιο σκληροτράχηλα απ’ ό,τι στην Αθήνα. Η έλξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι πιο ισχυρή εδώ. Η Θεσσαλονίκη απέχει 130 χιλιόμετρα από το Άγιον Όρος. Τα σύγχρονα σύνορα δεν έχουν σταματήσει τις τουρκικές, ελληνικές και βουλγαρικές κουζίνες από το να συγχωνεύονται μέσα στην πόλη.
«Η Θεσσαλονίκη θεωρείται η κληρονόμος της Κωνσταντινούπολης στον ελληνικό πολιτισμό, λόγω της Εκκλησίας και των απογόνων των προσφύγων από τη Μικρά Ασία», μου είπε ο Βασίλης Γούναρης, ειδικός στη νεότερη ελληνική ιστορία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
«Αλλά δεν είναι πια μεγάλη λιμενική πόλη. Ο κόσμος ταξιδεύει με αεροπλάνο. Όχι με ατμόπλοιο.»
Ο Χρήστος μου είπε ότι το τραπέζι είχε τουλάχιστον 100 χρόνια. «Η Θεσσαλονίκη ήταν ένα εμπορικό κέντρο της Μεσογείου», είπε. «Στο Μπιτ Παζάρ βλέπουμε αντίκες από παντού – από τη Βουλγαρία, την Τουρκία και την Αίγυπτο.»
Η εντύπωσή μου για μια συνέχεια ανάμεσα σε εκείνο το παρελθόν και τη σύγχρονη Θεσσαλονίκη ενέπνευσε το κυνήγι μου για το τραπέζι. Αλλά μήπως είχα πέσει στην παγίδα συγγραφέων όπως ο Λοτί, βλέποντας μόνο τον πολιτισμό και την ιστορία που ήθελα να δω, επιβάλλοντας μια σύνδεση που ίσως να μην υπήρχε πια;
Ήθελα να μάθω περισσότερα για το νέο μου τραπέζι και τη θέση του στη Σαλονίκη.
«Τουρκικά σπαθιά και ελληνικά μαχαίρια»
«Ο Σαλονικιός γρήγορα κατάλαβε την αδυναμία των δυτικών για σουβενίρ», σύμφωνα με τον A. Goff και τον Hugh A. Fawcett, συγγραφείς του Macedonia: A Plea for the Primitive, που εκδόθηκε το 1921.
Οι τουρίστες στη Θεσσαλονίκη εκείνης της εποχής μπορούσαν να διαλέξουν «αντίκες όπως τουρκικά σπαθιά και πιστόλια, ελληνικά μαχαίρια, αλβανικές θήκες φυσιγγίων και παλιά νομίσματα από τη βυζαντινή και ρωμαϊκή εποχή».
Προφανώς, δεν ήμουν ο μόνος που είχε έλθει στα μαγαζιά με τα περίεργα της πόλης. Στα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Σαλονίκη — όπως τα λιμάνια της Βηρυτού και της Σμύρνης — ήταν εύκολα προσβάσιμη στους δυτικούς.
Η Μερσέντες Βολέ, ειδικός στις ανατολίτικες αντίκες και το σχεδιασμό στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας, είπε ότι το τραπέζι μου θα ταίριαζε απόλυτα στα μαγαζιά της Σαλονίκης, προσαρμοσμένα στους δυτικούς που έκαναν περιοδείες στην Εγγύς Ανατολή.
Τσινάρι, ένα καφέ της οθωμανικής εποχής στην Άνω Πόλη, την παλιά πόλη της Θεσσαλονίκης, που σερβίρει παραδοσιακούς μεζέδες (Sean Mathews/MEE)
Βάσει των φωτογραφιών που της έστειλα, η Βολέ είπε ότι το τραπέζι μου κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Δαμασκό από την οικογένεια Αρουάνι, Σύρους Χριστιανούς που είχαν επιχείρηση κατασκευής επίπλων σε «λεβαντίνικο» στυλ.
«Τραπέζια σαν αυτό κυκλοφορούσαν σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Έμποροι στο Κάιρο και την Αθήνα τα διέθεταν», είπε. «Είναι εφεύρεση του 19ου αιώνα. Πριν από αυτό, ξέρουμε ότι στη Δαμασκό, για παράδειγμα, οι άνθρωποι δεν είχαν τραπέζια. Η ιδέα να ξοδέψει κανείς χρήματα για κάτι τέτοιο ήταν πολύ πρόσφατη.»
Αφηγήσεις για την μακεδονική ύπαιθρο εκείνης της εποχής περιγράφουν φτωχικά μουσουλμανικά και χριστιανικά σπίτια. Στην Αθήνα, επισκέφτηκα τον Γιώργο Μαγγίνη, διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη, για να τον ρωτήσω ποιος θα αγόραζε ένα τέτοιο τραπέζι.
«Τουρίστες, φυσικά», μου είπε ο Μαγγίνης και χαμογέλασε. «Και Λεβαντίνοι, που ακολουθούσαν τη μόδα των Ευρωπαίων για το ανατολίτικο, αλλά το καταλάβαιναν καλύτερα από αυτούς, επειδή το είχαν γύρω τους και τους ήταν οικείο.»
Οι Λεβαντίνοι ήταν οι πολύγλωσσοι έμποροι, τραπεζίτες, διπλωμάτες και κατάσκοποι που διατηρούσαν ζωντανό το εμπόριο και την πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο. Ονόμαζαν πόλεις όπως η Σαλονίκη και η Σμύρνη πατρίδα και πλούτισαν υπηρετώντας ως ενδιάμεσοι μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Το Μουσείο Μπενάκη ιδρύθηκε από έναν Λεβαντίνο, τον Έλληνα Αλεξανδρινό επιχειρηματία Αντώνη Μπενάκη, παθιασμένο συλλέκτη ισλαμικής και ανατολίτικης τέχνης.
«Η λεβαντίνικη μεσαία τάξη που αγόραζε αυτά τα τραπέζια αντέγραφε τους μεγάλους συλλέκτες όπως ο Αντώνης Μπενάκης, που και ο ίδιος κόλλησε το μικρόβιο της συλλογής από Δυτικοευρωπαίους. Υπήρχε μια διαρκής εναλλαγή μόδας και αισθητικής σε εκλεπτυσμένες πόλεις όπως η Σαλονίκη. Ένα σπίτι συνδύαζε ανατολίτικα και ευρωπαϊκά έπιπλα, τόσο χριστιανών όσο και μουσουλμάνων αστών.»
Όταν εκδόθηκε το A Plea for the Primitive, η Θεσσαλονίκη βρισκόταν στο κατώφλι συγκλονιστικών αλλαγών που θα επηρέαζαν τον τρόπο με τον οποίο οι ντόπιοι αλληλεπιδρούσαν με τα «λεβαντίνικα» προϊόντα.
«Ανατολίτικη αισθητική»
Το 1912, τα ελληνικά στρατεύματα απελευθέρωσαν τη Σαλονίκη από τους Οθωμανούς στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο. Η Ελλάδα μπήκε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων. Μετά τη λήξη του, η Ελλάδα ανταμείφθηκε με μερίδιο στη Μικρά Ασία, που τότε φιλοξενούσε πάνω από ένα εκατομμύριο Έλληνες.
Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, γεννημένος στη Σαλονίκη, ηγήθηκε της μάχης εναντίον των ελληνικών στρατευμάτων μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκδιώκοντάς τα από την Ανατολία και ιδρύοντας τη σύγχρονη Τουρκία. Σήμερα, το σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ είναι μουσείο, συνδεδεμένο με το τουρκικό προξενείο.
Η ελληνική ήττα στη Μικρά Ασία κορυφώθηκε με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, κατά την οποία 1,5 εκατομμύριο Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί εκδιώχθηκαν από τη σημερινή Τουρκία και 400.000 Μουσουλμάνοι από την Ελλάδα.
«Τραπέζια σαν αυτό κυκλοφορούσαν σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Έμποροι στο Κάιρο και την Αθήνα τα διέθεταν»
Μερσέντες Βολέ, ειδικός στις ανατολίτικες αντίκες
Η Θεσσαλονίκη έγινε το νέο σπίτι για πολλούς Έλληνες που έφευγαν κυνηγημένοι από την Ανατολία. Εγκαταστάθηκαν σε εγκαταλελειμμένα σπίτια στην Άνω Πόλη και έχτισαν το Μπιτ Παζάρ, του οποίου το όνομα προέρχεται από την τουρκική λέξη για τις ψείρες.
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έφερε το τελειωτικό πλήγμα στον κοσμοπολιτισμό της Θεσσαλονίκης, όταν το 96% του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης, που αριθμούσε 46.000 άτομα, δολοφονήθηκε στο Ολοκαύτωμα.
Ο ελληνοτουρκικός πόλεμος και η ανταλλαγή πληθυσμών μείωσαν τη γοητεία των λεβαντίνικων επίπλων για την ανερχόμενη ελληνική αστική τάξη της Θεσσαλονίκης, είπε ο Μαγγίνης. «Το τοπίο άλλαξε.»
«Αυτό που κάποτε ήταν αισθητική, οριενταλιστική όραση, έγινε πολιτικοποιημένο», είπε. Τραπέζια σαν το δικό μου πετάχτηκαν.
Ωστόσο, η ανώτερη τάξη της Ελλάδας δεν μπορούσε να κόψει τους πολιτισμικούς και γεωγραφικούς δεσμούς της με την Εγγύς Ανατολή.
Ο Μπενάκης, φλογερός Έλληνας εθνικιστής, άνοιξε το μουσείο του το 1931, όταν η μνήμη της ανταλλαγής πληθυσμών ήταν ακόμα νωπή. Το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής του αποτελούνταν από ανατολίτικη τέχνη και αντίκες. «Ο Μπενάκης εκτιμούσε αυτά τα πράγματα για αυτό που είναι — όμορφα αντικείμενα, μέρος της ιστορίας της περιοχής μας. Δεν τους κολλούσε πολιτικές ταμπέλες», είπε ο Μαγγίνης.
Πιο πρόσφατα, ο πρώην αριστερός δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, έκανε προσπάθεια να αναδείξει το κοσμοπολίτικο παρελθόν της πόλης, διοργανώνοντας εκθέσεις τέχνης στα εναπομείναντα οθωμανικά και εβραϊκά μνημεία και προωθώντας την πόλη σε Ισραηλινούς και Τούρκους τουρίστες.
Η τελευταία μου επαφή ήταν με τον Μπρένταν Λιντς, πρώην επικεφαλής του τμήματος Ισλαμικής Τέχνης του Sotheby’s στο Λονδίνο και έμπορο αντίκας. Μου είπε ότι η Ελλάδα ήταν βασικός προορισμός για λεβαντίνικα συλλεκτικά είδη κατά την εποχή των μεγάλων περιηγήσεων στην Εγγύς Ανατολή. Σήμερα, οι τιμές για αυθεντικά κομμάτια στην Αθήνα μπορούν να ανταγωνίζονται το Λονδίνο ή τη Νέα Υόρκη.
«Μάλλον η Θεσσαλονίκη παραμένει εκτός τουριστικού χάρτη, τουλάχιστον τον χειμώνα», είπε. Ο Λιντς εκτίμησε την αξία του τραπεζιού σε δημοπρασία στα 500-600 δολάρια. Ένα καλό κέρδος. Οι Λεβαντίνοι θα ήταν περήφανοι. Αλλά το τραπέζι μου δεν πωλείται.
Εάν κριθεί ένοχος μπορεί να αντιμετωπίσει την απομάκρυνσή του από το αξίωμά του μέσω μυστικής ψηφοφορίας από τα 125 κράτη μέλη του ΔΠΔ
Δεύτερη γυναίκα υπέβαλε καταγγελία για σεξουαλική παρενόχληση κατά του επικεφαλής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) Καρίμ Χαν.
Η γυναίκα αυτή καταγγέλλει ότι ο Χαν, όταν ήταν υπεύθυνος για την καθοδήγηση νέων επαγγελματιών, προέβη σε ανεπιθύμητες σεξουαλικές επιθέσεις και κατάχρηση εξουσίας εις βάρος της.
Οι ισχυρισμοί της αφορούν την περίοδο 2009, όταν εκείνη εργαζόταν ως άμισθη βοηθός του, σύμφωνα με τον Guardian.
Ο Χαν, που αρνείται τις κατηγορίες για «οποιαδήποτε μορφή»σεξουαλικής κακοποίησης, έχει αποσυρθεί προσωρινά από τη θέση του επικεφαλής του τμήματος δίωξης του ΔΠΔ, καθώς αναμένει τα αποτελέσματα της έρευνας για άλλες κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης που υπέβαλε υπάλληλος του ΔΠΔ.
Η έρευνα, η οποία ξεκίνησε πέρυσι από τον οργανισμό του ΟΗΕ, περιλαμβάνει και τη νέα καταγγελία, η οποία αναφέρθηκε το καλοκαίρι.
Η δεύτερη γυναίκα, δήλωσε ότι υπήρξε θύμα της εξουσιαστικής συμπεριφοράς του Χαν κατά τη διάρκεια του χρόνου που δούλευε μαζί του στην Ολλανδία.
Η καταγγέλλουσα ανέφερε πως ο Χαν, όντας διακεκριμένος δικηγόρος, της ζήτησε να εργαστεί στο σπίτι του, όπου εκείνη υποστηρίζει ότι αναγκάστηκε να αντέξει τις ενοχλήσεις του και τις επίμονες σεξουαλικές προτάσεις του.
Η υποκείμενη έρευνα είναι σε πλήρη εξέλιξη και οι συνθήκες των καταγγελιών θα εξεταστούν από νομικούς εμπειρογνώμονες, οι οποίοι και θα προτείνουν ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν εναντίον του Χαν, εάν αποδειχθεί ότι έχει παραβιάσει σοβαρά τα καθήκοντά του.
Εάν κριθεί ένοχος για σοβαρές παραβάσεις, μπορεί να αντιμετωπίσει την απομάκρυνσή του από το αξίωμά του μέσω μυστικής ψηφοφορίας από τα 125 κράτη μέλη του ΔΠΔ.
Στην πρώτη δημόσια δήλωσή του μετά την αποκάλυψη των κατηγοριών, ο Χαν είχε δηλώσει πως «σε 30 χρόνια δουλειάς σε διάφορους τομείς δεν υπήρξε ποτέ καμία καταγγελία σε βάρος μου από οποιονδήποτε».
Ο Χαν, 55 ετών, εξελέγη το 2021 για να υπηρετήσει μια εννεαετή θητεία ως γενικός εισαγγελέας.
Είναι ουσιαστικά το δημόσιο πρόσωπο του ΔΠΔ, ενός δικαστηρίου τελευταίας προσφυγής που διερευνά και διώκει άτομα κατηγορούμενα για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Σε ένα έγγραφο με την ένδειξη «απόρρητο» και «άκρως εμπιστευτικό» και τιτλο «Μνημόνιον παύσεως του αρχιεπισκόπου Σιναίου Δαμιανού εκ της θέσεως του ηγουμένου της Μονής του Όρους Σινά και αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραϊθώ» τα μέλη της αδελφότητας που αποφάσισαν «πραξικοπηματικά» κατά τον Ηγούμενο Δαμιανό την παύση του αναλύουν το πλήρες σκεπτικό πίσω από τις ενέργειες τους ενώ καταθέτουν τις απόψεις τους για το πως οι ίδιοι τον βλέπουν σήμερα.
Το κατηγορητήριο
Στην καρδιά του απορρήτου υπομνήματος βρίσκεται ένα κατηγορητήριο που ξεδιπλώνεται σε δεκάδες σελίδες και περιγράφει με λεπτομέρειες γιατί, κατά τους μοναχούς, ο Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός δεν μπορούσε πλέον να παραμείνει στη θέση του. Το κείμενο συγκεντρώνει κανονικές, ηθικές και διοικητικές αιτιάσεις, οι οποίες, όπως αναφέρουν, «συνθέτουν την εικόνα μιας συστηματικής παραβίασης των Θεμελιωδών Κανονισμών».
Οι μοναχοί ξεκινούν από την προώθηση του νόμου 5224/2025 στην ελληνική Βουλή. Κατά την περιγραφή τους, ο Αρχιεπίσκοπος βρέθηκε ο ίδιος στην Αθήνα, υποστηρίζοντας ρύθμιση που εισήγαγε νέο Καταστατικό Κανονισμό Λειτουργίας της Μονής. Το έγγραφο χαρακτηρίζει την ενέργεια «απρόβλεπτη και αδιανόητη» και κάνει λόγο για «εσχάτη προδοσία», αφού, όπως υποστηρίζουν, δεν είχε λάβει ποτέ έγκριση από την Αδελφότητα ούτε είχε παρουσιαστεί σε δημόσια διαβούλευση.
Ακολουθεί η κατηγορία της συστηματικής απουσίας. Το υπόμνημα υπολογίζει ότι τα τελευταία χρόνια ο Δαμιανός περνούσε μόλις δύο ή τρεις μήνες το χρόνο στο Σινά, και μάλιστα όχι εντός του Μοναστηριού αλλά σε τουριστικά καταλύματα. Τονίζουν ότι απουσίαζε ακόμη και από κορυφαίες εορτές, όπως το Πάσχα και τα Χριστούγεννα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίστηκε μόνο για λίγες ώρες και αποχώρησε αμέσως.
Ιδιαίτερη θέση έχει η αναφορά στη συγκατοίκηση με την κ. Α.Κ. Οι μοναχοί επικαλούνται τον Γ΄ Κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και σημειώνουν ότι η παρουσία της εξελίχθηκε σε άμεση ανάμιξη στη διοίκηση: πρόσβαση σε αρχεία, αλληλογραφία, ακόμη και στα πρακτικά της Ιεράς Συνάξεως. Στο κείμενο γίνεται λόγος για «υποκατάσταση του ίδιου του Αρχιεπισκόπου».
Στο οικονομικό πεδίο, το κατηγορητήριο είναι εξίσου αιχμηρό. Οι μοναχοί αναφέρονται σε πωλήσεις ακινήτων χωρίς απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, σε «αδιαφανή διαχείριση» εσόδων και σε σημαντική απόκλιση ανάμεσα στα εισοδήματα και στα χρήματα που έφταναν τελικά στη Μονή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: το 2024, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτουν, από έσοδα άνω των 530.000 ευρώ, στη Μονή διατέθηκαν μόλις 60.000, ενώ οι προσωπικές δαπάνες του Αρχιεπισκόπου ξεπέρασαν τις 62.000.
Σημαντικό μέρος καταλαμβάνει και η υπόθεση των παλιμψήστων χειρογράφων. Το υπόμνημα καταγγέλλει ότι παραχωρήθηκαν δικαιώματα ψηφιοποίησης σε ξένο πανεπιστήμιο χωρίς την έγκριση της Αδελφότητας, με εμπλοκή μάλιστα μελών της οικογένειας της κ. Α.Κ. Η υπόθεση, όπως σημειώνεται, έφθασε μέχρι τις αιγυπτιακές αρχές, οι οποίες κατέσχεσαν υλικό σε έλεγχο στο αεροδρόμιο του Καΐρου.
Τέλος, το κείμενο καταγράφει σειρά διοικητικών παραβάσεων: απόπειρες αποπομπής μοναχών χωρίς αιτία, εγγραφή νέων μελών χωρίς τις προβλεπόμενες διαδικασίες, ακόμη και αναφορά σε πλαστογράφηση υπογραφής μέλους της Ιεράς Συνάξεως.
Συνολικά, το κατηγορητήριο σκιαγραφεί την εικόνα ενός ηγουμένου που –σύμφωνα με την Αδελφότητα– δεν ακολούθησε τους κανόνες που ο ίδιος υπέγραψε με την εκλογή του, αλλά αντίθετα τους παρέκαμψε σε καίρια ζητήματα διοίκησης, οικονομικής διαχείρισης και πνευματικής ζωής.
Η προσωπικότητα του Δαμιανού
Στο ίδιο κείμενο περιγράφεται και η προσωπικότητα του Αρχιεπισκόπου. Η Αδελφότητα αναγνωρίζει ότι ο Δαμιανός υπήρξε για δεκαετίες πρόσωπο με απλότητα και πραότητα, αγαπητό στον λαό, και ότι σήκωσε από νεαρή ηλικία το βάρος της ηγουμενίας σε έναν από τους πιο ιστορικούς μοναστικούς τόπους της Ορθοδοξίας.
Ωστόσο, όπως αναφέρεται, τα στοιχεία αυτά σταδιακά επισκιάστηκαν από την απομάκρυνσή του από την Αδελφότητα, την επιρροή τρίτων προσώπων και την αδυναμία του να λειτουργήσει συλλογικά με τα θεσμικά όργανα της Μονής. Οι μοναχοί κάνουν λόγο για «μεταστροφή» του χαρακτήρα του, η οποία, κατά την περιγραφή τους, οδήγησε σε αλλεπάλληλες συγκρούσεις.
Το ζήτημα της νομιμότητας
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στο υπόμνημα στη νομιμότητα της διαδικασίας παύσης. Ο Αρχιεπίσκοπος υποστήριξε ότι η Γενική Συνέλευση δεν είχε δικαίωμα να συγκληθεί χωρίς τη δική του έγκριση. Οι μοναχοί επικαλούνται το άρθρο 10 των Θεμελιωδών Κανονισμών, όπου προβλέπεται ότι η Συνέλευση μπορεί να συγκληθεί είτε από τον Αρχιεπίσκοπο με την Ιερά Σύναξη είτε από τα δύο τρίτα της Αδελφότητας.
Το σημείο που αποτέλεσε πεδίο αντιπαράθεσης είναι ο αριθμός των κανονικών μελών. Ο Αρχιεπίσκοπος υποστήριξε ότι τα μέλη ήταν 26, καθώς είχαν εγγραφεί τρεις νέοι μοναχοί. Οι μοναχοί από την πλευρά τους θεωρούν ότι οι εγγραφές αυτές έγιναν από μη έγκυρη Σύναξη και κατά συνέπεια τα κανονικά μέλη ήταν 23. Από αυτούς, 16 υπέγραψαν τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης, ποσοστό που υπερβαίνει τα δύο τρίτα.
Στο έγγραφο αναλύονται και διαφορετικά σενάρια υπολογισμού, με τον αριθμό των μελών να κυμαίνεται μεταξύ 23 και 25. Σε όλες τις περιπτώσεις, σημειώνουν οι μοναχοί, το όριο των δύο τρίτων καλύπτεται.
Σύμφωνα με τις υπογραφές, το έγγραφο συντάχθηκε στις 19 Αυγούστου (6 με το παλαιό ημερολογιο που ακολουθεί η Μονή Σινά) και συντάχθηκε από τον ιερομόναχο Νηφωνα και τους μοναχούς Ησύχιο και Σωφρόνιο που σήμερα βρίσκονται ανάμεσα σε αυτούς που εκδίωξε ο ηγούμενος από τη Μονή
Μια κρίσιμη συγκυρία
Η απόφαση παύσης του Αρχιεπισκόπου Δαμιανού δεν αποτελεί απλώς ένα εσωτερικό γεγονός για τη Σιναϊτική Αδελφότητα. Έρχεται σε μια περίοδο που η Μονή βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία στις σχέσεις της με το αιγυπτιακό κράτος.
Η αιγυπτιακή δικαιοσύνη έχει καταστήσει σαφές ότι θεωρεί τη Μονή ιδιοκτησία του κράτους, στερώντας από την Αδελφότητα κάθε τυπική κυριότητα. Την ίδια στιγμή, οι αρχές του Καΐρου διαβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα του μοναστηριού ούτε να επηρεάσουν την καθημερινότητα των μοναχών. Ωστόσο, όπως τονίζουν κύκλοι που παρακολουθούν στενά το ζήτημα, οι διαβεβαιώσεις αυτές δεν αίρουν το ουσιαστικό πρόβλημα: το κράτος δεν αναγνωρίζει στη Μονή το δικαίωμα να αποφασίζει η ίδια για τον εαυτό της.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εσωτερική κρίση και η παύση ενός ηγουμένου με πενήντα χρόνια διακονίας αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Η Αδελφότητα καλείται να διαχειριστεί όχι μόνο τις εσωτερικές της πληγές, αλλά και έναν εξωτερικό παράγοντα που, όπως όλα δείχνουν, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στο μέλλον της Μονής του Σινά.
Η απόφαση παύσης ενός Αρχιεπισκόπου του Σινά μετά από μισό αιώνα ηγουμενίας αποτελεί εξέλιξη πρωτόγνωρη για την ιστορία της Μονής. Η δημοσιοποίηση του απορρήτου υπομνήματος από τους ίδιους τους μοναχούς δείχνει την πρόθεσή τους να στηρίξουν δημόσια την επιλογή τους και να απαντήσουν στις ενστάσεις περί κανονικότητας.
Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον το ερώτημα για το πώς θα αντιδράσουν τα εκκλησιαστικά και πολιτικά κέντρα που διαχρονικά συνδέονται με το Σινά. Η Αδελφότητα δηλώνει ότι ενήργησε εντός των ορίων που της θέτουν οι κανονισμοί και ότι η παύση ήταν αναπόφευκτη. Από την άλλη πλευρά, η μακρά πορεία του Αρχιεπισκόπου και οι δεσμοί του με την παράδοση της Μονής καθιστούν την υπόθεση ζήτημα που ξεπερνά τα στενά όρια μιας εσωτερικής διαφοράς.
Η αρχαία Μίεζα είναι ο τόπος όπου συνυπήρξαν δύο προσωπικότητες της αρχαιότητας
Την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης του ερευνητικού προγράμματος στο βασιλικό γυμνάσιο της αρχαίας Μίεζας, ανακοίνωσε το υπουργείο Πολιτισμού.
Η αρχαία Μίεζα είναι ο τόπος όπου συνυπήρξαν δύο προσωπικότητες της αρχαιότητας, καθώς ήταν το μέρος που ο Αριστοτέλης δίδαξε τον Μέγα Αλέξανδρο και τους νεαρούς Μακεδόνες που άλλαξαν τον κόσμο.
Οι γραφίδες που χρησιμοποιούσαν οι μαθητές του Αριστοτέλη
Τι περιέλαβε η έρευνα
Η έρευνα που πραγματοποιείται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας, υπό τη διεύθυνση της επίτιμης εφόρου Αγγελικής Κοτταρίδη περιλάμβανε ανασκαφή, καθαρισμό και τεκμηρίωση των ευρημάτων, συντήρηση, μελέτη και συσχέτιση με τα ευρήματα των παλαιότερων ανασκαφικών περιόδων, αλλά και προκαταρκτικές εργασίες (σχεδίαση, μελέτη αρχιτεκτονικών μελών και δομών) για την εκπόνηση της μελέτης προστασίας και ανάδειξης του μνημειακού συγκροτήματος και αναστήλωσης του δυτικού τμήματος του ξυστού, της δωρικής στοάς όπου γινόταν η εξάσκηση στον αγώνα δρόμου.
Η ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε σε σημεία κρίσιμα για την κατανόηση της αρχιτεκτονικής δομής του τεράστιου οικοδομήματος επιβεβαίωσε την κατασκευή του συνόλου στα μέσα του 4ου αιώνα σύμφωνα με ένα ενιαίο σχέδιο και συνακόλουθα την συσχέτιση με τον Φίλιππο Β΄(359-336 π.Χ.) και τον Μεγαλέξανδρο.
Νέο στοιχείο είναι η ανακάλυψη της διαμόρφωσης του χώρου σε γιγαντιαία κλίμακα: ο φυσικός βράχος (πωρόλιθος) του υπεδάφους απολαξεύτηκε, ώστε να σχηματιστούν τρία τεράστια, οριζόντια, απολύτως επίπεδα άνδηρα (έκτασης περ. 14 στρεμμάτων) που αναπτύσσονται σε αυστηρά γεωμετρική αλληλουχία από τα νοτιοδυτικά, όπου βρίσκεται το υπερκείμενο νοτιοδυτικό συγκρότημα, προς τα βόρεια, όπου η παλαίστρα και τα ανατολικά όπου, στο χαμηλότερο σημείο, εκτεινόταν η διώροφη στοά του ξυστού που έφτανε σε μήκος σχεδόν τα 200 μέτρα.
Δεν αποκλείεται η κλιμάκωση των επιπέδων των διάφορων επί μέρους λειτουργικών ενοτήτων του γυμνασίου να αντιστοιχεί σε ιεράρχηση της λειτουργίας τους.
Στρώμα καταστροφής στον ΝΔ χώρο της παλαίστρας
Αντιστοιχίες και ομοιότητες με το ανάκτορο των Αιγών
Στον τοίχο με τους αμφικίονες του ξυστού, αλλά και σε αρχιτεκτονικά μέλη (κιονόκρανα κλπ.) σώζονται ακόμη εξαιρετικής ποιότητας λευκά κονιάματα, ίδια με αυτά των βασιλικών τάφων και του ανακτόρου των Αιγών. Γενικότερα παρατηρούνται αντιστοιχίες και ομοιότητες με το ανάκτορο των Αιγών που αποτελούν, όπως φαίνεται, χαρακτηριστικά της «κλασικής μακεδονικής αρχιτεκτονικής», αλλά και διαφοροποιήσεις που οφείλονται στην διαφορετική λειτουργία.
Ένα βασικό χαρακτηριστικό του γυμνασίου της Μίεζας εκτός από το μέγεθος του είναι η εκτεταμένη χρήση πώρινων γωνιόλιθων, μάλιστα στην περιοχή ανάμεσα στην παλαίστρα και το νοτιοδυτικό συγκρότημα οι λίθινοι τοιχοβάτες σώζονται σημειακά σε ύψος που φτάνει τα δύο μέτρα.
Το άλειμμα των αθλούμενων νέων με λάδι ήταν απολύτως απαραίτητο στοιχείο της ζωής στο γυμνάσιο.
Τα θραύσματα παναθηναϊκών αμφορέων που βρίσκονται στον ξυστό και στην παλαίστρα φανερώνουν ότι οι νεαροί γόνοι της μακεδονικής ελίτ προτιμούσαν το εκλεκτό και καθόλου φθηνό λάδι των ιερών δένδρων της Αθήνας, ωστόσο το πιο συγκινητικό εύρημα είναι τέσσερις γραφίδες από αυτές που οι μαθητές του Αριστοτέλη χρησιμοποιούσαν για να γράφουν τα γυμνάσματά τους.
Το πρόγραμμα έγινε στο πλαίσιο προγραμματικής σύμβασης που υπέγραψαν η Λίνα Μενδώνη και ο δήμαρχος Νάουσας Νίκος Κουτσογιάννης στις 7 Αυγούστου 2024.
Νότιος χώρος της παλαίστρας και νοτιοδυτικό συγκρότημα
https://www.pronews.gr/politismos/sto-fos-i-anaskafi-tou-vasilikou-gymnasiou-tis-makedonias-ekei-pou-o-aristotelis-didakse-ton-mega-aleksandro/
Ο Αμερικανός πρόεδρος ζητά να κατηγορηθεί «Δεν θα αφήσουμε ψυχοπαθείς να διαλύσουν την χώρα»
Επίθεση κατά του Τζορτζ Σόρος και του γιου του εξαπέλυσε ο Ντόναλντ Τραμπ μέσω ανάρτησης στην πλατφόρμα Truth Social, καλώντας την αμερικανική δικαιοσύνη να ασκήσει κατηγορίες εναντίον τους για την υποστήριξή τους σε «βίαιες διαμαρτυρίες» και άλλες δραστηριότητες.
«Ο Τζορτζ Σόρος και ο υπέροχος ακροαριστερός γιος του θα πρέπει να κατηγορηθούν με τον νόμο RICO για την υποστήριξή τους σε βίαιες διαμαρτυρίες και πολλά άλλα σε όλη τη χώρα», έγραψε ο Τραμπ, αναφερόμενος στον νόμο που επιτρέπει την καταδίωξη εγκληματικών οργανώσεων
Ο Αμερικανός πρόεδρος κατηγόρησε επίσης τον Σόρος και την ομάδα του για ζημιά στη χώρα, αποκαλώντας τους ψυχοπαθείς και αναφερόμενος σε φίλους του Σόρος στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ, λέγοντας «Προσέξτε, σας παρακολουθούμε!». «Δεν θα επιτρέψουμε σε αυτούς τους τρελούς να διαλύσουν την Αμερική, χωρίς να της δώσουν ποτέ την ευκαιρία να «αναπνεύσει» και να είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ» πρόσθεσε στην ανάρτησή του.
Ο 95χρονος Τζορτζ Σόρος, χρησιμοποίησε τον πλούτο που συγκέντρωσε στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 για να δημιουργήσει τα Ιδρύματα Ανοιχτής Κοινωνίας, τα οποία υποστηρίζουν δεκάδες ΜΚΟ σε όλο τον κόσμο, ενώ πλέον ο γιος του, Αλεξάντερ Σόρος διαχειρίζεται τις δραστηριότητες του πατέρα του από το 2023.
Πέθανε ο πρώην βουλευτής της ΝΔ, Κωνσταντίνος Πυλαρινός / Φωτογραφία: Intime
27/08/2025 15:51
Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 91 ετών άφησε ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός, που υπήρξε βουλευτής της ΝΔ στην κυβέρνηση Τζαννετάκη, στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και επί μακρόν Πρόεδρος του Μουσείου Σολομού και Επιφανών Ζακυνθίων.
Ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1934. Κατείχε την ιδιότητα του πρόεδρου της Ενώσεως των Ελλήνων τέως Βουλευτών και Ευρωβουλευτών από το 2005, ενώ το 1971 εξέδιδε περιοδικό με το όνομα «Νέα Δημοκρατία».
H πολιτική του σταδιοδρομία του Κωνσταντίνου Πυλαρινού
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1957 ως μέλος του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μέχρι το 1963. Το 1967 ήταν σύμβουλος του υπουργείου Προεδρίας επί Κυβερνήσεως, Παναγιώτη Κανελλόπουλου.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στήριξε τον αντιδικτατορικό αγώνα και υπήρξε ιδρυτικό μέλος και Γενικός Γραμματέας, της ΕΡΕ Εξωτερικού.
Μεταπολιτευτικά, ανέλαβε πολύπλευρη πολιτική δράση. Διετέλεσε, Νομάρχης Μεσσηνίας (1974-76) και Νομάρχης Θεσσαλονίκης (1976-80), την περίοδο των μεγάλων σεισμών και που κατάφερε να κινήσει το θέμα του Μετρό Θεσσαλονίκης. Επίσης, ήταν ιδρυτής και Γενικός Γραμματέας του φορέα πολιτικού προβληματισμού «Ριζοσπαστικό Κίνημα» (1980-87). Διετέλεσε, επίσης, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας επί κυβερνήσεως Τζαννετάκη (1989), Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας (1989), Γενικός Γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών και Εκπρόσωπος Τύπου της Κυβερνήσεως Μητσοτάκη (1990-91), Γενικός Γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (1991-92). Από τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας (1992-93) ανέλαβε την διοίκηση του Κόμματος και εξελέγη βουλευτής Επικρατείας κατά τις εκλογές του 1993.
Υπήρξε ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (1991), ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης και του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης (1991), πρόεδρος της Κοινωνίας Πολιτών για την Προστασία των Φυσικών Πόρων (1999), αντιπρόεδρος του Διεθνούς Ιδρύματος “Maria Callas” και πρόεδρος του Συλλόγου Υποτροφιών «Μαρία Κάλλας» και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, από το 2004 έως το 2010.
Διετέλεσε σύμβουλος Οικονομικών και Οργανώσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος και γενικός διευθυντής των Οικονομικών και Τεχνικών Υπηρεσιών της (1998-2008).
Καταγγελίες για πραξικοπηματικές κινήσεις, νομική θωράκιση μέσω ρύθμισης και εσωτερικές έριδες – Τι αποκαλύπτει στο skai.gr ο Άγγελος Συρίγος για τη Μονή
Του Στέφανου Νικολαΐδη
Σοβαρές αναταράξεις προκαλεί η νέα κρίση στο εσωτερικότης ιστορικής Μονής Σινά, με παρασκηνιακές κινήσεις που καταγγέλλονται ως «εκκλησιαστικό πραξικόπημα» και πολιτικό υπόβαθρο που συνδέεται με την ψήφιση ρύθμισης από τη Βουλή για την αναγνώριση νομικής προσωπικότητας στο Μετόχι της Μονής στην Ελλάδα.
Όπως αποκαλύφθηκε, ομάδα μοναχών επιχείρησε την παύση του Αρχιεπισκόπου Σινά Δαμιανού από τη θέση του Ηγουμένου, την ώρα που ο ίδιος υπερασπιζόταν στη Βουλή το νέο νομοθέτημα. Την πρωτοβουλία φέρεται να έχει αναλάβει ο μοναχός Ησύχιος, ενώ συνεργάτες του κ. Δαμιανού καταγγέλλουν τις διαδικασίες ως αντικανονικές και αντικαταστατικές.
Τι προβλέπει η νομοθετική ρύθμιση – Τι λέει ο Άγγελος Συρίγος
Μιλώντας αποκλειστικά στο skai.gr, ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Άγγελος Συρίγος υπογραμμίζει πως το νομοσχέδιο δεν σχετίζεται με τις εσωτερικές έριδες, αλλά ενισχύει τη θεσμική παρουσία της Μονής στην Ελλάδα, διατηρώντας τον πλήρη έλεγχο στα χέρια της.
«Η Ιερά Μονή Σινά είναι αυτοδιοικούμενη. Εκλέγει η ίδια τον Ηγούμενό της με βάση το Ιερόν Συνταγμάτιον, που μάλιστα επισυνάπτεται στον παρόντα νόμο, για να διασφαλιστεί το αυτοδιοίκητο», τονίζει ο κ. Συρίγος.
Όπως εξηγεί, το νέο νομικό πρόσωπο στην Ελλάδα θα διοικείται από 5 μέλη, εκ των οποίων τα 3 θα προέρχονται από τη Μονή, ενώ και οι 2 λαϊκοί θα ορίζονται με πρόταση της ίδιας της Μονής.
«Ακόμη και στη διαχείριση της περιουσίας στην Ελλάδα, τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς έγκριση της Ιεράς Σιναϊτικής Αδελφότητας», συμπληρώνει.
Η κρίση στο εσωτερικό της Μονής
Παράλληλα με τις διαδικασίες στην ελληνική Βουλή, στο εσωτερικό της Μονής εξελίσσεται σοβαρή εσωτερική σύγκρουση. Χθες Πέμπτη έγινε γνωστό ότι 15 μοναχοί προχώρησαν σε παράτυπη – κατά την πλευρά Δαμιανού – συνέλευση, εκδίδοντας ψήφισμα με αίτημα την απομάκρυνσή του.
Ο Αρχιεπίσκοπος Σινά απάντησε με ανακοινωθέν, στο οποίο κατήγγειλε «αντικανονικές ενέργειες» και επεσήμανε ότι δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες, καθώς για τέτοιες αποφάσεις απαιτείται σχετικό αίτημα από τα 2/3 του συνόλου των μοναχών.
«Υπάρχει ηγούμενος που αναγνωρίζεται από την Αίγυπτο, την Ελλάδα και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Οι υπόλοιπες κινήσεις είναι εσωτερικές φράξιες που κοιτούν την επόμενη μέρα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Άγγελος Συρίγος.
Εν αναμονή διπλωματικών επαφών
Το ζήτημα του status της Μονής Σινάαναμένεται να τεθεί και σε διπλωματικό επίπεδο, καθώς στις 6 Αυγούστου έχει προγραμματιστεί επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Αιγύπτου, Μπαντρ Αμπντελατί, στην Αθήνα. Η ελληνική πλευρά ελπίζει ότι θα μπορέσει να υπάρξει συμφωνία που να αποσαφηνίζει πλήρως το καθεστώς της Μονής, η οποία έχει ιδιαίτερη ιστορική, πνευματική και πολιτιστική αξία.
Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ιερά Μονή του Σινά (ή Μονή της Αγίας Αικατερίνης) είναι ένα από τα αρχαιότερα εν λειτουργία μοναστήρια στον κόσμο, χτισμένο στους πρόποδες του όρους Χωρήβ. Βρίσκεται υπό αιγυπτιακή κυριαρχία, αλλά διατηρεί καθεστώς αυτονομίας, ενώ η σχέση της με την Ελλάδα είναι διαχρονικά στενή.
