Αρχική Blog Σελίδα 595

Τό ΥΠΕΞ ἀνέχεται τήν παράνομη ἁλιεία Τούρκων εἰς βάρος Ἑλλήνων

1
Screenshot

 Σεπ 05, 2025 

Ἡ μυστική ὁδηγία πρός τό Ὑπουργεῖο Ναυτιλίας – Τί ἀπεκαλύφθη στό περιθώριο τῆς παραδόσεως τῶν νέων σκαφῶν τοῦ Λιμενικοῦ στόν Πειραιᾶ – Τό ἐπεισόδιο στήν Θάσο καί οἱ ἐκτυφλωτικοί προβολεῖς

Τό Υπουργεῖο Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, μέ ἀνακοίνωσή του χθές σχετικά μέ τό περιστατικό πού συνέβη στό Θρακικό Πέλαγος μέ τουρκικά ἁλιευτικά, διαβεβαίωσε ὅτι τά τελευταῖα «παρέμειναν καθ’ ὅλη τή διάρκεια δραστηριοποίησής τους σέ διεθνῆ ὕδατα καί οὐδέποτε εἰσῆλθαν ἐντός ἑλληνικῶν χωρικῶν ὑδάτων». Τό ὑπουργεῖο μπορεῖ νά λέγει τήν ἀλήθεια. Ἀποκρύπτει ὅμως τήν πραγματικότητα. Καί ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι τά τουρκικά ἁλιευτικά ψαρεύουν εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων ἁλιέων παραβιάζοντας κάθε διεθνῆ συνθήκη γιά τήν ἁλιεία, καθώς καί τούς σχετικούς κανόνες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, τούς ὁποίους ὑποχρεοῦνται οἱ Ἕλληνες νά τηροῦν. Συνεπῶς τό θέμα δέν εἶναι ἄν (αὐτήν τήν φορά) μπῆκαν ἤ δέν μπῆκαν στό ἑλληνικά χωρικά ὕδατα. Τό θέμα εἶναι ὅτι θά ἔπρεπε νά ἔχουν ἐλεγχθεῖ γιά τίς παραβάσεις τῶν διεθνῶν κανόνων, ἔστω καί ἄν ψάρευαν στά διεθνῆ ὕδατα. Εἶναι ἄλλως τε τά ὕδατα αὐτά, μεταξύ Θάσου καί Σαμοθράκης, ζώνη τήν ὁποία ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωσις θεωρεῖ ζώνη συμφερόντων της. Καί ἄς ἀποφεύγει ἡ Ἑλλάς μέχρι στιγμῆς νά προβεῖ στήν κήρυξη ΑΟΖ, ὥστε καί νά ἀρχίσει ἡ διαδικασία ὁριοθετήσεως.

Τίθεται λοιπόν τό ἐρώτημα: Γιά ποιόν λόγο τό Ὑπουργεῖο Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας προέβη σέ αὐτήν τήν ἀνακοίνωση, πού συσκοτίζει τήν πραγματικότητα καί δημιουργεῖ τήν ἐντύπωση ὅτι «οὐδέν συνέβη»; Ἦταν ἀπόφασις τῆς πολιτικῆς του ἡγεσίας ἤ μήπως ἦταν ὑπόδειξις ἄλλων κυβερνητικῶν κύκλων καί συγκεκριμένα τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν; Θέτουμε αὐτό τό ἐρώτημα διότι εἴμεθα εἰς θέσιν νά γνωρίζουμε ὅτι τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν εἶναι αὐτό πού ἐπιμένει νά ἀνέχεται τήν παράνομη ἁλιεία τῶν Τούρκων, πού καί εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων ἀποβαίνει καί εἰς βάρος τοῦ θαλασσίου περιβάλλοντος, ἀφοῦ οἱ Τοῦρκοι εἶναι ὑπαίτιοι τῆς ὑπεραλιεύσεως πού ἔχει ἐλαχιστοποιήσει τόν πλοῦτο τῶν θαλασσῶν μας. Προχθές ἔγινε ἡ τελετή ἐντάξεως στήν δύναμη τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος πέντε νέων ταχυπλόων περιπολικῶν σκαφῶν.

Καί ἐκεῖ, σέ ἰδιωτικές συζητήσεις (τά λεγόμενα πηγαδάκια), ἀνώτατοι ἀξιωματικοί παρεδέχθησαν τήν ἐξωθεσμική ἐμπλοκή τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν στήν (μή) ἀντιμετώπιση τῆς παρανομίας τῶν Τούρκων ἁλιέων, ἐντός καί ἐκτός τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων. Ἐν ὀλίγοις τό ΥΠΕΞ ἔχει τόν τελικό λόγο γιά τό ἐάν θά ἐπιληφθεῖ τό Λιμενικό (ὅπως ἔχει ὑποχρέωση ἐκ τοῦ νόμου) στήν καταστολή τῆς παρανομίας στήν θάλασσα. Οὔτε λιμενάρχης οὔτε εἰσαγγελεύς οὔτε κανείς τοπικός ἤ ὑπηρεσιακός παράγων δέν μπορεῖ νά ἀποφασίσει τήν ἐφαρμογή τοῦ νόμου. Ὅλα ὑπόκεινται στήν ἔγκριση τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν.

Γιά τόν λόγο αὐτό μᾶς προβληματίζει ἰδιαιτέρως καί τό γεγονός ὅτι τό ἑλληνικό Κράτος δέν προστατεύει τούς Ἕλληνες ἁλιεῖς ἀφήνοντας νά ἐξελίσσεται μιά κατάστασις πού, κατά πολύ ἐπιεικῆ περιγραφή, προσδιορίζεται ὡς «ἀθέμιτος ἀνταγωνισμός». Οἱ Ἕλληνες ἁλιεῖς τηροῦν τούς εὐρωπαϊκούς κανόνες καί τήν διεθνῆ σύμβαση ἁλιείας. Οἱ Τοῦρκοι τούς παραβιάζουν ἀσύδοτα. Οἱ Ἕλληνες δέν δικαιοῦνται νά ἔχουν σκάφη μέ δύο μηχανές, κάτι πού θά ἔπρεπε καί γιά λόγους ἀσφαλείας νά τούς ἐπιτρέπεται. Τά τουρκικά εἶναι βαρειά σκάφη, ἐνίοτε καί 60 μέτρων, μεγαλύτερα ἀπό πολλά περιπολικά τοῦ Λιμενικοῦ. Τά δίχτυα τους δέν ἀνταποκρίνονται στούς περιορισμούς πού προβλέπονται γιά τήν προστασία τοῦ περιβάλλοντος. Σέ ἀντίθεση πρός αὐτά τῶν ἑλληνικῶν, «σαρώνουν» τά πάντα στήν θάλασσα. Ἀκόμη, τήν νύκτα, οἱ Τοῦρκοι κινοῦνται μέ φῶτα πού εἶναι σχεδόν προβολεῖς γηπέδων, ἐνῶ οἱ Ἕλληνες ὑπόκεινται στόν ἔλεγχο τῶν Ἀρχῶν πού περιορίζουν τήν ἔνταση τῶν φώτων τους, μέ ἀποτέλεσμα νά μειώνεται καί ἡ δυνατότητά τους γιά ἀλίευση.

Καί ἐνῶ οἱ Τοῦρκοι παρανομοῦν, στούς Ἕλληνες ἁλιεῖς καταλογίζονται παραβάσεις καί πρόστιμα. Περίπου 200 παραβάσεις ἔχουν βεβαιωθεῖ εἰς βάρος Ἑλλήνων ἁλιέων, πού ἔτσι θεωροῦνται ὑπαίτιοι γιά τήν ὑπεραλίευση καί τήν ἐξαφάνιση συγκεκριμένων ἁλιευμάτων. Ἔτσι χάνονται καί εὐρωπαϊκές ἐπιδοτήσεις καί κονδύλια, ἐνῶ οἱ πράγματι ὑπαίτιοι τῆς καταστροφῆς τοῦ θαλασσίου περιβάλλοντος, οἱ Τοῦρκοι, «ἁλωνίζουν» ἀσύδοτοι καί, ὅπως εἴδαμε καί στό τελευταῖο περιστατικό, πυροβολοῦν κιόλας, ἔστω στόν ἀέρα. Γιά ποιόν λόγο τά ἀνέχεται αὐτά ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις; Γιά ποιόν λόγο τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν παρεμβαίνει καί δέν ἐπιτρέπει στίς ἁρμόδιες Ἀρχές νά ἐπιβάλουν τόν νόμο;

Στό τελευταῖο περιστατικό, τῆς νύκτας τῆς Τρίτης πρός Τετάρτη, ἑλληνικά ἁλιευτικά σκάφη ἦρθαν σέ ἀντιπαράθεση μέ τουρκικά πού εἶχαν πλησιάσει σέ μικρή ἀπόσταση ἀπό τίς ἑλληνικές ἀκτές. Ἡ κατάστασις βγῆκε ἐκτός ἐλέγχου, ἀφοῦ ἔπεσαν καί πυροβολισμοί. Πυροβολισμοί πού κατεγράφησαν σέ βίντεο ἀπό τήν ἑλληνική πλευρά. Σέ ἄλλο βίντεο ἐμφανίζονται καί σκάφη τῆς τουρκικῆς Ἀκτοφυλακῆς νά ἀπωθοῦν τά ἑλληνικά ἁλιευτικά. Τό δικό μας Λιμενικό ποῦ ἦταν;

Σχετικῶς ὁ πρόεδρος τῆς Πανελλήνιας Ἑνώσεως Ἁλιέων Γρί Γρί κ. Κωνσταντῆς Παγώνης εἶπε: «Εἴχαμε κάνει κλήσεις στό Λιμενικό πρίν προσεγγίσουμε ἐμεῖς τήν περιοχή, γιά νά εἴμαστε καί ἐμεῖς τυπικοί σέ ὅλα, ἀλλά ἦρθε σέ δεύτερο καί τρίτο χρόνο. Καθυστέρησε, δηλαδή, νά ἔρθει. Ἦρθε ὅταν τά τουρκικά εἶχαν βγεῖ στά διεθνῆ ὕδατα», σημείωσε ὁ ἴδιος. Ἔτσι τό Λιμενικό μποροῦσε νά ἰσχυρισθεῖ ὅτι οὐδεμία παραβίασις τῶν ἑλληνικῶν χωρικῶν ὑδάτων διεπράχθη. Ἀνέφερε στήν ἀνακοίνωσή του:

«Μέ ἀφορμή δημοσιεύματα περί δραστηριοποίησης τουρκικῶν ἁλιευτικῶν σκαφῶν στή θαλάσσια περιοχή μεταξύ Σαμοθράκης καί Θάσου, σύμφωνα μέ τά στοιχεῖα τῆς ἁρμόδιας Διεύθυνσης Ἐλέγχου Ἁλιείας, τά τουρκικά σκάφη παρέμειναν καθ’ ὅλη τή διάρκεια δραστηριοποίησής τους σέ διεθνῆ ὕδατα καί οὐδέποτε εἰσῆλθαν ἐντός ἑλληνικῶν χωρικῶν ὑδάτων.

Τά στοιχεῖα ἔχουν ἀντληθεῖ ἀπό τό σύστημα “Integrated Maritime Services” (Ὁλοκληρωμένες Θαλάσσιες Ὑπηρεσίες) τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Ἁλιείας (EFCA IMS). (Ἐπισυνάπτεται σχετικός χάρτης μέ ἀποτύπωση τῶν κινήσεων τουρκικῶν ἁλιευτικῶν σκαφῶν τίς βραδινές ὧρες τῆς 2ας/9/2025.)

Τό γεγονός αὐτό ἐπιβεβαιώθηκε ἀπό τρία περιπολικά σκάφη Λ.Σ. ΕΛ.ΑΚΤ. (ΠΛΣ 614, ΠΠΛΣ 920 καί ΠΛΣ 1105), πού κατέφθασαν στήν περιοχή καί παρέμειναν ἐντός Ε.Χ.Υ.

Ἐνημερώθηκαν οἱ ἁρμόδιες εἰσαγγελικές Ἀρχές καί διενεργεῖται προανάκριση».

Ὅπως τό ξαναείπαμε, ἡ ἀνακοίνωσις λέγει ἀλήθεια, ἀλλά ἀποκρύπτει τήν πραγματικότητα.

estianews.gr

Αποκαλύφθηκε το αληθινό πρόσωπο της Κλεοπάτρας

0

Το λευκό μαρμάρινο άγαλμα που πιθανόν αποκαλύπτει το πρόσωπο της Κλεοπάτρας (Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Αιγυπτιακού Υπουργείου Τουρισμού και Αρχαιοτήτων)

Μια κοινή αιγυπτιακή -δομινικανή αρχαιολογική αποστολή στα ερείπια της Ταποσίρις Μάγκνα κατέληξε σε ένα απροσδόκητο εύρημα.

Η ομάδα, με επικεφαλής την ερευνήτρια Κάθλιν Μαρτίνεθ , η οποία μελετά τον πιθανό τάφο της Κλεοπάτρας για περισσότερες από δύο δεκαετίες, βρήκε ένα μαρμάρινο άγαλμα που θα μπορούσε να την αντιπροσωπεύει, γράφει η ισπανική La Nacion.

Για χρόνια, οι ανασκαφές σε αυτόν τον χώρο επικεντρώνονταν στην αναζήτηση του τάφου του τελευταίου Φαραώ της Αιγύπτου. Αν και η ανακάλυψη δεν έλυσε το μυστήριο της ταφής της, η εμφάνιση αυτής της μορφής ανοίγει νέες προοπτικές για την εικόνα της Κλεοπάτρας Ζ΄ .

Ωστόσο, οι αιγυπτιακές αρχές προειδοποίησαν ότι, παρά τη σημασία της ανακάλυψης, υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος για να βρεθεί ο πραγματικός τάφος της βασίλισσας.

Στην επίσημη ανακοίνωση του Αιγυπτιακού Υπουργείου Τουρισμού και Αρχαιοτήτων, ο Μοχάμεντ Ισμαήλ Χαλέντ, Γενικός Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων (SCA), δήλωσε ότι μεταξύ των αντικειμένων που βρέθηκαν ήταν δύο αγάλματα που τράβηξαν την προσοχή του.

«Το πρώτο ήταν ένα λευκό μαρμάρινο αγαλματίδιο μιας βασιλικής γυναίκας με πλεγμένο διάδημα και χτένισμα σε σχήμα πεπονιού. Ο Μαρτίνεθ πίστευε ότι αντιπροσώπευε τη Βασίλισσα Κλεοπάτρα Ζ΄», εξήγησε.

Η δεύτερη ήταν μια προτομή από ασβεστόλιθο ενός βασιλιά που φορούσε το κάλυμμα κεφαλής της Νέμης, γεγονός που υποδηλώνει συνδέσεις με τα τέλη της Πτολεμαϊκής περιόδου.

Ο Χαλέντ σημείωσε επίσης ότι αυτή η θεωρία πυροδότησε επιστημονική συζήτηση, με τους ειδικούς να υποστηρίζουν ότι τα χαρακτηριστικά του μαρμάρινου αγαλματιδίου δεν ταίριαζαν με γνωστές απεικονίσεις της Κλεοπάτρας Ζ΄ , θέτοντας αμφιβολίες για την ταυτοποίησή του.

Μεταξύ των ευρημάτων ήταν 337 νομίσματα, μερικά από τα οποία έφεραν την εικόνα της Κλεοπάτρας Ζ΄, και κεραμικά από τα τέλη της Πτολεμαϊκής περιόδου, τοποθετώντας την κατασκευή του ναού στον 1ο αιώνα π.Χ.

Ανακαλύψεις στην Ταπόσιρις Μάγκνα, συμπεριλαμβανομένου ενός αγάλματος που μπορεί να αντιπροσωπεύει την Κλεοπάτρα Ζ΄ (Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Αιγυπτιακού Υπουργείου Τουρισμού και Αρχαιοτήτων)

Ανακάλυψαν επίσης τα ερείπια ενός ελληνικού ναού του 4ου αιώνα π.Χ. κοντά σε ένα σύμπλεγμα σηράγγων βάθους 25 μέτρων που εκτεινόταν από τη λίμνη Μαριώτ στη Μεσόγειο Θάλασσα. Μελέτες έδειξαν ότι ο ναός καταστράφηκε μεταξύ του 2ου αιώνα π.Χ. και των αρχών της Ρωμαϊκής περιόδου.

Από την άλλη πλευρά, ο Μαρτίνεθ  σημείωσε ότι ένα μεγάλο νεκροταφείο με 20 κατακόμβες και έναν υπόγειο τάφο ανακαλύφθηκε κάτω από τον αρχαίο φάρο Taposiris Magna. Έχει τρεις θαλάμους και σε έναν από αυτούς βρέθηκαν εννέα λευκές μαρμάρινες προτομές, μαζί με άλλα αντικείμενα .

Οι ανακαλύψεις της αποστολής περιλαμβάνουν την βυθισμένη περιοχή του συμπλέγματος στη Μεσόγειο Θάλασσα.

Μια ομάδα με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Μπάλαρντ , γνωστό για την εύρεση του ναυαγίου του Τιτανικού, ερευνά αυτήν την περιοχή, όπου ανακαλύφθηκαν τεχνητές κατασκευές, ανθρώπινα λείψανα και μεγάλη ποσότητα κεραμικής.

Νομίσματα με το πρόσωπο της Κλεοπάτρας (Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Αιγυπτιακού Υπουργείου Τουρισμού και Αρχαιοτήτων)

Τέλος, ο Μαρτίνεθ  σχολίασε ότι αυτές οι ανακαλύψεις υπογραμμίζουν την ιστορική και πολιτιστική σημασία του χώρου. Τόνισε επίσης τη σημασία των θεμελιώσεων και των ιερών αντικειμένων, καθώς υποδεικνύουν τη σχέση μεταξύ της Taposiris Magna και της Κλεοπάτρας Ζ΄ και θα μπορούσαν να προσφέρουν νέες γνώσεις για τη ζωή και τον θάνατο της βασίλισσας.

Η ανακάλυψη αναζωπυρώνει το διεθνές ενδιαφέρον για την Κλεοπάτρα, μια από τις πιο αινιγματικές και μελετημένες προσωπικότητες στην ιστορία της Αρχαίας Αιγύπτου. Για τον Μαρτίνεθ και την ομάδα του, κάθε κομμάτι που βρίσκεται στην Ταπόσιρις Μάγκνα όχι μόνο μας φέρνει πιο κοντά στην επίλυση του μυστηρίου της ταφής της, αλλά παρέχει και πολύτιμες ενδείξεις για τη ζωή, τον πολιτισμό και την κληρονομιά της.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ένοπλες ομάδες του τουρκικού στρατού κατέσχεσαν χίλια ελαιόδεντρα από Κούρδους πολίτες στο Αφρίν

0

Στο χωριό Eli Caro στην περιοχή Αφρίν της Ροζάβα, οι ένοπλες ομάδες Emşat και Hemzat κατάσχεσαν περίπου χίλια ελαιόδεντρα από μια κουρδική οικογένεια, γράφει κουρδικό δημοσίευμα.

Ο υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικηγόρος Ιμπραήμ Σέξο δήλωσε στο RUDAW ότι το «οικονομικό γραφείο» που συνδέεται με τις ένοπλες ομάδες Emşat και Hemzat κατέσχεσε τη γη της οικογένειας Μπιλάλ Όσο  στο χωριό Eli Caro στην περιοχή Μπιλμπίλ του Αφρίν.

Ο Ιμπραήμ Σέχο είπε ότι ένοπλες ομάδες κατέσχεσαν σχεδόν χίλια ελαιόδεντρα λόγω των φερόμενων δεσμών της οικογένειας Όσο με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF).

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρείχε ο Σέξο, η σύζυγος του Μπιλάλ Όσο επέστρεψε στο χωριό της μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ στις 8 Δεκεμβρίου 2024 και άρχισε να καλλιεργεί τη γη της.

«Η οικονομική επιτροπή άνοιξε τον δρόμο για ένοπλες ομάδες»

«Αυτό το βήμα έγινε αφότου η συριακή κυβέρνηση ίδρυσε μια οικονομική επιτροπή στην περιοχή Αφρίν και αυτή η επιτροπή έδωσε σε ένοπλες ομάδες την εξουσία να ενεργοποιούν οικονομικά γραφεία και να ερευνούν γαιοκτήμονες και τα σπίτια τους για λόγους ασφαλείας», δήλωσε ο Ιμπραήμ Σέξο.

Ο τουρκικός στρατός και οι ένοπλες ομάδες που βρίσκονται υπό τον έλεγχό του ξεκίνησαν μια ολοκληρωμένη αεροπορική και χερσαία επιχείρηση εναντίον του Αφρίν, το οποίο τότε βρισκόταν υπό κουρδικό έλεγχο, στις 20 Ιανουαρίου 2018.

Στη συνέχεια, το Αφρίν τέθηκε υπό τον έλεγχο του τουρκικού στρατού και των ένοπλων ομάδων του στις 18 Μαρτίου 2018.

Ως αποτέλεσμα των σφοδρών επιθέσεων, εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν, αφήνοντας πίσω όλα τα υπάρχοντά τους.

Έκτοτε, συνεχίζονται επιθέσεις όπως κλοπές, λεηλασίες, βιασμοί, τραυματισμοί, δολοφονίες, απελάσεις και βασανιστήρια από ένοπλες τουρκικές ομάδες εναντίον Κούρδων πολιτών, γράφει το κουρδικό Rûdaw.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Η Τουρκία ξεκίνησε τη μαζική παραγωγή του νέου άρματος μάχης Altay

0

Το 2007, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας ανέθεσε στον όμιλο Otokar να σχεδιάσει ένα νέο άρμα μάχης, με την ονομασία Altay, στο πλαίσιο του προγράμματος MITÜP [Mili Tank Üretimi Projesi].

Αυτό έγινε σε συνεργασία με διάφορους υπεργολάβους, συμπεριλαμβανομένης της Aselsan για το σύστημα ελέγχου πυρός, της STM για τα συστήματα πληροφοριών και της MKEK για την ενσωμάτωση του πυροβόλου των 120 χιλιοστών και την παραγωγή πυρομαχικών.

Στόχος ήταν να τεθούν σε λειτουργία οι πρώτες 250 μονάδες που θα παραγγελθούν [από τις προγραμματισμένες 1.000] το 2020.

Επιπλέον, ξεκινώντας σχεδόν από ένα λευκό φύλλο χαρτιού [ένα τουρκικό έργο κατασκευής τανκ είχε εγκαταλειφθεί τη δεκαετία του 1940, σημείωση του συντάκτη], η Τουρκία ζήτησε την υποστήριξη του νοτιοκορεατικού ομίλου Hyundai Rotem για να αναπτύξει ορισμένες από τις τεχνολογίες που απαιτούνταν για το Altay με βάση εκείνες του K2 Black Panther.

Ωστόσο, αυτό το πρόγραμμα είχε και κάποιες δυσκολίες. Μετά από πολιτικές αναταραχές, που σημαδεύτηκαν από ένα αποτυχημένο πραξικόπημα τον Ιούλιο του 2016, το Otokar έχασε την ηγεσία του από την ομάδα BMC, η οποία πρόσκειται στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης [AKP] του Προέδρου Ερντογάν.

Αλλά το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν το σύστημα μετάδοσης κίνησης του μελλοντικού άρματος μάχης.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, η Άγκυρα εξέτασε το ενδεχόμενο συνεργασίας με την ιαπωνική Mitsubishi Heavy Industries. Ωστόσο, οι συζητήσεις δεν κατέληξαν σε συμφωνία. Εξετάστηκε η πιθανότητα συνεργασίας με τον βρετανικό κατασκευαστή κινητήρων Perkins, θυγατρική της αμερικανικής εταιρείας Caterpillar, χωρίς αποτέλεσμα. Προσεγγίστηκε η γερμανική MTU… αλλά το βέτο του Βερολίνου στις εξαγωγές στρατιωτικού εξοπλισμού στην Τουρκία ματαίωσε τη συμφωνία.

Τελικά, η σωτηρία ήρθε για άλλη μια φορά από τη Νότια Κορέα, με την επίτευξη συμφωνίας με την Doosan και την S&T Dynamics, δύο υπεργολάβους της Hyundai Rotem, για την προμήθεια κινητήρων και συστημάτων μετάδοσης κίνησης.

Ταυτόχρονα, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας ανέθεσε στην BMC μια ακόμη σύμβαση για τον σχεδιασμό του κινητήρα BATU, με «μέγιστη χρήση τοπικών εξαρτημάτων και ελάχιστη ξένη τεχνολογία».

Με όλα αυτά τα εμπόδια, ο στόχος της θέσης του Altay σε λειτουργία το 2020 χάθηκε. Ωστόσο, στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Διευθύνων Σύμβουλος της BMC, Φουάτ Τοσιάλι, επιβεβαίωσε ότι η σειριακή παραγωγή αυτού του νέου άρματος μάχης μόλις ξεκίνησε σε ένα πρόσφατα κατασκευασμένο εργοστάσιο στην Άγκυρα, με τη βοήθεια 600 τοπικών υπεργολάβων.

«Είμαστε στην ευχάριστη θέση να πραγματοποιήσουμε το εκατονταετές όνειρο της Τουρκίας και να ξεκινήσουμε τη σειριακή παραγωγή του άρματος μάχης Altay», δήλωσε, σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu.

«Το εργοστάσιο είναι έτοιμο. Ελπίζουμε ότι θα καλύψει τις αμυντικές ανάγκες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και των συμμαχικών χωρών», πρόσθεσε.

Ωστόσο, το σύστημα μετάδοσης κίνησης της BATU βρίσκεται ακόμη σε φάση δοκιμών. «Πρέπει να υποβληθεί σε ορισμένες δοκιμές πριν μπορέσει να χρησιμοποιηθεί στα άρματά μας. Απαιτούνται δοκιμές σε δρόμο και μια διαδρομή αντοχής 10.000 χιλιομέτρων, καθώς και η επίτευξη επιπέδων απόδοσης. Μέχρι στιγμής, το πρόγραμμα δεν έχει παρουσιάσει καμία οπισθοδρόμηση», δήλωσε ο Τοσιάλι.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έδωσε η Τουρκική Υπηρεσία Αμυντικών Βιομηχανιών [SSB – Savunma Sanayii Başkanlığı], τρία άρματα μάχης Altay πρόκειται να παραδοθούν το 2025, στη συνέχεια 11 το 2026, 41 το 2027 και 30 το 2028.

Υπενθυμίζεται ότι, με βάρος 65 τόνους και χειρισμό από τέσσερις άνδρες [οδηγό, πυροβολητή, φορτωτή και διοικητή άρματος μάχης], το Altay είναι οπλισμένο με ένα πυροβόλο 120 mm [MKEK] καθώς και ένα ομοαξονικό πολυβόλο 7,62 mm και ένα πολυβόλο 12,7 mm τοποθετημένο σε τηλεχειριζόμενο πύργο Aselsan STAMP/II.

Είναι εξοπλισμένο με ένα αρθρωτό σύστημα ελέγχου πυρός Volkan-III και το σύστημα ενεργητικής προστασίας AKKOR. Το Κατάρ παρήγγειλε 100 μονάδες το 2019.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Το τέλος της Ευρώπης όπως τη γνωρίζαμε

4

Ο ηγέτης του κόμματος Reform UK, Νάιτζελ Φάρατζ, χειρονομεί καθώς παρευρίσκεται στο εθνικό συνέδριο του κόμματος στο Εθνικό Εκθεσιακό Κέντρο στο Μπέρμιγχαμ του Ηνωμένου Βασιλείου, στις 5 Σεπτεμβρίου 2025. REUTERS/Isabel Infantes

Η μεγάλη πολιτική είδηση από την Ευρώπη αυτή την εβδομάδα είναι ότι τα δεξιά λαϊκιστικά κόμματα προηγούνται πλέον, για πρώτη φορά, στις δημοσκοπήσεις στις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το κόμμα Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 31% υποστήριξη, δέκα ολόκληρες μονάδες μπροστά από το Εργατικό Κόμμα του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ, ο οποίος είχε μια πολύ κακή πρώτη χρονιά στην εξουσία.

Στη Γαλλία, το κόμμα Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν καταγράφει 33% υποστήριξη, οκτώ μονάδες μπροστά από τη σκληροαριστερή συμμαχία Front Populaire και εντυπωσιακές 17 μονάδες μπροστά από την ταλαιπωρημένη κυβερνητική συμμαχία Ensemble του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.

Στη Γερμανία, το Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) πέρασε μπροστά με 26%, μόλις μία μονάδα πάνω από τον συνασπισμό CDU/CSU του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς.

Και μην ξεχνάμε την Ιταλία, όπου η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι έχει ξεφύγει από τη γενική τάση των προβλημάτων των κυβερνώντων, διατηρώντας το ακροδεξιό της κόμμα, Αδέλφια της Ιταλίας, στην κορυφή των δημοσκοπήσεων με 29%, επτά μονάδες μπροστά από το αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα, ένα κόμμα του κατεστημένου της κεντροαριστεράς.

Όλα αυτά, αν τα δει κανείς συνολικά, σημαίνουν ότι, εάν γίνονταν εκλογές σήμερα, θα ήταν τουλάχιστον πιθανό οι τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης να περάσουν στα χέρια εθνικιστικών δεξιών κομμάτων που μέχρι σχετικά πρόσφατα θεωρούνταν «περιθωριακές» ομάδες.

Φυσικά, αυτές οι εκλογές δεν διεξάγονται σήμερα. Η Γαλλία δεν πρόκειται να ψηφίσει για πρόεδρο πριν το 2027, και καμία από τις τρεις μεγάλες χώρες δεν είναι υποχρεωμένη να πραγματοποιήσει βουλευτικές εκλογές πριν το 2029, αν και οι πρόωρες εκλογές είναι ένα υπαρκτό ενδεχόμενο, δεδομένων των προβλημάτων ηγεσίας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη Γαλλία, όπου η κυβέρνηση βρίσκεται πλέον σε μια σχεδόν μόνιμη κατάσταση οριακής επιβίωσης.

Αλλά τα αντισυστημικά κόμματα στην Ευρώπη συνεχίζουν να διαψεύδουν το ένα κύμα προβλέψεων μετά το άλλο ότι ο λαϊκισμός έχει «αγγίξει το ταβάνι». Για να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό, και πώς θα μπορούσε να μοιάζει μια Ευρώπη υπό τον έλεγχο λαϊκιστικών εθνικιστικών δυνάμεων, καθίσαμε να μιλήσουμε με έναν από τους πιο διορατικούς ανθρώπους στο συγκεκριμένο ζήτημα, τον Διευθυντή Ευρώπης της Eurasia Group, Μουτζτάμπα «Μιτζ» Ράχμαν.

Άλεξ Κλίμεντ, GZERO Media: Μιτζ, τα λαϊκιστικά κόμματα γίνονται όλο και πιο δημοφιλή στην Ευρώπη – γιατί;

Μουτζτάμπα Ράχμαν: Οφείλεται κυρίως στην αδυναμία των κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν δύο ή τρία ζητήματα που προκαλούν απόλυτη αγανάκτηση απέναντι στους σημερινούς ηγέτες — και αυτά είναι οι ανησυχίες για τη νόμιμη και παράνομη μετανάστευση, τα προβλήματα σχετικά με το κόστος ζωής και την οικονομία, και γενικά η αίσθηση ότι οι ελίτ είναι αποκομμένες, μακρινές και ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους. Αυτή η τάση είναι πλέον διαδεδομένη σε αυτές τις χώρες.

Φαίνεται ότι οι ηγέτες απλώς δεν μπορούν να απαντήσουν αποτελεσματικά. Γιατί;

Ο Στάρμερ δοκιμάζει μια τεχνοκρατική προσέγγιση, (και) δεν φαίνεται να αποδίδει. Η προσέγγιση του Μακρόν ήταν τεχνοκρατική και πολιτική — να καταστρέψει το υπάρχον κομματικό σύστημα, να δημιουργήσει έναν νέο τρίτο δρόμο και να τον χρησιμοποιήσει ως ανάχωμα απέναντι στον λαϊκισμό. Απέτυχε εντελώς. Και ο Μερτς φαίνεται να ακολουθεί μια συνταγή όπου προσπαθεί να ενισχύσει τις αναπτυξιακές προοπτικές της Γερμανίας, ενώ παράλληλα υιοθετεί τη ρητορική της άκρας δεξιάς για τη μετανάστευση, ώστε να περιορίσει την άνοδο του AfD. Θα αποδειχθεί η γερμανική συνταγή πιο αποτελεσματική, δεδομένης της ελαφρώς καλύτερης κατάστασης της οικονομίας τους; Ίσως.

Πώς θα μοιάζει η Ευρώπη αν, τελικά, οι μεγαλύτερες οικονομίες περάσουν στον έλεγχο λαϊκιστών εθνικιστών;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση όπως την ξέρουμε και τη βιώνουμε σήμερα θα πάψει να υπάρχει, αν π.χ. η Μαρίν Λεπέν βρεθεί στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων. Θα είναι μια Ευρώπη εθνικών κρατών, που θα ατροφεί προς τα μέσα, επειδή η Ευρώπη ως πολιτική οντότητα δεν θα μπορεί να αποδώσει τίποτα. Δεν θα μπορεί να υπάρξει συναίνεση για τίποτα. Και έτσι, στα μάτια των ψηφοφόρων, η Ευρώπη θα χάνει όλο και περισσότερο τη νομιμοποίησή της. Ουσιαστικά θα επιστρέφαμε σε εθνικές πρωτεύουσες που απλώς θα συντονίζουν τις πολιτικές τους χαλαρά, μόνο όταν θεωρούν ότι τα συμφέροντά τους συμπίπτουν.

Ποιο είναι το ένα πράγμα που πιστεύεις ότι οι περισσότεροι παρερμηνεύουν όταν κοιτούν αυτή την ιστορία;

Η ανθεκτικότητα των Ευρωπαίων ψηφοφόρων και των θεσμών αυτών των δημοκρατιών, ώστε να εμποδίσουν την άνοδο της άκρας δεξιάς και να την περιορίσουν όταν τελικά κερδίζει. Όμως, παρ’ όλα αυτά, αυτές οι χώρες διατρέχουν κινδύνους και υπάρχουν σίγουρα πιθανά πολιτικά σενάρια που θα μπορούσαν να ταρακουνήσουν στον πυρήνα τους αυτές τις δημοκρατίες και να δημιουργήσουν σοβαρά υπαρξιακά ερωτήματα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

gzeromedia.com

ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ: οξεία ανακοίνωση κατά Δαμιανού

0

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΙΝΑ

Ἐπιπλέον, σημειοῦται ὅτι ὁ ἀναχωρήσας Ἀρχιεπίσκοπος, δι᾿ ἐνεργειῶν μὴ συμβαδιζουσῶν μὲ τὴν προσωπικὴν του διαδρομήν, ὡδήγησεν ἐντὸς τῆς Μονῆς ὕποπτα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα βιαιοπράγησαν καὶ ἐξεδίωξαν σεβάσμια μέλη τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος, ἐκράτησαν τὴν Ἱερὰν Μονὴν κεκλεισμένην διὰ μακρὸν χρόνον, γεγονὸς ὃ ἐγέννησεν ἐντονωτάτην ἀνησυχίαν περὶ τῶν ἱερῶν κειμηλίων καὶ τῶν ἱστορικῶν θησαυρῶν τοῦ Ἀρχείου αὐτῆς.

Ἡ σεβασμία Ἁγιοταφιτικὴ Ἀδελφότης τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, τιμῶσα τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν πολυχρόνιον συμβολὴν τοῦ ἀναχωρήσαντος Ἀρχιεπισκόπου καὶ ἀντιλαμβανομένη τὴν ἀνθρωπίνην ἀδυναμίαν αὐτοῦ, προσεύχεται ὑπὲρ τῆς ὑγιείας, τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς μετανοίας του. Μετὰ χαρᾶς δὲ ἐπληροφορήθη ἐκ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως περὶ τῆς ἡσύχου καὶ ἀξιοπρεποῦς ἀναχωρήσεώς του, ἡ ὁποία καὶ ἁρμόζει εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ.

Τὸ Παλαίφατον Πατριαρχεῖον, ἔχον κανονικὴν καὶ πνευματικὴν εὐθύνην ἐπὶ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Σινᾶ, ἄνευ διαθέσεως διοικητικῆς ἐμπλοκῆς εἰς τὰ τῆς Μονῆς, συνέβαλε διὰ μεσολαβήσεων, παραινέσεων καὶ πατρικῶν συμβουλῶν εἰς τὴν ἐκτόνωσιν τῆς κρίσεως. Προτεραιότης παραμένει ἡ ἐπιστροφὴ εἰς τὴν κανονικότητα καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Τό Πατριαρχεῖον καλεῖ  τοὺς Σιναΐτας Πατέρας εἰς τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν Θεμελιωδῶν Κανονισμῶν διαδικασιῶν ἐκλογῆς τοῦ διαδόχου, ἵνα ὑποδεχθῇ τὸν νέον ψηφισθησόμενον ἡγούμενον τῆς Μονῆς καί χειροτονήσῃ αὐτόν ἐν τῷ Παναγίῳ καὶ Ζωοδόχῳ Τάφῳ τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου, ὡς γνήσιον τέκνον τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας”.

Ο ισλαμιστής Ερντογάν εναντίον του Ισραήλ μέσω τρομοκρατών που ενισχύει: Μετά την απειλή εναντίον του Μπεν-Γκβιρ μπήκε στο μικροσκόπιο της Μοσάντ το δίκτυο της Χαμάς στην Τουρκία

0

Η πρόσφατη σύλληψη από το Ισραήλ ενός πυρήνα της Χαμάς που σχεδίαζε επίθεση κατά του υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, έφερε και πάλι στο προσκήνιο τη δραστηριότητα της τρομοκρατικής οργάνωσης στην Τουρκία.

Σύμφωνα με τον έγκυρο ισραηλινό ιστότοπο Ynet (Einav Halabi), ανώτερα στελέχη της Χαμάς λειτουργούν από το τουρκικό έδαφος υπό αυστηρούς περιορισμούς, με την Άγκυρα να προσφέρει ταυτόχρονα έναν ασφαλή κόμβο για διπλωματική δράση και παράλληλες μυστικές επιχειρήσεις.

  • Πηγή της Χαμάς τόνισε ότι η παρουσία της οργάνωσης στην Τουρκία είναι «προσεκτικά ρυθμισμένη» και κάθε παραβίαση θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεση απέλαση.
  • Οι ηγέτες της δεν επιτρέπεται να ιδρύσουν επίσημα πολιτικά ή στρατιωτικά γραφεία, ενώ η παραμονή τους δεν ξεπερνά τους τρεις συνεχόμενους μήνες.

Η Τουρκία συγκαταλέγεται στις λίγες μουσουλμανικές χώρες που διατηρούν ανοικτές σχέσεις με τη Χαμάς. Στελέχη όπως ο Χάλεντ Μασάλ και ο Χαλίλ αλ-Χάγια έχουν επανειλημμένα συναντηθεί με Τούρκους αξιωματούχους, ενώ τον Απρίλιο του 2024 ο Μασάλ έγινε δεκτός από τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η Χαμάς ζητά συχνά από την Άγκυρα να μεταφέρει προτάσεις προς την Ουάσιγκτον, χαιρετίζοντας τον ρόλο της Τουρκίας ως «γέφυρα» με τις ΗΠΑ.

Δημόσια στήριξη – και υπόγεια δίκτυα

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα, η Τουρκία υιοθέτησε δημόσια μέτρα στήριξης των Παλαιστινίων, διακόπτοντας το εμπόριο με το Ισραήλ, απαγορεύοντας τη διέλευση ισραηλινών πλοίων και αεροσκαφών, και δηλώνοντας ξεκάθαρα την αντίθεσή της στις επιχειρήσεις στη Γάζα.

  • Παράλληλα, σύμφωνα με δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, η Χαμάς διατηρεί στην Κωνσταντινούπολη μυστική μονάδα κυβερνοεπιχειρήσεων και πληροφοριών, η οποία φέρεται να στοχοποιεί αραβικές χώρες, την Παλαιστινιακή Αρχή, καθώς και διπλωματικές αποστολές Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ.

Το Ισραήλ έχει διαμηνύσει ότι δεν θα προχωρήσει σε πλήρη εξομάλυνση των σχέσεών του με την Τουρκία εάν δεν τερματιστούν οι στρατιωτικές δραστηριότητες της Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη.

Υπολογίζεται ότι περίπου 40 στελέχη της οργάνωσης που απελάθηκαν το 2011 στο πλαίσιο της συμφωνίας Σαλίτ παραμένουν ενεργά στην Τουρκία, με αρκετούς από αυτούς να έχουν αποκτήσει τουρκική υπηκοότητα, γεγονός που ενισχύει την μακροπρόθεσμη παρουσία της Χαμάς στη χώρα.

ΠΗΓΗ: Ιστότοπος Ynet – Einav Halabi

https://hellasjournal.com/2025/09/o-islamistis-erntogan-enantion-tou-israil-meso-tromokraton-pou-enischyei-meta-tin-apeili-enantion-tou-ben-gkvir-bike-sto-mikroskopio-tis-mosant-to-diktyo-tis-chamas-stin-tourkia/

Οργή για τους «ύμνους» Αντιπτέραρχου ε.α για το νομοσχέδιο ολετήρα του ΥΕΘΑ!

1

Ατυχέστατη η επιλογή του Αντιπτέραρχου ε.α , διορισμένου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη στη θέση του προέδρου του Μετοχικού Ταμείου Αεροπορίας, να υποστηρίξει ένθερμα το νομοσχέδιο διάλυσης των ΕΔ ,που φέρει τις υπογραφές Δένδια-Χούπη. Με άρθρο του σε ημερήσια εφημερίδα , αντί να ασχοληθεί με το Μετοχικό Ταμείο που διοικεί και απειλείται με εξαφάνιση από την κυβέρνηση του κ.Μητσοτάκη, «υμνεί» το νομοσχέδιο Δένδια και όπως είναι φυσικό προκαλεί εντονότατες αντιδράσεις.

Δεν θυμόμαστε άλλη περίπτωση που το Συντονιστικό Συμβούλιο Συλλόγων Αποφοίτων Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ) ΕΔ, «βγάζει στη σέντρα» , Ανώτατο απόστρατο αξιωματικό!

Προφανώς ο κ.Ιατρίδης να ελπίζει σε μία υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές. Θα δείξει.

Η αντίδραση του Συντονιστικού Συμβουλίου Συλλόγου Αποφοίτων Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών:

Το Συντονιστικό Συμβούλιο Συλλόγων Αποφοίτων Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ) ΕΔ, εκδίδει την παρούσα ανακοίνωση, ως απάντηση σε άρθρο του Προέδρου του ΜΤΑ Αντιπτεράρχου (Ι) ε.α. κ. Κωνσταντίνου Ιατρίδη, σε ημερήσια εφημερίδα, με το οποίο εκθειάζει τις τρέχουσες και προσεχείς μεταρρυθμίσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που αφορούν την δομή δυνάμεων και κυρίως την δημιουργία «Σώματος Υπαξιωματικών».

Το πολύκροτο και -ως φαίνεται – πολυδιαφημισμένο πολυνομοσχέδιο άρχισε ήδη να βρίσκει τους πρώτους υποστηρικτές του. Πιο συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του Μετοχικού Ταμείου Αεροπορίας, αφού έλυσε επιτυχώς (;;;;) τα προβλήματα που παρακώλυαν ή έθεταν σε κίνδυνο, την εύρυθμη λειτουργία του ΜΤΑ, η οποία και υποθέτουμε πως αποκαταστάθηκε πλήρως (;;;;), και έλαβε εμπεριστατωμένη και σαφή ενημέρωση περί της ζημίας που η λειτουργία αυτή θα υποστεί από τις πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης, έσπευσε να καθησυχάσει και να πληροφορήσει τους μετόχους και μερισματούχους.

Κατόπιν αυτού θεώρησε εαυτόν ως τον πλέον επαΐοντα και κατάλληλο να ενημερώσει τον ελληνικό λαό μέσω των ΜΜΕ, για όλα τα θέματα που άπτονται της Εθνικής Άμυνας και της Εξωτερικής πολιτικής, όπως συστηματικά πράττει το τελευταίο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Τέλος, όπως ήταν απολύτως αναμενόμενο, δεν θα μπορούσε παρά να μας ενημερώσει και να μας εξηγήσει εκτενώς τα πλεονεκτήματα και τον θετικό αντίκτυπο των νομοθετικών πρωτοβουλιών της Κυβέρνησης σε ό,τι αφορά στη νέα δομή δυνάμεων και αυτονοήτως στο νέο μισθολόγιο – βαθμολόγιο.

Φυσικά εμείς από πλευράς μας, ουδόλως εξεπλάγημεν από καμία εκ των ανωτέρω ενεργειών, καθόσον ανέκαθεν ήταν γνωστή η αρνητική του προδιάθεση, έως και προκατάληψη, απέναντι στους αποφοίτους ΑΣΣΥ, την οποία και δεν παρέλειπε να εκφράζει συχνά και δημοσίως.

Διερωτώμεθα όμως, από πότε ο πρόεδρος του ΜΤΑ μετέχει στο ΚΥΣΕΑ, για να κατέχει τόσο βαθεία και εναργή γνώση των νομοθετικών μεταρρυθμίσεων; Υφίσταται άραγε κάποιου είδους προνομιακή πληροφόρηση, στην οποία εμείς ως φορέας εκπροσώπησης δεν δυνάμεθα ή δεν δικαιούμεθα να έχουμε πρόσβαση, παρά το γεγονός πως ως οι κατεξοχήν ενδιαφερόμενοι την επιζητούμε και διεκδικούμε επανειλημμένα και επίμονα;

Πόσο ανεπηρέαστη και αδιάβλητη είναι η κρίση ενός διορισμένου υψηλόβαθμου κι υψηλόμισθου κρατικού αξιωματούχου, με ξεκάθαρους και δηλωμένους κομματικούς – όχι πολιτικούς – προσανατολισμούς, όταν επιλέγει να εξαίρει και να στηρίζει με περίσσιο στόμφο και δυναμισμό τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του κυβερνώντος κόμματος – και εργοδότη του φυσικά – υπό τον μανδύα του δήθεν ενδιαφέροντος για την εύρυθμη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων;

Αλήθεια είχε ανάγκη όλη αυτή την αγωνιώδη προσπάθεια εκ μέρους του ο κύριος υπουργός; Το αξίωμα – θεσμός που αυτός υπηρετεί τιμάται ή μήπως υπονομεύεται από τέτοιου είδους συμπεριφορές;

Εμείς συνεπώς, ως Συντονιστικό Συμβούλιο Συλλόγων Αποφοίτων ΑΣΣΥ, εκφράζουμε ανεπιφύλακτα και δίχως ουδεμία περιστροφή, πως η στάση αυτή είναι μη αποδεκτή και μας βρίσκει καθόλα αντίθετους. Ως εκ τούτου θεωρούμε πως ο κ. Ιατρίδης έχοντας πλέον απωλέσει τόσο ως πρόεδρος του ΜΤΑ όσο και ως προσωπικότητα εν γένει, την εμπιστοσύνη της συντριπτικής πλειοψηφίας των στελεχών της Π.Α., τόσο των εν ενεργεία όσο και εν αποστρατεία αποφοίτων ΑΣΣΥ, οφείλει να παραιτηθεί.

Αν δεν το πράξει αυτοβούλως σε ένδειξη της ελάχιστης αναγνώρισης του λάθους του, καλούμε τον κύριο Υπουργό να αναλάβει τις ευθύνες του και να τον αποπέμψει άμεσα ως οφείλει, καθώς ως κάτοχος θεσμικής θέσης και ευθύνης, θα έπρεπε να τοποθετείται δημοσίως πιο προσεκτικά, σεβόμενος τους συναδέλφους του και σε καμία περίπτωση να μην προκαλεί την αγανάκτηση και την οργή τους, στοχοποιώντας τους κι απαξιώνοντας το έργο και την προσφορά τους, τόσο απερίφραστα. 

Θα του προτείναμε όπως διατηρούσε τις απόψεις του για τον εαυτό του ή ακόμα καλύτερα όπως τις διάνθιζε ενόψει της επόμενης προεκλογικής περιόδου, ελπίζοντας να επιβραβευθεί για τις «καλές υπηρεσίες» του…

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ

https://www.militaire.gr/orgi-gia-toys-ymnoys-antipterarchoy-e-a-gia-to-nomoschedio-oletira-toy-yetha/

Ο Νετανιάχου απειλεί να αναστείλει τη μεγάλη συμφωνία φυσικού αερίου με την Αίγυπτο: Οι λόγοι

0

Συνάντηση Σίσι και Νετανιάχου το 2018 (αρχείο)

Η εφημερίδα Israel Hayom ανέφερε ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συζητά με τον υπουργό Ενέργειας Ελί Κοέν την αναστολή της τεράστιας συμφωνίας φυσικού αερίου ύψους 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων με την Αίγυπτο, μετά από ισχυρισμούς ότι το Κάιρο παραβίασε τις Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ του 1979.

Αναφορές που δημοσιεύθηκαν τον περασμένο μήνα ανέφεραν ότι η Αίγυπτος είχε ενισχύσει τον στρατό της με περίπου 40.000 στρατιώτες κοντά στα σύνορα με τη Γάζα, εν μέσω φόβων ότι το Ισραήλ ενδέχεται να επιδιώξει να εκτοπίσει βίαια Παλαιστίνιους σε αιγυπτιακό έδαφος.

Η Αίγυπτος έχει επίσης κατηγορηθεί ότι κατασκεύασε στρατιωτικές υποδομές στη χερσόνησο χωρίς να συμβουλευτεί το Ισραήλ, ενώ είναι άγνωστο εάν η πολυεθνική δύναμη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που έχει αναλάβει την παρακολούθηση της εφαρμογής των Συμφωνιών του Καμπ Ντέιβιντ παρακολουθεί την ανάπτυξη αιγυπτιακών δυνάμεων στην περιοχή.

Είναι αξιοσημείωτο ότι, μετά από αυτές τις αναφορές, η Ισραηλινή Αρχή Ραδιοτηλεόρασης, επικαλούμενη έναν εκπρόσωπο του στρατού, επιβεβαίωσε ότι η εισαγωγή «οποιωνδήποτε αιγυπτιακών στρατιωτικών δυνάμεων ή δυνατοτήτων στο Σινά πραγματοποιείται σε πλήρη συντονισμό με την ισραηλινή στρατιωτική και πολιτική ηγεσία», βάσει «του στρατιωτικού παραρτήματος της ειρηνευτικής συμφωνίας που υπογράφηκε μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ το 1979».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συμφωνία φυσικού αερίου με την Αίγυπτο, που ανακοινώθηκε τον Αύγουστο, ορίζει την εξαγωγή περίπου 130 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου από το κοίτασμα Λεβιάθαν στην Αίγυπτο μεταξύ 2026 και 2040. Οι αποστολές έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν το επόμενο έτος, μετά την ολοκλήρωση των πρόσθετων αγωγών.

Η Αίγυπτος εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από το ισραηλινό φυσικό αέριο για εγχώρια κατανάλωση από την υπογραφή της πρώτης συμφωνίας της με το Ισραήλ το 2018.

Η μείωση της παραγωγής από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στη Μεσόγειο Θάλασσα την έχει αναγκάσει να αυξήσει τις εισαγωγές για να αντιμετωπίσει μια μακροχρόνια ενεργειακή κρίση που έχει οδηγήσει σε εκτεταμένες διακοπές ρεύματος σε όλη τη χώρα.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

 

Δ. Μάρδας: το διαχρονικό έλλειμμα της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

0
Ôï êôÞñéï ôïõ õðïõñãåéüõ Åîùôåñéêþí óôçí ëåùö. Âáó. Óïößáò, ÔåôÜñôç 4 Éïõíßïõ 2008.

 

Του Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

π. Αν. Υπουργού Οικονομικών και Υφ/γού Εξωτερικών

Η Ελληνική εξωτερική πολιτική εντυπωσιάζει συχνά για τους χειρισμούς της. Άλλοτε ηχεί κακότεχνη και άλλοτε δίνει την αίσθηση ότι άγεται και φέρεται ως ηττοπαθής. Ενδεικτικά, δίνονται κάποια παραδείγματα που επιδιώκουν να θεμελιώσουν την προαναφερθείσα θέση, προτείνοντας λύσεις.

–Η Τουρκία, κράτος συνδεδεμένο με την ΕΕ παρεμποδίζει την υλοποίηση του υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικής σύνδεσης Κύπρου – Ελλάδας. Με την πράξη της αυτή παραβιάζει όμως την αρχή της ελεύθερης διακίνησης ενός αγαθού ανάμεσα σε δυο κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως και των υπηρεσιών που συνδέονται με αυτό. Έχουμε λοιπόν ένα μέτρο διοικητικού χαρακτήρα, μέσω των τουρκικών νομοθετικών ρυθμίσεων περί ΑΟΖ κ.λπ, που παρεμποδίζει την ελεύθερη διακίνηση αγαθών στο ενδοκοινοτικό εμπόριο. Η Τουρκία όμως είναι Συνδεδεμένη με την Κοινότητα από το 1963.

Το Άρθρο 216 της Συνθήκης για την Λειτουργία της ΕΕ αναφέρει ρητά ότι στις διεθνείς συμφωνίες της Ένωσης με τρίτες χώρες, «Οι Συμφωνίες που επισυνάπτει η Ένωση δεσμεύουν τα θεσμικά όργανα της Ένωσης και τα κράτη –μέλη».  Καθώς η Τουρκία συνδέεται μέσω Τελωνειακής Ένωσης με την ΕΕ από το 1996, αυτόματα εφαρμόζεται και το άρθρο αυτό στις σχέσεις της με την ίδια.

Οπότε η έκφραση «δυσαρέσκειας» εκ μέρους της Επιτροπής για την ανωτέρω παρεμπόδιση του υποθαλάσσιου  καλωδίου είναι συμβατή με το εν λόγω άρθρο, αλλά παρόλα αυτά ανεπαρκής. Τη λύση θα τη δώσει ένα άλλο θεσμικό όργανο της ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και ουδείς άλλος!

-25 Δεκεμβρίου 1995: Προσαράσσει τουρκικό πλοίο στη βραχονησίδα Ίμια και υπάρχει άρνηση του καπετάνιου για ελληνική βοήθεια υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται σε τουρκικά ύδατα.  Η κρίση οξύνεται στις 29 Ιανουαρίου 1996. Η όλη πρόκληση μπορεί να θεωρηθεί ως ένας πρωτοφανής ερασιτεχνισμός της Τουρκίας, παραμονές της μεγάλης διεύρυνσης της ΕΕ. Η Τουρκία ήθελε να ήταν το 13ο μέλος της ομάδας των τότε υποψηφίων κρατών.

Κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Λουξεμβούργου στις 12-13 Δεκεμβρίου 1997, η Τουρκία θεωρείται απλώς επιλέξιμο προς ένταξη κράτος, εκτός λοιπόν της ομάδας των υποψηφίων. Προτάσσονται ως αιτίες τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως και η σκιά των Ιμίων, παρά τη «Συμφωνία της Μαδρίτης» (Βλ. ακολούθως).

Καταγράφεται επίσης στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής, ως προς τη διένεξη Ελλάδας-Τουρκίας για το Αιγαίο, «ότι το αργότερο ως τα τέλη του 2004 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα επανεξετάσει την κατάσταση… με στόχο… την επίλυση… μέσω τoυ Διεθνούς Δικαστηρίου». Επαναλαμβάνεται αυτό στη Σύνοδο Κορυφής στο Ελσίνκι στις 11-12 Δεκεμβρίου 1999.

Να υπενθυμίσουμε ότι το 2004, το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας είναι πλέον κοινοτικό κεκτημένο από το 1998, (απόφαση του Συμβουλίου (98/392/ΕΚ). Γιατί δεν κλείσαμε τη διαφορά μας στο Αιγαίο  το 2004; Με πρωτοβουλία της τότε Ελληνικής κυβέρνησης δεν εφαρμόστηκε η ανωτέρω απόφαση. Τότε το κυρίαρχο πρόβλημα στις διμερείς μας σχέσεις με την Τουρκία ήταν μόνο η υφαλοκρηπίδα.

Προσπαθώντας οι ΗΠΑ να θεραπεύσουν βεβιασμένα το πρόβλημα της διένεξης στα Ίμια, για να κερδηθεί η μάχη της υποψηφιότητας της Τουρκίας στην ΕΕ, πιέζουν και υπογράφεται μια Συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και Τουρκία στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη στις 8 Ιουλίου του 1997.

Τα άρθρα της Συμφωνίας αναφέρονταν στην αποκήρυξη χρήσης ή απειλής βίας, στο σεβασμό των αρχών του διεθνούς δικαίου, στην ειρηνική διευθέτηση των διαφορών και στον σεβασμό των νόμιμων και των ζωτικών συμφερόντων της κάθε χώρας στο Αιγαίο.

Η Τουρκία παραβιάζει συστηματικά όλα τα άρθρα «πατώντας» μόνο σε εκείνο που αναφερόταν στα ζωτικά της συμφέροντα και διατηρώντας το casus belli. Τι έκανε η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ βλέποντας αυτήν την παραβίαση; Τα διαβήματα δεν είναι η λύση του όποιου προβλήματος. Προβλέπονται συνήθως κυρώσεις όταν δεν τηρούνται Συμφωνίες!

-Η σύνδεση της επίλυσης των προβλημάτων μας με την Τουρκία μέσω της ένταξης της στην ΕΕ  θεωρείται πλέον ως μια άκρως αποτυχημένη τακτική. Είναι το άλλοθι της υπεκφυγής για την μη επίλυση των διμερών προβλημάτων μας, καθώς η Τουρκία ουδέποτε πρόκειται να γίνει κράτος-μέλος της Ένωσης!

Η όποια επίλυση των διαφορών μας θα γίνει μόνο μέσω της Συμφωνίας της Τελωνειακής Ένωσης (1996) που καρκινοβατεί βέβαια, παρά τα διάφορα κοινοτικά εφευρήματα όπως η «Θετική Ατζέντα» κ.ά. Στη Συμφωνία αυτή ουδεμία νύξη υπάρχει για σεβασμό της Τουρκίας του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Τότε, όταν τέθηκε σε ισχύ, δεν ήταν ακόμη κοινοτικό  κεκτημένο. Θα μπορούσε όμως να είχε προβλεφθεί μια ανάλογη διατύπωση αν πιέζαμε, αφού η ΕΕ το είχε ήδη υπογράψει τον Απρίλιο του 1994.

–Φεβρουάριος, 1994: Η Ελλάδα επιβάλλει διπλωματικό και οικονομικό εμπάργκο στη μετέπειτα ονομαζόμενη FYROM, λόγω του ζητήματος του ονόματος και των αλυτρωτικών διακηρύξεων και συμβολισμών (π.χ. Ήλιος της Βεργίνας»).

Η Ευρωπαϊκή  Επιτροπή ζητά την άμεση άρση των μέτρων αυτών. Η Ελλάδα αρνείται, οπότε τον λόγο έχει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. (βλ. αναλυτικότερα, https://www.capital.gr/me-apopsi/3325293/ellada-fyrom-ta-traina-pou-perasan/ ).

Τονίζεται, ανάμεσα στα άλλα, ότι το εμπάργκο μπορεί να προκαλέσει και προβλήματα στην υγεία των πολιτών του κρατιδίου. Με δικό μας σημείωμα τότε, που ενσωματώθηκε στην Έκθεση της Ελληνικής αντιπροσωπίας υπό τον Σκουρή- Περράκη-Ιωάννου προς το δικαστήριο, αποδεικνύεται –με στοιχεία προέλευσης των εισαγωγών στο κρατίδιο– ότι το ενδεχόμενο ανθρωπιστικής κρίσης δεν υφίσταται λόγω του εμπάργκο. Οπότε το άμεσο άνοιγμα των συνόρων δεν αποτελεί πιεστική ανάγκη. Κερδίζονται στο Δικαστήριο τα ασφαλιστικά μέτρα, οπότε το εμπάργκο συνεχίζεται ως την εκδίκαση.

Ο εισηγητής του Δικαστηρίου με έκθεση του κείται θετικά υπέρ των Ελληνικών θέσεων. Βλέποντας αυτήν την τροπή η Επιτροπή και εν όψει της «Ενδιάμεσης Συμφωνίας» αίρει τις καταγγελίες της, οπότε παύει η συνέχιση της δίκης. Η διαδικασία όμως αυτή, άφησε ένα επίσημο έγγραφο ενός Ευρωπαίου δικαστή υπέρ των Ελληνικών θέσεων. Η πολιτική του σημασία, ήταν ανεκτίμητη. Χρησιμοποιήθηκε ποτέ αυτό το κείμενο στις μετέπειτα συζητήσεις; Μάλλον όχι, αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος.

Έρχεται εσπευσμένα η υπογραφή της «Ενδιάμεσης Συμφωνίας» με έναρξη τις 13 Σεπτεμβρίου 1995 και με λήξη μετά από επτά χρόνια. Δίνεται φυσικά η δυνατότητα αυτόματης ανανέωσης αν δεν υφίσταται καταγγελία. Στην Συνθήκη προβλεπόταν, εκτός των άλλων, η χρήση του  όρου FΥROM αλλά μόνο στις διεθνείς σχέσεις της χώρας αυτής και στους διεθνείς οργανισμούς (βλ. Άρθρο 11).

Στις διμερείς της σχέσεις επιτρεπόταν να χρησιμοποιείται ο όρος «Δημοκρατία τη Μακεδονίας», με τη συγκατάθεσή μας φυσικά. Πάνω από 140 χώρες  του ΟΗΕ ως το 2018, αναγνώρισαν το εν λόγω κράτος ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», βάσει της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Απροσεξία ή παράλειψη ερμηνεύουν αυτήν την τραγικά λάθος επιλογή; Να υπενθυμίσουμε ότι στα χέρια μας είχαμε επίσημο έγγραφο Ευρωπαίου δικαστή υπέρ των Ελληνικών θέσεων. 

-Η Συμφωνία Σύνδεσης ΕΕ-FYROM η λεγόμενη «Συμφωνία Σύνδεσης, Σταθεροποίησης και Συνεργασίας» υπογράφηκε στις 9 Απριλίου 2001. Τέθηκε σε εφαρμογή στις 1 Απριλίου 2004, καθώς καθυστέρησαν οι κυρώσεις από τα κράτη-μέλη.

Η Συμφωνία αυτή κυρώθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο 5 Δεκεμβρίου 2002 (Βλ. Νόμο 3081/2002). Κυρώθηκε όμως μετά τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας (Σεπτέμβριος του 2002) και παρά την κατάφορη παραβίαση βασικών άρθρων της εκ μέρους των Σκοπίων και χωρίς την επίλυση του προβλήματος του ονόματος. Γιατί κυρώθηκε ενώ δεν τηρήθηκαν οι προβλέψεις άρθρων της Ενδιάμεσης Συμφωνίας εκ μέρους της FYROM;

Η συγκεκριμένη Συμφωνία ήταν το τελευταίο προπύργιο και μέσο πίεσης. Και ερχόμαστε στη Συμφωνία των Πρεσπών (2018), που ανέκοψε την απερίγραπτη πτώση μας στο θέμα αυτό. Και φυσικά δεν ήταν η καλύτερη! Αλλά ως second best λύση περιέσωσε ό,τι ήταν δυνατόν μετά από λάθη και παραλείψεις ετών. Έχουμε κάνει χρήση όμως των προβλέψεων της Συμφωνίας των Πρεσπών, όπως λόγου χάριν στο θέμα της γλώσσας; Μάλλον όχι.

Η γλώσσα σύμφωνα με το Άρθρο 7(4) σημειώνεται για πρώτη φορά, ότι ανήκει στην ομάδα των Νοτιοσλαβικών χωρών. Πού και πότε ζητήσαμε να επισημαίνεται αυτό σε επίσημα έγγραφα ή στις μεταφραστικές υπηρεσίες του ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ; Ευτυχώς διάφοροι οργανισμοί τη σημειώνουν πλέον ως Σλαβομακεδονική και έτσι καθιερώνεται. Κατ΄ εφαρμογή των Άρθρων 1(3γ) και 7(4) της Συμφωνίας, έπρεπε να σημειώνεται σε οποιαδήποτε γλώσσα, ότι η «Μακεδονική γλώσσα» είναι Νοτιοσλαβική. Παραδείγματος χάριν στην αγγλική θα γραφόταν  ως Macedonian (South Slavic). Έτσι μόνο διακρίνεται από τη Μακεδονική διάλεκτο της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας. Παρόμοια λύση, απόλυτα συμβατή με τη Συμφωνία,  μπορεί να δοθεί και για την ιθαγένεια.

Μπορούσαμε επίσης, όπως και μπορούμε, να ζητούσαμε, για πρακτικούς λόγους, τη χρήση του όρου Makedonski, ως απόδοση από το Κυριλλικό αλφάβητο της γλώσσας αυτής στα λατινικά. Πρακτικοί λόγοι: H αναγραφή του Makedonski στην πινακίδα της καμπίνας των διερμηνέων, στις πινακίδες των προθηκών των εντύπων κ.λπ.. Τα προαναφερθέντα αποτελούν απόλυτα συμβατές λύσεις με τo γράμμα  της Συμφωνίας και μπορούν να γίνουν κατά τη ενταξιακή διαδικασία τής εν λόγω χώρας στην ΕΕ.

Όταν ποτέ αποφασίσουμε να τηρήσουμε τα όσα έχουμε υπογράψει, και όταν αρχίζουμε να πιέζουμε για την τήρηση των όσων συμφωνήσαμε με τις τρίτες χώρες τότε η εξωτερική μας πολιτική θα κινηθεί σε μια άλλη διάσταση. Αυτό για αρχή! Όταν τέλος, πάψουμε να θεωρούμαστε ως δεδομένοι, τότε θα πάψει η ηττοπάθεια που  διαπερνά στις εξωτερικές μας σχέσεις. Οπότε θα μας υπολογίζουν όλοι πολύ περισσότερο.

Ο Τραμπ και ο Μετα-Αμερικανικός Κόσμος

0
του Melvin Goodman (*)
Η απροκάλυπτη εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης προσθέτει μια νέα «επιτυχία» στο βιογραφικό του – η «διπλωματία» του συμβάλλει σε μια Νέα Παγκόσμια Τάξη. Δυστυχώς, πρόκειται για μια παγκόσμια τάξη που όχι μόνο δεν έχει θέση για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά τις αποκλείει ενεργά. Αυτή η παγκόσμια τάξη συμβάλλει στους πλούσιους δεσμούς μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, οι οποίοι δεν έχουν υψηλότερο προηγούμενο, καθώς και τους δεσμούς μεταξύ Κίνας, Ινδίας, Ρωσίας και Βόρειας Κορέας. Οι σχέσεις των ΗΠΑ με καθεμία από αυτές τις χώρες βρίσκονται σε μεγάλη πτώση, σε παρακμή. Οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ινδίας είναι το πιο πρόσφατο θύμα -η πιο πρόσφατη σημαντική εξέλιξη- στη διαμόρφωση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν το κλειδί για την κατανόηση και λειτουργία της παγκόσμιας τάξης που δημιουργήθηκε στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται εκτός κάδρου, κοιτάζοντας, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στον Ινδο-Ειρηνικό.

Η παρακμή της Ουάσιγκτον μπορεί να γίνει αντιληπτή με όρους ισχύος, επιρροής, αξιοπιστίας και κύρους.

Για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν διαθέτουν μια ομάδα εθνικής ασφάλειας με επιρροή που να μπορεί να συνεργαστεί στενά με έναν πρόεδρο που έχει «ιδιαίτερες ιδέες» για την πολιτική και τις διαδικασίες. Το γεγονός ότι ο Μάρκο Ρούμπιο υπηρετεί τόσο ως υπουργός Εξωτερικών όσο και ως αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας (και έχει πολύ περιορισμένη επιρροή και στις δύο αυτές ιδιότητες) υπογραμμίζει το πρόβλημα. Ως αποτέλεσμα, ο Ρούμπιο έχει αφιερώσει τις εξουσίες του στον περιορισμό των θεωρήσεων για τους αλλοδαπούς, ιδίως για τους ξένους φοιτητές -ένας ακόμη βασικός παράγοντας απομόνωσης των ΗΠΑ.
Ο Τραμπ κατέβαλε …κάθε δυνατή προσπάθεια για να απομονώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την παγκόσμια κοινότητα. Η τελευταία του ενέργεια ήταν η άρνηση και η ανάκληση της άδειας συμμετοχής μελών της Παλαιστινιακής Αρχής και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αυτόν τον μήνα στη Νέα Υόρκη! Αυτό συμβαίνει σε μια εποχή που βασικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ (Βρετανία, Γαλλία, Καναδάς και Αυστραλία) σχεδιάζουν να ενωθούν με 147 χώρες-μέλη του ΟΗΕ που ήδη αναγνωρίζουν ένα παλαιστινιακό κράτος!
Η άρνηση χορήγησης βίζας στην ΟΑΠ παραβιάζει τον χάρτη του ΟΗΕ του 1947, ο οποίος ορίζει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «δεν θα επιβάλουν κανένα εμπόδιο» στα ταξίδια των εκπροσώπων των αποστολών του ΟΗΕ στην «περιοχή της έδρας» στη Νέα Υόρκη. Αυτή η απαγόρευση βίζας θα επηρεάσει περισσότερους από 80 Παλαιστίνιους, καθώς και τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς. (Σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι: το 1988, η Γενική Συνέλευση συνεδρίασε στη Γενεύη, ώστε ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ να μπορέσει να απευθυνθεί στη συνέλευση.) Αυτή την εβδομάδα, η κυβέρνηση Τραμπ ανέστειλε όλα τα είδη βίζας για όλους τους Παλαιστίνιους.
Σχέσεις Κίνας-Ρωσίας: Η Κίνα και η Ρωσία δεν είχαν ποτέ τόσο στενή σχέση όσο αυτή που υπάρχει σήμερα. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό, αλλά οι ενέργειες της κυβέρνησης Τραμπ είναι καθοριστικές για τη σφυρηλάτηση τόσο στενών δεσμών. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις αποτελούν βασικό μέρος της τρέχουσας κατάστασης, καθώς και η γενναιόδωρη ανταλλαγή στρατιωτικών πληροφοριών, όπλων και εξοπλισμού. Η σύγκλιση της Μόσχας και του Πεκίνου έρχεται σε αντίθεση με την αυξανόμενη διαφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στην Ευρώπη και την Ασία, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο το παγκόσμιο βάρος της Σινο-Ρωσικής συνεργασίας.
Σχέσεις Κίνας-Ρωσίας-Ινδίας: Η σύνοδος κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης αυτή την εβδομάδα, μιας ευρασιατικής ομάδας ασφαλείας με επικεφαλής τη Μόσχα και το Πεκίνο, έφερε τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι στην Κίνα για πρώτη φορά μετά από επτά (7) χρόνια! Και πάλι, ο Τραμπ ήταν ο καταλύτης για την απόφαση του Μόντι λόγω των σκληρών δασμολογικών πολιτικών του Τραμπ και της ψευδούς ανάληψης ευθύνης για την κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν πριν από αρκετούς μήνες. Η διπλωματία του πρόεδρου Σι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προσέγγιση της Ινδίας τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Πεκίνο. Ο Σι ωφελήθηκε από τη διασφάλιση ότι η Ινδία δεν θα ενταχθεί στην πολιτική περιορισμού της Ουάσινγκτον κατά της Κίνας.
Σχέσεις Κίνας-Ρωσίας-Βόρειας Κορέας: Η συμμετοχή του Κιμ Γιονγκ Ουν στη σύνοδο κορυφής στην Κίνα σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα για τον τερματισμό της διαφωνίας μεταξύ Πεκίνου και Πιονγιάνγκ. Οι σχέσεις του Κιμ με τη Μόσχα βρίσκονται επίσης σε στέρεο έδαφος, δεδομένης της στρατιωτικής υποστήριξης από τη Βόρεια Κορέα στον πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία. Ο κακός χειρισμός από τον Τραμπ της πρόσφατης συνάντησης με τον πρόεδρο της Νότιας Κορέας Λι Τζάε Μιουνγκ και η σκληρή εμπορική πολιτική με την Ιαπωνία αποτελούν πρόσθετα σημεία αντίθεσης.
BRICS: Οι ιδρυτικές χώρες: της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας, της Κίνας και της Νότιας Αφρικής έχουν προσθέσει την Αίγυπτο, την Αιθιοπία, την Ινδονησία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε μια προσπάθεια να σχηματίσουν μια εναλλακτική λύση, οπωσδήποτε ένα αντίβαρο, στην G7. Οι στόχοι της είναι αντιδυτικοί και αντιαμερικανικοί. Η ισραηλινή γενοκτονία και η συνενοχή των ΗΠΑ, καθώς και οι δασμολογικές και εμπορικές πολιτικές του Τραμπ, έχουν προσθέσει στη δημοτικότητα, τη διεισδυτικότητα και την αξιοπιστία των BRICS.
Σχέσεις ΗΠΑ-Ινδίας: Μέχρι πρόσφατα, η Ινδία, η μεγαλύτερη πληθυσμιακά δημοκρατία στον κόσμο, και οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν σε καλό δρόμο για να δημιουργήσουν μια εγκάρδια και αμοιβαία διπλωματική, οικονομική και πολιτική σχέση, όπου και οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν η μία την άλλη. Ο Τραμπ ουσιαστικά έθεσε τέλος σε αυτή την πολιτική γραμμή με τον διπλασιασμό των δασμών στις εξαγωγές της Ινδίας. Ενώ ταυτόχρονα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ινδία έχουν μετατρέψει τα συστήματά του σε προβληματικές δημοκρατίες.
Τέλος, η κυβέρνηση Τραμπ σε καθοριστικό βαθμό, αλλά σε υπολογίσιμο βαθμό και εκείνη του Μπάιντεν, έχουν συμβάλει στην απομόνωση και την αποξένωση των Ηνωμένων Πολιτειών στη διεθνή κοινότητα με τη συνενοχή τους στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από το Ισραήλ. Το μεταπολεμικό σχέδιο του Τραμπ, βασισμένο στην ιδέα του να κάνει τη Γάζα τη «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής», θα δημιουργούσε μια κηδεμονία υπό την αιγίδα των ΗΠΑ στη Γάζα για τουλάχιστον δέκα χρόνια, ενώ θα μετατρεπόταν σε τουριστικό θέρετρο. Μόνο οι βαρόνοι των ακινήτων όπως ο Τραμπ, ο γαμπρός του Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ θα μπορούσαν να σκεφτούν μια τόσο κυνική και εκμεταλλευτική ιδέα. Το γεγονός ότι μερικοί από τους ίδιους Ισραηλινούς που δημιούργησαν το δυσλειτουργικό Ανθρωπιστικό Ίδρυμα για τη Γάζα, το οποίο απέτυχε να διανείμει τρόφιμα στους πεινασμένους πολίτες και τις οικογένειες στη Γάζα, συμπληρώνει την αποκρουστική εικόνα της ισραηλινής γενοκτονίας.
Εν τω μεταξύ, τα ερείπια στη Γάζα συνεχίζουν να συσσωρεύονται και οι …Ισραηλινοί συνεχίζουν να αρνούνται ότι υπάρχει λιμός.
(*) Melvin A. Goodman ανώτερος συνεργάτης στο Κέντρο Διεθνούς Πολιτικής, Καθηγητής διακυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, πρώην αναλυτής της CIA, συγγραφέας πολλών βιβλίων σχετικών με τις Διεθνείς Σχέσεις, την Εθνική Ασφάλεια και τις σύγχρονες τάσεις στις ΗΠΑ και τον Κόσμο. Σταθερός αρθρογράφος για θέματα Εθνικής Ασφάλειας στο counterpunch.org.
Y.Γ.: H φωτογραφία της αφίσας συνοδεύει επίσημα (στο Counterpunch) το συγκεκριμένο άρθρο και αποτελεί πλακάτ από τις πρόσφατες διαδηλώσεις στις ΗΠΑ.
πηγή: περιοδικό Δίαυλος

Ισραηλινοί «αρνητές θητείας»: ένας αυξανόμενος αριθμός στρατιωτών αρνείται να υπηρετήσει στον πόλεμο του Νετανιάχου στη Λωρίδα της Γάζας

0

Δημοσιεύτηκε: 5 Σεπτεμβρίου 2025, 14:16 CEST

Ισραηλινοί έφεδροι έχουν παρουσιαστεί για υπηρεσία. Αλλά κάποιοι αρνούνται να επιστρέψουν για να υπηρετήσουν στη Γάζα. EPA/Abir Sultan

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, διέταξε τις Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ να εντείνουν την επίθεσή τους στην Πόλη της Γάζας, παρά τις εσωτερικές και διεθνείς καταδίκες.

Μεσούσης της κατηγορίας από τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία, κλήθηκαν σε υπηρεσία περίπου 40.000 στρατιώτες εφέδρων την Τρίτη 2 Αυγούστου. Επιπλέον, άλλοι 90.000 αναμένεται να κινητοποιηθούν έως το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2026. Ωστόσο, σύμφωνα με αναφορές, ο αριθμός όσων είναι διατεθειμένοι να υπακούσουν στις διαταγές τους μειώνεται.

Στο Ισραήλ η θητεία είναι υποχρεωτική μετά την αποφοίτηση από το λύκειο, για περίοδο 18 έως 36 μηνών, με ορισμένες εξαιρέσεις. Την ακολουθεί υποχρεωτική εφεδρική υπηρεσία για ορισμένες μονάδες, συνήθως έως την ηλικία των 40 ετών. Στην περίοδο που ακολούθησε τις επιθέσεις της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, κλήθηκαν σε υπηρεσία περίπου 360.000 έφεδροι, παράλληλα με 100.000 αποφοίτους λυκείου που βρίσκονταν σε ενεργό υπηρεσία.

Αυτή υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στην ιστορία του Ισραήλ. Καταγράφηκε πρωτοφανές ποσοστό ανταπόκρισης 120%, καθώς οι Ισραηλινοί συσπειρώθηκαν γύρω από τη σημαία και άλλοι, που δεν υπόκειντο στην κλήση, επέλεξαν να υπηρετήσουν.

Μετά από σχεδόν δύο χρόνια πολέμου, οι αναφορές υποδεικνύουν ότι οι διοικητές δυσκολεύονται πλέον να βρουν αρκετούς εφέδρους πρόθυμους να υπηρετήσουν. Ορισμένοι υπολογισμοί δείχνουν μείωση της κινητοποίησης κατά 30%. Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Kan, εκτιμά τη μείωση κοντά στο 50%. Οι λόγοι διαφέρουν ανάμεσα σε όσους αρνήθηκαν να εκπληρώσουν την εφεδρική τους θητεία. Έκθεση από το αριστερό μέσο ενημέρωσης +972mag υπολογίζει ότι μόνο περίπου 1.500, δηλαδή περίπου 1,5%, των στρατιωτών που αρνήθηκαν μεταξύ Οκτωβρίου 2023 και Απριλίου 2025 το έκαναν από ιδεολογικούς ή ηθικούς λόγους.

Η πλειονότητα αρνήθηκε διότι έχει κουραστεί από έναν πόλεμο που δεν κατάφερε ούτε να επιλύσει την κρίση ούτε να φέρει πίσω τους Ισραηλινούς ομήρους που κρατούνται από τη Χαμάς. Πολλοί υποφέρουν από εξουθένωση, τόσο σωματική όσο και ψυχική.

Όποιες κι αν είναι οι προθέσεις τους, η απροθυμία ενός ποσοστού Ισραηλινών εφέδρων στρατιωτών να συνεχίσουν να μάχονται αποτελεί εν δυνάμει πρόβλημα για τον Νετανιάχου στην επιδίωξή του να εξαλείψει τη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας ή να διεξάγει πολέμους σε άλλα μέτωπα. Εν ολίγοις, οι Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ δεν μπορούν να εκτελέσουν τις επιχειρήσεις τους χωρίς επαρκή αριθμό στρατιωτών.

Ακόμα κι αν τα ποσοστά άρνησης δεν φτάσουν σε σημείο καμπής, οι δημόσιες δηλώσεις άρνησης φέρουν πολιτικό βάρος. Ιστορικά, οι Ισραηλινοί έχουν αρνηθεί να υπηρετήσουν ως μέσο αμφισβήτησης των πολιτικών της ισραηλινής κυβέρνησης.

Θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ του μικρότερου αριθμού Ισραηλινών εφήβων που αρνούνται εντελώς να καταταγούν στις Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ και εκείνων που έχουν αρνηθεί την εφεδρική τους θητεία. Ορισμένοι λυκειόπαιδες που αρνούνται να καταταγούν δηλώνουν «αντιρρησίες συνείδησης». Τείνουν να το κάνουν από ιδεολογική αποστροφή προς τις Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ και απόρριψη της ισραηλινής κατοχής των Παλαιστινίων.

Μια επιστολή άρνησης του 2021 από ομάδα μαθητών λυκείου το διατύπωνε ξεκάθαρα: «Είναι καθήκον μας να αντιταχθούμε σε αυτήν την καταστροφική πραγματικότητα, ενώνοντας τους αγώνες μας και αρνούμενοι να υπηρετήσουμε αυτά τα βίαια συστήματα — κυρίως τον στρατό.»

Όπως διαπίστωσα στην έρευνά μου για το ειρηνευτικό και αντικατοχικό κίνημα στο Ισραήλ, αυτοί οι έφηβοι τείνουν να απορρίπτονται ως ριζοσπάστες αναρχικοί. Οι έφεδροι που αρνούνται να επιστρέψουν στην υπηρεσία επίσης δεν γίνονται ευρέως αποδεκτοί από την πλειονότητα της ισραηλινής κοινωνίας, αλλά απολαμβάνουν έναν βαθμό υποστήριξης και συμπάθειας, επειδή έχουν ήδη υπηρετήσει στις Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ, εκπληρώνοντας έτσι το εθνικό τους καθήκον.

Όπως έγραψε πρόσφατα ένας αρνητής σε άρθρο γνώμης στους New York Times, «η άρνηση να υπηρετήσεις δεν είναι προδοσία του κράτους. Η άρνηση είναι ο μόνος τρόπος να το σώσεις».

Η ιστορία των στρατιωτικών «αρνητών» στο Ισραήλ
Το πρώτο σημαντικό κύμα άρνησης από εφέδρους ήρθε με το ξέσπασμα του πρώτου πολέμου στον Λίβανο το 1982. Σχεδόν 3.000 έφεδροι υπέγραψαν μια αίτηση δηλώνοντας ότι δεν εντάχθηκαν στις Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ για να «λύσουν το παλαιστινιακό πρόβλημα μέσω πολέμου». Περίπου 160 φυλακίστηκαν. Ένα κίνημα με την ονομασία Yesh Gvul («Υπάρχει Όριο») αναδύθηκε και έκτοτε προωθεί επόμενα κύματα άρνησης από εφέδρους και υποστηρίζει όσους φυλακίζονται.

Ισραηλινοί ακτιβιστές για την ειρήνη κρατούν φωτογραφίες Παλαιστινίων παιδιών που σκοτώθηκαν σε αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα, τον Ιούλιο του 2025. Eddie Gerald / Alamy Stock Photo

Το κίνημα ενθάρρυνε την επιλεκτική άρνηση υπηρεσίας στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, ως απάντηση στην άγρια καταστολή της πρώτης παλαιστινιακής εξέγερσης το 1987 από τον ισραηλινό στρατό. Όπως σημειώνει ο Ισραηλινός ακαδημαϊκός Benjamin Kidron στο βιβλίο του Refusenik!, οι αρνητές διαχώρισαν τα «νόμιμα» καθήκοντα των Δυνάμεων Άμυνας του Ισραήλ στην υπεράσπιση του Ισραήλ από τις «απαράδεκτες» αποστολές στα κατεχόμενα εδάφη.

Κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα, που ξεκίνησε το 2000, υπήρξε νέο κύμα επιλεκτικής άρνησης, με τους εφέδρους να αποκτούν έναν βαθμό νομιμοποίησης «καθώς μιλούσαν με το κύρος εκείνων που μόλις είχαν επιστρέψει από το πεδίο».

Απειλές άρνησης έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης για άλλα ζητήματα που κυριαρχούν στην ισραηλινή κοινωνία. Στο αποκορύφωμα των διαδηλώσεων κατά των προτεινόμενων δικαστικών μεταρρυθμίσεων το καλοκαίρι του 2023, 1.000 επίλεκτοι Ισραηλινοί πιλότοι μάχης αρνήθηκαν να υπηρετήσουν μέχρι να εγκαταλειφθούν οι μεταρρυθμίσεις. Επικαλέστηκαν τα σχέδια της κυβέρνησης ως απειλή για τη δημοκρατία του Ισραήλ.

Καθώς ένας αυξανόμενος αριθμός Ισραηλινών λαμβάνει δημόσια θέση κατά της ισραηλινής κυβέρνησης, το κύμα στρατιωτών που αρνούνται να υπηρετήσουν θα μπορούσε να επηρεάσει την ικανότητα του Νετανιάχου να συνεχίσει την επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας όπως είχε σχεδιάσει. Όμως, όπως έδειξαν τα τελευταία δύο χρόνια, ο Νετανιάχου δεν έχει πεισθεί ούτε από την εσωτερική ούτε από τη διεθνή πίεση να εγκαταλείψει τον πόλεμό του στη Γάζα. Είναι απίθανο να αλλάξει πορεία τώρα.

Avatar

Laura Hood
Politics Editor & Assistant Editor, The Conversation UK