φωτογραφία: η πέτρα του σκανδάλου: ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία, Τόμας Μπαράκ, συναντάται με τον μεταβατικό πρόεδρο της Συρίας, Άχμαντ αλ-Σαράα, και τον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας, Άσαντ αλ-Σαϊμπάνι, στην Κωνσταντινούπολη, στις 24 Μαΐου 2025 – AFP
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, για άλλη μια φορά, επιβεβαιώνουν ότι δεν αποτελούν αξιόπιστο ηγέτη του λεγόμενου δυτικού κόσμου. Η εξωτερική τους πολιτική είναι ένα μωσαϊκό αυθαιρεσίας, βίας και υποκρισίας, που αποκαλύπτεται σε κάθε μείζον ζήτημα της εποχής μας.
Η Ουάσιγκτον, αφού χρησιμοποίησε τους Κούρδους στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, σήμερα τους πιέζει να υποταχθούν στον διαβόητο τρομοκράτη Τζολάνι, Πρόεδρο της Συρίας, και στις οργανώσεις του. Με αυτόν τον τρόπο, οι ΗΠΑ όχι μόνο εγκαταλείπουν συμμάχους που πολέμησαν με αίμα κατά του ISIS και των θυγατρικών του, όπως οι ομάδες του Τζολάνι, αλλά στην ουσία νομιμοποιούν τρομοκρατικά δίκτυα σε καίρια γεωπολιτικά μέτωπα.
Ορισμένοι από τους ανώτερους Αμερικανούς διπλωμάτες που ασχολούνταν με το συριακό ζήτημα απομακρύνθηκαν αιφνιδιαστικά από τις θέσεις τους στην Syria Regional Platform (SRP), την de facto αποστολή των ΗΠΑ για τη Συρία που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη. Η κίνηση αυτή συνέπεσε με την προσπάθεια της Ουάσιγκτον να πιέσει τους Κούρδους να ενσωματωθούν στις εθνικές δυνάμεις ασφαλείας της Δαμασκού, υπό τον Άχμεντ αλ-Σάραα. Την ώρα, μάλιστα, που και οι Δρούζοι και οι Αλαουίτες προχωρούν σε κινήσεις αυτονόμησης. Η μόνη βιώσιμη μορφή κράτους που μπορεί να γίνει αποδεκτή από τους λαούς της Συρίας είναι η ομοσπονδία. Είτε το θέλει η Ουάσιγκτον, είτε όχι.
Επισήμως, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέδωσε τις αλλαγές σε διοικητική αναδιοργάνωση, επιμένοντας ότι η πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία δεν μεταβάλλεται. Ωστόσο, διπλωματικές πηγές συνέδεσαν τις απομακρύνσεις με διαφωνίες γύρω από την πίεση που ασκεί ο ειδικός απεσταλμένος Τομ Μπάρακ στην κουρδική ηγεσία να αποδεχθεί τη συμφωνία με τη Δαμασκό.
Ο Μπάρακ, που είναι και πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία, συνεχίζει να προωθεί μια γραμμή στήριξης του ενιαίου συριακού κράτους. Πρόσφατα βρέθηκε στη Δαμασκό για την υπογραφή σχεδίου που αφορά τη μειονότητα των Δρούζων, επιχειρώντας να παρουσιάσει την αμερικανική πολιτική ως πλαίσιο «ίσων δικαιωμάτων και κοινών υποχρεώσεων». Η εξέλιξη δείχνει ότι η Ουάσιγκτον αναζητά μια νέα ισορροπία στη Συρία, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να πιέσει τους μέχρι τώρα συμμάχους της Κούρδους σε δύσκολους συμβιβασμούς.
Στο μεταξύ, η επιστροφή της Ρωσίας στη Συρία σηματοδοτεί μια ανατροπή στις περιφερειακές ισορροπίες. Παρά την προηγούμενη εγκατάλειψη του καθεστώτος Άσαντ, η Μόσχα ανταποκρίνεται τώρα στο αίτημα της Δαμασκού για επανέναρξη στρατιωτικών περιπολιών στα νότια σύνορα, με στόχο να περιοριστεί η ισραηλινή ανάμειξη.
Η Μόσχα ενεργεί με ψυχρό ρεαλισμό. Παρά την πίεση του πολέμου στην Ουκρανία, η Ρωσία δεν εγκαταλείπει τις βάσεις της στη Μεσόγειο, που αποτελούν κέντρα προβολής ισχύος προς τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.
Ταυτόχρονα, η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία λειτουργεί ως κίνητρο για την ενίσχυση της ρωσοσυριακής συνεργασίας, με τη Μόσχα να προσφέρει σιτηρά και στρατιωτική στήριξη, καλύπτοντας άμεσα κενά που οι πλούσιοι εταίροι του Κόλπου δεν μπορούν εύκολα να καλύψουν.
Η συνεργασία αυτή, αν και εξυπηρετεί αμοιβαία συμφέροντα, παραμένει εύθραυστη.
Στην Παλαιστίνη, η αμερικανική στάση είναι εξίσου αποκαλυπτική. Μεταξύ δηλώσεων «ανθρωπιστικής ανησυχίας» και βέτο στον ΟΗΕ, η Ουάσιγκτον στην πράξη καλύπτει και ενθαρρύνει την ισραηλινή γενοκτονία στη Γάζα. Η ανθρώπινη ζωή, για την Αμερική, φαίνεται να μην αξίζει ούτε ένα δολάριο – αρκεί να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της ισραηλινής πολιτικής ηγεσίας και των δικών της στρατηγικών σχεδιασμών.
Η φιλοσοφία της Άγριας Δύσης, που επιστρέφει στο εσωτερικό τους, εξάγεται διεθνώς. Οι ΗΠΑ θέλουν να επιβάλουν την ισχύ τους σε κάθε γωνιά του κόσμου, αδιαφορώντας για θεσμούς, διεθνές δίκαιο ή ανθρώπινες τραγωδίες. Μια χώρα όπου ακόμη και ο πρόεδρος της διαφωνεί δημοσίως με τον Βρετανό πρωθυπουργό για το αυτονόητο δικαίωμα των Παλαιστινίων σε κράτος, δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως «ηγέτιδα δύναμη».
Στη δική μας γειτονιά, οι αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί, με αιχμή του δόρατος την Chevron, προχωρούν σε έρευνες και πιθανή συνεκμετάλλευση υδρογονανθράκων στα θαλάσσια οικόπεδα που προκήρυξε η Ελλάδα – χωρίς προηγούμενη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ. Είναι ένα ενδεχόμενο το οποίο από τις στήλες αυτές υποστηρίζαμε ότι θα εφαρμοσθεί. Ο ίδιος ο Υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ, το παραδέχθηκε εμμέσως.
Οι Αμερικανοί ουσιαστικά μας λένε ότι το Αιγαίο, η Ανατολική Μεσόγειος και η Μεσόγειος νότια της Κρήτης μπορούν να γίνουν πεδίο «συνεκμετάλλευσης» από τις επιχειρήσεις τους και τη συμμετοχή της Τουρκίας.
Την ίδια στιγμή, αποσύρουν σιωπηρά τη στήριξή τους σε έργα στρατηγικής σημασίας όπως το Greece–Saudi Arabia Interconnector (GSI) και προωθούν καλώδια οπτικών ινών στα οποία συμμετέχει ενεργά και η Άγκυρα. Έτσι, η Τουρκία κατοχυρώνει ρόλο-κλειδί στα ενεργειακά και ψηφιακά δίκτυα της περιοχής, ενώ η Αθήνα αρκείται σε κυβερνητικά «χαμόγελα επιτυχίας».
Στα λόγια, οι ΗΠΑ εμφανίζονται ως εγγυητές της ειρήνης· στην πράξη, είναι οι πρώτες που υποθάλπουν πολέμους και αποσταθεροποιούν περιοχές. Με την ισχύ των όπλων και το δολάριο ως υπέρτατη αξία, προβάλλουν αλαζονεία που δεν συνάδει με μια παγκόσμια δυτική ηγεσία.
Η συμπεριφορά τους αποδεικνύει ότι ο πλανήτης χρειάζεται ένα νέο πολυπολικό σύστημα ισορροπίας
Διότι η Αμερική δεν είναι πια μια ηθική δύναμη ικανή να ηγηθεί. Είναι μια αφερέγγυα υπερδύναμη, που μετρά την ανθρώπινη ζωή σε δολάρια. Και εκεί τελειώνει η φιλοσοφία της. Παλαιότερα επικαλούνταν ως ειδοποιό στοιχείο διαφοράς από τις ανατολικές δυνάμεις την ελευθερία. Σήμερα το στοιχείο αυτό έχει εξασθενήσει.
Η νέα στρατηγική που φαίνεται να διαμορφώνει η ίδια η κυβέρνηση Τράμπ σηματοδοτεί απομάκρυνση των Ηνωμένων Πολιτειών από τον ρόλο της παγκόσμιας ηγεσίας που ασκούσαν μεταπολεμικά.
Αντί για την υπεράσπιση μιας διεθνούς τάξης με κανόνες, οι ΗΠΑ προσανατολίζονται στη λογική της επιβολής δια της ισχύος. Χωρίς νόμους, κανόνες και αρχές. Δεν είναι αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα.
Η εξέλιξη αυτή υπονομεύει την τάξη που οικοδομήθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία εξασφάλισε σταθερότητα και ανάπτυξη. Η σταθερότητα αυτή επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες να απολαμβάνουν δεκαετίες σχετικής ειρήνης και παγκόσμιας κυριαρχίας, με την Ευρώπη να αποφεύγει μεγάλες συγκρούσεις μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η υποχώρηση της αμερικανικής ισχύος δημιουργεί κενά που αναπόφευκτα θα καλυφθούν από ανταγωνιστές.
Ο Τούρκος αρθρογράφος, Ιμπραήμ Καραγκιούλ – πρώην αρχισυντάκτης της Γενί Σαφάκ, αναφέρεται στην επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στις Ηνωμένες Πολιτείες με την ευκαιρία της 80ης Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και στα κύρια ζητήματα που θα συζητηθούν με τον Αμερικανό πρόεδρο για την κατάσταση που διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή.
Επισημαίνονται τα εξής:
1- Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δεν θα συναντηθεί απλώς με τον Πρόεδρο Ερντογάν κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Τον προσκάλεσε στην Ουάσινγκτον, στον Λευκό Οίκο.
2- Τα F-35, τα F-16, η πώληση της Boeing, το ζήτημα του PKK/YPG στη Συρία και πολλά άλλα θέματα θα βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.
3- Υπάρχουν επίσης ισχυρισμοί ότι θα υπογραφεί συμφωνία ασφαλείας μεταξύ Συρίας και Ισραήλ. Δεν γνωρίζουμε αν αυτός είναι ένας από τους λόγους της πρόσκλησης.
4- Ωστόσο, το κρίσιμο σημείο της συνάντησης θα είναι η γενοκτονία, η Γάζα και η κλιμάκωση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων μέχρι σημείου πολέμου. Ο Νετανιάχου πιθανότατα έκανε πολλές προτάσεις στον Τραμπ για να πιέσει τον Ερντογάν.
5- Δεν γνωρίζουμε πόσο απήχηση είχε στις ΗΠΑ η έκκληση του Ντεβλέτ Μπαχτσελί για έναν «Άξονα Τουρκίας-Ρωσίας-Κίνας» πριν από αυτή τη συνάντηση ή πόσο ανησύχησε το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Αλλά πρέπει να κατανοήσουν τη σοβαρότητα της Τουρκίας.
Τουρκικά είδη ένδυσης
6- Γνωρίζουμε ότι ο φόβος για την Τουρκία αυξάνεται ραγδαία στο Ισραήλ. Γνωρίζουμε ότι, υποκινούμενος από αυτόν τον φόβο, προσπαθεί να απειλήσει την Τουρκία με «αμερικανικά όπλα».
7- Η Τουρκία έπαψε να είναι μια χώρα που θα έπαιρνε θέση πριν από χρόνια υπό τις ισραηλινές απειλές και την πίεση του Τραμπ. Είναι πλέον σαφές ότι όπου κι αν βάλει το βάρος της στο παγκόσμιο σύστημα, αυτή η πλευρά θα κερδίσει δύναμη.
8- Ο Τραμπ πιθανότατα θα επιδιώξει επίσης την υποστήριξη του Ερντογάν για να κατευνάσει τις περιφερειακές χώρες των οποίων η οργή έχει αυξηθεί μετά την επίθεση του Ισραήλ στη Ντόχα. Επειδή οι ΗΠΑ αυτή τη στιγμή εξαντλούνται σε όλη την περιοχή λόγω του Ισραήλ.
9- Ο Ερντογάν έχει σημαντική επιρροή στον Τραμπ. Έχει ισχυρή πειθώ. Μπορεί να αποχωρήσει από το τραπέζι με ισχυρότερο χέρι σε όλα τα ζητήματα. Ο Ερντογάν θα θέλει επίσης ο Τραμπ να πιέσει το Ισραήλ να σταματήσει. Είναι σαφές ότι το επόμενο βήμα του θα είναι, «Ή αλλιώς…»
10- Ο Τραμπ δεν έχει πλέον την ευκαιρία να ξεκινήσει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Ακόμα και στον πόλεμο της Ουκρανίας, έχει μετατραπεί σε παιχνίδι στα χέρια του Ισραήλ. Δεν ξέρουμε πόσο καταλαβαίνει ότι το αυξανόμενο κύμα κατά της γενοκτονίας στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο θα συρρικνώσει δραματικά τη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ, αλλά βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου συζητείται ακόμη και ένας «τουρκο-ισραηλινός πόλεμος». Όλα είναι τόσο εύθραυστα και εναντίον των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
11- Η σύνοδος κορυφής Ερντογάν-Τραμπ θα έχει τόσο θετικές όσο και αρνητικές περιφερειακές, ακόμη και παγκόσμιες επιπτώσεις.
12- Αλλά οι ΗΠΑ δεν θα έχουν πλέον την ευκαιρία να κατευνάσουν το Ισραήλ σε όλη την περιοχή με μία μόνο συνάντηση. Αυτή η εποχή έχει περάσει. Το τέλος του δρόμου είναι ορατό για την Ισραηλινή Φρουρά. Αν δεν σταματήσει το Ισραήλ, θα παρακολουθήσουμε τον περιφερειακό χώρο των ΗΠΑ να συρρικνώνεται.
13- Αυτή η συνάντηση δεν πρέπει να περιορίζεται στις διμερείς σχέσεις. Σεισμοί συμβαίνουν σε όλη την περιοχή, συσσωρεύονται μεγάλες καταιγίδες, συσσωρεύεται σημαντική πίεση και αναμένονται γρήγορες μετατοπίσεις ισχύος. Η Τουρκία συγκεντρώνεται ως σημαντικός παράγοντας, στρατιωτική και πολιτική δύναμη και δύναμη εξισορρόπησης.
14- Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για το Ισραήλ να λάβουν υπόψη αυτή την πραγματικότητα. Για τον Τραμπ, η πρόσκληση του Ερντογάν στον Λευκό Οίκο αποτελεί μια πρωτοβουλία «βοήθειας» τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για το Ισραήλ.
Σύμφωνα με το Bloomberg, η Τουρκία ετοιμάζεται να υποβάλει σημαντικές παραγγελίες αεροσκαφών από την Boeing και την Lockheed Martin την επόμενη εβδομάδα. Οι συμφωνίες θα μπορούσαν να καλύπτουν έως και 250 εμπορικά αεροσκάφη για την Turkish Airlines και θα μπορούσαν επίσης να περιλαμβάνουν νέα μαχητικά αεροσκάφη F-16.
Τουρκικές λιχουδιές
Θεωρείται επίσης ότι αυτές οι πωλήσεις θα μπορούσαν να διαδραματίσουν ρόλο στην επίλυση της μακροχρόνιας διαμάχης που ξεκίνησε με την απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35 λόγω της αγοράς των S-400 από τη Ρωσία.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι θα φιλοξενήσει τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ουάσινγκτον στις 25 Σεπτεμβρίου. Η ατζέντα των συνομιλιών περιλαμβάνει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε εμπορικές και αμυντικές συμφωνίες.
Οι διαπραγματεύσεις περιλαμβάνουν 40 F-35, 40 F-16 Viper, πυρομαχικά και αεροσκάφη Boeing. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, η τιμολόγηση και οι τελικοί όροι εξακολουθούν να συζητούνται, γράφουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
Ο Μάρτιν Χέντσε [Martin Henze], πρώην οικονομικός σύμβουλος της καγκελαρίου Μέρκελ και νυν επικεφαλής του Οικονομικού Συμβουλίου του CDU στη Γερμανία, έχει αναλύσει τις εξελίξεις στην Αλβανία, τη διαφθορά στη δικαστική εξουσία και τη διοίκηση, την καταστολή των μέσων ενημέρωσης, την κατάληψη του κράτους δικαίου από τον Σόρος και τη φυλάκιση αντιπάλων με πλαστά έγγραφα.
Ο Χέντσε δηλώνει ότι: Η Αλβανία είναι το de facto κέντρο του ξεπλύματος χρήματος και του τζόγου, του εμπορίου κοκαΐνης και αμφεταμινών μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, της μεταφοράς ρωσικού πετρελαίου και της χειραγώγησης των εκλογών.
Τα αναφερόμενα είναι από αποκλειστική συνέντευξηΜάρτιν Χέντσε, δόθηκε στον Διευθυντή της «Telegraf», Ένγκιελ Μουσάι.
Βαλκάνια και Αλβανία: Πώς βλέπετε την κυβέρνηση Ράμα από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες;
Σύμφωνα με πληροφορίες από φορείς ασφαλείας και πληροφοριών που δραστηριοποιούνται τακτικά σε πολλές χώρες, ο Ράμα διευθύνει μια κυβέρνηση μαφίας, όπως σωστά περιέγραψε η εφημερίδα BILD.
Η εκτελεστική εξουσία είναι από τις πιο διεφθαρμένες στον κόσμο. Η Αλβανία είναι το de facto κέντρο ξεπλύματος χρήματος και παράνομου τζόγου, καθώς και κέντρο για το εμπόριο κοκαΐνης και αμφεταμινών μεταξύ Νότιας Αμερικής, Λατινικής Αμερικής, ΗΠΑ και Ευρώπης.
Το ρωσικό πετρέλαιο μεταφέρεται επίσης προφανώς μέσω αλβανικών λιμένων. Οι εκλογές είναι συνεχώς στημένες. Όπου πραγματοποιείται ξέπλυμα χρήματος σε μεγάλη κλίμακα, όπως στην Αλβανία, χρηματοδοτείται και η διεθνής τρομοκρατία.
Δεν μπορεί να αποκλειστεί η μαζική κερδοσκοπία με το νόμισμα, ακόμη και αν ληφθεί υπόψη ότι η αυταρχική κυβέρνηση ελέγχει την κρατική τράπεζα της Αλβανίας.
Είναι σαν ο Όλσι Ράμα να διοικεί ένα κρατικό καζίνο. Η διαφορά είναι ότι σε ένα καζίνο δεν μπορεί να τυπωθεί χρήμα και δεν μπορούν να εκδοθούν κρατικά ομόλογα.
Προσθέστε σε αυτό τη συνεργασία μεταξύ Σόρος και Ράμα, καθώς και την εμπλεκόμενη πρεσβεία των ΗΠΑ στα Τίρανα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ πρέπει επιτέλους να αναλάβει δράση εδώ, όχι απλώς να μιλάει. Τέτοιες συνεργασίες πρέπει να ματαιωθούν και οι δράστες πρέπει να υποβληθούν σε σοβαρές ανακρίσεις από το FBI και την DEA.
Ήρθε η ώρα να στείλουμε το ιππικό στα Τίρανα.
Τι πρέπει να κάνουμε στην Αλβανία;
Εκπροσωπώ μια σαφή θέση σε αυτό. Εάν εμείς και οι Αλβανοί δεν εργαστούμε για την ανατροπή της κυβέρνησης Ράμα και την προσαγωγή της στη δικαιοσύνη, η Αλβανία θα γίνει μια δεύτερη Βενεζουέλα ή Μεξικό, ένα ναρκοκράτος στο κέντρο της Ευρώπης. Κανείς δεν το θέλει αυτό.
Τώρα έχουμε την ευκαιρία να στηρίξουμε τον αλβανικό λαό στις προσπάθειές του να τερματίσει την κυριαρχία της μαφίας Ράμα. Είναι καθήκον μας να εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία από το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες, το Λονδίνο, την Ουάσιγκτον και από το εσωτερικό της Αλβανίας.
Οδηγεί η έξοδος από την κρίση στη Βαλκανική Χερσόνησο σε αλλαγή κυβέρνησης στα Τίρανα;
Πρέπει να είμαστε σαφείς ως προς αυτό: Πρόκειται για αλλαγή εκ των έσω, από τον αλβανικό λαό. Δεν πρόκειται για Βαλκανικό Πόλεμο. Δεν πρόκειται για τη χρήση ευρωπαϊκής ή αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος για την ανατροπή του καθεστώτος- απατεώνα στα Τίρανα, το οποίο καταχράται τα χρήματα των ΗΠΑ/ΕΕ και των Αλβανών φορολογουμένων μέσω διαφθοράς, δηλαδή κλοπής.
Αντίθετα, πρόκειται για τη χρήση των δεξιοτήτων μας για να αναγκάσουμε την κυβέρνηση να αποφασίσει μεταξύ της παραίτησης ή της αποπληρωμής των δισεκατομμυρίων δολαρίων και ευρώ που έχουν καταχραστεί τα τελευταία 12 χρόνια, εντός τεσσάρων εβδομάδων.
Δεν πρόκειται, λοιπόν, για την ανατροπή της κυβέρνησης από έξω, αλλά για την απόκτηση χρόνου. Αυτός ο χρόνος θα πρέπει στη συνέχεια να αξιοποιηθεί από την οργανωμένη αλβανική αντιπολίτευση, δηλαδή την κοινωνία των πολιτών. Γνωρίζουμε ότι αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία των Αλβανών.
Ο αλβανικός λαός έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και το δικαίωμα να σχηματίσει κυβέρνηση που εκλέγεται ελεύθερα και δημοκρατικά και να εγγυάται τα ίδια βασικά ανθρώπινα δικαιώματα με τις κυβερνήσεις στη Δύση. Τώρα έχουμε την ευκαιρία να βοηθήσουμε τους Αλβανούς.
Γιατί πιστεύετε ότι η αλλαγή κυβέρνησης στα Τίρανα είναι ο πιο ελπιδοφόρος δρόμος προς τα εμπρός;
Από τη μία πλευρά, δεν πρόκειται για κυβέρνηση στα Τίρανα. Η κυβέρνηση Ράμα έχει νομιμοποιηθεί μέσω νοθευμένων εκλογών από το 2013 – επομένως, νομικά, δεν διεξήχθησαν εκλογές.
Η κυβέρνηση έχει πλέον εφαρμόσει ένα λεγόμενο υπουργείο που ελέγχεται από την Τεχνητή Νοημοσύνη, το οποίο φαίνεται να είναι υπεύθυνο για την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Μια τέλεια μέθοδος για αυτό που η εφημερίδα BILD αποκαλεί «κυβέρνηση μαφίας», επιτρέποντάς της να ασκεί διαφθορά μεγάλης κλίμακας ατιμώρητα – με μόνο υπεύθυνο το πρόσωπο της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Η αντιπολίτευση μπορεί να καταπολεμηθεί με άλλους τρόπους, καθώς η βάση δεδομένων του υπουργού Τεχνητής Νοημοσύνης βρίσκεται στα χέρια του Ράμα.
Μπορεί να προγραμματιστεί ώστε να λειτουργεί με τρόπο προσανατολισμένο στη δίκη, επιτρέποντάς του να παράγει κυρίως αποδεικτικά στοιχεία για τη δίωξη της αντιπολίτευσης, χωρίς να καθιστά υπεύθυνο κανένα μέλος της διοίκησης για αυτό το αδίκημα.
Επιπλέον, ακόμη και βάσει της αλβανικής νομοθεσίας, είναι συνταγματικά απαράδεκτο μια μηχανή πληροφορικής να αντικαταστήσει έναν υπουργό που αποφεύγει κάθε έλεγχο και ευθύνη και δεν μπορεί να αλληλεπιδράσει ανεξάρτητα.
Τα μέλη της αντιπολίτευσης φυλακίζονται πριν ή μετά τις εκλογές μέσω ψευδών ή/και αβάσιμων δηλώσεων, κατά την κρίση της διοίκησης
Το κράτος δικαίου, η δημοκρατία και η ελευθερία του Τύπου είναι πλέον δυσλειτουργικά.
Από αυτή την άποψη, δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποια βιώσιμη επιλογή εκτός από την αλλαγή κυβέρνησης και τη διεξαγωγή νέων εκλογών υπό διεθνή εποπτεία.
Προσπαθήσαμε να επηρεάσουμε το σύστημα του Ράμα μέσω πολυάριθμων συνομιλιών και συναντήσεων εκ μέρους της ΕΕ και της Γερμανίας. Ωστόσο, το καθεστώς έβρισκε συνεχώς παραθυράκια για να αποφύγει την αλλαγή του συστήματος.
Η πολιτική άνοια του Ράμα ήταν εκπληκτική. Σε τηλεοπτική συνέντευξη, δήλωσε ότι δεν γνώριζε τον κατάλογο των 10 σημείων της ΕΕ με τα κριτήρια για την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ, παρόλο που είχε λάβει επίσημα τα έγγραφα από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.
Η υποστήριξη μιας δημοκρατικής αλλαγής μέσω της απομάκρυνσης της παράνομης κυβέρνησης Ράμα δεν είναι μόνο στρατηγικά σωστή, αλλά και ηθικά επιβεβλημένη απέναντι στους Αλβανούς, ιδίως τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, καθώς και τους πολλούς Αλβανούς πρόσφυγες που ζουν στο εξωτερικό, από τους οποίους η οργάνωση Ράμα έκλεψε το μέλλον τους στην Αλβανία.
Πρέπει να καταστήσουμε την υποστήριξή μας προς την οργανωμένη αλβανική αντιπολίτευση και τον αλβανικό λαό στον αγώνα τους για ελευθερία και ένα μέλλον στην ΕΕ και τη Δυτική κοινότητα πιο ξεκάθαρη από ποτέ.
Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει επίσης να καταστήσουμε σαφές στον αλβανικό λαό ότι η Αλβανία δεν θα γίνει ποτέ μέλος της ΕΕ όσο μια κυβέρνηση όπως αυτή του Ράμα βρίσκεται στην κεφαλή του αλβανικού κράτους, της οποίας η εκτελεστική εξουσία κλέβει φορολογικά χρήματα που διατίθενται στον αλβανικό λαό από Ευρωπαίους και Αμερικανούς φορολογούμενους μέσω διαφθοράς.
Δεν πρόκειται, λοιπόν, για την επιβολή της Αλβανίας από έξω. Πρόκειται για την εκπλήρωση της ηθικής μας υποχρέωσης απέναντι στους πολίτες μας και την επίτευξη ενός δημοκρατικού αποτελέσματος που θα επιτρέψει στον αλβανικό λαό να απελευθερωθεί από ένα βάναυσο καθεστώς. Αυτό το καθεστώς είναι επίσης υπεύθυνο για πάνω από ένα εκατομμύριο Αλβανούς που έχουν εγκαταλείψει την Αλβανία από το 2013.
Πρέπει επίσης να καταστήσουμε σαφές στον αλβανικό λαό ότι η Αλβανία δεν θα γίνει ποτέ μέλος της ΕΕ όσο μια κυβέρνηση σαν αυτή βρίσκεται επικεφαλής του αλβανικού κράτους, της οποίας η εκτελεστική εξουσία κλέβει φορολογικά χρήματα που διατίθενται στον αλβανικό λαό από Ευρωπαίους και Αμερικανούς φορολογούμενους μέσω διαφθοράς.
Οι διαπραγματεύσεις με τον Ράμα δεν αποδίδουν;
Δεν πιστεύω ότι θα καταλήξουμε σε μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων με την αλβανική κυβέρνηση.
Ξέρετε, τον Αύγουστο/Σεπτέμβριο του 2019, εμείς στη Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθετήσαμε έναν κατάλογο κριτηρίων 10 σημείων με βάση τη Διακήρυξη της Κοπεγχάγης. Αυτό το έγγραφο καθορίζει πολλές υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένης της δίωξης των υπευθύνων για εκλογική απάτη στις βουλευτικές εκλογές του 2017.
Υπάρχουν μαγνητόφωνα, ηχογραφήσεις κινητών τηλεφώνων και έγγραφα που σχετίζονται με αυτό. Έχει απαγγελθεί κατηγορίες στον Ράμα;
Όχι. Διέφυγαν από την Αλβανία οι εισαγγελείς και οι αστυνομικοί που αποκάλυψαν το σκάνδαλο;
Ναι, κάποιοι έχουν βρει άσυλο στην Ελβετία, άλλοι στη Γερμανία.
Σχετικό: Γιατί πρέπει ακόμα να διαπραγματευόμαστε με κλέφτες στα Βαλκάνια;
Οι κλέφτες ανήκουν σε ένα σωστό δικαστήριο· θα πρέπει να αισθάνονται το στραβό ραβδί του κράτους δικαίου.
Πώς θα πρέπει να οργανώσει η αλβανική αντιπολίτευση την αντίσταση, αν οι ηγέτες της διώκονται και δυσφημούνται με πλαστά έγγραφα;
Ναι, αυτό είναι σίγουρα ένα θέμα, αλλά είναι αμελητέο. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: Θέλει ο αλβανικός λαός ένα μέλλον;
Δεν πιστεύω ότι η δύναμη ή η ικανότητα ενός καθεστώτος να παραμείνει στην εξουσία μπορεί να μετρηθεί αποκλειστικά από τον βαθμό της υποτακτικής του δυνατότητας ή της μιντιακής του δύναμης.
Αυτού του είδους η δύναμη μπορεί να διαλυθεί γρήγορα στον αέρα αν η πίεση αυξηθεί.
Στην Αλβανία, μία ή δύο ώρες είναι αρκετές και ο χρόνος του Ράμα τελείωσε.
Ξέρουμε πού αυτός και οι φίλοι του έχουν κρύψει το κεφάλαιό τους. Απλώς σκεφτείτε το 1992 στην Αλβανία: Χρειάστηκαν γενναίοι Αλβανοί για να ανατρέψουν το τρομερό και τρομοκρατημένο καθεστώς του Χότζα.
Οι κομμουνιστές είχαν αρκετό χρόνο για να φέρουν τα αλβανικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία στην ασφάλεια της Γαλλίας, όπου εξακολουθούν να βρίσκονται σήμερα, περιμένοντας το αλβανικό έθνος. Επανεπενδύθηκαν επίσης στην Αλβανία με πολλούς τρόπους, αλλά πολλοί Αλβανοί δεν το γνώριζαν αυτό. Ξέρουμε πού βρίσκονται.
Πιστεύετε ότι η αμερικανική κυβέρνηση ή οι Ευρωπαίοι θα αναγνωρίσουν την αντιπολίτευση;
Νομίζω ότι ο Τραμπ και η Ευρώπη έχουν συνειδητοποιήσει ότι αυτό το καθεστώς στα Τίρανα δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί.
Ο Τραμπ έχει επίσης αναγνωρίσει ότι ο φίλος του Ράμα, ο νεαρός Σόρος, έχει μια ισχυρή συμπάθεια για τον Ράμα και την Αλβανία.
Ο Ράμα επιβιώνει νοθεύοντας εκλογές στην Αλβανία, και η νοθεία των εκλογών έχει μόνο έναν νικητή: τον Ράμα.
Οι πρέσβεις και οι πολιτικοί δωροδοκούνται ή εκβιάζονται. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Ράμα, η εμπορία ναρκωτικών, η εμπορία ανθρώπων και το ξέπλυμα χρήματος έχουν αυξηθεί εκθετικά. Πρόκειται για ένα καθεστώς του οποίου τα συμφέροντα δεν ευθυγραμμίζονται με τα δικά μας.
Είναι απλώς ρητορική αυτή ή πιστεύετε πραγματικά ότι η Αλβανία θα γίνει μέλος της ΕΕ;
Ναι, όλα είναι πιθανά, αλλά όχι με μια εγκληματική κυβέρνηση. Κάθε Αλβανός θα καταλάβει ότι εμείς οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να μας ληστέψει η διεφθαρμένη αλβανική εκτελεστική εξουσία και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να συνεργαστούμε σε μια οικονομική κοινότητα, ειδικά επειδή μερικοί από αυτούς, στην περίπτωση του διευθυντή του FBI ΜακΓκόνιγκαλ, εμπλέκονται σε σκάνδαλο διαφθοράς με τη ρωσική μαφία.
Μπορούμε να παρέχουμε μεγαλύτερη ηθική υποστήριξη στην αλβανική αντιπολίτευση, όπως κάναμε σε πολλές χώρες το 1989.
Ο Πρόεδρος Ρίγκαν έπρεπε να αγωνιστεί ενάντια στους δικούς του γραφειοκράτες, πρεσβευτές και συμβούλους για να το πετύχει αυτό.
Αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε τώρα στην Ουάσιγκτον, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.
Οι γραφειοκράτες μας, μερικοί από τους οποίους είναι επίσης διεφθαρμένοι, θα πειστούν. Αν συνεχίσουμε τις πολιτικές του παρελθόντος με διαφορετική μορφή ή με διαφορετικό όνομα, θα οδηγήσει στα ίδια αποτελέσματα με το παρελθόν.
Μπορεί να φαίνεται διαφορετικό στην Αλβανία επιφανειακά, αλλά στην ουσία, οι Αλβανοί αναπόφευκτα θα καταλήξουν στο ίδιο συμπέρασμα αν θέλουν να επιβιώσουν οι ίδιοι και οι εταιρείες τους.
«Θερμή» ήταν η υποδοχή που επιφύλασσαν αγρότες και κτηνοτρόφοι στον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Γιάννη Ανδριανό, το πρωί του Σαββάτου στις Σέρρες, ο οποίος βρέθηκε στην περιοχή για να μιλήσει στο 5ο Συνέδριο Αγροτικής Οικονομίας.
Ομάδα περίπου 100 αγροτών και κτηνοτρόφων που ήταν συγκεντρωμένοι στον χώρο της Serexpo ξέσπασαν όταν είδαν τον Γ.Ανδριανό και μετά το τέλος της ομιλίας του, ξεκίνησαν να τον αποδοκιμάζουν
Η ένταση κλιμακώθηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, με τους αγρότες να πετούν νερά και καφέδες, ενώ ο υφυπουργός κατάφερε να αποχωρήσει από το σημείο με τη συνοδεία ισχυρής αστυνομικής δύναμης.
«Είσαι ανίκανος να δώσεις λύσεις. Είσαι ανεπιθύμητος. Να σηκωθείς να φύγεις» φώναζαν- μεταξύ άλλων- στον Υφυπουργό, ενώ ένας αγανακτισμένος κτηνοτρόφος, γεμάτος αγωνία του είπε «έχετε καταλάβει ότι έχουμε καταστραφεί; Μου θανάτωσαν τα ζώα».
Από νωρίς το πρωί, δεκάδες αγρότες και κτηνοτρόφοι συγκεντρώθηκαν στο χώρο της Serexpo, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον πρωτογενή τομέα.
Για την υπόθεση είχε προηγηθεί προκαταρκτική έρευνα, η οποία ξεκίνησε στα μέσα του 2023
Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών προχώρησε στην άσκηση ποινικής δίωξης σε βαθμό κακουργήματος για το αδίκημα της απιστίας σε βάρος του επικεφαλής του ελληνικού τμήματος του Παρατηρητήριο του Ελσίνκι Παναγιώτη Δημητρά.
Η υπόθεση αφορά σε κονδύλια από ευρωπαϊκούς και άλλους φορείς τα οποία, όπως είχε διαπιστώσει αρχικά η Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος, δεν είχαν διατεθεί για τους σκοπούς για τους οποίους δόθηκαν.
Στο pronews.gr αισθανόμαστε δικαιωμένοι διότι ο συγκεκριμένος κύριος είχε τολμήσει να καταφύγει εναντίον μας σε ποινικά διωκτικά μέσα επειδή γράφαμε την αλήθεια.
Πλέον, μετά την άσκηση της δίωξης σε βάρος του κ. Δημητρά, η δικογραφία που σχηματίστηκε – φέρεται μάλιστα να περιλαμβάνει και συγγενικό του πρόσωπο – διαβιβάστηκε σε ανακριτή, ο οποίος και θα τον καλέσει σε απολογία.
Ειδικότερα, για την υπόθεση είχε προηγηθεί προκαταρκτική έρευνα, η οποία ξεκίνησε στα μέσα του 2023 μετά τη διαβίβαση στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών πορίσματος της Αρχή για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες (μαύρο χρήμα).
Στο πόρισμά της αυτό, η ανεξάρτητη αρχή, υπό τον επίτιμο αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Βουρλιώτη, διαπίστωνε, κατά πληροφορίες, ότι δεν υπήρξε ορθή διαχείριση κονδυλίων από ευρωπαϊκούς και άλλους φορείς.
Τα χρήματα αυτά δεν διατέθηκαν για τους σκοπούς που είχαν εγκριθεί.
Μάλιστα η ανεξάρτητη αρχή, στο πλαίσιο της έρευνάς της, είχε δεσμεύσει τότε τα περιουσιακά στοιχεία του κ. Δημητρά αλλά και της ΜΚΟ που ο ίδιος ελέγχει.
Ο Δημητράς είχε κάνει λόγο για «εκστρατεία σπίλωσής του» και σε δήλωση που είχε εκδώσει ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως «οι φερόμενες χρηματοδοτήσεις για την υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που δήθεν διατίθενται για άλλους σκοπούς είναι ανύπαρκτες».
Σύμφωνα με τη δήλωσή του, «το μοναδικό χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα αφορά την καταπολέμηση της ρητορικής μίσους και είναι αναρτημένο από τη χρηματοδότρια Ευρωπαϊκή Επιτροπή».
Καθώς συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Δαμασκού και Τελ Αβίβ για την επίτευξη συμφωνίας ασφαλείας, το Ισραήλ φέρεται να έχει δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν θα επιτρέψει την ίδρυση ενός νέου και ισχυρού συριακού στρατού.
Το Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου (ISW) με έδρα τις ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι η προτεινόμενη νέα συμφωνία ασφαλείας του Ισραήλ με τη συριακή κυβέρνηση προβλέπει τη διαίρεση της νότιας Συρίας σε τρεις ξεχωριστές αποστρατικοποιημένες ζώνες.
Καθώς ο ισραηλινός στρατός συνεχίζει την προέλασή του στο συριακό έδαφος, οι χερσαίες και αεροπορικές επιδρομές από στρατιωτικές μονάδες που στοχεύουν σε παραμεθόρια χωριά στη νότια ύπαιθρο της Νταράα, της Κουνέιτρα και της Δαμασκού αποδεικνύονται αποτελεσματικές.
Εν τω μεταξύ, νέα στρατεύματα και όπλα έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή και ο αριθμός των σημείων ελέγχου έχει αυξηθεί. Επιπλέον, η αύξηση της δραστηριότητας των μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην περιοχή είναι αξιοσημείωτη.
Μια αστυνομική οργάνωση αντί για έναν ισχυρό συριακό στρατό
Μιλώντας στο κανάλι I24 του Ισραήλ , ο Ισραηλινός έφεδρος Συνταγματάρχης Μοσέ Ελάντ δήλωσε ότι στις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις, δεν θα επιτραπεί στην κυβέρνηση της Δαμασκού να ιδρύσει έναν νέο και ισχυρό συριακό στρατό, αλλά αντ’ αυτού θα της προσφερθεί η ίδρυση μιας ισχυρής αστυνομικής οργάνωσης.
Ο Ελάντ, ο οποίος δήλωσε ότι το θέμα συζητήθηκε αμοιβαία κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, δήλωσε : «Το ζήτημα του συριακού στρατού συζητήθηκε επίσης κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Οι Σύριοι ζητούσαν τη γνώμη του Ισραήλ σχετικά με τη σύσταση συριακού στρατού. Το Ισραήλ δήλωσε σαφώς ότι δεν θα συσταθεί συριακός στρατός στη Συρία, αλλά αντ’ αυτού θα συσταθεί μια ισχυρή αστυνομική δύναμη » .
«Το Ισραήλ έχει συνάψει συμφωνία ειρήνης με δύο χώρες»
Ο Ελάντ δήλωσε επίσης ότι το Τελ Αβίβ δεν θα επιτρέψει σε καμία περίπτωση την ίδρυση στρατού στη Συρία, επειδή πιστεύει ότι αυτό θα αποτελούσε «μεγάλη απειλή» για το ίδιο στο μέλλον.
Ο Ελάντ τόνισε επίσης την κατάσταση στις γειτονικές χώρες του Ισραήλ, λέγοντας : «Το Ισραήλ δεν έχει προβλήματα με την Ιορδανία και την Αίγυπτο, καθώς έχουν συνάψει ειρηνευτικές συμφωνίες και με τις δύο χώρες».
Ο αμερικανικός ειδησεογραφικός ιστότοπος Axios είχε αναφέρει προηγουμένως ότι είχε σημειωθεί σημαντική πρόοδος προς μια πιθανή συμφωνία μεταξύ Συρίας και Ισραήλ, και οι λεπτομέρειες της πρότασης του Ισραήλ κοινοποιήθηκαν στο ρεπορτάζ κατά τη διάρκεια συνομιλιών μεταξύ των δύο πλευρών στο Λονδίνο.
Σύμφωνα με πηγές που μιλούν στο Axios, η συμφωνία ασφαλείας που διαπραγματεύτηκε στοχεύει να αντικαταστήσει μια συμφωνία του 1974 μεταξύ των δύο χωρών, η οποία έπαψε να ισχύει μετά την ανατροπή της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ-Άσαντ και την κατοχή από το Ισραήλ μιας ζώνης ασφαλείας στη συριακή πλευρά των συνόρων.
Η πρόταση του Ισραήλ φέρεται να βασίζεται σε μια συνθήκη ειρήνης του 1979 με την Αίγυπτο.
Μεταξύ των λεπτομερειών του σχεδίου που το Ισραήλ σκοπεύει να επιβάλει στη Δαμασκό είναι η διαίρεση της νοτιοδυτικής Δαμασκού σε τρεις ζώνες, επιτρέποντας στους Σύρους να διατηρούν διαφορετικά επίπεδα δύναμης και όπλων ανάλογα με τη ζώνη.
Το σχέδιο προβλέπει επίσης την επέκταση της ζώνης ασφαλείας κατά 2 επιπλέον χιλιόμετρα στη συριακή πλευρά.
Το Ισραήλ θέλει να διαιρέσει τη νότια Συρία σε τρία μέρη
Η προτεινόμενη νέα ρύθμιση ασφαλείας του Ισραήλ για τη συριακή κυβέρνηση, την οποία ανακοίνωσε το Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου (ISW), προβλέπει τη διαίρεση της νότιας Συρίας σε τρεις ξεχωριστές αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες.
Σύμφωνα με το ISW, η προτεινόμενη ρύθμιση βασίζεται στις Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ του 1979, οι οποίες χώρισαν τη χερσόνησο του Σινά μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ σε τρεις ζώνες με διαφορετικά επίπεδα στρατιωτικών περιορισμών.
Σχέδιο τριών ζωνών
Το νέο σχέδιο ορίζει την πρώτη ζώνη ως ζώνη ασφαλείας υπό την επίβλεψη του ΟΗΕ. Η δεύτερη ζώνη δεν θα επιτρέπει την παρουσία συριακών στρατευμάτων ή βαρέων όπλων, αλλά θα επιτρέπει την επιχείρηση μονάδων εσωτερικής ασφάλειας και αστυνομίας. Η τρίτη ζώνη θα οριστεί ως ζώνη απαγόρευσης πτήσεων.
Επιμονή στο Όρος Χερμών
Η έκθεση του ISW ανέφερε ότι το Ισραήλ επιμένει να διατηρήσει τον έλεγχο του Όρους Ερμών στην Κουνέιτρα, μιας στρατηγικά σημαντικής περιοχής στο νότιο τμήμα της χώρας που του επιτρέπει να παρακολουθεί τις κινήσεις του εχθρού.
Η έκθεση δεν παρείχε περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση των συνομιλιών ή κάποια επίσημη συριακή απάντηση στην πρόταση.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιβάλλεται στην εσωτερική πολιτική της Ορθοδοξίας.
Όλοι γνωρίζουν ότι το Πατριαρχείο της Μόσχας είναι σε συμφωνία με το Κρεμλίνο. Λίγοι συνειδητοποιούν ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης οφείλει πολλά στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αυτή η άγνοια είναι εκπληκτική, δεδομένου ότι πολλοί Έλληνες Ορθόδοξοι ηγέτες είναι ιδιαίτερα υπερήφανοι γι’ αυτή την κατάσταση. Το 1942, ο Αθηναγόρας Σπύρου — ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας — έγραψε σε έναν πράκτορα του Office of Strategic Services. «Έχω τρεις Επισκόπους, τριακόσιους ιερείς, και μια μεγάλη και εκτεταμένη οργάνωση», έγραψε ο Αθηναγόρας. «Κάθε ένας υπό τη διαταγή μου είναι υπό τη δική σας. Μπορείτε να τους διατάξετε για οποιαδήποτε υπηρεσία χρειαστείτε. Δεν θα τεθούν ερωτήσεις και οι εντολές σας θα εκτελεστούν πιστά.»
Το 1947, το OSS μετονομάστηκε σε Central Intelligence Agency, ή CIA. Ένα χρόνο αργότερα, ο Αθηναγόρας εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, ο πνευματικός ηγέτης της Ανατολικής Ορθοδοξίας.
Κάποιος μπορεί να επισημάνει πως, όταν ο Αθηναγόρας επικοινώνησε με το OSS, η μητρική του Ελλάδα ήταν υπό ναζιστική κατοχή. Είναι κατανοητό ότι ένας Έλληνας επίσκοπος στην Αμερική θα υποστήριζε την πολεμική προσπάθεια των Αμερικανών. Όμως υπήρχε κάτι περισσότερο. Ο Αθηναγόρας υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της αμερικανικής εξαίρεσης (American exceptionalism) και ενθάρρυνε την πολεμική εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον. Ο Αμερικανός Πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη αφηγήθηκε μια συνομιλία με τον Αθηναγόρα το 1951: «Όπως πάντα, μίλησε για αρκετή ώρα για την πεποίθησή του ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να παραμείνουν στη Μέση Ανατολή για πολλά αιώνες ώστε να εκπληρώσουν την αποστολή που τους έχει δοθεί από τον Θεό, να προσφέρουν ελευθερία, ευημερία και ευτυχία σε όλους τους ανθρώπους.»
(Αυτά τα αποσπάσματα, παρεμπιπτόντως, προέρχονται από ομιλία ενός Ορθοδόξου ιστορικού με το όνομα Matthew Namee στο Holy Cross Hellenic College, το Ελληνικό θεολογικό σχολείο στη Βοστώνη. Δεν είναι κακόβουλες πλαστογραφίες που διακινούν οι ρωσικοί προπαγανδιστικοί κύκλοι — οι Έλληνες Ορθόδοξοι είναι αρκετά υπερήφανοι για τη σχέση τους με το αμερικανικό «βαθύ κράτος».)
Ο Αθηναγόρας δεν ήταν απλώς Αμερικανιστής. Ήταν επίσης γνωστός ως ανανεωτικός, όπως είναι γνωστοί οι φιλελεύθεροι Ορθόδοξοι. Το 1964, συναντήθηκε με τον Πάπα Παύλο ΣΤ’ στην Ιερουσαλήμ· μαζί, επίσημα κατήργησαν τις αμοιβαίες αφορισμούς που είχαν τεθεί από τους προκατόχους τους το 1054. Αυτή η χειρονομία προκάλεσε οργή σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο. Κατηγορήθηκε ο Αθηναγόρας ότι συμβιβάζει την Ορθόδοξη Πίστη χάριν μιας χαρτιάς ένωσης με τη Ρώμη.
Ο σημερινός Οικουμενικός Πατριάρχης, Βαρθολομαίος, είναι κομμένος από το ίδιο ύφασμα με τον Αθηναγόρα. Διατηρεί στενή σχέση με τον Πάπα Φραγκίσκο· οι δύο τους μοιράζονται ένα κοινό πάθος για τη μαζική μετανάστευση και τον περιβαλλοντικό ακτιβισμό. Όπως και ο Αθηναγόρας, έτσι και ο Βαρθολομαίος διατηρεί στενή σχέση με την κυβέρνηση των ΗΠΑ — μια συνεργασία που έχει αποδειχθεί αμοιβαία επωφελής.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι ο πνευματικός ηγέτης της Ορθοδοξίας. Ωστόσο, έχει άμεση δικαιοδοσία μόνο πάνω σε λίγες χιλιάδες Ορθόδοξους Χριστιανούς στην Τουρκία. Το υπόλοιπο Ελληνορθόδοξο πλήρωμα είναι αυτοκέφαλο, δηλαδή αυτοδιοικούμενο. Αυτό περιλαμβάνει την Εκκλησία της Ελλάδος, την Εκκλησία της Κύπρου και τις μητροπόλεις (ή επισκοπές) στην Αμερική. Πολλοί απευθύνονται στον Βαρθολομαίο για ηγεσία, αλλά δεν υπάγονται άμεσα στην εξουσία του. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η μεγάλη πλειονότητα των Ορθοδόξων Χριστιανών παγκοσμίως ανήκει στην ρωσική ορθόδοξη παράδοση. Αυτές οι εκκλησίες δεν αναγνωρίζουν στον Βαρθολομαίο κανενός είδους ουσιαστική ηγετική ιδιότητα. Κάποιες, όπως το Πατριαρχείο Μόσχας, βρίσκονται σε σχίσμα με την Κωνσταντινούπολη.
Ο Βαρθολομαίος δεν είναι ο «πάπας» της Ορθοδοξίας — αν και θα ήθελε να είναι. Τις τελευταίες δεκαετίες, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει επίσης εργαστεί για την ενοποίηση σκληρής εξουσίας επί των διαφόρων ελληνορθόδοξων εκκλησιών. Αυτή η προσπάθεια έχει αποδώσει τους περισσότερους καρπούς στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 2014, ο Ελπιδοφόρος Λαμπρυνιάδης, σημερινός Αρχιεπίσκοπος Αμερικής και διάδοχος του Βαρθολομαίου, δημοσίευσε ένα σύντομο δοκίμιο με τίτλο «Πρώτος χωρίς ίσους». Ο τίτλος ήταν λογοπαίγνιο πάνω στην έκφραση primus inter pares, δηλαδή «πρώτος μεταξύ ίσων». Ο όρος αυτός αναφερόταν αρχικά στον Πάπα της Ρώμης, αλλά μεταφέρθηκε στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως από τους Ορθοδόξους μετά το Μεγάλο Σχίσμα του 1054. Φυσικά, το ίδιο το Σχίσμα προκλήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την αίσθηση ότι οι Ρωμαίοι Ποντίφικες δεν σέβονταν τα δικαιώματα και τα προνόμια των άλλων επισκόπων, ιδίως στην Ανατολή. Είναι σαφές ότι ο Αρχιεπίσκοπος εξέπεμπε το μήνυμα της επιθυμίας του να καλλιεργήσει μια περισσότερο αυταρχική, συγκεντρωτική εκκλησιολογία εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας — μια φιλοσοφία που έχει χαρακτηριστεί ως «ελληνοπαπισμός».
Το 2022, σε συνέντευξή του στην ελληνική εφημερίδα Τα Νέα, ο Ελπιδοφόρος ερωτήθηκε αν αναμένει να γίνει ο επόμενος Οικουμενικός Πατριάρχης. Ο Ελπιδοφόρος απάντησε με επιφυλακτικότητα, λέγοντας πως «η διαδοχή θα αποφασιστεί από τον Θεό». Και αυτό, όμως, συνιστά μια ριζική απομάκρυνση από την ορθόδοξη παράδοση. Στην πραγματικότητα, υπερβαίνει ακόμη και τον ελληνοπαπισμό. Ακόμη και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δηλώνει ρητώς ότι ο Πάπας δεν εκλέγεται απευθείας από τον Θεό.
Παρά ταύτα, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στηρίζει επίσημα τη διδασκαλία του ελληνοπαπισμού, όπως θα φανεί. Η ενίσχυση της θέσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου εντός της παγκόσμιας Ορθοδοξίας εξυπηρετεί δύο σκοπούς. Πρώτον, αφαιρεί αναγκαστικά επιρροή από τον βασικό του αντίπαλο, το Πατριαρχείο Μόσχας. Η Ουάσιγκτον θεωρεί τη ρωσική Ορθοδοξία ως εργαλείο προπαγάνδας του Κρεμλίνου και, συνεπώς, νόμιμο στόχο αντικατασκοπευτικών επιχειρήσεων. Δεύτερον, οι ανανεωτικοί Οικουμενικοί Πατριάρχες είναι πρόθυμοι συνεργάτες στην εκστρατεία της Ουάσιγκτον για τη διάδοση φιλελεύθερων, δημοκρατικών αξιών σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ας εξετάσουμε, για παράδειγμα, το σχίσμα στην Ουκρανική Εκκλησία. Το 1990, το Πατριαρχείο Μόσχας παραχώρησε καθεστώς αυτοδιοίκησης στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (UOC). Δεν της παραχωρήθηκε όμως πλήρης αυτοκεφαλία. Ωστόσο, μια ομάδα Ουκρανών εθνικιστών υπό την ηγεσία του τότε Προέδρου Πέτρο Ποροσένκο οργάνωσε μια «ανεξάρτητη» Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας (OCU). Με την υποστήριξη των δυτικών μέσων ενημέρωσης, οι εθνικιστές αυτοί κατάφεραν να παρουσιάσουν την κανονική UOC ως τη «Ρωσική Εκκλησία».
Το 2018, όταν ρωτήθηκε για την αίτηση αυτοκεφαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, ο Κερτ Βόλκερ — τότε Ειδικός Αντιπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για την Ουκρανία — φάνηκε να αποφεύγει το ζήτημα. Ισχυρίστηκε ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν παίρνει θέση σε τέτοια θέματα και θα σεβαστεί την απόφαση του Βαρθολομαίου και της Συνόδου του.
Ας μην υπάρχει καμία αμφιβολία: με το να δηλώνει ότι η απόφαση ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ λαμβάνει θέση. Πρώτον, η αυτοκεφαλία δεν μπορεί να παραχωρηθεί μονομερώς από κανέναν Πατριάρχη ή Επίσκοπο. Δεύτερον, αν η απόφαση ανήκε σε κάποιον, αυτός θα ήταν ο Πατριάρχης Μόσχας, ο πνευματικός ηγέτης της σλαβικής Ορθοδοξίας. Ακόμη και ο μεγάλος Καλλίνικος (Kallistos) Ware καταδίκασε το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την ανάμειξή του στην Ουκρανική Εκκλησία:
«Αν και είμαι μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δεν είμαι καθόλου ικανοποιημένος από τη στάση που έλαβε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Με όλο τον σεβασμό προς τον Πατριάρχη μου, οφείλω να πω ότι συμφωνώ με την άποψη που εξέφρασε το Πατριαρχείο Μόσχας, ότι η Ουκρανία ανήκει στη Ρωσική Εκκλησία. Άλλωστε, η Μητρόπολη του Κιέβου, με συμφωνία του 1676, μεταφέρθηκε από το ομοφόριο του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε εκείνο του Πατριαρχείου Μόσχας. Άρα, επί 330 χρόνια η Ουκρανία υπαγόταν στη Ρωσική Εκκλησία.»
Τρίτον, λίγες μόνο ημέρες πριν τη συνέντευξη του Βόλκερ, ο Τζο Μπάιντεν — τότε απλώς πρώην αντιπρόεδρος — πέταξε στην Ουκρανία για να εκφράσει τη στήριξή του προς την OCU. Μόλις ο Βαρθολομαίος αποφάνθηκε υπέρ της OCU, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο εξέφρασε τη σταθερή υποστήριξη της κυβέρνησης Τραμπ στην απόφασή του. Από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η κυβέρνησή μας υποστηρίζει έμμεσα την πολιτική του Ουκρανού Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι για κατάσχεση περιουσιών (συμπεριλαμβανομένων εκκλησιαστικών κτιρίων) από την UOC και τη μεταβίβασή τους στην OCU. Σε ένα ιδιαίτερα προκλητικό επεισόδιο, ένας εθνικιστικός όχλος επιτέθηκε σε ναό της UOC κατά τη διάρκεια κηδείας, διέλυσε τους πιστούς και ξυλοκόπησε τόσο άγρια τον ιερέα-λειτουργό που κατέληξε στο νοσοκομείο. Το ειρωνικό; Επρόκειτο για την κηδεία ενός Ουκρανού στρατιώτη που σκοτώθηκε πολεμώντας κατά της Ρωσίας.
Αυτή η λεπτομέρεια δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά: ό,τι κι αν ισχυρίζονται τα μέσα ενημέρωσης, η κανονική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (UOC) δεν είναι βραχίονας ρωσικής επιρροής. Τα μέλη της δεν είναι «φιλορώσοι» — πόσο μάλλον συνεργάτες των Ρώσων. Και αυτοί δίνουν τη ζωή τους για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους από τη ρωσική επιθετικότητα. Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει ούτε την Ουάσιγκτον ούτε την Κωνσταντινούπολη. Υποστηρίζοντας τους αποσχιστές, ο Βαρθολομαίος υπονομεύει την επιρροή της Μόσχας εντός της παγκόσμιας Ορθοδοξίας. Και αυτό εξυπηρετεί τους ρωσοφοβικούς του διπλωματικού μας κατεστημένου.
Το 2019, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έδωσε 100.000 δολάρια στο Orthodox Times, έναν ιστότοπο ειδήσεων που ευθυγραμμίζεται έντονα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Σκοπός; «Η αντιμετώπιση οντοτήτων που διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις και παραπλανούν πιστούς σε ορθόδοξες κοινότητες» — με άλλα λόγια, ρωσική παραπληροφόρηση.
Είναι ειρωνικό το γεγονός ότι το Υπουργείο Εξωτερικών της κυβέρνησης Τραμπ προώθησε αυτή την φιλο-Κωνσταντινουπολίτικη ατζέντα, δεδομένου ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι ανοιχτά και με υπερηφάνεια ευθυγραμμισμένο με το Δημοκρατικό Κόμμα. Η Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής δηλώνει υπερήφανα:
«Ο Πρόεδρος Τρούμαν συχνά τόνιζε τις φιλοαμερικανικές πεποιθήσεις του Πατριάρχη Αθηναγόρα και τη σημασία και επιρροή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μαζί με την ελληνική ορθόδοξη κοινότητα στις ΗΠΑ, ως ζωτικής σημασίας για τους στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Πράγματι, ο Τρούμαν έβλεπε το Πατριαρχείο και τον Αθηναγόρα ως κρίσιμους παράγοντες για την ενίσχυση της φιλοδυτικής στάσης τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας, καθώς και για την προώθηση της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή.»
Το 2020, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έγραψε για να συγχαρεί τον παλιό του φίλο Τζο Μπάιντεν για την ήττα του Ντόναλντ Τραμπ στις προεδρικές εκλογές. «Μπορείτε να φανταστείτε τη μεγάλη μου χαρά και περηφάνια για την επιτυχημένη εκλογή σας ως 46ου Προέδρου του εκλεκτού σας έθνους, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.» Ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος, στην ίδια συνέντευξη με Τα Νέα, προσέφερε επίσης μια έμμεση αλλά σαφή στήριξη στον Τζο Μπάιντεν:
«Στην Αμερική, το ζήτημα των αμβλώσεων έχει πλήρως πολιτικοποιηθεί… Είναι σαν να εξαρτάται η ιδιότητα του καλού χριστιανού ή του καλού πολιτικού αποκλειστικά από τη στάση του στο θέμα των αμβλώσεων. Όλες οι άλλες αρχές και διδασκαλίες του Χριστιανισμού δεν έχουν σημασία· μπορείς να είσαι απατεώνας, ψεύτης, απατηλός, πολεμοχαρής, βίαιος ή μισογύνης, αλλά αν είσαι κατά των αμβλώσεων, τότε είσαι πολιτικός επαρκής για να σε στηρίξουν οι “ευσεβείς άνθρωποι.”»
Όπως επεσήμανε ο Ροντ Ντρίχερ, αυτή η σχεδόν απαρατήρητη συνέντευξη περιέχει πολλές συγκλονιστικές αποκαλύψεις. Για παράδειγμα, ο Ελπιδοφόρος δεν εκφράζει απλώς ανησυχία για την «πολιτικοποίηση» των αμβλώσεων: δηλώνει ανοιχτά υπέρ του δικαιώματος στην επιλογή. «Οι γυναίκες φέρουν όλο το βάρος της κύησης και της ανατροφής των παιδιών τους, ενώ οι άνδρες — αν και άμεσα εμπλεκόμενοι στην εγκυμοσύνη — δεν φέρουν το ίδιο βάρος», είπε στα Νέα. «Συνεπώς, πρέπει να στηρίξουμε το δικαίωμα των γυναικών να λαμβάνουν αποφάσεις για την αναπαραγωγή κατά βούληση.» Ο Ελπιδοφόρος μιλά επίσης για το πόσο περήφανος ήταν που στήριξε τις διαδηλώσεις μετά τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ, καθώς και τη διαβόητη «γκέι βάπτιση».
Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την εσωτερική πολιτική της Ορθόδοξης Εκκλησίας: Το 2022, ο Ελπιδοφόρος βάπτισε τα παιδιά δύο πλουσίων Ελληνοαμερικανών, του Ευάγγελου Μπούση και του Πίτερ Ντάντας. (Τα παιδιά είχαν συλληφθεί μέσω παρένθετης μητέρας.) Η βάπτιση έγινε στη Βουλιαγμένη. Αυτό προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην παγκόσμια Ορθοδοξία για δύο λόγους. Πρώτον, είναι λανθασμένο να βαπτίζεται ένα παιδί όταν υπάρχει ελάχιστη ή καθόλου πιθανότητα να ανατραφεί σύμφωνα με τις διδασκαλίες της Εκκλησίας. Οι γονείς δεσμεύονται εκ μέρους του παιδιού τους στην χριστιανική πίστη χωρίς να του παρέχουν τα μέσα να εκπληρώσει αυτή τη δέσμευση. Δεύτερον, οι επισκέπτες κληρικοί (συμπεριλαμβανομένων των επισκόπων) οφείλουν να λαμβάνουν άδεια από τον τοπικό μητροπολίτη προτού τελέσουν δημόσια μυστήρια εντός της δικαιοδοσίας του. Στην προκειμένη περίπτωση, τοπικός μητροπολίτης ήταν ο Αντώνιος Γλυφάδας. Ο Ελπιδοφόρος ζήτησε και έλαβε άδεια για να βαπτίσει τα παιδιά ενός αμερικανικού ζευγαριού, αλλά δεν ενημέρωσε τον Αντώνιο ότι οι γονείς ήταν ομόφυλο ζευγάρι.
Ο Ελπιδοφόρος καταδικάστηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος καθώς και από τους μοναχούς του Αγίου Όρους, αλλά δεν έδειξε να ενδιαφέρεται. Ο Αρχιεπίσκοπος απλώς έδινε στον ορθόδοξο κόσμο μια πρόγευση για το πώς θα διοικήσει όταν γίνει Οικουμενικός Πατριάρχης.
Υπάρχει και συνέχεια. Το 2019, ο Ελπιδοφόρος διόρισε τον πατέρα Αλέξανδρο Καρλούτσο ως βικάριο-γενικό της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Ο πατήρ Αλέξανδρος είναι, ουσιαστικά, ο πνευματικός της οικογένειας Μπάιντεν. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Μπο Μπάιντεν και υπηρετεί ως πνευματικός σύμβουλος του Προέδρου. Το 2015, ο πατήρ Αλέξανδρος παρευρέθηκε σε ένα (πλέον διαβόητο) δείπνο που διοργάνωσε ο Χάντερ Μπάιντεν στο Café Milano στην Τζορτζτάουν. Το δείπνο ήταν ιδιωτική δεξίωση για αρκετούς ολιγάρχες από την Ανατολική Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και ο Γιούρι Λουζκόφ, ο βαθιά διεφθαρμένος πρώην δήμαρχος της Μόσχας. Ήταν η βραδιά που ο Χάντερ παρουσίασε τον πατέρα του στον Βαντίμ Ποζάρσκι, στέλεχος της Burisma, φέρεται να εκπληρώθηκε τότε η συμφωνία για την οποία η Μπατουρίνα είχε πληρώσει τον Χάντερ 3,5 εκατομμύρια δολάρια τον προηγούμενο χρόνο.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι ο πατέρας Αλέξανδρος διατηρεί στενές σχέσεις και με τον Τζον Πούλος, τον Ελληνοκαναδό ιδρυτή της Dominion Voting Systems. Ο πατέρας Αλέξανδρος έχει κατηγορηθεί με σοβαρότητα ότι λειτούργησε ως ενδιάμεσος μεταξύ του Πούλος και της οικογένειας Μπάιντεν κατά το σκάνδαλο των εκλογών του 2020. Λέγεται ότι ο ιερέας μετέφερε πληροφορίες ανάμεσα στις δύο πλευρές, αλλά δεν μπορεί να κλητευθεί εξαιτίας των νόμων περί απορρήτου του κλήρου στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Αν και όλα τα εμπλεκόμενα μέρη παραδέχονται ότι ο πατέρας Αλέξανδρος βρισκόταν σε τακτική επικοινωνία με τις δύο πλευρές εκείνη την περίοδο, επιμένουν ότι παρείχε μόνο πνευματική καθοδήγηση. Αναμφίβολα, τόσο ο Πούλος όσο και ο Μπάιντεν πέρασαν εκείνους τους δύσκολους μήνες με προσευχή και νηστεία.
Όπως συνέβη, το 2018 ο πατέρας Αλέξανδρος βρέθηκε επίσης στο επίκεντρο ενός οικονομικού σκανδάλου ύψους 80 εκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο διερεύνησε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ. Η έρευνα εγκαταλείφθηκε λίγο μετά την έναρξή της, παρόλο που δεν προέκυψε ποτέ καμία επίσημη εξήγηση. Όταν ο Πρόεδρος Μπάιντεν απένειμε στον πατέρα Αλέξανδρο το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας πέρσι, αστειεύτηκε λέγοντας: «Θα καταστρέψω τη φήμη σου αν συνεχίσω να μιλάω.»
Δυστυχώς, τέτοιες κατηγορίες για διαφθορά είναι αρκετά διαδεδομένες στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής. Η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία είναι με διαφορά το πλουσιότερο χριστιανικό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες σε σχέση με το μέγεθός της. (Ένας Ρωμαιοκαθολικός ιερέας μπορεί να αναμένει μισθό έως 45.000 δολάρια ετησίως· ένας Ελληνορθόδοξος ιερέας μπορεί να κερδίζει άνω των 130.000.) Υπάρχουν πολλές καθιερωμένες οικογένειες δεύτερης γενιάς που εξακολουθούν να νιώθουν βαθιά πίστη στην Εκκλησία, παρόλο που σπανίως συμμετέχουν ενεργά.
Με άλλα λόγια, η Αρχιεπισκοπή Αμερικής βρίσκεται σε περίπου την ίδια θέση που βρισκόταν η Καθολική Εκκλησία κατά την εποχή του Κένεντι. Είναι πλούσια σε κεφάλαια και περιουσιακά στοιχεία, αλλά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από κοσμικούς, φιλελεύθερους δωρητές. Γι’ αυτό και η Ελληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού αποκαλεί τον πρώην βουλευτή Μάικλ Χάφινγκτον «πιστό Ορθόδοξο Χριστιανό», παρά το γεγονός ότι είναι ομοφυλόφιλος και δημοσίως διαφωνεί με τη διδασκαλία της Εκκλησίας για τη σεξουαλικότητα.
Ευτυχώς, οι περισσότερες ελληνορθόδοξες δικαιοδοσίες δεν είναι ανακαινιστικές· ούτε βρίσκονται στην τσέπη της αμερικανικής κυβέρνησης, ούτε εξαρτώνται από φιλελεύθερους, κοσμικούς δωρητές. Στην πραγματικότητα, όταν το ελληνικό κοινοβούλιο ψήφισε την επικύρωση του γάμου ατόμων του ιδίου φύλου, η Εκκλησία της Ελλάδος χαρακτήρισε την απόφαση «δαιμονική» και αφόρισε αρκετούς από τους «ανήθικους βουλευτές» που ψήφισαν υπέρ του νομοσχεδίου.
Αλλά ό,τι κι αν ισχυρίζεται η κυβέρνησή μας, θα συνεχίσει να προωθεί τον Βαρθολομαίο και τον διάδοχό του, τον Ελπιδοφόρο, ως «Έλληνες Πάπες» με σκοπό την εκκοσμίκευση της Ελληνορθοδοξίας και την αντιμετώπιση της Ρωσικής Ορθοδοξίας. Αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Υπάρχουν στελέχη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (και φορολογικά δολάρια) αφιερωμένα στην επίτευξη αυτού του στόχου ακριβώς. Το θέμα αυτό συζητείται — ανοιχτά και με ενθουσιασμό — στα σημαντικότερα ιδρύματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Κι όμως, όποιος τολμήσει να υποστηρίξει ότι πρόκειται για προδοσία τόσο του αμερικανικού λαού όσο και των Ορθόδοξων πιστών, κατηγορείται αμέσως ότι είναι «πράκτορας των Ρώσων». Για φαντάσου.
Ο Μάικλ Γουόρεν Ντέιβις είναι συγγραφέας του βιβλίου The Reactionary Mind και συνεργάτης συντάκτης στο The American Conservative. Εγγραφείτε στο ενημερωτικό του δελτίο, Theologoumenalia. Οι απόψεις που εκφράζει είναι προσωπικές.
Η βρετανική υπηρεσία πληροφοριών εξωτερικού, MI6, εγκαινιάζει τη δική της ιδιωτική πύλη στο dark web για να προσελκύσει νέους κατασκόπους, ειδικά από τη Ρωσία.
Η ασφαλής πλατφόρμα ανταλλαγής μηνυμάτων, με την ονομασία «Silent Courier», στοχεύει στην ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας διευκολύνοντας την στρατολόγηση κατασκόπων από την υπηρεσία πληροφοριών, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών.
Η Βρετανία στοχεύει να προσεγγίσει πιθανούς πράκτορες όχι μόνο στη Ρωσία αλλά και παγκοσμίως.
Ο Ρίτσαρντ Μουρ, ο απερχόμενος επικεφαλής της MI6, ανακοίνωσε την πύλη σε ομιλία του στην Κωνσταντινούπολη το πρωί της Παρασκευής 19 Σεπτεμβρίου.
Ο Μουρ θα παραδώσει τον ρόλο στον Μπλέιζ Μετρεουέλι αυτόν τον μήνα.
Μιλώντας πριν από τη δήλωση του Μουρ, η Υπουργός Εξωτερικών Ιβέτ Κούπερ δήλωσε ότι η εθνική ασφάλεια αποτελεί πρωταρχική ευθύνη κάθε κυβέρνησης και τόνισε ότι ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ είναι ο «θεμελιώδης πυλώνας» του Σχεδίου Αλλαγής:
«Καθώς ο κόσμος αλλάζει και οι απειλές που αντιμετωπίζουμε πολλαπλασιάζονται, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από τους εχθρούς μας.»
«Οι υπηρεσίες πληροφοριών παγκόσμιας κλάσης μας βρίσκονται στο επίκεντρο αυτού του αγώνα, εργαζόμενες στο παρασκήνιο για να διατηρήσουν τον βρετανικό λαό ασφαλή.»
«Υποστηρίζουμε τώρα τις προσπάθειές τους με προηγμένη τεχνολογία, ώστε η MI6 να μπορεί να στρατολογεί νέους κατασκόπους για το Ηνωμένο Βασίλειο στη Ρωσία και σε όλο τον κόσμο».
Όποιος επιθυμεί να διαβιβάσει με ασφάλεια ευαίσθητες πληροφορίες σχετικά με τρομοκρατία ή εχθρικές δραστηριότητες πληροφοριών στο Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτήν την πύλη από την Παρασκευή.
Οδηγίες σχετικά με τον τρόπο χρήσης της πύλης θα κοινοποιηθούν δημόσια στο επίσημο κανάλι της MI6 στο YouTube.
Συνιστάται στους χρήστες να έχουν πρόσβαση στις συσκευές τους μέσω αξιόπιστων υπηρεσιών VPN και από συσκευές που δεν είναι συνδεδεμένες σε αυτές.
Αυτό το βήμα είναι παρόμοιο με μια παρόμοια πρωτοβουλία που ανέλαβε η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) το 2023.
Εκείνη την εποχή, η CIA δημοσίευε βίντεο στα κανάλια κοινωνικής δικτύωσης για να προσεγγίσει πιθανούς Ρώσους κατασκόπους.
Ωστόσο, η CIA υπέστη μια βαριά απώλεια όταν οι συνδέσεις των πρακτόρων της στην Κίνα στο σκοτεινό διαδίκτυο αποκαλύφθηκαν από το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας του Πεκίνου, ένα περιστατικό που περιγράφεται ως ένα από τα μεγαλύτερα τρωτά σημεία ασφαλείας των τελευταίων ετών.
Ο Σερ Ρίτσαρντ Μουρ, Αρχηγός της Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Secret Intelligence Service), μίλησε για την έναρξη λειτουργίας μιας νέας πύλης στο dark web για την πρόσληψη κατασκόπων υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Από:
Μυστική Υπηρεσία Πληροφοριών και Σερ Ρίτσαρντ Μουρ KCMG
Δημοσιεύθηκε
19 Σεπτεμβρίου 2025
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ
Καλημέρα σας, κυρίες και κύριοι. Είναι τόσο ωραίο να βρίσκομαι ξανά στο δεύτερο σπίτι μου, την Τουρκία, μια χώρα στην οποία η σύζυγός μου και εγώ είχαμε το προνόμιο να ζήσουμε για οκτώ χρόνια, πιο πρόσφατα όταν υπηρέτησα ως Βρετανός Πρέσβης για τέσσερα συναρπαστικά χρόνια, από το 2014 έως το 2017.
Ωστόσο, η σχέση μου με την Τουρκία ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, το 1989, όταν, ως νεαρός φοιτητής γλωσσών, έφτασα στην Κωνσταντινούπολη για να μείνω με μια τουρκική οικογένεια για μερικές εβδομάδες, προκειμένου να βελτιώσω τα νεοαποκτηθέντα τουρκικά μου. Ερωτεύτηκα αυτή τη θαυμάσια χώρα, τους εξαιρετικά φιλόξενους ανθρώπους της, την υπέροχη κουζίνα της και τον εκπληκτικό συνδυασμό ιστορίας και μαγευτικού τοπίου… και ερωτεύτηκα την ποδοσφαιρική ομάδα της Μπεσίκτας! Ο δεσμός μου με την Τουρκία επισφραγίστηκε με τη γέννηση της κόρης μου, εδώ στην Κωνσταντινούπολη, μια αυθεντική Ιστανμπουλού.
Αλλά δεν επέλεξα την Κωνσταντινούπολη για την ομιλία αυτή μόνο για συναισθηματικούς λόγους· το έκανα επειδή, όπως συμβαίνει εδώ και αιώνες, η Τουρκία είναι ένα έθνος κομβικής σημασίας για το διεθνές σύστημα. Σε σχεδόν όλα τα ζητήματα με τα οποία έχω ασχοληθεί ως Αρχηγός της MI6, η Τουρκία υπήρξε βασικός παίκτης.
Ως σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, η Τουρκία υπήρξε σθεναρός υποστηρικτής της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, κινητοποιημένη ιδιαιτέρως από τη δοκιμασία των εθνοτικών τους συγγενών, των Τατάρων της Κριμαίας, αλλά δεσμευμένη πάνω απ’ όλα στο διεθνές δίκαιο και στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Προς ανατολάς, μοιράζεται με το Ηνωμένο Βασίλειο το ενδιαφέρον για έναν σταθερό Καύκασο και Κεντρική Ασία απαλλαγμένους από κακόβουλες εξωτερικές επιρροές. Και προς νότον, έχουμε συνεργαστεί ενάντια στους αποκαλούμενους τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους και για την ενίσχυση της σταθερότητας στη Συρία μετά τον Άσαντ.
Και οι δύο μοιραζόμαστε την ίδια αποστροφή για τη θηριώδη βαναυσότητα της 7ης Οκτωβρίου και τη θλίψη για τα φρικτά δεινά των αθώων Παλαιστινίων στη Γάζα που ακολούθησαν, και πιστεύουμε ότι μόνο μια λύση δύο κρατών θα προσφέρει διαρκή ασφάλεια και ευημερία τόσο στους Ισραηλινούς όσο και στους Παλαιστινίους. Σε όλες αυτές τις προσπάθειες, είχα τη δυνατότητα να συνεργαστώ στενά με τους διευθυντές της ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν και πλέον Ιμπραχίμ Καλίν, οι οποίοι είναι άψογοι επαγγελματίες και σταθεροί φίλοι.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ:
Όταν διορίστηκα, αποφάσισα ότι θα μιλώ πιο συχνά και πιο ανοιχτά, όπου αυτό θα μπορούσε να προωθήσει το εθνικό συμφέρον του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην πρώτη μου δημόσια παρέμβαση στο Royal United Services Institute στο Λονδίνο, έθεσα το παράδοξο ότι η MI6 χρειαζόταν να «είναι πιο ανοιχτή για να παραμείνει μυστική».
Μετέδιδα μια θεμελιώδη αλήθεια για τον κόσμο στον οποίο πλέον λειτουργούμε. Αν θέλουμε να παραμείνουμε μια αποτελεσματική υπηρεσία πληροφοριών στον 21ο αιώνα, και να διατηρήσουμε μυστικές τις ταυτότητες των πρακτόρων μας και την τεχνική που χρησιμοποιούμε για τη διαχείρισή τους, πρέπει να συνεχίσουμε να εκσυγχρονιζόμαστε και να προσαρμοζόμαστε· να επεκτείνουμε τις συνεργασίες μας, ιδίως στον τομέα της τεχνολογίας, και να ενισχύσουμε τη σχέση μας με την κοινωνία που υπηρετούμε, είτε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης —όπου λανσαριστήκαμε στο Instagram την περασμένη εβδομάδα— είτε μέσα από ομιλίες σαν αυτή. Και για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να είμαστε πιο ανοιχτοί.
Είναι μια στρατηγική προσέγγιση στην οποία πιστεύω ακόμη πιο έντονα σήμερα, και ξέρω πως και η διάδοχός μου, Μπλεζ Μέτρεουελι, επίσης πιστεύει.
Κάθε οργανισμός που επιθυμεί να διατηρήσει την άδεια λειτουργίας του, ειδικά ένας τόσο μοναδικός όσο ο δικός μας, πρέπει επίσης να κερδίζει και να διατηρεί την εμπιστοσύνη. Για εμάς αυτό πηγάζει από έναν συνεχή διάλογο με τον βρετανικό λαό, τον οποίο υπηρετούμε, και από τη συνεργασία με τους διεθνείς μας εταίρους, σε χώρες όπως η Τουρκία.
Και γι’ αυτό έχω δεσμευτεί να εξηγώ πιο ξεκάθαρα ποιοι είμαστε, τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε. Έτσι, σε αυτήν την τελευταία μου ομιλία ως «C», θα ήθελα να κάνω έναν μικρό απολογισμό του τι έχει προσπαθήσει να επιτύχει η MI6 ως υπηρεσία πληροφοριών τα τελευταία πέντε χρόνια, και να αναφερθώ επίσης σε ορισμένους από τους συνεχιζόμενους κινδύνους στους οποίους θα επικεντρωθούν η Μπλεζ και η ομάδα της από τον Οκτώβριο. Θέλω να δώσω ιδιαίτερη έμφαση στις εξελίξεις στην Ευρώπη και στην παράνομη εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία — που υπήρξε καθοριστικό ζήτημα για εμένα ως Αρχηγό, και για τη χώρα μας.
Πρώτα η εξέλιξη της ίδιας της MI6 – πέντε χρόνια μετά, πώς είμαστε διαφορετικοί; Πάντοτε πίστευα ότι η MI6 πρέπει να αντικατοπτρίζει τη χώρα που καλείται να υπηρετήσει. Όχι μόνο επειδή είναι το σωστό, αλλά επειδή η ποικιλομορφία μάς βοηθά να κάνουμε καλύτερα τη δουλειά μας για την ασφάλεια του Ηνωμένου Βασιλείου. Είμαι ικανοποιημένος που μπορούμε να επισημάνουμε πρόοδο. Σίγουρα δεν έχει ολοκληρωθεί το έργο, αλλά έχουμε σημειώσει μετρήσιμες βελτιώσεις.
Πολλές περισσότερες γυναίκες έχουν αναλάβει ηγετικές θέσεις σε ολόκληρη την υπηρεσία — σε επιχειρήσεις πληροφοριών, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, και στις τεχνολογικές μας ομάδες. Παράλληλα, συνάδελφοι από εθνοτικές μειονότητες έχουν προαχθεί για πρώτη φορά σε ανώτερες θέσεις.
Μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της θητείας μου ήταν η δημόσια συγγνώμη προς την κοινότητα LGBT+ για τις αδικίες που υπέστησαν, ιδίως για την απαγόρευση συμμετοχής τους στην MI6 μέχρι το 1991. Μια στιγμή υπερηφάνειας.
Αλλά έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε· το προσωπικό μας αποτελείται μόλις κατά 40% από γυναίκες, οι εθνοτικές μειονότητες αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 10% των στελεχών μας, και πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να προσελκύσουμε άτομα από οικονομικά μειονεκτούσες περιοχές — όλων των φυλών.
Πουθενά αλλού δεν χρειάστηκε να αλλάξουμε ταχύτερα από ό,τι στον τομέα της τεχνολογίας. Οι αντίπαλοί μας επιδιώκουν να αξιοποιήσουν τεχνολογίες αιχμής για να πλήξουν τα βρετανικά συμφέροντα με όλο και μεγαλύτερη ακρίβεια και κλίμακα. Στην MI6, πρέπει να κάνουμε δύο πράγματα ταυτόχρονα: να αντιμετωπίσουμε αυτές τις τεχνολογικά ενισχυμένες απειλές· και παράλληλα να αξιοποιήσουμε τις τεχνολογικές εξελίξεις για τους δικούς μας σκοπούς — τεχνολογίες που προκύπτουν από πανεπιστήμια, από νεοφυείς επιχειρήσεις, από μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, από διεθνείς συνεργασίες όπως η φετινή εταιρική σχέση τεχνολογίας Ηνωμένου Βασιλείου/ΗΠΑ, αλλά και — φυσικά — από τους λαμπρούς τεχνολόγους μας εντός της υπηρεσίας.
Γι’ αυτό ένας από τους βασικούς μου στόχους ως Αρχηγός ήταν η δημιουργία νέων συνεργασιών. Ένα μεγάλο μέρος αυτής της αποστολής υλοποιείται σε συνεργασία με το HMGCC, το Εθνικό Κέντρο Μηχανικής Εθνικής Ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου. Η δική τους θαρραλέα μετάβαση προς μεγαλύτερη διαφάνεια αποτυπώνεται στο κέντρο συν-δημιουργίας τους στο Μίλτον Κέινς, το οποίο συγκεντρώνει τεχνική τεχνογνωσία από εκτός κυβέρνησης φορείς και την ενώνει με την εμπειρία των εσωτερικών μας ειδικών, για την αναζήτηση λαμπρών καινοτόμων λύσεων στις πιο δύσκολες προκλήσεις εθνικής ασφάλειας.
Συμβάλλουμε επίσης στη δημιουργία τεχνολογίας αιχμής για το Ηνωμένο Βασίλειο και τους συμμάχους μας μέσω της συνεργασίας μας με το Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων Εθνικής Ασφάλειας (National Security Strategic Investment Fund). Το NSSIF στηρίζει βρετανικές επιχειρήσεις των οποίων η τεχνολογία διπλής χρήσης έχει τόσο εμπορική όσο και εθνική στρατηγική αξία. Η κατάλληλη υποστήριξη από την κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών σε πρώιμο στάδιο μπορεί να τους βοηθήσει να αναπτυχθούν και — ελπίζουμε — να γίνουν οι μελλοντικοί «μονόκεροι».
Υποστηρίζουμε τολμηρές, γενναίες εταιρείες με μεγάλες ιδέες σε τομείς όπως η κβαντική υπολογιστική, η τεχνητή νοημοσύνη και η συνθετική βιολογία. Για το Ηνωμένο Βασίλειο, αυτό σημαίνει τόσο πρόοδο στις δικές μας δυνατότητες εθνικής ασφάλειας όσο και δημιουργία πολύτιμων θέσεων εργασίας υψηλής τεχνολογίας στη χώρα.
Αυτός είναι ο τρόπος για να παραμείνουμε μπροστά. Όχι με το να αποσυρόμαστε όλο και βαθύτερα στη μυστικότητα, αλλά με το να είμαστε αρκετά ανοιχτοί ώστε να οικοδομούμε τις κατάλληλες συνεργασίες, να προσλαμβάνουμε προσωπικό από κάθε τμήμα της κοινωνίας και να προσαρμοζόμαστε με την ταχύτητα των απειλών που αντιμετωπίζουμε. Και το κάνουμε αυτό ως μέρος της βρετανικής κοινότητας πληροφοριών, της MI6, της MI5 και της GCHQ — ή αλλιώς UKIC. Πιστεύω πως κανείς, παγκοσμίως, δεν συνεργάζεται καλύτερα στον χώρο των πληροφοριών από το UKIC — αυτό είναι το «μυστικό μας όπλο» και ο φθόνος τόσο των εταίρων όσο και των αντιπάλων μας. Το UKIC είναι κάτι πολύ περισσότερο από το άθροισμα των μερών του.
Άρα, όταν είπα πως πρέπει να είμαστε πιο ανοιχτοί για να παραμείνουμε μυστικοί, το εννοούσα. Έχει να κάνει με τον ρυθμό. Έχει να κάνει με την καινοτομία. Έχει να κάνει με την οικοδόμηση εμπιστοσύνης εντός του UKIC και στη συνέχεια με την επέκταση αυτής της εμπιστοσύνης προς τους εξωτερικούς εταίρους. Η MI6 μπορεί να παραμείνει αποτελεσματική και σχετική μόνο ως μέρος αυτής της ευρύτερης ομάδας τα επόμενα χρόνια.
Η εμπιστοσύνη, η αλήθεια, η παραπλάνηση και η κατασκοπεία είναι βασικά στοιχεία της μεγαλύτερης πρόκλησης που αντιμετώπισε η Υπηρεσία και η χώρα μας κατά τα πέντε χρόνια της θητείας μου ως Αρχηγού: η απρόκλητη και παράνομη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Βρεθήκαμε στην πρώτη γραμμή των προσπαθειών υποστήριξης των Ουκρανών στην αυτοάμυνά τους και στην υπεράσπιση των αρχών στις οποίες όλοι μας βασιζόμαστε για την ειρήνη και την ασφάλειά μας.
Η ηγεσία του Προέδρου Ζελένσκι υπήρξε καθοριστική. Θυμάμαι τον άνθρωπο που φιλοξένησα για γεύμα την πρώτη μου εβδομάδα ως Αρχηγός· ήταν ακόμη αρκετά καινούριος στην πολιτική, ένας ηγέτης αδοκίμαστος και ανεπιβεβαίωτος. Αλλά ακόμη και τότε, μπορούσες να διακρίνεις την επιμονή και την αποφασιστικότητα. Το να τον δω να εξελίσσεται στον ηγέτη που είναι σήμερα ήταν ένα αξιοσημείωτο προνόμιο. Ο θαυμασμός μου προς αυτόν είναι απεριόριστος. Είμαι υπερήφανος να πω ότι η υποστήριξη προς την Ουκρανία από το βρετανικό κοινό παραμένει αταλάντευτη, στηρίζοντας την αποφασιστικότητα διαδοχικών Πρωθυπουργών να είναι ο πιο ένθερμος υπερασπιστής και σύμμαχος του Κιέβου.
Τα δεινά του ουκρανικού λαού είναι ανείπωτα. Ο πόλεμος έχει επιφέρει επίπεδα θανάτου και καταστροφής που δεν έχουν ξαναφανεί στην Ευρώπη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και οι άμαχοι έχουν γίνει στόχος με ψυχρότητα και υπολογισμένη αγριότητα. Τις τελευταίες εβδομάδες, η Ρωσία έχει εντείνει ακόμη περισσότερο τις επιθέσεις της σε πολιτικούς στόχους.
Δεν μπορεί να υπάρξει καμία εξίσωση ανάμεσα στα δεινά του επιτιθέμενου και του θύματος, αλλά είναι απολύτως σαφές ότι η αδιαφορία του Πούτιν για την ανθρώπινη ζωή επεκτείνεται και στον ίδιο του τον λαό. Η Ρωσία έχει υποστεί πάνω από ένα εκατομμύριο απώλειες, το ένα τέταρτο από αυτές νεκροί, καθώς ανεκπαίδευτοι στρατιώτες από τις φτωχότερες περιοχές της Ρωσίας στέλνονται στη σφαγή.
Κάθε λογικός άνθρωπος θέλει να σταματήσει η αιματοχυσία. Χαιρετίζω τις προσπάθειες του Προέδρου Τραμπ να επιλύσει τη σύγκρουση, του Προέδρου Ζελένσκι για την προθυμία του να κάνει εξαιρετικά δύσκολους συμβιβασμούς, και των Ευρωπαίων ηγετών που εργάζονται για την επίτευξη μιας δίκαιης και διαρκούς ειρήνης.
Ωστόσο, δεν έχω δει απολύτως κανένα στοιχείο ότι ο Πρόεδρος Πούτιν ενδιαφέρεται για μια ειρηνευτική διαπραγμάτευση, εκτός αν αυτή ισοδυναμεί με πλήρη υποταγή της Ουκρανίας. Μας παραπλανά. Διότι το ζήτημα είναι – και πάντοτε ήταν – η κυριαρχία: ο Πούτιν αρνείται την κυριαρχία της Ουκρανίας και την ίδια της την ύπαρξη ως χώρα και ως έθνος.
Επιδιώκει να επιβάλει την αυτοκρατορική του βούληση με κάθε μέσο που διαθέτει. Αλλά δεν μπορεί να επιτύχει: η Ρωσία απλώς δεν διαθέτει τα μέσα να υποτάξει πλήρως την Ουκρανία διά της βίας. Ναι, προελαύνουν στο πεδίο της μάχης, αλλά με ρυθμό χελώνας και με φρικτό κόστος, και ο στρατός του Πούτιν απέχει ακόμη πολύ από τους αρχικούς στόχους της εισβολής του.
Ωμά — ο Πούτιν έβαλε μεγαλύτερη μπουκιά απ’ ό,τι μπορεί να μασήσει. Νόμιζε πως θα πετύχαινε μια εύκολη νίκη. Αλλά υποτίμησε —όπως και πολλοί άλλοι— τους Ουκρανούς. Στην πραγματικότητα, οι ενέργειες του Πούτιν έχουν ενισχύσει την ουκρανική εθνική ταυτότητα και επιτάχυναν την πορεία της χώρας προς τη Δύση, ενώ έπεισαν και τη Σουηδία και τη Φινλανδία να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ.
Ο Πούτιν προσπαθεί να πείσει τον κόσμο ότι η ρωσική νίκη είναι αναπόφευκτη. Αλλά λέει ψέματα. Λέει ψέματα στον κόσμο. Λέει ψέματα στον λαό του. Ίσως λέει ψέματα και στον ίδιο του τον εαυτό. Ο ήχος ενός εισερχόμενου τηλεφωνήματος από τον Πρόεδρο ισοδυναμεί με το καμπανάκι του Παβλόφ μέσα στο Κρεμλίνο, προκαλώντας την αυτόματη συμπεριφορά να του λένε ό,τι νομίζει το σύστημα ότι θέλει να ακούσει. Αλλά εμείς δεν πρέπει να τον πιστεύουμε, ούτε να του πιστώνουμε δύναμη που δεν έχει.
Λίγο πριν την εισβολή του το 2022, βασιζόμενες σε εξαιρετικές πληροφορίες, οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου έκαναν ένα ασυνήθιστο βήμα: αποχαρακτήρισαν πληροφορίες που αποκάλυπταν τα ψέματα του Πούτιν και φανέρωναν τη στρατιωτική συγκέντρωση και τα σχέδια επίθεσης της Ρωσίας. Ήταν μια δύσκολη εξισορρόπηση: έπρεπε να γίνει με τρόπο που δεν θα έθετε σε κίνδυνο τις πηγές, αλλά αποδείχθηκε εξαιρετικά αποτελεσματική. Αποδόμησε τη ρωσική παραπληροφόρηση, σταμάτησε την αρχική προέλαση της Ρωσίας και συσπείρωσε τη συμμαχία που έσπευσε σε βοήθεια της Ουκρανίας.
Η γενική εικόνα παραμένει ότι ο Πούτιν υποθηκεύει το μέλλον της χώρας του για χάρη της προσωπικής του υστεροφημίας και μιας παραμορφωμένης εκδοχής της ιστορίας. Ως εκ τούτου, η ρωσική οικονομία και δημογραφία, καθώς και η ικανότητά της να προβάλλει αυτοκρατορική ισχύ, βρίσκονται σε μακροπρόθεσμη παρακμή — και ο πόλεμος του Πούτιν επιταχύνει αυτή την παρακμή. Δεν επενδύει σε υποδομές, σχολεία και νοσοκομεία, αλλά σε πυραύλους, πυρομαχικά και νεκροτομεία.
Η Ιστορία μας προειδοποιεί να μην υποτιμούμε ποτέ έναν λαό που μάχεται για την ανεξαρτησία του και για την ίδια του την επιβίωση. Ισχυρότερες δυνάμεις από τη Ρωσία απέτυχαν να υποτάξουν ασθενέστερες δυνάμεις από την Ουκρανία. Στο τέλος, αν διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, ο Πούτιν θα χρειαστεί να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι έχει μπροστά του μια επιλογή: είτε να ρισκάρει μια οικονομική και πολιτική κρίση που απειλεί την ίδια του την εξουσία, είτε να προχωρήσει σε μια λογική συμφωνία.
Είναι μια επιλογή που θα είχε αναγκαστεί να αντιμετωπίσει νωρίτερα, αν δεν ήταν η εξωτερική βοήθεια που λαμβάνει: ναι, τα drones από το Ιράν, καθώς και οι άνδρες και το υλικό από τη Βόρεια Κορέα, αλλά είναι η υποστήριξη που προσφέρει σταθερά η Κίνα προς τη Ρωσία, τόσο διπλωματικά όσο και μέσω των «αγαθών διπλής χρήσης» — τα χημικά «Made in China» που καταλήγουν στα βλήματα, τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα που καταλήγουν στους πυραύλους — που έχουν εμποδίσει τον Πούτιν να φτάσει στο συμπέρασμα ότι η ειρήνη είναι η καλύτερη επιλογή του. Και είναι προφανές πως η ειρήνη είναι προς το συμφέρον του ρωσικού λαού.
Πρέπει να είμαι ξεκάθαρος: η κυβέρνησή μου, η Υπηρεσία μου και εγώ προσωπικά δεν είμαστε εχθρικοί απέναντι στη Ρωσία, αλλά απέναντι στις ενέργειες του Κρεμλίνου. Ενώ ο Πούτιν παραπλανεί και διαστρεβλώνει, η αποστολή μας είναι να φωτίζουμε την αλήθεια.
Ο Πούτιν δεν είναι η Ρωσία. Και δεν ασπάζονται όλοι οι Ρώσοι τον πουτινισμό. Κάποιοι κρατούν χαμηλό προφίλ και προσπαθούν να συνεχίσουν τη ζωή τους όσο καλύτερα μπορούν. Κάποιοι, όπως ο Αλεξέι Ναβάλνι, αντιστέκονται ανοιχτά και πεθαίνουν για τις πεποιθήσεις τους. Άλλοι όμως το κάνουν κρυφά, συνεργαζόμενοι με την MI6.
Οι αξιωματικοί πληροφοριών εμβαθύνουν στις κουλτούρες των συνομιλητών τους. Η Ρωσία είναι, με πολλούς τρόπους, ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία της MI6. Η χώρα κατέχει ξεχωριστή θέση εντός της Υπηρεσίας. Η MI6 είναι γεμάτη από άνδρες και γυναίκες που γνωρίζουν και αγαπούν πολλά από τα επιτεύγματα του ρωσικού πολιτισμού, και που κατανοούν και σέβονται τις θυσίες του λαού της στον κοινό μας αγώνα κατά της ναζιστικής Γερμανίας.
Σε εκείνους τους άνδρες και τις γυναίκες στη Ρωσία που έχουν αλήθειες να μοιραστούν και το θάρρος να τις αποκαλύψουν, σας προσκαλώ να έρθετε σε επαφή με την MI6. Θα εργάζεστε για να φέρετε ειρήνη στην ήπειρό μας· για να προστατεύσετε τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα — και να αποκαταστήσετε την τιμή — της χώρας σας. Θα συνεργαστείτε με έναν οργανισμό παγκόσμιας κλάσης. Θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να σας διατηρήσουμε ασφαλείς. Οι ανάγκες και οι φιλοδοξίες σας θα τεθούν σε απόλυτη προτεραιότητα. Μπορούμε να σας βοηθήσουμε να κάνετε τη διαφορά.
Η κατασκοπεία είναι μια αρχαία τέχνη, αλλά ο κόσμος δεν έχει ξαναλλάξει ποτέ με τέτοια ταχύτητα — και αλλάζουμε μαζί του. Πολλοί από τους καλύτερους και πιο αφοσιωμένους πράκτορές μας ήταν εθελοντές που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στην MI6. Η πόρτα μας είναι πάντα ανοιχτή.
Και, από σήμερα, μπορείτε πλέον να έρθετε σε επαφή μαζί μας με ασφάλεια μέσω της νέας μας πύλης στο dark web, Silent Courier. Η εικονική μας είσοδος αξιοποιεί την ανωνυμία του dark web, ώστε οποιοσδήποτε, οπουδήποτε στον κόσμο, να μπορεί να έρθει σε ασφαλή επαφή με την MI6. Επικοινωνήστε λοιπόν μαζί μας σήμερα μέσω του Silent Courier και επιλέξτε ένα διαφορετικό μέλλον για εσάς, για την οικογένειά σας και για τη χώρα σας.
Όμως η έκκλησή μας σήμερα δεν απευθύνεται μόνο στους Ρώσους. Οποιοσδήποτε, οπουδήποτε στον κόσμο, που έχει πρόσβαση σε ευαίσθητες πληροφορίες σχετικές με την τρομοκρατία ή εχθρικές δραστηριότητες πληροφοριών, μπορεί να χρησιμοποιήσει τη νέα πύλη για να έρθει σε επαφή με την MI6.
Ενώ η Ρωσία παραμένει μία από τις βασικές αποστολές της MI6, οι άλλες τρεις προτεραιότητες — η Κίνα, το Ιράν και η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας — αποδεικνύονται επίσης διαρκείς προκλήσεις. Γι’ αυτό το Ηνωμένο Βασίλειο το 2025 χρειάζεται μια MI6 που να μπορεί να επιχειρεί με ευελιξία και σε μεγάλη κλίμακα. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, είμαι ευγνώμων που διαδοχικοί Πρωθυπουργοί αναγνώρισαν την ανάγκη για κατάλληλη χρηματοδότηση της κοινότητας πληροφοριών μας, παρά τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες.
Η Κίνα, σε πολλούς τομείς, ενσαρκώνει το δίπολο της ευκαιρίας και της απειλής. Καθώς η Ρωσία παρακμάζει, η Κίνα αναδύεται. Ο 21ος αιώνας θα καθοριστεί αναμφίβολα από την άνοδο του «Μεσαίου Βασιλείου». Πρωταγωνιστής στο παγκόσμιο σύστημα, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και χώρα που επιδιώκει να εμβαθύνει τις περιφερειακές της συμμαχίες, η Κίνα φέρει μοναδικές ευθύνες που συνοδεύουν το μέγεθος και τη φιλοδοξία της. Σε πολλούς τομείς του παγκόσμιου κοινού συμφέροντος — την κλιματική αλλαγή, την ασφαλή τεχνητή νοημοσύνη και το παγκόσμιο εμπόριο — η Κίνα έχει να διαδραματίσει έναν τεράστιο και ευπρόσδεκτο ρόλο. Εμείς, στο Ηνωμένο Βασίλειο, επιθυμούμε μια σχέση σεβασμού και εποικοδομητικής συνεργασίας με την Κίνα.
Αλλά η Κίνα οφείλει να τηρεί τους καθιερωμένους κανόνες εμπλοκής και μη παρέμβασης που δημόσια προωθεί. Ακούω τις ανησυχίες του συναδέλφου μου, του Διευθυντή της MI5 Σερ Κεν ΜακΚάλαμ, σχετικά με κινεζική ανάμειξη στο Ηνωμένο Βασίλειο· και εμείς, στο Ηνωμένο Βασίλειο, θα υπερασπιστούμε σθεναρά τις ελευθερίες μας, τον τρόπο ζωής μας και την οικονομική μας ασφάλεια.
Το Ιράν υπήρξε σταθερά παρόν καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας μου. Ένα Ιράν χωρίς πυρηνικά πρέπει να παραμείνει προτεραιότητα, και ελπίζω η ιρανική κυβέρνηση να κατανοεί ότι ένα ευημερούν και ασφαλές μέλλον βρίσκεται στη συνεργασία και στον συμβιβασμό, όχι στην τυφλή επιδίωξη μιας στρατηγικής που αποσταθεροποιεί τη γειτονιά τους και τους φέρνει σε σύγκρουση με το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου κόσμου.
Οι πληρεξούσιοί τους, παρότι σπέρνουν δυστυχία, βία και θάνατο στην περιοχή, δεν έχουν αποφέρει στο Ιράν τίποτα, και πρέπει να ελπίζουμε ότι η ταπείνωσή τους από το Ισραήλ ίσως προσφέρει μια ευκαιρία για επαναπροσδιορισμό. Αυτό απαιτεί μια αλλαγή νοοτροπίας στην Τεχεράνη, η οποία ακόμη δεν έχει εντοπιστεί από τις πληροφορίες.
Και η Γάζα χρειάζεται επίσης ειρήνη, ώστε μια τέτοια αλλαγή πορείας να μπορέσει να εμπεδωθεί στην περιοχή και να αποτραπεί η περαιτέρω φρικτή ταλαιπωρία των αθώων Παλαιστινίων — που βλέπουμε επίμονα στις τηλεοπτικές μας οθόνες — η οποία τροφοδοτεί τη ριζοσπαστικοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Πρέπει να δούμε τους ομήρους να επιστρέφουν και την ανθρωπιστική βοήθεια να ρέει ελεύθερα.
Όσον αφορά γενικότερα την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε στενά με τις αδελφές μας υπηρεσίες στο Ηνωμένο Βασίλειο — την GCHQ, την MI5, καθώς και με την αντιτρομοκρατική αστυνομία και διεθνείς εταίρους, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, διατηρώντας διαρκή εστίαση στην τρομοκρατική απειλή.
Τα τελευταία χρόνια, οργανώσεις όπως το αποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος και η Αλ Κάιντα έχουν υποστεί πλήγματα από τη συλλογική προσπάθεια αποδυνάμωσης των δυνατοτήτων τους. Η απειλή έχει προέλθει κυρίως από το πληκτρολόγιο, μέσω εσωτερικά ριζοσπαστικοποιημένων μοναχικών δραστών — ένας διάχυτος και διασυνδεδεμένος κίνδυνος. Αλλά το ΙΚ και η Αλ Κάιντα επιδιώκουν να ανασυνταχθούν, εκμεταλλευόμενες τις συγκρούσεις και τα ακυβέρνητα εδάφη για να επανατοποθετηθούν, ενώ χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να διαδώσουν τις βίαιες ιδεολογίες τους στο διαδίκτυο. Χρειαζόμαστε ευελιξία και καλές συνεργασίες για να νικήσουμε αυτές τις προσπάθειες εκφοβισμού. Και χρειαζόμαστε ηγέτες που να αντιμετωπίσουν τις βαθύτερες αιτίες της ριζοσπαστικοποίησης που οδηγούν στην τρομοκρατία.
Κατά τη θητεία μου ως Αρχηγός, αντιμετωπίσαμε πολλές απρόβλεπτες κρίσεις: την κατάρρευση του Σουδάν σε εμφύλιο πόλεμο, την πτώση της κυβέρνησης Γκάνι στο Αφγανιστάν, το τέλος 53 ετών διακυβέρνησης Άσαντ στη Συρία, για να αναφέρω μόνο μερικά. Υπερηφανευόμαστε για την ικανότητά μας να διατηρούμε μακροχρόνιες σχέσεις, που αποδεικνύονται πολύτιμες σε στιγμές κρίσης.
Αντλήσαμε πληροφορίες για το Σουδάν μέσα σε λίγες ώρες· συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε την τρομοκρατία που εκπορεύεται από το Αφγανιστάν, και, έχοντας οικοδομήσει μια σχέση με το HTS ένα-δύο χρόνια πριν ρίξουν τον Μπασάρ, ανοίξαμε τον δρόμο για την επιστροφή της βρετανικής κυβέρνησης στη χώρα μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Η Συρία είναι ένα καλό παράδειγμα του πώς, αν μπορέσεις να προλάβεις τις εξελίξεις, βοηθάει όταν αυτές ξαφνικά και απρόβλεπτα επιταχύνονται. Αυτή η ευελιξία είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για την MI6 — και νομίζω πως τα καταφέρνουμε ακόμη πολύ καλά. Ο Τζον Ράτκλιφ, ο Διευθυντής της CIA, σε μια πρόσφατη συζήτηση για κοινή υπόθεση, μου είπε: «Εσείς μπορείτε πραγματικά να κινείστε γρήγορα».
Είμαστε υπερήφανοι για αυτήν την ταχύτητα, αυτήν την επιμονή — και είναι χαρακτηριστικό που ενυπάρχει βαθιά στη διάδοχό μου, Μπλεζ Μέτρεουελι. Αξιωματικός πληροφοριών στον πυρήνα της, με εμπειρία ενός τετάρτου του αιώνα σε αυτόν τον τομέα, κατανοεί τα σωθικά της κατασκοπείας. Αλλά ακόμη περισσότερο, καταλαβαίνει πώς η τεχνολογία μπορεί να ενισχύσει την ανθρώπινη κατασκοπεία. Πέρασε τέσσερα χρόνια ως «Q», όχι μόνο διαμορφώνοντας την προσέγγισή μας στις ταχέως εξελισσόμενες τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και παρέχοντας καινοτόμες τεχνολογικές λύσεις στους διαχειριστές πρακτόρων, βάσει της βαθιάς της κατανόησης της ανθρώπινης πληροφορίας.
Σε αυτό το θέμα — την Ανθρώπινη Πληροφορία ή HUMINT — θέλω να ολοκληρώσω τις παρατηρήσεις μου. Επανέρχομαι σε αυτό το αντικείμενο ξανά και ξανά στις διάφορες ομιλίες μου για έναν λόγο. Προσλαμβάνουμε και διαχειριζόμαστε μυστικούς πράκτορες. Αυτό είναι που κάνουμε.
Στην Πράγα, απηύθυνα έκκληση σε Ρώσους απογοητευμένους και τρομοκρατημένους από την ατζέντα του Πούτιν να κατασκοπεύσουν μαζί μας — όπως έκαναν οι γονείς και οι παππούδες τους. Χάρη στο θάρρος τους, και στο θάρρος άλλων πρακτόρων ανά τον κόσμο, οι υπουργοί μας συχνά παίζουν τα χαρτιά τους γνωρίζοντας τουλάχιστον κάποια από τα χαρτιά του αντιπάλου — γεγονός που ενισχύει την ικανότητά τους να προωθούν έναν κόσμο βασισμένο σε κανόνες, σταθερότητα και δημοκρατία.
Πολλοί νομίζουν ότι γνωρίζουν τους πιο διάσημους πράκτορές μας. Αλλά ούτε εγώ, ούτε κανένας άλλος Αρχηγός θα επιβεβαιώσει ποτέ τα ονόματά τους. Στην πραγματικότητα, λόγω της δεσμευτικής μας υπόσχεσης, οι περισσότεροι από τους πλέον καθοριστικούς πράκτορές μας θα περάσουν στην Ιστορία δίχως πρόσωπο και όνομα για το κοινό, αλλά ήσυχα τιμώμενοι εντός της MI6 από τους λίγους, ακόμη και εντός της Υπηρεσίας, που γνωρίζουν.
Καθώς αποχωρώ, αναλογίζομαι πόσα έχουν αλλάξει κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας μου ως αξιωματικός πληροφοριών. Από τον Ψυχρό Πόλεμο με τη Σοβιετική Ένωση, στον θερμό πόλεμο του Πούτιν σε ευρωπαϊκό έδαφος· από τον Αμπού Νιντάλ στην 11η Σεπτεμβρίου. Στην άνοδό μας στην αντιμετώπιση της απειλής· από έναν αναλογικό κόσμο με πολλαπλά διαβατήρια, στον σημερινό κόσμο της πανταχού παρούσας παρακολούθησης· ο κόσμος της κατασκοπείας έχει αλλάξει.
Αλλά η αλλαγή είναι παντού. Στη γεωπολιτική, στο κλίμα μας και στην τεχνολογική επανάσταση. Στους κινδύνους και στους αντιπάλους που αντιμετωπίζουμε. Η αλλαγή είναι η μόνη σταθερά.
Και, φυσικά, και οι Αρχηγοί πρέπει να αλλάζουν. Νιώθω βαθιά σιγουριά ότι η διάδοχός μου, η «Q» — που σύντομα θα γίνει «C» — ενώ θα παραμείνει πιστή στο παρελθόν, στις αξίες μας και στην αποστολή μας, διαθέτει τη φρέσκια ματιά που απαιτείται για να ανταποκριθεί στην πρόκληση της αλλαγής. Μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες στη δημόσια υπηρεσία, κρεμώ πλέον τον μανδύα μου, επιστρέφω το φανταστικό μου στιλέτο στη θήκη του και παραδίδω το διάσημο πράσινο στυλό μου. Η διοίκηση της MI6 υπήρξε το προνόμιο της ζωής μου. Δεν υπάρχει άλλος οργανισμός σαν αυτόν στον κόσμο. Οι άνθρωποί μας, οι συνεργάτες μας, η αποστολή μας, η ακεραιότητα με την οποία επιτελούμε το έργο μας, είναι ασύγκριτα. Αποχωρώ γνωρίζοντας ότι η αποστολή συνεχίζεται, ότι οι δυνατότητές μας είναι ισχυρές και ότι βρισκόμαστε σε απολύτως ασφαλή χέρια.
Καθώς εισέρχομαι στο επόμενο κεφάλαιο, έχω την ευκαιρία να σταθώ για λίγο, να κάνω έναν απολογισμό και να αναλογιστώ τι εξαιρετικό προσωπικό ταξίδι υπήρξε όλο αυτό. Ήταν ο Τζορτζ Σμάιλι — ο θρυλικός κατάσκοπος του Τζον λε Καρέ — που είπε: «Υπάρχουν στιγμές που είναι φτιαγμένες από υπερβολικά πολλά πράγματα για να βιωθούν όταν συμβαίνουν». Ανυπομονώ να ανατρέξω σε όλα αυτά τα πράγματα.
Dark Web: Δημιουργήθηκε από τη Βρετανία πύλη για εύρεση κατασκόπων Ρώσων πολιτών
Η βρετανική υπηρεσία πληροφοριών εξωτερικού, MI6, εγκαινιάζει τη δική της ιδιωτική πύλη στο dark web για να προσελκύσει νέους κατασκόπους, ειδικά από τη Ρωσία.
Η ασφαλής πλατφόρμα ανταλλαγής μηνυμάτων, με την ονομασία «Silent Courier», στοχεύει στην ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας διευκολύνοντας την στρατολόγηση κατασκόπων από την υπηρεσία πληροφοριών, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών.
Η Βρετανία στοχεύει να προσεγγίσει πιθανούς πράκτορες όχι μόνο στη Ρωσία αλλά και παγκοσμίως.
Ο Ρίτσαρντ Μουρ, ο απερχόμενος επικεφαλής της MI6, ανακοίνωσε την πύλη σε ομιλία του στην Κωνσταντινούπολη το πρωί της Παρασκευής 19 Σεπτεμβρίου.
Ο Μουρ θα παραδώσει τον ρόλο στον Μπλέιζ Μετρεουέλι αυτόν τον μήνα.
Μιλώντας πριν από τη δήλωση του Μουρ, η Υπουργός Εξωτερικών Ιβέτ Κούπερ δήλωσε ότι η εθνική ασφάλεια αποτελεί πρωταρχική ευθύνη κάθε κυβέρνησης και τόνισε ότι ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ είναι ο «θεμελιώδης πυλώνας» του Σχεδίου Αλλαγής:
«Καθώς ο κόσμος αλλάζει και οι απειλές που αντιμετωπίζουμε πολλαπλασιάζονται, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από τους εχθρούς μας.»
«Οι υπηρεσίες πληροφοριών παγκόσμιας κλάσης μας βρίσκονται στο επίκεντρο αυτού του αγώνα, εργαζόμενες στο παρασκήνιο για να διατηρήσουν τον βρετανικό λαό ασφαλή.»
«Υποστηρίζουμε τώρα τις προσπάθειές τους με προηγμένη τεχνολογία, ώστε η MI6 να μπορεί να στρατολογεί νέους κατασκόπους για το Ηνωμένο Βασίλειο στη Ρωσία και σε όλο τον κόσμο».
Όποιος επιθυμεί να διαβιβάσει με ασφάλεια ευαίσθητες πληροφορίες σχετικά με τρομοκρατία ή εχθρικές δραστηριότητες πληροφοριών στο Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτήν την πύλη από την Παρασκευή.
Οδηγίες σχετικά με τον τρόπο χρήσης της πύλης θα κοινοποιηθούν δημόσια στο επίσημο κανάλι της MI6 στο YouTube.
Συνιστάται στους χρήστες να έχουν πρόσβαση στις συσκευές τους μέσω αξιόπιστων υπηρεσιών VPN και από συσκευές που δεν είναι συνδεδεμένες σε αυτές.
Αυτό το βήμα είναι παρόμοιο με μια παρόμοια πρωτοβουλία που ανέλαβε η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) το 2023.
Εκείνη την εποχή, η CIA δημοσίευε βίντεο στα κανάλια κοινωνικής δικτύωσης για να προσεγγίσει πιθανούς Ρώσους κατασκόπους.
Ωστόσο, η CIA υπέστη μια βαριά απώλεια όταν οι συνδέσεις των πρακτόρων της στην Κίνα στο σκοτεινό διαδίκτυο αποκαλύφθηκαν από το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας του Πεκίνου, ένα περιστατικό που περιγράφεται ως ένα από τα μεγαλύτερα τρωτά σημεία ασφαλείας των τελευταίων ετών.
Michael Warren Davis
Ο Σερ Ρίτσαρντ Μουρ, Αρχηγός της Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Secret Intelligence Service), μίλησε για την έναρξη λειτουργίας μιας νέας πύλης στο dark web για την πρόσληψη κατασκόπων υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου.
