Αρχική Blog Σελίδα 560

Γιατί ο «Δρόμος και Ζώνη» της Κίνας αφήνει την Τουρκία στο παρασκήνιο

0

 

Παρά την έγκαιρη στήριξή της και τη στρατηγική γεωγραφία της, η Άγκυρα δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει έναν ουσιαστικό ρόλο στην πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας, αποκαλύπτοντας βαθύτερα ρήγματα ανάμεσα στη πολιτική ρητορική και την οικονομική πραγματικότητα.

Cansu Yigit

26 Σεπτεμβρίου 2025

Φωτογραφική Πηγή: The Cradle

Οι συζητήσεις γύρω από τη διπλωματική ευθυγράμμιση της Τουρκίας αναζωπυρώθηκαν τον Σεπτέμβριο, όταν ο ηγέτης του Κόμματος Εθνικιστικής Κίνησης (MHP), Ντεβλέτ Μπαχτσελί, διατύπωσε την ιδέα μιας «συμμαχίας TRC» — ενός τριμερούς μπλοκ μεταξύ Τουρκίας, Ρωσίας και Κίνας.

Στοχεύοντας ως εναλλακτική στην καθιερωμένη δυτικοκεντρική πορεία της Άγκυρας, η πρόταση απορρίφθηκε γρήγορα από τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος βρισκόταν στις ΗΠΑ για τη σύνοδο του ΟΗΕ και μια συνάντηση με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο. Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για την πρόταση της συμμαχίας TRC, ο Ερντογάν έδειξε να μην έχει γνώση των σχολίων του Μπαχτσελί για τη λεγόμενη συμμαχία TR‑RU‑CH, και είπε χλευαστικά «ας ελπίσουμε το καλύτερο».

Παρόλο που απορρίπτεται ευρέως ως ουτοπική λόγω της συμμετοχής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, τέτοιες εκρήξεις είναι μέρος ενός μοτίβου. Περιοδικό «φλερτάρισμα» με την ένταξη στους BRICS ή τη στροφή στην Ευρασία εμφανίζονται τακτικά στην εγχώρια ατζέντα, μόνο για να εξασθενήσουν χωρίς θεσμική συνέχεια. Το ίδιο μοτίβο διαφαίνεται και στην εμπλοκή της Άγκυρας με την κυριότερη πρωτοβουλία της Κίνας, το Belt and Road Initiative (BRI).

Ένας στρατηγικός διάδρομος υποχρησιμοποιημένος

Η Τουρκία κατέχει ζωτικής σημασίας γεωγραφική θέση στον προτεινόμενο Μέσο Διάδρομο της Κίνας και ήταν από τους πρώτους υποστηρικτές του BRI. Το 2010 οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνία Στρατηγικής Συνεργασίας, ακολουθούμενη από επισκέψεις κορυφής το 2012 και το 2019.

Το 2015 η Τουρκία εντάχθηκε επίσημα στο BRI και εναρμόνισε το δικό της όραμα υποδομών του Μέσου Διαδρόμου με αυτό του Πεκίνου. Έργα-κλειδιά μεταφορών όπως η σιδηροδρομική γραμμή Μπακού–Τιφλίδα–Καρς και ο εμπορικός σιδηρόδρομος που συνδέει την Κωνσταντινούπολη με την Xi’an ακολούθησαν γρήγορα. Κινεζικά κεφάλαια επίσης διοχετεύτηκαν στο τρένο υψηλής ταχύτητας Άγκυρα–Κωνσταντινούπολη, στο μετρό του αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης και στο λιμάνι Kumport.

Ωστόσο, η αρχική αυτή δυναμική εξασθένησε γρήγορα. Μέχρι το 2023, η κινεζική επένδυση στην Τουρκία είχε ουσιαστικά παγώσει, με τη χώρα να μην έχει καταγράψει εμπλοκή σχετική με το BRI, σύμφωνα με το Global Development Policy Center (GFDC). Σε αντίθεση με την επέκταση του Πεκίνου στη Δυτική Ασία και την Αφρική, το μερίδιο της Τουρκίας στις παγκόσμιες επενδύσεις BRI παρέμενε μόλις 1,3 τοις εκατό.

Ένα έργο τρισεκατομμυρίων, χωρίς την Άγκυρα

Από το 2013 έως το 2023, οι επενδύσεις και οι κατασκευαστικές συμβάσεις του BRI παγκοσμίως ξεπέρασαν τα 1,05 τρισεκατομμύρια δολάρια. Μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2025, το ποσό εκτοξεύτηκε σε 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια, ξεπερνώντας όλο το 2024. Η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, τα ΗΑΕ και η Ινδονησία έχουν αναδειχθεί σε βασικούς δικαιούχους. Το Καζακστάν μόνο του προσέλκυσε 23 δισεκατομμύρια δολάρια νέων επενδύσεων στις αρχές του 2025. Αντίθετα, η Τουρκία — παρά το υποδομικό της δυναμικό και τις φιλοδοξίες συνδεσιμότητας — παραμένει αισθητά απούσα από αυτό το κύμα κεφαλαίων.

Η οικονομική αστάθεια είναι ο πρωταρχικός αποτρεπτικός παράγοντας. Ο υψηλός πληθωρισμός, η υποτίμηση του νομίσματος και η επίμονη μακροοικονομική μεταβλητότητα έχουν αποστραγγίσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Η οικονομική ανασκόπηση της ΟΟΔΕ για το 2025 επισημαίνει ωμά ότι «ο πληθωρισμός άνω του 50 τοις εκατό και ένα νομισμα που υποτιμάται έντονα έχουν υπονομεύσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Χωρίς μακροοικονομική σταθερότητα, η μακροπρόθεσμη άμεση επένδυση θα παραμείνει περιορισμένη».

Όχι τεχνολογία, όχι εμπιστοσύνη

Η Άγκυρα έχει επίσης αποτύχει να προσελκύσει έργα υψηλής αξίας στο πλαίσιο του BRI. Τα περισσότερα κινεζικά κεφάλαια έχουν διοχετευτεί σε χαμηλής τεχνολογίας τομείς όπως λιανικό εμπόριο, εξορυκτική δραστηριότητα και ελαφριά βιομηχανία. Οι ελπίδες για μεταφορά τεχνολογίας και βιομηχανική ανάπτυξη δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί.

Ένα άρθρο με τίτλο «Chinese Investment in Turkey: The Belt and Road Initiative, Rising Expectations and Ground Realities», που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό European Review το 2022 και εξετάζει τις κινήσεις της Κίνας στην Τουρκία, αποκαλύπτει ότι η Άγκυρα δεν ικανοποιεί πλήρως τις προσδοκίες όσον αφορά τις επενδύσεις του BRI. (eprints.lse.ac.uk)

Σε συνομιλία με το The Cradle, ο Hasan Capan, επικεφαλής του Ιδρύματος Φιλίας Τουρκίας–Κίνας, θυμάται ότι είχαν υποσχεθεί στην Τουρκία την μεγαλύτερη κατανομή του προϋπολογισμού του BRI σε μια σύνοδο κορυφής στην Κίνα το 2017. Το προτεινόμενο σιδηροδρομικό έργο Edirne–Kars, που προοριζόταν να αναμορφώσει τον Μέσο Διάδρομο της Τουρκίας, ουδέποτε προχώρησε.

«Η Τουρκία συμμετείχε σε εκείνη τη συνάντηση, το περιέλαβαν και στα πρακτικά, αλλά δεν συμμετείχε στην υπογραφή. Δεν υπήρξε σαφής εξήγηση για το γιατί δεν υπογράφηκε. Στην επόμενη περίοδο, εξουσιοδοτήθηκα κατά καιρούς να ξαναυπογράψω αυτό το έργο, και λειτούργησα ως ενδιάμεσος. Συναντηθήκαμε με την κινεζική πλευρά και πήραμε πολύ θετικά αποτελέσματα. Έχει υπάρξει πρόοδος στο μεσαίο τμήμα του έργου, δηλαδή στη γραμμή Köseköy–Edirne. Η Κίνα πρόσφερε δάνειο, αλλά η διαδικασία ποτέ δεν ολοκληρώθηκε. Ο λόγος δεν ήταν πολιτικός, αλλά οικονομικός. Δεν υπήρχε πολιτικό πρόβλημα. Υποψιάζομαι μάλιστα αν οι διοικητές εκείνης της περιόδου μετέφεραν το ζήτημα στον πρόεδρό μας».

Παρόλα αυτά, η πολιτική εμπιστοσύνη παραμένει άπιαστη. Η Yang Chen, διευθύντρια στο Κέντρο Τουρκικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σαγκάης, δηλώνει στο The Cradle: «Αποσχιστικές οργανώσεις της Ανατολικού Τουρκεστάν λειτουργούν ελεύθερα στην Τουρκία. Η τουρκική κυβέρνηση μας έχει δώσει υποσχέσεις γι’ αυτό το ζήτημα. Η εκπλήρωση αυτών των υποσχέσεων είναι πολύ σημαντική για την Κίνα. Νομίζω ότι αν λύσουμε αυτό το ζήτημα της πολιτικής εμπιστοσύνης, μπορούμε να λύσουμε πολλά άλλα ζητήματα.»

Σύμφωνα με την Chen, οι υποσχέσεις της Άγκυρας είναι οι εξής:

«Η κυβέρνηση υποσχέθηκε να σταματήσει τις δραστηριότητες οργανώσεων Ανατολικού Τουρκεστάν που λειτουργούν στην Τουρκία, τις οποίες η Κίνα θεωρεί τρομοκρατικές οργανώσεις. Τώρα, αν και έχει κάνει σκληρές δηλώσεις εναντίον τους, βλέπουμε ότι αυτές οι οργανώσεις συνεχίζουν να αναπτύσσουν δραστηριότητες και ενέργειες.»

Το Πεκίνο θεωρεί την ανοχή της Άγκυρας προς οργανώσεις Ουιγούρων — τις οποίες η Κίνα χαρακτηρίζει τρομοκρατικές ομάδες — ως κρίσιμη παραβίαση. Οι δηλώσεις Τούρκων πολιτικών που είναι συμπαθείς στο διαχωριστικό κίνημα των Ουιγούρων, μαζί με τη συμμετοχή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, εγείρουν αμφιβολίες όσον αφορά την στρατηγική αυτονομία της χώρας.

«Η Κίνα δεν πιστεύει ότι μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ μπορεί να ακολουθεί μια πλήρως ανεξάρτητη διαδικασία λήψης αποφάσεων στις διεθνείς σχέσεις», λέει ο Δρ Σερχάρ Γιουρτζίτσεκ, βοηθός ερευνητής στη Σαγκάη. Επισημαίνει επίσης τις ανησυχίες της Κίνας για τον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών, πρωτοστατούμενο από την Άγκυρα:

«Το ερώτημα που έχει η Κίνα στο μυαλό είναι: Θα γίνει η Τουρκία ανταγωνιστής στην Κεντρική Ασία; Μπορεί αυτός ο οργανισμός να αποκτήσει διαχρονικά μια αντι-κινεζική ταυτότητα; Μπορεί η συνένωση λαών τουρκοφωνίας να οδηγήσει σε προστασία των Ουιγούρων; Επειδή η Τουρκία είναι ο πιο κυρίαρχος και ισχυρός δρων αυτού του σχήματος. Γι’ αυτό, κάθε κίνηση της Άγκυρας στην Κεντρική Ασία παρακολουθείται με προσοχή και αντιμετωπίζεται με υποψία στην Κίνα.»

Παρά την επίσημη «στρατηγική εταιρική σχέση», η εμπιστοσύνη παραμένει λεπτή, και η πολιτική σχέση δεν έχει μεταφραστεί σε οικονομική συνεργασία.

Η παγίδα της δυτικής εξάρτησης

Για τον Capan, η διαρκής υποταγή της Τουρκίας στη Δύση παραμένει το βασικό πρόβλημα. Όπως τη διατυπώνει:

«Σήμερα, παρόλο που είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ, ακολουθείται μια εξωτερική πολιτική εξαρτημένη από τη Δύση εξαιτίας του στόχου ένταξης στην ΕΕ. Αυτή η πορεία συνεχίζεται σε μεγάλο βαθμό. Αυτή η κατάσταση εμποδίζει την Τουρκία από το να στραφεί πλήρως προς την Ασία.»

Υποστηρίζει ότι η ένταξη στους BRICS ή στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) δεν είναι απλώς συμβολική. «Οι μελλοντικές συμμαχίες της Τουρκίας με ασιατικά και δυτικοασιατικά κράτη θα εξισορροπήσουν τη λεηλασία των πόρων από τη Δύση και τη σιωπή της μπροστά σε μαζικούς θανάτους αμάχων». Προσθέτει επίσης ότι «Οι αντίπαλες πρωτοβουλίες της Δύσης, η δημιουργία αστάθειας σε διάφορες περιοχές και εξελίξεις όπως ο πόλεμος Ουκρανίας–Ρωσίας περιπλέκουν σοβαρά την πρόοδο αυτής της πρωτοβουλίας. Οι εξελίξεις στη γειτονιά – ιδίως η επιθετική στάση του κράτους κατοχής και η άνευ όρων στήριξη της Δύσης – φέρουν επίσης τη δυναμική να επηρεάσουν άμεσα το BRI.»

Ο Capan προσθέτει:

«Για αυτόν τον λόγο, φαίνεται αναπόφευκτο ότι η Κίνα πρέπει να αναπτύξει μια στρατηγική σύμφωνη με την πολυπολική εποχή. Διαφορετικά, οι γεωπολιτικοί μετασχηματισμοί στην περιοχή θα καταστήσουν ακόμη πιο δύσκολη την υλοποίηση του έργου.»

Η απροβλεψιμότητα διώχνει το κεφάλαιο

Στην πολυπολική εποχή που διαμορφώνεται, η απροθυμία ή η αδυναμία της Τουρκίας να αποδεσμευτεί από το δυτικό της δεσμό θα τη διατηρήσει στο περιθώριο των πραγματικών μετατοπίσεων που ανασχηματίζουν την παγκόσμια ισχύ και τις επενδύσεις. Η ρητορική του Μπαχτσελί μπορεί να βρίσκει απήχηση σε τμήματα της εθνικιστικής βάσης της Τουρκίας, αλλά στο Πεκίνο και άλλες πρωτεύουσες του Παγκόσμιου Νότου, τέτοιες δηλώσεις ενισχύουν την εικόνα της Άγκυρας ως ενός απρόβλεπτου εταίρου. Χωρίς να γεφυρωθεί το χάσμα εμπιστοσύνης με την Κίνα, η Τουρκία θα συνεχίσει να παρακάμπτεται υπέρ πιο σταθερών, πιο προβλέψιμων επενδυτικών προορισμών.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα εκείνες του The Cradle.

The Cradle

Μάικλ Ρούμπιν: έχει αλλάξει ο τρόπος που οι ΗΠΑ βλέπουν την Τουρκία

0

Ο Μάικλ Ρούμπιν (πρώην αξιωματούχος του αμερικανικού Πενταγώνου, συγγραφέας, αναλυτής, ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής).  έδωσε μια εξαιρετική συνέντευξη στο Euronews. Τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της:

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΛΙΒΥΚΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ: Η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν ανόητη να σκεφτεί ότι μπορεί να έχει ένα αποτέλεσμα που η Τουρκία δεν θα ήθελε ή με το οποίο δεν θα συμφωνούσε. Η ελληνική κυβέρνηση σπαταλά τον χρόνο της με τη Λιβύη αυτή τη στιγμή. Πρόοδος θα υπάρξει μόνο όταν η λιβυκή κυβέρνηση στη Λιβύη εκπροσωπήσει πραγματικά τους Λίβυους περισσότερο από ό,τι την Άγκυρα»

Αυτό που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση είναι να περιμένει χρόνο μέχρι να υπάρξει μια θεμελιώδης αλλαγή μέσα στη Λιβύη.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ: έχει αλλάξει πλέον ο τρόπος με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες βλέπουν την Τουρκία. «Αυτό που υποδηλώνουν οι μεταρρυθμίσεις που βρίσκονται τώρα σε εξέλιξη στο υπουργείο Εξωτερικών είναι, ξέρετε κάτι, ίσως η Τουρκία δεν θα έπρεπε να είναι το κεντρικό σημείο όλων αυτών των περιοχών. Η όλη ιδέα της μετακίνησης της Τουρκίας στο Γραφείο Υποθέσεων Εγγύς Ανατολής στο υπουργείο Εξωτερικών είναι ουσιαστικά να πούμε ότι η Τουρκία είναι πολύ περισσότερο δύναμη της Μέσης Ανατολής αυτή τη στιγμή παρά δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου, και δεν πρόκειται να δώσουμε στην Τουρκία προνόμιο με την ικανότητά της να έχει δικαίωμα βέτο στις εξελίξεις στην περιοχή»

ΓΙΑ ΤΑ F-35: οι βασικές επιδιώξεις του Ερντογάν ήταν να ενταχθεί εκ νέου η Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35 αλλά και να αρθούν οι κυρώσεις CAΑTSA. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έδωσε αρνητικές απαντήσεις αλλά ζήτησε σοβαρά ανταλλάγματα, όπως να σταματήσει η Τουρκία να προμηθεύεται ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. «Η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπω τον Ερντογάν να το σταματάει αυτό επειδή είναι πολύ επικερδές για τον ίδιο τον Ερντογάν. Υπάρχουν δύο προβλήματα με αυτό. Πρώτον, και τα δύο κόμματα στο Κογκρέσο υπονοούν ότι δεν πρόκειται να το υποστηρίξουν αυτό.

Αυτό που στην πραγματικότητα προτείνει ο Ντόναλντ Τραμπ και αυτό που προτείνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για την άρση των κυρώσεων κατά της Τουρκίας που επιβλήθηκαν όταν η Τουρκία αγόρασε τους S-400 είναι να αφαιρεθεί ίσως ένα εξάρτημα από τους S-400 και στη συνέχεια να ειπωθεί ότι έχoυν παροπλιστεί. Αυτό δημιουργεί ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΠΑ: εκεί που κάνει λάθος ο Σάλιβαν, [Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Μπάϊντεν] είναι ότι δεν θα έπρεπε να είναι μόνο οι διπλωμάτες στην πρώτη γραμμή της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής. Θα έπρεπε να είναι οι επιχειρήσεις. Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια πολύ πιο σταθερή, ασφαλής σχέση σε ολόκληρη την περιοχή»

ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Αυτό που ενδυναμώνει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι το μονοπώλιο, το μονοπώλιο, για παράδειγμα, της διαμετακόμισης, το οποίο μπορεί να ανέλθει σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για το τουρκικό ταμείο. Εάν ο Ερντογάν μπορεί να ελέγξει τη ροή πετρελαίου, είτε απευθείας μέσω τουρκικών γεωτρήσεων, είτε μέσω αγωγών, τότε έχει τεράστια επιρροή. Δεν θέλει να δει αυτή την επιρροή να αποδυναμώνεται επιτρέποντας στην Ελλάδα ή την Κύπρο να έχουν μια ανεξάρτητη πηγή ενέργειας και στρατηγική».

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ: η Κύπρος φαίνεται να είναι τόσο πλούσια σε ενέργεια απλώς θα κάνει την Τουρκία να επιμείνει περισσότερο επειδή θέλει να αποσπάσει χρήματα. Η Τουρκία θέλει να κλέψει χρήματα από την Κύπρο με τον ίδιο τρόπο που το Ιράκ, για παράδειγμα, ήθελε να κλέψει φυσικό αέριο και πετρέλαιο από το Κουβέιτ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ: «Η ανησυχία μου είναι ότι όσο περισσότεροι Ευρωπαίοι προσπαθούν να συμβιβαστούν με την Τουρκία, τόσο περισσότερο ενθαρρύνεται η Τουρκία να υποστηρίξει παράνομες θέσεις».

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΡΑΜΠ: ο Τραμπ κυβερνάται από συναλλακτικές αρχές και όχι από αρχές. Ή, αν θέλετε να πείτε ότι κυβερνάται από αρχές, αυτή η αρχή είναι ο αυτοπλουτισμός σε αντίθεση με το καλό της χώρας.

«Αν ο Ερντογάν κάνει παραχωρήσεις σε ορισμένες επιχειρηματικές συμφωνίες, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πρόθυμος να κάνει παραχωρήσεις στην πολιτική των ΗΠΑ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΖΑ ΣΤΟΝ ΤΑΤΑΡ: Αναφερόμενος στην βίζα που χορηγούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στον Ερσίν Τατάρ για να πάει στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κάθε χρόνο με τουρκικό διαβατήριο, αποτελεί προσβολή. «Είναι προσβολή για την Κύπρο και είναι μια προσβολή που δεν πρέπει να γίνεται δεκτή. Δεν υπήρχε τίποτα που να εμπόδιζε τον Τατάρ να λάβει βίζα με κυπριακό διαβατήριο εκτός από το γεγονός ότι δεν ήθελε.

Ολόκληρη η συνέντευξη ΕΔΩ

 

Μ. Ρούμπιν: Πώς μπορεί ο Τραμπ να «αφοπλίσει» τους S-400 και να δώσει στην Τουρκία F-35

0

 Πηγή: https://maritime-spatial-planning.ec.europa.eu/sea-basins/east-mediterranean

Από Foteini Doulgkeri  euronews.com
Δημοσιεύθηκε 

Ο πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου σε συνέντευξή του στο euronews, μιλάει ακόμα για τις συνομιλίες μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης για ΑΟΖ, για τις σχέσεις ΗΠΑ-Κύπρου και για το πώς επηρεάζουν την περιοχή τα συμφέροντα αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών

Μετά από τις ρηματικές διακοινώσεις στον ΟΗΕ σχετικά με τις διεκδικήσεις τους, Αθήνα και Τρίπολη αποφάσισαν να ξεκινήσουν τη διαδικασία για την οριοθέτηση μεταξύ τους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που οι δύο χώρες επιχειρούν να οριοθετήσουν τις μεταξύ τους θαλάσσιες ζώνες, καθώς είχαν φτάσει κοντά ξανά το 2010 αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν. Αυτό που έχει αλλάξει από τότε μέχρι σήμερα είναι η σύναψη του τουρκολιβυκού μνημονίου μεταξύ Άγκυρας και Τρίπολης που θεωρείται παράνομο από την Αθήνα. Ήδη, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η πρώτη συνάντηση των τεχνικών επιτροπών και αναμένεται η ανακοίνωση της ημερομηνίας για τη δεύτερη συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στην Τρίπολη.

Κατά την επίσκεψη του Ταχρίρ Αλ Μπαούρ, που εκτελεί χρέη υπουργού Εξωτερικών της Τρίπολης εδώ και αρκετούς μήνες στην Αθήνα, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών τόνισε εκ νέου την ανάγκη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, και επανέλαβε την ελληνική και ευρωπαϊκή θέση αναφορικά με το άκυρο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ωστόσο, αναλυτές όπως ο Μάικλ Ρούμπιν του American Enterprise Institute θεωρούν ότι δύσκολα ο ελληνο-λιβυκός διάλογος θα αποδώσει καρπούς.

«Το να μιλάς με την αναγνωρισμένη λιβυκή κυβέρνηση είναι σαν να μιλάς με τις κατοχικές αρχές στη Βόρεια Κύπρο. Σε αυτό το χρονικό σημείο, η κυβέρνηση, η λιβυκή κυβέρνηση στην Τρίπολη, είναι απλώς ένας πληρεξούσιος της Τουρκίας. Και ειλικρινά, η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν ανόητη να σκεφτεί ότι μπορεί να έχει ένα αποτέλεσμα που η Τουρκία δεν θα ήθελε ή με το οποίο δεν θα συμφωνούσε. Τουλάχιστον, η ελληνική κυβέρνηση σπαταλά τον χρόνο της με τη Λιβύη αυτή τη στιγμή. Πρόοδος θα υπάρξει μόνο όταν η λιβυκή κυβέρνηση στη Λιβύη εκπροσωπήσει πραγματικά τους Λίβυους περισσότερο από ό,τι την Άγκυρα», τονίζει στο euronews ο Ρούμπιν, πρώην αξιωματούχος στο Πεντάγωνο που ειδικεύεται στο Ιράν, την Τουρκία και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.

«Η Αθήνα μπορεί να βρίσκεται σε διάλογο, αλλά υπάρχει διαφορά μεταξύ του να βρίσκεται κανείς σε διάλογο και του να είναι αρκετά ανόητος ώστε να πιστεύει ότι αυτός ο διάλογος θα οδηγήσει κάπου. Σε αυτό το σημείο, αυτό που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση είναι να περιμένει χρόνο μέχρι να υπάρξει μια θεμελιώδης αλλαγή μέσα στη Λιβύη, μέσα στην Τρίπολη, έτσι ώστε και πάλι η κυβέρνηση στην Τρίπολη να εκπροσωπεί τη Λιβύη και τα συμφέροντα της Λιβύης έναντι εκείνων των ταμιών της στην Άγκυρα», τονίζει επίσης, συμπληρώνοντας παράλληλα ότι οι προσπάθειες της ελληνικής και της κυπριακής κυβέρνησης πρέπει να επικεντρωθούν στον διάλογο με άλλα κράτη της περιοχής, όπως η Αίγυπτος και η Ιταλία, στον εντοπισμό κοινών σημείων μεταξύ τους και τελικά την δημιουργία μιας συμμαχίας έναντι της Τουρκίας και της Λιβύης.

Πώς μπορεί η Ουάσινγκτον να ξεπεράσει το εμπόδιο των S-400 και να ξαναβάλει την Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35

Ο Μάικλ Ρούμπιν θεωρεί ακόμα ότι έχει αλλάξει πλέον ο τρόπος με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες βλέπουν την Τουρκία. «Αυτό που υποδηλώνουν οι μεταρρυθμίσεις που βρίσκονται τώρα σε εξέλιξη στο υπουργείο Εξωτερικών είναι, ξέρετε κάτι, ίσως η Τουρκία δεν θα έπρεπε να είναι το κεντρικό σημείο όλων αυτών των περιοχών. Η όλη ιδέα της μετακίνησης της Τουρκίας στο Γραφείο Υποθέσεων Εγγύς Ανατολής στο υπουργείο Εξωτερικών είναι ουσιαστικά να πούμε ότι η Τουρκία είναι πολύ περισσότερο δύναμη της Μέσης Ανατολής αυτή τη στιγμή παρά δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου, και δεν πρόκειται να δώσουμε στην Τουρκία προνόμιο με την ικανότητά της να έχει δικαίωμα βέτο στις εξελίξεις στην περιοχή», υπογραμμίζει ο Ρούμπιν στο euronews.

Κατά την επίσκεψη του στο Λευκό Οίκο, για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια και πολλά σκαμπανεβάσματα στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις, οι βασικές επιδιώξεις του Ερντογάν ήταν να ενταχθεί εκ νέου η Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35 αλλά και να αρθούν οι κυρώσεις CAΑTSA. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έδωσε αρνητικές απαντήσεις αλλά ζήτησε σοβαρά ανταλλάγματα, όπως να σταματήσει η Τουρκία να προμηθεύεται ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. «Η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπω τον Ερντογάν να το σταματάει αυτό επειδή είναι πολύ επικερδές για τον ίδιο τον Ερντογάν. Ταυτόχρονα, αυτό που αντιμετωπίζουμε τώρα στην Ουάσιγκτον είναι το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι η Τουρκία θα μπορούσε να επιστρέψει στο πρόγραμμα F-35, οι κυρώσεις θα μπορούσαν να αρθούν. Υπάρχουν δύο προβλήματα με αυτό. Πρώτον, και τα δύο κόμματα στο Κογκρέσο υπονοούν ότι δεν πρόκειται να το υποστηρίξουν αυτό. Και όπως γνωρίζετε, είναι πολύ σπάνιο σήμερα στην Ουάσιγκτον να συμφωνήσουν και τα δύο κόμματα σε οτιδήποτε. Έτσι, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει μεγάλη δουλειά μπροστά του. Τώρα, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Και αυτό που στην πραγματικότητα προτείνει ο Ντόναλντ Τραμπ και αυτό που προτείνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για την άρση των κυρώσεων κατά της Τουρκίας που επιβλήθηκαν όταν η Τουρκία αγόρασε τους S-400 είναι να αφαιρεθεί ίσως ένα εξάρτημα από τους S-400 και στη συνέχεια να ειπωθεί ότι έχoυν παροπλιστεί. Αυτό δημιουργεί ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο, επειδή αν πάρετε για παράδειγμα τη Βόρεια Κορέα και αφαιρέσετε μια βίδα από το πυρηνικό της όπλο, εξακολουθεί να είναι ένα πυρηνικό όπλο μείον μια βίδα. Έτσι, το ερώτημα είναι αν η επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ να κατευνάσει τον Ερντογάν βραχυπρόθεσμα θα δημιουργήσει ένα προηγούμενο μακροπρόθεσμα, το οποίο θα καταρρεύσει εντελώς».

Αμερικανικά επιχειρηματικά συμφέροντα σε Ελλάδα και Κύπρο συμβάλλουν στη σταθερότητα της περιοχής μακροπρόθεσμα

«Τείνω να υποστηρίζω ότι όσο περισσότερο μπορούν να ενσωματωθούν οι αμερικανικές επιχειρήσεις στην περιοχή, τόσο το καλύτερο είναι για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα. Όταν ο Τζέικ Σάλιβαν, ο οποίος υπό τον πρόεδρο Μπάιντεν ήταν σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, ήρθε στο γραφείο του, είχε γράψει ένα άρθρο στο Foreign Affairs λέγοντας, ξέρετε, το πρόσωπο της αμερικανικής διπλωματίας θα έπρεπε στην πραγματικότητα να είναι το Υπουργείο Εξωτερικών. Δεν θα έπρεπε να είναι ο στρατός. Και ο Τζέικ Σάλιβαν έχει και δίκιο και άδικο σε αυτή την εκτίμηση. Έχει δίκιο ότι ο στρατός δεν θα έπρεπε να είναι το πρόσωπο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Αλλά θα υποστήριζα ότι εκεί που κάνει λάθος είναι ότι δεν θα έπρεπε να είναι μόνο οι διπλωμάτες στην πρώτη γραμμή της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής. Θα έπρεπε να είναι οι επιχειρήσεις. Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια πολύ πιο σταθερή, ασφαλής σχέση σε ολόκληρη την περιοχή», υπογραμμίζει ο Ρούμπιν.

Κατά την συνάντηση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη με ανώτατο στέλεχος της Chevron στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ την περασμένη εβδομάδα, συμφωνήθηκαν συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για το έργο που έχει αναλάβει ο αμερικανικός κολοσσός στην Κύπρο.

«Στην πραγματικότητα, η παραγωγή στην Ελλάδα, στην Κύπρο, θα αλλάξει τα δεδομένα για την περιοχή, επειδή θα συνδέσει την περιοχή με τη Δύση, με τη δυτική οικονομία για τις επόμενες δεκαετίες. Θα πλουτίσει τους πάντες. Και αυτό είναι κάτι για το οποίο πρέπει να είμαστε θετικοί. Φυσικά, είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν πάντα τόσο εχθρικός απέναντι στην Chevron, ή, για την ακρίβεια, σε οποιαδήποτε άλλη ανάπτυξη στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου ή της Ελλάδας. Αυτό που ενδυναμώνει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι το μονοπώλιο, το μονοπώλιο, για παράδειγμα, της διαμετακόμισης, το οποίο μπορεί να ανέλθει σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για το τουρκικό ταμείο. Εάν ο Ερντογάν μπορεί να ελέγξει τη ροή πετρελαίου, είτε απευθείας μέσω τουρκικών γεωτρήσεων, είτε μέσω αγωγών, τότε έχει τεράστια επιρροή. Δεν θέλει να δει αυτή την επιρροή να αποδυναμώνεται επιτρέποντας στην Ελλάδα ή την Κύπρο να έχουν μια ανεξάρτητη πηγή ενέργειας και στρατηγική», εξηγεί ο Ρούμπιν αλλά σημειώνει από την άλλη ότι αυτές οι συνεργασίες δεν μπορούν να αποφέρουν τα διπλωματικά οφέλη που επιδιώκονται σε σχέση με την επίλυση του Κυπριακού για παράδειγμα.

«Καταρχάς, είναι απολύτως υπέροχο που δυτικές εταιρείες εισέρχονται στην Κύπρο. Μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο; Ναι, αλλά όχι απαραίτητα με τον τρόπο που πολλοί διπλωμάτες θεωρούν, πολλά από αυτά είναι ευσεβείς πόθοι. Από τη μία πλευρά, το γεγονός ότι η Κύπρος φαίνεται να είναι τόσο πλούσια σε ενέργεια απλώς θα κάνει την Τουρκία να επιμείνει περισσότερο επειδή θέλει να αποσπάσει χρήματα. Η Τουρκία θέλει να κλέψει χρήματα από την Κύπρο με τον ίδιο τρόπο που το Ιράκ, για παράδειγμα, ήθελε να κλέψει φυσικό αέριο και πετρέλαιο από το Κουβέιτ. Είναι το ίδιο μοτίβο. Αν αφαιρέσουμε τη διπλωματική λάμψη από την κατάσταση. Ταυτόχρονα, το γεγονός είναι ότι η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ μιας Κύπρου πλούσιας σε πετρέλαιο ή φυσικό αέριο και ενός Κουβέιτ ή Κατάρ πλούσιων σε πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, για παράδειγμα, είναι ότι η Κύπρος είναι δημοκρατία, ενώ το Κουβέιτ και το Κατάρ δεν είναι. Και επομένως, οποιαδήποτε χρήματα συγκεντρώσει η Κύπρος ουσιαστικά θα επενδυθούν πολύ περισσότερο στον λαό της παρά σε μια άρχουσα οικογένεια ή κάτι τέτοιο. Και αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει πολλούς από τους Τουρκοκύπριους να πουν ότι θα προτιμούσαμε πολύ περισσότερο να επιστρέψουμε στη νομιμότητα της Κύπρου», τονίζει ο Ρούμπιν, καταλήγοντας: «Η ανησυχία μου είναι ότι όσο περισσότεροι Ευρωπαίοι προσπαθούν να συμβιβαστούν με την Τουρκία, τόσο περισσότερο ενθαρρύνεται η Τουρκία να υποστηρίξει παράνομες θέσεις». 

Η πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι στην Κύπρο

Η Λευκωσία επιδιώκει σταθερά ένα καλό επίπεδο σχέσεων με την Ουάσινγκτον και μάλιστα τα τελευταία χρόνια φάνηκε να το πετυχαίνει με την θέσπιση του Στρατηγικού Διαλόγου το 2024, τη Συμφωνία Συνεργασίας στους τομείς της Ασφάλειας και της Ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο το 2019 και τη σύσταση του Κέντρου CYCLOPS το 2021, ανάμεσα σε άλλα. Συναντώντας αμερικανό αξιωματούχο στη Λευκωσία πριν από μερικούς μήνες ο κ. Χριστοδουλίδης είχε δηλώσει ότι η Λευκωσία έχει ξεκάθαρη πολιτική βούληση για να κάνει ό,τι είναι αναγκαίο για να ενισχύσει τη συνεργασία με τις ΗΠΑ σε όλα τα επίπεδα, αλλά, ιδιαίτερα, στα θέματα της άμυνας και της ασφάλειας.

«Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι υπό την κυβέρνηση Τραμπ, ο Τραμπ κυβερνάται από συναλλακτικές αρχές και όχι από αρχές. Ή, αν θέλετε να πείτε ότι κυβερνάται από αρχές, αυτή η αρχή είναι ο αυτοπλουτισμός σε αντίθεση με το καλό της χώρας. Έχουμε δει πώς αυτό έχει υποβαθμίσει τις σχέσεις ΗΠΑ-Ινδίας. Αυτό είναι ένα ακόμη παράδειγμα μιας σχέσης που είχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία ήταν πραγματικά δικομματική», εξηγεί ο Ρούμπιν, συμπληρώνοντας επίσης: «Αν ο Ερντογάν κάνει παραχωρήσεις σε ορισμένες επιχειρηματικές συμφωνίες, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πρόθυμος να κάνει παραχωρήσεις στην πολιτική των ΗΠΑ. Αυτό είναι που με ανησυχεί όσον αφορά τις μακροπρόθεσμες σχέσεις με τις ΗΠΑ. Ελπίζω ότι η κυβέρνηση Τραμπ δεν θα απορρίψει την Κύπρο και θα έπρεπε να το κάνει».

Αναφερόμενος στην βίζα που χορηγούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στον Ερσίν Τατάρ για να πάει στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κάθε χρόνο με τουρκικό διαβατήριο, αποτελεί προσβολή.

«Είναι προσβολή για την Κύπρο και είναι μια προσβολή που δεν πρέπει να γίνεται δεκτή. Δεν υπήρχε τίποτα που να εμπόδιζε τον Τατάρ να λάβει βίζα με κυπριακό διαβατήριο εκτός από το γεγονός ότι δεν ήθελε. Αλλά η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών θα πρέπει να παραμείνει σαφής. Και αν ήμουν πρόεδρος της Κύπρου, θα παραπονιόμουν τώρα στο υπουργείο Εξωτερικών, στον Λευκό Οίκο για αυτή την σκόπιμη προσβολή. Δυστυχώς, ενώ πρόκειται για προσβολή, είναι επίσης κοινή πρακτική τα τελευταία χρόνια. Και ίσως οι χαμηλότεροι αξιωματούχοι στο υπουργείο Εξωτερικών δεν κατανοούν πλήρως την λεπτομέρεια ή δεν κατανοούν πλήρως ότι υπάρχει ένας άλλος τρόπος να γίνει αυτό. Αλλά καταγγέλοντάς τους τώρα και ξεκινώντας νωρίς, αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλιστεί ότι αυτό το είδος προσβολής δεν θα ξανασυμβεί», τονίζει ο Ρούμπιν στο euronews, καταλήγοντας ότι αυτή είναι μια πολιτική που μπορεί πολύ εύκολα να αντιστραφεί.

euronews.com

Τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ Βαρθολομαίο υποδέχτηκε στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης ο Στέλιος Αγγελούδης

1
Το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης επισκέφθηκε το πρωί της Δευτέρας ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, στο πλαίσιο της παρουσίας του στην πόλη για το Β΄ Διεθνές Συνέδριο του περιοδικού “Θεολογία”.

Τον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας που συνόδευαν ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος  και άλλοι Ιεράρχες, υποδέχθηκε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης, πλαισιωμένος από στελέχη της διοίκησης, επικεφαλής δημοτικών παρατάξεων και εργαζομένους του Δήμου.

Ο κ.κ Βαρθολομαίος συνεχάρη τους εργαζόμενους και τη Διοίκηση του Δήμου για το έργο τους, «για το καλό των Θεσσαλονικέων» όπως είπε χαρακτηριστικά, ενώ στη συνέχεια  είχε συνάντηση με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, παρουσία του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Σπύρου Βούγια και των επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων Κωνσταντίνου Ζέρβα και Δρόσου Τσαβλή.

Στη διάρκεια της συνάντησης, ο Στέλιος Αγγελούδης εξέφρασε την ιδιαίτερη τιμή και τη χαρά του για την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη, τονίζοντας τον βαθύ και διαχρονικό δεσμό που συνδέει τη Θεσσαλονίκη με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ενώ εξήρε το έργο και τις πρωτοβουλίες του κ.κ. Βαρθολομαίου για ένα καλύτερο περιβάλλον και ένα οικολογικά βιώσιμο μέλλον.

Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Υποδεχθήκαμε σήμερα στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Η παρουσία Του στην πόλη της αδιάλειπτης ιστορικής συνέχειας στο πέρασμα των αιώνων επιβεβαιώνει, για μία ακόμη φορά, τους στενούς και ακατάλυτους δεσμούς μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Θεσσαλονίκης.

Στο σεπτό πρόσωπό Του τιμούμε μια φωτεινή προσωπικότητα που εδώ και 34 χρόνια επιμένει στην ανάγκη προώθησης του ειλικρινούς διαλόγου ως μόνου δρόμου για την ενότητα, την καταλλαγή και τη συμφιλίωση. Είναι ένας εκκλησιαστικός ηγέτης με βαθύ αποτύπωμα στην κοινωνία, με πλούσια ανθρωπιστική δράση και ειλικρινή αγωνία για ένα οικολογικά βιώσιμο μέλλον, σε μια εποχή αυξημένων περιβαλλοντικών προκλήσεων. Τον ευχαριστούμε, γιατί ακολουθώντας τον δρόμο που χάραξαν οι προκάτοχοί του, κρατά ψηλά — κάτω από αντίξοες συνθήκες — τη σημαία της ευθύνης και της υπερεθνικής του αποστολής, διδάσκοντας με το βίο του την αγάπη, τον σεβασμό και την ανεκτικότητα απέναντι στη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και τον θρησκευτικό φανατισμό».

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα, με τον Οικουμενικό Πατριάρχη να δίνει την ευλογία του στους παριστάμενους και να εκφράζει την ευγνωμοσύνη του για τη φιλοξενία και την αγάπη των Θεσσαλονικέων.

Από τα Μαθηματικά στην αγορά εργασίας: Οι μεταπτυχιακές εξειδικεύσεις που δίνουν προοπτική

0
Τα Μαθηματικά είναι το θεμέλιο. Το μεταπτυχιακό είναι η γέφυρα. Και ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά είναι πιο πλατύς απ’ όσο δείχνει το πρώτο σου πτυχίο

Το πτυχίο Μαθηματικών υπήρξε διαχρονικά ένα από τα πιο στιβαρά «διαβατήρια» γνώσης. Χαρίζει δομημένη σκέψη, ικανότητα ανάλυσης, λογική πειθαρχία. Κι όμως, στη σημερινή αγορά εργασίας, η κατοχή ενός βασικού τίτλου συχνά δεν αρκεί. Το ερώτημα που τίθεται είναι: Πώς μπορεί ένας απόφοιτος Μαθηματικού να επικαιροποιήσει και να ενισχύσει το πτυχίο του;

Η απάντηση βρίσκεται στις μεταπτυχιακές εξειδικεύσεις που γεφυρώνουν τη θεωρητική κατάρτιση με τις ανάγκες της εποχής.

Οι μεγάλες κατευθύνσεις

1. Εφαρμοσμένα Μαθηματικά & Υπολογιστική Επιστήμη

  • Τι προσφέρουν: Σύνδεση μαθηματικής θεωρίας με πρακτικά προβλήματα μηχανικής, πληροφορικής, βιολογίας.
  • Προοπτικές: Ερευνητικά κέντρα, τεχνολογικές εταιρείες, αναλύσεις σε βιομηχανικούς τομείς.
  • Τι να προσέξεις: Επένδυσε σε γλώσσες προγραμματισμού (Python, R, MATLAB) και εξοικείωση με λογισμικά προσομοιώσεων.

2. Στατιστική & Ανάλυση Δεδομένων (Data Science)

  • Τι προσφέρουν: Από την ανάλυση μεγάλων δεδομένων μέχρι τεχνικές μηχανικής μάθησης.
  • Προοπτικές: Οικονομία, μάρκετινγκ, υγεία, logistics, δημόσιες πολιτικές. Το data science θεωρείται «καύσιμο» της εποχής μας.
  • Τι να προσέξεις: Πιστοποιήσεις σε εργαλεία (SQL, TensorFlow, Spark) και πρακτική εμπειρία σε projects.

3. Χρηματοοικονομικά Μαθηματικά & Ασφαλιστική Επιστήμη (Actuarial Science)

  • Τι προσφέρουν: Μαθηματικά μοντέλα για αγορές, επενδύσεις, κινδύνους.
  • Προοπτικές: Τράπεζες, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ασφαλιστικές εταιρείες. Οι αναλογιστές είναι από τις πιο περιζήτητες ειδικότητες.
  • Τι να προσέξεις: Συνδυασμός με πιστοποιήσεις (π.χ. CFA, actuarial exams) δίνει τεράστια ώθηση.

4. Εκπαιδευτική Τεχνολογία & Διδακτική Μαθηματικών

  • Τι προσφέρουν: Συνδυάζουν τη διδασκαλία με νέα εργαλεία (e-learning, ψηφιακές πλατφόρμες, gamification).
  • Προοπτικές: Εκπαίδευση (δημόσια και ιδιωτική), εταιρείες εκπαιδευτικού λογισμικού, επιμόρφωση ενηλίκων.
  • Τι να προσέξεις: Η παιδαγωγική κατάρτιση μαζί με την τεχνολογία ανοίγει δρόμους και εκτός τάξης.

5. Βιοστατιστική & Μαθηματική Μοντελοποίηση στη Βιοϊατρική

  • Τι προσφέρουν: Ανάλυση κλινικών δεδομένων, μοντέλα για εξάπλωση ασθενειών, γενετική.
  • Προοπτικές: Νοσοκομεία, ερευνητικά ινστιτούτα, φαρμακευτικές.
  • Τι να προσέξεις: Συνεργασία με επιστήμονες άλλων πεδίων και καλή γνώση προγραμμάτων βιοστατιστικής.

6. Τεχνητή Νοημοσύνη & Μηχανική Μάθηση

  • Τι προσφέρουν: Αλγοριθμική σκέψη, μαθηματικά μοντέλα AI, deep learning.
  • Προοπτικές: Startups, big tech, δημόσια έργα που βασίζονται σε AI.
  • Τι να προσέξεις: Οι εταιρείες ζητούν projects και όχι μόνο θεωρητική γνώση· φτιάξε portfolio.

Ο δρόμος της διαφοροποίησης

Το σημαντικό είναι ότι ο μαθηματικός ξεκινά με ένα ισχυρό πλεονέκτημα: τη μαθηματική σκέψη. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η διασύνδεση: Μαθηματικά + [κάτι άλλο].

  • Μαθηματικά + Οικονομία → Χρηματοοικονομικά Μαθηματικά
  • Μαθηματικά + Πληροφορική → Data Science / AI
  • Μαθηματικά + Βιολογία → Βιοστατιστική
  • Μαθηματικά + Εκπαίδευση → Εκπαιδευτική Τεχνολογία

Όσο πιο δημιουργικά παντρεύεις τα μαθηματικά με άλλους τομείς, τόσο περισσότερες πόρτες ανοίγεις.

Μαθηματικά με ορίζοντα

Το πτυχίο Μαθηματικών δεν είναι «κλειστό»· είναι ανοιχτή θάλασσα. Το πού θα σε πάει εξαρτάται από τα πανιά που θα ανοίξεις με τα μεταπτυχιακά σου. Αν θες να μείνεις στην ακαδημαϊκή έρευνα, υπάρχουν εξαιρετικές κατευθύνσεις. Αν θες να μπεις στην αγορά, η λέξη-κλειδί είναι η εξειδίκευση με εφαρμογή.

Τα Μαθηματικά είναι το θεμέλιο. Το μεταπτυχιακό είναι η γέφυρα. Και ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά είναι πιο πλατύς απ’ όσο δείχνει το πρώτο σου πτυχίο.

alfavita.gr

Δρ. Π. Οικονόμου: ο Ντ. Τραμπ και η διεθνής κοινότητα

0
Το γεωπολιτικό εκκρεμές κινείται καθοριστικά από τη δύναμη της αλαζονείας και της άγνοιας ενός εν δυνάμει παγκόσμιου ηγεμόνα. Του προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ. Συνεχής εναλλαγή θέσεων. Δεσπόζει η θεατρική αυταρέσκεια του και ο εντυπωσιασμός. Παντελής έλλειψη στρατηγικών στόχων. Απουσία σχεδιασμού.

Κορυφαίο χαρακτηριστικό του, ο εγωπαθής αυταρχισμός. Δείγμα ανασφάλειας; Ίσως. Σίγουρο όμως αποτέλεσμα, η πλήρης αναξιοπιστία του. Επιπλέον, περιφρονούνται διεθνείς θεσμοί, θεμελιώδεις αξίες και παγκόσμιοι κανόνες δικαίου. Προσβάλλονται  ιστορικοί σύμμαχοι και φίλοι της Αμερικής. Θαυμάζονται χώρες-παρίες και  απολυταρχικοί ηγέτες.

Το πλέον επικίνδυνο, ελαχιστοποιούνται ή γελοιοποιούνται οι τεράστιες απειλές κατά της ανθρωπότητας: Πυρηνικά όπλα, κλιματική αλλαγή, επιδημίες, φτώχεια.  Χλευάζεται η επιστήμη, η γνώση αιώνων, η ατμομηχανή του ανθρώπινου πολιτισμού. Επικρατεί το ωμό συμφέρον του ισχυρού. Η αυθαιρεσία της δύναμης. Η εκβιαστική συναλλαγή.

Παγκόσμια, η βία γιγαντώνεται και εξαπλώνεται. Πληθαίνουν οι πόλεμοι κι η ανείπωτη ανθρώπινη δυστυχία. Επελαύνει η γεωπολιτική αταξία. Εύλογα τα ερωτήματα: Δύει η Δύση; Καθολική παρακμή; Ανεπίστροφη πορεία προς την αναρχία; Δείγματα παγκόσμιας εντροπίας; Πού άραγε οδηγείται ο πλανήτης μας;

Μια μαύρη τρύπα καραδοκεί. Οι παγκόσμιες απειλές είναι πλέον τελεσίδικες. Πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε. Εάν τις αγνοήσουμε, η ιστορία θα παύσει για πάντα να επαναλαμβάνεται. Ύστατη ώρα για τη διεθνή κοινότητα να δράσει. Στα πλαίσια του ΟΗΕ. Πέρα από όμορφες φωτογραφίες, βαρύγδουπες δηλώσεις και ανέξοδα ευχολόγια. Χρειάζονται τολμηρές αποφάσεις και προπαντός πράξεις

Υπάρχουν σοβαρές προτάσεις για μεταρρυθμιστικές τομές στο 15μελές Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ: Προσθήκη δύο  αντιπροσώπων της Αφρικής και δύο από την Ασία. Κατάργηση του δικαιώματος αρνησικυρίας (veto) των πέντε μονίμων πυρηνικών χωρών-μελών του. Οι αποφάσεις της πλειοψηφίας του Συμβουλίου Ασφαλείας να είναι δεσμευτικές. Και τέλος, όποιος δεν συμμορφώνεται με τον Χάρτη του ΟΗΕ να χάνει το δικαίωμα ψήφου.

Υπάρχει ακόμη ελπίς!

(*) Ο Δρ. Παντελής Φ. Οικονόμου είναι πρώην  ανώτερος αξιωματούχος και πυρηνικός επιθεωρητής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ

kreport.gr

20 αεροπλάνα και 50 πλοία εξαφανισμένα: Το μυστήριο του Τριγώνου των Βερμούδων επιτέλους λύθηκε από την επιστήμη

0

 

Χάρτης της Chicago Tribune απεικονίζει το Τρίγωνο των Βερμούδων, όπως παρουσιάστηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1979 © AP Photo
29/09/2025  09:09
Το Τρίγωνο των Βερμούδων ανέκαθεν γοήτευε τους ερευνητές και τους λάτρεις της επιστήμης.

Σε αυτή την τεράστια έκταση θάλασσας 700.000 km² που βρίσκεται στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, ανάμεσα στη Φλόριντα και στο Πουέρτο Ρίκο, έχουν εξαφανιστεί, σύμφωνα με την Britannica, περισσότερα από 50 πλοία και 20 αεροπλάνα. Το στοιχείο αυτό κέντρισε το ενδιαφέρον του κόσμου της ναυσιπλοΐας. Ωστόσο, ερευνητές κάνουν λόγο απλώς για κλιματικά φαινόμενα.

Τι συμβαίνει στο Τρίγωνο των Βερμούδων σύμφωνα με ειδικούς
Ένας Άγγλος ωκεανογράφος, ο dr Simon Boxall, από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, προβάλλει την υπόθεση των «rogue waves». Πρόκειται για γιγάντιους ωκεάνιους σχηματισμούς κυμάτων που δημιουργούνται όταν πολλές καταιγίδες συναντώνται και αλληλεπιδρούν, φτάνοντας έως και 30 μέτρα σε ύψος.

Η περιοχή βρίσκεται, μάλιστα, σε μια ζώνη όπου το Ρεύμα του Κόλπου -ένα ισχυρό, θερμό ωκεάνιο ρεύμα- κυκλοφορεί με μεγάλη ταχύτητα. Αυτή η θαλάσσια ροή μπορεί να αυξήσει τη δύναμη των καταιγίδων και να καταστήσει τη ναυσιπλοΐα δύσκολη. Ο βυθός της θάλασσας είναι επίσης ιδιαίτερα ανώμαλος, με βαθιές αβυσσαλέες πεδιάδες και υποθαλάσσιες ρωγμές, οι οποίες δυσχεραίνουν τις έρευνες σε περίπτωση ναυαγίου.

Όσον αφορά την αεροπορία, ο επιστήμονας επισημαίνει ότι η περιοχή πλήττεται τακτικά από τροπικές καταιγίδες και τυφώνες που προκαλούν σοβαρές αναταράξεις. Ταυτόχρονα, μαγνητικές ανωμαλίες μπορούν να διαταράξουν προσωρινά τα όργανα πλοήγησης, ενώ σημαντικός είναι και ο παράγοντας του ανθρώπινου λάθους.

Στοιχεία, πάντως, από την Αμερικανική Ακτοφυλακή δείχνουν πως δεν υπάρχουν περισσότερα προβλήματα στο Τρίγωνο των Βερμούδων απ’ ό,τι σε άλλες ζώνες με πυκνή ναυσιπλοΐα και αεροπορική κίνηση.

iefimerida.gr

ΠΡΟΔΟΣΙΑ

0

Προδοσία Στρατηγικής: Η Αυτοκρατορία Τιμά Άνδρα που Σκότωσε Αμερικανούς Στρατιώτες

του Σκοτ Χόρτον και του Τζον Γουίκς | 29 Σεπτεμβρίου 2025

Τη Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου, ο νυν πρόεδρος της Συρίας, Άχμαντ αλ-Σαράα, συναντήθηκε με τον πρώην διευθυντή της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA), Ντέιβιντ Πετρέους, επί σκηνής για μια συζήτηση στο Ετήσιο Συνέδριο Concordia στη Νέα Υόρκη.

Το συνέδριο αποτελεί ένα από τα πιο έγκυρα φόρουμ παγκόσμιων υποθέσεων στον κόσμο και, σύμφωνα με τη δική του περιγραφή, «συγκεντρώνει τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες από τον επιχειρηματικό, κυβερνητικό και μη κερδοσκοπικό τομέα για να ενισχύσει τον διάλογο και να επιτρέψει αποτελεσματικές συνεργασίες για θετικό κοινωνικό αντίκτυπο».

Ήταν μια σουρεαλιστική στιγμή, διότι πριν από 20 χρόνια, κατά τη διάρκεια του Β΄ Πολέμου στο Ιράκ, αυτοί οι δύο άνδρες ήταν εχθροί. Κάποτε, ο αλ-Σαράα ήταν γνωστός ως Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, ένας πεζικάριος της Αλ Κάιντα στο Ιράκ (AQI), και ο Πετρέους ήταν γνωστός ως ο στρατηγός του αμερικανικού στρατού Ντέιβιντ Πετρέους, διοικητής της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας στο Ιράκ.

Στην πραγματικότητα, ήταν μια στιγμή που αποκάλυψε σε ποιο βαθμό η Αμερικανική Αυτοκρατορία έχει μετατραπεί σε ένα εγγενώς προδοτικό σχέδιο.

Ήταν η Αλ Κάιντα που έριξε τους δίδυμους πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου και έπληξε το Πεντάγωνο στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Και ήταν η Αλ Κάιντα που αποτέλεσε την ακραία πτέρυγα της σουνιτικής εξέγερσης κατά τη διάρκεια του Β΄ Πολέμου στο Ιράκ, η οποία σκότωσε περίπου 4.000 από τους 4.500 Αμερικανούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν σε εκείνον τον πόλεμο.

Ο αλ-Τζολάνι πολέμησε στο Ιράκ από το 2003 μέχρι που συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις αμερικανικές δυνάμεις το 2006. Αποφυλακίστηκε το 2011 για λόγους που παραμένουν διαβαθμισμένοι. Στη συνέχεια, το 2012, πήγε στη Συρία για να σχηματίσει και να ηγηθεί του παραρτήματος της Αλ Κάιντα στη χώρα, το Μέτωπο αλ-Νούσρα.

Εν τω μεταξύ, ο Πετρέους προήχθη σε στρατηγό τεσσάρων αστέρων, ηγήθηκε της «Έκρηξης» (Surge) στο Ιράκ το 2007, υπηρέτησε ως διοικητής των αμερικανικών και νατοϊκών δυνάμεων στο Αφγανιστάν από το 2010 έως το 2011 και στη συνέχεια έγινε διευθυντής της CIA το 2011. Η CIA διαχειρίζεται το Κέντρο Αντιτρομοκρατικών Αποστολών, το οποίο επισήμως υπάρχει για να αποτρέπει ομάδες όπως η Αλ Κάιντα από το να καταρρίπτουν τους πύργους μας. Φυσικά, η CIA διαχειρίζεται επίσης το Τμήμα Ειδικών Δραστηριοτήτων, το οποίο αναλαμβάνει ειδικές επιχειρήσεις όπως η Επιχείρηση «Timber Sycamore», που διοχέτευσε δισεκατομμύρια δολάρια σε όπλα και υποστήριξη στην εξέγερση κατά της συριακής κυβέρνησης υπό τον πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ.

Το Μέτωπο αλ-Νούσρα ήταν στην πρώτη γραμμή αυτής της μάχης.

Έτσι, οι Αμερικανοί που παρακολουθούν τον αλ-Σαράα και τον Πετρέους να μοιράζονται τη σκηνή ίσως νιώθουν όπως τα καταπιεσμένα ζώα στη δραματική τελευταία σκηνή της «Φάρμας των Ζώων» του Τζορτζ Όργουελ:

«Δώδεκα φωνές φώναζαν οργισμένες, κι όλες έμοιαζαν μεταξύ τους. Δεν υπήρχε πια αμφιβολία για το τι είχε συμβεί στα πρόσωπα των γουρουνιών. Τα πλάσματα απ’ έξω κοίταζαν το γουρούνι και τον άνθρωπο, και πάλι τον άνθρωπο και το γουρούνι, και ξανά το γουρούνι και τον άνθρωπο· αλλά ήταν ήδη αδύνατο να πει κανείς ποιος ήταν ποιος.»

 

Με παρόμοιο τρόπο, ένας Αμερικανός που βλέπει τη συνάντηση στο Concordia ίσως αναρωτηθεί: ποιος είναι ο τρομοκράτης και ποιος ο αντιτρομοκράτης;

Ή, δεδομένου ότι το Ισραήλ αποτελεί τον βασικό λόγο που η κυβέρνησή μας μισεί το Ιράν και τους Σιίτες συμμάχους του περισσότερο από την Αλ Κάιντα και άλλες σουνιτικές τζιχαντιστικές οργανώσεις, οι Αμερικανοί ίσως αναρωτηθούν μήπως η Μοσάντ του Ισραήλ διαθέτει βίντεο υψηλής ευκρίνειας με τον Πετρέους να κακοποιεί ανήλικα άτομα.

Πρόκειται, εξάλλου, για έναν άνθρωπο που έδωσε στην ερωμένη του διαβαθμισμένες πληροφορίες άνω του απορρήτου, με αντάλλαγμα να γράψει ένα πολύ ωραίο βιβλίο για εκείνον· επομένως, έχει αποδείξει πόσο εύκολα χειραγωγήσιμος είναι.

Ουσιαστικά, η Ουάσιγκτον έχει εκχωρήσει πλήρως την εξωτερική της πολιτική για τη Μέση Ανατολή στο Ισραήλ. Οι εχθροί του γίνονται και δικοί μας εχθροί, ενώ οι δικοί μας εχθροί μετατρέπονται σε περιουσιακά του στοιχεία.

Πάρτε τον αλ-Τζολάνι. Σκότωσε Αμερικανούς στρατιώτες στο Ιράκ αλλά απελευθερώθηκε από την αμερικανική στρατιωτική κράτηση και του επετράπη να ιδρύσει το Μέτωπο αλ-Νούσρα στη Συρία.

Χρηματοδοτήθηκε από τη CIA, διέκοψε τους δεσμούς με την Αλ Κάιντα και συγχώνευσε την ομάδα του με άλλες ισλαμιστικές φράξιες για να σχηματίσει τη Hayat Tahrir al-Sham (HTS). Η HTS χαρακτηρίστηκε ξένη τρομοκρατική οργάνωση από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ από το 2018 έως ότου κατέλαβε τη Συρία πέρυσι.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα του στη Συρία, άρχισε να επιμελείται μια πιο αποδεκτή εικόνα για τα δυτικά ακροατήρια. Σταμάτησε να χρησιμοποιεί το όνομα της ανταρτικής του δράσης «αλ-Τζολάνι» και υιοθέτησε το γενέθλιο όνομά του «αλ-Σαράα». Άρχισε να φοράει κοστούμι. Και ο δυτικός μηχανισμός πληροφοριακού πολέμου άρχισε να τον παρουσιάζει ως έναν εξελισσόμενο ηγέτη-κρατιστή. Θυμηθείτε ότι για χρόνια μας έλεγαν πως δεν μπορείς να «διαπραγματευτείς με τρομοκράτες» και ότι η κυβέρνησή μας ξόδεψε τρισεκατομμύρια δολάρια και σκότωσε εκατομμύρια ανθρώπους για, στην καλύτερη περίπτωση, 400 Άραβες μαχητές που κρύβονταν στο Αφγανιστάν.

Τελικά, η κυβέρνησή μας μπορεί να κάνει περισσότερα από το να διαπραγματεύεται με τέτοια άτομα. Μπορεί να γίνει κανονικός της συνέταιρος.

Τη Δευτέρα, ο αλ-Σαράα συναντήθηκε επίσης με τον Υπουργό Εξωτερικών και εκτελούντα χρέη Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας Μάρκο Ρούμπιο. Την Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου, απηύθυνε ομιλία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο πρώτος Σύρος πρόεδρος που το κάνει από το 1967. Περιφερόταν ανάμεσα σε διπλωμάτες του ΟΗΕ και ακόμη και ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ με την Πρώτη Κυρία Μελάνια έκαναν μια απρόσμενη εμφάνιση για να τον χαιρετήσουν. Είχε ήδη συναντηθεί με τον Τραμπ στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας τον Μάιο.

Φανταστείτε τα θύματα του Αγγλικού Σοσιαλισμού στο «1984» του Τζορτζ Όργουελ να βλέπουν τον Μεγάλο Αδελφό να σφίγγει το χέρι του Εμμανουέλ Γκόλντσταϊν. Αυτό θα ήταν υπερβολικά παρανοϊκό ακόμη και για έργο μυθοπλασίας. Αλλά εδώ έχουμε έναν πρώην διοικητή της Αλ Κάιντα να τον τιμούν οι κορυφαίοι παράγοντες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στη Νέα Υόρκη, λιγότερο από 10 μίλια από τον τόπο όπου βρίσκονταν οι Δίδυμοι Πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, αφού πρώτα του άνοιξαν τον δρόμο για την εξουσία και τον υποστήριξαν πλήρως στη κατάληψη της Συρίας. Αυτό σίγουρα μοιάζει με παραβίαση της απαγόρευσης προδοσίας του Άρθρου 3, Τμήμα 3 του Συντάγματος. Δεν είναι περίεργο που το περιοδικό Slate το αποκάλεσε «η μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία».

Αυτή τη στιγμή, οι συριακές δυνάμεις σφαγιάζουν Δρούζους, Αλαουίτες και Χριστιανούς. Οι Σιίτες μάλλον έρχονται επόμενοι. Όμως, στο τέλος της συνομιλίας του με τον αλ-Σαράα στο Concordia, ο Πετρέους δήλωσε: «Σου ευχόμαστε δύναμη και σοφία στο δύσκολο έργο που έχεις μπροστά σου. Ευχόμαστε, προφανώς, την επιτυχία σου, αλ-Σαράα, γιατί στο τέλος της ημέρας, η επιτυχία σου είναι και δική μας επιτυχία.»

Καταλάβατε; Η επιτυχία της σουνιτικής τζιχάντ είναι αμερικανική επιτυχία. Ο Πετρέους παρέλειψε το κρίσιμο στοιχείο της λογικής του: η επιτυχία της σουνιτικής τζιχάντ είναι επιτυχία του Ισραήλ, και η Αμερική κάνει ό,τι θέλει το Ισραήλ. Με έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με το Ιράν να προβάλλει στον ορίζοντα, αυτό είναι κάτι που πρέπει να κρατήσουμε στο μυαλό μας.

Η Κονκόρντια ήταν η ρωμαϊκή θεά της αρμονίας. Η εθνική μας κυβέρνηση έχει πετύχει ένα σοκαριστικό επίπεδο αρμονίας με τον μοναδικό πραγματικό εχθρό του αμερικανικού λαού. Γιατί, φυσικά και το έχει κάνει. Ο εγχώριος πληθυσμός αντιλαμβάνεται πάντοτε την κυβέρνησή του ως εχθρό, και όταν ο εχθρός του εχθρού σου είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τη μεγάλη στρατηγική του Ισραήλ, αυτό θεωρείται νίκη.

*Ο Σκοτ Χόρτον είναι διευθυντής σύνταξης του Antiwar.com, διευθυντής του Libertarian Institute και παρουσιάζει το Scott Horton Show μέσω του ScottHorton.org. Είναι συγγραφέας του βιβλίου Provoked: How Washington Started the New Cold War with Russia and the Catastrophe in Ukraine (2024), του Enough Already: Time to End the War on Terrorism (2021), του Fool’s Errand: Time to End the War in Afghanistan (2017) και επιμελητής του The Great Ron Paul: The Scott Horton Show Interviews 2004–2019 (2019). Έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 5.500 συνεντεύξεις από το 2003. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στο Antiwar.com, στο περιοδικό The American Conservative, στο History News Network, στο The Future of Freedom, στο The National Interest και στο Christian Science Monitor. Έχει επίσης γράψει κεφάλαιο στο βιβλίο The Impact of War (2019). Ο Σκοτ ζει στο Όστιν του Τέξας με τη σύζυγό του, ερευνητική δημοσιογράφο Λαρίσα Αλεξαντρόβνα Χόρτον. Είναι θαυμαστής — αλλά όχι συγγενής — του δικηγόρου από το Harper’s. Twitter, YouTube, Patreon του Scott.

*Ο Τζον Γουίκς είναι βοηθός συντάκτη στο Libertarian Institute και συγγραφέας του επερχόμενου βιβλίου Born on Fire: The American People and the Post-Modern Killing Power.

antiwar.com

Μολδαβία- Εκλογές: Κέρδισε το κυβερνών κόμμα παρότι έχασε 10 έδρες

0

Το κυβερνών κόμμα της Μολδαβίας κέρδισε τις εκλογές παρότι έχασε 10 έδρες στο κοινοβούλιο μετά την καταμέτρηση του 99,74 των ψήφων, με την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή να δηλώνει ότι το κόμμα διατηρεί την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία, σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης της Μολδαβίας κέρδισαν 48 από τις 100 κοινοβουλευτικές έδρες, ενώ καταγγέλλουν για νοθεία.

noi.md

Τα επίσημα στοιχεία έδειξαν ότι πέντε πολιτικές δυνάμεις θα εισέλθουν στο κοινοβούλιο της Μολδαβίας ως αποτέλεσμα των εκλογών, οι οποίες διεξήχθησαν με το αναλογικό σύστημα εκπροσώπησης. Το κυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 53 έδρες, ενώ η αντιπολίτευση κέρδισε 48 έδρες.

Τα κόμματα κατατάχθηκαν με βάση την προσέλευση των ψηφοφόρων, με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να λαμβάνει το 50,41% των ψήφων, εξασφαλίζοντας 53 κοινοβουλευτικές έδρες.

Η Εθνική Συμμαχία ήρθε δεύτερη με 24,20 % και 27 έδρες.

Η Εναλλακτική Συμμαχία έλαβε το 7,97% των ψήφων, που της δίνει 9 έδρες.

Το Κόμμα μας έλαβε το 6,21% των ψήφων και θα εισέλθει στο κοινοβούλιο με 6 βουλευτές. Το Κόμμα Δημοκρατία Εντός έλαβε τον ίδιο αριθμό εδρών, έχοντας λάβει το 5,62% των ψήφων.

Ο συνολικός αριθμός εδρών στο Κοινοβούλιο της Μολδαβίας είναι 101 και η θητεία των βουλευτών είναι 4 χρόνια.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας: Βαθαίνει η κόντρα τους με το υπουργείο Υποδομών εν μέσω σοβαρών καθυστερήσεων στο «Ελ. Βενιζέλος»

0

Στις 26/9 αναχώρησαν με καθυστέρηση περίπου οι οκτώ στις δέκα πτήσεις που ήταν προγραμματισμένες από το αεροδρόμιο της Αθήνας 

(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)

Εν μέσω της …αεροπορικής καταιγίδας και της διαμάχης μεταξύ υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας που προκάλεσε η ανάρτηση του νομοσχεδίου για τις αλλαγές στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) βρέθηκε ο Διεθνής Αερολιμένας της Αθήνας, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες πρωταγωνιστεί στους πίνακες με τις καθυστερήσεις πτήσεων και συνάμα στην ταλαιπωρία των επιβατών.

Την Παρασκευή σύμφωνα με τη διεθνή βάση αεροπορικών δεδομένων flightradar24, με καθυστέρηση αναχώρησαν περίπου οι οκτώ στις δέκα πτήσεις που ήταν προγραμματισμένες από το αεροδρόμιο της «Ελευθέριος Βενιζέλος» με τα λεπτά της καθυστέρησης να αυξάνονται όσο περνούσαν οι ώρες και τον μέσο χρόνο αναμονής να φτάνει τα 46 λεπτά.

Εκτιμάται ότι ανά ώρα εξυπηρετούνταν περί τις έξι με επτά πτήσεις λιγότερες από τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας, κάτι που περιόρισε σημαντικά τη «χωρητικότητα» της βασικής πύλης εισόδου και εξόδου της χώρας.

Οπως εξηγούσαν πηγές των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας στο «ethnos.gr», πλέον εξυπηρετούνται 28 πτήσεις την ώρα, αντί για τις 34 εώς 36 που έφταναν να εξυπηρετούνται μέχρι πρότινος. Τόνιζαν μάλιστα ότι ο αριθμός αυτός είναι ήδη σημαντικά αυξημένος από τις 22 πτήσεις ανά ώρα που ορίζει ο κανονισμός. Οι ελεγκτές, όπως παγίως συμβαίνει από το 2022, και προκειμένου να εξυπηρετηθεί η ολοένα αυξανόμενη αεροπορική κίνηση, έχουν συμφωνήσει σε υπερωριακή εργασία με την πρόσθετη αποζημίωση να προέρχεται από τα τέλη διέλευσης του Eurocontrol ώστε να εξυπηρετούνται 28 πτήσεις την ώρα: «Ωστόσο ο αριθμός φτάνει ή και ξεπερνά τις 34, όπως μπορεί να επιβεβαιώσει και η ίδια η ΥΠΑ», υπογραμμίζουν.

Εξηγούν ότι παρά τις δεσμεύσεις της Πολιτείας για ανανέωση του αεροναυτιλιακού εξοπλισμού, τίποτα δεν έχει ουσιαστικά προχωρήσει έως σήμερα, με τα ραντάρ να εξακολουθούν να είναι τα γηραιότερα της περιοχής την ώρα που καθυστερούν να συμβασιοποιηθούν και προμήθειες που αφορούν ανταλλακτικά βασικών μονάδων.

«Δεν μπορεί η ασφάλεια της κυκλοφορίας να στηρίζεται αποκλειστικά στον ανθρώπινο παράγοντα», σημείωναν προσθέτοντας πως η υπερεργασία σε μία τόσο κρίσιμη ειδικότητα δεν επιτρέπεται να μετατρέπεται σε ρουτίνα και κατά συνέπεια ο κλάδος ακολουθεί πλέον έναν αυστηρότερο προγραμματισμό, ο οποίος οδηγεί σε καθυστερήσεις που μοιραία θα κλιμακώνονται.

Οι ελεγκτές για ακόμα μία φορά αναφέρονται και στις κενές θέσεις στο οργανόγραμμα. Σήμερα στον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας στην Ελλάδα υπηρετούν περίπου 600 άτομα, την ώρα που στο οργανόγραμμα προβλέπονται 716 θέσεις με τον αριθμό αυτόν να χρήζει επικαιροποίησης προκειμένου να ανταποκρίνεται στην μεγάλη αύξηση της αεροπορικής κίνησης.

Σε ανακοίνωσή της η Ενωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Ελλάδας (ΕΕΕΚΕ) υπογραμμίζει ότι παρόλο που οι ίδιοι εξυπηρετούν καθημερινά με ασφάλεια όσο το δυνατόν περισσότερες πτήσεις, «εργαζόμενοι σε καθεστώς ακραίας υποστελέχωσης και έλλειψης σύγχρονου εξοπλισμού», ούτε η διοίκηση της ΥΠΑ ούτε η Πολιτεία αναλαμβάνουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί.

Οπως αναφέρουν αν και η Διοίκηση της Υ.Π.Α. δεσμεύθηκε εγγράφως από τον Μάιο του 2024 για την υλοποίηση προγράμματος σταδιακής αντικατάστασης του εξοπλισμού επιτήρησης, επικοινωνιών φωνής και αεροναυτιλίας και την αναβάθμιση της αξιοπιστίας και της διαθεσιμότητας του υπάρχοντος εξοπλισμού με την προμήθεια όλων των κρίσιμων ανταλλακτικών στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό, μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να υπογράψει καμία από τις συμβάσεις για την προμήθεια νέου συστήματος ραντάρ, καθώς και των συστημάτων επικοινωνιών για την προσέγγιση της Αθήνας και το Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών Μακεδονίας.

«Το μόνο που έχει κάνει είναι να βγάζει διαδοχικά δελτία τύπου στα οποία αναπαράγει τις ίδιες εξαγγελίες, απλά μεταθέτοντας τις ημερομηνίες που θα υλοποιηθεί η προμήθεια του κρίσιμου εξοπλισμού», τονίζουν συμπληρώνοντας πως η Υπηρεσία περιορίζεται σε ασκήσεις επί χάρτου χωρίς αποτελέσματα.

«Το περιστατικό στις 19/8/2025, με την αστοχία ενός κρίσιμου ανταλλακτικού και την απώλεια της εικόνας του τερματικού ραντάρ και των εφεδρικών συχνοτήτων της προσέγγισης Αθηνών στον λόφο Μερέντα αποδεικνύει ότι από πέρσι η Υ.Π.Α. δεν έχει φροντίσει να προμηθευτεί ένα ανταλλακτικό, το οποίο έχει διαπιστωθεί ότι χρειάζεται αντικατάσταση, με αποτέλεσμα η χώρα να διασυρθεί διεθνώς. Ακόμα και σήμερα η Υ.Π.Α. δεν έχει ακόμα προμηθευτεί το εν λόγω ανταλλακτικό».

Ως προς το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και το νομοσχέδιο που έθεσε σε διαβούλευση, οι ελεγκτές επισημαίνουν ότι όχι μόνο αγνόησε τις παρατηρήσεις που έκανε ο κλάδος στο κείμενο που του δόθηκε, αλλά και εκείνες της Ευρωπαικής Επιτροπής «και παρουσίασε χθες στη δημόσια διαβούλευση ένα σχέδιο νόμου χειρότερο και από αυτό που μας έδωσε αρχικά. Είναι εμφανές ότι το Υπουργείο δεν μπήκε καν στον κόπο να εξετάσει τις προτάσεις των εργαζομένων που θα κληθούν να το εφαρμόσουν», ανέφεραν κάνοντας λόγο για αιφνιδιασμό.

Οι ελεγκτές μάλιστα αποκαλύπτουν ότι παρά τα αιτήματά τους δεν έχουν γίνει ακόμα δεκτοί από το υπουργείο, η ηγεσία του οποίου γνώριζε ότι θα σταματούσαν την άνω του αυξημένου ορίου εξυπηρέτηση: «Δεν υπάρχει δικαιολογία ότι δεν γνώριζε την κατάσταση ή ότι η χθεσινή εξέλιξη ήταν ξαφνική».

Αναφερόμενη στο νομοσχέδιο, η ΕΕΕΚΕ κάνει λόγο για εμπαιγμό σε έναν κλάδο οι εκπρόσωποι του οποίου είναι σύμφωνα με τα στοιχεία του Eurocontrol, οι πέμπτοι πιο παραγωγικοί ανάμεσα σε 38 παρόχους σε όλη την Ευρώπη, «παρά το ότι οι συνθήκες στις οποίες εργάζονται οι Έλληνες Ε.Ε.Κ. είναι χειρότερες από οπουδήποτε αλλού στην υπόλοιπη Ευρώπη, ακόμα και στα Βαλκάνια».

Ερχονται τέλη επιβατών και ασφάλειας

Το νομοσχέδιο δίνει επίσης τη δυνατότητα να επιβάλλονται τέλος επιβατών και τέλος ασφάλειας σε κάθε επιβάτη που αναχωρεί από τους ελληνικούς περιφερειακούς αερολιμένες, οι οποίοι ωστόσο αναμένεται να δοθούν προς παραχώρηση με τη διαδικασία να έχει ήδη ξεκινήσει.

Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι συστήνονται ειδικοί λογαριασμοί στους οποίους πιστώνεται το σύνολο των εισπραττόμενων ποσών από τα τέλη επιβατών και τα τέλη ασφάλειας. Τα ποσά από τα τέλη επιβατών διατίθενται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση έργων και εξοπλισμού των αερολιμένων αρμοδιότητας Υ.Π.Α., καθώς και για την κάλυψη του κόστους λειτουργίας και επενδύσεων, ενώ τα ποσά από τα τέλη ασφάλειας διατίθενται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση της παροχής υπηρεσιών ασφάλειας στους αερολιμένες αρμοδιότητας της Υ.Π.Α.

Σφοδρές οι αντιδράσεις για το νομοσχέδιο

Η αλλαγη τακτικής εκ μέρους των αεροελεγκτών ήρθε σχεδόν ταυτόχρονα με την ανάρτηση του νομοσχεδίου του αρμόδιου υπουργείου σε δημόσια διαβούλευση. Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου, το οποίο μετατρέπει την ΥΠΑ σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, δίνει στη διοίκηση υπερεξουσίες μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα να αποσπά εργαζομένους κάθε ειδικότητας όπου εκείνη κρίνει απαραίτητο χωρίς να τους ρωτήσει και χωρίς να συγκαλέσει το υπηρεσιακό συμβούλιο.

Για τις μετατάξεις υπαλλήλων της ΥΠΑ προβλέπεται ότι όσοι μετατάσσονται σε αερολιμένες που τελούν υπό τη διαχείρισή της θα πρέπει να παραμείνουν στη μονάδα τοποθέτησης για τουλάχιστον δέκα έτη. Μετατάξεις, μεταθέσεις ή αποσπάσεις σε παραχωρημένους αερολιμένες δεν επιτρέπονται, πλην των κλάδων και ειδικοτήτων που σχετίζονται άμεσα με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας.

Σε ό,τι αφορά την εσωτερική κινητικότητα ορίζεται ότι με απόφαση του Διοικητή της Υ.Π.Α., μπορεί να προχωρά απόσπαση ή μετακίνηση υπαλλήλων της σε οργανικές μονάδες της και ιδίως σε περιφερειακά αεροδρόμια για την κάλυψη εποχιακών, έκτακτων ή άλλων υπηρεσιακών αναγκών για διάστημα μέχρι έξι μηνών χωρίς γνωμοδότηση Υπηρεσιακού Συμβουλίου και με δυνατότητα παράτασης για επιπλέον τρεις μήνες.

Για την κάλυψη έκτακτων υπηρεσιακών αναγκών και για χρονικό διάστημα έως 2 ετών επιτρέπεται, με απόφαση του Διοικητή της Υ.Π.Α., που φέρει εμπεριστατωμένη αιτιολογία, μετακίνηση υπαλλήλων σε άλλη υπηρεσία της Υ.Π.Α. Στην περίπτωση αυτή η μετακίνηση προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώση του υπαλλήλου και του οικείου υπηρεσιακού συμβουλίου.

Παράλληλα η αεροναυτιλία μετατρέπεται σε ακόμα ένα γηπεδο αναθέσεων έργων κατά παρέκκλιση της νομοθεσίας για τις προμήθειες του Δημοσίου. Συγκεκριμένα οριζεται ότι ο Κανονισμός Έργων, Προμηθειών, Μελετών και Υπηρεσιών της ΥΠΑ θα προβλέπει τις διαδικασίες της ανάθεσης και εκτέλεσης συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, κατά παρέκκλιση του νόμου 4412/2016.

ethnos.gr

Το Ιράν εκτέλεσε «έναν από τους σημαντικότερους κατασκόπους του Ισραήλ»

0

Το Ιράν εκτέλεσε έναν άνδρα που κατηγορούνταν για κατασκοπεία υπέρ του Ισραήλ.

Το δικαστικό μέσο ενημέρωσης Mizan ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήταν «ένας από τους σημαντικότερους κατασκόπους του Ισραήλ στο Ιράν».

Σύμφωνα με το Pars News, ο  Μπαχμάν Τσούμπι Ασλ, γιος του Χασάν, ο οποίος είχε εκτεταμένη και συνειδητή συνεργασία με την ισραηλινή υπηρεσία κατασκοπείας στον τομέα των βάσεων δεδομένων, απαγχονίστηκε σήμερα το πρωί αφού ακολουθήθηκε η νόμιμη διαδικασία. 

Ο Μπαχμάν Τσούμπι ήταν ειδικός σε βάσεις δεδομένων που εισήλθε στα ευαίσθητα τηλεπικοινωνιακά έργα της χώρας μέσω της παρουσίας του σε μια εταιρεία βασισμένη στη γνώση των τηλεπικοινωνιών, γράφει το ιρανικό  Sahebkhabar.

Σύμφωνα με το ίδιο: Τα ΗΑΕ, η Αρμενία, η Ινδία, η Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, η Ιρλανδία και η Βουλγαρία ήταν μεταξύ των χωρών όπου ο Μπαχμάν Τσούμπι συναντήθηκε αυτοπροσώπως με αξιωματικούς της Mossad.

Η εκτέλεσή του έγινε καθώς το Ιράν ορκίστηκε να αντιμετωπίσει τους εχθρούς του μετά την επανάληψη των κυρώσεων από τον ΟΗΕ στην Τεχεράνη για το πυρηνικό της πρόγραμμα αυτό το Σαββατοκύριακο.

Εμπλεκόμενο σε έναν δεκαετή σκιώδη πόλεμο με το Ισραήλ, το Ιράν έχει εκτελέσει πολλά άτομα που κατηγορεί ότι έχουν δεσμούς με την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών Μοσάντ και ότι διευκολύνουν τις επιχειρήσεις της στη χώρα.

«Ο κύριος στόχος της Μοσάντ στην προσέλκυση της συνεργασίας του κατηγορουμένου ήταν να αποκτήσει τη βάση δεδομένων των κυβερνητικών ιδρυμάτων και να δημιουργήσει παραβίαση στα ιρανικά κέντρα δεδομένων, επιδιώκοντας παράλληλα άλλους δευτερεύοντες στόχους, συμπεριλαμβανομένης της διερεύνησης της διαδρομής εισαγωγής ηλεκτρονικού εξοπλισμού», διευκρίνισε το δικαστικό πρακτορείο Μιζάν.

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου και επικύρωσε την θανατική ποινή για την κατηγορία της «διαφθοράς σε θέματα γης».

Η σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ κλιμακώθηκε σε άμεσο πόλεμο τον Ιούνιο , όταν το Ισραήλ έπληξε διάφορους στόχους στο Ιράν, μεταξύ άλλων μέσω επιχειρήσεων που βασίστηκαν σε κομάντος της Μοσάντ που στάθμευαν βαθιά μέσα στη χώρα.

Οι εκτελέσεις Ιρανών που έχουν καταδικαστεί για κατασκοπεία υπέρ του Ισραήλ έχουν αυξηθεί σημαντικά φέτος, με τουλάχιστον δέκα θανατικές ποινές να έχουν εκτελεστεί τους τελευταίους μήνες.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Γνωρίζετε τι είναι ο ετερόδοξος φιλελεύθερος;

0

Οι Ανιχνεύσεις θα εισάγουν κατά καιρούς στον δημόσιο προβληματισμό έννοιες που δεν είναι οικείες στον ελληνικό δημόσιο λόγο. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμμερίζονται τα σχετικά άρθρα.

Είναι η έννοια του «ετερόδοξου φιλελεύθερου» μια μορφή Διαφωτιστικού Κεντρισμού;

Κάποιες φορές έχω ακούσει να χρησιμοποιείται ο όρος «ετερόδοξος φιλελεύθερος» και αναρωτιέμαι αν εντάσσεται στο πνεύμα του να είσαι ένας Διαφωτισμένος Κεντρώος.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του φαινομένου του Διαφωτιστικού Κεντρισμού (Enlightened Centrism) είναι τα άτομα που έχουν συντηρητικές απόψεις αλλά επιμένουν ότι δεν είναι συντηρητικοί. Το αν αυτό συμβαίνει από ενοχή, πλήρη έλλειψη αυτογνωσίας ή ως πολιτική στρατηγική για τη μετατόπιση του Παραθύρου του Όβερτον (δηλαδή, να επιμένουν ότι οι δεξιές πολιτικές είναι κεντρώες, ώστε οι ακροδεξιές πολιτικές να μη φαίνονται τόσο άσχημες και οι αριστερές να φαίνονται ακραίες) εξαρτάται από το κάθε άτομο, αλλά είναι όσο πιο βασικός Διαφωτιστικός Κεντρισμός γίνεται.

Ο όρος «ετερόδοξος φιλελεύθερος» φαίνεται να ταιριάζει αρκετά καλά σε αυτό. Ένας «ετερόδοξος φιλελεύθερος» δεν είναι απλώς κάποιος που διαφωνεί με κάποιες φιλελεύθερες ιδέες, αλλά κάποιος που ορίζει τον εαυτό του μέσα από τη διαφωνία του με τις φιλελεύθερες ιδέες. Δηλαδή, βασίζει την πολιτική του ταυτότητα στις συντηρητικές του απόψεις, αλλά εξακολουθεί να θέλει να παρουσιάζεται ως μη συντηρητικός. Δεν είναι κάποιος που απλώς αυτοπροσδιορίζεται ως «φιλελεύθερος» και τυχαίνει να έχει κάποιες συντηρητικές απόψεις, αλλά κάποιος που αυτοπροσδιορίζεται σε αντίθεση με άλλους φιλελεύθερους και δίνει έμφαση στις συντηρητικές του θέσεις.

Επιπλέον, η ιδέα του «ετερόδοξου» φιλελεύθερου λειτουργεί ως μια έμμεση προσωπική επίθεση (ad hominem) κατά άλλων φιλελεύθερων, υπονοώντας ότι αποτελούν μέρος κάποιας καταπιεστικής, άκριτης «ορθοδοξίας». Υιοθετεί επίσης διακριτικά το δεξιό αφήγημα ότι οι φιλελεύθερες και προοδευτικές ιδέες έχουν υπερβολική ισχύ στην κοινωνία. Βασικά, όταν λες ότι η «διαφωνία» σου για τα ζητήματα των τρανς είναι «ετερόδοξη», αυτό συνεπάγεται ότι τα τρανς άτομα είναι οι κυρίαρχοι μιας «ορθοδοξίας». Προϋποθέτει όχι μόνο ότι το τρανς κίνημα έχει ήδη νικήσει (δεν έχει), αλλά ότι έχει πάει πολύ μακριά και τώρα είναι δύναμη καταπίεσης.

Συνολικά, η ιδέα του «ετερόδοξου φιλελεύθερου» φαίνεται απλώς σαν ένας τρόπος να περαστούν αντιδραστικές ιδέες μέσα στον «κανονικό» δημόσιο λόγο. Είναι ουσιαστικά το επιχείρημα: «Δεν μπορείς να με αποκαλέσεις τρανσφοβικό. Στηρίζω τα δικαιώματα των γκέι!» ή «Ναι, ξέρω ότι το 90% των άρθρων μου είναι επιθέσεις στα τρανς άτομα, αλλά δεν μπορείς να με αποκαλέσεις συντηρητικό εκτός αν επιτίθεμαι και στους γκέι.» ή «Δεν είμαι συντηρητικός. Απλώς λέω ότι οι φιλελεύθεροι δεν πρέπει να έχουν εξουσία και ότι οι πολιτικές τους δεν πρέπει να εφαρμόζονται.»

Για παράδειγμα, ιδού πώς θα αυτοπαρουσιάζονταν ένας «φιλελεύθερος» και ένας «ετερόδοξος φιλελεύθερος».

Ας πούμε ότι το Άτομο Α υποστηρίζει τον γάμο των ομοφυλόφιλων αλλά δεν είναι τόσο σίγουρο για τους αναστολείς της ήβης για τρανς εφήβους. Εκφράζει τις ανησυχίες του σε συζητήσεις με άλλους φιλελεύθερους, αλλά δεν αντιτίθεται ενεργά στα δικαιώματα των τρανς με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο. Έχει μια συντηρητική και μια φιλελεύθερη άποψη, αλλά η κύρια ακτιβιστική του δράση είναι υπέρ των φιλελεύθερων θέσεων. Είναι ένας φιλελεύθερος που απλώς δεν συμμερίζεται όλες τις φιλελεύθερες απόψεις.

Το Άτομο Β υποστηρίζει τον γάμο των ομοφυλόφιλων αλλά δεν συμπαθεί καθόλου τα τρανς άτομα και γράφει συνεχώς άρθρα γνώμης που σπέρνουν πανικό για αυτά. Όταν κατηγορείται για τρανσφοβία, επιμένει ότι δεν είναι συντηρητικός επειδή υποστηρίζει τον γάμο των γκέι, τον έλεγχο όπλων, τα ανοιχτά σύνορα, κ.λπ. Αισθάνεται ότι τον εκφοβίζουν και αυτοπροσδιορίζεται ως «ετερόδοξος φιλελεύθερος» σε αντιπαράθεση με την «τρανς ορθοδοξία», επιμένοντας ότι δεν είναι δεξιός, παρότι ουσιαστικά το 90% του λόγου και της δράσης του ευθυγραμμίζεται ή υποστηρίζει δεξιές θέσεις.

reddit.com