Παρακολούθησα τήν περασμένη ἑβδομάδα σέ ἐπανάληψη στό κανάλι τῆς Βουλῆς τήν ἐξαιρετική συνέντευξη πού πῆρε ἡ συνάδελφος Ἀλεξία Κουλούρη ἀπό τόν υἱό τοῦ πρώην Προέδρου τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας Ζισκάρ Ντ Ἐσταίν καί πρόεδρο τοῦ ὁμώνυμου ἱδρύματος, Λουί.

Εἶχε τεράστιο ἐνδιαφέρον γιατί ἀπό τίς διηγήσεις γιά τόν πατέρα του, σέ συνδυασμό μέ τήν προβολή ἔνθετου ἀποσπάσματος ἀπό παλαιότερη συνέντευξη τοῦ Προέδρου τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας στήν ἴδια συνάδελφο τό 2009, μποροῦσε νά καταλάβει κανείς γιατί στό παρελθόν εἴχαμε ἡγεσία στήν Εὐρώπη καί γιατί σήμερα δέν ἔχουμε. Ἡγεσία σημαίνει νά ἔχεις παιδεία. Ὄχι ἐκπαίδευση. Παιδεία, βαθιά παιδεία. Οἱ ἡγεσίες στό παρελθόν ἦταν μεγάλες γιατί ἦταν πνευματικές προσωπικότητες. Ὄχι ἐπαγγελματίες πολιτικοί καί τεχνοκράτες. Πού δέν μποροῦν νά ξεχωρίσουν τήν Ἀρμενία ἀπό τήν Ἀλβανία.

Ἡ ἡγεσία κτίζεται μέσα στήν οἰκογένεια καί στό σχολεῖο. Ἐκεῖ σμιλεύονται οἱ χαρακτῆρες.

Τόσο ὁ ἴδιος ὁ Ζισκάρ ὅσο καί ὁ Λουί διηγήθηκαν τήν σημασία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν γιά τήν γαλλική γλῶσσα. Τήν ἐπίδραση δηλαδή ἑνός πολιτισμοῦ σέ ἕναν ἄλλον. Ὁ ἴδιος ὁ Ζισκάρ ἀποκάλυψε πώς ὅταν πήγαινε σχολεῖο γιά τέσσερα ὁλόκληρα χρόνια ἔκανε κάθε ἑβδομάδα 2 ὧρες ἀρχαῖα ἑλληνικά στό σχολεῖο του. Τό ὁποῖο σημαίνει ὅτι διάβαζε ἀρχαῖα ἀπό τό πρωτότυπο καί ἰδιαίτερα τόν ἀγαπημένο του Πλάτωνα, πολύ δέ περισσότερο καταλάβαινε τίς ρίζες τῶν λέξεων. Χιλιάδες λέξεις τῆς γαλλικῆς γλώσσας ἕλκουν τήν καταγωγή τους ἀπό τήν ἑλληνική γλῶσσα, ἄλλες ἀπό τήν λατινική. Στό παρελθόν κυκλοφόρησε καί ἕνα σχετικό βιβλίο στά ἑλληνικά μέ ὅλες τίς λέξεις πού δωρίσαμε στούς Γάλλους (Jean Bouffartigue, «Oἱ ἑλληνικές ρίζες στήν γαλλική γλῶσσα», ἐκδόσεις Ἐλευθεροτυπία).

«Λυπᾶμαι γιά τούς καημένους συμπατριῶτες μου πού δέν γνωρίζουν τήν ἀρχαία ἑλληνική γλῶσσα γιατί ἄν τό ἔκαναν, θά γνώριζαν καί τίς ρίζες τῆς γαλλικῆς γλώσσας» εἶπε σέ ἕνα σημεῖο τῆς συνεντεύξεώς του στήν ἐξαιρετική Ἀλεξία ὁ ἀείμνηστος Πρόεδρος τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας. Καί συμπλήρωσε ὅτι καί ὅλες οἱ ἀφηρημένες ἔννοιες τῶν ἐπιστημῶν εἶναι ἑλληνικές. Ὁ υἱός του θυμήθηκε ὅτι ὁ πατέρας του ἔκανε τό γαμήλιο ταξίδι του τόν Ἰανουάριο τοῦ 1952 στήν πάμπτωχη Ἑλλάδα. Στήν μεταπολεμική Ἑλλάδα. Ἐπισκέφτηκε τήν Ἀθήνα καί μέ ὅπλο τήν γνώση τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν μποροῦσε νά διαβάζει τίς ἐπιγραφές στίς πινακίδες στήν δημοτική. Ἐπισκέφτηκε ἐπίσης καί τήν Σαντορίνη, τήν ἀρχαία Θήρα.

Ἀλλά τό σημαντικώτερο πρᾶγμα πού προκύπτει ἀπό αὐτές τίς δύο ἐξαιρετικές συνεντεύξεις εἶναι ὅτι ἡ γνώση τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν καί τοῦ πολιτισμοῦ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νά καταλάβει βαθιά τήν σημασία τῆς Ἑλλάδας γιά τήν Εὐρώπη. Ἡ γνώση εἶναι ἡγεσία τελικά. Ἡ βαθιά γνώση ὅμως, ὄχι ἡ ἐπιφανειακή. Γι’ αὐτό ἄλλως τε καί τό καλοκαίρι τοῦ ’74 παραχώρησε τό προσωπικό του ἀεροπλάνο στόν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ γιά νά ἐπιστρέψει στήν Ἑλλάδα. Ὡς χρέος ἀπέναντι στήν χώρα πού γέννησε τήν δημοκρατία καί θεμελίωσε τήν δυτική σκέψη. Γι’ αὐτό καί στίς ἐπίσημες ἐπισκέψεις του στήν Ἑλλάδα ἐκφωνοῦσε λόγους στά ἑλληνικά. Ὁ Ζισκάρ ἐξελέγη Πρόεδρος τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας μετά τήν αἰφνίδια ἀπώλεια τοῦ Πομπιντού, μέ μία ὁριακή πλειοψηφία 51 τοῖς 100 ἀπέναντι στόν ἱστορικό ἀντίπαλό του Φρανσουά Μιττεράν.

Τήν ἴδια ἀγάπη γιά τήν ἀρχαία ἑλληνική φιλοσοφία εἶχε καί ὁ ἴδιος ὁ Μιττεράν, ὁ ὁποῖος κάποτε ἐπισκέφτηκε ἰγκόγνιτο τίς Μυκῆνες καί ὅλοι πίστευαν ὅτι πίσω ἀπό τήν μυστικότητα κρυβόταν κάποιο φλέρτ. Ὁποία ἔκπληξις ὅταν ὁ Θόδωρος Πάγκαλος τόν ρώτησε ἀργότερα σέ τί ὄφειλε τό ταξίδι του καί τήν ἀπομόνωσή του σέ μιά ἰδιωτική οἰκία ἔξω ἀπό τό Ναύπλιο καί ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε ὅτι ἤθελε νά ζήσει ὅπως καί οἱ Ἀτρεῖδες Ἕλληνες, στό φυσικό τους περιβάλλον, γιατί ἔγραφε ἕνα βιβλίο μέ αὐτό τό θέμα.

Τό πρόβλημα μέ ἐμᾶς τούς Ἕλληνες εἶναι ὅτι τά εἴπαμε ὅλα πολύ νωρίς καί ἀπό τότε δέν δίνουμε σημασία στόν ἑαυτό μας, νομίζοντας ὅτι τά ξέρουμε ὅλα. Τά ἐργαλεῖα πού χρειαζόμαστε γιά νά διαβάσουμε τόν νέο κόσμο βρίσκονται ὅλα ἐκεῖ, στήν διάθεσή μας, καί μᾶς περιμένουν. Οἱ πρόγονοί μας κάθονται σέ μιά γωνιά, χαμογελοῦν, περιμένουν νά τούς ἀνακαλύψουμε, ἀλλά δέν παρεξηγοῦνται. Ἀργά ἤ γρήγορα θά τούς κτυπήσουμε τήν πόρτα.

Ἡ γνώση τοῦ πολιτισμοῦ μας καί τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς σκέψεως εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἡγεσίας.

estianews.gr

Ἀδιανόητη ρήξη μέ τήν Λευκωσία προκαλεῖ ἡ Ἀθήνα μέ ἐμπροσθοφυλακή τόν ΑΔΜΗΕ πού ἀπαιτεῖ 250 ἑκατ. εὐρώ γιά τό καλώδιο πού δέν ἔγινε – Ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ἀνέτρεψε στήν θητεία του τό δόγμα «ἡ Κύπρος ἀποφασίζει  καί ἡ Ἑλλάς συμπαρίσταται» – Δέν ἀποτιμᾶται σέ χρῆμα τό στρατηγικό βάθος τοῦ ἑλληνισμοῦ, κύριοι τῆς Κυβερνήσεως

Μόνον τραγικές μποροῦν νά χαρακτηρισθοῦν οἱ τελευταῖες ἐξελίξεις σχετικά μέ τό καλώδιο ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως Ἑλλάδος-Κύπρου. Ἕνα ζήτημα ὑψίστης ἐθνικῆς σημασίας, ἡ στρατηγική συνεργασία τῶν δύο κρατῶν τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὁ δεσμός Ἀθηνῶν-Λευκωσίας, πού θά ἔπρεπε νά εἶναι ἄρρηκτος, ὑποβιβάζεται σέ «τεχνικό ζήτημα» καί κάποιοι προσπαθοῦν νά τό ἀποτιμήσουν εἰς χρῆμα. Θά ἔπρεπε νά ντρέπονται. Τό ἐθνικό συμφέρον καί ἡ συμπόρευσις Ἑλλάδος καί Κύπρου δέν ἀποτιμῶνται «μέ τήν μονέδα». Ἀλλά πολύ φοβούμεθα ὅτι εἰσερχόμεθα ὅλο καί πιό βαθειά στό τέλμα πού ξεκίνησε μέ τήν ταπεινωτική ὑποχώρηση τοῦ ἐρευνητικοῦ μας πλοίου στήν Κάσο. Καί κάποιοι πού γνωρίζουν ὅτι φέρουν εὐθύνη γιά τήν ὑποχώρηση αὐτή, κάποιοι πού εἶναι πρόθυμοι νά ἀποδεχθοῦν τήν ἀπαίτηση τῆς Τουρκίας «νά ἔχει λόγο» στά τεκταινόμενα, πᾶνε τώρα νά δικαιολογηθοῦν. Εἶναι τό σχέδιό τους νά μήν γίνει ποτέ ἡ ἠλεκτρική διασύνδεσις, ἀκριβῶς γιά νά μήν ὑποχρεωθοῦν νά ὁμολογήσουν ἐκ νέου ὅτι ἀναγνωρίζουν στήν Ἄγκυρα ρόλο ἐπιδιαιτητοῦ. Ὅτι –ποιός ξέρει μετά ἀπό ποιές ἀνομολόγητες μυστικές συνομιλίες– ἔχουν ἀποδεχθεῖ νά ζητοῦν τήν ἄδεια τῆς Τουρκίας ἀκόμη καί γιά νά κολυμβήσουν ἔξω ἀπό τά ἕξι μίλια. Καί γι’ αὐτό θέλουν νά τά παγώσουν ὅλα. Καί ὑποβιβάζουν τήν ἱστορική σχέση τοῦ ἑλληνισμοῦ σέ ἀνταλλαγή φθηνῶν ἐξωδίκων καί σέ εὐτελεῖς λογιστικές πράξεις καί ἀποτιμήσεις. Τά ξαναλέμε. Θά πρέπει νά ντρέπονται.

Ἡ Κύπρος εἶναι τό προκεχωρημένο φυλάκιο τοῦ ἑλληνισμοῦ. Ἡ στρατηγική της θέσις καί ἡ ἑτοιμότητα τήν ὁποία ἐπέδειξε νά κηρύξει ΑΟΖ καί νά τήν ὁριοθετήσει μέ τίς ὅμορες χῶρες ἤδη ἀπό εἰκοσαετίας ἀποτελεῖ ἕνα ἐθνικό κεφάλαιο. Κεφάλαιο τό ὁποῖο ἐμεῖς ἔχουμε ἀπεμπολήσει. Τό πρῶτο βῆμα ἔγινε ὅταν ἡ Ἑλλάς δέν ἐστήριξε τήν Κύπρο ὅταν ἡ Τουρκία ἀμφισβητοῦσε τήν ΑΟΖ της καί ἀπέτρεπε τήν ἔναρξη ἐρευνητικῶν δραστηριοτήτων ἀπό διεθνεῖς ἑταιρεῖες. Ἔτσι, ἀντί νά δώσουμε τήν μάχη στήν Κύπρο, ἀφήσαμε τούς Τούρκους νά τήν φέρουν στήν Κάσο. Ὅπου καί ὑποχωρήσαμε. Οἱ ἐρευνητικές ἐνέργειες γιά τήν πόντιση τοῦ καλωδίου ἀνεστάλησαν. Καί τώρα μέ μεθοδεύσεις τίς ὁποῖες ἀνέθεσαν στόν ΑΔΜΗΕ προσπαθοῦν νά ἐπιρρίψουν στήν Λευκωσία τίς εὐθύνες. Γιά νά μποροῦν καί κάποιοι κατά φαντασίαν μεγαλόσχημοι νά κομπάζουν στήν Ἀθήνα μιλῶντας γιά τήν ἠλεκτρική διασύνδεση. Ντροπή τους. Διότι δέν χρωστᾶ ἡ Κύπρος στήν Ἑλλάδα. Ἡ Ἑλλάς χρωστάει στήν Κύπρο. Καί οἱ κυβερνητικοί καρεκλοκένταυροι τήν τραυματίζουν τώρα χειρότερα ἀπό ὅ,τι ἡ Ρωσσία τραυματίζει τήν Οὐκρανία. Δέν μπορεῖ νά λέμε ὅτι «εἴμαστε σέ πόλεμο μέ τήν Ρωσσία» διότι ἡ εἰσβολή στήν Οὐκρανία εἶναι κάτι ἀνάλογο μέ τήν εἰσβολή στήν Κύπρο καί ἀπό τήν ἄλλη νά συνομιλοῦμε μέ τόν εἰσβολέα πού κατέχει σχεδόν τό 40% τῆς κυπριακῆς γῆς, νά τοῦ ἀναγνωρίζουμε δικαιώματα στίς θάλασσές μας καί νά ἀναζητοῦμε νά χρεώσουμε στήν Λευκωσία εὐθύνες ἐπειδή ἐμεῖς ὑποχωρήσαμε στήν Κάσο. Διότι αὐτή εἶναι ἡ πραγματικότητα, ἡ ὁποία προβάλλει ἀνάγλυφα μέσα ἀπό τίς γραμμές τῶν ἐγγράφων πού ἀνταλλάσσονται μεταξύ τῶν δύο κυβερνήσεων καί ἀπό τήν «ξύλινη γλῶσσα» τῶν τεχνοκρατῶν πού νομίζουν ὅτι ἔγιναν πολιτικοί καί συμπεριφέρονται σάν ἡγέτες.

Εἶναι πρωτοφανής ἡ διάρρηξις τοῦ δεσμοῦ Ἀθηνῶν-Λευκωσίας, γιά τόν ὁποῖο δυστυχῶς τήν εὐθύνη φέρει ἡ Ἀθήνα. Διότι, ἀκόμη καί ἄν μποῦμε στήν «τεχνοκρατική» λογική τήν ὁποία ἐπικαλοῦνται ὁρισμένοι, τά πράγματα εἶναι ἁπλᾶ. Δέν μποροῦν νά ἐπιβάλουν σέ ἕνα κυρίαρχο Κράτος, στήν Κύπρο, ἀποφάσεις πού ἔχουν ληφθεῖ ἀπό τόν ΑΔΜΗΕ, ἐκβιάζοντας μάλιστα μέ ἐπιβολή ἐξόδων τά ὁποῖα ζητοῦν νά καταβάλει ὁ Κύπριος φορολογούμενος, χωρίς μάλιστα νά ἔχει καμμίαν ἀνταπόδοση. Εἶναι ἀδιανόητο οἱ ἐνέργειες τοῦ ΑΔΜΗΕ νά φέρνουν τόν Πρόεδρο τῆς Κύπρου στήν ἀνάγκη νά δηλώσει ὅτι «δέν ἐκβιαζόμαστε». Καί νά τό λέγει αὐτό ἀπευθυνόμενος πρός τήν Ἀθήνα. Πρός τό ἐθνικό κέντρο. Ἄλλως τε ἀπό τό 1974 τό δόγμα εἶναι ὅτι ἡ Λευκωσία ἀποφασίζει καί ἡ Ἀθήνα συμπαρίσταται.

Ὅλα ἄρχισαν χθές τό πρωί, ὅταν ὁ «Φιλελεύθερος» τῆς Λευκωσίας ἀνέφερε ὅτι ὁ ΑΔΜΗΕ ἀπέστειλε ἐπιστολή πρός τήν Ρυθμιστική Ἀρχή Ἐνέργειας Κύπρου, ζητῶντας τήν ἀκύρωση προηγουμένης ἀποφάσεως πού τοῦ ἀναγνώριζε ἀνάκτηση ἐξόδων ὕψους 82 ἑκατ. εὐρώ, ἐκ τῶν ὁποίων μόνο 25 ἑκατ. θά μποροῦσαν νά εἰσπραχθοῦν τό 2025. Ἀντ’ αὐτοῦ, ὁ διαχειριστής διεκδικεῖ τήν ἀναγνώριση δαπανῶν ὕψους 251 ἑκατ. εὐρώ, οἱ ὁποῖες, ὅπως ὑποστηρίζει, ἔχουν ἤδη πραγματοποιηθεῖ. Καί μπορεῖ ὁ ΑΔΜΗΕ νά προσπάθησε νά διαψεύσει τό δημοσίευμα, ἀλλά τό γεγονός ὅτι ἐν συνεχείᾳ συνεκλήθη σύσκεψις στό Μέγαρο Μαξίμου, γιά τήν ἔκβαση τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἐπεφυλάχθη νά προβεῖ σέ ἀνακοινώσεις, ἀποδεικνύει ὅτι «ὑπάρχει καί φωτιά» πίσω ἀπό τόν «καπνό» τοῦ δημοσιεύματος. Ἀσυναρτησίες τέτοιας ἐκτάσεως μόνον τό 1974, ἐπί ἡμερῶν Ἰωαννίδη, εἶχαν σημειωθεῖ στήν Ἀθήνα. Καταδεικνύεται ὅμως ἀκόμη καί ἡ τραγική ἔλλειψις θεσμῶν καί ἐν προκειμένῳ ἡ ἀφαίρεσις τῶν ρυθμιστικῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Ἔχουμε αὐτήν τήν στιγμή μιά κρίση πού ἔχει ξεσπάσει μεταξύ τοῦ Ἕλληνος Πρωθυπουργοῦ καί τοῦ Κυπρίου Προέδρου. Κίνδυνος ἀνάλογης κρίσεως ὑπῆρξε καί τόν Νοέμβριο τοῦ 1983, μεταξύ Ἀνδρέα Παπανδρέου καί Σπύρου Κυπριανοῦ, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀνακηρύξεως τοῦ τουρκοκυπριακοῦ ψευδοκράτους. Τότε ὅμως εἶχε παρέμβει ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, τούς εἶχε φέρει σέ σύσκεψη καί τό ζήτημα ἐλύθη. Ἦταν ἡ μοναδική φορά ἄλλως τε πού διετυπώθη ἕνας σαφής στόχος πολιτικῆς, ἡ ἀποτροπή τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ ψευδοκράτους. Καί ὁ στόχος ἐπετεύχθη. Ἀπεναντίας σήμερα στοχοποιοῦμε ἀλλήλους πρός τεραστίαν βλάβην τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων.

estinews.gr