Αρχική Blog Σελίδα 545

Βόρεια Αφρική: Αλγερία και Τυνησία υπέγραψαν αμυντική συμφωνία- κοινή στρατιωτική δύναμη

Από
anixneuseis
-
0

Η Αλγερία και η Τυνησία υπέγραψαν την Τρίτη συμφωνία στρατιωτικής αμυντικής συνεργασίας, μια κίνηση που αποσκοπεί στην ανάπτυξη των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των στρατών των δύο χωρών και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση «της τρέχουσας πραγματικότητας και των αναδυόμενων προκλήσεων» σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις που εξέδωσαν οι δύο χώρες.

Η συμφωνία υπογράφηκε στην πρωτεύουσα της Αλγερίας από τον Αρχηγό του Επιτελείου του Αλγερινού Στρατού, και τον Τυνήσιο Υπουργό Άμυνας, κατά την υποδοχή τους από τον Πρόεδρο της Αλγερίας Αμπντελματζίντ Τεμπούν.

Τα υπουργεία Άμυνας της Τυνησίας και της Αλγερίας χαρακτήρισαν τη συμφωνία αυτή ως «ορόσημο στην ιστορία των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση των διμερών στρατιωτικών σχέσεων».

Η δήλωση της Τυνησίας τόνισε την καθοριστική σημασία της αμυντικής συμφωνίας για την προώθηση της διμερούς στρατιωτικής συνεργασίας και τον ουσιαστικό ρόλο της στην επίτευξη σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή του Μαγκρέμπ.

Το πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας καλύπτει ζωτικούς τομείς, όπως η εκπαίδευση, η ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειρογνωμοσύνης, εκτός από την εντατικοποίηση του συντονισμού, την ενίσχυση της κοινής δράσης και την επιτόπια συνεργασία για την ασφάλεια των κοινών συνόρων.

Η δήλωση της Τυνησίας ανέφερε ότι η νέα συμφωνία συμπληρώνει και ενημερώνει μια προηγούμενη συμφωνία που υπογράφηκε το 2001, καθιστώντας την «πιο ολοκληρωμένη και ανταποκρινόμενη στις προσδοκίες και των δύο μερών».

Λειτουργεί για την ενεργοποίηση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και ανοίγει νέους και ευρύτερους ορίζοντες για διμερή συνεργασία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων και των απειλών που αντιμετωπίζει η περιοχή.

Στη συνάντηση παρευρέθηκαν ανώτεροι στρατιωτικοί ηγέτες της Αλγερίας, συμπεριλαμβανομένου του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Άμυνας, διοικητές των δυνάμεων και ο Διοικητής της Δημοκρατικής Φρουράς, εκτός από μέλη της επισκεπτόμενης τυνησιακής αντιπροσωπείας, καταλήγει το αραβικό δημοσίευμα.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ο Ερντογάν Απαιτεί Πλήρη Ενσωμάτωση των SDF στην Κυβέρνηση της Συρίας

Από
anixneuseis
-
0

8 Οκτωβρίου 2025

 
Ο Ερντογάν Απαιτεί Πλήρη Κουρδική Ενσωμάτωση: Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε τους Σύρους Κούρδους να ενσωματωθούν στην κυβέρνηση της Συρίας, μετά από κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), που ηγούνται οι Κούρδοι, και την κυβέρνηση. «Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις πρέπει να τηρήσουν τον λόγο τους. Πρέπει να ολοκληρώσουν την ενσωμάτωσή τους στη Συρία», δήλωσε ο Ερντογάν στις 7 Οκτωβρίου. Οι δυνάμεις των SDF, που ελέγχουν περιοχές στη βόρεια και βορειοανατολική Συρία, έχουν συγκρουστεί με την Τουρκία και την μεταβατική κυβέρνηση της Συρίας σχετικά με τα αιτήματα για ένα αποκεντρωμένο, κουρδικής ηγεσίας σύστημα διακυβέρνησης. Η Τουρκία θεωρεί τις SDF ως προέκταση του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο μάχεται εντός της χώρας. «Η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας δεν είναι διαπραγματεύσιμη για εμάς. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε καμία θέση αντίθετη προς αυτήν», πρόσθεσε ο Ερντογάν.

Κατάπαυση Πυρός Ανακοινώθηκε μετά από Φονικές Συγκρούσεις: Άμεση και συνολική κατάπαυση πυρός ανάμεσα στις SDF και τις δυνάμεις ασφαλείας της συριακής κυβέρνησης ανακοινώθηκε στις 7 Οκτωβρίου από τον Υπουργό Άμυνας της Συρίας Μούρχαφ Αμπού Κάσρα και τον Διοικητή των SDF Μαζλούμ Άμπντι, μετά από συνάντηση στη Δαμασκό με τη συμμετοχή του Αμερικανού απεσταλμένου στη Συρία Τόμας Μπάρακ και του επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), ναυάρχου Μπραντ Κούπερ. Το προηγούμενο βράδυ, μαχητές των SDF και κυβερνητικές δυνάμεις συγκρούστηκαν σε δύο συνοικίες της βόρειας συριακής πόλης Χαλεπίου, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός κυβερνητικού στρατιώτη και ενός πολίτη, καθώς και τον τραυματισμό αρκετών άλλων.

Αποτυχημένη Ενσωμάτωση Παρά τη Συμφωνία: Τον Μάρτιο, η κυβέρνηση και οι SDF είχαν καταλήξει σε συμφωνία για την ενσωμάτωση των περιοχών και των στρατιωτικών δυνάμεων των SDF σε εθνικά σώματα. Ωστόσο, η συμφωνία δεν εφαρμόστηκε λόγω ανησυχιών των SDF για τη μεταχείριση των μειονοτήτων από τον Συριακό Στρατό, ιδιαίτερα μετά από σφαγές σε βάρος των κοινοτήτων των Αλαουιτών και των Δρούζων. Τον Σεπτέμβριο, ο Πρόεδρος της Συρίας Αχμέτ αλ-Σάρα προειδοποίησε ότι «η Τουρκία ενδέχεται να αναλάβει στρατιωτική δράση» εναντίον των SDF «εάν δεν επιτευχθεί ενσωμάτωση μέχρι τον Δεκέμβριο».

Αντιδράσεις Ειδικών του FDD
David Adesnik, Αντιπρόεδρος Έρευνας:
«Οι SDF διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στον συνασπισμό υπό τις ΗΠΑ που διέλυσε το χαλιφάτο του ISIS, χάνοντας χιλιάδες στρατιώτες στη μάχη. Συνεχίζουν να είναι ζωτικής σημασίας στην αποτροπή επιστροφής του ISIS. Η Ουάσινγκτον πρέπει να επιμείνει σε ειρηνική διευθέτηση και να ξεκαθαρίσει σε Άγκυρα και Δαμασκό ότι η χρήση βίας είναι εκτός ορίων.»

Sinan Ciddi, Ανώτερος Ερευνητής:
«Η συνεχιζόμενη προσπάθεια του Ερντογάν να εξαναγκάσει τους Κούρδους της Συρίας να “ενσωματωθούν” δεν λαμβάνει υπόψη τις θεμελιώδεις ανησυχίες των SDF: ότι το καθεστώς Σάρα δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια και τα δικαιώματα των Κούρδων και των μειονοτήτων στη Συρία. Οι σουνίτες παραστρατιωτικοί εντός των δομών ασφαλείας του καθεστώτος καταφεύγουν συχνά στη βία για να καταστείλουν τις φωνές των μειονοτήτων. Αυτές οι πρακτικές και η τουρκική πίεση δεν διασφαλίζουν τη σταθερότητα και την ενότητα της Συρίας.»

Ahmad Sharawi, Αναλυτής Έρευνας:
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν καταλυτικός παράγοντας για τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στη βορειοανατολική Συρία, όπως έδειξαν τα γεγονότα αυτής της εβδομάδας. Οι προσπάθειες των Μπάρακ και Κούπερ ήταν καθοριστικές στην εκτόνωση της έντασης. Τώρα είναι η στιγμή να πιεστούν και οι δύο πλευρές να εφαρμόσουν τη συμφωνία του Μαρτίου — μια συμφωνία που παρέχει στις SDF τις πολιτικές και ασφαλιστικές εγγυήσεις που ζητούν εδώ και καιρό και διασφαλίζει ότι η Συρία δεν θα καταλήξει διαιρεμένη.»

Οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης καταρρίπτουν ένα τουρκικό drone Akinci με έναν πύραυλο FB-10A κινεζικής κατασκευής

Από
anixneuseis
-
0

Εν μέσω του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου στο Σουδάν, αναφορές δείχνουν ότι οι αντικυβερνητικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF) κατάφεραν να καταρρίψουν ένα τουρκικής κατασκευής επιθετικό drone Akinci που λειτουργούσε από κυβερνητικές δυνάμεις.

Σύμφωνα με πηγές, το αεροπλάνο καταρρίφθηκε ενώ πετούσε πάνω από το Βόρειο Νταρφούρ.

Το Akinci είναι ένα προηγμένο αεροσκάφος αναγνώρισης και επίθεσης που παράγεται από την τουρκική εταιρεία Baykar και αποκτήθηκε πρόσφατα από τις Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις (SAF) για την ενίσχυση των αεροπορικών τους δυνατοτήτων.

Το αεροσκάφος ανήκει στην κατηγορία Medium Altitude Long Endurance (MALE), ικανό να πετάει σε υψόμετρα έως και 12.192 μέτρα για 24 ώρες κάθε φορά και μπορεί να μεταφέρει μια ποικιλία όπλων, συμπεριλαμβανομένων κατευθυνόμενων πυραύλων, έξυπνων βομβών και πυραύλων κρουζ.

Το Akinci διαθέτει μια προηγμένη σειρά αισθητήρων και συστημάτων ελέγχου, που του επιτρέπουν να εκτελεί αποστολές αναγνώρισης και πλήγματα ακριβείας εναντίον εχθρικών στόχων.

Οι αναλυτές πιστεύουν ότι το αεροπλάνο καταρρίφθηκε από ένα κινεζικής κατασκευής σύστημα αεράμυνας.

Πρόσφατες αναφορές δείχνουν ότι το σύστημα μικρής εμβέλειας FB-10A, το οποίο υποτίθεται ότι θα παραδιδόταν στο Τσαντ, κατέληξε στα χέρια των Σουδανικών Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης.

Αυτό το σύστημα βασίζεται σε διπλή καθοδήγηση, χαρακτηρίζεται από υψηλή ταχύτητα απόκρισης και εξαιρετική ευελιξία. Έχει σχεδιαστεί για να εκτελεί αποστολές αεράμυνας μικρής εμβέλειας και να προστατεύει ευαίσθητες τοποθεσίες αναχαιτίζοντας ελικόπτερα, drones, πυραύλους κρουζ και αεροσκάφη σταθερών πτερύγων σε χαμηλά υψόμετρα, με εμβέλεια έως και 18 χιλιόμετρα.

FB-10A

Οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF) του Σουδάν φέρονται να απέκτησαν κινεζικής κατασκευής συστήματα αεράμυνας επιφανείας-αέρος μικρής εμβέλειας (SHORAD) FB-10A.

Το σύστημα FB-10A αναπτύχθηκε από την Όγδοη Ακαδημία της Κινεζικής Εταιρείας Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (CASC) και έχει σχεδιαστεί για να εμπλέκεται σε εναέριους στόχους μικρής εμβέλειας και να παρέχει προστασία σε προωθημένες μονάδες και ζωτικές εγκαταστάσεις.

Το σύστημα εκτελεί αποστολές αεράμυνας μικρής εμβέλειας και σημειακής εμβέλειας και είναι ικανό να αναχαιτίζει ελικόπτερα, drones, πυραύλους κρουζ και αεροσκάφη σταθερών πτερύγων σε χαμηλά υψόμετρα, σε απόσταση έως και 18 χιλιομέτρων.

Η εμφάνιση του συστήματος FB-10A στα χέρια των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης αντιπροσωπεύει μια νέα εξέλιξη που περιπλέκει περαιτέρω την εσωτερική σύγκρουση στο Σουδάν, καθώς αυτό το κινητό σύστημα παρέχει στην παραστρατιωτική δύναμη προηγμένες δυνατότητες αεράμυνας έναντι των Σουδανικών Ενόπλων Δυνάμεων (SAF).

Από την αρχή του έτους, οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης έχουν λάβει —σύμφωνα με πηγές πεδίου— τεθωρακισμένα οχήματα και υλικοτεχνική υποστήριξη από τα ΗΑΕ, μαζί με συστήματα αεράμυνας FK-2000 και τώρα συστήματα μικρής εμβέλειας FB-10A.

Defense Arabia

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Μιχάλης Ψύλος: το αυτονόητο θα θριαμβεύει πάντα

Από
anixneuseis
-
1

SOOC

«Τα αφανή τοις φανεροίς τεκμαίρου -Αυτά που δεν φαίνονται να τα συμπεραίνεις με βάση αυτά που φαίνονται»

Μιχάλης Ψύλος • [email protected]

Χρειάστηκε να περάσουν 23 ημέρες με τον Πάνο Ρούτσι σε απεργία πείνας, για να ικανοποιηθεί το αυτονόητο για ένα τραγικό πατέρα: Να γίνει δεκτό το αίτημα εκταφής της σορού του γιού του, ταυτοποίηση και τοξικολογική εξέταση.

Για την ακρίβεια χρειάστηκε να περάσουν δυόμισι χρόνια για να υποχωρήσουν οι αρχές στο αυτονόητο, αφού ανάλογο αίτημα είχε υποβληθεί και από άλλους τραγικούς γονείς, αμέσως μετά την τραγωδία των Τεμπών.

Ποιο ήταν μέχρι χθες το δήθεν ανυπέρβλητο εμπόδιο για την ικανοποίηση του αυτονόητου; Κάτι τέτοιο «θα οδηγούσε σε αναβολή της δίκης».

Τέλος καλό, όλα καλά λοιπόν; Μένει να φανεί μέχρι να ξεκαθαρίσουν όλες οι λεπτομέρειες για την τοξικολογική εξέταση των σορών, όπως λένε εκπρόσωποι των οικογενειών των θυμάτων.

«Κάθε αλήθεια περνάει από τρία στάδια: πρώτα γελοιοποιείται, έπειτα αντιμετωπίζει βίαιη αντίθεση και τέλος γίνεται αποδεκτή ως αυτονόητη», έγραφε ο Γερμανός φιλόσοφος Άρθουρ Σοπενχάουερ , τον 19ο αιώνα, στο περίφημο σύγγραμμά του «Ο κόσμος ως βούληση και παράσταση».

Από τους πιο σημαντικούς και πολυδιαβασμένους φιλοσόφους, ο πεσιμιστής Σοπενχάουερ, τόνιζε τον ρόλο της «βούλησης», ως του βασικού κινήτρου δράσης των ανθρώπων. Ποια ήταν όμως μέχρι χθες η βούληση της κυβέρνησης; Η πλήρης διαλεύκανση της αλήθειας για τα αίτια της τραγωδίας ή η συγκάλυψή της;  Και αν ήταν η αλήθεια, γιατί χρειάστηκε να περάσει τόσο καιρός για να πει «ναι» στο αυτονόητο;  Μήπως όμως έτσι ενισχύθηκε η συνωμοσιολογία και επικράτησαν κάθε λογής υποψίες στην κοινή γνώμη;

Το ίδιο άλλωστε συνέβη και με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ: Και πάλι «κατενάτσιο»- συνεχή άμυνα στην ποδοσφαιρική ορολογία- και εμπόδια, στη διαλεύκανση της υπόθεσης . Όπως έδειξε και η προκαταβολική  κοινοβουλευτική «αθώωση» των υπόπτων πολιτικών- και μάλιστα με τον τραγέλαφο των μαζικών επιστολικών ψήφων ! Και τώρα οι αποκαλύψεις στην Εξεταστική, απειλούν να συγκλονίσουν το πολιτικό σύστημα.

Η προσπάθεια να αποδεικνύεις πάντα ότι «έχει δίκιο», δεν είναι φυσικά λύση. Χρειάζεται και αυτοκριτική και θάρρος φυσικά, να παραδεχτούν –ειδικά οι κάθε φορά κυβερνώντες πώς έχουν κάνει και λάθη.

Όπως γράφει ο Σοπενχάουερ με το ανατρεπτικό και ταυτόχρονα σοφό και  γλαφυρό χιούμορ, στο δοκίμιό του  «Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο», απευθυνόμενος  κυρίως στους πολιτικούς , «σε μια αντιπαράθεση, τείνουν να αγνοήσουν την αντικειμενική αλήθεια, ή μάλλον να την εκλάβουν ως μια τυχαία συγκυρία, και επικεντρώνονται μόνο στην υπεράσπιση της θέσης τους και στην αντίκρουση της θέσης του αντιπάλου».

Όμως, όπως έλεγε και ο σοφός νομοθέτης Σόλων, «τα αφανή τοις φανεροίς τεκμαίρου»-Αυτά που δεν φαίνονται να τα συμπεραίνεις με βάση αυτά που φαίνονται». Και ήδη αυτά που βγαίνουν στο φως είναι δραματικά, Και όμως, πρώτα έγινε απόπειρα γελοιοποίησης , ακολούθησαν οι κραυγαλέες διαψεύσεις και τώρα γίνεται αποδεκτή  η «κατάσταση» ως αυτονόητη». Όπως το έλεγε ο Σοπενχάουερ…

naftemporiki.gr

Βρώμικη εκστρατεία υπονόμευσης Χριστοδουλίδη και Κεραυνού για τον GSI καταγγέλλει Ελλαδίτης δημοσιογράφος

Από
anixneuseis
-
1

Καταπέλτης για την ελληνική Κυβέρνηση και τον ΑΔΜΗΕ ήταν ο Ελλαδίτης δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής, εξειδικευμένος σε θέματα γεωστρατηγικής, Γιώργος Χαρβαλιάς, μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή Κόκκινη Ζώνη, του Πάνου Παναγιωτόπουλου, για την ηλεκτρική διασύνδεση και την στάση της ελληνικής πλευράς έναντι της κυπριακής και ειδικότερα εναντίον του υπουργού Οικονομικών Μάκη Κεραυνού.

Ειδικότερα, ο κ. Χαρβαλιάς κατήγγειλε ότι «υπάρχει μια προσπάθεια διάχυσης του blame game, με μια πολύ βρώμικη εκστρατεία υπονόμευσης και του προσώπου του Προέδρου Χριστοδουλίδη και γενικότερα της κυπριακής πλευράς, μια στοχοποίηση του υπουργού Οικονομικών». Για τον κ. Κεραυνό λέει, μάλιστα, ότι ασκούνται πιέσεις στον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη να τον ανασχηματίσει για να χρησιμοποιηθεί ως ο κακός της υπόθεσης.

Σε άλλο σημείο, ο κ. Χαρβαλιάς είπε: «Προσπαθεί ο ΑΔΜΗΕ σώνει και καλά, επειδή δεν έχει να πληρώσει τους Γάλλους της Nexans, να εκμαιεύσει ενέσεις ρευστότητας από το κυπριακό Δημόσιο. Με νταβατζίδικο τρόπο».
Κατά τον ίδιο, η κυπριακή πλευρά απαντά το εξής πολύ απλό: «Εμείς, κύριοι, βγήκαμε από τα μνημόνια -και αυτοί όντως βγήκαν- και δεν έχουμε σκοπό να ξοδεύουμε τα χρήματα του Κύπριου φορολογούμενου, για ένα έργο που δεν μας έχετε αποδείξει ότι αντέχετε επί του πεδίου».

Για να καταλήξει με το εξής: «Η Ελλάδα φοβάται τη μετωπική αντιπαράθεση επί του πεδίου, με την Τουρκία, και ψάχνει προσχήματα, μετακυλίοντας την ευθύνη στους Κύπριους».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης Χαρβαλιά στον Πάνο Παναγιωτόπουλο:

–Κύριε Χαρβαλιά, πάμε για ακύρωση του σχεδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ;

Χαρβαλιάς: Νομίζω ότι οδεύουμε σε μια «πανηγυρική» ματαίωση του έργου, και απλώς υπάρχει μια προσπάθεια διάχυσης του blame game, με μια πολύ βρώμικη εκστρατεία υπονόμευσης και του προσώπου του Προέδρου Χριστοδουλίδη και γενικότερα της κυπριακής πλευράς, μια στοχοποίηση του υπουργού Οικονομικών. Και εδώ θα μεταφέρω και μια είδηση: Υπάρχουν παρασκηνιακές πιέσεις από την ελληνική πλευρά προς τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη να ανασχηματίσει τον κ. Μάκη Κεραυνό, όσο το δυνατό πιο γρήγορα, για να υπάρξει ένας αποδιοπομπαίος τράγος, ένας κακός της υπόθεσης.

Πλην όμως δεν είναι καθόλου κακός ο κ. Κεραυνός. Και δεν είναι και χθεσινός. Μου έκανε εντύπωση πως επιχείρησε να τον εγκαλέσει ο κ. Παπασταύρου (υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Ελλάδας), που είναι απολύτως χθεσινός, ένας καλός δικηγόρος για εξωχώριες εταιρείες, για τέτοιου είδους πάρε-δώσε, αλλά μέχρι εκεί.

Θυμίζω ότι ο Μάκης Κεραυνός υπήρξε στενός συνεργάτης του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, του νεότερου εθνάρχη της Κύπρου. Υπηρέτησε (στην Κυβέρνηση του) ως υπουργός Εργασίας και ως υπουργός Οικονομικών. Είναι πολύ παλιά καραβάνα και ξέρει πολύ καλά τι λέει στην ελληνική πλευρά. Ότι «εμείς, κύριοι, βγήκαμε από τα μνημόνια -και αυτοί όντως βγήκαν- και δεν έχουμε σκοπό να ξοδεύουμε τα χρήματα του Κύπριου φορολογούμενου, για ένα έργο που δεν μας έχετε αποδείξει ότι αντέχετε επί του πεδίου. Είναι πάρα πολύ απλή η κυπριακή τοποθέτηση και πάρα πολύ κουτοπόνηρη και υστερόβουλη η τοποθέτηση της ελληνικής πλευράς. Προσπαθεί ο ΑΔΜΗΕ σώνει και καλά, επειδή δεν έχει να πληρώσει τους Γάλλους της Nexans, να εκμαιεύσει ενέσεις ρευστότητας από το κυπριακό Δημόσιο. Με νταβατζίδικο τρόπο. Αυτή είναι η αλήθεια».

-Δηλαδή πάμε σε ακύρωση ενός γεωστρατηγικού γαι γεωπολιτικού έργου;

-Είναι πολύ συνθετη υπόθεση. Στον ΑΔΜΗΕ, στο διοικητικό συμβούλιο, μετέχουν Κινέζοι τεχνοκράτες. Αυτό αποσιωπάται. Έχει μερίδιο εκεί η Κινεζική State Grid. Υπάρχει στον αέρα μια ευρωπαϊκή επιδότηση 658 εκατ. ευρώ, υπάρχει παραλλήλως διερεύνηση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, για το πώς πέρασε από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη στα χέρια του ΑΔΜΗΕ. Μιλάμε λοιπόν για περίπλοκη συνθήκη, η οποία όμως έχει κατά βάση γεωστρατηγικό πρόσημο. Ότι η Ελλάδα φοβάται τη μετωπική αντιπαράθεση επί του πεδίου, με την Τουρκία και ψάχνει προσχήματα, μετακυλίοντας την ευθύνη στους Κύπριους».

Φιλελεύθερος

Το Ιράν ανέστειλε το νόμο για την μαντίλα

Από
anixneuseis
-
0
του Αλέξη Λεκάκη Κερκυραίου, Ιρανολόγου
Ο συντηρητικός πολιτικός Μοχαμάντ Ρεζά Μπαχονάρ, πρώην βουλευτής και νυν μέλος του Συμβουλίου Διάκρισης του Συμφέροντος του Συστήματος που συμβουλεύει τον Ανώτατο Ηγέτη, προέβη σε ενδιαφέρουσες δηλώσεις τις τελευταίες ημέρες.
Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι «το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας έχει αναστείλει τον νόμο για τη μαντίλα, και δεν μπορεί πλέον να εφαρμοστεί. Οι απαιτήσεις που υπήρχαν προηγουμένως, όπως αυτά που έπρεπε να κάνει η Αστυνομία, τώρα δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να ληφθούν μέτρα σχετικά με αυτόν τον νόμο… από την οπτική γωνία της κυβέρνησης, αν ρωτήσετε – ακόμη και τους ίδιους τους αστυνομικούς της Άμεσης Δράσης – λένε ότι δεν υπάρχει απαίτηση για το ζήτημα της μαντίλας, ούτε πρόστιμα, ούτε κυρώσεις ή νομικές ενέργειες σε αυτό το θέμα. Δεν υπάρχει νόμος βάσει του οποίου υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουν αυτά τα πράγματα. Τα πρότυπα αναθεωρούνται σταδιακά».
Μάλιστα, επανέλαβε με κατηγορηματικό τρόπο τον ισχυρισμό του, λέγοντας ότι «ο νόμος για την υποχρεωτικότητα της μαντίλας δεν ισχύει αυτήν τη στιγμή στη χώρα».
Ο Μπαχονάρ αναφέρεται στον νέο νόμο για την υποχρεωτικότητα της μαντίλας, ο οποίος ψηφίστηκε τον Δεκέμβριο του 2024. Ωστόσο, το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΑΣΕΑ), το κορυφαίο όργανο λήψης αποφάσεων της χώρας, είχε παγώσει την εφαρμογή του λίγες ημέρες αργότερα. Ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν, ο οποίος σημειωτέον προεδρεύει και στο ΑΣΕΑ, είχε ξεκαθαρίσει εξαρχής ότι δεν θα υιοθετούσε τον εν λόγω νόμο, καθώς κατά την άποψή του θα προκαλούσε έντονη κοινωνική αντίδραση. Φαίνεται ότι κατόρθωσε να πείσει τα υπόλοιπα μέλη-κέντρα εξουσίας του ΑΣΕΑ, αφού στις παρούσες επικίνδυνες περιφερειακές συνθήκες το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε το Ιράν να αντιμετωπίσει είναι μια εσωτερική αναταραχή.
Πράγματι, διεθνείς ανταποκριτές στο Ιράν επιβεβαιώνουν ότι 30-40% των γυναικών στα μεγάλα αστικά κέντρα δεν φορούν πλέον τη μαντίλα.
Αυτό το κεκτημένο οφείλεται στη θαρραλέα αντίδραση κι αγωνιστικότητα της ιρανικής νεολαίας μετά τον τραγικό θάνατο της Μαχσά Αμινί τον Σεπτέμβριο του 2022. Έκτοτε οι ιρανικές αρχές αναγκάστηκαν εν πολλοίς “να κάνουν τα στραβά τα μάτια” στις πολλές Ιρανές που αψηφούν ανοικτά και συστηματικά τον νόμο της μαντίλας.
Διά του λόγου το αληθές, μπορείτε να δείτε το κάτωθι βίντεο.
Το πώς παρουσιάζεται το Ιράν στα δυτικά/ισραηλινά ΜΜΕ απέχει παρασάγγας από την εξαιρετικά σύνθετη και ρευστή πραγματικότητα στην εν λόγω χώρα.
Έχει ενδιαφέρον, επίσης, ότι ένας πολιτικός της συντηρητικής παράταξης, ο Μπαχονάρ, εκφράσθηκε ευθέως κατά της επιβολής της μαντίλας.
Δεν είναι ασυνήθιστο στο Ιράν να υπάρχουν νόμοι που έχουν καταλήξει σε αχρησία στην πράξη. Ενδεικτικά, οι νόμοι που απαγορεύουν τη δορυφορική τηλεόραση καθώς και συγκεκριμένα social medias δεν τηρούνται εδώ και χρόνια με τη σιωπηρή ανοχή του ιρανικού κράτους. Μάλιστα, στο Ιράν υπάρχουν φήμες ότι αυτοί που πωλούν στη μαύρη αγορά τα VPNs είναι οι ίδιοι που υποτίθεται ότι είναι αρμόδιοι να επιβάλλουν τους περιορισμούς στο διαδίκτυο, ήτοι οι Φρουροί της Επανάστασης.
Το Ιράν είναι μια χώρα που μεταβάλλεται με ταχύτατους ρυθμούς και, κυρίως, είναι γεμάτο αντιφάσεις.

Γ. Τσουκαλάς: «ΠΙΡΙ ΡΕΪΣ»

Από
anixneuseis
-
5
Του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου
Μπορεί η Τουρκία να προβαίνει ελευθέρως εν έτει 2025 σε έρευνες στο Αιγαίο Πέλαγος, δια του διαβόητου τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Πίρι Ρέις» που προσιδιάζουν σε άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της, χωρίς η Ελλάδα να αντιδράσει προς υπεράσπισιν των δικών της κυριαρχικών δικαιωμάτων; Άλλωστε είναι ευρέως γνωστό και γενικώς παραδεδεγμένο πως το εν λόγω σκάφος, αν και πλέον πεπαλαιωμένο, ασφαλώς διαθέτει τον εξοπλισμό για έρευνες στην υφαλοκρηπίδα, και προς τούτο η Τουρκία ανακοίνωσε με τηλεγραφητές πλοήγησης (ΝAVTEX), πως δέσμευσε θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου Πελάγους, ενώ ταυτοχρόνως προβαίνει σε μεγάλη στρατιωτική άσκηση, ονόματι «Θαλασσόλυκος», προκειμένου να αποτρέψει την Ελλάδα να το παρεμποδίσει.
Σε παλιότερες εποχές, ανάλογες ιστορικές ενέργειες της Τουρκίας είχαν οδηγήσει στο χείλος ελληνοτουρκικού πολέμου (1976, 1987), καθώς η Ελλάδα αρνήθηκε να τις επιτρέψει. Φυσικά, ούτε οι εν εξελίξει έρευνες της Τουρκίας με το «Πίρι Ρέις», με την στρατιωτική κάλυψη σοβαρών τουρκικών δυνάμεων στο Αιγαίο Πέλαγος, είναι νόμιμες. Αφ’ ενός γιατί στον βυθό της θάλασσας στην οποία πλέει το τουρκικό σκάφος εκτείνεται η ελληνική υφαλοκρηπίδα η οποία υπάρχει αυτοδικαίως (ipso facto et ab initio), δίχως δηλαδή να απαιτείται οιαδήποτε αναγνώριση για να υφίσταται, αν και δεν είναι έως σήμερα οριοθετημένη με διεθνή πράξη, συμβατική, δικαιοδοτική ή διαιτητική. Αφ’ ετέρου γιατί η θαλάσσια στήλη επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, συνιστά αντικείμενο ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ως δυνητική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (Α.Ο.Ζ.)., και η Ελλάδα μάλιστα έχει πρόσφατα δηλώσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση την περιοχή ως τέτοια.
Βέβαια οι περιοχές του Αιγαίου Πελάγους που ερευνά η Τουρκία δια του «Πίρι Ρέις» είναι τμήμα μιας φερόμενης από την Τουρκία, τουρκικής υφαλοκρηπίδας, κατά την «θεωρία των δακτύλων», όπως ονομάζεται συχνά μια εκ των παραδοσιακών τουρκικών απόψεων σχετικά με την οριοθέτηση τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος, όπως αυτή έχει προβληθεί σε αλλεπάλληλους γύρους διερευνητικών ελληνοτουρκικών συνομιλιών.
Σημειωτέον όμως πως ούτε αυτή η φερόμενη τουρκική υφαλοκρηπίδα υφίσταται αντικειμενικώς, δεδομένου πως τελεί υπό την αίρεση της μη επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου σε πλάτος δώδεκα (12) ναυτικών μιλίων, δικαίωμα που η Ελλάδα έχει δυνάμει του άρθρου 3 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS, 1982), σύμφωνα με το οποίο κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας (αιγιαλίτιδας ζώνης) έως δώδεκα (12) ναυτικά μίλια από την γραμμή βάσης.
Πρόκειται μάλιστα για έναν κανόνα που πλέον συνιστά εθιμικό δίκαιο και δεσμεύει και την Τουρκία, αν και η τελευταία πεισμόνως δεν συμβάλλεται στην προρρηθείσα σύμβαση. Άλλως ειπείν, μια τουρκική υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο Πέλαγος θα υφίσταται μόνον εάν ποτέ η Ελλάδα εξαναγκαστεί να την χαρίσει στην Τουρκία, αποδεχόμενη ένα ειδικό καθεστώς που δεν θα επιτρέπει στην Ελλάδα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο ανατολικό Αιγαίο.
Επί τω τέλει αυτό άλλωστε, δεν απειλεί διαρκώς η Τουρκία με πόλεμο (casus belli) την Ελλάδα, με την περιώνυμη ομόφωνη απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, από το 1995, λόγω ακριβώς της τότε κύρωσης από την Ελλάδα της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (Ν. 2321/1995), η οποία της επιδαψίλευε το δικαίωμα να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της;
Συνεπώς, αν η Ελλάδα δεν εκδιώξει εν έτει 2025 το τουρκικό ερευνητικό σκάφος, όπως δικαιούται και όπως έπραξε πολλάκις στο παρελθόν, ακόμη και αν θεωρεί την περιοχή ως αμφισβητούμενη πόσω μάλλον όταν την θεωρεί ως ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, θα πρέπει τουλάχιστον να εκδώσει ρηματική διακοίνωση, στην οποία να αναφέρει το καθεστώς της περιοχής και να καλεί την Τουρκία να το σεβαστεί, και να αποσύρει το «Πίρι Ρέις».
Αν η Ελλάδα δεν αντιδράσει διόλου με τον φόβο πως η Τουρκία είτε θα προκαλέσει στρατιωτικό επεισόδιο είτε θα εκδώσει δική της ρηματική διακοίνωση που θα επαναλαμβάνει τις αβάσιμες θέσεις της, τότε απλώς η χώρα δεν θα ασκήσει τα δικαιώματά της στην περιοχή, επιτρέποντας στην Τουρκία να την ορίζει, όπως άλλωστε η τελευταία επιδιώκει να κάνει επί πολλά συναπτά έτη τώρα, δεδομένου άλλωστε πως η Τουρκία επεμβαίνει με τον πολεμικό στόλο της και δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να προβαίνει σε ενέργειες εκτός της αιγιαλίτιδας ζώνης της των έξι (6) ναυτικών μιλίων, όπως φερ’ ειπείν έγινε με το περιστατικό στην Κάσο το 2024, για την μη πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου άνευ της αδείας της Τουρκίας.
Άλλωστε, οι παραλείψεις αυτές της Ελλάδας μπορούν να παράγουν νομικές συνέπειες καθώς η Τουρκία θα τις επικαλεστεί ακόμη και στο Διεθνές Δικαστήριο σε περίπτωση προσφυγής της Ελλάδας και της Τουρκίας σε αυτό για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου Πελάγους, ως τεκμήρια περιστασιακής έστω αποδοχής από την Ελλάδα των θέσεων της Τουρκίας. Εν τω μεταξύ, η Τουρκία επίσης θα μπορεί να επικαλείται και στην διεθνή διπλωματία πως στην περιοχή ισχύει ένα ειδικό καθεστώς, που η Ελλάδα ενίοτε είθισται να αποδέχεται.
Εν τέλει, το διεθνές δίκαιο της θάλασσας μοιάζει να εφαρμόζεται στην περιοχή μας δια της ισχύος, δεδομένου πως η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τους κανόνες του ως ισχύοντες και δεσμευτικούς για αυτήν. Άλλωστε εάν ίσχυε πως ο φετινός πλους του «Πίρι Ρέις» είναι ασήμαντος, τότε οι σφοδρές ελληνοτουρκικές κρίσεις του παρελθόντος για αντίστοιχα ζητήματα δεν θα κρίνονταν εκ των υστέρων (a posteriori) ως αδικαιολόγητες, πράγμα που είναι προδήλως αβάσιμο;

Δίκτυο Τόπων και Πόλεων “Αιμιλιανός Λαζαρίδης”

Από
anixneuseis
-
0
του Ελευθερίου Τζιόλα (*)
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2020, εν όψει και της επετείου της δολοφονίας του εθνομάρτυρα μητροπολίτη Αιμιλιανού Λαζαρίδη (30 Σεπτεμβρίου), είχα επαναφέρει στη δημοσιότητα, την παρακάτω, πολλαπλά διατυπωμένη πρότασή μου. Την οποία με μεγαλύτερο πάθος και δύναμη εξακολουθώ να υποστηρίζω και τώρα.

Με έδρα τα Γρεβενά, να δημιουργηθεί Δίκτυο Τόπων -Πόλεων (και Εκκλησιών) του εθνομάρτυρα, μητροπολίτη Γρεβενών Αιμιλιανού Λαζαρίδη, της ζωής, της πορείας, της δράσης και του μαρτυρίου Του.

Τόπων & Πόλεων, Ισχυρών συμβολισμών & Ιστορικών σημαινόμενων, των πιο αντιπροσωπευτικών του Ελληνισμού : Ικόνιο, Κωνσταντινούπολη, Χάλκη, Πέραν, Κύζικος, Θεσσαλονίκη, Μοναστήρι (Bitola, Πέτρα -Πελαγονία), Γρεβενά.

Η πρόταση έκανε αίσθηση, υπήρξε ευαισθητοποίηση, αρκετοί συμπατριώτες, στελέχη εθνικοτοπικών σωματείων, πνευματικοί άνθρωποι και δημοσιογράφοι την συζήτησαν με ενδιαφέρον και αρκετοί με διάθεση υποστήριξης, ενώ ορισμένοι έθεσαν παραπέρα και ζητήματα μεθόδων υλοποίησης.
Μεταξύ αυτών, καλοί φίλοι, ένθερμοι υποστηρικτές της πρότασης, αγνοί αγωνιστές, όπως εξάλλου και όλων των προτάσεων στήριξης της γενέτειρας μου, στις διαπροσωπικές μας συζητήσεις, αλλά και δημόσια (σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης), με τρόπο παραινετικό και με σκοπό την καλύτερη διάδοση, την πλατύτερη υποστήριξη για προώθηση υλοποίησης της πρότασης, μου μετέφεραν τη δική τους, αλλά και άλλων συμπατριωτών την παράκληση για μια αναλυτικότερη ανάπτυξη της πρότασης, πιο συγκεκριμένη παρουσίαση της έννοιας του Δικτύου και, τέλος, την επιχειρηματολόγηση για την αξία του Δικτύου “Αιμιλιανός Λαζαρίδης”.
Ευχαριστώντας τους θερμά, θα ήθελα να επισημάνω και να τους βεβαιώσω ότι η προώθηση και υλοποίηση αυτής της ιδέας: του Δικτύου Πόλεων και Τόπων ”Αιμιλιανός Λαζαρίδης” (με την επωνυμία: Αιμιλιανός Λαζαρίδης) αποτελεί πράγματι ξεχωριστή εθνική και ιστορική Πρωτοβουλία, ιδιαίτερα για τούτη την περίοδο που διανύουμε. Μικρή, ασφαλώς, μπροστά στο ανάστημα του Ιεράρχη, αλλά εξαιρετικά σημαντική στα χνάρια του μεγάλου αγώνα και των ιδανικών Του, στην ευεργετική μακρά διαδρομή και τη φωτισμένη, μαρτυρική δράση Του.
  • Ο κεντρικός στόχος, πολλαπλά χρήσιμος και υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως ο καθένας μπορεί να κατανοήσει, είναι: η συσχέτιση, η επανασύνδεση και η δικτύωση που θέλουμε – και μπορούμε- να πετύχουμε με Τόπους, Εκκλησίες, Πόλεις και Κοινωνίες με βαθύ το αποτύπωμα του Αιμιλιανού. Η δημιουργία ενός ισχυρού Ιστού με κόμβους τους Τόπους και τις Πόλεις του Αιμιλιανού.

Τόποι, Πόλεις και Εκκλησίες στις οποίες έζησε, έδρασε, υπηρέτησε, διακόνησε, καθοδήγησε, στήριξε, ενέπνευσε, ο Αιμιλιανός Λαζαρίδης. Τόποι, Εκκλησίες, Πόλεις και Κοινωνίες, – που Θεός έδωσε! -, να συμπίπτουν με το θείο πρόσωπο του Αιμιλιανού, και αντακλούν στο πρόσωπο του Αιμιλιανού όλη – μα όλη – την Ταυτότητα του Ελληνισμού στο κρίσιμο μεταίχμιο της 30ετίας από τα τέλη του 19ου προς τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Την Αγωνία, την Προετοιμασία, τους Αγώνες, το Ανάστημα, το Αίμα, την Απελευθέρωση.

Η βιογραφία του Αιμιλιανού είναι μια σύνοψη της Βιογραφίας του Έθνους και του Ελληνισμού στα πιο δύσκολα χρόνια του, μετά τον αγώνα του ’21 για Ανεξαρτησία, για το νέο του Άλμα προς τα μπρος. Εκεί, στο χρονικό μεταίχμιο, που ο Ελληνισμός ώριμος, πλέον, επιδιώκει να ολοκληρώσει το Όνειρό του στη Μακεδονία, τη Θράκη, την Ιωνία και τον Πόντο.
Δείτε το Χάρτη και δείτε τη μακρά πορεία, την πυκνή κίνηση του Αιμιλιανού.
Από τη Μικρά Ασία -το Ικόνιο, στη Βασιλεύουσα Πόλη -την Κωνσταντινούπολη, στη Χάλκη, στην Κύζικο της Προποντίδας, στο Πέραν.
Μετά στη Συμβασιλεύουσα -Θεσσαλονίκη, την πόλη των μεγάλων ζυμώσεων, των ενεργητικών προεργασιών και των ισχυρών συμβολισμών, Πρωτοσύγκελος αλλά και στον Μακεδονικό Αγώνα, με τον πρόξενο Κορομηλά, το μακεδονομάχο Σουλιώτη, στέλεχος στην ”Οργάνωση Θεσσαλονίκης”, μαζί με Έλληνες μαχητές και πράκτορες.
Κι ύστερα, στο Μοναστήρι, στην Πέτρα, στην Πελαγονία, επίσκοπος αλλά και καθηγητής στη θεολογική και πατριωτική διδασκαλία στο ελληνικό γυμνάσιο, και μαζί στήριγμα του Ελληνισμού και συντονιστής των δικτύων των ελληνομακεδονικών οργανώσεων.
Για να φτάσει, έμπειρος, άξιος, πλήρης σοφίας στο βασανισμένο Τόπο, των Γρεβενών. Να τον στηρίξει, να τον υπηρετήσει, να τον αφυπνίσει, να τον καθαγιάσει με το αίμα του, να τον εξυψώσει. Ως Γολγοθάς για κείνον, ως Φως Απελευθέρωσης και Παραδείγματος για εμάς. Όρθιος και αποφασισμένος, αλλά γλυκύς, βαθυστόχαστος και προσηνής. Ατρόμητος και ήρεμος, ταγμένος στα ιδανικά του Έθνους, της Χριστιανικής Πίστης και του Ανθρωπισμού. Ανυποχώρητος στους Οθωμανούς κατακτητές, αλλά και φλογερός κήρυκας απέναντι στους δολοφονικούς ρουμανίζοντες και τις πληρωμένες αρπακτικές αλβανικές συμμορίες.
  • Αυτό το Δίκτυο θα οργανώσουμε: Γρεβενά, Ικόνιο, Κωνσταντινούπολη, Πέραν, Θεσσαλονίκη, Μοναστήρι -Bitola, με έδρα τα Γρεβενά.
  • Για την ίδρυση του θα συνεργαστούμε με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη, με την Εκκλησία της Ελλάδος και τη Μητρόπολη Γρεβενών.
  • Θα συνεργαστούμε με τους αντίστοιχους συνδέσμους Ελλήνων ή ακόμα και κρυπτοχριστιανών στις πόλεις αυτές εκτός Ελλάδος, καθώς και με τις αντίστοιχες ενώσεις και συλλογικότητες του Μικρασιατικού και Προσφυγικού Ελληνισμού στην Ελλάδα και το Μοναστήρι (Bitola).
  • Θα συνεργασθούμε με αντίστοιχα Πανεπιστημιακά και Πνευματικά Ιδρύματα και καταξιωμένα στελέχη με βαθιά γνώση της πορείας και συνείδηση των προκλήσεων του Ελληνισμού.
  • Στόχος μας θα είναι στο Δίκτυο να ενταχθούν σταδιακά και προσεγμένα, με ”όχημα” τον Αιμιλιανό και το μήνυμά του, τουλάχιστον, οι πόλεις όπου έζησε και έδρασε: Ικόνιο, Κωνσταντινούπολη, Πέραν, Μοναστήρι-Bitola.
To Δίκτυο θα αναπτύξει σταδιακά, καλοσχεδιασμένα και κατάλληλα οργανωμένα, έρευνες και μελέτες για την πορεία και τη δράση του Αιμιλιανού, αλλά και των Εκκλησιών, των Σχολείων, των κοινωνικών θεσμών, των συνεργατών του και των κάθε φύσεως ηγετικών παραγόντων, καθώς, επίσης, και των παραδόσεων, των δημιουργημάτων, των συνθηκών ζωής και λειτουργίας των κοινωνιών στον ευρύ αυτό γεωγραφικό χώρο, όπου υπήρξε η μακρά και πυκνή διαδρομή του, που στην ουσία της αντιπροσωπεύει την ιστορική διαδρομή του Ελληνισμού σ΄ αυτόν το χώρο.
Στην ετήσια επέτειο του μαρτυρίου του, θα πραγματοποιούνται, στα Γρεβενά, επίσημες τριήμερες (ή τετραήμερες) εκδηλώσεις του Δικτύου, όπου οι έρευνες, οι μελέτες και κάθε τι σχετικό θα παρουσιάζεται δημόσια και θα μεταδίδεται, θα κυκλοφορεί παγκόσμια.
Παράλληλα, στα πλαίσια του ίδιου τριημέρου, θα περιλαμβάνονται προγραμματισμένες θεματικές πολιτιστικές εκδηλώσεις όλων των μορφών τέχνης σχετικές με την προσωπικότητα, τη διαδρομή, τη δράση του Αιμιλιανού και των πρωταγωνιστών εκείνων των χρόνων.
Στις άλλες πόλεις του Δικτύου, καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου θα αναπτύσσονται πολλές άλλες συμπληρωματικές ή/και πρωτογενείς δράσεις και εκδηλώσεις.
Το Δίκτυο μπορεί στην πλήρη ανάπτυξη του, αξιοποιώντας τις νέες ψηφιακές τεχνολογίες να απλώσει τη δράση και την επικοινωνία παντού στον Κόσμο και σε πολλαπλούς τομείς, διαμορφώνοντας, παράλληλα, ένα ευρύ και πολυεπίπεδο δίκτυο σχέσεων και ένα πολύμορφο αρχείο υλικών και δρώμενων.
Το Δίκτυο για την πλήρη ανάπτυξη του θα κινηθεί δραστήρια για την οικονομική και παραγωγική στήριξη του αξιοποιώντας κάθε πηγή πόρων (την ΕΕ, την ελληνική Διασπορά, του ελληνικό Κράτος, την Εκκλησία, του ιδιώτες χορηγούς, τους πολίτες), έχοντας πάντα πλήρη και απόλυτη, δημόσια διαφάνεια των πόρων και της διαχείρισης τους.
Το Δίκτυο μπορεί να υποστηρίξει σχετικές παραγωγές (κινηματογραφικές, ντοκιμαντέρ, εικαστικές, μουσικές, λογοτεχνικές κλπ) και να δημιουργήσει βραβεία και επαίνους, όπως και να προωθήσει υψηλού επίπεδου μεταπανεπιστημιακές σπουδές.
Το Δίκτυο θα διοικείται από 11μελές Συμβούλιο, του οποίου η τελική (σταδιακά αναπτυγμένη) σύνθεσή του πρέπει να περιλαμβάνει οπωσδήποτε έναν αντιπρόσωπο από κάθε Πόλη.
Αυτή είναι η Πρόταση!
(*) Η πρόταση αυτή διατυπώθηκε και κυκλοφόρησε αυτόνομα, μέσω του ‘’Δίαυλου’’ και πολλών άλλων, κυρίως ηλεκτρονικών μέσων. Περιλαμβάνεται, επίσης, και στο βιβλίο μου: «ΟΡΕΙΝΗ-ΗΜΙΟΡΕΙΝΗ & ΦΘΙΝΟΥΣΑ ΕΛΛΑΔΑ- Τα Γρεβενά. Μια Ολοκληρωμένη Πρόταση Ανόρθωσης και Ανάπτυξης» (εκδ. ΓΡΑΦΗΜΑ, Θεσσαλονίκη 2021)

Οι δρυοκολάπτες, ο ΔΕΔΔΗΕ και οι πυρκαγιές…

Από
anixneuseis
-
0

08/10/2025

Στον κοινοτικό δρόμο του εξοχικού μου, στην δασική Τσαγκαράδα του Πηλίου, εμφανίστηκε πρόπερσι εργολάβος της ΔΕΗ (στην ουσία της ΔΕΔΔΗΕ), για να μεταφέρουν τους στύλους διανομής του ρεύματος από την μία μεριά του δρόμου μου στην άλλη. Όταν ρώτησα γιατί δεν την κάνουν υπόγεια, όπως διαφήμιζε το κράτος μετά από άλλο ένα καλοκαίρι καταστροφικών πυρκαγιών, έβαλαν τα γέλια.

Την οδηγία της ΕΕ -αν όχι την ανάγκη- υπογειοποίησης των εναερίων καλωδίων μεταφοράς ρεύματος με συνεπαγόμενη χρηματοδότησή της από το ΤΑΑ και ΕΣΠΑ, την έχει γράψει ο ΔΕΔΔΗΕ εκεί που δεν πιάνει μελάνι: στην πίσσα που περιβάλλει τους προϊστορικούς ξύλινους στύλους, που ακόμα στηρίζουν το δίκτυό της μέχρι να πέσουν ή να καούν αυτοπυρπολημένοι. Στο 50% είναι το ποσοστό υπογειοποίησης στην ΕΕ, στο 10% στην Ελλάδα, περιορισμένο στο αστικό δίκτυο υψηλής τάσης.

Το υπόλοιπο 90% του δικτύου, κυρίως σε ημιαστικές και δασικές περιοχές, στηρίζεται σε ξύλινους στύλους καλωδίων μεταφοράς ηλεκτρισμού, που χρήζουν συντήρησης στις ενώσεις στην κορυφή και αποψίλωσης στην βάση τους. Ω τι τρέλα! Πετρέλαιο στην φωτιά! Η δύσοσμη πίσσα, το παράγωγο του πετρελαίου, που εμποτίζει τους ξύλινους στύλους της ΔΕΗ από κορμούς δένδρων, τους προστατεύει από διάβρωση, αλλά τις λαμπαδιάζει σε περίπτωση πυρκαγιάς.

Δεν τους προστατεύει, όμως, από τους δρυοκολάπτες. Ας είναι καλά ο χαριτωμένος Γουντυ Γουντπέκερ, ο κινούμενος χαρακτήρας της Ντισνεϋ με το ξεκαρδιστικό γέλιο. Ο Γουντπέκερ, Δρυοκολάπτης στα Ελληνικά, χτυπά με το ράμφος τους σαν πολυβόλο τους κορμούς των δένδρων για τροφή.

Ξεροκέφαλα πουλιά με μακρύ ράμφος, τρυπάνε κορμούς και τους στύλους της ΔΕΗ, διαπερνώντας την προστατευτική τους πίσσα, για να εξορύξουν τα μαμούνια και σκουλήκια της διατροφής τους και από τον νεκρό κορμό του στύλου. Είναι τέτοια η ζημιά που προκαλούν στους στύλους, που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν, μαζί με τα καλώδια που υποστηρίζουν. Ω του θαύματος, στους δρυοκολάπτες που αφθονούν στην Ελλάδα χρωστάμε μερικώς την ξαφνική υπογειοποίηση του δασικού δικτύου, τουλάχιστον στο βουνό μου, ώστε να πλησιάσουμε τον κυβερνητικό στόχο των 2.000 χλμ, δηλαδή του 11% της επικράτειας, μέχρι τέλους του 2025, πριν να χαθούν τα δεσμευμένα κονδύλια της ΕΕ.

Πρόληψη, Αντιμετώπιση και Αποκατάσταση είναι το Κυβερνητικό τρίπτυχο για την αντιπυρική περίοδο. Άνοιξε το 2024 με την προληπτική υποχρέωση των πολιτών να επιβεβαιώσουν την αποψίλωση των ιδιοκτησιών τους ηλεκτρονικά (ψηφιακή διακυβέρνηση γαρ) στις οικείες Αρχές. Το κατά πόσον ελέγχθηκαν οι νομοταγείς και μη και πως συνέδραμαν στην πρόληψη οι Δήμοι, είναι άγνωστο. Παρά την προσθήκη ακριβών εναέριων και άλλων μέσων αντιμετώπισής τους, τα φετινά καμένα παρέμειναν στον μέσο όρο των 500.000 στρεμμάτων.

Η αποκατάσταση των καμένων

Κύριο άρθρο του Reuters την 26/9/25 με τίτλο “How Greece’s neglected power grid fuels wildfire destruction”, αναλύει «πως το παραμελημένο δίκτυο ηλεκτροδότησης στην Ελλάδα πυροδοτεί την καταστροφή». Για να μην κουράζω, σε πρότερο άρθρο της Καθημερινής “Πυρκαγιές: Ο πόλεμος των στύλων”, της 8/8/25, γίνεται μια αναδρομή πυρκαγιών, που αποδεδειγμένα προκλήθηκαν από το κακοσυντηρημένο εναέριο δίκτυο ηλεκτροδότησης την τελευταία δεκαετία. Σε κάθε παράδειγμα του, ο ΔΕΔΔΗΕ αμφισβητεί τα πορίσματα της Πυροσβεστικής και μαρτυριών κατοίκων που την ενοχοποιούν, ενώ οι εισαγγελικές έρευνες που την επιβεβαιώνουν ξεχνιούνται βολικά στο συρτάρι.

Η ευθύνη του Εθνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΣΜΗΕ), δηλαδή του Κράτους, είναι διαχρονικά καταγεγραμμένη. Έχει μοιράσει την ευθύνη μεταφοράς της υψηλής τάσης στον ΑΔΜΗΕ και την διάθεση της χαμηλής τάσης στην ΔΕΗ, που την συντελεί μέσω της κατά 100% θυγατρικής της ΔΕΔΔΗΕ. Την λιανική εμπορία του ηλεκτρισμού την πέρασε σε επιλεγμένες “νεοφυείς” επιχειρήσεις μεγάλων Ομίλων. Μιλάμε για την εισηγμένη ΑΔΜΗΕ, που πνίγηκε ποντίζοντας καλώδιο €2δις για την διασύνδεση Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ, αντί να σκάβει στην ενδοχώρα. Και για την επίσης εισηγμένη ΔΕΗ, που αγόρασε τον Κωτσόβολο για να ηλεκτροδοτεί τις συσκευές που πλέον πουλάει.

Οι εναλλακτικοί πάροχοι –αλλιώς Εθνικοί Νταβατζήδες– κάνουν ανέξοδο πάρτι καβάλα στο άρμα της ΕΣΜΗΕ, μεταπουλώντας με κρατική πριμοδότηση την ακριβότερη ενέργεια στην ΕΕ, που κινεί την χώρα μας. Αυτές τις μέρες, οι πωλητές τους μας βομβαρδίζουν με νέα ακαταλαβίστικα προγράμματα δεσμευτικού χαρακτήρα, που ξέρουμε από προηγούμενη εμπειρία ότι θα τα ακυρώσουν με την ευλογία του Ρυθμιστή (ΡΑΑΕΥ), δηλαδή της κυβέρνησης, μόλις η τιμή ενέργειας πάψει να τους συμφέρει.

Εφόσον η ευθύνη ηλεκτροδότησης της χώρας έχει περάσει σε ιδιωτικές και μάλιστα εισηγμένες εταιρείες με διεθνείς μετόχους και περιουσιακά στοιχεία, γιατί δεν έχει ακόμη σηκώσει κεφάλι κάποιος ΟΤΑ, ιδιώτες καταναλωτές ή πατριώτης δικηγόρος (που είσαι Κωνσταντοπούλου;) να διεκδικήσει αποζημίωση για τις καταστροφικές συνέπειες της αμέλειάς τους σε ιδιωτικές περιουσίες και στο κοινής ιδιοκτησίας περιβάλλον και βιοποικιλότητα της χώρας; Έτσι, ώστε η δικαστική αποζημίωση να χρηματοδοτήσει την λυτρωτική υπογειοποίηση. Ίσως να το διερευνήσει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που πρόσφατα μοιάζει να άνοιξε παράρτημα στην Ελλάδα…

slpress.gr

«Η ΡΩΣΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ”

Από
anixneuseis
-
0

Η Δεξαμενή Σκέψης “Στράβων” διένειμε, χθες, μια μελέτη του Θωμά Μαρκόπουλου Υποψήφιου διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Χίο και μέλους της Επιστημονικής Επιτροπής του Κέντρου Στρατηγικών Μελετών για την Ρωσοουκρανική σύγκρουση και τις οικονομικές και γεωπολιτικές της συνέπειες. Η μελέτη διανεμήθηκε στα αγγλικά και η ελληνική μετάφραση πουθα παρατεθεί έγινε με ευθύνητων “Ανιχνεύσεων”. Παρατίθεται σε pdf το σύνολο της μελέτης σε ελληνικά και αγγλικά.

Ακολουθεί περιληπτική εισαγωγή στο κείμενο:

Η μελέτη του Θωμά Μαρκόπουλου, υποψήφιου διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και μέλους του Κέντρου Στρατηγικών Μελετών, αποτελεί μια ολοκληρωμένη ανάλυση της εμπλοκής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ρωσοουκρανικό πόλεμο από το 2022 έως το 2025, με έμφαση στις οικονομικές και γεωπολιτικές του επιπτώσεις. Η εργασία εστιάζει στη βαθμιαία αποδυνάμωση της αρχικής ενότητας της ΕΕ, στην πολιτική και στρατηγική απόκλιση μεταξύ των κρατών-μελών, και στην αδυναμία των θεσμικών μηχανισμών να αντιμετωπίσουν συντεταγμένα τις πολυεπίπεδες προκλήσεις του πολέμου.

Η ανάλυση ξεκινά με ιστορικό υπόβαθρο της σύγκρουσης, περιγράφοντας την εισβολή της Ρωσίας και τις άμεσες συνέπειες για την Ουκρανία, την Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα. Καταγράφεται το νομικό και στρατηγικό πλαίσιο των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας, οι οποίες αν και εκτεταμένες, απέφεραν μικτά αποτελέσματα. Η Ρωσία κατάφερε να προσαρμοστεί εν μέρει, ανακατευθύνοντας τις εξαγωγές της προς την Ασία και δημιουργώντας εναλλακτικά χρηματοπιστωτικά δίκτυα.

Οικονομικά, η σύγκρουση προκάλεσε έντονη αναστάτωση σε ολόκληρη την ΕΕ. Οι διαταραχές στην ενέργεια και οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες οδήγησαν σε πληθωρισμό, δημοσιονομικές πιέσεις και επιβράδυνση της βιομηχανικής παραγωγής, ιδίως στις ενεργοβόρες χώρες. Η προσφυγική κρίση με εκατομμύρια Ουκρανούς εντός της ΕΕ αύξησε την πίεση στις κοινωνικές δομές και την αγορά εργασίας, αναδεικνύοντας τις ανισότητες και τα θεσμικά κενά στην ένταξή τους.

Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η εργασία καταδεικνύει την αποτυχία της ΕΕ να λειτουργήσει ως ενιαίος στρατηγικός παράγοντας. Ο στρατηγικός κατακερματισμός μεταξύ των κρατών-μελών (ιδιαίτερα μεταξύ Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης), οι συνταγματικοί και πολιτικοί περιορισμοί σε βασικά κράτη όπως η Γερμανία και η Γαλλία, καθώς και οι διμερείς πρωτοβουλίες εκτός θεσμικού πλαισίου, υπονομεύουν τη συλλογική ευρωπαϊκή πολιτική. Παράλληλα, η συνοχή του ΝΑΤΟ δοκιμάζεται από τις ανισότητες στον επιμερισμό των βαρών, τη γεωπολιτική αστάθεια, και τις υβριδικές απειλές, περιλαμβανομένων των κυβερνοεπιθέσεων.

Η μελέτη εξετάζει επίσης τις εσωτερικές δημοσιονομικές ανισορροπίες, με έμφαση στην πίεση στα δημόσια οικονομικά των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου και τους θεσμικούς περιορισμούς στη Γερμανία. Η έλλειψη κοινής στρατηγικής για τις επενδύσεις, τις προμήθειες και την καινοτομία στον βιομηχανικό τομέα έχει εντείνει τον κίνδυνο αποβιομηχάνισης σε στρατηγικούς τομείς, ενώ η υπέρμετρη στροφή σε στρατιωτικές δαπάνες απειλεί να αποδυναμώσει μακροπρόθεσμα το Ευρωπαϊκό Πράσινο Σύμφωνο και την ψηφιακή ανταγωνιστικότητα.

Η εργασία προτείνει σειρά μέτρων πολιτικής, όπως η ίδρυση ενιαίου Στρατηγικού Διοικητηρίου της ΕΕ, η θεσμοθέτηση συμφωνίας κυβερνοάμυνας, η ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας και της εσωτερικής συνοχής με μηχανισμούς διαφανούς επιμερισμού βαρών, και η επένδυση σε κρίσιμες τεχνολογίες και αμυντική βιομηχανία. Κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι η ΕΕ πρέπει να μετασχηματιστεί σε έναν προδραστικό γεωπολιτικό δρώντα, με ενιαία στρατηγική και θεσμική συνοχή, αν θέλει να διατηρήσει τη θέση και την αξιοπιστία της στο διεθνές σύστημα.

Η εργασία αποτελεί σημαντική συμβολή στον δημόσιο διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης μετά την κρίση στην Ουκρανία και καταλήγει ότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν τα επόμενα χρόνια θα διαμορφώσουν όχι μόνο την έκβαση της σύγκρουσης, αλλά και τη φυσιογνωμία της Ευρώπης ως γεωπολιτικής δύναμης στον 21ο αιώνα.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2025/10/Ρωσία-Ουκρανία.pdf”]

Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2025/10/Russia-Ukraine.pdf”]

RAND: Πέντε Ερωτήσεις: Η Σίρα Έφρον για το Μέλλον του Ισραήλ, της Γάζας και της Περιφερειακής Ειρήνης

Από
anixneuseis
-
0

3 Οκτωβρίου 2025

Ισραηλινοί στρατιώτες στέκονται γύρω από τα τανκς και τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (APCs) απέναντι από τον βόρειο Τομέα της Λωρίδας της Γάζας, 18 Ιουλίου 2014 

Φωτογραφία: Ronen Zvulun/Reuters

Δύο χρόνια μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου από τη Χαμάς και την έναρξη του πολέμου στη Γάζα, η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι.

Παρά τις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η περιοχή, η Σίρα Έφρον του RAND βλέπει λόγους για αισιοδοξία. «Το βασικό εμπόδιο είναι ο φόβος και η έλλειψη εμπιστοσύνης», δήλωσε. «Παρόλο που υπάρχουν ιδεολόγοι υπονομευτές και στις δύο πλευρές, η πλειοψηφία των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων επιθυμεί την ειρήνη, αλλά δεν πιστεύει ότι και η άλλη πλευρά θέλει το ίδιο. Αν καταφέρουμε να το αντιμετωπίσουμε αυτό, υπάρχει δρόμος μπροστά μας.»

Η Έφρον έχει αφιερώσει την καριέρα της στη διασταύρωση έρευνας και πολιτικής, συμβουλεύοντας κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς για τα πιο σύνθετα ζητήματα της περιοχής. Τον Αύγουστο, ονομάστηκε Επίτιμη Πρόεδρος Πολιτικής για το Ισραήλ στο RAND. Η έδρα ιδρύθηκε από το Ίδρυμα Rosalinde and Arthur Gilbert και το Ίδρυμα Diane and Guilford Glazer. Σε αυτόν τον νέο ρόλο, η Έφρον αξιοποιεί δύο δεκαετίες εμπειρίας στα ισραηλινά και μεσανατολικά θέματα για να επεκτείνει την έρευνα του RAND στην περιοχή.

Πώς θα περιγράφατε την τρέχουσα κατάσταση του πολέμου στη Γάζα και την ευρύτερη κατάσταση στη Μέση Ανατολή;

Στο θετικό, όταν η Χαμάς εξαπέλυσε την επίθεσή της στις 7 Οκτωβρίου, στόχος της ήταν να προκαλέσει μια επίθεση πολλαπλών μετώπων εναντίον του Ισραήλ—συμπαρασύροντας τη Χεζμπολάχ, το Ιράν και άλλους—και ευτυχώς, αυτό το σενάριο δεν υλοποιήθηκε. Αντιθέτως, χάρη κυρίως στις ενέργειες του Ισραήλ, η Χεζμπολάχ έχει αποδυναμωθεί, το καθεστώς Άσαντ στη Συρία έχει καταρρεύσει, το Ιράν, όπως αποδεικνύεται, δεν είναι αήττητο, και το δίκτυο των αντιπροσώπων του έχει ουσιαστικά εξασθενίσει. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, ο Λίβανος και η Συρία έχουν μια ευκαιρία να ξαναχτιστούν.

Στη Γάζα, έχουν επίσης σημειωθεί σημαντικές στρατιωτικές επιτυχίες, με τη Χαμάς να μην είναι πλέον ο τρομοκρατικός στρατός που υπήρξε, ούτε μια κυβερνώσα αρχή, πόσο μάλλον ένας δρών που θα μπορούσε να αποτελέσει ξανά απειλή τύπου 7ης Οκτωβρίου. Παρά αυτά τα κέρδη, το Ισραήλ εξακολουθεί να επιδιώκει τον ασαφή στόχο της «ολοκληρωτικής νίκης», χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική για την επίτευξή του. Η συνέχιση του πολέμου—στην οποία αντιτίθεται η συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών και της ηγεσίας των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF)—θέτει σε κίνδυνο αυτές τις στρατιωτικές επιτυχίες. Απομονώνει περαιτέρω το Ισραήλ σε διεθνές επίπεδο, απομακρύνει τους Ευρωπαίους και Άραβες εταίρους του και δυσκολεύει τις χώρες της περιοχής να επικεντρωθούν σε διασυνοριακές προκλήσεις και να συνεργαστούν για την αποδυνάμωση των ριζοσπαστικών δυνάμεων.

Την ίδια στιγμή, αυτός ο πόλεμος εξακολουθεί να προκαλεί τεράστιο ανθρωπιστικό και άμαχο φόρο αίματος στον πληθυσμό της Γάζας. Οι στρατιωτικές επιτυχίες από μόνες τους δεν μπορούν να αποδώσουν, εάν δεν μετατραπούν σε διπλωματικές και στρατηγικές επιδιώξεις.

Αυτό ισχύει σε ολόκληρη την περιοχή, αλλά πιο άμεσα στη Γάζα. Το 20-σημείων σχέδιο του Προέδρου Τραμπ για τον τερματισμό του πολέμου θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για έξοδο. Ωστόσο, η ουσία βρίσκεται στις λεπτομέρειες, και απέχουμε πολύ τόσο από μια συμφωνία όσο και από ένα σχέδιο υλοποίησης.

Οι στρατιωτικές επιτυχίες από μόνες τους δεν μπορούν να αποδώσουν, εάν δεν μετατραπούν σε διπλωματικές και στρατηγικές επιδιώξεις.

 

Ποια βασικά γεγονότα θα μπορούσαν να υποδείξουν την κατεύθυνση των εξελίξεων στη Γάζα και την ευρύτερη περιοχή στο εξής;

Ενώ οι άνθρωποι σε όλη την περιοχή και τον κόσμο κρατούν την ανάσα τους για την απάντηση της Χαμάς στην πρόταση του Προέδρου Τραμπ, οι αραβικές και περιφερειακές χώρες, που συμφωνούν κατ’ αρχήν με το σχέδιο, επιθυμούν να διασφαλίσουν ότι εξυπηρετούνται τα βασικά συμφέροντα εθνικής τους ασφάλειας. Οι χώρες αυτές—που αναμένεται να στείλουν δυνάμεις ασφαλείας στη Γάζα και να χρηματοδοτήσουν την ανοικοδόμηση, η οποία εκτιμάται σε πάνω από 50 δισεκατομμύρια δολάρια—θέλουν να διασφαλίσουν ότι, παρόλο που το σχέδιο προβλέπει την ίδρυση διεθνούς συμβουλίου για την ανοικοδόμηση της Γάζας, η Λωρίδα θα παραμείνει παλαιστινιακή, με παλαιστινιακή διακυβέρνηση. Επίσης, θέλουν να υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα για την αποχώρηση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF). Το Ισραήλ, από την άλλη πλευρά, θέλει αυτές οι λεπτομέρειες να παραμείνουν ασαφείς και αντιτίθεται, επί της αρχής, σε ουσιαστικό ρόλο της Παλαιστινιακής Αρχής και σε οποιαδήποτε σύνδεση της πρότασης κατάπαυσης του πυρός με την παλαιστινιακή κρατικότητα. Αυτά τα χάσματα πρέπει να γεφυρωθούν, αλλιώς θα χαθεί μια ευκαιρία—που μπορεί να μην επιστρέψει για χρόνια—να τερματιστεί ο πόλεμος, να επιστρέψουν οι όμηροι και να χαραχθεί πορεία εξόδου από το τέλμα της Γάζας.

Μια άλλη σημαντική εξέλιξη είναι η επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ και των Αράβων εταίρων του στην ειρήνη, όπως η Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, και ειδικά η Αίγυπτος.

Η διατήρηση ισχυρών σχέσεων Ισραήλ–Αιγύπτου είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια και των δύο χωρών, για οποιοδήποτε μέλλον στη Γάζα, καθώς και για τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή.

Καθώς η ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα επιδεινώνεται, ποιες θεωρείτε ως τις πιο επείγουσες προτεραιότητες για τη βελτίωση των συνθηκών επί του πεδίου;

Ορισμένα άμεσα και πρακτικά βήματα θα μπορούσαν να κάνουν πραγματική διαφορά. Από την πλευρά του Ισραήλ, η γραφειοκρατία γύρω από την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα είναι υπερβολικά περίπλοκη. Παρότι οι ανησυχίες ασφαλείας του Ισραήλ είναι βάσιμες, η απλοποίηση της διαδικασίας εγγραφής των ανθρωπιστικών οργανώσεων, η αντιμετώπιση θεμάτων τελωνείων, η βελτίωση των ελέγχων στα σημεία διέλευσης και η μεγαλύτερη ευελιξία σε είδη διπλής χρήσης θα μπορούσαν να βοηθήσουν. Αυτό περιλαμβάνει την αναθεώρηση παραλόγων περιορισμών—όπως το να μην επιτρέπεται η είσοδος κρέατος ή τσιγάρων στη Γάζα. Αυτά τα είδη διακινούνται συνεχώς λαθραία και δημιουργούν ένα επιπλέον κίνητρο για εκτεταμένες λεηλασίες. Η άρση τέτοιων απαγορεύσεων θα μπορούσε να βοηθήσει την παροχή βοήθειας εκεί όπου χρειάζεται, πιο γρήγορα.

Ο ΟΗΕ έχει επίσης ρόλο να διαδραματίσει—όχι μόνο στη συνηγορία, αλλά και στην επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα. Χρειάζεται περισσότερη ρεαλιστική συνεργασία μεταξύ Ισραήλ και ΟΗΕ ώστε να διασφαλιστεί ότι η βοήθεια φτάνει στους ανθρώπους.

Η Αίγυπτος, η οποία αποτελεί την κύρια πύλη βοήθειας, πρέπει επίσης να επεκτείνει τον δρόμο από το λιμάνι προσγείωσης του Ελ Αρίς προς τη Γάζα και να επιτρέψει στον ΟΗΕ να βοηθήσει στην παρακολούθηση και προτεραιοποίηση της βοήθειας εκεί, ανάλογα με τις ανάγκες. Αυτή τη στιγμή, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι καμία οντότητα της διεθνούς κοινότητας δεν έχει ορατότητα στην παροχή βοήθειας που βρίσκεται στην Αίγυπτο.

Επιπλέον, πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από την καταμέτρηση φορτηγών με βοήθεια και να εστιάσουμε στο γεγονός ότι η ανθρωπιστική βοήθεια δεν είναι μόνο τρόφιμα—είναι επίσης υγειονομική περίθαλψη, αποχέτευση και στέγαση. Για παράδειγμα, πώς μπορείς να μαγειρέψεις ρύζι χωρίς κατσαρόλα ή βραστό νερό; Χρειαζόμαστε λύσεις προσανατολισμένες στα αποτελέσματα, που να αντιμετωπίζουν τα βασικά προβλήματα, όχι απλώς τον αριθμό των εισροών.

Τι θα μπορούσε να γίνει άμεσα για να αποτραπεί περαιτέρω κλιμάκωση στην περιοχή;

Το πιο σημαντικό βήμα είναι ο τερματισμός των εχθροπραξιών στη Γάζα και η επίτευξη κατάπαυσης του πυρός—πιθανότατα προσωρινής αρχικά, με στόχο να γίνει μόνιμη. Αυτό πρέπει να συνδυαστεί με ένα σχέδιο για την «επόμενη μέρα» στη Γάζα. Πολλοί συμφωνούν με τις βασικές αρχές που περιλαμβάνει το πλαίσιο του Προέδρου Τραμπ, όπως μια μεταβατική διοίκηση, ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και έναν πολιτικό ορίζοντα για τους Παλαιστίνιους.

Πέρα από τη Γάζα, η στήριξη της κυβέρνησης του Λιβάνου και η βοήθεια για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ θα μπορούσαν να σταθεροποιήσουν ένα ακόμη σημείο ανάφλεξης και να βοηθήσουν τον Λίβανο να ανακάμψει από δεκαετίες κρίσεων. Στη Συρία, οι προσπάθειες σταθεροποίησης και ταχείας μεταρρύθμισης, ώστε να αξιοποιηθεί η διεθνής δυναμική, είναι καθοριστικές. Η άρση των κυρώσεων από μόνη της δεν επαρκεί χωρίς μια πιο ολοκληρωμένη στρατηγική.

Σε περιφερειακό επίπεδο, το Ισραήλ πρέπει να είναι προσεκτικό και να διαφυλάξει τα συμφέροντά του στην εθνική ασφάλεια, χωρίς όμως να υπερβεί τα όρια—όπως συμβαίνει στον Λίβανο, τη Συρία, την Αίγυπτο και, φυσικά, με το χτύπημα στην ηγεσία της Χαμάς στην Ντόχα. Είναι προς το συμφέρον του Ισραήλ να προωθήσει την περιφερειακή ενσωμάτωση και την ομαλοποίηση. Οι υπερβολικές ενέργειες υπονομεύουν την πρόοδο ή, στην καλύτερη περίπτωση, την καθυστερούν. Αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο που η περιφερειακή συνεργασία είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση διασυνοριακών προκλήσεων όπως η κλιματική αλλαγή, η επισιτιστική και υδάτινη ανασφάλεια, η τεχνητή νοημοσύνη και ο ριζοσπαστισμός.

Είναι προς το συμφέρον του Ισραήλ να προωθήσει την περιφερειακή ενσωμάτωση και την ομαλοποίηση. Οι υπερβολικές ενέργειες υπονομεύουν την πρόοδο ή, στην καλύτερη περίπτωση, την καθυστερούν.

 

Τι θα απαιτηθεί για μια μακροπρόθεσμη, διαρκή ειρήνη—όχι μόνο στη Γάζα, αλλά σε ολόκληρη την περιοχή;

Οι χώρες και οι ηγέτες της περιοχής—όπως στη Συρία και τον Λίβανο—αλλάζουν με τρόπους που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις προοπτικές ειρήνης, και μια φυσική αλλαγή στο Ιράν θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει. Παρά τα χρόνια αυταπάτης ότι η ειρήνη στην περιοχή θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς την επίλυση της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης, τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου έφεραν ξανά το ζήτημα στο προσκήνιο.

Αν και η κατάπαυση του πυρός στη Γάζα είναι επείγουσα και απαραίτητη, δεν θα είναι από μόνη της αρκετή. Τόσο οι Ισραηλινοί όσο και οι Παλαιστίνιοι πρέπει να αποδεχτούν ότι η αυτοδιάθεση του ενός λαού δεν αναιρεί την αυτοδιάθεση του άλλου. Δεν πρόκειται για παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος.

Η ασφάλεια και η ευημερία της μίας πλευράς δεν χρειάζεται να είναι εις βάρος της άλλης. Η οικοδόμηση εμπιστοσύνης και η διασφάλιση ασφάλειας και για τους Ισραηλινούς και για τους Παλαιστίνιους θα είναι καθοριστικής σημασίας για οποιαδήποτε πιθανότητα διαρκούς ειρήνης. Θα απαιτηθεί επίσης οικοδόμηση και ενίσχυση θεσμών.

Το Ισραήλ πρέπει να αναγνωρίσει ότι ο παλαιστινιακός εθνικισμός είναι υπαρκτός, και δεν μπορεί να αποκλείσει την προοπτική ενός μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους.

Αυτό θα είναι δύσκολο να «πουληθεί», αλλά όταν το εντάσσεις σε ένα ευρύτερο πλαίσιο—με την περιφερειακή ενσωμάτωση, τις μεταρρυθμίσεις στην Παλαιστινιακή Αρχή και τις εγγυήσεις ασφάλειας για το Ισραήλ—βλέπεις πολύ μεγαλύτερη αποδοχή μεταξύ των Ισραηλινών. Αυτό σημαίνει οικοδόμηση δυνατοτήτων, αφοπλισμό της Χαμάς και δημιουργία ρεαλιστικών σχεδίων για το πώς να προχωρήσουμε. Δεν έχει να κάνει μόνο με διακηρύξεις· έχει να κάνει με την επιχειρησιακή εφαρμογή λύσεων.

rand.org

Μια Φρικτή Απόφαση: ο Στρατός στο Σικάγο

Από
anixneuseis
-
0

 


(Jim Vondruska / Reuters)

  Tom Nichols

Staff writer

Για να καταλάβουν ένα δημοκρατικό έθνος, οι αυταρχικοί πρέπει να ελέγξουν τρεις πηγές εξουσίας: τις υπηρεσίες πληροφοριών, το δικαστικό σύστημα και τις ένοπλες δυνάμεις. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο κύκλος των επίδοξων αυταρχικών γύρω του έχουν σημειώσει ταχεία πρόοδο προς την κατάληψη αυτών των θεσμών και την αποκοπή τους από το Σύνταγμα και το κράτος δικαίου. Η κοινότητα πληροφοριών έχει ουσιαστικά φιμωθεί, και οι κορυφαίοι νομικοί και αστυνομικοί της χώρας εκκαθαρίζονται και αντικαθίστανται με πιστούς κομματικούς.

Μόνο οι ένοπλες δυνάμεις παραμένουν εκτός του ελέγχου του Τραμπ. Παρά την απόλυση πολλών ανώτατων αξιωματικών —και την απειλή του Τραμπ να απολύσει και άλλους— οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ εξακολουθούν να διοικούνται από στρατηγούς και ναυάρχους που έχουν ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα και όχι στον ανώτατο διοικητή. Αλλά για πόσο ακόμα;

Ο Τραμπ και ο προσωπικός του υπηρέτης στο Υπουργείο Άμυνας, ο Υπουργός Φυσικής Αγωγής Πιτ Χέγκσεθ, επιχειρούν πλέον συστηματικά να μετατρέψουν τους άνδρες και τις γυναίκες των ενόπλων δυνάμεων στον προσωπικό και κομματικό στρατό του Τραμπ. Κατά την πρώτη του θητεία, ο Τραμπ παραβίασε συστηματικά την ιερή αμερικανική παράδοση της πολιτικής ουδετερότητας του στρατού, αλλά άτομα γύρω του —συμπεριλαμβανομένων εν αποστρατεία και εν ενεργεία στρατηγών όπως οι Τζέιμς Μάτις, Τζον Κέλι και Μαρκ Μίλεϊ— συγκράτησαν ορισμένα από τα χειρότερά του ένστικτα. Πλέον, δεν έχει απομείνει κανείς να τον σταματήσει: ο πρόεδρος έμαθε από τις δυσκολίες της πρώτης του θητείας και αυτή τη φορά έχει περιβάλλει τον εαυτό του με ένα Υπουργικό Συμβούλιο από κόλακες και ιδεολόγους αντί για συμβούλους, ιδίως στο Πεντάγωνο. Έχει κηρύξει τον πόλεμο στο Σικάγο· χαρακτήρισε το Πόρτλαντ του Όρεγκον ως «πολεμική ζώνη»· και αναφέρθηκε στους πολιτικούς του αντιπάλους ως «ο εσωτερικός εχθρός».

Ο Τραμπ επιδιώκει ξεκάθαρα να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική ισχύ για να επιβάλει μεγαλύτερο έλεγχο στον αμερικανικό λαό, και σύντομα, οι ανώτατοι στρατιωτικοί διοικητές των ΗΠΑ ενδέχεται να χρειαστεί να αποφασίσουν εάν θα αρνηθούν να υπακούσουν σε τέτοιες εντολές από τον ανώτατο διοικητή. Η μεγαλύτερη κρίση των σχέσεων μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας στην αμερικανική σύγχρονη ιστορία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.

Γράφω αυτές τις λέξεις με μεγάλη ανησυχία. Όταν ήμουν καθηγητής στο Ναυτικό Πολεμικό Κολέγιο, έδινα διαλέξεις σε Αμερικανούς αξιωματικούς για τη σταθερότητα των πολιτικο-στρατιωτικών σχέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα αξιοσημείωτο ιστορικό επίτευγμα που επέτρεψε στον ισχυρότερο στρατό του κόσμου να υπηρετεί τη δημοκρατία χωρίς να αποτελεί απειλή γι’ αυτήν. Σε τέτοιο βαθμό σεβόμουν αυτό το σύστημα, ώστε ταξίδεψα στη Μόσχα λίγο πριν από την πτώση της Ε.Σ.Σ.Δ. και είπα σε ένα ακροατήριο Σοβιετικών στρατιωτικών αξιωματούχων ότι έπρεπε να δουν τον αμερικανικό στρατό ως πρότυπο για το πώς να αποκοπούν από το Κομμουνιστικό Κόμμα και την πολιτική του Κρεμλίνου. Τακτικά υπενθύμιζα τόσο στους στρατιωτικούς μαθητές μου όσο και σε πολιτικά ακροατήρια ότι είχαν κάθε λόγο να εμπιστεύονται τους αμερικανικούς θεσμούς και την συνταγματική πίστη των πολιτικών και στρατιωτικών ηγετών των ΗΠΑ.

Αυτή η νέα και επικίνδυνη συγκυρία έχει προκύψει για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων και τα καμώματα του Τραμπ μπροστά σε νεαρούς στρατιώτες και ναύτες, μέσω των οποίων κατάφερε να παρασύρει πολλούς από αυτούς σε επιδείξεις κομματικής συμπεριφοράς που συνιστούν ταυτόχρονα προσβολή στις αμερικανικές πολιτικο-στρατιωτικές παραδόσεις και παραβίαση των στρατιωτικών κανονισμών. Οι ανώτατοι στρατιωτικοί ηγέτες θα έπρεπε να είχαν παρέμβει για να αποτρέψουν τον Τραμπ από το να μετατρέψει τις ομιλίες του στο Φορτ Μπραγκ και στον Ναύσταθμο του Νόρφολκ σε κομματικές συγκεντρώσεις· η σιωπή των υπουργών Στρατού και Ναυτικού, του Μικτού Επιτελείου Στρατού, και ορισμένων κορυφαίων στρατηγών και ναυάρχων είναι εξοργιστική. Προς τιμήν τους, οι ίδιοι αυτοί αξιωματικοί άκουσαν απαθώς τον Τραμπ και τον Χέγκσεθ να τους επιτίθενται με πολιτικές κορώνες κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Κουάντικο την περασμένη εβδομάδα. Αλλά οι νεαροί οπλίτες και οι άμεσοι ανώτεροί τους λαμβάνουν το παράδειγμα από την κορυφή, και μία μέρα ευπρέπειας από την ανώτατη διοίκηση δεν μπορεί να αναιρέσει την επιρροή του Τραμπ στις χαμηλότερες βαθμίδες.

Η ρητορική του Τραμπ στις ομιλίες του προς τις ένοπλες δυνάμεις ήταν απαράδεκτη—εξευτέλισε πρώην ανώτατους διοικητές, επιτέθηκε σε εκλεγμένους αξιωματούχους που βρίσκονται σε ενεργό θητεία και είπε στα μέλη των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ ότι άλλοι Αμερικανοί είναι οι εχθροί τους.

Αλλά οι πράξεις του είναι χειρότερες. Με την αποστολή στρατευμάτων σε αμερικανικές πόλεις, έχει δημιουργήσει μια αντιπαράθεση στην οποία οι στρατιωτικοί διοικητές ενδέχεται σύντομα να χρειαστεί να επιλέξουν ανάμεσα στην υπακοή στον πρόεδρο και την υπακοή στον νόμο.

«Αυτή είναι μια χώρα του Συνταγματικού Δικαίου, όχι του στρατιωτικού νόμου», έγραψε την περασμένη εβδομάδα η δικαστής Κάριν Ίμεργκουτ—συντηρητική διορισμένη από τον Τραμπ—όταν μπλόκαρε την προσπάθεια του Τραμπ να στείλει στρατό στο Πόρτλαντ. Ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου Στίβεν Μίλερ πιθανότατα προανήγγειλε τις επόμενες κινήσεις του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής αγνόησης τέτοιων αποφάσεων, όταν εξαπέλυσε επίθεση κατά της απόφασης της Ίμεργκουτ. Ο Μίλερ, ένας άνθρωπος που μισεί να τον αποκαλούν φασίστα, προέβη σε φασιστική κατηγορία λέγοντας ότι ένα «μεγάλο και αυξανόμενο κίνημα αριστερής τρομοκρατίας σε αυτή τη χώρα» καλύπτεται από «άκρα αριστερούς Δημοκρατικούς δικαστές, εισαγγελείς και γενικούς εισαγγελείς».

Η προσπάθεια του Τραμπ να στρατιωτικοποιήσει τις πόλεις της Αμερικής εξακολουθεί να δοκιμάζεται στα δικαστήρια. Αλλά έχει ήδη εκδώσει και άλλες εντολές που είναι πιθανόν παράνομες. Ο πρόεδρος έχει αποφασίσει—μονομερώς—ότι μπορεί να κηρύξει πόλεμο κατά των «ναρκοτρομοκρατών», και επιπλέον έχει αποφασίσει ότι μπορεί να διατάξει τις ένοπλες δυνάμεις να ανατινάξουν κατά βούληση αυτούς τους ύποπτους διακινητές ναρκωτικών. Έχουν καταστραφεί αρκετές βάρκες και έχουν σκοτωθεί πολλοί άνθρωποι, αλλά ούτε ο αμερικανικός νόμος ούτε το διεθνές δίκαιο (συμπεριλαμβανομένων συμφωνιών που έχουν υπογραφεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες) επιτρέπουν στον πρόεδρο να κηρύξει έναν ψευδεπίγραφο πόλεμο κατά των ναρκωτικών και στη συνέχεια να διατάξει συνοπτικές εκτελέσεις ανθρώπων που δεν βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν συνιστούν άμεση απειλή για αμερικανικές ζωές.

Το Πεντάγωνο συνεχίζει να εκτελεί αυτές τις εντολές, αλλά ήδη κυκλοφορούν αναφορές ότι ορισμένοι στρατιωτικοί διοικητές προσπαθούν να καταλάβουν εάν εκτίθενται νομικά λειτουργώντας ως προσωπικό εκτελεστικό απόσπασμα του Τραμπ. Τα ερωτήματά τους είναι πιθανότατα πιο δύσκολο να απαντηθούν, καθώς ο Τραμπ και ο Χέγκσεθ απέλυσαν τους κορυφαίους στρατιωτικούς νομικούς που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην απάντηση τέτοιων ερωτήσεων.

Ο Τραμπ, φυσικά, δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τις βενεζουελάνικες ταχύπλοες ή για φαρσέρ με στολές στο Πόρτλαντ. Τον νοιάζει η εξουσία, και γι’ αυτό είναι αποφασισμένος να επιδείξει στρατιωτική ισχύ στους δρόμους των αμερικανικών πόλεων. Καθώς η αντίδραση εντείνεται και η δημοτικότητά του πέφτει, ο Τραμπ μπορεί να μπει στον πειρασμό να δώσει εντολές στον στρατό με σκοπό να καταστείλει τη διαφωνία, να διαταράξει τις εκλογές ή να συλλάβει πολιτικές προσωπικότητες· έχει ήδη ρίξει την ιδέα της επίκλησης του Νόμου περί Εξέγερσης, που θα μπορούσε να επιτρέψει τέτοιες ενέργειες. Μπορεί ακόμη και να φτάσει σε σημείο απόγνωσης ώστε να εξαπολύσει έναν πόλεμο στο εξωτερικό—όπως φαίνεται να προσπαθεί να κάνει αυτή τη στιγμή με τη Βενεζουέλα.

Εάν ακολουθήσουν περισσότερες τέτοιες εντολές, πώς θα πρέπει να απαντήσουν οι ηγέτες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων;

Το 2017, ο στρατηγός της Αεροπορίας Τζον Χάιτεν, τότε επικεφαλής της Στρατηγικής Διοίκησης των ΗΠΑ (η οποία ελέγχει το πυρηνικό οπλοστάσιο των ΗΠΑ), ρωτήθηκε τι θα έκανε αν ο πρόεδρος του έδινε μια παράνομη εντολή. Η απάντησή του πλέον ακούγεται αφελής:

Θα μου πει τι να κάνω, και αν είναι παράνομο, ξέρετε τι θα γίνει; Θα του πω, «Κύριε Πρόεδρε, αυτό είναι παράνομο.» Και ξέρετε τι θα μου πει; Θα πει, «Τι θα ήταν νόμιμο;» Και θα σκεφτούμε επιλογές με συνδυασμό ικανοτήτων για να απαντήσουμε σε όποια κι αν είναι η κατάσταση, και έτσι δουλεύει. Δεν είναι και τόσο περίπλοκο.

Δυστυχώς, είναι τόσο περίπλοκο—ειδικά τώρα που το Ανώτατο Δικαστήριο έχει ευλογήσει τον πρόεδρο με βασιλική ασυλία. Τίποτα δεν θα εμπόδιζε τον Τραμπ από το να πει: Ξεχάστε τους νομικούς. Κάντε το. Θα σας καλύψω εγώ. (Εξάλλου, το έχει ήδη πει στους πιστούς του στις προεκλογικές συγκεντρώσεις, και έκανε πράξη αυτή την υπόσχεση όταν απένειμε χάρη στους στασιαστές της 6ης Ιανουαρίου.)

Ακόμα κι αν ένας αξιωματικός αρνηθεί μια παράνομη εντολή, ο Τραμπ μπορεί απλώς να συνεχίσει να απολύει ανθρώπους μέχρι να βρει κάποιον αξιωματικό που να είναι αρκετά δειλός, καιροσκόπος ή πιστός στο MAGA ώστε να την εκτελέσει. Ο αξιωματικός που τελικά θα πει το ναι αφού όλοι οι άλλοι πουν όχι, θα επιφέρει ντροπή στις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, θα θέσει σε κίνδυνο Αμερικανούς πολίτες και θα υπονομεύσει το Σύνταγμα, αλλά τελικά, ο Τραμπ θα βρει αυτό το άτομο.

Γι’ αυτό οι ανώτατοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι της Αμερικής, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου του Μικτού Επιτελείου Στρατού, στρατηγού Νταν Κέιν, πρέπει να πλησιάσουν τον Τραμπ τώρα και να του καταστήσουν σαφές ότι δεν πρόκειται να υπακούσουν σε παράνομες εντολές που στρέφονται κατά Αμερικανών πολιτών ή διαταράσσουν την πολιτική διαδικασία των ΗΠΑ. (Δεν πρέπει να μπουν στον κόπο να μιλήσουν με τον Χέγκσεθ, ο οποίος δεν διαθέτει πραγματική πολιτική αυτονομία και το πιθανότερο είναι να κάνει ό,τι του πουν από τον Λευκό Οίκο.) Το Κογκρέσο, μέχρι στιγμής, είναι άχρηστο στο να περιορίσει τον Τραμπ: οι Δημοκρατικοί είναι υπερβολικά δειλοί και οι Ρεπουμπλικάνοι υπερβολικά εξαρτημένοι.

Μόνο εάν σταθούν ενωμένοι μπορούν οι ανώτατοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι να αποτρέψουν τον Τραμπ από το να οδηγήσει την Αμερική σε μια ολομέτωπη σύγκρουση μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας.

Οι στρατιωτικοί αξιωματικοί είναι ανθρώπινα όντα, όχι Βάλκαν ή ρομπότ. Ακόμα και ο πιο ενάρετος νεαρός αξιωματικός μπορεί να τρέμει στην ιδέα ότι θα πρέπει να αρνηθεί μια άμεση εντολή—ειδικά αν αυτή προέρχεται από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Άλλοι μπορεί να μπουν στον πειρασμό να εγκαταλείψουν τον όρκο τους, είτε λόγω ιδεολογίας είτε από παρεξηγημένη αίσθηση υπακοής, και θα πρέπει να θυμηθούν την προειδοποίηση του Χάιτεν από το 2017:

«Αν εκτελέσεις μια παράνομη εντολή, θα πας στη φυλακή. Μπορεί να πας στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής σου.»

Οι περισσότεροι Αμερικανοί στρατιωτικοί, ωστόσο, δεν χρειάζονται υπενθύμιση για το συνταγματικό τους καθήκον. Αυτό που χρειάζονται είναι κάποια διαβεβαίωση ότι έχουν τη στήριξη της ιεραρχίας τους για να αντισταθούν σε παράνομες εντολές. Κι εμείς οι υπόλοιποι, είτε είμαστε εκλεγμένοι αξιωματούχοι είτε απλοί πολίτες, οφείλουμε να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να κάνουμε σαφές στους συμπολίτες μας με στολή ότι, αν ρισκάρουν την καριέρα τους και ακόμη και την ελευθερία τους για να προστατεύσουν το Σύνταγμα, θα σταθούμε στο πλευρό τους.

1...544545546...3,034Σελίδα 545 από 3,034