
ΑβΑΣΙΛΙ ΘεΛΟ ΣΚΙΛΟ

The Atlantic: Wrap It Up (Τυλίξτε το)
(Εικονογράφηση: Ben Kothe / The Atlantic)
Οι γιορτές είναι μια περίοδος αναστοχασμού, όμως τελευταία έχω αρχίσει να το παρακάνω: τις τελευταίες εβδομάδες άκουσα ξανά μια λίστα με τα κορυφαία τραγούδια μου μέσω του Spotify Wrapped, ξανακοίταξα την πολύμηνη αναζήτηση εργασίας μου στο Year in Review του LinkedIn και αναλογίστηκα τις επιδόσεις μου στα σταυρόλεξα με το Year in Games των New York Times. Το 2025 φαίνεται να υπάρχουν περισσότεροι τέτοιοι «μεταφραστές δεδομένων» από ποτέ: η υπηρεσία οργάνωσης εκδηλώσεων Partiful προσκαλεί τους χρήστες σε ένα After Party, αποκαλύπτοντας με ποιους κοινωνικοποιήθηκαν περισσότερο μέσα στη χρονιά. Το Your Year With ChatGPT μας δείχνει πόσες παύλες em ανταλλάξαμε με την τεχνητή νοημοσύνη. Υπάρχουν επίσης το Wrap-Up του PlayStation, το Year in Books του Goodreads και ετήσιες ανασκοπήσεις για το Duolingo, το Letterboxd και το Oura. Ακόμη και το Untappd, ένα κοινωνικό δίκτυο για λάτρεις της μπίρας, διαθέτει ετήσια ανακεφαλαίωση με την ονομασία Recappd.
Η παράδοση των ετήσιων ανακεφαλαιώσεων υπάρχει εδώ και χρόνια, όμως αυτό που ξεκίνησε ως ένα χαριτωμένο εύρημα μάρκετινγκ έχει πλέον εξελιχθεί σε ολόκληρη «σεζόν». Στο σημερινό διαδικτυακό τοπίο, η εξατομίκευση είναι το νόμισμα της εποχής: τα αποτελέσματα αναζήτησης, οι διαφημίσεις εντός ιστοτόπων και οι ροές περιεχομένου προσαρμόζονται με ακρίβεια στις επιθυμίες των χρηστών βάσει της συμπεριφοράς τους. Κατά την περίοδο των ανασκοπήσεων, η ίδια αυτή συμπεριφορά γίνεται το προϊόν. Δεδομένα που συνήθως προορίζονται για εσωτερικές ομάδες ανάλυσης αποκτούν ξαφνικά ενδιαφέρον από μόνα τους — και η ανασκόπησή τους μπορεί να είναι διασκεδαστική, μέχρι να θυμηθούμε πόσο στενά παρακολουθούμαστε και πόσο πολύτιμα είναι τα δεδομένα μας για τα εταιρικά κέρδη.
Επειδή η αγορά της ετήσιας οπτικοποίησης δεδομένων έχει διογκωθεί υπερβολικά και επειδή οι καταναλωτές πλέον σχεδόν αναμένουν οι ψηφιακές τους συνήθειες να συμπυκνώνονται και να επανασυσκευάζονται, προϊόντα και υπηρεσίες που δεν θα έπρεπε κατ’ ανάγκην να «τυλιχθούν» προσαρμόζονται βεβιασμένα στο φορμά. Τα τελευταία χρόνια, η Αρχή Μεταφορών της Μητροπολιτικής Περιοχής της Ουάσιγκτον εκδίδει το Metro Rewind, συγκεντρώνοντας τις δημοφιλέστερες στάσεις λεωφορείων και τρένων των επιβατών. Στόχος, σύμφωνα με δελτίο Τύπου, δεν είναι τίποτε λιγότερο από τη «μετατροπή της μεταφορικής ιστορίας κάθε ατόμου σε ένα ζωντανό, κοινοποιήσιμο στιγμιότυπο που αποτυπώνει πώς κινείται στην περιοχή». Κανένα σύνολο δεδομένων δεν είναι υπερβολικά πεζό για αυτή τη μεταχείριση: η υπηρεσία αποθήκευσης στο cloud Google One έστειλε Year in Review που ενημέρωνε τους χρήστες πόσο από τον διαθέσιμο χώρο τους έχουν καταναλώσει και πόσο καιρό είναι συνδρομητές.
Όμως οι ετήσιες ανασκοπήσεις που φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα είναι εκείνες που προσφέρουν στους ανθρώπους κάτι που πραγματικά θέλουν. Στην περίπτωση του Spotify Wrapped, η διαφημιστική καμπάνια αποδίδει τόσο για την εταιρεία που συλλέγει τα δεδομένα όσο και για τον χρήστη. Το Wrapped είναι ουσιαστικά μια εξωραϊσμένη διαφήμιση της ικανότητας του Spotify να αποκομίζει έσοδα από τα δεδομένα των χρηστών του, αλλά συνοδεύεται και από μια σειρά λειτουργιών που είναι πράγματι χρήσιμες. Ανυπομονώ για το Spotify Wrapped γιατί μου αφήνει μια λίστα αναπαραγωγής με τα αγαπημένα μου τραγούδια της χρονιάς και μου επιτρέπει να τα συγκρίνω με εκείνα των φίλων μου. Καθώς όμως όλο και περισσότερες εταιρείες σπεύδουν να μετατρέψουν ακατέργαστα δεδομένα χρηστών σε κάτι κομψό και κοινοποιήσιμο, η χρησιμότητα και η χαρά γίνονται δυσκολότερες να εντοπιστούν: χρειαζόμαστε πραγματικά μια απεικόνιση των στάσεων του μετρό που επισκέπτονται συχνότερα οι φίλοι μας;
Αυτό που αποκαλύπτεται δεν είναι πάντοτε ευχάριστο. Θεωρώ κάθε παραγγελία σε εφαρμογή διανομής φαγητού ως προσωπική αποτυχία, όμως το «YOUBER» του Uber Eats επιχειρεί να εξυμνήσει εκείνες τις νυχτερινές στιγμές οκνηρίας και υποχώρησης. Στην καλύτερή τους εκδοχή, οι εξατομικευμένες ετήσιες ανασκοπήσεις βρίσκουν τη διασκέδαση μέσα στα δεδομένα. Όμως η ιστορία ενός γεύματος — ακόμη κι ενός αξέχαστου που μοιράστηκε κανείς με φίλους — δεν μπορεί να ειπωθεί με επίπεδους αριθμούς. Και καλά κάνει το Year in Sport του Strava και είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές, γιατί ξέρω ότι θα ενοχλούμουν αν ερχόμουν αντιμέτωπος με όλες τις ημέρες που δεν έτρεξα φέτος.
Το Spotify λέει ότι «το Wrapped σου είναι αντανάκλασή σου: ανεπανάληπτο και αδιαμφισβήτητα προσωπικό». Όμως η ιδέα ότι τόσο περιορισμένα δεδομένα μπορούν να προσφέρουν τέτοιο βάθος πρόσβασης είναι μια βολική μυθοπλασία. Αυτές οι λειτουργίες μπορούν επίσης να αντικατοπτρίζουν αυτό που οι χρήστες θέλουν να δείχνουν: καθώς οι ανασκοπήσεις έχουν γίνει ετήσια προσδοκία, κάποιοι έχουν βρει τρόπους να αλλοιώνουν το ψηφιακό τους αποτύπωμα, επιλέγοντας προσεκτικά τα είδη μέσων (βιβλία στο Goodreads, ταινίες στο Letterboxd, μουσική στο Spotify) που θα αποπνέουν καλλιέργεια και γούστο όταν έρθει η ώρα της κοινοποίησης. «Όπως η μηχανή προσαρμόζεται σε εμάς, έτσι κι εμείς προσπαθούμε να προσαρμοστούμε σε αυτήν», έγραφε η συνάδελφός μου Nancy Walecki σε κείμενό της το 2023 για το Spotify Wrapped. Οι φανατικοί συζητούν πότε ακριβώς το Spotify σταματά να καταγράφει τη συμπεριφορά των χρηστών και ποιες εβδομάδες του έτους ίσως δεν υπολογίζονται για την επόμενη έκδοση. Φέτος, το Spotify παρακολούθησε τις ακροάσεις από τον Ιανουάριο έως τα μέσα Νοεμβρίου, πράγμα που σημαίνει ότι το διάστημα από τα μέσα Νοεμβρίου έως τον Δεκέμβριο μπορεί να είναι χρόνος χωρίς επιτήρηση. «Ασφαλείς μήνες για να ακούτε τις ένοχες απολαύσεις σας», είχε αποκαλέσει κάποτε αυτό το αόριστο διάστημα ένα άρθρο του Mashable.
Το 2025, η επιτήρηση δεν αποτελεί αποκάλυψη. Επιλέγουμε να παραχωρούμε τα πολύτιμα δεδομένα μας σε ορισμένες εφαρμογές επειδή αποδεχόμαστε ότι τα προϊόντα αξίζουν το τίμημα. Και, σε πολλές περιπτώσεις, όταν καταφθάνουν οι ετήσιες ανασκοπήσεις, τις υποδεχόμαστε ευχαρίστως. Βοηθά, όμως, όταν οι εταιρείες μας δίνουν κάτι που καθιστά αυτές τις παραχωρήσεις λίγο πιο ανεκτές. Εξ ου και η συμφωνία που συνάπτω κάθε χρόνο με το Spotify. Παρ’ όλα αυτά, απολαμβάνω όποιες λίγες ευκαιρίες μου δίνονται να ξεφεύγω από το άγρυπνο βλέμμα αυτών των συλλεκτών δεδομένων. Έχουμε ακόμη μία ολόκληρη εβδομάδα πριν ξεκινήσει η καταγραφή για τις ανασκοπήσεις της επόμενης χρονιάς — και ύστερα θα τα ξανακάνουμε όλα από την αρχή.
Η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης μεταφέρεται στην Τουρκία – το Ισραήλ προσφέρει διέξοδο
![]()
του Shay Gal
Δημοσιεύθηκε: 22-12-2025, 12:09 | Τελευταία τροποποίηση: 22-12-2025, 12:09
Ο εργοτάξιος χώρος του τερματικού CO₂ Greensand στο λιμάνι του Έσμπιεργκ, Δανία, με αναμενόμενη ολοκλήρωση την άνοιξη του 2026 | Φωτογραφία: AFP/Jonathan Nackstrand
Η Ευρώπη όχι μόνο απέτυχε να απεξαρτηθεί από το ρωσικό φυσικό αέριο· μετέφερε τη διαπραγματευτική ισχύ σε ένα κράτος που χρησιμοποιεί ανοιχτά την ενέργεια ως πολιτικό εργαλείο. Η Τουρκία τοποθετείται πλέον ως κόμβος ικανός να αναμειγνύει, να μετονομάζει και να μεταπωλεί φυσικό αέριο, αποσπώντας σε αντάλλαγμα στρατηγικές παραχωρήσεις.
Όταν ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου φιλοξενεί σήμερα (σσ.η συνάντηση πραγματοποιήθηκε πριν τρείς ημέρες) στην Ιερουσαλήμ τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, η ατζέντα αναμένεται ευρεία. Η συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας θα βρεθεί στο τραπέζι. Ωστόσο, πίσω από τη φανερή ατζέντα κρύβεται ένας πιο ήσυχος αλλά πολύ πιο καθοριστικός φάκελος: η ενέργεια και η διασύνδεση με την Ευρώπη — όχι ως οικονομική συζήτηση, αλλά ως ζήτημα κυριαρχίας.
Η συνάντηση πραγματοποιείται σε μια καθοριστική συγκυρία. Η Κύπρος πλησιάζει στην ανάληψη της προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα και η Κύπρος συγκροτούν τον νοτιοανατολικό πυλώνα της Ευρώπης και το Ισραήλ δεν είναι πλέον ένας περιφερειακός ενεργειακός παίκτης.
Η ενέργεια και η συνδεσιμότητα δεν αποτελούν δευτερεύοντα ζητήματα· είναι ο συνδετικός ιστός που ενώνει τα ισραηλινά, ελληνικά, κυπριακά και ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Ακριβώς αυτή ήταν η λογική πίσω από τον αγωγό EastMed όταν σχεδιάστηκε. Ο EastMed προοριζόταν να συνδέσει απευθείας τα ισραηλινά και κυπριακά κοιτάσματα φυσικού αερίου με την Ελλάδα και από εκεί με την Ευρώπη, παρακάμπτοντας ασταθείς ενδιάμεσους και μειώνοντας την έκθεση της Ευρώπης σε εξαναγκαστικό έλεγχο μέσω ενεργειακών «πυλών». Η διακυβερνητική συμφωνία που υπογράφηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 2020 αντανακλούσε μια σαφή στρατηγική πρόθεση: γεωγραφική διαφοροποίηση και κυριαρχία.

Στα μέσα Ιανουαρίου του 2022, η κυβέρνηση Μπάιντεν απέσυρε αθόρυβα την πολιτική της στήριξη προς τον EastMed. Ως προτιμότερη εναλλακτική προωθήθηκαν οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις.
Ωστόσο, ο EastMed δεν πάγωσε για τεχνικούς ή οικονομικούς λόγους. Πάγωσε επειδή συγκρούστηκε με την προτίμηση της Ουάσιγκτον να αποφύγει την αντιπαράθεση με τον αυτοανακηρυγμένο ρόλο της Τουρκίας ως ενεργειακού «θυρωρού».
Ο χρονισμός είναι αδύνατον να αγνοηθεί. Μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα, η Ρωσία εξαπέλυσε την πλήρους κλίμακας εισβολή της στην Ουκρανία. Μέσα σε μια νύχτα, η Ευρώπη συνειδητοποίησε ότι η ενεργειακή εξάρτηση δεν είναι αφηρημένη έννοια, αλλά στρατηγικό μειονέκτημα.
Το έργο που είχε σχεδιαστεί για να μειώσει αυτό το μειονέκτημα είχε ανασταλεί ακριβώς τη στιγμή που θα αποδεικνυόταν κρίσιμο.
Αυτό που ακολούθησε δεν ήταν ανεξαρτησία, αλλά αυταπάτη. Η Ευρώπη δεσμεύτηκε να τερματίσει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο. Στην πράξη, το αναδρομολόγησε. Με τον Nord Stream εκτός λειτουργίας και τη διαδρομή διέλευσης μέσω Ουκρανίας κλειστή, το ρωσικό αέριο συνέχισε να φτάνει στην Ευρώπη μέσω του TurkStream.
Η βασική πηγή παρέμεινε ρωσική, τα έσοδα συνέχισαν να ρέουν ανατολικά, αλλά το τιμολόγιο περνούσε από την Άγκυρα. Αυτό παρουσιάστηκε ως διαφοροποίηση· στην πραγματικότητα, «ξέπλυνε» την εξάρτηση μέσω της Τουρκίας.
Το αποτέλεσμα είναι χειρότερο από πριν. Η Ευρώπη όχι μόνο απέτυχε να απελευθερωθεί από το ρωσικό αέριο· μετέφερε τη διαπραγματευτική ισχύ σε ένα κράτος που χρησιμοποιεί ανοιχτά την ενέργεια ως πολιτικό εργαλείο. Η Τουρκία τοποθετείται πλέον ως κόμβος ικανός να αναμειγνύει, να μετονομάζει και να μεταπωλεί αέριο, αποσπώντας σε αντάλλαγμα στρατηγικές παραχωρήσεις. Η εξάρτηση δεν εξαφανίστηκε· απλώς άλλαξε χέρια.
Ο αμερικανικός ρόλος σε αυτή την εξέλιξη δεν μπορεί να αποδοθεί σε μία μόνο κυβέρνηση. Η διαφορά μεταξύ Μπάιντεν και Τραμπ είναι ζήτημα ύφους, όχι αποτελέσματος. Το πρόβλημα του Τραμπ ήταν ο στρατηγικός αποπροσανατολισμός. Αντιμετώπισε επανειλημμένα θεμελιωδώς διαφορετικούς διαδρόμους ως εναλλάξιμους, προωθώντας ταυτόχρονα ανταγωνιστικούς χάρτες. Θολώνοντας τη διάκριση μεταξύ του IMEC και των τουρκοστηριζόμενων διαδρομών μέσω Καυκάσου και Κεντρικής Ασίας, υπονόμευσε τη λογική της κυρίαρχης συνδεσιμότητας.
Το επεισόδιο της «πρόσκλησης» του Καζακστάν στις Συμφωνίες του Αβραάμ ανέδειξε αυτή την αδυναμία με ασυνήθιστη σαφήνεια. Το Καζακστάν βρίσκεται στον πυρήνα του Μεσαίου Διαδρόμου, οικονομικά συνδεδεμένο με τη Μόσχα και δομικά ενταγμένο σε ευρασιατικά δίκτυα διαμετακόμισης με άξονα την Τουρκία. Η ένταξή του σε ένα μεσανατολικό αφήγημα παρήγαγε τίτλους χωρίς μοχλό ισχύος — συμβολισμό χωρίς υποδομή — και έστειλε μήνυμα σύγχυσης για το ποια γεωγραφία στήριζε στην πραγματικότητα η Ουάσιγκτον.
Η κυβέρνηση Μπάιντεν παρουσίασε τον EastMed ως περιβαλλοντικά ξεπερασμένο και γεωπολιτικά άβολο, δίνοντας προτεραιότητα στην αποκλιμάκωση και στην κλιματική «εικόνα», ενώ άφηνε την Ευρώπη εκτεθειμένη. Αντιθέτως, η κοσμοθεωρία Τραμπ ευνοεί μεγάλους διαδρόμους και συναλλακτικές συμφωνίες. Όμως η ανοχή της στις τουρκικές φιλοδοξίες — από τον διάδρομο Ζανγκεζούρ έως την προσωπική διπλωματία με την Άγκυρα — ενισχύει επίσης τον ρόλο της Τουρκίας ως αναντικατάστατου ενδιάμεσου. Δύο κυβερνήσεις, δύο αφηγήσεις, ένα κοινό αποτέλεσμα: η Ευρώπη παραμένει εξαρτημένη.
Αυτή η αντίφαση γίνεται ολοένα και πιο ορατή στη ευρύτερη συζήτηση για τους διαδρόμους. Ο IMEC ανακοινώθηκε ως μετασχηματιστικός σύνδεσμος μεταξύ Ινδίας, Κόλπου και Ευρώπης. Χωρίς όμως μια ασφαλή, κυρίαρχη μεσογειακή αγκύρωση, κινδυνεύει να παραμείνει ένας εννοιολογικός χάρτης και όχι ένας λειτουργικός διάδρομος. Ταυτόχρονα, εναλλακτικές διαδρομές μέσω Καυκάσου και Κεντρικής Ασίας, που προωθούνται ως «μεσαίοι διάδρομοι», ενισχύουν την τουρκική διαπραγματευτική ισχύ. Ακόμη και η συμβολική συζήτηση για επέκταση των Συμφωνιών του Αβραάμ στο Καζακστάν αντανακλά αυτή τη σύγχυση ανάμεσα στην επικοινωνιακή εικόνα και την πραγματική υποδομή.
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι κρίσιμο να είμαστε σαφείς ως προς την Αίγυπτο. Η διευρυνόμενη συνεργασία του Ισραήλ με την Αίγυπτο στον τομέα του φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένων συμφωνιών που επιτεύχθηκαν μόλις την περασμένη εβδομάδα, δεν υπονομεύει τον EastMed. Τον συμπληρώνει.
Η Αίγυπτος προσφέρει μια άμεση, πραγματιστική οδό εξαγωγών, αξιοποιώντας υφιστάμενες υποδομές LNG. Ο EastMed προσφέρει έναν μακροπρόθεσμο, άμεσο και κυρίαρχο διάδρομο προς την Ευρώπη.
Ο ένας είναι γέφυρα. Ο άλλος είναι η ραχοκοκαλιά. Μαζί δημιουργούν ευελιξία, όχι ανταγωνισμό. Ακριβώς γι’ αυτό η Άγκυρα αντιδρά τόσο επιθετικά και στα δύο. Η αιγυπτιακή διαδρομή ήδη μεταφέρει όγκους. Ο EastMed θα έσπαγε οριστικά το μονοπώλιο της διαμεσολάβησης.
Το οικονομικό επιχείρημα κατά του EastMed έχει επίσης υπερτονιστεί. Με κόστος κατασκευής που εκτιμάται σε μονοψήφια δισεκατομμύρια και με προβλεπόμενη διάρκεια λειτουργίας που μετριέται σε δεκαετίες, ο αγωγός δεν απαιτεί ηρωικές παραδοχές για να είναι βιώσιμος. Υπό συντηρητικά ευρωπαϊκά σενάρια τιμών, η απόσβεση του κεφαλαίου θα πραγματοποιούνταν σε χρονικό ορίζοντα τυπικό για στρατηγικές υποδομές, ενώ το στρατηγικό όφελος θα ξεκινούσε τη στιγμή που θα μειωνόταν η εξάρτηση.
Η ενεργειακή ασφάλεια δεν μπορεί να αποτιμάται μόνο ανά κυβικό μέτρο.
Ούτε ο EastMed περιορίζεται στο φυσικό αέριο. Εντάσσεται φυσικά σε μια ευρύτερη αρχιτεκτονική διαδρόμων που περιλαμβάνει ηλεκτρικές διασυνδέσεις, ψηφιακές υποδομές και μελλοντικούς φορείς ενέργειας. Τα σενάρια σχεδιασμού ήδη εξετάζουν διευρυμένη δυναμικότητα και διαμορφώσεις πολλαπλών χρήσεων. Δεν πρόκειται για μια αδρανή ιδέα που αναμένει άδεια. Πρόκειται για ένα σύνολο επιλογών που αξιολογούνται και συντονίζονται ενεργά μεταξύ των περιφερειακών εταίρων και στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών μηχανισμών.
Καμία από αυτές τις παραμέτρους δεν αμφισβητεί την αξία των Ηνωμένων Πολιτειών ως συμμάχου. Όμως η συμμαχία δεν συνεπάγεται δικαίωμα βέτο και η εταιρική σχέση δεν απαιτεί στρατηγική παράλυση. Στο ζήτημα του EastMed και της μεσογειακής συνδεσιμότητας, οι αμερικανικές προτεραιότητες δεν διαφέρουν απλώς από εκείνες του Ισραήλ, της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρώπης — τις τέμνουν. Αυτό δεν είναι κομματικό ζήτημα. Αντανακλά την προτίμηση της Ουάσιγκτον στη διαχείριση των ενδιάμεσων αντί στην εξάλειψη της εξάρτησης. Το κόστος αυτής της επιλογής είναι ήδη ορατό.
Η συνάντηση της Ιερουσαλήμ είναι κάτι περισσότερο από μια τυπική τριμερή. Σηματοδοτεί μια αναπροσαρμογή από τις περιφερειακές δημοκρατίες και την Ευρωπαϊκή Ένωση προς μια απλή αλήθεια: η ενεργειακή κυριαρχία δεν μπορεί να ανατεθεί σε τρίτους.
Η προώθηση του EastMed, παράλληλα με τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις και τη μεσογειακή αγκύρωση του IMEC, δεν αποτελεί κίνηση εναντίον της Ουάσιγκτον, αλλά ανάληψη ευθύνης για τη σταθερότητα της ίδιας της Ευρώπης.
Η Ευρώπη μπορεί να συνεχίσει να αποκαλεί τη τουρκική διαμεσολάβηση «διαφοροποίηση» ή να οικοδομήσει τις υποδομές που δίνουν ουσιαστικό περιεχόμενο στη λέξη. Ο EastMed επιβάλλει αυτή την επιλογή. Η ιστορία δεν θα θυμάται τις δηλώσεις της Ευρώπης μετά το 2022, αλλά αν επέλεξε την ανθεκτικότητα αντί της ευκολίας, τη στιγμή που ο δρόμος ήταν ξεκάθαρος.
Ο Shay Gal είναι ειδικός στη διεθνή πολιτική, τη διαχείριση κρίσεων και τη στρατηγική επικοινωνία. Εργάζεται διεθνώς, με έμφαση στις σχέσεις ισχύος, τη γεωπολιτική στρατηγική και τη δημόσια διπλωματία, καθώς και στον αντίκτυπό τους στη χάραξη πολιτικής και τη λήψη αποφάσεων.
Ισραήλ, Κύπρος και Ελλάδα υπογράφουν συμφωνία συνεργασίας σε τριμερή σύνοδο στην Ιερουσαλήμ
![]()
23 Δεκεμβρίου 2025
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης σε κοινή συνέντευξη Τύπου μετά την τριμερή συνάντηση στην Ιερουσαλήμ, στις 22 Δεκεμβρίου 2025. (ABIR SULTAN/POOL/AFP μέσω Getty Images)
Ενίσχυση των τριμερών σχέσεων:
Οι ηγέτες της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ συμφώνησαν να ενισχύσουν την τριμερή συνεργασία τους στη Μεσόγειο, κατά τη διάρκεια συνόδου που πραγματοποιήθηκε στην Ιερουσαλήμ στις 22 Δεκεμβρίου. Στο φόντο της αυξανόμενης τουρκικής επιθετικότητας στην περιοχή, ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης υπέγραψαν κοινή διακήρυξη, με την οποία συμφώνησαν να «ενισχύσουμε τη συνεχιζόμενη τριμερή μας συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας, της άμυνας και των στρατιωτικών υποθέσεων». Στο πλαίσιο της συνεργασίας, οι τρεις ηγέτες συζήτησαν τη διασύνδεση των ηλεκτρικών δικτύων μέσω του μακρύτερου και βαθύτερου υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικής ενέργειας στον κόσμο, καθώς και τη συνεργασία στον τομέα του υπεράκτιου φυσικού αερίου.
Στο στόχαστρο οι τουρκικές απειλές:
Και οι τρεις χώρες έχουν προβληματικές σχέσεις με την Τουρκία, η οποία στο παρελθόν είχε κυριαρχήσει και στα τρία εδάφη μέσω της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει απειλήσει με χρήση στρατιωτικής βίας και τα τρία κράτη. Η Άγκυρα έχει επίσης αναστείλει το εμπόριο με το Ισραήλ μετά τη σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, ενώ ταυτόχρονα στηρίζει ανοιχτά την τρομοκρατική οργάνωση. Κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου, ο Νετανιάχου δήλωσε: «Προς όσους φαντασιώνονται ότι μπορούν να επανιδρύσουν τις αυτοκρατορίες τους και την κυριαρχία τους πάνω στα εδάφη μας, λέω: Ξεχάστε το. Δεν πρόκειται να συμβεί. Μην το σκέφτεστε καν».
Συζητήσεις για κοινή δύναμη ταχείας αντίδρασης:
Ελληνικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν στις 16 Δεκεμβρίου ότι Ισραηλινοί, Έλληνες και Κύπριοι αξιωματούχοι συζητούν τη δημιουργία κοινής δύναμης ταχείας αντίδρασης για την προστασία κρίσιμων περιφερειακών υποδομών στη Μεσόγειο. Το σχέδιο φέρεται να προβλέπει τη συγκρότηση δύναμης επιπέδου ταξιαρχίας, αποτελούμενης από 2.500 άνδρες: 1.000 από το Ισραήλ, 1.000 από την Ελλάδα και 500 από την Κύπρο.
Αντίδραση ειδικών του FDD
«Η τριμερής συνεργασία μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ είναι ευπρόσδεκτη ως αντίβαρο σε μια επεκτατική Τουρκία. Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ αποτελεί σημαντικό παράγοντα. Δεν θα αργήσει η στιγμή που οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αντιληφθούν ότι η Τουρκία βρίσκεται σε αντίθεση με συμμάχους των ΗΠΑ και στηρίζει αντιπάλους τους, όπως τη Βενεζουέλα του Μαδούρο, καθώς και την εχθρική ιδεολογία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.»
— Edmund Fitton-Brown, Ανώτερος Ερευνητής
«Αυτή η τριμερής συνάντηση θα πρέπει να αποτελέσει καμπανάκι για την Άγκυρα, η οποία έχει συνηθίσει υπερβολικά να επιδεικνύει τη στρατιωτική της ισχύ στην περιοχή, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι οι κλιμακωτικές και απειλητικές της ενέργειες συσπειρώνουν τις χώρες της περιοχής με νέους τρόπους. Δεν πρόκειται για απειλή, αλλά για ευκαιρία ώστε η Τουρκία να επανεξετάσει τη στάση της.»
— Sinan Ciddi, Ανώτερος Ερευνητής
«Ενισχύοντας τη συμμαχία με την Ελλάδα και την Κύπρο, το Ισραήλ διασφαλίζει μια περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι αμυντικές συνεργασίες είναι κρίσιμες για την Ιερουσαλήμ, καθώς οι απειλές κατά της ασφάλειας του Ισραήλ εξελίσσονται συνεχώς και οι αντίπαλοί του συνωμοτούν για να απειλήσουν το εβραϊκό κράτος.»
— Enia Krivine, Ανώτερη Διευθύντρια του Προγράμματος Ισραήλ και του Δικτύου Εθνικής Ασφάλειας του FDD
Ο πρόεδρος του λιβυκού κοινοβουλίου θεωρεί άκυρη τη θαλάσσια συμφωνία με την Τουρκία, αλλά δηλώνει ανοιχτός σε επαναδιαπραγμάτευση
23 Δεκεμβρίου 2025 | Long War Journal του FDD
William Doran | Ασκούμενος
Sinan Ciddi | Ανώτερος Ερευνητής
Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, Αγκίλα Σάλεχ. (μέσω Wikimedia)
Στις 15 Δεκεμβρίου, ο Αγκίλα Σάλεχ, πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, χαρακτήρισε τη θαλάσσια συμφωνία Λιβύης–Τουρκίας του 2019 παράνομη και μη δεσμευτική, σε συνέντευξή του στο Λιβυκό Πρακτορείο Ειδήσεων (LANA). Ο Σάλεχ υποστήριξε ότι η συμφωνία ήταν «χτισμένη πάνω στην παρανομία», καθώς η κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) με έδρα την Τρίπολη δεν εξασφάλισε την επικύρωσή της από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Εκείνη την περίοδο, το λιβυκό κοινοβούλιο αποτελούσε μέρος της αντίπαλης κυβέρνησης του Τομπρούκ και εξακολουθεί να εμπλέκεται στην πολιτική αντιπαράθεση ανατολής–δύσης της Λιβύης, παρά τη de facto επανένωση.
Το 2019, η Τουρκία παρενέβη αποφασιστικά στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης για να στηρίξει την κυβέρνηση της Τρίπολης υπό τον Φαγέζ αλ-Σάρατζ, προμηθεύοντας προηγμένα οπλικά συστήματα και αναπτύσσοντας τουρκικές δυνάμεις για την ασφάλιση της κυβέρνησής του. Σε αντάλλαγμα, ο Σάρατζ υπέγραψε μια αμφιλεγόμενη συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης που διεύρυνε δραστικά τις αξιώσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο — αξιώσεις που παραβίαζαν ευθέως τις διεθνώς αναγνωρισμένες θαλάσσιες ζώνες της Ελλάδας. Η συμφωνία, που καταδικάστηκε άμεσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και περιφερειακά κράτη όπως η Αίγυπτος, εκλαμβάνεται από την Ελλάδα ως ένδειξη των αναθεωρητικών φιλοδοξιών της Άγκυρας στη Μεσόγειο.
Τον Σεπτέμβριο του 2025, η Άγκυρα επιδίωξε να οικοδομήσει πάνω στη θαλάσσια συμφωνία του 2019 με τις αρχές της Τρίπολης, επιχειρώντας να πείσει την κυβέρνηση της ανατολικής Λιβύης να προσχωρήσει —και να ενταχθεί επίσημα— στην ίδια συμφωνία.
Πλέον, ο Σάλεχ καλεί τις λιβυκές αρχές να εισέλθουν σε πολυμερείς συνομιλίες με την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Τουρκία, προκειμένου να επιτευχθεί οριστική διευθέτηση των οικονομικών δικαιωμάτων στην πλούσια σε φυσικό αέριο Ανατολική Μεσόγειο. Οι δηλώσεις αυτές ακολούθησαν τις συναντήσεις του Σάλεχ με τον πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη και τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη στην Αθήνα, στις 4 και 5 Δεκεμβρίου, κατά τις οποίες ο Σάλεχ άκουσε τις ελληνικές ανησυχίες για την οριοθέτηση του 2019. Ο Σάλεχ εξέφρασε επιφυλάξεις για τις ελληνικές θαλάσσιες διεκδικήσεις που εκτείνονται από την Κρήτη, λόγω της εγγύτητάς της με τις λιβυκές ακτές, και δήλωσε ότι η Λιβύη θα επιδιώξει μια συμφωνία με γνώμονα το ίδιον συμφέρον της και όχι σε ευθυγράμμιση με την Τουρκία ή με την Αίγυπτο και την Ελλάδα.
Τόσο η Αθήνα όσο και το Κάιρο αντιτίθενται στη θαλάσσια συμφωνία Λιβύης–Τουρκίας, με το επιχείρημα ότι παραβιάζει τα ύδατα των γειτονικών χωρών και παρέχει στην Τουρκία ευνοϊκή θέση για την εκμετάλλευση φυσικού αερίου. Ο Κακλαμάνης είχε προηγουμένως εκδώσει δημόσια δήλωση στις 4 Δεκεμβρίου, καλώντας η συμφωνία «να μην επικυρωθεί από το Κοινοβούλιο της Λιβύης». Στις 12 Δεκεμβρίου, ο διοικητής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) Χαλίφα Χάφταρ συναντήθηκε με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι στο Κάιρο, για την έναρξη συνομιλιών θαλάσσιας οριοθέτησης εκτός τουρκικού πλαισίου. Ο υποστηριζόμενος από την Αίγυπτο LNA αποτελεί μία από τις ανατολικές λιβυκές οντότητες που βρίσκονται σε σύγκρουση με την Τρίπολη και ευθυγραμμίζεται με τη Βουλή υπό την πρώην κυβέρνηση του Τομπρούκ.
Ανώτατοι Τούρκοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν έχουν ακόμη εκδώσει επίσημες δηλώσεις σχετικά με τις τοποθετήσεις του Σάλεχ ή την επίσκεψή του στην Αθήνα. Ωστόσο, το τουρκικό κρατικό πρακτορείο Anadolu Agency μετέδωσε δήλωση του Λίβυου αντιπροέδρου της Βουλής, Μοσμπάχ Ντούμα, η οποία ασκούσε κριτική στην ελληνική αντίθεση στη συμφωνία στις 8 Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με τη δήλωση, ο Ντούμα χαρακτήρισε την έκκληση του Κακλαμάνη για απόρριψη της συμφωνίας «παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Λιβύης». Στις 22 Δεκεμβρίου, το τουρκικό κοινοβούλιο παρέτεινε την ανάπτυξη των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Λιβύη έως τον Ιανουάριο του 2028, επικαλούμενο την ανάγκη «εξάλειψης επιθέσεων που ενδέχεται να στραφούν κατά των συμφερόντων της Τουρκίας στη Λιβύη από παράνομες ένοπλες ομάδες και τρομοκρατικές οργανώσεις».
Ο William Doran είναι ασκούμενος στο Ίδρυμα για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών (FDD). Ο Sinan Ciddi είναι ανώτερος ερευνητής στο FDD, όπου συνεισφέρει στο Πρόγραμμα Τουρκίας και στο Κέντρο Οικονομικής και Χρηματοοικονομικής Ισχύος. Μπορείτε να ακολουθήσετε τον Sinan στο X @sinanciddi.
Σοβαρά επεισόδια στα Τίρανα με φόντο την κυβερνητική διαφθορά
Η πολιτική ένταση στην Αλβανία περνά σε νέα φάση κλιμάκωσης, με το κέντρο των Τιράνων να μετατρέπεται σε σκηνικό σοβαρών επεισοδίων και την κυβέρνηση να βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση. Διαδηλωτές επιτέθηκαν με αυτοσχέδιες εμπρηστικές βόμβες σε κυβερνητικό συγκρότημα όπου στεγάζεται το γραφείο του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, απαιτώντας την άμεση παραίτηση της κυβέρνησης.
Η έκρηξη της λαϊκής οργής συνδέεται άμεσα με τις δικαστικές εξελίξεις γύρω από υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος, το οποίο βρίσκεται στο στόχαστρο της Ειδικής Εισαγγελίας για σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς. Οι κατηγορίες αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διαχείριση δημόσιων κονδυλίων και την ευνοϊκή μεταχείριση συγκεκριμένων εταιρειών σε μεγάλης κλίμακας έργα υποδομών.
Οι εισαγγελικές αρχές έχουν ήδη κινήσει τη διαδικασία για την άρση της κοινοβουλευτικής ασυλίας της αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Belinda Balluku, ανοίγοντας τον δρόμο ακόμη και για τη σύλληψή της. Η τελική απόφαση ανήκει στο κοινοβούλιο, όπου το κυβερνών κόμμα διατηρεί την πλειοψηφία, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει σαφές πότε θα τεθεί το ζήτημα σε ψηφοφορία.
Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις παρατάχθηκαν γύρω από τα κυβερνητικά κτίρια, περιοριζόμενες κυρίως σε αμυντική στάση, χωρίς να επιχειρήσουν άμεση διάλυση του πλήθους. Οι διαδηλωτές, εμφανώς εξοργισμένοι, κατήγγειλαν εκτεταμένη κατασπατάληση δημόσιου χρήματος και ατιμωρησία πολιτικών προσώπων.
Η ίδια η υπουργός, σε πρόσφατη τοποθέτησή της στο κοινοβούλιο, απέρριψε τις κατηγορίες ως συκοφαντικές και πολιτικά υποκινούμενες, δηλώνοντας πως θα συνεργαστεί πλήρως με τη Δικαιοσύνη. Ωστόσο, η κοινωνική ένταση δείχνει να ξεπερνά το επίπεδο των θεσμικών διαβεβαιώσεων.
Η διαχείριση έργων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, όπως δρόμοι, γέφυρες και σήραγγες, έχει μετατραπεί σε πεδίο ανοιχτής σύγκρουσης μεταξύ κυβέρνησης, Δικαιοσύνης και κοινωνίας, με τις εξελίξεις να προμηνύουν παρατεταμένη πολιτική αστάθεια και ένα δύσκολο επόμενο διάστημα για τα Τίρανα.
Νέες περιπέτειες με τη δικαιοσύνη για την Όλτα Τζάτσκα
Χωρίς να κάνει την παραμικρή δήλωση προς τους δημοσιογράφους αποχώρησε από τα γραφεία της Ειδικής Εισαγγελίας η πρώην υπουργός Εξωτερικών και Άμυνας, Olta Xhacka, η οποία είχε κληθεί να παρουσιαστεί το πρωί της Τρίτης ενώπιον των δικαστικών αρχών.
Η πρώην υπουργός απέφυγε κάθε σχόλιο για τους λόγους της παρουσίας της στο κτίριο της Δικαιοσύνης, διατηρώντας πλήρη σιωπή απέναντι στα ερωτήματα που της απηύθυναν οι δημοσιογράφοι.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κλήση της στο SPAK συνδέεται με τη συνεχιζόμενη έρευνα για την υπόθεση του λιμανιού Λιμιόνι στους Αγίους Σαράντα, μια υπόθεση που αφορά τη διαχείριση στρατιωτικής περιουσίας και τις διαδικασίες παραχώρησής της σε ιδιωτικά σχήματα.
Η έρευνα ξεκίνησε έπειτα από καταγγελία που είχε κατατεθεί πριν από αρκετά χρόνια από ανώτατο αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, με αντικείμενο απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τη μακροχρόνια εκμίσθωση ναυτικής βάσης με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους. Το ακίνητο, μεγάλης έκτασης και στρατηγικής σημασίας, παραχωρήθηκε για δεκαετίες με συμβολικό οικονομικό αντάλλαγμα.
Μέχρι να ολοκληρωθεί η εισαγγελική αξιολόγηση των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν, η ναυτική εγκατάσταση στην περιοχή των Αγίων Σαράντα παραμένει δεσμευμένη, στο πλαίσιο της έρευνας για ενδεχόμενες παρατυπίες κατά την εκχώρησή της.
Παράλληλα, στο παρελθόν έχουν διατυπωθεί σοβαρές αιτιάσεις και εις βάρος της πρώην υπουργού και του συζύγου της, που αφορούν υποθέσεις αξιοποίησης εκτάσεων στη Χιμάρα για τουριστική ανάπτυξη, οι οποίες έτυχαν ειδικού επενδυτικού καθεστώτος με κυβερνητική απόφαση.
Έχει γίνει πλέον καθημερινό φαινόμενο πρώην αλλά και εν ενεργεία πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης Ράμα να περνούν το κατώφλι της Ειδικής Εισαγγελίας για υποθέσεις διαφθοράς και κατάχρησης εξουσίας. Μέχρι στιγμής όμως ο Αλβανός πρωθυπουργός βρίσκει τρόπους να τους ξελασπώνει, μένει να δούμε για πόσο ακόμη.
Η συμφωνία ενσωμάτωσης στη Συρία πλησιάζει στην κατάρρευση

23 Δεκεμβρίου 2025
Ahmad Sharawi | Αναλυτής Έρευνας
Ο Σύρος πρόεδρος Άχμαντ αλ-Σαράα στη Δαμασκό, Συρία, στις 22 Δεκεμβρίου 2025. (Murat Gok/Anadolu μέσω Getty Images)
Σε λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα, η Συρία θα μπορούσε να επιστρέψει στην εμφύλια αναταραχή που υπέστη ο λαός της επί 13 χρόνια. Η συμφωνία του Μαρτίου για την ενοποίηση των στρατιωτικών δυνάμεων του προέδρου Άχμαντ αλ-Σαράα και του διοικητή των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) Μαζλούμ Άμπντι, υπό κουρδική ηγεσία, είναι απίθανο να ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους. Αντιθέτως, έχει σημειωθεί αναζωπύρωση της σύγκρουσης. «Σε περίπτωση που οι δυνάμεις των SDF αρνηθούν να εφαρμόσουν τη συμφωνία του Μαρτίου, τα πράγματα ενδέχεται να οδηγηθούν σε κλιμάκωση», προειδοποίησε εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών μετά από σφοδρές συγκρούσεις με δυνάμεις των SDF στο Χαλέπι στις 22 Δεκεμβρίου. Τουλάχιστον τρεις άμαχοι σκοτώθηκαν και δεκάδες τραυματίστηκαν στις μάχες. Τόσο η συριακή κυβέρνηση όσο και οι SDF συμφώνησαν στη συνέχεια να αποκλιμακώσουν τις εντάσεις.
Η βασική διαφωνία μεταξύ των δύο πλευρών αφορά το αν οι μαχητές των SDF θα ενταχθούν στον συριακό στρατό ως ενιαίες μονάδες, όπως επιμένει η ηγεσία της οργάνωσης — κάτι που θα τους επέτρεπε να διατηρήσουν έναν βαθμό αυτονομίας. Παρότι η Δαμασκός έχει «εκφράσει ετοιμότητα να αναδιοργανώσει περίπου 50.000 μαχητές [των SDF] σε τρεις κύριες μεραρχίες», η Τουρκία, ο βασικός υποστηρικτής της κεντρικής κυβέρνησης, έχει τονίσει ότι οι SDF πρέπει να ενσωματώσουν τους μαχητές τους ως άτομα και όχι ως διακριτές μονάδες.
Το ενδιαφέρον της Ουάσιγκτον για την αποτροπή σύγκρουσης στη Συρία
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι επιθυμεί μια σταθερή Συρία και έχει επαινέσει τον Σαράα για το ότι κάνει «πολύ καλή δουλειά». Μια στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και των SDF θα υπονόμευε τα αμερικανικά συμφέροντα. Οι SDF αποτελούν μακροχρόνιο εταίρο των ΗΠΑ στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), το οποίο εξακολουθεί να διατηρεί παρουσία στη Συρία. Η κουρδικής ηγεσίας οργάνωση είναι επίσης η κύρια δύναμη που φρουρεί τα κέντρα κράτησης μελών του ISIS στη βορειοανατολική Συρία. Το Ιράν, η Ρωσία και το ISIS θα ήταν όλοι πρόθυμοι να εκμεταλλευτούν οποιαδήποτε νέα αστάθεια.
Στο πλαίσιο του στοιχήματος υπέρ του Σαράα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν άρει το μεγαλύτερο μέρος των κυρώσεων κατά της Συρίας. Πιο πρόσφατα, το Κογκρέσο συμφώνησε στην κατάργηση του Νόμου Caesar, που είχε στόχο την προστασία των αμάχων από το καθεστώς Άσαντ, και συνέστησε σειρά δεικτών αναφοράς για τη διευκρίνιση των αμερικανικών προσδοκιών από τη νέα συριακή κυβέρνηση. Ένας από αυτούς τους δείκτες είναι η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας του Μαρτίου, συμπεριλαμβανομένων των προβλέψεων για την ασφάλεια και την πολιτική.
Τουρκικές απειλές κατά των SDF
Στις 22 Δεκεμβρίου, τουρκική αντιπροσωπεία υπό τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και τον υπουργό Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ επισκέφθηκε τη Δαμασκό, για συνομιλίες που επικεντρώθηκαν κυρίως στον τρόπο με τον οποίο η Άγκυρα και η Δαμασκός θα διαχειριστούν τους SDF στο άμεσο μέλλον. «Βλέπουμε ότι οι SDF δεν έχουν πρόθεση να προχωρήσουν ιδιαίτερα [προς την ενσωμάτωση]», δήλωσε ο Φιντάν μετά τη συνάντησή του με τον Σαράα και τον υπουργό Εξωτερικών Ασάαντ αλ-Σιμπάνι.
Ο Φιντάν ανέφερε προς τους SDF ότι η Τουρκία προτιμά «τον διάλογο, τη διαπραγμάτευση και τα ειρηνικά μέσα» και ότι η Άγκυρα δεν θέλει να «εξαναγκαστεί να προσφύγει ξανά στη στρατιωτική επιλογή».
Στις αρχές Δεκεμβρίου, τουρκικό δημοσίευμα ανέφερε ότι, αν οι SDF δεν συμφωνήσουν να ενταχθούν στον συριακό στρατό πριν από τον Ιανουάριο του 2026, τότε «η Δαμασκός θα πραγματοποιήσει επιχείρηση και [η Τουρκία] θα τη στηρίξει».
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συμφέρον στη διατήρηση της ειρήνης στη Συρία
Αν η συμφωνία του Μαρτίου καταρρεύσει, η Συρία κινδυνεύει να διολισθήσει εκ νέου στην αστάθεια που επέτρεψε σε αντιπάλους των ΗΠΑ, όπως το Ιράν, να εδραιωθούν στην περιοχή και να ανατραπούν τα δύσκολα κεκτημένα αμερικανικά οφέλη κατά του ISIS.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που έχουν λειτουργήσει ως ο βασικός διαμεσολαβητής μεταξύ των SDF και της Δαμασκού, θα πρέπει να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο στην αποτροπή επιστροφής στη σύγκρουση. Πρώτον, η Ουάσιγκτον οφείλει να υπενθυμίσει στον Σαράα ότι η ειρηνική ενσωμάτωση των SDF αποτελεί βασική αμερικανική προσδοκία, συνδεδεμένη με την άρση των κυρώσεων, και ότι η διατήρηση της σταθερότητας πρέπει να υπερισχύσει των απαιτήσεων της Τουρκίας και της εκστρατείας της κατά των SDF. Δεύτερον, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να καταστήσουν σαφές προς όλες τις πλευρές ότι διατηρούν την εξουσία να επιβάλλουν κυρώσεις σε οποιοδήποτε άτομο ή οντότητα «απειλεί την ειρήνη, την ασφάλεια, τη σταθερότητα ή την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας», όπως προβλέπεται αρχικά στο Εκτελεστικό Διάταγμα 13894. Στρατιωτική δράση μεταξύ των SDF και της Δαμασκού ή τουρκική επέμβαση κατά των SDF θα ενέπιπταν σαφώς στο πεδίο αυτής της εξουσίας.
Ο Ahmad Sharawi είναι αναλυτής έρευνας στο Ίδρυμα για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών (FDD). Για περισσότερη ανάλυση από τον Ahmad και το FDD, εγγραφείτε ΕΔΩ. Ακολουθήστε τον Ahmad στο X @AhmadA_Sharawi. Ακολουθήστε το FDD στο X @FDD. Το FDD είναι μη κομματικό ερευνητικό ινστιτούτο με έδρα την Ουάσιγκτον, που εστιάζει στην εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική.
Ηρ. Γωνιάδης: Βαθιά Ψέματα, Παραπληροφόρηση & Παραπλάνηση
του Δρ. Ηρακλή Γωνιάδη, Οικονομολόγου
Η διαρκώς εντεινόμενη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αυξάνει τον όγκο των δεδομένων που υποβάλλονται σε επεξεργασία, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται και διαδίδονται οι ειδήσεις. Πρόκειται για τις λεγόμενες «ψευδείς ειδήσεις» οι οποίες εμφανίζονται είτε ως παραπληροφόρηση (λανθασμένα στοιχεία) είτε ως παραπλάνηση (κακόβουλη πρόθεση). Η ψευδής πληροφόρηση λαμβάνει μορφές όπως τα memes[1], οι κλωνοποιημένοι ιστότοποι και τα deepfakes (βαθιά ψέματα). Σε αυτό συντελούν bots, trolls («καλικάντζαροι»), αλλά και εξατομικευμένοι αλγόριθμοι οι οποίοι προβάλλουν στους χρήστες πληροφορίες επιλεκτικά, με βάση τις προηγούμενες συμπεριφορές και τις πεποιθήσεις τους.
Κυρίαρχες εκδοχές του προβλήματος είναι η πολιτική παραπληροφόρηση-με ψεύτικα βίντεο που στοχεύουν στη χειραγώγηση των ψηφοφόρων ή τη δυσφήμιση αντιπάλων- και η διάβρωση της εμπιστοσύνης προς τα ΜΜΕ τα οποία εξελίσσονται σε μέσα μαζικής αποχαύνωσης. Το αυξανόμενο έλλειμμα εμπιστοσύνης ενισχύει τις θεωρίες συνωμοσίας αποδυναμώνοντας, τελικά, τη δημοκρατία. Θέτοντάς το αλληγορικά, η τεχνολογία λειτουργεί ως ένας επίκαιρος «Ιανός»: μια δύναμη δημιουργικότητας και καινοτομίας η οποία μπορεί να προκαλέσει εξαπάτηση και διχασμό ταυτόχρονα, δοκιμάζοντας τις τεχνικές και ηθικές αντοχές της κοινωνίας μας.
Τα επίπεδα πολυπλοκότητας της σύγχρονης τεχνολογίας δυσχεραίνουν τη διαφοροποίηση μεταξύ πραγματικού και ψεύτικου περιεχομένου. Όσο εξελίσσονται τα deepfakes, τόσο αυξάνεται η ανάγκη για εργαλεία εντοπισμού που θα εγγυώνται την ηθική χρήση τους. Η συνθήκη για μια επιτυχή έκβαση είναι η υιοθέτηση μιας προληπτικής στάσης στην οποία η τεχνολογική καινοτομία θα συμβαδίζει με την θεσμική εποπτεία προστατεύοντας ουσιαστικά τους χρήστες του διαδικτύου.
Ενώ ορισμένα deepfakes δημιουργούνται για ψυχαγωγικούς σκοπούς, άλλα ενέχουν σοβαρούς κινδύνους. Έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για την προώθηση πολιτικών ψεμάτων, τη χειραγώγηση αγορών, ακόμα και για την παροχή επικίνδυνων ιατρικών συμβουλών. Η διείσδυσή τους από τα κοινωνικά δίκτυα στα τηλεοπτικά δελτία και την αγορά εργασίας θολώνει τα όρια μεταξύ ενημέρωσης, μάρκετινγκ και χειραγώγησης.
Η ιδιαίτερη προτίμηση στη σύνθεση βίντεο καθώς η ισχύς του «μια εικόνα χίλιες λέξεις» ταιριάζει απόλυτα τον τηλεοπτικό χρόνο με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, καθιστά αναγκαία μια κάποια προσπάθεια διαπίστωσης της εγκυρότητάς τους μέσω των παρακάτω βημάτων[2] τα οποία εντάχθηκαν σε τέσσερις ομάδες για την καλύτερη κατανόηση και καταχώρησή τους στη μνήμη μας. Προχωρώντας, λοιπόν, από την θέαση στην επαλήθευση ας σταθούμε στα ακόλουθα:
- Οπτική Ανάλυση Προσώπου & Κίνησης
- Λεπτομέρειες Προσώπου: αναζητούμε ελαττώματα όπως θόλωση στη γραμμή του σαγονιού, στρέβλωση κοντά στα αυτιά ή παραμόρφωση σε απότομες κινήσεις. Στοιχεία όπως γυαλιά, σκουλαρίκια και τρίχες είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αποδοθούν τέλεια από την τεχνητή νοημοσύνη.
- Βλέμμα και Μάτια: δίνουμε προσοχή στο ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Ο φυσικός και απρόβλεπτος ρυθμός του ανθρώπινου βλεφαρίσματος είναι συχνά δύσκολο να αναπαραχθεί πιστά.
- Συγχρονισμός Χειλιών: ελέγχουμε αν οι κινήσεις των χειλιών ταυτίζονται απόλυτα με τον ήχο ή αν κλείνουν σωστά κατά την ομιλία.
- Κίνηση Σώματος: παρακολουθούμε τον λαιμό και τους ώμους. Ο λαιμός μπορεί να φαίνεται αφύσικα λεπτός και το κεφάλι να δίνει την αίσθηση ότι «αιωρείται» ελαφρώς πάνω από το σώμα.
- Περιβάλλον & Τεχνικά Στοιχεία
- Φωτισμός & Σκιές: εξετάζουμε αν ο φωτισμός στο πρόσωπο μεταβάλλεται φυσικά καθώς αυτό κινείται και αν οι σκιές στο φόντο είναι συμμετρικές και ρεαλιστικές.
- Ανάλυση Φόντου: «σαρώνουμε» τα καρέ για αντικείμενα που τρεμοπαίζουν, παραμορφωμένες γραμμές ή θολές περιοχές γύρω από το κεντρικό πρόσωπο.
- Ακουστικά & Συναισθηματικά Στοιχεία
- Φωνητικές Ενδείξεις: ακούμε προσεκτικά για μικρές μεταβολές στον τόνο, την έλλειψη φυσικής αναπνοής ή την απουσία συναισθηματικής έμφασης στον λόγο.
- Συναισθηματική Συνέπεια: εντοπίζουμε αφύσικες αντιδράσεις. Για παράδειγμα, αν τα μάτια παραμένουν ανέκφραστα ενώ το στόμα χαμογελάει ή αν υπάρχει ακαριαία μετάβαση από το γέλιο στη σοβαρότητα.
- Λογική & Ψηφιακή Επαλήθευση
- Αμφισβήτηση Συμφραζομένων: αναρωτιόμαστε αν το περιεχόμενο βγάζει νόημα. Θα έλεγε ή θα έπραττε το συγκεκριμένο άτομο κάτι τέτοιο στο συγκεκριμένο πλαίσιο;
- Εργαλεία Αντίστροφης Αναζήτησης: χρησιμοποιούμε εργαλεία όπως το Google Images, το TinEye ή το InVID για να βρούμε την αρχική πηγή. Μπορεί να βρούμε την αυθεντική, μη τροποποιημένη έκδοση του βίντεο.
- Χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης (AI): καταφεύγουμε σε μοντέλα όπως το ChatGPT ή το Claude AI για την ανάλυση του βίντεο. Ή να ζητήσουμε: «έλεγξε το βίντεο στο [URL] και πες μου αν είναι αληθινό ή deepfake, εξηγώντας το σκεπτικό σου».
Τα deepfakes εξελίχθηκαν από περιθωριακή τεχνολογική ιδιοτροπία σε συνηθισμένο στοιχείο του μιντιακού τοπίου ικανό να «φυτρώνει εκεί που δεν το σπέρνουν». Η εξαπάτησή τους έχει πλέον ασύλληπτες διαστάσεις. Η μόνη μας άμυνα είναι η εγρήγορση και η κριτική σκέψη –ξεκινώντας, καλού-κακού, από τη στάση «δεν πιστεύω στα μάτια και τ’ αυτιά μου»–, ώστε να ξεπερνάμε άμεσα το σοκ της «πληροφόρησης». Ιδίως όταν ένα βίντεο διαπομπεύει κάποιον στοχεύοντας στην υπόληψη, την καριέρα ή στη μετατροπή του σε «αποδιοπομπαίο τράγο». Στην ελληνική πραγματικότητα η ζημιά από την ψεύτικη εικόνα σπάνια διορθώνεται στο επίπεδο της πλήρους αποκατάστασης. Ας είμαστε καχύποπτοι απέναντι σ’ αυτούς που έχουν την εξουσία, την τεχνογνωσία και τα μέσα να μας «άγουν και φέρουν» με πυξίδα τα συμφέροντά τους, για να έχουμε επίγνωση της πραγματικής μας κατάστασης κι όχι της «ευημερίας» που θέλουν να μας πλασάρουν.
[1]Δημιουργούνται μέσω εργαλείων ΤΝ, όπως γεννήτριες εικόνων ή μοντέλα γλώσσας, για την αυτόματη δημιουργία χιουμοριστικών εικόνων, βίντεο ή κειμένων. Παραποιημένη εκδοχή του πολιτιστικού μιμιδίου που αφορά σε ιδέες, συμπεριφορές ή πεποιθήσεις εκφραζόμενες στο πλαίσιο μιας πολιτιστικής κληρονομιάς, μεταδιδόμενες υπό μορφή μίμησης (γραφή, ομιλία, χειρονομία κλπ..) από τον έναν στον άλλο.
[2] Βάσει άρθρου του Ντομινίκ Χάροκ, https://www.allbusiness.com/how-to-spot-a-deepfake-video, 6/11/2025.
Ο αρχηγός του λιβυκού στρατού σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στην Τουρκία
Του Tuvan Gumrukcu και Ahmed Elumami
24 Δεκεμβρίου 2025, 01:34 π.μ. GMT+2
Σύνοψη
Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Λιβύης και τέσσερα ακόμη άτομα σκοτώθηκαν σε συντριβή τζετ μετά την απογείωση από την Άγκυρα
Η Τουρκία ανακοίνωσε ότι χάθηκε το ραδιοσήμα πριν από τη συντριβή και ότι εντοπίστηκαν τα συντρίμμια
Ο αρχηγός του στρατού βρισκόταν στην Άγκυρα για επίσημη επίσκεψη
Τουρκικές και λιβυκές αρχές θα διερευνήσουν τα αίτια του δυστυχήματος
ΑΓΚΥΡΑ/ΤΡΙΠΟΛΗ, 23 Δεκεμβρίου (Reuters) – Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του λιβυκού στρατού, Μοχάμεντ Άλι Άχμεντ αλ-Χαντάντ, σκοτώθηκε την Τρίτη σε αεροπορικό δυστύχημα μετά την αναχώρησή του από την τουρκική πρωτεύουσα Άγκυρα, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης, προσθέτοντας ότι στο αεροσκάφος επέβαιναν ακόμη τέσσερα άτομα.
«Αυτό συνέβη μετά από ένα τραγικό και επώδυνο περιστατικό, ενώ επέστρεφαν από επίσημο ταξίδι από την τουρκική πόλη της Άγκυρας. Αυτή η βαριά απώλεια αποτελεί μεγάλη απώλεια για το έθνος, για τον στρατιωτικό θεσμό και για όλο τον λαό», ανέφερε σε δήλωσή του ο Λίβυος πρωθυπουργός Αμπντουλχαμίντ Ντμπέιμπα.
Είπε ότι στο αεροσκάφος επέβαιναν επίσης ο διοικητής των χερσαίων δυνάμεων της Λιβύης, ο διευθυντής της στρατιωτικής αρχής βιομηχανικής παραγωγής, ένας σύμβουλος του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου και ένας φωτογράφος από το γραφείο του.
Ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών Αλί Γερλικαγιά δήλωσε στην πλατφόρμα Χ ότι το αεροσκάφος απογειώθηκε από το αεροδρόμιο Εσενμπογκά της Άγκυρας στις 17:10 GMT με προορισμό την Τρίπολη και ότι η ραδιοεπικοινωνία χάθηκε στις 17:52 GMT. Ανέφερε ότι οι αρχές εντόπισαν τα συντρίμμια του αεροσκάφους κοντά στο χωριό Κεσικκαβάκ, στην περιοχή Χαϊμάνα της Άγκυρας.
Πρόσθεσε ότι το τζετ τύπου Dassault Falcon 50 είχε ζητήσει έκτακτη προσγείωση ενώ βρισκόταν πάνω από τη Χαϊμάνα, αλλά δεν κατέστη δυνατή η επικοινωνία.
Τα αίτια της συντριβής δεν ήταν άμεσα σαφή.
Ο Τούρκος υπουργός Δικαιοσύνης Γιλμάζ Τουντς δήλωσε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για το δυστύχημα.

Η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με έδρα την Τρίπολη ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή στον υπουργό Άμυνας να αποστείλει επίσημη αντιπροσωπεία στην Άγκυρα για να παρακολουθήσει τις διαδικασίες.
Ο Ουαλίντ Ελάφι, υπουργός Επικρατείας για πολιτικές υποθέσεις και επικοινωνία της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο Libya Alahrar ότι δεν ήταν σαφές πότε θα είναι έτοιμη η έκθεση για το δυστύχημα, προσθέτοντας ότι το τζετ ήταν μισθωμένο αεροσκάφος με έδρα τη Μάλτα. Ανέφερε επίσης ότι οι αρχές δεν διέθεταν «επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την ιδιοκτησία ή το τεχνικό ιστορικό του», σημειώνοντας όμως ότι αυτά θα διερευνηθούν.
Η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος σε ολόκληρη τη χώρα.
Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας είχε ανακοινώσει νωρίτερα την επίσκεψη του Χαντάντ, αναφέροντας ότι είχε συναντηθεί με τον Τούρκο υπουργό Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ και τον Τούρκο ομόλογό του Σελτσούκ Μπαϊρακτάρογλου, καθώς και με άλλους ανώτατους Τούρκους στρατιωτικούς διοικητές.
Το δυστύχημα σημειώθηκε μία ημέρα αφότου το τουρκικό κοινοβούλιο ενέκρινε απόφαση για την παράταση, κατά δύο ακόμη έτη, της εντολής ανάπτυξης Τούρκων στρατιωτών στη Λιβύη.
Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, έχει στηρίξει στρατιωτικά και πολιτικά τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης με έδρα την Τρίπολη. Το 2020 έστειλε στρατιωτικό προσωπικό στη χώρα για την εκπαίδευση και υποστήριξη της κυβέρνησης και αργότερα κατέληξε σε συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης, η οποία αμφισβητείται από την Αίγυπτο και την Ελλάδα.
Το 2022, η Άγκυρα και η Τρίπολη υπέγραψαν επίσης προκαταρκτική συμφωνία για την ενεργειακή έρευνα, την οποία επίσης αντιτίθενται η Αίγυπτος και η Ελλάδα.
Ωστόσο, η Τουρκία έχει πρόσφατα αλλάξει πορεία στο πλαίσιο της πολιτικής της «Μία Λιβύη», ενισχύοντας παράλληλα τις επαφές της και με την ανατολική παράταξη της Λιβύης.
Ρεπορτάζ: Tuvan Gumrukcu και Ece Toksabay στην Άγκυρα, Ahmed Elumami στην Τρίπολη και Jaidaa Taha και Muhammad Al Gebaly στο Κάιρο
Επιμέλεια: Chizu Nomiyama και Matthew Lewis
Η ιταλική κυβέρνηση άλλαξε τους στίχους του εθνικού ύμνου για πρώτη φορά μετά το 1847: Αφαίρεσαν τη λέξη “Si!” (Ναι!) μετά την αναφορά «είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε, η Ιταλία μας καλεί»
Η Ιταλία εισήγαγε μια μικρή αλλαγή στον εθνικό ύμνο της χώρας, αφαιρώντας ένα εμφατικό “Si!” (Ναι!) που ακολουθούσε ένα κάλεσμα σε όπλα, δήλωσαν σήμερα κυβερνητικές πηγές.
Μια πηγή, που πρόσκειται στο θέμα δήλωσε ότι το Επιτελείο Άμυνας εξέδωσε επίσημες οδηγίες σχετικά με αυτή την τροποποίηση τις τελευταίες εβδομάδες, σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα που δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα τον Μάιο, το οποίο αναφερόταν στην αρχική έκδοση του ύμνου.
Πριν από την τελευταία αλλαγή, ο ύμνος “Αδέλφια της Ιταλίας” τελείωνε ως εξής: «Είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε, είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε, η Ιταλία μας καλεί! Ναι!»
Η είδηση για την αφαίρεση της τελευταίας λέξης, η οποία δεν δημοσιοποιήθηκε από την κυβέρνηση, αναφέρθηκε για πρώτη φορά από την εφημερίδα Il Fatto Quotidiano σήμερα και επιβεβαιώθηκε από πηγές του υπουργείου Άμυνας και του γραφείου του προέδρου Σέρτζιο Ματαρέλα.
Μια πηγή του προεδρικού γραφείου δήλωσε ότι η τροποποίηση δεν έγινε για κανέναν πολιτικό λόγο, αλλά για λόγους καθαρότητας, αφαιρώντας μια προσθήκη στους αρχικούς στίχους.
Το “Αδέλφια της Ιταλίας”, που είναι επίσης το όνομα του κόμματος της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι, γράφτηκε από τον ποιητή Γκοφρέντο Μαμέλι το 1847, πριν από την ενοποίηση της Ιταλίας.
Ενώ οι στίχοι του Μαμέλι δεν περιλάμβαναν το “Si”, η λέξη εμφανίζεται στην πρωτότυπη μουσική επένδυση του ύμνου, που συντέθηκε την ίδια χρονιά από τον Μικέλε Νοβάρο.
Αναπαραγωγές των πρωτότυπων στίχων και της παρτιτούρας έχουν αναρτηθεί στον ιστότοπο της κυβέρνησης.
Με πληροφορίες από Reuters μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΣ
Ρώμη, Ιταλία
https://hellasjournal.com/2025/12/i-italiki-kyvernisi-allaxe-tous-stichous-tou-ethnikou-ymnou-gia-proti-fora-meta-to-1847-afairesan-ti-lexi-si-nai-meta-tin-anafora-eimaste-etoimoi-na-pethanoume-i-italia-mas-kalei/
Σοβαρά επεισόδια στα Τίρανα με φόντο την κυβερνητική διαφθορά
Η πολιτική ένταση στην Αλβανία περνά σε νέα φάση κλιμάκωσης, με το κέντρο των Τιράνων να μετατρέπεται σε σκηνικό σοβαρών επεισοδίων και την κυβέρνηση να βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση. Διαδηλωτές επιτέθηκαν με αυτοσχέδιες εμπρηστικές βόμβες σε κυβερνητικό συγκρότημα όπου στεγάζεται το γραφείο του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, απαιτώντας την άμεση παραίτηση της κυβέρνησης.
Η έκρηξη της λαϊκής οργής συνδέεται άμεσα με τις δικαστικές εξελίξεις γύρω από υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος, το οποίο βρίσκεται στο στόχαστρο της Ειδικής Εισαγγελίας για σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς. Οι κατηγορίες αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διαχείριση δημόσιων κονδυλίων και την ευνοϊκή μεταχείριση συγκεκριμένων εταιρειών σε μεγάλης κλίμακας έργα υποδομών.
Οι εισαγγελικές αρχές έχουν ήδη κινήσει τη διαδικασία για την άρση της κοινοβουλευτικής ασυλίας της αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Belinda Balluku, ανοίγοντας τον δρόμο ακόμη και για τη σύλληψή της. Η τελική απόφαση ανήκει στο κοινοβούλιο, όπου το κυβερνών κόμμα διατηρεί την πλειοψηφία, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει σαφές πότε θα τεθεί το ζήτημα σε ψηφοφορία.
Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις παρατάχθηκαν γύρω από τα κυβερνητικά κτίρια, περιοριζόμενες κυρίως σε αμυντική στάση, χωρίς να επιχειρήσουν άμεση διάλυση του πλήθους. Οι διαδηλωτές, εμφανώς εξοργισμένοι, κατήγγειλαν εκτεταμένη κατασπατάληση δημόσιου χρήματος και ατιμωρησία πολιτικών προσώπων.
Η ίδια η υπουργός, σε πρόσφατη τοποθέτησή της στο κοινοβούλιο, απέρριψε τις κατηγορίες ως συκοφαντικές και πολιτικά υποκινούμενες, δηλώνοντας πως θα συνεργαστεί πλήρως με τη Δικαιοσύνη. Ωστόσο, η κοινωνική ένταση δείχνει να ξεπερνά το επίπεδο των θεσμικών διαβεβαιώσεων.
Η διαχείριση έργων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, όπως δρόμοι, γέφυρες και σήραγγες, έχει μετατραπεί σε πεδίο ανοιχτής σύγκρουσης μεταξύ κυβέρνησης, Δικαιοσύνης και κοινωνίας, με τις εξελίξεις να προμηνύουν παρατεταμένη πολιτική αστάθεια και ένα δύσκολο επόμενο διάστημα για τα Τίρανα.
Σοβαρά επεισόδια στα Τίρανα με φόντο την κυβερνητική διαφθορά












