Αρχική Blog Σελίδα 415

Τραγωδία στην Πιερία: Αυτοκτόνησε κτηνοτρόφος – «Του θανάτωσαν 1.000 πρόβατα»

0

Βρέθηκε νεκρός σήμερα το πρωί από συγγενικό του πρόσωπο – Σε ποια περιοχή

Τραγωδία εκτυλίχτηκε σήμερα το πρωί σε περιοχή της Πιερίας, όπου ένας κτηνοτρόφος βρέθηκε νεκρός σε αποθήκη του σπιτιού του.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες από την αστυνομία, πρόκειται για έναν 59χρονο, τον οποίο εντόπισε νεκρό ένας συγγενής του σήμερα το πρωί. Ο 59χρονος βρέθηκε απαγχονισμένος στην αποθήκη του σπιτιού του στην περιοχή Βροντού Πιερίας και σύμφωνα με την αστυνομία δεν υπάρχουν ίχνη εγκληματικής ενέργειας.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τον πρόεδρο των μελισσοκόμων Πιερίας, Νίκο Τσερτικίδη, είχαν θανατώσει 1.000 πρόβατα του κτηνοτρόφου την περασμένη εβδομάδα λόγω της ευλογιάς.

Σημειώνεται ότι, από την αστυνομία δεν επιβεβαιώνονται αυτή την ώρα οι πληροφορίες ότι το περιστατικό είχε να κάνει με τα πρόβατα του κτηνοτρόφου. Η προανάκριση διεξάγεται από το αστυνομικό τμήμα Κατερίνης.

typosthes.gr

Οι χώρες της ΕΕ εγκρίνουν τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με τη Mercosur μετά από 25 χρόνια διαπραγματεύσεων

0

 

Η εμπορική συμφωνία με τη Λατινική Αμερική εξασφαλίζει την απαιτούμενη ειδική πλειοψηφία, παρά τις αντιρρήσεις της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Αυστρίας, της Ιρλανδίας και της Ουγγαρίας.

9 Ιανουαρίου 2026, 12:09 μ.μ. CET
Του Koen Verhelst
Βρυξέλλες

Μια ειδική πλειοψηφία κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε την Παρασκευή την πολυαναμενόμενη εμπορική συμφωνία της ΕΕ με το μπλοκ της Mercosur της Νότιας Αμερικής, σύμφωνα με τέσσερις Ευρωπαίους διπλωμάτες.

Την αντίθεσή τους εξέφρασαν η Γαλλία, η Πολωνία, η Αυστρία, η Ιρλανδία και η Ουγγαρία, ενώ το Βέλγιο απείχε. Η Ιταλία ψήφισε υπέρ, αφού τον περασμένο μήνα είχε προκαλέσει καθυστέρηση στη διαδικασία.

Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν πλέον προθεσμία έως τις 5 το απόγευμα της Παρασκευής για να καταθέσουν τυχόν ενστάσεις και να επισημοποιήσουν την ψήφο τους. Η λεγόμενη «γραπτή διαδικασία» παρέχει την πολιτική κάλυψη για την άτυπη έγκριση που δόθηκε από τους πρεσβευτές των κρατών-μελών στις Βρυξέλλες.

Παράλληλα, εγκρίθηκαν και πρόσθετες δικλίδες προστασίας για τις αγορές αγροτικών προϊόντων, οι οποίες θα ενεργοποιούνται σε περίπτωση υπερβολικής αύξησης των εισαγωγών από τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη, ανέφεραν οι διπλωμάτες υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur αναμένεται να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη ζώνη ελεύθερου εμπορίου στον κόσμο, καλύπτοντας περίπου 700 εκατομμύρια ανθρώπους. Από την οπτική των Βρυξελλών, πρόκειται για μια σημαντική γεωπολιτική νίκη, σε μια περίοδο όπου η Κίνα αυξάνει το μερίδιό της στο εμπόριο και την επιρροή της στη Λατινική Αμερική.

Καθώς ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, εντείνει την πολιτική επιβολής δασμών σε παγκόσμιο επίπεδο, η συμφωνία έρχεται σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία τόσο η Ευρώπη όσο και χώρες όπως η Βραζιλία αναζητούν μεγαλύτερη προβλεψιμότητα στο διεθνές εμπόριο. Οι ευρωπαϊκοί κλάδοι που αναμένεται να ωφεληθούν από τη μείωση των δασμών περιλαμβάνουν την αυτοκινητοβιομηχανία, την αεροναυπηγική, τη βιομηχανία μηχανημάτων, καθώς και τις αγροτικές εξαγωγές, όπως το κρασί και τα τυριά.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, αναμένεται να ταξιδέψει την επόμενη εβδομάδα στην Παραγουάη για την υπογραφή της συμφωνίας.

Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής, Όλοφ Γκιλ, δεν επιβεβαίωσε τα ταξιδιωτικά σχέδια της φον ντερ Λάιεν κατά τη διάρκεια ενημέρωσης των δημοσιογράφων την Παρασκευή. «Αυτή τη στιγμή είμαστε επικεντρωμένοι στις διαδικασίες που εξελίσσονται στο Συμβούλιο [της ΕΕ]. Θα ασχοληθούμε με τα επόμενα βήματα μόλις αυτές ολοκληρωθούν», δήλωσε.

Αφού η συμφωνία υπογραφεί από τη φον ντερ Λάιεν και τους ομολόγους της από τη Mercosur, το κείμενο θα τεθεί σε ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ορισμένα τμήματα της συμφωνίας, τα οποία υπερβαίνουν το πεδίο της εμπορικής πολιτικής, θα πρέπει επίσης να εγκριθούν από τα εθνικά κοινοβούλια των κρατών-μελών.

Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση εδώ και 25 χρόνια και έχει περάσει από εξαιρετικά δύσκολες και μακρόσυρτες διαδικασίες. Το 2025, η ΕΕ τροποποίησε το κείμενο προκειμένου να προβλέψει δισεκατομμύρια ευρώ σε στήριξη για τους αγρότες που φοβούνται τον ανταγωνισμό από τις εισαγωγές της νοτιοαμερικανικής αγοράς.

 Politico

Η αποτυχία της Γαλλίας να μπλοκάρει τη Mercosur θα στοιχειώνει για πάντα τον Μακρόν

Η εχθρότητα απέναντι στη συμφωνία εμπορίου με το νοτιοαμερικανικό μπλοκ ενώνει τους Γάλλους πολιτικούς σε όλο το πολιτικό φάσμα.

9 Ιανουαρίου 2026, 3:04 μ.μ. CET
Της Clea Caulcutt
Παρίσι

Η αδυναμία της Γαλλίας να αποτρέψει την έγκριση της εμπορικής συμφωνίας ΕΕ–Mercosur την Παρασκευή δίνει στα κόμματα της αντιπολίτευσης την ευκαιρία να «στρίψουν το μαχαίρι στην πληγή» ενός ήδη αποδυναμωμένου Εμανουέλ Μακρόν για το υπόλοιπο της προεδρικής του θητείας.

Η εχθρότητα απέναντι στη συμφωνία-ορόσημο — κυρίως λόγω της ευαλωτότητας των Γάλλων αγροτών απέναντι στις εισαγωγές από τη Νότια Αμερική — ενώνει τους Γάλλους πολιτικούς σε όλο το φάσμα, οι οποίοι πλέον αναζητούν κάποιον για να αποδώσουν ευθύνες.

Η αποτυχία του φιλοευρωπαϊστή προέδρου της Γαλλίας να μπλοκάρει τη συμφωνία αποτελεί ταπεινωτική αντανάκλαση της φθίνουσας επιρροής του Παρισιού στην ΕΕ, όπου επί μακρόν ήταν διαβόητο για τον εξαιρετισμό του και τη δύναμη του βέτο.

Ο Ζορντάν Μπαρντελά, επικεφαλής της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης και φαβορί για την προεδρία το 2027, κατηγόρησε τον Μακρόν για υποκρισία, υποστηρίζοντας ότι προσποιείται πως αντιτίθεται στη συμφωνία ενώ «πρόδωσε τους Γάλλους αγρότες» μη κάνοντας αρκετά για να τη σταματήσει.

Ο Μπαρντελά δήλωσε ότι η Εθνική Συσπείρωση θα καταθέσει πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης. Το κόμμα της άκρας Αριστεράς, Ανυπότακτη Γαλλία, κατέθεσε τη δική του πρόταση δυσπιστίας το πρωί της Παρασκευής, μετά την «ταπείνωση» της Γαλλίας στις Βρυξέλλες, όπως δήλωσε η ηγετική φυσιογνωμία του κόμματος, Ματιλντ Πανό.

Παρότι οι κινήσεις αυτές είναι απίθανο να ευοδωθούν, οι κοινοβουλευτικές συζητήσεις για τη συμφωνία θα υπενθυμίζουν εκ νέου στη γαλλική κοινή γνώμη ότι ο Μακρόν δεν κατάφερε να σταθεί απέναντι στις Βρυξέλλες. Πιο κεντρώες πολιτικές δυνάμεις καλούν τις γαλλικές αρχές να κάνουν περισσότερα τις επόμενες ημέρες για να σταματήσουν τη συμφωνία, αντί να ρίξουν την κυβέρνηση.

Ηγέτες των συντηρητικών Ρεπουμπλικανών και του Σοσιαλιστικού Κόμματος — ιδεολογικοί αντίπαλοι — κάλεσαν αμφότεροι την κυβέρνηση Μακρόν να μεταφέρει τη μάχη κατά της εμπορικής συμφωνίας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Έχουμε απεμπολήσει, εγκαταλείψει τη διατροφική μας κυριαρχία», δήλωσε την Πέμπτη ο επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών, Μπρουνό Ρεταϊγιό, επίσης πιθανός υποψήφιος για την προεδρία το 2027.

Γάλλοι αγρότες που κατέβηκαν την Πέμπτη στο Παρίσι για να εκφράσουν την οργή τους στάθμευσαν τρακτέρ έξω από την Αψίδα του Θριάμβου και την Εθνοσυνέλευση, όπου ήρθαν αντιμέτωποι τόσο με την πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης, Γιαέλ Μπρον-Πιβέ, όσο και με την υπουργό Γεωργίας, Ανί Ζενεβάρ. Ένας εξ αυτών κρατούσε πλακάτ που έγραφε ότι η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, «μας περνάει πραγματικά για ηλίθιους».

Ο Φρεντερίκ-Πιερ Βος, βουλευτής της Εθνικής Συσπείρωσης που εκπροσωπεί αγροτική περιφέρεια στη βόρεια Γαλλία, στάθηκε στο πλευρό τους και χαρακτήρισε τη συμφωνία Mercosur «θυσία της γαλλικής γεωργίας για να σωθεί η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία».

Με δεδομένη τη βαθιά αντιδημοφιλία της συμφωνίας στο εσωτερικό, ο Μακρόν έχει βρεθεί στην άβολη θέση να πρέπει να αντιτίθεται στη συμφωνία, προσπαθώντας ταυτόχρονα να υπερασπιστεί τις παραχωρήσεις που εξασφάλισε.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X την Πέμπτη, ο Μακρόν δήλωσε ότι αγωνίζεται για «αγροτική κυριαρχία» και χαιρέτισε τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αύξηση του προϋπολογισμού της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ.

Αξιωματούχος του Μεγάρου των Ηλυσίων δήλωσε επίσης στους δημοσιογράφους ότι είχαν επιτευχθεί «ορισμένες σημαντικές πρόοδοι» στη συμφωνία, συμπεριλαμβανομένων ρητρών που θα προστάτευαν τους Ευρωπαίους αγρότες και καταναλωτές από αιφνίδιες πλημμύρες προϊόντων από τη Λατινική Αμερική.

Ο Γάλλος πρόεδρος επιχείρησε ακόμη να υιοθετήσει έναν τόνο πρόκλησης, επιμένοντας ότι «η υπογραφή της συμφωνίας δεν είναι το τέλος της ιστορίας», όπως ανέφερε στη δημόσια δήλωσή του.

Ωστόσο, για τον Μακρόν, το τσίμπημα αυτής της ήττας είναι πιθανό να διαρκέσει.

Οι πολιτικοί του αντίπαλοι — και ιδίως η Εθνική Συσπείρωση — είναι βέβαιο ότι θα αξιοποιήσουν την ψηφοφορία ως δημόσια ταπείνωση για τη Γαλλία, ενόψει των τοπικών εκλογών του Μαρτίου και της προεδρικής αναμέτρησης του επόμενου έτους.

Στη σύνταξη του ρεπορτάζ συνέβαλε ο Victor Goury-Laffont.

Politico

Ορκίστηκε ο νέος Μουφτής Διδυμοτείχου: «Ιστορική μέρα για την Ελληνική Πολιτεία και την Μουσουλμανική Μειονότητα της Θράκης» είπε η Ζαχαράκη

1

 

Ορκίστηκε ο νέος Μουφτής Διδυμοτείχου
09/01/2026  16:28
Πραγματοποιήθηκε η τελετή ορκωμοσίας του νέου μου Μουφτή Διδυμότειχου, Εμίν Σερίφ, ενώπιον της υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφίας Ζαχαράκη.

Η επιλογή και η ορκωμοσία του νέου Μουφτή, σηματοδοτεί την για πρώτη φορά ολοκληρωμένη εφαρμογή του σύγχρονου θεσμικού πλαισίου για τον θεσμό της Μουφτείας σύμφωνα με νόμο 4964/2022 (Α’ 150).

Η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη δήλωσε: «Η ορκωμοσία του νέου Μουφτή Διδυμοτείχου κ. Εμίν Σερίφ αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για την Ελληνική Πολιτεία και τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Για πρώτη φορά εφαρμόζεται στην πράξη, με πληρότητα και διαφάνεια, το σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο που θεσπίσαμε ως Πολιτεία, επιβεβαιώνοντας ότι οι νόμοι του κράτους δεν μένουν στα χαρτιά, αλλά γίνονται πράξη. Η Ελλάδα είναι μια χώρα όπου η θρησκευτική ελευθερία, ο αμοιβαίος σεβασμός και η ειρηνική συνύπαρξη δεν αποτελούν απλώς ζητούμενα, αλλά σταθερές αξίες της κοινωνικής μας ζωής. Σε έναν κόσμο που δοκιμάζεται από εντάσεις και διαιρέσεις, ο διάλογος, η κατανόηση και η θεσμική τάξη παραμένουν ο μόνος ασφαλής δρόμος για την πρόοδο και την κοινωνική συνοχή. Με τον νόμο 4964/2022, η Πολιτεία ενίσχυσε τον ρόλο της Μουφτείας, κατοχύρωσε θεσμικά το κύρος του Μουφτή και διασφάλισε μια αξιόπιστη, σύγχρονη και διαφανή διαδικασία επιλογής, σε πλήρη εναρμόνιση με το Σύνταγμα, τη Συνθήκη της Λωζάνης και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Η ενότητα, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και η κοινή μας προσήλωση στην ειρήνη και την ευημερία αποτελούν θεμέλιο για το μέλλον όλων των Ελλήνων, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πίστης. Σε αυτή την κατεύθυνση συνεχίζουμε, με θεσμική συνέπεια, υπευθυνότητα και εμπιστοσύνη στους δημοκρατικούς μας θεσμούς.»

Ο ν. 4964/2022, ο οποίος θεσμοθετήθηκε επί Υπουργίας της Νίκης Κεραμέως, αποτελεί ισχυρή απόδειξη ότι η Ελλάδα εφαρμόζει πλήρως το άρθρο 13 του Συντάγματος περί θρησκευτικής ελευθερίας και σέβεται απολύτως τη Συνθήκη της Λωζάνης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και τη σχετική νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Με τον νόμο αυτό καταργήθηκε το προηγούμενο καθεστώς (ν. 1920/1991) και εισήχθη ένα σύγχρονο, σαφές και ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο, το οποίο ενισχύει τον ρόλο της Μουφτείας, διασφαλίζει τη θεσμική αξιοπιστία της διαδικασίας επιλογής και προστατεύει το κύρος του Μουφτή.

Μέχρι σήμερα, είτε η σχετική νομοθεσία δεν είχε εφαρμοστεί πλήρως, είτε ακολουθούνταν εθιμικές πρακτικές. Πρόκειται, συνεπώς, για μια ιστορική ημέρα τόσο για την Ελληνική Πολιτεία όσο και για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, επιβεβαιώνοντας έμπρακτα ότι οι νόμοι του κράτους εφαρμόζονται με συνέπεια και διαφάνεια.

Στην τελετή παρέστησαν ο Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Βουλευτής Έβρου κ. Χρήστος Δερμετζόπουλος και ο βουλευτής Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ, κ. Ιλχάν Σαμπρή Αχμέτ, ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας κ. Γιώργος Καλαντζής, εκπρόσωποι της Μουσουλμανικής μειονότητας, οι σοφολογιότατοι τοποτηρητές Μουφτήδες, οι πρόεδροι των διαχειριστικών επιτροπών μουσουλμανικής περιουσίας, Ιεροδιδάσκαλοι Ισλαμικής Θρησκείας και άλλα εξέχοντα μέλη της Μουσουλμανικής Μειονότητας.

Ποιος είναι ο νέος Μουφτής Διδυμοτείχου
Ο Εμίν Σερίφ γεννήθηκε το 1967, είναι έγγαμος και πατέρας τεσσάρων τέκνων. Ομιλεί, πλην της ελληνικής, την αραβική και τουρκική γλώσσα. Γεννήθηκε στο χωριό Σιδηρώ του νομού Έβρου και το 1980 μετέβη στη Δαμασκό όπου φοίτησε στο Ινστιτούτο Al-Furqan. Ήταν ο πρώτος Έλληνας μουσουλμάνος που ταξίδεψε στη Δαμασκό για σπουδές. Μετά την αποφοίτησή του το 1986, ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια σπούδασε στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Μεδίνα στο Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας. Έκτοτε υπηρετεί ως Ιμάμης στον Έβρο. Το 2004 διορίστηκε από το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Ιμάμης για την εξυπηρέτηση των θρησκευτικών αναγκών των μουσουλμάνων αθλητών κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Έχει εκφωνήσει ομιλίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την κατάσταση των μουσουλμάνων στην Ελλάδα, έχει τελέσει Χατζ ως προσκεκλημένος του Βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας εκπροσωπώντας τη μουσουλμανική μειονότητα Θράκης και μετείχε στη συντακτική ομάδα του βιβλίου «Ισλαμικές αρχαιότητες στην Ξάνθη».

iefimerida.gr

Το πολιτικό αδιέξοδο του Ιράν — και μια διέξοδος που το καθεστώς δύσκολα θα επιλέξει

0


6 Ιανουαρίου 2026

Alex Vatanka
Οικονομία, Διακυβέρνηση, Μεταρρυθμίσεις και Κρατική Ικανότητα, Ιράν

Φωτογραφία: Mobina / Middle East Images / AFP via Getty Images

Την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου, το πιο πρόσφατο κύμα αναταραχών στο Ιράν δεν ξεκίνησε σε κάποιο πανεπιστημιακό campus ή σε μια συμβολική πολιτική πλατεία, αλλά στην ίδια την καρδιά της οικονομικής ζωής της χώρας: το εμπορικό κέντρο του Μεγάλου Παζαριού στο κέντρο της Τεχεράνης. Καθώς το 2025 έφτανε στο τέλος του, το ιρανικό νόμισμα, το ριάλ, κατέρρευσε αιφνιδίως σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, περίπου στα 1,45 εκατομμύρια ανά δολάριο ΗΠΑ, έπειτα από μήνες αυξανόμενων πιέσεων που τροφοδοτούνταν από τον χρόνιο πληθωρισμό, το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα, την ευθραυστότητα του τραπεζικού τομέα και νέους γεωπολιτικούς κραδασμούς μετά τον 12ήμερο πόλεμο με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το ιρανικό νόμισμα έχασε περίπου το μισό της αξίας του μέσα στους έξι μήνες μετά τον Ιούνιο του 2025, καταγράφοντας πτώση σχεδόν διπλάσιας ταχύτητας σε σχέση με τους προηγούμενους έντεκα μήνες, από τότε που ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιαν ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Ιούλιο του 2024. Αυτό που μετέτρεψε τη μακρόχρονη διολίσθηση του ριάλ σε απότομη κατάρρευση ήταν η οξεία απώλεια εμπιστοσύνης στην ικανότητα της κυβέρνησης να σταθεροποιήσει το νόμισμα.

Στην Τεχεράνη και σε αρκετές επαρχιακές πόλεις, έμποροι κατέβασαν ρολά, καθώς η απότομη υποτίμηση του ριάλ καθιστούσε αδύνατη την ομαλή λειτουργία των επιχειρήσεων, σύμφωνα με την επιχειρηματική κοινότητα, ενώ ο τελευταίος κρατικός προϋπολογισμός προανήγγελλε υψηλότερους φόρους, αυξανόμενο ενεργειακό κόστος και λιγότερες δικλίδες προστασίας για νοικοκυριά που ήδη βρίσκονται υπό ασφυκτική πίεση. Όμως αυτό που αρχικά έμοιαζε με μια γνώριμη οικονομική διαμαρτυρία, γρήγορα αποκάλυψε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Για πολλούς καταστηματάρχες, το κλείσιμο των επιχειρήσεών τους φαινόταν ασφαλέστερη επιλογή από τη συνέχιση της λειτουργίας τους. Με τις ισοτιμίες να μεταβάλλονται από ώρα σε ώρα, οι έμποροι δεν μπορούσαν ούτε να τιμολογήσουν τα προϊόντα τους ούτε να είναι βέβαιοι ότι θα μπορούσαν να αναπληρώσουν τα αποθέματά τους μετά από μια πώληση. Η διάθεση οποιουδήποτε αποθέματος ενείχε τον κίνδυνο άμεσων ζημιών, εάν το δολάριο αυξανόταν εκ νέου πριν από την αναπλήρωση, ενώ η διακράτηση εμπορευμάτων τους εξέθετε σε ελέγχους, κατηγορίες περί αισχροκέρδειας ή πιέσεις να πουλήσουν σε ανεπίσημες ή ελεγχόμενες τιμές. Ταυτόχρονα, ο νέος κρατικός προϋπολογισμός ενίσχυσε την προσδοκία ότι οι συνθήκες θα επιδεινωθούν αντί να σταθεροποιηθούν στο μέλλον, ενώ η ταχεία απώλεια αγοραστικής δύναμης περιόρισε τη συμπεριφορά αποθεματοποίησης των καταναλωτών που θα μπορούσε να αναμενόταν σε αντίστοιχες περιόδους οικονομικής κρίσης.

Το πιο πρόσφατο προσχέδιο προϋπολογισμού που κατέθεσε η κυβέρνηση Πεζεσκιαν στο Ματζλίς (κοινοβούλιο) κατέστησε σαφές ότι το κράτος σκόπευε να μετακυλίσει τα χρόνια ελλείμματά του απευθείας στην κοινωνία. Ήταν ένας προϋπολογισμός που πολλοί Ιρανοί εξέλαβαν λιγότερο ως σχέδιο ανάκαμψης και περισσότερο ως δήλωση προτεραιοτήτων. Σε επίπεδο νοικοκυριών, ανέστρεφε μακροχρόνιες προστατευτικές ρυθμίσεις —όπως οι οικονομικές επιδοτήσεις βασικών αγαθών— που είχαν μετριάσει προηγούμενους οικονομικούς κραδασμούς. Οι μισθοί προβλεπόταν να αυξηθούν σε ποσοστά πολύ χαμηλότερα του πληθωρισμού· οι φόροι επρόκειτο να αυξηθούν απότομα σε μια ήδη στενή και εξαντλημένη φορολογική βάση· και οι έμμεσες στηρίξεις, από τις ενεργειακές επιδοτήσεις έως τις προνομιακές συναλλαγματικές ισοτιμίες και την ασφαλιστική κάλυψη βασικών φαρμάκων, περιορίζονταν ή αναδιαρθρώνονταν με τρόπους που μετέφεραν το κόστος απευθείας σε οικογένειες, ασθενείς και μικρές επιχειρήσεις. Το μήνυμα του κράτους ήταν ωμό: με τα δημόσια έσοδα εξαντλημένα, το βάρος της προσαρμογής θα έπρεπε να το σηκώσει η κοινωνία.

Ταυτόχρονα, αυτή η επίκληση για θυσίες συγκρούστηκε ευθέως με τον τρόπο που ο προϋπολογισμός αντιμετώπιζε τους θεσμούς που βρίσκονται στον πυρήνα του καθεστώτος. Ενώ οι αξιωματούχοι επέμεναν ότι δεν υπήρχε δημοσιονομικός χώρος για την ανακούφιση των νοικοκυριών, οι δαπάνες για ιδεολογικούς φορείς συνέχισαν να αυξάνονται — πιο χαρακτηριστικά στην περίπτωση της χρηματοδότησης του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Η κρατική τηλεόραση έχει δει τη χρηματοδότησή της να υπερτετραπλασιάζεται μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια, παρά τη μείωση του κοινού και τα διαρκή ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και τη λογοδοσία της. Για πολλούς Ιρανούς, η αντίθεση ήταν αδιαμφισβήτητη: στέρηση για την καθημερινή ζωή, ασφάλεια πόρων για τους θεσμούς που έχουν ως αποστολή την προβολή του αφηγήματος του ισλαμιστικού καθεστώτος. Αυτή η ασυμμετρία — περισσότερο από οποιαδήποτε μεμονωμένη αύξηση φόρου ή τιμής — είναι εκείνη που μετέτρεψε την οικονομική απογοήτευση σε πολιτική οργή. Έτσι, η απεργία των καταστηματαρχών εξαπλώθηκε γρήγορα και μετασχηματίστηκε σε μαζικές διαδηλώσεις σε περισσότερες από 70 πόλεις και κωμοπόλεις σε ολόκληρη τη χώρα. Οι αρχές αντέδρασαν με σκληρή καταστολή, προχωρώντας σε εκατοντάδες συλλήψεις· και, έως την ένατη ημέρα, σχεδόν 20 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τις δυνάμεις ασφαλείας κατά την αντιμετώπιση των συγκεντρώσεων.

Η περασμένη εβδομάδα των διαδηλώσεων στους δρόμους δεν συνιστά απλώς μια έκρηξη οργής για τον πληθωρισμό ή τη φορολογία. Οι κινητοποιήσεις αυτές — οι μεγαλύτερες των τελευταίων ετών και με ταχύτατη υιοθέτηση πολιτικών, αντικαθεστωτικών συνθημάτων — αποτελούν δημόσια παραδοχή ότι το μοντέλο διακυβέρνησης της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχει αποτύχει απέναντι στον ιρανικό λαό. Επιφανειακές διορθώσεις, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης αξιωματούχων, δεν διαθέτουν πλέον αξιοπιστία. Στην ουσία, αυτό που κατέρρευσε πρώτο δεν ήταν το ριάλ, αλλά η δημόσια εμπιστοσύνη.

Στο επίκεντρο αυτού του αδιεξόδου βρίσκεται ο Ανώτατος Ηγέτης, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος κυριαρχεί στο πολιτικό σύστημα του Ιράν από το 1989. Τα προβλήματα της χώρας, όπως αναδεικνύουν αυτές οι διαδηλώσεις, δεν είναι πρωτίστως οικονομικά. Απορρέουν από πολιτικές αποφάσεις δεκαετιών που ελήφθησαν από τον ανώτατο ηγέτη και τον στενό του κύκλο: τη συγκέντρωση της εξουσίας· τη διαμόρφωση μιας προσόδου-εξαρτώμενης και ολοένα πιο στρατιωτικοποιημένης οικονομίας· τον περιορισμό της πολιτικής συμμετοχής· και μια εξωτερική πολιτική που προτάσσει την ιδεολογική αντιπαράθεση έναντι της οικονομικής βιωσιμότητας. Ακόμη και η πιο ικανή τεχνοκρατική κυβέρνηση θα δυσκολευόταν να επιτύχει ανάκαμψη υπό καθεστώς κυρώσεων και βαθιών διαρθρωτικών περιορισμών, ιδίως όταν η αποφασιστική εξουσία δεν εδράζεται στο υπουργικό συμβούλιο.

Ουσιαστική αλλαγή θα απαιτούσε ανακατανομή της εξουσίας, με ενίσχυση της εκλεγμένης κυβέρνησης του προέδρου Πεζεσκιαν και ταυτόχρονο περιορισμό των εκτεταμένων, μη εκλεγμένων θεσμών, των οποίων η επιρροή απορρέει από την εγγύτητα προς τον ανώτατο ηγέτη και τον έλεγχο πόρων. Πρόκειται για το ένα βήμα που ο Χαμενεΐ, μέχρι σήμερα, δεν έχει δείξει καμία διάθεση να κάνει.

Αυτός είναι πλέον ο πέμπτος πανεθνικός κύκλος διαδηλώσεων που γνωρίζει το Ιράν μέσα σε εννέα χρόνια. Κάθε προηγούμενο κύμα αντιμετωπίστηκε με καταστολή, τακτικές παραχωρήσεις και υποσχέσεις μεταρρυθμίσεων· και κάθε φορά το σύστημα απορροφούσε το σοκ, παραμένοντας ουσιαστικά αμετάβλητο. Εκείνο που διακρίνει τη σημερινή στιγμή δεν είναι απλώς η ακαμψία της αναταραχής, αλλά το συναισθηματικό της φορτίο. Ο δημόσιος λόγος στο Ιράν περιγράφει όλο και συχνότερα όχι μόνο τις κακουχίες, αλλά και την κατάρρευση της προσδοκίας για ένα καλύτερο μέλλον: μια κοινωνία παγιδευμένη στη χρόνια αβεβαιότητα, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει και η ζωή να έχει τεθεί σε αναστολή.

Σε αυτές τις συνθήκες, το άμεσο διακύβευμα δεν αφορά πλέον μόνο τα εισοδήματα ή τις τιμές, αλλά την απώλεια της ίδιας της δυνατότητας προγραμματισμού — αυτό που τοπικοί αναλυτές περιγράφουν ως υπαρξιακή αστάθεια και διάβρωση της ελπίδας. Η απελπισία αυτή έχει ενταθεί επειδή η οικονομική κακοδιαχείριση συμπίπτει πλέον με ένα στρατηγικό αδιέξοδο: για πρώτη φορά από τότε που το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν προκάλεσε καθεστώς κυρώσεων πριν από περισσότερα από είκοσι χρόνια, στο εσωτερικό της χώρας υπάρχει ελάχιστη πίστη ότι η διπλωματία προσφέρει μια αξιόπιστη διέξοδο — ιδίως υπό μια κυβέρνηση Τραμπ δεσμευμένη στη στρατηγική της «μέγιστης πίεσης» απέναντι στην Τεχεράνη. Έτσι, οι διαδηλωτές σήμερα δεν είναι απλώς πιο οργισμένοι· είναι και πιο απελπισμένοι. Παραφράζοντας ένα κοινό αίσθημα στον ιρανικό δημόσιο λόγο, αυτές οι διαδηλώσεις δεν καθοδηγούνται από ελπίδα ή ιδεολογία· καθοδηγούνται από την εξάντληση — από τη στιγμή που η αντοχή και η προσαρμογή έπαψαν να λειτουργούν.

Ο Χαμενεΐ εξακολουθεί να έχει επιλογές. Θα μπορούσε να ανοίξει το πολιτικό σύστημα, να αναδιανείμει την εξουσία και να δώσει στην Ισλαμική Δημοκρατία την ευκαιρία να επανεφεύρει τον εαυτό της υπό νέες εσωτερικές και διεθνείς συνθήκες. Όμως, σχεδόν βέβαιο είναι ότι δεν θα το κάνει. Αντιλαμβάνεται την τρέχουσα αναταραχή πρωτίστως μέσα από το πρίσμα εχθρικών δυτικών σχεδιασμών για την ανατροπή του ισλαμιστικού καθεστώτος, του οποίου ηγείται εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Σε αυτό το κοσμοείδωλο, η διαμαρτυρία δεν αποτελεί καθρέφτη των συστημικών αποτυχιών, αλλά όπλο στα χέρια αντιπάλων. Αυτή η αντίληψη — περισσότερο από οποιαδήποτε συγκεκριμένη πολιτική — διαμορφώνει πλέον το πολιτικό αδιέξοδο του Ιράν.

Μια απολύτως προβλέψιμη κρίση

Τον Ιούλιο του 2025, μια ομάδα 180 κορυφαίων Ιρανών οικονομολόγων και πανεπιστημιακών εξέδωσε μια αυστηρή προειδοποίηση ότι το Ιράν πλησίαζε σε ένα καθοριστικό σταυροδρόμι και ότι η συνέχιση του υφιστάμενου μοντέλου διακυβέρνησης εγκυμονούσε τον κίνδυνο βαθύτερης αστάθειας αντί για ασφάλεια. Ενώ επαινούσαν την εθνική ενότητα κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου με το Ισραήλ και τόνιζαν ότι η ασφάλεια αποτελεί το πρωταρχικό καθήκον του κράτους, προειδοποιούσαν ότι η στρατιωτική ανθεκτικότητα δεν μπορούσε να αντισταθμίσει τη χρόνια αναποτελεσματικότητα, την κατάρρευση της δημόσιας εμπιστοσύνης, την παγωμένη εξωτερική πολιτική, τη βαθιά ριζωμένη διαφθορά και τη διευρυνόμενη αδικία. Το μήνυμά τους ήταν σαφές: χωρίς μια θεμελιώδη αλλαγή παραδείγματος —συμπεριλαμβανομένης της αποκλιμάκωσης στη διπλωματία, του τερματισμού της οικονομίας της προσόδου, της αποχώρησης των στρατιωτικών δυνάμεων (και συγκεκριμένα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, IRGC) από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες, της αποκατάστασης της ελευθερίας της έκφρασης, της μεταρρύθμισης των ΜΜΕ και της απελευθέρωσης των πολιτικών κρατουμένων— το Ιράν θα παρέμενε επικίνδυνα ευάλωτο τόσο σε εσωτερικές όσο και σε εξωτερικές πιέσεις, παρά τη συνοχή στο πεδίο της μάχης.

Έξι μήνες αργότερα, η προειδοποίησή τους μοιάζει λιγότερο με διορατικότητα και περισσότερο με αναπόφευκτο αποτέλεσμα. Οι διαδηλώσεις που ξέσπασαν στα τέλη Δεκεμβρίου δεν ήταν ένα απρόβλεπτο σοκ, αλλά η καθυστερημένη συνέπεια παρατεταμένης πολιτικής αδράνειας. Για χρόνια, η ιρανική ηγεσία ανέβαλε τις δύσκολες αποφάσεις, επιλέγοντας αντ’ αυτών τακτικούς αυτοσχεδιασμούς. Το καθεστώς διαχειρίστηκε κρίσεις χωρίς να τις επιλύει, καταστέλλοντας τα συμπτώματα χωρίς να αντιμετωπίζει τις αιτίες. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η στρατηγική μετέτρεψε την αναποφασιστικότητα σε πολιτική και την παράλυση σε δομή. Όπως το έθεσε χαρακτηριστικά ένα ανώτερο στέλεχος του μεταρρυθμιστικού χώρου: «Αντιμετωπίζουμε αναποφασιστικότητα στην κορυφή, και η χώρα έχει επείγουσα ανάγκη από σκληρές και ζωτικές αποφάσεις». Ένας άλλος ήταν ακόμη πιο ωμός: «Η συνέχιση της παρούσας κατάστασης δεν είναι δυνατή».

Το αποτέλεσμα είναι ένα πολιτικό περιβάλλον στο οποίο οι εκκλήσεις για θεμελιώδη αλλαγή δεν περιορίζονται πλέον σε διαφωνούντες του εξωτερικού ή σε ακτιβιστές στο περιθώριο. Στο εσωτερικό του Ιράν, η γλώσσα της μεταρρύθμισης έχει διευρυνθεί δραματικά. Συζητήσεις για δημοψηφίσματα σχετικά με το μέλλον του πολιτικού συστήματος —κάποτε αδιανόητες— εμφανίζονται πλέον ανοιχτά στον ιρανικό δημόσιο λόγο. Η γραμμή ανάμεσα στην οικονομική και την πολιτική διαμαρτυρία έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί. Οι ίδιοι οι διαδηλωτές χρησιμοποιούν ριζοσπαστικά συνθήματα όπως «Οι μουλάδες πρέπει να φύγουν», «Χαμενεΐ ο δικτάτορας» και «Θάνατος στους δικτάτορες». Αυτό δεν σημαίνει ότι η ιρανική κοινωνία αγκάλιασε ξαφνικά την επανάσταση. Σημαίνει ότι ο σταδιακός δρόμος των μεταρρυθμίσεων έχει εξαντλήσει την αξιοπιστία του.

Η διάβρωση του σταδιακού δρόμου των μεταρρυθμίσεων δεν οδηγεί προς μία μόνο κατεύθυνση. Η αλλαγή στο Ιράν πλέον μοιάζει αναπόφευκτη, όμως η μορφή της παραμένει αντικείμενο σύγκρουσης. Μία πιθανότητα είναι η κατάρρευση του καθεστώτος, ως αποτέλεσμα διαδοχικών κύκλων διαμαρτυριών που τελικά υπερβαίνουν την ικανότητα του συστήματος να ελέγχει την κατάσταση. Ένα πιο άμεσο — και από ορισμένες απόψεις πιο πιθανό — ενδεχόμενο είναι η σκλήρυνση του καθεστώτος, με στροφή προς ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση από τον καταναγκασμό, όπου οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και οι πολιτικοί τους σύμμαχοι θα ασκούν ακόμη μεγαλύτερη εξουσία, καθώς οι πολιτικοί θεσμοί θα υποχωρούν περαιτέρω προς την ασημαντότητα. Ωστόσο, θεωρητικά τουλάχιστον, υπάρχει και μια τρίτη διαδρομή. Η ηγεσία θα μπορούσε να επιλέξει να αφουγκραστεί την κοινωνία, να περιορίσει τους ιδεολογικούς δογματιστές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, και να επανακαθορίσει τις προτεραιότητες του κράτους προς τις βασικές οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες του πληθυσμού, αποδεχόμενη την πολιτική μεταρρύθμιση ως μέσο διατήρησης του συστήματος και όχι ως παράδοσή του. Όπως το έθεσε ένας πρώην ανώτατος διοικητής των IRGC, που πλέον στηρίζει την εσωτερική μεταρρύθμιση, το Ιράν τελικά βρίσκεται αντιμέτωπο με τρεις δρόμους αλλαγής: ο Χαμενεΐ την αποδέχεται· η ξένη παρέμβαση την επιβάλλει· ή ο λαός βγαίνει στους δρόμους και επιβάλλει πολιτική αλλαγή.

Αυτός είναι ο λόγος που οι σημερινές διαδηλώσεις μοιάζουν διαφορετικές. Παρότι πυροδοτήθηκαν από οικονομικά σοκ, στον πυρήνα τους δεν αφορούν τις τιμές, τους μισθούς ή τις επιδοτήσεις καθαυτές. Αφορούν το πολιτικό σύστημα που παρήγαγε — και συντήρησε — την οικονομική κατάρρευση, την κοινωνική καταπίεση, την περιβαλλοντική αποσύνθεση και τη διεθνή απομόνωση. Η κινητήρια δύναμη δεν είναι η ελπίδα ή η ιδεολογική κινητοποίηση, αλλά η εξάντληση. Οι έμποροι των παζαριών, παραδοσιακά από τις πιο συντηρητικές και εγγύτερες στο σύστημα κοινωνικές ομάδες, συμμετέχουν στην αναταραχή όχι για να αμφισβητήσουν αφηρημένα την εξουσία, αλλά επειδή η κανονική οικονομική ζωή έχει πάψει να λειτουργεί. Οι αγορές δεν ανταποκρίνονται πλέον ούτε στις επίσημες υποσχέσεις ούτε στις απειλές· έπειτα από χρόνια ανεκπλήρωτων διαβεβαιώσεων, έχουν μάθει να προεξοφλούν και τα δύο.

Μετά τον πόλεμο, μια χαμένη ευκαιρία

Η χρονική συγκυρία των διαδηλώσεων έχει σημασία. Μετά τον 12ήμερο πόλεμο, πολλοί Ιρανοί ήλπιζαν ότι το σοκ της αντιπαράθεσης θα οδηγούσε σε μια στρατηγική επανεκτίμηση στο εσωτερικό. Η λογική ήταν απλή: η εξωτερική πίεση είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της και η εθνική ενότητα είχε αποδειχθεί, άρα ίσως τώρα ήταν η στιγμή για εσωτερική αναπροσαρμογή — με μεγαλύτερο πολιτικό άνοιγμα, λογοδοσία και εκ νέου εστίαση στην εσωτερική επιβίωση. Για να παραφράσουμε την επιστολή των οικονομολόγων του Ιουλίου, η στρατιωτική ανθεκτικότητα δεν μπορεί να αντισταθμίσει την κατάρρευση της δημόσιας εμπιστοσύνης.

Αντ’ αυτού, το σύστημα επέστρεψε στις γνώριμες πρακτικές. Ο Χαμενεΐ επανήλθε σε ένα παλιό σενάριο: καταστολή της διαφωνίας, άρνηση του πολιτικού χαρακτήρα των αιτημάτων και παρουσίαση της αναταραχής ως προϊόντος ξένης υποκίνησης. Τα ευθυγραμμισμένα με το καθεστώς μέσα ενημέρωσης ενίσχυσαν αυτό το αφήγημα, επιμένοντας ότι πρέπει να χαραχθεί σαφές όριο μεταξύ διαμαρτυρίας και ταραχών. Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε η συνέχεια της εξωτερικής πολιτικής, ακόμη και καθώς το οικονομικό της κόστος μεταφερόταν εξ ολοκλήρου στην ιρανική κοινωνία. Ωστόσο, σε όλο το πολιτικό φάσμα του Ιράν υπάρχει ελάχιστη διαφωνία ως προς τις εγχώριες ρίζες των διαδηλώσεων. Οι αναλυτές αναγνωρίζουν ότι οι κυρώσεις και οι γεωπολιτικές εντάσεις έχουν εντείνει τον πόνο, αλλά αναγνωρίζουν επίσης ότι η κακοδιαχείριση, η διαφθορά και η στρατηγική ακαμψία μετέτρεψαν την πίεση σε κατάρρευση.

Ο 12ήμερος πόλεμος του περασμένου καλοκαιριού αποκάλυψε επιπλέον τα όρια της ιρανικής εξάρτησης από εξωτερικούς προστάτες, αφήνοντας τους Ιρανούς — αν όχι και το ίδιο το καθεστώς — να αισθάνονται ολοένα πιο απομονωμένοι και ευάλωτοι. Παρά τα χρόνια στρατηγικής σύμπλευσης με τη Ρωσία και την Κίνα, καμία από τις δύο δεν προσέφερε ουσιαστική στήριξη ή προστασία όταν οι εντάσεις κλιμακώθηκαν. Αυτή η αποτυχία αντηχεί βαθιά στο εσωτερικό της χώρας. Άλλωστε, η λεγόμενη «αντίσταση» χωρίς οικονομική δυνατότητα δεν αποτελεί στρατηγική· αποτελεί φθορά. Και αυτό συνοψίζει τον αυξανόμενο σκεπτικισμό απέναντι στο αφήγημα του καθεστώτος για την εξωτερική του πολιτική.

Τα αντανακλαστικά του Χαμενεΐ διαμορφώνονται από την Ιστορία — και συγκεκριμένα από τη δική του ανάγνωση της πτώσης του σάχη το 1979. Στη δική του αφήγηση, το μοιραίο λάθος του Μοχάμαντ Ρεζά Σαχ Παχλαβί ήταν ότι χαλάρωσε τον πολιτικό έλεγχο απέναντι στις διαδηλώσεις, ανοίγοντας μια πόρτα που δεν μπορούσε πλέον να κλείσει. Σε αυτό το κοσμοείδωλο, η παραχώρηση ισοδυναμεί με ολισθηρή κατηφόρα.

Αυτή η λογική εξηγεί την προσεκτικά ελεγχόμενη άνοδο του Μασούντ Πεζεσκιαν το 2024. Η προεδρική του νίκη δεν απλώς επετράπη· σχεδιάστηκε ως μηχανισμός εκτόνωσης της πίεσης και όχι ως έγκριση ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων. Το σύστημα άνοιξε τον δρόμο γνωρίζοντας την εκλογική του απήχηση, αλλά έχοντας πλήρη επίγνωση και των ορίων που θα του επέβαλλε στη συνέχεια. Ο Πεζεσκιαν ενθαρρύνθηκε να μιλήσει τη γλώσσα της αλλαγής, αλλά του αρνήθηκαν την εξουσία που θα του επέτρεπε να την υλοποιήσει.

Από τη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα, ο Πεζεσκιαν βρέθηκε αντιμέτωπος με δομικούς περιορισμούς σε κάθε βήμα. Δεν υπήρξε καμία ουσιαστική εσωτερική πολιτική μεταρρύθμιση, καμία επανεκτίμηση της μαχητικής εξωτερικής πολιτικής του Ιράν και καμία αμφισβήτηση των παγιωμένων κέντρων ισχύος. Ακόμη και τεχνοκρατικές κινήσεις, όπως η πρόσφατη αντικατάσταση του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, απορρίφθηκαν από τους αναλυτές ως ανεπαρκείς. Οι Ιρανοί πλέον δεν πείθονται από αυτή τη σκηνοθεσία. Χρόνια ελεγχόμενων, συμβολικών «μεταρρυθμίσεων» έχουν εκπαιδεύσει την κοινωνία να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στην τακτική προσαρμογή και τον γνήσιο μετασχηματισμό. Η αντίληψη ότι ο Πεζεσκιαν είναι ένας πρόεδρος-βιτρίνα, κρατημένος με κοντό λουρί, είναι πλέον ευρέως διαδεδομένη — και διαβρωτική.

Η πολιτική πραγματικότητα που έρχεται

Το Ιράν βιώνει επίσης μια γενεακή αναμέτρηση. Η πρώτη γενιά των ισλαμιστών επαναστατών του 1979 αποχωρεί σταδιακά από την εξουσία. Η γλώσσα και οι προτεραιότητές της ηχούν όλο και πιο ξένες σε έναν νεότερο πληθυσμό, διαμορφωμένο από τις κυρώσεις, την ψηφιακή έκθεση στον κόσμο και τα μπλοκαρισμένα μέλλοντα. Εδώ και χρόνια, το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να μιλήσει τη γλώσσα της ίδιας του της κοινωνίας. Στα 86 του, ο Χαμενεΐ δεν διαθέτει άφθονο χρόνο για να ηγηθεί ενός γνήσιου μετασχηματισμού και, μέχρι σήμερα, δεν έχει δείξει καμία διάθεση να το πράξει. Αν δεν το κάνει, το μέλλον του καθεστώτος ενδέχεται να μην κριθεί από μία και μοναδική εξέγερση, αλλά από τη συσσωρευτική δύναμη επαναλαμβανόμενων κύκλων διαμαρτυρίας — το πρώτο από τα τρία σενάρια που βρίσκονται πλέον μπροστά στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον το γιατί διαμαρτύρεται ο κόσμος. Αφορά το τι ακολουθεί.

Το Ιράν σήμερα ορίζεται από μια έντονη ασυμμετρία. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ένα «βαθύ κράτος» που κατανοεί τις προκλήσεις του και γνωρίζει ότι θα ενταθούν, αλλά παραμένει πολιτικά παραλυμένο, ακόμη κι ενώ η Ουάσινγκτον σηματοδοτεί την αποφασιστικότητά της να επιβάλει μια τελική αναμέτρηση γύρω από το πυρηνικό και πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν και τον περιφερειακό του ρόλο. Από την άλλη, βρίσκεται μια κοινωνία της οποίας ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος άσκησης πολιτικής πίεσης περνά ολοένα και περισσότερο από τον δρόμο προς τα πάνω.

Ο Χαμενεΐ μπορεί ακόμη να επιλέξει να αποδεχθεί βαθιές πολιτικές αλλαγές, γνωρίζοντας ότι αυτές θα έχουν κόστος για τον ίδιο. Μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να δώσει στην Ισλαμική Δημοκρατία την ευκαιρία να επιβιώσει, επανεφευρίσκοντας τον εαυτό της. Αν δεν το κάνει, η απόφαση ενδέχεται να ληφθεί γι’ αυτόν — από αυτό το κίνημα διαμαρτυρίας, ή από το επόμενο, ή από εκείνο που θα ακολουθήσει. Αυτή είναι η βασική πολιτική πραγματικότητα του Ιράν σήμερα.

Ο Alex Vatanka είναι Senior Fellow στο Middle East Institute στην Ουάσινγκτον.

Φωτογραφία: Mobina / Middle East Images / AFP via Getty Images

mei.edu

Η εξέγερση στο Ιράν λαμβάνει επικίνδυνες για το καθεστώς διαστάσεις

1

Οι ηγέτες του Ιράν αντιμετωπίζουν κρίση νομιμοποίησης καθώς η αναταραχή εξαπλώνεται

Reuters
Της Parisa Hafezi
9 Ιανουαρίου 2026, 12:23 μ.μ. GMT+2 — Ενημερώθηκε πριν από 20 λεπτά

Σύνοψη

  • Η αναταραχή αντανακλά το χάσμα μεταξύ του νεανικού πληθυσμού και των κυβερνώντων
  • Οι διαδηλωτές λένε ότι η επιθετική εξωτερική πολιτική δεν τους ωφελεί
  • Αναλυτές εκτιμούν ότι οι καταστολές και οι παραχωρήσεις ίσως δεν αρκούν πλέον
  • Οι κληρικοί ηγέτες ανησυχούν για ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση από ΗΠΑ και Ισραήλ

ΝΤΟΥΜΠΑΪ, 9 Ιανουαρίου (Reuters) — Καθώς οι αντικυβερνητικές αναταραχές στο Ιράν εξελίσσονται ραγδαία και οι εξωτερικές πιέσεις αυξάνονται, το κληρικό κατεστημένο εμφανίζεται, προς το παρόν, ανίκανο να αντιμετωπίσει αυτό που έχει μετατραπεί σε κρίση νομιμοποίησης στον πυρήνα της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Οι διαδηλώσεις, που ξεκίνησαν τον περασμένο μήνα στην Τεχεράνη, έχουν εξαπλωθεί και στις 31 επαρχίες του Ιράν, χωρίς ωστόσο να έχουν φτάσει ακόμη την έκταση των κινητοποιήσεων του 2022–2023, οι οποίες πυροδοτήθηκαν από τον θάνατο της Μαχσά Αμινί ενώ βρισκόταν υπό κράτηση για φερόμενη παραβίαση των ισλαμικών κανόνων ενδυμασίας.

Οι πιο πρόσφατες διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στην Τεχεράνη με καταστηματάρχες στο Μεγάλο Παζάρι, εξοργισμένους από τη ραγδαία υποτίμηση του ριάλ. Πλέον, όμως, συμμετέχουν και άλλες κοινωνικές ομάδες — κυρίως νεαροί άνδρες, και όχι οι γυναίκες και τα κορίτσια που είχαν διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στις διαδηλώσεις για τη Μαχσά Αμινί.

Η αμερικανική οργάνωση Human Rights Activists News Agency (HRANA) ανέφερε ότι τουλάχιστον 34 διαδηλωτές και τέσσερα μέλη των δυνάμεων ασφαλείας έχουν σκοτωθεί, ενώ 2.200 άτομα έχουν συλληφθεί κατά τη διάρκεια των ταραχών — στοιχεία που, σύμφωνα με αναλυτές, αναδεικνύουν μια βαθύτερη απογοήτευση απέναντι στο σιιτικό status quo.

Την Πέμπτη, το Ιράν υπέστη πανεθνικό μπλακάουτ στο διαδίκτυο, το οποίο, σύμφωνα με την ομάδα παρακολούθησης NetBlocks, συνεχίστηκε και την Παρασκευή. Το γεγονός συνέπεσε με εκκλήσεις από το εξωτερικό για ενίσχυση των διαδηλώσεων από τον Ρεζά Παχλαβί, γιο του τελευταίου σάχη του Ιράν που ανατράπηκε με την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.

«Η κατάρρευση δεν αφορά μόνο το ριάλ, αλλά και την εμπιστοσύνη», δήλωσε ο Άλεξ Βατάνκα, διευθυντής του Προγράμματος για το Ιράν στο Middle East Institute στην Ουάσιγκτον.

Οι αρχές έχουν επιχειρήσει να ακολουθήσουν μια διπλή προσέγγιση απέναντι στις ταραχές, δηλώνοντας ότι οι διαμαρτυρίες για την οικονομία είναι θεμιτές και θα αντιμετωπιστούν μέσω διαλόγου, ενώ παράλληλα καταστέλλουν ορισμένες κινητοποιήσεις με δακρυγόνα, εν μέσω βίαιων συγκρούσεων στους δρόμους.

Σχεδόν πέντε δεκαετίες μετά την Ισλαμική Επανάσταση, οι θρησκευτικοί ηγέτες του Ιράν δυσκολεύονται να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στις προτεραιότητές τους και στις προσδοκίες μιας νεανικής κοινωνίας.

«Το μόνο που θέλω είναι να ζήσω μια ήρεμη, φυσιολογική ζωή… Αντί γι’ αυτό, εκείνοι (οι κυβερνώντες) επιμένουν σε ένα πυρηνικό πρόγραμμα, στη στήριξη ένοπλων ομάδων στην περιοχή και στη διατήρηση της εχθρότητας απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε η 25χρονη Μίνα στο Reuters, μιλώντας τηλεφωνικά από το Κουντάς, στην δυτική επαρχία Λορεστάν.

«Αυτές οι πολιτικές μπορεί να είχαν νόημα το 1979, αλλά όχι σήμερα. Ο κόσμος έχει αλλάξει», πρόσθεσε η άνεργη απόφοιτος πανεπιστημίου.

Διαδηλωτές καταλαμβάνουν τους δρόμους

Πρώην ανώτερος αξιωματούχος από τη μεταρρυθμιστική πτέρυγα του κατεστημένου δήλωσε ότι οι βασικοί ιδεολογικοί πυλώνες της Ισλαμικής Δημοκρατίας — από την επιβολή των κανόνων ενδυμασίας έως τις επιλογές εξωτερικής πολιτικής — δεν βρίσκουν απήχηση σε όσους είναι κάτω των 30 ετών, δηλαδή σχεδόν στο μισό του πληθυσμού.
«Η νεότερη γενιά δεν πιστεύει πλέον στα επαναστατικά συνθήματα — θέλει να ζήσει ελεύθερα», είπε.

Το χιτζάμπ, σημείο αιχμής στις διαδηλώσεις για τη Μαχσά Αμινί, επιβάλλεται πλέον επιλεκτικά. Πολλές Ιρανές αρνούνται πλέον ανοιχτά να το φορούν σε δημόσιους χώρους, σπάζοντας μια παράδοση που για δεκαετίες όριζε την Ισλαμική Δημοκρατία.

Στις συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις, πολλοί διαδηλωτές εκφράζουν την οργή τους για τη στήριξη της Τεχεράνης σε ένοπλες οργανώσεις στην περιοχή, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Ούτε Γάζα, ούτε Λίβανος, η ζωή μου για το Ιράν», σηματοδοτώντας τη δυσαρέσκειά τους για τις προτεραιότητες του καθεστώτος. Η περιφερειακή επιρροή της Τεχεράνης έχει αποδυναμωθεί από τις επιθέσεις του Ισραήλ κατά των συμμάχων της — από τη Χαμάς στη Γάζα έως τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, τους Χούθι στην Υεμένη και πολιτοφυλακές στο Ιράκ — καθώς και από την ανατροπή του στενού συμμάχου του Ιράν, του Σύρου δικτάτορα Μπασάρ αλ Άσαντ.

Σε βίντεο που κοινοποιήθηκε στο X και επαληθεύτηκε από το Reuters, διαδηλωτές στη δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της χώρας, τη Μασχάντ, στα βορειοανατολικά, φαίνονται να κατεβάζουν μια μεγάλη ιρανική σημαία από ιστό και να τη σκίζουν.

Συγκρούσεις σημειώθηκαν με τις δυνάμεις ασφαλείας στο Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης, ενώ πανηγυρίζοντες διαδηλωτές διέσχισαν την Αμπντανάν, πόλη στη νοτιοδυτική επαρχία Ιλάμ, σύμφωνα με άλλα βίντεο που επαλήθευσε το Reuters αυτή την εβδομάδα.

Σε βίντεο από τη βορειοανατολική πόλη Γκοναμπάντ, το οποίο το Reuters δεν μπόρεσε να επαληθεύσει, νεαροί άνδρες φαίνονται να βγαίνουν τρέχοντας από θεολογικό ιεροσπουδαστήριο και να εντάσσονται σε μεγάλο πλήθος διαδηλωτών που τους επευφημούσε, σε μια εμφανή εξέγερση κατά του κλήρου.

Καμία εύκολη διέξοδος για τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν

Ο Βατάνκα, από το Middle East Institute στην Ουάσιγκτον, δήλωσε ότι το ιρανικό κληρικό σύστημα είχε επιβιώσει από επαναλαμβανόμενους κύκλους διαμαρτυριών μέσω καταστολής και τακτικών παραχωρήσεων, όμως αυτή η στρατηγική φαίνεται να φτάνει στα όριά της.
«Η αλλαγή πλέον μοιάζει αναπόφευκτη· η κατάρρευση του καθεστώτος είναι πιθανή, αλλά όχι δεδομένη», είπε.

Σε άλλες χώρες της περιοχής, όπως η Συρία, η Λιβύη και το Ιράκ, μακροχρόνιοι ηγέτες έπεσαν μόνο ύστερα από συνδυασμό διαδηλώσεων και στρατιωτικής επέμβασης.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει δηλώσει ότι ενδέχεται να συνδράμει τους Ιρανούς διαδηλωτές αν οι δυνάμεις ασφαλείας ανοίξουν πυρ εναντίον τους.
«Είμαστε οπλισμένοι και έτοιμοι να επέμβουμε», έγραψε σε ανάρτησή του στις 2 Ιανουαρίου, χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις, επτά μήνες μετά τους βομβαρδισμούς ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων από ισραηλινές και αμερικανικές δυνάμεις σε έναν πόλεμο διάρκειας 12 ημερών.

Ο ανώτατος ηγέτης Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, αντιμέτωπος με μία από τις πιο επισφαλείς στιγμές της πολυετούς διακυβέρνησής του, απάντησε δεσμευόμενος ότι το Ιράν «δεν θα υποκύψει στον εχθρό».

Ο πρώην Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε ότι δεν υπάρχει εύκολη διέξοδος για τον 86χρονο ηγέτη, του οποίου οι δεκαετίες πολιτικών — οικοδόμηση δικτύου συμμάχων-πληρεξουσίων, παράκαμψη κυρώσεων και προώθηση πυρηνικών και πυραυλικών προγραμμάτων — φαίνεται να καταρρέουν.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, επαίνεσε τις διαδηλώσεις, χαρακτηρίζοντάς τες «μια καθοριστική στιγμή κατά την οποία ο ιρανικός λαός παίρνει το μέλλον του στα χέρια του».

Στο εσωτερικό του Ιράν, οι απόψεις διίστανται σχετικά με το αν μια ξένη στρατιωτική επέμβαση είναι επικείμενη ή εφικτή, ενώ ακόμη και σκληροί επικριτές της κυβέρνησης αμφισβητούν το αν θα ήταν επιθυμητή.

«Φτάνει πια. Εδώ και 50 χρόνια αυτό το καθεστώς κυβερνά τη χώρα μου. Κοιτάξτε το αποτέλεσμα. Είμαστε φτωχοί, απομονωμένοι και απογοητευμένοι», δήλωσε 31χρονος από την κεντρική πόλη Ισφαχάν, ζητώντας να διατηρηθεί η ανωνυμία του.
Όταν ρωτήθηκε αν υποστηρίζει ξένη επέμβαση, απάντησε: «Όχι. Δεν θέλω η χώρα μου να υποστεί ξανά στρατιωτικά πλήγματα. Ο λαός μας έχει υποφέρει αρκετά. Θέλουμε ειρήνη και φιλία με τον κόσμο — χωρίς την Ισλαμική Δημοκρατία».

Οι εξόριστοι αντίπαλοι της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι οποίοι και οι ίδιοι είναι βαθιά διχασμένοι, θεωρούν ότι η στιγμή για την ανατροπή του κατεστημένου μπορεί να πλησιάζει και έχουν καλέσει σε περισσότερες διαδηλώσεις. Ωστόσο, παραμένει αβέβαιο το πόση στήριξη απολαμβάνουν στο εσωτερικό της χώρας.

Σύνταξη: Parisa Hafezi — Επιμέλεια: Philippa Fletcher και Michael Perry

Reuters

Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν λέει ότι οι διαδηλωτές «καταστρέφουν τους ίδιους τους δρόμους τους» για να ευχαριστήσουν τον Τραμπ

Του Jon Gambrell
Ενημερώθηκε: 9 Ιανουαρίου 2026, 12:26 μ.μ. GMT+2

ΝΤΟΥΜΠΑΪ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (AP) — Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν άφησε να εννοηθεί την Παρασκευή ότι οι δυνάμεις ασφαλείας θα προχωρήσουν σε καταστολή των διαδηλωτών, αφού εκείνοι φώναζαν από τα παράθυρα και πορεύονταν στους δρόμους κατά τη διάρκεια της νύχτας, αμφισβητώντας ευθέως τη δέσμευση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να στηρίξει όσους διαδηλώνουν ειρηνικά.

Ο ανώτατος ηγέτης, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, απέρριψε τον Τραμπ, λέγοντας ότι έχει τα χέρια του «βαμμένα με το αίμα των Ιρανών», την ώρα που υποστηρικτές του φώναζαν «Θάνατος στην Αμερική!» σε πλάνα που μετέδωσε η ιρανική κρατική τηλεόραση.

Οι διαδηλωτές «καταστρέφουν τους ίδιους τους δρόμους τους για να κάνουν ευτυχισμένο τον πρόεδρο μιας άλλης χώρας», είπε ο Χαμενεΐ, αναφερόμενος στον Τραμπ. Δεν υπήρξε άμεση απάντηση από την Ουάσιγκτον, αν και ο Τραμπ επανέλαβε τη δέσμευσή του ότι οι ΗΠΑ θα πλήξουν το Ιράν αν σκοτωθούν διαδηλωτές.

Παρά το γεγονός ότι το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν έχει αποκόψει τη χώρα από το διαδίκτυο και τις διεθνείς τηλεφωνικές επικοινωνίες, σύντομα διαδικτυακά βίντεο που κοινοποιήθηκαν από ακτιβιστές φέρονται να δείχνουν διαδηλωτές να φωνάζουν συνθήματα κατά της κυβέρνησης γύρω από αυτοσχέδιες φωτιές, με συντρίμμια να καλύπτουν τους δρόμους της πρωτεύουσας, Τεχεράνης, και άλλων περιοχών μέχρι το πρωί της Παρασκευής. Τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίστηκαν ότι «τρομοκρατικοί πράκτορες» των ΗΠΑ και του Ισραήλ προκάλεσαν εμπρησμούς και τη βία, προσθέτοντας ότι υπήρξαν «θύματα», χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις.

Το πλήρες εύρος των διαδηλώσεων δεν μπορούσε να αποτιμηθεί άμεσα λόγω του μπλακάουτ στις επικοινωνίες. Ωστόσο, πρόκειται για ακόμη μία κλιμάκωση των κινητοποιήσεων που ξεκίνησαν εξαιτίας της επιδεινούμενης οικονομικής κατάστασης της χώρας και έχουν μετατραπεί στη σοβαρότερη πρόκληση για την κυβέρνηση εδώ και αρκετά χρόνια. Οι διαδηλώσεις εντάθηκαν σταθερά από την έναρξή τους, στις 28 Δεκεμβρίου.

Οι διαδηλώσεις αποτέλεσαν επίσης το πρώτο τεστ για το κατά πόσο η ιρανική κοινή γνώμη μπορεί να επηρεαστεί από τον πρίγκιπα διάδοχο Ρεζά Παχλαβί, του οποίου ο πατέρας, βαριά άρρωστος τότε, εγκατέλειψε το Ιράν λίγο πριν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Ο Παχλαβί, που κάλεσε σε κινητοποιήσεις το βράδυ της Πέμπτης, απηύθυνε αντίστοιχη έκκληση για διαδηλώσεις και στις 8 μ.μ. της Παρασκευής.

Οι κινητοποιήσεις περιλάμβαναν συνθήματα υπέρ του σάχη —κάτι που στο παρελθόν θα μπορούσε να επιφέρει ακόμη και θανατική ποινή— γεγονός που υπογραμμίζει το βάθος της οργής που τροφοδοτεί τις διαδηλώσεις, οι οποίες ξεκίνησαν λόγω της επιδεινούμενης οικονομικής κατάστασης του Ιράν.

Μέχρι στιγμής, η βία γύρω από τις διαδηλώσεις έχει στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 42 ανθρώπους, ενώ πάνω από 2.270 έχουν συλληφθεί, σύμφωνα με την αμερικανική οργάνωση Human Rights Activists News Agency.

«Αυτό που άλλαξε την πορεία των διαδηλώσεων ήταν οι εκκλήσεις του πρώην πρίγκιπα διαδόχου Ρεζά Παχλαβί προς τους Ιρανούς να βγουν στους δρόμους στις 8 μ.μ. την Πέμπτη και την Παρασκευή», δήλωσε η Χόλι Ντέιγκρες, ανώτερη ερευνήτρια στο Washington Institute for Near East Policy. «Με βάση τις αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έγινε σαφές ότι οι Ιρανοί ανταποκρίθηκαν και πήραν σοβαρά το κάλεσμα για διαδηλώσεις με στόχο την ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας».

«Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που έκλεισε το διαδίκτυο: για να μην δει ο κόσμος τις διαδηλώσεις. Δυστυχώς, είναι επίσης πιθανό ότι έτσι δόθηκε κάλυψη στις δυνάμεις ασφαλείας για να σκοτώσουν διαδηλωτές».

Διαδηλώσεις το βράδυ της Πέμπτης πριν από το μπλακάουτ στο διαδίκτυο

Όταν το ρολόι έδειξε 8 μ.μ. την Πέμπτη, γειτονιές σε όλη την Τεχεράνη αντήχησαν από συνθήματα, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες. Ανάμεσά τους ακούγονταν τα «Θάνατος στον δικτάτορα!» και «Θάνατος στην Ισλαμική Δημοκρατία!». Άλλοι επαινούσαν τον σάχη, φωνάζοντας: «Αυτή είναι η τελευταία μάχη! Ο Παχλαβί θα επιστρέψει!». Χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονταν στους δρόμους, πριν διακοπεί κάθε μορφή επικοινωνίας με το Ιράν.

«Οι Ιρανοί απαίτησαν την ελευθερία τους απόψε. Σε απάντηση, το καθεστώς στο Ιράν έκοψε όλες τις γραμμές επικοινωνίας», δήλωσε ο Παχλαβί. «Έκλεισε το διαδίκτυο. Έκοψε τα σταθερά τηλέφωνα. Ίσως επιχειρήσει ακόμη και να παρεμβάλει δορυφορικά σήματα».

Στη συνέχεια κάλεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες να συνταχθούν με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δεσμευόμενοι να «λογοδοτήσει το καθεστώς».

«Τους καλώ να χρησιμοποιήσουν όλα τα τεχνικά, οικονομικά και διπλωματικά μέσα που διαθέτουν για να αποκαταστήσουν την επικοινωνία του ιρανικού λαού, ώστε η φωνή και η βούλησή του να ακουστούν και να φανούν», πρόσθεσε. «Μην αφήσετε να φιμωθούν οι φωνές των γενναίων συμπατριωτών μου».

Ο Παχλαβί είχε δηλώσει ότι θα παρουσίαζε περαιτέρω σχέδια ανάλογα με την ανταπόκριση στο κάλεσμά του. Η στήριξή του προς —και από— το Ισραήλ έχει προκαλέσει στο παρελθόν επικρίσεις, ιδίως μετά τον 12ήμερο πόλεμο που διεξήγαγε το Ισραήλ κατά του Ιράν τον Ιούνιο. Αν και σε ορισμένες διαδηλώσεις ακούστηκαν συνθήματα υπέρ του σάχη, δεν είναι σαφές αν αυτό εκφράζει στήριξη προς τον ίδιο τον Παχλαβί ή απλώς νοσταλγία για μια εποχή πριν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.

Η διακοπή του διαδικτύου φαίνεται ότι έθεσε εκτός λειτουργίας και τα κρατικά και ημιεπίσημα ειδησεογραφικά πρακτορεία του Ιράν. Η αναφορά της κρατικής τηλεόρασης στις 8 π.μ. της Παρασκευής αποτέλεσε την πρώτη επίσημη τοποθέτηση για τις διαδηλώσεις.

Η κρατική τηλεόραση ισχυρίστηκε ότι κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων σημειώθηκαν βίαια επεισόδια που προκάλεσαν θύματα, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες. Ανέφερε επίσης ότι στις διαδηλώσεις «ιδιωτικά αυτοκίνητα πολιτών, μοτοσικλέτες, δημόσιοι χώροι όπως το μετρό, πυροσβεστικά οχήματα και λεωφορεία πυρπολήθηκαν».

Ο Τραμπ ανανεώνει την απειλή του για τους θανάτους διαδηλωτών

Το Ιράν έχει βρεθεί αντιμέτωπο με κύματα πανεθνικών διαδηλώσεων τα τελευταία χρόνια. Καθώς οι κυρώσεις εντάθηκαν και η χώρα δοκιμάστηκε μετά τον 12ήμερο πόλεμο, το ιρανικό ριάλ κατέρρευσε τον Δεκέμβριο, φτάνοντας στο επίπεδο των 1,4 εκατομμυρίων ριάλ ανά δολάριο. Λίγο αργότερα ξεκίνησαν οι διαδηλώσεις, με συνθήματα κατά της θεοκρατίας.

Παραμένει ασαφές γιατί οι ιρανικές αρχές δεν έχουν προχωρήσει μέχρι στιγμής σε σκληρότερη καταστολή των διαδηλωτών. Την περασμένη εβδομάδα ο Τραμπ προειδοποίησε ότι αν η Τεχεράνη «σκοτώσει βίαια ειρηνικούς διαδηλωτές», η Αμερική «θα σπεύσει να τους σώσει».

Σε συνέντευξή του στον παρουσιαστή Χιου Χιούιτ, που μεταδόθηκε την Πέμπτη, ο Τραμπ επανέλαβε τη δέσμευσή του.

Το Ιράν, είπε, «έχει προειδοποιηθεί πολύ αυστηρά — ακόμη πιο αυστηρά απ’ ό,τι σας μιλάω αυτή τη στιγμή — ότι αν το κάνει αυτό, θα πληρώσει βαρύ τίμημα».

Ο Τραμπ απέφυγε να απαντήσει ευθέως όταν ρωτήθηκε αν θα συναντούσε τον Παχλαβί.

«Δεν είμαι βέβαιος ότι θα ήταν σκόπιμο αυτή τη στιγμή να το κάνω ως πρόεδρος», είπε. «Νομίζω ότι πρέπει να αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν και να δούμε ποιος θα αναδειχθεί».

Μιλώντας σε συνέντευξη στον Σον Χάνιτι, που μεταδόθηκε το βράδυ της Πέμπτης στο Fox News, ο Τραμπ έφτασε στο σημείο να υπονοήσει ότι ο 86χρονος ανώτατος ηγέτης, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ίσως σκέφτεται να εγκαταλείψει το Ιράν.

«Ψάχνει να πάει κάπου αλλού», είπε ο Τραμπ. «Η κατάσταση γίνεται πολύ άσχημη».

ΤΖΟΝ ΓΚΑΜΠΡΕΛ
Ο Γκάμπρελ είναι διευθυντής ειδήσεων για τον Κόλπο και το Ιράν στο Associated Press. Από την ένταξή του στο AP το 2006 έχει καλύψει όλα τα κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, το Ιράν και πολλές άλλες περιοχές σε όλο τον κόσμο.

AP

 

Χάος στο Ιράν: 45 νεκροί – Καίγονται κυβερνητικά κτίρια

0

H ιρανική κυβέρνηση διέκοψε το ίντερνετ και τις διεθνείς τηλεφωνικές κλήσεις

Κλιμακώνονται οι συγκρούσεις των διαδηλωτών με τις δυνάμεις ασφαλείας στο Ιράν και οι νεκροί έχουν ήδη φτάσει τους 45 ενώ κυβερνητικά κτίρια έχουν παραδοθεί στις φλόγες σε πολλές πόλει.

Οι αρχές έχουν διακόψει το ίντερνετ για τις διεθνείς τηλεφωνικές κλήσεις καθώς οι διαδηλωτές, ανταποκρινόμενοι στην έκκληση του εξόριστου διάδοχου, πρίγκιπα Ρεζά Παχλαβί, πλημμύρισαν τους δρόμους και διαδήλωσαν ακόμα και από τα παράθυρα των σπιτιών τους.

Είναι σαφές ότι κάποια δυτικά κέντρα εξουσίας επιθυμούν επιστροφή του Ιράν στην πρότερη μορφή διακυβέρνησης όταν η χώρα ονομάζονταν Περσία και κυβερνιόνταν από τον σάχη.

Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί διαδηλωτές σκίζουν ιρανικές σημαίες καθώς ζητούν την παλιά περσική σημαία των σάχηδων με τον ήλιο και το λιοντάρι.

Μάλιστα το Χ άλλαξε το emoji της ιρανικής σημαίας με την παλιά περσική!

Από την στιγμή που ο ιδιοκτήτης του Χ, ο Ε.Μασκ είναι στενός σύμμαχος (και πάλι) του Ν.Τραμπ, είναι σαφές πως ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι καλοδεχούμενο στις ΗΠΑ.

Πολλοί διαδηλωτές φέρουν την παλιά σημαία και φωνάζουν συνθήματα όπως «Να μακροημερεύει ο Σάχης».

 

 

 

 

Ο ελληνοποιημένος τίτλος Σάχης (Shah, Πέρσικα: شاه, προφέρεται: [ʃɒːh], βασιλιάς) είναι βασιλικός τίτλος περσικής προέλευσης, και ιστορικά έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στον ανατολικό μουσουλμανικό κόσμο.

Η πιο χαρακτηριστική μορφή του, ως τμήμα του αυτοκρατορικού τίτλου Σαχανσάχ (Shahanshah, Πέρσικα:شاهنشاه, βασιλέας των βασιλέων), αποτελούσε αρχικά τον τίτλο των βασιλέων του προ-Ισλαμικού Ιράν, και η χρήση του υιοθετήθηκε από Πέρσες και Τούρκους ηγεμόνες μετά την ισλαμική κατάκτηση τον έβδομο αιώνα.

Οι ιρανικές σιιτικές δυναστείες των Σαφαβιδών και των επιγόνων τους μέχρι την τελευταία δυναστεία των Παχλεβί χρησιμοποιούσαν αυτήν την μορφή του τίτλου.

Ο Σάχης εγκατέλειψε το Ιράν τον Ιανουάριο του 1979, μετά από μήνες μαζικών διαδηλώσεων.

Στις 1 Φεβρουαρίου 1979, ο Αγιατολάχ Χομεϊνί επέστρεψε θριαμβευτικά από την εξορία, αναλαμβάνοντας την ηγεσία του κινήματος. Οι ένοπλες δυνάμεις κήρυξαν ουδετερότητα, οδηγώντας στην πτώση της Τεχεράνης στις 11 Φεβρουαρίου 1979, και οι επαναστάτες κατέλαβαν την εξουσία.

Ακολούθησε η θέσπιση ενός νέου θεοκρατικού συντάγματος τον Δεκέμβριο του 1979, με τον Χομεϊνί ως ανώτατο ηγέτη.

Η αυταρχική διακυβέρνηση, η διαφθορά, η καταστολή από τη μυστική αστυνομία (Σαβάκ) και η δυσαρέσκεια για τις «εκδυτικιστικές» πολιτικές του Σάχη πυροδότησαν την επανάσταση.

Τώρα συμβαίνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα με αντίστροφα αιτήματα! Οι εξεγερμένοι επιχειρούν να επαναφέρουν τον Σάχη και να εκδιώξουν το θεοκρατικό καθεστώς.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, προειδοποίησε το Ιράν για «σκληρό χτύπημα», εάν συνεχιστεί η βία κατά των διαδηλωτών.

«Τους έχω ενημερώσει ότι, αν αρχίσουν να σκοτώνουν ανθρώπους, κάτι που έχουν την τάση να κάνουν κατά τη διάρκεια των ταραχών τους -έχουν πολλές ταραχές- θα τους χτυπήσουμε πολύ σκληρά» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τραμπ σε συνέντευξη που έδωσε στον συντηρητικό ραδιοφωνικό παρουσιαστή Χιου Χιούιτ.

«Παρακολουθούμε την κατάσταση πολύ προσεκτικά. Το ξέρουν και τους έχει ειπωθεί με πολύ έντονο τρόπο, ακόμα πιο έντονα απ’ ό,τι σας λέω τώρα, ότι αν το κάνουν αυτό, θα πληρώσουν ακριβά» είπε και, όταν ρωτήθηκε ποιο είναι το μήνυμά του προς τον λαό του Ιράν, απάντησε: «Πρέπει να πιστεύετε σθεναρά στην ελευθερία».

Αυτή ήταν η πιο πρόσφατη απειλή του προέδρου των ΗΠΑ για επέμβαση, έπειτα από παρόμοιες δηλώσεις που έκανε την Κυριακή.

«Παρακολουθούμε την κατάσταση πολύ προσεκτικά. Αν αρχίσουν να σκοτώνουν ανθρώπους όπως έκαναν στο παρελθόν, νομίζω ότι θα δεχτούν πολύ σκληρό χτύπημα από τις Ηνωμένες Πολιτείες» είχε πει προ ολίγων ημερών.

Η κλιμάκωση στις διαδηλώσεις συμπίπτει με την εντεινόμενη τιμολόγια για νέα πολεμική σύρραξη μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ με πολύ πιθανό το ενδεχόμενο να συμμετάσχουν και οι ΗΠΑ.

ΗΠΑ και Ισραήλ θεωρούν πως μία ακόμα πολεμική σύρραξη θα κοστίσει στο θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν την εξουσία.

Στο σχεδιασμό του Αμερικανού προέδρου Ν.Τραμπ είναι η αφαίρεση των πετρελαϊκών βάσεων της Κίνας για να διακόψει την εξωπραγματική της ανάπτυξη, η οποία την οδηγεί στην παγκόσμια ηγεμονία.

Φαίνεται πως είναι κοντά στο να το καταφέρει αυτό με την Βενεζουέλα και τώρα ακολουθεί το Ιράν.

Η Βοσνία Ερζεγοβίνη ενέκρινε την ανάπτυξη στρατευμάτων της στην Γάζα!

0

Είναι η δεύτερη μουσουλμανική χώρα που θα στείλει δυνάμει στην Γάζα μετά την Τουρκία

Η Βοσνία Ερζεγοβίνη ενέκρινε την ανάπτυξη στρατευμάτων της στην Γάζα!

Έτσι λοιπόν γίνεται η δεύτερη μουσουλμανική χωρά μετά την Τουρκία θα στείλει δυνάμεις στην κατεστραμμένη πόλη.

 

Φυσικά στο Ισραήλ δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι με μία ανάπτυξη μουσουλμανικών δυνάμεων έξω από την «πόρτα» του.

Μπορεί η Βοσνία να είναι θεωρητικά μία ευρωπαϊκή χώρα, αλλά έχει στενούς δεσμούς με την Τουρκία και δεν παύει να είναι μουσουλμανική.

Βέβαια πρόκειται για ένα ιδιαίτερο κράτος το οποίο αποτελείται από τρεις οντότητες: Μουσουλμανική (που αυτοπροσδιορίζονται ως Βόσνιοι), Σερβική (που αυτοπροσδιορίζονται ως Σέρβοι και τίποτα άλλο) και κροατική.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/i-vosnia-erzegovini-enekrine-tin-anaptyksi-strateymaton-tis-stin-gaza/

Ἡ ὥρα τῆς ἀλήθειας γιά τόν Πρωθυπουργό

0
default

Οἱ ἀγρότες ἀναλαμβάνουν τήν πρωτοβουλία τῶν κινήσεων καί ζητοῦν συνάντηση μέ τόν κ. Μητσοτάκη στό Μαξίμου γιά τήν γεφύρωση τοῦ χάσματος – Τελευταῖο χαρτί γιά τήν ἀναπλήρωση εἰσοδήματος τά 900 ἑκατομμύρια πού ἀναλογοῦν στήν Ἑλλάδα ἀπό τήν Κομμισσιόν γιά νά ψηφίσει τό Mercosur

Παρ’ Οτι οἱ ἀγρότες ἔκριναν τά μέτρα πού ἀνεκοίνωσε χθές τό πρωί ἡ Κυβέρνησις ἀποσπασματικά καί ἀνεπαρκῆ, στίς συνελεύσεις πού ἔγιναν τό ἀπόγευμα ἀπεφάσισαν νά ἀκολουθήσουν τήν ὁδό τῆς συνδιαλλαγῆς ἀποστέλλοντας ἐπιστολές πρός τόν κ. Μητσοτάκη διά τῶν ὁποίων παίρνουν αὐτοί τήν πρωτοβουλία νά ζητήσουν συνάντηση στό Μέγαρο Μαξίμου καί διάλογο. Τοῦτο σημαίνει ὅτι γιά τόν Πρωθυπουργό ἔχει σημάνει ἡ ὥρα τῆς ἀλήθειας καθώς ἀπό τούς περαιτέρω χειρισμούς του καί τήν ἐνδεχομένη θετική του ἀνταπόκριση στίς ἐνέργειες καλῆς θελήσεως τῶν ἀγροτῶν θά ἐξαρτηθεῖ ἡ ἔκβασις τῆς καταστάσεως καί τό κατά πόσον θά ἀρθοῦν τά μπλόκα καί θά ἐπανέλθει ἡ κανονικότης στίς μεταφορές καί τίς συγκοινωνίες τῆς χώρας.

Εἶναι σημαντικό νά τονισθεῖ ὅτι ἡ ἐξέλιξις αὐτή ἦλθε σέ μιά στιγμή κατά τήν ὁποία ἡ ρῆξις τῆς Κυβερνήσεως μέ τούς ἀγρότες ἐφαίνετο ὁριστική, μέ διάσταση ἀπόψεων καί προσεγγίσεων τέτοια πού δέν διεφαίνετο περίπτωσις γεφυρώσεως τοῦ χάσματος πού ὑπῆρχε. Ἐνῶ ὅμως ἐφαίνετο πώς ἔχουμε σύγκρουση δύο κόσμων, μέ τήν Κυβέρνηση νά μήν δίδει δείγματα κατανοήσεως τῆς πραγματικότητος, οἱ ἀγρότες ἔκαναν τήν ὑπέρβαση καί πῆραν τήν πρωτοβουλία τῶν κινήσεων. Δείχνουν ἔτσι τήν θετική τους προσέγγιση καθώς ὁ ἀγροτικός, ὁ πρωτογενής τομεύς εἶναι ἀπαραίτητος γιά τήν ἐπιβίωση τῆς χώρας καί ὡς ἐκ τούτου χρειάζονται πολιτικές στηρίξεώς του. Ἐθνικές πολιτικές, ἀφοῦ ἐπί σειράν ἐτῶν οἱ Κυβερνήσεις μας ἀπέτυχαν (ἤ δέν προσπάθησαν κἄν) νά ἀσκήσουν παρεμβάσεις στήν κοινή ἀγροτική πολιτική τῆς Εὐρώπης, ὑπέρ τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν καί κτηνοτρόφων.

Ἔτσι σήμερα οἱ ἀγρότες ἐκφράζουν μέν τήν ἀπογοήτευσή τους γιά τά ἀποσπασματικά μέτρα τά ὁποῖα ἀνεκοίνωσε ἡ Κυβέρνησις χθές τό πρωί, ἀλλά τείνουν καί χεῖρα συνδιαλλαγῆς. Προσανατολίζονται νά συνεχίσουν τά μπλόκα μόνον ἐάν ὁ Πρωθυπουργός δέν ἀνταποκριθεῖ. Καί βεβαίως δέν εἶναι ἡ ὀρθή ἀνταπόκρισις οἱ ἀπειλές καί ἡ κινητοποίησις τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε διώξεις ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν γιά παρακώλυση συγκοινωνιῶν. Πράγματι, τό κλείσιμο τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν καί ἄλλων δρόμων εἶναι μεγάλο πρόβλημα, πολύ μεγαλύτερο ὅμως εἶναι τό πρόβλημα πού ἀντιμετωπίζει ὁ Ἕλληνας ἀγρότης, ὁ ὁποῖος ζητεῖ φθηνό ρεῦμα, ρυθμίσεις τῶν χρεῶν του καί ἀναπλήρωση τοῦ εἰσόδήματός του πού πλήττεται ὄχι μόνον ἀπό τήν ἀνυπαρξία πολιτικῆς, ἀλλά καί ἀπό τό γεγονός ὅτι ἐξ αἰτίας διεθνῶν καταστάσεων ἔχουν κλείσει σημαντικές ἀγορές (ὅπως ἡ Ρωσσία) πού κάποτε ἀπορροφοῦσαν μεγάλες ποσότητες ἀγροτικῶν προϊόντων ἀπό τήν Ἑλλάδα. Ὅπως καί νά ἔχει, οἱ ἀγρότες ἐμφανίζονται ἀπογοητευμένοι καί δυσαρεστημένοι καί παραμένουν στά μπλόκα μετά τίς ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως.

Ἡ Κυβέρνησις πάντως, διά τοῦ ἀντιπροέδρου της κ. Κωστῆ Χατζηδάκη καί τοῦ ὑπουργοῦ Ἀγροτικῆς Ἀναπτύξεως καί Τροφίμων κ. Κώστα Τσιάρα, ἀνεκοίνωσε μέτρα, μεταξύ τῶν ὁποίων τήν μείωση τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος γιά τούς ἀγρότες στά 8,5 λεπτά/ kWh καί τήν ἐπιστροφή τοῦ Εἰδικοῦ Φόρου Καταναλώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πετρελαίου, ἀποζημιώσεις 100% ἀπό τόν ΕΛΓΑ, ἀλλά καί barcode στά ἑλληνικά προϊόντα. Οἱ ἀγρότες κάνουν λόγο γιά γενικολογίες τῆς Κυβερνήσεως ἐπισημαίνοντας πώς ὅσα ἀνεκοινώθησαν δέν καλύπτουν στό ἐλάχιστο τά αἰτήματά τους, κρατοῦν ὅμως ἀνοικτή τήν θύρα τοῦ διαλόγου.

Ὁ Κώστας Τσιάρας πάντως ἐδήλωσε ὅτι παρουσιάσθηκε πακέτο πού ἀφορᾶ σέ ὅλους τούς ἀγρότες τῆς χώρας καί δέν περιορίζεται στήν διαχείριση τοῦ σήμερα, ἀλλά στήν οἰκοδόμηση βιώσιμου μέλλοντος γιά τήν ἀγροτική παραγωγή, μέ διάλογο γιά τήν νέα ΚΑΠ, τήν κατάρτιση καί τήν κλιματική κρίση, πανελλαδικές συνδιασκέψεις μέ ἀγρότες, μέ στόχο τήν ἐνίσχυση τῆς διεθνοῦς θέσης τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, τήν ἐπιστροφή στήν κανονικότητα καί τήν μετάβαση ἀπό τήν ἐπιδοματική πολιτική στήν ἀνάπτυξη. «Τά μέτρα πού παρουσιάζουμε σήμερα εἶναι κοστολογημένα καί ἐφαρμόσιμα. Ἄν κάποιος πιστεύει ὅτι μποροῦν νά ληφθοῦν καί ἄλλα μέτρα, τόν καλοῦμε νά τά παραθέσει κοστολογημένα, ἀναλύοντας καί ἀπό ποῦ θά βρεθοῦν οἱ πόροι γι’ αὐτά», ἐσχολίασε. Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ Κυβέρνησις δέν προτίθεται νά κάνει ἄλλους συμβιβασμούς, ὑπάρχει ὅμως ἕνα τελευταῖο χαρτί πού μπορεῖ νά δώσει τήν λύση. Ὑπάρχουν τά 900 ἑκατομμύρια εὐρώ πού ἀντιστοιχοῦν στήν Ἑλλάδα καί μέ τά ὁποῖα προτίθεται νά κάμψει τίς ἀντιδράσεις γιά τήν συμφωνία Μercosur ἡ Κομμισσιόν. Ἄν αὐτό τό ποσόν ἐγκριθεῖ μέ ταχεῖες διαδικασίες, θά λάβει ἕκαστος ἀγρότης 3.000 εὐρώ γιά ἀναπλήρωση εἰσοδήματος. Καί αὐτή μπορεῖ νά εἶναι ἡ λύσις.

estianews.gr

Ποια είναι η «Emily» που διέρρευσε το αμαρτωλό βίντεο στην Κύπρο

0

Η «ακτινογραφία» του προφίλ που έκανε «άνω – κάτω» την Κύπρο. Τα posts και τα περίεργα γλωσσικά «ίχνη».

Ως προϊόν «υβριδικού πολέμου» χαρακτηρίζει η κυπριακή κυβέρνηση στην πρώτη της αντίδραση το βίντεο που «έσκασε» χθες στην αυλή του Νίκου Χριστοδουλίδη, πυροδοτώντας διάφορα σενάρια για τα κίνητρα μίας τέτοιας πιθανής ή απίθανης ενέργειας.

Όπως και να έχει, πίσω από τη διαρροή κρύβεται ένα προφίλ στην πλατφόρμα X με το username @EmilyTanalyst, που αυτοπαρουσιάζεται ως Emily Thompson.

Η ίδια δηλώνει ότι είναι ανεξάρτητη ερευνήτρια, αναλύτρια και λέκτορας με ειδίκευση στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, όμως η πραγματική της απήχηση είναι περιορισμένη — μέχρι χθες είχε λιγότερους από 500 ακόλουθους.

Ποια είναι η «Emily» που διέρρευσε το αμαρτωλό βίντεο στην Κύπρο

Αν και ο λογαριασμός φέρει την μπλε ένδειξη στο X, αυτή οφείλεται σε πληρωμένη συνδρομή και δεν εγγυάται την αξιοπιστία των δημοσιεύσεων αλλά επιβεβαιώνει ότι ο λογαριασμός είναι ενεργός και όχι ανώνυμος-αδήλωτος.. Το προφίλ υπάρχει από το 2022 και έχει έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η δραστηριότητά του δείχνει αύξηση μόλις τους τελευταίους μήνες, με εντονότερη εστίαση σε θέματα γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο.

Από reposts για την Αμερική σε κρίσιμα θέματα για την Κύπρο

Τους τελευταίους δύο μήνες, το προφίλ είχε κυρίως αναρτήσεις‑αναδημοσιεύσεις από διεθνείς πηγές πολιτικής ανάλυσης, όπως Politico Playbook, Cook Political Report, CSIS ή Moscow Times, με -συχνά- μονολεκτικά σχόλια, όπως «hmmmm»,  «well well well», «exhausting», «saving this for later».

Όμως από τον Δεκέμβριο και μετά, τα πρωτότυπα posts αυξάνονται και επικεντρώνονται σε ζητήματα γύρω από:

  • την προεδρία της Κύπρου στο Συμβούλιο της ΕΕ 2026,
  • την επίσκεψη Ζελένσκι στη Λευκωσία,
  • τις συνομιλίες με τα κατεχόμενα και
  • τα ενεργειακά (π.χ. κοίτασμα Αφροδίτη).

Κάποια από τα πιο πρόσφατα μηνύματα της «Emily» έχουν τονισμένο, θετικό τόνο για τα «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης» με τα κατεχόμενα και το «σημαντικό μομέντουμ» που ζει η Κύπρος.

Ποια είναι η «Emily» που διέρρευσε το αμαρτωλό βίντεο στην Κύπρο

Το βίντεο που έγινε viral και προκάλεσε «σεισμό» στην Κύπρο

Η άνοδος της «Emily» στην πρώτη θέση της κυπριακής επικαιρότητας ήρθε με ένα 8λεπτο βίντεο, το οποίο παρουσιάστηκε ως «BREAKING BOMBSHELL VIDEO» και συνοδευόταν από δραματική και αρκετά επεξηγηματική εισαγωγή, διαγράμματα, υπότιτλους και πλάνα που φαίνεται να προέρχονται από κρυφή κάμερα.

 

Το περιεχόμενο περιλαμβάνει σοβαρές καταγγελίες για τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη και πρόσωπα του περιβάλλοντός του, με αναφορές σε οικογενειακά πρόσωπα, πρώην υπουργούς και επιχειρηματίες. Κεντρικός άξονας του περιεχομένου είναι οι ισχυρισμοί περί νεποτισμού, αθέμιτης προεκλογικής χρηματοδότησης και συναλλαγής πολιτικών χάρων έναντι επενδυτικών προνομίων.

Μια σημαντική παρατήρηση για τα γλωσσικά ίχνη

Όπως αναφέρει το sigmalive.com, στην ανάρτηση του βίντεο, ο ειδικός ασφαλείας διαδικτύου Ντίνος Παστός εντόπισε γλωσσικά «ίχνη» τουρκικού πληκτρολογίου μέσα σε αγγλικές λέξεις — όπως χαρακτήρες «ı» χωρίς τελεία και το “ş” — οι οποίοι δεν υπάρχουν στο αγγλικό αλφάβητο. Τέτοια στοιχεία μπορούν να υποδηλώνουν είτε ότι το κείμενο γράφτηκε με τουρκική διάταξη πληκτρολογίου είτε ότι τοποθετήθηκαν σκόπιμα για παραπλάνηση.

Ποια είναι η «Emily» που διέρρευσε το αμαρτωλό βίντεο στην Κύπρο

Το προφίλ δεν μοιάζει με bot — αλλά…

Αν και η ροή των αναρτήσεων δείχνει ανθρώπινη δραστηριότητα και όχι αυτόματη (bot) συμπεριφορά, η χαμηλή απήχηση, η έλλειψη θεσμικής σύνδεσης και η αιφνίδια στροφή σε ένα εξεταζόμενο πολιτικό θέμα το καθιστούν ευάλωτο σε ερωτήματα για σκοπιμότητα και στοχευμένη επιρροή — ειδικά αφού η διαρροή συνέπεσε με το ξεκίνημα της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/667103/poia-einai-i-emily-poy-dierreyse-to-amartolo-vinteo-stin-kypro/

Αποκάλυψη για τον θάνατο του Χρήστου Πολίτη: Τον βρήκε νεκρό ο αδερφός του μία μέρα μετά

0

Ο αδερφός του Χρήστου Πολίτη τον αναζητούσε για σχεδόν μία μέρα και τον βρήκε νεκρό στη σπίτι του στη Νέα Σμύρνη.

Ακόμη ένας θάνατος συγκλονίζει την ελληνική showbiz τις τελευταίες ώρες, καθώς ο Χρήστος Πολίτης, ο εμβληματικός «Γιάγκος Δράκος» έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα.

Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο ηθοποιός πέθανε την περασμένη Δευτέρα και τον βρήκε νεκρό ο αδελφός του μία μέρα αργότερα.

Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος Τάσος Τεργιάκης ανέφερε στην εκπομπή «Το πρωινό» του ΑΝΤ1 πως ο αδελφός του ηθοποιού τον αναζητούσε για σχεδόν μία μέρα και τον βρήκε νεκρό στη σπίτι του στη Νέα Σμύρνη.

Η σορός του 83χρονου καλλιτέχνη θα αποτεφρωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες στη Ριτσώνα.

«Τη Δευτέρα πέθανε. Τον έψαχνε για σχεδόν μία ολόκληρη μέρα ο αδελφός του και όταν πήγαν στο σπίτι τον βρήκανε νεκρό. Προφανώς ήτανε μία μέρα νεκρός ο άνθρωπος. Έμενε μόνος του στη Νέα Σμύρνη», αποκάλυψε ο Τάσος Τεργιάκης.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/667095/apokalypsi-gia-ton-thanato-toy-christoy-politi-ton-vrike-nekro-o-aderfos-toy-mia-mera-meta/

White House: ΟΙ ΗΠΑ ΑΠΟΣΥΡΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΤΑΞΗ: Αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από Διεθνείς Οργανισμούς, Συμβάσεις και Συνθήκες που Αντίκεινται στα Συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών Προεδρικά Υπομνήματα

0

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

7 Ιανουαρίου 2026

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Δυνάμει της εξουσίας που μου παρέχεται ως Προέδρου από το Σύνταγμα και τους νόμους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, διατάσσω τα εξής:

Τμήμα 1. Σκοπός.
(α) Στις 4 Φεβρουαρίου 2025 εξέδωσα το Εκτελεστικό Διάταγμα 14199 («Αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από και τερματισμός της χρηματοδότησης προς ορισμένους Οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών και επανεξέταση της στήριξης των Ηνωμένων Πολιτειών προς όλους τους διεθνείς οργανισμούς»). Το εν λόγω Εκτελεστικό Διάταγμα ανέθεσε στον Υπουργό Εξωτερικών, σε διαβούλευση με τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο των Ηνωμένων Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη, να διενεργήσει ανασκόπηση όλων των διεθνών διακυβερνητικών οργανισμών στους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μέλος και στους οποίους παρέχουν οποιασδήποτε μορφής χρηματοδότηση ή άλλη στήριξη, καθώς και όλων των συμβάσεων και συνθηκών στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι συμβαλλόμενο μέρος, προκειμένου να διαπιστωθεί ποιοι οργανισμοί, συμβάσεις και συνθήκες αντίκεινται στα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Υπουργός Εξωτερικών υπέβαλε την έκθεσή του, όπως απαιτείται από το Εκτελεστικό Διάταγμα 14199.

(β) Έχοντας εξετάσει την έκθεση του Υπουργού Εξωτερικών και μετά από διαβουλεύσεις με το Υπουργικό μου Συμβούλιο, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είναι αντίθετο προς τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών να παραμείνουν μέλος, να συμμετέχουν ή να παρέχουν με οποιονδήποτε άλλο τρόπο στήριξη στους οργανισμούς που απαριθμούνται στο Τμήμα 2 του παρόντος υπομνήματος.

(γ) Σε συμμόρφωση με το Εκτελεστικό Διάταγμα 14199 και βάσει της εξουσίας που μου παρέχεται ως Προέδρου από το Σύνταγμα και τους νόμους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, διατάσσω όλα τα εκτελεστικά υπουργεία και τις υπηρεσίες (εφεξής «υπηρεσίες») να προβούν άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες για την ολοκλήρωση της αποχώρησης των Ηνωμένων Πολιτειών από τους οργανισμούς που απαριθμούνται στο Τμήμα 2 του παρόντος υπομνήματος το συντομότερο δυνατό. Όσον αφορά οντότητες των Ηνωμένων Εθνών, η αποχώρηση συνεπάγεται την παύση της συμμετοχής ή/και της χρηματοδότησης προς αυτές, στον βαθμό που αυτό επιτρέπεται από τον νόμο.

(δ) Η εξέταση πρόσθετων πορισμάτων του Υπουργού Εξωτερικών από μέρους μου βρίσκεται σε εξέλιξη.

Τμήμα 2. Οργανισμοί από τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποχωρήσουν.
(α) Οργανισμοί εκτός Ηνωμένων Εθνών:

(i) Σύμφωνο για Ενέργεια Χωρίς Άνθρακα 24/7·
(ii) Συμβούλιο του Σχεδίου Κολόμπο·
(iii) Επιτροπή Περιβαλλοντικής Συνεργασίας·
(iv) Education Cannot Wait (Η Εκπαίδευση Δεν Μπορεί να Περιμένει)·
(v) Ευρωπαϊκό Κέντρο Αριστείας για την Αντιμετώπιση Υβριδικών Απειλών·
(vi) Φόρουμ Ευρωπαϊκών Εθνικών Εργαστηρίων Έρευνας Οδικών Υποδομών·
(vii) Συνασπισμός για την Ελευθερία στο Διαδίκτυο·
(viii) Παγκόσμιο Ταμείο Κοινοτικής Εμπλοκής και Ανθεκτικότητας·
(ix) Παγκόσμιο Φόρουμ Αντιμετώπισης της Τρομοκρατίας·
(x) Παγκόσμιο Φόρουμ για την Εξειδίκευση στον Κυβερνοχώρο·
(xi) Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη·
(xii) Διαμερικανικό Ινστιτούτο για την Έρευνα της Παγκόσμιας Αλλαγής·
(xiii) Διακυβερνητικό Φόρουμ για την Εξόρυξη, τα Ορυκτά, τα Μέταλλα και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη·
(xiv) Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή·
(xv) Διακυβερνητική Πλατφόρμα Επιστήμης και Πολιτικής για τη Βιοποικιλότητα και τις Υπηρεσίες Οικοσυστημάτων·
(xvi) Διεθνές Κέντρο Μελέτης για τη Διατήρηση και Αποκατάσταση Πολιτιστικής Κληρονομιάς·
(xvii) Διεθνής Συμβουλευτική Επιτροπή Βαμβακιού·
(xviii) Διεθνής Οργανισμός Δικαίου της Ανάπτυξης·
(xix) Διεθνές Φόρουμ Ενέργειας·
(xx) Διεθνής Ομοσπονδία Συμβουλίων Τεχνών και Πολιτιστικών Φορέων·
(xxi) Διεθνές Ινστιτούτο για τη Δημοκρατία και την Εκλογική Υποστήριξη·
(xxii) Διεθνές Ινστιτούτο για τη Δικαιοσύνη και το Κράτος Δικαίου·
(xxiii) Διεθνής Ομάδα Μελέτης Μολύβδου και Ψευδαργύρου·
(xxiv) Διεθνής Οργανισμός Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας·
(xxv) Διεθνής Ηλιακή Συμμαχία·
(xxvi) Διεθνής Οργανισμός Τροπικής Ξυλείας·
(xxvii) Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης·
(xxviii) Παναμερικανικό Ινστιτούτο Γεωγραφίας και Ιστορίας·
(xxix) Εταιρική Σχέση για τη Συνεργασία στον Ατλαντικό·
(xxx) Περιφερειακή Συμφωνία Συνεργασίας για την Καταπολέμηση της Πειρατείας και της Ένοπλης Ληστείας κατά Πλοίων στην Ασία·
(xxxi) Περιφερειακό Συμβούλιο Συνεργασίας·
(xxxii) Δίκτυο Πολιτικής για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας του 21ου Αιώνα·
(xxxiii) Κέντρο Επιστήμης και Τεχνολογίας στην Ουκρανία·
(xxxiv) Γραμματεία του Προγράμματος Περιβάλλοντος της Περιφέρειας του Ειρηνικού· και
(xxxv) Επιτροπή της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης.

(β) Οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ):

(i) Τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων·

(ii) Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ (ECOSOC) — Οικονομική Επιτροπή για την Αφρική·

(iii) ECOSOC — Οικονομική Επιτροπή για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική·

(iv) ECOSOC — Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή για την Ασία και τον Ειρηνικό·

(v) ECOSOC — Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή για τη Δυτική Ασία·

(vi) Διεθνής Επιτροπή Δικαίου·

(vii) Διεθνής Υπολειμματικός Μηχανισμός για τα Ποινικά Δικαστήρια·

(viii) Διεθνές Κέντρο Εμπορίου·

(ix) Γραφείο του Ειδικού Συμβούλου για την Αφρική·

(x) Γραφείο του Ειδικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα για τα Παιδιά σε Ένοπλες Συγκρούσεις·

(xi) Γραφείο του Ειδικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα για τη Σεξουαλική Βία σε Ένοπλες Συγκρούσεις·

(xii) Γραφείο του Ειδικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα για τη Βία κατά των Παιδιών·

(xiii) Επιτροπή Οικοδόμησης της Ειρήνης·

(xiv) Ταμείο Οικοδόμησης της Ειρήνης·

(xv) Μόνιμο Φόρουμ για τα Άτομα Αφρικανικής Καταγωγής·

(xvi) Συμμαχία Πολιτισμών των Ηνωμένων Εθνών·

(xvii) Συνεργατικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ για τη Μείωση των Εκπομπών από την Αποψίλωση και την Υποβάθμιση των Δασών στις Αναπτυσσόμενες Χώρες·

(xviii) Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη·

(xix) Ταμείο Δημοκρατίας των Ηνωμένων Εθνών·

(xx) Ενέργεια των Ηνωμένων Εθνών·

(xxi) Οντότητα των Ηνωμένων Εθνών για την Ισότητα των Φύλων και την Ενδυνάμωση των Γυναικών·

(xxii) Πλαίσιο Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή·

(xxiii) Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για τους Ανθρώπινους Οικισμούς·

(xxiv) Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και Έρευνας των Ηνωμένων Εθνών·

(xxv) Ωκεανοί των Ηνωμένων Εθνών·

(xxvi) Ταμείο Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών·

(xxvii) Μητρώο Συμβατικών Όπλων των Ηνωμένων Εθνών·

(xxviii) Συμβούλιο Αρχηγών Εκτελεστικών Οργάνων του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών για τον Συντονισμό·

(xxix) Κολλέγιο Στελεχών του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών·

(xxx) Ύδατα των Ηνωμένων Εθνών· και

(xxxi) Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Εθνών.


Τμήμα 3. Οδηγίες Εφαρμογής.
Ο Υπουργός Εξωτερικών παρέχει πρόσθετες οδηγίες στις υπηρεσίες, όπως απαιτείται, για την εφαρμογή του παρόντος υπομνήματος.

Τμήμα 4. Γενικές Διατάξεις.
(α) Τίποτα στο παρόν υπόμνημα δεν ερμηνεύεται ως περιορισμός ή τροποποίηση:
(i) της εξουσίας που παρέχεται εκ του νόμου σε οποιοδήποτε εκτελεστικό υπουργείο ή υπηρεσία ή στον επικεφαλής αυτών· ή
(ii) των αρμοδιοτήτων του Διευθυντή του Γραφείου Διαχείρισης και Προϋπολογισμού που αφορούν προτάσεις προϋπολογισμού, διοίκησης ή νομοθεσίας.

(β) Το παρόν υπόμνημα εφαρμόζεται σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο και υπόκειται στη διαθεσιμότητα των πιστώσεων.

(γ) Το παρόν υπόμνημα δεν αποσκοπεί στη δημιουργία, ούτε δημιουργεί, οποιοδήποτε δικαίωμα ή όφελος, ουσιαστικό ή διαδικαστικό, εκτελεστό δικαστικά ή κατ’ ισοδικία, υπέρ οποιουδήποτε μέρους κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, των υπουργείων, υπηρεσιών ή οντοτήτων τους, των αξιωματούχων, υπαλλήλων ή αντιπροσώπων τους ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου.

(δ) Ο Υπουργός Εξωτερικών εξουσιοδοτείται και διατάσσεται να δημοσιεύσει το παρόν υπόμνημα στο Federal Register.

ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ

White House

Η Ευρώπη εντείνει τις διπλωματικές της προσπάθειες σε μια προσπάθεια να αποτρέψει κρίση με τον Τραμπ γύρω από τη Γροιλανδία

2

Κυβερνήσεις που έως πρόσφατα υποβάθμιζαν τις απειλές, κινητοποιούνται πλέον αιφνιδιαστικά.

US-POLITICS-TRUMP-GOP
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξαπέλυσαν μια διπλή διπλωματική επίθεση για να πείσουν τον Ντόναλντ Τραμπ να υπαναχωρήσει από τις διεκδικήσεις του στη Γροιλανδία. | Mandel Ngan / Getty Images
9 Ιανουαρίου 2026, 04:00 π.μ. CET
Της Zoya Sheftalovich και του Victor Jack
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ —

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ξεκίνησαν μια διμέτωπη διπλωματική επίθεση για να πείσουν τον Ντόναλντ Τραμπ να απομακρυνθεί από τις αξιώσεις του στη Γροιλανδία: αφενός μέσω πιέσεων στην Ουάσιγκτον και αφετέρου μέσω παρεμβάσεων στο ΝΑΤΟ, με στόχο να κατευναστούν οι ανησυχίες του Αμερικανού προέδρου για την ασφάλεια.

Οι τελευταίες κινήσεις σηματοδοτούν μια απότομη μεταβολή στην ευρωπαϊκή αντίδραση απέναντι στις απειλές του Τραμπ, οι οποίες κλιμακώνονται ταχύτατα σε κρίση και έχουν αναγκάσει αξιωματούχους σε Βρυξέλλες, Βερολίνο και Παρίσι να αναζητούν εσπευσμένα μια διέξοδο. Μέχρι τώρα επιχειρούσαν να υποβαθμίσουν τη σοβαρότητα των ιδεών του Τραμπ, φοβούμενοι ότι οποιαδήποτε αντίδραση θα προσέδιδε αξιοπιστία σε αυτό που ήλπιζαν ότι ήταν απλώς ρητορική. Όμως, όπως λένε αξιωματούχοι που συμμετέχουν στις συζητήσεις, αυτό πλέον έχει αλλάξει.

Ως ένδειξη αυτής της στροφής, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έγινε μέχρι στιγμής ο ισχυρότερος Ευρωπαίος ηγέτης που περιέγραψε με ωμό τρόπο τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ήπειρος.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια καθιερωμένη δύναμη που σταδιακά απομακρύνεται από ορισμένους συμμάχους της και αποδεσμεύεται από τους διεθνείς κανόνες που η ίδια προωθούσε», δήλωσε ο Μακρόν στην ετήσια ομιλία του για την εξωτερική πολιτική στο Παρίσι, την Πέμπτη.

Ο Τραμπ κλιμάκωσε τη ρητορική του αυτή την εβδομάδα, λέγοντας σε δημοσιογράφους το βράδυ της Κυριακής ότι «χρειαζόμαστε τη Γροιλανδία από την άποψη της εθνικής ασφάλειας». Ο πρόεδρος έχει επανειλημμένα αρνηθεί να αποκλείσει στρατιωτική επέμβαση — κάτι που, σύμφωνα με τη Δανία, θα σήμαινε το τέλος του ΝΑΤΟ, της συμμαχίας των 32 χωρών, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, που διαθέτουν τη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη. Η Γροιλανδία δεν ανήκει στην ΕΕ, αλλά είναι ημιαυτόνομη περιοχή εντός του Βασιλείου της Δανίας, κράτους-μέλους της Ένωσης.

Το μεγαλύτερο μέρος της διπλωματικής κινητικότητας εξελίσσεται πίσω από κλειστές πόρτες. Ο Δανός πρέσβης στις ΗΠΑ, Γέσπερ Μέλερ Σόρενσεν, και ο εκπρόσωπος της Γροιλανδίας στην Ουάσιγκτον, Γιάκομπ Ίσμποετσεν, είχαν εντατικές συνομιλίες με νομοθέτες στο Καπιτώλιο.