Αρχική Blog Σελίδα 409

Έφυγε από τη ζωή ο πρώην Πρόεδρος Γιώργος Βασιλείου

Από
anixneuseis
-
0
«Είναι δύσκολο να αποχωριστώ αυτό τον άνθρωπο» 
Απεβίωσε ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιώργος Βασιλείου – «Είναι δύσκολο να αποχωριστώ αυτό τον άνθρωπο»

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιώργος Βασιλείου.

Ο Βασιλείου νοσηλευόταν από την Τρίτη (6/1) σε σοβαρή κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.

Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε η σύζυγός του, Ανδρούλλα Βασιλείου, με ανάρτηση στην πλατφόρμα Χ στην οποία αναφέρει,

«Μετά από 2 χρόνων ταλαιπωρία, ο αγαπημένος μου Γιώργος, σύντροφος τ ζωής μου γ 59 χρόνια, έσβησε ήσυχα στην αγκαλιά μας απόψε σ ΓΝΛ. Είναι δύσκολο ν αποχωριστώ αυτό τ άνθρωπο π υπήρξε ένας εξαιρετικός σύζυγος κ πατέρας, άνθρωπος γεμάτος καλωσύνη κ αγάπη για τ τόπο κ τ λαό του.».

 

 

Πόρισμα για το μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών: «Ψηφιακός θόρυβος» και όχι κυβερνοεπίθεση η αιτία του χάους στα αεροδρόμια

Από
anixneuseis
-
0

 

Τεχνικό πρόβλημα προκάλεσε χάος στα ελληνικά αεροδρόμια
13/01/2026  19:25
Στη δημοσιότητα δόθηκε το πόρισμα της επιτροπής για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το μπλακ άουτ στις επικοινωνίες των ελληνικών αεροδρομίων στις 4 Ιανουαρίου, που οδήγησε στο «άδειασμα» του FIR Αθηνών.

Από το πόρισμα επιβεβαιώνεται πως δεν υπήρξε κυβερνοεπίθεση, αλλά, αντίθετα, το συμβάν προέκυψε από «ψηφιακό θόρυβο», ο οποίος προκλήθηκε λόγω αποσυγχρονισμού σε πλειάδα ετερογενών διατάξεων/διεπαφών που καταλήγουν στις εγκαταστάσεις των ΚΕΠΑΘΜ, με συνέπεια την ακούσια ενεργοποίηση/συνεχή εκπομπή κρίσιμου αριθμού πομπών και την υποβάθμιση/διακοπή κρίσιμων τηλεπικοινωνιακών διασυνδέσεων».

Το πόρισμα
«Υποβλήθηκε, σήμερα, στον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Χρίστο Δήμα, το πόρισμα της Επιτροπής Διερεύνησης του περιστατικού αναστολής λειτουργίας του FIR Αθηνών την Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026, η οποία συγκροτήθηκε με απόφαση του Υπουργού, με σκοπό να αποσαφηνιστούν τα ακριβή αίτια του προβλήματος που παρουσιάστηκε σε συχνότητες του FIR Αθηνών.

Στην Επιτροπή, υπό τον Διοικητή της Αρχής Πολιτικής Αεροπορίας Χρήστο Τσίτουρα, συμμετείχαν ως μέλη: ο Διοικητής της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας Μιχάλης Μπλέτσας, ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Ζαμπακόλας, Μηχανικός Επικοινωνιών Επιτελής ΓΕΕΘΑ, ο υποδιευθυντής εποπτείας φάσματος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) Νίκος Ηγουμενίδης, εκπρόσωπος του EUROCONTROL (Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια της Αεροναυτιλίας), ενώ συμμετείχε ως παρατηρητής και εκπρόσωπος του EASA (European Union Aviation Safety Agency).

Η Επιτροπή αναγνώρισε ως εμπλεκόμενους φορείς την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) και τον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (ΟΤΕ), από τους οποίους ζήτησε και έλαβε επίσημη αναφορά των δράσεών τους, ενώ αξιολόγησε και τις πληροφορίες που έλαβε από συνεντεύξεις με στελέχη των δύο οργανισμών.

Σύμφωνα με την έκθεση των εμπειρογνωμόνων: το Συμβάν οφείλεται σε «ψηφιακό θόρυβο», ο οποίος προκλήθηκε λόγω αποσυγχρονισμού σε πλειάδα ετερογενών διατάξεων/διεπαφών που καταλήγουν στις εγκαταστάσεις των ΚΕΠΑΘΜ, με αποτέλεσμα την ακούσια ενεργοποίηση/συνεχή εκπομπή κρίσιμου αριθμού πομπών και την υποβάθμιση/διακοπή κρίσιμων τηλεπικοινωνιακών διασυνδέσεων. Η πλήρης επαναφορά επετεύχθη κατόπιν επανασυγχρονισμού/επανεκκινήσεων που ακολούθησαν την επαναδρομολόγηση κίνησης στο δίκτυο κορμού.

Σημειώνεται, μεταξύ άλλων, πως για λόγους Ασφάλειας Πτήσεων, επιβλήθηκε πλήρης περιορισμός χωρητικότητας (zero rate) και εφαρμόστηκαν διαδικασίες έκτακτης ανάγκης. Η επαναφορά των παρεχόμενων Υπηρεσιών ήταν σταδιακή, ενώ η πλήρης αποκατάσταση πραγματοποιήθηκε στις 16:53 τοπική ώρα, μετά από εκούσια ενέργεια του τηλεπικοινωνιακού παρόχου.

Με βάση τις Αναφορές στην πλατφόρμα ECCAIRS και την αξιολόγηση της ΑΠΑ, το Περιστατικό κατατάχθηκε ως χαμηλής διακινδύνευσης (Green Area), χωρίς αναφορά παραβίασης ελαχίστων διαχωρισμών. Επιπλέον, δεν προέκυψαν ενδείξεις κυβερνοεπίθεσης ή εξωγενούς κακόβουλης παρεμβολής.

Στο κεφάλαιο, δε, που αφορά στα ζητήματα Αεροπορικής Ασφάλειας αναφέρεται πως δεν διαπιστώθηκε ζήτημα αεροπορικής ασφάλειας υπό την έννοια της έκθεσης αεροσκαφών σε άμεσο ή έμμεσο κίνδυνο.

Στο πόρισμά της, η Επιτροπή επισημαίνει ότι το υφιστάμενο σύστημα Επικοινωνιών Φωνής (VCS – Voice Communication System) της ΥΠΑ και κρίσιμες τηλεπικοινωνιακές υποδομές που χρησιμοποιούνται για την υποστήριξή της, βασίζονται σε παρωχημένη τεχνολογία (SDH – Synchronous Digital Hierarchy) που είναι εκτός υποστήριξης από τον κατασκευαστή, χωρίς δυνατότητα παροχής ουσιαστικών εγγυήσεων λειτουργίας.

Οι εισηγήσεις των ειδικών
Στο πόρισμά της, η Ειδική Επιτροπή καταλήγει στις εξής εισηγήσεις:

επίσπευση της μετάβασης σε τεχνολογία VoIP (Voice over IP), με την ολοκλήρωση των διαδικασιών προμήθειας – εγκατάστασης και θέσης σε επιχειρησιακή λειτουργία του νέου VCS/RCS (Voice Communication System / Radio Communication System) και των 495 νέων πομποδεκτών,
θεσμοθέτηση σταθερού κοινού μηχανισμού άμεσης απόκρισης ΥΠΑ–ΟΤΕ και τυποποιημένων διαδικασιών κρίσεων με δοκιμές/εκπαίδευση υπό εποπτεία ΑΠΑ,
ενίσχυση με τηλεμετρία/τηλεχειρισμό και δυνατότητα εκτέλεσης από άκρο σε άκρο διαγνωστικών ελέγχων στα κομβικά σημεία,
ενίσχυση εποπτείας ραδιοφάσματος από την ΕΕΤΤ για έγκαιρο εντοπισμό παρεμβολών/ανωμαλιών, καθώς και
μετεγκατάσταση των εγκαταστάσεων του ΚΕΠΑΘΜ σε καταλληλότερο περιβάλλον, με στόχο τη μείωση συστημικών επιχειρησιακών κινδύνων και εξαρτήσεων με στόχο να διασφαλισθεί η αδιάλειπτη και ασφαλής παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας.

” #OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…” #ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ_ΜΑΧΕΣ_ΑΝΑΜΕΣΑ_ΣΕ_ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ_ΗΤS_ΚΑΙ_SDF..!!

Από
anixneuseis
-
0
Γράφει ο Ευθύμιος.
.#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 
-#Constantinople: Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα .
Νοέμβριος 1922 John Godolphin Bennett ❝Ο Μουσταφά Κεμάλ .. κατάγεται από οικογένεια της Θεσσαλονίκης και, όπως οι περισσότεροι Τούρκοι στη Θεσσαλονίκη, έχει αλβανικό, ελληνικό και εβραϊκό αίμα στις φλέβες του.❞
Uygur Kocabaşoğlu. (2000). «Οι Τούρκοι στα Μάτια των Βρετανών τον 19ο Αιώνα». Kebikeç, (9), σελ. 46-47.
Έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ο Ατατούρκ ήταν Εβραίος! Δημοσιογράφος/Συγγραφέας Bahattin Çağdaş.

Σε μια εργασία που δόθηκε σε ένα λύκειο στον Καναδά, το όνομα του Μουσταφά Κεμάλ συμπεριλήφθηκε σε μια λίστα δικτατόρων. Η εργασία ζητούσε από μαθητές της 12ης τάξης να επιλέξουν και να περιγράψουν έναν δικτάτορα.

Alparslan Türkeş: Ο Ümit Özdağ είναι πράκτορας της Mossad. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ: https://yenisafak.com/yazarlar/bulent-orakoglu/basbug-turkes-χρόνια-κάποτε-ο-umit-ozdagin-είπε-ποιος-ήταν-πράκτορας-της-mossad-206294
15 Σεπτεμβρίου 1919
 
Μεγάλος Βεζίρης Νταμάντ Φερίντ: «Η απέλαση όλων των προσηλυτισμένων που απασχολούνται σε κυβερνητικά αξιώματα δεν είναι αρκετή. Όλοι οι προσήλυτοι στην Κωνσταντινούπολη θα πρέπει να απελαθούν από τη χώρα με το σκεπτικό ότι δεν είναι παιδιά αυτής της γης.»
-#Syria-AANES: Mετα την μαχη στο Χαλεπι οπου 43000 τρομοκρατες νικησαν 300 αστυνομικους ,μεθυσμενοι απ την νικη επιτίοενται να παρουν ολες της πολεις δυτικα του ποταμου Ευφρατη και μετα να περασουν τον ποταμο με οδηγιες της Τουρκιας! Όμως το SDF εχει πανω απο 100000 μαχητες και παρα πολλα ντροουν  οπως και βαρια οπλα…!!!! Και αν δεν εχει υπαρξει  υπογεια συμφωνια για παραχωρηση των περιοχων δυτικα του Ευφρατη ..με ανταλαγμα της περιοχες Τελ Αμπιαντ και Σερεκανιγιε….τοτε θα εχουν δυσαρεστες εκπληξεις…
Βομβαρδίζεται  το φράγμα Τισρίν. Το HTS, που συνδέεται με την κυβέρνηση της Δαμασκού, και ο SNA, που συνδέεται με το τουρκικό κράτος, βομβάρδισαν την περιοχή γύρω από το φράγμα Τισρίν με βαρέα όπλα και δύο φορές με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Oι HTS τρομοκρατες της Δαμασκού στοχεύουν σπίτια αμάχων με βαριά πολυβόλα στο χωριό Ιμ Ελ Μέρα, νότια της πόλης Ντέιρ Χαφίρ.
Εν τω μεταξύ,οι τρομοκρατες HTS της κυβέρνησης της Δαμασκού στοχεύουν την πόλη Ντέιρ Χάφερ με βλήματα πυροβολικού, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν αναφερθεί πληροφορίες για θύματα.
Η γέφυρα στο χωριό Ουμ Τίνα, η οποία συνδέει τις περιοχές μεταξύ της περιοχής των SDF και των τρομοκρατών της HTS, ανατινάχθηκε κοντά στο Ντέιρ Χαφίρ.
Οι δυνάμεις SDF, στόχευσαν μια θέση των  HTS τρομοκρατων της Δαμασκού κοντά στο χωριό Χουμέιμα, ανατολικά του Χαλεπίου, χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυροβολικό, σε απάντηση στις επιθέσεις των τρομοκρατων.
Μια ομάδα μαχητών του SNA που προσπαθούσε να διεισδύσει σε θέσεις των SDF στην περιοχή του φράγματος Tishrin εξουδετερώθηκε,10 νεκροι και ενας τραυματιας αιχμαλωτος. Επιπλέον, συμμορίες που επιτίθενται στη γραμμή Girespi (Tel Abyad-Resul Ayn) εξουδετερώνονται αποτελεσματικά.
Το σωμα του ηρωικου διοικητη των Ασαουις στο Sheikh Maqsoud Ziad Halab εφτασε στην πολη Κομπανι ,στο τελευταιο του μηνυμα ζητησε απ ολους να τον συνχωρεσουν .
ο Υποδιοικητης Αzad Halab αν και τραυματισμενος ειναι ασφαλης τωρα.(Στην φοτο ο μαχητης Murad επεζησε και αυτος).
Μεγάλες ενισχύσεις των #SDF κατευθύνονται προς τις πρώτες γραμμές στην ανατολική ύπαιθρο της Ντέιρ Εζόρ, ενάντια στους τρομοκράτες του ISIS-HTS.
Διοικητής των SDF, Σιπάν Χάμο: Πριν από την επίθεση στο Χαλέπι, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στη Δαμασκό μεταξύ των δυνάμεών μας, του καθεστώτος Τζολάνι και των δυνάμεων του συνασπισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Όλες οι διευθετήσεις είχαν οριστικοποιηθεί και ήμασταν έτοιμοι να υπογράψουμε, αλλά ένας υψηλόβαθμος κυβερνητικός διπλωμάτης, του οποίου το όνομα δεν θα αναφέρω,(Τομ Μπαρακ)  μπήκε και είδε ότι ήμασταν έτοιμοι να υπογράψουμε τη συμφωνία. Λίγο αργότερα, επέστρεψαν και είπαν ότι δεν θα υπέγραφαν τη συμφωνία τώρα και ότι θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί μια άλλη συνάντηση στις 9 του τρέχοντος μήνα, οπότε και θα μπορούσε να επιτευχθεί συμφωνία. Αφού φτάσαμε, επιτέθηκαν στον Σεΐχ Μακσούντ.Ήθελαν να προκαλέσουν τις SDF σε άμεση επέμβαση και να σύρουν ολόκληρη την περιοχή σε πόλεμο και καταστροφή. Η επίθεση υποστηρίχθηκε από εξωτερικά μέρη.
-#Iran: Οι διαδηλωσεις συνεχιζονται στο Ιραν ,το καθεστως πυροβολει πλεον με αποτελεσμα τα νεκροτομεια να εχουν γεμισει πτωματα. Πολλες ενοπλες ομαδες Απο Κουρδους και Μπαλουχι εχουν ξεκινησει της δρασεις. Εκατοντάδες χιλιάδες Ιρανοί βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην οδό Ενγκελάμπ για να δείξουν την υποστήριξή τους στο Ιράν και να καταδικάσουν τους διαδηλωτες.
Το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK) δημοσίευσε ένα βίντεο που περιλαμβάνει μήνυμα προς τους διαδηλωτές για να πραγματοποιήσουν επιθέσεις εναντίον των ιρανικών δυνάμεων και του καθεστώτος
-#Syria : Περισσότερες τουρκικές στρατιωτικές ενισχύσεις αναπτύσσονται στην ύπαιθρο του Χαλεπίου προς τις πρώτες γραμμές με τις SDF στο φράγμα Tishreen.Τρεις Τούρκοι στρατηγοί, συνοδευόμενοι από 2.000 άνδρες των τουρκικών ειδικών δυνάμεων, εισήλθαν στο Χαλέπι της Συρίας, όλοι μεταμφιεσμένοι σε προσωπικό του συριακού στρατού. Κατευθύνονται προς την Ντέιρ Χάφερ και ετοιμάζονται να επιτεθούν στις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ κουρδικές δυνάμεις μέσα στις επόμενες ώρες.
 Οι δυνάμεις του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA), που συνδέονται με το τουρκικό κράτος, έχουν πάρει ομήρους πάνω από 130 πολίτες, συμπεριλαμβανομένων γυναικών. Πολλοί έχουν εκτελεστεί μέχρι στιγμής  με βασανιστηρια.
 Το νέο σχέδιο διχοτόμησης για τη Συρία φαίνεται σαφές: το Ισραήλ παίρνει τον νότο, η Τουρκία παίρνει τη βόρεια Συρία, η Ρωσία και το Ισραήλ χωρίζουν την ακτή των Αλαουιτών και η Αμερική ελέγχει τη βορειοανατολική Συρία.
-#Israel: Βουλευτής του Ισραηλινού Κοινοβουλίου, Άκραμ Χάσον: – Το καθεστώς ISIS-Jolani πρέπει να διαλυθεί πλήρως και οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις μαζί του πρέπει να απορριφθούν. – Τα εγκλήματα που έχει διαπράξει εναντίον των Γιαζίντι, των Χριστιανών, των Αλαουιτών, των Δρούζων και σήμερα των Κούρδων δεν πρέπει να μείνουν ατιμώρητα.
Η γνωστή Ισραηλινή δημοσιογράφος Γκαλ Μπέργκερ δήλωσε σε συνέντευξή της στο ισραηλινό κανάλι 2 ότι ο Αμπού Μουχάμαντ αλ-Τζολάνι, εκτός από τη συμφωνία να παραχωρήσει στο Ισραήλ την Κουνέιτρα, το όρος Ερμών, τη λεκάνη Γιαρμούκ και μεγάλα τμήματα της υπαίθρου Νταράα, συμφώνησε επίσης να παραχωρήσει περιοχές στην περιοχή Γούτα της Δαμασκού.
-#Druze: Τρομοκράτες της HTS επιτίθενται στην ελεγχόμενη από τους Δρούζους πόλη Αλ-Ματζντάλ ( #SMC ) στη νότια Συρία. Μετά από περισσότερες από 9 ώρες έντονων μαχών, οι επιθέσεις τελικά απωθήθηκαν από την SMC και η πρώτη γραμμή παραμένει αμετάβλητη.
-#Alawite: Ο νεαρός Αλαουιτης Μούντι Χαμούντ σκοτώθηκε απόψε μέσα στο σπίτι του και μπροστά στα παιδιά του, αφού πυροβολήθηκε από κοντινή απόσταση από μασκοφόρους HTS που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα στη Χαμα.
Το Υπουργείο Εσωτερικών δημοσίευσε τις φωτογραφίες των ανδρών που διέπραξαν την τρομοκρατική επίθεση σε ένα τζαμί σε μια περιοχή της Χομς με πλειοψηφία Αλαουιτών τον περασμένο μήνα. Το Υπουργείο Εσωτερικών λέει ότι είναι μέλη του #ISIS (η Ansar Sunnah είχε προηγουμένως αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση).
-#Afghanistan: Τον τελευταίο μήνα στο #Αφγανιστάν, η ένοπλη αντίσταση του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης ( NRF ) και του AFF ( “Μέτωπο Ελευθερίας του Αφγανιστάν” ενταγμενο στο NRF ) εναντίον των Ταλιμπάν έχει ενταθεί απότομα. Συνολικά, πραγματοποιήθηκαν 16 επιθέσεις, με αποτέλεσμα τον θάνατο 48 τρομοκρατων Ταλιμπάν και τον τραυματισμό 25, ενώ καταστράφηκαν 3 οχήματα των Ταλιμπάν. Ο μεγαλύτερος αριθμός επιθέσεων σημειώθηκε στην Κουντούζ, με πρόσθετες επιχειρήσεις στο Παντζσίρ, τη Μπαγκλάν, τη Φαριάμπ, το Μπανταχσάν και την Καμπούλ, όπου σημεία ελέγχου, βάσεις και οχήματα των Ταλιμπάν έγιναν επανειλημμένα στόχος.
-#Kurdistan:  Ο Υποστράτηγος Χάμα Ρικάρ, διοικητής των δυνάμεων Πεσμεργκά του Κιρκούκ, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου: «Αυτοί που επιτέθηκαν στους μαχητές στο Χαλέπι είναι το ISIS. Αν μας επιτραπεί να πάμε στη Συρία, θα πάμε επειδή ο λαός μας εκεί υφίσταται γενοκτονία και σφαγές. Δεν έχουμε καν συνέλθει από τη γενοκτονία των Γιαζίντι και τώρα ήρθαν ξανά για να εξοντώσουν τον λαό μας για άλλη μια φορά!»
=#Hellas: Οι Αγροτες συνεχιζουν το δικαιο αγωνα τους παρα την αλαζονεια του Μιητσοτακη.
-#Cyprus: Η Εθνική Φρουρά παρέλαβε 2 ΣμηΕΑ Poseidon H10 κυπριακής κατασκευής της εταιρείας Swarmly, που θα εξοπλίζουν την 195 ΠΠΑΡ της Διοίκησης Πυροβολικού. Πρόκειται για UAV κατακόρυφης αποπροσγείωσης με αυτονομία ως 4 ώρες και ακτίνα δράσης ως 215 χλμ.
#Rum_Pontos:     Στον Ρουμ Ποντο εορταζουν την Πρωτοχρονια με το παλιο ημερολογιο σε πολλες πολεις και χωρια..!! Με το αρχαιο εθιμο του Καλανταρ!   Η σελιδα μας τους ευχεται Καλη Χρονια..!!! Χρονια πολλα!!! με υγεια!!!
Η Νύχτα του Καλαντάρ είναι μια από τις παλαιότερες παραδόσεις της ανατολικής περιοχής του Ρουμ Ποντου. Αυτή η ξεχωριστή νύχτα, που θεωρείται η πρώτη ημέρα του χρόνου σύμφωνα με το ημερολόγιο του Ρουμί, γιορτάζεται με μεγάλο ενθουσιασμό, ειδικά σε επαρχίες όπως η Τραπεζούντα, η Ριζούντα, το Αρτβίν και η Κερασούντα. Είναι επίσης γνωστή στον λαό ως «Πρωτοχρονιά της γριάς». #kalandar
Ο Σύνδεσμος Πολιτισμού και Ανάπτυξης του Καυκάσου Ordu φέρνει στο κέντρο της πόλης τη «Βραδιά Καλαντάρ», μια από τις πιο βαθιά ριζωμένες και ζωντανές τελετουργίες του πολιτισμού τoυ Ρουμ Ποντου και του Καυκάσου. Η εκδήλωση, η οποία στοχεύει στην αναβίωση σχεδόν ξεχασμένων παραδόσεων, θα πραγματοποιηθεί αποψε 13 Ιανουαρίου μετα της 7:30 μ.μ. στην πλατεία Ceren Özdemir.
« ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΛΑΝΤΑΡΙΟΥ ΣΤΟ ΑΡΣΙΝ» Πριν από τη Βραδιά Καλαντάρ, που διοργανώθηκε από τον Σύνδεσμο Τουριστικής Ανάπτυξης και Εξωραϊσμού του Άγιου Βασίλη του Αρσίν , πολίτες ντυμένοι με παραδοσιακές ενδυμασίες Καλαντάρ , επισκέφθηκαν σπίτια στις γειτονιές τους και συγκέντρωσαν δώρα.
Ουτε η κυβερνηση ουτε καποιο καναλι θα στειλει εστω ευχες στους ανθρωπους του Ρουμ Ποντου που εορταζουν την δικη τους Πρωτοχρονια.., αυτο ειναι το καταντημα τους. μονο εμεις καθε χρονο το αναφερουμε. Δεν ειμαστε ολοι ιδιοι.
Καλαντάρις κουλαντάρις... Αρσενικό παιδί, θηλυκό μοσχάρι… Δώσε, Θεέ μου, δώσε, ας γεμίσει κάθε γωνιά. Ας είναι ευλογημένη η νύχτα του Καλαντάρ μας . Είθε ο Θεός να δώσει άφθονες ευλογίες…
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”.

Το πραγματικό δίλημμα για την Ελλάδα-Χρήστος Καπούτσης

Από
pcuser
-
3

Του Χρήστου Καπούτση

   Για χώρες με μεσαίο, αλλά καθόλου αμελητέο, γεωπολιτικό και στρατιωτικό αποτύπωμα, όπως η Ελλάδα, τα διλήμματα δεν είναι θεωρητικά. Είναι υπαρξιακά. Και σήμερα το δίλημμα είναι πιεστικό όσο ποτέ: προσκόλληση στη διεθνή νομιμότητα και στο Διεθνές Δίκαιο ή προσαρμογή στις επιλογές του ισχυρού, των Ηνωμένων Πολιτειών υπό την απρόβλεπτη διοίκηση Τραμπ;

Η απάντηση «και τα δύο» δεν υπάρχει. Ο συνδυασμός είναι ανέφικτος. Όποιος το πιστεύει, απλώς αρνείται να δει την πραγματικότητα.

Ο κόσμος επιστρέφει απροκάλυπτα στη λογική της ωμής ισχύος. Οι κανόνες δεν καταργούνται τυπικά,  εφαρμόζονται επιλεκτικά, κυρίως εις βάρος των αδύναμων. Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα καλείται να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να θεωρεί το Διεθνές Δίκαιο ασπίδα επιβίωσης ή αν θα αποδεχθεί σιωπηρά ότι οι κανόνες ισχύουν μόνο όταν δεν ενοχλούν τους ισχυρούς. Για ένα κράτος με ανοιχτά εθνικά ζητήματα, με αναθεωρητικό γείτονα και με ζωτική ανάγκη σταθερών θεσμικών κανόνων, η επιλογή αυτή αφορά άμεσα την εθνική ασφάλεια.

Στον ελληνικό δημόσιο λόγο έχει παγιωθεί ένας επικίνδυνος δυϊσμός. Από τη μία, όσοι υποστηρίζουν ότι «πρέπει να είμαστε με τους ισχυρούς», επιλεκτικά: με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, ποτέ όμως με τη Ρωσία. Από την άλλη, όσοι επιμένουν ότι για χώρες σαν την Ελλάδα η μόνη ρεαλιστική άμυνα είναι η προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο, ακόμη κι αν αυτό παραβιάζεται συστηματικά από εκείνους που διαθέτουν συντριπτική στρατιωτική ισχύ.

Η αντιπαράθεση αυτή δεν είναι ακαδημαϊκή. Είναι βαθιά πολιτική και εθνική. Διότι η Ελλάδα δεν είναι υπερδύναμη. Δεν έχει την πολυτέλεια των αυταπατών, ούτε μπορεί να ταυτίζει τη στρατηγική της επιβίωση με την εκάστοτε βούληση των ισχυρών ή με «συμμαχίες καλής θέλησης».

Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια στη Βουλή είχε ιδιαίτερη βαρύτητα. Η ρητή επίκληση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και η κατάθεση στα πρακτικά της επίσημης ελληνικής δήλωσης στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, υπενθυμίζουν μια θεμελιώδη αλήθεια: η προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο δεν είναι ιδεολογική πολυτέλεια, αλλά διαχρονικό θεμέλιο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Αν το Διεθνές Δίκαιο μετατραπεί οριστικά σε εργαλείο των ισχυρών και όχι σε ασπίδα των αδυνάτων, τότε για την Ελλάδα και την Κύπρο δεν απομένει κανένα σταθερό έδαφος. Ούτε στο Αιγαίο, ούτε στην Ανατολική Μεσόγειο, ούτε στο Κυπριακό. Θα καταστούν ευάλωτες στον τουρκικό αναθεωρητισμό και στη στρατιωτική ισχύ μιας χώρας, που αμφισβητεί ανοιχτά σύνορα και κυριαρχικά δικαιώματα.

Παράλληλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Πρόεδρος Τραμπ αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως κρίσιμο γεωστρατηγικό και οικονομικό εταίρο: στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Συρία και κυρίως στο Ιράν, που διαγράφεται ως ο επόμενος μεγάλος στόχος της αμερικανικής πολιτικής. Μια σύμπλευση ΗΠΑ–Τουρκίας, βασισμένη σε ωμές σκοπιμότητες και όχι στη διεθνή νομιμότητα, δεν αποτελεί θεσμικό αντίβαρο για την Ελλάδα. Η ελληνοαμερικανική στρατιωτική συμφωνία, όσο ισχυρή κι αν εμφανίζεται, παραμένει ετεροβαρής και μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις, πρωτίστως όταν εδράζεται σε κανόνες διεθνούς δικαίου.

Ακόμη και η ισχυρή στρατιωτική συμφωνία  Ελλάδας–Ισραήλ, όπως και η εμφανής αντιπαλότητα Νετανιάχου–Ερντογάν, είναι πιθανό να λειτουργήσουν πρωτίστως υπέρ των ισραηλινών συμφερόντων σε περίπτωση επιδείνωσης της κρίσης στην Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να στηρίξουν αποφασιστικά το Ισραήλ, αποφεύγοντας όμως οποιαδήποτε επιλογή που θα έθιγε σοβαρά την Τουρκία. Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι η Ελλάδα και η Κύπρος να βρεθούν εκτεθειμένες στα κύματα του τουρκικού αναθεωρητισμού, αποκομίζοντας απλώς πολιτική «συμπάθεια» από συμμάχους και εταίρους, μαζί με την πάγια προτροπή προς την Αθήνα να «τα βρει» με την Άγκυρα, στο όνομα της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο,  μιας σταθερότητας αναγκαίας, πρωτίστως, για την προώθηση των αμερικανικών στρατηγικών και γεωοικονομικών συμφερόντων.

Τα πρόσφατα διεθνοστρατηγικά παραδείγματα είναι αποκαλυπτικά: Βενεζουέλα, Ουκρανία, και όσα έπονται,  Γροιλανδία, Ιράν. Η κοινή τους συνισταμένη είναι μία: η υπεροχή της στρατιωτικής ισχύος και των γεωενεργειακών συμφερόντων έναντι του Διεθνούς Δικαίου. Η διοίκηση Τραμπ αντιμετωπίζει τη διεθνή νομιμότητα όχι ως πλαίσιο, αλλά ως εμπόδιο στα στρατηγικά της σχέδια. Η υπόθεση της Βενεζουέλας δεν συνιστά απλώς άλλη μία παραβίαση κανόνων,  αποτελεί ευθεία αποδόμηση της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης από τον ίδιο τον βασικό της εγγυητή. Και το κενό που δημιουργείται είναι τεράστιο.

Μέσα σε αυτό το κενό, η Ευρώπη αναδεικνύεται στον μεγάλο αδύναμο κρίκο: οικονομικά εξαντλημένη, στρατηγικά εξαρτημένη, πολιτικά απαξιωμένη, στρατιωτικά ανεπαρκής. Στο Ουκρανικό, στη Μέση Ανατολή, στη Συρία, στον Καύκασο, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει περιθωριοποιηθεί. Η σημερινή της ηγεσία αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων, καθώς σύρεται πίσω από τις επιλογές ενός απρόβλεπτου Αμερικανού προέδρου και, ταυτόχρονα, επιμένει σε μια αδιέξοδη στρατηγική κλιμάκωσης στην Ουκρανία. Μακρόν, Μερτς, φον ντερ Λάιεν και Κάγια Κάλας μιλούν για ευρωπαϊκές στρατιωτικές αποστολές «τήρησης εκεχειρίας» στην Ουκρανία,  μιας εκεχειρίας που δεν έχει ακόμη συμφωνηθεί. Η Ρωσία έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι μια τέτοια ευρωπαϊκή στρατιωτική δύναμη,  δεν θα θεωρηθεί ειρηνευτική αλλά εχθρική και με ότι αυτό συνεπάγεται. Και σε κάθε περίπτωση, το μέλλον της Ουκρανίας φαίνεται ότι θα κριθεί πρωτίστως από συνομιλίες και πιθανή συμφωνία Τραμπ–Πούτιν, από τις οποίες η ηγεσία της Ε.Ε. απουσιάζει.

Η Ελλάδα δηλώνει, δια του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι δεν θα στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία. Αφήνει όμως ανοικτό το ενδεχόμενο συμμετοχής ελληνικών φρεγατών σε ευρωπαϊκή ναυτική δύναμη επιτήρησης σε εμπόλεμη ζώνη, απέναντι στο ρωσικό πολεμικό ναυτικό. Πρόκειται για επιλογή που δεν είναι τεχνική, αλλά βαθύτατα πολιτική και στρατηγική. Και απαιτεί απόλυτη διαύγεια: ποιον υπηρετεί, με ποιους κινδύνους και με ποιο όφελος για την εθνική ασφάλεια, σε μια συγκυρία όπου η ευρωατλαντική συμμαχία δεν διαθέτει το διεθνές κύρος και τη συνοχή , της προ Τραμπ εποχής.

Στον κόσμο που αναδύεται, η ισχύς δεν λειτουργεί πλέον ως εγγύηση των κανόνων, αλλά ως υποκατάστατό τους. Οι ισχυροί επιλέγουν πότε το Διεθνές Δίκαιο τους δεσμεύει και πότε τους εμποδίζει. Και όταν τους εμποδίζει, απλώς το παρακάμπτουν. Για την Ελλάδα, όμως, αυτό το πρότυπο δεν είναι απλώς προβληματικό,  είναι υπαρξιακά επικίνδυνο. Ένα διεθνές σύστημα χωρίς κανόνες δεν αφήνει χώρο σε μεσαία κράτη με ανοιχτά εθνικά ζητήματα,  τα μετατρέπει σε αντικείμενα διαχείρισης ισχύος τρίτων.

Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι αν η Ελλάδα θα ευθυγραμμιστεί με την εκάστοτε υπερδύναμη, ούτε αν θα ακολουθήσει μια αμερικανική στρατηγική που, υπό τη διοίκηση Τραμπ, αντιμετωπίζει τη διεθνή νομιμότητα ως εμπόδιο και όχι ως θεμέλιο. Το δίλημμα είναι αν η χώρα θα αποδεχθεί σιωπηρά την αποδόμηση του Διεθνούς Δικαίου,  γνωρίζοντας ότι, στο τέλος αυτής της διαδρομής, δεν θα υπάρχουν ούτε εγγυήσεις, ούτε σύμμαχοι, ούτε «κόκκινες γραμμές». Μόνο ωμοί συσχετισμοί ισχύος.

Και σε αυτούς, η Ελλάδα έχει ή δεν έχει την πολυτέλεια να ποντάρει το μέλλον της;

https://www.militaire.gr/to-pragmatiko-dilimma-gia-tin-ellada-christos-kapoytsis/

Γιατί το ιρανικό θεοκρατικό κατεστημένο εξακολουθεί να αντέχει, ενώ οι διαδηλώσεις μαίνονται

Από
anixneuseis
-
0

Ιρανός βουλευτής δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερες διαδηλώσεις, εάν δεν αντιμετωπίσει τα αιτήματα και την αγανάκτηση της κοινωνίας, μετά από περισσότερες από δύο εβδομάδες πανεθνικών κινητοποιήσεων. Αξιωματούχοι αναφέρουν ότι περίπου 2.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις ταραχές.

Παρά τις διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα και έπειτα απο χρόνια εξωτερικής πίεσης, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις ρήγματος στις δυνάμεις ασφαλείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στο τέλος ενός από τα πιο ανθεκτικά καθεστώτα παγκοσμίως.

Της Samia Nakhoul
13 Ιανουαρίου 2026, 14:52 (GMT+2)

Reuters

Διαμαρτυρία για την κατάρρευση της αξίας του νομίσματος, στην Τεχεράνη
Ιρανοί διαδηλωτές συγκεντρώνονται σε δρόμο κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας για την κατάρρευση της αξίας του νομίσματος, στην Τεχεράνη, Ιράν, 8 Ιανουαρίου 2026. Stringer/WANA (West Asia News Agency) μέσω REUTERS.

Σύνοψη

  • Οι διαδηλωτές έρχονται αντιμέτωποι με το «βαθύ κράτος» και παγιωμένους μηχανισμούς ασφαλείας πιστούς στο καθεστώς
  • Περίπου 2.000 νεκροί στις διαδηλώσεις, σύμφωνα με αξιωματούχο
  • Οι απειλές του Τραμπ ανεβάζουν το διακύβευμα, αλλά –σύμφωνα με αναλυτές– δεν υπάρχουν ακόμη ρήγματα στην κορυφή

ΝΤΟΥΜΠΑΪ, 13 Ιανουαρίου (Reuters) – Παρά τις πανεθνικές διαδηλώσεις στο Ιράν και τα χρόνια εξωτερικής πίεσης, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις ρήγματος στις ελίτ ασφαλείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο τέλος ενός από τα πιο ανθεκτικά καθεστώτα παγκοσμίως.

Προσθέτοντας πίεση στους θρησκευτικούς ηγέτες του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα απειλήσει με στρατιωτική δράση λόγω της σκληρής καταστολής των διαδηλώσεων από την Τεχεράνη, οι οποίες ακολουθούν ισραηλινή και αμερικανική εκστρατεία βομβαρδισμών πέρυσι κατά του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος και κορυφαίων αξιωματούχων.

Ωστόσο, εκτός εάν η λαϊκή αναταραχή και η εξωτερική πίεση οδηγήσουν σε αποσκίρτηση στελεχών στην κορυφή, το κατεστημένο –αν και αποδυναμωμένο– πιθανότατα θα αντέξει, δήλωσαν στο Reuters δύο διπλωμάτες, δύο κυβερνητικές πηγές στη Μέση Ανατολή και δύο αναλυτές.

Περίπου 2.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις διαδηλώσεις, δήλωσε Ιρανός αξιωματούχος στο Reuters, αποδίδοντας τους θανάτους αμάχων και στελεχών των δυνάμεων ασφαλείας σε άτομα που χαρακτήρισε «τρομοκράτες». Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχαν προηγουμένως καταγράψει περίπου 600 θανάτους.

Η πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική ασφαλείας του Ιράν, με πυρήνα τους Φρουρούς της Επανάστασης και την παραστρατιωτική δύναμη Basij —που μαζί αριθμούν σχεδόν ένα εκατομμύριο άτομα— καθιστά την εξωτερική εξαναγκαστική πίεση χωρίς εσωτερικό ρήγμα εξαιρετικά δύσκολη, δήλωσε ο Βαλί Νασρ, Ιρανοαμερικανός ακαδημαϊκός και ειδικός στις περιφερειακές συγκρούσεις και την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

«Για να πετύχει κάτι τέτοιο, πρέπει να υπάρχουν πλήθη στους δρόμους για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Και πρέπει να υπάρξει διάσπαση του κράτους. Τμήματα του κράτους —και ιδίως οι δυνάμεις ασφαλείας— πρέπει να αποσκιρτήσουν», είπε.

Η ιρανική αποστολή στον ΟΗΕ στη Γενεύη, το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών και ο Λευκός Οίκος δεν απάντησαν άμεσα σε αιτήματα για σχόλιο που εστάλησαν εκτός ωραρίου.

Ο Ανώτατος Ηγέτης αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, 86 ετών, έχει επιβιώσει από αρκετά προηγούμενα κύματα αναταραχών. Πρόκειται για την πέμπτη μεγάλη εξέγερση από το 2009, ένδειξη ανθεκτικότητας και συνοχής, ακόμη κι αν η κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια βαθιά και άλυτη εσωτερική κρίση, δήλωσε ο Πολ Σάλεμ του Middle East Institute.

Για να αλλάξει αυτό, οι διαδηλωτές θα έπρεπε να δημιουργήσουν αρκετή δυναμική ώστε να υπερνικήσουν τα παγιωμένα πλεονεκτήματα του κράτους: ισχυρούς θεσμούς, μια σημαντική κοινωνική βάση πιστή στη θεοκρατική εξουσία, καθώς και τη γεωγραφική και δημογραφική κλίμακα μιας χώρας 90 εκατομμυρίων ανθρώπων, δήλωσε ο Άλαν Άιρ, πρώην Αμερικανός διπλωμάτης και ειδικός στο Ιράν.

Η επιβίωση, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί με σταθερότητα, σημείωσαν οι αναλυτές. Η Ισλαμική Δημοκρατία αντιμετωπίζει μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις της από το 1979. Οι κυρώσεις έχουν στραγγαλίσει την οικονομία χωρίς σαφή οδό ανάκαμψης. Στρατηγικά, δέχεται πιέσεις από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει υποβαθμιστεί και ο περιφερειακός «Άξονας της Αντίστασης» —οι σύμμαχες ένοπλες οργανώσεις-πληρεξούσιοι— έχει αποδυναμωθεί από βαριές απώλειες σε Λίβανο, Συρία και Γάζα.

Ο Νασρ δήλωσε ότι, αν και δεν θεωρεί πως η Ισλαμική Δημοκρατία έχει φτάσει στη «στιγμή της πτώσης», βρίσκεται πλέον «σε μια κατάσταση μεγάλης δυσκολίας για το μέλλον».

Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 28 Δεκεμβρίου ως αντίδραση στην εκτίναξη των τιμών, πριν στραφούν ανοιχτά κατά της θεοκρατικής εξουσίας. Πολιτικά, η βίαιη καταστολή έχει διαβρώσει περαιτέρω ό,τι είχε απομείνει από τη νομιμοποίηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Η οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων HRANA, με έδρα τις ΗΠΑ, αναφέρει ότι έχει επιβεβαιώσει τον θάνατο 573 ανθρώπων —503 διαδηλωτών και 69 στελεχών των δυνάμεων ασφαλείας. Περισσότερα από 10.000 άτομα έχουν συλληφθεί, σύμφωνα με την οργάνωση.

Το Ιράν δεν έχει ανακοινώσει επίσημο απολογισμό θυμάτων και το Reuters δεν μπόρεσε να επαληθεύσει ανεξάρτητα τα στοιχεία.

Ο Τραμπ εξετάζει επιλογές εν μέσω της καταστολής στο Ιράν

Αυτό που διαφοροποιεί τη σημερινή συγκυρία και ανεβάζει το διακύβευμα, όπως επισημαίνουν αναλυτές, είναι οι ρητές προειδοποιήσεις του Τραμπ ότι η δολοφονία διαδηλωτών θα μπορούσε να πυροδοτήσει αμερικανική παρέμβαση.

Ο Τραμπ θα συναντηθεί την Τρίτη με ανώτερους συμβούλους για να συζητήσει επιλογές σχετικά με το Ιράν, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος στο Reuters την Κυριακή. Η Τεχεράνη ανέφερε ότι διατηρεί ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον. Ο Τραμπ, ο οποίος δηλώνει ότι ενδέχεται να συναντηθεί με Ιρανούς αξιωματούχους, απείλησε τη Δευτέρα με επιβολή δασμών σε χώρες που συναλλάσσονται με το Ιράν. Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τεχεράνης.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία το Σάββατο, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο συζήτησαν το ενδεχόμενο αμερικανικής παρέμβασης στο Ιράν, σύμφωνα με ισραηλινή πηγή που ήταν παρούσα στη συνομιλία.

Το ενδιαφέρον του Τραμπ για τις διαδηλώσεις, σύμφωνα με τους αναλυτές, είναι πιθανό να είναι περισσότερο τακτικό παρά ιδεολογικό, ανέφερε ο Σάλεμ. Στόχος θα μπορούσε να είναι η αύξηση της «ευκαμψίας» του καθεστώτος — η αποδυνάμωση του κράτους σε τέτοιο βαθμό ώστε να αποσπαστούν παραχωρήσεις, όπως περιορισμοί στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

Ο Λευκός Οίκος δεν απάντησε σε αίτημα σχολιασμού σχετικά με τους στόχους του Τραμπ στο Ιράν.

Η ιδέα ενός «μοντέλου Βενεζουέλας» κερδίζει έδαφος σε ορισμένους κύκλους στην Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ, ανέφεραν ένας διπλωμάτης και τρεις από τους αναλυτές. Το σενάριο αυτό προβλέπει την απομάκρυνση της ανώτατης εξουσίας του Ιράν, με ταυτόχρονο μήνυμα προς τον υπόλοιπο κρατικό μηχανισμό: παραμείνετε στη θέση σας, εφόσον συνεργαστείτε.

Η εφαρμογή ενός τέτοιου μοντέλου στο Ιράν, ωστόσο, προσκρούει σε σοβαρά εμπόδια: ένα κράτος ασφάλειας εδραιωμένο εδώ και δεκαετίες, βαθιά θεσμική συνοχή και μια χώρα πολύ μεγαλύτερη και εθνοτικά πιο σύνθετη.

Δύο περιφερειακοί αξιωματούχοι και δύο από τους αναλυτές δήλωσαν στο Reuters ότι μια ξένη στρατιωτική επέμβαση θα μπορούσε να διαρρήξει το Ιράν κατά μήκος εθνοτικών και θρησκευτικών γραμμών, ιδιαίτερα σε κουρδικές και σουνιτικές περιοχές των Μπαλούχων, οι οποίες έχουν ιστορικό αντίστασης.

Προς το παρόν, υπάρχουν περιορισμοί. Τα αμερικανικά στρατιωτικά μέσα είναι δεσμευμένα αλλού, αν και διπλωμάτες σημείωσαν ότι οι αναπτύξεις θα μπορούσαν να αλλάξουν γρήγορα.

Ο Ντέιβιντ Μακόφσκι του The Washington Institute, δεξαμενής σκέψης, δήλωσε ότι εάν ο Τραμπ κινηθεί, αναμένει μια ταχεία ενέργεια υψηλού αντίκτυπου, και όχι μια παρατεταμένη εκστρατεία — σε συμφωνία με την προτίμηση του προέδρου σε πρόσφατες συγκρούσεις για μία και μόνη αποφασιστική κίνηση, αντί για ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων.

«Αναζητά αυτή τη μία κίνηση που θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα· αλλά ποια είναι αυτή;» διερωτήθηκε ο Μακόφσκι.

Οι επιλογές κυμαίνονται από θαλάσσια πίεση στις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου έως στοχευμένα στρατιωτικά ή κυβερνοχτυπήματα — όλες όμως ενέχουν σοβαρούς κινδύνους.

Ορισμένα μέτρα, σύμφωνα με όλες τις πηγές, θα μπορούσαν να μείνουν κάτω από το όριο της χρήσης βίας, όπως η αποκατάσταση της πρόσβασης στο διαδίκτυο μέσω Starlink, ώστε να διευκολυνθεί η επικοινωνία των διαδηλωτών.

Ο Λευκός Οίκος και το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δεν απάντησαν στις ερωτήσεις του Reuters σχετικά με το αν και ποια δράση ενδέχεται να αναλάβει ο Τραμπ.

«Ο Τραμπ μερικές φορές χρησιμοποιεί τις απειλές για να καθυστερήσει αποφάσεις, άλλες φορές για να αποτρέψει αντιπάλους και άλλες για να σηματοδοτήσει ότι πράγματι ετοιμάζεται να παρέμβει», δήλωσε ο Μακόφσκι. «Απλώς δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιο από αυτά ισχύει εδώ».

Ρεπορτάζ: Samia Nakhoul
Επιμέλεια: Frank Jack Daniel

Η νέα εποχή της αμερικανικής αυτοκρατορίας

Από
anixneuseis
-
0

Project Syndicate

9 Ιανουαρίου 2026
Τζόζεφ Ε. Στίγκλιτς

Μετά την παράνομη παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα, επικρατεί ένα απτό αίσθημα αβεβαιότητας και δυσοίωνων προαισθημάτων, ιδίως μεταξύ των παραδοσιακών συμμάχων της Αμερικής. Όμως θα έπρεπε ήδη να είναι προφανές ότι τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν καλά — ούτε για τις ΗΠΑ ούτε για τον υπόλοιπο κόσμο.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει προκαλέσει κύμα επικρίσεων για τις ενέργειές του στη Βενεζουέλα, για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, για περιφρόνηση παγιωμένων κανόνων και για απειλές εναντίον άλλων χωρών — μεταξύ αυτών και συμμάχων, όπως η Δανία και ο Καναδάς. Σε ολόκληρο τον κόσμο επικρατεί ένα διάχυτο αίσθημα αβεβαιότητας και ανησυχίας. Ωστόσο, θα έπρεπε ήδη να είναι σαφές ότι η κατάληξη δεν θα είναι καλή, ούτε για τις Ηνωμένες Πολιτείες ούτε για τον υπόλοιπο κόσμο.

Διαδηλωτές αποκλείουν δρόμο στο Κερμανσάχ του Ιράν, στις 8 Ιανουαρίου 2026, καθώς οι πανεθνικές διαδηλώσεις για οικονομικά και πολιτικά ζητήματα εξαπλώνονται από την Τεχεράνη σε άλλες πόλεις.

Τίποτε από αυτά δεν εκπλήσσει πολλούς στην αριστερά. Θυμόμαστε ακόμη την αποχαιρετιστήρια προειδοποίηση του προέδρου των ΗΠΑ Ντουάιτ Αϊζενχάουερ για το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα που αναδύθηκε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν αναπόφευκτο ότι μια χώρα της οποίας οι στρατιωτικές δαπάνες ισοδυναμούσαν με εκείνες όλου του υπόλοιπου κόσμου μαζί θα κατέληγε κάποια στιγμή να χρησιμοποιήσει τα όπλα της για να επιχειρήσει να κυριαρχήσει στους άλλους.

Βεβαίως, οι στρατιωτικές επεμβάσεις έγιναν ολοένα και πιο αντιδημοφιλείς μετά τις αμερικανικές περιπέτειες στο Βιετνάμ, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και αλλού. Όμως ο Τραμπ δεν έδειξε ποτέ ιδιαίτερη μέριμνα για τη βούληση του αμερικανικού λαού. Από τότε που εισήλθε στην πολιτική (και πιθανότατα και νωρίτερα), θεωρούσε τον εαυτό του υπεράνω του νόμου, καυχιόταν μάλιστα ότι θα μπορούσε να πυροβολήσει κάποιον στη Fifth Avenue της Νέας Υόρκης χωρίς να χάσει ούτε μία ψήφο. Η εξέγερση της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ — της οποίας μόλις «γιορτάσαμε» την επέτειο — έδειξε ότι είχε δίκιο. Οι εκλογές του 2024 ενίσχυσαν περαιτέρω τον έλεγχο του Τραμπ επί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, διασφαλίζοντας ότι δεν θα κάνει τίποτε για να τον λογοδοτήσει.

Η σύλληψη του δικτάτορα της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, ήταν προκλητικά παράνομη και αντισυνταγματική. Ως στρατιωτική επιχείρηση, απαιτούσε τουλάχιστον ενημέρωση του Κογκρέσου, αν όχι την έγκρισή του. Και ακόμη κι αν θεωρηθεί υπόθεση «επιβολής του νόμου», το διεθνές δίκαιο απαιτεί τέτοιες ενέργειες να πραγματοποιούνται μέσω διαδικασιών έκδοσης. Καμία χώρα δεν μπορεί να παραβιάζει την κυριαρχία μιας άλλης ή να απαγάγει αλλοδαπούς — πόσο μάλλον αρχηγούς κρατών — από τις χώρες τους. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και άλλοι έχουν κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου, αλλά κανείς δεν έχει προτείνει την αποστολή στρατευμάτων για τη σύλληψή τους όπου κι αν βρίσκονται.

Ακόμη πιο προκλητικές είναι οι μεταγενέστερες δηλώσεις του Τραμπ. Ισχυρίζεται ότι η κυβέρνησή του θα «διοικήσει» τη Βενεζουέλα και θα πάρει το πετρέλαιό της, υπονοώντας ότι η χώρα δεν θα επιτρέπεται να πουλά στον υψηλότερο πλειοδότη. Υπό αυτό το πρίσμα, φαίνεται πως εισερχόμαστε σε μια νέα εποχή ιμπεριαλισμού. Η ισχύς καθορίζει το δίκαιο και τίποτε άλλο δεν έχει σημασία. Ηθικά ζητήματα — όπως το αν είναι αποδεκτή η εξόντωση δεκάδων φερόμενων ως διακινητών ναρκωτικών χωρίς κανένα πρόσχημα δίκαιης διαδικασίας — και το κράτος δικαίου έχουν παραμεριστεί, με ελάχιστες αντιδράσεις από Ρεπουμπλικανούς που κάποτε διαφήμιζαν με υπερηφάνεια τις αμερικανικές «αξίες».

Πολλοί σχολιαστές έχουν ήδη εξετάσει τις επιπτώσεις για την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα. Αν οι ΗΠΑ διεκδικούν το Δυτικό Ημισφαίριο ως σφαίρα επιρροής τους (το «Δόγμα Donroe») και αποκλείουν την Κίνα από την πρόσβαση στο πετρέλαιο της Βενεζουέλας, γιατί να μη διεκδικήσει και η Κίνα την Ανατολική Ασία και να αποκλείσει τις ΗΠΑ από τα τσιπ της Ταϊβάν; Αυτό δεν θα απαιτούσε καν να «διοικήσει» την Ταϊβάν, αλλά απλώς να ελέγξει τις πολιτικές της, ιδίως εκείνες που επιτρέπουν εξαγωγές προς τις ΗΠΑ.

Αξίζει να θυμηθούμε ότι η μεγάλη αυτοκρατορική δύναμη του 19ου αιώνα, το Ηνωμένο Βασίλειο, δεν τα πήγε καλά στον 20ό. Αν οι περισσότερες άλλες χώρες συνεργαστούν απέναντι σε αυτόν τον νέο αμερικανικό ιμπεριαλισμό — όπως θα έπρεπε — οι μακροπρόθεσμες προοπτικές για τις ΗΠΑ θα μπορούσαν να είναι ακόμη χειρότερες. Άλλωστε, το Ηνωμένο Βασίλειο τουλάχιστον προσπάθησε να εξαγάγει ορισμένες ωφέλιμες αρχές διακυβέρνησης στις αποικίες του, εισάγοντας κάποιο βαθμό κράτους δικαίου και άλλους «καλούς» θεσμούς.

Αντιθέτως, ο τραμπικός ιμπεριαλισμός, στερούμενος κάθε συνεκτικής ιδεολογίας, είναι απροκάλυπτα ανήθικος — μια καθαρή έκφραση απληστίας και βούλησης για ισχύ. Θα προσελκύσει τους πιο άπληστους και ψευδείς αποβράσματα που μπορεί να αναδείξει η αμερικανική κοινωνία. Τέτοιοι χαρακτήρες δεν δημιουργούν πλούτο. Κατευθύνουν την ενέργειά τους στην προσόδο-θηρία: λεηλατούν τους άλλους μέσω της άσκησης ισχύος στην αγορά, της εξαπάτησης ή της ωμής εκμετάλλευσης. Οι χώρες που κυριαρχούνται από προσόδο-θήρες μπορεί να παράγουν λίγους πλούσιους ανθρώπους, αλλά δεν καταλήγουν ευημερούσες.

Η ευημερία απαιτεί κράτος δικαίου. Χωρίς αυτό, κυριαρχεί η διαρκής αβεβαιότητα. Θα κατασχέσει η κυβέρνηση τα περιουσιακά μου στοιχεία; Θα απαιτήσουν οι αξιωματούχοι δωροδοκία για να αγνοήσουν κάποιο μικρό παράπτωμα; Θα λειτουργεί η οικονομία με ίσους όρους ή όσοι βρίσκονται στην εξουσία θα δίνουν πάντοτε πλεονέκτημα στους ημέτερους;

Ο λόρδος Άκτον παρατήρησε περίφημα ότι «η εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα». Ο Τραμπ, όμως, έδειξε ότι δεν χρειάζεται κανείς απόλυτη εξουσία για να εμπλακεί σε πρωτοφανή διαφθορά. Όταν το σύστημα ελέγχων και ισορροπιών αρχίζει να καταρρέει — όπως πράγματι συνέβη στις ΗΠΑ — οι ισχυροί μπορούν να δρουν ατιμώρητοι. Το κόστος το επωμίζεται η υπόλοιπη κοινωνία, διότι η διαφθορά είναι πάντοτε επιζήμια για την οικονομία.

Κανείς ελπίζει ότι έχουμε φτάσει στο «κορύφωμα Τραμπ», ότι αυτή η δυστοπική εποχή κακιστοκρατίας θα τερματιστεί με τις εκλογές του 2026 και του 2028. Όμως η Ευρώπη, η Κίνα και ο υπόλοιπος κόσμος δεν μπορούν να βασίζονται μόνο στην ελπίδα. Οφείλουν να καταρτίζουν εναλλακτικά σχέδια, αναγνωρίζοντας ότι ο κόσμος δεν έχει ανάγκη τις ΗΠΑ.

Τι ακριβώς προσφέρει η Αμερική που ο κόσμος δεν μπορεί να στερηθεί; Μπορεί κανείς να φανταστεί έναν κόσμο χωρίς τους τεχνολογικούς γίγαντες της Silicon Valley, καθώς οι βασικές τεχνολογίες που προσφέρουν είναι πλέον ευρέως διαθέσιμες. Άλλοι θα έσπευδαν να καλύψουν το κενό, ενδεχομένως θεσπίζοντας πολύ ισχυρότερες δικλίδες ασφαλείας. Είναι επίσης εφικτό να φανταστεί κανείς έναν κόσμο χωρίς τα αμερικανικά πανεπιστήμια και την επιστημονική ηγεσία των ΗΠΑ, αφού ο Τραμπ έχει ήδη κάνει ό,τι μπορεί για να δυσκολέψει αυτά τα ιδρύματα να παραμείνουν μεταξύ των κορυφαίων παγκοσμίως. Και είναι δυνατό να φανταστούμε έναν κόσμο στον οποίο οι άλλοι δεν θα εξαρτώνται πλέον από την αμερικανική αγορά. Το εμπόριο αποφέρει οφέλη, αλλά πολύ λιγότερα όταν μια αυτοκρατορική δύναμη επιδιώκει να αποσπά δυσανάλογο μερίδιο για τον εαυτό της. Η κάλυψη του «κενού ζήτησης» που δημιουργούν τα επίμονα εμπορικά ελλείμματα των ΗΠΑ θα είναι πολύ ευκολότερη για τον υπόλοιπο κόσμο από ό,τι η αντιμετώπιση, από τις ίδιες τις ΗΠΑ, των προβλημάτων στην πλευρά της προσφοράς.

Ένας ηγεμόνας που καταχράται την ισχύ του και εκφοβίζει τους άλλους πρέπει να αφεθεί απομονωμένος στη γωνία του. Η αντίσταση σε αυτόν τον νέο ιμπεριαλισμό είναι απαραίτητη για την ειρήνη και την ευημερία όλων των υπολοίπων. Ενώ ο υπόλοιπος κόσμος θα πρέπει να ελπίζει στο καλύτερο, οφείλει να προετοιμάζεται για το χειρότερο· και σε έναν τέτοιο σχεδιασμό, ίσως να μην υπάρχει άλλη επιλογή από την οικονομική και κοινωνική απομόνωση — καμία άλλη διέξοδος πέρα από μια πολιτική ανάσχεσης.

Joseph E. Stiglitz

Αρθρογραφεί στο PS από το 2001

Ο Joseph E. Stiglitz, νομπελίστας οικονομολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Columbia, υπήρξε πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας (1997–2000), πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Συμβούλων του Προέδρου των ΗΠΑ, πρώην συμπρόεδρος της Υψηλού Επιπέδου Επιτροπής για τις Τιμές του Άνθρακα και κύριος συγγραφέας της Έκθεσης Αξιολόγησης του IPCC για το Κλίμα του 1995. Είναι συμπρόεδρος της Ανεξάρτητης Επιτροπής για τη Μεταρρύθμιση της Διεθνούς Φορολόγησης των Επιχειρήσεων και συγγραφέας, πιο πρόσφατα, του βιβλίου The Road to Freedom: Economics and the Good Society (W. W. Norton & Company, Allen Lane, 2024).

Project Syndicate

ΙΡΑΝ: ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΟΙΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ

Από
anixneuseis
-
0

Γράφει ο Στράβων ο Αμασεύς

Το Ιράν είναι μια μεγάλη χώρα — γεωγραφικά, ιστορικά, πολιτισμικά. Αποτελεί ένα τεράστιο φρούριο που εκτείνεται από τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία έως τον (Περσικό) Κόλπο και τον υπόλοιπο Ινδικό Ωκεανό. Το Ιράν είναι μια μουσουλμανική σιιτική χώρα, όμως το ψυχικό του υπόβαθρο είναι προϊσλαμικό· είναι ζωροαστρικό. Η Περσία υπήρξε επί επτά αιώνες η άλλη μεγάλη δύναμη, ο αντίπαλος της Ρωμαϊκής μας Αυτοκρατορίας. Υποτάχθηκε στις κεραυνοβόλες στρατιές του Προφήτη στα πεδία της Μεσοποταμίας στα τέλη του 636 μ.Χ., ωστόσο κατόρθωσε να διατηρήσει τη φυσιογνωμία της, επιλέγοντας —και επεκτείνοντας— τη σιιτική εκδοχή του Κορανίου. Ο περσικός σιιτισμός κληρονόμησε διακριτά δυϊστικά δόγματα του Ζωροάστρη, τα οποία είναι εντονότερα στις αλεβιτικές διδασκαλίες των αυτόχθονων πληθυσμών της ανατολικής Ανατολίας, στους Γεζίντι της άνω Μεσοποταμίας, στους δερβίσηδες του Μεβλανά και στα τάγματα των Μπεκτασήδων, καθώς και στους Σύριους Αλαουίτες.

Σήμερα, τα καταπιεσμένα στοιχεία της περσικής ψυχής αγωνίζονται να επανεμφανιστούν, ανεξαρτήτως εθνοτικής ή περιφερειακής προέλευσης — Παρθικής, Μηδικής, Αζερικής, Μπαχτιάρικης, Μπαλουχικής, Κουρδικής ή Χορασανικής. Όλοι είναι φορείς μιας εκλεπτυσμένης περσικής πολιτισμικής κληρονομιάς.

Η οικονομική δυσπραγία, που γίνεται αισθητή ακόμη και από τους κατά κανόνα πιστούς εμπόρους του Παζαριού, αποτέλεσε τον πυροκροτητή της συνεχιζόμενης αναταραχής. Η αρχική έκρηξη είναι ενδογενής, καθώς ευρεία κοινωνικά στρώματα έχουν συνθλιβεί από τις παρατεταμένες δυτικές κυρώσεις, την κακοδιαχείριση και τη διαφθορά στο εσωτερικό της «ισλαμικής δημοκρατίας».

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανακοπεί η ροή αυτού του τεράστιου ποταμού της σημερινής ιρανικής εξέγερσης. Ωστόσο, καμία εξωτερική επέμβαση δεν θα βοηθήσει την επικράτηση της δημοκρατίας στο Ιράν. Μια επιλεκτική προσέγγιση θα μπορούσε να συμβάλει· μια μαζική στρατιωτική επέμβαση όχι. Τα μαθήματα του Αφγανιστάν και του Ιράκ παραμένουν επίκαιρα. Οι συζητήσεις περί επιστροφής του Ρεζά Παχλαβί δεν πρόκειται να επικρατήσουν· πρόκειται για φαντασίωση που διαχέεται από τα ανώτερα κλιμάκια των ιρανικών κύκλων της διασποράς. Η φιλο-σαχική προπαγάνδα ρίχνει νερό στον μύλο του Ανώτατου Ηγέτη, καθώς ενισχύει την πεποίθηση ότι το Ιράν απειλείται από τον εχθρό.

Ρίξτε μια ματιά στις περιφερειακές δυναμικές: καθώς η κατάσταση στο Ιράν γίνεται μέρα με τη μέρα πιο τεταμένη και ασταθής, οι περιφερειακοί δρώντες σπεύδουν να συντονίσουν τις προσεγγίσεις τους και να αντιμετωπίσουν, στο μέτρο του δυνατού, το αίνιγμα της ασφάλειας και της σταθερότητας σε περίπτωση που τα πράγματα εκτραπούν σε εμφύλιο πόλεμο και επικρατήσει χάος στην Τεχεράνη. Αυτός είναι ο λόγος που η Τουρκία και το Πακιστάν σπεύδουν να ενώσουν δυνάμεις με τον μέχρι πρότινος αντίπαλό τους, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας (KSA), και να προετοιμάσουν έναν τριγωνικό σχηματισμό, που θυμίζει το Σύμφωνο της Βαγδάτης της δεκαετίας του 1950. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αυταπάτη ότι και οι τρεις ανησυχούν — με την Τουρκία να ανησυχεί περισσότερο, καθώς οι Ιρανοί Κούρδοι εκμεταλλεύτηκαν τη δυσαρέσκεια του Παζαριού για να εκδηλώσουν τη δική τους αντίθεση προς την κρατική εξουσία.

Μην αναμένετε η Κίνα και η Ρωσία να μείνουν αδρανείς καθώς η αναταραχή εξελίσσεται. Και οι δύο έχουν συμφέροντα στο Ιράν: για την Κίνα, η προμήθεια πετρελαίου και φυσικού αερίου· για τη Ρωσία, το πυρηνικό εργοστάσιο του Μπουσέρ, καθώς και η αμοιβαία αμυντικοβιομηχανική συνεργασία. Μην παραβλέπετε τη Δημοκρατία της Αρμενίας στη βόρεια όχθη του ποταμού Αράξη (Άρας)· οι Αρμένιοι θεωρούν το Ιράν, ανεξαρτήτως του ποιος βρίσκεται στην εξουσία στην Τεχεράνη, έναν καλό φίλο απέναντι σε Αζέρους και Τούρκους.

Το στοίχημα του STRAVON είναι ότι το σημερινό ιρανικό καθεστώς, ως σύνολο, δεν θα ανατραπεί. Πολιτικά δικαιώματα δυτικού τύπου δεν θα εγκαθιδρυθούν σε αυτή τη μεγάλη χώρα της νότιας Ασίας. Ωστόσο, το καθεστώς θα εξέλθει από τη σημερινή μεγάλη κρίση αποδυναμωμένο, τόσο στο εσωτερικό όσο και στη διεθνή σκηνή. Οι εσωτερικές του ισορροπίες θα αναπροσαρμοστούν. Θα κερδίσουν έδαφος οι «εκσυγχρονιστές» και οι «κοσμικοί» εις βάρος των παραδοσιακών και των σκληροπυρηνικών; Αυτό μένει να φανεί. Η συνολική σταθερότητα της δομής του καθεστώτος δεν θα τεθεί υπό αμφισβήτηση από τις ίδιες του τις φατρίες, καθώς κάτι τέτοιο θα κατέστρεφε ολόκληρο το οικοδόμημα της εξουσίας. Οι Φρουροί της Επανάστασης (Πασνταράν), ο στρατός, ο ισλαμικός κλήρος, το Ματζλίς (κοινοβούλιο) δεν θα καλέσουν τη δική τους κατάρρευση.

Το καθεστώς θα βαδίσει σε τεντωμένο σχοινί: θα εξαναγκαστεί να ξεκινήσει μια χαλάρωση της εμπλοκής του στον ιδιωτικό χώρο του ατόμου, υπό την πίεση του προέδρου Πεζεσκιάν ή του διαδόχου του· θα πρέπει να διαχειριστεί την «καυτή πατάτα» της τύχης του Ανώτατου Ηγέτη, χωρίς να παραχωρήσει έδαφος σε πολιτικό επίπεδο, χωρίς να διακυβεύσει τον πυρήνα της Ιλαμικής Δημοκρατίας. Μια ιρανική περεστρόικα είναι μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη επιλογή, αλλά δεν υπάρχει εναλλακτική — εκτός εάν εμφανιστεί ένα κύμα ισλαμικής τρομοκρατίας.

Ο STRAVON, στον ίδιο βαθμό με ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα, μέσα από τα ελληνικά του πνευματικά γυαλιά, θα συνεχίσει να παρακολουθεί την ιρανική τραγωδία.

STRAVON ο Αμασεύς
Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 2026

Ευρωπαίος επίτροπος: Ενδεχόμενη στρατιωτική κατάληψη της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ θα σήμαινε το τέλος του ΝΑΤΟ

Από
anixneuseis
-
0

Του Johan Ahlander
12 Ιανουαρίου 2026, 18:36 (GMT+2) – Ενημερώθηκε πριν από 10 ώρες

Σύνοψη

  • Ο Κουμπίλιους δηλώνει ότι η ΕΕ μπορεί να συμβάλει στην ασφάλεια της Γροιλανδίας
  • Τα κράτη-μέλη υποχρεούνται να συνδράμουν τη Δανία σε περίπτωση στρατιωτικής επίθεσης
  • Η Ευρώπη πρέπει να ενισχύσει τη στρατιωτική της αυτονομία από τις ΗΠΑ

ΣΑΛΕΝ, Σουηδία, 12 Ιανουαρίου (Reuters) – Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να συμβάλει στην παροχή ασφάλειας στη Γροιλανδία, εφόσον το ζητήσει η Δανία, δήλωσε τη Δευτέρα ο Ευρωπαίος επίτροπος Άμυνας και Διαστήματος, προειδοποιώντας ότι μια στρατιωτική κατάληψη της Γροιλανδίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα σήμαινε το τέλος του ΝΑΤΟ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να «κατέχουν» τη Γροιλανδία, αυτόνομο τμήμα του Βασιλείου της Δανίας, προκειμένου να αποτραπεί ενδεχόμενη κατάληψή της από τη Ρωσία ή την Κίνα, καθώς πρόκειται για στρατηγικής σημασίας και πλούσια σε ορυκτά περιοχή της Αρκτικής. Όπως έχει πει, η υφιστάμενη αμερικανική στρατιωτική παρουσία εκεί δεν είναι επαρκής.

Η Δανία και οι ΗΠΑ, αμφότερες μέλη του ΝΑΤΟ, αναμένεται να συναντηθούν αυτή την εβδομάδα για συνομιλίες σχετικά με τη Γροιλανδία. Η Γροιλανδία και η Δανία έχουν δηλώσει ότι η περιοχή δεν πωλείται, ωστόσο ο Τραμπ δεν έχει αποκλείσει τη χρήση βίας.

«Συμφωνώ με τη Δανή πρωθυπουργό ότι αυτό θα σήμαινε το τέλος του ΝΑΤΟ, αλλά και σε επίπεδο κοινωνιών θα είχε εξαιρετικά αρνητικό αντίκτυπο», δήλωσε στο Reuters ο Ευρωπαίος επίτροπος Άντριους Κουμπίλιους, στο περιθώριο συνεδρίου ασφάλειας στη Σουηδία.

Ο Κουμπίλιους θέτει το ερώτημα ποιος θα αναγνώριζε μια τέτοια κατοχή

Όπως είπε, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα είχε «πολύ βαθιές αρνητικές επιπτώσεις στους λαούς και στις διατλαντικές σχέσεις».

Ο Τραμπ έγραψε τη Δευτέρα στην πλατφόρμα Truth Social: «Εγώ είμαι αυτός που ΕΣΩΣΕ το ΝΑΤΟ!!!», χωρίς να δώσει περαιτέρω διευκρινίσεις ή πλαίσιο.

Ο Κουμπίλιους δήλωσε ότι δεν θεωρεί πιθανή μια στρατιωτική εισβολή των Ηνωμένων Πολιτειών, υπογράμμισε όμως ότι το άρθρο 42.7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να συνδράμουν τη Δανία, εάν αυτή βρεθεί αντιμέτωπη με στρατιωτική επίθεση.

«Θα εξαρτηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη στάση της Δανίας, από το πώς θα αντιδράσει και ποια θα είναι η θέση της, όμως είναι σαφές ότι υπάρχει αυτή η υποχρέωση των κρατών-μελών για αμοιβαία συνδρομή, όταν ένα άλλο κράτος-μέλος αντιμετωπίζει στρατιωτική επίθεση», ανέφερε.

Μέλη των δανικών ενόπλων δυνάμεων εξασκούνται στην αναζήτηση πιθανών απειλών κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης, καθώς μονάδες εθνοφρουράς της Δανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας μαζί με δανικά, γερμανικά και γαλλικά στρατεύματα συμμετέχουν σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις στο Κανγκερλουσουάκ της Γροιλανδίας, στις 17 Σεπτεμβρίου 2025. REUTERS/Guglielmo… Δικαιώματα Άδειας Αγοράς

Ο Κουμπίλιους αμφισβήτησε τη λογική μιας βίαιης κατάληψης της Γροιλανδίας και προειδοποίησε ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα είχε επιπτώσεις σε όλες τις πτυχές των σχέσεων μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών.

«Ποιος θα αναγνώριζε μια τέτοια κατοχή και ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις σε ολόκληρο το φάσμα των σχέσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου, για παράδειγμα, του εμπορίου, όπου και οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ιδιαίτερα επώδυνες αρνητικές συνέπειες;» δήλωσε.

Ο Κουμπίλιους ανέφερε επίσης ότι η ΕΕ θα μπορούσε να παράσχει αυξημένη ασφάλεια στη Γροιλανδία, εφόσον το ζητήσει η Δανία, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής στρατευμάτων και της ανάπτυξης στρατιωτικών υποδομών, όπως πολεμικά πλοία και συστήματα αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

«Αυτό είναι θέμα των στρατιωτικών να πουν τι χρειάζεται η άμυνα της Γροιλανδίας ή της Αρκτικής. Όλα είναι πιθανά», σημείωσε.

Στρατιωτικές δυνατότητες

Ο Κουμπίλιους τόνισε επίσης ότι η Ευρώπη πρέπει να ενισχύσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες, ανεξαρτήτως του κατά πόσον μπορεί να βασίζεται στη βοήθεια των ΗΠΑ, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι οποιαδήποτε αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το ΝΑΤΟ θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

«Θα ήταν μια πολύ μεγάλη πρόκληση να είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε την Ευρώπη, λειτουργώντας ανεξάρτητα, χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε.

«Το ερώτημα θα ήταν πώς θα μπορούσαμε, σε μια τέτοια περίπτωση, να αξιοποιήσουμε τις δομές του ΝΑΤΟ και πώς αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για έναν ευρωπαϊκό πυλώνα του ΝΑΤΟ. Όμως το ΝΑΤΟ, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, σίγουρα δεν θα υπάρχει πλέον».

Ο Τραμπ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα στηρίζουν πάντα το ΝΑΤΟ και ότι η Ρωσία και η Κίνα φοβούνται τη Συμμαχία μόνο όσο οι ΗΠΑ παραμένουν μέλος της.

Πολλές χώρες του ΝΑΤΟ έχουν αυξήσει σημαντικά τις στρατιωτικές τους δαπάνες τα τελευταία χρόνια, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 και τις πιέσεις του Τραμπ προς τους Ευρωπαίους συμμάχους να επενδύσουν περισσότερο στη δική τους άμυνα.

Ρεπορτάζ: Johan Ahlander
Επιμέλεια: Toby Chopra, Alison Williams

Reuters

Συμφωνία ΕΕ–Mercosur: Όσα πρέπει να γνωρίζετε

Από
anixneuseis
-
1

Οι κερδισμένοι, οι χαμένοι και τα εμπόδια μπροστά στη μεγαλύτερη εμπορική συμφωνία που έχει συνάψει ποτέ η ΕΕ

 
Alice Bergoënd
Sofia Sanchez Manzanaro

euractiv.com

Καταλανοί αγρότες απέκλεισαν τον αυτοκινητόδρομο AP-7 κοντά στα γαλλικά σύνορα, διαμαρτυρόμενοι για τη συμφωνία ΕΕ–Mercosur.
Καταλανοί αγρότες ξεκίνησαν επ’ αόριστον αποκλεισμό του αυτοκινητοδρόμου AP-7 και της οδού N-II για να διαμαρτυρηθούν κατά της εμπορικής συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Mercosur, κοντά στο Πόντος της Ισπανίας, στις 8 Ιανουαρίου 2026. (Φωτογραφία: Lorena Sopena Lopez/Anadolu μέσω Getty Images)

Τα κράτη-μέλη της ΕΕ ενέκριναν την Παρασκευή τη αμφιλεγόμενη εμπορική συμφωνία ΕΕ–Mercosur, ωστόσο η υπόθεση δεν έχει ακόμη κλείσει. Ακολουθούν όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε για τη συμφωνία που κυριάρχησε στα πρωτοσέλιδα των τελευταίων ημερών και αναμένεται να διαμορφώσει την πολιτική αντιπαράθεση των επόμενων εβδομάδων.

Τι είναι;

Η Mercosur είναι εμπορική συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τεσσάρων χωρών της Mercosur: Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη και Ουρουγουάη. Μαζί αντιπροσωπεύουν πληθυσμό περίπου 295 εκατομμυρίων ανθρώπων και την πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως σε όρους ΑΕΠ.

Η συμφωνία προβλέπει τη σταδιακή κατάργηση των δασμών σε πάνω από το 90% του διμερούς εμπορίου. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 1999, με μια αρχική συμφωνία το 2019, ενώ πολιτική συμφωνία επιτεύχθηκε μόλις τον Δεκέμβριο του 2024.

Γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος;

Στην ΕΕ, η συμφωνία υπήρξε ανέκαθεν διχαστική, τόσο μεταξύ οικονομικών κλάδων όσο και μεταξύ εθνικών πρωτευουσών. Ιδίως μετά το 2019, οι αλλαγές κυβερνήσεων και οι μεταβαλλόμενες πολιτικές προτεραιότητες στην Ευρώπη και στις χώρες της Mercosur ανάγκασαν τους διαπραγματευτές να αναζητήσουν τον «κατάλληλο χρόνο».

Τι περιλαμβάνει η συμφωνία;

Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur χωρίζεται σε δύο μέρη, με διαφορετικές διαδικασίες έγκρισης.
Το πρώτο είναι μια καθαρά εμπορική συμφωνία – η Ενδιάμεση Εμπορική Συμφωνία (Interim Trade Agreement – ITA). Εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ΕΕ, πράγμα που σημαίνει ότι απαιτεί έγκριση από το Συμβούλιο της ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να τεθεί σε ισχύ.

Το δεύτερο είναι μια ευρύτερη συμφωνία σύνδεσης – η Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης ΕΕ–Mercosur (EU–Mercosur Partnership Agreement – EMPA). Περιλαμβάνει το εμπόριο, αλλά και τις επενδύσεις και την πολιτική συνεργασία. Πρέπει να επικυρωθεί από τα εθνικά κοινοβούλια, διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει χρόνια.

Τα αγκάθια της συμφωνίας

Τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία αφορούν το εμπόριο. Για πολλές ευρωπαϊκές βιομηχανίες, η συμφωνία αποτελεί ξεκάθαρο κέρδος. Καταργεί υψηλούς δασμούς στις εξαγωγές της ΕΕ – συμπεριλαμβανομένων δασμών έως και 35% σε ανταλλακτικά αυτοκινήτων και αλκοολούχα ποτά – και αίρει άλλα εμπορικά εμπόδια.

Σε αντάλλαγμα, όμως, η ΕΕ παραχώρησε προνομιακή πρόσβαση στην Αργεντινή και τη Βραζιλία – δύο αγροτικές υπερδυνάμεις – επιτρέποντας αδασμολόγητες ποσοστώσεις για το βόειο κρέας και τα πουλερικά, καθώς και για άλλα «ευαίσθητα» προϊόντα, όπως το ρύζι, το μέλι και η ζάχαρη.

Γιατί είναι αμφιλεγόμενη για τους αγρότες;

Ενώ το Μπουένος Άιρες και η Μπραζίλια θεωρούν τις νέες ποσοστώσεις περιορισμένες, πολλοί Ευρωπαίοι αγρότες φοβούνται ότι θα βρεθούν σε μειονεκτική θέση.

Η ανησυχία τους είναι ότι οι παραγωγοί της Mercosur λειτουργούν με χαμηλότερα πρότυπα εργασίας, ευζωίας των ζώων και περιβαλλοντικής προστασίας, την ώρα που οι αγρότες της ΕΕ υποχρεούνται να τηρούν εκτεταμένους και δαπανηρούς κανονισμούς, συμπεριλαμβανομένων αυστηρότερων περιορισμών στη χρήση φυτοφαρμάκων.

Τι έχει κάνει η ΕΕ για να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα;

Οι αγρότες και οι υπουργοί Γεωργίας της ΕΕ έχουν επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια πιέσει για ισχυρότερες δικλίδες ασφαλείας και για αρχές αμοιβαιότητας στη συμφωνία.

Πολλές από τις ανησυχίες έχουν έκτοτε αντιμετωπιστεί. Ρήτρες διασφάλισης θα επιτρέπουν στην ΕΕ να αναστέλλει τις αδασμολόγητες εισαγωγές ορισμένων προϊόντων, εάν οι αγορές βρεθούν υπό πίεση. Οι ρήτρες αυτές έγιναν ακόμη αυστηρότερες στον τελευταίο γύρο συνομιλιών μεταξύ των πρεσβευτών της ΕΕ τη Δευτέρα, όπως ανέφερε το Euractiv.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενισχύει επίσης τους ελέγχους στα σύνορα για να αποτρέψει την είσοδο απαγορευμένων προϊόντων στην Ένωση και προωθεί νέους κανόνες για την απαγόρευση εισαγωγών καλλιεργειών που έχουν υποστεί επεξεργασία με επικίνδυνα φυτοφάρμακα, τα οποία έχουν τεθεί εκτός νόμου στην ΕΕ.

Γιατί αντιδρούν οι Πράσινοι;

Πράσινες και αριστερές οργανώσεις αντιτίθενται εδώ και καιρό στη συμφωνία, προειδοποιώντας ότι θα μπορούσε να ενισχύσει την αποψίλωση των δασών, ενθαρρύνοντας πιο εντατική γεωργία και εξόρυξη πόρων για εξαγωγή. Οι επικριτές φοβούνται επίσης ότι μπορεί να υπονομεύσει τα δικαιώματα των αυτοχθόνων κοινοτήτων, πολλές από τις οποίες έχουν εκφραστεί ανοιχτά κατά της συμφωνίας.

Η συμφωνία έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία περιβαλλοντικές οργανώσεις και πολιτικοί επικρίνουν πρόσφατες αλλαγές στη νομοθεσία της ΕΕ για την αποψίλωση των δασών. Επιτείνοντας τις ανησυχίες, μεγάλοι Βραζιλιάνοι έμποροι σιτηρών αποσύρθηκαν αυτή την εβδομάδα από μια συμφωνία που στόχευε στην προστασία του Αμαζονίου από την αποψίλωση που συνδέεται με την καλλιέργεια σόγιας.

Ποιοι τη στηρίζουν;

Οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες — από την αυτοκινητοβιομηχανία και τα μηχανήματα έως τα χημικά και τα φαρμακευτικά προϊόντα — αναμένεται να ωφεληθούν από τη βελτιωμένη πρόσβαση στην αγορά της Mercosur. Η Γερμανία, η ισχυρότερη δύναμη στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, συγκαταλέγεται εδώ και χρόνια στους θερμότερους υποστηρικτές της συμφωνίας.

Μεγάλες ευκαιρίες βλέπουν επίσης οι παραγωγοί τροφίμων και ποτών — και όχι οι αγρότες. Οι εξαγωγείς αναμένουν αυξημένη ζήτηση για προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως τυριά, σοκολάτα, κρασί και οινοπνευματώδη.

Η συμφωνία περιλαμβάνει ακόμη έναν από τους μεγαλύτερους καταλόγους προστατευόμενων ευρωπαϊκών προϊόντων τροφίμων και ποτών που έχουν ποτέ διαπραγματευτεί — περίπου 340 συνολικά — θωρακίζοντας εμβληματικές ονομασίες, όπως το ισπανικό τυρί Manchego ή τη γαλλική Champagne, από απομιμήσεις.

Πέρα από την αναγκαία εμπορική διαφοροποίηση λόγω των εντάσεων με τις ΗΠΑ και την Κίνα, οι στενότεροι γεωπολιτικοί δεσμοί με ένα μεγάλο οικονομικό μπλοκ όπως η Mercosur θεωρούνται ολοένα και πιο στρατηγικής σημασίας.

Τι ακολουθεί;

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αναμένεται να υπογράψει τη συμφωνία στην Παραγουάη, η οποία ασκεί αυτή την περίοδο την εκ περιτροπής προεδρία της Mercosur, κατά το δεύτερο μισό της επόμενης εβδομάδας. Η τελετή, που αρχικά είχε προγραμματιστεί για τη Δευτέρα, αναμένεται πλέον να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε στιγμή μετά την Τετάρτη, λόγω οργανωτικών ζητημάτων.

Ωστόσο, η διαδικασία απέχει πολύ από την ολοκλήρωσή της.

Παρότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να τροποποιήσει το κείμενο, καλείται πλέον είτε να το εγκρίνει είτε να το απορρίψει. Για ακόμη μία φορά, το αποτέλεσμα αναμένεται οριακό, με τους ευρωβουλευτές να ψηφίζουν περισσότερο με εθνικά παρά με ιδεολογικά κριτήρια.

Πριν από αυτό, οι ευρωβουλευτές πρόκειται να ψηφίσουν για το αν θα παραπέμψουν τη συμφωνία στο ανώτατο δικαστήριο της ΕΕ για νομική γνωμοδότηση. Η κίνηση προτάθηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο από ομάδα 145 ευρωβουλευτών, αλλά μπλοκαρίστηκε προσωρινά, με την ηγεσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να επικαλείται την ανάγκη αναμονής της απόφασης του Συμβουλίου για τη συμφωνία.

Εάν η προσφυγή εγκριθεί, ενδέχεται να «παγώσει» η διαδικασία επικύρωσης της ΕΕ έως ότου το Δικαστήριο εκδώσει τη γνωμοδότησή του. Η ψηφοφορία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στην επόμενη ολομέλεια, η οποία ξεκινά στις 19 Ιανουαρίου.

(adm, cm)
9 Ιανουαρίου 2026 – 17:41

euractiv.com

Τα «παρωχημένα» ραντάρ του ελληνικού εναέριου χώρου πονοκεφαλιάζουν – ξανά – τις Βρυξέλλες

Από
anixneuseis
-
0

 

Το επεισόδιο αναζωπύρωσε την εσωτερική κριτική για το κυβερνητικό έργο στον τομέα των μεταφορών, επαναφέροντας μνήμες από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη το 2023.

Πολιτική
Σαράντης Μιχαλοπούλος
euractiv.com

[Φωτογραφία: Nicolas Economou/NurPhoto μέσω Getty Images]

Τα γερασμένα συστήματα ραντάρ και επικοινωνιών του ελληνικού εναέριου χώρου χρειάζονται επειγόντως αναβάθμιση, δήλωσε τη Δευτέρα αξιωματούχος της ΕΕ, μετά από περιστατικό στις αρχές του μήνα που έθεσε εκτός λειτουργίας για αρκετές ώρες την Περιοχή Πληροφοριών Πτήσεων (FIR) Αθηνών, προκαλώντας σοβαρές διαταραχές στην εναέρια κυκλοφορία.

Η βλάβη, που σημειώθηκε στις 4 Ιανουαρίου, έθεσε εκτός λειτουργίας τις ραδιοεπικοινωνίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας στο FIR — τη ζώνη που είναι αρμόδια για τη διαχείριση των αεροσκαφών που εισέρχονται στον ελληνικό εναέριο χώρο. Με τους πιλότους να αδυνατούν να έρθουν σε επαφή με τις τοπικές αρχές, το περιστατικό οδήγησε σε ακυρώσεις πτήσεων, εκτεταμένες καθυστερήσεις, απώλεια αποσκευών και σύγχυση σχετικά με αεροσκάφη που βρίσκονταν ήδη στον αέρα.

Οι ελληνικές αρχές δεν έχουν ακόμη προσδιορίσει με ακρίβεια την αιτία του συμβάντος, αν και έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο κυβερνοεπίθεσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Eurocontrol, οργανισμός ασφάλειας της εναέριας ναυσιπλοΐας, ενημερώθηκαν μία ημέρα αργότερα, σύμφωνα με πληροφορίες του Euractiv.

Αξιωματούχος της ΕΕ που γνωρίζει το ζήτημα δήλωσε ότι, παρότι οι πτήσεις στην Ελλάδα παραμένουν ασφαλείς, το περιστατικό ανέδειξε χρόνιες αδυναμίες.

Η Ελλάδα, όπως ανέφερε, «δεν έχει ακόμη αναπτύξει πλήρως προηγμένα ραντάρ για να αντικαταστήσει τα παρωχημένα συστήματα», ενώ δεν έχει εφαρμόσει στο σύνολό τους και τις απαιτούμενες διαδικασίες Πλοήγησης Βάσει Επιδόσεων (Performance-Based Navigation – PBN).

«Η άμεση αντιμετώπιση αυτών των κενών θα ενισχύσει περαιτέρω την ασφάλεια», πρόσθεσε.

Τον Δεκέμβριο του 2025, οι Βρυξέλλες παρέπεμψαν την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για παράβαση που συνδέεται με τους κανόνες PBN. Εάν η Αθήνα δεν συμμορφωθεί, η χώρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με βαριά πρόστιμα.

Ο υπουργός Μεταφορών Χρήστος Δήμας αναμένεται να βρεθεί στις Βρυξέλλες την Τρίτη για συνομιλίες με αξιωματούχους της Επιτροπής, αν και η Κομισιόν επιμένει ότι η δικαστική υπόθεση δεν συνδέεται άμεσα με τη διακοπή λειτουργίας του Ιανουαρίου.

Ωστόσο, ο αξιωματούχος της ΕΕ σημείωσε ότι το περιστατικό «υπογραμμίζει για ακόμη μία φορά την επείγουσα ανάγκη η Ελλάδα να εκσυγχρονίσει το ξεπερασμένο σύστημα διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας», το οποίο πλέον δεν συμμορφώνεται με αρκετές κανονιστικές απαιτήσεις της ΕΕ.

Υπό πίεση

Η εσωτερική πίεση αυξάνεται επίσης. Η εβδομαδιαία εφημερίδα Το Βήμα ανέφερε την Κυριακή ότι πιλότοι και ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας έχουν αποστείλει επιστολές στο υπουργείο Μεταφορών, διαμαρτυρόμενοι για τα παρωχημένα συστήματα επικοινωνιών.

Προβλήματα συχνοτήτων εμφανίζονται σε καθημερινή βάση λόγω του παλαιού εξοπλισμού, ενώ πομποί και δέκτες που βρίσκονται σε ορεινές περιοχές είναι τεχνολογικά ξεπερασμένοι εδώ και δεκαετίες, δήλωσε η ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας Όλγα Τόκη.

Ο υφυπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης δήλωσε ότι η κυβέρνηση γνωρίζει πως τα συστήματα είναι παρωχημένα.

«Αυτό παραλάβαμε», είπε, χωρίς ωστόσο να εξηγήσει γιατί δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος από τότε που ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση.

Σύμβαση που είχε υπογραφεί επί πρωθυπουργίας Αλέξη Τσίπρα για την εγκατάσταση σύγχρονου συστήματος επικοινωνιών στα αεροδρόμια αγνοήθηκε στη συνέχεια, ενώ η διαδικασία προμήθειας για την αντικατάσταση των ραντάρ δεν έχει ακόμη ξεκινήσει, ανέφερε στο Euractiv πηγή με γνώση της υπόθεσης.

Το περιστατικό αναζωπύρωσε την εσωτερική κριτική για το έργο της κυβέρνησης στον τομέα των μεταφορών υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, επαναφέροντας μνήμες από το σιδηροδρομικό δυστύχημα του 2023 που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, πριν από το οποίο η κυβέρνηση διαβεβαίωνε ότι το σιδηροδρομικό δίκτυο ήταν ασφαλές.

Η Ελλάδα είχε επίσης διεκδικήσει το χαρτοφυλάκιο των Μεταφορών μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2024. Ο επίτροπος Μεταφορών της ΕΕ, Απόστολος Τζιτζικώστας, έχει μέχρι στιγμής τηρήσει σιγή ιχθύος σχετικά με το περιστατικό στο FIR.

(cs, cm)

euractiv.com

Λ. Αντωνάκος: το Ιράν τελειώνει, η Τουρκία αρχίζει: η νέα γεωπολιτική σύγκρουση της Μέσης Ανατολής

Από
anixneuseis
-
1
του κ. Λεωνίδα Αντωνάκου, πρώην Αξιωματικού του Ελληνικού Στρατού
Πρόλογος
Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή δεν κινείται χαοτικά αλλά σε προβλέψιμη ιστορική τροχιά.
Οι Άραβες ήταν ο πρώτος μεγάλος αντίπαλος του Ισραήλ και εξουδετερώθηκαν.
Το Ιράν είναι ο σημερινός – αλλά φαίνεται ότι μπορεί να μετασχηματιστεί.
Η Τουρκία όμως είναι ο επόμενος.
Όχι επειδή «μισεί» το Ισραήλ αλλά επειδή διεκδικεί τον ίδιο χώρο στον μετα-οθωμανικό κόσμο.
Αυτό το κείμενο εξηγεί γιατί το πραγματικό μέτωπο σύγκρουσης των επόμενων δεκαετιών δεν θα είναι προς την Τεχεράνη αλλά την Άγκυρα.
Σύγχρονη Ανασκόπηση
Η γεωπολιτική κατάσταση στη Μ. Ανατολή από το 1948 μέχρι σήμερα δεν μπορεί να κατανοηθεί ως μια αλληλουχία μεμονωμένων κρίσεων. Ακολουθεί ένα σταθερό ιστορικό μοτίβο συγκρούσεων των κρατών της περιοχής με το μακρύ χέρι των ΗΠΑ, το Ισραήλ: οι αντίπαλοί του εμφανίζονται σε διαδοχικές φάσεις, κάθε μία από τις οποίες τελειώνει με την εξουδετέρωση ή τον μετασχηματισμό ενός θεσμικού εχθρού και την ανάδυση του επόμενου.
Αραβική Απειλή
Στην πρώτη φάση, από την ίδρυση του Ισραήλ έως τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, ο κύριος αντίπαλος ήταν ο ενιαίος αραβικός κόσμος. Η Αίγυπτος του Νάσερ, η Συρία, το Ιράκ και το παν-αραβικό όραμα συγκροτούσαν ένα γεωπολιτικό σύστημα με κρατική ισχύ, στρατούς και ιδεολογία που στόχευε ευθέως στην εξάλειψη του Ισραήλ. Αυτή η φάση έκλεισε όχι επειδή έπαψε να υπάρχει αραβικός θυμός, αλλά επειδή κατέρρευσε ο αραβικός θεσμικός εχθρός: οι βαριές στρατιωτικές ήττες των Αράβων, οι ειρηνευτικές συμφωνίες, οι εσωτερικές διαλύσεις (βλ Λιβύη) και η ένταξη των αραβικών καθεστώτων στο δυτικό σύστημα ασφαλείας μετέτρεψαν τον αραβικό χώρο από αντίπαλο σε διαχειριζόμενο πεδίο.
Ιρανική Απειλή
Από αυτό το σημείο και μετά, το Ιράν ανέλαβε τον ρόλο του κεντρικού αντιπάλου. Όμως η ιρανική εχθρότητα δεν έχει τον ίδιο χαρακτήρα με την αραβική. Δεν πηγάζει από πολιτισμική, εδαφική ή ιστορική σύγκρουση με τους Εβραίους, αλλά από τη θεοκρατική ιδεολογία που επιβλήθηκε το 1979. Το Ιράν πριν από την Ισλαμική Επανάσταση είχε σχέσεις καλής συνεργασίας με το Ισραήλ, και τίποτε στην περσική ιστορία δεν το υποχρεώνει σε μόνιμη σύγκρουση μαζί του. Γι’ αυτό και το Ιράν είναι ένας αντίπαλος που είναι φρονιμώτερο να μετασχηματισθεί: αν αλλάξει το θεσμικό αφήγημα του παρόντος καθεστώτος για την καταστροφή του Ισραήλ, μπορεί να περάσει από την εχθρότητα στη συνύπαρξη, με διαχείριση αντίστοιχη αυτής που ήδη εφαρμόζεται προς τους Άραβες. Τα πρόσφατα συνεχή κύματα κοινωνικής αμφισβήτησης στο Ιράν δείχνουν ότι η θεοκρατική αφήγηση που τροφοδοτεί την αντι-ισραηλινή εχθρότητα χάνει τη νομιμοποίησή της και είναι λογικό να εξετασθεί ως πιθανό το ενδεχόμενο εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο κρατών.
Δυναμικός Τουρκικός Ρόλος
Η ενωμένη αραβική απειλή φωτίζει και τη δυναμική των σχέσεων Τουρκίας–Ισραήλ. Αυτοί οι δύο ήταν τα μόνα μη-αραβικά κράτη στη Μέση Ανατολή. Και τα δύο ήταν φιλοδυτικά, αντι-αραβικά και στρατηγικά απομονωμένα. Η συνεργασία τους σε αεροπορία, πληροφορίες και εκπαίδευση δεν ήταν ιδεολογική· ήταν συμμαχία ανάγκης απέναντι σε έναν κοινό θεσμικό εχθρό, τους Άραβες. Για αυτό και η Τουρκία ήταν το πρώτο μουσουλμανικό κράτος που αναγνώρισε το Ισραήλ (1949)!
Όταν η ενωμένη αραβική απειλή έπαψε να είναι πιθανή, η συμμαχία Τουρκίας-Ισραήλ έπαψε να έχει νόημα. Και τότε εμφανίστηκε η βαθύτερη, λανθάνουσα σύγκρουση. Το Ισραήλ είναι κράτος εγκατεστημένο μέσα στον χώρο της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και η Τουρκία, ιδίως υπό τον Ερντογάν, άρχισε να βλέπει τον εαυτό της όχι ως απλό εθνικό κράτος της Ανατολίας, αλλά ως μέλλον κέντρο ενός απεκατεστημένου οθωμανικού χώρου που θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη Συρία, το Ιράκ, την Ανατολική Μεσόγειο, ιδανικά μέχρι και την Ιερουσαλήμ. Από τη στιγμή που η Τουρκία υιοθέτησε αυτή την αυτοκρατορική «μεγάλη ιδέα», το Ισραήλ έπαψε να είναι εταίρος και έγινε εμπόδιο. Σήμερα, από τη Γάζα έως την Ιερουσαλήμ, τη Συρία και την Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν συμπεριφέρεται πια ως εταίρος αλλά ως ανταγωνιστής του Ισραήλ στον ίδιο γεωπολιτικό χώρο.
Το Τουρκικό Δίλημμα
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν υπέστη ποτέ σοβαρή ήττα στο πεδίο της μάχης. Κατέρρευσε από μόνη της. Κάτω από το τεράστιο βάρος της διερράγησαν οι σαθρές εθνοτικές ραφές της, ξεκινώντας ιστορικά από τα Βαλκάνια. Ο κεμαλισμός που την έσωσε μετά τον Α’ ΠΠ δεν ήταν απλώς στροφή στην κοσμικότητα. Ήταν μηχανισμός επιβίωσης των Τούρκων.
Ο Κεμάλ αποδέχθηκε την διάλυση της αυτοκρατορίας για να σώσει τον τουρκικό πυρήνα της. Απεμπόλησε τα Βαλκάνια, την Αραβία, τη Μεσοποταμία, τον Καύκασο και κράτησε την Ανατολία. Εκεί επέβαλε ενιαία ταυτότητα και γλώσσα. Αυτή η πίεση έκλεισε προσωρινά ρωγμές σαν κι αυτές που είχαν διαλύσει αρχικά την Αυτοκρατορία. Έλληνες, Ασσύριοι, Κούρδοι, Αλεβίτες, κοσμικοί, μουσουλμάνοι, είτε εξοντώθηκαν είτε αναγκάστηκαν να μπουν σε ένα ενιαίο «τουρκικό» καλούπι. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Τουρκία μπορούσε να είναι σύμμαχος του Ισραήλ, μέλος του ΝΑΤΟ και περιφερειακή δύναμη χωρίς αυτοκρατορικές φαντασιώσεις.
Παρόλα αυτά, τέτοιες εθνοτικές ραφές είναι σαφές ότι υπάρχουν στην Τουρκία και σήμερα. Ο κουρδικός διάδρομος από τη Συρία και το Ιράκ μέχρι το Ιράν και την Ανατολία αποτελεί το πιο επικίνδυνο ρήγμα. Αυτόνομες κουρδικές οντότητες στη Συρία και το Ιράκ, μαζί με διαρκή ένταση στην ανατολική Τουρκία, δείχνουν ότι το ιστορικό ρήγμα αυτό παραμένει ανοιχτό.Δεν χρειάζεται να γεννηθεί ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν για να αποσταθεροποιηθεί η Τουρκία· αρκεί μια μόνιμη ζώνη αυτονομίας και αμφισβήτησης που θα απορροφά στρατηγικούς πόρους, θα περιορίζει την εξωτερική της προβολή και θα επιβαρυνει την ανομοιογένειά της, στρεσσάροντας τις υπόλοιπες «ραφές» της. Υπόψη ότι όλοι ή σχεδόν όλοι οι μεγάλοι παίκτες ποντάρουν στον παράγοντα «Κούρδοι».
Υπό αυτές τις γεωπολιτικές συνθήκες ο Ερντογάν κινήθηκε αντίθετα: επανέφερε το αυτοκρατορικό αφήγημα χωρίς όμως να έχει ούτε αυτοκρατορική συνοχή αλλά και ούτε τις δυνατότητες που είχε ο Κεμάλ για να την επιβάλει. Αυτό είναι ιστορικά εκρηκτικό. Ενώ ο κεμαλισμός έλεγε: «Μικρό κράτος, ισχυρό», ο νεο-οθωμανισμός του Ερντογάν λέει: «Μεγάλος ρόλος, με ραγισμένο εσωτερικό». Εδώ η ιστορία έχει δείξει κατ’ επανάληψη ποιος σχηματισμός είναι καταλληλότερος για επιβίωση.
Το Ισραήλ
Η διαφορά είναι ότι το Ισραήλ εισέρχεται σε αυτή τη φάση όχι μόνο με μεγάλη πολεμική ισχύ αλλά και με υψηλή εσωτερική συνοχή. Παρά τις πολιτικές του διαφωνίες, διαθέτει κοινό εθνικό αφήγημα, στρατιωτική κουλτούρα και τεχνολογική υπεροχή. Η κυριαρχία των ΗΠΑ στην υφήλιο προσδίδει στο Ισραήλ ακόμα μεγαλύτερη ισχύ και ισορροπία. Το ενδεχόμενο κλείσιμο του μετώπου προς το Ιράν με πολιτικά μέσα θα επιτρέψει τη στρατηγική του συγκέντρωση προς τη νέα κατεύθυνση.
Σύνοψη
Το γεωπολιτικό τοπίο φαίνεται να διαμορφώνεται ως εξής: το Ιράν βρίσκεται σε μια φάση πιθανής μετάβασης και εξομάλυνσης, ενώ ο αραβικός κόσμος έχει ήδη περάσει στη σφαίρα της διαχείρισης. Το πραγματικό μέτωπο των επόμενων ετών είναι η αναμέτρηση για το νότιο μετα-οθωμανικό χώρο ανάμεσα σε Ισραήλ και Τουρκία.
Σημείωση: Τα αναφερθέντα παραπάνω στο «Τουρκικό Δίλημμα» δεν είναι προπαγάνδα ούτε υπερβολή. Είναι κλασική ιστορική γεωπολιτική. Και τα γνωρίζουν οι Αμερικανοί, το Ισραήλ, οι Ρώσοι, και σιωπηρά, οι ίδιοι οι Τούρκοι.
Ο κ. Λεωνίδας Αντωνάκος διετέλεσε υπασπιστής ΑΓΕΕΘΑ και ήταν ειδικός σε θέματα πληροφοριών
*Απο την σελίδα του κ. Λεωνίδα Αντωνάκου στο fb

Φαραντούρης: 2 προϋποθέσεις + 3 άξονες για πολιτική αλλαγή

Από
anixneuseis
-
1

Συγκεκριμένη και ξεκάθαρη πολιτική πλατφόρμα, με 2 προϋποθέσεις και 3 άξονες, παρουσίασε σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης, ως απάντηση στο ευρύ κοινωνικό αίτημα για αλλαγή, αλλά και ως προϋπόθεση δικής του συμμετοχής σε οποιοδήποτε πολιτικό εγχείρημα.

«Αυτή η πλατφόρμα μπορεί και πρέπει να αποτελέσει τη βάση για την πολιτική μετεξέλιξη οποιουδήποτε κινήματος σε αξιόπιστη δύναμη διακυβέρνησης» τόνισε ο ευρωβουλευτής, σημειώνοντας ότι απαιτείται να συνδυαστούν δύο καθοριστικές προϋποθέσεις και τρεις συγκεκριμένοι άξονες πολιτικής:

Οι δύο προϋποθέσεις

Πρωταρχικής σημασίας είναι α) τα πρόσωπα και β) οι πολιτικές τους. Η αξιοπιστία, η εμπειρία και η δυνατότητα εφαρμογής κρίνουν στην πράξη κάθε πολιτική πρόταση. «Τα πρόσωπα πρέπει να μπορούν να εφαρμόσουν πολιτικές και οι πολιτικές να αντανακλώνται στα πρόσωπα. Δεν μπορείς να θες να πατάξεις τη διαφθορά επιστρατεύοντας διεφθαρμένα πρόσωπα, ούτε να προάγεις την κοινωνική δικαιοσύνη με πρόσωπα που δεν πιστεύουν σ’ αυτήν ή δεν έχουν εργαστεί γι’ αυτήν», είπε χαρακτηριστικά.

Οι τρεις άξονες

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον κ. Φαραντούρη, πρόσωπα και πολιτικές πρέπει να συγκλίνουν σε ένα σαφές τρίπτυχο προτεραιοτήτων που αποκλείει τα άκρα.

«Τρεις άξονες εκφράζουν το πάνδημο αίτημα για αλλαγή στη χώρα μας αυτή τη στιγμή και σε αυτούς πρέπει να πατήσει οποιοδήποτε κίνημα θέλει να μετεξελιχθεί σε κάτι άλλο και να αναλάβει τη διακυβέρνηση του τόπου:

α) Εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία

β) Δικαιοσύνη και κοινωνική δικαιοσύνη

γ) Περιφερειακή ανάπτυξη και συνοχή

Ο Νικόλας Φαραντούρης τόνισε ότι η σύνδεση των 2 προϋποθέσεων και των 3 αξόνων διαμορφώνει ένα συνεκτικό πλαίσιο πολιτικής δράσης, ικανό να απαντήσει στις αγωνίες της κοινωνίας και να δημιουργήσει όρους ευρύτερης πολιτικής αλλαγής.

«Όταν αυτό γίνει πράξη, το αποτέλεσμα θα είναι καταλυτικό: ένα τσουνάμι που θα παρασύρει όλο το πολιτικό σύστημα», κατέληξε ο Έλληνας ευρωβουλευτής.

Δήλωση

«Συνεχίζω να καλωσορίζω την κάθοδο στην πολιτική οποιουδήποτε πολίτη και ενώνω τη φωνή μου για δικαιοσύνη και διαφάνεια. Επαναλαμβάνω αυτό που απ’ την πρώτη στιγμή είπα, να μην προεξοφλεί κανείς τη συμμετοχή μου πουθενά. Οι προϋποθέσεις για τη συμμετοχή μου σε οποιοδήποτε πολιτικό εγχείρημα είναι τα πρόσωπα και οι πολιτικές και οι 3 άξονες: Εθνική κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη, περιφερειακή ανάπτυξη. Το αίτημα για δικαιοσύνη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ αλλά δεν είναι το μόνο. Στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις τον αγώνα του κινήματος των πολιτών και των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών και καλωσορίζω για ακόμη μια φορά την κάθοδο στην πολιτική όποιου προσώπου επιθυμεί να δώσει τη μάχη μέσα στους δημοκρατικούς θεσμούς. Κι ασφαλώς παραμένω προσηλωμένος στο έργο μου στην Ευρωβουλή, οπως άλλωστε έχω απ’ την αρχή δεσμευθεί».

1...408409410...3,033Σελίδα 409 από 3,033