Αρχική Blog Σελίδα 383

Ανδρέας Νικολόπουλος: ΗΠΑ – ΙΡΑΝ  Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ  ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΣΤΗΝ MC02 

Από
anixneuseis
-
0

του Ανδρέα Νικολόπουλου

Στις 24 Ιουλίου του 2002 ξεκίνησε η μεγαλύτερη και πλέον ρηξικέλευθη στρατιωτική άσκηση στην ιστορία των ΗΠΑ.
Η πιο λεπτομερή ανάπτυξη στο πεδίο και σε προσομοιωτές των πιο μοντέρνων στρατιωτικών ιδεών . Λίγες ημέρες μετά τα πάντα άλλαξαν και κατέληξε η πλέον αμφιλεγόμενη στρατιωτική άσκηση στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Το ταχύ και καθηλωτικό αποτέλεσμα επέφερε σοκ και αντιδράσεις μεγαλύτερες και από αυτής της «Able Archer 83».
Αναφερόμαστε φυσικά στην «Millenium Challenge 02 MC02». Όπως φαίνεται από την ονομασία της, γεννήθηκε λίγο πριν τη νέα χιλιετία ως ανάγκη των επιτελείων, προεξάρχοντος του Στρατηγού Buck Kernan, να αποτελέσει το λάκτισμα προς το μέλλον των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Παραγγέλθηκε από το Κογκρέσο για να ‘’εξερευνήσουν τις κρίσιμες στρατιωτικές προκλήσεις σε πολεμικό επιχειρησιακό επίπεδο, που θα αντιμετωπίσουν οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ μετά το 2010’’. Θεωρήθηκε τόσο σπουδαίο έργο που ο τότε ΥΕΘΑ David Rumsfeld επισκέφθηκε τους χώρους διεξαγωγής της άσκησης.

Ο Στρατηγός  B. Kernan  δήλωνε: Η MC02 είναι το κλειδί της στρατιωτικής μας μεταμόρφωσης.

Η MC02 ήταν άσκηση προσομοίωσης, χάρτου και χρήσης στρατιωτών, υλικών και μέσων επί του πεδίου. Η προετοιμασία της έφτασε τα 2 χρόνια και η διάρκεια της ήταν 23 ημέρες, από τις 24 Ιουλίου έως τις 25 Αυγούστου. Σεναριακά, ο υποτιθέμενος χρόνος σύγκρουσης ήταν το 2007 και οι αντίπαλοι δύο.
Οι ΗΠΑ (μπλε ομάδα) με επικεφαλής το Στρατηγό B.B. Bell και ένα επιτελείο 350 στρατιωτικών, ειδικών επιστημόνων και συμβούλων ασφαλείας, όπου πέραν των προσομοιωτών και των χλιδατων αιθουσών διαχείρισης κρίσεων, θα οδηγούσαν 13.500 στελέχη του 1st Marine Regiment και της 82nd Airborn Division στον πόλεμο κατά του αντιπάλου.
Αντίπαλος ήταν ένα κράτος του Περσικού κόλπου (κόκκινη ομάδα) με παραπομπές χρονικές στο ΙΡΑΚ, αλλά στρατηγικής, λογικής και ουσίας στο ΙΡΑΝ. Αρχιστράτηγος της κόκκινης ομάδας ήταν ο Αξιωματικός θρύλος του Σώματος των Πεζοναυτών, ο Στρατηγός ε.α Paul van Riper. Βετεράνος πολλών πολέμων και επιχειρήσεων, πολυβραβευμένος και με ανορθόδοξο τρόπο σκέψης. Στους επιτελείς γνωστός από την Unified Vision 01. O Van Riper ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής με τις τολμηρές κινήσεις του, όπως θα περιγράψουμε ευθύς αμέσως.
Ο Van Riper προσάρμοσε τις τακτικές του σε μία στρατηγική που μάλλον ξεπερνούσε τις διαχειριστικές ικανότητες της ηγεσίας του ΙΡΑΝ έναντι μίας κρίσης πρωτοφανούς πολυπλοκότητας.  Εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο, τα αναγκαστικά λόγω σεναρίου, λάθη της μπλε ομάδας. Χρησιμοποίησε ανορθόδοξες τακτικές και μεθόδους π.χ τη μεταφορά των εντολών του στους κατά τόπους διοικητές με μοτοσικλετιστές, αχρηστεύοντας το μεγάλο πλεονέκτημα της τεχνολογικά ανώτερης μπλε ομάδας, το δίκτυο ηλεκτρονικής παρακολούθησης.
Το ΙΡΑΝ – οι κόκκινοι είχαν ήδη απορρίψει το τελεσίγραφο παράδοσης των μπλε. Γνωρίζοντας το δόγμα της νέας Διακυβέρνησης των ΗΠΑ – μπλε για προληπτικά χτυπήματα απομοίωσης της όποιας υπεροχής του αντιπάλου (πόσο κοντά στο σήμερα) ο Van Riper αποφάσισε να επιφέρει το πρώτο χτύπημα, προλαμβάνοντας τους πτολαμβάνοντες. Εξαπέλυσε βροχή πυραυλικών επιθέσεων από επίγειους εκτοξευτήρες, εμπορικά πλοία και αεροσκάφη. Τα μαχητικά αεροσκάφη απογειώνονταν ακολουθώντας φωτεινά σήματα και όχι οδηγίες μέσω ενδοεπικοινωνίας με τους πύργους ελέγχου. Παράλληλα, ένας ιδιόρρυθμος στολίσκος πυραυλακάτων, κανονιοφόρων και ταχύπλοων σκαφών βρισκόταν στα ανοιχτά σε αποστολή αυτοκτονίας. Όλων των παραπάνω στόχος ήταν ο στόλος των μπλε. Τα αποτελέσματα θριαμβευτικά. Καταστράφηκαν ολοσχερώς 1 αεροπλανοφόρο, 10 καταδρομικά, 16 πολεμικά πλοία διαφόρων χρήσεων και τύπων και 6 αμφίβια/αποβατικά. Οι νεκροί ναύτες και πεζοναύτες ήταν 22.000. Ουσιαστικά ο τις στόλος των ΗΠΑ, που ναυλουχούσε στο Μπαχρέιν είχε καταστραφεί. Η άσκηση είχε λήξει στη δεύτερη κιόλας ημέρα με τραγικά αποτελέσματα για την μπλε ομάδα. Οι κόκκινοι είχαν θριαμβεύσει! Ο επικεφαλής της μπλε ομάδας παραδέχτηκε την ήττα του μονολογώντας: ‘’μου βύθισε το  … μου ναυτικό ‘’.
Η συνέχεια ήταν απίστευτη. Η Διαιτησία της άσκησης (Λευκό κελί/κυψέλη) αποφάσισε να ανελκύσει τον βυθισμένο στόλο και να αναστήσει τους νεκρούς μπλε ναύτες και πεζοναύτες. Ξανάρχιζε την άσκηση θέτοντας ανεπίτρεπτους περιορισμούς και ασκώντας τους αφόρητη πίεση. Ήταν προφανές ότι δεν θα τους επιτρεπόταν η επανάληψη του θριάμβου.
Στην κόκκινη ομάδα απαγορεύτηκε η στοχοποίηση των μεταγωγικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων που μετέφεραν την 82α Αερομεταφερόμενη, στο έδαφός της. Επιβλήθηκε η μετακίνηση των α/α δυνάμεων της  σε ανοιχτό χώρο, ώστε να είναι εύκολος στόχος και η πιο εξωφρενική διαταγή της Λευκής κυψέλης αφορούσε τις κινήσεις των ενόπλων δυνάμεων της κόκκινης ομάδας, όπου θα γίνονταν κατόπιν δικής της εντολής. Σε ερώτηση του Van Riper για χρήση  χημικών όπλων  η απάντηση ήταν φυσικά αρνητική.
Εν τέλει η μπλε ομάδα νίκησε. Ο Στρατηγός αντέδρασε σφοδρά. Συνέταξε μία μακροσκελή έκθεση που απέστειλε στα Επιτελεία χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση. Ξεκίνησε μία συζήτηση με φίλους συναδέλφους του για την MC02. Αρκετά από τα συζητηθέντα διέρρευσαν στον Τύπο, βοηθώντας το χτίσιμο του μύθου γύρω από τη συγκεκριμένη άσκηση.
Άσκηση που σήμερα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Οι επιτελείς και των δύο κρατών έχουν ανοίξει τα ‘’παλιά βιβλία ‘’ και την ξαναμελετούν. Έμαθαν από τα λάθη τους οι Αμερικανοί; Οι Ιρανοί  θα εκμεταλλευθούν τις ιδέες του Van Riper; Μένει να δούμε.

Ρουβίκωνας: «Συγγνώμη, λάθος» για την επίθεση με βαριοπούλες σε εταιρεία στο Μενίδι – Θα την αποζημιώσουν

Από
anixneuseis
-
0

ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ/INTIME (φωτογραφία αρχείου)

Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση της 2ας Φεβρουαρίου – Δηλώνει ότι θα αποζημιωθεί η εταιρεία που χτυπήθηκε κατά λάθος

Λάθος στόχο παραδέχεται ότι έπληξε ο Ρουβίκωνας, μετά την επίθεση με βαριοπούλες που πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της 2ας Φεβρουαρίου 2026 σε περιοχή των Αχαρνών.

Αφού πρώτα τα έκανε γυαλιά καρφιά, συνειδητοποίησε ότι είχε σφάλει. Σε κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα, η οργάνωση δεν ζητά μεν συγγνώμη για τη βίαιη «παρέμβαση», αλλά εξηγεί ότι η ενέργεια είχε στόχο τα κεντρικά γραφεία της βιομηχανίας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ ΑΕ», ως «ελάχιστη απάντηση», όπως σημειώνει, στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο της εταιρείας στα Τρίκαλα.

Όπως παραδέχεται «αυτή τη φορά έγινε λάθος». Σύμφωνα με την ανακοίνωση, τα γραφεία του πραγματικού στόχου στις Αχαρνές «γειτνιάζουν και εφάπτονται με κτίριο άλλης εταιρείας», με αποτέλεσμα η επίθεση να πλήξει τελικά λάθος αποδέκτη.

Αναφερόμενος στο λάθος της επίθεσης, τονίζει ότι «τις ευθύνες μας, όπως πάντα, τις αναλαμβάνουμε», διευκρινίζοντας ότι η εταιρεία που χτυπήθηκε κατά λάθος «θα αποζημιωθεί για τις υλικές ζημιές».

«Γιατί εμείς τα λάθη μας τα πληρώνουμε», καταλήγει η ανακοίνωση.

naftemporiki.gr

Μιχάλης Ψύλος: «Τζάμπα» ομολογία

Από
anixneuseis
-
0

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ/Γ.Τ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/EUROKINISSI

Ο πρωθυπουργός είναι σαφές ότι αναζητά «κολώνες» που θα τον βοηθήσουν να επιζήσει πολιτικά και να επικρατήσει.

Μιχάλης Ψύλος • [email protected]

Πολύ σωστά ο πρωθυπουργός αποδοκίμασε στη χθεσινή του συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά, την κυνική δήλωση της βουλευτού Αχαίας της ΝΔ, Χριστίνας Αλεξοπούλου ότι «ο τζάμπας πέθανε», σχολιάζοντας τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί.

Σε αντίθεση με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, αλλά και την ίδια τη βουλευτή του, που έσπευσαν να κάνουν το μαύρο άσπρο, ο πρωθυπουργός «άδειασε» -κατά τη λαϊκή ορολογία- την Χρ. Αλεξοπούλου: « Δεν βοηθάει καθόλου, μα καθόλου» να λέει ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος του λαού κάτι τέτοιο», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Αν δεν ντρέπεσαι για τον εαυτό σου κάπου-κάπου, δεν είσαι τίμιος, όπως έλεγε ο αείμνηστος Αμερικανός συγγραφέας και Νομπελίστας, Ουίλλιαμ Φόκνερ. Από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ου αιώνα, ο Φόκνερ έγραφε ότι «η φωνή του ποιητή δεν πρέπει να είναι μόνο αντίλαλος της φωνής του ανθρώπου, μπορεί να είναι ένα από τα στηρίγματα, οι κολώνες, που θα τον βοηθήσουν να επιζήσει και να επικρατήσει».

Ο πρωθυπουργός είναι σαφές ότι αναζητά «κολώνες» που θα τον βοηθήσουν να επιζήσει πολιτικά και να επικρατήσει. Παραδέχτηκε άλλωστε ότι «υπάρχει θυμός στην κοινωνία». Μόνο που απέδωσε τον θυμό, κυρίως «στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η πολιτική επικοινωνία… «Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενθαρρύνουν τον θυμό», είπε χαρακτηριστικά.

Μόνο που τον θυμό δημιουργεί πρώτα απ` όλα η ίδια η πραγματικότητα. Η αύξηση λίγων δεκάδων ευρώ που είδαν οι μισθωτοί  στη μισθοδοσία του Ιανουαρίου, όπου αποτυπώθηκε για πρώτη φορά η περικοπή των φορολογικών κρατήσεων, δεν μπορεί να καλύψει φυσικά τα οικονομικά προβλήματα των νοικοκυριών.

Ο μισθός τελειώνει στα μέσα του μήνα, λόγω της ακρίβειας, η οργή αυξάνεται για το πώς λειτουργούν οι θεσμοί, οι προσπάθειες συγκάλυψης τραγικών γεγονότων και τόσα άλλα παραδείγματα, είναι αυτά που κάνουν τους ανθρώπους να θυμώνουν. Εστω και από μέσα τους….

Για την μη εμπιστοσύνη του κόσμου στους θεσμούς, ο πρωθυπουργός είπε πως «εάν πιστεύουν αυτό οι πολίτες, που το πιστεύουν σε έναν βαθμό, σίγουρα έχουμε κι εμείς σε έναν βαθμό την ευθύνη, στον βαθμό που είμαστε κυβέρνηση τα τελευταία επτά χρόνια». Και πάλι όμως έσπευσε να πει πώς η μη εμπιστοσύνη στους θεσμούς «δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα, είναι παγκόσμιο πρόβλημα και σίγουρα πραγματικό».

«Δύσκολον τον εαυτόν γνώναι, εύκολον τω άλλω υποτίθεσθαι», έλεγε ο Θαλής ο Μιλήσιος, πριν 2.500 χρόνια.  «Το να γνωρίζεις τον εαυτό σου είναι δύσκολο, αλλά εύκολο να συμβουλεύεις τους άλλους». Γιατί τότε πρόκειται προφανώς για «τζάμπα» ομολογία και δωρεάν αυτοκριτική!

Αναμφίβολα, ο πρωθυπουργός προσπαθεί να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, προτάσσοντας μία ατζέντα μεταρρυθμίσεων, σε μια περίοδο που οι δημοσκοπήσεις μόνο ευνοϊκές δεν είναι για την κυβέρνηση.

Στο πλαίσιο αυτό άνοιξε και τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Μόνο που όπως είπε με τη γνωστή σοφία του και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, «πρέπει η χώρα να καταστεί έστω τυπικά διακυβερνήσιμη πριν το Σύνταγμα καταστεί αναθεωρήσιμο».

naftemporiki.gr

Αεράμυνα νέας γενιάς από Αθήνα και Ιερουσαλήμ

Από
anixneuseis
-
0

φωτογραφία αρθρογράφου
Παναγιώτης Μίχος

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΥΠ. ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

 

Η αποστροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΣΚΑΪ ότι πέραν της γεωπολιτικής διάστασης, οι σχέσεις Αθήνας και Ιερουσαλήμ έχουν «βάθος και μεγάλο πλάτος» δεν ήταν τυχαία χρονικά.

«Η Ελλάδα επιδιώκει μια στρατηγική σχέση με το Ισραήλ στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας. Ήδη έχουμε κάνει σημαντικές επενδύσεις και πιστεύω ότι, ειδικά στα συστήματα αεράμυνας, μπορούν να γίνουν πολλές περισσότερες, με σημαντική προστιθέμενη αξία», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.

Πράγματι, χθες καταγράφηκε ένα ιδιαιτέρως θετικό παραδοτέο από την ελληνοϊσραηλινή συνεργασία στον τομέα της αμυντικής καινοτομίας, καθώς η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) ανακοίνωσε την επιτυχή ολοκλήρωση της ενσωμάτωσης του αντι-drone συστήματος «Κένταυρος» –που ανέπτυξε η ίδια– στο ισραηλινό σύστημα αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας BARAK-MX. Προ ημερών, εξάλλου, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας είχε συμφωνήσει με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Ίσραελ Κατζ, ότι οι δύο χώρες θα ανταλλάσσουν τεχνογνωσία σε ζητήματα αντιμετώπισης μη επανδρωμένων πλατφορμών και, ειδικότερα, σμηνών μη επανδρωμένων αεροχημάτων και ομάδων μη επανδρωμένων υποβρυχίων σκαφών.

Πιο συγκεκριμένα, η διαλειτουργικότητα των δύο συστημάτων και η ικανότητά τους να λειτουργούν ως ένα πλήρως ενοποιημένο σύνολο προσφέρουν πληθώρα δυνατοτήτων, όπως κοινή εικόνα τακτικής κατάστασης, υπαγωγή στο ίδιο σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου και δυνατότητα κεντρικής ανάθεσης στόχων (tasking), καθώς και συντονισμένης εμπλοκής.

Επί του πρακτέου, το «κούμπωμα» του «Κενταύρου» πάνω στο BARAK-MX δίνει στο σύστημα αεράμυνας τη δυνατότητα συνδυαστικής χρήσης τόσο της φυσικής καταστροφής του στόχου (Hard Kill) όσο και της ηλεκτρονικής εξουδετέρωσής του (Soft Kill), αναλόγως της απειλής. Το ισραηλινό BARAK είναι διεθνώς αναγνωρισμένο και έχει σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση βαριών απειλών, όπως μαχητικά αεροσκάφη, πύραυλοι cruise έως και βαλλιστικοί πύραυλοι.

Ο «Κένταυρος» διαθέτει δυνατότητες αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV), αλλά και συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAS), μέσω προηγμένων τεχνικών ηλεκτρονικής υποστήριξης και παρεμβολής (jamming). Το ελληνικό αντι-drone σύστημα χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία από τη Φ/Γ «Ψαρά», αναχαιτίζοντας drones των Χούθι στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής επιχείρησης «Ασπίδες».

Γιατί είναι σημαντική αυτή η εξέλιξη; Διότι, πέραν του ότι –όπως αναφέρεται στο κοινό ανακοινωθέν– συνιστά μια στρατηγική σύμπραξη που ενισχύει την αμυντική αυτονομία και τη διαλειτουργικότητα, ευθυγραμμίζεται πλήρως με τη φιλοσοφία και τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του προγράμματος «Ασπίδα του Αχιλλέα». Ο ελληνικός θόλος, που θα διαθέτει πέντε επίπεδα προστασίας, ήτοι αντιαεροπορική, αντιβαλλιστική, anti-drone, αντιπλοϊκή και ανθυποβρυχιακή άμυνα, θα θεμελιωθεί σε ισραηλινά συστήματα αεράμυνας, με το Barak, το οποίο η Ελλάδα πρόκειται να προμηθευτεί άμεσα, να κατέχει κομβική θέση.

Στην περίπτωση της «Ασπίδας του Αχιλλέα», η σύζευξη Barak και «Κενταύρου» ενοποιεί στο ίδιο πλαίσιο Διοίκησης και Ελέγχου τις επιλογές κινητικής αναχαίτισης και ηλεκτρονικού πολέμου. Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει κλιμακούμενη απόκριση ανάλογα με τη φύση της απειλής, από χαμηλού κόστους drones έως πιο σύνθετες απειλές μεγαλύτερης εμβέλειας. Ουσιαστικά, τα διαθέσιμα μέσα θα χρησιμοποιούνται αναλογικά με το είδος της απειλής και το «βαρύ» τμήμα του συστήματος θα ενεργοποιείται μόνο έναντι αντίστοιχων απειλών.

«Η ελληνική τεχνογνωσία του “Κενταύρου” μπορεί να ενσωματώνεται ενοποιημένα σε προηγμένες αρχιτεκτονικές αεράμυνας, ενισχύοντας την ευελιξία και την κλιμάκωση της απόκρισης απέναντι στις σύγχρονες απειλές», σημείωσε ο εκτελεστικός πρόεδρος της ΕΑΒ, ναύαρχος ε.α. Αλέξανδρος Διακόπουλος.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Israel Aerospace Industries (IAI), Μπόαζ Λέβι, ανέφερε ότι, σε μια περίοδο κατά την οποία οι εναέριες απειλές εξελίσσονται ραγδαία και καθίστανται ολοένα και πιο προσιτές, «τα σύγχρονα συστήματα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας πρέπει να θεμελιώνονται στην τεχνολογική υπεροχή και σε μια πλήρως ενοποιημένη, πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική».

«Μαζί με τους στενούς συμμάχους και εταίρους μας στην Ελλάδα», προσέθεσε, «και μέσα από ουσιαστική συνεργασία με την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, ενισχύουμε την επιχειρησιακή ανθεκτικότητα και συμβάλλουμε στην κάλυψη των αυξανόμενων αμυντικών αναγκών σε ευρωπαϊκό επίπεδο… και δίνουμε στα κράτη τη δυνατότητα να προστατεύουν αποτελεσματικά τον εναέριο χώρο τους, τις κρίσιμες υποδομές και τους πολίτες τους».

Η συμβολή του ΕΛΚΑΚ

Οπωσδήποτε, η συμβολή του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) στην επιτυχία του «Κένταυρου» υπήρξε καθοριστική, καθώς αυτό χρηματοδότησε την αναβάθμιση του αντι-drone συστήματος και συνέβαλε στην υλοποίηση των αναβαθμίσεών του. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Μανιφέστο», δρομολογούνται και περαιτέρω αναβαθμίσεις του «Κενταύρου».

Από το ΕΛΚΑΚ υπογράμμιζαν ότι, στο πλαίσιο του Μνημονίου Συνεργασίας που έχουν συνομολογήσει με το ΓΕΕΘΑ και την ΕΑΒ, αλλά και βάσει των επιχειρησιακών αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων για προγράμματα Έρευνας και Ανάπτυξης, «συμμετέχουμε ενεργά στην περαιτέρω εξέλιξη και ωρίμανση του συστήματος C-UAS (σ.σ. συστήματα που ανιχνεύουν, παρακολουθούν και εξουδετερώνουν εχθρικά drones) “Κένταυρος”, σε διαφορετικές εκδόσεις».

Ταυτόχρονα, το ΕΛΚΑΚ «τρέχει» και σειρά άλλων προγραμμάτων. Προ ολίγου, ανακοινώθηκε ο προγραμματικός ορίζοντας 12 έργων Έρευνας και Ανάπτυξης για το 2026. Τρία εξ αυτών, και συγκεκριμένα εκείνα που αφορούν την ανάπτυξη συστήματος θαλάσσιας επιτήρησης, συστήματος αντιμετώπισης εχθρικών drones που καθοδηγούνται από ηλεκτρομαγνητικούς αισθητήρες-ανιχνευτές, καθώς και την ανάπτυξη συστήματος υποθαλάσσιας επιτήρησης για την προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων και την επιτήρηση μεγάλων περιοχών, βρίσκονταν το 2025 στο στάδιο RFI (Αίτημα για Πληροφορίες) και πλέον περνούν σε εκείνο του RFP (Αίτημα για Προσφορά), μια συνήθη διαδικασία προμηθειών και επιλογής προμηθευτών.

Αναλυτικά, ο προγραμματικός ορίζοντας των έργων του ΕΛΚΑΚ για φέτος:

1) Εκσυγχρονισμός/αναβάθμιση του Επιχειρησιακού Κέντρου Ασφάλειας και αντιμετώπισης κυβερνοεπιθέσεων του ΓΕΕΘΑ (CyberSOC), με αξιοποίηση νέων τεχνολογικών τάσεων, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, η μηχανική εκμάθηση και η ανάπτυξη δεξιοτήτων προσωπικού στις συγκεκριμένες τεχνολογίες

2) Ανάπτυξη Μεταφερόμενου και Δυναμικά (ad hoc) Αναπτυσσόμενου Συστήματος Θαλάσσιας Επιτήρησης.

3) Ανάπτυξη ΣμηΕΑ Κατηγορίας Ι (NATO Class Ι) για εκτέλεση αποστολών Επιτήρησης (UAV ISTAR)

4) Ανάπτυξη Ολοκληρωμένου Συστήματος Αντιμετώπισης Εχθρικών UAVs και Όπλων που Καθοδηγούνται από Ηλεκτρομαγνητικούς Αισθητήρες-Ανιχνευτές (π.χ. Laser – RF/IR – GPS Guidance) με σκοπό την Προστασία Στρατιωτικών Εγκαταστάσεων και Κρίσιμων Υποδομών.

5) Ανάπτυξη Περιπλανώμενου Πυρομαχικού [Loitering Munition Κατηγορίας Ι (NATO Class Ι)] για Υποστήριξη Τακτικών Επιχειρήσεων Χερσαίων Δυνάμεων

6) Ανάπτυξη Συστήματος Υποθαλάσσιας Επιτήρησης Για Προστασία Κρίσιμων Εγκαταστάσεων και Επιτήρηση Μεγάλων Περιοχών

7) Ανάπτυξη Μη Επανδρωμένου Υ/Β Οχήματος (UUV) για Εκτέλεση Αποστολών ISR και I&W

8) Ανάπτυξη Interceptor Drone για Αναχαίτηση Εχθρικών UAVs

9) Ανάπτυξη Αυτοκινούμενου Κόμβου Παραγωγής – Αποθήκευσης – Παροχής Ενέργειας

10) Αρχική Σχεδίαση Εθνικού Πλοίου τ. Κ/Φ (OPV)

11) Ανάπτυξη Πληροφοριακού Συστήματος Αναγνώρισης και Εκτίμησης Ζημιών σε Στρατιωτικές Υποδομές, Κρίσιμες Εγκαταστάσεις ή Αστικό Περιβάλλον, Ενισχύοντας τις Δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων για Αξιόπιστη Διαχείριση Κατάστασης, Εξασφάλιση Ανθεκτικής Μεταφορικής Ικανότητας και Ταχεία Λήψη Απόφασης και

12) Ανάπτυξη Αυτόνομου Κινητού Συνεργείου Κατασκευών ΣμηΕΑ στο πεδίο.

tomanifesto.gr

Η Άγκυρα υπονομεύει και πάλι το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας

Από
anixneuseis
-
0

φωτογραφία αρθρογράφου
Παναγιώτης Μίχος

EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η Τουρκία ενίσχυσε τις ήδη προωθημένες και αβάσιμες διεκδικήσεις και τους ισχυρισμούς περί του καθεστώτος στο Αιγαίο, λίγες ημέρες πριν από τη συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη.

Πυκνώνουν τα σύννεφα γύρω από τη συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) υπό τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, και τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα τις επόμενες ημέρες.

Προ της συναντήσεως, η τουρκική πλευρά όχι μόνο επανάφερε, αλλά ενίσχυσε τις ήδη προωθημένες και αβάσιμες διεκδικήσεις και τους ισχυρισμούς περί του καθεστώτος στο Αιγαίο, προκαλώντας αμηχανία στην Αθήνα. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση δέχεται βολές στο εσωτερικό της χώρας για τη στάση της στα Ελληνοτουρκικά, υπό το φως και της κλιμακούμενης προκλητικότητας της Άγκυρας.

Το ξεδίπλωμα των πάγιων ή των αρκούντως ενισχυμένων διεκδικήσεων της Άγκυρας όπως η προ ημερών έκδοση NAVTEX –διετούς διάρκειας αλλά «αόριστης ισχύος», που «προβλέπει» τουρκική δικαιοδοσία στα ανατολικά του 25ου μεσημβρινού που χωρίζει το Αιγαίο στη μέση– αλλά και τα δήθεν αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος 23 ελληνικά νησιά δεν είναι καινοφανή.

Πρόκειται για γνώριμη πρακτική της γείτονος πριν από μείζονες ελληνοτουρκικές συναντήσεις. Το ίδιο μοτίβο καταγράφηκε και στα τέλη Νοεμβρίου του 2023, λίγο πριν από το τελευταίο ΑΣΣ, όταν ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, έκανε λόγο για «τουρκική» μειονότητα στη Θράκη και «ομογενείς» στα Δωδεκάνησα. Είχαν προηγηθεί δηλώσεις του αρχηγού του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, ναυάρχου Ερτζουμέντ Τατλίογλου, περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, αμφισβητώντας ευθέως την ελληνική κυριαρχία επ’ αυτών.

Αυτό που παραξένεψε την Αθήνα δεν ήταν η μέθοδος, αλλά η περαιτέρω ενίσχυση μιας ήδη ακραίας «άποψης», η οποία διευρύνει ακόμη περισσότερο το χάσμα μεταξύ των διαπραγματευτικών θέσεων των δύο πλευρών και ταυτόχρονα επιδεινώνει το όποιο κλίμα εμπιστοσύνης επιχειρήθηκε να οικοδομηθεί μετά το 2023.

Από τη στιγμή που η Αθήνα θεωρεί ότι το ΑΣΣ πρέπει να πραγματοποιηθεί κανονικά –κάτι που δημοσίως υποστηρίζει και η Άγκυρα επιχειρώντας να κανονικοποιήσει προς τρίτους το αναθεωρητικό της αφήγημα στη λογική ότι ανέκαθεν αυτές ήταν οι θέσεις της– οι δύο πλευρές αναζητούν ημερομηνία.

Από ελληνικής σκοπιάς, υπογραμμιζόταν ότι το ΑΣΣ θα λάβει χώρα εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του τρέχοντος Φεβρουαρίου, εκτίμηση την οποία ο Παύλος Μαρινάκης παρέτεινε χθες κατά πέντε ημέρες. Ενώ, απαντώντας στην εγχώρια κριτική, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε ότι η Ελλάδα «δεν πρόκειται ποτέ να συζητήσει ζητήματα κόκκινων γραμμών ή ζητήματα κυριαρχίας». Και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη «όχι μόνο δεν πρόκειται ποτέ να απόσχει από τη διαχρονική αυτή λογική όλων των κυβερνήσεων», αλλά «αντιθέτως διεκδικεί».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Άγκυρα εμφανίζεται δύσκαμπτη ως προς τις εναλλακτικές ημερομηνίες. Για την Αθήνα, εκτός ατζέντας είναι η 12η Φεβρουαρίου, ημέρα που ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, μετέχει στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ. Ως εκ τούτου, κατά τις ίδιες πηγές, θεωρείται πιθανή μια ημερομηνία πολύ κοντά είτε πριν από τη μετάβαση του πρωθυπουργού στη Σύνοδο είτε αμέσως μετά.

Το γεγονός ότι η ημερομηνία του έκτου ΑΣΣ αναβάλλεται από τον Ιανουάριο του 2025, σε συνδυασμό με την αιφνίδια ακύρωση της συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν τον περασμένο Σεπτέμβριο στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ κατόπιν τουρκικής υπαιτιότητας, σημαίνει ότι μια «έκπληξη» ποτέ δεν πρέπει να αποκλείεται.

Οπωσδήποτε, ο Τύπος στη γειτονική χώρα υπερθεμάτισε για την αντίδραση της Αθήνας στη NAVTEX της Άγκυρας, προβαίνοντας σε ερμηνείες και συμπεράσματα που εξυπηρετούν την τουρκική ρητορική. Ενδιαφέρον είχε η ανταπόκριση της «Hürriyet» από την Αθήνα, η οποία δίχως να προσδιορίσει τον τύπο των πηγών της ανέφερε ότι η Τουρκία με την πρόσφατη NAVTEX (όπως και αυτή του Σεπτεμβρίου) «αντί να επαναλαμβάνει κάθε φορά τις ευαισθησίες της για το Αιγαίο, ανακοίνωσε τις θέσεις της συνολικά». Το ρεπορτάζ συμπληρωνόταν με τη διατύπωση ότι οι NAVTEX θα «ισχύουν όσο παραμένουν άλυτα τα τουρκοελληνικά προβλήματα».

Εν τω μεταξύ, η δήλωση της Αμερικανίδας πρέσβεως, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, για επίσκεψη του προέδρου Τραμπ στην Ελλάδα δημιούργησε ερωτήματα για την επιλογή του κατάλληλου χρόνου της προαναγγελίας αλλά και της επίσκεψης. Αλλωστε, η δημοσίως εκπεφρασμένη θέση Αθήνας και Αγκυρας είναι ότι δεν επιθυμούν τη διαμεσολάβηση τρίτου στη σχέση τους. Η φιλοξενία της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ τον προσεχή Ιούλιο από την Τουρκία θεωρείται ως ένας λογικός ορίζοντας για επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στη χώρα μας πριν ή μετά τη Σύνοδο.

Ανεξαρτήτως της έλευσης ή όχι του Τραμπ, η Αθήνα παρακολουθεί στενά τις συχνά αντικρουόμενες δηλώσεις των Αμερικανών πρέσβεων σε Ιερουσαλήμ και Άγκυρα, Μάικ Χάκαμπι και Τομ Μπάρακ αντιστοίχως. Πρόσφατα, ο κ. Χάκαμπι υποστήριξε ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να αποκτήσει τα αμερικανικά μαχητικά F-35.

Ο κ. Μπάρακ, που συχνά εκφράζεται με γλώσσα που ομοιάζει σε Τούρκο αξιωματούχο, επέκρινε τη χρονοβόρα διαδικασία απόκτησης F-35 δίχως να είναι σαφής αν η Άγκυρα θα τα αποκτήσει. Εν συνεχεία καταδίκασε την ΕΕ, αποκαλώντας «τρέλα» ότι περιορίζεται η πρόσβαση της Τουρκίας σε προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό, ενώ εξέφρασε την άποψη ότι το θέμα με τους S-400 θα επιλυθεί τους επόμενους τέσσερις έως έξι μήνες.

Τέλος, εκτίμησε ότι Ιερουσαλήμ και Άγκυρα θα αποκαταστήσουν άμεσα τη σχέση τους, ενώ χαρακτήρισε ως «απλώς ρητορική» τις σκληρές δηλώσεις που ανταλλάσσουν Νετανιάχου-Ερντογάν.

tomanifesto.gr

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος για την αναθεώρηση του Συντάγματος

Από
anixneuseis
-
1
Christos Simatos

Το άμεσο σχόλιο μου στο σημερινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού κ. Κυρ. Μητσοτάκη περί αναθεώρησης του Συντάγματος περιλαμβάνει τρία σημεία :

Πρώτον, ο σεβασμός του Συντάγματος προηγείται της αναθεώρησής του, αυτή είναι η αρχή που πρέπει να διαπερνά όλες μας τις αντιδράσεις σε σχέση με την αναθεώρηση του Συντάγματος. Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι συνταγματικό, είναι η βαθιά κρίση αξιοπιστίας των θεσμών και η διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου της Μεταπολίτευσης χωρίς αυτό να έχει αποκατασταθεί μετά την οικονομική κρίση και τη λεγόμενη επιστροφή στην κανονικότητα. Η αναθεώρηση του Συντάγματος καθίσταται συνεπώς ζήτημα τεχνικό και κοινωνικά αδιάφορο, αν δεν υπάρξει ένα πειστικό και ευρείας αποδοχής νέο αφήγημα εθνικής συνοχής και κοινωνικής συμπερίληψης.
Δεύτερον, το Σύνταγμα απαιτεί προκειμένου να αναθεωρηθεί να διαμορφώνεται ειλικρινής και ουσιαστική αναθεωρητική συναίνεση και να συγκροτείται αυξημένη αναθεωρητική πλειοψηφία τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών (180/300), θεμελιωμένη στην εμπιστοσύνη μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Η παρούσα Βουλή που δεν μπορεί να επιλέξει τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών με την ειδική πλειοψηφία που απαιτεί το Σύνταγμα, δύσκολα μπορεί να επιτύχει τις αναγκαίες αναθεωρητικές συναινέσεις ενώ διεξάγεται η αποκαλυπτική δίκη των υποκλοπών στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και ενώ λειτουργεί, όπως λειτουργεί, η εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Το δε βασικό ερώτημα για την επόμενη Βουλή είναι αν μπορεί να αναδείξει κυβέρνηση πριν επιληφθεί της αναθεώρησης. Πρέπει η χώρα να καταστεί έστω τυπικά διακυβερνήσιμη πριν το Σύνταγμα καταστεί αναθεωρήσιμο.
Τρίτον, προκειμένου να συζητήσουμε σοβαρά για την αναθεώρηση του Συντάγματος τώρα πλέον πρέπει να έχουμε πλήρη αίσθηση των ορίων που θέτει η πολλαπλότητα των έννομων τάξεων ( εθνική, διεθνής, ενωσιακή ) και η ύπαρξη μηχανισμών διεθνούς δικαστικού ελέγχου ακόμη και του ίδιου του εθνικού Συντάγματος και των αλλαγών που επιφέρει η αναθεώρησή του.
Μόλις συνεννοηθούμε σε αυτά μπορούμε να προχωρήσουμε με σοβαρότητα σε μια πραγματικά εθνική και συναινετική συζήτηση περί αναθεώρησης. –
*Το κείμενο αναρτήθηκε στην σελίδα του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στο fb.

Οι ημιαγωγοί της Ανατολικής Ασίας θα κρίνουν την επόμενη κούρσα εξοπλισμών ΗΠΑ–Κίνας

Από
anixneuseis
-
0

Situation Reports – 29 Ιανουαρίου 2026
Της Anna Matilde Bassoli & Savannah Taylor

Καθώς ο ανταγωνισμός ΗΠΑ–Κίνας εντείνεται, οι αναδυόμενες στρατιωτικές τεχνολογίες ενδέχεται να μεταβάλουν την ισορροπία ισχύος. Στον πυρήνα αυτής της αντιπαλότητας βρίσκονται οι ημιαγωγοί, χωρίς τους οποίους καμία από τις δύο πλευρές δεν μπορεί να κυριαρχήσει πραγματικά στον σύγχρονο πόλεμο. Όποιος εξασφαλίσει την πιο ανθεκτική και ασφαλή εφοδιαστική αλυσίδα θα επικρατήσει σε αυτή την κούρσα για την ανάδειξη της επόμενης υπερδύναμης.

Η παγκόσμια βιομηχανία ημιαγωγών είναι γεωγραφικά συγκεντρωμένη στην Ανατολική Ασία, με την Ταϊβάν, τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία να ηγούνται της παραγωγής, αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρούν επίσης σημαντικά συμφέροντα. Εν μέσω της διαρκούς πίεσης της Κίνας προς την Ταϊβάν και ενός εμπορικού πολέμου που αναδιαμορφώνει τον κλάδο, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να ενισχύσουν την εγχώρια παραγωγή και να «τραβήξουν τη σκάλα» κάτω από τα πόδια της Κίνας. Ωστόσο, αυτές οι προσπάθειες ενέχουν τον κίνδυνο να ενισχύσουν τελικά τη θέση της Κίνας αντί να τη βλάψουν.

Πώς τα μικροτσίπ τροφοδοτούν τις αναδυόμενες στρατιωτικές τεχνολογίες

Όλα τα σύγχρονα στρατιωτικά συστήματα βασίζονται σε ημιαγωγούς, όμως η στρατιωτική τεχνητή νοημοσύνη και η κβαντική υπολογιστική καθιστούν τα τσιπ απολύτως κρίσιμα για τον ανταγωνισμό ΗΠΑ–Κίνας. Ενώ η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος στο πεδίο της μάχης, επιτρέποντας ταχύτερη επεξεργασία δεδομένων, η κβαντική υπολογιστική θα μπορούσε να ενισχύσει περαιτέρω τη στρατιωτική ΤΝ, προσφέροντας ανατρεπτικά πλεονεκτήματα σε δίκτυα, επικοινωνίες, αισθητήρες και απεικόνιση. Ο συνδυασμός τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε άλματα στις υπολογιστικές δυνατότητες που σχετίζονται με την άμυνα, καθιστώντας τις στρατιωτικές δυνάμεις πιο «πληροφοριοποιημένες» και «ευφυείς» — ακριβώς τον στόχο που έχει θέσει ο κινεζικός στρατός για το 2027.

Η ανάπτυξη της στρατιωτικής ΤΝ και της κβαντικής υπολογιστικής αυξάνει τη ζήτηση για εξειδικευμένους ημιαγωγούς. Παρότι τα περισσότερα οπλικά συστήματα βασίζονται σε παλαιότερης γενιάς τσιπ, τα οποία προσφέρουν αξιοπιστία σε σκληρές συνθήκες μάχης, τόσο η ΤΝ όσο και η κβαντική υπολογιστική απαιτούν ημιαγωγούς αιχμής. Το Πεντάγωνο έχει υιοθετήσει την προσέγγιση «More than Moore» ώστε να καταστήσει τα τσιπ ΤΝ καταλληλότερα για στρατιωτικές ανάγκες, ωστόσο η αξιόπιστη λειτουργία της κβαντικής υπολογιστικής σε αντίξοες συνθήκες παραμένει πρόκληση.

Τρία στοιχεία είναι καθοριστικά. Πρώτον, η θερμοκρασία: μέχρι σήμερα, τα τσιπ κβαντικής υπολογιστικής λειτουργούν, στην καλύτερη περίπτωση, σε θερμοκρασία δωματίου — επίπεδο ακατάλληλο για στρατιωτική χρήση. Δεύτερον, το πυρίτιο: ως βασικό υλικό για ημιαγωγούς υψηλών επιδόσεων, προσφέρει σε νεοφυείς επιχειρήσεις και καθιερωμένους βιομηχανικούς παίκτες τη δυνατότητα παραγωγής κβαντικών τσιπ σε κλίμακα, καθιστώντας την τεχνολογία αυτή σύντομα πιο προσβάσιμη. Τρίτον, ο σχεδιασμός στρατιωτικών επεξεργαστών ανθεκτικών στην ακτινοβολία: προς το παρόν, οι εξαιρετικά εξειδικευμένες απαιτήσεις δεν επιτρέπουν ένα ενιαίο, «one-size-fits-all» μοντέλο παραγωγής. Αντίθετα, η κατασκευή αυτών των τσιπ βασίζεται σε στενές, χαμηλού όγκου εφοδιαστικές αλυσίδες, με εξειδικευμένα υλικά, εκτεταμένες δοκιμές ειδικά για την άμυνα και διαδικασίες πιστοποίησης.

Παρά την ανάγκη της αγοράς, η περιορισμένη συγκριτική ζήτηση και η επισφαλής παραγωγή ημιαγωγών στρατιωτικών προδιαγραφών έχουν αποξενώσει τους μεγάλους εμπορικούς κατασκευαστές. Ως αποτέλεσμα, οι εφοδιαστικές αλυσίδες στρατιωτικών ημιαγωγών βασίζονται σε λιγότερους προμηθευτές, γεγονός που τις καθιστά λιγότερο υποκαταστάσιμες και πιο ευάλωτες σε εξωτερικά σοκ. Αυτή η ευθραυστότητα έχει ωθήσει αμερικανικές αμυντικές εταιρείες να πιέσουν για επαναπατρισμό της παραγωγής. Αν και η κίνηση αυτή αντανακλά την πρόθεση του Προέδρου Τραμπ να ενισχύσει την αμερικανική κυριαρχία, οι δασμοί κατά χωρών της Ανατολικής Ασίας έχουν αυξήσει τις ευπάθειες στις εφοδιαστικές αλυσίδες ημιαγωγών ΤΝ και κβαντικής τεχνολογίας και έχουν αποδυναμώσει το ισχυρότερο αποτρεπτικό όπλο της Ταϊβάν απέναντι σε μια κινεζική εισβολή — την «Ασπίδα του Πυριτίου». Τελικά, αυτές οι προσπάθειες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως καταλύτης για την κατάρρευση του κλάδου, προς όφελος της Κίνας και εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι ημιαγωγοί: η καρδιά του στρατιωτικού ανταγωνισμού ΗΠΑ–Κίνας

Ενώ η αμερικανική παραγωγή αντιστοιχεί μόλις στο 12% των παγκόσμιων ημιαγωγών —χωρίς κανέναν από τους πλέον προηγμένους— η Ταϊβάν παράγει πάνω από το ήμισυ των ημιαγωγών παγκοσμίως και περίπου το 90% των πλέον προηγμένων. Τα εδραιωμένα βιομηχανικά οικοσυστήματα προσδίδουν στην Ταϊβάν καθοριστικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, χάρη σε εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, διασυνδέσεις προμηθευτών, διάχυση τεχνογνωσίας και συγκέντρωση άρρητης γνώσης. Μια κινεζική εισβολή θα προκαλούσε καταστροφικές διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες, με ελλείψεις σε κρίσιμους παγκόσμιους κλάδους, καταστροφή φυσικού κεφαλαίου και απώλεια ανθρώπινου δυναμικού και τεχνολογικών ροών.

Ωστόσο, η μετατόπιση της βιομηχανίας μακριά από την Ταϊβάν είναι εξαιρετικά απίθανη. Δεδομένου ότι η βιομηχανία ημιαγωγών είναι σε μεγάλο βαθμό «στατική», η φυσική υποδομή είναι καθοριστική: περίπου το 66% των μονάδων παραγωγής βρίσκεται στην Ανατολική Ασία, κατανεμημένο σε 292 εγκαταστάσεις. Αυτό το εδραιωμένο σύμπλεγμα καθιστά τη φυσική μεταφορά της υποδομής των ημιαγωγών ισοδύναμη με τη μεταφορά των δυνατοτήτων της Silicon Valley πέρα από τον ωκεανό.

Ως εκ τούτου, η Ανατολική Ασία βρίσκεται στο επίκεντρο του γεωστρατηγικού ανταγωνισμού ΗΠΑ–Κίνας, πυροδοτώντας έναν τεταμένο κύκλο αμοιβαίων κυρώσεων και περιορισμών. Για να προστατευθεί από τους ασταθείς πολέμους τσιπ και δασμών, η Κίνα επιδιώκει την αυτάρκεια στην ΤΝ. Αυτή η επιδίωξη έχει φτάσει στο σημείο να συστήνεται η χρήση εγχώριων ημιαγωγών σε κρατικά κέντρα δεδομένων ΤΝ, παρά το σχέδιο της NVIDIA να αποστείλει τσιπ H200 σε Κινέζους πελάτες στις αρχές του 2026, μετά την αναστροφή μιας απαγόρευσης της εποχής Μπάιντεν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η επιτάχυνση των εγχώριων εφοδιαστικών αλυσίδων του Πεκίνου έχει επηρεάσει και την κβαντική ανάπτυξη. Οι αμερικανικοί έλεγχοι εξαγωγών του 2024, που είχαν στόχο να επιβραδύνουν την κινεζική πρόοδο στην κβαντική τεχνολογία, ώθησαν το Πεκίνο να επενδύσει σε εγχώριες αλυσίδες ώστε να αποφύγει μελλοντικές διαταραχές, δημιουργώντας πρωτοφανείς εξειδικευμένες υποδομές, ουσιαστικά θωρακισμένες από ξένες παρεμβάσεις. Ακόμη χειρότερα, ειδικοί προειδοποιούν ότι οι δασμοί της κυβέρνησης Τραμπ το 2025 κινδυνεύουν να πλήξουν καίρια την αμερικανική ηγεσία στην κβαντική τεχνολογία, ωθώντας ενδεχομένως την Κίνα να επιταχύνει δραστικά τις πολεμικές εφαρμογές της ΤΝ.

Ο κινεζικός αμυντικός τομέας αναδεικνύεται ως ο μεγαλύτερος ωφελημένος της αυτάρκειας στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Ο πόλεμος των δασμών επιτάχυνε την ανάπτυξη κυρίαρχων αμυντικών αλυσίδων ΤΝ, με το Πεκίνο να αξιοποιεί τη στρατηγική της «πολιτικο-στρατιωτικής σύντηξης» για να ενισχύσει την ενσωμάτωση της ΤΝ στη στρατιωτική του εφοδιαστική. Παράλληλα, η Κίνα έχει δηλώσει την πρόθεσή της να επιτύχει την «εθνική επανένωση» με την Ταϊβάν έως το 2049. Οι στρατιωτικές ασκήσεις του 2025, εν μέσω αυξανόμενης συμμαχικής στήριξης προς την Ταϊβάν, υποδηλώνουν άμεσο κίνδυνο. Ήδη από το 2023, ο κινεζικός στρατός είχε προβεί σε ασκήσεις περικύκλωσης της Ταϊβάν, ενώ αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούν ότι μια πιθανή εισβολή θα μπορούσε να λάβει χώρα έως το 2027.

Η πρόοδος της Κίνας συνιστά διπλή απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τη μία πλευρά, η αυτάρκεια του Πεκίνου στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο σταδιακός αποκλεισμός του από τις παγκόσμιες αλυσίδες αξίας θα μπορούσαν να μετατρέψουν την «Ασπίδα του Πυριτίου» της Ταϊβάν από αποτρεπτικό παράγοντα σε κίνητρο στρατιωτικής εισβολής. Από την άλλη, τα παλαιάς γενιάς μικροτσίπ που τροφοδοτούν τα αμερικανικά στρατιωτικά συστήματα αποτελούν σοβαρή ευπάθεια στην εφοδιαστική αλυσίδα. Παρότι η Ταϊβάν εξακολουθεί να παράγει την πλειονότητα τόσο των legacy όσο και των προηγμένων ημιαγωγών, η Κίνα εξελίσσεται ραγδαία σε παγκόσμια υπερδύναμη στους ημιαγωγούς παλαιότερης τεχνολογίας. Μια εισβολή στην Ταϊβάν δεν θα έθετε σε κίνδυνο μόνο την κύρια πηγή legacy τσιπ για τον αμερικανικό στρατό, αλλά θα μετέτρεπε ταυτόχρονα την Κίνα στον πιο αξιόπιστο εναλλακτικό προμηθευτή.

Ανθεκτικές εφοδιαστικές αλυσίδες ημιαγωγών: το «ασημένιο βλήμα»

Αντί για επαναπατρισμό της παραγωγής και αυστηρούς περιορισμούς προς τους συμμάχους, η οικοδόμηση ανθεκτικών εφοδιαστικών αλυσίδων απαιτεί τη διάχυση γνώσης και δυνατοτήτων μεταξύ των χωρών παραγωγής, ώστε να αποφεύγονται τα σημεία συμφόρησης και να δημιουργείται περιφερειακή ανθεκτικότητα χωρίς αποδόμηση των καθιερωμένων βιομηχανικών οικοσυστημάτων. Με την πάροδο του χρόνου, οι χώρες αυτές θα είναι σε θέση να εξειδικευτούν εντός του κλάδου, διαφοροποιώντας την παραγωγή και την καινοτομία στους ημιαγωγούς.

Παρότι η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες προχωρούν στην κβαντική υπολογιστική, δεν βρίσκονται σε άμεσο τεχνικό ανταγωνισμό. Καθώς η ανάπτυξη συνεχίζεται, θα αναδυθούν επιμέρους υποτομείς και θα δημιουργηθούν εξ ολοκλήρου νέες εφοδιαστικές αλυσίδες για να εξυπηρετήσουν αυτές τις εξειδικεύσεις. Αντί της απομάκρυνσης από την παραγωγή ημιαγωγών με βάση την Ανατολική Ασία, η ενθάρρυνση του εμπορίου και της κινητικότητας ταλέντου με τους υφιστάμενους εταίρους θα ενισχύσει το εμπορικό μπλοκ ως αμυντικό και οικονομικό ανάχωμα απέναντι στην Κίνα, δεδομένου ότι η πλήρης εγχώρια αναπαραγωγή και κυριαρχία σε κάθε νέα εξειδίκευση είναι εξαιρετικά απίθανη. Η ανάπτυξη και οι επενδύσεις σε αμερικανικό έδαφος μπορούν να συνεχιστούν παράλληλα με το εμπόριο, αποφεύγοντας τόσο την υπερβολική εξάρτηση από ξένους προμηθευτές όσο και την ασφυξία της καινοτομίας ή τον κίνδυνο κατάρρευσης των εφοδιαστικών αλυσίδων. Η επένδυση σε πιο εξειδικευμένα βιομηχανικά συμπλέγματα ημιαγωγών σε διαφορετικές περιφέρειες μπορεί να προστατεύσει τη συνολική αλυσίδα και να ενισχύσει την καινοτομία χωρίς τις μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες μιας βεβιασμένης μετακίνησης ολόκληρου του κλάδου.

Η πρόσφατη πρωτοβουλία του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, Pax Silica, αποσκοπεί στη διαμόρφωση μιας νέας οικονομικής συναίνεσης γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη και την ασφάλεια των εφοδιαστικών αλυσίδων. Παρότι η Ταϊβάν απουσιάζει επισήμως από την ομάδα, φέρεται να συμμετείχε στις συζητήσεις για τη μεταποίηση και τους ημιαγωγούς. Επιπλέον, η πιο πρόσφατη εμπορική συμφωνία ΗΠΑ–Ταϊβάν επιτρέπει στις τεχνολογικές εταιρείες της Ταϊβάν να επενδύσουν τουλάχιστον 250 δισ. δολάρια σε παραγωγική δυναμικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με αντάλλαγμα μειωμένους δασμούς. Οι εξελίξεις αυτές ενισχύουν περαιτέρω τη διασύνδεση των ΗΠΑ με τις χώρες της Ανατολικής Ασίας στην ανάπτυξη προηγμένων τσιπ.

Τελικά, η κυριαρχία δεν θα κριθεί από το ποιος διαθέτει το πιο προηγμένο παράγωγο της ΤΝ και της κβαντικής υπολογιστικής. Θα καθοριστεί από το ποιος έχει πρόσβαση σε πολλαπλά συμπλέγματα των πλέον εξειδικευμένων τεχνολογιών, εξασφαλίζοντας ανθεκτικότητα και πρωτοκαθεδρία. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω προσπάθεια ώστε οι ιδιαίτερα ανθεκτικές εφοδιαστικές αλυσίδες ημιαγωγών να μπορούν να στηρίξουν τον σημερινό ρυθμό ανάπτυξης των στρατιωτικών τεχνολογιών ΤΝ και κβαντικής υπολογιστικής εν μέσω γεωπολιτικών εντάσεων. Οι προηγούμενες προσπάθειες αναχαίτισης της κινεζικής προόδου στην ΤΝ και την κβαντική τεχνολογία οδήγησαν στην άνθηση μιας εγχώριας κινεζικής εφοδιαστικής αλυσίδας. Τώρα είναι η στιγμή οι Ηνωμένες Πολιτείες να επενδύσουν στα εγγενή τους πλεονεκτήματα: συμμάχους ικανούς να απομονώσουν την Κίνα από την ανάπτυξη προηγμένων ημιαγωγών.

Οι απόψεις που εκφράζονται στο παρόν άρθρο ανήκουν αποκλειστικά στους συγγραφείς και δεν αντικατοπτρίζουν κατ’ ανάγκην εκείνες του Geopoliticalmonitor.com.

geopoliticalmonitor.com

Τζον Τζ. Μιρσχάιμερ¹: καμία πιθανότητα νίκης στο Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

Καμία πιθανότητα νίκης στο Ιράν, καθ. Τζον Τζ. Μιρσχάιμερ¹, 1 Φεβρουαρίου 2026²
2 Φεβρουαρίου 2026

Τζον Μιρσχάιμερ: Δεν υπάρχει ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΝΙΚΗ για τον Τραμπ απέναντι στο Ιράν

¹ Στις 29 Ιανουαρίου 2026 συμμετείχα στην εκπομπή «Deep Dive» με τον αντισυνταγματάρχη (ε.α.) Ντάνι Ντέιβις. Είχαμε μια εξαιρετική συζήτηση για τις επιλογές που έχει ο Πρόεδρος Τραμπ σε έναν πόλεμο εναντίον του Ιράν.

Συμφωνήσαμε και οι δύο ότι αυτή τη στιγμή —και για το προβλεπτό μέλλον— δεν έχει καμία καλή στρατιωτική επιλογή, κάτι που δεν σημαίνει ότι ο Τραμπ δεν θα επιτεθεί.

Όλα τα στοιχεία, ωστόσο, δείχνουν ότι μια τέτοια απόφαση θα ήταν ανόητη.

Πράγματι, είναι απολύτως σαφές ότι οι Ισραηλινοί, οι οποίοι του ζήτησαν να μην επιτεθεί στις 14 Ιανουαρίου, όταν φαινόταν έτοιμος να το κάνει, εξακολουθούν να έχουν σοβαρές επιφυλάξεις για τη σοφία μιας επίθεσης.

Τώρα, έχει συμβάλει στο να οδηγηθεί ο Τραμπ να εξετάζει έναν πόλεμο αποκλειστικά των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, αν και φαίνεται ότι οι Ισραηλινοί κάνουν πίσω. Κάποιος παίζεται για κορόιδο.

Ακολουθεί το απόσπασμα της εκπομπής που αφορά ένα πιθανό χτύπημα κατά του Ιράν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Ισραηλινοί εξαπέλυσαν μόνοι τους μεγάλες επιθέσεις εναντίον του Ιράν στις 19 Απριλίου 2024 και στις 26 Οκτωβρίου 2024.

Στη συνέχεια, εξαπέλυσαν μεγάλες επιθέσεις μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου τον Ιούνιο του 2025. Σήμερα, το Ισραήλ φαίνεται να σχεδιάζει να μείνει στο περιθώριο, ενώ οι ΗΠΑ θα επιτεθούν μόνες τους στο Ιράν.

Τι συμβαίνει;

Ο Νετανιάχου προσπάθησε έντονα να παρασύρει την κυβέρνηση Μπάιντεν σε επίθεση κατά του Ιράν μαζί με το Ισραήλ το 2024, αλλά απέτυχε. Ο Μπάιντεν και οι συνεργάτες του κατάλαβαν ότι ένας πόλεμος με το Ιράν δεν εξυπηρετούσε το εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ.

Ο Νετανιάχου, ωστόσο, πέτυχε να πείσει τον Τραμπ να ενώσει τις δυνάμεις του με το Ισραήλ και να επιτεθούν στο Ιράν τον Ιούνιο του 2025.

² Daniel Davis Deep Dive

Τζον Μιρσχάιμερ: Δεν υπάρχει ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΝΙΚΗ για τον Τραμπ απέναντι στο Ιράν

Ο Τζον Μιρσχάιμερ υποστηρίζει ότι το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες σταμάτησαν προηγουμένως έναν πόλεμο με το Ιράν (τον 12ήμερο πόλεμο), επειδή συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούσαν να αμυνθούν αποτελεσματικά. Το Ισραήλ κατακλύστηκε από ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους και οι ΗΠΑ κατανάλωσαν περίπου το 25% των αποθεμάτων τους σε πυραύλους THAAD — ένας μη βιώσιμος κίνδυνος για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ. Η αμυντική θέση του Ισραήλ σήμερα δεν είναι καλύτερη, γεγονός που εξηγεί γιατί οποιαδήποτε νέα επίθεση κατά του Ιράν θα πραγματοποιούνταν αποκλειστικά από τις ΗΠΑ, με το Ισραήλ να προσπαθεί να μείνει στο περιθώριο για να αποφύγει αντίποινα.

Οι ίδιοι περιορισμοί που σταμάτησαν το σχεδιαζόμενο χτύπημα της 14ης Ιανουαρίου εξακολουθούν να ισχύουν: οι Αμερικανοί στρατηγοί λένε ότι μια αποφασιστική νίκη είναι αδύνατη, ο Νετανιάχου δεν θέλει πόλεμο και το Ιράν έχει προειδοποιήσει ξεκάθαρα ότι οποιαδήποτε επίθεση των ΗΠΑ θα προκαλέσει πλήρη αντίποινα — εναντίον του Ισραήλ, αμερικανικών βάσεων στην περιοχή και με κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.

Ο Τραμπ περιγράφεται ως πολιτικά και ρητορικά εγκλωβισμένος. Έχοντας εκδώσει τελεσίγραφα που το Ιράν δεν μπορεί να αποδεχθεί —τερματισμό του εμπλουτισμού, των πυραυλικών προγραμμάτων και της περιφερειακής επιρροής του, δηλαδή βασικών όρων επιβίωσης του καθεστώτος— αισθάνεται πλέον πίεση να προχωρήσει σε πράξεις. Το πιθανότερο αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον ομιλητή, είναι ένα περιορισμένο, συμβολικό πλήγμα, ακολουθούμενο από μια διακηρυγμένη «νίκη». Αυτό όμως είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, καθώς το Ιράν έχει καταστήσει σαφές ότι θα απαντήσει μαζικά ακόμη και σε περιορισμένες επιθέσεις.

Ο ευρύτερος ισχυρισμός είναι ότι η αμερικανική πολιτική καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από τους στόχους του Ισραήλ: αλλαγή καθεστώτος και κατακερματισμό του Ιράν, και όχι απλώς περιορισμό του πυρηνικού του προγράμματος.

Από την οπτική του Ιράν, αυτό καθιστά την απειλή υπαρξιακή, γεγονός που εξηγεί τη στάση «στον διακόπτη» και το μεγάλο πυραυλικό του οπλοστάσιο.

Ο ομιλητής καταλήγει ότι η αυτοσυγκράτηση του Ιράν —ιδίως η μη απόκτηση πυρηνικών όπλων— υπήρξε στρατηγικά ανόητη, καθώς η πυρηνική αποτροπή (όπως στην περίπτωση της Βόρειας Κορέας) θα απέτρεπε πιθανότατα πλήρως αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις.

geopoliticsamongstates.gr

«Κλείδωσε» στις 24 Φεβρουαρίου η συνάντηση Χριστοδουλίδη-Ερχιουρμάν

Από
pcuser
-
0

Την Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου, στις 11:00 θα συναντηθεί με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Έρχιουρμαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, σύμφωνα με γραπτή δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη.

Όπως αναφέρει ο Εκπρόσωπος, η συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου, στις 11:00, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, κατόπιν σχετικής συνεννόησης και στο πλαίσιο των ημερομηνιών που είχαν τεθεί προς διευθέτηση μέσω του Ελληνοκύπριου διαπραγματευτή.

«Η συνάντηση εντάσσεται στη συνεχιζόμενη προσπάθεια για διατήρηση του διαύλου επικοινωνίας και για ουσιαστική προώθηση της διαδικασίας, με στόχο την επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων από το σημείο που διακόπηκαν», σημειώνει.

Όπως μεταδίδεται στα κατεχόμενα, θα συναντηθούν κατ’ ιδίαν οι δύο ηγέτες. Σημειώνουν πως ο κ. Έρχιουρμαν είχε προτείνει στον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη να συναντηθούν και όταν δεν θα είναι παρούσα η Προσωπική Απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ, Μαρία Άγκελα Ολγκίν κι αυτός είχε αποδεχθεί.

https://www.sigmalive.com/news/kypriako/1302220/klidose-stis-24-fevroyarioy-i-sinantisi-xristodoylidi-erkhioyrman

Η Θράκη, οι προκλήσεις και οι προοπτικές της

Από
anixneuseis
-
0

Με επιτυχία η εκδήλωση του PAREMVASI Think Tank – Στο επίκεντρο η Θράκη, οι προκλήσεις και οι προοπτικές της

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση του PAREMVASI Think Tank, στο πλαίσιο της κοπής της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας του, αναδεικνύοντας τη Θράκη ως περιοχή κομβικής σημασίας για τη γεωπολιτική, τη γεωοικονομία και τη στρατηγική σταθερότητα της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Θράκη βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης ως εξωτερικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πύλη προς τα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα και κρίσιμος κόμβος σε ένα ευρύτερο πλέγμα γεωπολιτικών, ενεργειακών και αναπτυξιακών εξελίξεων. Η γεωγραφική της θέση, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες διεθνείς προκλήσεις, καθιστά την περιοχή στρατηγικό πεδίο σταθερότητας, ασφάλειας και οικονομικής διασύνδεσης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Στο πλαίσιο αυτό, το PAREMVASI Think Tank συνεχίζει να αναπτύσσει δράσεις που προάγουν τον τεκμηριωμένο δημόσιο διάλογο, τη σύνθεση απόψεων και την παραγωγή προτάσεων πολιτικής για κρίσιμα ζητήματα εθνικού και περιφερειακού ενδιαφέροντος. Μέσα από εκδηλώσεις, παρεμβάσεις και συνεργασίες, επιδιώκει να λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών, της ακαδημαϊκής γνώσης, της πολιτικής και του επιχειρηματικού κόσμου, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση ενός ώριμου και υπεύθυνου δημόσιου λόγου.

Επίσημος προσκεκλημένος ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, Βουλευτής Ροδόπης, ο οποίος στην ομιλία του ανέπτυξε τη στρατηγική σημασία της Θράκης στο ευρωπαϊκό και βαλκανικό περιβάλλον, εστιάζοντας στον ρόλο της ως σημείου σύγκλισης ενεργειακών διαδρόμων, μεταφορικών υποδομών και εμπορικών ροών. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ανάγκη η ανάπτυξη της περιοχής να συνδυάζεται με πολιτικές κοινωνικής συνοχής, δημογραφικής ενίσχυσης και βιώσιμης οικονομικής δραστηριότητας.

Στο πλαίσιο της συζήτησης αναδείχθηκε η σημασία της Θράκης ως περιοχής που μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ Ελλάδας, Βαλκανίων και ευρύτερης ευρωπαϊκής αγοράς, συμβάλλοντας στην ενεργειακή ασφάλεια, στη διαφοροποίηση πηγών και διαδρομών και στη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την πολύτιμη υποστήριξη της εταιρείας Μεταλλεία Θράκης Α.Ε., η οποία συμμετείχε ως αποκλειστικός χορηγός. Η στήριξη της εταιρείας εντάσσεται στο πλαίσιο των δράσεων Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης που αναπτύσσει, με έμφαση στη βιώσιμη ανάπτυξη, την ενίσχυση της τοπικής κοινωνίας και τη μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή προοπτική της Θράκης. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, το PAREMVASI Think Tank απηύθυνε θερμές ευχαριστίες προς τον Γενικό Διευθυντή της εταιρείας, κ. Λεωνίδα Μπακούρα, για τη στήριξη και τη συνεργασία.

Η μεγάλη συμμετοχή και το υψηλό επίπεδο των παρεμβάσεων επιβεβαίωσαν ότι η Θράκη δεν αποτελεί απλώς περιφερειακή ενότητα, αλλά στρατηγικό πυλώνα της χώρας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθιστώντας αναγκαία τη συνέχιση τεκμηριωμένου διαλόγου και στοχευμένων πρωτοβουλιών.

Το PAREMVASI Think Tank συνεχίζει τις δράσεις του με συνέπεια και στόχο την ανάδειξη κρίσιμων ζητημάτων εθνικού, ευρωπαϊκού και γεωπολιτικού ενδιαφέροντος.

 

 

 

Οι αμβλώσεις ως πολιτικό ρόπαλο

Από
anixneuseis
-
0

του Αθανάσιου Μπούνταλη, Χημικού Ερευνητή

Προσφάτως σχολίασα την συνέντευξη της κας Καρυστιανού, αναλύοντας βήμα-βήμα την αλληλουχία ερωτήσεων που οδήγησαν στο μίνι σκάνδαλο γύρω από τις αμβλώσεις. Εν συντομία διαπίστωνα ότι:

1) Η ίδια η κα Καρυστιανού ουδεμία πρόθεση είχε να αναδείξει το θέμα.

2) Αυτό της τοποθετήθηκε, κατόπιν προπαρασκευής, ως πεπονόφλουδα.

3) Η ίδια, είτε θα επέλεγε να πατήσει την πεπονόφλουδα – όπως και έκανε – οδηγώντας σε μαζικό παραλήρημα, είτε θα επέλεγε να την αποφύγει, προκαλώντας ίσως χειρότερο παραλήρημα.

4) Η ίδια η κα Καρυστιανού προσπάθησε να αναδείξει την ηθική πολυπλοκότητα του θέματος, που έχει να εξισορροπήσει δύο πλευρές. Με την φράση ότι είναι «θέμα δημόσιας διαβούλευσης»  άνοιξε τον Ασκό του Αιόλου.

Σημειωτέον ότι το παρόν σχόλιο διόλου έχει ως αντικείμενο το ζήτημα των αμβλώσεων καθαυτό. Αφορά μόνον στην χρήση του ως πολιτικού όπλου, όπως στην παραπάνω περίπτωση.

Για την ιστορία, τα των αμβλώσεων στην Ελλάδα ρυθμίζονται βάσει του ν. 1609/1986.

-Βάσει νόμου.

-Που κάποτε συζητήθηκε ως νομοσχέδιο.

-Που ετέθη σε διαβούλευση.

-Και που υπερψηφίσθηκε από την τότε Βουλή.

Εξ ορισμού, οτιδήποτε είναι αντικείμενο Νόμου, υπήρξε κάποια στιγμή και αντικείμενο δημόσιας διαβούλευσης – αν μιλάμε για κοινοβουλευτική νομοθεσία και όχι διατάγματα. Και εφόσον οι νόμοι, ακόμα και το Σύνταγμα, μπορούν να αλλάξουν, ακόμα και ο νόμος για τις αμβλώσεις θα μπορούσε υποθετικά να αποτελέσει αντικείμενο δημόσιας διαβούλευσης. Το επιχείρημα «το ζήτημα έχει λυθεί» είναι μάλλον ασθενές, αφού θα μπορούσε να ειπωθεί και για κάθε άλλο νόμο, καταδικάζοντας το Κοινοβούλιο σε αχρηστία και την κοινωνία σε στασιμότητα.

Αυτά είναι τετριμμένες παρατηρήσεις, εντελώς ανεξάρτητες της ιεράς αγανάκτησης όσων προσέτρεξαν να καταδικάσουν την κα Καρυστιανού για την «ανατριχιαστική» της δήλωση. Αν έκανε ένα σφάλμα, αυτό ήταν γραμματικό: αντί για «είναι» θα έπρεπε να είχε πει «θα μπορούσε να αποτελέσει» θέμα δημόσιας διαβούλευσης, αν τυχόν υπάρξει σχετική απαίτηση.

Και για επιπλέον ασφάλεια, θα μπορούσε να προσθέσει ότι είναι ικανοποιημένη με τον παρόντα νόμο και δεν ζητάει αναθεώρησή του.

Αυτό θα την «έσωζε» από το σκάνδαλο και την κατακραυγή, σωστά;

Λάθος.

Η συνέντευξη της κας Λατινοπούλου

Οι ίδιοι δημοσιογράφοι – Νίκος Στραβελάκης και Μίνα Καραμήτρου – πήραν συνέντευξη από την Αφροδίτη Λατινοπούλου μόλις δύο ημέρες μετά, στις 21/1 (διαθέσιμη στο YouTube). Ξεκίνησαν «δυναμικά» ενδιαφερόμενοι για τις ψήφους που θα της πάρει η κα Καρυστιανού, ανταγωνιζόμενη μαζί της «στο μέτωπο της ακροδεξιάς». Και έχοντας ήδη προπαρασκευάσει το έδαφος με το προ διημέρου σκάνδαλο, μπόρεσαν – από το 6:54 της συνέντευξης – να περάσουν πολύ πιο μονοκόμματα στο «ψητό»:

–«Εσείς είστε υπέρ ή κατά των αμβλώσεων;»

Η κα Λατινοπούλου μάλλον σκεφτόταν ότι δεν θα πατήσει την ίδια πεπονόφλουδα έχοντας παρακολουθήσει τα όσα είχαν προηγηθεί με την κα Καρυστιανού. Και απάντησε:

–«Εκτός από την ακραία ίσως περίπτωση του βιασμού, προσωπικά δεν θα έκανα άμβλωση… αναγνωρίζω όμως ξεκάθαρα ότι ο ισχύων νόμος που υπάρχει αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα και δεν πρέπει να αλλάξει… προστατεύει τόσο τα δικαιώματα της γυναίκας όσο και του εμβρύου».

Με άλλα λόγια, θεωρούσε ότι καλώς έχουν νομοθετηθεί τα πράγματα, σημειώνοντας όμως ότι η ίδια μάλλον δεν θα έκανε χρήση του δικαιώματος που της δίνει ο νόμος.

Δεν θα μπορούσα να φανταστώ κάποια απάντηση που να κλείνει με πιο ανώδυνο τρόπο το ζήτημα ώστε η συζήτηση να προχωρήσει σε άλλα θέματα. Όμως ο κ. Στραβελάκης είχε άλλη άποψη:

–«Είστε αρχηγός κόμματος… ένας αρχηγός κόμματος λέει “ναι στον νόμο, αλλά εγώ δε θα ’κανα”. Εμένα αυτό μου κλωτσάει. Λέτε “ναι” σε έναν νόμο που η ίδια δεν θα τηρούσατε ως γυναίκα; Άρα δεν πιστεύετε στον νόμο.»

Του «κλώτσησε» του κ. Στραβελάκη που η κα Λατινοπούλου θα επέλεγε ποια από τα δικαιώματά της θα ασκούσε και ποια όχι. Για να ικανοποιηθεί ο κ. Στραβελάκης και να μην του «κλωτσάει» θα έπρεπε η κα Λατινοπούλου να ξαπλώσει με το στανιό στο χειρουργικό κρεβάτι… για την προστασία των γυναικείων αναπαραγωγικών δικαιωμάτων. Από δικαίωμα, η άμβλωση μετατρέπεται σε υποχρέωση, τουλάχιστον για τις πολιτικές αρχηγούς.

Και η κα Καραμήτρου, αντί να αντιτεθεί στο σχόλιο του συναδέλφου της, συνέχισε με την εκπληκτική ερώτηση:

–«Υπάρχει κανένας λόγος να ανοίγουμε θέματα τα οποία έχει κλείσει πρωτίστως η κοινωνία και μετά οι νόμοι;»

Και πολύ ορθώς η κα Λατινοπούλου απάντησε:

–«Γιατί; Εγώ το άνοιξα κα Καραμήτρου;».

Πράγματι το θέμα το είχε ανοίξει – με πολλή προσπάθεια – η ίδια η κα Καραμήτρου δύο ημέρες νωρίτερα.

 

Προς μια νέα ερμηνεία του νόμου;

Εν συνεχεία η κα Λατινοπούλου επεχείρησε να κατευθύνει την συζήτηση στο ότι τα νέα κορίτσια χρησιμοποιούν την άμβλωση ως μέθοδο αντισύλληψης και στο ότι το κράτος δεν προστατεύει τις εγκύους. Όμως εις μάτην, αφού ο κ Στραβελάκης, άγρυπνος φρουρός της θεματολογίας, την επανέφερε στην τάξη. Δείχνοντας το κινητό του ισχυρίσθηκε ότι είχε «βροχή» μηνυμάτων από τηλεθεάτριες οι οποίες υποτίθεται ότι δεν έβρισκαν ξεκάθαρη την θέση της. Η κα Λατινοπούλου επανέλαβε τα όσα είχε ήδη πεί, και τα οποία ο στοιχειωδώς νοήμων θα είχε κατανοήσει με την πρώτη. Και πάλι όμως οι δύο δημοσιογράφοι δεν… καταλάβαιναν. Από το 7:20 οπότε ετέθη το θέμα, μέχρι το 13:20, οπότε και τελικώς «κατάλαβαν». Γιατί τέτοια δυσκολία;

Το αξιοσημείωτο είναι ότι «κατάλαβαν» μόνον όταν κατάφεραν να επιβάλλουν μια ιδιαίτερη ερμηνεία του νόμου που ακύρωνε την εξαίρεση του βιασμού που ανέφερε η κα Λατινοπούλου. Σύμφωνα με τον κ. Στραβελάκη:

-«Ο νόμος δεν λέει αν έχει πέσει θύμα βιασμού ή οτιδήποτε. Ο νόμος λέει ότι η γυναίκα μπορεί να κάνει άμβλωση. Tελεία. Δεν λέει: “όταν, αν, αν, αν…”», συγκατανευούσης της κας Καραμήτρου.

Λέγοντας αυτό ο κ. Στραβελάκης επέδειξε – αν μη τι άλλο – τρομακτική άγνοια του νόμου. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να διαβάσει το Άρθρο 2 που ορίζει ότι, αν η έγκυος είναι ενήλικη, η άμβλωση επιτρέπεται μόνον:

-έως την 12η εβδομάδα αν δεν συντρέχουν άλλοι λόγοι

-έως την 19η εβδομάδα αν η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού ή αιμομιξίας

-έως την 24η εβδομάδα αν υπάρχουν σοβαρές ανωμαλίες του εμβρύου

-ανεξαρτήτως σταδίου κυήσεως αν δύο ιατροί βεβαιώσουν κίνδυνο για την ζωή της εγκύου.

Στην περίπτωση δε που η έγκυος είναι ανήλικη, απαιτείται για την άμβλωση και η συγκατάθεση των γονέων.

Δηλαδή ο νόμος λέει και «όταν» και «αν».

Οι δύο συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι εδέησαν να κλείσουν το θέμα μόνον όταν κατάφεραν να αποσπάσουν – μάλλον από κούραση ή άγνοια της κας Λατινοπούλου – την ανωτέρω συμβιβαστική ερμηνεία του νόμου, την χωρίς «όταν» και «αν», που θα έδινε δυνατότητα άμβλωσης ενός υγιούς μωρού στην 39η εβδομάδα της κύησης.

Από αυτό δεν ξέρω τι να συμπεράνω και ομολογώ με βάζει σε σκέψεις. Είναι άγνοια νόμου από δημοσιογράφους πρώτης γραμμής, ή κάτι άλλο;

Ένα όμως συμπέρασμα που προκύπτει πολύ πιο αβίαστα είναι ότι οι αμβλώσεις αποτελούν ένα ζουμερό και ραδιενεργό ζήτημα. Ζήτημα που ετέθη όχι κατόπιν κάποιας ευρείας συζήτησης στην κοινωνία ή κάποιας προϋπάρχουσας τοποθέτησης, αλλά τεχνηέντως και κατόπιν επιμονής των δημοσιογράφων. Πνίγοντας πλειάδα άλλων θεμάτων που φέρνουν την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση. Οι αμβλώσεις αποτελούν δηλαδή το ιδανικό πολιτικό ρόπαλο.

Οι θεατές σκόπιμο είναι να αναλύουμε τα κίνητρα εκείνου που επιλέγει κάθε φορά να το θέσει επί τάπητος. Και όσοι δέχονται να παραχωρήσουν συνέντευξη ας κατανοήσουν ότι η χρήση – ή μη – αυτού του πολιτικού ροπάλου εναπόκειται στην δεοντολογία εκείνου που κάνει τις ερωτήσεις.

 

Κάθετος Διάδρομος: στρατηγικό έργο, σύνθετο εγχείρημα

Από
anixneuseis
-
0

φωτογραφία αρθρογράφου
Παναγιώτης Μίχος

EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Ψυχρολουσία προκάλεσε την περασμένη Δευτέρα η πολύ μικρή συμμετοχή στη δημοπρασία δέσμευσης ποσοτήτων αμερικανικού Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) και μάλιστα μόνο στην πρώτη –από τις τρεις– διαδρομή του Κάθετου Διαδρόμου (Vertical Corridor).

Το γεγονός που, σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους, αναδεικνύει τη συνθετότητα του εγχειρήματος πλαισιώθηκε τις επόμενες ημέρες από εξελίξεις που ανέδειξαν εκ νέου τη στρατηγική σημασία του έργου καθώς και τον κομβικό ρόλο της Ελλάδος σε αυτό.

Προχθές, στο περιθώριο της συνόδου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην Κροατία, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον πρώην πρωθυπουργό της Βουλγαρίας και πρόεδρο του ΓΚΕΡΜΠ, Μπόικο Μπορίσοφ. Ο Κάθετος Διάδρομος βρέθηκε στο επίκεντρο, με τις δύο πλευρές να υπογραμμίζουν τη στρατηγική σημασία τόσο της διασύνδεσης των αγορών φυσικού αερίου μεταξύ των εμπλεκομένων μερών όσο και της συνδρομής του στην ενεργειακή ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής.

Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στην προ ημερών υπογραφή της πρώτης συμφωνίας μεταφοράς LNG από την Ελλάδα στην Ουκρανία, που ουσιαστικά επισπεύδει την εμπορική ενεργοποίηση του Κάθετου Διαδρόμου, καθώς αντί του 2030, το πρώτο φορτίο αμερικανικού LNG αναμένεται να φτάσει στην Ουκρανία εντός του προσεχούς Μαρτίου, έχοντας αφετηρία του τη Ρεβυθούσα (Route 1).

Ειδικότερα, ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι το γεγονός μαρτυρά τη σημασία «αυτής της πολύ σημαντικής πρωτοβουλίας», που όπως είπε έχει γεωπολιτική και οικονομική πτυχή. «Στο μυαλό μου ο Κάθετος Διάδρομος», προσέθεσε, «δεν αφορά μόνο την ενέργεια. Αφορά και τους αυτοκινητόδρομους, αφορά και το εμπόριο, καθώς επίσης τις πλήρεις διασυνδέσεις μεταξύ της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Μολδαβίας και της Ουκρανίας. Κι αυτό αυξάνει σημαντικά τη γεωπολιτική αξία των χωρών μας».

Ενεργειακά, ο Κάθετος είναι ένας διάδρομος που συνδέει Ελλάδα-Βουλγαρία-Ρουμανία-Μολδαβία-Ουκρανία και τους Διαχειριστές Συστημάτων Μεταφοράς (TSOs) τους, ήτοι: ΔΕΣΦΑ (Ελλάδα), ICGB AD (Ελλάδα-Βουλγαρία), Bulgartransgaz (Βουλγαρία), Transgaz (Ρουμανία), VestMoldTransgaz (Μολδαβία), GTSOU (Ουκρανία).

Πρόκειται για μια ενιαία αλυσίδα αγωγών και διασυνδέσεων φυσικού αερίου μεταξύ των χωρών και των διαχειριστών τους, με στόχο την απεξάρτηση της Νοτιοανατολικής Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο και την αντικατάστασή του με αμερικανικό LNG. Στην πρωτοβουλία αναμένεται να ενταχθούν επίσης η Σλοβακία (Eustream) και η Ουγγαρία (FGSZ).

H Ελλάδα έχει κεντρικό ρόλο σε δύο από τις οκτώ ενεργειακές λεωφόρους (Energy Highways) που καθόρισε η Κομισιόν τον περασμένο Δεκέμβριο: την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδος-Κύπρου (GSI) αλλά και την αντιστροφή ροής φυσικού αερίου στον Διαβαλκανικό Αγωγό (TBP), που σχετίζεται άμεσα με τον Κάθετο Διάδρομο.

Οπωσδήποτε, η σημασία της επιτυχίας του Κάθετου Διαδρόμου, στην οποία η Ελλάδα διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο, υπερτονίστηκε και από τον αμερικανικό παράγοντα, ο οποίος, για προφανείς λόγους, ενδιαφέρεται για την ευόδωση της πρωτοβουλίας, στο Athens Energy Summit 2026, που έλαβε χώρα την περασμένη Πέμπτη στο Ζάππειο.

O Τζόσουα Βολτζ, ειδικός απεσταλμένος για την Παγκόσμια Ενεργειακή Ολοκλήρωση του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας, επανέλαβε την απόλυτη δέσμευση της κυβέρνησης των ΗΠΑ στην επιτυχία του Κάθετου Διαδρόμου, σημειώνοντας ότι αυτός «σήμερα λειτουργεί στις σταγόνες· στόχος μας είναι να περάσουμε στις ροές και τελικά στην πλημμύρα φυσικού αερίου».

Ο Κάθετος Διάδρομος, εξήγησε, μπορεί να υλοποιηθεί «μόνο αν οι διμερείς σχέσεις είναι ισχυρές», λέγοντας ότι απαιτείται «εμπορικός ρεαλισμός», ενώ επισήμανε ότι το δύσκολο σκέλος αφορά τη δέσμευση όλων των εταίρων. «Αν το έργο δεν είναι εμπορικά βιώσιμο, δεν θα είναι βιώσιμο με κανέναν τρόπο», τόνισε.

Κατά τον κ. Βολτζ, η χώρα μας βρίσκεται «στην καρδιά ενός από τους πιο κρίσιμους διαδρόμους για την επιτυχία αυτών των φιλόδοξων στόχων», δηλαδή την πλήρη εξάλειψη του ρωσικού φυσικού αερίου και πετρελαίου, χαρακτηρίζοντας «εξαιρετικές» τις ελληνικές υποδομές. Λίγες ημέρες νωρίτερα, το Συμβούλιο της ΕΕ ενέκρινε τον νέο κανονισμό που καθιστά νομικά δεσμευτική την πλήρη απεξάρτηση της Ένωσης από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα (οι εισαγωγές ρωσικού LNG πρέπει να σταματήσουν οριστικά έως τις 31-12-2026 και οι εισαγωγές αερίου μέσω αγωγών έως 30-09-2027).

Στα τέλη Φεβρουαρίου, με πιθανότερη ημερομηνία την 24η, θα πραγματοποιηθεί στην Ουάσιγκτον συζήτηση με επίκεντρο τις διεθνείς ενεργειακές εξελίξεις και τον Κάθετο Διάδρομο. Σύμφωνα με πληροφορίες, το παρών αναμένεται να δώσει και ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου.

Στο ίδιο συνέδριο, ο κ. Παπασταύρου χαρακτήρισε τον Κάθετο Διάδρομο ένα «πολυσύνθετο, απαιτητικό εγχείρημα χωρίς ιστορικό προηγούμενο, με στρατηγική σημασία για τη σταθερότητα στην περιοχή». Όπως τόνισε, «είναι απαιτητικό έργο και χρειάζεται επιμονή», ενώ ανέφερε ότι οι άνθρωποι της διοίκησης Τραμπ εκτιμούν πως η επιτυχία του Κάθετου Διαδρόμου «μπορεί να έχει πιο μεγάλη σημασία από ό,τι το ΝΑΤΟ».

Σημειώνεται ότι προ ημερών το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ενέκρινε τη δημιουργία και δεύτερου FSRU (Πλωτής Μονάδας Αποθήκευσης και Επαναεριοποίησης) στην περιοχή της Θράκης, το οποίο, όταν κατασκευαστεί, θα αυξήσει τη χωρητικότητα αποθήκευσης, την ικανότητα επαναεριοποίησης, καθώς και τη δυνατότητα πώλησης μεγαλύτερων ποσοτήτων LNG.

tomanifesto.gr

1...382383384...3,033Σελίδα 383 από 3,033