Αρχική Blog Σελίδα 328

ΖΩΓΡΑΦΕΙΟ: Μαθητές ανακαλύπτουν την λογοτεχνία με «όχημα» τη Διδώ Σωτηρίου

7

10ο Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο Λογοτεχνίας: «Διδώ Σωτηρίου. Η Μικρασιάτισσα»

Με το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη, την ομιλία της Λένας Διβάνη και τη συναυλία του Γιάννη Κότσιρα άνοιξε το 10ο Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο Λογοτεχνίας «Διδώ Σωτηρίου. Η Μικρασιάτισσα» στην Κωνσταντινούπολη
Με το μήνυμα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος κήρυξε την έναρξη των εργασιών του 10ου Διεθνούς Μαθητικού Συνεδρίου Λογοτεχνίας, άνοιξε στην Κωνσταντινούπολη η αυλαία μιας διοργάνωσης με ξεχωριστό πνευματικό και παιδαγωγικό αποτύπωμα. Ο Παναγιώτατος, που δεν παρέστη αυτοπροσώπως, απέστειλε χαιρετισμό, ο οποίος αναγνώστηκε από τον Κωνσταντίνο Δεληκωσταντή, Άρχοντα Διδάσκαλο του Γένους, Διευθυντή του Α΄Πατριαρχικού Γραφείου, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, καλωσορίζοντας θερμά τους συνέδρους στην «πόλη του Κωνσταντίνου» και στη «Βασιλεύουσα» και υπογραμμίζοντας τη διαχρονική αξία του έργου της Διδώς Σωτηρίου, την οποία ανέδειξε ως μορφή ταυτισμένη με την ανθρωπιά, την ειρήνη και τη δικαιοσύνη. Παράλληλα, στάθηκε στη σημασία της λογοτεχνίας, της ελληνικής γλώσσας και της παιδείας, πριν κηρύξει την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου.


Το 10ο Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο Λογοτεχνίας με θέμα «Διδώ Σωτηρίου. Η Μικρασιάτισσα» πραγματοποιείται στην Κωνσταντινούπολη από τις 11 έως τις 15 Μαρτίου 2026, υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με τη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών από 34 σχολεία από την Ελλάδα, την Κύπρο, την Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο, την Αφρική και την Αμερική. Τη διοργάνωση υπογράφουν το Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινούπολης και τα Εκπαιδευτήρια Ε. Μαντουλίδη του ομίλου Dukes Education.


Η πρώτη ημέρα, που φιλοξενήθηκε στο Grand Pera, ξεκίνησε με τους χαιρετισμούς των διοργανωτών, του Γιάννη Δεμιρτζόγλου και της Άσπας Χασιώτη, οι οποίοι καλωσόρισαν μαθητές, εκπαιδευτικούς και προσκεκλημένους από την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ομογένεια και κάθε γωνιά του κόσμου. Στις τοποθετήσεις τους ανέδειξαν τον συμβολισμό της διοργάνωσης στην Κωνσταντινούπολη, τον ρόλο του Ζωγραφείου ως ζωντανού φάρου παιδείας και πολιτισμού, αλλά και τη σημασία του Συνεδρίου ως θεσμού που φέρνει τους νέους πιο κοντά στη λογοτεχνία, την ιστορική μνήμη και τις ρίζες τους.
Χαιρετισμό απηύθυναν επίσης οι: Γιώργος Παπαλιάρης, Πρόεδρος ΣΥΡΚΙ, Πρόεδρος Κοινότητας Σταυροδρομίου, Στράτος Δολτσινιάδης, Εκπρόσωπος Ιδρυτή Ζωγραφείου Λυκείου.
Ξεχωριστή θέση στην τελετή έναρξης είχε η εναρκτήρια ομιλία της συγγραφέως Λένας Διβάνη με τίτλο «Ονειρεύτηκα τη Διδώ». Με λόγο προσωπικό και ουσιαστικό, η ομιλήτρια προσέγγισε τη Διδώ Σωτηρίου όχι μόνο ως σημαντική λογοτεχνική μορφή, αλλά και ως μια βαθιά πολιτική και ανθρώπινη παρουσία, που παραμένει επίκαιρη και φωτίζει με το έργο και τη στάση ζωής της τα μεγάλα ζητήματα της μνήμης, της Ιστορίας, της κοινωνικής ευθύνης και της εγρήγορσης.

Η εναρκτήρια βραδιά κορυφώθηκε με τη συναυλία του Γιάννη Κότσιρα στο Grand Pera. Ο αγαπημένος ερμηνευτής παρουσίασε το πρόγραμμα «Από τη Σμύρνη έρχομαι», ερμηνεύοντας μικρασιάτικα τραγούδια αλλά και τραγούδια από το προσωπικό του ρεπερτόριο, δίνοντας από την πρώτη κιόλας βραδιά το στίγμα μιας διοργάνωσης που συνδέει οργανικά τη λογοτεχνία με τη μνήμη, την ιστορία και τον πολιτισμό.
Οι εκδηλώσεις του Συνεδρίου συνεχίστηκαν και τη δεύτερη ημέρα, την Πέμπτη 12 Μαρτίου, στο Ζωγράφειο Λύκειο, με ένα πλούσιο πρόγραμμα συζητήσεων και δράσεων αφιερωμένων στη ζωή, το έργο και τη διαχρονική επικαιρότητα της Διδώς Σωτηρίου. H ημέρα περιλάμβανε θεματικές ενότητες όπως «Υπάρχει τίποτα πιο φανταστικό από την πραγματικότητα; Η Διδώ Σωτηρίου μεταξύ δημοσιογραφίας και λογοτεχνίας», «Προσωπογραφίες: Φωνές και χαρακτήρες στο έργο της Διδώς Σωτηρίου», «Στις παγίδες της ιστορίας μας», καθώς και τις απογευματινές συζητήσεις «Η γυναίκα της ζωής της» και «Όταν η κοινωνία ξεκουρδίζεται, έχουμε χρέος να ξυπνάμε χαράματα».
Το βράδυ της Πέμπτης πραγματοποιήθηκε η παράσταση λόγου, μουσικής και εικόνας «Ο Μανώλης Αξιώτης στο Ζωγράφειο Λύκειο – Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου», με αφηγητή τον Ρένο Χαραλαμπίδη σε σκηνοθετική επιμέλεια του Θοδωρή Γκόνη, προσθέτοντας μια ακόμη ισχυρή πολιτιστική στιγμή στο φετινό πρόγραμμα του Συνεδρίου.

Συνεχίζεται το Συνέδριο
Οι εργασίες του 10ου Διεθνούς Μαθητικού Συνεδρίου Λογοτεχνίας συνεχίζονται έως τις 15 Μαρτίου. Την Παρασκευή 13 Μαρτίου ακολουθούν, μεταξύ άλλων, οι ενότητες «Η δική μου Διδώ» και «Οδηγός επιβίωσης για τον 21ο αιώνα από τη Διδώ Σωτηρίου», ενώ το πρόγραμμα πλαισιώνεται και από ξεναγήσεις σε εμβληματικούς τόπους της Κωνσταντινούπολης, όπως η Αγία Σοφία, η περιοχή Sultanahmet και η Παναγία των Βλαχερνών. Το Σάββατο 14 Μαρτίου οι σύνεδροι θα μεταβούν στη Χάλκη και στην Πρίγκηπο, ενώ η αυλαία θα πέσει την Κυριακή 15 Μαρτίου με την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.
Στις συζητήσεις συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, εκλεκτοί εκπρόσωποι των γραμμάτων και των τεχνών: Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Κύπρου, Χρήστος Αστερίου, Συγγραφέας. Βασίλης Βασιλειάδης, Επίκουρος Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, ΑΠΘ, Μυρσίνη Γκανά, Ποιήτρια, Μεταφράστρια, Θοδωρής Γκόνης, Ποιητής, Στιχουργός, Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Νίκος Δαββέτας, Συγγραφέας, Λένα Διβάνη, Συγγραφέας, Δρ. Χριστίνα Ζενγκίνογλου, Οθωμανολόγος, Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια, ΔΠΘ, Διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Yeditepe, Κώστας Καραβίδας, Μέλος Ε.ΔΙ.Π., Τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Θάλεια Καραμολέγκου, Δημοσιογράφος, Ραδιοφωνική Παραγωγός, Αγγέλα Καστρινάκη, Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Συγγραφέας, Θωμάς Κοροβίνης, Συγγραφέας, Φιλόλογος, Εύη Κουτρουμπάκη, Συγγραφέας, Φιλόλογος, Μανώλης Κωστίδης, Δημοσιογράφος, Απόστολος Λακασάς, Δημοσιογράφος, Ευτυχία – Αλεξάνδρα Λουκίδου, Ποιήτρια, Δοκιμιογράφος, Νίκος Μαθιουδάκης, Διδάκτορας Υφογλωσσολογίας, Μέλος ΣΕΠ, ΕΑΠ, Γρηγόρης Μπέκος, Δημοσιογράφος, Κώστας Μπλιάτκας, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας, Μαρία Νικολοπούλου, Μέλος Ε.ΔΙ.Π. Τμήμα Φιλολογίας, ΕΚΠΑ, Αλέξης Πανσέληνος, Συγγραφέας, Γιάννης Πάσχος, Συγγραφέας, Δρ. Συμεών Σολταρίδης, Εκπαιδευτικός, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας, Μιχάλης Σπέγγος, Συγγραφέας, Ερασμία – Λουίζα Σταυροπούλου, Ομότιμη Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, ΕΚΠΑ, Φωτεινή Τσαλίκογλου, Ομότιμη Καθηγήτρια Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Συγγραφέας, Παύλος Τσίμας, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας, Ασπασία Χασιώτη, Δρ. Φιλολογίας.
Τα προηγούμενα συνέδρια για τον Α. Παπαδιαμάντη (2012), τον Κ. Π. Καβάφη (2013), τον Γ. Σεφέρη (2014), τον Γ. Βιζυηνό (2015), τον Ο. Ελύτη (2016), τον Γ. Θεοτοκά (2018), τον Α. Σαμαράκη (2019), τον Γιάννη Ρίτσο (2024) και την Κική Δημουλά (2025) πραγματοποιήθηκαν με τη συμμετοχή 300 μαθητών/ριών και εκπαιδευτικών από σχολεία της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αφρικής, της Τουρκίας, της Αμερικής, καθώς και εκλεκτών εκπροσώπων των γραμμάτων και των τεχνών.


ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
1ο ΓΕΛ Γλυφάδας, 1ο ΓΕΛ Ηλιούπολης, 1ο ΓΕΛ Κηφισιάς, 1ο ΓΕΛ Παλλήνης «Pierre de Coubertin», 2ο ΓΕΛ Γρεβενών, 2ο ΓΕΛ Ηρακλείου Κρήτης, 2ο ΓΕΛ Λάρισας – Ιπποκράτης, 4ο ΓΕΛ Αλίμου, 6ο ΓΕΛ Γλυφάδας, Pierce – Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος – Γυμνάσιο, ΓΕΛ Βαθέος Αυλίδας, Γυμνάσιο Σίφνου με Λ.Τ. «Νικόλαος Γ. Προμπονάς», Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα – Λιναρδάτου, Εκπαιδευτήρια Βασιλειάδη, Εκπαιδευτήρια Γεώργιου Ζώη, Εκπαιδευτήρια Δούκα, Εκπαιδευτήρια Ε. Μαντουλίδη, Εκπαιδευτήρια Καίσαρη, Εκπαιδευτήρια «Νέα Παιδεία», Εκπαιδευτήρια Σύγχρονη Παιδεία, Ελληνικό Γυμνάσιο – Λύκειο Ίμβρου, Ελληνικό Λύκειο Λουμπουμπάσι, Κονγκό, Ελληνοαμερικανικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου, Αστόρια, Νέα Υόρκη, Αμερική, Ελληνογαλλική Σχολή Πειραιά «Jeanne d’ Arc», Ζάππειο Λύκειο, Ζωγράφειο Λύκειο, Κολλέγιο Αθηνών, Κολλέγιο Ψυχικού, Λύκειο Αγίου Γεωργίου Λάρνακας, Λύκειο Ακροπόλεως, Παγκύπριον Γυμνάσιον, Πρότυπο ΓΕΛ Βαρβακείου Σχολής, Σχολεία ΑΞΙΟΝ Ξάνθης, Σχολή Σαχέτι, Γιοχάνεσμπουργκ, Ν. Αφρική.

Το πρόγραμμα του Συνεδρίου
Περισσότερα για το Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο Λογοτεχνίας μπορείτε να πληροφορηθείτε: www.islic.org
Το Συνέδριο μεταδίδεται διαδικτυακά μέσω της ιστοσελίδας:
https://www.livemedia.gr/sotiriou26

 

Ιεροποιημένο Μίσος: Kαρπός της Δυτικής Αποϊεροποίησης

1

«Τούς σπάμε τα κόκαλα -και το χέρι μας είναι ακόμα σηκωμένο», ανακοινώνει ο -παρεμπιπτόντως, επιτιθέμενος- Μπενιαμίν Νετανιάχου.

«Θάνατο και καταστροφή από τον ουρανό όλη μέρα», προαναγγέλλει ο -παρεμπιπτόντως, επίσης επιτιθέμενος- Αμερικανός υπουργός Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος και σπεύδει -προς αποφυγήν προφανώς παρεξηγήσεων- να διευκρινίσει: «Αυτό δεν προοριζόταν ποτέ να είναι μια δίκαιη μάχη, και δεν είναι δίκαιη μάχη. Τους χτυπάμε ενώ είναι στο έδαφος, που είναι ακριβώς όπως πρέπει να είναι», … «Είναι τελειωμένοι και το ξέρουν», … «Η Αμερική κερδίζει – αποφασιστικά, καταστροφικά και χωρίς έλεος».

Η ρητορική, λοιπόν, των πλέον αρμοδίων αξιωματούχων της πολιτισμένης μετανεωτερικής Δύσεως παραπέμπει ευθέως πλέον σε συνεντεύξεις τύπου και εν γένει δημόσιες δηλώσεις παλαιστών – μποξέρ και των ατζέντηδών τους πριν από αγώνες κατς, Kickboxing και Muay Thai · με την μόνη διαφορά, ότι ακόμη και σε αυτές τις τελευταίες περιπτώσεις, οι σχετικές ατάκες εκτοξεύονται στο πλαίσιο ενός άκρως γκροτέσκο σόου αποκλειστικώς και μόνον για λόγους marketing και διαφημιστικής προώθησης του σχετικού αγώνα.

Παράλληλα, ας μην διαφύγει της προσοχής κάτι διόλου αμελητέο: ένεκα των αμερικανοϊσραηλινών επιχειρήσεων κατά του βασικού στόχου, του ηγέτη του ιρανικού καθεστώτος, Αγιατολάχ Χαμενεΐ, εξεμέτρησε το ζην όχι μόνον ο ίδιος, αλλά -υποτεθείσθω εκ παραδρομής- και η κόρη, ο γαμπρός, η νύφη του και ένας εγγονός του.

Τα εν λόγω, πάντως, φαινόμενα δεν εξαντλούνται αποκλειστικώς σε αυτήν καθ’ εαυτήν την συντέλεσή τους: διότι, όσο και αν φαίνεται υπερβολικό, στην πραγματικότητα αναδεικνύουν μία σταθερά, η οποία συνιστά και μία τομή στον πολιτισμό, ακόμη και σε εκείνον του πολέμου:  Η Δύση, αρνούμενη, εδώ και τρείς σχεδόν αιώνες, την ιερότητα του κόσμου, οδηγείται ταχύτατα πλέον, αν δεν έχει και ήδη φθάσει, στην απόλυτη αυτοθέωσή της:

Διολισθαίνει «ανεπαισθήτως» όσο και με διαρκώς αυξανόμενη ένταση προς την πλήρη ιεροποίηση του ειδώλου της, στο οποίο και καθρεφτίζεται ολοκάθαρα πλέον η, χωρίς ίχνος προσχημάτων, απόλυτη και ωμή ισχύς: η προορισμένη, στο πλαίσιο ενός καινοφανούς ιστορικισμού, να κατισχύει έναντι παντός «άλλου» · καρπός μίας ψευδαίσθησης, εκείνης της προνομίας του ά ρ χ ε ι ν, η οποία και κατίσχυσε της αίσθησης της ευλογίας του υπ-ά ρ χ ε ι ν.

Νοησιαρχία, μανιχαϊσμός, ναρκισσισμός, μηδενισμός, τα καύσιμα μιας πορείας με το πρόσημο της καταστροφής εν ονόματι της δημιουργίας: της δημιουργίας του κόσμου από την αρχή.

Διόλου τυχαίο: Η παθολογία της σύγχρονης Δύσεως εκκινεί ακριβώς από το γεγονός ότι, από την ανάδυση του Διαφωτισμού και εντεύθεν και παρά τις όποιες προφανώς θετικές εκφάνσεις του, βλέπει Δημιουργία χωρίς Δημιουργό, Κτίση χωρίς Πλάστη, Φυσικούς Νόμους χωρίς Νομοθέτη, Μέρος δίχως Όλον, Σχετικό άνευ Απολύτου.

Η αυτοθέωση, ήτοι η απολυτοποίηση του εαυτού, δεν ήταν, λοιπόν, παρά μονόδρομος: η αλαζονική και, συνεπώς, βαθιά νοσηρή εμπιστοσύνη στην ατομική διάνοιά του χώρισε επιθετικά τον δυτικό άνθρωπο από τον «άλλον», τον οποίο και αναπόφευκτα δαιμονοποίησε και κατέστησε «δικαιωματοκεντρικώς» αντικείμενο απόλυτης εξουσιάσεως, κυριαρχίας ή και πλήρους εκμηδενίσεως και εξαλείψεως -καθ’ ό τουλάχιστον μέτρο διέφερε ταξικά, φυλετικά, ιδεολογικά, πολιτισμικά από τον ίδιο.

Διόλου τυχαία οι ιδέες και τα ιδανικά έδωσαν την θέση τους στις -συχνά ολοκληρωτικές-ιδεολογίες (κομμουνισμό, ναζισμό, φιλελευθερισμό κ.ο.κ.), άπασες τυπικά γεννήματα του νεωτερικού δυτικού «ορθολογισμού», του πλήρως υποταγμένου στην αξία της μετρήσιμης χρησιμότητας, αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας, εν τέλει δε της εγωτικής, ατομικής ή συλλογικής, κατασφάλισης, ώστε θεμέλιο και άξονας της αυτοσυνειδησίας της Δύσης να καταστεί το περίφημο «δικαίωμα»: ήτοι η αμυντική -βλ. και το περίφημο status negativus στο πεδίο της θεωρίας των ατομικών δικαιωμάτων- θωράκιση και (κατ)οχύρωση έναντι του «άλλου», η οποία, ωστόσο, πολύ εύκολα όσο και κυρίως «δικαιολογημένα» δύναται να αποκτά επιθετικό χαρακτήρα -ως γνωστόν, άλλωστε, «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση».

Έτσι, «άλλος», έναντι του οποίου και «δικαιούσαι» να «αμυνθείς» αλλά, στην πραγματικότητα, να επικρατήσεις και να κυριαρχήσεις, δύναται άνετα να είναι ο «ταξικός εχθρός» σου, καθώς «δικαιούσαι» να βλέπεις μονοσήμαντα τον κόσμο αποκλειστικώς ως πεδίο πάλης των τάξεων και τον εαυτό σου ως ηθικώς ανώτερο ταξικό ιστορικό υποκείμενο · «άλλος» δύναται, επίσης, άνετα να είναι ο «αλλόφυλος» ή ο εν γένει «αλλόδοξος», καθώς «δικαιούσαι» να βλέπεις μονοσήμαντα τον κόσμο αποκλειστικώς ως πεδίο επέκτασης του αναγκαίου «ζωτικού χώρου», τον οποίο και «δικαιούσαι» να κατέχεις, ως ηθικώς ανώτερο εθνοφυλετικό, πολιτειακό, διεθνοπολιτικό και εν τέλει ανθρωπολογικό ιστορικό υποκείμενο.

Καθόλου τυχαία, σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση, έχεις πεισθεί, ότι ένα απροσδιόριστο «πεπρωμένο» σε καλεί να επικρατήσεις, μία θεωρία Ιστορικισμού έρχεται να «δικαιώσει» τον ρόλο σου στην Ιστορία, το Τέλος της οποίας και ταυτίζεται με την κυριαρχία, αντιστοίχως,  του «Προλεταριάτου», της «Αρίας Φυλής», της «Φιλελεύθερης Δημοκρατίας» κ.ο.κ..

Και τούτο, διότι στον πυρήνα αυτού του δυτικού πολιτισμικού παραδείγματος όλα τελικώς προβάλλουν ως απαίτηση εξουσιάσεως και κυριαρχίας, φανερώνουν μία ξεκάθαρη «θέληση για δύναμη», η οποία και «δικαιούται» να συντρίβει και υποτάσσει τα πάντα, ο,τιδήποτε στέκεται «εμπόδιο» στον δρόμο της, ο,τιδήποτε αποτελεί απειλή για την αχαλίνωτη έκφρασή της · εμμονικός στόχος η ακατάπαυστη παραγωγή ολοένα και περισσότερης μετρήσιμης χρηστικής ωφελιμότητας, μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας, αυξημένης αποδοτικότητας.

Καθόλου, λοιπόν, απροσδόκητα, ενώ ακόμη και σε αυτόν ακόμη τον πόλεμο και σε επίπεδο τουλάχιστον ηγεσίας, ενίοτε διεσώζετο ένα ελάχιστο αίσθημα τιμής, και δη όχι μόνον από προσωπικότητες του βεληνεκούς ενός Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος και απέδωσε βασιλικές τιμές προς την βασιλική οικογένεια του ηττημένου Δαρείου Γ’ της -τί σύμπτωση- Περσίας , αλλά ακόμη και από αυτόν τον Ιμπραήμ, ο οποίος και τίμησε τον νεκρό πλέον ήρωα της Επανάστασης Παπαφλέσσα ή και από αυτούς ακόμη τους Γερμανούς Ναζί, οι οποίοι και παρήλασαν τιμητικώς προ των ηρωικών Ελλήνων μαχητών του Ρούπελ, έχουμε μεταβεί πλέον στο σημείο, το οποίο και σφραγίζουν οι ως άνω αναφερόμενες δημόσιες δηλώσεις μείζονων αξιωματούχων: σε ένα ήθος πολέμου, από το οποίο απουσιάζει και το ελάχιστο ακόμη μεγαλείο, η ελάχιστη ακόμη γενναιοψυχία στο πρόσωπο των μεγάλων ηγητόρων του, κάθε εν τέλει κώδικας τιμής, ο ελάχιστος ακόμη οίκτος.

Δεν είναι κάτι ασφαλώς πρωτόγνωρο στην Παγκόσμιο Ιστορία, κάθε άλλο, αλλά, οπωσδήποτε, ο συνδυασμός αυτού του φαινομένου, με την έμπλεη αυταρέσκειας διαρκή επίκληση των «υπερτέρων» δυτικών αξιών προκαλεί αν μη τι άλλο απορία:

Πώς συμβιβάζεται τόσος ουμανισμός με την κυριαρχία ενός τόσο ωραιοποιημένου, δικαιωμένου και εν τέλει ιεροποιημένου -εν μέσω μίας απόλυτης, κατά τραγική ειρωνεία, εκκοσμίκευσης- μίσους, της ακόρεστης επιθυμίας για την ολοκληρωτική εξόντωση του «άλλου»;

[Στην συνοδευτική φωτoγραφία: «Αλέξανδρος και η οικογένεια του Δαρείου», έργο του Ιταλού ζωγράφου Σεμπαστιάνο Ρίτσι (1659-1734), εκτιθέμενο στο North Carolina Museum of Art] 

*Συμβολαιογράφος Πειραιώς, Μ.Δ. Εμπορικού Δικαίου

πηγή:antifono

 

Η «Παγίδα Κλιμάκωσης» και οι Προσομοιώσεις Πολέμου στο Ιράν: Η Θεωρία του  Robert Pape.

0

του Θεόδωρου Ατματζίδη, Υποστρατήγου ε.α.

  1. Εισαγωγή

Ο Robert A. Pape είναι καθηγητής στρατηγικής και διεθνούς ασφαλείας, με εξειδίκευση στην στρατιωτική στρατηγική, αεροπορική ισχύ και πολιτική βία. Από τη δεκαετία του 1980 μελετά διεθνή τρομοκρατία, στρατιωτικές συγκρούσεις και την επίδραση της στρατιωτικής ισχύος στις πολιτικές αποφάσεις των κρατών [1]. Έχει συμβουλεύσει κυβερνήσεις στον Λευκό Οίκο από το 2001 έως το 2024, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων κυβερνήσεων Τραμπ και Ομπάμα, συμμετέχοντας σε προγράμματα στρατηγικής εκπαίδευσης της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ [2]. Η θεωρία του για την «παγίδα της κλιμάκωσης» επισημαίνει τη διαφορά μεταξύ τακτικής επιτυχίας και στρατηγικής νίκης σε σύγχρονες στρατιωτικές συγκρούσεις, ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται πυρηνικά όπλα και περιορισμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις [3].

Το παρόν άρθρο βασίζεται σε συνέντευξη του Pape σχετικά με τον πιθανό πόλεμο στο Ιράν, αναλύει τις προσομοιώσεις που εκτελεί και εξετάζει τις πολιτικές, στρατιωτικές και γεωπολιτικές συνέπειες των επιλογών στρατηγικής. Η ανάλυση έχει στόχο να αναδείξει την πολυδιάστατη φύση της σύγχρονης πολεμικής στρατηγικής και τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.

  1. Προσομοιώσεις Πολέμου με το Ιράν

Ο Pape διεξάγει προσομοιώσεις πολέμου με το Ιράν για πάνω από δύο δεκαετίες, εξετάζοντας κάθε πιθανό σενάριο στρατηγικής. Σε συνέντευξή του ανέφερε ότι οι προσομοιώσεις αυτές δείχνουν πως, ενώ οι ΗΠΑ μπορούν να επιτύχουν σχεδόν απόλυτη καταστροφή στρατηγικών στόχων με βομβαρδιστικά B-2, η μεγαλύτερη αβεβαιότητα αφορά τη θέση του εμπλουτισμένου ουρανίου, κρίσιμου για την κατασκευή πυρηνικών όπλων [4]. Το γεγονός ότι το Ιράν διαθέτει υλικό για περίπου δεκαέξι πυρηνικές βόμβες δημιουργεί πίεση για στρατηγική αντίδραση, αφού η απλή καταστροφή εγκαταστάσεων δεν εξουδετερώνει την απειλή [5].

Ο Pape υπογραμμίζει ότι η χρήση «έξυπνων» βομβών δεν διασφαλίζει στρατηγική νίκη. Η καταστροφή κτιρίων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων επιτυγχάνεται σχεδόν πάντα, αλλά οι πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες συχνά υπονομεύουν το στρατηγικό αποτέλεσμα [6]. Οι προσομοιώσεις δείχνουν ότι οι αεροπορικές επιθέσεις μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στη στρατηγική δυναμική, επιταχύνοντας την κλιμάκωση και δημιουργώντας πίεση για περαιτέρω δράση.

  1. Τρία Στάδια Κλιμάκωσης

Η στρατηγική σύγκρουση με το Ιράν, σύμφωνα με τον Pape, αναπτύσσεται σε τρία διαδοχικά στάδια, τα οποία επισημαίνουν τη σύνθετη αλληλεπίδραση στρατιωτικής ισχύος και πολιτικής.

3.1 Στάδιο 1 – Τακτική Επιτυχία

Το πρώτο στάδιο αφορά στην άμεση αεροπορική επιχείρηση. Τα B-2, ως stealth αεροσκάφη, μπορούν να διαπεράσουν την αεράμυνα και να πλήξουν στόχους με πιθανότητα επιτυχίας άνω του 90% [7]. Ωστόσο, η στρατηγική αβεβαιότητα παραμένει: η καταστροφή των εγκαταστάσεων δεν εξασφαλίζει τον εντοπισμό ή τον έλεγχο του πυρηνικού υλικού. Η σύγκρουση εισέρχεται σε αυτό που ο Pape αποκαλεί «παγίδα των έξυπνων βομβών», όπου η τακτική επιτυχία δεν οδηγεί σε στρατηγική νίκη [8].

3.2 Στάδιο 2 – Αλλαγή Καθεστώτος

Όταν η αεροπορική ισχύς αποτύχει να εξουδετερώσει πλήρως την απειλή, δημιουργείται πίεση για αλλαγή ηγεσίας. Τα καθεστώτα λειτουργούν περισσότερο σαν δίκτυα παρά σαν δομές Jenga· η αντικατάσταση ενός ηγέτη δεν οδηγεί απαραίτητα σε κατάρρευση, ενώ συχνά εμφανίζονται πιο επιθετικοί διάδοχοι [9]. Στην περίπτωση του Ιράν, ο αντικατασταθείς ανώτατος ηγέτης είχε εκδώσει θρησκευτικές αποφάσεις κατά των πυρηνικών όπλων, ενώ ο νέος ηγέτης είναι πιο σκληρός και επιθετικός, αυξάνοντας τον κίνδυνο κλιμάκωσης [10].

3.3 Στάδιο 3 – Χερσαία Επέμβαση

Το τρίτο στάδιο προβλέπει χερσαία επέμβαση για τον έλεγχο και την ανεύρεση του πυρηνικού υλικού. Αυτό περιλαμβάνει στρατεύματα που ελέγχουν περιοχές, εγκαταστάσεις και πιθανά κρησφύγετα, συμπεριλαμβανομένων υπόγειων εγκαταστάσεων. Η χερσαία στρατηγική μπορεί να διαρκέσει μήνες ή χρόνια και δημιουργεί περιφερειακό αντίκτυπο, εμπλέκοντας συμμαχικές δυνάμεις και παραστρατιωτικές οργανώσεις [11].

(Σύμφωνα με τον Robert A. Pape, βρισκόμαστε στην αρχή του 3ου Σταδίου.)

  1. Πολιτικές και Στρατηγικές Συνέπειες

Ο Pape τονίζει ότι η στρατιωτική επιτυχία δεν σημαίνει στρατηγική νίκη. Οι επιθέσεις αλλάζουν την πολιτική δυναμική, ενισχύοντας την αντίδραση του αντιπάλου και δημιουργώντας έναν κύκλο κλιμάκωσης. Παραδείγματα από την ιστορία, όπως η απόπειρα δολοφονίας του Καντάφι και η αντίστοιχη τρομοκρατική επίθεση στο Λόκερμπι, δείχνουν ότι η εξόντωση ηγετών συχνά οδηγεί σε πιο επιθετικές αντιδράσεις [12]. Η στρατηγική Pape επισημαίνει ότι οι κύκλοι αυτοί είναι δύσκολο να σταματήσουν, ενώ οι φαινομενικές περίοδοι ηρεμίας (που μπορεί να είναι μεγάλα χρονικά διαστήματα,  μήνες η και χρόνια) δεν μειώνουν τη δυναμική της κλιμάκωσης.

Η πίεση για μεγαλύτερη στρατιωτική δράση αυξάνει όσο παραμένει άγνωστη η θέση του πυρηνικού υλικού. Αυτό δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις, όπου κάθε στρατηγικό βήμα επιφέρει περαιτέρω κλιμάκωση και πολιτικές συνέπειες που συχνά παραβλέπονται κατά τον σχεδιασμό [13].

  1. Διπλωματία και Διαχείριση Κρίσης

Ο Pape τονίζει ότι η στρατιωτική ισχύς από μόνη της δεν αρκεί για την επίλυση τέτοιων κρίσεων. Η διπλωματία και οι πολιτικές διαπραγματεύσεις είναι απαραίτητες για να αποφευχθεί η ανεξέλεγκτη κλιμάκωση [14]. Ιστορικές συμφωνίες, όπως η συμφωνία του Ομπάμα για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, περιλάμβαναν επιθεωρήσεις, παρακολούθηση και απομάκρυνση εμπλουτισμένου ουρανίου, μειώνοντας σημαντικά τον κίνδυνο [15]. Η ακύρωση της συμφωνίας οδήγησε στην αύξηση του εμπλουτισμού και στην παγίδα στρατηγικής αβεβαιότητας.

Επίσης, υπογραμμίζει ότι οι στρατηγικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες. Η αποτυχία αυτή μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη περιφερειακή εμπλοκή, οικονομική αναστάτωση και αύξηση της πίεσης στις κυβερνήσεις που συμμετέχουν στη συμμαχία των ΗΠΑ [16].

  1. Συμπέρασμα

Η θεωρία της «παγίδας της κλιμάκωσης» του Robert Pape αναδεικνύει ότι οι πόλεμοι είναι πολιτικά και στρατηγικά συστήματα. Η στρατιωτική επιτυχία δεν εγγυάται στρατηγική νίκη, ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται πυρηνικά όπλα και αεροπορική ισχύς. Το παράδειγμα του Ιράν δείχνει ότι η αβεβαιότητα γύρω από κρίσιμους στρατηγικούς πόρους μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτους πολέμους. Η πρόκληση είναι να συνδυαστεί η στρατιωτική ισχύς με στρατηγικό σχεδιασμό και διπλωματία, ώστε να αποφευχθούν περιφερειακές και παγκόσμιες συνέπειες [17].

Βιβλιογραφία

  1. Pape, R. A. (1996). Bombing to Win: Air Power and Coercion in War. Cornell University Press.
  2. Pape, R. A. (2005). Dying to Win: The Strategic Logic of Suicide Terrorism. Random House.
  3. Freedman, L. (2013). Strategy: A History. Oxford University Press.
  4. O’Hanlon, M. E. (2000). The Science of War: Defense Budgeting, Military Technology, Logistics, and Combat Outcomes. Princeton University Press.
  5. Gray, C. S. (2010). War, Peace and International Relations: An Introduction to Strategic History. Routledge.
  6. Betts, R. K. (1991). Surprise Attack: Lessons for Defense Planning. Brookings Institution Press.
  7. Boot, M. (2013). Invisible Armies: An Epic History of Guerrilla Warfare from Ancient Times to the Present. Liveright.
  8. Freedman, L., & Karsh, E. (2019). The Gulf Conflict, 1990–1991: Diplomacy and War in the Gulf. Routledge.
  9. Mearsheimer, J. J. (2001). The Tragedy of Great Power Politics. W.W. Norton & Company.
  10. Kalyvas, S. N., & Balcells, L. (2010). “International System and Technologies of Rebellion: How the End of the Cold War Shaped Internal Conflict.” American Political Science Review, 104(3), 415–429.
  11. Lieber, K. A., & Press, D. G. (2017). The American Way of Bombing: Changing Norms, Technology, and Targeting. Cornell University Press.
  12. Hoffman, B. (2006). Inside Terrorism. Columbia University Press.
  13. Kaplan, F. (2018). The Insurgents: David Petraeus and the Plot to Change the American Way of War. Simon & Schuster.
  14. Jervis, R. (2017). Perception and Misperception in International Politics. Princeton University Press.
  15. Nephew, R. (2017). The Art of Sanctions: A View from the Field. Columbia University Press.
  16. Ripsman, N. M., Taliaferro, J. W., & Zinn, D. (2016). Neoclassical Realist Theory of International Politics. Oxford University Press.
  17. Pape, R. A. (2014). Why Drones Fail: Strategic Lessons from the War on Terror. University of Chicago Press.

 

Οι ιταλικές επιχειρήσεις καταστολής αποκαλύπτουν την ευρωπαϊκή απειλή από τουρκικές συμμορίες που άνθησαν υπό τον Ερντογάν 

0

 

12 Μαρτίου 2026

 

Abdullah Bozkurt / Στοκχόλμη

Οι ενέργειες των ιταλικών διωκτικών αρχών κατά τα τελευταία δύο χρόνια έχουν φέρει επανειλημμένα στο φως μια σκληρή πραγματικότητα: τις απειλές που απορρέουν από αυτό που επικριτές περιγράφουν ως μαφιόζικου τύπου διακυβέρνηση της κυβέρνησης του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία, όπου ένα εγκληματικό οικοσύστημα έχει αφεθεί να ευδοκιμήσει υπό την προστασία ή την ανοχή της πολιτικής ηγεσίας.

Το μοτίβο γίνεται ολοένα και πιο εμφανές. Όταν τουρκικά δίκτυα διακινούν χρήματα, όπλα, ανθρώπους και ναρκωτικά διασυνοριακά, εξάγουν όχι μόνο βία, αλλά και τις θεσμικές αδυναμίες και την κουλτούρα ατιμωρησίας που επιτρέπουν στο οργανωμένο έγκλημα να επιβιώνει στο εσωτερικό και να εξαπλώνεται μεταστατικά στο εξωτερικό.

Αυτό έχει σημασία για την Ευρώπη, διότι οι διακρατικές τουρκικές ομάδες έχουν εξελιχθεί ολοένα περισσότερο σε υβριδικές οργανώσεις: εν μέρει συμμορίες του δρόμου, εν μέρει κοινοπραξίες διακίνησης και εν μέρει μηχανισμοί πολιτικής πίεσης, που κατά καιρούς λειτουργούν ως άτυποι εντολοδόχοι της κυβέρνησης Ερντογάν. Επωφελούνται από ένα σύστημα στο εσωτερικό της Τουρκίας, στο οποίο η εγκληματικότητα διώκεται επιλεκτικά, ενώ άλλοι δρώντες παραμένουν ουσιαστικά στο απυρόβλητο όταν ευθυγραμμίζονται με την πολιτική εξουσία, λειτουργούν ως άτυποι εκτελεστικοί βραχίονές της ή αποδεικνύονται χρήσιμοι για ευρύτερα κρατικά συμφέροντα.

Στις 22 Μαΐου 2024, Ιταλοί εισαγγελείς και αστυνομικές αρχές, σε συνεργασία με διασυνοριακούς εταίρους, κινήθηκαν εναντίον μιας τουρκικής εγκληματικής οργάνωσης που δρούσε από την Ιταλία και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο ηγέτης του δικτύου, ο Μπαρίς Μπογιούν, Τούρκος υπήκοος που είχε προηγουμένως τεθεί υπό κράτηση στην Ιταλία βάσει εντάλματος της INTERPOL, ταυτοποιήθηκε από τους εισαγγελείς ως το κεντρικό πρόσωπο που διηύθυνε τις επιχειρήσεις.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι η ομάδα εμπλεκόταν σε οργανωμένες δολοφονίες, διακίνηση όπλων, διακίνηση ναρκωτικών, διευκόλυνση παράνομης μετανάστευσης και σχεδιασμό βίαιων επιθέσεων. Οι αρχές υποστήριξαν ότι η οργάνωση διατηρούσε κέντρα υλικοτεχνικής υποστήριξης και επικοινωνίας σε όλη την Ευρώπη και ότι ο αρχηγός της συνέχιζε να συντονίζει τις δραστηριότητες ακόμη και ενώ τελούσε υπό δικαστική επιτήρηση στην Ιταλία.

Ο Μπαρίς Μπογιούν, ένας διαβόητος Τούρκος μαφιόζος, κατηγορείται ότι διευθύνει βίαιες συμμορίες που διαπράττουν δολοφονίες και επιθέσεις τόσο στην Τουρκία όσο και στο εξωτερικό.

Ο Μπογιούν φέρεται επίσης να διατηρούσε διεφθαρμένες διασυνδέσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, οι οποίες επέτρεπαν στο δίκτυό του να δρα με εκ των προτέρων προειδοποίηση και θεσμική προστασία. Εμφανίστηκαν καταγγελίες ότι μέλη των τουρκικών διωκτικών αρχών είχαν διαβρωθεί, με ισχυρισμούς πως ορισμένοι αστυνομικοί παρείχαν πληροφορίες για σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις εναντίον του, δίνοντάς του τη δυνατότητα να αποφεύγει τη σύλληψη και να εγκαταλείπει τη χώρα προτού εκτελεστούν οι επιχειρήσεις καταστολής.

Η σημασία δεν βρίσκεται μόνο στη σύλληψη του Μπογιούν και των συνεργατών του, αλλά και στο ευρύτερο μοτίβο που αυτή αναδεικνύει. Η Ιταλία έχει μετατραπεί ολοένα και περισσότερο σε ορμητήριο για τουρκικές εγκληματικές μορφές, ικανές να οργανώνουν βία σε πολλαπλές δικαιοδοσίες, αξιοποιώντας ταυτόχρονα τις νομικές εγγυήσεις της Ευρώπης — ιδίως όταν η έκδοση καθίσταται νομικά περίπλοκη λόγω αξιόπιστων ανησυχιών για βασανιστήρια και κακομεταχείριση στην Τουρκία.

Τον Αύγουστο του 2025, οι ολλανδικές αρχές συνέλαβαν και εξέδωσαν στην Ιταλία τον 46χρονο Τούρκο υπήκοο Χασάν Ουζούν, σε σχέση με ένα περιστατικό που είχε σημειωθεί στην Τεργέστη τον Ιούλιο του 2024, μία ημέρα πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στην πόλη. Η υπόθεση ξεκίνησε όταν εντοπίστηκε στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Τεργέστης μια εγκαταλελειμμένη βαλίτσα τρόλεϊ που περιείχε πιστόλι 9 χιλιοστών και πυρομαχικά, προκαλώντας αυξημένες ανησυχίες ασφαλείας λόγω της επικείμενης παρουσίας του Πάπα.

Υλικό από κάμερες επιτήρησης ταυτοποίησε τον Ουζούν ως το πρόσωπο που άφησε τη βαλίτσα πριν απομακρυνθεί από την περιοχή. Αργότερα εντοπίστηκε στην Ολλανδία και συνελήφθη βάσει Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, προτού μεταφερθεί στην Ιταλία, όπου παραμένει υπό κράτηση εν αναμονή περαιτέρω διαδικασιών.

Αρχικές δημοσιογραφικές αναφορές υπέθεταν πιθανή σύνδεση με αποτραπείσα συνωμοσία επίθεσης, περιλαμβανομένων εικασιών για εξτρεμιστικές διασυνδέσεις. Ωστόσο, η ιταλική αστυνομία διευκρίνισε αργότερα ότι οι ερευνητές δεν είχαν εντοπίσει συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία για σχεδιαζόμενη απόπειρα δολοφονίας κατά του Πάπα Φραγκίσκου ούτε επιβεβαιωμένους δεσμούς με τρομοκρατική οργάνωση. Ο Ουζούν αντιμετωπίζει επί του παρόντος κατηγορίες που σχετίζονται με παράνομη κατοχή και οπλοφορία, ενώ οι εισαγγελείς συνεχίζουν να εξετάζουν κατά πόσον μπορούν να τεκμηριωθούν ευρύτερες εγκληματικές ή εξτρεμιστικές διασυνδέσεις.

Ακόμη κι αν οι εισαγγελείς τελικά επαναπροσδιορίσουν τα κίνητρα περισσότερο ως οργανωμένο έγκλημα παρά ως τρομοκρατία, το επιχειρησιακό συμπέρασμα είναι αδιαμφισβήτητο: η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με Τούρκους υπηκόους που δρουν σε ένοπλους πυρήνες, ικανούς να ενσωματώνονται στις κοινότητες της διασποράς, να νοικιάζουν καταλύματα, να αποθηκεύουν όπλα και να εκμεταλλεύονται τη λογιστική και μεταφορική ανοιχτότητα της ηπείρου.

Σε ένα ακόμη περιστατικό, τον Σεπτέμβριο του 2025, η ιταλική αστυνομία συνέλαβε δύο Τούρκους υπηκόους στο Βιτέρμπο, λίγες μόλις ώρες πριν από το μεγάλο φεστιβάλ της Αγίας Ρόζας στην πόλη, αφού εντόπισε στα καταλύματά τους αυτόματα όπλα, μεταξύ των οποίων και ένα υποπολυβόλο, καθώς και πυρομαχικά. Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από τη DIGOS, την ιταλική υπηρεσία αντιμετώπισης της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, έπειτα από ύποπτη συμπεριφορά που ανέφερε ο ιδιοκτήτης του ακινήτου.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με την Ιταλίδα ομόλογό του, πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι, στις 29 Απριλίου 2025, κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του στην Ιταλία.

Οι ερευνητές εξετάζουν πιθανές διασυνδέσεις με τουρκικά δίκτυα οργανωμένου εγκλήματος που δρουν στην Ιταλία, περιλαμβανομένων πιθανών δεσμών με ομάδες που είχαν τεθεί στο παρελθόν στο στόχαστρο των αρχών.

Οι ιταλικές έρευνες επανειλημμένα καταδεικνύουν τις ίδιες ευνοϊκές συνθήκες: ατιμωρησία για κρατικούς αξιωματούχους, αδύναμες δικλίδες ασφαλείας και πολιτικοποιημένους θεσμούς στην Τουρκία, όπου οι επιχειρηματίες της βίας μπορούν να οικοδομούν σταδιοδρομίες, να συσσωρεύουν πόρους και να καλλιεργούν δίκτυα προστασίας.

Συνολικά, η απειλή δεν αφορά απλώς «Τούρκους υπηκόους που διαπράττουν εγκλήματα στην Ευρώπη». Αντανακλά την εξαγωγή ενός μοντέλου διακυβέρνησης στο οποίο τα εγκληματικά δίκτυα παραμένουν ανθεκτικά επειδή οι θεσμοί στη χώρα προέλευσης έχουν διαβρωθεί, και όπου η πολιτική ηγεσία, στην καλύτερη περίπτωση, αποτυγχάνει να διαλύσει με συνέπεια τα παγιωμένα μαφιόζικα οικοσυστήματα και, στη χειρότερη, επιτρέπει σε «χρήσιμους» εγκληματίες να επιβιώνουν, ενώ οι αντίπαλοι υφίστανται τη μέγιστη δυνατή καταστολή.

Οι ιταλικές υποθέσεις διασταυρώνονται επίσης με ευρύτερες τάσεις που απασχολούν τις ευρωπαϊκές διωκτικές αρχές, όπως πολυεθνικές έρευνες για ναρκωτικά, σχήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, διασυνοριακή βία και δικτυωμένες εγκληματικές επιχειρήσεις που προέρχονται από την Τουρκία και ευδοκιμούν στις τουρκικές διασπορικές κοινότητες σε ολόκληρη την ήπειρο.

Αν η κρίση διακυβέρνησης στην Τουρκία συνεχίσει να επωάζει το οργανωμένο έγκλημα μέσω διαφθοράς, επιλεκτικών διώξεων και ασθενούς λογοδοσίας, η Ευρώπη θα πρέπει να αναμένει ότι περισσότερα δίκτυα υπό τουρκική καθοδήγηση θα εγκαθιστούν επιχειρησιακές βάσεις εντός του εδάφους της ΕΕ, αντί απλώς να διέρχονται από αυτό.

Τα επαναλαμβανόμενα αδιέξοδα στις διαδικασίες έκδοσης, που προκαλούνται από το κακό ιστορικό της κυβέρνησης Ερντογάν στα ανθρώπινα δικαιώματα και από τεκμηριωμένες καταγγελίες για βασανιστήρια και κακοποιήσεις υπό αστυνομική κράτηση και στις φυλακές, αναγκάζουν ολοένα και περισσότερο τα κράτη της ΕΕ να διώκουν τέτοιες υποθέσεις σε εθνικό επίπεδο, καθώς οι προσπάθειες απομάκρυνσης μπλοκάρονται επανειλημμένα από τον δικαστικό έλεγχο.

Παρότι οι ιταλικές διωκτικές αρχές συνεχίζουν να αναλαμβάνουν προληπτική δράση, ο κίνδυνος διάχυσης της βίας — συμπεριλαμβανομένων στοχευμένων πυροβολισμών, εκφοβισμού και επιθέσεων «τύπου εκτέλεσης» που μεταφέρονται σε ευρωπαϊκές πόλεις — παραμένει μια σταθερή ανησυχία. Ταυτόχρονα, η βαθύτερη οικονομική διείσδυση μέσω επιχειρήσεων που βασίζονται στα μετρητά, μηχανισμών ξεπλύματος χρήματος μέσω εμπορίου και δικτύων εφοδιαστικής που συνδέονται με τη διασπορά εξακολουθεί να απειλεί τη δημόσια τάξη και την εθνική ασφάλεια της Ιταλίας, καθώς και τη σταθερότητα σε ολόκληρη την ήπειρο.

Η τουρκική εγκληματικότητα στην Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως ζήτημα μετανάστευσης ή συνόρων. Όλο και περισσότερο συνιστά πρόβλημα εξαγωγής μοντέλου διακυβέρνησης, στο οποίο η θεσμική παρακμή στο εσωτερικό μεταφράζεται σε ικανότητα οργανωμένου εγκλήματος στο εξωτερικό.

Nordic Monitor

Ο ισραηλινός στρατός αποσύρει τις κατηγορίες κατά στρατιωτών που κατηγορούνταν για σεξουαλική κακοποίηση Παλαιστίνιου κρατουμένου

0
Φωτογραφία αρχείου

 

 

Της JULIA FRANKEL
Ενημερώθηκε στις 4:48 μ.μ. GMT+2, 12 Μαρτίου 2026

ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ (AP) — Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι αποσύρει τις κατηγορίες κατά πέντε στρατιωτών, οι οποίοι κατηγορούνταν ότι κακοποίησαν σεξουαλικά έναν Παλαιστίνιο κρατούμενο σε επίθεση που φέρεται να έχει καταγραφεί εν μέρει σε βίντεο.

Πρόκειται για μια συγκλονιστική εξέλιξη σε μια υπόθεση που έχει διχάσει το Ισραήλ από τη στιγμή που η χώρα προχώρησε στη σύλληψη των στρατιωτών στη στρατιωτική φυλακή Σντε Τεϊμάν, η οποία δημιουργήθηκε για την κράτηση Παλαιστινίων που είχαν συλληφθεί στη Γάζα κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ισραήλ με τη μαχητική οργάνωση Χαμάς, το 2024.

Η φερόμενη επίθεση σημειώθηκε στις 5 Ιουλίου 2024, σύμφωνα με το κατηγορητήριο σε βάρος των κατηγορούμενων στρατιωτών.

Βίντεο της φερόμενης επίθεσης, το οποίο μεταδόθηκε από ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, δείχνει στρατιώτες να οδηγούν έναν κρατούμενο σε έναν χώρο που είχαν αποκλείσει με ασπίδες, σε μια προφανή προσπάθεια να αποκρύψουν τις πράξεις τους. Το κατηγορητήριο ανέφερε ότι οι στρατιώτες επιτέθηκαν στον Παλαιστίνιο κρατούμενο και τον υπέβαλαν σε πρωκτική κακοποίηση με μαχαίρι, προκαλώντας του πολλαπλά τραύματα.

Μέλος του ιατρικού προσωπικού, που γνώριζε την υπόθεση και μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας από φόβο για την ασφάλειά του, δήλωσε ότι ο κρατούμενος μεταφέρθηκε σε πολιτικό νοσοκομείο σε κατάσταση που απειλούσε τη ζωή του, με αμβλύ τραύμα στην κοιλιακή και θωρακική χώρα, καθώς και με κατάγματα πλευρών.

Ο ίδιος ανέφερε ότι ο κρατούμενος υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση λόγω διάτρησης του ορθού και λίγες ημέρες αργότερα μεταφέρθηκε εκ νέου στο Σντε Τεϊμάν.

Η σύλληψη των στρατιωτών προκάλεσε οργή στους σκληροπυρηνικούς υπερεθνικιστές, οι οποίοι εισέβαλαν βίαια στη φυλακή σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Μέλη της ακροδεξιάς κυβέρνησης του Ισραήλ χαρακτήρισαν την έρευνα για τη συμπεριφορά τους προσβολή προς την υπηρεσία τους.

Η ανώτατη νομική αξιωματούχος του στρατού παραδέχθηκε ότι είχε εγκρίνει τη διαρροή του βίντεο στον τηλεοπτικό σταθμό και υπέβαλε την παραίτησή της.

Το Ισραήλ κατηγορείται εδώ και καιρό ότι αποτυγχάνει να αποδώσει ευθύνες στους στρατιώτες του για εγκλήματα που διαπράττονται σε βάρος Παλαιστινίων. Οι καταγγελίες αυτές έχουν ενταθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα. Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι οι δυνάμεις του ενεργούν εντός του πλαισίου του στρατιωτικού και του διεθνούς δικαίου και ότι διερευνά σε βάθος κάθε καταγγελία για κακομεταχείριση.

Το Associated Press έχει ερευνήσει καταγγελίες για απάνθρωπη μεταχείριση και κακοποίηση στο Σντε Τεϊμάν, οι οποίες προϋπήρχαν εκείνων που καταγράφονται στο βίντεο επιτήρησης.

JULIA FRANKEL
Η Τζούλια Φράνκελ, με έδρα την Ιερουσαλήμ, έχει καλύψει δημοσιογραφικά γεγονότα από όλο το Ισραήλ και την κατεχόμενη από το Ισραήλ Δυτική Όχθη. Η δημοσιογραφική της δουλειά επικεντρώνεται στον πόλεμο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον εκτοπισμό και την ποινική δικαιοσύνη.

ΤΟ BULLYING ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΕΧΘΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΟΧΙ “ΠΛΑΚΑ” Η “ΜΑΓΚΙΑ”…

5

της Σοφίας Παπανικολάου

Γράφω με αφορμή το εγκληματικό, ειδεχθές bullying στην αείμνηστη καθηγήτρια αγγλικών Σοφία Χρηστίδου που ξυπνά ματωμένες μνήμες της υπόθεσης του αξέχαστου Βαγγέλη Γιακουμάκη. Σε λίγες μέρες τιμούμε τη μνήμη του και δεν ξεχνάμε ούτε…δευτερόλεπτο την άνανδρη δολοφονία του από “λεβέντες” συμφοιτητές του…

Πόσα αθώα θύματα θα θρηνήσουμε ακόμα; Πότε θα νιώσουν επιτέλους οι ανήλικοι (τις περισσότερες φορές) θύτες ότι το bullying είναι έγκλημα και όχι…”πλάκα” ή “μαγκιά”; Πότε θα συναισθανθούν τις εγκληματικές του συνέπειες που στερούν τόσο βάναυσα και άδικα τη ζωή αθώων και ανυπεράσπιστων συνανθρώπων μας; Πότε θα καταλάβουν ότι όποιος ασκεί bullying δεν διαθέτει…ίχνος αυτοσεβασμού και ενσυναίσθησης;

Αλλά και οι Διευθυντές των σχολείων οφείλουν να αίρονται στο ύψος των περιστάσεων και όχι να…κωφεύουν, να συγκαλύπτουν ή ακόμη χειρότερα να μεθοδεύουν καταστάσεις! Να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα των περιστάσεων, να λειτουργούν ευσυνείδητα, έντιμα και να καταγγέλλουν ΑΜΕΣΑ! οτιδήποτε ύποπτο πέφτει στην αντίληψή τους, ακόμη και το παραμικρό περιστατικό bullying είτε αφορά σε μαθητή είτε σε συνάδελφό τους καθηγητή. Αλίμονο αν εκείνοι ως ώριμοι εκπαιδευτικοί με πολυετή εμπειρία δεν δύνανται να διαχειριστούν αποτελεσματικά τέτοιου είδους καταστάσεις…αν αδυνατούν για οποιονδήποτε λόγο να πάνε…χθες! στο σπίτι τους…

Επειδή η βασική αγωγή των παιδιών ξεκινά πάντα από το σπίτι, οι γονείς οφείλουν να βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με τα παιδιά, να τους διδάσκουν την πολύτιμη αξία του σεβασμού και της αγάπης στους γύρω τους, να αποθαρρύνουν και να καταδικάζουν τυχόν επιθετικές συμπεριφορές προβάλλοντας στα παιδιά τους σωστά και αξιόλογα πρότυπα. Να είναι στοργικοί και να ενσταλάζουν τις αρετές της αλληλεγγύης, της κατανόησης, της συγχωρητικότητας και της υπομονής.

Δυστυχώς τα περιστατικά bullying στα σχολεία (αλλά και εκτός σχολείων) παρουσιάζουν ραγδαία αύξηση καθημερινά: μαχαιρώματα, χειροδικίες, σοβαροί τραυματισμοί που χρήζουν νοσηλείας ή ακόμη και επείγοντος…χειρουργείου! μόλις χθες σε Γιάννενα και Πάτρα σημειώθηκαν δύο σοβαρά περιστατικά bullying με δύο ανήλικους να καταλήγουν στο νοσοκομείο και μάλιστα ο ένας πρέπει να υποβληθεί σε άμεση χειρουργική επέμβαση…

Το μήνυμα που πρέπει να…αφομοιώσουν και να αποκρυσταλλώσουν οι ανήλικοι ή οι ενήλικοι θύτες είναι ένα: το bullying είναι ειδεχθής εγκληματική ενέργεια και όχι απλά ένα αστείο…

Σοφία Παπανικολάου

 

 

” #OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

0
Γράφει ο Ευθύμιος.
#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 

-#Constantinople:Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …

Χουσειν Γιλμαζ: Οι περισσότεροι Εβραίοι στα οθωμανικά εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Αδριανούπολης και της Κωνσταντινούπολης, άλλαξαν τα ονόματα και τις ταυτότητές τους και υιοθέτησαν τουρκικά ονόματα.
Δασκαλος Καντιρ Μισιρογλου:Η παγκόσμια ονομασία του Κεμαλισμού είναι Σιωνισμός. Στην Τουρκία, ο Σιωνισμός είναι γνωστός ως Κεμαλισμός. Ο Σιωνισμός στοχεύει στην ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους στα παλαιστινιακά εδάφη. Ο Κεμαλισμός άνοιξε το δρόμο για την ίδρυση του Ισραήλ, επιτρέποντας έτσι στον Σιωνισμό να επιτύχει αυτόν τον στόχο. Ο Κεμάλ έφυγε από το πεδίο της μάχης της Παλαιστίνης για να το κάνει αυτό.
Αλεξάντερ Ντούγκιν:Ο τάφος του Σαμπατάι Ζβι στο Ούλτσιν (Μαυροβούνιο). Σήμερα. Κάθε μέρα οι πιστοί φέρνουν καινούργιες πετσέτες για πρωινό πλύσιμο και χρήματα. Νομίζουν ότι είναι ακόμα ζωντανός.
 
-#Iran: Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες δείχνουν ότι «η ηγεσία του Ιράν παραμένει σε μεγάλο βαθμό άθικτη και δεν κινδυνεύει να καταρρεύσει σύντομα» 
4 αμερικανικοί πύραυλοι Patriot που εκτοξεύτηκαν από τα ΗΑΕ δεν κατάφεραν να αναχαιτίσουν εισερχόμενο ιρανικό πύραυλο.
 
Οι επιθέσεις στα σημεία ελέγχου Basji στην Τεχεράνη αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής. Σε όλα τα αστικά κέντρα του Ιράν – υπάρχουν σημεία ελέγχου των Basji, είναι ουσιαστικά ημι-σταθερά σημεία ελέγχου για να κρατούν τον πληθυσμό υπό έλεγχο. Δεν πρόκειται για ΗΠΑ/Ισραήλ που ξεμένουν από στόχους για να χτυπήσουν – προετοιμάζουν το έδαφος για μια πραγματική εξέγερση. Οι Basji χάνουν μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεών τους και τώρα τα σημεία ελέγχου τους θα τους αφήσουν ανοργάνωτους και ανίκανους να καταστείλουν αποτελεσματικά τον πληθυσμό.
 
Το #Safesea Vishnu, ένα αμερικανικό πετρελαιοφόρο, δέχθηκε επίθεση κατά τη διάρκεια της νύχτας κοντά στη #Βασόρα του Ιράκ, σύμφωνα με πληροφορίες από ιρανικά εκρηκτικά σκάφη. • Το πλοίο έπιασε φωτιά μετά την επίθεση • Ένα μέλος του πληρώματος, σύμφωνα με πληροφορίες Ινδός υπήκοος, σκοτώθηκε .
 
Εξάπλωση φωτιάς σε όλες τις δεξαμενές καυσίμων του λιμανιού #Salalah στο #Ομάν, μετά από ιρανική επίθεση με drones.
 
 Το Ιράν έχει τοποθετήσει δώδεκα νάρκες στο Στενό του Ορμούζ, αναφέρει το Reuters.
 
Η Ιρανικη επίθεση της 12ης Μαρτίου 2026 προκάλεσε μεγάλη πυρκαγιά στο #Muharraq,

κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Μπαχρέιν.
#Ντουμπάι – H Emaar δέχτηκε επίθεση στο κτιριο της,η Emaar είναι κατασκευαστική εταιρεία.
Νέες λεπτομέρειες έχουν έρθει στο φως σχετικά με την ιρανική επίθεση με drone σε αμερικανική βάση στο Κουβέιτ στις 1 Μαρτίου 2026,που σκότωσε έξι Αμερικανούς στρατιωτικούς. Περισσότεροι από 60 στρατιώτες τραυματίστηκαν – πολύ περισσότεροι από ό,τι είχε αναφερθεί προηγουμένως. Περίπου 30 από τους τραυματίες νοσηλεύτηκαν με εγκεφαλικά τραύματα και τραύματα από θραύσματα.
Ο διοικητής του Ιρανικούού IRGC τους προειδοποιεί ότι διαθέτουν υποβρύχιους πυραύλους 100 μέτρων/δευτερόλεπτο και είναι έτοιμοι να τους χρησιμοποιήσουν. Ισχυρίζεται ότι «μόνο δύο χώρες τους διαθέτουν – η Ρωσία, ο κατασκευαστής και εμείς».
Χάος στο Τελ Αβίβ από την 37η επίθεση πυραύλων του Ιράν στις 11 Μαρτίου 2026, με φωτιές, συντρίμμια και εκρήξεις.
-#Rojava:Ο ηγέτης του #PYD, Σαλέχ Μουσλίμ, μαρτύρησε  σε νοσοκομείο στη Χεουλέρ, (Ερμπιλ) αφού υπέφερε από χρόνια νεφρικη ανεπαρκεια.Το σωμα επεστρεψε στην Ροζαβα για την κηδεια του.
Η κηδεία και η αποχαιρετιστήρια τελετή για τον ηγέτη Σαλέχ Μουσλίμ θα πραγματοποιηθούν στην πόλη Καμισλί την Παρασκευή 13 Μαρτίου στις 11:00 π.μ. στο Στάδιο 12 Μαρτίου, με τη συμμετοχή του λαού.
Η κυκλοφορία φορτηγών άρχισε να διασχίζει τον διεθνή αυτοκινητόδρομο M4 που συνδέει την πόλη Ταλ Ταμρ με την πόλη του Χαλεπίου, μετά από ένα κλείσιμο που διήρκεσε αρκετά χρόνια.
Οι αμερικανικές δυνάμεις κινουνται στη βάση #Qasrok που συνδέεται με τον διεθνή συνασπισμό βόρεια της Χασακά.
-#Syria:Τρομοκράτες της HTS με επικεφαλής τον «Awad al-Jassem», μαζί με διοικητές από τις λεγόμενες «επίλεκτες δυνάμεις», έχουν ξεκινήσει εκτεταμένες επιχειρήσεις κινητοποίησης στη λωρίδα των συνόρων του Ιράκ. Πληροφορίες δείχνουν ότι αυτές οι δυνάμεις, οι οποίες περιλαμβάνουν επίσης αραβικούς σχηματισμούς και φυλετικές δυνάμεις, βρίσκονται επί του παρόντος σε διάφορα στρατηγικά σημεία, κυρίως στις περιοχές Al-Hawl και Al-Shaddadi στην ύπαιθρο Hasake, στο πλαίσιο προετοιμασίας για οποιαδήποτε πιθανή ανάπτυξη πεδίου.
-#Κurdistan-Iraq: H Αμερικανική βάση στο Ερμπίλ φλέγεται μετα απο χτυπημα.
Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν θέσεις των #PMF όλη μέρα σε αμφισβητούμενες περιοχές..
Στην κουρδική πόλη Κιρκούκ, οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ πραγματοποίησαν αεροπορική επιδρομή σε στρατιωτικό αρχηγείο της Χασντ αλ Σαάμπι (#PMF). Οι μονάδες που σταθμεύουν εκεί αποτελούνται κυρίως από Τουρκομάνους μέλη της Χασντ. Αποτελούν επίσης μέρος των Ειδικών Δυνάμεων της Χασντ. Εκτός από αυτό, αυτές οι μονάδες είναι αυτές που συμμετείχαν στις επιθέσεις κατά της Αυτόνομης Περιφέρειας του Κουρδιστάν, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και πριν από τον τρέχοντα πόλεμο – επιχειρώντας από το Κιρκούκ στις πεδιάδες της Νινευή.
Σημαντικες επιθέσεις εναντίον της Αυτόνομης Περιφέρειας του Κουρδιστάν, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από το Ιράν και τους αντιπροσώπους του στο Ιράκ. Οι εκρήξεις στο Χαουλέρ (Ερμπίλ) ανέρχονται σε τουλάχιστον 15 drones. Ένα από αυτά τα drones αναχαιτίστηκε και συνετρίβη στην αίθουσα εκδηλώσεων της πόλης. Στο Σλεμανί (νότια της πόλης), το αρχηγείο των Πεσμεργκά χτυπήθηκε από τουλάχιστον 2 drones.
Μια #ιταλική βάση στο Ερμπίλ «δέχθηκε επίθεση», αλλά δεν υπήρξαν τραυματισμοί.
-#Rojhilat:Πολλές αναφορές για κουρδικά σπίτια που καταστράφηκαν από αμερικανικές και ισραηλινές βόμβες.
#PKK Ντουράν Καλκάν: «Η συμβουλή μας προς τα κόμματα στο #Rojhilat  (Ανατολικό Κουρδιστάν) είναι να μείνουν μακριά από εθνικιστικές και κρατικιστικές προσεγγίσεις. Ας υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ θα κερδίσουν τον πόλεμο, τι θα αλλάξει;
-#Hellas: Μικρη Σεισμικη δονηση στην κεντρικη Ελλαδα στης 12,14.
-#Egypt:Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η Αίγυπτος αυξάνει αθόρυβα τη στρατιωτική της παρουσία στο Σινά και μετατρέπει την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη ασφαλείας σε ένα σημαντικό στρατιωτικό οχυρό.
-#Turkey: Στην Τουρκία αναπτύσσονται συστήματα THAAD και Patriot για την προστασία των εναέριων χώρων της και την ασφάλεια της βάσης Kurecik που συνδέεται με το ΝΑΤΟ από ιρανικά drones και πυραύλους.
-#Sudan: Οι ένοπλες δυνάμεις του Σουδάν βομβάρδισαν την αγορά «Adikong» στα σύνορα με το Τσαντ στα δυτικά της χώρας χρησιμοποιώντας ένα drone.
-#Lebanon:Η Χεζμπολάχ εξαπέλυσε τη μεγαλύτερη πυραυλική της επίθεση, με πάνω από 100 εκτοξεύσεις, με στόχο τη Χάιφα και άλλες βόρειες περιοχές χθες το βράδυ. Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, σημειώθηκαν αρκετές συγκρούσεις και υπάρχουν αρκετοί τραυματίες.
 
-#Rum-Lebanon: Ο Λιβανέζος βουλευτής Ελίας Τζραϊσάτι εκδιώχθηκε από κατοίκους της Αλ-Κλάγια, κατηγορούμενος για υποστήριξη της Χεζμπολάχ και συνεισφορά στον πόλεμο που πλήττει τη χώρα.
Μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στόχευσε σκηνές που στέγαζαν εκτοπισμένους στην περιοχή Ραμλέτ αλ-Μπάιντα της Βηρυτού. Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας του Λιβάνου, επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν και 21 άλλοι τραυματίστηκαν.
-#Israel:Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος στο Reuters: Δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα στο Ισραήλ ότι ο πόλεμος θα οδηγήσει στην ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος στο Ιράν.
Συντρίμμια από αναχαιτισμένο ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο έπεσαν κοντά στη Χάιφα.
-#Iraq:Οι PMF του Ιράκ έγιναν στόχος εκτεταμένων αεροπορικών επιδρομών στις επαρχίες Κιρκούκ και Άνμπαρ νωρίς την Πέμπτη, σκοτώνοντας τουλάχιστον 30 μαχητές και τραυματίζοντας δεκάδες, ανέφεραν πηγές ασφαλείας, καθώς οι ΗΠΑ εντείνουν τις επιθέσεις τους εναντίον πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από την Τεχεράνη.
-#Rum_Pontos: Η Ουκρανία επιχείρησε επίθεση στους αγωγούς φυσικού αερίου της Τουρκίας και του Blue Stream στη Μαύρη Θάλασσα. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, 10 ουκρανικά επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη καταστράφηκαν πάνω από έναν σταθμό συμπίεσης που τροφοδοτούσε με φυσικό αέριο τον αγωγό TurkStream. Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, δεν προκλήθηκαν ζημιές στον σταθμό.
#Trabzon (Tραπεζουντα) .Η Λίνα, μια 10χρονη κοπέλα που είναι η πρώτη στον κόσμο στα μαθηματικά, είπε: «Ξεκίνησα να κάνω πράξεις όπως η πρόσθεση και η αφαίρεση όταν ήμουν 3 ετών. Στο μέλλον, θέλω να κερδίσω ένα βραβείο Νόμπελ και να γίνω εισαγγελέας».
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

«Δεν τραβάει» το αμερικανο-ισραηλινό σχέδιο για πτώση εκ των έσω του ιρανικού καθεστώτος: Οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ εκτιμούν ότι παραμένει σταθερό παρά τους βομβαρδισμούς

0

Οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ εκτιμούν ότι η ηγεσία του Ιράν παραμένεισε μεγάλο βαθμό άθικτη και δεν αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο κατάρρευσης, παρά τους εντατικούς βομβαρδισμούς από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, σύμφωνα με τρεις πηγές που επικαλείται το Reuters.

Όπως ανέφερε μία από τις πηγές, μια «πληθώρα» εκθέσεων πληροφοριών συγκλίνει στην εκτίμηση ότι «το καθεστώς δεν κινδυνεύει άμεσα να καταρρεύσει» και εξακολουθεί να διατηρεί τον έλεγχο του πληθυσμού. Οι πηγές μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας λόγω της ευαισθησίας των πληροφοριών.

Η πιο πρόσφατη σχετική έκθεση, σύμφωνα με το Reuters, ολοκληρώθηκε τις τελευταίες ημέρες.

Πολιτικές πιέσεις στις ΗΠΑ για το τέλος του πολέμου

Η εκτίμηση αυτή έρχεται τη στιγμή που αυξάνονται οι πολιτικές πιέσεις στις ΗΠΑ λόγω της ανόδου των διεθνών τιμών πετρελαίου και της παρατεταμένης στρατιωτικής σύγκρουσης.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση από το 2003 ενδέχεται να ολοκληρωθεί «σύντομα». Ωστόσο, η επίτευξη μιας συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου θεωρείται δύσκολη όσο η σκληροπυρηνική ηγεσία της Τεχεράνης παραμένει στην εξουσία.

Οι πληροφορίες υπογραμμίζουν επίσης ότι η ιρανική θεοκρατική ηγεσία εμφανίζεται ακόμη συνεκτική, παρά τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε την πρώτη ημέρα των αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων στις 28 Φεβρουαρίου.

Νέα ηγεσία στο Ιράν μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ

Μετά τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ, η Assembly of Experts, σώμα σιιτών κληρικών που έχει την αρμοδιότητα επιλογής του ανώτατου ηγέτη, όρισε τον γιο του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ως νέο επικεφαλής της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Παρά τις απώλειες στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ιράν –μεταξύ αυτών και ανώτερους διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης– οι αμερικανικές εκθέσεις πληροφοριών αναφέρουν ότι οι δυνάμεις αυτές εξακολουθούν να ελέγχουν τη χώρα.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι φέρονται επίσης να αναγνωρίζουν σε ιδιωτικές συζητήσεις ότι δεν υπάρχει βεβαιότητα πως ο πόλεμος θα οδηγήσει τελικά στην πτώση της ιρανικής κυβέρνησης.

Πώς θα μπορούσε να ανατραπεί το καθεστώς

Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Reuters, μια πιθανή ανατροπή της ιρανικής ηγεσίας θα απαιτούσε πιθανότατα χερσαία στρατιωτική επιχείρηση, ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες για μαζικές διαδηλώσεις στο εσωτερικό της χώρας.

Η αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο αποστολής στρατευμάτων στο Ιράν, ωστόσο δεν έχει ληφθεί ακόμη σχετική απόφαση.

Αμφιβολίες για τον ρόλο των κουρδικών οργανώσεων

Παράλληλα, πρόσφατες αναφορές πληροφοριών των ΗΠΑ εκφράζουν αμφιβολίες για το κατά πόσο κουρδικές ένοπλες οργανώσεις μπορούν να αποτελέσουν αξιόπιστη δύναμη πίεσης κατά της Τεχεράνης.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι κουρδικές οργανώσεις του Ιράν που εδρεύουν στο Ιρακινό Κουρδιστάν δεν διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό και τη στρατιωτική ισχύ για να αντιμετωπίσουν τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας.

Ο ηγέτης του Κόμματος Κομάλα του Ιρανικού Κουρδιστάν, Αμπντουλλά Μοχτάντι, υποστήριξε πάντως ότι δεκάδες χιλιάδες νέοι στο Ιράν θα μπορούσαν να εξεγερθούν εναντίον της κυβέρνησης αν λάμβαναν υποστήριξη από τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο πρόεδρος Τραμπ έχει ήδη απορρίψει το ενδεχόμενο να στηριχθούν οι κουρδικές ομάδες για στρατιωτική δράση εντός του Ιράν.

Η Τουρκία απειλεί για την «αποστρατιωτικοποίηση» και αποκαλύπτει ότι το θέμα έθεσε ο Ερντογάν στον Μητσοτάκη

0

Η Τουρκία δεν αφήνει στην άκρη τις επιδιώξεις της έναντι της Ελλάδας ούτε εν μέσω κρίσης στο Ιράν. Η Άγκυρα που έχει δείξει ότι κάνει τις κρίσεις ευκαιρία, θέτει με απειλητικό τρόπο το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών με αφορμή τη μεταφορά Patriot στην Κάρπαθο. Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας μέσω «πηγών» απειλεί την Ελλάδα και αποκαλύπτει ότι το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών τέθηκε από τον Ερντογάν στον Μητσοτάκη, προφανώς στη τελευταία τους συνάντηση στην Τουρκία. Οι «πηγές» του τουρκικού υπουργείου Άμυνας λένε ότι «το θέμα αυτό εκφράστηκε και από το ανώτατο επίπεδο του κράτους μας».

Οι σχετικές απειλές συνοδεύονται και από χάρτη στον οποίο αποτυπώνονται τα τουρκικά «επιχειρήματα» για τα νησιά του Αιγαίου, για τα οποία απαιτούν την αποστρατιωτικοποίηση τους.

Τι λένε οι Τούρκοι:

«Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (MSB) προειδοποίησε! Οι δραστηριότητες της Ελλάδας παραβιάζουν το νόμο και βλάπτουν τις γειτονικές-συμμαχικές μας σχέσεις.

Πηγές του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ανέφεραν τα εξής για το θέμα:

«Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μεταβιβάστηκαν στην Ελλάδα με τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923 και τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, με την προϋπόθεση ότι θα παραμείνουν σε μη στρατιωτικό καθεστώς. Η Λήμνος (Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης) και τα νησιά Κέρπε (Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού) είναι νησιά που θα έπρεπε να έχουν μη στρατιωτικό καθεστώς. Το μη στρατιωτικό καθεστώς ρυθμίζεται ως βασική προϋπόθεση των συνθηκών.

Επομένως, η παραβίαση του μη στρατιωτικού καθεστώτος προκαλεί θεμελιώδη παραβίαση και αυτές οι προσπάθειες τετελεσμένου γεγονότος δεν έχουν νομικά ως αποτέλεσμα τη μονομερή λήξη του μη στρατιωτικού καθεστώτος. Το θέμα αυτό εκφράστηκε και από το ανώτατο επίπεδο του κράτους μας.

Οι προσπάθειες της Ελλάδας να παραβιάσει το καθεστώς των νησιών, σε αντίθεση με τις δεόντως συναφθείσες συμφωνίες, είναι και παράνομες και βλάπτουν τις σχέσεις γειτονίας-συμμαχίας μας. Είναι απαράδεκτο να συμβαίνουν τέτοιες καταστάσεις μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ ενόψει των συνεχιζόμενων κρίσεων ασφαλείας στη γεωγραφία μας. «Εκφράζουμε ότι δεν αποδεχόμαστε τις προσπάθειες της Ελλάδας που δεν εξυπηρετούν τον πραγματικό σκοπό και στοχεύουν να μετατρέψουν τις κρίσεις στην περιοχή μας σε ευκαιρία και ότι έχουμε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση».

https://www.militaire.gr/i-toyrkia-apeilei-gia-tin-apostratiotikopoiisi-kai-apokalyptei-oti-to-thema-ethese-o-erntogan-ston-mitsotaki/

The War Turkey Did Not Want

1

Ποιός εἶναι ὁ στόχος τοῦ πολέμου;

0

Λήξη θέλει ὁ Τράμπ, παράταση ὁ Νετανυάχου – Σέ δίλημμα ὁ πλανητάρχης μεταξύ Ἀράβων καί Ἰσραηλινῶν – Ἡ Οὐάσιγκτων θέλει ἀπεμπλοκή πρίν πληγεῖ ἡ οἰκονομία της, τό Τέλ ἈΒίβ ἐπιμένει σέ ἀλλαγή καθεστῶτος

ΟΛΑ τά στρατηγικά δεδομένα πού εἶχε στήν διάθεσή του ὁ Ντόναλντ Τράμπ πρίν ἀπό τήν κήρυξη τοῦ πολέμου στό Ἰράν συνηγοροῦσαν γιά τό ἀντίθετο: οἱ μυστικές ὑπηρεσίες μέ ἀπόρρητο σημείωμά τους, πού διέρρευσε στόν ἀμερικανικό Τύπο, προειδοποίησαν ὅτι ἡ πτώση τοῦ θεοκρατικοῦ καθεστῶτος εἶναι ἐξαιρετικά δύσκολο ἐγχείρημα. Τό φιλελεύθερο ρεῦμα πού ὑπάρχει στίς τάξεις τῆς ἰρανικῆς κοινωνίας εἶναι μέν ὑπαρκτό, ἀλλά γιά τήν ὥρα μειοψηφικό, οἱ «μουλάδες» εἶναι ἀκόμη καί τώρα πλειοψηφία. Καί σέ κάθε περίπτωση ἕνα νέο καθεστώς πού θά ἐγκαθιδρυόταν μετά ἀπό ἀνατροπή τοῦ ὑπάρχοντος θά ἦταν ὡς «ξενοκίνητο» περισσότερο ἀντιπαθές στήν κοινωνία ἀπό τό ἀπερχόμενο.

Ὁ στρατός τῶν ΗΠΑ ἐπίσης προειδοποίησε μέ διαρροές ὅτι ἐπιχειρησιακά τό σχέδιο θά συναντήσει μεγάλες δυσκολίες. Τό δέ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ ἐπέμβαση γίνεται γιά τήν καταστροφή τοῦ πυρηνικοῦ ὁπλοστασίου τῶν ΗΠΑ ἦταν ἰσχυρό μέν ἀλλά καί εὐάλωτο δέ, καθώς μέ βάση τίς δημόσιες δηλώσεις πού ἔγιναν πέρυσι ἀπό Ἀμερικανούς ἀξιωματούχους μετά τόν πόλεμο τῶν δώδεκα ἡμερῶν τό ὁπλοστάσιο αὐτό …καταστράφηκε.

Ἐάν ἐξαιρέσει κανείς λοιπόν τήν συμμαχία ἐσωτερικοῦ χαρακτῆρα πού οἰκοδόμησε ὁ Πρόεδρος Τράμπ στίς ΗΠΑ μέ τό κατά Ἀϊζενχάουερ «ἀμυντικό καί βιομηχανικό σύμπλεγμα» τῶν ΗΠΑ καί μέ τό λόμπυ τῆς πανίσχυρης Ἑβραϊκῆς Κοινότητας πού στό παρελθόν λοξοκοίταζε πρός τούς «Δημοκρατικούς», καί τό μακροπρόθεσμο σχέδιο τῆς ἐνεργειακῆς ἀπομόνωσης τῆς Κίνας, ἐγείρεται μέ ἔνταση τό ἐρώτημα: Μέ ποιό στόχο μπῆκαν οἱ ΗΠΑ σέ αὐτόν τόν πόλεμο; Ποιός ὁ στόχος τοῦ πολέμου; «Τό νά διαλυθεῖ ἡ ἀνθρωπότητα γιά νά ἀποφύγει ποινικές περιπλοκές ἕνας πρωθυπουργός δέν εἶναι στόχος πάντως», μᾶς σχολίασε ἔγκυρη πηγή ἐκεῖθεν τοῦ Ἀτλαντικοῦ πού θέλει νά διατηρήσει τήν ἀνωνυμία της.

Τόν πόλεμο αὐτόν τόν θέλουν σίγουρα δύο κράτη. Τό Ἰσραήλ καί τό Ἰράν. Πιθανῶς ὀλίγον καί ὁ Πρόεδρος Πούτιν, γιατί ἀναγκάζει τήν Δύση νά σκεφτεῖ τήν πιθανότητα μερικῆς ἄρσης τῶν κυρώσεων κατά τοῦ ρωσσικοῦ πετρελαίου καθώς καί τήν πιθανότητα αὔξησης τῶν πωλήσεών του πρός τήν Κίνα.

Τό Ἰσραήλ τόν θέλει, γιατί ἀντιμετωπίζει μακροχρόνιο πρόβλημα ἀσφαλείας ἀπό τό Ἰράν καί οἱ ἐπιτυχίες τῶν μυστικῶν του ὑπηρεσιῶν μέσα στήν Τεχεράνη ἀλλά καί ἔξω ἀπό αὐτήν (ἐξολόθρευση ἡγέτη τῆς Χεζμπολλάζ Νασράλα καί ἡγέτη τῆς Χαμάς) τό ἐνεθάρρυναν νά συνεχίσει τό σχέδιο ἐξόντωσης ὅλης τῆς σκληροπυρηνικῆς ἰρανικῆς ἡγεσίας.

Τό Ἰράν, γιατί μετά τόν περυσινό πόλεμο τῶν δώδεκα ἡμερῶν στόν ὁποῖο ὑποχώρησε τακτικά, μοιάζει κάθε μέρα πού περνᾶ νά ἔχει προετοιμαστεῖ συστηματικά γιά αὐτήν τήν ἐπίθεση τοῦ Ἰσραήλ μέ τήν συναίνεση τῶν ΗΠΑ. Διάχυσε μέ βομβαρδιμούς τό κόστος τοῦ πολέμου σέ ὅλες τίς ἀραβικές χῶρες πού διέκοψαν τήν παραγωγή τους γιά νά πιέσουν τίς ΗΠΑ νά λάβουν ἀποφάσεις. Ὁ στρατός του ἀκολουθῶντας τό «μωσαϊκό δόγμα» τῶν ἀκέφαλων ἡγεσίας αὐτόνομων ὁμάδων σχεδιάστηκε γιά νά προκαλεῖ κτυπήματα σέ κενό ἐξουσίας, ἄνευ ἄνωθεν ἔγκρισης. Ἡ νέα ἡγεσία πού ἀνεδείχθη εἶναι παράγωγο τῆς προηγούμενης, κληρονόμος της, καί ἄν πιστέψουμε τόν ὑπουργό Ἐξωτερικῶν Ρούμπιο φανατικότερη ἀπό τήν ἀπερχόμενη. Μέσα σέ αὐτό τό πλαίσιο ἄρχισαν νά διαφαίνονται δειλά-δειλά τά πρῶτα προβλήματα πού προκύπτουν ἀπό τίς διαφορετικές προσεγγίσεις καί προτεραιότητες πού ἔχουν σέ αὐτόν τόν πόλεμο οἱ δύο σύμμαχοι: Ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ κ. Τράμπ καί ὁ Πρωθυπουργός τοῦ Ἰσραήλ κ. Νετανυάχου.

Ὁ πρῶτος βιάζεται νά «νικήσει» και λογικά νά βγεῖ ἀπό τό κάδρο τό συντομότερο δυνατόν πρίν οἱ συνέπειες τοῦ πολέμου ἀγγίξουν τήν οἰκονομία τῶν ΗΠΑ στό ἐσωτερικό της καί πρίν ἀκουμπήσουν καί τό κῦρος τοῦ ἴδιου. Ὅσο περισσότερο μείνει τόσο θέτει σέ διακινδύνευση τό κεφάλαιο πού σχημάτισε μέ τήν σύλληψη τοῦ Μαδοῦρο, τόν ἔλεγχο τῆς διώρυγας τοῦ Παναμᾶ, τίς διαγραφόμενες ἐξελίξεις στήν Κούβα καί τήν Γροιλανδία.

Ἡ ἐντύπωση ὅτι ἡ Ἀμερική ἐπιστρέφει στιβαρή στό παιχνίδι τῆς ἰσχύος καί γίνεται ξανά σεβαστή ἀντιμετωπίζει τόν κίνδυνο νά τιναχθεῖ στόν ἀέρα ἄν δέν καταφέρει νά ἀνατρέψει ἤ νά ἐξοντώσει ἐντός ἡμερῶν τήν νέα σκληροπυρηνική ἡγεσία τοῦ Ἰράν. Τόν κατά Ρούμπιο «Δωδέκατο Ἰμάμη» Χαμενεΐ. Ἐφ’ ὅσον τό ἐπιτύχει, ὅλη ἡ δόξα θά ἀποδοθεῖ στόν Πρόεδρο Τράμπ πού ἀναδεικνύεται σέ φυσικό ἡγέτη τῆς Δύσης ἀπέναντι σέ ἀνελεύθερα καθεστῶτα, ἀριστερά, σοσιαλιστικά καί ἰσλαμικά.

Ἐάν ἀποτύχει ὅμως, τό Βατερλώ μέσα στούς κόλπους τῆς Δύσης ἀλλά καί στόν κόσμο ὁλόκληρο θά εἶναι καταστροφικό. Μιά ἡγεσία πού λεονταρίζει καί ἀποτυγχάνει στούς στόχους της, θά μικρύνει τό ἐκτόπισμα τῶν ΗΠΑ στόν 21ο αἰῶνα. Κατά τοῦτο οἱ προσεχεῖς δέκα μέρες δέν εἶναι ἁπλῶς κρίσιμες γιά τόν πόλεμο. Εἶναι κρίσιμες γιά τό ἀποτύπωμα τῆς ὑπερδύναμης στόν πλανήτη.

Γι’ αὐτό καί ὁ Πρόεδρος Τράμπ θά ἀπαιτηθεῖ νά λάβει ἐπώδυνες ἀποφάσεις ἀκόμη καί ἀπέναντι στόν σύμμαχό του γιά χάρη τοῦ ὁποίου ἔχει ξοδέψει πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο. Ὁ πολυετής μακρόσυρτος πόλεμος πού ἐπιδιώκουν ὡς φαίνεται ἀπό τίς δηλώσεις τους οἱ «Φρουροί τῆς Ἐπανάστασης» δέν εἶναι ὁ κατάλληλος δρόμος γιά νά ἐπιστρέψει ἡ Ἀμερική ξανά. Τό ἀντίθετο. Μιά τέτοια Ἀμερική θά θυμίσει Μπάιντεν: Θά σκοντάφτει κυριολεκτικά καί μεταφορικά καί αὐτό εἶναι τό τελευταῖο πού ἐπιθυμεῖ ὁ Πρόεδρος Τράμπ. Τόσα μαθήματα πού ἔλαβε στό Ἰράκ, στό Ἀφγανιστάν, στίς χῶρες τῆς Ἀραβικῆς Ἄνοιξης πρέπει νά λένε κάτι στήν ἀμερικανική διπλωματία καί αὐτό εἶναι τό ἑξῆς: ἡ στάθμιση τῆς δημοκρατίας, τῆς θρησκείας καί τῆς ζωῆς στήν Ἀνατολή εἶναι διαφορετική ἀπό τήν Δύση, καί αὐτό δίδει πλεονέκτημα στά ἀνελεύθερα καθεστῶτα πού ἐμπλέκονται στόν πόλεμο.

Στήν Δύση ἡ δημοκρατία ἔχει τεράστια ἀξία, στήν Ἀνατολή ἔχει σχετική –ἄν ὄχι μηδαμινή. Τό ἀντελήφθη ὁ Ρόμπερτ Κάπλαν καί τό γράφει στήν «Ἐπερχόμενη Ἀναρχία» γιά τήν ἀποτυχία τῆς Ἀραβικῆς Ἄνοιξης : «Μᾶς ζητοῦσαν ψωμί καί τούς δίναμε ψῆφο». Στήν Ἀνατολή ἡ θρησκεία ἔχει μεγαλύτερη ἀξία ἀπό τήν Δύση γι’ αὐτό καί τά καθεστῶτα μέ παραλλαγές (Ἰράν, Τουρκία) στερεώνονται χάρη σέ αὐτήν.

Ἡ Ἀνατολή προβάλλει ἀπέναντι στόν κοσμικό φιλελευθερισμό τό Ἰσλάμ, ἀλλοῦ πιό μετριοπαθές καί ἀλλοῦ πιό ριζοσπαστικό ὡς τήν νέα ἀντιδυτική ἰδεολογία. Ὡς τόν νέο «κομμουνισμό». Τά καθεστῶτα ἀντέχουν γιατί ἔχουν ἀναγάγει τό Κοράνι καί τίς ποικιλώνυμες ἑρμηνεῖες του σέ «Νέο Κεφάλαιο» τοῦ Μάρξ. Ὡς τό «ἱερό κείμενο» τῶν ἀδικημένων ἀπό τήν «παρηκμασμένη» Δύση.

Στήν Ἀνατολή, τέλος, ἔχει ἄλλη ἀξία ἡ ἀνθρώπινη ζωή. Στήν Δύση ἡ ἀπώλεια τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς λογίζεται ὡς πολιτικός κόστος γιά τίς κυβερνήσεις. Χάνεις ψήφους. Στήν Ἀνατολή λογίζεται ὡς «δόξα» γιά τόν «μάρτυρα» πού ἀποθεώνεται ἀπό τήν κοινωνία. Κερδίζεις ἐπιρροή. Ἕναν τόσο ἀσύμμετρα ἀξιακά πόλεμο ἡ Δύση μπορεῖ νά τόν κερδίσει μόνο μέ ἀνταρτοπόλεμο καί βόμβες στά καταφύγια πού κρύβονται οἱ μουλάδες καί ὄχι μέ στρατεύματα στό πεδίο. Ἀλλά καί πάλι τό ἐρώτημα παραμένει: Πόλεμος γιά ποιόν στόχο;

estianews.gr

Σε πανικό ο Β.Όρμπαν: «Ουκρανοί απειλούν την οικογένειά μου, τα παιδιά και τα εγγόνια μου»

0

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός φαίνεται να μιλά στο τηλέφωνο με τις κόρες του

Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν, σε βίντεο που δημοσιοποίησε το βράδυ της Τετάρτης (11/3/2026), κατηγόρησε Ουκρανούς ότι σχεδίαζαν επίθεση εναντίον της οικογένειάς του, εν μέσω κλιμακούμενης πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Βουδαπέστης και Κιέβου.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός εμφανίζεται να μιλά στο τηλέφωνο με τις κόρες του, αναφερόμενος σε απειλές που, όπως υποστηρίζει, προέρχονται από την Ουκρανία.

«Είμαι σίγουρος ότι θα δείτε στις ειδήσεις ότι οι Ουκρανοί απείλησαν όχι μόνο εμένα αλλά και εσάς», ακούγεται να λέει, εμφανώς συγκινημένος. «Τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου… Πρέπει να το πάρουμε σοβαρά, αλλά δεν πρέπει να φοβηθούμε».

Σύμφωνα με τον Guardian, ο Όρμπαν αναφερόταν πιθανώς σε δηλώσεις του Χριχόρι Ομελτσένκο, πρώην πολιτικού που είχε υπηρετήσει τη δεκαετία του 1990 στην ουκρανική υπηρεσία ασφαλείας SBU.

Σε τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, ο Ομελτσένκο υποστήριξε ότι ομάδες πολιτών θα μπορούσαν να στοχοποιήσουν τον Ούγγρο πρωθυπουργό εάν δεν αλλάξει τη στάση του απέναντι στην Ουκρανία.

Την ένταση είχε ήδη πυροδοτήσει δήλωση του προέδρου της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος, αναφερόμενος στον Όρμπαν, είχε πει ότι θα μπορούσε να «δώσει τη διεύθυνση αυτού του προσώπου στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις».

Οι δηλώσεις αυτές φέρεται να προκάλεσαν ανησυχία σε Ευρωπαίους συμμάχους, οι οποίοι ζήτησαν από τον Ουκρανό πρόεδρο να μετριάσει τη ρητορική του.

Οι σχέσεις της Ουγγαρίας με την Ουκρανία παραμένουν εδώ και καιρό τεταμένες, καθώς ο Όρμπαν θεωρείται ο πιο φιλορώσος μεταξύ των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η αντιπαράθεση έχει αποκτήσει και έντονη εσωτερική πολιτική διάσταση, καθώς δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Ούγγρο πρωθυπουργό να υπολείπεται έως και κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες του βασικού αντιπάλου του, Πέτερ Μαγιάρ, ενόψει των κοινοβουλευτικών εκλογών του επόμενου μήνα.

Η τελευταία κλιμάκωση στις σχέσεις Βουδαπέστης και Κιέβου ξεκίνησε όταν η Ουκρανία ανακοίνωσε ότι θα χρειαστούν αρκετές εβδομάδες για την επισκευή αγωγού πετρελαίου που μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο στην Ουγγαρία, ο οποίος φέρεται να υπέστη ζημιές από ρωσική επίθεση με drone.

Σε απάντηση, ο Όρμπαν άσκησε βέτο σε νέα πακέτα κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Ρωσίας, καθώς και σε πρόσθετο δάνειο ύψους 90 δισ. ευρώ προς την Ουκρανία.

Η ένταση κορυφώθηκε την περασμένη Παρασκευή, όταν η ουγγρική αντιτρομοκρατική αστυνομία κατέσχεσε φάλαγγα δύο τεθωρακισμένων οχημάτων που ανήκαν στην ουκρανική κρατική τράπεζα Oschadbank και συνέλαβε επτά Ουκρανούς που τα συνόδευαν, σε μια κίνηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στο Κίεβο.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/se-paniko-o-v-ormpan-oukranoi-apeiloun-tin-oikogeneia-mou-ta-paidia-kai-ta-eggonia-mou-vinteo/