Julian RyallΤο νέο σύστημα, που αναμένεται να αναπτυχθεί το 2024, θα σαρώσει την τεράστια αποκλειστική οικονομική ζώνη της Ιαπωνίας και θα επισημάνει κάθε ύποπτη δραστηριότητα στην ακτοφυλακή
Η τεχνολογία θα του επιτρέψει να παρακολουθεί καλύτερα τα αμφισβητούμενα νησιά Diaoyu/Senkaku, την παράνομη αλιευτική δραστηριότητα και τα σκάφη της Βόρειας Κορέας για την επιβολή κυρώσεων.
Η Ιαπωνία αναπτύσσει ένα σύστημα θαλάσσιας επιτήρησης που θα χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη (AI) και προηγμένες δορυφορικές τεχνολογίες για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση ξένων πλοίων που ύποπτα λειτουργούν κοντά στα νερά της ή εισβάλλουν στο έδαφός της.
Η κυβέρνηση προβλέπει αρχικά 450 εκατομμύρια γιεν (4,1 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) για το έργο στο πλαίσιο του τρίτου συμπληρωματικού προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2020, με τις εταιρείες τεχνολογίας να καλούνται να υποβάλουν προτάσεις για το σύστημα.
Ένας αναλυτής είπε ότι το Τόκιο δυσκολεύεται να παρακολουθεί τα πλοία που εισέρχονται παράνομα στην τεράστια έκταση του ωκεανού.
“Οι πόροι της Ιαπωνίας είναι υπερβολικά μεγάλοι επειδή έχει τόσο μεγάλη ποσότητα νερού για να καλύψει”, δήλωσε ο Garren Mulloy, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Daito Bunka.
Η αποκλειστική οικονομική ζώνη της Ιαπωνίας (ΑΟΖ) καλύπτει περισσότερα από 1,47 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα του Ειρηνικού και είναι η όγδοη μεγαλύτερη στον κόσμο. Τα ωκεάνια εδάφη της είναι πάνω από 11 φορές η χερσαία έκταση της χώρας.
«Αν προσπαθούσαν να καλύψουν τόσο ανοιχτό ωκεανό με περιπολικά πλοία, αεροσκάφη ή ακόμη και δορυφόρους ή μη επανδρωμένα αεροσκάφη, θα ήταν απίστευτα δύσκολο και όχι πολύ αποτελεσματική χρήση των πόρων», είπε στην This Week in Asia.
“Όμως, η πρόοδος στην τεχνητή νοημοσύνη τα τελευταία χρόνια σημαίνει ότι είναι πλέον σε θέση να σαρώσουν πολλές χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα του ωκεανού ανιχνεύοντας ανωμαλίες”, δήλωσε ο Mulloy.
Η τεχνολογία θα επιτρέψει στην ακτοφυλακή και, ενδεχομένως, στις Δυνάμεις Αυτοάμυνας, να εστιάσουν τις προσπάθειές τους πολύ πιο κοντά σε έναν μικρό αριθμό ύποπτων σκαφών σε μια εποχή που οι προκλήσεις για την κυριαρχία της Ιαπωνίας αυξάνονται.
Ο κύριος τομέας ανησυχίας για το Τόκιο, είπε ο Mulloy, είναι τα νησιά της Περιφέρειας Οκινάουα που η Κίνα ισχυρίζεται ότι της ανήκουν και αναφέρεται ως αρχιπέλαγος Diaoyu, αλλά η Ιαπωνία γνωρίζει ως Senkakus.
Έχουν γίνει επανειλημμένες εισβολές στα νερά των ακατοίκητων νησιών. Τα σκάφη της κινεζικής ακτοφυλακής εντοπίστηκαν κοντά τους για 157 συνεχόμενες ημέρες έως τις 19 Ιουλίου, το μεγαλύτερο διάστημα χωρίς διακοπή από τότε που αγοράστηκε το έδαφος από τους ιδιώτες ιδιοκτήτες του τον Σεπτέμβριο του 2012.
Η Ιαπωνία είναι επίσης πιθανό να χρησιμοποιήσει το σύστημα για την παρακολούθηση βορειοκορεατικών και άλλων σκαφών που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές αντικειμένων που απαγορεύονται από τις κυρώσεις των Ηνωμένων Εθνών στην Πιονγκγιάνγκ, με τον Μούλοι να προσθέτει ότι το Τόκιο «θέλει να είναι το πρώτο και το κέντρο της διεθνούς προσπάθεια ενάντια στα πλοία που καταστρέφουν τις κυρώσεις ».
Ένας άλλος τομέας που θα επωφεληθεί από το σύστημα θα είναι οι προσπάθειες αντιμετώπισης παράνομων επιχειρήσεων από ξένα αλιευτικά σκάφη. Έχει σημειωθεί απότομη αύξηση του αριθμού των βορειοκορεατικών και κινεζικών σκαφών που εντοπίστηκαν στην ακτή Yamato, ένα πλούσιο αλιευτικό πεδίο εντός της ιαπωνικής ΑΟΖ.
Το Τόκιο έχει εκδώσει εντολές αποκλεισμού σε 80 κινεζικά αλιευτικά σκάφη για τα οποία υπάρχουν υπόνοιες ότι δραστηριοποιούνται παράνομα στα ιαπωνικά ύδατα τους πρώτους τέσσερις μήνες του έτους, με το ετήσιο σύνολο να αναμένεται να ξεπεράσει τις 138 παραγγελίες που εκδόθηκαν πέρυσι.
Και ενώ η παρακολούθηση αεροσκαφών που πλησιάζουν στον εναέριο χώρο της Ιαπωνίας με τεχνητή νοημοσύνη και δορυφόρους είναι πιο περίπλοκη, λόγω των ταχυτήτων με τις οποίες ταξιδεύουν και της μεγαλύτερης ευελιξίας τους, εμπειρογνώμονες όπως ο Mulloy προβλέπουν ότι η Ιαπωνία θα προσπαθήσει να ενισχύσει το νέο της σύστημα παρακολούθησης για να εντοπίσει και τις αερομεταφερόμενες απειλές.
Της Πωλίνας Άνιφτου, Αναλύτριας Ιράν, Κεντρικής Ασίας, Μ. Ανατολής
ήταν τμήμα του Ιράν και μάλιστα το τελευταίο του κομμάτι η Χεράτ στο νότιο- δυτικό μέρος δόθηκε στους Άγγλους που διοικούσαν το Αφγανιστάν μέχρι το 1919, με την Συμφωνία των Παρισίων μεταξύ Περσικής και Βρετανικής Αυτοκρατορίας μόλις το 1857, διαφυλάσσοντας μάλιστα το δικαίωμα στους Ιρανούς βάσει του άρθρου (7) να επεμβαίνουν στο Αφγανιστάν αν τα σύνορα ή τα συμφέροντα του Ιράν παραβιαστούν, οπότε σήμερα το Ιράν έχει ακόμα νομότυπα δικαίωμα επέμβασης στο Αφγανιστάν. Η τελευταία δυναστεία στο Αφγανιστάν των Barakzai (1826–1973) έπεσε 6 χρόνια πριν εκδιωχθεί ο Σάχης του Ιράν, και μάλιστα βάσει του δόγματος της Περιφέρειας της δεκαετίας του 1950 εκλήθη το Ισραήλ, το Ιράν, το Ιράκ και το Αφγανιστάν να ακολουθήσουν τα βήματα του Κεμάλ Ατατούρκ και οι μεν ισλαμικές χώρες μέσω των μοναρχιών να οδηγηθούν σε μοντέλα εκδυτικοποίησης μακριά από το Ισλάμ, και ο δε Γκουριόν στο Ισραήλ να δημιουργήσει ένα κράτος για Εβραίους, αλλά όχι θεοκρατικό. Οι πιο πάνω προσπάθειες απέτυχαν βέβαια γιατί το Ιράκ εκδίωξε τον βασιλιά το 1958, το Αφγανιστάν το 1973, το Λικούντ ανέβηκε στην εξουσία του Ισραήλ το 1977 και κινήθηκε κρατιστικά και θεοκρατικά, και ο Σάχης εκδιώχθηκε το 1979 από το Ιράν δια της Ισλαμικής Επανάστασης. Και όλα αυτά για να επιβεβαιώσουν ότι όλη η Μέση Ανατολή και η Ευρασία μέχρι και την εκδίωξη το 1992 της κομμουνιστικής κυβέρνησης Νατζιμπουλάχ στο Αφγανιστάν κινείτο στη σφαίρα του μη διαχωρισμού θρησκείας και κράτους, που μέχρι σήμερα υπάρχει με μόνη εξαίρεση το Ιράκ όπου αυτό έγινε κατορθωτό επί Σαντάμ Χουσείν, για λόγους ελέγχου αλλά και λόγω του ότι η Βαγδάτη αποτελούσε το κέντρο εμπορίου της περιοχής και ήτο πλούσια και της άμεσης σύνδεσής της σιδηροδρομικά με την Ευρώπη από τις αρχές του 1900 από όπου και επηρεαζόταν.
Οι Ταλιμπάν δε εμφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στο νότιο Αφγανιστάν στην περιοχή της Κανταχάρ κοντά στα σύνορα του Πακιστάν, ώστε να κινηθούν εναντίον της κομουνιστικής κυβέρνησης και να ιδρύσουν ένα Ισλαμικό Εμιράτο στα πρότυπα της Σαουδικής Αραβίας. Οι κακές γλώσσες λένε πως οι Ταλιμπάν ήταν και παραμένουν δημιούργημα των Μυστικών Υπηρεσιών του Πακιστάν που την δεκαετία του 1980 για να ανατρέψουν την προέλαση της ΕΣΣΔ δημιούργησαν την Συμμαχία ΗΠΑ- Σαουδικής Αραβίας- Πακιστάν, εκπαίδευσαν τους Παστούν που κατά κύριο λόγο βρίσκονται στα νότια σύνορα του Αφγανιστάν ώστε να ελέγξουν την χώρα. Από την άλλη οι Ταλιμπάν δεν έτυχαν υποστήριξης από το Ιράν του Χομεϊνί, που τους θεωρούσε βίαιους και όργανα των ΗΠΑ που ήθελαν επίσης την πτώση της Ισλαμικής Κυβέρνησης στην Τεχεράνη και που μαζί με την Σαουδική Αραβία σπόνσαραν τον Σαντάμ Χουσεΐν τον Σεπτέμβριο 1980 ώστε να επιτεθεί στο Ιράν.
συνάντηση στην Βόννη το 2001 οδήγησαν με βία τους Παστούν εκτός Καμπούλ, την κυβέρνηση του Παστούν καταγόμενου Καζάι (2001- 2014) να περιλαμβάνει άτομα από μειονότητες και μη- Παστούν, αλλά και το 2008 οι ΗΠΑ να κάνουν το μεγάλο λάθος θέλοντας να διασκορπίσουν τις δυνάμεις των Παστούν, να προχωρήσουν σε μετακινήσεις πληθυσμών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα σήμερα οι Παστούν να βρίσκονται παντού, και λόγω θρησκείας, γλώσσας, παράδοσης αλλά και της υποκίνησης από το Πακιστάν να είναι οργανωμένοι, ένοπλοι και να καταλαμβάνουν όλες τις πόλεις εύκολα αφού είχαν παντού δικό τους πληθυσμό, μετά την απόφαση αποχώρησης των ΗΠΑ.
Όλες οι αλλαγές στο Αφγανιστάν σήμερα υποδηλώνουν πως η Ευρασία είναι η καρδιά των γεγονότων, μπορεί η Κίνα και η Ρωσία να αναπτύσσονται, το Ιράν να εστιάζει στην πολιτιστική διπλωματία στην Κεντρική Ασία, όμως ο άξονας συνεργασίας Σαουδικής Αραβίας- ΗΠΑ που δεν άφησε το Σηίτικο Ισλάμ και το Ιράν να εμπλακούν στις πρώην χώρες της ΕΣΣΔ, κινείται στη δημιουργία ενός Ισλαμικού Εμιράτου που στόχο έχει την διαφύλαξη των συμφερόντων των ΗΠΑ. Οι Ταλιμπάν υπήρξαν μορφές αμφιλεγόμενες όσον αφορά τις κινήσεις τους, στο μακρινό 1998 δολοφόνησαν 11 Ιρανούς διπλωμάτες με εντολές των ΗΠΑ, πέρσι το 2020 σκότωσαν με αντιαεροπορικά πυρά τον Μάικλ Ντ’ Αντρέα σχεδιαστή της δολοφονίας Σολειμανί σε συμφωνία με το Ιράν. Και ενώ σήμερα η Ρωσία είναι απρόθυμη να αναγνωρίσει την όποια αλλαγή στο Αφγανιστάν, η Κίνα ζητά να μην διαταραχθούν τα συμφέροντα της στην χώρα, το Ιράν ανοίγει πολιτιστικά κέντρα στη Χεράτ και η Τουρκία μαζί με το Πακιστάν στέκονται άξονες στήριξης των συμφερόντων των ΗΠΑ, που φυγάδευσαν τον Αφγανό Πρόεδρο Γκάανι στα ΗΑΕ υπό την διεθνή ανθρωπιστική αιγίδα, πράγμα που προκαλεί μιας και ο Γκάανι δυστυχώς δεν διαφύλαξε τίποτα από την δημοκρατία, τις αρχαιότητες και τηνιστορία της χώρας του.
Kirill Krivosheev
Turkey is home to 3.6 million registered Syrian migrants.