Αρχική Blog Σελίδα 2134

Κων. Χολέβας: Χορεύοντας με τους λύκους: Απο τα ζεϊμπέκικα στο Γκραν Μοντανά

0

KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ 

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν και ο αρχηγός του συγκυβερνώντος εθνικιστικού κόμματος  Μπαχτσελί παρουσίασαν μαζί ένα μεγάλο χάρτη των τουρκικών λαών. Πρόκειται για την ιδεολογία του Παντουρανισμού, η οποία προκαλεί την αντίδραση της Ρωσίας,  διότι τοποθετεί το λίκνο του τουρανικού πολιτισμού σε ρωσικό έδαφος.

Ο  Μπαχτσελί που συγκυβερνά με το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν είναι ο πολιτικός εκπρόσωπος του ακραίου τουρκικού εθνικισμού και των Γκρίζων Λύκων. Δεν είναι η πρώτη φορά που συγκυβερνά στην Τουρκία. Από το 1999 μέχρι το 2002 συμμετείχε με το κόμμα του και μάλιστα ως Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως σε μία τρικομματική συνεργασία με τον Μπουλέντ Ετσεβίτ και με τον Μεσούτ Γιλμάζ.  Ο Ετσεβίτ, όπως θυμόμαστε, ήταν Πρωθυπουργός το 1974 και διέταξε την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο. Υπουργός Εξωτερικών στην τρικομματική κυβέρνηση ήταν ο μακαρίτης Ισμαήλ Τζεμ. Επιζητώντας φιλία με αυτή την κυβέρνηση ο τότε ΥΠΕΞ της Ελλάδος Γιώργος Παπανδρέου χόρεψε τον Ιούνιο του 2001 ζεϊμπέκικο υπό τα χειροκροτήματα του Τζεμ. Δηλαδή ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος σήμερα επιδιώκει να επανέλθει στο προσκήνιο, χόρευε με τους … λύκους, για  να θυμηθούμε την αμερικανική ταινία με τον Κέβιν Κόστνερ.

Το ζεϊμπέκικο του 2001 έδωσε λανθασμένα μηνύματα στην Άγκυρα και μάλιστα όταν στην εξουσία ήταν ο εισβολέας της Κύπρου με συγκυβερνήτη τον αρχηγό των Γκρίζων Λύκων. Αξίζει να αναφερθεί ότι την ίδια ημέρα που ο Έλληνας ΥΠΕΞ χόρευε ζεϊμπέκικο, ο Υπουργός Αμύνης της Κύπρου Σωκράτης Χάσικος ήταν παρών σε μνημόσυνο αγνοουμένων από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Τα ζεϊμπέκικα και γενικότερα η τακτική κατευνασμού της Τουρκίας δεν βελτίωσαν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αντιθέτως αποθράσυναν την Άγκυρα, η οποία έχει μία σταθερή διεκδικητική γραμμή, όποια κυβέρνηση κι αν είναι στην εξουσία.

Αυτή την αποθράσυνση είδαμε και το καλοκαίρι του 2017 στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, όταν έγινε η συνάντηση για το Κυπριακό υπό τη προεδρία του κ. Γκουτέρες, Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Η αποκάλυψη των επισήμων πρακτικών και η δημοσίευσή τους στην κυπριακή εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ καταδεικνύει ότι ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου δήλωσε ξεκάθαρα την πρόθεση της χώρας του να διατηρήσει τα κατοχικά στρατεύματα στη Μεγαλόνησο επί 15 τουλάχιστον έτη μετά την οποιαδήποτε λύση.  Τότε θα ξανασυζητηθεί το θέμα με γνώμονα τα τουρκικά συμφέροντα. Οι απακαλύψεις δεν εκπλήσσουν όσους έχουν ρεαλιστική προσέγγιση των εθνικών μας ζητημάτων. Εκπλήσσουν ή μάλλον αφήνουν εκτεθειμένους εκείνους, οι οποίοι επιμένουν στη λογική των υποχωρήσεων στο Αιγαίο και στην Κύπρο.

Το Κυπριακό δεν είναι ζήτημα επαναπροσέγγισης των δύο κοινοτήτων, όπως αφελώς υποστηρίζει το κομμουνιστικό ΑΚΕΛ της Κύπρου. Είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Η Τουρκία με την πρόταση για δύο κράτη ουσιαστικά αποβλέπει σε μία μορφή χαλαρής συν-ομοσπονδίας, μέσω της οποίας θα έχει τον πλήρη έλεγχο στον Βορρά και μερικό έλεγχο στον Νότο. Θα πρέπει να σταματήσουν οι μεμψιμοιρίες ότι δήθεν η Αθήνα και η Λευκωσία ευθύνονται για την κακή πορεία των διαπραγματεύσεων και να δούμε την αλήθεια κατάματα. Ο Αττίλας δεν έχει καμία διάθεση να αποχωρήσει ή να υποχωρήσει.

Ας ενδυναμώσουμε την αμυντική θωράκιση της Ελλάδος και της Κύπρου.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 27.11.2021

Νίκος Ιγγλέσης: Πανδημικός προϋπολογισμός

0
Του Νίκου Ιγγλέση 

Ο Προϋπολογισμός του 2022, που κατατέθηκε και θα συζητηθεί προσεχώς στη Βουλή, συντάχθηκε με τρεις, υψηλού βαθμού, αβεβαιότητες: α) Την αναζωπύρωση της πανδημίας στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στην ΕΕ. β) Την πορεία των τιμών της ενέργειας, λόγω της απόλυτης εξάρτησης της χώρας μας από τις εισαγωγές υδρογονανθράκων και γ) Την άνοδο του πληθωρισμού.

Επειδή και οι τρεις αυτοί παράγοντες είναι άγνωστο πώς θα εξελιχθούν, ο Προϋπολογισμός αποτελεί ένα ευχολόγιο που θα υλοποιηθεί μόνο στο καλύτερο σενάριο. Προβλέπει, για το 2022, έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης 7,4 δις, πρωτογενές αποτέλεσμα (το αναφερόμενο παλαιότερα ως πλεόνασμα) μείον 2,7 δις και αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 4,5%  στα 187,3 δις.

Χαρακτηριστικό είναι το τι συνέβη με τον περσινό Προϋπολογισμό του 2021. Προέβλεπε έλλειμμα (Γενικής Κυβέρνησης) 11,5 δις και αυτό εκτιμάται ότι θα ανέλθει, στο τέλος του χρόνου, σε 17,0 δις. Προέβλεπε πρωτογενές αποτέλεσμα (Γενικής Κυβέρνησης) μείον 6,6 δις και αυτό εκτιμάται ότι θα είναι μείον 12,3 δις. Προέβλεπε Δημόσιο Χρέος (Κεντρικής Διοίκησης) 376,2 δις και αυτό εκτιμάται σε 386,3 δις.

Αντίθετα, το ΑΕΠ ενώ προβλεπόταν να διαμορφωθεί στα 171,9 δις εκτιμάται ότι θα ανέλθει στα 177,6 δις. Σημειώνεται ότι δεν έχουν ανακοινωθεί τα στοιχεία του ΑΕΠ για το δεύτερο εξάμηνο του 2021. Η συγκράτηση της μείωσης του ΑΕΠ μετά τη μεγάλη πτώση 9,8% πέρυσι (από 183,4 δις το 2019 σε 165,3 το 2020) οφείλεται στην τεράστια δημοσιονομική επέκταση με περίπου 40 δις (23 δις το 2020 και 17 δις το 2021).

Η χρηματοδότηση αυτή πρόσθεσε στο ΑΕΠ 7,1 ποσοστιαίες μονάδες το 2020 και 4,8 μονάδες το 2021 (Εισηγητική Έκθεση 2022). Έτσι συγκρατήθηκε η ύφεση για να μη λάβει εφιαλτικές – διαλυτικές διαστάσεις. Μόνο που τα 40 δις και αυτά που θα ακολουθήσουν από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ (30,5 δις), είναι στο σύνολό τους δανεικά, που θα πρέπει να αποπληρωθούν τα επόμενα χρόνια, υποθηκεύοντας κάθε μελλοντική προσπάθεια πραγματικής ανάπτυξης (όχι απλώς μεγέθυνσης του ΑΕΠ) και αυξάνοντας ακόμη περισσότερο την εξάρτηση της χώρας μας.

Μέσα στην Ευρωζώνη, η Ελλάδα δεν μπορεί να εκδώσει νέο χρήμα για να καλύψει τις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες που δημιουργήθηκαν από την πανδημία και είναι υποχρεωμένη να δανείζεται. Από τις αρχές του 2020 μέχρι το Σεπτέμβριο του 2021 το Δημόσιο Χρέος αυξήθηκε κατά 30,8 δις. Το υπόλοιπο ποσό μέχρι τα 40 δις καλύφθηκε από ανάλωση ταμειακών διαθεσίμων που έχουν σχηματισθεί επίσης από δανεισμό.

Η πανδημία

Η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη προχώρησε σε τρία lockdown για να αντιμετωπίσει την Covid-19 και παρ’ όλα αυτά ο ιός σήμερα επελαύνει. Το πρώτο διήρκησε 6 εβδομάδες (Μάρτιος-Απρίλιος 2020). Το καλοκαίρι του ΄20 η κυβέρνηση ανακήρυξε την Ελλάδα «Covid-free προορισμό» και άνοιξε τον τουρισμό για οικονομικούς λόγους και όχι στη βάση υγειονομικών εκτιμήσεων. Τρείς μήνες μετά η χώρα αντιμετώπισε το δεύτερο επιδημικό κύμα που στοίχησε 5.500 νεκρούς (με Covid και όχι από Covid).

Το δεύτερο lockdown διήρκησε 7 εβδομάδες, μέχρι το τέλος του 2020. Στο τέλος της χρονιάς αυτής η κυβέρνηση ανακήρυξε το τέλος της πανδημίας, θεωρώντας ότι τα άρτι αφιχθέντα εμβόλια θα αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον κοροναϊό.

Το τρίτο lockdown, ως παράταση του δεύτερου, διήρκησε όλο το πρώτο τρίμηνο του 2021. Το Μάϊο η κυβέρνηση διακήρυξε ότι διανύουμε «το τελευταίο μίλι της πανδημίας» και άνοιξε πάλι τον τουρισμό και τις άλλες υπηρεσίες. Το τρίτο ενδημικό κύμα στοίχησε 7.500 νεκρούς.

Από τον Οκτώβριο του ΄21 καταργήθηκαν, για τους εμβολιασμένους, όλοι οι περιορισμοί στους κλειστούς χώρους και μπήκαν σε «καραντίνα» αποκλειστικά οι ανεμβολίαστοι. Τώρα το τέταρτο ενδημικό κύμα βρίσκεται σε απόλυτη έξαρση και φαίνεται ότι το φετινό χειμώνα θα προκαλέσει περισσότερους νεκρούς απ’ όσους το πρώτο και δεύτερο κύμα μαζί.

Τα lockdown, που κατέστρεψαν ό,τι είχε απομείνει από την οικονομία μετά τα μνημόνια και εν συνεχεία τα εμβόλια, θεωρήθηκαν πανάκεια για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Μόνο που τα lockdown δεν μπορεί να είναι συνεχή (τα δανεικά έχουν όρια) και οι εμβολιασμένοι μολύνονται από τον κοροναϊό, γίνονται φορείς του, τον μεταδίδουν σε άλλους, νοσούν οι ίδιοι και κάποιοι απ’ αυτούς καταλήγουν. Σύμφωνα με τα στοιχεία (28-11-21) του ΕΟΔΥ το 19,3% όσων νοσηλεύονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας είναι πλήρως εμβολιασμένοι. Το ποσοστό αυτό, όταν άρχισε να ανακοινώνεται, το καλοκαίρι, ήταν 7,8%.

Ο Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) σε πρόσφατη ανακοίνωσή του αναφέρει ότι: «Η παραλλαγή Δ΄ μείωσε στο 40% την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και ο ΠΟΥ ανησυχεί για την ψευδαίσθηση ότι τα εμβόλια τέλειωσαν την πανδημία και ότι οι άνθρωποι που έχουν εμβολιαστεί δε χρειάζεται να λαμβάνουν άλλες προφυλάξεις».

Η πολιτική της κυβέρνησης, μέχρι σήμερα, συνίστατο στο: Το χειμώνα κάνουμε lockdown και το καλοκαίρι τα ανοίγουμε όλα γιατί πρέπει να επιβιώσει η οικονομία που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τουρισμό, λόγω του στρεβλού μοντέλου ανάπτυξης που εφαρμόζεται τις τελευταίες δεκαετίες. Τώρα ένα άτυπο lockdown έχει επιβληθεί στους  ανεμβολίαστους που ουσιαστικά αποκλείονται από διάφορες δραστηριότητες (εστίαση, τουρισμός, ψυχαγωγία κλπ).

Ο Κ. Μητσοτάκης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Washington Post (24-11-21) είπε: «Αυτό που κάνουμε είναι να γίνει δύσκολη η ζωή για όσους δε θέλουν να εμβολιαστούν». Πώς όμως προσδοκούν ότι του χρόνου το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 9,7 δις όταν περίπου το 1/4 του πληθυσμού αποκλείεται από σημαντικές δραστηριότητες; Πώς θα αυξηθεί το ΑΕΠ όταν οι εμβολιασμένοι κυκλοφορούν ελεύθεροι (είναι ασφαλείς σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα) και διασπείρουν τον ιό με τις μεταλλάξεις του, επιβάλλοντας την εφαρμογή τοπικών lockdown και άλλων περιοριστικών μέτρων;

Η Αυστρία και η Σλοβακία επέβαλαν lockdown που περιλαμβάνει και τους εμβολιασμένους. Η απερχόμενη καγκελάριος της Γερμανίας Α. Μέρκελ ζήτησε κάτι ανάλογο. Η Ολλανδία, η Γαλλία το Βέλγιο και άλλες χώρες της Ευρώπης λαμβάνουν νέα περιοριστικά μέτρα. Το Ισραήλ έκλεισε τα σύνορά του για όλους. Πόσο, όλα αυτά, θα επηρεάσουν την Ελλάδα της οποίας πάνω από τις μισές εξαγωγές κατευθύνονται στην ΕΕ και το μεγαλύτερο μέρος του τουρισμού προέρχεται απ’ αυτήν;

Η ενέργεια

Δεν μας έφταναν όμως οι επιπτώσεις της πανδημία, ήρθε και η ενεργειακή κρίση με την εκτόξευση της τιμής των υδρογονανθράκων. Έχοντας ενστερνιστεί το κυρίαρχο αφήγημα της παγκοσμιοποίησης περί ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δρομολόγησε το εσπευσμένο κλείσιμο των λιγνιτικών εργοστασίων της ΔΕΗ και αντικατάστασής τους από εισαγόμενες ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά. Μόνο που τα τελευταία δεν παράγουν ρεύμα όταν οι άνεμοι είναι ασθενείς ή υπάρχει συννεφιά και επιπρόσθετα το ρεύμα δεν αποθηκεύεται.

Η κυβέρνηση αποφάσισε ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει πρωτοπόρος στη σωτηρία του Πλανήτη από την υπερθέρμανση. Μόνο που η κλιματική αλλαγή στη Γη λαμβάνει χώρα εδώ και εκατομμύρια χρόνια και εξαρτάται από τη δραστηριότητα του Ήλιου, όχι του ανθρώπου. Γι’ αυτό υπήρξαν ψυχρές περίοδοι (παγετώνες) που τις διαδέχονταν θερμότερες. Γι’ αυτό υπήρξαν ο κατακλυσμός του Νώε – Δευκαλίωνα, όταν μια θερμή περίοδος διαδεχόταν μια ψυχρή και έλιωναν οι πάγοι.

Αλλά, ακόμη κι αν πιστεύει κανείς ότι η τωρινή άνοδος της μέσης θερμοκρασίας του Πλανήτη είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας, γιατί η φτωχή Ελλάδα που παράγει μόνο το 0,18% των παγκόσμιων εκπομπών CO2 πρέπει να είναι πρωταγωνιστής; Η Κίνα εκπέμπει το 28,6%, οι ΗΠΑ το 14,3%, η Ινδία το 7,17%, η Ρωσία το 4,6% η Γερμανία το 1,9%. Όλες αυτές οι χώρες εξακολουθούν να βασίζονται στον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Μόνο οι ελληνικοί λιγνίτες, η μοναδική εγχώρια πηγή ενέργειας, αποτελούν απειλή για το κλίμα;

Η Ελλάδα έχει σήμερα υψηλότερη τιμή, από το μέσον όρο των χωρών της Ευρωζώνης, στο ηλεκτρικό ρεύμα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Με ένα τέτοιο ενεργειακό κόστος, πώς μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη; Πώς μπορεί οι ελληνικές εξαγωγές να είναι ανταγωνιστικές στις διεθνείς αγορές; Η κυβέρνηση στο όνομα της «πράσινης μετάβασης» έχει εγκαταλείψει και την αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, ενώ δεν μειώνει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και τον ΦΠΑ στα καύσιμα, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 63% της σημερινής τιμής τους. Ο πληθωρισμός που δημιουργεί η αύξηση του κόστους της ενέργειας μπορεί να αυξήσει το ονομαστικό ΑΕΠ, αλλά θα κάνει πολύ φτωχότερους τους Έλληνες που θα υποφέρουν μάλλον από το ψύχος παρά από την άνοδο της θερμοκρασίας του Πλανήτη.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Κ. Κυριακόπουλος: Η στρατηγική της μοιραίας νύχτας – Αυτή τη φορά η Ελλάδα θα πρέπει να σηκώσει το γάντι

0
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι εξελίξεις με την Τουρκία θα είναι απρόβλεπτες. Όχι μονάχα γιατί η δραματική επιδείνωση της νομισματικής κρίσης, εκδηλώνεται σε μια ιστορική συγκυρία ιδιαίτερα κρίσιμη για τις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες και για το μέλλον του ιδίου του Ερντογάν…

Αλλά κυρίως διότι η επόμενη περίοδος, θεωρείται περίοδος υψηλών απαιτήσεων κατά την διάρκεια της οποίας το καθεστώς της Άγκυρας, υποχρεούται να κλιμακώσει έναν πολυδιάστατο σχεδιασμό παρατεταμένης προβολής ισχύος και σε πολλαπλά μέτωπα, στην προσπάθειά του να «κλειδώσει» ανατροπές επί του πεδίου, στο πλαίσιο της αναθεωρητικής του στρατηγικής και της επιθετικής νεο-οθωμανικής του ατζέντας.

Η διαχείριση αυτής της εξίσωσης δεν είναι μια εύκολη υπόθεση για το καθεστώς Ερντογάν. Θα απαιτήσει προσαρμογές στην τακτική… Θα επιταχύνει ανατροπές στο περιφερειακό status… Θα υπαγορεύσει την ανάγκη να δημιουργηθούν σοβαρά αντισταθμίσματα, σε μια προσπάθεια να ισοσκελιστεί η περιστολή συναλλαγματοβόρων δραστηριοτήτων και σχεδιασμών, με στρατηγικού χαρακτήρα παρεμβάσεις που θα ισχυροποιήσουν το επεκτατικό Τουρκικό γεωπολιτικό αποτύπωμα και εν τέλει την ίδια την περιφερειακή θέση της χώρας. Ενώ πάντα θα ελλοχεύει ο κίνδυνος ενός τυχοδιωκτισμού με ευρύτερες προεκτάσεις.

Η Τουρκική αντιπολίτευση συσπειρώνεται στην προσπάθειά της να ανατρέψει τον Ερντογάν και την ίδια στιγμή διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι οι αναθεωρητικοί σχεδιασμοί δεν επιδέχονται εκπτώσεις και ότι οι κλονισμένες σχέσεις με τους παραδοσιακούς ισχυρούς συμμάχους – εν προκειμένω με τους Αμερικανούς – θα αποκατασταθούν με βάση την αμοιβαιότητα των συμφερόντων.

Όλα τα παραπάνω έχουν την σημασία τους, διότι η συστημική στρατηγική σκέψη της χώρας μας και μαζί της οι Έλληνες επιτελείς, οφείλουν να ερμηνεύσουν σωστά αυτό που συντελείται αυτήν την στιγμή στην Τουρκία. Η προφητειολαγνία δεν είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος και θα είναι σοβαρότατο λάθος το να παραδοθεί η Ελληνική κοινωνία στην γοητεία της όμορφης εκδοχής, ότι δήθεν έφτασε η ώρα των προφητειών και η Τουρκία οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση και από εκεί στον διαμελισμό της.

Σοβαρότατο λάθος θα είναι επίσης το να αποδεχτούμε ότι η Τουρκία αυτή την στιγμή οδηγείται σε κατάρρευση υπό την αδυσώπητη πίεση των Αμερικανών που αποφάσισαν να εργαλειοποιήσουν την αδιαμφισβήτητη ισχύ του Αμερικανικού νομίσματος. Όχι γιατί αυτή η παράμετρος ισχύος είναι ήσσονος σημασίας ή ότι δεν θα μπορούσε η εργαλειοποίησή της να έχει συντριπτικά αποτελέσματα σε βάρος της Τουρκικής Οικονομίας και εν τέλει της ίδιας της γεωπολιτικής της σταθερότητας… Αλλά διότι…

Πρώτον: Δεν είναι η εργαλειοποίηση του δολαρίου αυτή που έφερε την Τουρκία αντιμέτωπη με την παρατεταμένη νομισματική κρίση η οποία τον τελευταίο καιρό εκδηλώνεται με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Αντιθέτως… Είναι η από-εργαλειοποίηση της Τουρκικής λίρας, στην οποία για κάποιον λόγο που μένει να αποδειχτεί κατέφυγε ο Ερντογάν. Και ας μην βιαστούμε να καταλήξουμε πως πρόκειται για εκδήλωση ψυχοπαθολογικής εμμονής εκ μέρους του. Και…

Δεύτερον: Δεν είναι διόλου βέβαιο ότι οι Αμερικανοί θέλουν μια τέτοια εξέλιξη που θα μπορούσε όντως να προσλάβει κάποια απρόβλεπτη τροπή ΚΑΙ για την ίδια την Τουρκία αλλά ΚΑΙ για τους σχεδιασμούς τους που αφορούν στην περιφερειακή ασφάλεια . Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι μετά την ελεγχόμενη συναλλαγματική πίεση που άσκησε ο Τραμπ για τα μάτια της ομορφιάς του, η πρώτη ένεση ρευστότητας που ισοσκέλισε τις επιπτώσεις της «πίεσης» ήρθε με τα 25 δις του Κατάρ με την σύμφωνη γνώμη ή και προτροπή των Αμερικανών, ενώ η δεύτερη έρχεται με αντίστοιχο τρόπο μέσα από το επενδυτικό ταμείο των 10 δις των ΗΑΕ (όπως γράψαμε και σε σχετικό μας άρθρο το οποίο θα βρείτε ΕΔΩ).

Καλά λοιπόν τα λιβανίσματα για την παντοδυναμία του δολαρίου, αλλά σε ότι τουλάχιστον μας αφορά θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτό που συμβαίνει αυτήν την στιγμή, με την Τουρκία να έχει παραδοθεί στην περιδίνηση μιας ξέφρενης νομισματικής κρίσης…

  • ΔΕΝ είναι αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης ισχύοςμε εργαλείο το Αμερικανικό νόμισμα. Είναι παράμετρος μιας εξίσωσης ισχύος η οποία ΔΕΝ είναι μονοδιάστατη αλλά πολυπαραγοντική…
  • ΔΕΝ είναι ελεγχόμενηαλλά μπορεί να καταστεί πλήρως ανεξέλεγκτη. Και φυσικά…

ΔΕΝ έχει διασφαλισμένο τον έλεγχο των διόδων γεωπολιτικής διαφυγής για το καθεστώς, αντιθέτως υπάρχει μια ευρεία δυνατότητα επιλογών – πρωτίστως γεωπολιτικών… το τονίζουμε – στις οποίες μπορεί να καταφύγει το σύστημα Ερντογάν, χωρίς να είναι βέβαιο ότι οι ισχυροί μας «σύμμαχοι» – δηλαδή οι Αμερικανοί – θα επιχειρήσουν να το εμποδίσουν από τις εν δυνάμει γι’ αυτούς ακίνδυνες επιλογές.

Γιατί έχουν σημασία όλα τα παραπάνω…

Πριν απ’ όλα διότι ο Ελληνικός στρατηγικός σχεδιασμός ΔΕΝ θα πρέπει να παρασυρθεί από το φαίνεσθαι και να απωλέσει χρόνο, ευκαιρίες και την όποια δυναμική της συγκεκριμένης ιστορικής συγκυρίας που δεν θα διατηρηθεί επ’ αόριστον.

Η Τουρκία κλυδωνίζεται από μια σοβαρή νομισματική κρίση, αλλά δεν έχει παραλύσει ως σοβαρό και υπολογίσιμο παραγωγικό και κυρίως γεωπολιτικό μέγεθος, πράγμα που σημαίνει ότι έχει ενσωματωμένες και ενεργές, όλες τις δυνατότητες άμεσης ανάταξης και επιθετικής επαναφοράς της υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Οι ΗΠΑ ως κτήτορες και παραγωγοί του δολαρίου, είναι ταυτόχρονα παραγωγοί της ισχύος η οποία αποτυπώνεται στην ισχύ του νομίσματος. Η Τουρκία από την άλλη μεριά, αναγκάζεται να αγοράσει με το δικό της δραματικά υποτιμημένο νόμισμα την ισχύ που δεν παράγει ή ίδια, δηλαδή την ισχύ του δολαρίου, αλλά δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι εκτός από αγοραστής είναι ταυτόχρονα και παραγωγός ισχύος με την αποκεντρωμένη περιφερειακή της παρουσία από την Αυλώνα μέχρι το Κατάρ κι από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι την Λιβύη και την Σομαλία.

Και αυτήν την ισχύ την έχουν ανάγκη η Αμερικανοί για να την προσαρμόσουν στην επικαιροποιημένη δι’ αντιπροσώπων στρατηγική τους για τον περιφερειακό έλεγχο. Και φυσικά γνωρίζουν καλά ότι αυτή η ισχύς δεν μπορεί να καταστεί λειτουργικό μέγεθος αν η πολιτική του ακριβοπληρωμένου συναλλάγματος διατηρηθεί επί μακρόν χωρίς να υπάρξουν εξωγενείς σωτήριες παρεμβάσεις για την Τουρκική Οικονομία.

Η Ελλάδα λοιπόν οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και σε διαρκή παραγωγική εγρήγορση σε ότι αφορά στην γεωπολιτική της παρουσία. Δεν μπορεί να αρκείται στα επίσημα ανακοινωθέντα, αλλά θα πρέπει να «διαβάζει» κινήσεις, προθέσεις, προοπτικές. Η δυστοκία επιβολής Ευρωπαϊκών κυρώσεων ΔΕΝ ήταν τυχαία. Το γεγονός ότι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν έχουν φροντίσει να περιορίσουν την θέση τους στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Τουρκίας παρά τις διαφαινόμενες εξελίξεις, επίσης δεν είναι τυχαίο.

Η Ελλάδα επίσης δεν μπορεί να αρκείται σε μαθήματα διπλωματικοπολιτικής αβρότητας και σε Διεθνοδικαιικές φλυαρίες προσβλέποντας στην νουθεσία ενός επιθετικού γείτονα που σχεδιάζει και προετοιμάζεται για τον γεωπολιτικό της ακρωτηριασμό. Ούτε βεβαίως μπορεί να «παρκάρει» διακριτικά και κυρίως αναξιοποίητα τις περιφερειακές της «συμμαχίες», εξασφαλίζοντας στην Τουρκία τον χρόνο που χρειάζεται για να τις ροκανίσει πλειοδοτώντας σε μπαμπεσιά.

Η Ελλάδα οφείλει να βγει μπροστά – πολύ περισσότερο τώρα – και να εκβιάσει εξελίξεις, να διεκδικήσει και να επιβάλει τα νόμιμα, να υπαγορεύσει ατζέντα και να απαιτήσει καθαρή και έμπρακτη στήριξη, μετατρέποντας την ρευστότητα της γείτονος σε δικό της σταθερό και αποφασιστικό γεωπολιτικό βηματισμό.

Η κατάρρευση του Ερντογάν, ακόμη και αν επέλθει με το πλέον οδυνηρό τρόπο για τον ίδιο, δεν σημαίνει κατάρρευση και της Τουρκίας. Κι αυτό που θα κριθεί την επόμενη μέρα, δεν είναι από ποιο πλευρό ξυπνάμε για ν αντικρύσουμε την νέα κατάσταση, αλλά από ποια θέση συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα έχοντας κάνει σοβαρά βήματα ως προς την εξυπηρέτηση των απαράγραπτων ιστορικών μας δικαίων, με εργαλείο τον στρατηγικό αιφνιδιασμό .

Το μικρό ηχητικό απόσπασμα που ακολουθεί, είναι μέρος ραδιοφωνικής εκπομπής από τον Σεπτέμβριο του 2016 μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, που αναδεικνύει το κρίσιμο λάθος το οποίο η Ελλάδα ΔΕΝ θα πρέπει να ξανακάνει…

 

https://www.youtube.com/watch?v=eMVgopekbS8&t=38s

«Κρυφές πτυχές του ‘Μακεδονικού’»: Η οργή Μιλόσεβιτς για τον Γκλιγκόροφ και η αναγνώριση – εξπρές των Σκοπίων από τον Γέλτσιν

0
AppleMark

«Η συζήτηση ήταν θυελλώδης. “Τι πάτε να κάνετε, ποιος θα προστατεύσει τα σύνορά σας; Εσείς δεν έχετε στρατό δεν έχετε συναλλαγματικά αποθέματα, δεν έχετε νόμισμα, πού πάτε, πώς θα επιβιώσετε;”.

Στην κρατική έπαυλη στην Αχρίδα, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς εξαγριωμένος τα ψέλνει στον Κίρο Γκλιγκόρωφ για την απόφαση των Σκοπίων να ακολουθήσουν τον δρόμο της Σλοβενίας και της Κροατίας, δηλαδή να αποσχιστούν.

Στις 27 Δεκεμβρίου του 1991, ο Γκλιγκόρωφ δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον Μιλόσεβιτς, ο οποίος του ζητούσε να συναντηθούν στην Αχρίδα για να συζητήσουν “για τις σχέσεις και το μέλον της περιοχής”. Πήγε παίρνοντας μαζί του και τον Βασίλι Τουπουρκόφσκι, στενό συνεργάτη του, νεαρό ανερχόμενο αστέρι της γιουγκοσλαβικής πολιτικής. “Ο Μιλόσεβιτς ήρθε συνοδευόμενος από τον τότε πρόεδρο της ομοσπονδίας Μπόρισλαβ Γιόβιτς και τον υπουργό Εξωτερικών Βλάντο Γιοβάνοβιτς”, αφηγείται ο Τουπουρκόφσκι».

Από τη θυελλώδη συνάντηση της Αχρίδας, τον Ιανουάριο του 1992, όταν «τα κανόνια στην Κροατία και τη Βοσνία βροντούσαν και το αίμα έρεε», ξεκινάει να ξετυλίγει το κουβάρι με τις «Κρυφές Πτυχές του Μακεδονικού» ο δημοσιογράφος Σταύρος Τζίμας στο ομώνυμο βιβλίο του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Μέσα από τα εννέα κεφάλαια του βιβλίου, ξεκινώντας με το «Καλή τύχη, αδέρφια...», που άκουσαν από τα χείλη του Μιλόσεβιτς ο Γκλιγκόρωφ και ο Τουπουρκόφσκι αναχωρώντας από την έπαυλη της Αχρίδας, νιώθοντας μια εσωτερική ανακούφιση καθώς φοβόντουσαν τυχόν επέμβαση της Σερβίας, όπως αποκαλύπτει το βιβλίο, έως τα γεγονότα μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών, με την «τρικυμία σε Σκόπια και Αθήνα» και την ιστορική διαμάχη Σόφιας- Σκοπίων για το ποιος είναι τι -μια σχέση που θυμίζει «κακιά μητριά», όπως τιτλοφορείται το τελευταίο κεφάλαιο- αλλά και μ’ ένα διαφωτιστικό επίμετρο, με χρονολόγιο, φωτογραφικά τεκμήρια, ευρετήριο ονομάτων και όρων, το βιβλίο του Σταύρου Τζίμα είναι ένας οδηγός για όσους θέλουν να εντρυφήσουν σε ένα από τα πιο καυτά ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Οι Καρυές, ο Γκότσε Ντέλτσεφ και το βράδυ που ο Ζέλεφ δείπνησε με τον Γέλτσιν

«Ο αναγνώστης θα βρει στο βιβλίο όλη την ιστορία από το 1991, που ιδρύθηκε το κράτος της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας έως και την τελευταία Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου η Βουλγαρία μπλόκαρε για μία ακόμη φορά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις», λέει ο συγγραφέας, ο οποίος αφιερώνει σημαντικό μέρος του βιβλίου στον ρόλο της Βουλγαρίας με αφορμή το πρόσφατο βέτο.

Η Βουλγαρία, το τελευταίο διάστημα εγείρει αξιώσεις σε σχέση με την ταυτότητα και τη γλώσσα των μη Αλβανών πολιτών της Βόρειας Μακεδονίας, υποστηρίζοντας ότι έχουν βουλγαρικές ρίζες, κάτι το οποίο τα Σκόπια απορρίπτουν κατηγορηματικά. Ενδεικτικά της ιστορικής διαμάχης που υποβόσκει χρόνια τώρα μεταξύ Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας είναι κάποια περιστατικά που παραθέτει ο Σταύρος Τζίμας στο βιβλίο του, όπως το παρακάτω απόσπασμα:

«…Οι Καρυές είναι ένα ερημωμένο από τους πολέμους χωριό των Σερρών, όπου το 1903, όταν η Μακεδονία ήταν ακόμα υπό οθωμανική κατοχή, σκοτώθηκε από τουρκικό απόσπασμα ο επαναστάτης Γκότσε Ντέλτσεφ, για τον οποίο ερίζουν ακόμα σήμερα, έναν και πλέον αιώνα μετά, Βουλγαρία και Βόρεια Μακεδονία.

»Αν η διαμάχη για την εθνική ταυτότητα του Ντέλτσεφ περιοριζόταν στους ιστορικούς, δεν θα ήταν κάτι ασυνήθιστο, για τα Βαλκάνια, όπου οι άνθρωποι εξακολουθούν να καταβροχθίζουν το παρελθόν. Όταν, όμως, το ερώτημα “τίνος ήρωας” είναι ο τάδε ή ο δείνα, αναβιώνει ιστορικές διενέξεις που έπνιξαν τους λαούς στο αίμα και απειλούν με την αναζωπύρωση εντάσεων μεταξύ λαών και κρατών, τότε τα φαντάσματα των εθνικισμών ξεπροβάλλουν επικίνδυνα.

»Έτσι, η διαμάχη της Βουλγαρίας με τη Βόρεια Μακεδονία για τον Γκότσε Ντέλτσεφ, που από τις …Καρυές των Σερρών έφτασε να απασχολεί το 2020 την Ευρώπη(!)», γράφει ο Σταύρος Τζίμας κι εξηγεί πώς τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Γκότσε Ντέλτσεφ και την ταφή του, το 1903, στην τότε Μπάνιτσα (Καρυές) «οι Βούλγαροι ξέθαψαν τη σορό που δεν είχε λιώσει ακόμα, έκοψαν και πήραν τα άκρα του Ντέλτσεφ και τα μετέφεραν στη Σόφια, όπου και τα ενταφίασαν», ωστόσο το 1947, με παρέμβαση του Στάλιν, «ο Βούλγαρος κομμουνιστής ηγέτης Γκιόργκι Δημητρόφ έδωσε τα οστά στον Τίτο που τα τοποθέτησε σε τάφο στα Σκόπια.

Και παρόλο που όσο υπήρχε η ενιαία Γιουγκοσλαβία η διαμάχη για την «ιδιοκτησία» του Ντέλτσεφ σοβούσε μεταξύ ιστορικών αλλά, επισήμως τουλάχιστον, δεν ασχολείτο κανείς με το θέμα, όταν το 1992 η Βουλγαρία αναγνώρισε πρώτη το νεόκοπο κράτος με τη συνταγματική του ονομασία («Δημοκρατία της Μακεδονίας»), «το σκήνωμα του Ντέλτσεφ “βγήκε” απο τον τάφο του. Πάνω από το μνήμα του στις Καρυές στήθηκε μια ολόκληρη ιστορική διαμάχη από εκείνες που ταλαιπώρησαν και εξακολουθούν να ταλαιπωρούν την ειρήνη στα Βαλκάνια», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο συγγραφέας.

Ένα άλλο γεγονός, ενδεικτικό της κατάστασης καταγράφεται μέσα από την αφήγηση για το βράδυ που ο Πρόεδρος της Βουλγαρίας Ζέλιου Ζέλεφ δείπνησε με τον Γέλτσιν στην κατοικία «Λόζενετς» και το πώς η Ρωσία έγινε η τρίτη χώρα που αναγνώρισε το γειτονικό κράτος με το συνταγματικό του όνομα.

O συγγραφέας με τον Κίρο Γκλιγκόροφ

«Ο Μπόρις Νικολάγεβιτς συνέχιζε να πίνει βότκα παρά τις παρακλήσεις της συζύγου του, Νίνα, να φάει κάτι. Ο Γιέλτσιν έδειξε ότι δεν έχει ξεχάσει αυτό που έκανε ο Ζέλεφ και τον ρώτησε αν θέλει να κάνει κάτι για αυτόν. “Να αναγνωρίσετε τη Μακεδονία”, του απάντησε αμέσως ο ηγέτης του κράτους μας. Ο Γέλτσιν συμφώνησε και έδωσε εντολή στον υπουργό Εξωτερικών Κοζίρεφ να γράψει το διάταγμα.

Ο Κοζίρεφ προσπάθησε να του εξηγήσει ότι με αυτήν την πράξη θα εξοργιστούν οι Έλληνες, αλλά ο Γιέλτσιν επέμεινε. Τότε ο Κοζίρεφ έπαιξε το τελευταίο του χαρτί – η κρατική σφραγίδα βρίσκεται στο προεδρικό αεροσκάφος. Ο Μπορίς Νικολάγεβιτς στράφηκε προς τον Ζέλεφ και τον καθησύχασε: “Αύριο το πρωί στο αεροδρόμιο θα δώσουμε συνέντευξη τύπου, θα ανακοινώσω ότι η Ρωσία αναγνωρίζει τη Μακεδονία και το διάταγμα θα το στείλω από το αεροπλάνο μόλις απογειωθεί”. Έτσι και έγινε – 10 λεπτά μετά την επιβίβαση στο αεροπλάνο με κατεύθυνση τη Μόσχα ο Γέλτσιν υπέγραψε την αναγνώριση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας από τη Ρωσική Ομοσπονδία με αυτό το αμετάβλητο όνομα της γειτονικής μας χώρας”»…

Οι ανθρώπινες ιστορίες πίσω από την «επίσημη» ιστορία

Ο Σταύρος Τζίμας στις συνολικά 493 σελίδες καταγράφει το προσκήνιο αλλά και πτυχές του παρασκηνίου της Συμφωνίας του 1995, της Ενδιάμεσης Συμφωνίας με την ονομασία FYROM, η προσπάθεια της Ελλάδας να διεισδύσει οικονομικά στη γειτονική χώρα, το γεφύρωμα των σχέσεων και η μυστική διπλωματία που οδήγησε στο δημοψήφισμα στη γείτονα, στις διαδηλώσεις αλλά και το πώς ο Ζόραν Ζάεφ κατάφερε να περάσει τη Συμφωνία των Πρεσπών από το κοινοβούλιο της χώρας του.

Εν είδει ενός μεγάλου ρεπορτάζ, ο Σταύρος Τζίμας δεν στέκεται, όμως, μόνο στα γεγονότα που σημάδεψαν το Μακεδονικό, αλλά φέρνει στο φως και μια σειρά από ανθρώπινες ιστορίες: ο μπαρμπα-Βάσκο, ο Βασίλης Καρατζάς από το Δενδροχώρι Καστοριάς, ασυρματιστής του Μάρκου Βαφειάδη στον Εμφύλιο, αλλά και η Χρυσούλα Νοβάτση, «παιδί του “παιδομαζώματος” που στα εννιά της χρόνια οι ελληνικές αρχές τής αφαίρεσαν την ελληνική ιθαγένεια ως “αντεθνικώς δρώσης”», η Αλεξάνδρα Καραφυλλίδου- Τσομπάνου που ούτε στην κηδεία της δεν μπόρεσε να …αποχαιρετίσει το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε το 1929, στον σημερινό Άγιο Γερμανό, αφού τής το δήμεσυε το μετεμφυλιακό κράτος χαρακτηρίζοντας την ίδια και τα άλλα μέλη της οικογένειάς της «φυγάδες» εγκαθιστώντας εκεί εποίκους, είναι μερικά μόνο από τα αόρατα -για τους πολλούς- πρόσωπα ενός κομματιού της «δύσκολης» ιστορίας που πραγματεύεται το βιβλίο.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ
Αθήνα, Ελλάδα

https://hellasjournal.com/2021/11/krifes-ptiches-tou-makedonikou-i-orgi-milosevits-gia-ton-gkligkorof-ke-i-anagnorisi-expres-ton-skopion-apo-ton-geltsin/

Daniel Pipes on Turkey’s Economic Collapse and Mounting Political Repression

0

Middle East Forum President Daniel Pipes

Israel Today: It took 7.88 Turkish lira to purchase one U.S. dollar a year ago; today it requires 11.65; that’s a decline of 48 percent. What caused this collapse, where is it going, and what significance does it have?

Daniel Pipes: The decay of the Turkish currency results from to two policies pursued by Recep Tayyip Erdoğan, the Turkish strongman. First, he rules despotically, whimsically, and unpredictably. As a result, the foreign direct investment that lifted the economy during the first half of his 19-year rule dried up. Second, he insists on the nutty idea of responding to high inflation with low interest rates, causing inflation to soar and the currency to crater. (This bias probably results at least in part from the Islamic condemnation of any interest on money.)

“Erdoğan … rules despotically, whimsically, and unpredictably.”

The decline of the Turkish lira is going faster than ever. At least one economist, David P. Goldman, concludes from the current situation that “Turkey faces hyperinflation.” If so, this will not be the first time; twenty years ago, a taxi ride cost millions of lira. In 2005, the government lopped six zeroes off the currency, turning a million old Turkish lira into one new one.

The Turkish lira’s decline in value compared to the U.S. dollar over the past year.

 

Protests have just begun; disaster looms. As I wrote two years ago in the Wall Street Journal, Erdoğan’s “continued rule could bring to Turkey the political repression, economic collapse, hunger and mass emigration that plague Nicolás Maduro’s Venezuela.”

IT: Analysts devote much attention to Erdoğan’s popularity ahead of the elections to be called by June 2023. What is your take?

“Regardless of the vote [in 2023], Erdoğan will remain in power.”

DP: Regardless of the vote, Erdoğan will remain in power. Count the reasons he won’t go: he has an unfinished agenda, he believes himself indispensable, and he and his team fear jail. I suggest ignoring the hoopla about forthcoming elections; poll numbers, party alliances, and messaging hardly matter because, as in Russia or Syria, we perfectly know the results in advance.

IT: Erdoğan and the ruling Justice and Development Party (AKP) are Islamizing Turkey in terms of laws, education, and symbolism such as the Hagia Sophia; what future in Turkey has their version of Islam?

Belly dancers and Western celebrities at Istanbul’s Arabesque nightclub cast doubt on the younger generation’s piety.

 

DP: Erdoğan in 2014 famously declared his ambition to raise a “pious generation” of Turks. But that has not happened. Instead – as usually happens when governments shove a state religion down its subjects’ throats (see Iran) – Islam as a whole and Islamism in particular have weakened. A Konda survey found atheists tripling from 1 to 3 percent between 2008 and 2018, even as non-believers doubled from 1 to 2 percent in that same period. A 2012 WIN/Gallupsurvey found “not religious” persons numbering 73 percent in Turkey.

IT: Turning to foreign policy, might Ankara abandon the Muslim Brotherhood to reconcile with Cairo and Abu Dhabi, both of which consider the Muslim Brotherhood a terrorist group?

DP: Recent moves suggest that Erdoğan wishes to improve Turkey’s hostile relations with both Egypt and the United Arab Emirates, and this requires cooling his support for the Muslim Brotherhood. But anyone who follows the Turkish dictator knows that he changes policies quickly and radically, so this tactical shift says little about his long-term intentions.

IT: How do you see Turkish relations with Iran?

Turkey and Iran “agree on a world outlook, but each wants to dominate the umma.”

DP: Unique in Middle East diplomacy, these go back hundreds of years. They are complex, perpetually mixing cooperation and competition. Both regimes are Islamist but one is Sunni and the other Shi’i. They agree on a world outlook but each wants to dominate the umma. As Soner Cagaptay puts it, “In the Middle East, there is room for one shah or sultan, but not a shah and a sultan. Ankara and Tehran appear locked, once again, in their centuries-old competition to become the region’s dominant power.”

IT: Erdoğan alternately normalizes relations with Israel and verbally attacks it. What is going on?

DP: He seems genuinely to despise the Jewish state but he also needs decent relations with it, leading to sudden and drastic changes. But a bedrock animosity towards Jews and Zionism means relations with Israel grow steadily worse over time.

IT: And relations with the United States?

DP: Erdoğan seems to despise America less than Israel but not by much. He also needs the United States, leading to contradictory policies, such as purchasing a major Russian weapon system while simultaneously seeking the protective embrace of NATO. While Erdoğan rose brilliantly from nowhere to dominate Turkish domestic politics for nearly two decades, he shows distinctly less competence in foreign affairs.

Israel Today

https://www.meforum.org/62805/pipes-on-turkey-economic-collapse-political-repression

Αφού δεν τα “βρίσκουν” με τον Ερντογάν… Στην Ουάσιγκτον σκέφτονται την “επόμενη μέρα” και το 2023

1

Οι συνεργάτες του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζο Μπάιντεν, που ασχολούνται με τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, εθνικής ασφάλειας και άμυνας, έχουν βρεθεί από την ανάληψη της εξουσίας, τον περασμένο Ιανουάριο, στη δυσάρεστη θέση να βρίσκονται αντιμέτωποι από τους Τούρκους ομολόγους τους, οι οποίοι δεν επιδεικνύουν σεβασμό, όπως άλλες εποχές.

Τους αντιμετωπίζουν ως ίσοι προς ίσους στο πλαίσιο της πολιτικής του Ταγίπ Ερντογάν, ότι η Τουρκία είναι μία από τις μεγάλες δυνάμεις. Όχι υπερδύναμη. Δεν έχει φτάσει στο σημείο να ισχυριστεί και αυτό. Αλλά ως μία χώρα της οποίας ο πρόεδρος της ομιλεί και συνεργάζεται με όλους τους ηγέτες των μεγάλων χωρών.

Ο δημοσιογράφος σημείωσε τα εξής, αναφερόμενος στις πληροφορίες για τις σχέσεις των ΗΠΑ με την κατοχική δύναμη:

Σύμφωνα με πληροφορίες οι γραφειοκράτες, ανάμεσα στους οποίους είναι και η ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι οποίοι ανδρώθηκαν μέσα από το υπουργείο των Εξωτερικών, συνέχιζαν μέχρι πρόσφατα να πιστεύουν ότι η Τουρκία θα μπορούσε να επανέλθει στη Δύση και να μετατραπεί ξανά σε μία κανονική δυτική χώρα.

Διαψεύστηκαν οικτρά και δείχνουν να το έχουν καταλάβει.

Όμως, εσχάτως κυκλοφορεί ένα άλλο αφήγημα. Ότι, δηλαδή, συνεχίζουν να συνομιλούν μαζί με τους Τούρκους προσβλέποντας στο 2023, όταν και θα γίνουν οι εκλογές, αν και ο Ερντογάν θα μπορούσε να αιφνιδιάσει και να τις καλέσει όποτε τον βολεύει.

Το αφήγημα έχει βάση, αν δεχθούμε ότι ισχύει η προεκλογική “υπόσχεση” του προέδρου Μπάιντεν -σε εκείνη την περίφημη συνέντευξη του στην εφημερίδα New York Times- ότι ο αυταρχικός Ερντογάν πρέπει να φύγει από την εξουσία, αλλά μόνο με εκλογές.

Στην αμερικανική πρωτεύουσα ακούγονται και άλλα σενάρια, που έχουν να κάνουν με τους Κούρδους, ειδικά της Συρίας. Ανάμεσα στους γραφειοκράτες, που μονίμως δικαιολογούν την Τουρκία, υπάρχουν και αξιωματούχοι που υποστηρίζουν την περαιτέρω ενδυνάμωση των σχέσεων με τους Κούρδους, οι οποίοι και ηγούνται των μαχών εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Στην Ουάσιγκτον παραδέχονται πλέον όλοι ότι τη βασική δουλειά εναντίον των τζιχαντιστών την κάνουν οι Κούρδοι και όχι οι Αμερικανοί, οι οποίοι όμως μοιράζονται τις νίκες επειδή προμηθεύουν με στρατιωτικό εξοπλισμό τους Κούρδους.

Είναι θετικό, πάντως, ότι τούτη η κυβέρνηση έχει αλλάξει τις πολιτικές της προηγούμενης του Ντόναλντ Τραμπ αναφορικά με τους Κούρδους, οι οποίοι θα μπορούσαν να είναι το αντίπαλο δέος για τους Τούρκους.

Η θέση του κ. Μπάιντεν εδώ και πολλά χρόνια -και δεν άκουσα να έχει αλλάξει- είναι αυτή: οι Κούρδοι είναι οι πιο γνήσιοι σύμμαχοι της Αμερικής και δικαιούνται κράτους.

Θα κλείσω αυτό το κείμενο με αυτό: Ένας εκ των πλέον γνωστών αναλυτών, που τον ακούνε οι στρατιωτικοί στο Πεντάγωνο, ο Μάικλ Ρούμπιν, κάλεσε με άρθρο του τον υπουργό Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν να αφαιρέσει την κουρδική οργάνωση του PKK από τον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Είναι ένα “όπλο” των εκφραστών της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στους άφιλους Τούρκους…

Το βίντεο της ανταπόκρισης του αναλυτή του OPEN και αρθρογράφου της Hellas Journal ακολουθεί:

https://hellasjournal.com/2021/11/afou-den-ta-vriskoun-me-ton-erntogan-stin-ouasigkton-skeftonte-tin-epomeni-mera-ke-to-2023-i-analisi-tou-michali-ignatiou/

Η Μόσχα ανησυχεί για τον αποκλεισμό του Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι

0

 

 

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε σήμερα (χθες), Παρασκευή, ότι η Μόσχα ανησυχεί για τον αποκλεισμό ορισμένων επιφανών πολιτικών προσώπων, συμπεριλαμβανομένου του Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι, από τη λίστα των υποψηφίων για την προεδρία της Λιβύης.

Η Ζαχάροβα επιβεβαίωσε, στο σχόλιό της που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών:

«Πολλές γνωστές προσωπικότητες στη χώρα έχουν αποκλειστεί από τους καταλόγους υποψηφίων για τις εκλογές για το ανώτατο κρατικό αξίωμα στη Λιβύη, οι οποίες έχουν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν στις 24 Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους, συμπεριλαμβανομένου του Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι, ο οποίος είναι δημοφιλής, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις της λιβυκής κοινωνίας».

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών ανέφερε ότι αυτή η διάκριση εγείρει κάποια ανησυχία, γιατί πάντα ζητούσαμε να παρέχονται ίσες ευκαιρίες σε εκπροσώπους όλων των πολιτικών και δημοσίων κύκλων της Λιβύης να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία.

Την Πέμπτη, ο Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι υπέβαλε προσφυγή στο δικαστήριο της πόλης Σεμπχά  , αφού η Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή στη Λιβύη συμπεριέλαβε το όνομά του στους καταλόγους όσων απορρίφθηκαν για τις προεδρικές εκλογές.

Η Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή στη Λιβύη ανακοίνωσε, την περασμένη Τετάρτη, την απόρριψη της υποψηφιότητας 25 ατόμων από τα 98 που υπέβαλαν τα χαρτιά τους για να διεκδικήσουν την προεδρία, και ο πιο σημαντικός από αυτούς που απορρίφθηκαν ήταν ο Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι.

france24.com

https://www.echedoros-a.gr

Η Σερβία δεν επέτρεψε σε 4 υπουργούς του Κοσόβου να εισέλθουν στη χώρα

0

 

 

Ο υπουργός Υποδομών στο Κοσσυφοπέδιο,  Λιμπούρν Αλίου, ανακοίνωσε ότι η Σερβία απέρριψε το αίτημα για επίσκεψη στη  Μέντβετζα, στο Μπουγιάνοβατς και στο Πρέσεβο σε αυτόν και τρεις  συναδέλφους του  υπουργούς.

Ο Αλίου λέει ότι το αίτημα των τεσσάρων υπουργών να εισέλθουν στην περιοχή απορρίφθηκε χωρίς καμία αιτιολόγηση.

«Από σήμερα, μαζί με άλλους τρεις υπουργούς, προγραμματίσαμε να ξεκινήσουμε μια διήμερη επίσκεψη στη Μέντβετζα, στο Μπουγιάνοβατς και στο Πρέσεβο.

«Όμως λίγο πριν την αναχώρηση της αντιπροσωπείας μας, η επίσκεψη δεν επετράπη χωρίς να αναφερθεί κάποιος λόγος από τις αρχές του Βελιγραδίου», έγραψε.

Πριν από μέρες, ο βουλευτής της αλβανικής μειονότητας στο σερβικό κοινοβούλιο, Σαΐπ Καμπέρι, μίλησε στους συναδέλφους του σχετικά με την αναγνώριση των αλβανικών εθνικών συμβόλων στο σερβικό κράτος.

Ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας «Ενωμένη Κοιλάδα – SDA Σάντζακ» ζήτησε από τη Σερβία να επιτρέψει τη χρήση  των εθνικών συμβόλων των Αλβανών, γιατί μόνο έτσι, όπως είπε, θα επιτευχθεί η προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Καμπέρι επέμεινε ότι οι Αλβανοί στη Σερβία θα αγωνιστούν μέχρι τέλους για την ελεύθερη, δημόσια και επίσημη χρήση των αλβανικών εθνικών συμβόλων στη Σερβία, ενώ στο τέλος παρέθεσε στίχους από τον αλβανικό ύμνο στην αίθουσα.

Gazeta Dita

https://www.echedoros-a.gr

Σάββας Καλεντερίδης: Σημάδια κατάρρευσης του τουρκικού κράτους

0
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

GIORGIO AGAMBEN: Ελπίζω οι ιστορικοί να θυμηθούν τους δημοσιογράφους…

0

 

Giorgio Agamben: Εξουσιοδοτημένη ελευθερία – πάσο – δεν είναι ελευθερία!

Κρίμα. Καλύτερα να μην αναφερθούμε στους Ιταλούς διανοούμενους. Πιστεύω ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι στην Ιταλία έγινε ένα πραγματικό πραξικόπημα με πρόσχημα τον υγειονομικό τρόμο, τον οποίο διαχειρίστηκαν οι ίδιες οι αρχές της χώρας. Όλες οι αρχές δικαίου, αλλά και της πολιτικής συνύπαρξης έχουν δυναμιτιστεί, η μία μετά την άλλη. Έχουμε κατάσταση έκτακτης ανάγκης αντί για νόμο. Έχουμε κατευθυνόμενη πληροφορία αντί για ελεύθερη συζήτηση. Έχουμε τεχνολογία αντί για πολιτική. Ζούμε σε απόσταση, με καχυποψία και διακρίσεις αντί για αλληλεγγύη και συνύπαρξη. Με λίγα λόγια: οι αρχές συνύπαρξης και δικαίου έχουν εγκαταλειφθεί. 

«Εξουσιοδοτημένη ελευθερία»  

Νομίζω ότι η ίδια η ιδέα της ελευθερίας και η ίδια η ιδέα του νόμου αλλάζουν. Δύο απλά παραδείγματα: πρώτον, το Πράσινο πάσο. Το Πράσινο πάσο είναι μέρος του πολιτικού προτύπου που ονομάζεται «εξουσιοδοτημένη ελευθερία». Περί τίνος πρόκειται ? Η εξουσιοδότηση ενός δικαιώματος είναι μια πράξη που δεν παρέχει νέα δικαιώματα, αλλά εξουσιοδοτεί την άσκηση ήδη υπαρχόντων δικαιωμάτων. Για παράδειγμα, η ελευθερία να φύγετε από το σπίτι, να πάτε σε ένα εστιατόριο ή να πάρετε το τρένο. Βασικά δικαιώματα για τα οποία απαιτείται πλέον άδεια για να ασκηθούν. Και εδώ είναι που βλέπουμε την τύφλωση των ανθρώπων που πιστεύουν ότι το Πράσινο πάσο είναι μια αρχή που εγγυάται την ελευθερία ενώ η εξουσιοδοτημένη ελευθερία δεν είναι πλέον ελευθερία, αφού μπορεί να ανακληθεί από αυτόν που έδωσε την εξουσιοδότηση.

Αβεβαιότητα δικαίου

Το άλλο σημείο αφορά τη φύση του ίδιου του δικαίου. Εξ ορισμού, ο νόμος πρέπει να είναι βέβαιος: δεν υπάρχει νομιμότητα χωρίς βεβαιότητα δικαίου. Αν, όμως, αντίθετα, όπως συμβαίνει, η κυβέρνηση παρεμβαίνει κάθε δύο εβδομάδες για κάποιο πρόβλημα, αλλάζοντας συνεχώς τους κανόνες, δεν υπάρχει πλέον νομιμότητα. Αυτό το φαινόμενο δεν είναι νόμιμο. Ένα αβέβαιο δικαίωμα δεν είναι δικαίωμα. Είναι μια τεράστια αλλαγή γιατί ο κόσμος το συνηθίζει. Για να ζήσουμε σεβόμενοι το νόμο, είναι απαραίτητο οι πολίτες να γνωρίζουν τι είναι ο νόμος και να είναι σταθερός. Διαφορετικά, πέφτουμε σε κατάσταση αναρχίας.
Και οι δύο αυτές έννοιες είναι σημαντικές. Εισήλθαμε σε αυτό το πραξικόπημα, που έχει ήδη γίνει. Θα αλλάξουν την αντίληψή μας για την ελευθερία και το δίκαιο. Τελικά, αυτό το πρότυπο ανάδειξης μιας παράνομης κατάστασης δίπλα σε μια νόμιμη κατάσταση, η απουσία προτύπων δίπλα σε πρότυπα, είναι αυτό που οι ερευνητές ονόμασαν ναζιστικό κράτος. Δηλαδή ένα διπλό κράτος: από τη μια φαίνεται ότι το κράτος εξακολουθεί να λειτουργεί, ενώ από την άλλη, εμφανίζονται νέες εξωτερικές δυνάμεις που είναι αυτές που πραγματικά αποφασίζουν.

Η τύφλωση του λαού [για την ψεύτικη ελευθερία του λαού] προχωρά ταυτόχρονα με την επιβεβλημένη ενημέρωση. Η κυβέρνηση, μεταξύ άλλων, εξέδωσε νομοθετικό διάταγμα που χρηματοδοτεί εφημερίδες που δημοσιεύουν κυβερνητικές πληροφορίες για τον κορωνοϊό. Όλες οι εφημερίδες πήραν αυτά τα κεφάλαια. Πιστεύω ότι μια μέρα οι ιστορικοί θα θυμηθούν την εποχή της ιστορίας που οι δημοσιογράφοι επέδειξαν την πιο επαίσχυντη και ειδεχθή συνενοχή με την εξουσία.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

http://www.benoit-et-moi.fr/2020/2021/11/27/la-colere-de-giorgio-agamben/

 

Δημήτρης Μακροδημόπουλος: Η “σοσιαλδημοκρατία” στη Γερμανία

0

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Για άλλη μια φορά “το χέρι του θεού” παρενέβη στη Γερμανία και καθόρισε τις πολιτικές εξελίξεις αναδεικνύοντας τους σοσιαλδημοκράτες (SPD) στην καγκελαρία. Αυτό συνέβη και το 2002 όταν και πάλι οι πλημμύρες έδωσαν την εκλογική νίκη στον σοσιαλδημοκράτη Σρέντερ, παρά τις δημοσκοπήσεις που απέκλειαν την επανεκλογή του, δίνοντάς του τη δυνατότητα να ολοκληρώσει το “έγκλημά” του. Δηλαδή την «Ατζέντα 2010» των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων με πρόσχημα την υπέρβαση των προβλημάτων της επανένωσης των δύο Γερμανιών για την οποία εξυμνήθηκε από τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) ως θεμελιωτής του οικονομικού θαύματος της χώρας. Όμως, η αλήθεια είναι ότι με την «Ατζέντα 2010» μετέφερε το κοινωνικό κόστος της επανένωσης στους εργαζόμενους ενώ τον πλούτο της Ανατολικής Γερμανίας τον οικειοποιήθηκε με την ιδιωτικοποίηση το γερμανικό κεφάλαιο. Το ίδιο συνέβη και τώρα με τις πλημμύρες του περασμένου Αυγούστου που έδωσαν μια απρόσμενη εκλογική νίκη στο SPD με βραχεία κεφαλή από το CDU.

Με άλλα λόγια μόνον με “θείες” παρεμβάσεις εκλέγονται πλέον οι Σοσιαλδημοκράτες στην εξουσία. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι ο τίτλος του κόμματός τους είναι πλέον ψευδεπίγραφος, αντιφατικός με την πολιτική που ευαγγελίζονται. Στη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου, το αντίπαλο δέος του κομμουνισμού επέβαλε την άσκηση κοινωνικής πολιτικής στη Δύση με φορείς τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ ο ρόλος τους στα πλαίσια του πολιτικού συστήματος εξέλιπε και για να επιβιώσουν εξωραΐζουν ως προοδευτική τη συντηρητική πολιτική που ακολουθούν. Ποιές είναι οι προοπτικές του SPD μετά την εκλογική του νίκη; Σε τί μπορεί να ευελπιστεί ο γερμανικός λαός; Αφού υιοθέτησε και υλοποίησε την «Ατζέντα 2010», αφού στήριξε το CDU με καγκελάριο την Άγγελα Μέρκελ, σήμερα η σύμπραξή του με τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους είναι εντελώς αντιφατική με την επωνυμία του και αδιέξοδη. Με υπουργό Οικονομικών τον επικεφαλής των Φιλελεύθερων Κρίστιαν Λίντνερ, με ξεκάθαρες νεοφιλελεύθερες τάσεις, τον Ρόμπερτ Χάμπεκ, συμπρόεδρο των Πρασίνων, αντικαγκελάριο και υπερυπουργό  Οικονομίας και Περιβάλλοντος και την Αναλένα Μπέρμποκ, την άλλη συμπρόεδρο των Πρασίνων, ως υπουργό Εξωτερικών, ποιά περιθώρια απομένουν στους Σοσιαλδημοκράτες ώστε να ασκήσουν τη δική τους κοινωνική πολιτική; Η αύξηση του κατώτατου μισθού από 9,6 σε 12 ευρώ την ώρα και η μείωση του κόστους των φαρμάκων που αναγγέλθηκε δεν αποτελούν στοιχεία μιας ριζοσπαστικής πολιτικής, διότι όταν το κεφάλαιο χορηγεί αυξήσεις με το ένα χέρι, με το άλλο τις παίρνει πίσω, όπως αποδεικνύει η ενεργειακή κρίση και η εκτόξευση του κόστους ζωής διαρκούσης της πανδημίας. Όμως, όταν ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα προεκλογικά αποκλείει μετά βδελυγμίας τη μετεκλογική συνεργασία του με το Αριστερό κόμμα Linke, αυτό σημαίνει ότι έχει ασπαστεί πλήρως την νεοσυντηρητική πολιτική. Το είχε πει παλαιότερα και η Θάτσερ. Όταν την ρώτησαν ποιο ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμά της απάντησε: «Το νέο Εργατικό Κόμμα». Και είχε δίκιο. Ο θρίαμβός της ήταν πως ακόμη και οι πολιτικοί εχθροί της υιοθέτησαν τις βασικές οικονομικές πολιτικές της. Διότι ο πραγματικός θρίαμβος δεν είναι η νίκη επί του εχθρού. Ο πραγματικός θρίαμβος συντελείται όταν ο ίδιος ο εχθρός αρχίζει να χρησιμοποιεί την πολιτική σου, έτσι ώστε οι ιδέες σου γίνονται το θεμέλιο ολόκληρου του πεδίου. Οι συνέπειες της διάλυσης της ΕΣΣΔ είναι κάθε μέρα και περισσότερο ορατές σε ολόκληρη τη Δύση.

Όμως ποιές είναι οι δυνατότητες άσκησης μιας διαφορετικής πολιτικής στη Γερμανία; Διότι αν υποθέσουμε ότι στις πρόσφατες εκλογές υπερίσχυε το CDU, πάλι το ίδιο πολιτικό σκηνικό θα προέκυπτε με μοναδική διαφορά τον Άρμιν Λάσετ ως καγκελάριο αντί του Όλαφ Σολτς,. Οι Οικολόγοι που προβλήθηκαν προεκλογικά με την αξιοποίηση της κλιματικής αλλαγής, ως εναλλακτική πρόταση οδηγεί σε ψευδεπίγραφη πολιτική αντιπαράθεση και αποτελεί επιλογή αποπροσανατολισμού, διότι η οικολογία αποτελεί αναπόσπαστη παράμετρο της πολιτικής, που δεν μπορεί να αυτονομηθεί και να επικαλύψει τον ταξικό χαρακτήρα της κοινωνίας. Γιαυτό είναι σε ιδεολογική σύγχυση και μπορεί να στεγάζει τους πάντες από τη μια άκρη του πολιτικού φάσματος έως την άλλη..

Όμως θα πρέπει να προβληματίσει την Ευρώπη η ανάθεση του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας στην Αναλένα Μπέρμποκ. Όχι μόνον διότι πρόκειται για αδόκιμο πολιτικό που κατηγορήθηκε μάλιστα κατά την προεκλογική περίοδο για τις ανακρίβειες του βιογραφικού της αλλά διότι η επιλογή της αποκαλύπτει και τα όρια του ρόλου που φιλοδοξεί να διαδραματίσει το Βερολίνο στα τεκταινόμενα σε παγκόσμια κλίμακα συμπαρασύροντας την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Αναλένα Μπέρμποκ έχει ταχθεί κατά της λειτουργίας του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου Nord Stream 2, προαναγγέλλοντας την επιδείνωση των σχέσεων με τη Ρωσία, που δυνητικά θα προσλάβει και άλλες διαστάσεις. Έχει επιδοθεί επίσης και σε κριτική αναθεώρησης των σχέσεων με την Κίνα υιοθετώντας τις αιτιάσεις της Ουάσινγκτον. Προαναγγέλλει τη θέση της Γερμανίας και της ΕΕ στο νέο Ψυχρό Πόλεμο που έχουν κηρύξει οι ΗΠΑ κατά της Ρωσίας και της Κίνας και εγκλωβίζει το ρόλο της ΕΕ στις επιδιώξεις της Ουάσινγκτον ακυρώνοντας την προοπτική ενός αυτόνομου και διεκδικητικού ρόλου της Ευρώπης.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

27-11-2021

 

 

Με απόφαση Μητσοτάκη αναβάλλεται το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας λόγω κορωνοϊού και της μετάλλαξης Omicron – Η νέα ημερομηνία

0

Αλλάζει ημερομηνία τελικά το 14ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας το οποίο ήταν να διεξαχθεί το επόμενο Σαββατοκύριακο 3-5 Δεκεμβρίου με απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο πρωθυπουργός, ο οποίος βρίσκεται τα τελευταία 24ωρα σε Κοζάνη και Ιωάννινα αποφάσισε και ανακοίνωσε στο προσυνέδριο της ΝΔ στα Γιάννενα, να μεταφέρει το συνέδριο για το πρώτο τρίμηνο του 2022 λόγω των συνθηκών που διαμορφώνονται από την εμφάνιση της νέας μετάλλαξης Omicron του κορωνοϊού.

Στην εισαγωγική τοποθέτησή του ο πρωθυπουργός στο Προσυνέδριο της ΝΔ, στα Γιάννενα, υπό τον τίτλο «Για τις επόμενες γενιές – Το βλέμμα στο μέλλον» σημείωσε πως «μιλώντας με αρκετά κομματικά μας στελέχη και χθες, στην πολύ ωραία περιοδεία την οποία κάναμε στη Δυτική Μακεδονία και στην Ήπειρο, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είναι πιο σωστό στην παρούσα συγκυρία να μεταθέσουμε την οργάνωση του Τακτικού μας Συνεδρίου για τους πρώτους τρεις μήνες του 2022».

Όπως είπε δε, «δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα μπορούσαμε να οργανώσουμε ένα υποδειγματικό Συνέδριο, τηρώντας όλα τα πρωτόκολλα ασφαλείας. Προφανώς και όλοι όσοι θα προσέρχονταν θα ήταν εμβολιασμένοι και θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και τη δυνατότητα να κάνουν και rapid test. Όμως, σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι στην παρούσα συγκυρία θα έστελνε ενδεχομένως το λάθος μήνυμα».

Επίσης ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρότεινε στο προσυνέδριο της ΝΔ στα Γιάννενα, ως νέο γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας τον σημερινό πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Παύλο Μαρινάκη, με επιτυχημένη θητεία, δικηγόρο με ειδίκευση στο Ποινικό Δίκαιο, στέλνοντας ένα ισχυρό σήμα ανανέωσης, όχι μόνο σε επίπεδο προγραμματικού λόγου αλλά και σε επίπεδο στελεχών.

Το σήμα που στέλνεται με αυτή την κίνηση είναι ότι η Νέα Δημοκρατία έχει τους νέους στην πρώτη γραμμή και ότι φέρνει στο προσκήνιο μια νέα γενιά στελεχών. Η συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής και η ψηφοφορία για την εκλογή του νέου γραμματέα θα γίνει διαδικτυακά.

Όσα είπε ο πρωθυπουργός στα Ιωάννινα:

Καλημέρα σας. Συγχαρητήρια για την οργάνωση αυτής της πολύ δυναμικής προσυνεδριακής συνεδρίασης. Επιτρέψτε μου να κάνω μία σύντομη ανακοίνωση.

Μιλώντας με αρκετά κομματικά μας στελέχη και χθες, στην πολύ ωραία περιοδεία την οποία κάναμε στη Δυτική Μακεδονία και στην Ήπειρο, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είναι πιο σωστό στην παρούσα συγκυρία να μεταθέσουμε την οργάνωση του Τακτικού μας Συνεδρίου για τους πρώτους τρεις μήνες του 2022. Θα αναμένω τις σχετικές εισηγήσεις της Οργανωτικής Επιτροπής για την ακριβή ημερομηνία.

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα μπορούσαμε να οργανώσουμε ένα υποδειγματικό Συνέδριο, τηρώντας όλα τα πρωτόκολλα ασφαλείας. Προφανώς και όλοι όσοι θα προσέρχονταν θα ήταν εμβολιασμένοι και θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και τη δυνατότητα να κάνουν και rapid test. Όμως, σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι στην παρούσα συγκυρία θα έστελνε ενδεχομένως το λάθος μήνυμα.

Είμαστε ένα κόμμα, γνωρίζετε πολύ καλά ότι επί δικής μου Προεδρίας υλοποιήσαμε το θεσμό των ετήσιων Τακτικών Συνεδρίων -με την εξαίρεση του 2020 λόγω COVID-19- και θεωρώ επιβεβλημένο αυτή τη στιγμή να προχωρήσουμε σε αυτή τη μικρή χρονική μετάθεση έτσι ώστε νομίζω να είμαστε και εναρμονισμένοι με το γενικότερο κλίμα το οποίο επικρατεί στην κοινωνία.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, επειδή υπάρχουν κομματικές διαδικασίες οι οποίες δεν μπορούν να καθυστερήσουν, η εισήγησή μου θα ήταν να διεξαχθεί η επόμενη Συνεδρίαση της υφιστάμενης Πολιτικής Επιτροπής με αντικείμενο την εκλογή του νέου Γραμματέα του κόμματος. Και η πρότασή μου για νέο Γραμματέα του κόμματος είναι ο Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, ο Παύλος Μαρινάκης.

Κατά συνέπεια, και ευχαριστώντας για ακόμα μία φορά τον Γιώργο Στεργίου για τις εξαιρετικές υπηρεσίες που προσέφερε στο κόμμα, εισηγούμαι αυτή τη διαδικασία, κύριε Γραμματέα, κύριε Γενικέ Διευθυντά του Κόμματος, κύριε Πρόεδρε της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, τη διεξαγωγή μιας εξ αποστάσεως Πολιτικής Επιτροπής με διαδικτυακή ψηφοφορία για την εκλογή του νέου Γραμματέα του Κόμματος πριν το τέλος του έτους, εντός των επόμενων δύο εβδομάδων. Και τη διεξαγωγή του Τακτικού μας Συνεδρίου κάποια στιγμή μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2022, αναμένοντας τις εισηγήσεις της Οργανωτικής Επιτροπής.
Θεωρώ ότι αυτό, λαμβάνοντας υπόψη τη συγκυρία, είναι το πιο σωστό και το πιο επιβεβλημένο να κάνουμε ως ένα υπεύθυνο και ώριμο κόμμα που είμαστε.

Ευχαριστώ πολύ.

Η οργάνωση για το συνέδριο

Οι εργασίες του Συνεδρίου θα ξεκινούσαν με την ομιλία του πρωθυπουργού και προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκου Μητσοτάκη στις 3 Δεκεμβρίου. Την επόμενη μέρα το Σάββατο θα είχαν την δυνατότητα παρεμβάσεων στελέχη και βουλευτές και όχι μόνο στα θεματικά τραπέζια που οργανώνονταν, ενώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονταν οι παρεμβάσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών, του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά για τα μείζονα θέματα της πολιτικής συγκυρίας. Την Κυριακή, τελευταία ημέρα του Συνεδρίου θα στήνονταν κάλπες για την ανάδειξη της Πολιτικής Επιτροπής.

Όλος ο προγραμματισμός και η οργάνωση που έχει γίνει το τελευταίο διάστημα μετατίθεται πλέον για τις αρχές της νέας χρονιάς σε ημερομηνία που θα καθοριστεί το επόμενο διάστημα.

Ελληνική προετοιμασία για τη νέα μετάλλαξη

Επί της αρχής, «θα πάμε και εμείς σε σκληρή γραμμή, αλλά θα πρέπει πρώτα οι επιστήμονές μας να έχουν καθαρή εικόνα» γνωστοποίησε από νωρίς χθες και ο Έλληνας Υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, ενώ άμεση κινητοποίηση αναφορικά με την παραλλαγή «Όμικρον» σημειώθηκε και επί ελληνικού εδάφους, καθώς συνεδρίασε έκτακτα η Επιτροπή των Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας. Κατά τη χθεσινή συνεδρίασή της, η Επιτροπή προέβλεψε ένα πολύ αυστηρό πρωτόκολλο για τους ταξιδιώτες από την νότια Αφρική, το οποίο τίθεται σε εφαρμογή από σήμερα στις 6 το πρωί.

Συγκεκριμένα, επιτρέπεται η είσοδος στη χώρα μόνο Ελλήνων υπηκόων και άλλων υπηκόων από τις χώρες: Νότια Αφρική, τη Μποτσουάνα, την Ναμίμπια, Λεσότο, Ζιμπάμπουε, Μοζαμβίκη, Εσουατίνι, Ζάμπια και Μαλάουι μόνο για απολύτως απαραίτητες μετακινήσεις με την προϋπόθεση μοριακού ελέγχου (PCR) 72 ωρών, ανεξαρτήτως της εμβολιαστικής τους κατάστασης. Για την είσοδό τους απαραίτητη προϋπόθεση είναι η παροχή άδειας από τις κατά τόπους Πρεσβείες, Προξενεία και Προξενικές Αρχές άλλων χωρών, που εκπροσωπούν την Ελλάδα, σε περίπτωση απουσίας Ελληνικής Πρεσβείας, ενώ κατά την είσοδό τους θα πραγματοποιείται Rapid Test, θα επιβάλλεται καραντίνα για 10 ημέρες και επανέλεγχος όλων των ταξιδιωτών, ώστε να λήξει η καραντίνα τους, εφόσον διαθέτουν με αρνητικό μοριακό τεστ (PCR).

Στο ενδιάμεσο, σε επανέλεγχο όλων των θετικών δειγμάτων PCR (κρούσματα του κορωνοϊού) που εντοπίσθηκαν το τελευταίο δεκαπενθήμερο στην Ελλάδα προχωρούν άμεσα οι υγειονομικές αρχές, υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων που προκαλεί η μετάλλαξη. Και αυτό γιατί, πρόκειται για τη «χειρότερη μετάλλαξη» από την αρχή της πανδημίας επισημαίνουν οι ειδικοί, αφού διαθέτει 32 μεταλλάξεις στην πρωτεΐνη ακίδας, δηλαδή στο μέρος εκείνο του ιού που χρησιμοποιούν τα περισσότερα εμβόλια για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος κατά του Covid, αριθμός διπλάσιος από τις μεταλλάξεις της παραλλαγής Δέλτα.

Με απόφαση Μητσοτάκη αναβάλλεται το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας λόγω κορωνοϊού και της μετάλλαξης Omicron – Η νέα ημερομηνία