Αρχική Blog Σελίδα 202

«Δήλωση πολέμου» κατά της Ελλάδας από τον Πούτιν: Έβαλε τη χορωδία του Κόκκινου Στρατού και ερμήνευσε στην Άγκυρα το Εμβατήριο της Σμύρνης που εξυμνεί τη σφαγή του 1922

2

Το προκλητικό για τους Έλληνες τραγούδι «Εμβατήριο της Σμύρνης» (İzmir Marşı), το οποίο συνδέεται άμεσα με τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και την τελική φάση του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1919-1922, επέλεξαν να ερμηνεύσουν τα μέλη της Χορωδίας του Κόκκινου Στρατού Αλεξάντροφ στην Άγκυρα, για την Ημέρα της Ρωσίας.

Το κομμάτι αναφέρεται στην προέλαση των τουρκικών δυνάμεων και την είσοδό τους στην πόλη στις 9 Σεπτεμβρίου 1922, και τη Μικρασιατική Καταστροφή, ενώ για τη γειτονική χώρα αποτελεί την «Απελευθέρωση της Σμύρνης».

Η μουσική αυτή παράσταση δόθηκε, όπως αναφέρει το The Diplomatic Observer, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των επίσημων ομιλιών σε δεξίωση που φιλοξενήθηκε στον κήπο της ρωσικής πρεσβείας με αφορμή την Ημέρα της Ρωσίας.

Οι διμερείς σχέσεις και η παρουσία της πολιτικής ηγεσίας

Στην εκδήλωση, όπου οικοδεσπότης ήταν ο πρέσβης της Ρωσίας στην Άγκυρα, Σεργκέι Βερσίνιν, έδωσαν το παρόν υψηλόβαθμα στελέχη της τουρκικής πολιτικής σκηνής.

Ανάμεσα στους προσκεκλημένους ήταν ο υφυπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, πρέσβης Μούσα Κουλακλικαγιά, ο βουλευτής του AKP στην Καισάρεια και πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, καθώς και εκπρόσωποι ξένων διπλωματικών αποστολών.

Κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού του, ο Ρώσος πρέσβης Σεργκέι Βερσίνιν έστειλε σαφή μηνύματα για τη στρατηγική συνεργασία των δύο κρατών, αναφέροντας επί λέξει:

«Οι σχέσεις μας με τη Δημοκρατία της Τουρκίας έχουν ιδιαίτερη σημασία για εμάς. Η Ρωσία και η Τουρκία δεν είναι μόνο σημαντικοί εταίροι, συνδεδεμένοι με μια μακρά ιστορία αλληλεπίδρασης, αλλά και γειτονικές χώρες με ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς και ζωντανές επαφές μεταξύ των λαών τους».

Η Τουρκία απάντησε στο ίδιο θερμό κλίμα μέσω του εκπροσώπου της, ο οποίος εστίασε στον κοινό ρόλο που διαδραματίζουν οι δύο χώρες στον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής.

Συγκεκριμένα, ο υφυπουργός Εξωτερικών, Μούσα Κουλακλικαγιά, υπογράμμισε στην ομιλία του ότι η Τουρκία και η Ρωσία αποτελούν δύο χώρες με ιδιαίτερη βαρύτητα για τη σταθερότητα και το μέλλον της ευρύτερης περιοχής. Όπως ανέφερε, και τα δύο κράτη διαθέτουν βαθιές ιστορικές ρίζες, ισχυρή κρατική tradition και σημαντική διπλωματική εμπειρία.

H Χορωδία του Κόκκινου Στρατού Αλεξάντροφ στην Άγκυρα. Photo youtube, Ongun Güvenç

Με πληροφορίες από newsbeast.gr

https://hellasjournal.com/2026/06/dilosi-polemou-kata-tis-elladas-apo-ton-poutin-evale-ti-chorodia-tou-kokkinou-stratou-kai-erminefse-stin-agkyra-to-emvatirio-tis-smyrnis-pou-exymnei-ti-sfagi-tou-1922-video/

Λίνα Μενδώνη: Παραίτηση

0
Αν δεν έλειψε κάτι επί Μενδώνη στο υπουργείο Πολιτισμού, είναι οι φήμες και οι καταγγελίες για κακοδιοίκηση και διαφθορά.

«Το είπαμε, το κάναμε», διατυμπανίζουν ο Πρωθυπουργός και η κυβερνητική προπαγάνδα – ως τεκμήριο προεκλογικής συνέπειας. Υπάρχει και το αντίστροφο: «δεν το είπαν, αλλά το κάνουν»…

Είναι οι περιπτώσεις διαφθοράς. Η διασπάθιση δημοσίου – και κοινοτικού – χρήματος σχηματίζει το πολυπληθέστερο γνήσιο υποσύνολο στον κατάλογο σκανδάλων.

Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη, τα υποσυστήματα στον ευρύτερο μηχανισμό διοίκησης δείχνουν ότι το «επιτελικό κράτος» μοιάζει όλο και περισσότερο με τα τροπικά δάση: τρέφεται από τη σήψη του.

Για τις υποθέσεις που αποκαλύπτονται τον λόγο έχει η Δικαιοσύνη. Παρά τον χαμηλό βαθμό συλλογικής εμπιστοσύνης στην απονομή της.

Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ότι στις περιπτώσεις σκανδάλων διαφθοράς, οι υπουργοί δεν βρίσκουν λόγο να αναλάβουν την ευθύνη τους, εγκαταλείποντας το αξίωμα.

Κινούνται στη «γραμμή» Μητσοτάκη «για τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος».

Δεν απολογούνται – ακόμη και όταν οι ίδιοι διορίζουν ή προστατεύουν τους εμπλεκόμενους. Πότε φταίει η Γιαντικιάρογλου και πότε ο Χατζηπετρής…

Τον Φεβρουάριο του 2012, κάποιοι λήστεψαν το μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας. Την επομένη ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος υπέβαλε παραίτηση – που δεν έκανε δεκτή ο τότε Πρωθυπουργός, Παπαδήμος.

Δεν του ζητήθηκε, ούτε υπήρχε εμπλοκή υπαλλήλων ή προσώπων που σχετίζονταν με το κόμμα του και την κυβέρνηση. Ήταν όμως υποδειγματική πράξη ευαισθησίας – για κάτι που δεν πήγε καλά στον χώρο ευθύνης του.

Η παιδαγωγική πλευρά της πολιτικής δεν είναι στα προτερήματα της Λίνας Μενδώνη. Η σημερινή υπουργός Πολιτισμού αντιμετωπίζει με αφασία ένα ακόμη σκάνδαλο που έσκασε στην αυλή της – με πρωταγωνιστή μέλος της πολιτικής ηγεσίας.

Την επομένη των εκλογών του 2019, τα αποτελέσματα τη βρήκαν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ – παρούσα στο γραφείο της τότε προέδρου του Φώφης Γεννηματά, όταν ανακοινώθηκαν.

Την επομένη ορκίστηκε υπουργός Πολιτισμού του… Μητσοτάκη. Πώς; Κάποια στιγμή ο Πρωθυπουργός «την έδωσε»: από καιρό συνεργαζόταν με την… οικογένειά του!

Έτσι μπορεί να εξηγηθεί η μονιμότητά της στο υπουργείο – ενώ δεν είναι η Μελίνα. Παρά τον σκανδαλώδη απολογισμό της θητείας της.

Στο σκάνδαλο Λιγνάδη ζητήθηκε επιμόνως από ΜΜΕ και την αντιπολίτευση η απομάκρυνσή της, αφού δεν είχε την ευαισθησία να παραιτηθεί: ο δικαζόμενος σε δεύτερο βαθμό αυτή την περίοδο σκηνοθέτης ήταν αφεντικό στο Εθνικό Θέατρο με την υπογραφή της.

Προφανώς είχε υλοποιήσει εντολή. Και θεώρησε ότι εξιλεώνεται απέναντι στην κοινή γνώμη με την απίστευτη δήλωση ότι «μας εξαπάτησε» με τον θεατρινισμό του! Εννοούσε ότι τον ρώτησαν για όσα κυκλοφόρησαν ήδη και τα… αρνήθηκε!

Άραγε έτσι χειρίστηκε και τους δακτυλοδεικτούμενους στο υπουργείο της – γραφειοκράτες και στελέχη που η ίδια τοποθέτησε – για όσα κακόφημα τους συνόδευαν; Ή τους κυβερνητικούς αξιωματούχους, σαν τον γενικό γραμματέα που αναγκάστηκε τώρα να παραιτηθεί;

Αν δεν έλειψε κάτι επί Μενδώνη στο υπουργείο Πολιτισμού, είναι οι φήμες και οι καταγγελίες για κακοδιοίκηση και διαφθορά. Ο χώρος προσφέρεται άλλωστε, καθώς από τις αποφάσεις γνωμοδοτικών οργάνων του κρίνονται υποθέσεις με πολλά λεφτά.

Από την αντιπολίτευση και τον μιντιακό χώρο τίθεται πάλι θέμα παραίτησης της – κακής ως υπουργού – ή έστω εξηγήσεών της, καθώς «πληθαίνουν τα ονόματα που εμπλέκονται στο σκάνδαλο και φέρονται να ανήκουν στο στενό κύκλο της».

Αν δεν ήξερε, δεν κάνει για τη θέση. Αν απλώς καλύπτει εκ του ασφαλούς κομματικές εξυπηρετήσεις – απλώς δίνει το όνομά της στη διαφθορά…

https://www.ieidiseis.gr/fotoskiaseis/793669/lina-mendoni-paraitisi/

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

0
Protesters raise a piece of fabric flag depicting a flamingo during a protest rally against the construction of a massive coastal development project linked to Jared Kushner and Ivanka Trump, at Narta lagoon area, western Albania, Saturday, June 6, 2026. (AP Photo/Hameraldi Agolli)
Οι διαδηλωτές ζητούν την παραίτηση Ράμα για διαφθορά. Ρεπορτάζ του Politico για την κρίση στην Αλβανία.

Όταν ο γαμπρός του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, αποφάσισε να επενδύσει σε ένα πολυτελές τουριστικό συγκρότημα στην ειδυλλιακή νότια ακτή της Αλβανίας, μάλλον δεν περίμενε ότι θα προκαλούσε εθνική εξέγερση.

Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, όμως, οι Αλβανοί δεν ενθουσιάστηκαν ιδιαίτερα με την προοπτική να καλυφθούν με τσιμέντο οι φυσικοί τους θησαυροί, προκειμένου να χτιστούν ξενοδοχεία για εύπορους ξένους παραθεριστές.

Το προτεινόμενο θέρετρο των 10.000 κλινών —κοντά σε μια προστατευόμενη περιοχή άγριας ζωής που φιλοξενεί φλαμίνγκο, χελώνες και ένα από τα πιο παρθένα δέλτα ποταμών της Ευρώπης— πυροδότησε ίσως τις μεγαλύτερες λαϊκές διαδηλώσεις από τότε που η μικρή βαλκανική χώρα εγκατέλειψε τον κομμουνισμό, πριν από περισσότερες από τρεις δεκαετίες.

Μέσα σε δύο εβδομάδες, η «επανάσταση των φλαμίνγκο», όπως έχει γίνει γνωστή, εξελίχθηκε από μια τοπική περιβαλλοντική διαμαρτυρία σε μια εθνική εκστρατεία που στρέφεται εναντίον ολόκληρης της άρχουσας τάξης της Αλβανίας.

Στο στόχαστρο το πολιτικό κατεστημένο στην Αλβανία

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

Τα χρόνια της κυβερνητικής διαφθοράς, ο ανεξέλεγκτος τουρισμός, η απογοήτευση για την οικονομική πορεία της Αλβανίας (η οποία παραμένει μία από τις φτωχότερες στην Ευρώπη) και η διάχυτη αίσθηση ότι η χώρα διοικείται για χάρη των λίγων και ισχυρών και όχι για τον απλό λαό, έχουν οδηγήσει πολλούς Αλβανούς στα όριά τους, όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ του το Politico.

Οι διαδηλωτές ζητούν πλέον την παραίτηση, ακόμη και τη φυλάκιση, του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, καθώς και του ηγέτη της αντιπολίτευσης και πρώην πρωθυπουργού Σάλι Μπερίσα — των δύο μακροβιότερων πολιτικών αρχηγών από την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1991.

«Οι νέοι και οι πολίτες εδώ δεν διαμαρτύρονται μόνο εναντίον του Ράμα και του Μπερίσα, αλλά εναντίον ολόκληρου του συστήματος», δήλωσε η Φραντσέσκα Μούτσο, ακτιβίστρια της κοινωνίας των πολιτών που συμμετείχε στις διαδηλώσεις στα Τίρανα, κρατώντας μια αφίσα με φλαμίνγκο και ζητώντας τη φυλάκιση και των δύο πολιτικών. «Αυτή είναι μια διαμαρτυρία ενάντια στο σύστημα που δημιουργήθηκε μετά την πτώση της δικτατορίας και ενάντια σε όλα τα αρνητικά πρότυπα που έχουν κανονικοποιήσει σε αυτή τη χώρα», πρόσθεσε η Μούτσο.

Ο Όλσι Νίκα, ένας αλβανός βιολόγος που ηγήθηκε της εκστρατείας για την ανακήρυξη του ποταμού Βιόσα σε εθνικό πάρκο, επισημαίνει ότι η οργή ξεπερνά κατά πολύ το πρόσωπο του ξένου επενδυτή. «Δεν πρόκειται απλώς για μια αντίδραση στον Τζάρεντ Κούσνερ», λέει, υποστηρίζοντας ότι η χώρα έχει μακρά ιστορία παραβίασης των περιβαλλοντικών προτύπων, ενώ καταγγέλλει ότι η πολιτική διαφθορά είναι διάχυτη.

Η προκλητική στάση του Έντι Ράμα

Έντι Ράμα

Ο ίδιος ο Ράμα έχει επιδείξει εντυπωσιακή αδιαφορία. Σε συνέντευξή του στο Politico, δήλωσε ότι οι ξένοι κατασκευαστές ακινήτων, όπως ο Κούσνερ, είναι πιο σημαντικοί για την Αλβανία από τον ίδιο τον λαό της.

«Οι ξένοι αποτελούν την πρώτη προτεραιότητα… επειδή φέρνουν χρήματα στη χώρα για τους Αλβανούς», δήλωσε ο ύψους δύο μέτρων πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, σε μια συνέντευξη γεμάτη βρισιές στις αρχές Ιουνίου. Μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι ο μόνος λόγος που τα διεθνή ΜΜΕ ενδιαφέρθηκαν για το θέμα ήταν η εμπλοκή του γαμπρού του Τραμπ. «Αν δεν ήταν ο Τζάρεντ, δεν θα τους ένοιαζε καθόλου τι συμβαίνει στην Αλβανία», είπε χαρακτηριστικά.

Τα προκλητικά σχόλια του Ράμα, τα οποία έγιναν ενώ οι διαδηλώσεις είχαν ήδη εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα, έριξαν λάδι στη φωτιά.

«Από τη στιγμή που το λέει αυτό ανοιχτά, αυτός και μόνο είναι ένας από τους λόγους που διαμαρτυρόμαστε», δήλωσε ο Ρέντι Μούτσι, βουλευτής του αριστερού κόμματος της αντιπολίτευσης Lëvizja Bashkë. «Η Αλβανία έχει γίνει μια χώρα αβίωτη για τους Αλβανούς», πρόσθεσε, αναφερόμενος στο διαρκώς αυξανόμενο κόστος ζωής, την ανεξέλεγκτη εξάπλωση των Airbnbs στην πρωτεύουσα, τα Τίρανα, και τα τουριστικά θέρετρα κατά μήκος της ακτογραμμής.

Εν τω μεταξύ, η φιλοδοξία της Αλβανίας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση κρέμεται πλέον από μια κλωστή. Η χώρα, που για καιρό θεωρούνταν φαβορί για ένταξη έως το 2030 μαζί με το γειτονικό Μαυροβούνιο, κινδυνεύει να δει αυτόν τον στόχο να απομακρύνεται, καθώς οι Βρυξέλλες παρακολουθούν με έντονη ανησυχία την πολιτική αναταραχή και την περιβαλλοντική υποβάθμιση.

Το θέρετρο και η μεγάλη απειλή

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

Η Βλόρα (Αυλώνας), στη νότια ακτή της Αλβανίας, αποτελεί το επίκεντρο μιας τουριστικής έκρηξης, προσελκύοντας παραθεριστές που αναζητούν ήλιο και θάλασσα με «ελληνικό στιλ», αλλά σε τιμές πολύ χαμηλότερες από αυτές της Ελλάδας.

Ωστόσο, η ακτογραμμή βόρεια της πόλης παραμένει ακόμη ανέγγιχτη. Φλαμίνγκο περιφέρονται στα ρηχά νερά, χελώνες φωλιάζουν στην άμμο και μεσογειακές φώκιες εξακολουθούν να εμφανίζονται κατά μήκος αυτής της παρθένας περιοχής. Η προστατευόμενη ζώνη άγριας ζωής Πίσε Πόρο-Νάρτα (Pishë Poro-Narta) αποτελεί μέρος του δέλτα του ποταμού Βιόσα, ο οποίος συχνά χαρακτηρίζεται ως ο τελευταίος άγριος ποταμός της Ευρώπης.

Αυτή η ειδυλλιακή εικόνα, όμως, απειλείται άμεσα. Ένας δρόμος διασχίζει πλέον την περιοχή, η αστυνομία περιπολεί και τα τσιμεντένια θεμέλια από περιφράξεις που ξηλώθηκαν σηματοδοτούν τη θέση όπου σχεδιάζεται να ανεγερθεί το πολυτελές θέρετρο, ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το έργο αυτό πρόκειται να δημιουργήσει μια νέα «πολιτεία» 10.000 κλινών μέσα σε ένα από τα πιο πλούσια σε βιοποικιλότητα οικοσυστήματα της Αλβανίας.

Το μυστήριο με την Affinity Partners

Αν και το έργο έχει γίνει συνώνυμο με το όνομα του Κούσνερ και της συζύγου του, Ιβάνκα (κόρης του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ), ορισμένες πρόσφατες πληροφορίες αφήνουν να εννοηθεί ότι ο επενδυτικός όμιλος του Κούσνερ, Affinity Partners, ίσως έχει αποσυρθεί από το project. Η Affinity δεν ανταποκρίθηκε στα αιτήματα για σχολιασμό, ενώ και οι προσπάθειες άμεσης επικοινωνίας με τον ίδιο τον Κούσνερ απέβησαν άκαρπες.

Οι εργασίες για το θέρετρο εγκρίθηκαν χωρίς να έχει προηγηθεί καμία μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, γεγονός που αποτελεί και την αιχμή του δόρατος για τις αντιδράσεις.

«Μια φωλιά χελώνας καταστράφηκε φέτος από τα βαρέα μηχανήματα, μόλις ένα χιλιόμετρο από εδώ», καταγγέλλει ο περιβαλλοντολόγος Κωνσταντίνος Ξάχο, στέκοντας στην κορυφή ενός βράχου με θέα την προστατευόμενη περιοχή Βιόσα-Νάρτα. Δείχνει προς έναν ολοκαίνουργιο, λευκό χωματόδρομο που εκτείνεται για περισσότερο από ένα χιλιόμετρο μέσα από τις αμμοθίνες, την παραλία και το παρακείμενο δάσος.

Κλιμάκωση των αντιδράσεων εντός και εκτός συνόρων

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

Στα τέλη Μαΐου, ένας διαδηλωτής σύρθηκε με τη βία κατά μήκος του ίδιου γκρεμού από έναν άνδρα της προσωπικής ασφάλειας του έργου, την ώρα που ντόπιοι και ακτιβιστές απαιτούσαν να απομακρυνθούν τα προστατευτικά κιγκλιδώματα.

Σκηνές σαν αυτή πυροδότησαν την εθνική αναταραχή. Δεκάδες χιλιάδες Αλβανοί έχουν βγει πλέον στους δρόμους. Οι διαδηλώσεις στα Τίρανα διανύουν ήδη την τρίτη εβδομάδα τους, ενώ παρόμοιες κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται και σε άλλες πόλεις, όπως η Σκόδρα, το Δυρράχιο, η Λέζε και το Αργυρόκαστρο (Gjirokastër).

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

Κινητοποιήσεις έχουν οργανώσει και μέλη της αλβανικής διασποράς στις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι διαδηλωτές απαιτούν το πάγωμα του έργου και την παραίτηση του Έντι Ράμα, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 13 χρόνια.

Την ίδια στιγμή, τα διεθνή ΜΜΕ συρρέουν μαζικά στην Αλβανία για να καλύψουν τις πρωτοφανείς αυτές διαμαρτυρίες, καθώς ο Ράμα έχει εμπλακεί σε έντονες πολιτικές κόντρες στην πλατφόρμα X τόσο με τον Αμερικανό γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς όσο και με την κυβέρνηση του Ιράν.

Τουρίστες ή Αλβανοί;

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

Η επιμονή του Ράμα ότι η Αλβανία έχει ανάγκη από ξένες επενδύσεις αντικατοπτρίζει τη φιλοδοξία της κυβέρνησής του να μετατρέψει τη χώρα στις «Μαλδίβες της Ευρώπης» — μια στρατηγική που έχει ήδη τριπλασιάσει τον αριθμό των επισκεπτών μέσα σε μόλις μία δεκαετία. Πέρυσι, πάνω από 12 εκατομμύρια τουρίστες επισκέφθηκαν τη χώρα, αριθμός τετραπλάσιος από τον μόνιμο πληθυσμό της. Αυτή η αλματώδης αύξηση απέσπασε μάλιστα τα εύσημα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών.

Ωστόσο, αυτή η βίαιη ανάπτυξη έχει βαρύ τίμημα. Σύμφωνα με τους διαδηλωτές, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, ο πολυτελής τουρισμός ασκεί ασφυκτική πίεση στο περιβάλλον, ενώ προσφέρει ελάχιστα οικονομικά οφέλη στον απλό κόσμο. Την ίδια στιγμή, οι νέοι Αλβανοί εγκαταλείπουν την πατρίδα τους με τους υψηλότερους ρυθμούς στην Ευρώπη.

«Πιστεύω ακράδαντα σε ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης», δήλωσε στο Politico ο Σίλβιο Γκονζάτο, πρέσβης της ΕΕ στην Αλβανία. «Γι’ αυτό με στεναχωρεί μερικές φορές να βλέπω όσα συμβαίνουν, επειδή αναγνωρίζω τα ίδια ανόητα λάθη που κάναμε στην Ιταλία, σε άλλα μέρη της Ευρώπης, ίσως και στη Ρουμανία», συμπλήρωσε.

«Η θέση μας είναι ότι δεν μπορείς, από τη μία, να ζητάς από τα κράτη-μέλη να σου δώσουν μια δεκαετή παράταση συμμόρφωσης με τους περιβαλλοντικούς κανόνες της ΕΕ και, από την άλλη, να ακολουθείς ένα μοντέλο ανάπτυξης που επιδεινώνει τα προβλήματα», υπογράμμισε ο Γκονζάτο.

Νόμοι «κομμένοι και ραμμένοι» για τους επενδυτές

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

Η Αλβανία έχει ψηφίσει αμφιλεγόμενους νόμους για τις «στρατηγικές επενδύσεις» και τις προστατευόμενες περιοχές. Περιβαλλοντικές οργανώσεις και διαδηλωτές καταγγέλλουν ότι οι ρυθμίσεις αυτές φωτογραφίζουν την προετοιμασία του εδάφους για έργα μεγάλης κλίμακας, όπως αυτό του Κούσνερ. Η ΕΕ έχει ήδη προειδοποιήσει ότι αν τα Τίρανα επιμείνουν σε αυτή την τακτική, το κλείσιμο του περιβαλλοντικού κεφαλαίου των ενταξιακών διαπραγματεύσεων θα απομακρυνθεί ακόμη περισσότερο.

Ο Γκάμπριελ Σβάντερερ, εκτελεστικός διευθυντής της EuroNatur, δήλωσε ότι η βιασύνη της κυβέρνησης γεννά σοβαρές υποψίες: «Φαίνεται πως τα Τίρανα προσπαθούν να προλάβουν να εγκρίνουν όσα περισσότερα τουριστικά έργα μπορούν, προτού η ένταξη στην ΕΕ τα υποχρεώσει να συμμορφωθούν με πολύ αυστηρότερα περιβαλλοντικά κριτήρια. Θα ήθελα πολύ να πιστεύω κάτι διαφορετικό, αλλά αυτή τη στιγμή αυτό δείχνουν οι πράξεις της κυβέρνησης».

Το αεροδρόμιο του Αυλώνα και το νησί Σαζάν

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

Στη Βλόρα, τα σχέδια του Κούσνερ δεν είναι η μόνη εστία έντασης. Πιο βαθιά στο εσωτερικό, απέναντι από τη λιμνοθάλασσα, το νέο αεροδρόμιο της πόλης έχει μετατραπεί σε σύμβολο του ίδιου μοντέλου: έργα που προωθούνται σε ευαίσθητα οικοσυστήματα μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες και καταγγελίες για ευνοιοκρατία. Το αεροδρόμιο ήταν προγραμματισμένο να λειτουργήσει το 2025, όμως έχει καθυστερήσει και πλέον βρίσκεται εγκλωβισμένο σε μια δικαστική διαμάχη ανάμεσα στους μετόχους και το αλβανικό κράτος.

Παράλληλα, ο Κούσνερ και η Ιβάνκα σχεδιάζουν να μετατρέψουν και το Σαζάν —το μοναδικό νησί της χώρας— σε ιδιωτικό πολυτελές θέρετρο. Ωστόσο, οι ντόπιοι είναι κατηγορηματικά αντίθετοι.

«Θέλουμε τη φύση όπως είναι, γιατί έτσι την απολαμβάνουμε», λέει ο Άγκρον Σεχάι, καθισμένος στο φορτηγάκι του δίπλα σε μια ξαπλώστρα μετά το μπάνιο του, δείχνοντας προς το Ζβέρνεκ και το Σαζάν. «Σήμερα μπορείς να πάρεις μια βάρκα και να πας στο Σαζάν. Αν χτιστούν τα θέρετρα, η πρόσβαση για εμάς θα κλείσει οριστικά».

Η τύχη ενός έθνους – «Δεν σταματάμε εάν δεν φύγει ο Ράμα»

Η «επανάσταση των φλαμίνγκο»: Πώς ο γαμπρός του Τραμπ πυροδότησε μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Αλβανία

Στα Τίρανα, οι διαδηλωτές χαρακτηρίζουν τις κινητοποιήσεις ως το πιο σημαντικό γεγονός στην Αλβανία από την πτώση του κομμουνισμού το 1991. Μέσα από τις αφίσες και τα συνθήματά τους, ζητούν μια νέα Αλβανία με μια ηγεσία που θα εκπροσωπεί ανθρώπους κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης. Πρόκειται για μια προσπάθεια να πάρουν πίσω μια χώρα που εξακολουθεί να φέρει τα σημάδια της επώδυνης μετάβασης από την απομονωμένη κομμουνιστική δικτατορία του Ενβέρ Χότζα σε μια ανοιχτή ευρωπαϊκή δημοκρατία.

«Θεωρώ ότι αυτή είναι η πιο σημαντική στιγμή για εμάς τα τελευταία 30 χρόνια», δήλωσε ο Εμίρ Λεκίνι, ένας 21χρονος φοιτητής πληροφορικής από τα Τίρανα. «Είναι η πρώτη φορά που δεν φοβόμαστε να διαδηλώσουμε, μπορούμε πλέον να υψώσουμε τη φωνή μας και να διεκδικήσουμε αυτό που μας ανήκει».

Ο ίδιος τόνισε ότι οι κινητοποιήσεις δεν πρόκειται να σταματήσουν αν δεν παραιτηθεί ο Έντι Ράμα: «Δεν θα φύγουμε αν δεν φύγει ο Ράμα. Είναι στο χέρι του να αποφασίσει αν θα αποχωρήσει οικειοθελώς, αλλά εμείς δεν πάμε πουθενά μέχρι να αφήσει την καρέκλα του πρωθυπουργού. Είναι τόσο απλό».

Από την πρώτη συγκέντρωση την 1η Ιουνίου, ο αριθμός των διαδηλωτών αυξάνεται καθημερινά. Το κίνημα δεν περιορίζεται πλέον στην προστατευόμενη περιοχή Πίσε Πόρο-Νάρτα, αλλά διοχετεύει 35 χρόνια συσσωρευμένης απογοήτευσης από τη μετακομμουνιστική μετάβαση της Αλβανίας — μιας περιόδου στην οποία κυριάρχησαν δύο πρόσωπα: ο Ράμα και ο προκάτοχός του, Σάλι Μπερίσα.

Στο κάδρο των ευθυνών και ο Σάλι Μπερίσα

Ο Μπερίσα, αρχηγός του συντηρητικού Δημοκρατικού Κόμματος, κυβέρνησε την Αλβανία κατά διαστήματα από το τέλος του κομμουνισμού μέχρι το 2013 και θεωρείται ο «πατέρας» της δημοκρατικής Αλβανίας. Ωστόσο, πλέον βρίσκεται και ο ίδιος στο στόχαστρο των διαδηλωτών, οι οποίοι δηλώνουν απογοητευμένοι από ένα πολιτικό σύστημα που, όπως καταγγέλλουν, έφερε δεκαετίες διαφθοράς, χαμηλούς μισθούς και ανάγκασε τους Αλβανούς να μεταναστεύσουν.

«Αυτό δεν με αγγίζει», δήλωσε ο Μπερίσα στο Politico σχετικά με τα συνθήματα που ζητούν τη φυλάκισή του. «Πρέπει να μαθαίνεις να ζεις με αυτά. Τα φύλλα δεν πρέπει να σου κρύβουν τον κορμό του δέντρου. Και ο κορμός είναι ότι ο κόσμος ζητάει να φύγει ο Ράμα».

Στον Μπερίσα είχε απαγορευτεί η είσοδος στις ΗΠΑ το 2021 από την κυβέρνηση Μπάιντεν λόγω «εμπλοκής σε σημαντική διαφθορά», ενώ αργότερα του απαγορεύτηκε η είσοδος και στο Ηνωμένο Βασίλειο για φερόμενες διασυνδέσεις με το οργανωμένο έγκλημα. Ο ίδιος, ωστόσο, αποκάλυψε στο Politico ότι οι αμερικανικοί περιορισμοί εις βάρος του άρθηκαν την περασμένη Πέμπτη.

Ο Μπερίσα αρνείται κάθε κατηγορία και υποστηρίζει ότι οι κυρώσεις εναντίον του είχαν καθαρά πολιτικά κίνητρα. Μάλιστα, τις συνέδεσε με τις στενές σχέσεις του Ράμα με τον δισεκατομμυριούχο επενδυτή Τζορτζ Σόρος και τον γιο του, Άλεξ Σόρος, στο πλαίσιο —όπως ισχυρίζεται— μιας συντονισμένης προσπάθειας να εξοβελιστεί από την πολιτική σκηνή.

«Ήταν μια απευθείας ενέργεια του Έντι Ράμα και του Τζορτζ Σόρος. Και οι δύο άσκησαν έντονες πιέσεις εναντίον μου», υποστήριξε ο Μπερίσα. Σημειώνεται ότι ο Σόρος, εξέχων φιλελεύθερος δωρητής του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ, αποτελεί εδώ και χρόνια σταθερό στόχο της διεθνούς δεξιάς.

Παράλληλα, ο Μπερίσα δήλωσε ότι διαφωνεί με την περιβαλλοντική πολιτική της κυβέρνησης Ράμα, απέφυγε όμως να στηρίξει απόλυτα το κίνημα των πολιτών: «Δεν είναι δική μας διαμαρτυρία, δεν την οργανώσαμε εμείς», ξεκαθάρισε.

«Βάζουν μπετόν παντού»

Αντίθετα, η Γιορίδα Ταμπάκου, βουλευτής και ιδιαίτερα δημοφιλές στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος, έχει βγει μπροστά, ασκώντας σκληρή κριτική για την καταστροφή του φυσικού πλούτου της Αλβανίας στον βωμό της τουριστικής ανάπτυξης.

«Στην πραγματικότητα καταστρέφουν το ίδιο το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που έχει η Αλβανία στον τουρισμό: τις μικρές εκτάσεις γης, τις παρθένες παραλίες, τα πανέμορφα μέρη που είχαν μείνει ανέγγιχτα. Βάζουν μπετόν παντού», δήλωσε η Ταμπάκου στο Politico, καλώντας την ΕΕ να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στα Τίρανα.

«Όμως το ζήτημα δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό, είναι και θέμα υγιούς ανταγωνισμού. Δεν μπορείς να αναθέτεις μια σύμβαση απευθείας σε κάποιον μόνο και μόνο επειδή έχει στενές σχέσεις με τον πρωθυπουργό, παρακάμπτοντας τις νόμιμες διαδικασίες», κατέληξε η Ταμπάκου.

Έργο ή οφθαλμαπάτη;

Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, η πίεση που ασκεί η ΕΕ σχετικά με το φυσικό καταφύγιο Πίσε Πόρο-Νάρτα φαίνεται να αποδίδει ήδη καρπούς. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι ο υπουργός Περιβάλλοντος της Αλβανίας, Σοφγιάν Γιαουπάι, την ενημέρωσε πως «δεσμεύεται για την αναστολή των κατασκευαστικών εργασιών, καθώς και για τη διεξαγωγή μιας ολοκληρωμένης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σε ανοιχτή συνεννόηση με την κοινωνία των πολιτών».

Ωστόσο, τόσο ο Γιαουπάι όσο και ο Ράμα διαψεύδουν τα όσα αναφέρθηκαν στην Κομισιόν.

«Κατά τη διάρκεια τηλεδιάσκεψης στις 26 Μαΐου με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο υπουργός Γιαουπάι διευκρίνισε ότι δεν έχει υποβληθεί καμία τελική πρόταση για το έργο και ότι οι κατασκευαστικές εργασίες δεν έχουν ξεκινήσει, καθώς δεν έχει εκδοθεί καμία οικοδομική άδεια», δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου στο Politico.

Από την πλευρά του, ο Έντι Ράμα επιμένει δημοσίως ότι η επένδυση θα προχωρήσει κανονικά — μια τοποθέτηση που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους ισχυρισμούς του υπουργείου του ότι το έργο «δεν υφίσταται» ακόμα.

Η πραγματικότητα στο πεδίο

Σε κάθε περίπτωση, μια επίσκεψη στην προστατευόμενη περιοχή αρκεί για να μιλήσουν τα στοιχεία από μόνα τους: τα τσιμεντένια θεμέλια από τις περιφράξεις που ξηλώθηκαν βρίσκονται ακόμα εκεί, όπως και ο δρόμος που διανοίχθηκε ειδικά για να ξεκινήσουν οι εργασίες.

Ο Ράμα ισχυρίζεται ότι ο συγκεκριμένος δρόμος φτιάχτηκε για την εξυπηρέτηση της τοπικής κοινότητας. Ωστόσο, ο Γιόνι Βόρψι, οικολόγος στην PPNEA (την παλαιότερη περιβαλλοντική ΜΚΟ της Αλβανίας), απορρίπτει τους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού και αναρωτιέται με νόημα: «Ποια κοινότητα;».

«Δεν θα μας απομείνει καμία προστατευόμενη περιοχή αν… όποιος διαθέτει χρήματα μπορεί να τσιμεντοποιεί εκτάσεις μέσα σε αυτές», προειδοποιεί ο Βόρψι, καθώς ανεβαίνει στην κορυφή ενός λόφου κοντά στο σημείο όπου σχεδιάζεται το θέρετρο.

Από την κορυφή του λόφου, το άγριο νησί Σαζάν —όπου η οικογένεια Κούσνερ σχεδιάζει να χτίσει το δεύτερο θέρετρό της— διακρίνεται στο βάθος, ακόμα ανέγγιχτο από τον άνθρωπο.

Ο Βόρψι, όμως, φοβάται ότι αυτή η εικόνα έχει ημερομηνία λήξης, εκτός και αν η κυβέρνηση της Αλβανίας αλλάξει ρότα την ύστατη στιγμή. «Στο τέλος, παντού θα έχουμε μόνο πόλεις», καταλήγει.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/793541/i-epanastasi-ton-flamingko-pos-o-gampros-toy-tramp-pyrodotise-mia-exegersi-kata-tis-diafthoras-stin-alvania/

Ο πρώην ποδοσφαιριστής με τη σύντροφό του «έσπρωχναν» κοκαΐνη σε σελέμπριτις και γνωστά στέκια της Αθήνας

0

Ο ποδοσφαριστής διακινούσε την κοκαΐνη σε δημοφιλή κλαμπ της Αθήνας.

Διακίνηση κοκαΐνης σε γνωστά νυχτερινά μαγαζιά της Αθήνας φέρεται να έκανε ο γνωστός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος κατηγορείται ως αρχηγικό μέλος κυκλώματος διακίνησης ναρκωτικών.

Οι αστυνομικοί της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων σημειώνουν ότι εκμεταλλευόταν τη δημοφιλία του αλλά και το γεγονός ότι εργαζόταν σε κέντρα διασκέδασης με πελάτες που έψαχναν για «κόκα». Μεταξύ άλλων έκανε «πάσες» ναρκωτικών κατά τη διάρκεια της εργασίας του.

Σε δημοφιλή κλαμπ της Αθήνας

Ο αθλητής ήταν ιδιαίτερα ενεργός στα social media με χιλιάδες ακολούθους στο «ενεργητικό» του, ενώ εμφανιζόταν να εργάζεται σε ορισμένα από τα πιο δημοφιλή κλαμπ της Αθήνας. Στο παρελθόν ήταν επαγγελματίες ποδοσφαιριστής και μάλιστα γνωστός λόγω της συμμετοχής του σε ομάδες της Super League.

Στο «κόλπο» ήταν και η σύντροφός του, η οποία κατηγορείται ότι είχε ενεργό ρόλο στο κύκλωμα.

ποδοσφαιριστής ναρκωτικά

Τα μέλη του χαρακτηρίζονται ως «επαγγελματίες». Και αυτό γιατί λάμβαναν μέτρα αντιπαρακολούθησης για να αποφεύγουν τα… αδιάκριτα μάτια. Διακινούσαν την κοκαΐνη σε κλαμπ και συγκεκριμένα σε prive χώρους με περιορισμένη ορατότητα (για παράδειγμα με κουρτίνες), ενώ χρησιμοποιούσαν διαδικτυακές εφαρμογές για τις επικοινωνίες τους.

Όσον αφορά στις μετακινήσεις τους, διαπιστώθηκε ότι δεν χρησιμοποιούσαν μόνο οχήματα ιδιοκτησίας τους αλλά και ενοικιαζόμενα οχήματα ή επιβιβάζονταν σε ταξί.

Η έρευνα του Εσωτερικών Υποθέσεων ξεκίνησε μετά από καταγγελία που αφορούσε σε αστυνομικό. Η καταγγελία ανέφερε ότι ένστολος που υπηρετεί στη Διεύθυνση Αλλοδαπών της ΕΛ.ΑΣ. διακινεί κοκαΐνη σε νυχτερινά μαγαζιά και μάλιστα σε γνωστά νυχτερινά καταστήματα, όπου εργάζεται και ο ίδιος παράνομα. Αναφερόταν επίσης ότι απειλεί τους «πελάτες» του με την πρόφαση ότι θα τους συλλάβει εάν αυτοί δεν πλήρωναν άμεσα το αντίτιμο για την αγορά των ναρκωτικών.

Τελικά διαπιστώθηκε ότι ο αστυνομικός ήταν βοηθητικό μέλος κυκλώματος διακίνησης κοκαΐνης και έτσι συνελήφθη. Προέκυψε ότι διακινούσε μικροποσότητες ναρκωτικών για να καλύψει τις καθημερινές του «ανάγκες». Τα υπόλοιπα που ανέφερε γι’ αυτόν η αρχική καταγγελία δεν στοιχειοθετήθηκαν.

Ο συγκεκριμένος αστυνομικός διατηρούσε στενές φιλικές σχέσεις με τον πρώην ποδοσφαιριστή που φέρεται ως αρχηγικό μέλος της ομάδας.

Η επιχείρηση

Συνολικά συνελήφθησαν έξι άτομα, ενώ οι κατηγορούμενοι είναι 24. Μεταξύ αυτών είναι ο γνωστός ποδοσφαιριστής , ένας 29χρονος, μία 50χρονη και ένας 50χρονος, που συνδέονται μεταξύ τους με συγγενικούς δεσμούς, όπως και άτομα που προμήθευαν τον 32χρονο με τις ποσότητες που διακινούσε.

Ενεργό ρόλο είχε 28χρονη, σύντροφος του 32χρονου ποδοσφαιριστή, η οποία συμμετείχε στη διαδικασία παραλαβής, αποθήκευσης και προετοιμασίας των ναρκωτικών.

κύκλωμα αστυνομικών στο ΟΑΚΑ, ταρίφα για Ολυμπιακούς

Σχετικά με τον συλληφθέντα αστυνομικό, είχε βοηθητικό ρόλο ως μέλος της οργάνωσης, υποβοηθώντας τη δράση της, καθώς, λόγω των προσωπικών του επαφών με τον 32χρονο, φέρεται να διακινούσε μικροποσότητες ναρκωτικών ή τις διέθετε σε οικείους του.

Τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, για την αποφυγή εντοπισμού τους, χρησιμοποιούσαν αυξημένα μέτρα αντιπαρακολούθησης, όπως:

  • επικοινωνία μέσω διαδικτυακών εφαρμογών, χρησιμοποιώντας κωδικές λέξεις για τις ναρκωτικές ουσίες («γραμμή-ές», «στίχους», «εικοσιπεντάρι», «μαγνήσιο», «έτοιμος για πόλεμο;», «θα ρίξουμε κάστρα, θα πέσουνε Πρίαμοι»),
  • κίνηση με οχήματα ιδιοκτησίας τους, καθώς και με ενοικιαζόμενα οχήματα ή ταξί, για να δυσχεραίνουν τον εντοπισμό τους,
  • διακίνηση ναρκωτικών εντός των καταστημάτων, σε σημεία με περιορισμένη πρόσβαση ή ορατότητα.

Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν σε Εισαγγελέα και Ανακριτή.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/793446/o-proin-podosfairistis-me-ti-syntrofo-toy-esprochnan-koka-ni-se-selempritis-kai-gnosta-stekia-tis-athinas/

Αποκάλυψη: Στα 900 ευρώ η «ταρίφα» αστυνομικών για να βάλουν Ολυμπιακούς στον τελικό της Ευρωλίγκα

0

Αστυνομικός του κυκλώματος διακίνησης ναρκωτικών έκανε «χρυσές» δουλειές και στον τελικό στο ΟΑΚΑ.

Ένα απίστευτο περιστατικό αποκάλυψε η έρευνα της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων στο πλαίσιο της έρευνας για το «ξήλωμα» εγκληματικής οργάνωσης που διακινούσε ναρκωτικά.

Αστυνομικός που συνελήφθη ως μέλος του κυκλώματος φέρεται να ζήτησε από φιλάθλους του Ολυμπιακού 900 ευρώ για να τους βάλει στο γήπεδο χωρίς εισιτήριο.

Πιο αναλυτικά, ο αστυνομικός είχε υπηρεσία το απόγευμα της 24ης Μαΐου 2026 στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ «Telekom Center Athens», όπου διεξαγόταν ο τελικός της Ευρωλίγκας μεταξύ του Ολυμπιακού και της Ρεάλ Μαδρίτης.

Μαζί με ακόμα έναν συνάδελφό του εκμεταλλεύτηκαν την ιδιότητά τους, δηλαδή το γεγονός ότι λάμβαναν μέρος στα μέτρα τάξης, και ζήτησαν και έλαβαν 900 ευρώ από πρόσωπα του κοντινού τους περιβάλλοντος για να τους επιτρέψουν την είσοδο στο ΟΑΚΑ χωρίς εισιτήριο.

Το συγκεκριμένο συμβάν δεν ήταν το αρχικό αντικείμενο της αστυνομικής έρευνας, η οποία αφορούσε στην εξάρθρωση κυκλώματος διακίνησης ναρκωτικών. Αρχηγικό μέλος φέρεται γνωστός πρώην ποδοσφαιριστής, ενώ μέλος του κυκλώματος είναι αστυνομικός.

Συνολικά συνελήφθησαν έξι άτομα, ενώ οι κατηγορούμενοι είναι 24. Μεταξύ αυτών είναι ο γνωστός ποδοσφαιριστής , ένας 29χρονος, μία 50χρονη και ένας 50χρονος, που συνδέονται μεταξύ τους με συγγενικούς δεσμούς, όπως και άτομα που προμήθευαν τον 32χρονο με τις ποσότητες που διακινούσε.

Ενεργό ρόλο είχε 28χρονη, σύντροφος του 32χρονου ποδοσφαιριστή, η οποία συμμετείχε στη διαδικασία παραλαβής, αποθήκευσης και προετοιμασίας των ναρκωτικών.

Σχετικά με τον συλληφθέντα αστυνομικό, είχε βοηθητικό ρόλο ως μέλος της οργάνωσης, υποβοηθώντας τη δράση της, καθώς, ένεκα των προσωπικών του επαφών με τον 32χρονο, φέρεται να διακινούσε μικροποσότητες ναρκωτικών ή τις διέθετε σε οικείους του.

κύκλωμα αστυνομικών στο ΟΑΚΑ, ταρίφα για Ολυμπιακούς

Τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, για την αποφυγή εντοπισμού τους, χρησιμοποιούσαν αυξημένα μέτρα αντιπαρακολούθησης, όπως:

  • επικοινωνία μέσω διαδικτυακών εφαρμογών, χρησιμοποιώντας κωδικές λέξεις για τις ναρκωτικές ουσίες («γραμμή-ές», «στίχους», «εικοσιπεντάρι», «μαγνήσιο», «έτοιμος για πόλεμο;», «θα ρίξουμε κάστρα, θα πέσουνε Πρίαμοι»),
  • κίνηση με οχήματα ιδιοκτησίας τους, καθώς και με ενοικιαζόμενα οχήματα ή ταξί, για να δυσχεραίνουν τον εντοπισμό τους,
  • διακίνηση ναρκωτικών εντός των καταστημάτων, σε σημεία με περιορισμένη πρόσβαση ή ορατότητα.

Παράλληλα, στο πλαίσιο της έρευνας, διακριβώθηκε η συμμετοχή του 28χρονου αστυνομικού και συγγενικού του προσώπου, Αξιωματικού της Ελληνικής Αστυνομίας,  σε 4 ακόμη αξιόποινες πράξεις. Ειδικότερα, κατηγορούνται για μία περίπτωση απάτης από κοινού και κατά περίπτωση δύο υποθέσεις παραβίασης υπηρεσιακού απορρήτου και μία δωροληψίας υπαλλήλου.

Όσον αφορά τον Ειδικό Φρουρό, κατηγορείται για τρεις περιπτώσεις προμήθειας ναρκωτικών για προσωπική χρήση.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/793120/apokalypsi-sta-900-eyro-i-tarifa-ton-astynomikon-gia-na-valoyn-olympiakoys-ston-teliko-tis-eyroligka/

«Βόμβα» από Τούλσι Γκάμπαρντ: «Οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν βιολογικά εργαστήρια στην Ουκρανία με Πανώλη και Κορωνοϊούς»!

0

Μ.Ζαχάροβα: «Δικαιωνόμαστε»

Τη μακροχρόνια χρηματοδότηση της αμερικανικής κυβέρνησης πάνω από 120 βιολογικών εργαστηρίων σε 30 χώρες επιβεβαιώνει η Διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών (DNI) Τούλσι Γκάμπαρντ μετά από πολύμηνες έρευνες.

 

Τα εργαστήρια αυτά περιλαμβάνουν και εγκαταστάσεις στην Ουκρανία, με την Μ.Ζαχάροβα να δηλώνει ότι δικαιώνεται η ρωσική πλευρά που τα ανέφερε αυτά.

«Μας έλεγαν πράκτορες ξένων δυνάμεων και προδότες, επειδή μιλούσαμε για αυτά τα επικίνδυνα εργαστήρια, που σήμερα φέρνω στη δημοσιότητα», δήλωσε η ε.α. στρατιωτικός, διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ Τούλσι Γκάμπαρντ. Η Γκάμπαρντ υπενθυμίζεται ότι δήλωσε προ ημερών ότι παραιτείται επειδή ο σύζυγός της διαγνώσθηκε με μια σπάνια μορφή επιθετικού καρκίνου, και θα παραμείνει διευθύντρια μόνον για λίγες ακόμη ημέρες.

Ομως παραιτήθηκε και επειδή δυσκολευόταν πολύ “να κάνει τη δουλειά της”, καθώς δεχόταν πόλεμο από στελέχη των Δημοκρατικών.

Όπως και να έχει, αποκαλύπτει νέα στοιχεία για χρηματοδότηση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ περισσοτέρων των 120 βιολογικών εργαστηρίων σε 30 χώρες.

Σήμερα έδωσε στη δημοσιότητα τα δεκάδες εργαστήρια που λειτουργούν με αμερικανική χρηματοδότηση στην Ουκρανία, τονίζοντας ότι κάποια από αυτά είναι στο Χάρκοβο και κοντά στο μέτωπο, και κατά συνέπεια συνιστούν μεγάλο κίνδυνο λόγω των παθογόνων που ερευνώνται εκεί.

 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της υπηρεσίας της, «η Κοινότητα Πληροφοριών είχε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι ένα βιολογικό εργαστήριο στην Ουκρανία, χρηματοδοτούμενο από τις ΗΠΑ, πιθανότατα φιλοξενούσε επικίνδυνα παθογόνα και παρέμενε ευάλωτο σε απειλές ρωσικής επίθεσης, κατάσχεσης ή ζημιάς.

Μέχρι τώρα, στοιχεία σχετικά με την  ύπαρξη και χρηματοδότηση αυτών των εργαστηρίων είχαν επίτηδες μείνει μυστικά και είχαν αποκρυβεί από τον αμερικανικό λαό. Οι πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη, την ιστορία, τις τοποθεσίες και τη χρηματοδότηση αυτών των βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ έχουν σκόπιμα συγκαλυφθεί με ψεύδη από ισχυρούς παράγοντες, που ισχυρίζονταν ότι δεν υπάρχουν και οι οποίοι κατηγορούσαν όποιον ισχυριζόταν το αντίθετο ως πράκτορα ξένων δυνάμεων και προδότη της Αμερικής.

»Πολλά από αυτά τα βιολογικά εργαστήρια που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ασχολούνται επί του παρόντος ή έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με έρευνα χρησιμοποιώντας επικίνδυνα και εξαιρετικά μεταδοτικά παθογόνα, σε ορισμένες περιπτώσεις συμπεριλαμβανομένης ενός ειδικού τύπου επικίνδυνης έρευνας, της Gain-of-Function, που προϋποθέτει πολύ μικρή προβολή ή εποπτεία γενετικά έναν οργανισμό ή έναν ιό για να του δώσουν  νέα ιδιότητα ή ικανότητα, για να γίνει πιο μεταδοτικός, πιο θανατηφόρος ή ικανός να προσβάλλει νέα είδη».

Η Γκάμπαρντ συνεχίζει: «Ο Πρόεδρος Τραμπ κατανοεί τη σοβαρή απειλή που θέτει η επικίνδυνη έρευνα Gain-of-Function για τον αμερικανικό λαό, γι’ αυτό και έλαβε αποφασιστικά μέτρα στις 25 Μαΐου του 2025, υπογράφοντας την EO 14292 για να δοθεί τέλος στην ομοσπονδιακή χρηματοδότηση της έρευνας Gain-of-Function σε όλο τον κόσμο. Παρά την προφανή πιθανότητα καταστροφικών παγκόσμιων επιπτώσεων που μπορεί να έχει η έρευνα για επικίνδυνα παθογόνα σε βιολογικά εργαστήρια, οι πολιτικοί, και οι λεγόμενοι επαγγελματίες υγείας όπως ο Δρ. Φάουτσι, και οντότητες εντός της ομάδας εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης Μπάιντεν, είπαν ψέματα στον αμερικανικό λαό για την ύπαρξη βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ και απείλησαν όσους προσπάθησαν να αποκαλύψουν την αλήθεια.

»Η Διεύθυνση των Υπηρεσιών μας θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με εταίρους σε όλη την κυβέρνηση για να εντοπίσει πού βρίσκονται αυτά τα εργαστήρια και ποια παθογόνα τους έχουν δοθεί, ώστε να δοθεί τέλος στην επικίνδυνη έρευνα Gain-of-Function που απειλεί την υγεία και την ευημερία του αμερικανικού λαού και των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη», δήλωσε η Γκάμπαρντ.

Έδωσε παράλληλα νέες οδηγίες προς την Κοινότητα Πληροφοριών, για να συγκεντρώσουν με εντατικό ρυθμό δεδομένα για όλα αυτά τα εργαστήρια και εγκαταστάσεις στο εξωτερικό. «Αυτή η οδηγία παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τις κλινικές δοκιμές που βρίσκονται σε εξέλιξη σε αυτές τις εγκαταστάσεις, εγείροντας σημαντικές ηθικές, οικονομικές και ανησυχίες ασφαλείας σχετικά με αυτές τις υποτιθέμενες πρωτοβουλίες δημόσιας υγείας και την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ», αναφέρει η ανακοίνωση της υπηρεσίας.

Στα επίσημα έγγραφα και τις λίστες των υπό εξέταση εργαστηρίων στην Ουκρανία αναφέρονται πολλά «Ιδιαιτέρως  Επικίνδυνα Παθογόνα» (Especially Dangerous Pathogens), όπως  ο άνθρακας (αυτό ήταν αποθηκευμένο από τη σοβιετική εποχή ως ενδημικό στην Ανατολική Ευρώπη), η πανώλη (Plague / Yersinia pestis), το βαξτήριο της τουλαραιμίας (Tularemia / Francisella tularensis), ο ιός που προκαλεί τον Αιμορραγικό Πυρετό Κριμαίας-Κονγκό (CCHF), το βακτήριο της Λεπτοσπείρωσης,  Ιοί της Γρίπης και Κορονοϊοί, αλλά και τα βακτήρια της χολέρας και της διφθερίτιδας.

Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει από το 2005 πάνω από 200 εκατ. δολάρια σε αυτά τα εργαστήρια ενώ η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα μετά τις αποκαλύψεις, μέσω ανάρτησής της στο Telegram ανέφερε:

«Πρόκειται για κάτι που εμείς και το ρωσικό υπουργείο Άμυνας έχουμε επανειλημμένα αναδείξει, εφιστώντας την προσοχή της διεθνούς κοινότητας στις επικίνδυνες και ανεξέλεγκτες στρατιωτικο-βιολογικές δραστηριότητες των Ηνωμένων Πολιτειών εκτός της εθνικής τους επικράτειας, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας».

Αμερικανός επιδημιολόγος: «Τα εμβόλια κατά Covid σκότωσαν περισσότερους Αμερικανούς από ότι όλοι οι πόλεμοι μαζί»!

0

Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ron Johnson χαρακτήρισε το θέμα ως «σκάνδαλο πολύ μεγαλύτερο από το Watergate»

Τα εμβόλια κατά της COVID-19 προκάλεσαν περισσότερους θανάτους στις Ηνωμένες Πολιτείες από ό,τι οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, ο Πόλεμος του Βιετνάμ και ο Πόλεμος του Ιράκ μαζί, αποκάλυψε ο γνωστός Αμερικανός επιδημιολόγος Nicolas Hulscher!

Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ron Johnson χαρακτήρισε το θέμα ως «σκάνδαλο πολύ μεγαλύτερο από το Watergate», κατηγορώντας την τότε αμερικανική κυβέρνηση ότι είπε ψέματα στους πολίτες που οδήγησαν σε θανάτους, ενώ τα μεγάλα ΜΜΕ αρνούνται πεισματικά να το καλύψουν.

Ο επιδημιολόγος Nicolas Hulscher και το McCullough Foundation παρουσιάζουν στοιχεία από εσωτερικά έγγραφα που, όπως υποστηρίζουν, αποδεικνύουν συγκάλυψη από την FDA της «μεγαλύτερης βιοϊατρικής καταστροφής στην ιστορία».

Εκτιμήσεις Θανάτων από τα mRNA εμβόλια

Ανεξάρτητες αναλύσεις από ερευνητές όπως ο Hulscher συγκλίνουν σε δραματικούς αριθμούς:

470.000 θάνατοι μόνο από τα εμβόλια Pfizer, σύμφωνα με εξαγωγή δεδομένων από μελέτη της Πολιτείας της Φλόριντα.
600.000+ θάνατοι από mRNA εμβόλια με βάση προσαρμοσμένα δεδομένα VAERS.
Έως και 900.000 θάνατοι σύμφωνα με ανάλυση δεδομένων θνησιμότητας του CDC.

Αυτές οι εκτιμήσεις βασίζονται σε VAERS reports, μελέτες υπερβάλλουσας θνησιμότητας, αναλύσεις πιστοποιητικών θανάτου και αυτοψίες που συνδέουν θανάτους με μυοκαρδίτιδα και άλλες επιπλοκές από τα εμβόλια.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι το VAERS υποκαταγράφει σημαντικά (μόνο 1-10% των πραγματικών περιστατικών αναφέρονται), καθιστώντας τους αριθμούς ακόμα πιο ανησυχητικούς.

Η Φερόμενη Συγκάλυψη από την FDA

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, η FDA γνώριζε από νωρίς (2021) ότι το σύστημα παρακολούθησης ασφάλειας «έκρυβε» σήματα κινδύνου, όπως αιφνίδιος καρδιακός θάνατος, πνευμονική εμβολή, εγκεφαλικά και παράλυση Bell.

Αντί να ενημερώσει το κοινό, φέρεται να προτίμησε να αποκρύψει τα δεδομένα για να αποφύγει «δισταγμό εμβολιασμού».

Αυτή η φερόμενη απόφαση, αν αληθεύει, σημαίνει ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έλαβαν το εμβόλιο χωρίς πλήρη ενημέρωση για τους κινδύνους.

Πολλοί από αυτούς πιέστηκαν ή υποχρεώθηκαν μέσω εντολών εργασίας, σχολείων και ταξιδιών.

Γνωστές και Υποτιμημένες Παρενέργειες

Πέρα από τους μαζικούς αριθμούς, υπάρχουν τεκμηριωμένες περιπτώσεις:

Μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε νέους άνδρες μετά τη 2η δόση mRNA εμβολίων.
Αυτοάνοσα νοσήματα, θρομβώσεις, νευρολογικές βλάβες.
«Turbo cancers» (ταχέως εξελισσόμενοι καρκίνοι) που έχουν αναφερθεί από πολλούς ογκολόγους μετά την κυκλοφορία των εμβολίων.
Υπερβάλλουσα θνησιμότητα σε νεότερες ηλικίες που δεν εξηγείται επαρκώς μόνο από τον ιό.

Αυτοψίες σε περιπτώσεις αιφνίδιου θανάτου μετά από εμβολιασμό έχουν δείξει φλεγμονή του καρδιακού μυός που συνδέεται άμεσα με το εμβόλιο.

Παρά τις δηλώσεις γερουσιαστών και την ύπαρξη εσωτερικών εγγράφων, τα μεγάλα δίκτυα (CNN, MSNBC, NBC, ABC, PBS) συνεχίζουν να αγνοούν το θέμα.

Αυτό ενισχύει την κατηγορία ότι υπήρξε συντονισμένη προσπάθεια συγκάλυψης για να προστατευθεί η φαρμακευτική βιομηχανία και οι πολιτικοί που επέβαλαν τα εμβόλια.

Εκατομμύρια άνθρωποι υπέστησαν πίεση, απώλεια εργασίας, κοινωνικό αποκλεισμό ή ακόμα και θάνατο, ενώ εναλλακτικές θεραπείες (όπως ιβερμεκτίνη ή υδροξυχλωροκίνη) καταστέλλονταν συστηματικά.

Τα εμβόλια COVID δεν ήταν «ασφαλή και αποτελεσματικά» όπως επαναλαμβανόταν συνέχεια.

Για πολλούς, αποδείχθηκαν επικίνδυνα ή και θανατηφόρα. Η άρνηση αναγνώρισης του μεγέθους του προβλήματος, η συγκάλυψη δεδομένων και η άρνηση αποζημιώσεων και λογοδοσίας συνιστούν, σύμφωνα με πολλούς, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Χρειάζεται άμεση και ανεξάρτητη έρευνα, πλήρης αποδέσμευση όλων των δεδομένων των εταιρειών και των ρυθμιστικών αρχών, και ποινικές διώξεις όπου αποδειχθεί αμέλεια ή δόλος.

https://www.pronews.gr/ygeia/amerikanos-epidimiologos-ta-emvolia-kata-covid-skotosan-perissoterous-amerikanous-apo-oti-oloi-oi-polemoi-mazi/

Σοκ στη Σαλαμίνα: Άγριος ξυλοδαρμός 30χρονης Ελληνίδας από τέσσερις Τούρκους κοντά στο λιμάνι!

2

Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία για βαριά σωματική βλάβη – Δεν έχει γίνει γνωστός ο λόγος για την αποτρόπαια πράξη τους

Σοβαρό περιστατικό βίας σημειώθηκε στη Σαλαμίνα, όταν τέσσερις άνδρες τουρκικής καταγωγής, ηλικίας 18 έως 50 ετών, επιτέθηκαν και ξυλοκόπησαν άγρια μια 30χρονη Ελληνίδα, για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι φωνές της γυναίκας ακούστηκαν σε όλη την περιοχή του λιμανιού, με περαστικούς να βλέπουν το θύμα να τρέχει ζητώντας βοήθεια και να καταφεύγει σε κοντινή καφετέρια.

Εκεί έσπευσαν πολίτες και αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες ακινητοποίησαν τους δράστες  ηλικίας 18, 20, 40 και 50 ετών και τους συνέλαβαν.

Στελέχη του Λιμενικού έφτασαν επίσης στο σημείο και συνέδραμαν στην επιχείρηση.

Η γυναίκα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Αθήνας με ελαφρά τραύματα, αλλά σε κατάσταση σοκ.

Οι τέσσερις συλληφθέντες, που φέρονται να είναι μόνιμοι κάτοικοι (!) της περιοχής, οδηγήθηκαν στις Αρχές και αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι, ενώ πήραν αναβολή για να απολογηθούν στις 18 Ιουνίου.

Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία για βαριά σωματική βλάβη.

Η ηρωική μάχη του Πύρρου Σπυρομήλιου με ιταλικό υποβρύχιο στον Πάνορμο της Χιμάρας

1

Ενώ ο Ελληνικός Στρατός προέλαυνε στη Βόρεια Ήπειρο και οι Άγιοι Σαράντα είχαν απελευθερωθεί, ο σημαιοφόρος Π. Σπυρομήλιος ΠΝ, ο οποίος υπηρετούσε στη Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ηπείρου ζήτησε από τον διοικητή του να τεθεί επικεφαλής του αποσπάσματος που θα κατελάμβανε την πόλη της Χειμάρρας, διότι ήθελε να είναι αυτός πρώτος που θα έμπαινε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Η άδεια δόθηκε και ετέθη επικεφαλής αποσπάσματος από 25 χωροφύλακες και ένα ναύτη εθελοντή.

Αργότερα όμως, την 1η Μαρτίου του 1941, ο σημαιοφόρος Σπυρομήλιος έδειξε απαράμιλλο θάρρος. Λόγω διαταγής του υπουργείου Ναυτικών για χρησιμοποίηση του όρμου Πανόρμου της Χειμάρρας για ανεφοδιασμό, ο σημαιοφόρος Σπυρομήλιος διετάχθη από τον διοικητή της Ν.Δ. Βορείου Ηπείρου να διενεργήσει γρίπιση ναρκών.

Για τον σκοπό αυτόν, διατέθηκαν δύο μικρά επίτακτα πετρελαιοκίνητα πλοία. Στο πρώτο, επέβη ο Σπυρομήλιος με έναν υπαξιωματικό και έναν ναύτη και στο δεύτερο, ο αρχικελευστής Καλαμποκίδης. Το πρώτο, για οπλισμό είχε ένα φορητό πολυβόλο, ενώ το δεύτερο, για άμυνα δεν είχε παρά το περίστροφο του αρχικελευστή Καλαμποκίδη.

Κατά τα μεσάνυκτα, δίπλα τους ανεδύθη ιταλικό υποβρύχιο. Ο σημαιοφόρος Σπυρομήλιος διέταξε να ποντιστεί το σύρμα της γρίπισης και ταχύτατα με το πλοίο του κινήθηκε ανάμεσα στο υποβρύχιο και τον ανυπεράσπιστο Καλαμποκίδη, βάλλοντας παράλληλα με το φορητό πολυβόλο εναντίον του υποβρυχίου. Το ιταλικό υποβρύχιο απάντησε με το πολυβόλο του και τα δύο αντιαρεπορικά πολυβόλα του. Η μάχη κράτησε δέκα λεπτά, οπότε και το ιταλικό υποβρύχιο κατεδύθη.

Η ηρωική μάχη του Πύρρου Σπυρομήλιου με ιταλικό υποβρύχιο στον Πάνορμο της Χιμάρας

Το ψέμα Μητσοτάκη για το casus belli και η «απαίτηση» να κάτσει… σπίτι του ο Σαμαράς

2

Εκτέθηκε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Ν.Δ. από τις απαντήσεις που (ΔΕΝ) έδωσε στον ANT1 σχετικά με τα ελληνοτουρκικά και την κριτική που δέχεται από Σαμαρα και Καραμανλή

Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το απόγευμα της Πέμπτης στον ΑΝΤ1 και τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο Αντώνης Σαμαράς και τα ελληνοτουρκικά είχαν την τιμητική τους, με τον πρωθυπουργό να ακολουθεί μια στρατηγική επιχειρηματολογίας που όπως έπασχε από το βασικότερο: τα επιχειρήματα!

Ο Μητσοτάκης δήλωσε, καταρχάς, ότι δεν θεωρεί λανθασμένη την απόφαση διαγραφής του πρώην πρωθυπουργού από τη Νέα Δημοκρατία, ισχυριζόμενος τις δήθεν προσωπικές επιθέσεις που υποστηρίζει ότι δέχθηκε από τον Μεσσήνιο. Το αντιφατικό της τοποθέτησης Μητσοτάκη είναι ότι ταυτόχρονα αναγνώρισε την προσφορά του υπογραμμίζοντας πως «ήταν καλός πρωθυπουργός» και εξέφρασε την ελπίδα ότι δεν θα προχωρήσει σε κινήσεις που θα βλάψουν την παράταξη. «Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι τελικά ο άνθρωπος αυτός θα κάνει κάτι το οποίο θα ζημιώσει την παράταξη που του έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία και που τον έκανε πρωθυπουργό. Εύχομαι να μην διαψευστώ», είπε χαρακτηριστικά.

Το τι μπορεί να διανοηθεί και τι όχι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί ναι μπει στο ζύγι του πολιτικού και δημοσιογραφικού σχολιασμού. Είναι, ωστόσο, θεσμικά ανεπίτρεπτο να κάνει ένας πρωθυπουργός δίκη προθέσεων για έναν άλλο διατελέσαντα πρωθυπουργό που μάλιστα είναι βγαλμένος από τα σπλάχνα της ίδιας παράταξης.

Ό,τι κι αν ισχυρίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης περί προσωπικών επιθέσεων του Σαμαρά προς το πρόσωπό του, η αλήθεια είναι ότι ο πρόεδρος της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας διέγραψε ένα στέλεχος πρώτης γραμμής που πέρα από το να οδηγήσει τη χώρα –ως πρωθυπουργός– στα φουρτουνιασμένα νερά της χρεωκοπίας ήταν εκείνος που έκανε τον Κυριάκο Μητσοτάκη κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, υπουργό, και τέλος τον στήριξε στις εσωκομματικές εκλογές για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Διαγράφοντας, λοιπόν, μονοκοντυλιά όλα τα προηγούμενα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ξεκάθαρο ότι διέγραψε τον Αντώνη Σαμαρά επειδή ο τελευταίος δεν ανέχθηκε να σιωπήσει μπροστά στις επιλογές της κυβέρνησης σε κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής (και όχι μόνο…) και επέλεξε να εκφράσει δημόσια τις αντιρρήσεις και τις προειδοποιήσεις του. Αντιρρήσεις που, σημειωτέον, επαληθεύονται στο ακέραιο.

Κι όμως, αφού τον διέγραψε, ο πρωθυπουργός επικαλείται τώρα «παραταξιακό φιλότιμο» και θεωρεί «αδιανόητο» να μην καθίσει ο Σαμαράς ήσυχος! Χαρακτηρίζει ουσιαστικά ανήθικη κάθε επόμενη κίνησή του. Αυτό δεν είναι επιχείρημα. Είναι η απαίτηση κάποιου που σε έδιωξε από το σπίτι να θεωρεί ότι πρέπει να συνεχίσεις να το σέβεσαι σαν να μην έφυγες ποτέ.
Ακόμη και αν δεν σταθεί κάποιος στο προκλητικό της «απαίτησης» η διαγραφή Σαμαρά από τη Νέα Δημοκρατία με εντολή Μητσοτάκη κρύβει πίσω της και ένα βαθύτερο ζήτημα δημοκρατικής κουλτούρας. Η διαγραφή ενός πρώην αρχηγού και πρωθυπουργού επειδή εκφράζει πολιτικές διαφωνίες, έστω και με έντονο τρόπο, δεν είναι πράξη κομματικής πειθαρχίας. Είναι πράξη πολιτικής ασφυξίας. Σε ένα υγιές κόμμα, η εσωτερική κριτική δεν τιμωρείται. Αντίθετα, αποτελεί ανάχωμα στα λάθη της ηγεσίας. Ο Μητσοτάκης επέλεξε να τιμωρήσει τη φωνή αντί να απαντήσει στα επιχειρήματα. Και τώρα ζητά από αυτή τη «φωνή» να παραμείνει σιωπηλή, επικαλούμενος χρέος απέναντι στην παράταξη. Μια παράταξη που, υπό την ηγεσία του, έχει μετασχηματιστεί σε κάτι αρκετά διαφορετικό από αυτό που παρέλαβε.

Το ωμό ψέμα…

Το όνομα του Αντώνη Σαμαρά, μαζί με αυτό του Κώστα Καραμανλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης το ενέπλεξε όταν ρωτήθηκε από τον Νίκο Χατζηνικολάου για τα ανοιχτά ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Απαντώντας, πιο συγκεκριμένα για την κριτική που ασκούν Σαμαράς και Καραμανλής αναφορικά με τη στάση που τηρεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέναντι στην Τουρκία, ο πρωθυπουργός τη χαρακτήρισε «άδικη». «Και οι δύο τέως πρωθυπουργοί ήρθαν αντιμέτωποι με το ζήτημα της Τουρκίας και προσπάθησαν για λειτουργική σχέση της χώρας μας με την Άγκυρα» σημείωσε ο Κυρ,. Μητσοτάκης επέλεξε όμως να… αυτοθαυμαστεί και μάλιστα με ένα μεγαλοπρεπές ψέμα!!! «Είμαι ο μόνος Έλληνας πρωθυπουργός που επισκέφθηκα την Τουρκία και έθεσα στον Ερντογάν το ζήτημα του casus belli. Θεωρώ την κριτική τους άδικη, όμως τους σέβομαι και τους δύο», σημείωσε.

Να πούμε, καταρχάς, ότι η υπενθύμιση του Κυριάκου στον Ερντογάν για το εν ισχύ τουρκικό casus belli θυμίζει την λαϊκότροπη ατάκα «να ‘χαμε να λέγαμε». Και εξηγούμεθα: Όταν έθεσε ο Έλληνας πρωθυπουργός το θέμα στον Τούρκο πρόεδρο έμοιαζε περισσότερο με μία ευχή και σίγουρα όχι με μία κάθετη προειδοποίηση ότι η Ελλάδα θα αντιδράσει.
Ουδείς φυσικά περίμενε κάτι περισσότερο, ωστόσο γεννάται το ερώτημα: γιατί ο πρωθυπουργός δεν έθεσε την τουρκική «απειλή πολέμου» ενώπιον των ευρωπαϊκών οργάνων, ώστε να εμποδίσει τον άνευ προηγουμένου εξοπλισμό της Τουρκίας από την Ιταλία (συνεργασία γα τα drones Bayraktar), τη Γερμανία και την Βρετανία (μαχητικά Eurofighter), τη Γαλλία (πύραυλοι Meteor) και την Ισπανία (συμφωνία αεροσκαφών Hürjet και ναυπηγικά προγράμματα);

Να εξηγήσουμε, κατά δεύτερον,  πόθεν προκύπτει το ψέμα. Για τους μη έχοντες επιλεκτική μνήμη (όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης…) του νυν πρωθυπουργού είχαν προηγηθεί όχι ένας αλλά δύο Έλληνες πρωθυπουργοί που είχαν θίξει δημοσίως και ξεκάθαρα το θέμα της «απειλής πολέμου». Ο ένας ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου τον Ιανουάριο του 2011 που σύμφωνη με χθεσινή ανακοίνωση του τομεάρχη Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρη Μάντζου, «έθεσε με κατηγορηματικό τόνο το σύνολο της τουρκικής προκλητικότητας και ιδίως το θέμα του casus belli, παρουσία του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν και ενώπιον του συνόλου των πρέσβεων της γειτονικής χώρας, στο Ερζερούμ.».
Ο άλλος ήταν ο Αλέξης Τσίπρας τον Δεκέμβρη του 2017, όταν στο πλαίσιο της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα και μπροστά στα ανοιχτά μικρόφωνα της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον πρόεδρο της Τουρκίας ο τότε πρωθυπουργός τόνισε μεταξύ άλλων ότι «εν έτη 2017 επικρέμεται από πάνω μας το casus belli».

Πέρα από το ανιστόρητο των δηλώσεων Μητσοτάκη στον ΑΝΤ1, είναι αυταπόδεικτο πως ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Ν.Δ. δεν αδικείται από την κριτική των κ.κ. Σαμαρά και Καραμανλή, αλλά από τον ίδιο του τον εαυτό που δεν τόλμησε να εξηγήσει γιατί λ.χ. δεν έχουμε ποντίσει το ηλεκτρικό καλώδιο στην Κάσο.
Παρεμπιπτόντως, μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τους εαυτούς τους αδικούν και όλοι εκείνοι εντός των τειχών της Νέας Δημοκρατίας που θυμήθηκαν τώρα την ενότητα της παράταξης και τη συστράτευση έστω κι αν υπάρχουν διαφωνίες (σ.σ. αυτό είπε εμμέσως πλην σαφώς και ο Κώστας Μπακογιάννης), αλλά όταν διαγράφηκε ο Σαμαράς ποιούσαν την νήσσαν φοβούμενοι την οργή του Μωυσέως της Ηρώδου Αττικού.

iapopsi.gr

Ο Μακρύς Δρόμος: Από την Ινδία μέσω της Μέσης Ανατολής έως τη Βαλτική

2

hoover.org

Η θεώρηση του Ινδο-Ειρηνικού ως μιας ενιαίας μεγα-περιφέρειας, που εκτείνεται από την Ανατολική Ασία μέσω του Ινδικού Ωκεανού και της Μέσης Ανατολής έως την Ευρώπη, έχει καταστεί ολοένα και πιο κεντρική στη σύγχρονη γεωπολιτική σκέψη.

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2026 
Του Russell A. Berman
Ερευνητική Ομάδα: Ομάδα Εργασίας για τη Μέση Ανατολή και τον Ισλαμικό Κόσμο
Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης 

Του Russell A. Berman

Η θεώρηση του Ινδο-Ειρηνικού ως μιας ενιαίας μεγα-περιφέρειας, που εκτείνεται από την Ανατολική Ασία μέσω του Ινδικού Ωκεανού και της Μέσης Ανατολής έως την Ευρώπη, έχει καταστεί ολοένα και πιο κεντρική στη σύγχρονη γεωπολιτική σκέψη. Η έννοια αυτή αντανακλά τόσο οικονομικές όσο και στρατηγικές πραγματικότητες: τα πυκνά εμπορικά δίκτυα που συνδέουν την ασιατική βιομηχανική παραγωγή, την ενέργεια του Κόλπου, τη ναυτιλία της Μεσογείου και τις ευρωπαϊκές αγορές, καθώς και τον αυξανόμενο στρατηγικό ανταγωνισμό για τον έλεγχο των θαλάσσιων εμπορικών οδών και των κρίσιμων υποδομών. Ωστόσο, η πλήρης σημασία αυτής της αναδυόμενης μεγα-περιφέρειας δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί επαρκώς. Το στρατηγικό δυναμικό του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, γνωστού ως IMEC, θα διευρυνόταν δραματικά εάν συνδεόταν με την Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών, δημιουργώντας μια αρχιτεκτονική συνδεσιμότητας βορρά–νότου, που θα εκτεινόταν από τον Ινδικό Ωκεανό έως τη Βαλτική.

Ένας τέτοιος διάδρομος δεν θα διαφοροποιούσε απλώς τις εμπορικές διαδρομές. Θα αναδιοργάνωνε τις ευρασιατικές υποδομές γύρω από έναν θαλάσσιο και αγορακεντρικό άξονα, που θα συνέδεε την Ινδία, τον Κόλπο, την Ανατολική Μεσόγειο, την Κεντρική Ευρώπη και τη Βόρεια Ευρώπη. Με γεωπολιτικούς όρους, θα ενίσχυε τις «περιφερειακές ζώνες» —τα rimlands, όπως τα θεωρητικοποίησε ο Nicholas Spykman— απέναντι στις ηπειρωτικές δυνάμεις που συνδέονται με το εσωτερικό της Ευρασίας. Το αποτέλεσμα θα ήταν ένα στρατηγικό σύστημα που θα συνέδεε πολλές από τις σημαντικότερες παράκτιες περιοχές του κόσμου μέσω αλληλοεπικαλυπτόμενων δικτύων εμπορίου, ενέργειας, ψηφιακών υποδομών και συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας.

Το ευρύτερο διανοητικό υπόβαθρο ανάγεται στις κλασικές γεωπολιτικές συζητήσεις του 20ού αιώνα. Ο Halford Mackinder τόνισε τη στρατηγική κεντρικότητα της ευρασιατικής «παγκόσμιας νήσου», ενώ ο Alfred Thayer Mahan υπογράμμισε τον αποφασιστικό ρόλο της θαλάσσιας ισχύος και των θαλάσσιων οδών στην παγκόσμια πολιτική. Ο Carl Schmitt θεωρητικοποίησε ανάλογες συγκρούσεις μεταξύ χερσαίων και θαλάσσιων δυνάμεων. Ο σύγχρονος ανταγωνισμός για τις υποδομές αντανακλά τη συνεχιζόμενη σημασία αυτών των προσεγγίσεων. Η κινεζική Πρωτοβουλία Belt and Road, με τους χερσαίους και θαλάσσιους διαδρόμους της, αντιπροσωπεύει ένα μοντέλο ευρασιατικής ολοκλήρωσης. Ο IMEC, ιδίως εάν συνδεθεί με την Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών, δείχνει προς ένα άλλο μοντέλο: ένα πιο αποκεντρωμένο σύστημα, επικεντρωμένο στη θαλάσσια πρόσβαση, τη διαφοροποιημένη εφοδιαστική και τη συνεργασία μεταξύ πολλών μεσαίων δυνάμεων και δυτικών συμμάχων.

Ο IMEC προέκυψε από τη σύνοδο κορυφής της G20 στο Νέο Δελχί, τον Σεπτέμβριο του 2023, ως προτεινόμενος διάδρομος που θα συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη μέσω των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας, του Ισραήλ και μεσογειακών λιμένων όπως η Χάιφα, ο Πειραιάς ή άλλες πύλες της Νότιας Ευρώπης. Το έργο προβλέπει ενοποιημένες υποδομές ναυτιλίας, σιδηροδρόμων, ενέργειας και ψηφιακών δικτύων. Η Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών, από την πλευρά της, ξεκίνησε το 2015 από κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που βρίσκονται μεταξύ της Βαλτικής, της Αδριατικής και της Μαύρης Θάλασσας, με σκοπό την ενίσχυση της ολοκλήρωσης των υποδομών βορρά–νότου στις ανατολικές περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η στρατηγική λογική της σύνδεσης των δύο συστημάτων είναι ισχυρή. Ο IMEC σήμερα στοχεύει στη Νότια Ευρώπη, αλλά η οικονομική και γεωπολιτική του σημασία θα διευρυνόταν σημαντικά εάν οι υποδομές του επεκτείνονταν προς βορρά, μέσω της Κεντρικής Ευρώπης, προς την Πολωνία και την περιοχή της Βαλτικής. Ένας ολοκληρωμένος άξονας θα μπορούσε να συνδέσει τη Βομβάη όχι μόνο με μεσογειακά λιμάνια, αλλά και με το Γκντανσκ, την Κλαϊπέντα, τη Ρίγα και τα σκανδιναβικά δίκτυα εφοδιαστικής. Ένα τέτοιο σύστημα θα ενοποιούσε πιο άμεσα τον Ινδικό Ωκεανό και την Ανατολική Μεσόγειο με τη Βόρεια Ευρώπη, ενώ θα μπορούσε δυνητικά να ανοίξει μελλοντική πρόσβαση σε αρκτικές εμπορικές διαδρομές, οι οποίες είναι πιθανό να αποκτήσουν αυξανόμενη σημασία καθώς η κλιματική αλλαγή αναδιαμορφώνει τα παγκόσμια ναυτιλιακά πρότυπα.

Η δυνατότητα μιας τέτοιας σύνδεσης στηρίζεται εν μέρει στη γεωγραφία και στις υφιστάμενες τάσεις ανάπτυξης υποδομών. Η Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών ήδη δίνει προτεραιότητα σε διαδρόμους μεταφορών βορρά–νότου, ιδίως σε έργα όπως η Via Carpathia, η οποία συνδέει την Ελλάδα μέσω των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ευρώπης με τη Λιθουανία και τη Βαλτική Θάλασσα. Η ένταξη της Ελλάδας στην Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών το 2023 είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή δημιουργεί μια άμεση εννοιολογική και υποδομική γέφυρα μεταξύ της Ανατολικής Μεσογείου και της Κεντρικής Ευρώπης. Εάν ο IMEC φτάσει σε ελληνικά ή αδριατικά λιμάνια μέσω ισραηλινών και αραβικών συνδέσεων του Κόλπου, τότε μεγάλο μέρος της αναγκαίας βόρειας υποδομής υπάρχει ήδη σε εμβρυακή μορφή.

Οι πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις έχουν ενισχύσει περαιτέρω τη λογική ενός τέτοιου συστήματος. Η πανδημία COVID-19 αποκάλυψε τις ευπάθειες των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία μετέβαλε τη στρατηγική σκέψη της Ευρώπης σχετικά με τις υποδομές, την ενεργειακή ασφάλεια και τη στρατιωτική κινητικότητα. Οι επιθέσεις των Χούθι στη ναυσιπλοΐα της Ερυθράς Θάλασσας κατέδειξαν την ευθραυστότητα των συγκεντρωμένων θαλάσσιων σημείων συμφόρησης. Ταυτόχρονα, στο πλαίσιο της τρέχουσας σύγκρουσης Ισραήλ–Ιράν, η στρατηγική και αμυντική συνεργασία μεταξύ αρκετών περιφερειακών δρώντων έχει επιταχυνθεί, ιδίως μεταξύ Ισραήλ, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ελλάδας και Ινδίας. Τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία, οι κυβερνήσεις αναζητούν όλο και περισσότερο ανθεκτικά και διαφοροποιημένα συστήματα μεταφορών που μειώνουν την εξάρτηση από μία μόνο διαδρομή ή από έναν μόνο γεωπολιτικό παράγοντα.

Ένα σημαντικό πλεονέκτημα ενός συνδυασμένου συστήματος IMEC–3SI θα ήταν επομένως η εφοδιαστική ανθεκτικότητα. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου μεταξύ Ινδίας και Βόρειας Ευρώπης περνά από τον Ινδικό Ωκεανό, την Ερυθρά Θάλασσα, τη Διώρυγα του Σουέζ και τις κορεσμένες θαλάσσιες προσβάσεις της Βορειοδυτικής Ευρώπης. Αν και αυτή η διαδρομή παραμένει εξαιρετικά αποδοτική υπό κανονικές συνθήκες, οι πρόσφατες κρίσεις απέδειξαν την ευπάθειά της σε διαταραχές. Ένας διάδρομος βορρά–νότου που θα συνέδεε την Ινδία με την Κεντρική και τη Βόρεια Ευρώπη μέσω πολλαπλών θαλάσσιων και σιδηροδρομικών τμημάτων θα παρείχε μια σημαντική εναλλακτική οδό. Ένα τέτοιο σύστημα δεν θα αντικαθιστούσε πλήρως τη διαδρομή του Σουέζ, αλλά θα μπορούσε να μειώσει την υπερβολική εξάρτηση από μία και μόνη αρτηρία του παγκόσμιου εμπορίου.

Οι στρατηγικές επιπτώσεις είναι εξίσου σημαντικές. Για δεκαετίες μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση παρέμεινε δυσανάλογα προσανατολισμένη κατά μήκος οικονομικών αξόνων Ανατολής–Δύσης, με επίκεντρο τη Γερμανία, τη Γαλλία και τον βιομηχανικό πυρήνα της Δυτικής Ευρώπης. Η συνδεσιμότητα βορρά–νότου στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη έμεινε πίσω. Η Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών αναδύθηκε ακριβώς ως απάντηση σε αυτή την ανισορροπία. Η σύνδεση του IMEC με την 3SI θα επιτάχυνε τις επενδύσεις σε σιδηροδρόμους, αυτοκινητοδρόμους, λιμάνια, ψηφιακές υποδομές και ενεργειακούς διασυνδετήρες σε χώρες όπως η Πολωνία, η Ρουμανία, η Κροατία, η Ελλάδα και τα κράτη της Βαλτικής. Με αυτόν τον τρόπο, θα ενίσχυε την οικονομική συνοχή της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, σε μια στιγμή κατά την οποία οι γεωπολιτικές εντάσεις με τη Ρωσία έχουν επανέλθει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η στρατιωτική διάσταση αξίζει ιδιαίτερη προσοχή. Μεγάλο μέρος των υποδομών που προβλέπονται τόσο από τον IMEC όσο και από την Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών έχει σημασία διπλής χρήσης. Οι σιδηροδρομικοί διάδρομοι, οι αυτοκινητόδρομοι και οι λιμενικές εγκαταστάσεις που σχεδιάζονται για το εμπόριο είναι εξίσου κρίσιμοι για τη στρατιωτική εφοδιαστική και τη στρατηγική κινητικότητα. Από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, το ΝΑΤΟ έχει δώσει αυξανόμενη έμφαση στην ταχεία μετακίνηση δυνάμεων σε όλη την Ανατολική Ευρώπη. Οι υποδομές βορρά–νότου που συνδέουν το Αιγαίο, την Αδριατική, τη Μαύρη Θάλασσα και τη Βαλτική θα βελτίωναν την επιχειρησιακή ευελιξία, μειώνοντας ταυτόχρονα την εξάρτηση από ευάλωτα σημεία συμφόρησης Ανατολής–Δύσης. Τέτοιοι διάδρομοι θα ενίσχυαν επίσης τη λογιστική συνέχεια σε κρίσιμες περιοχές που εκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως το βαλτικό σύνορο, συμπεριλαμβανομένων περιοχών κοντά στο Πέρασμα Σουβάλκι και στη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας. Οι άμεσες συνδέσεις με τους ενεργειακούς πόρους της Μέσης Ανατολής θα αποδεικνύονταν ανεκτίμητες σε συνθήκες κρίσης.

Αυτή η στρατηγική αρχιτεκτονική θα εμβάθυνε επίσης τον ρόλο της Ινδίας στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Η Ινδία επιδιώκει ολοένα και περισσότερο να αναγνωριστεί όχι απλώς ως περιφερειακή δύναμη της Νότιας Ασίας, αλλά ως σημαντικός γεωπολιτικός δρώντας με παγκόσμια εμβέλεια. Ο IMEC παρέχει στην Ινδία ένα πλαίσιο προβολής οικονομικής και στρατηγικής επιρροής προς δυσμάς, χωρίς εξάρτηση από το Πακιστάν ή από δίκτυα υποδομών που ελέγχονται από την Κίνα. Η επέκταση του διαδρόμου προς την Κεντρική και τη Βόρεια Ευρώπη θα ενσωμάτωνε βαθύτερα την Ινδία στις ευρωπαϊκές οικονομικές και δομές ασφάλειας, ενώ θα ενίσχυε τις εταιρικές σχέσεις με κράτη όπως η Ελλάδα, η Πολωνία και η Ρουμανία, τα οποία αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερο την Ινδία ως σημαντικό στρατηγικό συνομιλητή.

Το έργο έχει επίσης σημαντικές συνέπειες για τον ευρύτερο ανταγωνισμό γύρω από τις ευρασιατικές υποδομές. Η κινεζική Πρωτοβουλία Belt and Road έχει διευρύνει την επιρροή του Πεκίνου μέσω επενδύσεων σε λιμάνια, σιδηροδρόμους, κόμβους εφοδιαστικής και ψηφιακά συστήματα σε όλη την Ευρασία, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Οι επενδύσεις αυτές έχουν προκαλέσει αυξανόμενες ανησυχίες στην Ευρώπη, την Ινδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τη στρατηγική εξάρτηση και την πολιτική μόχλευση. Ένα συνδυασμένο πλαίσιο IMEC–3SI δεν θα εξάλειφε την κινεζική επιρροή, αλλά θα παρείχε ένα εναλλακτικό μοντέλο συνδεσιμότητας που θα ένωνε την Ινδία, την Ευρώπη και τα κράτη του Κόλπου μέσα από πιο διαφοροποιημένες και λιγότερο συγκεντρωτικές διευθετήσεις. Μια τέτοια ενίσχυση των συμμάχων των ΗΠΑ θα εξυπηρετούσε προφανώς το αμερικανικό εθνικό συμφέρον.

Οι ενεργειακές και ψηφιακές υποδομές αυξάνουν περαιτέρω την ελκυστικότητα του έργου. Οι προτάσεις για τον IMEC περιλαμβάνουν ήδη δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, αγωγούς υδρογόνου και υποθαλάσσια καλωδιακά δίκτυα παράλληλα με τους διαδρόμους μεταφορών. Η Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών δίνει επίσης προτεραιότητα στους τερματικούς σταθμούς LNG, στη διαφοροποίηση της ενέργειας και στην ψηφιακή ολοκλήρωση. Μια ευρύτερη αρχιτεκτονική βορρά–νότου θα μπορούσε επομένως να ενισχύσει την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, να διευκολύνει τις επενδύσεις του Κόλπου στις ευρωπαϊκές υποδομές και να βελτιώσει την ανθεκτικότητα των διηπειρωτικών ροών δεδομένων.

Ωστόσο, παραμένουν σημαντικές προκλήσεις.

Το πιο άμεσο εμπόδιο είναι η αστάθεια στην ίδια τη Μέση Ανατολή. Η βασική χερσαία διαδρομή του IMEC εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία μεταξύ Ινδίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας και Ισραήλ. Ο πόλεμος στη Γάζα επιβράδυνε σημαντικά τη δυναμική του έργου, ενώ η διεύρυνση της περιφερειακής σύγκρουσης με εμπλοκή του Ιράν έχει εισαγάγει πρόσθετη αβεβαιότητα. Η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του διαδρόμου εξαρτάται από έναν βαθμό διαρκούς περιφερειακής εξομάλυνσης. Χωρίς σταθερή συνεργασία μεταξύ των βασικών δρώντων της Μέσης Ανατολής, ο διάδρομος κινδυνεύει να κατακερματιστεί.

Η χρηματοδότηση αποτελεί μια δεύτερη πρόκληση. Συστήματα υποδομών τέτοιας κλίμακας απαιτούν τεράστιες μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε πολλαπλές δικαιοδοσίες. Ο εκσυγχρονισμός των σιδηροδρόμων, η επέκταση των λιμανιών, η εναρμόνιση των τελωνειακών διαδικασιών, οι ψηφιακές υποδομές και η ενεργειακή ολοκλήρωση απαιτούν όλα σταθερή πολιτική και χρηματοδοτική δέσμευση. Η Ευρώπη ήδη αντιμετωπίζει οδυνηρές δημοσιονομικές πιέσεις που απορρέουν από τις αμυντικές δαπάνες, τη δημογραφική γήρανση, τις πολιτικές ενεργειακής μετάβασης και την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Η Ινδία, επίσης, έχει να αντιμετωπίσει σημαντικές εγχώριες προτεραιότητες στον τομέα των υποδομών. Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία του Κόλπου μπορούν να προσφέρουν σημαντικά κεφάλαια, αλλά ο πολιτικός συντονισμός σε ζητήματα διακυβέρνησης και μακροπρόθεσμων χρηματοδοτικών μηχανισμών παραμένει αβέβαιος.

Μια τρίτη πρόκληση αφορά τον γραφειοκρατικό κατακερματισμό και τις ανταγωνιστικές εθνικές προτεραιότητες. Ο IMEC και η Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών περιλαμβάνουν πολυάριθμες κυβερνήσεις, θεσμούς της ΕΕ, ιδιωτικές επιχειρήσεις και διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Η Ελλάδα μπορεί να δίνει προτεραιότητα στην ανάπτυξη μεσογειακών λιμένων, ενώ η Πολωνία να δίνει έμφαση στη βαλτική εφοδιαστική. Η Ιταλία μπορεί να επιδιώκει τη διοχέτευση του εμπορίου μέσω της Τεργέστης ή της Γένοβας, ενώ η Κροατία προωθεί τη Ριέκα και τα κράτη της Κεντρικής Ευρώπης προτιμούν σημεία πρόσβασης στην Αδριατική. Ένας τέτοιος ανταγωνισμός θα μπορούσε να αποδυναμώσει την πολιτική συνοχή και να επιβραδύνει την υλοποίηση, αλλά κανένας από τους συμμετέχοντες δεν είναι πιθανό να ανταποκριθεί θετικά σε μια άκαμπτη συγκεντροποίηση, όπως έχει δείξει και το ίδιο το παράδειγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Τουρκία παρουσιάζει μια πρόσθετη στρατηγική περιπλοκή. Γεωγραφικά, η Τουρκία κατέχει κρίσιμη θέση, συνδέοντας την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα, τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή. Η Άγκυρα έχει προωθήσει τον δικό της «Μεσαίο Διάδρομο», που συνδέει την Ευρώπη και την Ασία μέσω του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας. Ωστόσο, οι ολοένα και πιο τεταμένες σχέσεις της Τουρκίας με αρκετούς πιθανούς συμμετέχοντες στον IMEC —ιδίως την Ελλάδα, το Ισραήλ και, κατά περιόδους, τη Σαουδική Αραβία— περιπλέκουν την ανάδυση ενός συνεκτικού περιφερειακού πλαισίου. Οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη αρχιτεκτονική βορρά–νότου, που θα εκτείνεται από την Ινδία έως τη Βαλτική, θα πρέπει αναπόφευκτα να λάβει υπόψη τη γεωγραφική κεντρικότητα της Τουρκίας και τις ανεξάρτητες περιφερειακές της φιλοδοξίες. Μένει να φανεί αν το τουρκικό πρόβλημα θα επιλυθεί μέσω μιας αναπόφευκτης αλλαγής ηγεσίας ή αν είναι πιο δομικό και επίμονο.

Η οικονομική λογική της διευρυμένης μεγα-περιφέρειας απαιτεί επίσης ρεαλισμό. Η θαλάσσια ναυσιπλοΐα μέσω της Διώρυγας του Σουέζ παραμένει εξαιρετικά αποδοτική και σχετικά φθηνή υπό συνθήκες σταθερότητας. Η σιδηροδρομική μεταφορά διαμέσου πολλαπλών συνόρων μπορεί να αυξήσει το κόστος, εκτός εάν οι τελωνειακές διαδικασίες και τα συστήματα εφοδιαστικής ολοκληρωθούν σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό. Για να επιτύχει εμπορικά ένας διάδρομος από την Ινδία έως τη Βαλτική, πρέπει να προσφέρει ουσιαστικά πλεονεκτήματα ως προς την ανθεκτικότητα, τη διαφοροποίηση, τη στρατηγική ευελιξία ή τους χρόνους παράδοσης, ικανά να αντισταθμίσουν το υψηλότερο υποδομικό και διοικητικό κόστος.

Η ευρωπαϊκή πολιτική συνοχή αποτελεί μια ακόμη πρόκληση. Τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης δεν συμμερίζονται πάντοτε τις στρατηγικές προτεραιότητες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης σχετικά με την ολοκλήρωση βορρά–νότου. Αντιθέτως, η «Παλαιά Ευρώπη» και η «Νέα Ευρώπη» βρίσκονται συχνά σε αντίθεση μεταξύ τους. Ο παραδοσιακός οικονομικός προσανατολισμός της Γερμανίας έχει εδώ και καιρό δώσει έμφαση στις βιομηχανικές αλυσίδες εφοδιασμού Ανατολής–Δύσης, ενώ η Γαλλία συχνά δίνει προτεραιότητα στη μεσογειακή ηγεσία και στη στρατηγική αυτονομία. Η θεσμική στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενοποίηση IMEC–3SI θα απαιτήσει επομένως προσεκτική εξισορρόπηση μεταξύ ανταγωνιστικών περιφερειακών συμφερόντων μέσα σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση ήδη επιβαρυμένη από αργή ανάπτυξη, γραφειοκρατική πολυπλοκότητα και εσωτερικές πολιτικές εντάσεις.

Η Ρωσία και η Κίνα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αντιμετωπίσουν το έργο με καχυποψία. Η Ρωσία ιστορικά επιδίωκε επιρροή πάνω στις ευρασιατικές οδούς διέλευσης και πιθανότατα θα ερμηνεύσει την επέκταση των υποδομών στην Κεντρική Ευρώπη ως ενίσχυση του στρατηγικού βάθους του ΝΑΤΟ. Η Κίνα μπορεί να απαντήσει εντείνοντας τις επενδύσεις της στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Belt and Road ή αξιοποιώντας την ήδη υπάρχουσα οικονομική της επιρροή στην Ευρώπη και στον Κόλπο. Καμία από τις δύο χώρες δεν βρίσκεται σε θέση να ασκήσει ευθέως βέτο στο έργο, αλλά αμφότερες διαθέτουν επαρκή εργαλεία πολιτικής και οικονομικής παρεμπόδισης.

Παρά τα εμπόδια αυτά, η ευρύτερη στρατηγική τροχιά ευνοεί τη μεγαλύτερη ενοποίηση μεταξύ του IMEC και της Πρωτοβουλίας των Τριών Θαλασσών. Οι υποκείμενοι παράγοντες —η ανθεκτικότητα των αλυσίδων εφοδιασμού, ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός, η ενεργειακή διαφοροποίηση, η στρατιωτική κινητικότητα και η άνοδος της Ινδίας ως παγκόσμιας δύναμης— είναι δομικοί και όχι προσωρινοί. Το έργο ευθυγραμμίζεται ταυτόχρονα με τα συμφέροντα πολλών δρώντων. Η Ινδία επιδιώκει δυτική πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές. Τα κράτη του Κόλπου επιδιώκουν εφοδιαστική κεντρικότητα και οικονομική διαφοροποίηση. Η Κεντρική Ευρώπη επιδιώκει μεγαλύτερη στρατηγική σημασία εντός της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει πιο ανθεκτικά δίκτυα υποδομών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν εναλλακτικές λύσεις απέναντι στη συνδεσιμότητα υπό κινεζική ηγεσία και ισχυρότερη συνεργασία μεταξύ συμμαχικών θαλάσσιων δυνάμεων.

Το πιο πιθανό αποτέλεσμα δεν είναι, πιθανότατα, ένας ενιαίος, συγκεντρωτικός «διάδρομος Ινδίας–Βαλτικής» που θα διοικείται από έναν μόνο θεσμό. Πιο πιθανή είναι η σταδιακή διασύνδεση αλληλοεπικαλυπτόμενων συστημάτων υποδομών: σιδηρόδρομοι του Κόλπου που θα συνδέονται με μεσογειακά λιμάνια· πύλες του Αιγαίου και της Αδριατικής που θα τροφοδοτούν τα δίκτυα μεταφορών της Πρωτοβουλίας των Τριών Θαλασσών· βαλτικοί κόμβοι εφοδιαστικής που θα ενσωματώνονται σε ευρύτερες ευρασιατικές αλυσίδες εφοδιασμού. Με την πάροδο του χρόνου, αυτά τα αλληλοεπικαλυπτόμενα συστήματα θα μπορούσαν να συγκλίνουν σε έναν de facto στρατηγικό άξονα που θα εκτείνεται από τον Ινδικό Ωκεανό έως τη Βόρεια Ευρώπη —και, φυσικά, από την Ινδία έως τη Νοτιοανατολική Ασία, το άλλο σκέλος της μεγα-περιφέρειας. Η αμερικανική διπλωματία θα πρέπει να ενθαρρύνει αυτή την εξέλιξη.

Το διακύβευμα, επομένως, είναι μεγαλύτερο από την εμπορική εφοδιαστική και μόνο. Αυτό που αναδύεται είναι μια πιθανή αναδιοργάνωση του ευρασιατικού χώρου γύρω από ένα σύστημα βορρά–νότου, επικεντρωμένο στη θαλάσσια πρόσβαση, στις διαφοροποιημένες υποδομές και στη συνεργασία μεταξύ κρατών προσανατολισμένων στην αγορά —συμπεριλαμβανομένης και της συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας— αντί για τα παλαιότερα ηπειρωτικά μοντέλα Ανατολής–Δύσης που ιστορικά συνδέθηκαν με την αυτοκρατορική Γερμανία, τη σοβιετική Ρωσία ή τη σύγχρονη Κίνα. Το αν αυτό το όραμα θα επιτύχει θα εξαρτηθεί όχι μόνο από την οικονομία, αλλά και από την πολιτική αντοχή, τον στρατηγικό συντονισμό και την ικανότητα των συμμετεχόντων κρατών να διατηρήσουν μακροπρόθεσμη συνεργασία σε εξαιρετικά σύνθετες γεωπολιτικές περιοχές. Το αποτέλεσμα θα διαμορφώσει όχι μόνο το μέλλον του ευρασιατικού εμπορίου, αλλά και την ευρύτερη ισορροπία μεταξύ ηπειρωτικής και θαλάσσιας ισχύος στον 21ο αιώνα.

Ο Russell A. Berman είναι διευθυντής της Ομάδας Εργασίας του Hoover για τη Μέση Ανατολή και τον Ισλαμικό Κόσμο, ανώτερος εταίρος του Hoover και καθηγητής Walter A. Haas στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Stanford.

hoover.org

Ο αποκλεισμός της Καρυστιανού απο τον ΔΣΑ και ο καθεστωτισμός που κρατά καθηλωμένο το ΠΑΣΟΚ

4

ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Η ακύρωση της εκδήλωσης της Μαρίας Καρυστιανού στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών δεν είναι ένα απλό επεισόδιο διαχείρισης μιας αίθουσας. Είναι πολιτικό γεγονός. Και μάλιστα γεγονός αποκαλυπτικό. Διότι φωτίζει, με τρόπο σχεδόν ωμό, τη βαθύτερη μετάλλαξη ενός μέρους του πολιτικού συστήματος: από φορέα κοινωνικής εκπροσώπησης σε μηχανισμό αυτοπροστασίας.

Ο ΔΣΑ υποστηρίζει ότι η αίθουσα είχε παραχωρηθεί για μια επιστημονική εκδήλωση με θέμα τη Δικαιοσύνη και το Κράτος Δικαίου και ότι η παραχώρηση ανακλήθηκε όταν η εκδήλωση εμφανίστηκε ως πολιτική εκδήλωση κόμματος. Αν αυτός είναι ο κανόνας, τότε οφείλει να ισχύει για όλους. Όχι επιλεκτικά. Όχι κατά περίσταση. Όχι όταν ο πολιτικός φορέας είναι ανεπιθύμητος στο κατεστημένο. Όχι όταν το πρόσωπο που μιλά δεν ανήκει στις γνώριμες διαδρομές της εξουσίας.

Διότι το αρχείο των δημόσιων εκδηλώσεων δείχνει ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών δεν υπήρξε ποτέ ένας αποστειρωμένος χώρος όπου απαγορεύεται ο πολιτικός λόγος. Στους χώρους του έχουν φιλοξενηθεί εκδηλώσεις με πολιτικά πρόσωπα, κομματικούς εκπροσώπους, πρώην υπουργούς, βουλευτές και αρχηγούς ή στελέχη κομμάτων. Έχουν συζητηθεί οι θέσεις πολιτικών κομμάτων για τη Δικηγορία και τη Δικαιοσύνη. Έχουν γίνει εκδηλώσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση, για φορολογικά ζητήματα, για εθνικά θέματα, για το κράτος δικαίου. Και σωστά έγιναν. Διότι η Δικαιοσύνη δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι θεσμικό, κοινωνικό και βαθύτατα πολιτικό ζήτημα.

Άρα το ερώτημα δεν είναι αν ο ΔΣΑ μπορεί να φιλοξενεί πολιτικές συζητήσεις. Το έχει κάνει. Το ερώτημα είναι γιατί στην περίπτωση της Καρυστιανού ενεργοποιήθηκε ξαφνικά μια αυστηρότητα που δεν φάνηκε με την ίδια ένταση σε άλλες περιπτώσεις.

Εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Διότι όταν ένας θεσμός εφαρμόζει τον κανόνα όχι ως αρχή αλλά ως εργαλείο αποκλεισμού, τότε ο κανόνας παύει να είναι θεσμικός και γίνεται καθεστωτικός. Και καθεστωτισμός δεν είναι μόνο η αυθαιρεσία της κυβέρνησης. Είναι και η νοοτροπία των ενδιάμεσων μηχανισμών εξουσίας που αισθάνονται ότι έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος θα μιλήσει, ποιος θα ακουστεί και ποιος θα μείνει έξω από τον δημόσιο χώρο.

Από τη Νέα Δημοκρατία μια τέτοια συμπεριφορά δεν εκπλήσσει. Είναι κόμμα εξουσίας με βαθιά οργανική σχέση με το κράτος, με τους μηχανισμούς και με τις θεσμικές ισορροπίες που το ευνοούν. Εκείνο που προκαλεί πολιτική απογοήτευση είναι η καταγγελλόμενη συμμετοχή ή σύμπλευση στελεχών που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ. Διότι το ΠΑΣΟΚ δεν γεννήθηκε ως κόμμα διαχείρισης του φόβου. Γεννήθηκε ως δύναμη ρήξης με το μετεμφυλιακό κατεστημένο, ως φορέας κοινωνικής ανόδου, ως πολιτική στέγη στρωμάτων που ζητούσαν θέση στην Ιστορία.

Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου δεν ήταν απλώς ένα κόμμα. Ήταν κοινωνικό ρεύμα. Εξέφρασε ανθρώπους που μέχρι τότε ένιωθαν αποκλεισμένοι από τους μηχανισμούς ισχύος. Έβαλε στο προσκήνιο στρώματα που το προηγούμενο σύστημα κρατούσε στην περιφέρεια. Έδωσε γλώσσα, αυτοπεποίθηση και πολιτική ορατότητα σε κοινωνικές δυνάμεις που ζητούσαν αναγνώριση.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ, όμως, μέσα στη μακρά μεταπολιτευτική του διαδρομή, αστικοποιήθηκε με την ταξική έννοια του όρου. Έγινε κόμμα συστήματος. Τα ριζοσπαστικά του αντανακλαστικά αντικαταστάθηκαν από τεχνικές διαχείρισης. Η κοινωνική του ένταση μετατράπηκε σε θεσμική αυτοπροστασία. Η κάποτε αντισυστημική του ενέργεια ενσωματώθηκε σε έναν μηχανισμό που πλέον φοβάται ό,τι γεννιέται έξω από αυτόν.

Η περίπτωση Καρυστιανού είναι ακριβώς αυτό που δεν αντέχει το σημερινό σύστημα. Μια γυναίκα που δεν προέκυψε από κομματικό σωλήνα, δεν αναδείχθηκε από μηχανισμό, δεν οφείλει την παρουσία της σε εσωκομματικές ισορροπίες. Προέκυψε από μια εθνική τραγωδία, από την οδύνη, από την απαίτηση για Δικαιοσύνη. Και, κυρίως, εξέφρασε κάτι που το πολιτικό σύστημα δεν θέλει να ακούσει: ότι η κρίση Δικαιοσύνης, η ατιμωρησία, η συγκάλυψη, η περιφρόνηση των πολιτών είναι παθολογίες ενός συστήματος που έχει μάθει να αυτοσυντηρείται.

Γι’ αυτό η αντίδραση απέναντί της είναι δυσανάλογη. Δεν φοβούνται απλώς μια εκδήλωση. Φοβούνται το σύμβολο. Φοβούνται ότι γύρω από το αίτημα της Δικαιοσύνης μπορεί να συγκροτηθεί μια νέα κοινωνική εκπροσώπηση. Φοβούνται ότι στρώματα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά περιθωριοποιημένα θα βρουν φωνή έξω από τα υπάρχοντα κανάλια. Φοβούνται ότι η οργή για τις παθογένειες του συστήματος μπορεί να αποκτήσει πολιτική μορφή.

Και εδώ βρίσκεται η ιστορική ειρωνεία για το ΠΑΣΟΚ. Αυτό που έκανε το ΠΑΣΟΚ το 1974 —να μετατρέψει την κοινωνική περιφέρεια σε πολιτικό υποκείμενο— σήμερα το φοβάται όταν επιχειρεί να το κάνει κάποιος άλλος. Αντί να αναγνωρίσει το φαινόμενο, το αντιμετωπίζει ως απειλή. Αντί να ακούσει τα κοινωνικά ρεύματα που αναδύονται, τα βλέπει ως ανταγωνιστές. Αντί να διορθώσει τις παρενέργειες του συστήματος, μοιάζει να τις υπερασπίζεται.

Αυτός ο καθεστωτισμός είναι που κρατά το ΠΑΣΟΚ καθηλωμένο. Δεν είναι μόνο θέμα αρχηγού. Δεν είναι μόνο θέμα επικοινωνίας. Δεν είναι μόνο θέμα τακτικής. Είναι θέμα πολιτικής αύρας. Όποιος κι αν βρισκόταν στην ηγεσία του, όταν το κόμμα αποπνέει φόβο απέναντι σε κάθε αυθεντική κοινωνική κινητοποίηση, δεν μπορεί να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα. Μπορεί να γίνει εφεδρεία. Μπορεί να γίνει συμπλήρωμα. Μπορεί να γίνει διαπραγματευτής καρέκλας. Δεν μπορεί, όμως, να γίνει φορέας αλλαγής.

Η καταγγελλόμενη σύμπραξη στελεχών ή παραγόντων που πρόσκεινται σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στο ζήτημα της ακύρωσης δείχνει και κάτι ακόμα: ότι πίσω από τις φραστικές αντιπαραθέσεις υπάρχει μια βαθύτερη συγγένεια καθεστωτικής νοοτροπίας. Όταν απειλείται ο κλειστός κύκλος της εξουσίας, οι παλιές διαχωριστικές γραμμές ξεθωριάζουν. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μπορούν να συγκρούονται ρητορικά, αλλά να συναντώνται πρακτικά όταν το διακύβευμα είναι η προστασία του υπάρχοντος πολιτικού οικοσυστήματος.

Αν ο ΔΣΑ θέλει να αποκλείει κομματικές εκδηλώσεις, ας τις αποκλείει όλες. Με σαφή, δημόσιο, γραπτό και ομοιόμορφο κανόνα. Αν όμως επιτρέπει πολιτικές συζητήσεις, παρουσιάσεις κομματικών θέσεων, παρεμβάσεις βουλευτών και εκδηλώσεις πολιτικών φορέων, τότε δεν μπορεί να κλείνει την πόρτα μόνο όταν εμφανίζεται η Καρυστιανού. Αυτό δεν είναι θεσμική ουδετερότητα. Είναι επικίνδυνη απόκλιση από τη δημοκρατική ισονομία.

Και ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών έχει ιδιαίτερη ευθύνη. Δεν είναι μια οποιαδήποτε αίθουσα. Είναι θεσμός που συνδέεται με το δικηγορικό σώμα, με την υπεράσπιση δικαιωμάτων, με τη δημόσια συζήτηση για τη Δικαιοσύνη. Σε μια χώρα όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται, όπου η Δικαιοσύνη βρίσκεται στο κέντρο της κοινωνικής αμφισβήτησης, ο ΔΣΑ δεν μπορεί να λειτουργεί ως θυρωρός του κατεστημένου. Οφείλει να λειτουργεί ως χώρος ελεύθερου θεσμικού διαλόγου.

Η υπόθεση Καρυστιανού δεν είναι απλώς υπόθεση μιας εκδήλωσης που ακυρώθηκε. Είναι καθρέφτης. Δείχνει ποιοι φοβούνται τον δημόσιο λόγο όταν δεν τον ελέγχουν. Δείχνει ποιοι επικαλούνται τους θεσμούς για να περιορίσουν τη δημοκρατική έκφραση. Δείχνει ποιοι, ενώ μιλούν για ανανέωση, αντιδρούν με αντανακλαστικά παλαιού καθεστώτος.

Και κυρίως δείχνει κάτι που αφορά το ΠΑΣΟΚ: ότι δεν μπορείς να διεκδικείς την κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου και ταυτόχρονα να στέκεσαι απέναντι σε ένα νέο κοινωνικό αίτημα Δικαιοσύνης. Δεν μπορείς να επικαλείσαι τη δημοκρατική παράδοση και να συναινείς στον αποκλεισμό μιας φωνής επειδή ενοχλεί. Δεν μπορείς να λες ότι θέλεις να εκφράσεις την κοινωνία και να φοβάσαι τη στιγμή που η κοινωνία βρίσκει μόνη της φωνή.

Αν οι πολιτικές εκδηλώσεις αποκλείονται, να αποκλείονται για όλους. Αν επιτρέπονται, να επιτρέπονται και στην Καρυστιανού. Οτιδήποτε άλλο δεν είναι κανόνας. Είναι επιλεκτική φίμωση. Και η επιλεκτική φίμωση, όταν γίνεται στο όνομα της θεσμικότητας, είναι η πιο επικίνδυνη μορφή καθεστωτισμού.

ΠΟΤΕ Η ΑΙΘΟΥΣΑ ΔΟΘΗΚΕ ΓΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Υπάρχουν προηγούμενα:

Το 2023: εκδήλωση με τίτλο «Πολιτική Εκδήλωση ΕΑΝΔΑ: Οι θέσεις των πολιτικών κομμάτων για τα ζητήματα που απασχολούν τη Δικηγορία», στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, με εκπροσώπους ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, πρόσκληση και σε ΚΚΕ/Ελληνική Λύση, και μάλιστα απευθείας μετάδοση από το κανάλι του ΔΣΑ στο YouTube.

Υπάρχει και άλλο παράδειγμα το 2024: συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΔΣΑ για τα φορολογικά τεκμήρια, όπου «τις θέσεις των κομμάτων» ανέπτυξαν ο Στέφανος Κασσελάκης, ο Δημήτρης Μάντζος του ΠΑΣΟΚ και ο Δημήτρης Τζανακόπουλος της Νέας Αριστεράς.

Υπάρχει επίσης εκδήλωση του 2022 στην κεντρική αίθουσα τελετών του ΔΣΑ για ελληνοτουρκικά και Ανατολική Μεσόγειο, με ομιλητές μεταξύ άλλων βουλευτή της ΝΔ, σύμβουλο του ΣΥΡΙΖΑ και γραμματέα τομέα του ΠΑΣΟΚ.

Δεν υπάρχουν μόνο «διακομματικές» εκδηλώσεις. Υπάρχει και εκδήλωση του Τμήματος Δικαιοσύνης και Λαϊκών Ελευθεριών της ΚΕ του ΚΚΕ στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΔΣΑ, όπως δημοσιεύτηκε στον 902 και στον Ριζοσπάστη.

Η ανακοίνωση του ΔΣΑ για την Καρυστιανού λέει ότι η αίθουσα δόθηκε για επιστημονική εκδήλωση περί Δικαιοσύνης και Κράτους Δικαίου, αλλά ανακλήθηκε όταν, κατά τον ΔΣΑ, εμφανίστηκε ως πολιτική εκδήλωση κόμματος.  ο ΔΣΑ δικαιούται κανόνες, αλλά οι κανόνες πρέπει να εφαρμόζονται ομοιόμορφα και όχι επιλεκτικά.